..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دیشب داشتم اون برنامه ‫تلویزیونیه رو می‌دیدم.
‫- یارو یه میلیون دلار برد. ‫- چجوری؟
‫هیچی، سر سوال‌های اطلاعات عمومی.
‫شاید بد نباشه تو هم امتحان کنی، ‫دانشگاه مانشگاه هم که رفتی.
‫وقتی پیر شده باشی که ‫یه میلیون دلار دیگه به دردت نمی‌خوره.
‫هی، فن.
‫تو یه میلیون دلار داشتی چیکار می‌کردی؟
‫یه استخر عمومی می‌زدم.
‫قهوه؟
‫تو که درکل خوابت نمی‌بره.
‫از وقت ملاقات با دکتر خبری نشد؟
‫هنوز نه، سلیم.
‫همین روزها یه خبری ازش میاد، ‫خیالت جمع باشه.
‫ببینیم.
‫من همیشه دمِ یه پنجره سیگار می‌کشیدم...
‫سلام صبحی اینو دمِ در من جا گذاشته بود.
‫چی هست؟
‫وقت دکتر روانشناس.
‫فردا می‌تونم زودتر برم؟
‫- چه ساعتی؟ ‫- یک و نیم بعد از ظهر.
‫- چرا؟ ‫- وقت دکتر دارم.
‫- البته که می‌تونی بری. ‫- مرسی.
‫می‌خوای ببینم دوستی ‫چیزی داره با خودش بیاره؟
‫می‌تونیم چهارتایی بریم سر قرار.
‫- نه. ‫- مطمئنی؟
‫فکر کنم از قراری که از قبلش ‫طرف رو نمی‌شناسم متنفر باشم.
‫تو هیچی در موردش نمی‌دونی دیگه، درسته؟
‫هیچی.
‫کجا می‌بردت؟
‫قرار بدون آشنایی قبلیه دیگه، ‫واسه همین سر یه جای مشخص توافق کردیم.
‫میریم یه رستوران مکزیکی.
‫اگه همه چی خوب پیش بره، ‫در نهایت اصلاً میریم با هم زندگی کنیم.
‫بعد می‌تونیم اجاره رو تقسیم کنیم.
‫مامانت رو کجا می‌ذاری؟
‫نمی‌دونم، فکر کنم یه تخت ‫اضافه بگیرم و بذارمش یه جایی.
‫تو تخت اضافه داری؟
‫نه، فقط یه تخت یه نفره دارم.
‫الو؟
‫تخت یه نفره داشتن خیلی اشتباهه.
‫براساس قانون جاذبه.
‫چون احتمالِ داشتن یک همراه رو جذب نمی‌کنه.
‫حتی اگه تنها می‌خوابی، ‫باید تو تخت دو نفره بخوابی.
‫تخت دو نفره تو اتاق خوابم جا نمیشه.
‫خب پس، من این فصله رو تموم می‌کنم ‫و بعدش هم می‌خوابم.
‫- شب‌بخیر دنیا. ‫- شب‌بخیر جوانا.
‫واسه دکتر آنتونی نوبت گرفته بودم.
‫اسم‌تون؟
‫نوبت به اسم خودم نیست.
‫به اسم سلیم دبیریه.
‫ایشون براتون نوبت گرفتن؟
‫نه.
‫کارت نوبت‌دهی دارین؟
‫ولی این نوبت فقط برای ‫خودِ شخصِ آقای دبیریه.
‫می‌دونم ولی اون نتونست بیاد، ‫واسه همین نوبتش رو داد به من.
‫فکر نکنم امکانش باشه.
‫چرا؟
‫خب، اگه یکی نتونه سروقت بیاد،
‫باید زنگ بزنه و کنسل‌اش کنه.
‫بعد ما نوبتش رو میدیم به یک بیمار دیگه.
‫من یه بیمار دیگه‌ام.
‫بله، متوجهم. ولی دکتر آنتونی ‫بیمارهای دیگه‌ای هم دارن که
‫در صورت کنسلی نوبت به اونا داده میشه.
‫یه لحظه اجازه بدین.
‫راستش رو بخواین، کار ما ‫معمولاً اینجوری پیش نمیره.
‫بلیت سینما نیست که اگه به اکران ‫سه و ربع نمی‌رسیدی
‫بلیت رو بدی به دوستت.
‫وقتی از دکتر نوبت می‌گیری ‫قضیه این شکلی نیست.
‫و سلیم هم به خوبی در ‫جریان این مساله هست.
‫من اومدم یه چیزی بگیرم ازتون ‫که کمک کنه بخوابم.
‫خیله‌خب...
‫شما توی فریمانت زندگی می‌کنین؟
‫و افغانستانی هم هستین؟
‫بله، هستم.
‫با ویزای مهاجرتی ویژه؟
‫بله، من تو افغانستان مترجم بودم.
‫خب...کار ما اینجوری پیش میره که...
‫ما یه تعداد نوبت مشخص داریم برای...
‫اونایی که بیمه نیستن، ‫یا اونایی که هزینه‌شون رو بیمه میده.
‫یعنی به شکل کلی برای مشتری‌هامون.
‫بعد جدا از اونها، چند تا وقت خالی داریم ‫برای ویزیت‌های رایگان.
‫اون نوبت‌ها خیلی به صرفه‌اند،
‫برای همین باید براساس ضوابط عمل کنیم،
‫که مطمئن باشیم در حق کسی اجحاف نمیشه.
‫بنابراین افرادی که منتظر بودند،
‫یا کسانی که اسم‌شون ‫توی سیستم ثبت شده،
‫- می‌تونن... ‫- من الان اینجام.
‫بله، اینو که متوجهم...
‫بله متوجهم شما الان اینجایین، ‫ولی ضوابط خاصی وجود داره
‫که باید ازشون پیروی کنیم ‫تا سیستم کار کنه.
‫من نمیرم.
‫باشه.
‫خب...
‫پس اول باید یه سری ‫اطلاعات کلی ازت بپرسم.
‫اسم؟
‫دنیا مسعودی.
‫تاریخ و محل تولد؟
‫سیزده ژوئن 1996.
‫کابل، افغانستان.
‫و چند وقته در ایالات متحده هستین؟
‫هشت ماه.
‫و مترجم که بودین برای دولت کار می‌کردین،
‫یا برای یک نهاد خصوصی؟
‫برای ارتش ایالات متحده.
‫چه مدت اینکارو می‌کردین؟
‫من فقط قرص خواب‌ میخوام.
‫- وضعیت سلامتت عمومی‌ات چطوره؟ ‫- خوبه.
‫کابوس می‌بینی؟
‫نه خیلی.
‫نمی‌تونم درست بخوابم.
‫وقتی میری بخوابی ‫خیلی فکر میاد تو سرت؟
‫باید بری کف‌بین منو ببینی.
‫اصلاً هم لیست انتظار نداره.
‫بهتر از هر روانشناسی آدم ‫رو بررسی می‌کنه و می‌فهمه.
‫می‌دونی چی بهم گفت؟
‫گفت به این خاطر بیش از حد غذا می‌خورم
‫که نمیخوام مثل مامانم بشم، ‫که خیلی لاغره.
‫اگه این روانشناسی محض نیست،
‫دیگه نمی‌دونم چیه.
‫تازه می‌تونه کارمات رو هم پاک کنه.
‫من میرم یه قهوه‌ای بگیرم.
‫به نظرم فضای کاری که توش خوش بگذره، ‫خیلی ضروریه.
‫من عاشق اینم که واسه کار بیام اینجا.
‫می‌دونی...
‫پدرم سال‌ها پیش این کارخونه رو باز کرد.
‫و وقتی خیلی کوچولو بودم ‫منم باهاش می‌اومدم اینجا.
‫ولی بعد دیگه نیاوردم.
‫چون همه‌اش داشتم تمومِ ‫کوکی‌ها رو می‌خوردم.
‫من عاشق این کوکی‌هام.
‫انقدر خوردم...
‫خیلی حال میداد.
‫خیله‌خب، بعداً می‌بینمت.
‫بفرمائین، بشینین.
‫خب، ببینیم اینجا چی داریم.
‫یه کم از وضعیت افغانستان پیش از ‫اومدنت به اینجا بگو.
‫مثلاً بگو با پدر و مادرت زندگی می‌کردی؟
‫عکسی داری از خونواده‌ات ‫که بتونی نشونم بدی؟
‫توی آمریکا قوم و خویشی نداری؟
‫نه.
‫همه‌شون افغانستان‌اند؟
‫مطمئنم خیلی دلت براشون تنگ شده.
‫خانواده‌ات هیچوقت تهدید شدن؟
‫بهشون گفتن اگه من برنگردم ‫میرن سراغ داداش کوچولوم.
‫آسیبی به خونواده‌ات وارد کردن؟
‫منظورم آسیب فیزیکیه؟
‫نه.
‫وقتی اونجا بودی خانواده‌ات از کاری ‫که داشتی می‌کردی ناراضی بودن؟
‫من اون کارو فقط واسه پولش می‌کردم و ‫ویزایی که بتونم باهاش بیام اینجا.
‫دلیل دیگه‌ای نداشت.
‫عذاب وجدان داری؟
‫اینجا چجوریه برات؟
‫آمریکا اون چیزی بود که فکر می‌کردی باشه؟
‫در مورد اینکه چجوریه فکر نمی‌کردم.
‫اصلاً در مورد آمریکا فکری نکردم.
‫فقط می‌خواستم از اونجا بزنم بیرون.
‫حاضر بودم برم به...
‫آلمان، فرانسه، انگلستان...
‫ال سالوادور، یا اصلاً هرجایی.
‫خیلی زن‌های زیادی نبودن ‫که مثل تو کار ترجمه انجام بدن،
‫از این لحاظ یه جورایی پیشگامی.
‫پس خانواده‌ات باید به ‫همچین چیزی افتخار کنن.
‫من رفتم، ولی اونا هنوز همونجان.
‫مجبورن حرف‌های مردمی رو گوش کنن
‫که بهشون میگن دختری ‫که بزرگ کردن خائن بوده.
‫به نظرت تو خائن بودی؟
‫من خیلی وقت رو فکر کردن نمیذارم.
‫چرا؟
‫خیلی گرفتار زندگی اجتماعی‌ام هستم.
‫می‌دونی مرگ موش چجوری کار می‌کنه؟
‫تازه موش خیلی هم کوچولوئه دیگه.
‫فکر کنم دیگه سر قرار رفتن ‫بدون آشنایی قبلی رو تمومش کنم.
‫چرا؟
‫فایده نداره.
‫با کسی که آشنا نشدم.
‫هرکسی که بدرد تو نمی‌خوره.
‫تو به یک آدم ویژه نیاز داری.
‫دفعه‌ی بعد که مثل کوکی طالع‌بینی ‫جواب دادی می‌خورمت.
‫یه دفعه اینجوری شده دیگه.
‫نه بابا، همیشه همینجوری میشه.
‫آدم اذیت میشه.
‫باید همینجوری به آدم دیدن ادامه بدی.
‫یه یارویی هست، پسر دوست مامانمه.
‫تازگی طلاق گرفته و مامانم ‫میخواد منو باهاش دوست کنه.
‫شاید رفتم.
‫تو توی ماموریت‌های ارتش هم ‫همراهی‌شون می‌کردی؟
‫نه، من توی پایگاه‌های ‫ارتش آمریکا مترجم بودم.
‫واسه وقت‌هایی دستورالعمل ‫می‌اومد برای سربازهای افغانی،
‫اینکه چجوری از اسلحه و ‫تجهیزات‌شون استفاده کنن.
‫تو جنگ و و درگیری هم ‫زیاد به چشمت دیدی، دنیا؟
‫چند تا از پایگاه‌هایی که ‫باهاشون کار می‌کردم،
‫چندباری بهشون حمله شد...
‫و درگیری‌هایی که دیدم در همین حد بود.
‫چطوری از افغانستان رفتی؟
‫با یکی از پروازهای تخلیه.
‫بعد از اینکه طالبان برگشت.
‫ولی می‌دونم که خیلی خوش‌شانسم.
‫از چه بابت؟
‫یکی از مترجم‌هایی که باهاش کار می‌کردم،
‫بلافاصله بعد از اینکه کار کردن ‫برای ارتش آمریکا رو متوقف کرد،
‫کشته شد.
‫منتظر مدارکش بود که بیاد اینجا.
‫یکی از دوستام،
‫پیام، اونم مترجم بود.
‫نتونست خودش رو برسونه به پرواز تخلیه.
‫می‌دونم من شانس آوردم و ‫اونا بدشانس‌اند.
‫من خیلی از کسایی که کارشون ‫قبلاً ترجمه بوده رو می‌بینم،
‫و هرکدوم واسه کارشون دلایل ‫خاص خودشون رو دارن.
‫ولی در بیشتر موارد،
‫از اختلال اضطراب بعد ‫از حادثه رنج می‌بردن.
‫یه جورایی با این حس ‫تنها موندن که مقصرند.
‫واسه همین فکرهای بد...
‫و کابوس دست از سرشون برنمی‌داره.
‫و حس می‌کنن نمی‌تونن به بقیه اعتماد کنن.
‫بنابراین خودشون رو...منزوی می‌کنن.
‫شاید فقط احساس گناهه،
‫که باعث میشه با بقیه حرف نزنن
‫و کمکی که شدیداً بهش احتیاج ‫دارن رو از کسی طلب نکنن.
‫می‌دونی ختلال اضطراب ‫بعد از حادثه چیه؟
‫من همچین مشکلی ندارم.
‫فقط مشکل خواب دارم.
‫اگه قرص خواب داشتم،
‫مشکلاتم می‌رفتن پی کارشون.
‫من یه دلیلی داشته که این ‫تخصص رو انتخاب کردم.
‫من آدم‌هایی مثل تو رو تحسین می‌کنم،
‫کسایی که قصه برای گفتن دارن، ‫قصه‌هایی از شجاعت و آوارگی.
‫حدس بزن کدوم قهرمان مهاجر رو ‫بیشتر از همه دوست دارم؟
‫سپید دندان.
‫سگه؟
‫نه، سگ نیست. ‫یک چهارمش سگه.
‫سه چهارمش گرگه.
‫من واسه قرص خواب بهت نسخه میدم،
‫ولی به نظرم ادامه‌ی این جلسات هم مهم‌اند،
‫برای حرف زدن در مورد برخی از این مسائل.
‫"استعداد حقیقی شما، ‫راه خودش به موفقیت رو پیدا می‌کنه."
‫"چشم‌انداز اقتصادی‌ات در ‫این لحظه عالی به نظر میرسه."
‫چه چرندی.
‫اون مرده.
‫ولی دیگه سن‌اش بیشتر از اونی بود ‫که بتونه در مورد آینده بنویسه.
‫دنبال یکی می‌گردیم که جایگزینش کنیم.
‫تو علاقه داری؟
‫پیام‌های طالع‌بینی، ‫مسئولیت کمی نیست.
‫چه خودآگاه و چه ناخودآگاه،
‫اینا روی جریان امور تاثیر می‌گذارن.
‫نباید زیادی خوش‌اقبالی رو نوید بدن،
‫نباید زیادی بداقبالی رو نوید بدن.
‫نباید زیادی ارژینال باشن،
‫نباید هم زیادی تابلو باشن.
‫نباید خیلی کوتاه باشن.
‫نباید زیادی طولانی باشن، ‫و به همین ترتیب.
‫نکته رو گرفتی؟
‫به نظرم.
‫نکته اینه که، من و پدرم، کارخونه رو
‫براساس یک نقل قول ‫خیلی کهن راه‌اندازی کردیم:
‫"فضیلت وسط ایستاده‌ است."
‫می‌دونی؟
‫من عاشق نقل قول‌هام.
‫این یه هدیه‌ی کوچیکه که ‫خودم شخصاً مهیاش کردم،
‫تا خوشامد بگم این ماجراجویی جدیدت رو.
‫ممنونم.
‫بازش کن.
‫ماساژور سره.
‫منم ازش استفاده می‌کنم.
‫کمکم می‌کنه که بتونم ‫ایده‌های خلاقانه رو جمع کنم.
‫امتحانش کن.
‫از بالای سرت می‌کشیش تا پایین جمجمه‌ات.
‫اگه یکی دیگه برات اینکارو ‫بکنه خیلی بیشتر حال میده.
‫من دوست داشتم پیشنهادش رو بدم،
‫ولی یه مقدار صورت خوشی نداره.
‫ممنونم.
‫الان سال‌هاست توی این کارم.
‫کلی پیغام‌نویس دیدم که اومدن و رفتن.
‫و یه چیز یاد گرفتم.
‫اونایی که می‌مونن،
‫اونایی‌اند که می‌دونن چطور ‫باید در مورد عشق حرف بزنن.
‫و اونایی که تو حرف زدن ‫در مورد عشق از همه بهتر‌ن،
‫اونایی‌اند که خودشون رو دوست دارن.
‫تو خودت رو دوست داری؟
‫آره.
‫پس باید بلند بگی‌اش.
‫- باشه. ‫- همین الان.
‫- من خودم رو دوست دارم. ‫- خوبه.
‫"طالعی که دنبالش می‌گردی، ‫توی یه کوکی دیگه‌ست."
‫خردمندانه‌ست، نه؟
‫آره، خیلی.
‫کسی چک می‌کنه چی نوشتی یا ‫خودت هرچی بخوای می‌تونی بنویسی؟
‫هرچی بخوام می‌تونم بنویسم.
‫پس می‌تونی از این فرصت به عنوان
‫یه جور تمرین هم استفاده کنی.
‫مثلاً اگه چیزی هست که تو رو ‫خوشحال یا غمگین می‌کنه،
‫می‌تونی با یادداشت کردنش روی کاغذ ‫بارش رو از روی دوش خودت برداری.
‫خب البته که ...
‫این واقعیت وجود داره که باید به اندازه‌ی ‫کوکی طالع‌بینی صمیمانه‌اش کنی،
‫یعنی وقتی به یه خط محدودش می‌کنی،
‫ولی قطعاً این کار شدنیه.
‫شاید باعث بشه کل قضیه ‫برات رضایت‌بخش‌تر بشه.
‫اگه به کسی بگی این چیزها رو تماشا می‌کنم،
‫توی غذات سم می‌ریزم.
‫تولیدات ادبی‌ات در چه حاله؟
‫خب...
‫بده.
‫دیگه کلاً وقت رفتنم هست.
‫دارم میام.
‫مامانت کجاست؟
‫رفته تو طبیعت عکاسی کنه.
‫یکی دو روز دیگه برمی‌گرده.
‫این مدت روی یه پروژه‌ی کوچیک کار می‌کردم.
‫یه تعداد پیغام نوشتم،
‫از اونایی که ممکنه آدم تو کوکی پیدا کنه.
‫طالع‌بینی.
‫خب البته نه تکنولوژی‌اش رو دارم و نه ‫می‌دونم چجوری با کامپیوتر باید اینکارو بکنم.
‫برای همین کاری که باید می‌کردم این ‫بود که یه برگه بردارم با یه خط‌کش و یه قلم.
‫و همه‌ی اینارو با دست بنویسم و بعد...
‫با یه قیچی قطعه قطعه‌شون کردم.
‫پروژه‌ی هنری و کاردستی خیلی ‫رضایت‌بخشی بود.
‫آرام‌بخش بود.
‫همه‌شون ارژینال‌اند.
‫یه نگاه بنداز.
‫کشتی تو لنگرگاه جاش امنه،
‫ولی کشتی‌ها واسه این ساخته نشدن.
‫کشتی تو لنگرگاه جاش امنه،
‫ولی کشتی‌ها واسه این ساخته نشدن.
‫- متوجهی معنی‌اش چیه دیگه، درسته؟ ‫- آره.
‫چقدر اینکار لذت‌بخش بود.
‫بابا غذام تموم شد.
‫الان میشه کوکی طالع‌بینی برام بگیری؟
‫من تمومم، میشه کوکی طالع‌بینی برام بگیری؟
‫باشه.
‫"تو در زندگی به جاهای خیلی ‫عجیب و غریبی سفر خواهی کرد."
‫باحال بود.
‫- بهتره منم با خودت ببری. ‫- باشه.
‫بذار ببینیم مال من چی میگه.
‫من که بچه‌ام، چجوری ‫می‌تونم تو رو نبرم؟
‫خب، قبلاً پیش اومده.
‫"بعضی‌ها دنبال خوشبختی می‌گردن، ‫تو خودت خلقش می‌کنی."
‫"یک نامه یا پیغام ‫مسرت‌بخش بدستت میرسه."
‫خبرهای خوب تو راهه!
‫ببینیم مال من چیه.
‫- میخوای حدس بزنی؟ ‫- آخه چجوری حدس بزنم؟
‫"این ماه، هیچ مانعی در مسیر ‫موفقیت‌ات قرار نخواهد گرفت."
‫- عالی شد. ‫- من.
‫خیلی خوش‌شانسی تو! ‫تازه اول ماهم هست.
‫"بعد از یه روز کاری سخت، ‫لایق خوش گذروندن هستی."
‫- مثل همین الان. ‫- آره خب، بله!
‫"در تلاش شغلی ماه بعدت، ‫دوستانت خیلی کمک‌حالت میشن."
‫یکی از جعبه‌ها رو اشتباهی برداشتی.
‫می‌خواستم اون جعبه‌ای که روش ‫آدرس نداره رو ببرم واسه جشن تولد نوه‌ام.
‫مرسی.
‫نمی‌فهمم این معنی‌اش چیه.
‫این عدد مال یه فال چینی یا همچین چیزیه؟
‫دیگه نمی‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫نمی‌تونی بهم اعتماد کنی؟ چرا؟
‫چون تو به آدم‌هایی اعتماد می‌کنی ‫که من بهشون اعتمادی ندارم.
‫اون جوونه، می‌دونی کار ‫چجوری پیش میره دیگه.
‫نه، نمی‌دونم.
‫همسن اون که بودم شوهر داشتم و ‫بچه‌ هم که داشتم.
‫- میخوای چیکار کنم؟ ‫- میخوام اخراجش کنی.
‫- همچین چیزی ممکن نیست. ‫- ممکن نیست ها؟
‫یه اشتباهی کرده دیگه.
‫باهاش حرف می‌زنم.
‫می‌دونی که، خیلی از نویسنده‌های ‫محشر، مشکل رفتاری دارن.
‫الان جدی که حرف نمی‌زنی، نه؟
‫راستش فکر می‌کنم تو زیادی جدی گرفتی.
‫اصلاً از کجا می‌دونی نویسنده‌ی محشریه؟
‫این چیزها رو می‌فهمم دیگه، ‫اون دختریه که کلی خاطرات داره.
‫دیوونه شدی؟
‫آدم‌هایی که خاطرات دارن، ‫زیبا می‌نویسن.
‫دیگه چرت و پرت بسه. ‫اونو بده به من.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خوبه.
‫توی کدوم شهره افغانستان بدنیا اومدی؟
‫کابل.
‫من توی سنشن بدنیا اومدم.
‫داشتم جهان رو نگاه می‌کردم.
‫تو افغانستان،
‫آدم‌های مختلف زیادی هستن، درسته؟
‫آره.
‫تو چین هم همینجوریه.
‫می‌دونستی...
‫چین و افغانستان مرز مشترک دارن؟
‫می‌دونستی؟
‫آره، می‌دونستم.
‫به نظرم مردمی که با هم مرز مشترک دارن، ‫شباهت‌های زیادی بهم دیگه دارن.
‫ما، مرز مشترک داریم،
‫پس شباهت هم داریم.
‫اینکه آدم بعضی اوقات احساس ‫تنهایی بکنه چیز بدی نیست.
‫خیلی عجیب میشد اگه
‫آدم‌ها احساس تنهایی نمی‌کردن.
‫اگه به احتمالات دیگه فکر نمی‌کردن...
‫به آدم‌های دیگه فکر نمی‌کردن.
‫فکر می‌کردم قرص خواب گرفتی.
‫آره، ولی بازم نمی‌تونم بخوابم.
‫بیشتر افغان‌هایی که می‌دونم توی فریمانت ‫زندگی می‌کنن، توی فریمانت هم کار می‌کنن.
‫چرا کار تو توی سن‌فرانسیسکو میری سر کار؟
‫فکر کردم خوب میشه اگه ‫نصف روز از فریمانت خارج بشم.
‫بیدار که میشم، افغان می‌بینم.
‫وقتی می‌خوابم، آخرین ‫کسایی که دیدم افغان بودن،
‫و فکر کردم خوب میشه اگه
‫هرازگاهی هم چینی‌ها رو ببینم.
‫از بودن کنار افغانی‌ها لذت نمی‌بری؟
‫از بودن کنار بعضی‌هاشون چرا.
‫ولی بعضی‌ها هم نه.
‫بذار یه کم از داستان سپیددندان بهت بگم.
‫سپیددندان تنها بازمانده‌ی خانواده‌شه،
‫که بخاطر قحطی از دست رفتند.
‫پس اون مجبوره یاد بگیره که چطور راهش رو ‫از دل واقعیت خشن شمال پیدا کنه.
‫که میگه بکش یا کشته شو.
‫هیچکدوم از تجربیاتش واسه ‫صاحبش آماده‌اش نکردن.
‫کسی که تبدیلش می‌کنه به یک قاتل بی‌رحم.
‫این مرد بی‌رحم مجبورش می‌کنه تا ‫سرحد مرگ با سگ‌های دیگه درگیر بشه.
‫و در طول یکی از همین درگیری‌ها،
‫سپیددندان جفت خودش رو پیدا می‌کنه ‫که یه بولداگه که تقریباً می‌کشتش.
‫خوشبختانه مردی به ‫اسم اسکات نجاتش میده،
‫کسی که سپیددندان رو میبره ‫پیش خودش و رامش می‌کنه.
‫برش می‌گردونه کالیفرنیا.
‫جایی که سپیددندان یاد می‌گیره به ‫اسکات و خانواده‌ی اسکات عشق بورزه.
‫در نهایت،
‫سپیددندان با کالی کلی توله بدنیا میارن.
‫که میشه اون سگه دیگه‌ی اسکات.
‫و به خوبی و خوشی زندگی می‌کنن.
‫اون به این چیزها فکر نکرد دنیا، ‫فقط انجام‌شون داد.
‫استدلال‌های انتزاعی نبودن ‫که اونو هدایت می‌کردن،
‫بلکه غریزه بود، احساس بود،
‫و عاطفه.
‫"از دست رفتن" یعنی چی؟
‫معدوم شدن.
‫کشته شدن.
‫نابود شدن.
‫تو حداقل کل شب منو بیدار نگه نمی‌داری.
‫خودت رو منزوی نکن، تنها توصیه‌ای که ‫می‌تونم بهت بکنم همینه.
‫هی!
‫اگه میخوای می‌تونم بهت قهوه بفروشم.
‫باشه.
‫- با شیر؟ ‫- نه، ممنون.
‫- شکر؟ ‫- تلخ خوبه.
‫- از کار کردن تو اینجا راضی هستی؟ ‫- آره، ممنون.
‫میشه دو دلار و پنجاه سنت.
‫باشه.
‫الو؟
‫فکر کنم یه قرار بدون آشنایی قبلی دارم.
‫مسیج برام اومد.
‫این دیگه کی پیش اومد؟
‫داستانش مفصله.
‫اصلاً انتظارش رو نداشتم، ‫وایستا، مسیج رو بخون برام.
‫بهت میگم موثقه یا نیست، ‫مرده دیگه آره؟
‫انگار که هست.
‫تو از مردها خوشت میاد دیگه، درسته؟
‫آره فکر کنم.
‫مسیج رو برام بخون.
‫خب، گفته که:
‫"نمی‌دونم هنوز میشه بهت ‫دسترسی داشت یا نه،"
‫خوبه، مودبه.
‫"خیلی دوست دارم در فروشگاه ‫سفال آسیا آبی ملاقتت کنم."
‫"که میشه کوچه‌ی هفتاد بیکرزفیلد، ‫در شنبه عصر."
‫خب، داره بهترم میشه.
‫اگه میخواد توی مکان عمومی همو ‫ببینین، از این عجیب غریب‌ها نیست.
‫و انگار توی همون سفال‌فروشی کار می‌کنه،
‫که اینم خوبه چون یعنی شاغله.
‫شاید سفالگری می‌کنه.
‫گفته: "سراغ گوزن رو بگیر."
‫چی؟
‫گفته: "سراغ گوزن رو بگیر."
‫کسی که "گوزن" صداش می‌کنن،
‫یا خیلی مغروره، یا خیلی سکسیه.
‫- یا هردوش. ‫- یا هیچکدومش.
‫من ماشین مامانم رو بهت قرض میدم که ‫بری بیکرزفیلد، چندساعتی بیشتر راه نداره.
‫مطمئن نیستم برم.
‫چرا، چرا، مطمئنا میری.
‫"سپیددندان، بی‌همنشین، منزوی، عبوس،
‫به ندرت چپ و راستش را نگاه می‌کرد،
‫هولناک، هاج و واج، سرد و بیگانه،
‫توسط بزرگان متحیر، ‫به عنوان هم‌تراز پذیرفته شد.
‫خیلی زود یاد گرفتند که تنهایش بگذارند، ‫نه علیه‌اش دست به اقدام خصمانه‌ای بزنند،
‫نه برای دوستی پیش‌قدم بشوند.
‫اگر آنها تنهایش می‌گذاشتند، ‫او هم آنها را تنها می‌گذاشت.
‫وضعیتی که پس از چند برخورد،
‫آن را بسیار مطلوب یافتند.
‫در اواسط تابستان، سپیددندان ‫تجربه‌ای را از سر گذراند.
‫درحالی که در سکوت می‌رفت تا ‫یک خیمه‌ی سرخپوستی جدید را بررسی کند،
‫که در حاشیه‌ی روستا و در زمانی که
‫او با شکارچیان بدنبال شکار گوزن رفته، ‫ساخته شده بود،
‫به مادرش برخورد کرد.
‫از حرکت باز ایستاد و نگاهش کرد.
‫او را خیلی محو به یاد داشت، ‫اما به یادش داشت.
‫و در مورد مادر، قضیه به مراتب ‫بیشتر از این حرف‌ها هم بود.
‫مادر لبش را با خرخری تهدیدآمیز ‫برایش بالا برد،
‫و او همه‌چیز را به یاد آورد.
‫دوران تولگی فراموش شده‌اش را،
‫و هرآنچه که به آن خرخر آشنا مربوط میشد، ‫به سرعت به خاطرش آمد.
‫قبل از اینکه با خدایان آشنا شود،
‫او برایش نقطه‌ی مرکزی جهان بود."
‫سپیددندان سگ خیلی شجاعیه.
‫گرگه.
‫من باهاش همذات‌پنداری می‌کنم،
‫دقیقاً همونجوری که ‫بقیه سگ‌ها نمی‌پذیرنش،
‫چون که گرگه،
‫بقیه‌ی مترجم‌ها هم ‫هیچوقت منو نپذیرفتن.
‫چون زنم.
‫منم از مادرم جدا شدم،
‫وقتی مجبور شدم بیام اینجا.
‫قصه‌ی خیلی تاثیرگذاریه.
‫خوشحالم تو هم اندازه‎ی من ‫این داستان رو دوست داری.
‫متل.
‫بنزین.
‫غذا.
‫من دنیام.
‫خیلی لطف داری.
‫ممنونم.
‫خوشحالم که اینجام.
‫من همه‌چی دوست دارم، ‫می‌‎تونی برای جفت‌مون سفارش بدی.
‫سلام.
‫کمک میخواین؟
‫نه، داشتم روغنش رو چک می‌کردم.
‫- خودت می‌تونی؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫شما اینجا روغن هم می‌فروشین؟
‫لازم نیست بخری.
‫بفرما.
‫- میشه کمکم کنین؟ ‫- آره.
‫خب، مرسی.
‫می‌دونی چجوری از اون میله‌ی ‫روغن استفاده کنی دیگه، درسته؟
‫- میله‌ی روغن؟ ‫- میله‌ی روغن، آره.
‫اونی که اونجاست.
‫برادرم بهم یاد داد چجوری روغن رو چک کنم،
‫ولی هیچوقت لازم نشد عوضش کنم.
‫خب...تمومه.
‫- یه مقدار روغن این تو مونده. ‫- مرسی.
‫میله‌ی روغن ابله هم هست.
‫یعنی...
‫میخوام بگم...
‫میخوام بگم کلمه‌اش ‫به معنای ابله هم هست.
‫بذار کمک کنم.
‫می‌تونم ماشین رو بذارم اینجا؟
‫میخوام برم غذا بگیرم.
‫حتمآً، خودم هم داشتم می‌رفتم ‫یه چیزی واسه خوردن بگیرم...
‫اهل کجایی؟
‫فریمانت.
‫کدوم وری میری؟
‫دارم میرم بیکرزفیلد.
‫لهجه‌ات خیلی شبیه فریمانتی‌ها نیست.
‫- خودم افغانستانی‌ام. ‫- اینجا درس می‌خونی؟
‫نویسنده‌ام.
‫قبلاً یه افغانستانی ندیده بودم.
‫- افغان. ‫- افغان.
‫تو اولین افغانی هستی که تا حالا دیدم.
‫شما انگار آدم‌های خونگرمی هستین.
‫هستیم.
‫فقط من مثال خوبی نیستم.
‫من کل روز تنهام.
‫واسه همینه که موقع ناهار ‫خیلی حرف می‌زنم.
‫راستش داشتم فکر می‌کردم یه نفرو استخدام ‫کنم که یکی واسه حرف زدن داشته باشم.
‫جداً تو فکر اینم که یکی رو استخدام کنم.
‫هیچوقت نفهمیدم یه مکانیک تنها
‫چطور می‌تونه این بار روی ‫شونه‌هاش رو تحمل کنه.
‫اینکه تصمیم بگیره ماشین اونقدر ‫اوضاعش خوب هست که بدیش بره.
‫همه‌ی کارهایی که باید ‫براشون جوابگو باشی، دونفره‌اند.
‫درسته؟ مثلاً خلبان‌ها یا جراح‌ها.
‫ماشین به جون انسان ربط داره.
‫اگه یه روز یه ذره حواسم پرت باشه ‫یا مود خوبی نداشته باشم چی؟
‫درسته.
‫و بعضی‌وقت‌ها آدم میخواد تنها باشه و ‫ساندویچش رو بخوره، درسته؟
‫یه کاری هست که بهرحال باید ‫انجامش بدم دیگه.
‫می‌تونم به یه فنجون قهوه دعوتت کنم؟
‫من قهوه نمی‌خورم، ممنون.
‫من نویسنده‌‌ی واقعی نیستم.
‫فقط پیغام توی کوکی‌های ‫طالع‌بینی رو می‌نویسم.
‫و معمولاً هم واسه یه رستوران چینی.
‫من زیاد تو رستوران‌های چینی غذا نمی‌خورم.
‫معمولاً ناهارم رو همینجا می‌خورم...
‫شام رو هم...باز همینجا می‌خورم.
‫چقدر میشه؟
‫مهمون اینجایی.
‫اگه بازم برگشتی، بازم مهمون اینجایی.
‫ممنونم.
‫خوشحال شدم از آَشنایی باهات.
‫منم همینطور.
‫به آبی آسیا خوش اومدین، ‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫من دنبال گوزن می‌گردم.
‫یه ثانیه.
‫شما توی کارخونه‌ی کوکی کار می‌کنین، نه؟
‫صاحب کارخونه دوست رئیس منه.
‫بهم گفت امروز میاین ولی...
‫یه ماهه داره هی به تعویق می‌ندازتش و ‫نمیخواد ما هم تحویلش بدیم.
‫نمیخواد واسه تحویلش پول بده.
‫براتون بپیچمش؟
‫یه گوزن برات آوردم.
‫واقعاً یه گوزن می‌خواستم.
‫قهوه؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.