‫[سن نیکولا ال‌مونته، ایتالیا] ‫[1486 متر ارتفاع، 2- درجه]
‫[بیست و یک دسامبر]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫تو مُردی.
‫تو مُردی! مُردی!
‫مُردی!
‫مامان، نمیشه مثل همه‌ی مامانای عادی ‫منو با داد و فریاد بیدار کنی؟
‫من تمام مامان‌های عادی رو کُشتم.
‫بگیر! اینم بگیر!
‫فکر می‌کنی بابا واسه کریسمس برمی‌گرده؟
‫نشنیدی؟ یه کوسه به هلیکوپترش حمله کرد.
‫بیخیال، نمیشه واسه یه‌بار جدی باشی؟
‫- واقعا دیوونه‌ایم، مگه نه؟ ‫- شاید یکم زیادی.
‫الیا، اینطوری درمورد خودت حرف نزن.
‫منظورم خودم نبودم.
‫اوه، ممنون.
‫شانس آوردی دیرم شده ‫وگرنه به حد مرگ قلقلکت می‌دادم.
‫من میرم مغازه.
‫چرا؟ بالاخره یه مشتری اومد؟
‫تقصیر من نیست که ملت دیگه با اسباب‌بازی‌هایِ
‫خوب و از مد افتاده بازی نمی‌کنن.
‫بهرحال من از عروسک خیمه‌شب‎بازی خوشم میاد.
‫از روزت لذت ببر عزیزم. ‫و یادت باشه...
‫هیچوقت دست از رویاپردازی نکش، ‫حتی وقتی که بیداری.
‫باریکلا.
‫خداحافظی کن!
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ!
‫[کارگاه بابانوئل، قطب شمال] ‫[2147 متر ارتفاع، 49- درجه]
‫شاد باشید، دوستان من! ‫فقط چند روز تا کریسمس مونده.
‫هواشناسی برای تمامی بچه‌های خوب ‫طوفانی از هدایا پیش بینی کرده.
‫البته برای بچه‌های شیطون هیچی.
‫یادآوری می‌کنیم که تعامل با بچه‌ها ‫اکیداً ممنوعه.
‫اما حال و هوای جادویی کریسمس رو حفظ کنید.
‫شکست نمی‌خورم. ‫اون مدادهای بزرگ دوست داره.
‫امیدوارم خیلی دیر نشده باشه.
‫اعلان خدمات عمومی.
‫هر کسی که از تفنگ اکلیلی استفاده کرده ‫باید قبل از برگردوندنش اونو تمیز کنه.
‫آروم باشید، ساکت باشید!
‫صداتون می‌کنم. یه شماره بردارید.
‫بحث اسباب‌بازی‌ها شد، امروز آخرین روز
‫برای ارائه‌ی جدیدترین اختراعاتتونه.
‫آیا تریپ امسال دوباره از ‫دفتر رئیس اخراج میشه؟
‫یا قبل از اینکه پاشو بذاره داخل جلوشو می‌گیرن؟
‫- نُه! ‫- اینجام!
‫بیا.
‫هر کسی که نمونه‌ی اولیه‌اش تأیید شده،
‫لطفاً برای تست به بخش مونتاژ مراجعه کنه.
‫قربان، اجازه هست؟
‫بچه‌های شیطون...
‫دارن زیاد میشن.
‫اونجایید، ارباب اسباب‌بازی؟
‫کی اونجاست؟
‫تریپ پیر و عزیز!
‫امسال واسم چی آوردی؟
‫اسباب‌بازی‌های جدید واسم درست کردی؟
‫بله، البته یکم استرس دارم، ‫کم و بیش هم ناراحتم،
‫چون این دفعه سنگ تموم گذاشتم.
‫اینو ساختم. ‫اسمش هست سوت چندصدایی.
‫اوه، چقدر جالب!
‫تو اینجا چکار می‌کنی تریپ؟
‫من بلیت شماره 60 رو بهت دادم، ‫و تازه شماره 9 رو صدا زدن.
‫چطور ممکنه؟
‫تریپ.
‫ارباب بازیگوش، رفتار اون داره همبستگی الف‌ها رو
‫که هزاران ساله ویژگی ما محسوب میشه، ‫به خطر میندازه.
‫ابله!
‫ارباب اسباب‌بازی، این سوت می‌تونه
‫هر صدایی که دوست دارید بشنوید رو پخش کنه.
‫بچه‌ها عاشقش میشن!
‫بذار صدای بچه‌گربه بشنوم، ‫می‌دونی که دوستشون دارم.
‫بله. این برعکس کار می‌کنه. ‫باید هوا رو بکشید داخل.
‫و حالا جیغ یه فیلم ترسناک. زود باش!
‫یا خدا.
‫حالا بند کفش یه مرد دهه 50
‫که روی گرامافون کشیده میشه.
‫عاشق گرامافونم.
‫ولی... تریپ! ولی...
‫آفرین.
‫- ممنون. ‫- قابلی نداشت.
‫آخریش ولی مهمترینش، ‫جدیدترین اختراعم.
‫شاید بزرگترین شاهکار من محسوب بشه.
‫خب، ببینیم.
‫این یکی.
‫این فر...
‫فر...
‫- فرفره. ‫- آره.
‫اساساً کارش مثل یه فر...
‫- فرفره. ‫- ممنون.
‫ولی این خود فرفره نیست که می‌چرخه...
‫اتاق می‌چرخه!
‫تمام اتاق داره می‌چرخه.
‫آره، تمام اتاق داره می‌چرخه.
‫ولی می‌دونی چطوری خاموشش کنی، درسته؟
‫خب، دارم روش کار می‌کنم!
‫چطوری متوقفش کنیم؟
‫تریپ!
‫یالا متوقفش کن!
‫تریپ!
‫همین الان متوقفش کن، تریپ!
‫چطوری؟
‫متوقفش کن!
‫متأسفم!
‫تریپ، می‌کُشمت!
‫نفر بعد!
‫این اسباب‌بازی‌ها اینجا نگهداری میشن...
‫[انبار نمونه‌های اولیه‌ی رد شده]
‫در کنار اسباب‌بازی‌های سال‌های قبلت.
‫اختراعات تو خطرناکن.
‫دیوونه‌ای.
‫ولی اسباب‌بازی‌های من هیجانی که ‫بچه‌ها دنبالشن رو بهشون میده.
‫تو از کجا می‌دونی بچه‌ها دنبال چی‌ان؟ ‫تا حالا یه بچه توی عمرت دیدی؟
‫تو چی درموردشون می‌دونی؟ ‫توی کتاب‌های راهنما درموردشون خوندی؟
‫انگار که اسباب و وسایل خونه‌ان.
‫خب برعکس تو
‫من هنوزم یه الف صنعتگرم!
‫بازنده‌ی بیچاره!
‫از خودم خارج شدم.
‫تریپ، می‌دونم دنبال یه خیاط فوتبال می‌گردن. ‫ببخشید.
‫زود باش، خیلی لفتش میدی! عجله کن.
‫- پسش بده! ‫- زود باش، بذار من بازش کنم.
‫می‌خوام خودم بازش کنم.
‫دستتو بکش!
‫- آماده‌اید؟ ‫- برو بریم.
‫چکش مقدس ووندرکامر.
‫دارمش.
‫پسر ترول!
‫ولی یه کارت دورگه‌ست!
‫اِلف صنعتگر!
‫با قدرت ساخت ابزار جادویی؟
‫من ندارمش.
‫زود باش، مهارت‌هاشو بخون!
‫زود باش!
‫سلام بازنده‌ها.
‫سلام جیادا.
‫اون یه بادی بادی‌ـه؟ ‫از کجا آوردیش؟
‫کی بهت گفته می‌تونی با من صحبت کنی؟
‫من دادم بهش. ‫بابام تنها کسیه که می‌تونه اونارو بفروشه.
‫برخلاف اون مامان بازنده‌ات ‫که فقط آت و آشغال می‌فروشه.
‫چی قایم کردی؟ نشونم بده.
‫فرار کنید!
‫فسقلی‌های عوضی!
‫بریم دوچرخه‌هامون رو بیاریم.
‫زود باشید، دارن فرار می‌کنن!
‫زود باشید! زود باشید!
‫زود باشید، سریع‌تر!
‫کی می‌خوای دوچرخه‌سواری یاد بگیری؟
‫منو همینجا بذار. خودتو نجات بده.
‫نه! نجات پیدا می‌کنیم!
‫اگه بگیرمت می‌کشمت!
‫دارن خیلی نزدیک میشن.
‫نجات پیدا می‌کنیم، بهم اعتماد کن!
‫آخ!
‫- پسش بده! ‫- چرا؟
‫اگه ندم چی؟
‫زود باش، حمله کن.
‫می‌خوای پسش بگیری؟
‫فردا بیا مسابقه سورتمه‌سواری. ‫توی دویلز لیپ.
‫اگه نمیری، مال تو میشه.
‫ولی بهرحال جرأتشو نداری.
‫کودن.
‫زود باشید بریم.
‫فراموشش کن. اون دورگه‌رو.
‫پسر ترول.
‫این اسباب‌بازی‌های خوب قدیمی خیلی خوبن، نه؟
‫هرچند یکم زیادی از مد افتادن.
‫شرط می‌بندم حتی الیا هم با بادی بادی ‫سرت رو درد میاره.
‫اگه هربار که یه نفر سراغ این اسباب‌بازی رو ‫ازم می‌گیره، یه سکه بهم داده میشد
‫الان ثروتمند بودم.
‫کلمه‌ی جادویی رو گفتی، عزیزم.
‫"ثروتمند"
‫سلام ایوانا، حالت چطوره؟
‫یه کانتینر ازشون خریدم.
‫حتی سن نیکولا ال‌مونته ‫تبدیل به مرکز جهان میشه.
‫چیوکا ، لطفا اینو بذار اونور.
‫ولی ایوانا، تو منو نمی‌خوای؟
‫نه، نمی‌خوام! ترجیح میدم ورشکست شم.
‫هر کریسمس همون ماجرای قدیمی.
‫همه دیوونه‌ی اسباب‌بازی روز میشن
‫و روز بعدش... پوف! ‫همه فراموشش می‌کنن.
‫خدا نکنه...
‫حق با توئه ایوانا، ولی مردم درخواستش رو دارن.
‫بیخیال.
‫ما اینجاییم تا چیزی که مردم ‫می‌خوان رو بهشون بدیم، درسته؟
‫بگو ببینم، چندتا می‌خوای سفارش بدی؟
‫صدتا، دویست تا؟ زود باش.
‫ایوانا،
‫می‌دونم اینجا حسابی بهت سخت میگذره.
‫و حالا که شوهرت نیستش، خب...
‫باید سخت باشه.
‫و حتی سخت‌تر هم میشه
‫وقتی تمام مغازه‌های دیگه جنس منو بفروشن.
‫من بخاطر خودت اینو میگم، ایوانا.
‫تو پشیزی به من اهمیت نمیدی،
‫یا به کریسمس، یا اسباب‌بازی‌ها، ‫و نه حتی بچه‌ها.
‫پارسال ماشین لباسشویی تقلبی فروختی
‫و لوئیجینو ورشکست شد. ‫و رُزای نانوا چی؟
‫زمانی که تو شروع کردی به ساختن اون آردِ
‫بدون گلوتن آزمایشگاهی، ورشکست شد. ‫تو یه شیادی.
‫یه شیاد بد.
‫داری قلب منو می‌شکنی، ایوانا.
‫من فقط یه تاجر ساده‌ام که ‫روش کار دنیا رو بلده.
‫مامان، بریم، گرسنمه!
‫باشه عزیزم، بریم.
‫چیوکا، همه‎چیزو بردار و برو.
‫ایوانا...
‫اگه الان نه بیاری، دیگه تمومه.
‫متوجهی داری چی رو از دست میدی؟
‫از مغازه‌ی من برو بیرون!
‫سلام الیا، می‌خوای با من بازی کنی؟
‫ببین چه تاثیری روی بچه‌ها میذاره.
‫گمشو، آشغالاتم ببر! ‫یالا برو بیرون!
‫این مغازه ورشکست میشه!
‫این واسه خودت!
‫این مغازه ورشکست میشه.
‫می‌دونم بچه‌ها چی دوست دارن.
‫[نمونه‌های اولیه‌ی رد شده] ‫[بخش ب]
‫بچه‌ها از حیوانات عروسکی و کُشتی خوششون میاد.
‫عروسک خرس کَشتی‌گیر.
‫حتی تو رو هم رد کردن.
‫چرا درخواست چیوکا رو رد کردی؟
‫چون می‌دونم بچه‌ها چی می‌خوان.
‫مطمئنی؟
‫من یه بچه‌ام و می‌دونم چی می‌خوام.
‫جدی؟ خب چی می‌خوای؟
‫مثلا یه بادی بادی.
‫و واسه چی می‌خوایش؟
‫چون خیلی باحاله، جدیده و همه می‌خوانش.
‫دایناسور رو بذار کنار.
‫فکر می‌کنی فقط چون همه یه چیزو می‌خوان ‫یعنی اینکه چیز باحالیه؟
‫چیزای قدیمی منو غمگین می‌کنن.
‫من که دوستشون دارم. منو شاد می‌کنن.
‫خبری از بابا نشد؟
‫ساعتت رو بردار، بیا تمرین ساعت کنیم.
‫یادت باشه، عقربه‌ی کوتاه ساعته
‫و اون بلنده دقیقه‌ست.
‫خب ساعت چنده؟
‫ساعت...
‫- ده. ‫- بسیارخب.
‫و 45. ساعت 10 و 45 دقیقه‌ست.
‫آره!
‫آفرین!
‫عالی بود، آفرین.
‫ولی اینم می‌دونیم که دیره.
‫یالا، برو زیر پتو
‫به زودی کریسمس میشه.
‫خب حالا چشماتو ببند ‫و یه رویای بزرگ ببین،
‫یه رویای بزرگ درمورد خواسته‌هات. خب؟
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫کادو پرتاب‌کُن!
‫اون همه که این دستگاه تو وقت ‫بابانوئل صرفه‌جویی کرده...
‫"ولی تریپ نالایقه!"
‫"تریپ فقط چیزای بدردنخور اختراع می‌کنه."
‫"تریپ دیوونه‌ست."
‫"اختراعات تریپ خطرناکن!"
‫هرچند این کریسمس متفاوت میشه. ‫تریپ ترتیبش رو میده.
‫آخ! درد داره! ‫به سرم نزن!
‫زیاد وقت ندارم، پس خلاصه میگم.
‫زیاد وقت ندارم، پس خلاصه میگم...
‫ببین کوچولو، زیاد وقت ندارم، پس خلاصه میگم.
‫اسم من تریپ‌ـه.
‫از دهکده‌ی بابانوئل اومدم ‫و یه اِلف صنعتگرم.
‫یکی از شوخیای مسخره‌ی ویتوریو هستی؟
‫بازم کن تا ببینیم کی قوی‌تره.
‫دیوونه‌ای...
‫آزمایش می‌کنیم، ‫یک، دو، سه. دیوونه‌ای؟
‫خفه شو!
‫چرا داد می‌زنی؟ بس کن!
‫اگه داد نزنی، بهت یه کادو میدم. باشه؟
‫فهمیدی؟ قول؟ داد نمی‌زنی؟
‫داد نزن!
‫خفه شو!
‫داد نمی‌زنی؟ همینجا صبر کن.
‫بذار ببینم... بذار ببینم...
‫ایناهاش. اسمش چیه؟
‫حباب خفن!
‫آره، توی قطب شمال اینو هم می‌سازیم. ‫از آب بینی گوزن استفاده می‌کنیم.
‫نسخه‌ی پایه و اولیه‌شه، آره، آره.
‫بسیارخب. چندتا تغییر توش میدم.
‫بذار اسلایم مرتب‌کننده‌ی اسباب‌بازی رو ‫بهت معرفی کنم.
‫خوشکله، نه؟
‫توی قطب زیاد قبولش نداشتن. ‫نه، چون خیلی حسودن.
‫بازم خیلی منو قبول دارن.
‫این اسلایم می‌تونه تمام ‫اسباب‌بازیات رو مرتب کنه.
‫می‌تونی هرچقدر می‌خوای ریخت‌وپاش کنی، ‫ولی این همه‌چیزو مرتب می‌کنه.
‫مثل یه مامان ولی بدون غر زدن.
‫بذار نشونت بدم.
‫شبیه یه چیزی از یه فیلم ترسناک قدیمیه.
‫امن نیست، درسته؟
‫معلومه که امنه. ‫فقط سگ به خوردش نده،
‫یا گربه یا یه بچه، وگرنه منفجر میشه.
‫این چجور مرتب کردنه! ‫اون چیز داره تمام اسباب‌بازیام رو می‌خوره!
‫- هی وای. ‫- به من نگو هی وای.
‫جلوشو بگیر!
‫صبر کن، زیاد آسون نیست.
‫ذهن خودش رو داره.
‫یه چیز زنده‌ست، واسه همین ‫یه کوچولو پیچیده‌ست.
‫ولی یه فکری دارم.
‫درستش می‌کنم. درستش می‌کنم.
‫بفرما، گرفتمش. ‫درستش می‌کنم، نگران نباش!
‫دارم رامش می‌کنم! نگران نباش. ‫ترتیبش رو میدم.
‫حسابتو می‌رسم!
‫دیدی؟ پدرشو درآوردم.
‫بسیارخب! حالا کارت تمومه!
‫بفرما.
‫تموم شد. امیدوارم توی لوله‌ها گیر نکنه.
‫تموم شد. اینم از این.
‫- خب بچه‌جون... ‫- الیا.
‫-بچه الیا. ‫- از خونه‌ی من برو بیرون.
‫کاش میشد،
‫ولی بدون نامه‌ی مرجوعیت، من اینجا بیخ ریشتم.
‫افتاد؟
‫تو یه الف صنعتگر هستی، درسته؟ ‫یه فکری بکن.
‫من بعنوان کادو اومدم
‫و یه کادوی ناخواسته رو فقط میشه
‫با نوشتن یه نامه‌ی مرجوعی واسه بابانوئل
‫توسط بچه‌ای که کادو رو ‫دریافت کرده برگردوند، خب؟
‫ولی من یه سورتمه‌ی خفن خواستم.
‫ببین، من سلسله مراتب اداری ‫قطب شمال رو بلدم، خب؟
‫باید تا کریسمس برگردونده بشم، وگرنه...
‫- توی خونه تنبیه میشی؟ ‫- من تنبیه بشم؟
‫ببین چی میگه، منو تنبیه کنن! ‫می‌میرم، نفله میشم، سقط میشم.
‫- یکم زیادی شلوغش نمی‌کنی؟ ‫- اینطور بنظر میرسه؟
‫کی گفته اگه تا کریسمس به ‫قطب شمال برنگردی نفله میشی؟
‫حال و هوای کریسمس.
‫- مثل توی سرود کریسمس؟ ‫- نه،
‫اونا حال و هوای کریسمس هستن. ‫حال و هوای کریسمس به همه چیز نفوذ می‌کنه.
‫ولی اینجا روی زمین فقط ‫این موقع از سال پیداش میشه
‫و بعدش صبح کریسمس بین معاوضه‌ی کادوها
‫و ناهار خونوادگی غیب میشه،
‫جایی که جادوی رنگارنگ پیش‌بینی کادو
‫با این درک تلخ جایگزین میشه که اون روز
‫یه روز کریسمس مثل هر روز کریسمس دیگه خواهد بود.
‫- پس می‌میری؟ ‫- چی گفتم؟
‫لطفا اون نامه رو واسم بنویس.
‫[بابانوئل عزیز]
‫نمی‌نویسی؟
‫ذهنت قفل شده؟
‫به این الف کودن گوش بده. ‫من باید برگردم به قطب،
‫دارم یجور انقلاب ایجاد می‌کنم.
‫میشه یه لحظه ساکت شی؟ ‫باید تمرکز کنم.
‫اگه کمکی توی سرعت بخشیدن کاغذبازی ‫از دستم برمیاد خبرم کن.
‫من یه الفـم و اثر انگشت ندارم، ‫پس نمی‌تونن منو زندان کنن.
‫- چطوره؟ ‫- کافیه!
‫- خسته شدم! ‫- کجا میری؟ چکار می‌کنی؟
‫اینجا زیادی گرمه؟
‫- خودت می‌تونی نامه‌ات رو بنویسی. ‫- چطوری...
‫فردا با ویتوریو مسابقه دارم
‫و با اون سورتمه ‫شانس بیارم خودمو به کشتن ندم!
‫من تعمیرش می‌کنم. ‫من استاد ساخت سورتمه هستم!
‫- برو بیرون! برو! ‫- باشه. آخ!
‫آروم، آروم، درد می‌گیره! ‫آروم، آروم، بسه!
‫الیا؟
‫- عزیزم؟ ‫- مامانم داره میاد.
‫باشه، مشکلی نیست. فقط پنجره رو ببند، ‫پرده‌هارو بکش و بعدش...
‫الیا؟
‫و دیگه برنگرد!
‫الیا عزیزم همه چیز مرتبه؟
‫آره.
‫فقط یه صدایی شنیدم.
‫ممکنه صدای گوزن‌های بابانوئل باشه.
‫نه جدی میگم مامان یه خواب بد دیدم.
‫- خواب چی می‌دیدی؟ ‫- هیچی.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫آره خوبم. ‫شب بخیر. فردا می‌بینمت.
‫- باشه، شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫ولی... چطوری...
‫الان تعمیرت می‌کنم.
‫گوزن شمالی!
‫[بیست و دوم دسامبر]
‫مامان؟
‫به نظرت الف‌ها واقعی‌ان؟
‫به من نگاه کن. نظرت چیه؟
‫بیخیال، می‌دونی منظورم چیه.
‫معلومه که واقعی‌ان. ‫الف‌ها، گنوم‌ها، پری‌ها،
‫و تمام موجودات خیالی. ‫وقتی بچه بودم یکیشون رو دیدم.
‫چه شکلی بود؟ گوش‌های تیز داشت؟
‫آره و جرقه می‌زد.
‫- جرقه می‌زد؟ ‫- آره.
‫دستاش؟
‫دستاش، پاهاش، گوشاش، همه‌جاش.
‫همیشه بهت میگم، "هیچوقت دست از رویاپردازی نکش."
‫دندونات رو مسواک بزن.
‫[دویلز لیپ] ‫[1742 متر ارتفاع، 5- درجه]
‫اوناهاش.
‫سلام.
‫ببین، تمام شب درموردش فکر کردم.
‫نمی‌خوام واسه یه کارت فانتزی ‫خودت رو به کشتن بدی.
‫الان نمی‌تونم جا بزنم.
‫الیا، فقط یه لحظه درموردش فکر کن.
‫تو حتی دوچرخه‌سواری بلد نیستی، شانست ‫واسه سورتمه‌سواری از قله‌ی مرگ شانست چقدره؟
‫واسه مردن خیلی سنت کمه.
‫حتی هنوز عاشقی نکردی.
‫می‌خوای جای من بری؟
‫من؟ می‌دونی که از ارتفاع می‌ترسم. ‫روی سورتمه می‌میرم.
‫تازشم منم هنوز عاشقی نکردم.
‫نه! فراموشش کنید، به هیچ وجه.
‫ولی من برعکس شما عاشقی کردم.
‫چی؟ عاشق کی؟
‫اوناهاشون.
‫دلقک‌های دره.
‫سلام کوتوله، واسه رنج و عذاب آماده‌ای؟
‫ترسیدی، نه؟ ‫اون بالا منتظرتم.
‫سلام جیادا.
‫پایین می‌بینمتون.
‫درموردش مطمئنی؟
‫فاتحه‌ات خوندست.
‫بزنید بریم!
‫از سر راهم برو کنار!
‫هنوز سر راهمی!
‫حالا نشونت میدم.
‫خداحافظ!
‫بچه الیا؟ تریپ اینجاست، صدامو می‌شنوی؟
‫چی؟ چطور ممکنه؟
‫دیروز وقتی درمورد مسابقه بهم گفتی ‫یه سری تغییرات توی سورتمه دادم.
‫چی؟
‫اگه اجازه بدی قبل از اینکه گردن خودتو بشکنی ‫کنترل اوضاع رو به دست می‌گیرم.
‫چی؟
‫بیا یه معامله کنیم. ‫جونت رو نجات میدم و کاری می‌کنم برنده بشی
‫ولی درعوض تو نامه‌ی مرجوعی منو بنویس ‫و بای بای، باشه؟
‫باشه قبوله. هرکاری می‌خوای بکن. ‫قبول می‌کنم، قبول می‌کنم!
‫عاشق بوی واکس اسکی توی صبح هستم.
‫نه! نه! نه!
‫زود باش، برف داره آب میشه.
‫یالا از سر راهم برید کنار!
‫من می‌میرم! من می‌میرم!
‫شرمنده!
‫اگه یه بچه روی اون سورتمه نبود، ‫خیلی سریع‌تر می‌رفت.
‫ایول!
‫بیا یه میانبر بزنیم.
‫تریپ!
‫عمرا ازش جلو بزنم!
‫زودباش، یکم دیگه مونده!
‫واقعا داره می‌رسه؟
‫و حالا پایان باشکوه.
‫به دادم برسید!
‫می‌دونم که می‌میرم!
‫هنوز عاشقی نکردم!
‫یادته گفتم یه سری تغییرات توش انجام دادم؟
‫درواقع منظورم تغییرات خفن بود.
‫تریپ!
‫چی...
‫تریپ! تروخدا متوقفش کن!
‫نوش جونت، آب بینی گوزن!
‫لعنت بهت!
‫اوناهاش!
‫ایول! آفرین!
‫ایول! یه نامه‌ی مرجوعی درست حسابی برنده شدم.
‫تو بردی، تو بردی!
‫بلند شو. عالی بودی!
‫چطوری اینقدر خوب سورتمه سواری کردی؟
‫این سورتمه رو از کجا آوردی؟
‫از مغازه مامانم؟
‫اون یه عالمه اسباب‌بازی دیگه داره.
‫اینجا تموم نمیشه! فهمیدی؟
‫بریم!
‫می‌دونی چیه؟ ‫می‌تونی کارت رو واسه خودت نگه داری!
‫بیاید اینجا بچه‌ها.
‫باید یه رازی رو بهتون بگم.
‫اصلا نباید به من نارو بزنی.
‫آزمایش می‌کنیم، یک، دو، سه، من اینجام.
‫اصلا نباید به من نارو بزنی، فهمیدی؟
‫تریپ، بذار با هم روراست باشیم.
‫تو نامه‌ی مرجوعیت رو می‌خوای ‫و منم می‌خوام مغازه‌ی مامانم رو نجات بدم.
‫و همه اسباب‌بازی‌های تو رو می‌خوان.
‫بهت قول میدم آخر کار تا قبل از کریسمس ‫نامه‌ات رو بنویسم، خب؟
‫واقعا همه اسباب‌بازی‌های منو می‌خوان؟
‫پس پری‌های دندون هم واقعی هستن!
‫آره، و توی حفره‌های دندون زندگی می‌کنن.
‫این دختر خنگه یا چی؟
‫پری‌های دندون؟ بیخیال!
‫این یارو به نظر من شبیه یه الف بابانوئل نیست.
‫گوش کن، خپلی
‫چنان می‌خوابونم توی گوشت که یادت نره!
‫ببین پسر، بچه‌ی خوبی باش وگرنه می‌زنمت.
‫- الیا؟ عزیزم؟ ‫- مامانم داره میاد. برو!
‫یه ساندویچ می‌خورم و میرم مغازه.
‫حدس بزن چیه؟ ‫همه دارن دیوونه‌ی اسباب‌بازیام میشن!
‫سلام بچه‌ها.
‫- مامان؟ ‫- بله؟
‫- باید یه چیزی بهت بگم. ‫- چی؟
‫اون حرفی که صبح درمورد الف‌ها زدم رو یادته؟
‫آره.
‫خب... من یه الف دارم.
‫یه الف؟ حالت خوبه عزیزم؟
‫بالاخره یه آدم خوش‌پوش اینجا پیدا شد.
‫چیز خوبیه، مگه نه؟
‫یه لوکوموتیو، ولی یکم زیادی دلگیره، نه؟
‫می‌تونیم یکم ارتقاش بدیم.
‫می‌تونیم بهش بال بدیم که پرواز کنه.
‫از ایده‌ات خوشم اومد.
‫بفرما!
‫یه کمک‌کننده‌ی واقعی بابانوئل!
‫آره، واقعی‌ان.
‫از آشناییت خوشحالم. ‫من ایوانا هستم، مامان الیا.
‫از آشناییت خوشحالم. تریپ هستم.
‫خب، حالا باید چکار کنیم؟
‫خب بیاید چندتا اسباب‌بازی بسازیم.
‫[انبار مخفی چیوکا]
‫بیخیال، ناراحت نباش پسرم.
‫یه شکست کوچیک واسه هرکسی پیش میاد.
‫به پدرت گوش بده.
‫واسه منم همیشه پیش میاد.
‫اما من نمی‌خوام مثل تو باشم.
‫ببین، بابات عاشقته،
‫و می‌خواد یه معامله‌ی بزرگ ببنده.
‫آره، حالا هرچی. اینو هرسال میگی.
‫یه روز توام بزرگ میشی،
‫و یاد می‌گیری که بردن آسون نیست.
‫همینه، یکم دیگه تمومه.
‫ولی یادت باشه...
‫مهم نیست چندبار زمین می‌خوری،
‫مهم اینه که چندبار دوباره سرپا میشی.
‫حداقل یکم احترام به پدرت بذار.
‫اون صندوق‌هارو تموم کنید دیگه!
‫این بادی بادی‌هارو زودتر تموم کنید!
‫ویتوریو!
‫[کارخانه‌ی الف‌ها]
‫[بیست و سوم دسامبر]
‫عالیه.
‫- می‌خوام به گوشات دست بزنم! ‫- واقعی‌ان.
‫همین اسباب‌بازی رو می‌خوای؟ ‫ببین چکار می‌کنه...
‫ببین، دیدیش؟ بخریمش؟
‫- خیلی ممنون. ‫- ممنون.
‫- کریسمس مبارک. ‫- کریسمس مبارک.
‫تو چی می‌خوای دختر خوشکل؟
‫یه عروسک.
‫یه عروسک...
‫آره یه عالمه عروسک داریم، ‫و می‌تونیم به دلخواهت تغییرشون هم بدیم.
‫بابا، اون کشتی، اون کشتی!
‫- مگه بادی بادی نمی‌خواستی؟ ‫- نه، مزخرفه.
‫یه کشتی می‌خوام که آبنبات شلیک کنه.
‫بسیارخب. بیا یه کشتی آبنبات شلیک‌کُن بخریم...
‫تا به دندونپزشک شلیک کنه.
‫بسیارخب. کشتی آبنبات شلیک‌کُن رو بنویسم؟
‫- بله حتما. ‫- باشه.
‫فردا عصر آماده میشه، خوبه؟
‫- عالیه. ‫- بسیارخب.
‫- کریسمس مبارک. ‫- ممنون. کریسمس مبارک.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- اینم مامانم. ‫- من اینجام.
‫خب عروسک خرس کُشتی‌گیرت ‫امشب آماده میشه، خوبه؟
‫میشه منم یه سفارش بدم؟
‫- الان مارتا؟ ببین چقدر شلوغه. ‫- تروخدا.
‫چندتا مداد شمعی می‌خوام که بتونن ‫به یه اسب تک‌شاخ جون بدن.
‫- منم می‌خوام. ‫- خب پس دو بسته.
‫نمی‌تونیم اونارو درست کنیم، شرمنده.
‫فکر کردی فروشنده شدی؟
‫بذار من ترتیبش رو بدم.
‫چی می‌خوای؟
‫مدادشمعی‌هایی که بتونن ‫به یه اسب تک‌شاخ جون بدن.
‫نظرت چیه یه جعبه مدادشمعی درست کنم
‫با تنها یه مدادشمعی که ‫بتونه به هر رنگی که بخوای تبدیل شه؟
‫ها؟
‫مزخرفه.
‫باشه، پس خودت کارش رو راه بنداز.
‫زود باش، ما دوستای صمیمی هستیم.
‫داره به چی نگاه می‌کنه؟
‫- ببخشید، باید برم. ‫- برو سراغش.
‫پسر خوبی باش.
‫سلام جیادا، چه کمکی ازم برمیاد؟
‫دنبال یه عروسک واسه آتیلا می‌گشتم.
‫جای درستی اومدی.
‫عزیزم؟ کدومو می‌خوای؟
‫ببین. از الف‌ها خوشش میاد.
‫آخه کیه که از الف‎ها خوشش نیاد؟
‫خیلی بانمکه. چندسالشه؟
‫وقتشه برم آزمایشگاه... بعدا می‌بینمت.
‫اینجا باحاله.
‫تا حالا اینجا نیومده بودم.
‫و هنوز آزمایشگاه رو ندیدی. ‫خیلی باحاله.
‫اگه بخوای می‌تونم اینجارو نشونت بدم.
‫چطوره به جاش بریم دوچرخه‌سواری؟
‫همین حالا؟
‫فقط... باید به مامانم کمک کنم.
‫ببین اینجا خیلی شلوغه، ‫باید اسباب‌بازی بفروشیم...
‫باشه فهمیدم، بازنده. تا بعد.
‫حالا حساب کتابش رو انجام میدیم، بادی بادی،
‫چون یه عالمه پوله.
‫45 قلم واسه دکه‌ی ماریو، ‫میشه 1800 یورو.
‫30 تا واسه دکه‌ی دزولینا...
‫الو؟
‫ماریو!
‫منظورت چیه که می‌خوای سفارش رو لغو کنی؟
‫چرا؟
‫خودمم تحمل ماریو رو نداشتم.
‫مردک کله‌خر.
‫بذار سفارش ماریو رو لغو کنیم...
‫الو؟
‫دزولینا!
‫منظورت چیه که دیگه اونارو نمی‌خوای؟
‫چرا؟
‫ایوانا چه ربطی به این داره؟
‫کیه؟
‫کیه داره می‌خنده؟
‫کی اونجاست؟
‫بابانوئل واسه تمام بچه‌های خوب کادو میاره.
‫ولی می‌دونی واسه بچه‌های شیطون چی میاره؟
‫نمی‌دونم.
‫- زغال؟ ‫- نه، زغال نه.
‫بچه‌های شیطون...
‫انتقام گیرشون میاد.
‫همه تقاص رفتاری که باهات کردن رو میدن.
‫فقط کافیه بفهمی که چرا
‫اسباب‎بازی‌های ایوانا اینقدر خاصن.
‫و بعدش...
‫امسال تو تبدیل میشی به بابانوئل ‫سن نیکولا ال‌مونته.
‫آره.
‫امسال من بابانوئل میشم.
‫تو چت شده؟ خیلی کودنی.
‫ازت خواسته برید بیرون ‫ولی تو فرصتت رو از دست دادی!
‫صدات رو بیار پایین!
‫این که قرار خاصی نبود.
‫این روزا نباید حواسم پرت بشه.
‫باید روی مغازه تمرکز کنم.
‫بیخیال، داری بهونه میاری.
‫ترسیدی چونکه دوچرخه‌سواری بلد نیستی.
‫تو متوجه نیستی.
‫پدر و مادرم درمورد مغازه دعواشون شد
‫که این الان بزرگترین مشکل منه.
‫مامانم نمی‌دونه چطور اداره‌اش کنه.
‫ولی با الف می‌تونم اوضاع رو بهتر کنم
‫و بابام رو برگردونم.
‫هرطور مایلی.
‫ولی بابام همیشه بهم میگه
‫نمی‌تونی همه‌چیزو با هم داشته باشی.
‫حداقل تو با بابات صحبت می‌کنی.
‫فردا می‌بینمت.
‫- بفرما. نظرت چیه؟ ‫- خوشکله.
‫- کاری کنیم اسب‌ها پرواز کنن؟ ‫- چرا که نه؟
‫حقیقت داره که اگه مغازه اوضاعش خوب بشه ‫شوهرت برمی‌گرده؟
‫الیا اینو بهت گفت؟
‫گمونم واسه همین الیا نمیذاره که ‫من برگردم به قطب.
‫تمام فکر و ذکرش اداره‌ی مغازه‌ست،
‫اینکه همه‌چیز عالی باشه.
‫از وقتی من و پدرش از هم جدا شدیم ‫مثل یه آدم بزرگ رفتار می‌کنه.
‫تمام تلاشم رو دارم می‌کنم حواسشو پرت کنم ‫که مشغول بازی بشه، ولی...
‫می‌خواد همه‌چیز تحت کنترلش باشه.
‫تو همین حین هم بچگیش داره میگذره.
‫شاید تو بتونی بهش کمک کنی.
‫با منی؟
‫شاید یه چیزی این وسط زیاد واضح نیست.
‫اگه من برنگردم به قطب، می‌میرم!
‫کارم تمومه! می‌میرم و میرم زیر خاک، خب؟
‫درواقع زنده موندن الان واسه من در اولویته.
‫باشه باشه، متأسفم، حق با توئه.
‫بهرحال هنوز یه پدر داره.
‫نگران نباش، بچگی مثل دوچرخه‎سواریه.
‫هیچوقت یادت نمیره.
‫حیف که الیا دوچرخه‌سواری بلد نیست.
‫پدرش هیچوقت بهش یاد نداد.
‫بیخیال، عجب مرد داغونیه.
‫درسته، یکم.
‫من کادو کردن رو تموم می‌کنم، ‫مرتب می‌کنم و مغازه رو می‌بندم.
‫- می‌تونی ترتیب الیا رو بدی؟ ‫- باشه.
‫ممنون.
‫یه سیاره سقوط کرد.
‫آره ولی اون خرابه. بعدا درستش می‌کنم.
‫- من که گمون نکنم اون اینکارو بکنه. ‫- تو نمی‌تونی.
‫هرسه‌تاتون نمی‌تونید.
‫دیدی چکار کردم؟
‫اینا حتی تا 100 هم نمی‌تونن برسن!
‫الیا!
‫منم.
‫تغییر قیافه دادم که کسی منو نشناسه.
‫ببین، مامان! یه الف!
‫واسه چی اینجا ایستادی؟
‫هیچی. داشتم برمی‌گشتم خونه.
‫گوش کن...
‫بهم اعتماد داری؟
‫چی؟ چرا؟
‫- چی؟ دیوونه‌ای؟ ‫- دنبالم بیا.
‫ساکت باش. از من تقلید کن. ‫با من بیا.! زود! دنبالم بیا!
‫بزن، ویتوریو! ‫این بار موفق میشی!
‫بریم، من حوصله‌م سر رفته. یالا.
‫تو اونقدرها هم قوی نیستی.
‫من؟ من 300 امتیاز آوردم، ‫ولی شما فقط 200 تا.
‫- خفه شو، احمق! ‫ - حالا هر چی.
‫دوچرخه‌م رو دزدیدن!
‫کی به دوچرخه‌ی تو اهمیت میده؟
‫یعنی چی کی اهمیت میده؟ ‫آتیلا داخلش یود.
‫هر کاری می‌خوای بکن. ‫من دنبال دوچرخه‌ی خودم میرم.
‫فقط برو. اصلا بهت نیاز ندارم، ‫می‌شنوی چی میگم؟
‫می‌دونم بلد نیستی دوچرخه برونی.
‫کی بهت گفت؟ مامان؟
‫- به محض اینکه برسم خونه، می‌بینی... ‫- فراموشش کن!
‫اگه بلد نیستی، به خاطر اینه ‫که کسی بهت یاد نداده.
‫ولی شانش بهت رو کرده.
‫من مربیت می‌شم. بپر بالا.
‫- سوار شو. ‫- نه، ولی...
‫باید سوار شی، زود باش.
‫- ولی نمی‌تونم... ‫- دوچرخه رو نگه‌دار و سوارش شو. نگاه.
‫- اینجوری. آسونه، مگه نه؟ ‫- می‌ترسم.
‫نترس. سوار شو و هر کاری من می‌کنم، بکن.
‫- ولی نمی‌تونم برونمش. ‫- آماده؟
‫- اگه بگیرمت، می‌گشمت! ‫- باشه.
‫حالا رکاب بزن، زود باش!
‫یعنی چی رکاب بزن؟ ای خدا.
‫دیدی؟ می‌دونستم ذاتا این کاره‌ای.
‫تریپ، این محشره!
‫باورم نمیشه دارم دوچره می‌رونم.
‫- بهت گفتم. ‫- انگار دارم پرواز می‌کنم!
‫خودت گفتی!
‫چه خبر شده؟
‫تریپ!
‫تریپ! دارم پرواز می‌کنم!
‫دارم پرواز می‌کنم!
‫آره!
‫پایین رو نگاه نکن، خونسردیت رو حفظ کن.
‫تو قطب شمال، هر روز یکشنبه ‫این کار رو می‌کنیم.
‫بهش می‌گیم: گوتندلار.
‫یالا، بریم!
‫کجا؟ تریپ، صبر کن!
‫کارت عالیه! دنبالم بیا!
‫یالا!
‫بعدا ازم تشکر می‌کنی.
‫عالیه، مگه نه؟
‫فوق‌العاده‌ست!
‫باورم نمیشه دارم پرواز می‌کنم!
‫باور کن!
‫محشره! ممنون، تریپ!
‫آره!
‫شگفت انگیزه!
‫کی اونجاست؟ یه سگه؟
‫آروم باش!
‫آروم باش! آروم باش!
‫تریپ!
‫تریپ! کمک!
‫می‌دونستم. من می‌میرم! کمک!
‫- نه! من دارم کمک می‌خوام! ‫- کمک!
‫کمک!
‫تریپ!
‫آتیلا!
‫چرا؟
‫آتیلا!
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫سلام، عزیزم. چی شده؟
‫خدای من، چه سقوطی!
‫وای، چه سقوطی!
‫سلام، آتیلا. جیادات رو پیدا کردیم.
‫برعکس‌ـه.
‫دزدها! شما دزدین!
‫دوچرخه و سگم رو دزدیدین!
‫گندش بزنن! داری در حق ‫این بچه بی‌انصافی می‌کنی!
‫بعد از اینکه الیا، این جوان رعنا...
‫دید سگت از سبد افتاده بیرون،
‫و تو خیابون می‌دوه، ‫دوچرخه‌ت رو قرض گرفت،
‫و برای نجات این سگ، آماده‌ی ‫مقابله با خطر شد.
‫من خودم شاهد این عمل قهرمانانه بودم.
‫یک، دو، سه، من دیگه خوبم.
‫راست میگه؟
‫اگه دروغ بگم، ‫خدا قبل از کریسمس من رو بکشه.
‫جیادا. این یه ساعت برای ‫کسایی‌ـه که خوانش پریشی دارن.
‫نه، اشتباه می‌کنی.
‫ولی ممنون.
‫نمی‌دونستم اینقدر بی‌پروایی.
‫من خطر رو واسه صبحونه می‌خورم.
‫ایول.
‫می‌بینمت.
‫بیا، عزیزم. زود باش.
‫خوب یخ بینتون شکست، نه؟
‫حالا لیاقت نامه‌م رو به دست آوردم، مگه نه؟
‫بیا بریم.
‫خدای من!
‫ایوانا، دیوونه‌ی عوضی!
‫ممنون...
‫حالا چی؟
‫«بابانوال عزیز؟»
‫بابانوال کیه؟
‫بابانوئل! هجیش کن. ‫بابانوئل، بابانوئل.
‫باشه؟
‫مهمه. این نامه‌ی مرجوعیه.
‫باشه، باشه.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫بهتره بگیم بد نیست.
‫به نظرت نامه نوشتن واسه من آسونه؟
‫خیلی سخته.
‫روحت هم خبر نداره. ‫حالا چطوری بفرستیمش؟
‫چطور؟ مثل یه نامه‌ی معمولی. ‫درش رو می‌بندی...
‫بعد این تمبر رو میزنی روش.
‫یه تمبر الفی.
‫میزنی روش و...
‫من تو یه چشم به هم زدن می‌رسونمش قطب شمال.
‫اگه ایرادی نداره، ‫میشه من این کار رو بکنم؟
‫- حتما. ‫- الیا؟
‫الیا، تویی؟
‫مامان! من دوچرخه‌سواری یاد گرفتم!
‫می‌تونم دوچرخه برونم!
‫- خیلی تند رفتی؟ ‫- پرواز می‌کردم!
‫- تریپ بهم یاد داد. ‫- پرواز کردی؟
‫پرواز کردن یه کم غلوـه. ‫حداکثر یه متر، یه متر و نیم پرواز کرد.
‫بچه‌ی عزیزم!
‫آفرین!
‫مامان، اینجوری صدام نکن. من 10 سالمه.
‫درسته. تو مرد خونه‌ای.
‫تریپ، حتما باید بری؟
‫نمیشه ازشون بخوای یه کم دیگه بمونی؟
‫متاسفانه نمی‌تونم بمونم. ‫ولی به همین خاطر...
‫می‌خوام هدیه‌ی کریسمست رو زودتر بدم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫نگاه. همه‌ش مال توئه.
‫یه دوربین چشمی.
‫راستش، اونا دوربین قلبی هستن. ‫تازه‌ترین اختراعمه.
‫از تو اونا می‌تونی کسایی که ‫عاشقشونی رو ببینی.حتی اگه خیلی دور باشن.
‫- می‌تونم بابا رو ببینم! ‫- آره.
‫خدای من. نه.
‫اون خودشه! اوناهاش!
‫- یه سری مسائل حریم خصوصی وجود داره. ‫- بابا!
‫بابا!
‫نظرت چیه؟
‫چرا؟
‫چه مزخرف! دوربین قلبی! ‫من یه الف جادوییم، ولی این زیادیه...
‫دروغگوها!
‫همه‌تون یه مشت دروغگو هستین!
‫- بچه‌ی عزیزم... ‫- تو!
‫تو یه دروغگوی روانی هستی!
‫اون واسه کریسمس برنمی‌گرده، ‫تو در مورد همه‌چی دروغ گفتی!
‫- بخا بهم گفت... ‫- حقیقت نداره!
‫نظرت با دوچرخه‌سواری چیه؟
‫حالا دیگه به نامه‌ت رسیدی،
‫از خونه‌م برو بیرون، دیگه ‫هرگز نمی‌خوام ببینمت! برو!
‫بیرون! برو بیرون! برو!
‫خدای بزرگ!
‫چه‌جوری کارم به اینجا کشید؟
‫و تو؟
‫به چی زل زدی؟
‫همه‌ش تقصیر توئه!
‫فقط و فقط تقصیر توئه.
‫«بادی بادی‌ها رو بخرین، چیوکا! ‫خیلی چیز محشرین!
‫«همه‌ی بچه‌ها می‌خوانش.
‫پیدا کردنشون تقریبا خیلی سخته، ‫تقریبا غیر ممکنه!
‫کلی پول به جیب میزنین.
‫همه‌ی بدهی‌ها رو پس می‌دین.
‫در عوض، حالا که دیگه ‫هیچکس تو رو نمی‌خواد،
‫باعث نابودی من میشی!
‫هیولاهای لعنتی‌ِ احمقِ بی‌مصرف!
‫نه، چیوکا. نه.
‫اون صدای کی بود؟
‫تو حرف زدی؟
‫بگو ببینم، دوست بادی بادی من.
‫بهم بگو.
‫تو خیلی نزدیکی، چیوکا، خیلی نزدیکی.
‫الان خرابش نکن!
‫ولی دیگه نمی‌دونم چیکار کنم.
‫مردم اونا رو پس میزنن.
‫اونا رو نمی‌خوان.
‫باید چیکار کنم؟
‫گندت بزنن، کله فندقی!
‫باید باهاشون بازی کنی تا بفهمی...
‫چرا اسباب‌بازی‌های ایوانا اینقدر خاص هستن.
‫درسته. ممنون، دوست بادی بادی من.
‫از نصیحتت ممنون.
‫این غاز، پخته شده.
‫ماشینم، نه.
‫ماشینم! ماشینم نه.
‫ماشین نه!
‫نه! ماشین نه!
‫اینا چطور ممکنه؟
‫بابت اتفاقی که افتاد، متاسفم.
‫آخه بعضی وقت‌ها بدون فکر یه کاری می‌کنم.
‫اگه از یه جهت این من رو یه الف...
‫صنعتگر عالی می‌کنه، ‫از طرف دیگه...
‫رابطه‌‌م رو با دوستام دچار مشکل می‌کنه.
‫نمی‌تونم به طور قطع بگم دوست هستیم،
‫ولی تو این چند روز گذشته،
‫با هم وقت گذروندیم، مگه نه؟
‫الیا، میشه اقلا...
‫ویتوریو، این موقع شب اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بابا، یه کم زیاده‌روی نکردیم؟
‫چرا.
‫روحت هم خبر نداره چقدر زیاده‌روی کردیم.
‫[بیست و چهارم دسامبر]
‫صبح بخیر،
‫الف صنعتگر!
‫چی؟
‫متوجهم.
‫به خاطر گوش‌ها میگی؟ این...
‫یه نقص مادرزادی‌ـه.
‫اگه معمولی لباس بپوشم، همه میگن:
‫اون گوش‌ها رو نگاه. ولی...
‫باشه، م یه الفم، آره. ‫ولی لطفا ولم کن.
‫اگه تا کریسمس برنگردم قطب،
‫کارم تمومه. وقتم داره تموم میشه.
‫- وقتت داره تموم میشه؟ ‫- آره.
‫پس دقیقا می‌دونی من چه حسی دارم.
‫منم وقت زیادی ندارم.
‫لطفا دستم رو باز کن.
‫آره، به همین خیال باش. ‫می‌خوای دستت رو باز کنم؟
‫باشه، چرا که نه؟ ‫الساعه، عزیزم.
‫- حتما، بفرما. ‫- ممنون.
‫راجع به چی حرف میزنی؟ چی؟
‫دستم رو باز کن.
‫واقعا می‌خوای برگردی خونه؟
‫- آره. ‫- واقعا؟
‫می‌تونم برت گردونم وانجا، ولی اول...
‫باید یه کاری برام بکنی.
‫چه کاری؟
‫باید به اسباب‌بازی‌هام ‫اون ویژگی خاص رو بدی...
‫- که همه‌ی بچه‌ها می‌خوان. ‫- باشه. چشم.
‫باید اونا رو...
‫زنده کنی. همه‌شون رو.
‫همه‌ی بادی بادی‌ها. زنده کنی!
‫- زنده! ‫- بله!
‫- زنده! همه‌ی بادی بادی‌ها. ‫- فهمیدم. باشه.
‫باید راه برن.
‫باید حرف بزنن.
‫باید حرکت کنن.
‫- باید بپرن. ‫- فهمیدم. باشه.
‫باید بگن: سلام، بچه. حالت چطوره؟
‫«سلام، بچه. من بادی بادی تو هستم.»
‫«سلام، من بهترین دوستتم.»
‫«سلام، بچه. می‌خوای با من بازی کنی؟»
‫- فهمیدی؟ ‫- بله.
‫باید همه‌کار بکنن.
‫وگرنه می‌فرستمت خونه... ‫ولی روز بیست و ششم!
‫یه الف چطوری می‌میره؟
‫مثل برف آب می‌شین؟
‫مثل یه ستاره منفجر می‌شین؟ چطوری؟
‫مثل بقیه.
‫واقعا؟ دوست دارم ببینم.
‫چیز خاصی نیست، ‫فقط یه مرگ معمولی،
‫- یه مرگ... ‫- منظورت چیه؟
‫فقط غش می‌کنیم.
‫- منظورت چطوریه؟ ‫- اینجوری.
‫راحت می‌میریم.
‫میشه بیام داخل؟
‫چرا بابا از پیشمون رفت؟
‫از پیشمون نرفت.
‫ما از هم جدا شدیم.
‫اوضاع بینمون یه مدت خوب نبود.
‫ولی اون همیشه دوستت داره.
‫هر فرصتی گیرش بیاد، میاد دیدنت.
‫اون همیشه به تو فکر می‌کنه.
‫گفتم خودش باید بهت بگه،
‫ولی ظاهرا، اشتباه می‌کردم.
‫واسه منم آسون نبود.
‫نگاه.
‫ویتوریو و دوقلوها دارن اینا رو ‫روی تمام دیوارهای شهر می‌چسبونن.
‫ولی این همون چیزیه که ‫چیوکا ازم می‌خواست بفروشم.
‫ولی این فرق داره.
‫این زشت‌تره.
‫نوشته کارهایی می‌کنه ‫که اسبا‌ب‌بازی‌های دیگه نمی‌تونن.
‫که به نظر زنده میاد.
‫انگار که...
‫- جادو ‫- جادو.
‫به نظرتون تریپ پشت این قضیه‌ست؟
‫دیگه کی می‌تونه باشه؟
‫چرا از اینجا نرفت؟
‫شاید یه چیزی اینجا نگهش داشته.
‫یه چیزی یا یه کسی.
‫باید اینجا باشه.
‫- دنبال چی می‌گردی؟ ‫- ایناهاش.
‫پیداش کردم.
‫چی هست؟ دوربین چشمی؟
‫نه!
‫بادی بادی!
‫یه لحظه دست از سرم بردار. ‫بذار نفسم رو تازه کنم.
‫بادی بادی!
‫نه! تریپ زندانی شده، ‫داره شکنجه میشه.
‫می‌تونی بفهمی کجاست؟
‫نه.
‫برای آزاد کردنش ‫به سلاح واقعی نیاز داریم.
‫سلاح لازم ندارین.
‫تخیل لازم دارین.
‫تو نمی‌فهمی. ‫ما به اسلحه نیاز داریم.
‫اونا یه ارتش از هیولا دارن.
‫ما از اختراعات خودش ‫واسه آزاد کردنش استفاده می‌کنیم.
‫شما سعی کنین بفهمین ‫کجا نگهش داشتن.
‫بعدا تو مغازه می‌بینمتون، باشه؟
‫اینم یکی دیگه.
‫اگه آگهی‌ها رو دنبال کنیم،
‫ممکنه ما رو به کارخونه‌ی ‫بادی بادی برسونه، درسته؟
‫آره، انگار که تو ‫داستان خیالی تام انگشتی هستیم.
‫یکی دیگه اونجاست.
‫اون کلاه تریپ نیست؟
‫اگه تا نیمه‌شب نره خونه...
‫آگهی دیگه‌ای نیست.
‫سرنخ همینجا تموم میشه.
‫نباید بیرونش می‌کردم.
‫کمک لازم دارین؟
‫جیادا، تو دیگه لطفا شروع نکن.
‫چه بد. فکر می‌کردم ‫دنبال دوستتون می‌گردین.
‫- می‌دونی کجاست؟ ‫- نه.
‫ولی شنیدم ویتوریو و دوقلوها ‫دارن درباره‌ش حرف میزنن.
‫مگه اونا دوستات نیستن؟
‫دوست‌های من نیستن، خب؟
‫اگه کلاه تریپ رو بدیم سگت بو کنه چی؟
‫می‌تونه ردش رو پیدا کنه، نه؟
‫آتیلا؟ دیوونه شدی؟
‫خواهش می‌کنم، جیادا، ‫مسئله‌ی مرگ و زندگی‌ـه.
‫تریپ...
‫یکی از دستیاران کوچیک بابانوئل‌ـه.
‫حتما. منم یه گوزنم.
‫بخدا راست میگم، جیادا!
‫فقط هشت ساعت برای نجاتش وقت داریم!
‫اون آدم نیست.
‫فرق داره.
‫اگه کمکش نکنیم...
‫می‌میره.
‫باوز کن.
‫به تو، که هر چی ‫ تصور کنه می‌تونه رو کاغذ بکشه،
‫به تو قدرت زنده کردن رو میدم!
‫- عالیه، ممنون! ‫- خواهش می‌کنم!
‫زنبور سرخ، با ساختار بال و وزنش،
‫نباید بتونه پرواز کنه.
‫ولی براش مهم نیست و پرواز می‌کنه.
‫و به تو، فابیوی عزیزم،
‫قدرت پرواز میدم.
‫ولی من از ارتفاع می‌ترسم.
‫کی براش مهمه؟ ‫دندون اسب پیشکش رو نمی‌شمارن.
‫جیادا،
‫در عوض به تو،
‫قدرت گرفتن حق خودت رو میدم.
‫ممنون. بدون دستکش هم ‫می‌تونم مشت بزنم، می‌دونی؟
‫درسته!
‫- میشه به جاش بدی به من؟ ‫- نه!
‫تو کلاه رو داری. ‫اینقدر غر نزن!
‫ولی بهت گفتم از ارتفاع می‌ترسم.
‫و پسرم، به تو،
‫چیزه... چیزه...
‫یه کوله‌پشتی میدم.
‫یه کوله‌پشتی؟
‫فکر می‌کردم چون پسرتم، ‫پارتی دارم.
‫زود باشین. بریم تریپ رو آزاد کنیم.
‫به این آسونی نیست.
‫ما ترتیب پسرها رو می‌دیم.
‫ولی برای آزاد کردن تریپ،
‫به چیز بیشتری نیاز داریم.
‫مثل چی؟
‫من یه فکری دارم.
‫تکون نخور، تکون نخور!
‫تریپ باید یه جایی این اطراف باشه.
‫آره، ولی چطوری وارد بشیم؟
‫قفله.
‫میرم ببینم اون طرف، ‫ یه ورودی دیگه داره یا نه.
‫لطفا مراقب و بی‌سر و صدا باش، خب؟
‫نگران نباش، مثل یه نینجا ساکتم.
‫حالا چی؟
‫بفرمایین!
‫موجود چندش!
‫برو گمشو!
‫جیادا...
‫چیزی نیست اصلا. ‫بس کن، چیزی نیست.
‫بریم، بچه‌ها.
‫خب؟ میریم یا نه؟
‫اگه همه بمیریم چی؟
‫حالا دیگه نمی‌ترسم.
متوجه شدم،
‫سلام...
‫هنوز اونجایی؟
‫بهتره امیدوار باشیم.
‫ببین برات چی گرفتم.
‫یه اسباب‌بازی کوچولو.
‫ازش خوشت میاد، مگه نه؟
‫هر چه زودتر جعبه‌ها رو پر کنین.
‫به تمام بچه‌های خوب کشور که پول خوبی بدن،
‫هدیه تحویل میدم،
‫دستیاران وفادارم،
‫باید تا نیمه‌شب کارمون رو تموم کنیم.
‫من امسال بابانوئل میشم، ‫حتی اگه لاغرتر باشم.
‫زنبور سرخ!
‫آخ، دردم گرفت!
‫فابیو، حالت خوبه؟
‫هی، اینجا چه غلطی می‌کنین؟
‫من خوشحالم! من خوشحالم! من خوشحالم!
‫لعنتی، خیلی درد داره.
‫تریپ رو ول کنین، وگرنه ‫سر و کارتون با ماست.
‫ایناهاشن. دو دختر و دو کوتوله.
‫دارم می‌لرزم.
‫هی! الف مال منه.
‫انبار مال منه.
‫همه‌چی مال من میشه!
‫برین بیرون وگرنه میگم ‫بندازنتون بیرون.
‫ولش کن، وگرنه می‌میره.
‫اگه اصلا وجود نداشته باشه، ‫چطور می‌تونه بمیره، پسر جون؟
‫- بندازینشون بیرون. ‫- ما حسابشون رو می‌رسیم.
‫آفرین، پسرم.
‫حالا می‌بینیم بازنده‌های واقعی کی هستن.
‫دختره با من.
‫خدای من. اون کجا رفت؟
‫حالا تا بخوای وقت داری تا بهش فکر کنی.
‫نه! وایسا! نبندش! وایسا!
‫کجا میری؟ بیا اینجا!
‫آره!
‫می‌خوای فرار کنی، کوتوله؟
‫- ولم کن. ‫- از سر راهم برو کنار.
‫این آشغال چیه؟
‫- از تو سطل زباله برش داشتی؟ ‫- پسش بده!
‫اینجا چی نوشته؟
‫نکن... عزیزم.. تئوروسی... ‫نمی‌دونم چی چی؟
‫عزیزم؟ تئوروسی؟
‫معنیش چیه؟
‫هی!
‫واقعا یه کوله‌پشتی داره کتکت میزنه؟
‫یکی دیگه از حقه‌های اون الف لعنتی!
‫جلو نیا وگرنه صدمه می‌بینی.
‫وگرنه صدمه می‌بینم؟ ‫من بهت صدمه میزنم.
‫چپ! راست!
‫جادو رو با جادو مقابله می‌کنیم.
‫بیاین پیش من، فرزندانم!
‫هشدار. نخوانید، وگرنه اوضاع به هم میریزه.
‫تریپ!
‫تریپ! تریپ، حالت خوبه؟
‫الیا...
‫نامه رو پیدا کردم. ‫می‌تونم نجاتت بدم.
‫ولی بهم بگو چطوری بفرستمش.
‫تریپ!
‫تمبر...
‫نه!
‫تریپ!
‫- تریپ؟ ‫- چی شده؟
‫مرده؟
‫بادی بادی‌ها نامه‌م رو دزدیدن.
‫خدای من!
‫مراقب باش!
‫من حواسش رو پرت می‌کنم.
‫برو، فابیو، برو .عالیه.
‫زود باش، فابیو! یالا!
‫یالا!
‫با کوچولوها در بیفت.
‫مشت‌های پرنده!
‫برو عقب!
‫بیاین از تریپ محافظت کنیم.
‫مراقب باشین!
‫پناه بگیرین!
‫از چی پناه بگیریم؟
‫از حباب.
‫حباب؟
‫فقط به سگ، گربه یا بچه نده بخوره، وگرنه...
‫منفجر میشه!
‫منفجر شد.
‫چندشه!
‫نامه.
‫عزیزم!
‫حالت خوبه؟
‫کریسمس‌ـه.
‫بابا!
‫حالت خوبه؟
‫آره، پسرم. تو چی؟
‫- منم همینطور، آره. ‫- خوبی؟
‫دوست من...
‫متاسفم.
‫باید یه کشتی هسته‌ای شربتی ‫ با دو لوله‌ی نوشابه...
‫و یه منجنیق به قطب شمال، اختراع می‌کردم.
‫ولی حاال دیگه خیلی دیره.
‫چه به هم ریخته.
‫پیداش کردیم.
‫کی نوشته بود: بابانوال؟
‫آفرین، پسرم.
‫چندشه!
‫کار من بود؟
‫تریپ!
‫چند صد ساله این رو ندیدم.
‫الیا.
‫این بهتریم کریسمس عمرمه.
‫سلام، برینا.
‫سلام.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم، تریپ.
‫قول میدم آدم خوبی باشم.
‫همه‌ی جادوها رو غیب کن. ‫نباید هیچ ردی باقی بذاریم.
‫ببخشید، خانم الف.
‫میشه یه چیزی ازتون بپرسم؟
‫همه‌‎ی اسباب‌بازی‌های تریپ غیب میشه؟
‫نگران نباش.
‫اسابا‌بازی‌های شما از قبل ‫چیزایی که بچه‌ها می‌خوان رو داره.
‫شلوار قشنگ.
‫وقتشه بریم خونه.
‫ارباب هدیه، بازم ممنون.
‫تریپ، این مال توئه.
‫نه، الیا، این کار رو نکن.
‫تو الان دیگه بزرگ شدی، ‫بیا گریه نکنیم به خاطر...
‫در ضمن، این خداحافظی نیست.
‫کریسمس هر سال میاد، نه؟
‫دوباره میای دیدنمون، تریپ، مگه نه؟
‫نه، اجازه ندارم.
‫بزودی می‌بینمت، الیا.
‫بریم.
‫ت اسه قرن بعدیف توپ فوتبال می‌دوزی.
‫ایوانا!
‫کریسمس همگی مبارک!
‫- بابا! ‫- الیا!
‫اینجایی! کجا بودی؟
‫همه‌جا رو دنبالت گشتم.
‫این ماده‌ی لزج چیه؟ خیلی کثیفی.
‫چی شده؟
‫داستانش مفصله.
‫بابا، هرگز نباید دست از رویاپردازی برداریم.
‫ایناهاش. تعطیلات مبارک!
‫[بیست و پنجم دسامبر]
‫ببخشید!
‫به کل فراموش کردم.
‫اومدم دنبال اسباب‌بازی‌ای که سفارش دادم.
‫- خدا کنه خیلی دیر نکرده باشم. ‫- البته که نه، نگران نباش.
‫امروز فقط شما دیر نکردی.
‫ایناهاش. این یکی باید مال شما باشه.
‫- تعطیلات مبارک. ‫- ممنون.
‫خداحافظ.
‫روح کریسمس!
‫- ببخشید. ‫- بله، چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫آماده‌ای؟
‫بیرون منتظریم.
‫- زود باش! میشه عجله کنی؟ ‫- اومدم!
‫خدای من، همیشه دیر می‌کنی.
‫- الیا، زود باش! ‫- کجا میریم؟
‫زود باش، الیا، ‫از فابیو هم بدتری.
‫از جون من چی می‌خوای؟
‫تریپ!
‫اون توپ‌های فوتبال خود به خود دوخته نمی‌شن.
‫چشم، برینا.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫[کریسمس مبارک]
‫[هرگز دست از رویاپردازی برندارید]
‫فیلم ادامه دارد...
‫یه نفر موقع اصلاح ماشین...
‫دوخت توپ فوتبال، اون رو خراب کرده.
‫لطفا از چنین اقداماتی بپرهیزید،
‫و به جدول زمانی شیفت خود بچسبید.
‫به کار خوبتون ادامه بدید.
‫نگاه، واسه بادی بادی‌ها... ‫اونجا رو نگاه کنم؟
‫- اینجا، بله. ‫- یا اونجا؟ ا اونجا؟
‫- نردبان. ‫- نردبان.
‫C, D, E, F, G, A, B, D, C
حقیقت داره که اگه مغازه اوضاعش خوب بشه شوهرت برمی‌گرده؟
الیا اینو بهت گفت؟
حقیقت داره که اگه مغازه اوضاعش خوب بشه شوهرت برمی‌گرده؟
‫نه، ببخشید.
‫شما خانواده‌ی نازنینی هستین. دوستتون دارم،
‫ولی اگه برنگردم قطب، ‫می‌میرم، قار، قور.
‫باشه.
‫نگران نباش، بچگی مثل دوچرخه‎سواریه. ‫هیچوقت یادت نمیره.
‫حیف که الیا دوچرخه‌سواری بلد نیست...
‫نگاه چقدر کارم خوبه. نشکستمش.
‫آفرین، خسته نباشی.
‫بگذریم، نگران نباش، دوران کودکی...آره، باشه.
‫دوران کودکی. ببخشید.
‫چی... الان انجامش بدم؟
‫گوی نیست که می‌چرخه،
‫خونه‌ست.
‫خونه‌ی کی؟
‫من چی گفتم؟ خونه؟ ‫باید چی می‌گفتم؟
‫- اتاق. ‫- اتاق، درسته.
‫نگاش کن، موجود عجیب. ‫حال به هم زنی.
‫تو چندشی، می‌دونی؟
‫همه‌ی الف‌ها مثل تو هستن؟
‫من یکی از بهترین‌هام.
‫تصور کن بقیه چه شکلی هستن.
‫اینم یکی دیگه.
‫باشه.
‫خب داشت میفتاد.
‫اینم یکی دیگه.
‫بادی بادی، زنده!
‫باشه، باشه.
‫بادی بادی‌ها!
‫از پسش بر میام!
‫ایستگاه هواشناسی ‫پیش‌بینی کرده یه توده بزرگ...
‫چی دارم میگم؟ خیلی‌خب.
‫توجه کنید! همه‌ی پرسنل مجاز... ‫آره، درسته، پرسنل.
‫باشه.
‫میشه گم شی؟
‫آیا تریپ موفق شد خودش رو از... ‫باشه.
‫تا.. دوباره میگم.
‫یه توفان... یه توفان سهمگین.. ‫ببخشید، بچه‌ها.
‫مستقیم.. هیچی. ببخشید.
‫یه بوس بده.
از وقتی از هم جدا شدیم مثل یه آدم بزرگ رفتار می‌کنه.
‫تمام تلاشم رو دارم می‌کنم حواسشو پرت کنم ‫که مشغول بازی بشه، ولی...
‫می‌خواد همه‌چیز تحت کنترلش باشه.
‫مداد افتاد زمین.
‫درواقع زنده موندن الان واسه من در اولویته.
‫باشه، باشه. ببخشید.
‫چرا باهاش ازدواج کردی؟
‫محض.. رضای خدا!
‫بذار دوباره بپرسم.
‫ببین، من وقت زیادی ندارم، پس... ‫ببخشید، از اول شروع کنیم.
‫می‌تونم اسباب‌بازی‌هات رو مرتب کنم...
‫اگه از یه جهت این منو ‫یه الف صنعتگر عالی می‌کنه، از طرف دیگه...
‫رابطه‌‌م رو با دوستام دچار مشکل می‌کنه.
‫نمی‌تونم به طور قطع بگم دوست هستیم...
‫آره و...
‫آره. اون پسر کوچولو ‫که میرسه رو بذار کنار...
‫من گزارشگر میشم.
‫ایناهاش، حباب رو می‌بینیم که وارد...
‫بیا میانبر بزنیم. آره...
‫بیا میانبر بزنیم. ‫یعنی، اگه سورتمه نبوده...
‫ببخشید، نبوده باشه است. ‫نبوده باشه. این دیگه چیه؟
‫ادامه بده، یالا.
‫زمان!
‫ببین، الیا، من...
‫من بهت قدرت...
‫- این کوفتی... ‫- دوباره امتحان می‌کنیم.
‫وقت زیادی ندارم، پس... ‫یادم رفت.
‫آره، ولی اسباب‌بازی‌هام به نچه‌ها...
‫نچه‌ها؟ چی داریم میگم؟ ‫از اول شروع کنیم.
‫دست‌ها جلو.
‫این چیز سبزرنگ که داره ‫بهم نزدیکتر میشه، چیه؟
‫- حباب‌ـه. ‫- حباب؟
‫وقتی تمام مغازه‌های دیگه جنس منو بفروشن.
‫خیلی سخت‌تر میشه.
‫- دارم میگم... ‫- بیاین از این دیالوگ ادامه بدیم.
‫اسهال.
‫اسهال؟
‫چی... چی گفتی؟
‫برو عقب و بالشت‌‎ها جلو باشن.
‫- اسهال؟ ‫- حله!
‫وایسین، وایسین!
‫چندش!
‫- تریپ! ‫- تریپ!
‫ولی اون... نه، صبر کن.، یه خط هست.
‫لیلو.
‫- لیلو؟ ‫- ای وای. استباه فهمیدم.
‫- تریپ! ‫- تریپ!
‫یعنی...
‫نه، صبر کن. سلام.
‫نه. نمی‌فهمم.
‫ایناهاش. درست مثل اون یکی.
‫صبر کنین، دوباره می‌گیریم، بدون لبخند.
‫رفت.
‫- یه سنجاق سر، دیگه چی می‌تونم دشته باشم؟ ‫- باشه، برو.
‫وایسا!
‫موها رو چطور می‌بافین؟
‫با سنجاق سر، اسباب‌بازی‌های من خوشگلن.
‫و...
‫آماده برا مقابله با خطر، اون...
‫باشه، این یکی رو نمی‌دونم.
‫ایول!
‫مامان!
‫از چی پناه بگیریم؟
‫زهره ترکم کردی!
‫- خدای من! ‫- زنده شد!
‫برگردین سر جاتون.
‫پودر تالک... ‫پودر تالک رفته تو بینیم.
‫باشه، کافیه. ‫آماده برای صحنه‌ی بعدی.
‫بچه‌ها، کمرم درد گرفته.
‫باید پنج دقیقه ‫ استراحت کنم. ببخشید. یعنی...
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.