..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[برای بیان حقیقت]
‫حالا که برگشتیم به سراغ ‫گروه بعدی شرکت‌کنندگان بریم.
‫شرکت‌کنند شماره یک، ‫می‌شه اسمتون رو بگین؟
‫من رزا پارکسم.
‫شماره دو.
‫من رزا پارکسم.
‫شماره سه هم بگه.
‫من رزا پارکسم.
‫توجه داشته باشین که این سه نفر،
‫ادعا دارن که قهرمان حقوق مدنی ‫یعنی رزا پارکس هسن،
‫پس بریم که سوال و جواب رو ‫با کیتی کارلایل شروع کنیم.
‫خانم شماره دو،
‫دقیقا چه اتفاقی بود،
‫که منجر به اون لحظه شکوهمند ‫توی اتوبوس شد؟
‫لحظه‌ای که دستگیر شدین،
‫چه احساسی داشتین؟
‫زنگ به صدا در اومد و وقت تموم شد.
‫الان هم مسلما باید رأی بدین،
‫که چه کسی به نظر شما،
‫رزا پارکس واقعیه.
‫من صرفا بر اساس احساساتم،
‫می‌خوام به شماره دو رأی بدم.
‫چون به ظاهر ملایمت لازم،
‫برای ستیزه‌جویی رو دارن.
‫- بسیارخب. ‫- ممکن بود هرکدوم از این خانم‌ها،
‫توی اون شرایط شهامت به خرج بدن، ‫متأسفانه باید بگم،
‫که نمی‌دونم کدوم رزا پارکس واقعیه،
‫ولی به شماره دو رأی می‌دم.
‫بسیارخب. نیپسی، تو به کی رأی می‌دی؟
‫خب، گمونم درست نباشه من رأی بدم.
‫چون خانم پارکس رو می‌شناسم،
‫یکی از مجریان مراسم راهپیمایی،
‫بین سلما و مونتگومری بودم،
‫ولی خانم رزا پارکس ‫سه متر قد داره،
‫و نه‌تنها در میان سیاه‌پوستان،
‫بلکه در تاریخ دموکراسی ایالات متحده،
‫قهرمان محسوب می‌شه.
‫حالا اگه می‌شه،
‫رزا پارکس واقعی،
‫بلند شه و وایسته.
‫[سال ۱۹۶۵]
‫[آلاباما، مونتگومری]
‫اولین بانوی...
‫جنبش آزادی‌خواهی...
‫خانم رزا پارکسه.
‫دست‌هاتون رو بالا ببرین.
‫پدر روحانی آبرناتی،
‫و تمام خواهران و برادرنم،
‫همچنین تمام فرزندانم،
‫چون من رو مادر این جنبش خطاب می‌کنن،
‫باید بگم که مسئله‌ی ما،
‫سیاهان علیه سفیدها نیست،
‫بلکه مسئله حق و باطله.
‫می‌شه گفت در طول قرن بیستم،
‫رزا پارکس یکی از تحسین‌شده‌ترین ‫چهره‌های آمریکاست،
‫و می‌شه گفت یکی از تحریف‌شده‌ترین،
‫و کژبرداشت‌شده‌ترین چهره‌های مدنیه.
‫کسی که جلوی شما ایستاده،
‫قربانی تمام اعمال خشونت‌آمیزیه،
‫در جهت اینکه...
‫امثال ما رو حقیرتر نشون بده.
‫آره، همگی می‌دونیم که ایشون،
‫توی اتوبوس از جاش بلند نشد.
‫این دیدگاه کوته‌نظرانه،
‫که فکر کنیم تصمیمی ناگهانی بوده...
‫باید این دیدگاه رو از بین ببریم.
‫از هر جهت که حساب کنیم،
‫بنده ناتوانم،
‫ولی انتظار دارم شهروند درجه یک باشم.
‫چون می‌خوام که باشم.
‫مسلما،
‫طی رویدادهای چند روز اخیر سلما،
‫تقریبا ایمانم رو از دست دادم.
‫ولی با خودم گفتم ‫بعد اینکه دیدم چه اتفاقی در سلما افتاد،
‫نمی‌تونم فقط با رویکرد عشق و علاقه، ‫امروز به اینجا بیام.
‫اگه دقت می‌کردن،
‫که چطور درمورد جمهوری ‫آفریقای جدید صحبت می‌کنه.
‫اگه دقت می‌کردن که چطور کنار ‫پلنگ‌های اوکلند ایستاده.
‫اگه به تمام...
‫گونه‌های معطر شخصیتش،
‫ذره‌ای دقت می‌کردن،
‫در اون صورت می‌فهمیدن ‫رزا پارکس واقعا کی بوده.
‫ولی گمونم کمی با ترس بهش نگاه می‌کردن.
‫♪ آره. ♪
‫♪ خداوندا، نمی‌شه دست و بالم رو ببندی؟ ♪
‫♪ چون نمی‌خوام به کسی صدمه‌ای بزنم. ♪
‫♪ خداوندا، نمی‌شه راهنمای مسیرم باشی؟ ♪
‫♪ چون نمی‌خوام رفتار ناشایستی داشته باشم. ♪
‫♪ خداوندا، نمی‌شه به روح درمانده‌ام ♪ ‫♪ کمک کنی؟ ♪
‫♪ چون این بت‌ها می‌خوان ♪ ‫♪ ایمانم رو بدزدن. ♪
‫♪ باید خویشتن‌داری کنم، ♪
‫♪ چون نمی‌خوام از چشم تو بیفتم. ♪
‫♪ خداوندا، نمی‌شه به روح درمانده‌ام ♪ ‫♪ کمک کنی؟ ♪
‫♪ لطفا ایمانم رو تقویت کن. ♪
‫♪ ایمانم رو تقویت کن. ♪
‫[جنرال موتورز غیرانسانی‌ترین تصمیم ‫در تاریخ بشر رو گرفته.]
‫«سرگذشت سرکشانه خانم رزا پارکس»
‫♪ آره. ♪
‫[لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫«من هیچ‌وقت ادغام‌گرا نبودم.»
‫«حتی در زمان تفکیک‌سازی نژادی،»
‫«ادغام‌گرایی زیادی توی ‫ایالات جنوبی رواج داشت.»
‫«ولی لزوما برای سود و راحتی...»
‫«جامعه سفیدپوست بود، نه برای ما.»
‫«هدف خاتمه دادن به ظلمی بود،»
‫«که به قشر مظلوم تحمیل شده بود.»
‫«تمام افراد فارغ از نژاد، مذهب و ملیت،»
‫«باید از حقوق یکسانی برخوردار باشن.»
‫وقتی بچه بودم، ‫برای اینکه قربانی قتل نشم،
‫یا چون فکر می‌کردم قراره کشته بشم،
‫تمام مدت مجبور بودم،
‫از فرقه کو کلاکس کلن مخفی بشم.
‫خانواده‌ام از املاکی ‫که براش زحمت کشیدن،
‫محروم شدن و تمام مال و اموالشون،
‫ازشون گرفته شد.
‫من هم برخلاف خیلی از بچه‌های دیگه،
‫فرصت تحصیل در مدرسه نداشتم.
‫[سال ۱۹۱۹]
‫[آلاباما، پاین لول]
‫اوایل قرن بیستم،
‫- مقطعی بود که اغلب اوقات، ‫- [فرانسیس گوریر، مورخ]
‫- بهش لقب «حضیض» می‌دادن، ‫- [فرانسیس گوریر، مورخ]
‫- پست‌ترین دوره سیاه‌پوستان آمریکا بود. ‫- [فرانسیس گوریر، مورخ]
‫حتی به زعم عده‌ای از مردم،
‫اون دوره بدتر از دوره برده‌داری آمریکا بود.
‫- «وقتی که شش سالم شد،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫- «به درکی رسیدم که متوجه شدم،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫- «که ما به هیچ عنوان آزاد نیستیم.» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫«فرقه کو کلاکس کلن،»
‫«به مناطق سیاه‌پوست‌نشین هجوم می‌آورد،»
‫«کلیساها رو آتیش می‌زدن، ‫آدم‌ها رو می‌کشتن.»
‫«بعدا متوجه شدم علتش این بود،»
‫«که سربازان سیاه‌پوست آمریکایی،»
‫«از جنگ جهانی اول برگشته بودن،»
‫«و انتظار داشتن به پاس از ‫خدماتشون برای کشور،»
‫«از حقوق یکسان برخوردار باشن.»
‫«یادمه در اون زمان،»
‫«خشونت علیه ما به حدی زیاد شد،»
‫«که پدربزرگم تمام مدت،»
‫«تفنگش رو کنار خودش نگه می‌داشت.»
‫«چون پدربزرگم می‌خواست ‫به هر قیمتی که شده،»
‫«محافظ خانه و منزلش باشه.»
‫«دلم می‌خواست ببینم ‫که از تفنگش استفاده می‌کنه.»
‫همیشه از پدربزرگش برام می‌گفت،
‫و درمورد اینکه هیچ ترسی...
‫- از سفیدپوست‌ها نداشت. ‫- [کارولین ویلیامسون گرین، دخترخاله پارکس]
‫- خودش هم ظاهر سفیدی داشت، ولی... ‫- [کارولین ویلیامسون گرین، دخترخاله پارکس]
‫- هیچ ترسی از سفیدها نداشت. ‫- [کارولین ویلیامسون گرین، دخترخاله پارکس]
‫«پدر پدربزرگم،»
‫«صاحب مزرعه سفیدپوستی،»
‫«به اسم جان ادواردز بود،»
‫« و مادر پدربزرگم خدمتکار برده‌اش بود.»
‫«پدربزرگم با سفیدپوست‌ها زندگی می‌کرد.»
‫«وقتی پدربزرگم بچه بود، ‫مادرش رو از دست داد،»
‫«بعد جان ادواردز هم مرد.»
‫«سرکارگری صاحب مزرعه شد،»
‫«اصلا هم از پدربزرگم خوشش نمی‌اومد.»
‫«به قدری باهاش بدرفتاری کرد،»
‫«که نفرت خاموش‌نشدنی‌ای،»
‫«نسبت به سفیدپوستان توی دلش کاشت.»
‫«پدربزرگم کسی بود،»
‫«که به مادرم یاد داد،»
‫«که آدم نباید در قبال ‫رفتار بد کسی، سر خم کنه.»
‫«این کردار توی ژن ما رسوخ کرده بود.»
‫[منزل کودکی خانواده رزا پارکس]
‫همیشه شاتگانش پر بود،
‫من هم هرشب کنارش می‌نشستم.
‫همچنان هم...
‫بابت شب‌هایی که توی بچگی،
‫با پدربزرگم سپری کردم، ‫بی‌خوابی مزمنی دارم.
‫وقتی آدم شب‌ها حواسش جمعه،
‫نباید هیچ صدایی از خودش دربیاره.
‫پارکس می‌دونست آدم باید،
‫از چیزی که براش مهمه محافظت کنه.
‫رزا هم...
‫به این نتیجه رسید: ‫«باید این رویه...»
‫[ژرژت نورمن، مدیر سابق موزه رزا پارکس]
‫- «عوض بشه...» ‫- [ژرژت نورمن، مدیر سابق موزه رزا پارکس]
‫- «که امثال من لازم باشه...» ‫- [ژرژت نورمن، مدیر سابق موزه رزا پارکس]
‫- «از خودشون محافظت کنن.» ‫- [ژرژت نورمن، مدیر سابق موزه رزا پارکس]
‫تهدید مقابل سیاهان،
‫برترپنداری سفیدپوستان بود.
‫[راستش...]
‫[از اونجا که من و مادرم ‫با هم زندگی نمی‌کردیم،]
‫[اگه بخوام از خاطراتم بگم،]
‫[چندان خاطره‌ای از پدرم ندارم.]
‫[مادرم هم...]
‫[با مادربزرگ و پدربزرگم،]
‫[و البته برادرم با هم زندگی می‌کردن.]
‫برادرش،
‫اگه اشتباه نکنم دو سال و نیم ‫ازش کوچیک‌تر بود.
‫«سیلوستر همه‌جا دنبالم می‌اومد.»
‫«همیشه هم شیطون و بازیگوش بود،»
‫«ولی من حسابی هواش رو داشتم.»
‫روزی بود که این دو نفر،
‫توسط پسر سفیدپوستی،
‫مورد آزار و اذیت قرار گرفتن.
‫[توی جاده باهاش برخوردم،]
‫[و پسره تهدید به ضرب و شتمم کرد.]
‫[مشتش رو با تهدید کتک زدنم به عقب برد، ‫من هم...]
‫[آجری از روی زمین برداشتم و...]
‫[گفتم اگه جرئت داری بزن.]
‫[البته این مسئله زیاد ‫ذهنم رو درگیر نمی‌کرد،]
‫[ولی گمونم برای مادربزرگم تعریف کردم.]
‫[گفتم فرانکلین تهدیدم کرد ‫که می‌خواد من رو بزنه،]
‫[من هم آجر برداشتم تا بزنمش.]
‫[بعد مادربزرگم کلی بهم تشر زد.]
‫[بعد متوجه شدم در جواب...]
‫[آزار و اذیت‌های سفیدپوست‌ها،]
‫[نباید تلافی کرد.]
‫[خلاصه از همین بابت ناراحت شدم.]
‫[در اون لحظه،]
‫[حس می‌کردم کاملا حق دارم،]
‫[که بخوام از خودم دفاع بکنم. ‫حتی با اینکه...]
‫[طرف مقابلم سفید بود.]
‫[همچنین مادربزرگم بهم گفت،]
‫[که اگه بخوام توی زندگی سر به هوا باشم،]
‫[تا قبل از بیست سالگی ‫من رو دار می‌زنن.]
‫«اگه قراره به مخالفت کلامی بسنده کنم،»
‫«همون بهتر که من رو دار بزنن.»
‫«با تلخی از این بابت گریه کردم،»
‫«ولی ترجیح می‌دم از حقم عقب نکشم.»
‫«مایلم هرموقع که خواستن دارم بزنن،»
‫«با پای خودم تا چوبه دار برم.»
‫- باید این مسئله رو درموردش دونست. ‫- [لانی مک‌کالی، نوه برادر رزا پارکس]
‫- که از بدو تولد مثل سرباز مبارزی بود. ‫- [لانی مک‌کالی، نوه برادر رزا پارکس]
‫- که حاضر بود برای حقوقش بجنگه. ‫- [لانی مک‌کالی، نوه برادر رزا پارکس]
‫قدرتش به ملایمت در رفتارش بود.
‫اگه با آدم مخالفتی داشت،
‫حتما به اطلاع طرف مقابل می‌رسوند،
‫ولی بدون اینکه صداش رو بالا ببره،
‫نظرش رو منتقل می‌کرد.
‫«مادرم کمی خوندن و نوشتن بهم یاد داد.»
‫«حتی قبل اینکه پام به مدرسه باز بشه،»
‫«بهم حروف الفبا، شمارش ‫و حساب کردن اعداد رو یاد داد.»
‫«نزدیکی خونه ما مدرسه جدیدی تأسیس شده بود.»
‫«که بی‌برو برگشت مختص ‫به دانش‌آموزان سفید بود.»
‫«تمام دانش‌آموزها برخلاف ما، ‫سرویس اتوبوس مدرسه داشتن.»
‫«هر روز خدا می‌دیدم ‫که اتوبوس از جلوی خونه ما رد می‌شه.»
‫«یه بار هم مجبور شدم تا مدرسه ‫مسافت پنج کیلومتر رو پیاده برم.»
‫«اتوبوس مدرسه جزو اولین مواردی بود،»
‫«که بهم یاد داد دو دنیا داریم: ‫دنیای سیاه‌پوستان،»
‫«و دنیای سفیدپوستان.»
‫«مدارس ایالات جنوبی ‫بهترین محل برای تحمیل...»
‫«دیدگاه حقارت‌آمیز علیه سیاه‌پوستان،»
‫«و برترپنداری سفیدپوستان بود.»
‫«بچه‌ای که تازه به مدرسه رفته بود،»
‫«خیلی زود متوجه می‌شد،»
‫«که بچه‌های سفیدپوست ‫به مدرسه‌های...»
‫«مجهز با ساختمون‌های قشنگ می‌رن،»
‫«ولی بچه‌های سیاه‌پوست ‫به مدرسه‌های خراب،»
‫«توی کلبه‌های ناجور می‌رن، ‫که به جای میز و صندلی،»
‫«فقط نیکمت‌های تخته‌ای دارن.»
‫تحصیلات بچه‌های سیاه‌پوست،
‫فقط تا کلاس ششمه.
‫مادرش از این مسئله خوشش نیومد،
‫برای همین به مدرسه‌ای ‫توی مونتگومری فرستادش،
‫که اسمش مدرسه خانم وایت بود،
‫و تعداد کثیری از دخترانی ‫که به مدرسه خانم وایت می‌رفتن،
‫- توی مشارکت‌های مدنی مونتگومری، ‫- [جین تئوهریس، نویسنده و مورخ]
‫- نقش فعالی ایفا می‌کردن. ‫- [جین تئوهریس، نویسنده و مورخ]
‫[مدرسه خانم وایت،]
‫[مدرسه غیردولتی بود.]
‫[که می‌شد با شهریه ثبت‌نام کرد.]
‫[من هم یکی از دخترهایی بودم،]
‫[که شهریه مدرسه‌ام رو...]
‫[با تمیزکاری و نظافت درآوردم.]
‫[بعد هر کتابی دم دستم بود،]
‫[نه فقط درمورد تاریخ سیاهان،]
‫[بلکه کلا درمورد تاریخ می‌خوندم.]
‫[چون درس مورد علاقه‌ام توی مدرسه بود.]
‫«چیزهای زیادی درمورد خیاطی یاد گرفتم.»
‫«اونچه که توی مدرسه خانم وایت یاد گرفتم،»
‫«این بود که من به عنوان انسان، ‫عزت و کرامت دارم،»
‫«و اینکه نباید صرفا چون سیاه‌پوستم،»
‫«آرزوهای کوچکتری از بقیه داشته باشم.»
‫[نُه پسر اسکاتسبورو نباید بمیرن.] ‫[سال ۱۹۳۱]
‫«اولین فعال واقعی که دیدم، ‫ریموند پارکس بود.»
‫«از اعضای قدیمی ا.م.پ.ر بود.» ‫[انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان]
‫بعد از فوت پدربزرگم، ‫اولین کسی بود که دیدم،
‫که حاضر نیست به قول خودمون،
‫جلوی کسی سر خم کنه،
‫نوکری کسی بکنه،
‫و «بله بله قربان» بگه.
‫«اواخر دهه سوم زندگیش بود،»
‫«و توی سلمانی مخصوص سیاه‌پوستان،»
‫«در مرکز شهر مونتگومری کار می‌کرد.»
‫دوست مشترکی ریموند،
‫و رزا پارکس رو با همدیگه آشنا می‌کنه.
‫در ابتدا رزا چندان تمایلی ‫به آشنایی نداشت.
‫«به نظرم زیادی سفیدپوست بود.»
‫«من هم به جز پدربزرگم،»
‫«بیزاری خاصی از مردان سفیدپوست داشتم،»
‫«و ریموند پارکس هم خیلی روشن‌پوست بود.»
‫از تجربیاتی که با سیاه‌پوستان ‫روشن‌پوست داشت،
‫حس می‌کرد غالبا این افراد ‫از لحاظ سیاسی کم‌رو هستن.
‫که البته درمورد ریموند هم صدق می‌کرد.
‫«پارکس. همه پارکس صداش می‌زدن،»
‫«از همین روی مشکلاتی که...»
‫«توی دوران کودکی عادیش داشت، ‫برام واضح بود.»
‫ضمنا صاحب ماشین نَش قرمزی هم بود.
‫[ماشین نَش قرمزی ‫با صندلی‌های تاشو داشت.]
‫[به نظرم ویژگی چشمگیری بود.]
‫[که پسر به اون جوانی، ‫ماشین خودش رو داشت.]
‫[مخصوصا از این جهت،]
‫[که حاضر نبود برای سفیدپوستان رانندگی کنه.]
‫[نباید بمیرند!]
‫ریموند شروع به بحث درمورد ‫مسائل سیاسی می‌کنه،
‫و بلافاصله رزا اسیر نظرات ریموند،
‫درمورد مسائلی می‌شه،
‫که ارتباط زیادی،
‫- با مبارزه آزادی سیاهان داره، خب؟ ‫- [فرانسیس گوریر، مورخ]
‫- مخصوصا در اون دوره، ‫- [فرانسیس گوریر، مورخ]
‫- که بحث پسران اسکاتسبورو بود. ‫- [فرانسیس گوریر، مورخ]
‫به شدت نگران پسران سیاهی بود،
‫که از طریق حمل و نقل قطار،
‫قرار بود به زندان منتقل بشن،
‫و با صندلی الکتریکی اعدام بشن.
‫هشت سیاه‌پوست نوجوان ‫و یه پسر کوچیک بودن.
‫توی قطار دنبال کار می‌گشتن.
‫در همین حین با چند ‫مرد سفیدپوستی درگیر می‌شن.
‫ضمنا دو زن سفیدپوست هم ‫سوار اون قطار بود،
‫که اون‌ها هم دستگیر شدن، ‫و در دفاع از خودشون،
‫ادعا کردن که این پسران سیاه‌پوست،
‫بهشون تجاوز کردن.
‫پسران اسکاتسبورو خیلی زود محاکمه شدن،
‫و همگی به جز پسر دوازده ساله پرونده،
‫- به اعدام محکوم شدن. ‫- [اعدام سیاهان برای تعرض به دو دختر]
‫«به نظرم خیلی ناجور می‌اومد ‫که برای جرم نکرده،»
‫«بخوان اعدامشون کنن.»
‫«از همین روی می‌شد فهمید ‫که تفکیک‌طلبان چقدر ارزش،»
‫«برای زندگی ما سیاهان قائل می‌شن،»
‫«و برای ترس به دل ما انداختن، ‫حاضرن تا کجا پیش برن.»
‫دلم می‌خواست باهاش به جلسات برم،
‫و مکالماتشون رو گوش کنم،
‫ولی همیشه بهم می‌گفت خیلی خطرناکه.
‫«پلیس همیشه در صحنه بود،»
‫«تا ایجاد رعب و وحشت کنه.»
‫«نیروهای پلیس دو نفر رو کشتن ‫که با گروه پارکس،»
‫«ارتباط داشتن و پارکس ‫اون دو نفر رو می‌شناخت.»
‫مسلما مردم از این جهت نگران بودن ‫که کشته بشن،
‫یا زندانی بشن.
‫ریموند در طی کمپین اسکاتسبورو،
‫پیشنهاد دفاع مسلحانه رو پذیرفت.
‫شب‌های زیادی با هم بیدار می‌موندیم ‫و چشم روی هم نمی‌ذاشتیم.
‫وقتی از خونه می‌رفت ‫نمی‌دونستم قراره کی برگرده،
‫یا قراره جنازه‌اش گوشه‌ای بیفته.
‫[ضمنا،]
‫[همیشه سلاح همراهشون بود.]
‫[هیچ‌وقت دست خالی به جایی نمی‌رفتن.]
‫یکی از بزرگترین شایعات تاریخی،
‫درمورد جنبش آزادی‌خواهی سیاهان،
‫اینه که به صورت پیش‌فرض ‫موضع خشونت‌پرهیز داشته.
‫که این حرف درست نیست. ‫از قضا برعکسه.
‫- رزا پارکس هم... ‫- [رابین د. ج. کلی، مورخ]
‫- با فرهنگ مبارزه و مقاومتی بزرگ شده بود، ‫- [رابین د. ج. کلی، مورخ]
‫- که توش دفاع مسلحانه، ‫- [رابین د. ج. کلی، مورخ]
‫مسئله‌ای لایتغیر محسوب می‌شد.
‫- مادر پارکس از دفاع شخصی حمایت می‌کرد، ‫- [جوآن واتسون، عضو سابق شورای دیترویت]
‫- چون اگه چنین نبود، ‫- [جوآن واتسون، عضو سابق شورای دیترویت]
‫یکی از حامیان جمهوری آفریقای جدید نبود. ‫- [جوآن واتسون، عضو سابق شورای دیترویت]
‫[آزادی جمهوری آفریقای جدید، ۱۹۷۱]
‫[میسیسیپی، جکسون]
‫جمهوری آفریقای جدید،
‫قصد داره مطابق قانون عمل کنه.
‫- تمام سلاح‌های ما جنبه دفاعی دارن. ‫- [ایماری اوبادله، بنیان‌گذار مشترک ج.ا.ج]
‫- اگه توی ایالتی نبودیم، ‫- [ایماری اوبادله، بنیان‌گذار مشترک ج.ا.ج]
‫- که خون سیاهان زیادی ریخته شده، ‫- [ایماری اوبادله، بنیان‌گذار مشترک ج.ا.ج]
‫- لزومی بر حمل این سلاح‌ها نمی‌دیدیم. ‫- [ایماری اوبادله، بنیان‌گذار مشترک ج.ا.ج]
‫بنیان‌گذار جمهوری آفریقای جدید،
‫مردی به نام ریچارد هنری بود،
‫که بعدا با نام دکتر ایماری اوبادله ‫شهرت پیدا کرد.
‫هدف ج.ا.ج درخواست غرامت بابت برده‌داری،
‫و قانون جیم کرو بود،
‫تا گروه‌های مسلح دفاعی،
‫برای دفاع از سیاهان تشکیل بدن،
‫و اساسا منطقه‌ای از ایالات جنوبی،
‫در اختیارشون باشه.
‫مادر رزا پارکس،
‫با رابرت ویلیامز و همسرش،
‫یعنی میبل ویلیامز دوست شد،
‫- که اون‌ها هم از قضا انقلابی بودن. ‫- [رابرت ویلیامز، بنیان‌گذار مشترک ج.ا.ج]
‫[من به شدت شهامت و سماجت این آدم،]
‫[برای رسیدن به آزادی رو...]
‫[تحسین می‌کنم.]
‫مقر فرماندهیشون توی جکسونِ میسیسیپی،
‫توسط نیروهای دولتی تصرف شد.
‫کسانی که مثلا قرار بود ‫مجریان قانون باشن،
‫ولی بهشون هجوم برده بودن.
‫به سمت اعضای جمهوری ‫آفریقای جدید تیراندازی کردن،
‫اعضای جمهوری آفریقای جدید هم ‫باهاشون تقابل آتش کردن.
‫دو مأمور از کلانتری جکسون ‫و یک مأمور فدرالی،
‫با تیراندازی از درون منزل، ‫مورد اصابت گلوله قرار گرفتن.
‫از گاز اشک‌آور برای بیرون کشیدن ‫ساکنان این منزل،
‫از داخل خانه استفاده شد.
‫در نهایت هفت عضو ‫از جمهوری آفریقای جدید،
‫مقابل منزل تسلیم شدن.
‫از اونجا که مجری قانونی کشته شده بود،
‫مردم نگران شده بودن ‫که نکنه اعضای ج.ا.ج،
‫که بازداشت شده بودن،
‫قربانی تعرض، شکنجه و قتل بشن.
‫علی‌رغم اینکه دکتر اوبادله ‫توی تیراندازی نقش نداشت،
‫و هیچ خشونتی به خرج نداده بود،
‫مسئول این قضایا شناخته شد،
‫و حکم پنج سال حبس،
‫در زندان فدرال براش صادر شد.
‫مادر پارکس هم...
‫با زندان تماس می‌گرفت،
‫تا از احوالش جویا بشه.
‫زنگ زد و گفت: ‫«می‌خوام شرایط ایماری اوبادله رو بدونم.»
‫اون‌ها هم ریچارد هنری صداش می‌زدن. ‫«حالش چطوره؟»
‫«شرایط رفاهیش چطوره؟»
‫دکتر ایماری اوبادله گفت علت زنده موندنش،
‫این بود که مادر پارکس با زندانی،
‫که پنج سال توش حبس بود، تماس گرفت.
‫برای مادر تفاوتی وجود نداشت،
‫که بخواد از ایماری اوبادله ‫و رابرت ویلیامز حمایت کنه،
‫یا از کشیش دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور ‫که خیلی دوستش داشت،
‫حمایت کنه.
‫به نظرش همگی در خلال،
‫مبارزه برای آزادی حرکت می‌کردن.
‫چون توی رویکردش نسبت به ‫حق آزادی تمام مردم،
‫کلی‌نگر بود.
‫[سال ۱۹۳۲]
‫- «متوجه شدم که پارکس،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫- «حاضره در جهتی تلاش کنه،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫- «که موجب پیشرفت زندگی نژاد،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫- «خانواده، و پیشرفت زندگی خودش بشه.» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫«دومین باری که من و پارکس ‫با همدیگه هم‌نشین شدیم،»
‫«از ازدواج با همدیگه صحبت می‌کرد.»
‫«من هم اصلا به این موضوع فکر نمی‌کردم.»
‫[جلسه ا.م.پ.ر]
‫«توی منزل مادرم واقع در پاین لول ‫با همدیگه ازدواج کردیم.»
‫«مراسم مجللی هم نگرفتیم،»
‫«فقط اعضای خانواده ‫و دوستان نزدیک رو دعوت کردیم.»
‫- عمو پارکس از بهترین آدم‌هایی بود که دیدم. ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫- آدم مهربونی بود، ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫- همیشه هم ساکت و کم‌حرف بود. ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫[آلاباما، مونتگومری]
‫با همدیگه به پروژه‌های دادگاه کلیولند رفتن.
‫به زعم مردم رزا پارکس خانمی ‫از طبقه متوسط جامعه بود،
‫ولی هیچ‌وقت در طول ازدواجشون،
‫صاحب خونه‌ای برای خودشون نشدن.
‫[در طی سال دومم توی مدرسه خانم وایت،]
‫[مادربزرگم...]
‫[مریض شد و مادرم گفت،]
‫[که برگردم خونه و تا زمان فوتش،]
‫[ازش مواظبت کردم.]
‫[مدت کمی که گذشت، ‫مادرم هم مریض‌احوال شد.]
‫[دیگه نمی‌تونست تدریس کنه،]
‫[و من هم نمی‌تونستم به مدرسه برگردم.]
‫[البته بعد اینکه ازدواج کردم، ‫برگشتم و دبیرستان رو تموم کردم.]
‫[دیپلم دبیرستانم رو گرفتم.]
‫[ولی اصلا پام به دانشکده باز نشد.]
‫[اگه قرار بود فرصت شغلی‌ای پیدا کنم،]
‫[توی فکرم بود پرستار بشم،]
‫[یا مددکار اجتماعی بشم،]
‫[هرکاری که بتونم به مردم کمک کنم،]
‫[تا کمتر توی زندگیشون درد بکشن.]
‫[سال ۱۹۴۲ کارم رو توی ‫مکس‌ول فیلد شروع کردم،]
‫[توی اتاق مهمانشون می‌موندم، ‫نظافت می‌کردم.]
‫[تا سال ۱۹۴۶ هم اونجا موندم.]
‫[شوهرم عضو ا.م.پ.ر مونتگومری بود.]
‫[به شدت درگیر این مسئله بود که سیاهان،]
‫[حق رأی داشته باشن،]
‫[و مالیات سرانه پرداخت کنن.]
‫[جانی کار،]
‫[مجابم کرد توی جلسه ا.م.پ.ر شرکت کنم،]
‫[که توی روزنامه تریبون آلاباما، ‫درموردش خونده بودم.]
‫[واسه همین با خودم گفتم به جلسه برم ‫و ببینم اوضاعشون چطوره،]
‫[جانی هم از هم‌کلاسی‌های سابقم ‫توی مدرسه خانم وایت بود.]
‫موقع اولین جلسه‌اش با ا.م.پ.ر،
‫- منشی دفتر نبود. ‫- [ژرژت نورمن، مدیر سابق موزه رزا پارکس]
‫- ازش خواستن صورت‌جلسه رو بگیره. ‫- [ژرژت نورمن، مدیر سابق موزه رزا پارکس]
‫روز انتخابات بود، ‫اون‌ها هم منشیش رو انتخاب کردن.
‫[جرئت نه گفتن رو نداشتم،]
‫[حتی...]
‫[نمی‌دونستم چی باید بگم،]
‫[ولی گمونم برداشتشون،]
‫[این بود که می‌خوام منشی دفتر بشم.]
‫«آقای نیکسون به زعم خیلی‌ها،»
‫«مبارزترین فرد مونتگومری بود.»
‫«اولین کسی بود که برای ثبت اسمم،»
‫«بهم مراجعه کرد.»
‫«آقای نیکسون لیگ ‫رأی‌دهندگان رو سازمان‌دهی کرد.»
‫«من هم عضوشون شدم.»
‫«از پتانسیل رهبریش متأثر شده بودم.»
‫«برای من به طور کامل شرح داد،»
‫«که لزوم بر رأی دادن ما ‫و انتخاب مقامات چقدر مهمه،»
‫«که به جامعه ما سود برسونه،»
‫«و به ما این فرصت و قابلیت رو بده،»
‫«که شهروندان درجه یک بشیم.»
‫«تفکیک‌گرایان مسیر رأی دادن،»
‫«برای سیاهان رو به شدت سخت کرده بودن.»
‫[در ابتدای دهه ۱۹۴۰، ‫تعداد کمی از ما موفق شدیم رأی بدیم.]
‫همچنین...
‫عملا غیرممکن بود که فرد سیاه‌پوستی،
‫علی‌رغم هوش و ابتکاری که داره،
‫توی اون فهرست انتخاب بشه، ‫تعداد کمی بودن،
‫که توسط جامعه سفیدپوستان، ‫از بین ما انتخاب شدن.
‫سیاه‌پوستان آمریکا به طور گسترده،
‫از صندوق رأی طرد می‌شدن.
‫این بحث مال دوره‌ای بود ‫که اگه کسی حق رأی می‌خواست،
‫- مجبور بود تا... ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫- با خشونت بی‌پرده‌ای روبه‌رو بشه. ‫- - [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫- رزا پارکس در تمام مدت زندگیش، ‫- [بری نیوسام، کنشگر]
‫- برای مسائلی مبارزه می‌کرد، ‫- [بری نیوسام، کنشگر]
‫- که همچنان... ‫- [بری نیوسام، کنشگر]
‫- در سطح کشور... ‫- [بری نیوسام، کنشگر]
‫- جزو معضلات مدنی محسوب می‌شن. ‫- [بری نیوسام، کنشگر]
‫- این مبارزات کماکان ادامه داره. ‫- [تیفانی کراس، خبرنگار]
‫- امروز هم شاهد هستین، ‫- [تیفانی کراس، خبرنگار]
‫- که در سراسر کشور، ‫- [تیفانی کراس، خبرنگار]
‫- رأی‌دهندگان سرکوب می‌شن. ‫- [تیفانی کراس، خبرنگار]
‫مقامات ایالتی در سطح محلی،
‫قوانین سرکوب‌کننده‌ای اعمال می‌کنن،
‫در جهت اینکه صندوق رأی ‫تا حد امکان محدود،
‫و مختص به سفیدپوستان باشه.
‫«حق رأی دادن برای آمریکایی‌ها ‫از اهمیت بالایی برخورداره.»
‫«چون قراره به کسانی رأی بدیم، ‫که نماینده ما در دولت باشن.»
‫«من هم تصمیم گرفتم ثبت نام کنم.»
‫«اولین بار که تلاش کردم، ‫سال ۱۹۴۳ بود.»
‫«برای ثبت نام حق رأی اقدام کردم ‫و آزمون‌ها رو انجام دادم،»
‫«ولی پاسخ آزمون‌هام ارسال نشد.»
‫«دومین بار که تلاش کردم، ‫رد صلاحیت شدم.»
‫«فقط به صورت کلامی ‫بهم گفتن که رد شدم.»
‫«حتی لزومی نمی‌دیدن ‫که بابت تصمیمشون دلیل بیارن.»
‫«سرپرستان امور دولتی ‫هر کاری که می‌خواستن، می‌کردن.»
‫«کاملا مطمئن بودم ‫که توی آزمون‌ها موفق بودم،»
‫«برای همین بار سوم که امتحان کردم،»
‫«از جواب‌هام به سوالات آزمون، ‫یه نسخه کپی گرفتم.»
‫«می‌خواستم اون نسخه رو نگه دارم،»
‫«تا باهاش علیه هیئت‌مدیره ‫رأی‌دهندگان شکایت طرح کنم.»
‫«ولی نامه جوابم رو برام فرستادن.»
‫«وقتی سعی کردم برای ‫حق رأی ثبت نام کنم،»
‫«برای اولین بار از اتوبوس ‫مونتگومری پیاده شدم.»
‫- شورأی سیاسی زنان، ‫- [جو آن رابینسون، شورأی سیاسی زنان]
‫- سازمانی بود، ‫- [جو آن رابینسون، شورای سیاسی زنان]
‫- که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد، ‫- [جو آن رابینسون، شورای سیاسی زنان]
‫بعد از اینکه ده‌ها سیاه‌پوست،
‫در جهت تفکیک‌سازی نژادی،
‫توی اتوبوس‌ها دستگیر شده بودن.
‫ما هم نشستیم و شاهد بودیم،
‫که چطور کسایی که صرفا،
‫روی صندلی خالی نشسته بودن،
‫دستگیر و تحقیر شدن،
‫محاکمه شدن و محکوم ‫به پرداخت جریمه شدن.
‫باید اقدامی در این جهت صورت می‌گرفت.
‫مبارزه...
‫برای تفکیک‌سازی نژادی ‫وسایل حمل و نقل عمومی،
‫بخشی از مبارزه بزرگتری،
‫برای حقوق شهروندی بود.
‫همچنین نیکسون در تلاش بود ‫تا از حقوق سیاه‌پوستان،
‫که قربانی خشونت سفیدپوستان بودن، ‫محافظت کنه.
‫به خصوص حقوق زنان سیاه‌پوست،
‫که مورد تجاوز و تعرض جنسی قرار گرفته بودن.
‫به شدت احساس می‌کرد،
‫نگرشی که باعث می‌شه،
‫افراد خشونت جنسی ‫مردان سفیدپوست،
‫- علیه زنان سیاهپوست رو تحمل کنه، ‫- [برایان استیونسون، مدیرعامل عدالت برابر]
‫- همون نوع نگرشیه، ‫- [برایان استیونسون، مدیرعامل عدالت برابر]
‫- که تمایلی به محکوم کردن افرادی نداره، ‫- [برایان استیونسون، مدیرعامل عدالت برابر]
‫- که ترور نژادی و محاکمه خودسرانه می‌کنن. ‫- [برایان استیونسون، مدیرعامل عدالت برابر]
‫«آیا فاش کردن رابطه‌های ‫سابق گذشته ارزشش رو داره؟»
‫«آیا اگه حقایق زندگیم رو تعریف کنم،»
‫«مردم ناامید یا دلسوز خواهند بود؟»
‫- رزا پارکس، ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫- روایت جالب‌توجهی می‌نویسه، ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫- که در اون روایت، ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫- تجربه نزدیکش به تعرض رو تعریف کرده. ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫که این داستان،
‫مال زمانیه که نوجوان بود.
‫اون زمان خدمتکار منزل بود.
‫«آقای چارلی رو دیدم ‫که وسط آشپزخانه وایستاده بود.»
‫«آقای چارلی برای خودش نوشیدنی ریخت.»
‫«نزدیکم شد و دستش رو روی کمرم گذاشت.»
‫«تا حد مرگ ترسیده بودم.»
‫«فورا فاصله گرفتم،»
‫«آقا هم کمی دست‌پاچه شد،»
‫«بهم گفت لازم نیست بترسم.»
‫«مبلغ پولی برای رسیدگی ‫به نیازهاش بهم داده بود.»
‫«من می‌دونستم به هیچ قیمتی،»
‫«حاضر نیستم تسلیم ‫خوی حیوانی این مرد سفیدپوست بشم.»
‫«خودم رو برای مرگ آماده کرده بودم.»
‫«ولی تن دادن به خواسته‌اش؟»
‫«اصلا.»
‫«اصلا و ابدا.»
‫«شروع کردم و براش درمورد،»
‫رفتار غیرانسانی سفیدپوستان ‫علیه سیاه‌پوستان گفتم،»
‫«ضمنا گفتم که چقدر از سفیدپوستان، ‫مخصوصا از خودش متنفرم.»
‫«ازم خواست قیمتی مشخص کنم.»
‫«برگشتم و بهش گفتم که من فروشی نیستم.»
‫«گفتم اگه دوست داره ‫می‌تونه من رو بکشه،»
‫«و به جنازه‌ام تجاوز کنه،»
‫«ولی برای رسیدن به خواسته‌اش، ‫باید از روی نعشم رد بشه.»
‫«در نهایت آقای چارلی متوجه شد،»
‫«که پاسخم منفی بود.»
‫«پاسخ قاطع و کاملی بود.»
‫خانم پارکس اون زمان...
‫ناچار بود جنایات رو مستندسازی کنه،
‫چون واکنش مردم جوری نبود،
‫که به نظر ایشون باید می‌بود.
‫چون آزار و اذیت سیاهان،
‫حتی در بین جامعه سیاه‌پوستان،
‫تا حد بسیار زیادی،
‫پذیرفته شده بود.
‫موارد زیادی از خشونت ‫علیه سیاه‌پوستان داریم.
‫گاهی اوقات قتل بوده، ‫گاهی اوقات شلاق زدن،
‫گاهی اوقات بیرون کردن ‫سیاه‌پوستان از منزلشون.
‫من هم گوش به زنگ بودم،
‫که اگه کسی شهامت شکایت کردن داشت،
‫من درموردش صحبتی بکنم،
‫و گزارشی طرح کنم.
‫سیاه‌پوستان هم به من،
‫به چشم کسی نگاه می‌کردن ‫که وقتی کسی به دادشون نمی‌رسید،
‫حاضر بودم کمکشون کنم.
‫برام باورنکردنی بود.
‫حتی دوست ندارم براتون تعریف کنم،
‫که در این بین چه رنج‌هایی رو...
‫تحمل کردم.
‫[کمک برای اجرای عدالت در ایالات جنوبی] ‫[پرونده خانم ریسی تیلور، سال ۱۹۴۴]
‫«پرونده‌ای توی آبویل آلاباما یادمه،»
‫«که خانواده‌ام اهل اونجا بودن.»
‫«خانم ریسی تیلور،»
‫«داشت از کلیسا به خونه برمی‌گشت،»
‫«که شش مرد سفیدپوست،»
‫«به زور چاقو و اسلحه ربودنش،»
‫«لباس‌هاش رو از تن پاره کردن،»
‫«و در تاریخ سوم سپتامبر ۱۹۴۴،»
‫«هر شش نفر بهش تجاوز کردن.»
‫چشم‌هاش رو بسته بودن، ‫توی صندوق انداختنش،
‫وسط شهر ولش کردن و بهش گفتن:
‫«اگه به کسی بگی، می‌کشیمت.»
‫بلافاصله به کلانتری رفت ‫و قضیه رو تعریف کرد.
‫بعد متوجه شد...
‫که...
‫این آقایون اصلا قرار نیست...
‫تبعاتی شامل حالشون بشه.
‫رزا پارکس از خانمی که توی ‫اسکاتسبورو آشنا شده بودن،
‫درمورد این داستان شنید.
‫به همین ترتیب رزا پارکس ‫و تعدادی از همراهانش،
‫شروع به تحقیق و تجسس کردن.
‫رزا پارکس قرار بود ‫شهادت قربانی رو بگیره.
‫فکر کنید در اون زمان...
‫صد و شصت کیلومتر از خونه‌اش دور شد.
‫کلانتر هم اون بیرون ‫مدام با ماشینش رد می‌شد.
‫مدام رد می‌شد.
‫هی رد می‌شد.
‫حتی نمی‌تونم تصور کنم چه حسی داشته،
‫که رزا پارکس کنار قربانی نشسته بود،
‫و تمام کلمات روایتش رو می‌نوشت.
‫به شدت برای زنان سیاه‌پوست،
‫خطرناک بود،
‫که بخوان گزارش بدن،
‫و تعریف کنن که قربانی خشونت جنسی بودن.
‫مخصوصا برای خانم پارکس خطرناک بود،
‫که به شهرهای مختلف سر می‌زد،
‫چون خودش به چشم مشکل دیده می‌شد.
‫با همکاری چند کنشگر دیگه،
‫به حدی پیش رفتن ‫که توی روزنامه محلی اعلامیه زدن،
‫تا مردم رو از این اتفاق مطلع کنن،
‫و به مجریان قانون فشار بیارن ‫تا پرونده رو پیگیری کنن.
‫چندین نامه به فرماندار نوشتن.
‫پوشش رسانه‌ای داشتن.
‫ولی هیچ متهمی برای پرونده پیدا نشد.
‫[ریسی تیلور توی این ماجرا،]
‫[هیچ‌وقت به حق خودش نرسید.]
‫واضح بود که خانم پارکس،
‫کمر به مبارزه با مردسالاری بسته بود.
‫تمام تلاش‌های عمرش بر این بود،
‫- تا بگه توی جامعه ما، ‫- [اش‌لی وودارد هندرسون، مدیر مشترک هایلندر]
‫- خشونت جنسی مسئله‌ایه، ‫- [اش‌لی وودارد هندرسون، مدیر مشترک هایلندر]
‫- که باید ریشه‌کن بشه. ‫- [اش‌لی وودارد هندرسون، مدیر مشترک هایلندر]
‫[سال ۱۹۷۴]
‫- به نظرم مهم‌ترین مسئله اینه، ‫- [جوآن لیتل]
‫- که آیا زنان حق دارن از خودشون دفاع کنن؟ ‫- [جوآن لیتل]
‫بعد به این سوال می‌رسیم، ‫که زنان دقیقا چه حقی دارن؟
‫جوآن لیتل، بیست ساله، ‫سیاه‌پوست،
‫و متهم به قتل زندانبان سفیدپوستی ‫در کارولینای شمالی،
‫در واشنگتن بوده.
‫رزا پارکس هم برای کمک به هدفش،
‫توی دیترویت جنبشی راه انداخت،
‫که در جهت آزادی جوآن لیتل تلاش می‌کرد.
‫جوآن لیتل زن جوانی بود،
‫که توی کارولینای شمالی زندانی بود.
‫زندانبانی هم اونجا بود،
‫که به طور مداوم،
‫- به زنانی که تحت نظرش بودن، ‫- [باربارا اسمیت، کنشگر فمینیست]
‫- تجاوز می‌کرد. ‫- [باربارا اسمیت، کنشگر فمینیست]
‫- که قصد داشت چنین کاری رو... ‫- [باربارا اسمیت، کنشگر فمینیست]
‫- با جوآن لیتل هم بکنه، ‫- [باربارا اسمیت، کنشگر فمینیست]
‫ولی در نهایت،
‫از این تجاوز،
‫جون سالم به در نبرد.
‫بالأخره تبرئه شدن،
‫ولی جنبش بزرگی شکل گرفت ‫تا به این مرحله برسه،
‫- و رزا پارکس، ‫- [مری فرانسیس بری، مورخ]
‫- یکی از صداهای این جنبش بود. ‫- [مری فرانسیس بری، مورخ]
‫جوآن لیتل اولین زن،
‫در تاریخ ایالات متحده بود،
‫که برای دفاع از خودش،
‫متجاوز خودش رو کشت،
‫و در نهایت تبرئه شد.
‫پس می‌شه گفت این پرونده ‫نقطه عطفی در تاریخ بود.
‫رزا پارکس این پرونده رو ‫یکی از بزرگترین دستاوردهای...
‫مبارزه برای آزادی می‌دونست.
‫تداومی از اهدافش توی ایالات جنوبی،
‫در دهه ۱۹۴۰ وجود داشت.
‫مخصوصا درمورد پرونده ریسی تیلور.
‫[سال ۱۹۴۵]
‫نیکسون و پارکس بعد پرونده ریسی تیلور،
‫تشویق به نامزدی ‫برای رهبری شعبه شدن.
‫که در همون موقع نیکسون ‫برای ریاست شعبه انتخاب می‌شه.
‫پارکس هم منشی شعبه می‌شه.
‫ا. د. نیکسون و رزا پارکس ‫شراکتی رو شروع کردن،
‫که جلوه تاریخ آمریکا رو تغییر داد.
‫[می‌شه گفت نسبتا...]
‫[انجمن ملی رنگین‌پوستان ‫سازمان ضعیفی بود.]
‫[چون چندان سازمان گسترده‌ای نبود.]
‫[عضویت محدود داشت.]
‫طی ده سال بعد انتخاب شدنشون،
‫ا.م.پ.ر مونتگومری رو...
‫تبدیل به شعبه بسیار فعال‌تری کردن.
‫به قبلش شعبه مونتگومری ‫تا حد زیادی ناکارآمد بود.
‫نزاع‌های درونی زیادی داشت،
‫مشکلات مالی هم کم نبودن،
‫نخبه‌گرایی زیادی هم وجود داشت.
‫سازمان توسط نخبه‌های تحصیل‌کرده سیاه‌پوست،
‫از طبقه متوسط مونتگومری اداره می‌شد.
‫مونتگومری همیشه جامعه طبقاتی‌ای بود.
‫نخبگان سیاه‌پوست،
‫- موضعشون این بود، ‫- [رابین د. ج. کلی، مورخ]
‫- که سیاهان باید آروم قدم بردارن. ‫- [رابین د. ج. کلی، مورخ]
‫- نباید عجله کنن. ‫- [رابین د. ج. کلی، مورخ]
‫ولی رزا پارکس با چنین سیاستی کنار نمی‌اومد.
‫♪ یوهو! ♪
‫پارکس به نسبت کنشگران زمان خودش،
‫با سرعت بیشتری اهدافش رو دنبال می‌کرد.
‫می‌خواست که سریع‌تر به هدف برسه.
‫که توی اقدامات دهه چهلش،
‫این مسئله مشهوده.
‫چون فقط نمی‌خواست ‫به شرایط موجود راضی باشه.
‫[اون زمان جمله معروفی بود،]
‫[که آدم‌ها رو از دردسر دور نگه دار: ‫«حدت رو بدون».]
‫[ولی اگه از حدمون فراتر نمی‌رفتیم، ‫همچنان...]
‫[قربانی بدرفتاری می‌موندیم.]
‫برادرم که در زمان جنگ ‫تقریبا چهار سال،
‫خدمت کرده بود،
‫با افتخار ترخیص شد.
‫خیلی هم ناراحت بود،
‫چون حس می‌کرد ما ‫که همچنان توی کشور بودیم،
‫کسایی که توی خط مقدم بودن رو ‫سرافکنده کردیم.
‫پدربزرگ من،
‫توی دو جبهه جنگ جهانی دوم خدمت کرده بود.
‫در زمان خودش نظامی محترمی بود.
‫وقتی که به خونه برگشت، ‫باهاش بدرفتاری شد.
‫متوجه هستین؟
‫فکر کنین به کشورتون خدمت کنین،
‫- بعد که به خونه برگشتین، ‫- [لانی مک‌کالی، نوه برادر رزا پارکس]
‫- جایی که باید... ‫- [لانی مک‌کالی، نوه برادر رزا پارکس]
‫از شما با گل و مدال استقبال کنن، ‫- [لانی مک‌کالی، نوه برادر رزا پارکس]
‫جایی که باید از آدم تمجید بشه، یا حداقل...
‫انتظار داشته باشین که «پسرک»،
‫یا «کاکاسیاه» خطاب نشین.
‫سیلوستر تصمیم گرفت ‫که شرایط موجود رو تحمل نکنه.
‫به همین ترتیب سال ۱۹۴۶، ‫با خانواده‌اش مونتگومری رو ترک کرد،
‫و دیگه هیچ‌وقت برنگشت.
‫بعد به دیترویت نقل مکان کرد.
‫«اتفاقاتی افتاد که اکثر مردم ‫از وقوعشون خبر نداشتن،»
‫«چون هیچ پوشش رسانه‌ای ‫و خبری توی روزنامه ازشون نبود.»
‫«بارها پیش اومد که از این میزان ‫خشونت و نفرت به تنگ اومده بودم.»
‫«ولی چاره‌ای جز ادامه دادن مبارزه نداشتیم.»
‫در اون زمان حس می‌کردم ‫که باید پیغامی رو به مردم برسونم،
‫ولی مردم قصد نداشتن به حرف‌هام گوش کنن،
‫چون فکر می‌کردن دلیلی نداره،
‫که انقدر خودم رو درگیر تفکیک‌گرایی کنم،
‫چون هیچ‌جوره نمی‌شد ریشه‌کنش کرد.
‫از طریق ا.م.پ.ر، ‫سخت مشغول تحقق آزادی بودم،
‫مخصوصا برای نسل جوان سیاه‌پوست.
‫[سال ۱۹۵۴]
‫♪ و کودکان عبری ♪ ‫♪ از کوره آتشین ♪
‫♪ چرا فقط ما قربانی بشیم؟ ♪
‫- زمانی که من نوجوان بودم، ‫- [الین هافمن، رزالین ا. کینگ]
‫- رزا پارکس توی این کلیسا، ‫- [الین هافمن، رزالین ا. کینگ]
‫- گروهی از جوانان تشکیل داده بود، ‫- [الین هافمن، رزالین ا. کینگ]
‫و درمورد سازمان ا.م.پ.ر ‫و تلاش‌هاش صحبت می‌کردیم.
‫♪ چرا فقط ما باشیم؟ ♪
‫وقتی عضو شورای جوانان شدم،
‫فقط یازده سالم بود.
‫مونتگومری جای ترسناکی بود،
‫که جامعه سفیدپوست، ‫- [دوریس کرنشاو]
‫نوعی خطر محسوبش می‌کرد. ‫- [دوریس کرنشاو]
‫کار به شدت سختی بود،
‫چون والدین بچه‌ها،
‫بچه‌هاشون رو دلسرد می‌کردن،
‫و نمی‌خواستن مشارکت یا عضویت داشته باشن.
‫هزینه عضویت براشون مسئله‌ای نبود،
‫فقط نمی‌خواستن بچه‌هاشون ‫به طور فعال توی نامه نوشتن...
‫به نمایندگان کنگره و به چالش کشیدن ‫تفکیک‌نژادی، حضور داشته باشن.
‫اکثر جلساتمون...
‫در منزل خانم رزا پارکس بود.
‫من جذب اشتیاق ایشون،
‫برای ریشه‌کن کردن شرایطی،
‫که توی جامعه‌مون بود، شده بودم.
‫اگه دوازده نفر اینجا جمع می‌شدن، ‫جای سوزن انداختن نمی‌موند.
‫خانم پارکس اکثرا اونجا می‌نشست،
‫و جلسه رو برگزار می‌کرد.
‫توی جلساتمون کلی درمورد...
‫ثبت حق رأی،
‫و برنامه‌هامون صحبت می‌کردیم.
‫با این دیدگاه نبود،
‫که بخواد نسل جدیدی رو تربیت کنه.
‫بلکه...
‫بهشون می‌گفت من بهتون ‫توی این راه کمک می‌کنم،
‫- و درمورد اینکه راهش چیه صحبت می‌کنیم، ‫- [مری فرانسیس بری، مورخ]
‫- ولی من به شما جوانان ایمان دارم. ‫- [مری فرانسیس بری، مورخ]
‫اون زمان حال و هوای خاصی داشت.
‫عجب.
‫راستش...
‫واقعا زبانم قاصره.
‫[من توی نمایشگاه خیاطی مونتگومری،]
‫[برای اصلاحات لباس آقایون ‫شروع به کار کردم.]
‫«افراد رنگین‌پوست به عنوان خدمتکار، ‫باربر، اپراتور آسانسور،
‫«یا رانندگان کامیون توی این فروشگاه‌ها ‫استخدام می‌شدن.»
‫«من به عنوان کمک خیاط رنگین‌پوست،»
‫«توی این خیاطی شروع به کار کردم.»
‫«مسئله‌ای که در اینجا ‫تفکیک نژادی نام برده می‌شه،»
‫«الگوی کامل و محکمی، ‫برای یک سبک زندگیه.»
‫رزا پارکس برای درآمد روزانه خودش،
‫برای یکی از معدودخانواده‌های...
‫سفیدپوست و کنشگر مونگومری،
‫به نام کلیفورد و ویرجینیا دور کار می‌کرد.
‫دوستی پارکس و ویرجینیا شروع شد.
‫«ویرجینیا حتی اگر به قیمت ‫طردشدن و رنج‌کشیدن خودش بود،»
‫«تمایل داشت کمک کنه ‫تا تفکیک‌سازی نژادی رو خاتمه بده.»
‫دور وابسته به مدرسه محلی هایلندر بود.
‫این مدرسه شروع تازه‌ای بود،
‫پلی بین شهر و کوهستان بود.
‫بنیان‌گذار این مدرسه، ‫مایلز هورتون بود.
‫- اگه می‌تونستیم... ‫- [صدای مایلز هورتون]
‫- با شیوه زندگی، عقاید، ‫- [صدای مایلز هورتون]
‫- و رفتارمون با بقیه افراد جامعه، ‫- [صدای مایلز هورتون]
‫- نشون بدیم که تحت این شرایط، ‫- [صدای مایلز هورتون]
‫- احتمالش وجود داره، ‫- [صدای مایلز هورتون]
‫- که سیاهان و سفیدها با هم کنار بیان، ‫- [صدای مایلز هورتون]
‫- امیدوار بودیم که این ایده، ‫- [صدای مایلز هورتون]
‫- تأثیر کوچیکی داشته باشه. ‫- [صدای مایلز هورتون]
‫مدرسه محلی هایلندر ‫سعی داره برنامه‌ای بسازه،
‫که قراره مردم رو مجاب کنه ‫تا در سراسر ایالات جنوبی،
‫تفکیک نژادی رو به چالش بکشن.
‫در تابستان سال ۱۹۵۵،
‫هایلندر می‌خواست کارگاه ‫دوهفته‌ای سازمان‌دهی کنه،
‫و قرار بود به یک نفر کمک‌هزینه ‫برای نقل مکان به مونتگومری داده بشه،
‫که ویرجینیا دور، رزا پارکس رو پیشنهاد کرد.
‫[سال ۱۹۵۵]
‫[تنسی، مانتیگل]
‫در اون زمان زیاد مسافرت نمی‌رفتم.
‫فقط سوار اتوبوس می‌شدم،
‫و می‌دیدم که دارم از محیطی ‫که بهش عادت داشتم،
‫دارم دورتر و دورتر می‌شم.
‫اولین باری بود که توی عمرم،
‫تجربه می‌کردم،
‫جایی قرار دارم که افراد ‫با نژادهای مختلف اونجا هستن،
‫و رفتاری که با همه می‌شد،
‫یکسان و برابر بود،
‫بدون اینکه تنش،
‫یا احساس خجالت،
‫یا هر تبعیض و محدودیت دیگه‌ای ‫که تفکیک نژادی تحمیل می‌کرد،
‫در کنار هم زندگی می‌کردیم.
‫مایلز هورتون به همراه کارکنانش،
‫اولین کسایی بودن که ‫این بینش رو به من دادن،
‫که کسایی توی دنیا هستن،
‫که به طور کامل و بی‌قید و شرط،
‫به آزادی و برابری افراد باور داشتن.
‫اون زمان که رزا پارکس به هایلندر اومد،
‫تازه داشتیم احتمالات موجود،
‫در ایالات جنوبی رو بررسی می‌کردیم،
‫و امیدوار بودیم ‫که بهش اقدامی کرد.
‫احتمالا بین تمام شرکت‌کنندگان کارگاه،
‫خانم پارکس کم‌حرف‌ترینشون بود،
‫ولی ما خیلی بهش امیدوار بودیم.
‫تا حدودی احساس گوشه‌گیری داشتم ‫و نمی‌دونستم چه حرفی باید بزنم.
‫ولی در طول کل دوره کارگاه،
‫احساس راحتی داشتم،
‫و به شدت از اون فضا لذت می‌بردم.
‫در اونجا بود که خانم پارکس،
‫درک بهتر،
‫و دقیق‌تری نسبت به مسئله‌ی...
‫مبارزه برای حقوق مدنی پیدا کرد.
‫اون مدرسه‌ای که مایلز هورتون تأسیس کرد،
‫دلیلیه که من امروز اینجا ایستادم،
‫و نسبت به تمام سفیدپوستان ‫کینه به دل ندارم.
‫در اون زمان و در اون جایگاه، ‫متوجه این مسئله شدم،
‫که افراد درستکار و صالحی ‫در هر نژاد و رنگی وجود دارن.
‫- «اعضای ا.م.پ.ر مونتگومری،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- «به این فکر افتاده بودن،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- «که برای تفکیک‌سازی نژادی اتوبوس،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- «از شورای شهر شکایت قانونی کنن،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫«ولی باید شاکی مناسب ‫و مدارک قوی ارائه می‌کردن.»
‫«بهترین شاکی ممکن، یک خانم بود.»
‫«چون خانم‌ها حس دلسوزی و ترحم بیشتری ‫از آقایون دریافت می‌کنن.»
‫«اون خانم هم باید عاری از هر مشکلی باشه،»
‫«و هیچ گناهی جز ندادن صندلیش نداشته باشه.»
‫در دوم مارس ۱۹۵۵،
‫دختر جوانی به نام کلودت کلاوین،
‫به جرم ندادن صندلی خودش ‫در اتوبوس، بازداشت شده بود.
‫سه مأمور پلیس از اتوبوس بیرون آوردنش،
‫و به زندان انداختنش.
‫من به شدت...
‫- توی گروه جوانان خانم پارکس فعال بودم. ‫- [کلودت کلاوین، کنشگر مدنی]
‫- بعد به این فکر افتادم، ‫- [کلودت کلاوین، کنشگر مدنی]
‫- که چقدر رفتار نامناسبی با ما می‌شه. ‫- [کلودت کلاوین، کنشگر مدنی]
‫- ازم خواستن از صندلیم بلند بشم، ‫- [کلودت کلاوین، کنشگر مدنی]
‫- من هم قبول نکردم. ‫- [کلودت کلاوین، کنشگر مدنی]
‫امکان نداشت از جام بلند بشم،
‫چون تاریخ من رو به اون صندلی چسبانده بود.
‫انگار دست سوجرنر تروث،
‫روی یک شونه‌ام بود،
‫و دست هریت تابمن،
‫روی اون‌یکی شونه‌ام بود ‫و نمی‌ذاشتن از جام بلند بشم.
‫به جای اینکه بهش اتهام ‫تخلف از قانون تفکیک بزنن،
‫به ایجاد بی‌نظمی در سطح شهر،
‫مقاومت درمقابل مجری قانون ‫و ضرب و جرح متهمش کردن.
‫سازمان ا.م.پ.ر در نهایت ‫موفق نشد شکایتی طرح کنه.
‫از اونجا که شاهد پونزده سالش بود،
‫به رأی دادگاه رد صلاحیت شد،
‫چون فکر می‌کردن شاهد موثقی نیست.
‫این دختر به زعم عده‌ای،
‫کمی سرکش و تندخو بود.
‫کلودت کالوین هم...
‫دختر سیاه‌پوست تیره‌پوستی بود.
‫مسئله نژاد و رنگ پوستش بود.
‫- واقعا ناامید شدم. ‫- [کلودت کلاوین، کنشگر مدنی]
‫[از رهبران سازمان خواستم ‫تا سازمان‌دهی رو به عهده بگیرن،]
‫[و مدارک کافی رو جمع‌آوری کنن،]
‫[و از هر جوانی که حاضره ‫طرف دعوی باشه،]
‫[و به قوانین تفکیک‌نژادی و بدرفتاری،]
‫[اعتراض کنه، حمایت کنن.]
‫[وقتش بود تا نشون بدیم،]
‫[که دیگه حاضر نیستیم،]
‫[رفتاری که باهامون می‌شه رو بپذیریم.]
‫- در این دوره که صحبت می‌کنیم، ‫- [برایان استیونسون]
‫- احساسات مردم با هم درآمیخته شده بود. ‫- [برایان استیونسون]
‫مردم حس می‌کردن که بازیچه شدن.
‫خشونت در اتوبوس‌ها هم ادامه پیدا کرده بود.
‫جانبازی هم بود که توسط ‫مأمور پلیس کشته شده بود.
‫«برای قدم زدن روی طناب جیم کرو ‫از تولد تا مرگ،»
‫«و از گهواره تا گور، ‫شاهکار آکروباتیک ذهنی بزرگیه.»
‫«فقط روحی شریف می‌تونه ‫عمق این طناب رو ارزیابی کنه.»
‫«همیشه طناب‌هایی از این قبیل وجود داشته؛»
‫«طناب نژادی،»
‫«طناب آویخته، طناب محکم.»
‫«از نظرم ما مثل عروسک‌های ‫خیمه‌شب بازی،»
‫«در نخ دستان سفیدپوستان هستیم.»
‫«امر می‌کنن که باید با مرز رنگ پوست، ‫از دیگری جدا بشیم،»
‫«ولی همچنان نخ‌های ما رو می‌کشن،»
‫«و ما ناچاریم مطابق میلشون عمل کنیم،»
‫«یا عوارض سرکشی کردن رو متحمل بشیم.»
‫به معنای کلمه صدها سانحه ‫توی اتوبوس‌ها رخ می‌داد.
‫هیچ راننده اتوبوس سیاه‌پوستی نبود،
‫تمام رانندگان هم مسلح بودن.
‫کم‌کم همه داشتن به این آگاهی می‌رسیدن،
‫که روش‌های مودبانه،
‫سازگار و ملایم برای واداشتن مردم،
‫به دیدن انسانیت سیاه‌پوستان در جامعه،
‫اصلا و ابدا کافی نبود.
‫مرگ امت تیل رخ داد.
‫عمه‌ی من می‌دونست که دیگه ‫تحمل این اتفاقات رو نداره.
‫تحمل مرگ کودکان، تجاوز به زنان،
‫مثله و سرکوب کردن مردان رو نداشت.
‫عمه رزا بار سنگینی روی دوشش حس می‌کرد.
‫[یکم دسامبر ۱۹۵۵]
‫[کارهای اون روزم رو تموم کرده بودم.]
‫[وقتی سوار اتوبوس برگشت شدم،]
‫[روی صندلی‌ای که خالی بود نشستم.]
‫[به ایستگاه سوم که رسیدیم، ‫آقایی سوار شد،]
‫[و مجبور شد وسط اتوبوس وایسته.]
‫بخش جلویی اتوبوس برای سفیدپوستان،
‫و بخش پشتی اتوبوس برای سیاه‌پوستان بود.
‫البته بخش میانی می‌موند.
‫بخش میانی متعلق به قشر خاصی نبود،
‫سیاه‌پوستان آزاد بودن ‫که وسط اتوبوس بشینن،
‫ولی به نظر دل‌به‌خواه راننده،
‫باید جاشون رو عوض می‌کردن.
‫- طبق شرایط تفکیکی آلاباما، ‫- [جین تئوهریس، نویسنده و مورخ]
‫- تمام چهار نفر توی راهرو، ‫- [جین تئوهریس، نویسنده و مورخ]
‫- باید از جا بلند می‌شدن، ‫- [جین تئوهریس، نویسنده و مورخ]
‫- تا یک سفیدپوست بتونه بشینه. ‫- [جین تئوهریس، نویسنده و مورخ]
‫«راننده گفت:»
‫«به نفعته شرایط رو برای خودت سخت نکنی،»
‫«و از روی صندلی بلند بشی.»
‫«من که نفهمیدم چطور با وایستادن،»
‫«قراره کمتر بهم سخت بگذره.»
‫«به یاد زمانی افتادم ‫که کل شب بیدار می‌موندم،»
‫«و تفنگ پدربزرگم همیشه کنار شومینه بود.»
‫[وقتی نشسته بودم و منتظر دستگیریم بودم،]
‫[نمی‌دونستم قراره با خشونت ‫باهام رفتار بشه،]
‫[یا قراره آسیب جسمی ببینم یا نه.]
‫[مأمور پلیس به سمتم اومد.]
‫[پرسید: «چرا بلند نمی‌شی؟»]
‫[گفتم: «فکر نمی‌کنم لزومی باشه ‫که بلند بشم.»]
‫[بعد ازش پرسیدم: ‫«چرا ما رو اذیت می‌کنین؟»]
‫[جواب داد: «نمی‌دونم.»]
‫[«ولی قانون قانونه و شما بازداشتین.»]
‫[بازداشتگاه شهر مونتگومری]
‫«خواستم برام آب بیارن.»
‫«وقتی داشتم سمت آب‌خوری می‌رفتم،»
‫«یکی داد زد: دور شو ببینم.»
‫«حق نداری از آب‌خوری آب بخوری.»
‫«بعد با لب تشنه سمت میز برگشتم.»
‫«به شدت احساس تنهایی و مهجوریت کردم،»
‫«انگار داشتم از بین شکافی ‫بی‌انتها و تاریک فرو می‌رفتم.»
‫[صدای ا. د. نیکسون] ‫[وقتی رزا پارکس دستگیر شد،]
‫[صدای ا. د. نیکسون] ‫[گفتم: «خب، گمونم به هدفمون رسیدیم.»]
‫[صدای ا. د. نیکسون]
‫[به نظر مردم هر کسی که قربانی بدرفتاری،]
‫[صدای ا. د. نیکسون] ‫[توی اتوبوس بوده، طرف دعوی مناسبیه.]
‫[صدای ا. د. نیکسون] ‫[ولی تجربه من چیز دیگه‌ای بهم می‌گفت.]
‫[باید اطمینان حاصل می‌کردم،]
‫[که با این طرف دعوی می‌تونستم ‫توی دادگاه برنده بشم.]
‫«آقای نیکسون ازم پرسید دلم می‌خواد،»
‫«پرونده من علیه قانون ‫تفکیک نژادی باشه یا نه.»
‫«من هم به قدری روی ‫پرونده‌های مختلف کار کرده بودم،»
‫«که می‌دونستم بدون شاکی، ‫نمی‌شه شکایت رو به نتیجه رسوند.»
‫«برای همین قبول کردم ‫که شاکی پرونده باشم.»
‫پارکس با وکیل جوان بیست و پنج ساله‌ای،
‫به اسم فرد گری تماس گرفت،
‫که از ا.م.پ.ر می‌شناخت ‫و با همدیگه دوست شده بودن،
‫تا وکالتش رو قبول کنه.
‫به عنوان رئیس شورای سیاسی زنان،
‫تمام مأموران سه شعبه رو خبر کردم.
‫بهشون گفتم رزا پارکس دستگیر شده،
‫و قراره محاکمه بشه.
‫گفتن: «طرح‌ها رو دارین؟»
‫«وقتشه چاپشون کنیم.»
‫اون شب ذره‌ای چشم روی هم نذاشتم.
‫شابلون‌ها رو بریدم.
‫سی و پنج هزار نسخه تهیه کردم،
‫و همه رو منتشر کردم.
‫برای سازمان‌دهی این شابلون‌ها،
‫حداقل سه سال کار کرده بودیم.
‫♪ آره! ♪
‫روز دوم دسامبر که جمعه بود،
‫مثل روزهای اداری معمولی بود.
‫من کلاس نهم بودم.
‫به وضوح کامل یادمه که بهمون گفتن: ‫«اگه شما اینجایین،»
‫«به خاطر راننده اتوبوس‌هاست، ‫می‌خوایم روی شما حساب کنیم،»
‫«تا نامه‌ای رو به والدینتون بدین.»
‫«توی این نامه خطاب به والدینتون نوشته،»
‫«که شما روز دوشنبه، ‫نباید سوار اتوبوس بشین.»
‫- «حتما هم حواستون باشه،» ‫- [الین هافمن، رزالین ا. کینگ]
‫- «که هیچ‌کس متوجه این نامه نشه.» ‫- [الین هافمن، رزالین ا. کینگ]
‫«دانش‌آموزان، امیدم به شماست.»
‫مردم شک داشتن که این طرح ‫قراره موفقیت‌آمیز باشه یا نه.
‫همه درموردش تردید داشتن.
‫فکر می‌کردیم قراره کلی مشکل به بار بیاره.
‫یادمه که مردم چقدر ترسیده و مضطرب بودن.
‫صبح دوشنبه که پنجم دسامبر می‌شد،
‫پدرم نزدیک‌های ساعت هفت ‫به خونه برگشت.
‫چقدر هم هیجان‌زده بود.
‫هیچ‌وقت یادم نمی‌ره. ‫«اتوبوس‌ها خالی‌ان!»
‫«اتوبوس‌ها خالی‌ان! ‫وای، عین نامه گناهان مسیح خالی‌ان!»
‫«وای، اتوبوس‌ها خالی‌ان!»
‫ما هم خندیدیم.
‫گفتم «باید پیاده بریم، ‫باید پیاده بریم.»
‫«باید پیاده بریم.»
‫کلی هیجان داشتیم.
‫عصر روز پنجم دسامبر،
‫توی کلیسای باپتیست ‫خیابان هولت جلسه‌ای داشتیم.
‫هزاران نفر اومده بودن.
‫- یادمه بروشوری بهم داده بودن، ‫- [دوریس کرنشاو]
‫- بهم گفتن توی کلیسای خیابان هولت، ‫- [دوریس کرنشاو]
‫- جلسه عمومی‌ای برگزار بشه. ‫- [دوریس کرنشاو]
‫ملت از همه‌جا بلند شدن ‫و توی جلسه شرکت کردن.
‫به حدی که مجبور شدن ‫خیابون‌ها رو مسدود کنن.
‫بلندگوی کلیسا رو فعال کرده بودیم ‫تا مردم بیرون جلسه هم بشنون.
‫جا برای سوزن انداختن نبود.
‫من رو هم تا منبر همراهی کردن.
‫کلی آدم اومده بودن، ‫اصلا باورتون نمی‌شه،
‫که چطور توی کلیسا جا شده بودن.
‫همه با اشتیاق اومده بودن،
‫و حسابی هیجان داشتن.
‫لازم نبود کلمه‌ای صحبت کنم،
‫صحبتی هم نکردم،
‫چون بهم گفته بودن ‫که گفتنی‌ها رو قبلا گفتم.
‫کشیش کینگ.
‫دکتر مارتین لوتر کینگ،
‫که اون زمان به تازگی،
‫کشیش کلیسای باپتیست ‫خیابان دکستر شده بود،
‫و چندان شهرتی نداشت،
‫توی این جلسه شناخته شد.
‫[باید درست توی همین مونتگومری،]
‫[دست در دست هم بدیم.]
‫[تا زمانی که در آینده ‫خواستن تاریخ رو بنویسن،]
‫[یک نفر بلند بشه و بگه:]
‫[در این مکان نژادی بود،]
‫[نژاد سیاه‌پوستان،]
‫[سیاه‌پوستانی که با تکیه ‫بر شهامت اخلاقیشون،]
‫[برای حقشون به پا خاستن!]
‫در نهایت وظیفه سخنگویی ‫به کینگ محول شد.
‫تحریم اتوبوس‌ها رو در منظر جهانی قرار داد.
‫[صدای ا. د. نیکسون] ‫[گفتم کسایی که می‌ترسن،]
‫[صدای ا. د. نیکسون] ‫[بهتره کت و کلاهشون رو بردارن و برن.]
‫[صدای ا. د. نیکسون] ‫[چون قراره حالا حالاها طول بکشه.]
‫[صدای ا. د. نیکسون] ‫[حتی گفتم یکی قراره بمیره.]
‫[صدای ا. د. نیکسون] ‫[تا جایی که می‌دونم شاید خودم بمیرم.]
‫[صدای ا. د. نیکسون] ‫[ولی اگه ارزش مرگ رو نداره،]
‫[صدای ا. د. نیکسون] ‫[پس ارزش جنگیدن هم نداره.]
‫رأی‌گیری گذاشتیم که آیا...
‫اعتراضات رو ادامه بدیم یا نه.
‫نتیجه به اتفاق آرا بود.
‫مردم داشتن فریاد می‌زدن،
‫می‌گفتن تا وقتی شرایطمون بهتر نشده،
‫سوار اتوبوس‌ها نخواهند شد.
‫[تا زمان رسیدن به خواسته‌ها، ‫تحریم اتوبوس ادامه دارد.]
‫می‌تونین تصور کنین،
‫که مردم چه حسی داشتن؟ ‫[ژرژت نورمن، مدیر سابق موزه رزا پارکس]
‫با خودشون گفتن: «کار ما بود؟» ‫[ژرژت نورمن، مدیر سابق موزه رزا پارکس]
‫«ببینین، ما مقابل این تهدید ‫قد علم کردیم.»
‫«می‌خواین ادامه بدیم؟» ‫«معلومه!»
‫♪ خورشید هیچ‌وقت غروب نمی‌کنه. ♪
‫♪ غروب نمی‌کنه. ♪
‫♪ خورشید هیچ‌وقت غروب نمی‌کنه. ♪
‫♪ غروب نمی‌کنه. ♪
‫♪ گل‌ها... ♪
‫سیستم ماشین اشتراکی سازمان‌دهی کردن،
‫که در سراسر شهر،
‫چهل ایستگاه با این هدف تعیین شد،
‫و انجمن بهبود مونتگومری،
‫درنهایت به طور روزانه،
‫ده الی پونزده هزار سواری ‫در روز رو سازمان‌دهی می‌کرد.
‫رزا پارکس تقریبا یک ماه ‫به عنوان راهبر فعالیت کرد.
‫«سرنشینان، اگه دنبال وسایل ‫حمل و نقل هستین،»
‫«به جایگاه‌های ایستگاه برین. ‫مؤدب برخورد کنین.»
‫«یادتون نره چقدر باید صبر می‌کردیم،»
‫«که در صبح و عصر،»
‫«اتوبوس‌ها برامون کنار بزنن.»
‫«راننده‌ها، سر پست‌هاتون بمونین.»
‫«سرنشینان ممکنه کمی اذیت کنن،»
‫«ولی سعی کنین باهاشون مدارا کنین.»
‫«با وجود اون‌ها می‌تونیم ‫اعتراضات رو به نتیجه برسونیم.»
‫پدرم هر روز صبح قبل اینکه ‫به محل کارش بره،
‫به ایستگاه‌های حمل و نقل می‌رفت،
‫و یکی رو تا مسیر کار با خودش می‌رسوند.
‫راهکار جایگزین مردم این بود،
‫- که می‌تونستن... ‫- [اش‌لی وودارد هندرسون]
‫- سوار تاکسی سیاه‌پوستان بشن. ‫- [اش‌لی وودارد هندرسون]
‫یا نیروهای کاری که از بابت...
‫سوار نشدن‌های اتوبوس، ‫ضرر مالی می‌کردن،
‫خانواده‌هاشون سود می‌کردن،
‫و سوار وسایل رایگان می‌شدن.
‫زنان سیاه‌پوست پیشتاز بودن.
‫توی جمع‌آوری کمک‌های مالی، ‫سازمان‌دهی ماشین‌ها کمک می‌کردن.
‫غذاهای خونگی درست می‌کردن،
‫تا مطمئن بشن،
‫که می‌تونن تحریم رو ادامه بدن.
‫شورای سیاسی زنان،
‫بیش از سیصد عضو داشت،
‫و به حدی از سازمان‌دهی رسیدیم،
‫که می‌دونستیم در طی چند ساعت،
‫[می‌تونیم کل اهالی شهر رو به مقصد برسونیم.]
‫♪ سربازان باخدا... ♪
‫♪ به سوی جنگ راهپیمایی کنید. ♪
‫چند ماه بعد، میزان توجهی ‫که تحریم اتوبوس‌ها جلب کرد،
‫برای مردم سفیدپوست مونتگومری، ‫غیرمنتظره بود.
‫فکر نمی‌کردن کسی به سیاه‌پوستان اهمیت بده.
‫به قدری جلب توجه کرد،
‫که ملت از نقاط مختلف کشور ‫برای کمک می‌اومدن.
‫کمک مالی می‌فرستادن، ‫لباس و کفش و غذا می‌فرستادن،
‫و به قدری کمک مالی به کلیسا کردن،
‫که تونستیم چند استشین واگن تهیه کنیم.
‫همین ویژگی بود که جنبش ما رو...
‫حائز اهمیت و توجه می‌کرد،
‫چون اتحادمون در راستای ‫هدفی مشترک بود.
‫مادامی که از هم جدا باشیم،
‫ترسیده باشیم،
‫محکوم به شکست هستیم.
‫- رزا پارکس چندین و چند ماه... ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫- سفر کرد. ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫- نقش کلیدی‌ای برای جمع‌آوری کمک مالی... ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫- برای ادامه تحریم ایفا کرد. ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫ما سلاح کافی برای مقابله،
‫با ساختار قدرت رو نداشتیم،
‫ولی سماجت ما،
‫صبوری ما،
‫ایمان ما،
‫و اعتمادی که به هم داشتیم،
‫مصمم بودن ما رو...
‫تا حدی تقویت می‌کرد،
‫که کماکان...
‫ثابت‌قدم و متحد بمونیم.
‫- تفکیک نژادی نهادی اجتماعیه، ‫- [جلسه شورای شهروندان سفیدپوست]
‫- که نمی‌خوایم در نظمش اخلال ایجاد بشه. ‫- [جلسه شورای شهروندان سفیدپوست]
‫شورای شهروندان سفیدپوست،
‫گونه خوش‌نام‌تری از...
‫فرقه کلن بودن.
‫قضات و وکلا در اختیارشون بود،
‫- و هدفشون این بود که به هر قیمتی، ‫- [رابین د. ج. کلی، مورخ]
‫- از تفکیک نژادی محافظت کنن، ‫- [رابین د. ج. کلی، مورخ]
‫ولی به طریقی چنین کاری بکنن،
‫که از دید عموم،
‫محترم و آبرومند دیده بشه.
‫نباید اجازه بدین ا.م.پ.ر،
‫زمام امور دولتتون رو دست بگیره.
‫اجازه نمی‌دیم از کودکان ما،
‫به عنوان سربازان پیاده‌نظامی،
‫برای حق رأی نژادهای مختلف ‫در ماربل سیتی،
‫در این شطرنج سیاسی استفاده بشه.
‫- شهرها به هر دری می‌زدن، ‫- [جین تئوهریس، نویسنده و مورخ]
‫- که تحریم رو متوقف کنن. ‫- [جین تئوهریس، نویسنده و مورخ]
‫هرجور خشونتی استفاده شد، ‫مردم کلی چیز پرتاب می‌کردن،
‫از جمله خود پلیس‌ها،
‫ادرارشون رو پرت می‌کردن، ‫یا لاستیک مردم رو پنچر می‌کردن.
‫در منزل تعداد کثیری از رهبران برجسته،
‫از جمله مارتین لوتر کینگ،
‫از انجمن بهبود مونتگومری،
‫یا ا. د. نیکسون از انجمن ‫پیشرفت رنگین‌پوستان،
‫بمب‌گذاری شده بود.
‫مردم از چنین خشونتی ‫که به خود مردم تحمیل شده،
‫هیچ قدردانی نمی‌کنن،
‫و اینکه چطور این مردم ‫با بهترین لباس‌هاشون،
‫در مکان‌هایی حاضر می‌شدن که می‌دونستن ‫قراره مورد صدمات فیزیکی،
‫خون‌ریزی و ضرب و شتم قرار بگیرن.
‫فرد گری،
‫تصمیم گرفت برای شروع ‫جبهه قانونی دیگه‌ای،
‫پرونده پیشتازانه‌ای،
‫به دادگاه فدرال ارائه کنه،
‫و تفکیک نژادی اتوبوس‌ها رو به چالش بکشه.
‫برای همین دنبال شاکی می‌گشت،
‫و در نهایت چهار زن،
‫از جمله کلودت کالوین، پیش‌قدم شدن.
‫که اون پرونده «براودر مقابل گیل» نام گرفت.
‫پارکس توی اون پرونده نقشی نداشت،
‫که بخشی ازش به خاطر ‫سابقه سیاسی درازمدتش،
‫در نقش کنشگر وایسته به ا.م.پ.ر بود.
‫پرونده به دیوان عالی رفت و موفق شدن.
‫[تفکیک نژادی اتوبوس‌ها جمع شد!]
‫[بیستم دسامبر ۱۹۵۶]
‫انجمن بهبود مونتگومری،
‫صلاح می‌دونه که اعتراضات یازده ماهه،
‫علیه خطوط اتوبوس‌رانی شهر،
‫خاتمه یافته،
‫و شهروندان سیاه‌پوست ‫مونتگومریِ آلاباما،
‫به صورت غیرتفکیک‌شده،
‫به اتوبوس‌ها برگردن.
‫♪ آزادی! ♪
‫تحریم اتوبوس‌های مونتگومری،
‫موفق‌ترین تحریم تاریخ آمریکا بود.
‫مردم خیلی سعی کردن ‫این پدیده رو تکرار کنن.
‫به نظرم اگه جنبش‌ها قدرتی که تحریم...
‫اتوبوس داره رو درک می‌کردن، ‫همیشه پیروز می‌شدیم.
‫♪ قوانین رو به دست خودم می‌نویسم. ♪
‫♪ سرنوشتم دست خودمه. ♪
‫♪ آرزوهام رو دنبال می‌کنم. ♪
‫♪ از احدی هم عذرخواهی نمی‌کنم. ♪
‫♪ ترس جایی توی دلم نداره. ♪
‫♪ آزادی! ♪
‫انواع و اقسام شایعه‌ها ‫توی جامعه سفیدپوست آمریکا،
‫درمورد رزا پارکس رواج پیدا کرد.
‫می‌گفتن جاسوس ا.م.پ.ر بود،
‫می‌گفتن جاسوس کمونیست‌ها بود،
‫می‌گفتن ماشین داره،
‫می‌گفتن مکزیکیه،
‫می‌گفتن حتی اهل مونتگومری نیست.
‫معمولا از اعمال زورها نمی‌گیم.
‫معمولا از پیامدها صحبت نمی‌کنیم،
‫از اینکه چطور مردم،
‫برای پیشرفت جنبش گسترده‌ای،
‫حاضر می‌شن...
‫ازخودگذشتگی کنن.
‫بعد اون سانحه،
‫پنج هفته...
‫بعد از ماه دسامبر کار کردم،
‫و چند هفته بعد،
‫[در ماه ژانویه،]
‫[از کارم اخراج شدم.]
‫صاحب آرایشگاه پایگاه هوایی،
‫هرگونه...
‫صحبت درمورد رزا پارکس،
‫یا درمورد تحریم اتوبوس‌ها رو ممنوع کرد.
‫ریموند هم در اعتراض استعفا داد، ‫چون فکر می‌کرد...
‫اگه نتونه از همسرش دفاع کنه،
‫عملا صداش رو بریدن.
‫در نهایت تمام جوایزها ‫به دکتر کینگ رسید.
‫برای سخنرانی به همه‌جا دعوت می‌شد،
‫لوح و مدال افتخاری می‌گرفت، ‫پول درمی‌آورد، زنده می‌موند.
‫قهرمان مردم بود.
‫گروه‌های کنشگران مدنی ‫از پارکس دعوت می‌کردن،
‫تا سخنرانی کنه ‫و کمک مالی جمع‌آوری کنه،
‫ولی هیچ‌کس به فکرش نرسید،
‫که راهی پیدا کنه،
‫تا از خود پارکس هم حمایت بشه.
‫به نظرم بخشی از این رفتاری ‫که با پارکس شد،
‫به خاطر این بود که زن بود،
‫و می‌شد ازش سوء استفاده کرد.
‫مونتگومری شهر کوچیکیه.
‫مردم باید می‌دونستن،
‫که پارکس...
‫دیگه شغلی نداشت.
‫از کینگ گرفته،
‫تا هیچ‌کدومشون، ‫بهش شغلی پیشنهاد نکردن.
‫رزا پارکس هم زن مغروری بود،
‫و جلوی کسی دست دراز نمی‌کرد.
‫فکر هم نمی‌کنم آدمی بود،
‫که خیال بکنه کسی بهش مدیونه.
‫- عمه رزا هیچ‌وقت... ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫- از سختی‌هاش نمی‌گفت. ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫- مثلا کسی نمی‌دونست، ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫- که غذا واسه خوردن نداره. ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫- کسی نمی‌دونست، ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫- که نمی‌تونه قبض‌هاش رو پرداخت کنه. ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫ما رو تهدید به مرگ می‌کردن،
‫مادرش هر شب پای تلفن بود،
‫که تماس‌های تهدیدآمیز رو قطع کنه.
‫برای امنیت خودش ‫باید به جای دیگه‌ای می‌رفت،
‫برای همین با پدر من تماس گرفت.
‫می‌دونستن اگه به ما زنگ زده،
‫- یعنی شرایط اضطراریه، ‫[کارولین ویلیامسون گرین، دخترخاله پارکس]
‫- باید فورا از اونجا بره. ‫[کارولین ویلیامسون گرین، دخترخاله پارکس]
‫سیلوستر مک‌کالی اول ‫که پدربزرگم بود،
‫بهش گفت:
‫«نمی‌خواد نگران چیزی باشی. ‫بیا دیترویت.»
‫«اینجا هوات رو داریم.»
‫«اینجا برات...»
‫«فرصت‌های شغلی بیشتری داریم.»
‫«تازه کنار خانواده‌ات هستی ‫که همه دوستت دارن.»
‫[سال ۱۹۵۷]
‫[ارض موعود شمال که نبود. ‫- رزا پارکس]
‫کلی آدم داشتن به دیترویت نقل مکان می‌کردن،
‫چون صنعت خودرو کلی کارگر رو جذب کرده بود.
‫خدایا، انگار شخم‌هاشون رو انداختن،
‫الاغ‌هاشون رو بخشیدن ‫و عازم دیترویت شدن.
‫هرچند قوانین محدودیتی وجود داشت،
‫- که توی بخشی از شهر، ‫- [هرب بوید، خبرنگار]
‫محدودیت‌های برای...
‫عبور سیاه‌پوستان طرح می‌کرد.
‫برادر رزا پارکس مدت‌ها ‫قبل اینکه رزا به اونجا بره،
‫این مسائل رو درک کرده بود.
‫سیلوستر از قبل تجربیات زیادی،
‫با این مسئله داشت و می‌تونست ‫درمورد تاریخچه و پیش‌زمینه‌اش،
‫با رزا صحبت کنه.
‫«نمی‌دونم به جای اینکه ‫الان توی دیترویت باشم،»
‫می‌تونستم توی جنوب،»
‫«در راه آزادی تلاش بیشتری کنم یا نه.»
‫«واقعیتش مواردی که توی ‫ایالات جنوبی رخ داده بود،»
‫«تا حدی اینجا هم وجود داره.»
‫«همون مشکلات رو اینجا هم داریم.»
‫سیاه‌پوستان دیترویت،
‫به بدترین نقاط شهر،
‫با نام‌های بلک باتم،
‫و خیابان هیستینگز منتقل شده بودن.
‫- ولی خودمون اونجا خونه ساختیم، ‫- [اد وان، مالک کتاب‌فروشی وان]
‫- و اونجا مؤسساتی افتتاح کردیم. ‫- [اد وان، مالک کتاب‌فروشی وان]
‫در کمترین حالت می‌شه گفت ‫شرایط دشواری بود.
‫برای همین بود که پدربزرگم ‫تصمیم گرفت خودش زراعت کنه.
‫پدرم استعداد خاصی ‫توی پرورش گل و گیاه داشت.
‫- کل روز توی کارخانه کرایسلر کار می‌کرد، ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫بعد که به خونه برمی‌گشت، ‫روی محصولات باغچه کار می‌کرد.
‫ما با گوجه‌های تازه، ‫فلفل دلمه‌ای سبز و پیاز بزرگ شدیم.
‫محصولاتش به قدری بودن ‫که برای خودش،
‫مادربزرگ و عمه رزا و عمو پارکس ‫کفاف می‌داد.
‫رزا پارکس به شدت آدم خلاقی بود،
‫می‌تونست با اقلامی که پیدا می‌کنه، ‫چیزهای مختلف،
‫مثل لباس و انواع لحاف درست کنه.
‫بهمون خیاطی یاد داد.
‫کارش توی خیاطی رودست نداشت.
‫می‌تونست هر لباسی بدوزه.
‫مثلا اگه لباسی می‌دید،
‫می‌تونست توی خونه بدوزش.
‫احتمالا سال ۱۹۵۹،
‫بدترین سال برای خانواده پارکس بود.
‫اون سال درآمد سالانه‌شون ‫کلا هفتصد دلار بود.
‫رزا کار ثابت پیدا نمی‌کرد،
‫ریموند کار ثابت پیدا نمی‌کرد.
‫نشریه جت‌مگزین در سال ۱۹۶۰ ‫افشاگری‌ای می‌کنه،
‫و توش وضعیت رزا پارکس رو...
‫به نسخه ژنده‌پوش خودش تشبیه می‌کنه.
‫[که اکنون دچار فقر شده است.]
‫بعد این مقاله مردم از سراسر کشور،
‫براش کمک‌هزینه جمع کردن.
‫بعد به خونه بهتری ‫برای زندگی نقل مکان می‌کنن،
‫طبقه اول ساختمان دوبلکسی ‫واقع در ویرجینیا پارک.
‫رزا پارکس در سال ۱۹۶۱،
‫توی شرکت دوخت استاکسون کار پیدا می‌کنه،
‫که عملا یه بیگارگاه مجلله.
‫اونجا کار مزدی می‌کرد.
‫ریموند هم همون حوالی،
‫توی آرایشگاه ویلدمیر،
‫شغلی پیدا کرد.
‫[اون زمان بعد اینکه ‫دوران تحصیل آدم تموم می‌شد،]
‫[باید دوسال کارآموزی فعالیت می‌کرد.]
‫- [اون روز که وارد سلمونی آقای پارکس شدم،] ‫- [وانزی ویتلو، کارآموز ریموند پارکس]
‫- [بهم گفت: جوانک،] ‫- [وانزی ویتلو، کارآموز ریموند پارکس]
‫- [با این کار قرار نیست پولدار بشی،] ‫- [وانزی ویتلو، کارآموز ریموند پارکس]
‫[ولی حداقل دستت به دهنت می‌رسه.]
‫[من و ریموند رابطه خوبی داشتیم.]
‫[رابطه قشنگی داریم.]
‫[آره، دوران کارآموزی خوبی کنارش داشتم.]
‫[وقتی حرفی می‌زد، ‫پای حرفش می‌موند.]
‫[خانم پارکس همیشه به سلمونی می‌اومد،]
‫[تا خبر شوهرش رو بگیره.]
‫[دم در که بود با همه احوال‌پرسی می‌کرد.]
‫[دیترویت]
‫[بعد اینکه به دیترویت نقل مکان کردم، ‫چندان شرایط خوبی نداشتیم.]
‫[هیچ کمکی از گروه‌های ‫کنشگران مدنی نگرفتین؟]
‫[براتون فرصت شغلی پیدا نکردن؟]
‫[یا از احوالتون جویا می‌شدن ‫و بهتون سر می‌زدن؟]
‫[من که شغلی پیدا نکردم،]
‫[ولی به جلسات زیادی رفتم.]
‫سال 1959 کتاب‌فروشی وان رو باز کردم.
‫دومین کتاب‌فروشی سیاه‌پوستان ‫در آمریکا بود.
‫اون زمان خیلی...
‫- بازار کتاب‌های سیاهان داغ بود. ‫- [اد وان، مالک کتاب‌فروشی وان]
‫تازه این کتاب‌ها داشت مد می‌شد.
‫من وقتی با خانم پارکس آشنا شدم، ‫مشتری خودم بود.
‫ایشون و ریموند، شوهرش،
‫روزانه به کتاب‌فروشی من می‌اومدن،
‫چون کتاب‌فروشی من فوقش ‫هشت یا ده بلوک با خونه‌شون فاصله داشت.
‫هر پنج‌شنبه شب ‫که من جلسه می‌ذاشتم،
‫رزا پارکس هم می‌اومد،
‫ردیف جلو هم می‌نشست.
‫همیشه باهاش بحث سیاسی می‌کردم،
‫کلی هم باهاش آشنا شدم،
‫همچنین با شوهرش. ‫واقعا مرد جالبی بود.
‫علت اینکه انقدر کم ‫از ریموند گفته می‌شه،
‫اینه که اکثر اوقات خیلی ساکت،
‫و بیشتر پشت پرده نقش داشته.
‫برای همینه که رزا پارکس ‫و ریموند پارکس جداناپذیرن.
‫اغلب اوقات مرد خانواده ‫داره تلاش می‌کنه،
‫ولی نقش همسرش دیده نمی‌شه.
‫توی این شرایط دقیقا برعکسه.
‫- عمو پارکس اجازه می‌داد، ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫- عمه رزا بره و... ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫- کار خودش رو بکنه. ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫از اون مدل مردهایی نبود،
‫که بخواد مانع مسیر عمه رزا بشه.
‫می‌ذاشت هرجا که می‌خواد ‫سخنرانی یا سفر کنه.
‫[بیش از ۲۰۰،۰۰۰ نفر در راهپیمایی واشنگتن] ‫[سال ۱۹۶۳]
‫- من توی راهپیمایی... ‫[لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- سال ۱۹۶۳ واشنگتن بودم. ‫[لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- رویداد خیلی بزرگی بود. ‫[لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫ولی زنان حق ایفای نقش ‫زیادی توش نداشتن.
‫راهپیمایی واشنگتن،
‫- یکی از مثال‌هاییه که چقدر... ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫- زنان سیاه‌پوست، ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫- توی جنبش‌های مدنی، ‫- [کیشا نیکول بلین، مورخ]
‫در حاشیه قرار گرفتن.
‫اگه به سخنوران نگاه کنین،
‫و اگه دیزی بیتس رو حساب نکنیم،
‫که کلا چند دقیقه صحبت کرد،
‫کل اون رویداد توسط مردان ‫شکل گرفته بود.
‫«ادای احترامی به زنان شده بود، ‫که الف. فیلیپ رندالف،»
‫«که یکی از سازمان‌دهندگان ‫این راهپیمایی بود،»
‫«نام عده‌ای از زنان رو برد،»
‫«که در مبارزه مدنی نقش داشتن،»
‫«و من هم یکی از اون‌ها بودم.»
‫می‌گفتن بیاد تا...
‫- وایسته و سمت مردم دست تکون بده. ‫- [مری فرانسیس بری، مورخ]
‫- «رزا پارکس اینجاست!» ‫- [مری فرانسیس بری، مورخ]
‫- «همون خانمیه توی مونتگومری بلند نشد.» ‫- [مری فرانسیس بری، مورخ]
‫«دست تکون بده رزا پارکس! ‫خانم پارکس!»
‫بعد می‌نشست سر جاش.
‫حرفی به جز این نمی‌زدن.
‫وقتی به راهپیمایی واشنگتن رفتم، ‫پونزده سالم بود.
‫- متحیر اونجا وایستاده بودم، ‫- [اریکا هاگینز، عضو پلنگ سیاه]
‫- و کسایی که اومده بودن رو تماشا می‌کردم. ‫- [اریکا هاگینز، عضو پلنگ سیاه]
‫ضمنا یادمه که لینا هورن ‫با عجله به سمت...
‫جلوی صحنه اومد،
‫میکروفونی برداشت،
‫و در حد دو سیلاب قطعه‌ای خوند.
‫♪ آزادی! ♪
‫بعد همه توی هوا موندن.
‫ناگهان سکوت حاکم شد.
‫- [صدای گلوریا ریچاردسون] ‫- [لینا کسی بود که رزا پارکس رو با خودش،]
‫- [صدای گلوریا ریچاردسون] ‫- [به ایستگاه‌های ماهواره‌ای اروپا می‌برد.]
‫- [صدای گلوریا ریچاردسون] ‫- [می‌گفت این زن شروع‌کننده...]
‫- [صدای گلوریا ریچاردسون] ‫- [جنبش مونتگومری بود، ایشون بود.]
‫- [صدای گلوریا ریچاردسون] ‫- [بعد خودم هم بهش ملحق شدم.]
‫[می‌خواستیم ببینیم که مردم ‫رزا پارکس رو به جا میارن.]
‫- مردسالاری توی این جنبش... ‫- [جوآن واتسون، عضو سابق شورای دیترویت]
‫- رخنه کرده بود. ‫- [جوآن واتسون، عضو سابق شورای دیترویت]
‫- بقیه مؤسسات هم مستثنی نیستن. ‫- [جوآن واتسون، عضو سابق شورای دیترویت]
‫زنان،
‫اکثر کمک‌ها جمع‌آوری می‌کنن، ‫بیشتر سازمان‌دهی‌ها رو انجام می‌دن،
‫ولی وقتی سوابق رو نگاه می‌کنین،
‫کسایی که به اسم رئیس،
‫یا مدیر،
‫یا رهبر،
‫یا گرند پوبه ثبت شده،
‫اکثرا مردان بودن،
‫درحالی که زنان بیشتر کار رو کرده بودن.
‫مادر پارکس هم داشت ‫کار خودش رو می‌کرد.
‫وقتی به دهه ۱۹۶۰ رسیدیم، ‫به طور فزاینده‌ای،
‫شاهد مبارزات آزادی سیاهان،
‫- در سطح کشور بودیم، ‫- [هرب بوید، خبرنگار]
‫- و رزا، ‫- [هرب بوید، خبرنگار]
‫- به هیچ‌عنوان، ‫- [هرب بوید، خبرنگار]
‫- خارج از این مسئله نبود. ‫- [هرب بوید، خبرنگار]
‫چون لزوم و فوریتش رو درک می‌کرد،
‫مبارزات مدنی رو درک می‌کرد،
‫همچنین چون با جوانان ‫شدیدا هم‌ذات‌پنداری می‌کرد،
‫مخصوصا با مبارزان رادیکالی،
‫که توی جامعه بودن.
‫مالکوم ایکس به دیترویت اومده بود،
‫و اعلام کرد که می‌خواد ‫با رزا پارکس دیدار کنه.
‫مالکوم ایکس در جنبش‌های آزادی‌خواهی،
‫به دو نفر با حیرت نگاه می‌کرد،
‫یکی فانی لو هیمر بود،
‫اون‌یکی رزا پارکس بود.
‫هرموقع که فرصت می‌شد درمورد...
‫نقش زنان صحبت کنه،
‫اولین اسمی که به زبونش می‌اومد، ‫اسم رزا پارکس بود.
‫مسئله‌اش این بود که باید ‫بیشتر فشار بیاریم،
‫با کنشگری بیشتری مطالبه کنیم،
‫چون برای استقلال و آزادی توی جامعه،
‫و برای تعیین سرنوشت خودمون، ‫باید موضع قوی‌تری اتخاذ کنیم.
‫پس مالکوم در این جریان،
‫رزا به چشم سربازی می‌دید.
‫رزا کاملا مجذوب ایده‌های مالکوم شده بود.
‫به شدت آدم پرشوری بود،
‫به شدت وقایع رو بیان می‌کرد.
‫شما و دولتتون،
‫شعارها و اقداماتتون اصلا با هم سازگار نیست.
‫می‌گین اینجا سرزمین برابریه،
‫ولی بیست میلیون «به‌ظاهر» ‫شهروند سیاه‌پوست شما،
‫رنگ برابری رو ندیدن.
‫قدرت و هوش این آدم،
‫سماجتی که داشت،
‫دقیقا در حدی بود که...
‫رزا پارکس داشت.
‫- «برای سخنرانی به دیترویت اومده بود،» ‫[لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- «من هم ردیف جلو نشسته بودم.» ‫[لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- «منزلش در نیویورک رو...» ‫[لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- «با بمب منفجر کرده بودن،» ‫[لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- «و تمام لباس‌هاش با آب و دود،» ‫[لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- «آسیب دیده بود.» ‫[لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫«ولی از روی احساس تعهدش،»
‫«همچنان به دیترویت اومد.»
‫یک هفته قبل اینکه ترور بشه،
‫با همدیگه دیدار کرده بودن.
‫«باهاش صحبت کردم،»
‫«و برنامه‌ای برای من ترتیب داد.»
‫«به شدت این آدم رو تحسین می‌کردم.»
‫«خیلی مرد باهوشی بود.»
‫«دکتر کینگ می‌گفت،»
‫«که سیاه‌پوستان باید خشونت رو ‫با عشق دریافت کنن،»
‫«و به نظرم این هدف ‫ارزش تلاش کردن داره.»
‫«ولی در ذهنم اصلا نمی‌تونستم ‫به این نتیجه برسم.»
‫«مالکوم هم طرفدار خشونت‌پرهیزی نبود.»
‫دیدگاه‌های سیاسی رزا ‫در دهه‌ی ۱۹۶۰،
‫تا حد زیادی توسط دیدارش با مالکوم،
‫شکل گرفته بود.
‫[سال ۱۹۶۷]
‫[زمان دارد برای رسیدن ‫به نتیجه‌ای مسالمت‌آمیز می‌گذرد.]
‫[شاید حتی برای نجات جامعه‌مان ‫از نابود کامل، دیر شده باشد.]
‫[رزا پارکس]
‫ده سال بعد اینکه شما به دیترویت اومدین،
‫[توی شهر شورش‌هایی شکل گرفت.]
‫[در اون برهه نظرتون درمورد پیشرفت‌های...]
‫[جنبش آزادی‌خواهی چی بود؟]
‫[اگه بتونیم به عمق این ماجرا نگاه کنیم،]
‫[لبریز شدن کاسه صبر ‫برخی از این مردم رو می‌شه دید،]
‫[محرومیتی که بهشون ‫تحمیل شده بود رو می‌شه دید.]
‫[حس می‌کردن...]
‫[نظام سیاسی مشکل داشته باشه،]
‫[و راهکار دیگه‌ای برای ‫مقابله باهاش بلد نبودن.]
‫رفتار پلیس توی دیترویت ‫به شدت خشونت‌بار بود.
‫حتی خشونت پلیس که در نهایت،
‫منجر به شورش ۶۷ دیترویت شد،
‫تا اون مقطع،
‫بزرگترین شورش خیابانی تاریخ آمریکا بود.
‫«سازمان‌های سفیدپوستان ‫همیشه محرک نزاع،»
‫«و خشونت خواهند شد،»
‫«و این مسئله همیشه مانع جوانانی می‌شه،»
‫«که قصد دارن به شکل انسانی،»
‫«اعتراض خودشون رو نشون بدن.»
‫در سمت غرب گارد ملی میشیگان بود،
‫که ملت رو کتک می‌زدن،
‫مردم رو از توی پنجره خونه‌ها ‫بیرون می‌کشیدن،
‫و در سمت شرق دیترویت،
‫هوابرد ۸۲ ارتش رو فرستاده بودن.
‫قریب به پنجاه تن از شهروندان ‫سیاه‌پوست آمریکا،
‫توسط نیروهای پلیس،
‫و نیروهای گارد ملی کشته شدن.
‫در دوران شورش،
‫سه مرد جوان در متل الجزایر،
‫کشته شدن.
‫درمورد این سانحه،
‫- هیچ پوشش خبری‌ای داده نشد. ‫- [دوروتی آلدریج]
‫انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده بود،
‫هیچ عدالتی اجرا نشد.
‫بدین ترتیب مبارزان جوان تصمیم گرفتن،
‫که دادگاه‌های مردمی برگزار کنن،
‫تا شرح وقایع رویدادها رو...
‫به اطلاع جامعه برسونن،
‫و از رزا پارکس خواستن ‫تا عضو هیئت منصفه دادگاه باشه.
‫من یکی از رادیکال‌های جوان بودم.
‫گفتم: «عمرا اگه قبول کنه.»
‫- بعد که ازش پرسیدم، ‫- [دن آلدریج، کنشگر مدنی]
‫- گفت: «حتما.» ‫-- [دن آلدریج، کنشگر مدنی]
‫- «مایه افتخاره.» ‫- - [دن آلدریج، کنشگر مدنی]
‫دادگاه مردمی رو در اینجا،
‫توی کلیسای مدونای سیاه برگزار کردیم.
‫دغدغه‌ای مسیح، مسئله آزادی بود.
‫مسئله گرد هم اومدن،
‫و برقراری اتحاد با سیاه‌پوستان،
‫- برای مبارزه با ظلم و ستمی بود، ‫- [کشیش آلبرت کلیگ، بنیان‌گذار کلیسا]
‫- که یهودیان رم به اون‌ها روا داشت. ‫- [کشیش آلبرت کلیگ، بنیان‌گذار کلیسا]
‫زیارتگاه مدونای سیاه،
‫- بخشی از جنبش قدرت سیاهان بود، ‫- [مری فرانسیس بری، مورخ]
‫که جنبش آزادی‌خواهی سیاه‌پوستان ‫در اون دوره بود.
‫اولین باری که با رزا پارکس دیدار کردم،
‫سال ۱۹۶۷ بود،
‫زمانی که دادگاه مردمی ‫داشت اجرا می‌شد.
‫کل این کلیسا پر شده بود.
‫همگی اونجا جمع شده بودیم،
‫تا شاهد جلوه مادر پارکس باشیم ‫که خودمون،
‫اسمش رو «عدالت قریب‌الوقوع» گذاشته بودیم.
‫نتیجه این بود که گناهکار بودن.
‫محکوم به قتل درجه یک بودن.
‫فکر نمی‌کنم مردم متوجه باشن،
‫که خانم پارکس چقدر آموزش‌دیده بود.
‫- فکر نمی‌کنم متوجه باشن، ‫- [فرانک جویس، کنشگر سیاسی]
‫- که چه سازمان‌دهنده مجربی بود. ‫- [فرانک جویس، کنشگر سیاسی]
‫- فکر نمی‌کنم متوجه باشن، ‫- [فرانک جویس، کنشگر سیاسی]
‫که قدمت ایشون در مبارزات ‫چقدر دور و دراز بوده.
‫فکر هم نمی‌کنم متوجه باشن،
‫که درک ایشون از اینکه...
‫چه تغییراتی لازم داریم، ‫چقدر رادیکال و ریشه‌ای بود.
‫که تمام این موارد جزوی ‫از جادوی خانم پارکس بود،
‫که از طرفی...
‫می‌تونن این...
‫مفهوم از...
‫بذارین بگیم «بی‌گناهی» رو پرورش بدن،
‫درحالی که از طرف دیگه ‫به نمایندگی ازش عمل می‌کنن،
‫و از دیدگاه‌های رادیکال حمایت می‌کنن.
‫شرایط از لحاظ سیاسی ‫داشت تغییر می‌کرد،
‫و درصد شهروندان سیاه‌پوست دیترویت،
‫رو به افزایش بود،
‫و همه با خودشون به این فکر افتادن،
‫که باید کسانی که نماینده ما هستن، ‫جزو مقامات دولتی باشن.
‫دیگه نمی‌خواستن نماینده‌هاشون،
‫افراد لزوما سفیدپوست باشن.
‫این محله انقدر ناامن شده ‫که نمی‌شه اینجا زندگی کرد.
‫می‌خوایم اقدامی صورت بگیره،
‫می‌خوایم این محله از جرم و جنایت پاک بشه،
‫چون من دیگه حتی می‌ترسم ‫بچه‌ام رو تا مغازه بفرستم.
‫[سال ۱۹۶۴]
‫جان کانیرز مبارز راه آزادی بود.
‫کورتا اسکات کینگ بهم گفت،
‫که مادر پارکس از شوهرش خواسته،
‫تا از جان کانیرز توی کنگره حمایت کنه،
‫و ایشون اولین مقام منتخب بود،
‫که ایشون ازش حمایت کرد.
‫خانم پارکس کمکش کرد.
‫شرایط چندان باب میلش نبود، ‫چون حزب دموکرات آمریکا،
‫در ابتدای انتخاب‌شدنش ازش حمایتی نمی‌کرد.
‫گمونم قصدش این بود ‫که فرد بااصالتی انتخاب بشه.
‫توی جلسات شرکت می‌کرد،
‫و همیشه ازش حمایت می‌کرد.
‫توی رأی‌گیری‌ها کمکمون می‌کرد،
‫ما هم ملت رو می‌بردیم ‫تا برای حق رأی اسمشون ثبت بشه.
‫خانم پارکس توی تمام این مسائل دست داشت.
‫توی داستان بود،
‫تا پیروزی هم پا پس نمی‌کشیدیم.
‫[پیروزی کانیرز، ششمین نماینده ‫سیاه‌پوست کنگره را تضمین می‌کند.]
‫سال ۱۹۶۵،
‫جان کانیرز نماینده کنگره شد،
‫و اولین کاری که کرد،
‫این بود که رزا پارکس رو استخدام کرد.
‫موجب افتخار و خوشحالی منه ‫که ایشون پیشنهادم رو قبول کرد،
‫و خوشحالیم که ایشون رو ‫توی کادر اصلی دفتر داریم.
‫بالغ بر سه دهه کنگشری کرد،
‫پنجاه و دو سالش بود،
‫و اولین بار بود که به جایگاه ‫سیاسی با حقوق و مزایا می‌رسه.
‫از مزایای این جایگاه، بیمه درمانی بود،
‫که به شدت حائز اهمیته.
‫با اینکه مادر رزا پارکس ‫برای ایشون کار می‌کرد،
‫همیشه از کارهای ایشون متحیر بود.
‫من توی کمپین اول جان کانیرز کار کردم.
‫جان کانیرز زاده خانواده‌ای ‫از جنبش کارگری بود.
‫پس همین‌جوریش علیه جان کانیرز،
‫بابت تاریخچه‌ای که داشته،
‫کینه‌ورزی زیادی صورت می‌گرفت،
‫بماند که خانم پارکس هم استخدام کرده بود.
‫گمونم به زعم خیلی از سفیدپوست‌ها،
‫مثل بنزین ریختن روی آتیش بود.
‫[به نظر ما درست نیست جان کانیرز ‫فرد حقیری مثل رزا رو استخدام کنه.]
‫[اگه به خاطر سیاست‌های دردسرسازی شما نبود، ‫آمریکا به این روز آشفتگی نمیفتاد.]
‫[بابت این دردسرهایی که درست کردین، ‫باید از خودتون خجالت بکشین.]
‫[چرا توی همون جنوب نموندین؟]
‫جان می‌گفت: «من فقط می‌خوام ‫رزا پارکس توی کادر اصلیم باشه،»
‫«هرکاری دلش خواست می‌تونه بکنه.»
‫«ناسلامتی اسمش رزا پارکسه.»
‫جواب دادن روزانه به تماس‌ها،
‫ضبط و یادداشت‌برداری،
‫هرکاری که جان می‌گفت، ‫اون هم قبول می‌کرد.
‫واقعا آدم...
‫متواضعی بود.
‫رزا پارکس اساسا مثل...
‫قدیسی حقیقی بود.
‫کانیرز یه بار بهم گفت که مادر پارکس،
‫ازش خواسته بود حقوقش رو کم کنه، ‫چون بهش گفته بود:
‫«مردم همین‌جوری بهم جایزه می‌دن،»
‫«افتخارات و ادای احترامشون رو به من می‌دن.»
‫«حس بدی دارم که وقتی از دفتر شما می‌رم،»
‫«باید این افتخارات رو دریافت کنم.»
‫جان کانیرز گفت: «نگو خانم پارس.»
‫«افتخار از بنده است که شما رو ‫توی دفتر خودم دارم،»
‫«قرار هم نیست حقوقتون رو کم کنم.»
‫[سال ۱۹۶۸]
‫کشیش دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور،
‫پدر جنبش خشونت‌پرهیز...
‫در مبارزات مدنی آزادی‌خواهانه آمریکا،
‫امشب در ممفیسِ تنسی،
‫به ضرب گلوله ترور شد.
‫این برنده جایزه نوبل سی و نه ساله، ‫درحالی که روی بالکن هتل ایستاده بود،
‫گلوله‌ای با گردنش برخورد کرد،
‫و کمتر از یک ساعت بعد، ‫در اتاق اورژانس بیمارستان فوت کرد.
‫- «یادمه من و مادرم،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- «داشتیم به رادیو گوش می‌دادیم.» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- «نزدیک‌های زمان عید بود.» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫- «برنامه رو قطع کردن،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده جملات رزا پارکس]
‫«تا بگن دکتر کینگ رو با تیر کشتن.»
‫«خبر ویران‌کننده‌ای بود.»
‫«سردرگم بودم.»
‫«چطور احساساتم رو بیان کنم؟»
‫«به شدت زخم خورده بودم.»
‫«من و مامانم در آغوش هم گریه کردیم.»
‫بارها و بارها پشت سر همدیگه،
‫ترانه «تغییری در راه است» ‫سم کوک رو پخش کرد.
‫♪ من کنار رودخانه‌ای، ♪
‫♪ توی چادر کوچیکی به دنیا اومدم. ♪
‫♪ وای که از بدو تولدم ♪ ‫♪ عین آب رودخانه، ♪
‫♪ همچنان جاری‌ام. ♪
‫♪ مدتی زیاد... ♪
‫♪ مدتی زیاد گذشته، ولی شک ندارم... ♪
‫«صدای ملایمش دوای روحم بود.»
‫«انگار دکتر کینگ داشت ‫مستقیما با خودم حرف می‌زد.»
‫من به ندرت دیدم احساساتش رو بروز بده،
‫ولی وقتی دکتر کینگ ترور شد،
‫گریه‌هاش رو توی مراسم ختم دیدم.
‫[سال ۱۹۷۷]
‫- «عزیزانم داشتن دونه دونه می‌رفتن.» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫- «شوهر و برادرم جفتشون مریض بودن،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫- «و یادمه زمانی بود،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫- «که روزانه به سه بیمارستان می‌رفتم،» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫- «تا عیادتشون کنم.» ‫- [لیزاگی همیلتون، گوینده رزا پارکس]
‫«دیگه نمی‌تونستم تمام‌وقت کار کنم،»
‫«و پاره‌وقت کار می‌کردم.»
‫- عمه رزا و عمو پارکس تا آخرین لحظه، ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫- عاشق هم بودن. ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫- با رو به زوال رفتن سلامت عمو پارکس، ‫- [صدای ریا مک‌کالی، برادرزاده رزا پارکس]
‫به روش محبت‌آمیزی همیشه ‫ازش مواظبت می‌کرد.
‫همیشه...
‫به هم نزدیک بودن و کنار هم بودن.
‫«پارکس سال ۱۹۷۷، ‫بعد پنج سال مبارزه با سرطان،»
‫«در سن ۷۴ سالگی فوت کرد.»
‫«برادرم سیلوستر سه ماه بعد،»
‫«اون هم از سرطان فوت کرد.»
‫«مادرم هم مبتلا به سرطان بود.»
‫«تا ۹۱ سالگیش که فوت کرد، ‫توی خونه ازش مواظبت می‌کردم.»
‫[سال ۱۹۸۵]
‫دیربورن حومه مرفه عمدتا سفیدپوستیه،
‫که محل استقرار شرکت خودروسازی فورده،
‫ولی اکثر کسایی که در دیربورن کار می‌کنن،
‫اکثرا از دیترویت اومدن ‫که ۶۳ درصدشون سیاه‌پوستن.
‫تحریم دیربورن،
‫درواقع از زمانی شروع شد ‫که خانواده‌ای سیاه‌پوست،
‫برای پیک‌نیک به پارک دیربورن رفته بودن.
‫خانواده‌ای سفیدپوست اومدن و گفتن:
‫- «شما از ساکنان...» ‫- [جو مدیسون، کنشگر مدنی]
‫- «دیربورن نیستین،» ‫- [جو مدیسون، کنشگر مدنی]
‫- «نمی‌تونین از این پارک استفاده کنین.» ‫- [جو مدیسون، کنشگر مدنی]
‫بدین ترتیب خانواده سفیدپوست،
‫به شورای شهر دیربورن رفتن،
‫و مجابشون کردن تا حکم جدیدی صادر کنن،
‫تا افرادی که اهل دیربورن نیستن، ‫نتونن از پارک استفاده کنن.
‫عملا گفتن سیاه‌پوستان، ‫از پارک ما استفاده نکنین.
‫خانم پارکس هم مشارکت زیادی...
‫در این زمینه داشت،
‫و در نهایت گفتیم: «جهنم،»
‫بیاین دیربورن رو تحریم کنیم.»
‫یعنی کم و بیش عین تحریم اتوبوس بود.
‫[روحیه تحریم اتوبوس پارکس ‫همچنان ادامه دارد...]
‫عکسی از من و خانم پارکس هست،
‫که با هم داریم به کنفرانس خبری می‌ریم،
‫و صفحه اول خبرگزاری‌ها منتشر شد.
‫وقتی رسانه‌ها از خانم پارکس پرسیدن:
‫«شما از این تحریم حمایت می‌کنین؟»
‫ایشون گفت: «من صد درصد ‫از این تحریم حمایت می‌کنم.»
‫تحریم اعتراضی از دادگاه‌های محلی،
‫تا دیوان عالی میشیگان رفت.
‫ادعاشون خلاف قانون اساسی اعلام شد.
‫ما بردیم.
‫یعنی باری دیگه،
‫خانم پارکس در سمت درست تاریخ ایستاده بود.
‫به نظر می‌رسه که در عصر امروزی،
‫همچنان...
‫خصومتی در آلاباما،
‫علیه سیاه‌پوستان وجود داره، ‫همچنین در جنوب هم همینه.
‫توی شمال هم همینه. ‫هر جا بریم همینه.
‫- آره، علتش چیه؟ ‫- علتش رو من نمی‌دونم،
‫چون اول باید از کسایی ‫که چنین رفتاری دارن،
‫جواب سوال دیگه‌ای رو گرفت،
‫که چرا چنین رفتاری دارن.
‫بعد از تحریم دیربورن،
‫من داوطلب شدم تا...
‫برای ریاست ا.م.پ.ر شعبه دیترویت اقدام کنم.
‫بعد از رزا پارکس پرسیدم ‫حاضره رقیب من بشه؟
‫ایشون هم موافقت کرد.
‫«من از سال ۱۹۴۳، ‫عضو انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان بودم،»
‫«به عقیده من، که همچنان بر این باورم،»
‫«دعوت از من برای عضویت در هیئت‌مدیره،»
‫«دستم رو باز می‌ذاره تا در راستای...»
‫«فعالیت‌های شعبه دیترویت، ‫اقدامات مؤثری داشته باشم.»
‫با همدیگه کمپین گذاشتن.
‫وزیر برجسته‌ای رو مجاب کردن،
‫تا نامزد انتخاباتی بشه.
‫از کنشگری ما می‌ترسیدن.
‫مسئله‌ای که حین کمپین ما،
‫خیلی برامون خنده‌دار بود،
‫این بود که این آقایون پیر و پاتال،
‫می‌گفتن:
‫«رزا پارکس انقدر پیره!...»
‫«که نمی‌تونه عضو ا.م.پ.ر بشه.»
‫بعد من جوابشون رو می‌دادم:
‫«ایشون همچنان...»
‫«با رزا پارکس بودنش،»
‫«به سراسر دنیا سفر می‌کنه.»
‫درحالی که خودشون ‫نمی‌تونستن دو تا پله رو بالا برن.
‫«به جای اینکه انرژی خودمون رو...»
‫«وقف مبارزه برای قدرت داخلی کنیم،»
‫«باید دغدغه‌ی این مسئله رو داشته باشیم،»
‫«که با نژادپرستی فزاینده‌ی ‫راست جدید باید چیکار کنیم.»
‫«باید انرژی خودمون رو روی ‫پاسخ مقامات متمرکز کنیم،»
‫«نه اینکه اسم چه کسی ‫روی شعبه‌های ا.م.پ.ر می‌خوره.»
‫[کمپین تلخ امروز به پایان می‌رسد.]
‫در نهایت شکستمون دادن،
‫ولی نمی‌تونستن رزا پارکس رو کنترل کنن.
‫«امیدوارم روی رو در تاریخ کشورمون ببینم، ‫که این شرایط تموم شده،»
‫«و کسی نمی‌خواد به قشر دیگه‌ای آسیب بزنه.»
‫شفقت ایشون نسبت به افرادی،
‫که تحت ظلم و فشار بودن، ‫واقعا لطیف بود.
‫این ویژگی دلسوزی باعث می‌شد،
‫تا از پس دشواری‌ها بربیاد.
‫از کارهای چالش‌برانگیز بربیاد.
‫[حمله بیمناک به رزا پارکس، مجرم دستگیر شد] ‫[سال ۱۹۹۴]
‫یه شب مرد جوانی،
‫به قصد سرقت از منزل،
‫- وارد آپارتمان رزا پارکس شد. ‫- [دوروتی آلدریج]
‫- این مرد تهدیدش کرد، ‫- [لانی مک‌کالی، نوه برادر رزا پارکس]
‫- و بهش آسیب فیزیکی رسوند. ‫- [لانی مک‌کالی، نوه برادر رزا پارکس]
‫اومد و...
‫به این سمت صورتم ضربه زد،
‫بعد اون‌طرف صورتم رو زد،
‫و بالای سرم زخم شد.
‫اون هم از خودش دفاع کرد. ‫تک و تنها.
‫یقه‌اش رو گرفتم،
‫و با تمام قدرتم،
‫به عقب هلش دادم.
‫ایشون مسن بود، ‫با قد صد و پنجاه و پنج سانتی.
‫سر جمع چهل و پنج کیلو هم نمی‌شد.
‫برگشت و از خودش دفاع کرد،
‫و به نظرم جون خودش رو نجات داد.
‫باید توی بیمارستان بستری می‌شد، ‫بعد حالش بهبود پیدا کرد.
‫واقعا برام دردناکه، چون...
‫آخه همچنان در عجبم،
‫که چطور تک و تنها از خودش دفاع کرد.
‫خیلی‌ها بهش پول، هدیه، ‫و کلی چیز پیشکش کردن،
‫ولی دست رد به همه‌شون زد.
‫چون آدمی نبود که دنبال جایزه باشه.
‫فقط می‌خواست حال شما خوب باشه،
‫و درست باهاتون برخورد بشه. ‫همین و بس.
‫مابقی مزایاش رو نخواست.
‫جایزه رو نخواست. ‫پول رو نخواست.
‫شهرت رو نخواست.
‫درنهایت پسره رو بخشید.
‫خبرنگارها اومدن ازش پرسیدن: ‫«چه اتفاقی افتاد؟»
‫«بعدش چی شد؟» ‫اون هم گفت: «من بخشیدمش.»
‫«فقط گفتم دیگه چنین کاری نکنه.»
‫[واقعا ناراحتم که می‌بینم،]
‫[عده‌ای از مردم خودمون،]
‫[تحت چنین شرایط روانی‌ای،]
‫[حاضر می‌شن کسی به سن و سال من رو...]
‫[کتک بزنن و ازشون دزدی کنن.]
‫کلا همه‌چی رو آروم می‌گیرفت،
‫و اینکه...
‫کینه‌ای توی دلش نبود.
‫فقط می‌خواین همه‌چی فراموش بشه؟
‫آره، می‌خوام برگردم سر کار و زندگیم.
‫رزا پارکس به همراه الین استیل،
‫که از دوستان قدیمی و همکار کنشگرش بود،
‫تصمیم گرفتن مؤسسه خودبهسازی‌ای،
‫به اسم رزا و ریموند پارکس رو تأسیس کنن،
‫تا بتونن قوه رهبری جوانان،
‫و بینش جوانان جامعه رو...
‫پرورش بدن.
‫موهبتی که خانم پارکس ‫به واسطه دهه‌ها تجربیاتش،
‫به...
‫به ما می‌ده، اینه که...
‫با گذر زمان،
‫با تغییر کردن شرایط،
‫ما چه نقشی باید داشته باشیم،
‫و نقشمون باید چطور جلوه کنه.
‫مایلم از این فرصت استفاده کنم،
‫تا حمایت خودم رو...
‫به آزادی...
‫بومیان آفریقای جنوبی،
‫و آزادی کسانی که زندانی شدن،
‫آزادی زندانیان ساسی،
‫و هر آنچه که لازمه‌ی کشوری آزاده، ‫اعلام کنم.
‫[سال ۱۹۹۰]
‫نلسون ماندلا پس از آزادی،
‫وارد آفریقای جنوبی شد ‫که با تغییرات سریع،
‫و به زعم عده‌ای ترسناک، روبه‌رو شد.
‫گفته بود زمانی که زندان بود،
‫اخبار مادر پارکس رو می‌خوند،
‫و شهامتش...
‫به شدت تحسین‌برانگیز بود.
‫نسلون ماندلا در سال ۱۹۹۰،
‫بعد از ۲۷ سال حبس در آفریقای جنوبی،
‫به یکی شهرهایی که سر زد، ‫شهر دیترویت بود.
‫صفی از افراد ویژه جلوی ورزشگاهی ‫که اون زمان اسمش «تایگر» بود،
‫ایستاده بودن تا از ورودش استقبال کنن.
‫دقایق پایانی مادر پارکس خودش رو رسوند،
‫انتهای صف ایستاده بود.
‫نلسون ماندلا یه نگاه انداخت،
‫همین که مادر پارکس رو در انتهای صف دید،
‫با آغوش باز به سمتش دوید.
‫«رزا، رزا، زرا!»
‫محکم بغلش کرد،
‫و از روی زمین بلندش کرد.
‫چون مادر پارکس خیلی سبک بود.
‫اون واکنش از روی هیجان نلسون ماندلا،
‫نشون می‌داد از اون صف طویل،
‫کی فرد ویژه واقعیه.
‫«هیچ‌وقت به چهره عمومی بودن عادت نکردم.»
‫«انقدر مدرک افتخاری دارم ‫که شمارش از دستم در رفته.»
‫«مصاحبه‌کنندگان همچنان می‌خوان،»
‫«درمورد اون روز از سال ۱۹۵۵ بپرسن،»
‫«که من حاضر نشدم از جام بلند بشم.»
‫[هیچ‌وقت در هیچ‌کدوم از مصاحبه‌هام،]
‫[به کسی نگفتم که اون روز پام درد می‌کرد.]
‫«متوجهم که از نظر مردم، ‫من مثل نمادی هستم.»
‫گاهی اوقات حس می‌کردم ‫که شهامت کافی ندارم،
‫- ولی همیشه... ‫- [سی‌ان‌ان، رزا پارکس]
‫- این مسئله رو به خاطر آوردم، ‫- [سی‌ان‌ان، رزا پارکس]
‫- که در اعماق وجودم، ‫- [سی‌ان‌ان، رزا پارکس]
‫- روحی دارم، ‫- [سی‌ان‌ان، رزا پارکس]
‫- که قدرتش از توان جسمانی‌ام بیشتره. ‫- [سی‌ان‌ان، رزا پارکس]
‫تمام ماهیت خودش رو...
‫وقف خدا کرده بود.
‫شدیدا به معنویات معتقد بود،
‫شدیدا به هدف داشتن در زندگی واقف بود،
‫و اینکه باید زندگی آدم‌ها ‫در خدمت هدفی باشه.
‫طی چند سال آخر عمرش،
‫من و پدرم به دیدنش می‌رفتیم،
‫مستخدم خونه با لبخند در رو باز می‌کرد،
‫می‌گفت: «وای، بفرمایین داخل.»
‫«عمه رزا خیلی خبرتون رو می‌گرفت.»
‫آره، لحظه فوت من کنارش بودم.
‫دستش رو گرفتم و گفتم: «رزی، رزی...»
‫بعد دکتری که اونجا بود،
‫اومد سمتم و گفت: «تموم کرد.»
‫[همیشه حس کردم،]
‫[قدرت پروردگار که درونم نهادینه شده،]
‫[با هدایت روح‌القدس،]
‫[کمکم کرد تا شهامت و حق رو پیدا کنم.]
‫♪ من کنار رودخانه‌ای، ♪
‫♪ توی چادر کوچیکی به دنیا اومدم. ♪
‫وقتی مادر پارکس پیش نیاکانمون رفت،
‫مزمور 23 کتاب مقدس،
‫روی سینه‌اش باز بود.
‫کل حرفش رو اونجا زده.
‫توی مزمور ۲۳ چی نوشته؟
‫«خداوند شبان من است ‫و محتاج هیچ‌چیز نخواهم بود.»
‫«اوست که در مراتع سرسبز مرا می‌خواباند؛»
‫«نزد آب‌های آرام‌بخش رهبری‌ام می‌کند.»
‫«اوست که جان تازه‌ای به من می‌دهد.»
‫«اوست که مرا در پا گذاشتن در راه نیک،»
‫«همچون نام نیکش یاری می‌کند.»
‫«آری، حتی اگر از تاریک‌ترین ‫وادی عالم هم بگذرم،»
‫«بیم پلیدی در دل نخواهم داشت.»
‫چرا که عصا و چوب‌دستی‌ات ‫مایه قوت قلبم است،»
‫«و در برابر دیدگان دشمنانم، ‫سفره‌ای باشکوه برایم می‌گسترانی.»
‫[سال ۲۰۰۵]
‫«همانا محبت و شفقت، ‫تمام روزهای زندگی‌ام،»
‫«در پی من خواهد بود،»
‫«و سالیان دراز در منزل خداوند ‫ساکن خواهم بود.»
‫پیکرش رو با از راه هوایی ‫به مونتگومری منتقل کردن.
‫مراسم بزرگی به یاد دورانی ‫که اونجا داشت، برگزار شد.
‫بعد پیکرش رو به پایتخت منتقل کردن.
‫♪ شکوه. ♪
‫♪ شکوه، شکوه. ♪
‫ایشون اولین خانم،
‫اولین شهروند غیرنظامی، ‫دومین سیاه‌پوست آمریکایی بود،
‫که با افتخار در پایتخت به خاک سپرده شد.
‫♪ هله‌لویا. ♪
‫رئیس‌جمهور جرج بوش ‫و چهل هزار آمریکاییف
‫برای ادای احترام در مراسم حاضر شدن.
‫واقعا افتخاری بی‌سابقه نصیبش شد.
‫حتی مراسم مارتین لوتر کینگ ‫با این شکوه برگزار نشد.
‫بعد پیکرش به دیترویت منتقل شد.
‫عشقتون به خواهر رزا پارکس رو...
‫با کف زدن نشون بدین.
‫عشقتون رو نشون بدین.
‫ایشون بلند نشد تا قانون رو به چالش بکشه!
‫ایشون مبارز راه آزادی بود!
‫کسایی که می‌گن خیاط بود،
‫مهملات بافته‌ان!
‫ایشون به جرم خیاطی که زندانی نشد!
‫این زن مبارز بود!
‫هیچ‌وقت اون مراسم رو یادم نمی‌ره.
‫چون... هی خدا.
‫واقعا...
‫مراسم یادبود بزرگ برای بانویی ‫به اون عظمت بود.
‫تمام اهالی شهر اومدن.
‫کل دنیا برای مادر رزا پارکس جمع شده بودن،
‫که واقعا محشر بود.
‫[سال ۲۰۱۲]
‫خانم‌ها و آقایون، ‫این شما و این مجسمه رزا پارکس.
‫کاری که رزا پارکس کرد، ‫معمولی‌ترین کار ممکن بود.
‫ایشون چون خسته بود، ‫حاضر نبود بلند بشه.
‫امروز با تحسین و تمجید،
‫عمل ساده خانمی شجاع رو به خاطر میاریم.
‫- راحته که بخوایم... ‫- [پاتریس کالرز، جان سیاهان مهم است]
‫- کوچیک جلوه‌اش بدیم. ‫- [پاتریس کالرز، جان سیاهان مهم است]
‫- اقدام کوچیک و مظلومانه جلوه‌اش بدیم. ‫- [پاتریس کالرز، جان سیاهان مهم است]
‫به نظرم وقتی استراتژی رو ازش حذف می‌کنیم،
‫فضایی درست می‌کنیم ‫که توش اصلاح نژادپرستی ساده است.
‫روزی که از مجسمه رزا پارکس،
‫توی کاخ کنگره رونمایی شد،
‫دیوان عالی در حال استماع استدلال شفاهی،
‫در خصوص پرونده شلبی علیه هولدر، ‫همون حقوق رأی بود،
‫قانون حق رأی سال ۱۹۶۵،
‫تا تصمیم بگیرن که آیا هنوز ‫مطابق قانون اساسیه یا نه.
‫به شدت مسئله مهمی بود.
‫به یاد بیارین لحظه‌ای که لیندون جانسون،
‫قانون حق رأی رو امضا کرد، ‫چه لحظه‌ای از تاریخ بود.
‫الان هم دیوان عالی گفته: ‫«می‌دونین چیه؟»
‫«زمونه عوض شده.»
‫«فرهنگ قدیمی جنوب عوض شده.»
‫«دوره محرومیت سیستماتیک ‫سیاه‌پوستان به سر رسیده.»
‫دیوان عالی حق رأی رو ملغی کرد.
‫بخش جالب ماجرا اینه که رزا پارکس،
‫توی راهپیمایی سلما تا مونتگومری بود،
‫که در وهله‌ی اول،
‫اقدام کنشگرانه برای تصویب حق رأی،
‫در سال ۱۹۶۵ بود.
‫الان هم عملا،
‫درست در روز رونمایی از مجسمه، ‫قانون سرکوب رأی‌دهندگان رو تقویت کردن.
‫این تصمیم تمام اقدامات سیاسی ایشون،
‫از دهه ۱۹۳۰ تا حتی لحظه مرگش رو پاک کرد.
‫این مسئله که ایشون،
‫بخشی از جنبش بود که زمانی،
‫برای ایالات متحده ‫تهدید محسوب می‌شد رو پاک کرد.
‫به همین ترتیب جوری جلوه دادن ‫که با این مجسمه،
‫می‌خوایم یاد جنبش آزادی رو زنده نگه داریم.
‫بنابراین خود رزا پارکس توی تصویری ‫از مشکل دیرینه‌ی ما،
‫گرفتار شده.
‫و این مجسمه از خیلی جهات، ‫اونچه که میراث رزا پارکس،
‫از ما می‌خواد رو کاهش داد و به دام انداخت.
‫[سال ۲۰۲۲]
‫رزا پارکس خیلی...
‫علی‌رغم کنشگری ‫در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰،
‫به فکر این مسئله بود...
‫که ما در عصر امروز...
‫به پیشرفتی که امیدوار بود برسیم، ‫نرسیده باشیم.
‫مبارزه برای حق رأی،
‫- مبارزه‌ای برای مشارکت... ‫- [یولاندا رنه کینگ، نوه مارتین لوتر کینگ]
‫- در دموکراسی کشوره. ‫- [یولاندا رنه کینگ، نوه مارتین لوتر کینگ]
‫این مبارزه بخش‌های زیادی داره.
‫دست‌ها بالا! شلیک نکن! دست‌ها بالا!
‫مبارزه‌ایه که مستلزم کنش مستقیمه.
‫- شلیک نکن! ‫- دست‌ها بالا!
‫هر نسلی با خودش رو...
‫در دیوار بی‌عدالتی بسازه.
‫رزا پارکس...
‫هیچ‌وقت...
‫مشعل راه آزادی رو رها نکرد.
‫بلکه این مشعل رو روشن کرد،
‫و به دست نسل جدید داد.
‫ما انقدر ادامه می‌دیم،
‫تا برتری تعدادی خودمون رو نشون بدیم!
‫اگه به گذشته برمی‌گشتین، ‫و قرار بود تا دوباره...
‫اون کار رو بکنین،
‫حاضر بودین انجامش بدین؟
‫بله که حاضر بودم.
‫[سال ۱۹۵۵]
‫تا جایی که یادمه در طول عمرم،
‫درمقابل اینکه به خاطر نژادم ‫باهام بدرفتاری بشه،
‫یا بازیچه دست کسی بشم، ‫مقاومت و ایستادگی کردم.
‫همچنین به نظرم تمام آدم‌ها ‫با هر رنگ و نژادی،
‫حق دارن آزاد باشن.
‫وقتی که راننده ازم خواست ‫تا از صندلیم بلند بشم،
‫حس کردم وقتش رسیده ‫که دیگه این رفتار رو نپذیریم.
‫کاسه صبرم لبریز شده بود، ‫و خواستم به بازیچه بودنم،
‫یک‌بار برای همیشه خاتمه بدم.
‫♪ آره. ♪
‫♪ خداوندا، نمی‌شه دست و بالم رو ببندی؟ ♪
‫♪ چون نمی‌خوام به کسی صدمه‌ای بزنم. ♪
‫♪ خداوندا، نمی‌شه راهنمای مسیرم باشی؟ ♪
‫♪ چون نمی‌خوام رفتار ناشایستی داشته باشم. ♪
‫♪ خداوندا، نمی‌شه به روح درمانده‌ام ♪ ‫♪ کمک کنی؟ ♪
‫♪ چون این بت‌ها می‌خوان ♪ ‫♪ ایمانم رو بدزدن. ♪
‫♪ باید خویشتن‌داری کنم، ♪
‫♪ چون نمی‌خوام از چشم تو بیفتم. ♪
‫♪ خداوندا، نمی‌شه به روح درمانده‌ام ♪ ‫♪ کمک کنی؟ ♪
‫♪ لطفا ایمانم رو تقویت کن. ♪
‫♪ ایمانم رو تقویت کن. ♪
‫♪ آره. ♪
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.