‫[به نواحی وحشی غربی بروید!] ‫[زمین سرخ‌پوستان را می‌فروشیم]
‫سلام پدر عزیزم،
‫مطمئنم خودت تا الان خبر داری...
‫که تصمیم گرفتم هاروارد رو ترک کرده...
‫و به غرب سفر کنم.
‫امیدوارم هدفی مهم‌تر پیدا کرده...
‫و به زندگیم معنای بیشتری ببخشم.
‫امیدوارم درکم از دنیا رو...
‫به فراتر از بوستون افزایش بدم.
‫باید چنین کاری بکنم.
‫شاید این کارم رو درک نکنی،
‫ولی امیدوارم بتونی قبولش کنی.
‫پیش از زمستان برمی‌گردم.
‫خیلی دوستت دارم،
‫[کانزاس، ۱۸۷۴]
‫از طرف ویلیام.
‫[کانزاس، ۱۸۷۴]
‫«گذرگاه قصابان»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫[هتل] ‫[باربر استخدام می‌کنیم]
‫[عظیم‌ترین شکار بوفالوی تاریخ]
‫اگه می‌خواین براتون آب بیاریم،
‫باید ۲۴ سنت بیشتر بدین.
‫زیاد اینجا می‌مونین؟
‫مطمئن نیستم.
‫جناب، می‌دونین کجا می‌تونم ‫جی‌دی مک‌دونالد رو پیدا کنم؟
‫- واسه کار اومدین اینجا؟ ‫- نه جناب.
‫خب، اگه همین جاده رو ‫به سمت انتهای شهرمون برین،
‫خانه‌اش رو می‌بینین.
‫خارق‌العاده است.
‫[گذرگاه قصابان]
‫اون که چیزی نیست.
‫اگه هیزم بشکنی وضعت بهتره.
‫پوستی ۴ دلار می‌دی؟
‫این‌ها که مرغوب نیستن.
‫کی گفته؟
‫بازار تعیین می‌کنه!
‫کیفیت رو بازار تعیین می‌کنه لعنتی!
‫اگه می‌خوای پوست بفروشی،
‫باید خودت جورش کنی!
‫حالا برو باز هم بوفالو بکش،
‫وگرنه یکی دیگه می‌کشه.
‫ترودی مالونی.
‫آها، مالونی.
‫رابرت سی هنسن.
‫ایوا مارشال.
‫سلیمان.
‫سلام جناب.
‫فردا بیا!
‫بنده ویلیام اندروز هستم جناب.
‫گمون نکنم من رو ‫به خاطر داشته باشین، مگه نه؟
‫امان از دستت، ‫اگه به خاطر داشتمت،
‫همون اول که وارد شدی...
‫بهت می‌گفتم!
‫پـ...
‫پدر بنده ادوارد اندروزه...
‫جناب.
‫کاهن کلیسای...
‫توحیدگرائی بوستونه.
‫تقریبا ۱۴ سال پیش...
‫بهمون پیوسته بودین.
‫اومده بودین و دنبال کار می‌گشتین.
‫بفرمایین، نامه‌هاتون رو نگه داشتم.
‫همه‌شون رو نگه داشتم.
‫اوهوم.
‫هوم.
‫پدرم معمولا ازتون یاد می‌کرد.
‫من در حدی نبودم ‫که بخواد ازم یاد کنه.
‫گمون کنم چون تنها آشناش بودین...
‫که اومد اینجا ‫و واسه خودش زندگی دست و پا کرد،
‫تحسینتون می‌کنه.
‫هوم!
‫درسته!
‫من پارسال ۴۰۰,۰۰۰ پوست فروختم...
‫و تازه اولشه.
‫گروه‌های مختلفی رو اعزام می‌کنم ‫که برام پوست بیارن.
‫قصد دارم خودم همین‌جا ‫به عملشون آورده...
‫و تک و تنها چرم تولید کنم!
‫پدرت فارغ‌التحصیل هاروارده.
‫نباید الان دانشجو باشی؟
‫دانشجو بودم، ‫ولی اصلا به اون نوع...
‫تحصیلات علاقه‌ای ندارم.
‫کار می‌خوای!
‫خدا خوب می‌دونه ‫خودم به کارهام نمی‌رسم!
‫کارم همین الانش هم ‫دو ماه عقب افتاده!
‫واسه چنین کاری به اینجا نیومدم.
‫می‌خوام...
‫خب، چیه پسر جان؟!
‫- اِم... ‫- زود باش بگو دیگه!
‫دوست دارم تا جایی که می‌تونم، ‫اکثر نقاط کشورمون رو ببینم.
‫با نقاط مختلفش آشنا بشم؟
‫اِم، شاید بتونین من رو...
‫همراه یکی از گروه‌های شکارتون ‫اعزام کنین جناب.
‫پسر جان، من مسئولیتی قبول نمی‌کنم.
‫اگه بخوای با اون افراد...
‫سفر کنی، نابود می‌شی.
‫عین شپش بوفالو به جونت می‌افتن.
‫از درون...
‫می‌پوسی!
‫عذر می‌خوام که مزاحمتون شدم جناب مک‌دونالد.
‫از همه‌چی سر در آوردی!
‫نه جناب، من از هیچی...
‫سر در نیاوردم.
‫کجای کارم بودم؟
‫منظورت چیه؟
‫آها، آها، آهای! ‫یوهو!
‫[هتل]
‫[میخانه]
‫اصلا از اولش هم نباید می‌رفتی اونجا.
‫اِم، عذر می‌خوام جناب،
‫اِم، گمون کنم...
‫امروز دیده بودمتون.
‫چه کاری از دستم بر میاد؟
‫دوست دارم...
‫تو شکار شرکت کنم جناب.
‫ما اینجا تور برگزار نمی‌کنیم.
‫دنبال تور نیستم.
‫دنبال شکارم.
‫اِم، می‌تونم کمکتون کنم و...
‫بگو.
‫... تو اردوگاه کمکتون می‌کنم.
‫تقریبا همه‌چی رو زود یاد می‌گیرم.
‫اِم...
‫ایشون چارلی هاجه.
‫مسئول اردوگاهمه.
‫خیلی خوش‌وقتم جناب هاج.
‫دست بده ببینم.
‫از دست چارلی ناراحت نشو پسرم.
‫این‌جوری حال می‌کنه دیگه.
‫بگیر بشین.
‫فرانسین مشروب‌هامون رو میاره.
‫- سلام. ‫- حالتون چطوره؟
‫واسه چی با یکی از گروه‌های...
‫مک‌دونالد همراه نمی‌شی؟
‫من و آقای مک‌دونالد...
‫در این زمینه اختلاف نظر داریم.
‫مک‌دونالد کلاه‌برداره.
‫ما کلی زحمت می‌کشیم. ‫اون کل پولش رو به جیب می‌زنه.
‫من یا واسه خودم کار می‌کنم، ‫یا اصلا کار نمی‌کنم.
‫میلر واسه کسی کار نمی‌کنه.
‫شرایط این نواحی رو به تغییره.
‫قبلا می‌شد طی دو سه هفته...
‫هزار بوفالو شکار کرد.
‫حالا گله‌هاشون پخش و پلا شدن.
‫شکار درست و حسابی ‫داره سخت و سخت‌تر می‌شه؛
‫ولی هنوز هم می‌شه...
‫جاهایی رو پیدا کرد.
‫عجب.
‫چه‌جور جاهایی رو پیدا کرد؟
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم پسر جان؟
‫آره. ‫بله جناب.
‫من سال ۶۴ ‫تو کلرادو...
‫مشغول به دام انداختن سگ آبی بودم.
‫با قاطرم به دل کوهستان رفتم...
‫که چند خرس پیدا کنم،
‫ولی به جایی رسیدم ‫که شیب کوه...
‫خیلی زیاده شده...
‫و دره‌ای بینش ایجاد شده بود.
‫یه حسی بهم می‌گفت ‫تا حالا هیچ انسانی...
‫به اونجا نرفته.
‫کلی بوفالو اونجا بود.
‫عین دریایی سیاه‌رنگ...
‫همه‌جاش پخش شده بودن.
‫خزشون پاییزه بود، ‫ولی از خز زمستانه...
‫کل علف‌خواران بهتر و زخیم‌تر بود.
‫تقریبا ۱۰,۰۰۰ رأس بودن.
‫اونجا وادی شیطانه.
‫چارلی اون دستش رو ‫تو کوهستان راکی از دست داده.
‫از اون به بعد ‫از نواحی کوهستانی خوشش نمیاد.
‫مملو از یخ و آتش جهنمه.
‫اصلا جای انسان نیست.
‫واسه چی بعدش ‫دیگه برنگشتین اونجا؟
‫نتونسته بودم ‫گروه مناسبی...
‫واسه سفرم جور کنم.
‫اِم، چه‌جور گروهی لازم دارین؟
‫گروهی لازم دارم ‫که شکار خودم محسوب بشه.
‫که این‌طور.
‫می‌شه الان که اواخر ساله،
‫گروهی جور کرد، مگه نه؟
‫می‌تونم جور کنم؛
‫ولی واسه جور کردنش...
‫تقریبا ۵۰۰ تا ۶۰۰ دلار لازم دارم.
‫اِم...
‫... من تقریبا همین‌قدر پول دارم.
‫خب، خودت می‌دونی...
‫افراد مک‌دونالد می‌تونن برن شکار...
‫و هر بار تعداد محدودی...
‫شکار کنن،
‫ولی ما قراره یکی از عظیم‌ترین...
‫بارهای شکاری تاریخ رو حمل کنیم.
‫چنین شکاری یه بار بیشتر ‫در خونه آدم رو نمی‌زنه.
‫داری وقتم رو تلف می‌کنی پسرم؟
‫نه. نه جناب.
‫- خوبه. ‫- خیلی‌خب.
‫خوبه.
‫حالا فقط یه دباغ لازم داریم،
‫دباغ خوبی هم لازم داریم،
‫آخه باید به پوست خودت هم برسه.
‫به سلامتی شکارمون.
‫یوهو!
‫سلام آقای اندروز.
‫بیاین بریم.
‫- یوهو! ‫- وای!
‫چه... چه خونه...
‫قشنگی دارین.
‫تنها خونه شهرمون که قالیچه داره، ‫خونه خودمه.
‫به نظرم...
‫اِم، خیلی مهربون...
‫و خیلی زیبایی.
‫من مایه خجالتتم؟
‫نه، صرفا...
‫تا حالا با خانمی چون تو ‫آشنا نشده بودم.
‫خیلی جوانی.
‫کل آقایون اینجا پیر و زخمتن؛
‫ولی تو فعلا...
‫جوان و لطیفی.
‫عجب.
‫ویل، چی شده؟
‫من نمی‌تونم.
‫شرمنده‌ام.
‫ویل، ایشون فرد اشنایدره.
‫دباغ خیلی خفنیه.
‫خدایا.
‫سلام خانم.
‫سلام به شما.
‫ای خدا.
‫چه خانم خاصی هستی.
‫خیلی‌خب، تو دیگه برو فرانسین.
‫ما می‌خوایم...
‫- از کارمون بگیم. ‫- اوهوم.
‫ممنون.
‫کجا می‌ریم؟
‫می‌ریم کلرادو.
‫تو که اصلا نگفته بودی ‫پای نواحی کوهستانی در میونه.
‫می‌خواستم همین رو نشونت بدم.
‫مسیرمون تقریبا تا خود مقصدمون صافه.
‫خیلی خطرناکه.
‫سفرمون دو سه ماه طول می‌کشه،
‫ولی شاید اصلا به ثمر نشینه.
‫فرد، من گله‌ای درست و حسابی شناسایی کردم.
‫سفرمون ۶ هفته بیشتر طول نمی‌کشه.
‫در فاصله ۵۰ تا ۶۰ کیلومتری اینجا هم...
‫کلی گله درست و حسابی هست.
‫پوستشون عین کاغذ نازکه!
‫شکار مهمی می‌شه!
‫این‌قدر پول به جیب می‌زنی...
‫که ندونی چیکارش کنی.
‫خب، حداقل وقتم رو...
‫تمام و کمال تلف نکردم.
‫آخه با این که به عمرم ‫کلی تن‌فروش درست و حسابی دیدم،
‫زیباتر از اون تن‌فروشه ندیده بودم.
‫فرد، تو که قبلا باهام همکاری کردی.
‫خودت که می‌دونی ‫من کار به درد نخور...
‫بهت پیشنهاد نمی‌کنم. ‫متوجهی؟
‫من از این بابت مطمئنم...
‫که هشت نه ساله...
‫به اون ناحیه نرفتی.
‫کس دیگه‌ای حاضر نیست باهات بیاد.
‫فقط واسه همین ‫با من هم‌کلام شدی.
‫پس اشکالی نداره.
‫دو سه دباغ تو خوابگاه کارگران...
‫مزرعه اقامت دارن.
‫صبح به دیدنشون می‌رم.
‫آروم باش.
‫امان از دستت.
‫میام، ولی سهم قبول نمی‌کنم.
‫اصلا خطر نمی‌کنم.
‫ماهیانه ۶۰ دلار می‌گیرم.
‫مدت زمان کارم ‫از روز حرکتمون شروع شده...
‫و تا روز برگشتمون ‫ادامه داره.
‫خیال کردی میلر ‫اول از همه...
‫به خودت چنین پیشنهادی داده؟
‫مدت خیلی زیادیه ‫که از اون گله می‌گه...
‫و همه خیال می‌کنن ‫از خودش در آورده!
‫هنوز می‌تونی کنار بکشی.
‫میلر عصبانی می‌شه، ‫ولی اذیتت نمی‌کنه.
‫شکارچی خیلی خوبیه،
‫ولی به عمرش شکار عظیمی نداشته.
‫ولی... ولی من بهش...
‫- قول دادم. ‫- ای خدا! خودم همراه...
‫یکی از گروه‌هام اعزامت می‌کنم.
‫سفرتون سه چهار روز بیشتر...
‫طول نمی‌کشه!
‫نه، نه، ممنون جناب.
‫صرفا می‌خواستم بهتون بگم ‫قراره چیکار کنم.
‫گوشت اصلا به حرف بقیه بدهکار نیست.
‫[خیابان کالیفرنیا]
‫[پاییز]
‫وای!
‫اونجا رو!
‫شگفت‌انگیزه!
‫گله کوچکی بیش نیست.
‫اون قدیم‌ها اصلا...
‫چنین گله کوچکی نمی‌دیدم.
‫من چنین جایی بودم.
‫همه‌جا سیاه بود.
‫صد هزار بوفالو...
‫چنان به همدیگه چسبیده بودن...
‫که می‌شد روشون راه رفت.
‫باز هم عین سابق می‌بینیشون.
‫من که چندان امیدوار نیستم.
‫پول ندارم.
‫بعدش فهمیدی باید خدا رو بپرستی.
‫الان برمی‌گردم تو کالسکه...
‫و خودکشی می‌کنم.
‫رو زین عرق‌‎سوز شدی.
‫بهتره بذاری هوا بخوره.
‫اگه هوا نخوره، به تخمت می‌رسه....
‫و عین گریپ‌فروت باد می‌کنه. ‫شوخی ندارم.
‫کم‌کم بهش عادت می‌کنی.
‫دو سه روز که سواری کنی، ‫دیگه چیزیت نمی‌شه.
‫صدای چیه؟
‫صدای شکارچیان بوفالوئه.
‫احتمالا از گروه‌های مک‌دونالده.
‫سرعتشون خیلی زیاده.
‫امکان نداره پوست زیادی ‫جور کرده باشن.
‫به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫اینجا فقط بوفالوهای سرگردان می‌گردن.
‫به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫اگه چیزی جز بوفالوهای سرگردان نمونده باشه،
‫آدم مجبوره همون‌ها رو شکار کنه، مگه نه؟
‫♪ عیاشی رو در پیش گرفتم ♪
‫♪ بالاخره پول دستم اومده بود، ♪ ‫♪ خیلی زود خرجش کردم ♪
‫♪ خیلی زیاد مست کردم ♪
‫♪ وقتی هم پولم تموم شد... ♪
‫کجا می‌ریم؟
‫از مسیر خارج می‌شیم.
‫اگه بخوایم تجدید تدارکات کرده ‫و از فورت والاس رد نشیم،
‫می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫تو کوهپایه فروشگاه جدیدی زدن.
‫شمال اونجا که تحت فرمان سرخ‌پوست‌هاست.
‫این‌جوری باید از وسطش رد بشیم!
‫درست می‌گی فرد، ‫ولی نمی‌شه دورش زد.
‫ای حرومزاده.
‫به کشتنمون می‌ده.
‫پدر من کاهنه.
‫خب، وای بر من پسر جان.
‫واعظ دوره‌گردی من رو...
‫تو کانزاس‌سیتی نجات داده بود.
‫فروشگاهشون همون جلوئه.
‫خودش کتاب مقدس رو بهم داده بود،
‫دلم رو به سمت خدا گشود...
‫و نذاشت اسیر شیطان بشم.
‫پس خودت هم آدم خداترسی هستی.
‫واسه چی از خدا بترسم؟
‫مگه نمی‌دونی؟
‫لابد نمی‌دونی.
‫خودت می‌فهمی.
‫[فروشگاه]
‫تخم حرومزاده بیچاره رو...
‫بریدن و کندن.
‫از شکارچی جماعت خوششون نمیاد.
‫ای وحشی‌ها.
‫دنبال سرخ‌پوست بودی، ‫این هم از سرخ‌پوست.
‫[فروشگاه]
‫آب لازم داریم.
‫آب خودمون هم کمه.
‫اهل کجایین؟
‫گم شدیم.
‫از گروهمون جدا افتادیم.
‫- ظاهرا حال خوشی ندارن. ‫- بهتر بود قبل از حرکت،
‫با مسیرشون آشنا می‌شدن.
‫کمک لازم داریم.
‫من که مشکلی ندارم.
‫- وایستا. ‫- خواهش می‌کنم.
‫از همین‌جا به سمت جنوب برین ‫تا به مسیر اسموکی هیل برسین.
‫فورت والاس ۹۵ کیلومتر ‫سمت غرب واقع شده.
‫به اون تفنگ دست نزن.
‫ویل.
‫خدا اصلا به افراد...
‫بی‌پروا رحم نمی‌کنه.
‫کجا می‌ریم میلر؟
‫می‌ریم شمال.
‫حتما امشب یا صبح زود ‫به آب می‌رسیم.
‫ای بابا، این ناحیه خیلی وسیعه.
‫هیچ حتمی در کار نیست.
‫چند وقته اینجا نیومدی؟
‫کسی که جای آب رو بلد باشه...
‫به آب می‌رسه فرد.
‫هنوز هم دیر نشده، ‫می‌شه سمت جنوب رفت.
‫یکی دو روز دیگه ‫به آرکانزاس می‌رسیم.
‫اون‌جوری کارمون بیش از یه هفته عقب می‌افته.
‫من این ناحیه رو بلدم فرد.
‫اون‌قدری بلد نیستی...
‫که توش گم نشی، مگه نه؟
‫امان از دستت.
‫یه دلم می‌گه از اینجا برم.
‫- آبمون رو به اتمامه. ‫- موفق نمی‌شی.
‫تو که این ناحیه رو بلد نیستی.
‫ببین، لزومی نداره وحشت کنیم.
‫برات آب جور می‌کنم. ‫اگه مجبور بشم خودم...
‫زمین رو حفر کنم، ‫برات آب جور می‌کنم.
‫ویل!
‫نظرت چیه؟ ‫خودت هزینه سفرمون رو تأمین کردی.
‫ما که تا اینجا اومدیم.
‫بیاین همچنان به حرف میلر گوش بدیم.
‫بریم.
‫بهت نمیاد به عمرت...
‫یه روز هم تشنه مونده باشی.
‫واقعا تشنه نموندی.
‫امیدوارم به امید ‫اون شکلی...
‫آب پیدا کردن نباشی.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫این‌جوری زیاد ورم نمی‌کنه.
‫گمون نکنم تا فردا دوام بیارن.
‫بیاین با حیواناتمون حرکت کنیم.
‫اگه الان توقف کنیم،
‫دیگه اصلا راه نمی‌افتیم.
‫اگه آب پیدا نکنیم،
‫تا فردا دوام نمیاریم.
‫میلر!
‫واسه چی از خدا بترسم؟
‫امیدوارم هدف مهم‌تری پیدا کنم...
‫میلر! ‫... معنی بیشتری...
‫به زندگیم ببخشم.
‫میلر!
‫خودت می‌فهمی.
‫ویل.
‫- وای! ‫- وای! وای.
‫اگه آدم تو این ناحیه غیبش بزنه،
‫کارش تمومه!
‫وای! برو بالا ببینم! ‫بجنب! بجنب!
‫وای، زود باش برو بالا!
‫وای! وای! وای!
‫برو بالا!
‫اوناهاش!
‫پشت همون قله است.
‫هل بدین!
‫آفرین.
‫هوای این بالا رقیقه.
‫باید راحت حرکت کنی، خب؟
‫هل بدین!
‫هل بدین.
‫از اینجا کلش معلوم نیست.
‫ای وای بر من.
‫چه بوفالوهای زیادی.
‫خدایا.
‫یوهو!
‫وای!
‫کار خداست چارلی!
‫کار خداست!
‫آهسته و پیوسته عمل کن جوان.
‫چارلی، می‌خواستم همین رو ببینم.
‫یوهو!
‫خب، چه سفر...
‫دور و درازی داشتیم.
‫بدک نبود.
‫«بدک نبود.»
‫ای حرومزاده.
‫می‌گه بدک نبود.
‫نظرت چیه آقای اندروز؟
‫به پولت می‌ارزید؟
‫خب فرد، راستش،
‫رسیدیم دیگه، پس می‌ارزید.
‫امان از دستت!
‫هم‌نشینی باهات عین سکس...
‫با تن‌فروشی تک‌پاست.
‫تن‌فروشی تک‌پا و تک‌دست.
‫ای وای، باید بشاشم.
‫بدک نبود.
‫ای حرومزاده کثافت و عوضی.
‫فاسد شده.
‫آدم بی‌اعصابیه، ولی باید...
‫تحملش کنیم چارلی.
‫اِم، من سوالی دارم.
‫واسه چی؟
‫واسه چی بوفالو شکار می‌کنی؟
‫آخه معلومه کار خطرناکیه،
‫کلی زحمت داره،
‫دستمزدش...
‫تضمین‌شده نیست...
‫و می‌شه از کلی راه دیگه...
‫پول در آورد، خلاصه...
‫واسه چی؟
‫[ستوان دی‌ای]
‫کشتن بوفالو راه و روش خاصی داره.
‫اگه آدم باهاش روبه‌رو بشه،
‫شلیک به ریه‌اش بهترین راهه؛
‫ولی اگه از کنارشون حمله کنه،
‫کافیه زیر شانه‌اش رو هدف بگیره.
‫به قلبش برخورد می‌کنه.
‫باید اول رهبر گله‌شون رو...
‫شکار کرد.
‫صرفا از ظاهرش معلوم نیست.
‫آدم باید رهبریش رو...
‫حس کنه.
‫اصلا نمی‌شه از افکار بوفالوها سر در آورد.
‫آدم صرفا می‌تونه...
‫به دلشون بزنه،
‫هر وقت تونست بکشدشون...
‫و سعی نکنه...
‫ته و توی چیزی رو در بیاره.
‫اگه بیش از حد فکر کنه،
‫خودش رو به کشتن می‌ده.
‫صدامون رو از دوردست می‌شنون ‫و بومون رو حس می‌کنن،
‫واسه همین باید ‫خلاف جهت باد مستقر بشیم.
‫جهت باد کاملا مناسبه.
‫اگه دور باشیم،
‫مقداری باد...
‫سی سانت یا بیشتر ‫جابه‌جاش می‌کنه.
‫اون بزرگه که زخمی شده رو می‌بینی؟
‫به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫رهبرشون اونه.
‫وای.
‫خطا رفت.
‫خطا نرفت.
‫گاهی بوفالویی که به قلبش تیر خورده باشه، ‫تا از پا بیفته...
‫بیش از ۹۰ متر فرار می‌کنه.
‫رهبرشون رو کشتیم،
‫واسه همین دفعه بعدی...
‫این‌قدر زیاد فرار نمی‌کنن.
‫الان دیگه...
‫از اون یکی پیروی می‌کنن.
‫به ریه‌اش شلیک می‌کنم. ‫تماشا کن.
‫به خدمتشون رسیدم.
‫ای خدا!
‫ترسوندمشون.
‫زود باش برگرد اردوگاهمون. ‫برام تفنگ جدید...
‫و فشنگ بیشتر بیار.
‫یه سطل آب هم با خودت بیار. ‫بجنب!
‫اون بوفالوهای لعنتی...
‫همین‌جوری دست رو دست می‌ذارن ‫که بهشون شلیک کنه.
‫آره، ولی به عمرم شاهد ‫چنین سرعتی نبودم.
‫بهتره امیدوار باشی ‫سریع فرار کنن،
‫وگرنه باید تا صبح ‫مشغول دباغی باشیم.
‫روزی همیشه...
‫دست خداست.
‫گاهی روزی نمی‌رسونه، ‫ولی اگه...
‫آدم خوش‌شانس باشه، ‫دوباره روزی می‌رسونه.
‫چندتاتشون رو شکار کردیم؟
‫تمیزش کن. ‫لوله‌اش داره می‌گیره.
‫ای بابا!
‫از بیخ گوشش رد شد.
‫اگه آدم به فکر خسارت حاصله ‫از ضربان ناگهانی باشه،
‫خودش رو تو دردسر می‌اندازه.
‫می‌تونستم کل گله‌شون رو بکشم!
‫گله‌مندی؟
‫گله‌شون رو می‌گم!
‫آها.
‫شکار عظیمی بود، مگه نه؟
‫به عمرم چنین شکار عظیمی نکرده بودم.
‫خودت و فرد دیگه مشغول دباغی بشین.
‫باید کمکش کنی.
‫وای!
‫این تیغه...
‫تقریبا تا شب به کارت میاد...
‫و لازم نیست دوباره تیزش کنی.
‫ضخامتش از اینجا معلومه.
‫بریدنش خیلی دشواره.
‫کم‌کم بریده می‌شه.
‫سه‌سوته بریده نمی‌شه.
‫من هیچ‌وقت تخمشون رو دور نمی‌اندازم.
‫خوراک خوشمزه‌ایه...
‫و دول آدم رو تقویت می‌کنه.
‫بعدش از اینجا می‌بریمش.
‫این رو به چارلی بده.
‫این‌جوری مریض نمی‌شیم.
‫خداوندا!
‫می‌شه ما رو از شر شیطان برهانی؟
‫بیا بگیر.
‫میلر، اِم...
‫دقیقا چارلی با اون پودره...
‫داشت چیکار می‌کرد؟
‫سم گرگ بود.
‫داشت از استریکنین استفاده می‌کرد.
‫واسه اینه که گرگ‌ها برامون دردسر درست نکنن.
‫چارلی فکر می‌کنه شیطان...
‫در قامت گرگ ظاهر می‌شه.
‫بعد اون...
‫دایره سنگیه چی بود؟
‫- آها. ‫- اون واسه چی بود؟
‫اون دایره‌ها...
‫محل دفن سرخ‌پوست‌های بومیه.
‫محل مقدسی برای اردو زدن انتخاب کردم.
‫پس ظاهرا ما اولین نفر نیستیم...
‫که دنبال شکار این گله‌ایم.
‫سرخ‌پوست‌ها...
‫چندین و چند ساله...
‫که می‌خوان بوفالوها رو شکار کنن.
‫ولی زمونه عوض می‌شه.
‫مگه نه چارلی؟
‫گل گفتی.
‫هیچی،
‫هیچ‌چیزی توی دنیا دائمی نیست.
‫نگاه خداوند از ابتدای آفرینش،
‫تا زمانی که قیامت بشه،
‫به ما خواهد بود.
‫مگه نه؟
‫میلر،
‫فرد رو از کجا می‌شناختی؟
‫فرد یه آدم...
‫یاغی ازجان‌گذشته است.
‫پدرسوخته عین راهزنان مکزیکیه،
‫درست می‌گم؟
‫من که بهش اعتماد ندارم.
‫به من بود که قید طرف رو می‌زدم.
‫با این اوصاف چرا استخدامش نمی‌کنی؟
‫سخته آدم دباغی پیدا کنه...
‫که از قانون تخطی نکرده باشه.
‫چرم خوب بسازه، ‫سخت‌کوش و تندوتیز باشه.
‫البته خیلی هم آدم وراجیه.
‫پخ!
‫مجبور بودی انقدر بلند داد بزنی؟
‫گوش‌هام هنوز از صدای تفنگ ‫داره سوت می‌کشه.
‫دست‌پختت داشت دلم رو می‌زد هاج.
‫آخ!
‫امشب فقط یه خانم متشخص کم داریم.
‫وسوسه نفسانی اندام خانم‌ها...
‫عاقبت آدم رو به باد می‌ده.
‫چارلی خان، یعنی تا حالا...
‫با هیچ خانمی نبودی؟
‫ها؟
‫البته گمونم هنوز دستت ‫اونقدر زور داره...
‫که بتونی حالی به خودت بدی.
‫امان از روزگار.
‫اون فاحشه رو یادته...
‫که توی گذرگاه قصابان دیدیم؟
‫اسمش چی بود؟
‫فرانسین.
‫فرانسین بود.
‫آفرین.
‫عجب فاحشه خوشگلی بود.
‫این فاحشه‌ها عین ایزابلِ تنخ،
‫نوکران شیطان هستن.
‫برای وقتی که برگشتم،
‫چنین برنامه‌ای ریختم.
‫پیش فرانسیس خانم می‌رم.
‫ویل خان، ظاهرا خانم...
‫گلوش پیش تو گیر کرده بود.
‫یه جوری نگاهت می‌کرد.
‫توجه نکردم.
‫جدی؟
‫توجه نکردی؟
‫توجه کمترین کاری بود که کردی.
‫حالا چطور بود؟
‫برامون تعریف کن.
‫اولین سکست بود؟
‫پس دختره رو زمین نزدی.
‫آقا رو باش.
‫زنه خوشگل‌ترین فاحشه‌ای بود ‫که به عمرم دیدم.
‫آقا حتی تقه‌اش هم نزد.
‫بس کن فرد.
‫اگه آدم اینجا از حسرت‌هاش صحبت کنه،
‫الکی هدفش رو گم می‌کنه.
‫اذیتم نکن میلر جان.
‫پس باید در مورد چی حرف زد؟
‫در مورد شکارکردن؟
‫مخصوصا وقتی آقا ویله...
‫دلش پیش کسی گیره.
‫امان.
‫خب،
‫من که دل تو دلم نیست به سنت لوئیس برگردم.
‫با جیب پر از پول،
‫پیش خانم‌های اونجا برم،
‫غذای مشتی بخورم.
‫زیادی به مادیات دل می‌بندی فرد.
‫خیلی افراط می‌کنی.
‫آره، افراط می‌کنم.
‫خوب هم افراط می‌کنم.
‫جنس تو رو خوب می‌شناسم.
‫اینجا زندگی جریان نداره.
‫توی این ناکجاآباد فقط...
‫لاشه حیوانات مرده پیدا می‌شه.
‫من که آدمش نیستم.
‫خب، نفست رو آروم بیرون بده.
‫بی‌خود هم معطل نکن.
‫آفرین.
‫میلر.
‫میلر،
‫دلیلی نداره بیشتر از توانمون ‫برای چرم ساخت،
‫بی‌خودی شکار کنیم.
‫گوش کن میلر.
‫من که بهت گفته ‫بودم بوفالویی که...
‫پوستش نرم نباشه رو نمی‌کنَم.
‫نگفته بودم؟
‫اگه لازم باشه خودم کمکت می‌کنم،
‫ولی چه کمکت کنم و نکنم،
‫باید پوستشون رو بکنی فرد.
‫فرقی نداره نفخ کرده باشن،
‫یا منجمد شده باشن.
‫پاش بیفته حتی مجبوری...
‫با دیلم پوستشون رو جدا کنی.
‫ضمنا فرد،
‫وقتی خواستی از اینجا دور بشی،
‫آروم و بی‌سروصدا راهت رو می‌کشی.
‫چون اگه بوفالوها رو بترسونی،
‫یه گلوله حرومت می‌کنم.
‫امان از این اخلاقت.
‫یکی دیگه بهم بده.
‫سرخ‌پوست‌های قدیم از این استخوان...
‫برای هر کاری استفاده می‌کردن.
‫از سوزن گرفته،
‫تا گرز جنگی باهاش درست می‌کردن،
‫یا چاقوهایی درست می‌کردن،
‫که انقدر تیز بود...
‫که آدم رو دو شقه می‌کرد.
‫واسه بچه‌هاشون اسباب‌بازی و...
‫واسه زن‌هاشون شونه درست می‌کردن.
‫خودم از جنس این استخوان‌ها...
‫گردنبندهایی دیدم ‫که هر کی ندونه...
‫فکر می‌کنه محصول سنت لوئیس خودمونه.
‫زندگیشون با ضایعات بود.
‫ما آدم چنین زندگی‌ای نیستم.
‫خداوند کردار آدمی رو تحت نظر داره.
‫آدم هر جا که بره،
‫خداوند تحت نظرش داره.
‫بگیر.
‫سیستم بدنت رو تمیز می‌کنه.
‫بخور.
‫درست بخور!
‫میلر!
‫از گوشت بوفالو حالم بهم خورده.
‫بدجور دلم رو زده.
‫آهای کثافت‌ها!
‫می‌شنوین چی می‌گم؟!
‫گفتم از گوشت بوفالو حالم بهم خورده!
‫سه هفته است اینجاییم.
‫یعنی یه هفته بیشتر از مدتی ‫که قرار بود اینجا باشیم.
‫نظرتون چیه بارمون رو ببندیم ‫و فردا از اینجا بریم؟
‫شب‌ها که داره سردتر می‌شه.
‫این موقع از سال اصلا معلوم نیست...
‫وضعیت آب‌وهوا چطور می‌شه. ‫مگه نه چارلی؟
‫چارلی رو قاطی قضیه نکن.
‫از دست تو میلر.
‫حتی اگه بیشتر بمونیم،
‫چطوری این همه پوست رو برگردونیم؟
‫فعلا تا حد امکان بار می‌زنیم،
‫بعدا برمی‌گردیم تا بقیه رو ببریم.
‫فهمیدم منظورت چیه.
‫یعنی می‌خوای انقدر اینجا بمونی،
‫تا کل گله رو شکار کنی.
‫عشقم می‌کشه.
‫نمی‌شه که کل بوفالوهای...
‫این کشور خراب‌شده رو شکار کنی!
‫گوشت بوفالوت رو بخور، زر نزن!
‫تو دیگه بالاخونه رو اجاره دادی.
‫میلر، راستش...
‫میلر.
‫راست می‌گه.
‫به اندازه کافی اینجا موندیم.
‫دیگه چقدر می‌خوای شکار کنی؟
‫وقتی کارمون اینجا تموم شد،
‫سهم بیشتری دستمون رو می‌گیره.
‫همین الان هم کم نیست!
‫به اندازه کافی جمع کردیم.
‫میلر.
‫واسه چی هنوز اینجاییم؟!
‫من اینجا اومدم تا بوفالو شکار کنم،
‫پوستشون رو غلفتی بکنم،
‫و بفروشم.
‫خیال کردین می‌تونین...
‫از روم رد بشین؟
‫که می‌تونین...
‫با نهصد کیلو وزنتون...
‫از روم رد بشین و...
‫جمجمه‌ام رو له کنین؟
‫حالا هم...
‫می‌زنم تک‌تکتون رو می‌کشم.
‫با هیچ‌کدومتون شوخی ندارم.
‫می‌خوان از جلگه خارج بشن. ‫بیاین کمک کنین.
‫از گله‌شون کلا دویست بوفالو مونده.
‫نمی‌شه بی‌خیالشون بشی؟
‫سوار اسبتون بشین.
‫ویل، سوار اسبت شد.
‫من تا فاصله...
‫صد و هشتاد متری جلگه می‌رم.
‫شما فقط کافیه اینجا بمونین،
‫سروصدا نکنین و نترسونیدشون.
‫بوفالوها هم رم می‌کنن؟
‫برو!
‫هایا!
‫میلر!
‫بوفالوها هم رم می‌کنن؟!
‫آروم، آروم برو.
‫کله پدرت ویل!
‫نزن!
‫ویل پدرسگ!
‫برین! برین!
‫فرار کنین! برین!
‫برین!
‫میلر!
‫نفهم کثافت!
‫متفرشون کردی!
‫ارزش داره بابتش جونت رو بگیرم؟!
‫اَه!
‫نفهم عوضی!
‫- چی شد؟ ‫- گاومیش‌هام رو ترسوندی!
‫حالا باید حداقل...
‫یه هفته دیگه اینجا بمونیم!
‫حالا دیگه باید بریم.
‫خودت گفتی مشکلی پیش نمیاد.
‫گفته بودی قبل اینکه برف بیاد رفتیم.
‫رد حیوان‌ها رو بزنیم و به اردوگاه برگردیم.
‫بیاین.
‫من که همون اول گفتم نمیام.
‫گفته بودم.
‫آهای! باید خودمون رو بپوشونیم!
‫داره کولاک می‌شه!
‫راه بیفتین!
‫ویل!
‫کمکم کن این پوست رو بکشم.
‫فرد! بیا اینجا ببینم!
‫نمیام!
‫مگه خل شدی فرد؟!
‫نمی‌خوام از جون مایه بذارم!
‫مگه تا حالا از کولاک جون سالم به در نبردی؟!
‫ولم کن بابا، نفهم!
‫خودم می‌دونم چیکار کنم.
‫ویل.
‫تا می‌تونی آرامشت رو حفظ کن.
‫اگه زیاد تکون بخوری ممکنه...
‫اون زیر یخ بزنی.
‫[زمستان]
‫حالت خوبه پسر جون؟
‫آره.
‫یا خدا.
‫هیچی دیده نمی‌شه.
‫آخ.
‫انگشت‌هام درد می‌کنه،
‫نزدیک بود... ‫پاهام یخ بزنه!
‫آخ!
‫بذار چارلی رو بیدار کنم تا...
‫سمت اردوگاه برگردیم.
‫بریم آتیش روشن کنیم.
‫من هم به مسیر نگاهی می‌ندازم.
‫آخ!
‫مسیر چطور بود؟
‫- ها؟ چطور بود؟ ‫- آخ!
‫بخور.
‫برف راه رو بسته.
‫حتی نتونستم از...
‫هشتصد متری مسیرمون رد بشم.
‫من که به شما حروم‌زاده‌ها ‫گفتم باید بریم.
‫ولی گوشتون بدهکار نبود،
‫حالا ببین به چه روزی افتادیم! ‫مصبتو شکر!
‫تا کی...
‫باید اینجا بمونیم؟
‫تا برف آب نشه باید بمونیم،
‫که یعنی تا بهار اینجاییم.
‫چی؟
‫تا بهار؟
‫حداقل شیش ماه،
‫حداکثر هم هشت ماه طول می‌کشه.
‫بهتره جایی واسه خودمون درست کنیم،
‫- و منتظر بمونیم. ‫- نه‌خیر.
‫نه‌خیر، از من که انتظار نداشته باش.
‫نه جناب، من راهم رو می‌کشم و می‌رم.
‫فرد جان، اگه راهی پیدا کردی،
‫حتما برو.
‫تنها راه خروجمون همون مسیره؟
‫مگر اینکه بخوای از نوک قله بری.
‫چرا نشه رفت؟!
‫توی زمستان مناطق مرتفع...
‫روی زمینش هم نمی‌شه زنده موند.
‫حداقل می‌تونیم امتحان کنیم!
‫مجبوریم امتحان کنیم!
‫تا حالا شده وقتی روی نوک قله‌ای،
‫سعی کنی از کولاک زنده بمونی؟
‫آدم یک ساعت هم دوام نمیاره.
‫تو که عمرا بیاری.
‫اگه تنها فرصتمونه من که هستم.
‫فرد، از اینجا تا دنور...
‫هیچ آبادی‌ای نیست!
‫دنور هم خیلی دوره!
‫به جهنم که هیچ آبادی‌ای نداره!
‫شده خودم تنها می‌رم!
‫باید قبل تاریکی سرپناه درست کنیم.
‫به درک.
‫می‌گیرم...
‫همین‌جا می‌تمرگم...
‫شصت دلار ماهانه‌ام رو می‌گیرم.
‫از پولم هم نمی‌گذرم.
‫به نفعته کیف کمریت رو باز کنی ‫و پولم رو بهم بدی.
‫من خر رو باش...
‫که به شما اعتماد کردم.
‫چیزی نمی‌شه چارلی.
‫ارواح عمه‌ات که چیزی نمی‌شه.
‫خیلی سردمه.
‫دارم از سرما می‌میرم.
‫کمک، یکی کمک کنه.
‫اگه یه لحظه چرتم ببره،
‫می‌خوان لاشه‌ام رو توی برف ول کنن؟
‫گور پدر همه‌شون.
‫بوفالو پیدا نکردم.
‫گوشت زیادی نمونده،
‫آردمون هم خراب شده.
‫از لوبیامون هم فقط یه کیسه مونده.
‫اونقدر ارتفاع نداریم که شکار پیدا نشه.
‫فردا یه چیزی شکار می‌کنم.
‫- آخ! ‫- گله رو دیدی؟
‫آره بابا.
‫شانس آوردن...
‫قسر در رفتن.
‫شانس آوردن؟
‫فرد، به خدا نمی‌دونم چرا...
‫انقدر آدم ترش‌رویی هستی.
‫فقط بلدی نق الکی بزنی.
‫نق الکی نمی‌زنم،
‫خودت هم می‌دونی الکی نیست.
‫دوست دارین براتون قصه بخونم؟
‫اینجا آورده که...
‫در ابتدای آفرینش،
‫فقط آسمان و زمین بود.
‫بعد نوشته که آسمان...
‫این که کتاب منه!
‫...شکل و شمایلی نداشت.
‫این که کتاب تو نیست! مال منه!
‫کتابم رو پس بده بی‌پدر و مادر!
‫چارلی خان، تو واقعا...
‫به چنین خدایی اعتقاد داری؟
‫خدایی که انقدر خزعبل سر هم می‌کنه؟!
‫دیگه نبینم سمت وسایلم بری،
‫مرتیکه دست‌کجِ...
‫بس کنین!
‫برو کتابت رو بردار.
‫ننداز! وای.
‫تو باز چه دل خوشی داری.
‫چارلی، بعد اینکه برگشتیم...
‫یه کتاب دیگه برات می‌گیرم.
‫ای کافر!
‫ای کافر لامذهب!
‫من که نفهمیدم چی گفتی چارلی خان،
‫ولی انگار فحش دادی.
‫نمی‌شه همگی خفه‌خون بگیرین؟!
‫خدایا!
‫هاج، دیگه از این خوراکه نمونده؟
‫- چرا. ‫- بده ببینم.
‫عه...
‫قربون دستت چارلی.
‫خوبی فرد؟
‫مشکلی پیش اومده.
‫شکمم عینهو شکم گاومیش شده.
‫آهای!
‫می‌خوای بیفتی اینجا بمیری؟
‫دلت می‌خواد اینجا بمیری؟
‫من رو ببین.
‫عقل تو کله میلر نیست.
‫دیوانه شده.
‫حتی اینجا نیست.
‫من هم واسه بوفالو حاضر نیستم بمیرم.
‫شنیدی چی گفتم؟ حاضر نیستم.
‫می‌تونیم با هم از اینجا بریم.
‫با هم...
‫با همدیگه...
‫می‌تونیم شبانه فلنگ رو ببندیم.
‫ویل، کمک کن این رو ذبح کنیم.
‫ای بزدل بدبخت.
‫می‌شه رد شد.
‫خودم صاف از وسط برف...
‫رد شدم و اون طرف رفتم.
‫تقریبا چهل پنجاه متر مسیر برفه،
‫باقی مسیر خشک و صافه.
‫می‌شه عین آب‌خوردن رد شد.
‫خب؟
‫وسایل رو بار بزنیم؟
‫نباید خطر فرو ریختن رو ندید بگیریم!
‫اگه اسب‌هامون زیر...
‫چند تن برف نرم دفن بشن...
‫چه خاکی به سرمون کنیم؟
‫حتی نمی‌خوای یه نگاه بندازی؟!
‫فعلا اندازه چند روز آذوقه داریم.
‫منتظر می‌مونیم.
‫پس منتظر بمونیم.
‫تا همین الانش فقط انتظار الکی کشیدیم!
‫لامصب.
‫تو به چی زل زدی؟
‫هوم؟
‫هوم.
‫ویل، بیا بریم.
‫هیزم لازم داریم.
‫می‌دونی چی برام عجیبه؟
‫اینکه اگه همه‌مون غذای یکسان می‌خوریم،
‫پس چرا فقط من مریض شدم؟
‫متـ... متـ... متـ...
‫متوجه منظورت نمی‌شم.
‫این سم گرگ بود دیگه.
‫چارلی، توی کتابت در مورد...
‫کشتن آدم‌ها چی نوشته بود؟
‫اگه آدم بخواد کسی رو ‫به کام مرگ بکشونه،
‫باید سریع و کشنده عمل کنه چارلی.
‫چون اگه مرگ تدریجی باشه،
‫باعث می‌شه طرف شک کنه.
‫شک کردن که گناه نیست، ‫مگه نه چارلی خان؟
‫وای خدا!
‫آخ.
‫کمک...
‫آخ!
‫کمک...
‫آخ!
‫جایی می‌ری فرد؟
‫آی...
‫می‌خواست من رو با سم گرگ بکشه.
‫مردک مارصفت.
‫از اول جنس بزدلت رو می‌شناختم فرد.
‫کثافت می‌خواست من رو بکشه.
‫همین الان باید از اینجا برم میلر.
‫دیگه طاقتم سر اومده.
‫اگه واسه رفتن از اینجا...
‫کمکت رو لازم نداشتم...
‫[بهار]
‫به نظرت چقدر مونده ‫تا به گذرگاه قصابان برسیم؟
‫مسیر برگشتمون کمتره، بیشتر از...
‫چهارده روز طول نمی‌کشه.
‫گمون نکنم دلم بخواد... ‫زیاد توی شهر بمونم.
‫فقط دلم واسه سبزیجات لک زده،
‫که با ویسکی از گلوم بشورم تا پایین بره.
‫سری به اون دختره هم می‌زنم.
‫بعد عازم سنت لوئیز می‌شم.
‫دیگه هم گذرمون به هم نمیفته.
‫آهای!
‫بار لامصب رو خیلی سنگین زدیم!
‫به خدا قسم بارمون سنگینه.
‫عمرا اگه سرپایینی رو سالم رد کنیم.
‫اگه آروم رد بشیم،
‫میله چرخ‌ها دوام میاره.
‫وایستا.
‫وای، وای، وای.
‫آروم برو، آروم باش.
‫آروم.
‫هزار و پونصد پوست بار زدیم.
‫سه هزار تا هم توی اردوگاه گذاشتیم.
‫جمعا چهار هزار و هفتصد می‌شه.
‫یا خدا!
‫بیشتر از هیجده هزار دلار می‌شه!
‫فکر نکنم تا حالا چنین ‫شکار پرسودی کرده باشم.
‫قراره با بار تپلی که همراهمه،
‫از گذرگاه قصابان رد بشم.
‫چشم‌های حیرت‌زده همه‌شون ‫از حدقه درمیاد.
‫آهای فرد!
‫می‌گفتی من دیوانه‌ام؟
‫خیال می‌کردی مسخره‌بازی درمی‌آوردم؟
‫قراره حسابی پولدارت کنم!
‫من ماهی شصت دلارم رو دارم می‌گیرم.
‫همین واسه فرد اشنایدر کافیه.
‫از احدی هم چیزی نمی‌خواد.
‫آروم باش، آروم باش.
‫برو.
‫آروم.
‫امان از دستت میلر.
‫وای، وای، وای.
‫میلر!
‫وای!
‫اهالی ده کجا رفتن؟
‫مک‌دونالد.
‫مک‌دونالد کجاست؟
‫مک‌دونالد!
‫شما کی باشی؟!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫یا خدا!
‫خیال می‌کردم مرده باشین.
‫گله بوفالوتون رو پیدا کردین؟
‫بزرگ‌ترین گله‌ای بود...
‫که تا حالا از این ناحیه رد شده.
‫پیش‌بینیم درست از آب دراومد.
‫ندیدی اطرافت چه خبره؟
‫بازار اینجا به گل نشسته.
‫دیگه پشت گوشت رو دیدی...
‫بازار چرم رو دیدی.
‫کارت تمومه!
‫- جنابعالی... ‫- ما قرار گذاشته بودیم.
‫قرار بود بابت هر پوست چهار دلار بدی،
‫من هم نمی‌ذارم زیرش بزنی.
‫کاش اختیارش دست تو بود. ‫ولی من زیر قرار نمی‌زنم،
‫چون دیگه قراری نمونده.
‫اگه سر موعد مقرر برگشته بودی،
‫به پولت رسیده بودی!
‫وقتی جنابعالی توی کوهستان بودی، ‫اون گودال چرمی...
‫که توی انباره رو خریدم.
‫سی الی چهل هزار چرم...
‫به قیمت ده سنت گرفتم!
‫اون‌ها رو می‌خوای؟
‫قیمت چرم همین پارسال...
‫چهار دلار بود.
‫خودت داری می‌گی پارسال!
‫بازار سگ آبی رو یادته؟
‫بعد اینکه کلاه سگ آبی از مد افتاد،
‫دیگه هیچ‌جوره نمی‌شد چرمشون رو فروخت.
‫ظاهرا هر کسی که ‫چرم بوفالو می‌خواست،
‫به دستش رسیده،
‫- و دیگه خریدار نداره! ‫- من الان...
‫به تعداد سه هزار تا...
‫چرم زمستانی دارم...
‫که توی کوهستان انبار کردم.
‫انگار گوشت بدهکار نیست، نه؟
‫میلر.
‫ویل.
‫به سفر شکارت رسیدی.
‫آره قربان.
‫بله قربان.
‫همونطور که هشدار داده بودم... ‫توی این راه غفلت کردی.
‫بگو ببنیم پسر جان...
‫ارزشش رو داشت؟
‫اونقدری که لازم بود...
‫دیدم قربان.
‫امان از شما جوانک‌ها.
‫همیشه دنبال کشف و هیجانید،
‫انگار شغل و درآمد...
‫اصلا ارضاتون نمی‌کنه.
‫همیشه‌ی خدا زیاده‌خواهید.
‫ولی تو فعلا...
‫جوان و لطیفی داری.
‫وای!
‫طرف دیوانه شده!
‫آخه این چه کاریه؟!
‫یکی سطل‌ها رو بیاره.
‫خیر سرمون داریم زحمت می‌کشیم.
‫باورم نمی‌شه داره همه رو آتیش می‌زنه.
‫داره کل چرم‌ها رو آتیش می‌زنه.
‫مردک مست دیوانه!
‫باید زود آتیش رو خاموش کنیم!
‫چرا هیچ‌کس خیر سرش...
‫هیچ کاری نمی‌کنه؟!
‫یا خدا!
‫وای!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫[در سال ۱۸۶۰، حدود شصت میلیون ‫گاومیش کوهان‌دار آمریکایی...]
‫[در غرب آمریکا پرسه می‌زد.]
‫[دو دهه بعد، تعداد گاومیش‌های کوهان‌دار ‫به کمتر از سیصد رأس کاهش یافت.]
‫[امروزه تقریباً ۳۰،۰۰۰ گاومیش کوهان‌دار ‫در آمریکای شمالی وجود دارد.]
‫[قبایل بومی آمریکا به حفظ جمعیت گاومیش ‫کوهان‌دار آمریکایی کمک شایانی کرده‌اند،]
‫[و از این اقدام به عنوان ‫یکی از بزرگترین داستان‌های...]
‫[حفاظت از حیات وحش ‫در تمام تاریخ یاد می‌شود.]
‫[در سال ۲۰۱۶، گاومیش کوهان‌دار آمریکایی، ‫«پستان‌دار ملی» نام گرفت.]
‫[این فیلم در منطقه‌ای ‫متعلق به قبیله بلک‌فیت،]
‫[واقع در مونتانا فیلمبرداری شده است.]
‫[تمام بوفالوهایی ‫که در این فیلم حضور داشتند،]
‫توسط طرح محافظت از بوفالوی ‫قبیله بلک‌فیت اداره می‌شدند.]
‫[وظیفه این گروه مراقبت از گاومیش کوهان‌دارِ ‫بازگردانده‌شده به سرزمین اجدادی خود،]
‫[حفظ زیست‌گاه حیات وحش،]
‫[کمک به استقلال غذایی قبیله ‫و احیای فرهنگ بوفالو است.]