..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫« درباره‌ی چمن‌های خشک »
‫بیا
‫مال توئه
‫ممنون. چیه؟
‫روغن زیتونی که دوست داشتی
‫- از مزرعه‌ست؟ ‫- آره، روغن پرس سرده
‫ممنون
‫تعطیلات جایی رفتی؟
‫نه. چطور می‌تونستم برم؟
‫یه عالمه مشکل توی روستا دارم
‫پدرم باز حالش بدتر شد
‫همه‌ش درگیر بیمارستان و دارو بودم...
‫مادرمم خودش یه بحث دیگه‌ست ‫بدجوری ناراحته
‫بابت چی؟
‫چون هنوز ازدواج نکردم
‫همون داستان همیشگی
‫ولی الان دیگه کاملاً قاطی کرده
‫بدخلق و عبوسه. حتی مریض هم شد
‫خدایی؟
‫به‌خاطر همین تعطیلات توی تخت بود
‫انگاری یک دختر درست‌و‌حسابی بوده
‫و من ازش خوشم نیومده!
‫حواست باشه، می‌خوان ‫از مجردها مالیات بگیرن
‫بس کن
‫باور کن، تعطیلاتم خیلی خسته‌کننده بود
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫- خوش اومدین، آقا ‫- ممنون
‫- خوش اومدین ‫- ممنون، ممنون
‫بس کن، پسر!
‫- صبح به‌خیر ‫- آره، صبح به‌خیر
‫خب، خب، خب!
‫معلم معلم‌ها، خوش اومدی!
‫سلام نائل، اوضاع احوالت چطوره؟
‫خوبم. خوبم
‫به جمع‌مون برگشتی، ها؟
‫آره دیگه، چه میشه کرد؟
‫- همه اینجان؟ ‫- آره
‫- میگما، صمد؟ ‫- بله؟
‫مرغ‌های جدید گرفتم
‫از این به بعد می‌تونی از خودم تخم‌مرغ بگیری
‫باشه، ببینیم چی میشه
‫به بقیه هم بگو، باشه؟
‫باشه
‫سلام
‫خوش اومدی
‫کل‌مون همین تعدادیم؟
‫ما برات کافی نیستیم، صمد؟
‫وقتی تو اینجایی، چطور ممکنه کافی نباشه؟
‫فردوس کبیر!
‫آره والا!
‫فقط نمی‌خوام اون اسکلی باشم ‫که به‌موقع اومده
‫نه، همه اومدن
‫امروز به‌زحمت تونستم ‫از تخت بیام بیرون
‫خیلی زود به تنبلی عادت می‌کنیم، مگه نه؟
‫- آره ‫- "بکیر" نیومده؟
‫توی دفترشه. صبحونه خوردی؟
‫نخوردم و احتمالاً هم نخورم
‫اگر فردوس نمی‌خوره، منم نمی‌خورم
‫خودش می‌دونه چرا
‫اینقدر سربه‌سرم نذار ‫نائل اون یکی رو بده من
‫- عسل رو امتحان کن ‫- عسل شهرتونه؟
‫عسل کندوهای برادرمه
‫- صبح همگی به‌خیر. نوش جان ‫- صبح به‌خیر
‫ته سیگار توی لیوانمه ‫این دیگه چه وضعشه، نائل؟
‫حتماً لوله‌کش‌ها توی تعطیلات انداختن
‫اگر دیده بودم، جلوشون رو می‌گرفتم
‫واقعاً خجالت‌آوره
‫حتی شیرهای خراب رو هم با خودشون بردن!
‫واقعاً که
‫بیا بشین. غذا داره تمام میشه
‫- اون چایی مال توئه ‫- ممنون
‫نائل میگه تخم‌مرغ داره ‫به شما هم گفته؟
‫قضیه چیه، صمد؟ ‫قراره به تو پورسانت بده؟
‫حقوق این شغل کافی نیست ‫دیگه چیکار می‌تونم بکنم؟
‫بچه‌ش رفته دبیرستان ‫کمک لازم داره
‫شرمنده، ولی دیگه نمی‌تونم
‫این محصولات محلی رو بخورم
‫تو که عطرهات رو از دست‌فروش‌ها می‌خری ‫چرا تخم‌مرغ نخری؟
‫منظورت چیه؟
‫عطرها اصل بودن
‫به‌خدا. اصل بودن
‫توی اینترنت گشتم ‫هرگز جنس تقلبی نمی‌خرم
‫منم گشتم
‫چیزهایی که توی فرودگاه‌ها ‫جا می‌مونه رو می‌‌فروشن
‫پس جنسش اصله
‫کی این قضایا رو فهمیدی، کنان؟
‫فروشندهه دروغ نمی‌گفت
‫آخه واسه چی با عطر اصل ‫باید بیاد اینجا وسط ناکجاآباد؟
‫- به‌نظر من یه‌جای کارش می‌لنگه ‫- چرا نیاد؟
‫شلوار و گرم‌کن‌هاش تقلبی بودن
‫ولی خودش گفت اونا تقلبی هستن
‫فقط وقتی فهمید ‫من معلم ورزش هستم گفت
‫چطور می‌تونسته بفهمه تو معلم ورزشی؟
‫چون دید شلوار و گرم‌کن تنمه
‫چرا باید مخفیش کنه؟ ‫می‌تونه شلوار و گرم‌کن هم بفروشه
‫طرف یکم صداقت نشون داد
‫تا قانع‌تون کنه ‫یک دروغ بزرگ‌تر رو باور کنین
‫شلوار گرم‌کن هم حساب میشه
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- خب، تو از کجا می‌دونی؟
‫باشه بابا، اصله
‫اصل بود. وگرنه حساسیت می‌گیرم
‫صبح به‌خیر. عجب سفره‌ای
‫کی اینا رو آورده؟
‫کوثر آورده. خدا خیرش بده
‫برنامه‌ی کلاسی چی؟
‫بکیر داره آماده‌شون می‌کنه
‫یکم دیگه میاد
‫امروز برید کلاس‌های قبلی‌تون
‫دفترها اینجان
‫بعدش ببینیم چی میشه
‫بامزه بود. ولی نترسیدم
‫دروغ میگین. دیدم جا خوردین
‫من، جا بخورم؟
‫پریدین عقب
‫این ترس نیست
‫واکنش غیرارادیه
‫با هم فرقی نمی‌کنن، آقا
‫باشه، هرچی تو بگی
‫بیا، این برای توئه
‫سنگینه. نزدیک بود بندازمش دور
‫اوه، چقدر خوشگله
‫- دوسش داری؟ ‫- آینه‌ست!
‫وقتی رفتی خونه ببینش
‫خیلی ممنون
‫نگران نباشین، به کسی نشونش نمیدم
‫آقا
‫گفتین یک تخت اضافی دارین
‫که می‌خواین بدین بره
‫- هنوزم دارینش؟ ‫- آره
‫یکی رو می‌شناسم که تخت لازم داره
‫کی؟
‫امیرهان که کلاس هشتمه
‫توی زیرزمینه
‫ولی بذار اول یه نگاهی بندازم. باشه؟
‫حالا برو کلاس. بدو برو
‫معلم اومد
‫زود باشین، بشینید
‫خیلی‌خب، بسه دیگه ‫همه بشینید
‫ماژیک‌ها رو نندازین روی زمین ‫برشون دار
‫مدام گم میشن ‫سرشون رو ببندین
‫بشینید
‫تعطیلات تمام شد
‫آره، آقا، تمام شد
‫چطور بود؟
‫خوب بود
‫مال من نبود
‫دلتون برای مدرسه تنگ شده بود؟
‫هی، این چه وضعشه؟
‫تعطیلات تمام شد
‫ترم جدید شروع شده
‫- آره ‫- من بازم معلم کلاس شمام
‫باشه
‫اگر مشکلی داشتین، بیاین به خودم بگین
‫باشه
‫ولی به‌دلایل مسخره نیاین ‫مثلاً "دوستم منو زد"، باشه؟
‫ولی آخه آقا... مدام بهم لگد می‌زنه
‫دیگه نمی‌زنه
‫ولی می‌زنه
‫خوش برگشتی
‫بیا، دارم میرم دیدن وحید
‫توی تعطیلات بهت زنگ زدم
‫به‌خاطر قبض تلفنم رو قطع کردن
‫دیگه بهش نیازی ندارم
‫فعلاً حتی نمی‌تونم پول تو رو پس بدم ‫ولی به‌زودی پس میدم
‫بیخیال، مهم نیست
‫شغل نگهبانیه چی شد؟
‫همه‌ش دروغ بود
‫ترجیح میدن سگ بگیرن ‫ولی منو استخدام نکنن
‫احمق بودم که امیدوار شدم
‫حق داشتن ‫چرا باید تروریستی مثل تو رو استخدام کنن؟
‫آره والا
‫خوش برگشتی، جناب معلم
‫بیا، توی پایگاه آب گذاشتیم برای چایی
‫ولی درهرحال به‌زودی میرم
‫شاید یک شغلی ‫توی یک کلوپ شبانه پیدا کرده باشم
‫کجا؟
‫توی "وارتو"
‫توی وارتو کلوپ شبونه هست؟
‫- پولش خوبه؟ ‫- هرچقدر بدن کافیه
‫خوب شد سیگار کشیدن رو ترک کردم
‫وگرنه الان توی خیابون ‫ته سیگار جمع می‌کردم
‫پس هنوزم اوضاعت سر و سامون نگرفته
‫باشه، برو
‫منم هرازگاهی میام ‫قیافه‌ی نحستو ببینم
‫کدوم گوری بودی، حرومی؟
‫چرا باید بیام اینجا ‫وقتی پر از آدم‌های آشغاله؟
‫اون دو ساعت قبل بود
‫عوضی
‫اعصابمو بهم نریزا
‫شریف، سه تا چایی بیار
‫بیخیال چایی. از اون چیزایی ‫که پشت جعبه‌ها گذاشتی بیار
‫با مشت می‌زنم توی صورتتا
‫ولی جلوی آقا معلم بی‌ادبیه
‫درضمن، خوش اومدی
‫ممنون
‫بهش میگم
‫"بهت پول میدم. اون جعبه‌ها رو بیار"
‫پس وقتی کسی نیست اینو بگو
‫چی داری میگی واسه خودت؟
‫باید پرتشون می‌کردم بیرون؟
‫ای بابا، نمی‌خونه خودشو ‫ در عرض 20 دقیقه برسونه اینجا
‫ولی وقتی حرف از ویسکی و این چیزها باشه
‫یک ثانیه‌ای میادا
‫پس اینقدر چرت و پرت نگو ‫و بیارشون دیگه
‫چیزی نمونده. همه‌ش تمام شد
‫نباید برام چایی سفارش می‌دادی
‫بدون چایی خوردن که نمیشه بری ‫ اصلاً راه نداره
‫قراره توی پایگاه ارتش چایی بخوره
‫عمراً. نمیرم اونجا
‫می‌تونه هم اینجا بخوره هم اونجا
‫ما اهل شرابیم
‫بیخیال ویسکی. به‌درد ‫چپ‌گراهایی مثل تو نمی‌خوره
‫این چیه؟ مثل شراب "دودکش پری" می‌مونه. عجب
‫ولی الان توی کارخونه ساخته میشن
‫میگن طعمش همونه
‫- مشکلی نیست. شراب شرابه دیگه ‫- بریز دیگه، بریز
‫یک مشت سگ گالی اطراف مدرسه جمع شدن
‫نمیشه یه کاریشون بکنیم؟
‫به بچه‌ها کاری ندارن
‫نگران بچه‌ها نیستم ‫نگران خود سگ‌هام
‫گناه دارن. تمام روز خودشون رو می‌خارونن
‫خودت می‌بینی مردم اینجا ‫چطوری زندگی می‌کنن
‫چطور انتظار داری کسی ‫به سگ‌ها اهمیت بده
‫وقتی کسی به مردم هم اهمیت نمیده؟
‫راست میگی، ولی...
‫اگر بخوای به همه‌ی ‫موجودات زنده اهمیت بدی...
‫اینجا زیاد دووم نمیاری، دوست من
‫همیشه هیچ اهمیتی نمی‌دادی
‫یا حالا که توی ارتشی اینطوری شدی؟
‫منظورتون چیه، قربان؟
‫اینا رو پر کن ‫و بیار بده من. باشه؟
‫- چشم، قربان ‫- اگر من نبودم، بده به هرکی مسئوله
‫چشم، قربان
‫خب، اردی؟
‫اینجا گذاشته بودمش
‫سوالم این بود؟
‫حتماً یکی جابه‌جاش کرده
‫سوالم این بود؟
‫متوجه نمیشم
‫سوالم این بود؟
‫همیشه تنبل بی‌عرضه‌ای بودی
‫یا حالا که اومدی ارتش اینطوری شدی؟
‫شاید یکی جابه‌جاش کرده
‫سوال منو جواب بده لعنتی
‫بله، قربان، همیشه بودم
‫چی بودی، اردی؟
‫تنبل بی‌عرضه، قربان
‫آفرین، راستشو گفتی ‫برو برامون چایی بیار
‫چشم، قربان
‫عاشق کسیم که حقیقتو میگه
‫واقعاً پسر خیلی خوبیه
‫بازگشتت رو خوش‌آمد میگم
‫بگو ببینم چه‌ کارا کردی؟ ‫تعطیلات چطور بود؟
‫خوب بود که تونستم برم خونه ‫ولی همون اوضاع همیشگی بود
‫- خوبه ‫- تو چطور؟
‫ما مثل شماها تعطیلات نداریم
‫همین‌جا می‌مونیم ‫یک‌بار رفتیم "ارزروم"
‫بچه‌ها مدام می‌گفتن بریم پاساژ
‫وگرنه جای دیگه‌ای نرفتیم
‫هی، برکجان، کارت جور شد ‫باهاشون صحبت کردم
‫واقعاً؟ ممنونم، قربان
‫آسون نبود، ولی حلش کردم
‫ممنونم قربان. لطف کردین
‫برو، برو به کارت برس
‫و در رو هم ببند
‫یک گروهبان زن داریم به اسم "دیلک"
‫به‌نظر من به همدیگه میاین
‫اینطوری نخند
‫می‌خوام به هم معرفی‌تون کنم
‫نه، به هیچ عنوان
‫چرا همینطوری میگی نه؟
‫ببینش، باهاش آشنا شو ‫بهش پیام بده
‫اگر ازش خوشت نیومد، مشکلی نیست
‫خدا رو چه دیدی ‫شاید به ازدواج ختم شد
‫چیکار داری می‌کنی؟ ‫من هنوز جوونم
‫اینقدر خجالتی نباش ‫یه حرکتی بزن
‫- خجالتی نیستم ‫- یک لحظه صبر کن
‫چیکار داری می‌کنی؟ بس کن
‫یک لحظه صبر کن ‫بهش میگم بیاد. الو؟
‫نه. بیخیال شو
‫دارم بهت میگم نمی‌خوام دیگه
‫ای بابا. عجب دیوونه‌ای هستیا
‫باشه، ولی همیشه
‫دور و بر آدمای اشتباهی می‌پلکی
‫چطور مگه؟
‫چند روز پیش داشتیم کارت شناسایی‌ کسایی که ‫ توی چای‌خونه هستن رو بررسی می‌کردیم
‫اون یارو، که یکم پیش کنارش دیدمت
‫پر رو بازی درآورد
‫"چرا باید توی شهر خودم ‫ کارت شناساییمو نشون بدم؟"
‫بهش گفتم غلط اضافی نکن
‫یک بررسی معمولیه. خفه‌خون بگیر
‫واقعاً؟ خب؟
‫خب هیچی دیگه ‫معلومه که کارتشو نشون داد
‫طرف خیلی عوضیه
‫به‌خدا قسم
‫تمام اسکل‌های این اطراف ‫سر از اینجا درمیارن
‫واقعاً کارت دراومده‌ها
‫تازه کجاشو دیدی. چند روز پیش
‫یکی زنگ زد پایگاه ‫و گفت توی جاده گیر کرده
‫مجبور شدیم نصف شبی بریم
‫بنزین پیدا کنیم و باکش رو پر کنیم
‫- واقعاً؟ ‫- به‌خدا راست میگم
‫- سلام ‫- سلام
‫- اسمت نورای بود، درسته؟ ‫- آره
‫- امیدوارم چندان معطل نشده باشی ‫- نه، اشکالی نداره
‫بفرما بشین
‫چایی می‌خوری یا قهوه؟
‫چایی کم‌رنگ می‌خورم
‫ممنون
‫به‌قدر کافی کم‌رنگ هست؟
‫خوبه
‫شکر اینجاست
‫ممنون
‫مدرسه‌تون خیلی بزرگه
‫باید از بقیه می‌پرسیدم غذاخوری کجاست
‫آره، شاید برای این منطقه بزرگ باشه
‫به‌نسبت مدرسه خرابه‌ی خودمون ‫همه‌جا برام شبیه پاریس به‌نظر میاد
‫- کدوم روستا؟ ‫- اینجسو
‫تابه‌حال نرفتم، ولی حتماً از اینجا سخت‌تره
‫معلومه
‫چند وقته اونجایی؟
‫این سال چهارممه
‫- برای انتقالی گرفتن کافیه ‫- آره
‫می‌خوای انتقالی بگیری؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫از همون روزی که اومدم ‫فقط به رفتن فکر می‌کردم
‫- می‌خوای کجا بری؟ ‫- استانبول
‫مطمئناً اینجا هم برات راحت نیست
‫بعد از اون همه وقتی ‫که توی آنکارا بودی
‫آره، درسته
‫ولی خانواده‌ت اینجاست ‫ گمونم همینم خوبه
‫سیرجان یه همچین چیزی گفته بود
‫آره
‫گفت پیش اونا زندگی می‌کنی یا همچین چیزی
‫ظاهراً سیرجان خیلی چیزها ‫در موردم بهت گفته
‫نه، نه چندان ‫فکر بد نکن
‫می‌دونه من اینجام
‫خودش اصرار کرد زنگ بزنم
‫گفت با هم جور میشیم
‫گمونم توام نقاشی می‌کنی؟
‫نقاش حرفه‌ای نیستم
‫در حد کلاس آموزش اجتماعی
‫عالیه. واقعاً عالیه
‫من توی دانشگاه رشته‌م این بوده ‫الانم همینو تدریس می‌کنم
‫معلم هنرم
‫ولی خیلی وقته نقاشی نکردم
‫گمونم تنبلیم میشه
‫ولی گاهی اوقات عکس می‌گیرم
‫میرم توی طبیعت و این‌ها
‫خوبه
‫بپر بالا، آقا معلم
‫ممنون
‫یکم به اسب نزدیک‌تر شو
‫یکم سرتو خم کن
‫همین شکلی. خیلی‌خب
‫یخورده سرتو بیشتر خم کن
‫بچرخونش اون سمت
‫به من نگاه کن، توی دوربین
‫دارم می‌گیرم
‫امروز پرتره رو درس میدیم
‫- پرتره چیه؟ ‫- ساکت
‫یعنی صورت آدما. امروز این رو می‌کشیم
‫آخه این خیلی سخته، آقا
‫لازم نیست دقیقاً شکل خودش باشه
‫تمام تلاش‌تون رو بکنین ‫اگر لازم بود تغییرش بدین
‫سعی کنید با سلیقه‌ی خودتون ‫یک تغییراتی توش بدین
‫همیشه چیزهای تکراری می‌کشیم
‫کوهستان، صخره، برف، خر
‫آدم چیزهایی رو می‌کشه که خوب می‌شناسه ‫ دیگه بیشتر از این چی می‌خواین؟
‫بهتر نیست دریا رو بکشیم؟
‫دریا؟ چرا دریا؟
‫قشنگ میشه. دریا و خورشید
‫ولی چطوری می‌خواین چیزهایی رو بکشین
‫که شکلشو خوب نمی‌دونین؟
‫ولی ما که شکلشو می‌دونیم
‫چطوری؟ هیچکدومتون دریا رو دیدین؟
‫کجا دیدین؟
‫توی تلوزیون، آقا
‫منظورم اونجا نیست
‫منظورم از نزدیکه
‫بله، دلیله
‫من رفته بودم ازمیر دیدن خاله‌م
‫- اونجا دیدیش؟ ‫- آره
‫- رفتی توی آب؟ ‫- آره
‫خیلی‌خب. باشه
‫می‌تونیم دریا رو هم بکشیم
‫میرم توی عکس‌هام می‌گردم
‫شاید تونستیم چیزی که می‌خواین رو بکشیم
‫اسم دریای ازمیر چیه؟ ‫کسی می‌دونه؟
‫اسمش چیه؟ بگو آیلین
‫دریای اژه، قربان
‫آفرین عزیزم
‫دیگه چه دریاهایی داریم؟
‫بگو ببینم، سویم
‫دریای مرمره، دریای مدیترانه، دریای سیاه
‫آفرین، احسنت
‫همیشه همینطوریه
‫چیزی شده، بلال؟
‫همیشه از سویم و دوست‌هاش می‌پرسین
‫منظورت چیه؟
‫از شروع اولین ترم تا الان ‫همیشه از اون‌ها می‌پرسین
‫می‌پرسم خب که چی؟
‫دارین یجورایی تبعیض قائل میشین
‫چرت و پرت نگو
‫احمق. عاقل باش
‫- ولی آخه همیشه... ‫- خفه‌شو!
‫وقتی با من حرف می‌زنی ‫حرف دهنتو بفهم
‫به‌خاطر مهربونیم پر رو نشید
‫ادب داشته باشین
‫- نقاشی‌هاتونو تموم کنید ‫- میشه چیز دیگه‌ای بکشیم؟
‫هرچی می‌خواین بکشین
‫- هوندا رو می‌گیرم ‫- چی؟
‫هوندا. می‌خوام بخرمش
‫- واقعاً؟ ‫- آره، زندگی کوتاهه
‫قیمت رو آورد پایین‌تر؟
‫نه، ولی یه پرس‌و‌جویی کردم
‫ارزشش رو داره
‫- ظاهراً تصمیمت رو گرفتی ‫- آره
‫حتی ارزون‌تر از بازاره
‫پس بخرش و غصه نخور
‫بخرش. آره
‫- بعدش میریم با هم دور می‌زنیم ‫- باشه، حتماً
‫چی شده، دخترها؟
‫آیلین می‌خواد به باباش زنگ بزنه
‫که برای درس خوندن بمونه
‫درس خوندن؟ بیخیال بابا
‫اجازه نده کسی به این ‫توپ‌های والیبال دست بزنه
‫معمولاً تو اینجایی
‫- کسی توپ خواست بفرستشون پیش من ‫- باشه
‫میگن برای والیباله ‫ولی مدام فوتبال بازی می‌کنن
‫باشه. چشمت بهتره؟
‫- آره ‫- بیا
‫ممنون
‫آقا، ابراهیم از روی سرسره افتاد
‫واقعاً؟ چطوری؟
‫داشت روش راه می‌رفت
‫پس حقش بوده ‫اگر داشته روش راه می‌رفته
‫ای بابا!
‫چیکار کردی، دختر؟
‫همه‌شو بهم ریختی
‫چه کلاسی داری؟
‫علوم اجتماعی
‫آقای کنان خیلی کسل‌ کننده‌ست
‫چطوری می‌تونی باهاش زندگی کنی؟
‫هیس. نباید از این حرف‌ها بزنی
‫ولی راست میگم
‫- بابات قبول کرد؟ ‫- آره
‫خیلی‌خب
‫آقا، میشه حالا اجازه بدین ‫من و آیلین نریم سر کلاس؟
‫امکان نداره. زود باشین ‫برید سر کلاس
‫آقای کنان که درهرحال کاری انجام نمیده
‫فقط یک مشت ویدئوی مسخره ‫بهمون نشون میده
‫- آره راست میگه ‫- بهتر از این چی می‌خواین؟
‫ترجیح میدین یک ساعت جزوه بنویسین؟
‫نه، ولی...
‫زود باشید برید سر کلاس
‫- ولی آخه... ‫- از جلوی چشمام دور بشین ببینم
‫اینطوری در مورد معلم‌هاتون حرف نزنین
‫زود باشین ببینم، زود باشین ‫برید سر کلاس
‫چه خبرا؟
‫بیا بریم از تپه آب بیاریم
‫بجنب
‫بریم یکم آب چشمه بیاریم
‫خیلی‌خب، اگر قرار باشه ‫اینجا زجر بکشیم
‫حداقل از خوبی‌هاش استفاده کنیم
‫دقیقاً
‫ببین
‫این کیه؟
‫خودشه؟
‫آره، بهت که گفته بودم ‫اون روز دیدمش
‫تو این عکسو گرفتی؟
‫نه، حساب اینستاگرامشه
‫خوشگله
‫بدک نیست
‫- می‌خوای ببینیش؟ ‫- چی؟
‫می‌تونم بهش معرفیت کنم
‫چرا؟
‫به‌نظرم با هم جور بشین ‫به هم میاین
‫چرا؟
‫نمی‌دونم والا، به هم میاین دیگه
‫جفتتون اهل اینجایین ‫جفتتون معلم هستین
‫چی درس میده؟
‫انگلیسی
‫ایول
‫می‌تونی انگلیسی هم یاد بگیری
‫همیشه می‌خواستی یاد بگیری
‫جفتتون هم شیعه علوی هستین
‫اینش مهم نیست
‫شاید برای من و تو مهم نباشه
‫ولی برای خانواده‌ها مهمه
‫و باهوش و با درکه
‫نقاشی و این‌ها می‌کشه
‫اگر اینقدر عالیه ‫چرا خودت باهاش دوست نمیشی؟
‫من دارم از اینجا میرم، پسر
‫به‌علاوه، دلم نمی‌خواد ازدواج کنم
‫تویی که می‌خوای ازدواج کنی، مگه نه؟
‫آره
‫مادرت خوشحال میشه ‫خودت گفتی بابتش دلخوره
‫آره خب
‫درهرحال امسال حل و فصلش می‌کنم
‫فکر نکن به‌خاطر پاش ‫ازش خوشم نمیادا
‫اصلاً برام مهم نیست
‫اصلاً متوجه هم نمیشی
‫فقط یخورده لنگ می‌زنه
‫برای منم مهم نیست
‫شاید حتی بهتر هم باشه
‫از چه نظر؟
‫همینطوری
‫بده ببینمش
‫« ساکت نمی‌مانیم »
‫گمونم چپ‌گراست
‫خدایی خوشگله‌ها
‫خیلی خوشگله
‫صبح به‌خیر، قراره یک جستجوی سریع انجام بدیم
‫دخترها بیاین دم تخته
‫پسرها برید دم دیوار
‫- زود باشین. وقت تلف نکنین ‫- زود باشین
‫دست به کیفت نزن، پسر
‫به خط بشید
‫جعبه کجاست؟
‫اونجاست
‫این چیه؟ اینجا جای کیه؟
‫- من ‫- این مال توئه؟
‫آره، حتماً خواهرم گذاشته توی کیفم
‫واقعاً درک نمی‌کنم
‫همچین چیزهایی توی این سن
‫این مال کیه؟
‫بگین دیگه پسرها، این مال کیه؟
‫مال توئه؟
‫چاقوی جیبی میاری مدرسه؟
‫بارها بهتون گفتیم
‫همچین چیزی ممنوعه
‫هیچوقت گوش نمیدین
‫اومدین مدرسه یا نمایش مد روز؟
‫لیزر آورده
‫این چیه؟
‫این مال کیه؟
‫من
‫دفتر مدرسه نیست
‫پس چیه؟
‫خب، خصوصیه
‫خصوصیه؟
‫اومدی مدرسه. چطوری خصوصیه؟
‫صاف وایسا
‫- ناخن‌هات... ‫- دیروز چیدمشون
‫دیروز؟
‫بله آقا
‫به این سرعت رشد می‌کنن؟
‫واقعاً چیدمشون، آقا
‫همین امروز دوباره بچینشون
‫بهتون گفتیم، حق ندارین فندک بیارین
‫اومدین مدرسه یا چای‌خونه؟
‫چی شده؟ راجع به چی غیبت می‌کنین؟
‫بامزه‌ست
‫- چی بامزه‌ست؟ ‫- نامه‌ای که از کیف "سویم"ـت پیدا کردیم
‫سویم من؟
‫چیه مگه؟
‫بیچاره. توی این سن ‫نامه‌ی عاشقانه نوشته
‫نامه‌ی عاشقانه؟ سویم؟ برای کی؟
‫نمی‌دونم. کی ممکنه باشه؟
‫ کی ممکنه باشه؟
‫نمی‌دونم. خودت چی فکر می‌کنی؟
‫من چه می‌دونم. تو چی فکر می‌کنی؟
‫این همه مخفی‌کاری واسه چیه؟ ‫درک نمی‌کنم
‫نامه نوشته، خب که چی؟
‫منظورت چیه "خب که چی"؟ ‫ناسلامتی قانون داریم
‫وگرنه چرا باید زحمت گشتن ‫به خودمون بدیم؟ اصلاً بذاریم سیگار بکشن
‫بیخیال! خودت می‌دونی منظورم چیه
‫- فرق می‌کنن ‫- نمی‌کنن
‫خودت به عمرت نامه‌ی عاشقانه ننوشتی؟
‫منظورت چیه؟ توی اون سن نه
‫خوش به‌حالت. پس اصلاً زندگی نکردی
‫یعنی چی؟ یعنی فقط در صورتی ‫زندگی کردی که نامه نوشته باشی؟
‫آره. کاری بهتر از مسخره کردن ‫نامه‌ی بچه‌ها ندارین؟
‫معلومه حسابی حوصله‌تون سر رفته
‫چت شده، صمد؟
‫چرا داری اینطوری باهامون حرف می‌زنی؟
‫نامه رو بدین من ‫خودم حلش می‌کنم
‫برش دار. مشکلی نیست
‫مدیر مدرسه چی؟
‫نه، صمد معلم کلاسه ‫اینا رو هم ببر
‫خیلی‌خب، باشه
‫نیازی نیست ناراحت بشی، صمد
‫کسی ناراحت نشده
‫بیا توی اتاق گرم معلم‌ها بشین
‫چرا مدام توی این سوراخ سنبه قایم میشی؟
‫گور بابای اون دیوونه‌خونه ‫حداقل اینجا اعصابم آرومه
‫آره والا گل گفتی
‫باهات موافقم
‫ولی اینجا یخ می‌زنی
‫پس یکم چایی درست کن گرم بمونیم
‫درست می‌کنم
‫مشکلی نیست
‫مدیر بازم دیر اومد
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫تازه ازدواج کرده
‫حتماً زنش حسابی آتیشیه
‫منم اگر جای اون بودم، دیر می‌کردم
‫عه، سویم
‫تویی
‫بیا داخل
‫نامه‌م دست شماست، آقا
‫میشه پسش بدین؟
‫نامه‌م. دست شماست
‫میشه پسش بدین؟
‫آقا، پسش بدین
‫سویم
‫چرا داری گریه می‌کنی؟
‫متوجه نمیشم
‫کی بهت گفته نامه دست منه؟
‫کی؟ کوثر خانم؟
‫سویم
‫چی شده؟
‫سویم، ببین...
‫خیلی‌خب، چیزی نیست
‫آره، نامه‌ت دست منه
‫ولی نخوندمش و نمی‌خونمش
‫پاره‌ش کردم و انداختمش دور ‫لازم نیست نگران باشی
‫کجا انداختین، آقا؟ ‫اگر کسی پیداش کنه چی؟
‫اگرم پیداش کنن، نمی‌تونن بخوننش ‫ریز ریز شده
‫نگران نباش
‫نیازی به نگرانی نیست
‫فکر کردی منم مثل بقیه‌ی معلم‌هام؟
‫این چیزها برای من عادیه
‫عاشق بودن...
‫چیز فوق العاده‌ایه
‫خب؟
‫چیزی نیست که بابتش خجالت بکشی
‫وقتی من همسن تو بودم
‫عاشق بودم
‫عاشق معلم ادبیاتم
‫هرجا نگاه می‌کردم ‫قیافه‌ی اونو می‌دیدم
‫البته زمان گذشت و خیلی چیزها عوض شد
‫ولی از یک چیز مطمئنم...
‫دیگه هرگز احساساتی
‫به اون شدت رو تجربه نکردم
‫خب؟
‫دیگه هرگز احساساتی پیدا نکردم
‫که اونقدر خالص، پاک و شدید باشن
‫جدی میگم
‫باید قدر این سال‌ها رو بدونی، خب؟
‫این تجربیات خیلی ارزشمند
‫و خیلی کمیاب هستن...
‫تو رو خدا، آقا
‫نامه رو بهم بدین، التماستون می‌کنم
‫ای بابا، چی بهت گفتم، سویم؟
‫گوش نمیدی؟ گفتم پاره‌ش کردم ‫و انداختمش دور
‫حرفمو باور نمی‌کنی؟
‫نامه از بین رفت، نیست و نابود شد
‫بیا داخل. نمی‌بینی در بازه؟
‫بفرما اینم چاییت
‫خب، سویم؟
‫خب؟ اینم هدیه‌ت
‫بذارش توی کیفت
‫مال خودته
‫ولی دیگه نیارش مدرسه
‫اون احمق‌ها همچین ‫چیزهایی رو درک نمی‌کنن
‫می‌ترسیدم بگی هدیه‌ی من بوده
‫آفرین که چیزی نگفتی
‫دقیقاً متوجه نبودم قضیه چیه
‫اگر می‌دونستم، بهشون اجازه نمی‌دادم بگردن
‫بگذریم
‫کتاب‌هایی که بهت دادم رو خوندی؟
‫نامه رو بهم نمیدین؟
‫هدیه‌ت رو نمی‌بری؟
‫چش شده؟
‫نمیای؟
‫میرم کتم رو بیارم
‫قراره هفته‌ی بعد بریم تورناگول
‫- چرا؟ ‫- جلسه‌ی اولیاء
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫خسته شدم از بس هر مدیر جدیدی میاد ‫برنامه‌های مزخرف تازه راه می‌اندازه
‫تمام زحماتشو ما می‌کشیم ‫تا اون بتونه پاچه‌خواری مدیرکل رو بکنه
‫خانواده‌ها هم اذیت میشن
‫بعضی‌هاشون وسع مالی‌ ندارن
‫ممکنه بچه‌ها خجالت بکشن ‫که دارن اینجا زندگی می‌کنن
‫یکی باید به اون دلقک بگه ‫این مسخره‌بازی‌هاشو بذاره کنار
‫توی آخرین جلسه‌ی ‫ اولیاء و مربیان یک اتفاقی افتاد
‫افتضاح بود
‫ندیدم زیپ شلوارم بازه ‫رفتیم داخل و نشستیم
‫همه به من خیره شده بودن
‫یه جای کار می‌لنگید ‫ولی من نمی‌فهمیدم چیه
‫تکیه دادم
‫و پایین پیرهنم از توی زیپم زد بیرون
‫فاجعه بود
‫همون موقع طرف ازم پرسید ‫شکر می‌خوام یا نه
‫منم بلند شدم
‫یکم شکر گرفتم و همون لحظه خم شدم
‫اومد
‫- سلام ‫- سلام، خوش اومدی
‫شرمنده. امیدوارم زیاد دیر نکرده باشم
‫نه، اصلاً
‫این دوستم "کنان"ـه. هم‌خونه‌ایم
‫امروز با هم اومدیم شهر
‫خوشبختم
‫- همچنین. خوش اومدی ‫- ممنون
‫- بفرما بشین ‫- بیا کنار پنجره بشین
‫- نیازی نیست ‫- نه، بفرما
‫ممنون
‫- بده کتت رو می‌گیرم ‫- ممنون
‫نوشیدنی می‌خوای؟ ما سفارش دادیم
‫اشکالی نداره
‫بازم چایی کم‌رنگ می‌خورم
‫کیکی چیزی می‌خوای؟
‫نه، ممنون. چایی کافیه
‫کم‌رنگ باشه
‫چیکارا می‌کردی؟ مدرسه چطوره؟
‫خوبه. مثل همیشه‌ست
‫میرم مدرسه، شب میام خونه
‫با نقاشی و این‌ها وقتمو می‌گذرونم
‫نقاشی می‌کشی؟
‫آره. سعی خودمو می‌کنم
‫نقاشی کردن خیلی عالیه
‫زمانی که توی آنکارا ‫توی بیمارستان بودم شروع کردم
‫ازش خوشم اومد ‫برای همین ادامه دادم
‫چه خوب
‫تابه‌حال نقاشی‌هاتو به نمایش گذاشتی؟
‫یجورایی آره
‫توی آنکارا یه انجمنی داریم
‫برای حمایت از خانواده‌ی زندانی‌ها ‫یک نمایشگاه برگزار کردیم
‫چندان بزرگ نبود
‫معلم انگلیسی هستی، درسته؟
‫آره، ولی نمی‌دونم من دارم ‫به اونا انگلیسی یاد میدم
‫یا اونا دارن به من کردی یاد میدن
‫این اولین سالیه که اینجایی؟
‫آره
‫پس دو سال مونده ‫تا بتونی انتقالی بگیری
‫نه. به‌خاطر معلولیتم ‫می‌تونم هرجا خواستم برم
‫واقعاً؟
‫و هرموقع خواستم
‫عالیه
‫گاهی اوقات به فکر میفتم درخواست بدم ‫ برم استانبول، خواهرم اونجاست
‫عالیه
‫آره، توی قوانین ‫یه چیزی توی همین مایه‌ها هست
‫خب، می‌خوای بری؟
‫شاید
‫ولی والدینم دلشون نمی‌خواد برم
‫و از اتفاقی که برام افتاد ‫زمان زیادی نگذشته
‫همین‌جا خوبه
‫ولی گاهی اوقات مشکل میشه
‫نمی‌دونم والا
‫به‌نظرم بهتره بری
‫نه. نه
‫درکت می‌کنم
‫توی آنکارا دوست‌های زیادی داشتم
‫- خیلی آزاد بودم ‫- آره معلومه
‫فکر می‌کردم دیگه هرگز برنمی‌گردم اینجا
‫ولی حالا اینجام
‫اینطوری نگو
‫تمام رویاها محقق نمیشن
‫رویا نبود، زندگی دلخواهم بود
‫آره معلومه که بوده
‫ولی اوضاع خوب پیش نرفت
‫اگر قرار باشه اینجا بمونم ‫شاید بهتر باشه یه ماشین بگیرم؟
‫- فکر خوبیه. آره ‫- آره؟
‫ماشین به آدم آزادی میده
‫آره قطعاً
‫حداقل می‌تونی بری طبیعت رو بگردی
‫دقیقاً
‫- از سفر کردن خوشم میاد ‫- واقعاً؟ منم همینطور
‫همیشه میرم سفر
‫- خوبه ‫- سفر کردن خوبه، ولی توی برف سخته
‫نخیرم، نیست. توی برف هم ‫میشه رفت سفر. به حرف‌هاش گوش نکن
‫تمام جاده‌ها بازن
‫- کجا میشه رفت؟ ‫- هرجا خواستی
‫- یه‌عالمه جاهای خوب این اطراف هست ‫- مثلاً کجا؟
‫مثلاً دره‌ی دیادین، تابه‌حال رفتی؟
‫- همون که نزدیک "آغری"ـه؟ ‫- یکم بعد از "آغری"ـه
‫- چطور میشه رفت اونجا؟ ‫- با ماشین دیگه
‫آره، ولی اگر کولاک باشه ‫نمی‌تونی بری
‫اگر همیشه نگران باشی ‫هیچوقت نمی‌تونی کاری انجام بدی
‫فقط باید دلتو بزنی به دریا
‫گمونم جای قشنگی باشه
‫خیلی خوشگله
‫چند سال پیش با دوست‌هام رفتم اونجا
‫منظره‌ی فوق العاده‌ای داره
‫- عجب ‫- آره
‫همین نزدیکی‌ها هم ‫جاهای دیدنی خیلی خوبی هست
‫آره قطعاً
‫اگر خواستی می‌تونم ببرمت
‫چی؟
‫اگر خواستی می‌تونم با هم بریم
‫ماشین داری؟
‫قراضه‌ست
‫آره. تا وقتی ماشین خودتو بگیری...
‫من و ماشین قراضه‌م...
‫در خدمتتیم
‫خیلی ممنون
‫کنان!
‫کرنر! کرنر!
‫کنان!
‫بیا اینجا
‫مدیر آموزش و پرورش ‫می‌خواد تو و صمد رو ببینه
‫- چرا؟ ‫- صمد کجاست؟
‫- خونه‌ست ‫- زود بهش زنگ بزن بیاد، باشه؟
‫- چیزی شده؟ ‫- نمی‌دونم. زود باش، باشه؟
‫اوناهاش صمد اومد
‫- بهش بگو ‫- به ما که زنگ نزدن
‫- نمی‌دونم والا ‫- امیدوارم قضیه جدی نباشه
‫چی شده؟
‫مدیرکل می‌خواد ما رو ببینه
‫- کیو؟ ‫- ما دو تا رو
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم. مدیر الان بهم گفت
‫- بکیر؟ ‫- آره
‫نپرسیدی چرا؟
‫چرا، ولی نگفت
‫منظورت چیه؟
‫یه چیزی زیر لب گفت، متوجه نشدم
‫نمی‌تونستی درست و حسابی ‫ازش بپرسی و بفهمی قضیه چیه؟
‫درهرحال باید بریم دیدنش دیگه
‫دقیقاً چی گفت؟
‫یه چیزی در مورد یه پروژه بود
‫گفت نمی‌دونه چیه
‫گور باباش. زر می‌زنه میگه نمی‌دونم
‫- کِی؟ ‫- الان
‫- همین الان؟ ‫- آره
‫ای تف توش
‫زنگ میزنم به بکیر
‫اگر نمی‌دونه
‫شاید قراره تو رو بکنن مدیر ‫و منو بکنن معاون
‫چی؟
‫هرچیزی ممکنه
‫مردک جواب نمیده
‫کی همراهش بود؟
‫نمی‌دونم
‫خب، به‌نظرت ترفیع گرفتیم؟
‫قیافه‌تو نگاه. هیجان‌زده شدی؟
‫بیا
‫بیاین داخل
‫بفرمایید بشینید
‫تو اونجا بشین
‫طرف هم الان میاد
‫فاتح؟
‫بله قربان ‫برامون چایی بیار
‫یدونه اضافه هم بیار
‫حالتون چطوره؟
‫- خوبم ‫- ممنون، قربان
‫حال شما چطوره؟
‫مدرسه به‌قدر کافی گرم هست؟
‫امسال بدک نیست
‫خوبه
‫یکم صبر کنید. قراره ‫سیستم گرمایش مرکزی نصب کنیم
‫توی شش روستای دیگه این‌کارو کردیم
‫کم‌کم با تأمین بودجه ‫همه‌جا این‌کارو می‌کنیم
‫ما خودمون سیستم گرمایش مرکزی داریم
‫آها آره. شما رو با یک‌جای دیگه قاطی کردم
‫با "کاراسو"
‫می‌خوایم اونجا هم نصب کنیم
‫انشاالله
‫قصد داریم...
‫تمام بخاری‌های منطقه رو جایگزین کنیم
‫که اینطور
‫آقای بکیر گفت ‫می‌خواستید ما رو ببینید
‫ما هم سریعاً اومدیم ‫دلیلش رو نگفت...
‫بفرمایید چایی
‫ممنون
‫بیا تو، آتاکان
‫ببخشید دیر کردم
‫بفرما بشین
‫آتاکان مشاور مدرسه‌ی شبانه‌روزیه
‫- سلام ‫- سلام
‫خب، آقایون...
‫نزدیک بود پدرتون دربیاد
‫گلوله از بیخ گوشتون گذشت
‫منظورتون چیه، قربان؟
‫صحبت در این مورد آسون نیست، ولی...
‫اتهاماتی در مورد رفتار نامناسب ‫با دانش‌آموزها به دستمون رسیده
‫چی؟
‫چطوری؟
‫مدیر نابغه‌تون
‫سریعاً گزارشش رو برامون فرستاده
‫برای همین فرماندار بخش هم باخبر شده
‫از چی باخبر شده؟
‫متوجه نمیشم، از ما شکایتی شده؟
‫آره
‫در مورد رابطه‌ی صمیمی‌تون با دانش‌آموزها
‫مگه ما چیکار کردیم؟
‫خوشبختانه، آقای فرماندار آدم معقولیه
‫گزارش رو گم‌و‌گور کرد
‫من اینجا نبودم، وگرنه خودم جلوش رو می‌گرفتم
‫حتماً سوءتفاهم شده
‫مشکل دقیقاً چیه؟ کی...؟
‫نه سوءتفاهمی نیست
‫متاسفانه، شکایت در مورد شما دوتاست
‫در مورد ماست؟ چه شکایتی؟
‫ببینید
‫هرسال از این اتفاقات میفته
‫تحقیقات انجام میدیم ‫و اکثراً آخرش معلوم میشه چیزی نبوده
‫از اونجایی که مدرسه‌تون مشاور نداره
‫شکایت رفته زیر دست مدیر
‫و اونم با سرعت نور فرستادش اینجا
‫زنگ زدم بهش هشدار بدم ‫بنزین روی آتیش نریزه
‫اینجور مسائل ممکنه ‫مثل بمب بترکن
‫هرگز نمیشه مطمئن بود ‫چه اتفاقی ممکنه بیفته
‫- درست میگم، آتاکان؟ ‫- بله قربان
‫ممکنه اوضاع از کنترل خارج بشه
‫و یهویی مردم بریزن سرتون
‫همیشه باید قبلش تحقیقات انجام بدی
‫فرماندار از دست مدیر عصبانی شد
‫متوجه نمیشم، قربان
‫کی ما رو متهم به رفتار نامناسب کرده؟
‫به‌علاوه، مدیر ما رو فرستاد اینجا
‫هیچی بهمون نگفت
‫فکر کرده داره حرفه‌ای رفتار می‌کنه
‫ببینید، از بچه‌ها خوشتون میاد ‫و لپ‌هاشون رو نیشگون می‌گیرین و این‌ها
‫ولی توی این سن ‫طرز فکرشون فرق می‌کنه
‫ما هیچوقت محبت‌مون رو ‫اینطوری نشون نمیدیم. هرگز
‫من حتی توی مدرسه به خواهرزاده‌ی خودمم
‫رفتار محبت‌آمیز نشون نمیدم تا سوءتفاهم نشه
‫چی داری میگی واسه خودت؟ این چه ربطی داره؟
‫من 7 ساله توی اون مدرسه کار می‌کنم
‫و ببین حالا چی شد
‫من سی ساله اینجام
‫و هنوزم دارن در موردم چرت‌و‌پرت میگن
‫اینقدر راحت میشه آبروی کسی رو برد؟
‫آره، آسونه. پشت سر مردم حرف بزن ‫و ببین کدومش پخش میشه
‫پس شرف و آبرو چی میشه؟
‫نابود کردنشون اینقدر راحته؟
‫شرمنده‌ها، ولی قضیه خیلی جدیه
‫کی گفته جدی نیست؟
‫اینقدر بچه‌بازی درنیار دیگه، ای بابا
‫کدوم دانش‌آموزها شکایت کردن؟
‫ببینید
‫فقط در این حد لازمه بدونید، خب؟
‫شکایتی شده...
‫و مشاور با دانش‌آموزها حرف زد ‫تا مسئله رو روشن کنه
‫بله
‫چی گفتن؟
‫نمی‌تونم اینو بهتون بگم
‫منظورت چیه دیگه؟
‫بهمون اتهام زدن ‫ولی نمی‌دونم اتهام چی
‫- آخه چطور ممکنه؟ ‫- آره، ولی...
‫کنان جان، الان بهت گفتیم دیگه
‫ای بابا!
‫در مورد رابطه‌تون با دانش‌آموزهاست ‫دیگه چی می‌تونیم بگیم؟
‫ولی اتهامشون دقیقاً چیه؟
‫اگر می‌دونستیم حداقل می‌شد...
‫می‌خوای بگم ‫"این‌کارو کردین اون‌کارو کردین"؟
‫مثل بچه‌ها؟
‫سنی ازتون گذشته ‫بیخیال شو دیگه
‫شخصا با دانش‌آموزها صحبت کردم
‫خوشبختانه
‫شکایت در مورد رفتارتون توی کلاسه
‫چیکار کردیم؟
‫- نمی‌تونم اینو بهتون بگم ‫- چیکار کردیم؟
‫کنان جان، آروم باش ‫بذار آتاکان حرفش تموم بشه
‫اگر در مورد چیزی ‫خارج از کلاس بود
‫وقتی‌که هیچکس دیگه‌ای حضور نداشته
‫هیچکس نمی‌تونست ‫بهتون کمک کنه
‫کی تهمت زده؟ ‫حداقل بگو توی کدوم کلاس هستن؟
‫بازم میگم، در اینجور موارد
‫این اطلاعات همیشه محرمانه می‌مونه
‫کافیه دیگه. بسه
‫نمی‌تونیم اسم کسی رو بهتون بگیم
‫اینجوری نمی‌تونین بی‌طرفانه رفتار کنین
‫گوش کنین چی میگم
‫هیچوقت سعی نکنین بفهمین کی بودن
‫وگرنه توی بد دردسری میفتین
‫به‌خدا اون‌موقع ‫حتی منم نمی‌تونم نجاتتون بدم
‫زانوهاتون رو خم کنین ‫زورتون از زانوهاتون میاد
‫بنداز
‫این شکلی نه
‫چطوری وایمیسیتی؟
‫صبر کن. منو نگاه کن
‫شونه‌ها رو بده بیرون
‫حالا سرویس بزن
‫این شکلی نه
‫قضیه چیه؟ این مسخره‌بازیا چیه؟
‫نمی‌دونم، تولگا
‫- تو از کی شنیدی؟ ‫- از بکیر
‫گفت باهاتون حرف می‌زنه
‫آره خیلیم خوب حرف زد!
‫گزارشمون رو به منطقه داده
‫- خدایی؟ ‫- حالا وقتشه ما صحبت کنیم
‫- توی دفترشه ‫- صبر کن. وایسا
‫بکیر؟ می‌خوام باهات صحبت کنم
‫قضیه چیه؟
‫بدون اینکه به ما بگی گزارشمون رو دادی؟ چرا؟
‫فقط از قوانین پیروی کردیم
‫قوانین؟ کدوم قوانین؟
‫- ببین... ‫- کار خودتو کردی
‫حرفی برای گفتن نمی‌مونه
‫هم مدیرکل و هم فرماندار
‫به‌خاطر نحوه‌ی برخوردت شوکه شدن
‫من فقط از قوانین پیروی کردم
‫بحث قوانین نیست
‫بیخیال قوانین
‫پشت قوانین مخفی نشو
‫تو از بالادستی‌هات بیشتر حالیته؟
‫بیخیال اون‌ها
‫به شماها یه چیزی میگن، به من یه چیز دیگه
‫حتی بهم گفتن ‫بهترین کار رو انجام دادم
‫- دروغ نگو ‫- چرا باید دروغ بگم؟
‫- ما هم باهاشون حرف زدیم ‫- خب که چی؟
‫واسه من دروغ دروغ نکن
‫آروم باشین بچه‌ها
‫در بازه. دانش‌آموزها می‌شنون
‫برید بیرون
‫اینجا نپلکین. برید دیگه
‫می‌دونم از دستم عصبانی هستین
‫حتی شاید حق با شما باشه
‫ولی به محض اینکه قضیه رو شنیدم ‫به یکی از دوستان مشاورم زنگ زدم
‫توی تخصص اوناست دیگه، مگه نه؟
‫آره
‫اونم گفت "مخفیش نکن"
‫"وگرنه، یقه‌ی تو رو می‌گیرن"
‫راست میگه
‫دارم سعی می‌کنم خودمو بذارم جای تو
‫و در مورد معلم‌هامون هم فکر کنم
‫دارم بلند بلند فکر می‌کنما ‫شاید بهتر بود...
‫نه. نه
‫فقط می‌خوام بگم...
‫بیخیال اینکه کی چیکار کرده
‫هرکی اینجاست باید بگه قصدش چی بوده
‫قصد؟ چه قصدی ممکنه داشته باشم؟
‫منم دارم سعی می‌کنم ‫همینو بفهمم
‫بیخیال بابا
‫خودتو بذار جای من
‫خب، دارم سعی می‌کنم
‫ولی بازم بعید می‌دونم ‫مثل تو رفتار می‌کردم
‫- پس چیکار می‌کردی؟ ‫- اول با معلم‌ها حرف می‌زدم
‫باشه، ولی فرض کنیم...
‫معلم‌ها گناهکار بودن، اونموقع چی؟
‫فرضاً میگم
‫میومدن بگن "آره کار ما بوده"؟ ‫عمراً همچین اتفاقی نمیفته
‫اگر یکی تصورات بچه‌ها رو به‌کار گرفته ‫تا معلم‌ رو بدبخت کنه چی؟
‫اونموقع کی از معلم دفاع می‌کنه؟
‫نباید مدیر به حرف دو طرف گوش بده
‫و اونقدر شجاعت داشته باشه ‫که با عقل خودش قضاوت کنه؟
‫اگر مسئولیت مدرسه گردنت بود ‫حرف دیگه‌ای می‌زدی
‫فقط می‌خواستی ‫از جایگاه خودت محافظت کنی
‫سعی نکن از زیرش شونه خالی کنی
‫شونه خالی نمی‌کنم ‫احترامتو نگه دار
‫من فقط از قوانین پیروی کردم
‫پشت قوانین مخفی نشو
‫چند ساله داریم توی این خراب‌شده ‫کنار همدیگه می‌پوسیم؟
‫این حق رو پیدا نکردیم
‫که قبل از ارسال گزارش ‫بهمون خبر بدی؟
‫حق با توئه، ولی این جزو مسائل عادی نیست
‫آدم وقتی همچین چیزهایی می‌شنوه ‫مطمئن نیست باید چیکار کنه
‫برای همین میگی بهتره ‫از یک متخصص بپرسی، مگه نه؟
‫همه‌ش حرف خودتو تکرار می‌کنی
‫محض رضای خدا، ماجرا رو ‫از اول تعریف کن ببینیم چی شده
‫- باید بفهمیم چی شده دیگه ‫- آره راست میگه
‫جمعه...
‫اون پسره دمیر...
‫لیزر آورده بود مدرسه ‫و می‌گرفت به سمت دامن دخترها
‫دخترها اومدن پیش من شکایت کردن
‫برای همین همه‌ی پسرها رو جمع کردم
‫- توی کلاس سال هشتم ‫- آره، تولگا هم بود
‫و کوثر دخترها رو جمع کرد
‫کجا؟
‫کوثر و صائمه جفتشون اونجا بودن ‫ولی کوثر صحبت کرد
‫گفتم کجا؟
‫- کلاس سال پنجم ‫- سال پنجم، آره
‫وایسا ببینم. کوثر به دخترها چی گفت؟
‫از همون توصیه‌های معمولی
‫توصیه؟ دقیقاً چی گفت؟
‫صائمه بهم گفت...
‫در مورد دقت بیشتر ‫روی ظاهر و رفتارشون بوده
‫که به معلم‌های مرد نزدیک نشن
‫که دیگه بزرگ شدن
‫که حتی وقتی از کنارشون رد میشن مراقب باشن
‫که اینطور، عجب گناهی
‫وقتی از کنارمون رد میشن، ها؟
‫زنیکه‌ی جانماز آب‌کش وقیح!
‫بکیر بقیه‌ی ماجرا رو می‌دونه ‫خودش اونجا بود
‫کوثر به دخترها گفت ‫همه‌چیز رو متعادل و رسمی نگه دارن
‫یعنی چی زیاد نزدیک نشن؟
‫یعنی اینکه معلم‌ها هم ‫نباید زیاد صمیمی بشن
‫برای همین پرسید ‫کسی شکایتی داره یا نه
‫چشه این زن؟
‫اصلاً نمی‌فهمم
‫این چه وضعشه آخه! ‫باورم نمیشه!
‫گفته مراقب باشن ‫مگه مشکلش چیه؟
‫به‌نظر من که سرتاپای وجودشو ‫نفرت گرفته، ولی بگذریم
‫خیلی‌خب. بعدش چی شد؟
‫بعد دو تا از دخترها ‫دستشون رو بردن بالا
‫قبل از اینکه صحبت کنن ‫بهشون گفتم بیان بیرون
‫اومدیم اینجا
‫- کی بودن؟ ‫- اینش مهم نیست
‫بیخیال، می‌تونی بهمون بگی
‫حداقل بگو کدوم کلاس بودن ‫کلاس هفتم؟ هشتم؟
‫اینم نمی‌تونم بگم ‫قانون به‌هیچ عنوان این اجازه رو نمیده
‫مدیرکل به‌شدت روی این نکته تاکید کرد
‫نباید اسمی برده بشه ‫تا از دانش‌آموزها محافظت بشه
‫پس دیگه کی توی اتاق بود؟
‫من، کوثر
‫صائمه و دخترها
‫اینجا باهاشون حرف زدیم ‫نه جلوی بقیه‌ی بچه‌ها
‫مهم نیست. درهرحال کوثر به همه میگه
‫دانش‌آموزها چی گفتن؟
‫حتی از بیانش هم ‫حس بدی پیدا می‌کنم
‫نه. نه. باید اتهامات رو بدونیم
‫گفتن دستت رو انداختی ‫دور کمر و گردنشون
‫من؟
‫من هیچوقت همچین کاری نکردم
‫من این‌کارو حتی ‫با صمیمی‌ترین دوست‌هامم نمی‌کنم
‫- یعنی چی آخه؟ ‫- من چی؟
‫مدام لپ‌هاشون رو نیشگون می‌گیری ‫همچین چیزی گفتن
‫نیشگون می‌گیرم؟ کدوم نیشگون؟
‫می‌خواستن بیشتر هم بگن
‫ولی نگران شدم ‫و جلوشون رو گرفتم
‫ای خدا!
‫- حالا اینکه باورشون کرده باشم یا نه... ‫- اینش مهم نیست
‫قضیه تو نیستی
‫می‌خوایم بفهمیم چی شده
‫منظورم همینه ‫مشکل باور کردن یا نکردن نیست
‫دهنمو باز نکنا
‫هفت ساله می‌بینم مدیرها میان و میرن
‫برای گرفتن این شغل پارتی‌بازی می‌کنین
‫بعد گند می‌زنین و بدبختیش رو ما می‌کشیم
‫چرت و پرت نگو
‫کجاش چرت و پرته؟
‫- کنان، اشتباه می‌کنی ‫- اشتباه‌ها رو تو کردی تموم شده رفته
‫ببین، کنان ‫خودت می‌دونی من عضو اتحادیه نیستم
‫هیچ رفیق مدیرکلی ندارم
‫خب که چی؟ ‫همه همه‌چیزو می‌دونن
‫- معلومه ‫- همه همه‌چیزو می‌دونن، نگران نباش
‫یک مدیر باید بدونه ‫توی بحرانی مثل این باید چیکار کنه
‫ای بابا! شاید به‌خاطر این ‫از دست من عصبانی هستی
‫چون فکر می‌کنی ‫خودت باید مدیر می‌شدی
‫- به هیچ عنوان ‫- شاید درست میگی
‫تو بیشتر از همه اینجا بودی
‫ولی تقصیر من نیست ‫که شغل رو به تو پیشنهاد ندادن
‫به‌ خود خدا قسم...
‫وقتی این شغل رو بهم پیشنهاد دادن ‫اول از همه گفتم...
‫کسی که بیشتر از همه اینجا بوده ‫باید مدیر بشه
‫برو از خودشون بپرس
‫مشکل این نیست
‫چرا همینه دیگه
‫نخیر، این نیست
‫شما همه‌تون سال‌هاست ‫همدیگه رو می‌شناسین
‫من بعد از شماها اومدم اینجا
‫یک اتهامی شنیدم
‫اونقدرها که نمی‌شناسمتون
‫طبیعتاً نمی‌تونم مطمئن باشم
‫پس باید همون کاری رو بکنم ‫که قوانین میگن
‫کاریه که شده
‫بهمون بگو کی بودن
‫لطفاً پای منو به این ماجرا باز نکنین
‫همین الانشم تا خشتک توی ماجرایی
‫اصلاً راه نداره
‫منو توی دردسر نندازین
‫خودتون می‌دونین قوانین سفت و سختی ‫ در این مورد وجود داره
‫مثل مدیر حرف نزن!
‫مگه قراره چیکار کنیم؟ ‫اسلحه دست بگیریم بریم سراغشون؟
‫منم دارم همینو میگم
‫چه اهمیتی داره بدونین یا نه؟
‫بذارین مبهم باقی بمونه ‫مگه چی میشه؟
‫توی مدرسه همه خبردار میشن جز ما
‫این چه مسخره‌بازیه ‫بدبینی دهنمون رو سرویس می‌کنه
‫درهرحال که همه قضیه رو می‌شنون ‫بلاتکلیف نذارمون دیگه
‫پس به‌زودی خودتون می‌فهمین
‫یکم تحمل کنین ‫منو توی دردسر نندازین
‫عجب بزدلی هستی بابا
‫دوستی به چه دردی می‌خوره
‫وقتی یکم خطر یا فداکاری نکنی؟
‫لازم نکرده با حرف زدن ‫در مورد دوستی منو قانع کنی
‫جواب نمیده
‫ببین چطوری حرف می‌زنه
‫می‌دونستی سعی کردن اخراجت کنن ‫چون با فردوس دوست شده بودی؟
‫ما رفتیم و حل و فصلش کردیم
‫دروغ گفتیم و به‌خاطرت قسم خوردیم ‫خودمونو به خطر انداختیم
‫چرا باید رازی رو نگه داری
‫که بالاخره قراره افشا بشه؟
‫بیخیال. چرا باید به‌خاطر ‫فردوس منو اخراج کنن؟
‫- چرت و پرت نگو ‫- شهردار توی نخ دوست‌دخترت بود
‫می‌دونم، ولی وقتی دست رد ‫ به سینه‌ش خورد، بیخیال شد
‫پس، طبیعی نیست ‫که می‌خواسته از شرت خلاص بشه؟
‫امکان نداره ‫با عقل جور درنمیاد
‫ببین...
‫باشه، هرچی تو بگی ‫من دیگه حرفی ندارم
‫ببین...
‫قول دادیم به کسی نمیگیم خبردار شدیم
‫درست میگم، کنان؟
‫معلومه. می‌دونیم ممنوعه
‫نه دانش‌آموزها
‫و نه هیچکس دیگه‌ای خبردار نمیشه
‫فقط آسون نیست
‫که نفهمیم قضیه چی بوده
‫پرونده بسته شده رفته، خب؟
‫باز کردن دوباره‌ش فایده‌ای نداره
‫توی این خراب شده
‫تو بهتر از همه ما رو می‌شناسی، درسته؟
‫گور پدرت، تونگا
‫ذهن بچه‌ها همینطوری کار می‌کنه
‫تو نامه‌ش رو گرفتی
‫اونم داره بابتش انتقام می‌گیره
‫و دوست احمقی هم داره
‫که از دست کنان عصبانیه
‫- چی؟ ‫- می‌بینی توی این سن ذهنشون چطور کار می‌کنه؟
‫وایسا ببینم، یعنی داری میگی...
‫ببین
‫از من چیزی نشنیدین. فهمیدین؟
‫معلومه، جوری رفتار می‌کنیم ‫که انگار چیزی نمی‌دونیم
‫بهترین کار همینه
‫معلومه. بچه‌بازی درنمیاریم
‫وایسا ببینم ‫یعنی داری با قطعیت بهمون میگی کار...
‫دقیقاً. کار اون احمق‌ها بوده
‫سویم و آیلین
‫متاسفانه. منم تعجب کردم
‫ولی شاید نباید تعجب می‌کردم
‫به قول معروف ‫"هیچ چیزِ انسانی برای من بیگانه نیست"
‫خیلی‌خب، ولی اون کسی که...
‫نامه رو گرفت من نبودم
‫حتی نامه رو ازشون گرفتم ‫تا از سویم محافظت کنم
‫از کجا باید این جزئیات رو می‌دونسته؟
‫فکر کرد خوندیش
‫و من این وسط چیکاره‌م؟
‫من که اصلاً از قضیه‌ی نامه خبر نداشتم
‫من چه می‌دونم، کنان
‫ولی حتی خوابش رو هم نبینید
‫که در این مورد باهاشون صحبت کنین
‫توی بد دردسری میفتین
‫قضیه تمام شده رفته
‫باز دوباره شر به پا نکنین
‫خودمون می‌دونیم ‫مدیرکل بهمون هشدار داد
‫ولی آخه خیلی غیرمنصفانه‌ست
‫همه‌ش میگی غیرمنصفانه‌ست
‫الان دیگه فراتر از این حرفاست
‫ولی بهت گفته بودم
‫ اینقدر بهشون کادو نده
‫عجبا
‫حالا تقصیر منه؟
‫منظورم این نبود
‫خب؟
‫اینجا با جایی که ازش اومدی فرق می‌کنه
‫هر منطقه واقعیت‌ها
‫و رسم و رسوم‌های خودشو داره
‫درست میگم؟
‫همچین چیزهایی اینجا ممکنه ‫باعث ایجاد سوءتفاهم بشن
‫محض رضای خدا
‫در مورد رسم و رسوم‌هاتون ‫دهنمو باز نکنا
‫وقتی موقع حرف زدنه، حرفای گنده گنده می‌زنی
‫ولی وقت عمل می‌رسه، قالب تهی می‌کنی
‫چه ربطی داره؟ ‫من فقط دارم وضعیت رو برات میگم
‫گور بابای وضعیت!
‫تو که جلوی حرف مردم کوتاه میای
‫چرا در مورد ‫بی‌عدالتی‌های دیگه زر می‌زنی؟
‫آروم باش
‫اشتباه کردم که سعی کردم ‫عادت‌های کوته‌فکرانه‌تون رو گسترش بدم؟
‫خطر متمدن کردن اینجا رو به جون بخرم؟
‫این مردم رو متمدن می‌کنه؟
‫غیر از این چجوری متمدن میشن؟
‫یه نگاهی به اطراف خودت بنداز
‫اگر ما معلم‌ها این‌کارو نکنیم، کی بکنه؟
‫اگر ما هم توی این ‫فرهنگ سرکوبگرتون گیر بیفتیم
‫کی قراره این‌کارو بکنه؟
‫ببین، اینجا حتی تفکر تو رو هم تغییر داده
‫توی شهر شما ‫ممکنه بود الان توی دادگاه باشیم
‫چی داری میگی واسه خودت؟
‫پس همیشه در مورد هدایا همچین نظری داشتی
‫ولی هیچوقت روراست نیومدی بگی
‫تا الان صبر کردی
‫این چیزیه که اعصابمو خرد می‌کنه
‫یعنی چی؟ نمی‌تونیم ‫به یک دانش‌آموز خوب هدیه بدیم؟
‫کسی همچین حرفی نمی‌زنه
‫ولی اگر هیئت مدیره‌ی مدرسه
‫بعداً در مورد این هدایا بشنوه
‫ممکنه مشکلات جدی ایجاد کنه
‫برای این میگم
‫مجبورم کردین همه‌شو بخورم
‫همه‌شو خوردم که حیف نشه
‫- صبح‌ به‌خیر، آقا ‫- صبح به‌خیر
‫صبح به‌خیر، آقا
‫صبح به‌خیر
‫بشینید
‫دفترهاتون رو دربیارین
‫دفترهاتون
‫- درآوردیم ‫- حرف نباشه
‫دفترهاتون رو دربیارین
‫عنوان
‫ژرفانمایی
‫چی؟
‫ژرفانمایی
‫یعنی چی؟
‫ساکت
‫- توی دفتر نقاشی‌هامون بنویسیم؟ ‫- هرجا می‌خواین بنویسین
‫حرف نباشه ‫بنویسین، ساکت!
‫حرف نباشه. حرف نباشه
‫دارم سعی می‌کنم یه چیزی ‫توی مغزهای کوچیکتون فرو کنم
‫کارمو سخت‌تر نکنین
‫فهمیدین؟
‫هیچکدومتون هنرمند نمیشین
‫این مشخصه
‫سیب‌زمینی و چغندر قند می‌کارین
‫که پولدارها بتونن راحت زندگی کنن
‫مگه نه؟ متاسفانه همینطوره
‫حقیقت همینه ‫کاریش نمی‌تونیم بکنیم
‫ولی باید همینطوری ادامه بدیم
‫پس حرف نزنین ‫و هرچی میگم بنویسین
‫اون بخش پایینی رو هم بنویسیم، آقا؟
‫چی؟
‫اون بخش پایینی ‫اون رو هم بنویسیم؟
‫چرا داری اینو می‌پرسی؟
‫آخه بینش فاصله‌ست ‫اون رو هم بنویسیم؟
‫گفتم چرا داری اینو می‌پرسی؟
‫- اون رو هم بنویسیم...؟ ‫- دارم می‌پرسم چرا؟
‫نمی‌فهمی؟
‫به چه زبونی دارم حرف می‌زنم؟
‫نگفتین باید چی رو بنویسیم
‫هرچی می‌خواین بنویسین
‫من اینجا چه غلطی می‌کنم آخه؟
‫- می‌خواستی منو ببینی؟ ‫- بیا داخل
‫بعضی از دانش‌آموزها اومدن پیش من
‫و گفتن بهشون توهین کردی
‫- گمونم ازت ترسیدن ‫- واقعاً؟
‫بهشون برخورده بود
‫کی بودن؟
‫مهم نیست کی بودن
‫گفتن بهشون گفتی
‫سیب‌زمینی و این چیزها بکارن
‫فقط دارم بهت میگم ‫بیشتر مراقب باشی
‫صحیح
‫چون اگر به والدینشون بگن ‫دردسر درست میشه
‫می‌دونی که هزار تا امید و آرزو دارن
‫باشه فهمیدم
‫زیاد بهشون سخت نگیر، باشه؟
‫باشه، فهمیدم
‫کاملاً فهمیدم
‫بشینید
‫بیا. بیا اینجا
‫تو. با توام
‫پاشو بیا اینجا
‫شانس آوردی جای دوری زندگی می‌کنی
‫تا خونه‌ت خیلی راهه
‫وگرنه از کلاسم اخراجت می‌کردم. فهمیدی؟
‫حالا برو بیرون
‫برو کنار در وایسا
‫بجنب، برو بیرون
‫برو بیرون
‫بیرون
‫کس دیگه‌ای تنش می‌خاره؟
‫خجالت نکشینا، یه فکری براش می‌کنیم
‫صفا
‫چه کراوات قشنگی!
‫- آره آقا ‫- بعداً یه روزی بهم قرضش بده
‫چشم، حتماً آقا
‫- آقا؟ ‫- بله؟
‫شما اولین معلمی هستی ‫که از دست سویم عصبانی میشه
‫انتظارشو نداشتم
‫چه کنیم دیگه
‫واقعاً تعجب کردم
‫"تا کسی نمرده نمیشه گفت خوشبخت بوده یا نه"
‫- مگه نه؟ ‫- آره آقا
‫از من به شما نصیحت
‫به حرف خاله‌ زنک‌ها
‫و آب‌ زیرکاه‌های کلاس گوش نکنین
‫- باشه؟ ‫- باشه، آقا
‫اگر دیدین دارن مزخرف میگن ‫بیاین به من بگین
‫- باشه؟ ‫- باشه آقا
‫خیلی‌خب
‫بله؟
‫سویم به خواهرم گفت...
‫خیلی‌خب پسر، منظورم الان نبود ‫منظورم از این به بعد بود
‫اینطوری حرف گذشته رو پیش نکش
‫همه‌مون می‌دونیم...
‫اینجور آدما دقیقاً کی و چی هستن
‫چند نفر بیشتر نیستن، مگه نه؟
‫آره
‫همیشه آدمایی مثل اینا پیدا میشن
‫مهم اینه که بدونین ‫چطوری باهاشون برخورد کنین
‫بهترین راه اینه که ‫ازشون فاصله بگیرین
‫دیگه باهاشون دوست نباشین
‫باشه؟
‫باشه آقا
‫به دیوار تکیه نده
‫گفتم تکیه نده
‫از دیوار فاصله بگیر
‫با تواما ‫از دیوار فاصله بگیر
‫فاصله بگیر
‫ببین به چه وضعی افتادیم، صمد
‫حالا حالاها مونده ‫بدبختی‌هامون تمام بشه
‫حتی به خواهرزاده‌م هم نزدیک نمیشم
‫با ‌این‌حال ببین چی میگن
‫از اون‌موقع اشتهام رو از دست دادم
‫به‌جای معلمی باید می‌رفتم چوپانی
‫حداقل اونجوری آرامش داشتم
‫آره واقعاً
‫گوسفند چروندن توی کوه
‫بهتر از معلمی توی مدرسه‌ست
‫تولگا تظاهر می‌کنه باهامون همدردی می‌کنه
‫ولی خودش و فردوس ‫پشت سرمون بهمون می‌خندن
‫امروز صداشون رو شنیدم ‫فکر کنم دارن از این قضیه کیف می‌کنن
‫واقعاً؟ کجا؟
‫توی اتاق معلم‌ها
‫وقتی منو دیدن ساکت شدن
‫بذار بخندن لعنتیا
‫ای‌کاش می‌شد از این جهنم‌دره می‌رفتم
‫دیگه هرگز هیچکدومشون رو نمی‌دیدم
‫آره خب
‫ولی بازم هضم کردنش سخته
‫ناسلامتی همکاریم
‫گور بابای هرچی همکاره
‫همه دنبال زمین زدن بقیه‌ن
‫همه‌شون بدبختن، نمی‌بینی؟
‫آره، دقیقاً
‫ولی واقعاً نزدیک بود پدرمون دربیاد
‫نزدیک بود تیتر خبرها بشیم
‫اغراق نکن ‫نیازی نیست اینقدر بترسی
‫بعد از این همه چیزی ‫که پشت سر گذاشتم، چرا باید بترسم؟
‫هفت ساله اینجایی
‫چیزی جز کسالت و ملالت ندیدی
‫اصلاً هم اینطور نیست. اینطور نگو
‫حتی اون اوایل هم
‫آسون نبود
‫وقتی فهمیدم فرستادنم اینجا
‫ماه آگوست...
‫هفت سال پیش
‫بالای کوه نزدیک روستامون بودم
‫داشتم چوپانی گله‌ی بابامو می‌کردم
‫خیالم راحت شد ‫که یک شغلی گیرم اومده
‫خیلی خوشحال شدم
‫و همون روز شنیدیم ‫دامادمون مرده
‫تازه با خواهرم ازدواج کرده بود
‫چی شد؟
‫رفته بود دیاربکر ‫خواهرم اونجا درس می‌داد
‫البته اونجا کسی نمی‌شناختش
‫فکر کردن جاسوسه ‫و توی مرکز شهر با تیر زدنش
‫نه بابا
‫بعد سازمان عذرخواهی کرد
‫فکر کردن جاسوس ارتشه
‫دخل بدبخت رو آوردین
‫عذرخواهیتون به چه دردی می‌خوره؟
‫چه بد
‫متاسفانه شرق کشورمون ‫خون و خونریزی عادتشون شده
‫حتی نمی‌تونستم بابت معلم شدنم شادی کنم
‫همزمان هم فهمیدم شادی چیه هم غم
‫میگما، قراره امسال بری
‫یک عکس هم با همدیگه نداریم ‫دو ساله هم‌خونه‌ایم
‫بیا همین‌جا یک عکس بگیریم
‫- ها؟ ‫- باشه؟
‫خیلی‌خب. سلفی بگیریم؟
‫نه. بهتر از اون
‫با این منظره‌ی پشت سرمون
‫خیلی‌خب
‫چجوری بگیریم؟
‫بیا اینجا
‫- می‌خوای بذاریش اونجا ‫- می‌ذارمش روی زمان‌سنج
‫منظره‌ی خوشگلیه
‫- اینجوری وایسیم؟ ‫- آره
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره آماده‌م
‫حالت چطوره؟ بهتر شدی؟
‫خوبم، ممنون
‫سرم زدی، ها؟
‫- آره ‫- آره؟
‫اینو می‌برم
‫ببر
‫می‌خوای بگم کسی بیاد کمک؟
‫نیازی نیست. خودم می‌تونم
‫لیست داخلشه ‫حتی اندازه‌ی چکمه‌ها
‫- بده به بچه‌ها ‫- باشه
‫بیا تو
‫گفتیم برات کاپشن بفرستن
‫هر کاپشنی دوست داری از توی کارتن بردار
‫چشم آقا
‫اینو برمی‌دارم
‫خوبه. اونجا پلاستیک هست ‫بذارش توش
‫باشه
‫توی کارتن رو نگاه کن، دلیله
‫می‌تونی هر کاپشن و بافتنی ‫که دوست داشتی برداری، خب؟
‫میشه اینا رو بردارم، آقا؟
‫باشه. پشت سرت پلاستیک هست
‫بذارشون توش
‫مبارکت باشه ‫به کسی نشونشون نده
‫به نفر بعدی بگو بیاد داخل
‫ممنون، آقا. خداحافظ
‫بیا داخل
‫تو توی کلاس منی؟
‫بله
‫- اسمت چیه؟ ‫- حلیمه
‫خیلی‌خب
‫هرچی می‌خوای از توی کارتن بردار
‫اینجا نوشته چکمه
‫باشه
‫پدرت چیکاره‌ست؟
‫بابام نیستش
‫توی شهره؟
‫ولی والدینت زنده‌ن، درسته؟
‫آره
‫خیلی‌خب
‫- انتخاب کردی؟ ‫- آره
‫خوبه. انتخاب خوبیه
‫زیادی برات کوچیک نیست؟
‫نه، اندازه‌ن
‫پشت سرت پلاستیک هست
‫بذارشون توش
‫حالت خوبه؟
‫پرت شدیم هوا
‫یادمه افتاده بودم روی زمین
‫همه داشتن داد می‌زدن و ناله می‌کردن
‫اونجا هنوز پام سرجاش بود
‫یک گلوله‌ی آهنی رگم رو قطع کرده بود ‫و قانقاریا گرفتم
‫باورنکردنیه
‫بعدش چی شد؟ ‫آمبولانس و پلیس‌ اومد؟
‫نه بابا. حتی یک افسر پلیس ‫به افرادش گفت "جاروشون کنین"
‫توی گزارش هست
‫آمبولانس‌ها خیلی دیر کردن ‫و تاکسی‌ها حاضر نشدن زخمی‌ها رو ببرن
‫نمی‌خواستن صندلی‌هاشون کثیف بشه
‫آره
‫هم به این دلیل ‫ و هم به دلایل خیلی بدتر
‫فقط به‌خاطر این تونستم برسم بیمارستان ‫چون یک آقایی یک راننده تاکسی رو قانع کرد
‫وگرنه... دوست‌های زیادی رو ‫اونجا از دست دادم
‫بعد از اون هم ‫اون آقاهه رو دیدی؟
‫آره
‫پنج یا شش ماه بعد باهام تماس گرفت
‫عضو واحد شرقیه
‫دوران بستری بودنم خیلی مزخرف بود
‫هشت ماه بیمارستان بودم
‫بیشتر دکترها از اتحادیه‌ی خودمون بودن
‫تمام تلاششون رو کردن ‫که پامو نجات بدن، ولی نشد
‫بعد از اینکه قطعش کردن ‫فکر می‌کردم قراره بمیرم
‫هرگز فکر نمی‌کردم ‫میشه همچین دردی رو تجربه کرد
‫اگر می‌گفتن "اگر والدینت رو بکشیم ‫دردت قطع میشه"
‫با کمال میل قبول می‌کردم
‫فقط برای اینکه جلوی درد رو بگیرم
‫شرمنده که این‌ها رو ‫موقع خوردن براتون تعریف کردم
‫نه بابا اشکال نداره
‫واقعاً باورنکردنیه
‫حرفی برام نمیاد
‫آدم تا بعضی چیزها رو تجربه نکرده ‫درکشون نمی‌کنه
‫اینم قطعاً یکی از اون موارده
‫بقیه‌ی معلم‌های مدرسه ‫قضیه‌ی انفجار رو می‌دونن؟
‫نه، فکر می‌کنن تصادف کردم ‫شاید بعضی‌هاشون بدونن
‫ازت نپرسیدن؟
‫نه چندان. مدرسه‌مون بزرگه
‫هرکی سرش به کار خودشه
‫و من با کسی صمیمی نیستم
‫بهتره ندونن
‫فقط قضاوتت می‌کنن
‫جالب اینجاست که ‫تا این اتفاق نیفتاده بود
‫حتی خانواده‌م هم از چیزی خبر نداشتن
‫مسائل سیاسی رو دنبال می‌کنن ‫ولی تندرو نیستن
‫خانواده‌ی منم همینطورن
‫آخه خانواده‌ی تو ‫چطور می‌تونن تندرو باشن؟
‫تمام عمرشون توی یک روستای کوچیک بودن
‫تنها نگرانی‌شون دام‌هاشون ‫و زن دادن توئه
‫اینو نگو
‫چنان تندروها و متعصب‌هایی توی اون ‫روستای کوچیک دیدم که نگو
‫کنان اهل یک روستای علویه
‫فرهنگشون مثل شماهاست
‫اون فرقه‌ اهمیتی برام نداره
‫- همه‌شون عقب‌مونده‌ن ‫- آره معلومه
‫آره
‫ولی حتماً خیلی داغون شدن
‫- کی؟ ‫- خانواده‌ت
‫معلومه
‫اونو خودش یه داستان غم‌انگیز دیگه‌ست
‫واردش نمیشم
‫از طرز راه رفتنت معلوم نیست
‫به‌خدا! از منم بهتر راه میری
‫ممنون
‫پای مصنوعی باکیفیتیه
‫دولت به بعضی‌ها پای مصنوعی میده ‫ولی نه با این کیفیت
‫باعث میشن لنگ راه بری
‫اگر خودت بری بگیری ‫فقط مبلغ ناچیزی بهت میدن
‫- خب، همینم خودش خوبه ‫- آره
‫راستی قضیه‌ی ماشینت به کجا رسید؟
‫منتظرم دلال ماشین بیارتش
‫عه، پس گرفتی؟
‫آره معلومه
‫عالیه!
‫یکم طول می‌کشه ‫تا پدال گاز و ترمز رو عوض کنن
‫عالیه. حرف نداره
‫- تبریک میگم ‫- ممنون
‫زندگیت رو متحول می‌کنه ‫حالا ببین کی گفتم
‫خب، کی قراره بری از نمایشگاه بیاریش؟
‫میشه یک عکس ازت بگیرم؟
‫چرا؟
‫خب، معلومه که می‌تونی
‫حقیقتش صورت خیلی جالبی داری
‫صورتی که کل تاریخچه‌ی ‫این سرزمین توش دیده میشه
‫- راست میگی؟ ‫- آره. معلومه
‫برای نقاشی‌های چهره‌م ازش استفاده می‌کنم
‫باشه مشکلی نیست
‫یخورده بشقاب رو ببر اون‌طرف‌تر
‫دستتو ببر کنار
‫از تصویر ببرش بیرون
‫این شکلی می‌گیرم
‫چیکار کنم؟ به تو نگاه کنم؟
‫هیچی. فقط به دوربین نگاه کن
‫اولش قیافه‌ت عادی به‌نظر میاد
‫ولی بعدش به‌نظر میاد غم خاصی
‫در اعماق صورتت دیده میشه
‫ولی کاملاً مطمئن نیستم
‫شرمنده اگر یخورده رفتارم عجیب شد
‫نه، اشکالی نداره. ممنون
‫تکون نخور
‫لبخند نزن
‫راستی، قراره والدینم برن استانبول ‫دیدن خواهرم
‫می‌تونین دو نفری بیاین خونه‌مون ‫براتون غذا درست می‌کنم
‫باشه، ولی نمی‌خوایم بهت زحمت بدیم
‫زحمتی نیست
‫قرار نیست ضیافت راه بندازم ‫ولی از گرسنگی هم نمی‌میرین
‫ماکارونی و شراب که قطعیه
‫عالیه
‫- غذای مورد علاقه‌م ‫- واقعاً؟
‫عاشق ماکارونی و شرابم
‫باشه
‫خیلی دوست دارم
‫هوا افتضاحه
‫واقعاً؟
‫همه‌جا رو یخ گرفته
‫حواسشون نبوده ‫شیر آب مسجد یخ زده
‫صد بار بهشون گفتم آب رو باز بذارین
‫حتی چکه هم بکنه کافیه
‫همیشه یه احمقی شیر رو می‌بنده
‫اونقدر هوا سرد بود ‫نمی‌دیدم کجا دارم میرم
‫هوا مثل سیاهچاله تاریکه
‫بهتره بعد از اینکه اینو خوردم برم
‫چی؟
‫گفتم بهتره برم
‫چرا؟ هنوز که زوده
‫نه، بهتره برم ‫برق قطع شده
‫دقیقاً، چرا باید توی خونه ‫توی تاریکی بشینی؟
‫- مادرش منتظره ‫- چی؟
‫مادرش منتظره
‫هرموقع از شب بری خیابون‌شون
‫یک سایه‌ای پشت پنجره‌شون می‌بینی
‫مادرشه که پشت پنجره وایساده
‫تمام شب اونجا منتظر می‌مونه تا برگرده
‫هزار بار بهش گفتم
‫نمی‌دونم کی قراره برگردم
‫ولی گوشش بدهکار نیست
‫به‌محض اینکه می‌رسم نزدیک خونه ‫چراغ رو خاموش می‌کنه و میره می‌خوابه
‫انگار من نمی‌بینم ‫حداقل با چراغ خاموش منتظر باش
‫تقصیری هم نداره ‫بهت اعتماد نداره
‫حالا بهتر شده
‫وقتی جوون‌تر بود ‫مادرش موقع تاریک شدن هوا...
‫ می‌زد بیرون و دنبالش می‌گشت
‫الان دیگه چندان نمی‌تونه این‌کارو بکنه
‫زن بیچاره همینطوری دم پنجره منتظر می‌مونه
‫پس از همون موقع می‌دونسته
‫چیو؟
‫- چی چیو؟ ‫- چیو می‌دونسته؟
‫که یک ولگرد بی‌خاصیت کله‌خرابی
‫زندگی اینجا همینطوریه
‫فقط مادر من نیست، تمام مادرهای اینجا ‫دلشون مثل سیر و سرکه می‌جوشه
‫هفت سالم که بود
‫توی شب تاریکی مثل امشب
‫پاسبان‌ها اومدن و بابام رو ‫ از تخت کشیدن بیرون و بردن
‫همینطور که داشتن می‌بردنش ‫بابام گفت "صبر کنین"
‫همه وایسادن
‫جیب‌هاش رو گشت
‫یک بلیط بخت‌آزمایی پیدا کرد ‫دادش به مامانم و رفت
‫دیگه هیچوقت ندیدمش
‫برای همینه که مادرم ‫سال‌هاست نگرانمه
‫نه به‌خاطر اینکه کله‌خرابم
‫بگذریم
‫جالب اینجاست که...
‫تنها چیزی که از اون شب یادمه
‫پدرم نیست
‫نور بخاریه که افتاده بود روی سقف
‫تا سال‌ها با خودم فکر می‌کردم
‫چرا اینو یادمه
‫بعد متوجه شدم ‫مهم این نیست که چه اتفاقی افتاده
‫مهم چیزیه ‫که فراتر از دید آدمه
‫اینکه توی وجود آدم چه‌خبره
‫- چیزی هم برنده شدین؟ ‫- چی؟
‫بلیط بخت‌آزمایی، چیزی برنده شدین؟
‫نه، هیچی
‫- حتی در حد پول بلیطش؟ ‫- نه
‫ای بابا. با همچین بلیطی ‫چیزی برنده نشدین؟
‫بیخیال اینا
‫همیشه همین وضعه
‫همیشه همین حرفا رو می‌زنه ‫هر سال، تظاهر می‌کنه می‌خواد بره
‫بعد می‌بینم توی چای‌خونه لم داده
‫باید یه فکری به حال این وضعت بکنی ‫همینطور الکی حرف نزن
‫وقتی قرار نیست ‫حرف و عملت یکی باشه
‫می‌خوای بری؟ خب برو
‫فکر می‌کنی زندگی چریکی هتله؟
‫یک شغل درست‌و‌حسابی پیدا کن
‫تا مادرت شب‌ها بتونه بخوابه
‫اول مادرتو نجات بده
‫بعد می‌تونی دنیا رو نجات بدی
‫باشه، وحید. اگر اینطور فکر می‌کنی ‫خفه‌خون می‌گیرم
‫ببین
‫زمونه عوض شده
‫مثل سابق نیست ‫حالا فقط بحث کینه‌ست
‫همه دنبال انتقام هستن
‫دیگه هیچی مشخص نیست
‫هیچکس نمی‌دونه کی چی می‌خواد
‫یا اینکه کی کجا کوتاه نمیاد و چرا؟
‫قصد و غرض همه‌ی طرف‌ها نامشخصه
‫ببین منو
‫اگر بری توی باتلاق، غرق میشی
‫در این شکی نیست
‫ولی اگر می‌خوای ‫باتلاق رو خالی کنی
‫باید باهوش باشی و واردش نشی
‫و باید صبور باشی
‫اگر دلت می‌خواد غرق بشی، اونش دیگه ‫ تصمیم خودته. درست میگم، آقا معلم؟
‫می‌دونی نظر من چیه؟
‫اگر قفسه بزنی و این چیزایی که ‫ریختی روی زمین رو بذاری روش
‫مغازه‌ خیلی تر و تمیز‌تر به‌نظر میاد
‫دلت داره کم میاره، وحید
‫ظاهراً ترس تمام وجودت رو گرفته
‫حتماً به‌خاطر سنته ‫ولی اشکالی نداره
‫کی حرف از ترس زد؟
‫زندگی فقط توی شکم پر خلاصه نمیشه
‫- پس چیه؟ ‫- خیلی چیزاست!
‫اگر لازم باشه غرق هم میشم ‫مگه چی برای از دست دادن دارم؟
‫چی داری؟
‫جونت چی، احمق؟
‫و جوونیت، جوونیت
‫فکر می‌کنی این بی‌ارزشه؟
‫همینطوری فقط دهنتو باز می‌کنی
‫چرت و پرت میگی
‫زندگی باارزشه حتی اگر بی‌هدف
‫بی‌دین و ‌ایمان و ناشرافتمندانه باشه؟
‫یکم ویسکی بهم بده
‫معلومه که هست
‫قطعاً هست
‫شک نکن که هست
‫فکر می‌کنی هرکی اسلحه‌ی ‫"ماوزر" نداره پست و حقیره
‫مگه نه؟
‫این جمله از کی بود؟
‫"جوانی چیز فوق العاده‌ایست"
‫"حیف که دست جوون‌ها حروم میشه"؟
‫پس یعنی ما بی‌هدف
‫بی‌دین و ‌ایمان و بی‌شرفیم؟
‫کسی همچین حرفی نزد
‫ولی اگر همینطور ادامه بدی، یکی میگه
‫گیریم که بگن، مگه چی میشه؟
‫مشکل خودته ‫چرا از من می‌پرسی؟
‫ولی یه روزی میگن
‫باید جرات داشته باشن ‫همچین حرفی بزنن
‫باید خایه‌ی فولادی داشته باشن ‫که بیان همچین حرفی بزنن
‫هر خری همچین حرفی بزنه
‫شکمش رو آبکش می‌کنم
‫این بچه‌بازیا چیه
‫چرا اسلحه درمیاری؟
‫تعجب می‌کنم
‫حق اون کثافت رو نذاشتی کف دستش
‫همونی که همیشه ‫حرف از شرف می‌زنه
‫مگه چی می‌تونستم بهش بگم؟
‫خودت می‌دونی منظورم چیه
‫چرا معما میگی
‫اینو بهت گفتم ‫که بفهمی کی دوستته و کی دشمنت
‫اگر کسی بیاد... خب؟
‫وسط روستای کوفتی وایسه
‫و پشت سر تو حرف بزنه
‫من جلوش درمیام
‫من همچین آدمیم
‫همچین اجازه‌ای بهش نمیدم
‫حالا من مقصر شدم؟
‫ای‌کاش اصلاً دهنمو باز نمی‌کردم
‫کسی مقصر نیست
‫اگر دهن طرف رو نبندی
‫اگر اجازه بدی صحبت کنه
‫همینطور به حرف زدن ادامه میده
‫همیشه حرف‌های گنده گنده می‌زنی
‫ولی حتی جلوی زر زدن اضافی ‫یک نفر رو هم نمی‌‌گیری
‫درست نیست که اینطوری
‫ببخشیدا
‫بگذریم، من دیگه میرم
‫بمون، با هم میریم
‫- نه ‫- با همدیگه میریم
‫اگر نرم نمی‌تونم صبح بلند بشم
‫خب بلند نشو. بگیر بشین
‫نه، نه
‫بهتون خوش بگذره
‫اذیت نکن، بیا بشین
‫هی
‫محض رضای خدا، چته تو آخه؟
‫چرا اینقدر بهش سخت می‌گیری؟
‫اصلاً چی داشتی می‌گفتی؟ ‫متوجه نشدم
‫مدام میاد بهم میگه
‫"فلانی و فلانی همچین حرفی در موردت زدن"
‫و از این مزخرفات
‫اگر میگن، پس چرا هیچ غلطی نمی‌کنی؟
‫مگه مجسمه‌ای چیزی هستی؟
‫نمی‌تونی حرفی بزنی؟
‫اولین بارش هم نیست
‫خیلی‌خب، باشه
‫دیگه طاقتم طاق شد
‫هنوزم فکر می‌کنم ‫زیادی بهش سخت می‌گیری
‫جلوی کسی دراومدن ‫که همیشه راحت نیست
‫مردم همیشه دهنشون بازه ‫بیخیالش
‫ببین، بیخود بی‌جهت بچه رو ناراحت کردی
‫باید از دلش دربیاری
‫آخه می‌دونی، توی این مناطق
‫ طرف کسی رو نگرفتن آسون نیست
‫همه ازت می‌خوان ‫جبهه‌ت رو مشخص کنی
‫بعضیا بهت میگن بزدل ‫بقیه میگن خائن
‫یکی دیگه میاد میگه ‫نون به‌نرخ روز می‌خوری
‫زندگی اینجا همینطوریه
‫دو تا گاو یک نفر رو درمان کردم
‫بعد همون طرف اومد به سگم شلیک کرد
‫چرا؟
‫چون آدمه
‫آره، آدمه دیگه
« تـنظيـم زیـرنـويـس از: « آرِن زُهرابـی
‫چه می‌کنی؟ هنوز بیداری؟
‫آره
‫باید برم چرا‌غ‌های مدرسه رو خاموش کنم
‫وظیفه‌ی من بود و یادم رفت
‫چایی داری؟
‫نه، ولی می‌تونم درست کنم
‫باشه، تو چایی درست کن ‫من میرم چراغ‌ها رو خاموش کنم
‫باشه
‫کلیدها رو میدی؟
‫آها باشه
‫این چیه؟ تو اینا رو کشیدی؟
‫- چی؟ ‫- نقاشی‌های روی دیوار
‫نه
‫قبل از من یک معلم تاریخ اینجا بوده
‫وقتی رفت
‫حتی ازم خواست ‫پول اوپن آشپزخونه رو هم بدم
‫- نباید می‌دادی ‫- معلومه که ندادم
‫وقتی ندادم، سعی کرد ‫برش داره با خودش ببره
‫مردک احمق...
‫تابه‌حال آدم به این عوضی ندیده بودم
‫حتی توی ماه مِی هم زغال‌هاشو می‌سوزوند
‫تا کس دیگه‌ای نتونه ازشون استفاده کنه
‫آره دیگه
‫یه عوضی به تمام معنا بود
‫حتماً بچه‌ش این نقاشی‌ها رو کشیده
‫چرا از اون موقع دیوارها رو رنگ نزدی؟
‫چرا باید رنگ بزنم؟
‫بگذریم
‫راستی
‫احتمالاً اتفاقی که افتاد ‫توی کل روستا پخش شده
‫چی؟
‫- منظورت...؟ ‫- آره
‫پشت سرمون حرف درمیارن
‫- چه حرفی؟ ‫- نه حرف خاصی
‫فقط حرف درمیارن
‫گور باباشون ‫پخش بشه، به جهنم
‫به جهنم؟
‫تکه‌تکه‌مون می‌کنن
‫هیچی نمیشه بابا
‫فکر و خیال الکی نکن
‫فکر و خیال الکی نمی‌کنم
‫فقط نمی‌تونم بیخیالش بشم
‫بیخیال چی؟
‫برام قابل هضم نیست
‫یا بهتره بگم ‫با عقلم جور درنمیاد
‫که چطور این دخترها
‫که اینقدر براشون احترام قائلم
‫و ظاهراً اینقدر منو دوست دارن
‫می‌تونن همچین حرف‌هایی ‫در موردم بزنن؟
‫طرز فکر بچه‌ها همینطوریه
‫خدا می‌دونه چی تو سرشون می‌گذره
‫آره، ولی با عقل جور درنمیاد ‫همین رفته روی اعصابم
‫گور باباشون. اعصاب خودتو بابتش خرد نکن
‫گور بابات، تولگا ‫همیشه‌ی خدا همینقدر بیخیالی
‫اشتباه می‌کنی ‫منم شوکه شدم
‫حتی گفتم "ببینین دخترها"
‫"این‌ اتهامات خیلی جدیه"
‫اونا هم گفتن ‫"آره، ولی ناراحت شدیم" و از این حرفا
‫پرسیدم "پس چرا دور و بر ‫معلم‌تون می‌پلکیدین؟"
‫چی گفتن؟
‫معلومه که حرف مشخصی نزدن
‫"ولی آخه آقا اله و بله و..."
‫منم گفتم "ببینین..."
‫باشه باشه، اونا چی گفتن؟
‫مثلاً سویم چی گفت؟
‫دقیقشو یادم نمیاد
‫مثلاً گفت ناراحت شده و این‌ حرفا
‫به‌علاوه گفت می‌ترسه
‫می‌ترسه؟
‫- آره یه همچین چیزی ‫- از چی می‌ترسه؟
‫نمی‌دونم والا
‫ولی ظاهراً بیشتر می‌خواستن ‫کنان رو بدبخت کنن
‫چطور مگه؟
‫انگاری که از دست کنان عصبانی بودن
‫و تو توی این جریان گیر افتادی
‫منظورت چیه؟
‫فقط میگم شاید هدفشون کنان بوده
‫چرا؟
‫شاید کنان حسودی می‌کنه ‫که دخترها از تو خوششون میاد نه اون
‫برای همین زیادی باهاشون خودمونی میشه
‫آخه همچین چیزی ممکنه؟
‫نمی‌دونم والا
‫شاید همچین چیزی باشه
‫یعنی میگی کنان هدف اصلی‌شون بوده
‫و من الکی پام به این ماجرا باز شده؟
‫آره
‫راستش آیلین بیشتر از کنان گلایه کرد
‫ولی سویم هم یه حرفایی زد
‫مثلاً گفت لپ دخترها رو نیشگون می‌گیره
‫جدی میگی؟
‫توی کلاس بهشون خیره میشه
‫عجب، می‌بینی به‌خدا
‫به‌نظر نمیاد شجاعت ‫همچین کارهایی رو داشته باشه
‫البته شایدم داشته باشه
‫نمی‌دونم والا
‫شاید سویم آیلین رو تشویق کرد ‫ باهاش بیاد که تنها نباشه
‫خودت که سویم رو می‌شناسی
‫نه چندان
‫نظر من اینه
‫من اینجا چیکار می‌کنم آخه؟
‫گیر چه آدمایی افتادیم؟
‫چرا اومدیم توی این شغل کوفتی؟
‫اون همه سال صرف درس خوندن شد
‫این قضایا رو به کسی نگیا
‫باشه. به کی می‌تونم بگم؟
‫اینا فقط نظر من بود
‫شاید درست نباشه
‫نه، احتمالاً درسته
‫آقا رو باش
‫اصلاً به قیافه‌ش نمی‌خوره!
‫بعد واسه من ‫حرف از اخلاق می‌زنه!
‫میگه نباید هدیه بدم ‫و حد و مرزها رو رعایت کنم
‫عجب، عجب، عجب
‫فکر کرده می‌تونه منو قربونی کنه
‫چقدر موذیه این آدم
‫- سلام ‫- سلام
‫چیزی خوردی؟
‫آره، از شهر کیک گرفتم ‫توام بخور
‫عالیه
‫تمام روز چیزی نخوردم
‫این عالیه
‫گرمش کن
‫نیازی نیست ‫همینجوری خوبه
‫چایی می‌خوری؟
‫نه، ممنون
‫نوش جان
‫چی شده؟
‫منظورت چیه؟
‫چرا چیزی نخوردی؟
‫داروی والدینم تمام شد
‫نسخه‌ی جدید لازم داشتن
‫داروخونه قبول نکرد ‫گفت باید شخصاً بیان
‫یه پیرمرد پیرزن چطوری می‌تونن ‫این همه راه بیان؟
‫توام رفته بودی شهر؟
‫خب، بیشتر توی بیمارستان بودم
‫واقعاً؟ اگر می‌دونستم ‫می‌تونستیم با هم برگردیم
‫آره، ولی مشخص نبود کی می‌تونم برگردم
‫مشخص نبود؟
‫پیش مکانیکی هم رفتم
‫اینقدر سرم شلوغ بود ‫نتونستم چیزی بخورم. تو چیکار کردی؟
‫یادته...
‫رتبه‌بندیم رو خراب کرده بودن؟
‫- رفتم درستش کنم ‫- درستش کردن؟
‫نق زدن، ولی درست شد
‫هیچ‌ جای دیگه‌ای ‫ دفتر آموزش پرورش به این مزخرفی نداره
‫چطوری می‌تونن رتبه‌بندیت رو فراموش کنن؟
‫آره، خب
‫کارمندها هم انسانن دیگه
‫آره
‫ولی این قضیه تاثیر زیادی ‫روی آینده یک معلم داره
‫چند تا نمره کم و زیاد بشه تعیین می‌کنه
‫ قراره کل دوران جوونیت کجا باشی
‫اگر متوجه نمی‌شدی، خیلیا
‫ناعادلانه ازت میفتادن جلو
‫دقیقاً
‫خوب شد حلش کردی
‫حس کردم ماشینتو اونجا دیدم
‫می‌خواستم بیام سمتتا ‫ولی مطمئن نبودم
‫چرا زنگ نزدی؟
‫نمی‌خواستم مزاحمت بشم
‫چه مزاحمتی آخه؟
‫نمی‌دونم والا. می‌شدم؟
‫چی می‌شدی؟
‫مزاحمت می‌شدم؟
‫نه، چطور مگه؟
‫« بانک زراعت »
‫می‌بینم که داری نون می‌بری خونه ‫رفیق "نورای"
‫ولی اجازه میدی سگ‌های بیچاره
‫از گرسنگی بمیرن
‫اونا هم سرنوشت خودشونو دارن
‫عجب
‫فکر نمی‌کردم به سرنوشت باور داشته باشی
‫تازه کجاشو دیدی
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫زودتر از همیشه از مدرسه دراومدم ‫تا برم دفتر آموزش و پرورش
‫یکم پول نقد هم لازم داشتم
‫تو تازه از مدرسه دراومدی؟
‫آره. امروز توی مدرسه ‫مراسم حراج خیریه داشتیم
‫مثل همیشه اتلاف وقت بود
‫انتظار جشن داشتی؟ ‫همین که مراسم خیریه بوده خداروشکر کن
‫کجا میری؟
‫وقت داری بریم قهوه بخوریم؟
‫الان وقت ندارم
‫باشه
‫راستش، منم چندان وقت ندارم
‫دیگه باید برگردم
‫خیلی‌خب. پس می‌ذاریمش ‫برای یک وقت دیگه
‫شرمنده
‫نه بابا، اشکال نداره
‫- می‌ذاریم برای یک وقت دیگه ‫- باشه
‫کنان چیکار می‌کنه؟ خونه‌ست؟
‫کنان؟ نمی‌دونم والا ‫گفت باباش مریضه
‫بعد از اون باهاش صحبت نکردم
‫همونطور که گفتم ‫زودتر از همیشه از مدرسه دراومدم
‫تو ندیدیش؟
‫نه، کجا دیده باشمش؟
‫نمی‌دونم، همینطوری پرسیدم
‫بگذریم. بعداً صحبت می‌کنیم
‫باشه. شما دو تا ‫این آخرهفته وقتتون خالیه؟
‫- می‌تونین بیاین خونه‌م ‫- چی؟
‫بهتون که گفتم، خانواده‌م دارن میرن ‫برای شام بیاین
‫آها، آره
‫- شنبه خوبه؟ ‫- باشه
‫ما که مشکلی نداریم ‫والدینت رفتن؟
‫نه، فردا میرن
‫خیلی‌خب. پس به کنان بگو
‫ساعت هفت خوبه؟
‫آره، هفت عالیه
‫خیلی‌خب. بعداً آدرسم رو ‫براتون می‌فرستم
‫باشه
‫اشکالی نداره جلوی همسایه‌ها بیایم اونجا؟
‫- همسایه‌ها؟ ‫- آره
‫ما زن‌ها جنگیدیم و حقوقی پیدا کردیم ‫خبر که داری
‫- این چه حرفیه ‫- همینطوری پرسیدم
‫- چندین دهه مبارزه کردیم ‫- آره
‫آره چجورم
‫درست همونطوری هستی ‫که انتظار داشتم، رفیق نورای
‫بعداً می‌بینمت
‫- خداحافظ ‫- مراقب خودت باش
‫- سلام ‫- سلام
‫بفرما تو
‫- حالت خوبه؟ ‫- عجبا، پیش پا خوردم
‫کنان کجاست؟
‫اگر بگم تنها اومدم چی؟
‫چرا؟
‫کنان خیلی مشغله داره
‫پدرش پیر و مریضه، می‌دونی
‫باید بهم می‌گفتی
‫می‌تونستیم بندازیمش برای بعداً
‫واقعاً؟ بهش فکر کردما، ولی...
‫حماقت کردم؟
‫نه
‫- اگر می‌خوای می‌تونم برما ‫- نه
‫- جدی میگما ‫- چندان مهم نیست
‫فقط حیف شد ‫که این ضیافت از دستش رفت
‫- بیا تو ‫- درهرحال خودش ضرر کرده
‫نه، نیازی نیست
‫کسی دید داری میای داخل؟
‫- کسی دیدت؟ ‫- نه
‫مثل دزد اومدم داخل
‫پس اون حق‌هایی که بدست آوردی چی شدن؟
‫آره خب، ولی دلیل نمیشه ‫الکی دردسر درست کنیم
‫خدمت شما
‫ممنون، نیازی نبود بیاری
‫قابل نداره
‫خوبه، خوبه
‫کسی خونه نیست، درسته؟
‫والدینم رو توی کمد زندانی کردم ‫مزاحم نمیشن
‫درضمن، خیلی خوشگل شدی
‫دامنت بهت میاد
‫ممنون
‫اینا رو از سبزی‌فروشی خریدی؟
‫مثل جعفری بسته‌بندیش کرده
‫محض احتیاط اینطوری آوردمش ‫خودت می‌دونی اینجا اوضاع چطوریه
‫- می‌ذارمشون توی آب ‫- باشه
‫بفرما بشین. گرسنته؟
‫می‌تونیم همین الان غذا بخوریم
‫آره، شاید
‫پس می‌شینم سر میز
‫باشه. منم الان میام
‫اگر بگی اینا رو خودت کشیدی ‫باور نمی‌کنم
‫من کشیدم. چطور مگه؟
‫خیلی خوشگلن
‫به این میگی در سطح ‫کلاس آموزش اجتماعی؟
‫نه بابا
‫نه، جدی میگم
‫نقاشیت خیلی بهتر از منه
‫فقط نمی‌فهمم چطور می‌تونی
‫توی قیافه‌ی کنان معنای خاصی پیدا کنی
‫آدم هیچوقت نمی‌دونه ‫کجا می‌تونه معنایی پیدا کنه
‫وقت انتقالی نزدیکه ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫به هر راهی متوسل میشم ‫که از اینجا فرار کنم
‫ببینیم فرصتی پیش میاد یا نه
‫و تو، هنوزم به فکر انتقالی نیستی؟
‫می‌تونی هرجایی بری ‫اگر من جای تو بودم...
‫- رفتن برام سخته ‫- چرا؟
‫اول اینکه خانواده‌م ‫برای همچین چیزی آماده نیستن
‫توی استانبول آشنا دارم
‫بچه‌های سازمان
‫اگر برم اونجا ‫توی معاشرت به مشکل برنمی‌خورم
‫آره. اونجا معاشرت نکردن غیرممکنه
‫اگر اونجا نتونی ‫هیچ‌جای دیگه‌ای هم نمی‌تونی
‫بالاخره یکی باید اینجا بمونه
‫اگر همه‌مون بریم چی میشه؟
‫آره، اینم هست
‫ولی باید به زندگی خودت فکر کنی
‫زندگی مسیر خودشو طی می‌کنه
‫من به‌قدر کافی فداکاری کردم ‫بقیه‌شو بقیه انجام بدن
‫چهار سال! همینقدر کافی نیست؟
‫هرچی تو بگی
‫ولی به‌نظرم داری یخورده اغراق می‌کنی
‫در مورد چی اغراق می‌کنم؟
‫تمام مشکلاتت رو می‌اندازی گردن اینجا ‫به‌نظرم درست نیست
‫- فکر کردی استانبول چجوریه؟ ‫- نمی‌دونم والا
‫هرجا بری مشکلاتت هم همراهت میان
‫فعلاً نمی‌تونم به همچین چیزی فکر کنم
‫فقط اینو می‌دونم ‫که اینجا داره داغونم می‌کنه
‫هرجا نگاه می‌کنم چیزی جز پوچی نمی‌بینم
‫همه‌چیز به‌خاطر سرما ‫پژمرده و خم شده
‫پر از سگ‌های گرسنه، مریض و بدبخت
‫حتی توی سوئیس هم همین چیزا رو می‌بینی
‫- نگران نباش ‫- مهم نیست
‫با سرنوشتم روبه‌رو میشم ‫چه خوب چه بد
‫من که میگم یا رومی روم یا زنگی زنگ!
‫صحیح
‫منم قبل از انفجار مثل تو بودم
‫جوری بدون آینده‌نگری عجله می‌کردم
‫ که انگار می‌ترسیدم چیزی رو از دست بدم
‫پس باید عاقل، قانع و قدردان باشم؟
‫- نه اصلاً ‫- پس چی؟
‫اگر گلایه می‌کنی
‫یعنی شاید و باید از یک طریقی حلش کرد
‫متوجه چیزی میشی ‫اعصابت خرد میشه و گلایه می‌کنی
‫باید واکنش نشون بدی، ولی نمیدی
‫- به‌جاش فرار می‌کنی ‫- جز این باید چیکار کنم؟
‫- زندگیم رو وقف اینجا کنم؟ ‫- نه
‫وظیفه‌م رو انجام دادم ‫حالا هم دارم میرم
‫چهار سال عمرمو وقف این جهنم‌دره کردم
‫همین کافی نیست؟
‫چرا هست، ولی یکی باید ‫آستین بالا بزنه
‫من همیشه طرفدار عملم ‫مردم باید برای حل مشکلات مشارکت کنن
‫این چیزیه که دنیا نیاز داره
‫بازم می‌خوای؟
‫آره
‫به‌عنوان مثال، سیاست رو دنبال می‌کنی
‫و بابت همه‌چیز عصبانی میشی
‫واقعاً؟
‫آره
‫اخبار رو می‌خونم
‫ولی چیزی رو از نزدیک دنبال نمی‌کنم
‫چون خیلی گلایه می‌کنم ‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫گلایه می‌کنی ‫ولی چی عوض میشه؟
‫پدر منم مثل توئه
‫بازنشسته شده و کاری برای انجام دادن نداره ‫فقط عصبانی میشه
‫باید بره جلوی مجلس ‫خودشو آتیش بزنه؟
‫نه، ولی گلایه کردن که چیزیو عوض نمی‌کنه
‫- خب؟ ‫- خب روی عمل تمرکز کن
‫دیدگاهت نسبت به دنیا چیه؟
‫به‌نظرت جایگاهت در این دنیا چیه؟
‫جایگاه من؟
‫منظورم اینه که اهل کدوم "ایسم" هستی؟
‫ایسم؟ ایسم دیگه چیه؟
‫حتماً عضو یک گروهی هستی
‫دلیلی نمی‌بینم خودمو ‫با عنوان مشخصی تعریف کنم
‫شاید قبلاً اینطوری بودم
‫ولی دیگه توی اون فاز نیستم
‫بحث سر فاز نیست
‫چی به دنیا اضافه می‌کنی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫- رقابت اینه که کی کار خیرش بیشتره؟ ‫- نه
‫دارم می‌پرسم جایگاهت چیه ‫به کجا احساس تعلق می‌کنی
‫اگر خواستی جواب بده
‫یک زندگی مصون از همه‌چیز ‫توی گروهی با تفکرات مشابه...
‫چندان با من سازگار نیست
‫چرا؟
‫- به همبستگی اعتقاد نداری؟ ‫- بحث این نیست
‫شاید به‌نظرم همچین چیزی ‫با آزادی نمی‌خونه
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم
‫فقط اینو می‌دونم ‫که چیزی درونم به‌شدت
‫مخالف اینجور زندگی کردنه
‫ولی قضیه فقط تو نیستی
‫دارم می‌پرسم تو داری برای دنیا چیکار می‌کنی؟
‫هرکسی یه چیزی به دنیا اضاف می‌کنه دیگه ‫موضوع مهمی نیست
‫اونایی که تواناییش رو دارن انجام میدن ‫اونایی که ندارن نمیدن
‫- توی جامعه هرکسی می‌تونه یه‌کاری انجام بده ‫- آره
‫چه حسی پیدا می‌کنی وقتی...
‫توی اخبار تجاوز، فساد و آوارگان رو می‌بینی؟
‫ناراحت میشم ‫ولی مشکلات دنیا تمومی نداره
‫- چشم‌هات رو می‌بندی ‫- نه
مشکلات رو نادیده می‌گیری
‫گیریم که نادیده بگیرم، مگه چی میشه؟ ‫همه که قهرمان نیستن
‫نه نیستن، ولی تو ظاهراً ‫خودخواهی رو ترجیح میدی
‫مگه برای همین نیست که منطق...
‫برابری و وجدان توی دنیا پیدا نمیشه؟
‫فکر می‌کنی قوانین یکسان
‫می‌تونه همه‌جا اجرا بشه؟
‫چیزی که از نظر ما منطقیه ‫توی مغولستان هم منطقیه؟
‫فرهنگ‌ها فرق می‌کنن
‫ولی مگه نیازهای اساسی مردم ‫همه‌جا یکسان نیستن؟
‫از من نپرس ‫من حتی نمی‌تونم افکار خودمم سروسامون بدم
‫مثلاً چه افکاری؟
‫نمی‌دونم
‫به‌نظرم عدالت یک ایده‌ی خیال‌پردازانه‌ست ‫برابری هم همینطور
‫برای همچین چیزی، همه باید برابر باشن ‫که مزخرفه
‫همه‌ چیز با هم فرق می‌کنه
‫دنیا سرتاسر تقلای بین ‫نیروهای متفاوت و همیشه متغیره
‫تاریخ جمع همین چیزاست ‫ولی ما نمی‌پذیریمش
‫حتی دلم نمی‌خواد بهش فکر کنم ‫چون منجر به هرج‌و‌مرج میشه
‫درحالی‌که برای ادامه‌ی زندگی ‫نیاز به نظم داریم
‫برای همین ترجیح میدیم ‫داستان‌های جذاب شما رو باور کنیم
‫حقیقتن، نه داستان
‫ساختار تاریخ همینه
‫به هرج‌و‌مرج به عنوان ‫یک نیروی منفی و مخرب نگاه می‌کنی
‫"ای‌کاش بشریت تاریخ بهتری داشت"
‫متاسفانه، نداره
‫مدام میگی زندگیم رو بپذیرم
‫این خلاف اصول خودت نیست؟
‫نه اصلاً
‫حرف‌های قشنگ ‫هرگز جایگزین آوردن یک سطل آب
‫به‌جایی که از خشکسالی رنج می‌بره نمیشن
‫میشه فکری به حال این دنیای فلک‌زده کرد؟
‫تنها سوال همینه
‫من مخالف همچین چیزی نیستم
‫- ولی چرا داری به من حمله می‌کنی؟ ‫- چون اینجایی
‫خسته شدم از بس ‫این سوالات رو از خودم پرسیدم
‫به‌نظرت نیازی به تغییر نیست؟
‫یه چیزهایی باید تغییر کنن ‫و یک چیزهایی نه
‫از اوضاع دنیا راضیم؟ نه
‫ولی دلیل نمیشه عضو گروه خاصی باشم
‫- مشکل اصلی همینه ‫- چی؟
‫غرق شدن افراد تحصیل کرده‌ای ‫ مثل تو توی شک و تردید
‫عرصه‌ی اجتماعی رو برای آدم‌های جاهل باز می‌ذاره
‫شاید عرصه‌ی اجتماعی ‫برای همونا طراحی شده
‫واضح نیست که تفرقه یک خصلت کاملاً انسانیه؟
‫به راحتی میشه از ایدئولوژی‌ها ‫و حتی اهداف برای رسیدن
‫به مقاصد خاص سوءاستفاده کرد
‫من چندان به این چیزها فکر نمی‌کنم
‫انسان رویاپردازی می‌کنه، سعی می‌کنه ‫می‌سازه و بعد تخریب می‌کنه
‫تاریخ همینطوری شکل می‌گیره
‫برای من، تاریخ یادآور خسته بودن از امیده
‫مگه توام محصول این تاریخ نیستی؟
‫اگر به تاریخ به چشم یک سیستم نگاه کنیم
‫جلوی گیج شدنمون رو نمی‌گیره؟
‫واقعاً فکر می‌کنی
‫ اگر نیاز مردم برطرف بشه، شاد میشن؟
‫چرا که نه؟ تنها چیزی که داریم همین امیده
‫مگه امید همیشه نیروی محرکه‌ی بشریت نبوده؟
‫- مثل منتظر منجی بودن؟ ‫- نه، اون که مزخرفاته
‫دست به‌کار شدن هرگز برابر با ضعف نیست
‫جامعه آزاد باشه ‫ولی مردم آزاد نباشن؟
‫تقلای اجتماعی شامل مسئولیت اجتماعی میشه
‫نظرت در این مورد چیه؟
‫من طرفدار آزادیم
‫کدوم آزادی؟ منظورت از آزادی چیه؟
‫آزادی انسان‌ها
‫تاریخ مسیر خاص خودشو داره ‫سیاره هم همینطور
‫و مسیر بشریت هم به آزادی ختم میشه
‫فکر می‌کنی سوسیالیست‌ها
‫توی قفس زندگی می‌کنن ‫و آزادی‌های چندانی ندارن؟
‫ما هم داریم برای آزادی مردم می‌جنگیم
‫خب، از قضا من عضو ‫برخی سازمان‌های خیریه هستم
‫اونی که باید بازخواستش کنی من نیستم
‫ولی طرز فکرت عجیبه
‫یخورده خودتو به احمقی می‌زنی ‫نمی‌خوای قاطی چیزی بشی
‫ولی اگر یکی دیگه کارو انجام بده ‫تو ازش حمایت می‌کنی
‫باید برم پلیس‌ها کتکم بزنن؟
‫مثل یه لیبرال حرف می‌زنی
‫همچین حمایتی با طرف قوی‌تر رو گرفتن ‫ چه فرقی داره؟
‫پس چرا همین الان این‌کارو نمی‌کنی؟ ‫برو طرف دولت رو بگیر
‫احسنت که تونستی منو طرفدار حکومت بکنی
‫سعی می‌کنی حساسیت آدمو بسنجی
‫همچین کاری مثل قضاوت ‫خودکشی دیگران بی‌نتیجه‌‌ست
‫چیزی رو نمی‌سنجم
‫فقط اعصابم خرد شده که از کسایی ‫که دست به‌کار میشن انتقاد می‌کنی
‫اونم وقتی خودت کاری نمی‌کنی
‫مگه موضوع همین نیست؟
‫اگر بگم به مردم اعتماد دارم راضی میشی؟
‫هرچی فکر می‌کنی بگو ‫درهرحال که میگی
‫ولی کلی‌گویی می‌کنی
‫بعضی جاها استثنا وجود داره ‫و دلیل هم داره که استثنا هستن
‫به‌نظر من حتی فداکاری هم
‫اکثر اوقات باعث مدیون شدن دیگران میشه
‫حتی عامل انتحاری هم ‫این‌کارو می‌کنه که وجود داشته باشه
‫نه اینکه از بین بره
‫وقتی اعتماد بی‌پایه و اساس افرادی که
انگیزه‌شون بر پایه‌ی ایدئولوژیه رو می‌بینم
‫بی‌اختیار عصبانی میشم
‫اصول اخلاقی کورکورانه و تغییر ناپذیرشون
‫و شادی‌شون از اینکه مثل هم فکر می‌کنن
‫ببخشیدا
‫چرا اینقدر مهمه که همه ‫مثل همدیگه فکر کنن؟
‫و بین این همه سروصدا
‫من تک و تنهام
‫ولی با وجود تمام این‌ها
‫نجوایی که از درون وجودم می‌شنوم
‫بهم یادآوری می‌کنه مخالفت کردن
‫و احساس کسلی کردن، چقدر انسانیه
‫دلیل نمیشه چون رابطه‌ی
‫بین وسواس‌ها و ایده‌ها رو می‌بینم
‫آدم بی‌اخلاقی باشم
‫اینکه یک نفر حاضره خودش رو
‫برای یک آرمان یا هدف والا فدا کنه
‫حتی اگرم شستشوی مغزی شده باشه
‫- ارزش نداره؟ ‫- چرا
‫به‌خصوص توی این دوره زمونه
‫معلومه که داره
‫پس این یعنی باید یجورایی ‫ اون بمب‌گذار انتحاری
‫که پات رو ازت گرفت رو ‫درک کنی و ببخشی
‫می‌تونی این‌کارو بکنی؟ ‫حالا افکار و باورهاش هرچی بوده باشه
‫اگر نیاز باشه می‌تونم ‫بحث این نیست
‫و نگفتم تو آدم بی‌اخلاقی هستی
‫اگر اون کسایی که قضاوتشون می‌کنی
‫با یک آرمان مشترک متحد شدن چی؟
‫مگه بعضی از بدی‌ها رو نمیشه فقط
‫با همون همبستگی که ازش متنفری شکست داد؟
‫- معلومه ‫- "معلومه"
‫معلومه که همینطوره ‫باهات که مخالفت نمی‌کنم
‫حرف من اینه
‫خودت خوب می‌دونی ‫اعمال یک جامعه
‫مجموع اعمال تک‌تک افراد اون جامعه نیست
‫مگه همین دلیل کافی نیست ‫که خودتو قاطی گله نکنی؟
‫حالا دلایل و انگیزه‌هاشون هرچیم می‌خواد باشه
‫مرفه‌های بی‌درد شاید بتونن همچین کاری بکنن
‫به قول معروف ‫ "اگر به‌صورت گله‌ای اینور اونور بری"
‫"چیزی جز باسن دیگران نمی‌بینی"
‫خب، ممکنه برای بعضی‌ها ‫اون باسن‌ها بیانگر نعمت
‫امنیت و گرما باشن
‫- درست میگم؟ ‫- گمونم آره
‫تو چی؟
‫تو چجور مشارکت می‌کنی؟
‫- من؟ ‫- آره
‫من دیگه نمی‌تونم مشارکت کنم
‫همونطور که می‌بینی ‫به‌خاطر معلولیت بازنشسته شدم
‫این حرفو نزن
‫من که همچین چیزی رو نمی‌بینم
‫من نگاهم به اونجا نیست
‫من نگاهم به جای دیگه‌ایه
‫- برات بریزم؟ ‫- بریز
‫آدم نیاز به زمان داره
‫تا یکی رو بشناسه
‫ولی از طرف دیگه ‫اگر برای برخی چیزها تعلل کنی...
‫فقط وقتت رو تلف کردی
‫درست میگم؟
‫آره
‫میشه این روند رو با چند تا سوال ‫به سرعت پیش برد
‫مطمئنم میشه
‫نیازی به اتلاف وقت نیست
‫لزومی نداره
‫خب؟
‫خب، به عنوان مثال
‫چجوری هستی؟
‫منظورت چیه؟
‫چجور آدمی هستی؟
‫از چه نظر؟
‫به نسبت برداشتت از سوال، بهش جواب بده
‫برداشتت از سوال ‫خودش یک‌جور پاسخه
‫حقیقت رو بگم ‫یا سعی کنم تو رو راضی کنم؟
‫معلومه، حقیقت رو بگو
‫خیلی‌خب
‫یه آدم رمانتیک ‫به‌شدت خانواده‌دوست
‫سخاوتمند...
‫چیه؟ نمی‌تونه حقیقت داشته باشه؟
‫خودت فکر می‌کنی چجور آدمیم؟
‫و بدترین خصلتت ‫مهربونی بیش از حدته، آره؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫جدی میگم
‫مثلاً، مذهبی هستی؟
‫گاهی اوقات
‫فکر می‌کنی خدا وجود داره؟
‫برای کسایی که بهش باور دارن، وجود داره
‫داری از جواب دادن طفره میری
‫بگذریم
‫خانواده‌ت رو دوست داری؟
‫چندان چیزی رو دوست ندارم
‫خوبه، حالا داریم ‫به یک جاهایی می‌رسیم
‫دیگه چی؟
‫خودخواهی؟
‫اوف، خیلی
‫عجب، چقدر دل و جرات داری
‫وقتی نمی‌ترسم، آره
‫بچه دوست داری؟
‫گمونم بستگی به بچه‌ش داره
‫معشوق وفاداری هستی؟
‫به‌جز در موارد خاص، آره
‫منظورت چیه؟
‫فکر کنم خودت فهمیدی
‫بگذریم
‫دوست‌دختر داری؟
‫- خیلی وقته نداشتم ‫- چرا؟
‫در این حد بگم که سخت‌پسندم
‫متواضع هم که هستی
‫بیا به افتخار همین بنوشیم
‫خیلی‌خب، سوال آخر
‫چرا در مورد دعوتم ‫به کنان چیزی نگفتی؟
‫خودت حدس بزن
‫یکم قبل‌تر یه چیزی در مورد تاریخ گفتی
‫امید
‫امید و چی؟
‫خسته بودن از امید؟
‫آره، همین
‫خسته بودن از امید
‫اصطلاح قشنگیه
‫منم خسته‌م
‫جوری که انگار خیلی وقته زنده‌م
‫اینجا انگاری همه‌چیز کش میاد
‫کلاس‌ها...
‫زنگ تفریح‌ها...
‫انتظار برای آخرهفته‌ها...
‫شب‌ها
‫همه‌چیز
‫میشه چراغ پذیرایی رو خاموش کنی؟
‫زیادی روشنه
‫- چراغ ‫- باشه
‫راستش، اولش یکم حس عجیبی داشت
‫وقتی پام به پات خورد
‫ولی بهش عادت کردم
‫حتی به‌ طرز عجیبی ‫کم‌کم ازش خوشم اومد
‫از این حرفم ناراحت نشدی؟
‫نه، کاملاً برعکس
‫به‌علاوه، اگر همین الان ‫برای خودمون عادیش نکنیم
‫مثل شمشیر داموکلس ‫هر لحظه ممکنه روی سرمون آوار بشه
‫آره راست میگی
‫راستش، یک لحظه حس کردم
‫اتفاقی که برات افتاد تقدیر بوده
‫انگار اون اتفاق برات افتاد ‫تا زندگی دوباره‌ای بهت بده
‫جوری که انگار با ناقص شدن ‫کامل شدی
‫همیشه اغراق می‌کنی
‫ولی از این فکرت خوشم میاد
‫این تویی؟
‫آره
‫اوایل بیست سالگی خیلی خوبه
‫هرجور دلت می‌خواد و ‫بدون برنامه زندگی می‌کنی
‫توی این سن همه‌چیز برنامه‌ریزی شده‌ست
‫این برای تنظیم مکش هواست
‫با بالا کشیدنش هوا خارج میشه
‫و بهت کمک می‌کنه راحت‌تر راه بری
‫خوبه
‫ولی باطری رو زود خالی می‌کنه
‫عجب. چقدر پیشرفته‌ست
‫ولی گرونه
‫قیمتش در حد ‫یک ماشین نوی سطح متوسطه
‫- نه بابا ‫- شایدم بیشتر، چون قیمت دلار رفته بالا
میگما
بله؟
‫به کنان که چیزی نمیگی، میگی؟
‫چی بهش بگم؟
‫که چه اتفاقی افتاد
‫نمیگم
‫ولی چرا نگم؟
‫همینطوری
‫فقط نگو
‫باشه، نمیگم
‫نمیگم، ولی مگه چه ایرادی داره؟
‫قراره بعداً ببینیش؟
‫آره. قراره بهم رانندگی یاد بده
‫واقعاً؟ عالیه
‫عجب، کنان
‫هیچوقت حرفی از این چیزها نمی‌زنیا
‫یکشنبه اومدی مغازه رو باز کنی؟
‫نق زدن زنم توی خونه ‫داشت دیوونه‌م می‌کرد
‫فرار کردم اومدم مغازه
‫برای خودم صبحونه درست کردم ‫بیا یکم بخور
‫نه، ممنون. خوردم
‫اون پسره چی شد؟ ‫خبری ازش نیست
‫خدا می‌دونه کجا قایم شده
‫حرف از شغل توی کلوپ شبونه زده بود
‫همیشه از این حرفا می‌زنه ‫فکرتو مشغولش نکن
‫چطور مگه؟
‫همینطوری پرسیدم
‫نتونستی پولتو بگیری؟
‫کدوم پول؟
‫مگه بهت بدهکار نبود؟
‫اون که اصلاً مهم نیست
‫یه مدت ندیده بودمش. نگران شدم
‫تو چی؟ از دلش درآوردی؟
‫از اون شب دیگه ندیدمش
‫واقعاً؟
‫- به تو زنگ نزده؟ ‫- نه
‫حالت چطوره؟
‫خوبم، آقا
‫- خواهرته؟ ‫- آره
‫- سلام ‫- علیک سلام
‫کجا بودی؟
‫اونم تمام شب؟
‫دیگه اومدم
‫تو چی؟ نرفتی روستاتون؟
‫نه، قرار نبود برم
‫کلاس جبرانی داشتم
‫کیک گرم خریدم ‫امیدوارم سیر نباشی
‫- با پنیر؟ ‫- آره
‫پس یکم می‌خورم
‫- کم‌رنگ؟ ‫- آره
‫- خوشمزه به‌نظر میاد ‫- آره
‫کجا بودی؟
‫می‌دونی...
‫زندگی خیلی عجیبه
‫گاهی اوقات اتفاقاتی میفته ‫که اصلاً انتظارشو نداری
‫مگه چی شده؟
‫دیروز رفتم دفتر آموزش و پرورش
‫قضیه‌ی انتقال و این‌ها ‫ذهنمو مشغول کرده بود
‫همینطوری داشتم دور خودم می‌چرخیدم
‫رفتم از خودپرداز پول بگیرم
‫و بگو کیو دیدم؟
‫کیو؟
‫نورای
‫بعدش چی شد؟
‫وایسادیم یکم حرف زدیم
‫بعد دعوتم کرد بریم خونه‌ش یه چیزی بخوریم
‫منم گفتم باشه
‫خانواده‌ش رفته بودن
‫رفتیم خونه‌ش و حرف زدیم
‫عجب صحبت خوبی بودا. به‌خدا
‫انتظارشو نداشتم ‫دختر خیلی باهوشیه
‫یکم غذا و نوشیدنی خوردیم
‫بعد شراب، بعد الکل و بعد...
‫بعد چی؟
‫بعد...
‫نمی‌دونم والا
‫به‌خدا نمی‌دونم ‫دارم کاری می‌کنم که بعداً ازش پشیمون میشم؟
‫نمی‌دونم والا
‫یعنی چی؟
‫آدم هیچوقت نمی‌دونه
‫ممکنه تو زندگی چی پیش بیاد
‫من به تقدیر و این‌ها باور ندارم
‫ولی تقریباً همچین حسی داشت
‫به‌نظرم اینجور چیزها از کنترل ما خارجن
‫در لحظات مبهم ‫ خارج از کنترل ما اتفاق میفتن
‫برای همین اعمالی هستن...
‫که لازم نیست بابتشون ‫احساس مسئولیت کنیم
‫بخور. من چندان نمی‌خورم
‫باشه می‌خورم
‫خیلی خسته‌م
‫خوشبختانه امروز یکشنبه‌ست
‫استراحت می‌کنم
‫- سلام. چطوری؟ ‫- سلام
‫- نورای ‫- سلام
‫ببخشید بدون دعوت اومدم
‫نه بابا این چه حرفیه ‫خوش اومدی. بفرما داخل
‫چی شده از این طرفا؟
‫بفرما. بفرما تو
‫- با کفش؟ ‫- آره، همینجوریشم کثیفه
‫غافلگیرتون کردم، ها؟
‫شرط می‌بندم انتظار نداشتین بیام
‫آره والا. ولی عجب سورپرایز خوبی
‫به کنان زنگ زدم، ولی جواب نداد
‫برای همین گفتم شانسمو امتحان کنم
‫نشنیدم. داشتم کار می‌کردم
‫تلفنم بی‌صدا بود
‫بفرما بشین لطفاً ‫کتت رو می‌گیرم
‫نیازی نیست، ممنون ‫زیاد نمی‌مونم
‫چطوری این‌موقع روز اومدی اینجا؟
‫با ماشین
‫چه ماشینی؟
‫ماشین خودم
‫- پس ماشینت اومد ‫- آره
‫عالیه. کی اومد؟
‫چند روز پیش
‫به کنان زنگ زدم که ازش بخوام بیاد ‫ولی جواب نداد
‫- برای همین خودم تنها رفتم گرفتمش ‫- تبریک میگم
‫ممنون
‫تبریک میگم ‫ولی چطور جرات کردی
‫توی این آب‌و‌هوا تنهایی بیای اینجا؟
‫می‌تونستیم خودمون بیایم دنبالت
‫ممنون، نیازی نبود
‫باید بهش عادت کنم
‫گمونم کنان سرش شلوغ بوده
‫برای همین مجبور شدم خودم انجامش بدم
‫راستش خوب بود ‫آدم تنهایی بهتر یاد می‌گیره
‫می‌خواستم بیام، ولی فکر کردم ‫دیگه بهم نیازی نداری
‫ممنون
‫چایی درست کردیم. می‌خوری؟
‫یا یه نوشیدنی سرد؟ آبجو؟
‫چایی خوبه
‫الان میارم. کنان تو چی؟
‫نه نمی‌خوام
‫- ممنون ‫- نوش جان
‫چطوری توی تاریکی ‫اینجا رو پیدا کردی؟
‫با جی‌پی‌اس!
‫آها. احسنت!
‫فقط اینجا نیومدم
‫روستای کیرگیندره رو می‌شناسین؟
‫- یکم بعدتره ‫- یک دانش‌آموز مریض اونجا دارم
‫امسال به‌زحمت اومد سر کلاس
‫حالا که رانندگی می‌کنم، می‌تونم ‫بهش خصوصی درس بدم تا عقب نیفته
‫چون نزدیک بودین ‫گفتم یه سر بهتون بزنم
‫خوب کاری کردی
‫چیکار؟
‫درس دادن به دانش‌آموزت. فکر خوبی بود
‫خب، آقا کنان...
‫چرا گوشیتو جواب نمیدی؟
‫دلیل خاصی نداره
‫دلیل خاصی نداره؟
‫- نه ‫- پس چرا جواب نمیدی؟
‫هیچی همینطوری
‫یعنی چی آخه؟
‫به‌خدا درک نمی‌کنم
‫چه اتفاقی بینمون افتاده ‫که همچین رفتاری رو توجیه کنه؟
‫- چی شده مگه؟ ‫- آره، منم دارم همینو می‌پرسم
‫چطوری دوستی‌هایی ‫که با اون همه کم‌رویی شروع شدن
‫یهویی تبدیل به غرور میشن؟
‫جدی میگی؟
‫چی شده مگه؟
‫خب بذار اینطوری بپرسم
‫من کار اشتباهی کردم؟
‫نه
‫اتفاقی که بین من و صمد افتاد ‫منو توی نظرت خراب کرده؟
‫به دوستیمون خیانت کردم؟
‫یا معیارهای اخلاقی که ‫که از یک دختر انتظار داری رو ندارم؟
‫لطفاً فکر نکن انتظاری ازت دارم
‫ندارم
‫فقط کنجکاوم
‫اولین باریه که در این حالتم
‫می‌سنجم نظر بقیه نسبت به من ‫به عنوان یک زن چیه
‫دارم می‌سنجم...
‫توی این حالت...
‫حق یا قدرت انجام چه کارهایی رو دارم
‫سعی می‌کنم بفهمم ‫حالا چه جایگاهی در دنیا دارم
‫باید بفهمم همراه پام ‫چی رو از دست دادم
‫و هنوز چه چیزهایی رو دارم
‫انتظار ترحم، دلسوزی ‫یا درک کردنتون رو ندارم
‫انتظار هیچی رو ندارم
‫مجبور نیستیم دیگه همدیگه رو ببینیم
‫اینم اشکالی نداره
‫شاید یجورایی حق با تو باشه
‫نمی‌دونم. ممکنه
‫ولی...
‫به‌نظرم...
‫تمام چیزهای زیبای دنیا...
‫قبل از اینکه بهش دست پیدا کنیم
‫توی تارهایی که می‌بافیم گیر می‌کنه
‫بگذریم
‫ببخشید بی‌خبر اومدم ‫دیگه بهتره برم
‫- صبر کن ‫- بابت چایی ممنون
‫لطفاً بشین ‫اینطوری نرو
‫ول کن، حالم خوبه ‫همونطوری که اومدم برمی‌گردم
‫هوا بدتر شده
‫نورای. ای خدا، نورای
‫برگرد. ببین، بیا بیشتر صحبت کنیم
‫نورا، صبر کن
‫نورای!
‫قضیه چیه؟
‫هیچی
‫یعنی چی هیچی؟
‫میشه منو برگردونین شهر؟
‫برف خیلی شدیدتر شده
‫اوایلی که اومدم اینجا
‫بهم گفتن اینجا فقط 2 فصل داره
‫زمستون و تابستون
‫درست می‌گفتن
‫مستقیم رفتیم توی تابستون ‫بدون هیچ بهاری
‫علف‌هایی که ماه‌ها زیر برف بودن
‫بدون سبز شدن زرد شدن
‫حتی پرنده‌هایی
‫که چند هفته پیش با شادی می‌خوندن
‫حالا با خستگی جیک‌جیک می‌کردن
‫مثل یک آسیاب متروکه بودم
‫یک آسیاب بی‌مصرف و مخروبه
‫که حتی پرنده‌ها هم بهش توجهی نمی‌کردن ‫و منتظر تخریب شدن بود
‫در این نقطه‌ی دورافتاده ‫و فراموش شده‌ی زمین
‫مثل خیلی چیزهای دیگه
‫مرز بین خوبی و بدی
‫و رنج و شادی مبهم بود
‫انگار همه‌چیز فقط برای...
‫فراموش کردن گذر زمان اتفاق می‌افتاد
‫انگار که این برف بی‌پایان ‫سعی می‌کرد همه‌چیز رو دفن
‫و فراموشی رو ممکن کنه
‫فصل‌ها میان و میرن
‫امیدها پدیدار میشن و از بین میرن
‫ولی بازم، زندگی ادامه داره...
‫با یک باور صبورانه
‫که بر چیزی ناشناخته بنا شده
‫زمان رفتنم از اینجا ‫داشت سر می‌رسید
‫امروز صبح
‫برای اولین بار از زمان مشکلاتم با سویم
‫با دقت موهام رو شونه کردم ‫و حتی سوت می‌زدم
‫هرچی نباشه ‫آخرین روزهای مدرسه بود
‫یک مراسم حراج خیریه
‫و بعد از اون مراسم فارغ‌التحصیلی داشتیم
‫آفرین، تولگا ‫یه شام مجانی بهت میدیم
‫کجا بودی؟
‫چطور مگه؟ ‫داشتم وسایلمو جمع می‌کردم
‫هنوز کارنامه‌هاتو مهر نزدی
‫مراقب باش، پسر
‫آروم باش ‫قاطی نکن، الان میرم می‌زنم
‫هرکاری می‌خوای بکن
‫ولی میگن مدیرکل قراره بیاد
‫واقعاً؟
‫آره
‫عالیه
‫چی شده؟ یهویی تصمیم گرفتی ‫مهربون باشی؟
‫فکر کردی همچین رفتارهای محبت‌آمیز کوچیکی نجاتت میده؟
‫می‌خواین روی زمین باشه؟
نه
‫کار خوبی کردی
‫این کیک از طرف کیه؟
‫داریم به تمام معلم‌ها کیک میدیم
‫سوالم این نبود
‫دوباره به سوالم فکر کن
‫و داری می‌خندی
‫خیلی بامزه‌ای به‌خدا
‫کیک رو بریده بودن ‫و بقیه‌ی کارهاشو ما انجام دادیم
‫کیک از طرف کیه؟ کی؟
‫ما. از طرف خودمونه آقا
‫من کیک رو آوردم ‫مادرم درستش کرده
‫آها!
‫خیلی‌خب، باشه
‫مگه رژ لب ممنوع نیست؟
‫قرار که نیست فارغ‌التحصیل بشی ‫چرا خوشگل کردی؟
‫شانس آوردی دارم میرم ‫وگرنه بدجوری بهت سخت می‌گرفتم
‫ببخشید
‫انگار همه‌چیز حل شده رفته
‫بابت رژ لب عذرخواهی می‌کنی؟
‫برام مهم نیست ‫اصلاً برو قیر بمال به لبت
‫نه، نبندش
‫نبند
‫بازش بذار
‫خب...
‫دیگه آخر خطه، سویم
‫منظورم برای منه
‫این داستان، این مکان
‫وقتشه اتفاقاتی که افتاد ‫و این خراب‌شده رو فراموش کنم
‫ببینم طعمش چطوره
‫بشین. مثل سرباز سرپا واینستا
‫خوشمزه‌ست
‫کیک بیسکوییتی. منم قبلاً درست می‌کردم
‫راحته. راستش خودم درستش کردم
‫عه، واقعاً؟
‫آفرین خوب شده
‫یه چیزی هست که می‌خواستم ‫در موردش باهات صحبت کنم
‫چیز خاصی نیست ‫ولی حالا که اینجایی تا بهت بگم
‫خب...
‫راستش، می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم
‫یه چیزی که خیلی بابتش کنجکاوم
‫بشین
‫البته اگر خودت می‌خوای
‫درخواست انتقالی دادم ‫احتمالاً خودت شنیدی
‫به‌زودی میرم و دیگه برنمی‌گردم
‫توی همچین مواقعی
‫آدم معمولاً به گذشته فکر می‌کنه
‫به تمام اتفاقاتی که افتاده
‫با خودش فکر می‌کنه نکنه...
‫کسی صدمه دیده باشه
‫کسی که شاید حرف آخری داشته باشه
‫یا بخواد عذرخواهی کنه
‫با توجه به اینکه
‫دیگه قرار نیست برگردم
‫می‌خواستم ببینم ‫سویم می‌خواد چیزی بهم بگه یا نه
‫برو بیرون ببینم!
‫بیرون!
‫کجا بودم؟
‫آها آره، از اونجایی که دارم میرم...
‫و قرار نیست دیگه برگردم
‫چیزی هست که بخوای ‫قبل از رفتنم بهم بگی
‫سویم جان؟
‫مثلاً چی آقا؟
‫دارم میگم، قراره برم
‫و سال بعد دیگه برنمی‌گردم
‫اگر حرفی برای گفتن داری ‫الان تنها فرصتته
‫فرصت دیگه‌ای پیدا نمی‌کنی
‫منظورتون چجور حرفیه، آقا؟
‫نمی‌دونم ‫اینو دیگه خودت باید بفهمی
‫اگر میگی نمی‌دونی ‫اینم خودش یک‌جور جوابه
‫این یعنی...
‫آدم سطحی‌نگری هستی ‫که هیچ اصول اخلاقی نداره
‫و راستشو بخوای ‫این ناراحتم می‌کنه
‫یخورده احساس حماقت می‌کنم ‫که بهت اهمیت می‌دادم
‫منظورم اینه که...
‫خیلی ناراحت و مأیوسم کردی
‫اینکه همچین قصدی داشتی یا نه، نمی‌دونم
‫حتی دیگه دلیلش هم برام مهم نیست
‫چون متوجه شدم هنوزم ‫آدم‌ها رو درک نمی‌کنم
‫هنوز نفهمیدم...
‫کی ارزشش رو داره و کی نداره ‫کی خاصه و کی نیست
‫بزرگ‌ترین اشتباهی بود
‫که در زندگیم مرتکب شدم
‫خب، حرفی برای گفتن نداری؟
‫چی باید بگم، آقا؟
‫عجب رویی داری
‫به‌جای خجالت کشیدن...
‫داری می‌خندی
‫نمی‌خندم
‫مهم نیست
‫نگران نباش
‫سرزنشت نمی‌کنم
‫بعد از این همه اتفاق ‫اصلاً چی می‌تونی بگی؟
‫اصلاً چی برای گفتن می‌مونه؟
‫باشه
‫خیلی‌خب
‫چی شده؟
‫میشه برم؟
‫آره. خودمم یه عالمه کار دارم
‫ولی برای مراسم میاین؟
‫باشه، میام
‫بیا اینجا. یخورده نزدیک‌تر
‫بعد از اینکه از پیششون رفتم
‫شروع به بالا رفتن از تپه کردم ‫که سرتاسر پوشیده از علف خشک بود
‫علف‌های نازک و خشک ‫که حتی اسم‌شون رو هم نمی‌دونم
‫این علف‌های افتاده و ناشناس ‫که هیچکس بهشون اهمیت نمیده
‫برای اولین بار به‌نظرم مهم اومدن
‫چون به‌نظر بی‌ارزش میان ‫مثل زندگیم در اینجا
‫بعد یاد سویم افتادم
‫که توی اون دنبال چی می‌گشتم
‫در این چشم‌انداز بی‌جان و سوت‌و‌کور ‫شاید داشتم توی اون
‫دنبال چیزی می‌گشتم ‫که در خودم پیدا نمی‌کردم
‫یک‌جور انرژی
‫به‌دنبال ردی از تعالی
‫رویای من اون نبود ‫بلکه چیزی فراتر از اون بود
‫فقط می‌خواستم...
‫با اون به دنیایی رویایی برسم ‫که ورای اون ساخته بودم
‫ولی می‌دونستم...
‫که بین ما
‫ورطه‌ای چنان عمیق و گسترده بود
‫که می‌تونست ضجه‌هامون رو در خود خفه کنه
‫فاصله‌ای چنان بی‌رحمانه ‫که تصورمون حتی نمی‌تونه بهش نزدیک بشه
‫رویای غیرممکن‌ها رو داشتم
‫و حالا...
‫بازم دارم توی سرم ‫باهاش صحبت می‌کنم
‫سویم!
‫آخرین باری که با هم صحبت کردیم ‫بهت دروغ گفتم
‫با اینکه خیلی سعی کردم خودمو قانع کنم ‫ولی از آشنایی باهات پشیمون نیستم
‫ای‌کاش می‌تونستم ‫خودمو از دیدگاه تو ببینم
‫مشخصه که در آینده مثل من نمیشی
‫تبدیل به یک زن گستاخ، پر انرژی ‫شاد و امیدوار میشی...
‫که می‌تونه ارتباط نزدیک‌تر ‫و صمیمانه‌تری با زندگی برقرار کنه
‫به همین‌خاطر، غمگینم
‫ولی همزمان برات خوشحالم
‫زندگی همینطوریه
‫حتی این آشنایی تصادفی ما...
‫یک معمای حیرت‌آوره
‫همین حس‌هایی که موقع ‫شکل گرفتن این فکر برانگیخته میشن
‫به این معنیه که اتفاقاتی که افتاده ‫نمی‌تونن بی‌ارزش باشن
‫آره
‫تجربیات، کلمات
‫و احساسات
ممکنه در راهرویی تاریک در این دنیا بازتاب پیدا کرده باشن
‫ولی از قرار معلوم...
‫حقیقت همونقدر که بی‌رحمانه‌ست ‫کسل‌کننده هم هست
‫توام متوجه این موضوع میشی...
‫مثل همه
‫زمان می‌گذره
‫و اگر در این سرزمین ‫پر از موانع بی‌انتها دووم آوردی
‫بازم در آخر ‫زرد و خشکیده میشی
‫می‌بینی به اواسط زندگیت رسیدی
‫و جز برهوتی در وجودت ‫چیز دیگه‌ای به‌دست نیاوردی
‫هیچی
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.