..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، آلیسدر یه هفته رفته بود برلین...
‫و وقتی برگشت، گفت اونجا ‫کلی آثار هنری خلق کرده.
‫من خواستم یار مشوقی باشم ‫و ازش پرسیدم کجان.
‫اون هم گفت: «چی کجاست؟»
‫گفتم: «خب، تو نقاشی آمیخته خلق می‌کنی، ‫من هم مدیر نمایشگاهم.»
‫«خیلی خوشحال می‌شم آثار هنری ‫خفنت رو ببینم.»
‫- خیلی‌خب. ‫- فیلم کوتاهی از خودش...
‫و مرد کوبایی مسن و پشمالوئیه...
‫که ظاهرا تو کفاشی متروکه‌ای، ‫رو برزنت روغنی مشغول سکسن.
‫- اگ‌ناگم رو می‌ذارم کنار. ‫- مارک، ۷ فیلم کوتاه ساخته بودن.
‫- تو همه‌شون سکس کرده بودن؟ ‫- موضوعشون شهوت‌انگیزی طمع،
‫نظام سرمایه‌داری یا چیز دیگه‌ای بود ‫که حالم از نیت خیرشون به هم بخوره.
‫اگه باهاش بمونم، ‫خودم رو مسخره کردم.
‫- یعنی می‌خوای باهاش به هم بزنی؟ ‫- هوم.
‫نه. نه، خیلی بدبختی داره.
‫می‌ذارم خودش بالاخره ‫باهام به هم بزنه.
‫این شهر اصلا مرد شریف نداره؟
‫توماس...
‫- وای. ‫- چند بار باید بهت بگم؟
‫حالا که واسه خودت اگ‌ناگ درست کردی، ‫دلیل نمی‌شه وسط حرف من بپری.
‫ضمنا، شوهر جذاب و مایه‌دارت...
‫قراره همخونی کنار آتش سوزان رو آغاز کنه.
‫خلاصه... می‌خواستم صرفا ‫چند لحظه به سوالم فکر کنیم.
‫اسمت فقط رو همون جعبه است.
‫وای.
‫نمی‌دونستم قراره هدیه بیاریم.
‫یادم رفت شراب بیارم. ‫به ترانس نگو بهت گفتم،
‫آخه تو راه اینجا سرش دعوا کردیم.
‫آره بابا. از اون‌جایی که شوهرم ‫واقعا مال جفتمونه،
‫با خودم گفتم کار درستیه.
‫تو خیلی از مارک سرتری.
‫خودت می‌دونی دیگه؟
‫راستی، اگه رابطه‌تون خراب شد،
‫من جایی نمی‌رم. ‫همین‌جا می‌مونم.
‫خیلی‌خب. مطمئنم ترانس ‫خیلی از این بابت خوشحال می‌شه.
‫ای بابا، خودش درک می‌کنه.
‫به خدا قسم ‫اگه چک اجاره‌ام باشه...
‫[تقدیم به سوفی] ‫[که آواز بلد نیست]
‫- هوم. ‫- اومدم.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫عه.
‫خب، ماراکای دست‌سازه.
‫بعد از وقایع پارسال، ‫با خودم گفتم اگه بتونی...
‫به طریقی تو سرودهامون ‫نقش داشته باشی، قشنگ می‌شه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫این کارت واقعا تعرض محسوب می‌شه.
‫آهنگی که پارسال انتخاب کرده بودی ‫تو گام صدای من نبود. تقصیر من نیست.
‫عزیز دلم، صدات عین ارگ بادی‌ایه ‫که از پنجره انداختن پایین.
‫اصلا از این خانواده به جرم ‫ضربه احساسی شکایت می‌کنم.
‫- الکی تهدید می‌کنه، الکی تهدید می‌کنه. ‫- نه‌خیر.
‫- این‌دفعه واسه چی شکایت می‌کنیم؟ ‫- به نظرم وقتشه به فکر خودم باشم.
‫عه، یعنی باقی اوقات ‫به فکر خودت نیستی؟
‫- ممنون. ‫- هدیه شوهرته.
‫می‌خواد سکوت کنم.
‫چرا اذیتش کردی؟
‫واقعا خیلی قشنگن.
‫ممنون.
‫باورم نمی‌شه این‌قدر ‫در زمینه آواز تحمیقم می‌کنن.
‫- وای. ‫- نه، نه، نه.
‫اصلا گوش موسیقیایی نداری.
‫صدات هم خیلی بلنده.
‫صدات واقعا خیلی مهمه، ‫ولی من واسه همین عاشقتم.
‫چقدر مشروب خوردی؟
‫به تو هیچ ربطی نداره. ‫بدش به من.
‫خیلی‌خب.
‫می‌شه همگی لطف کرده ‫و به من توجه کنن؟
‫بابا.
‫همگی می‌دونیم وقت چه کاریه.
‫آره!
‫خب، بیاین. جکی جانم، می‌شه ‫برگه نت رو از روی پیانو برداری...
‫و بین همه پخش کنی؟
‫به احتمال زیاد ایمیلم ‫به همراه فایل صوتی...
‫بخش خودتون رو هم دریافت کردین، ‫خودم می‌دونم دریافت کردین...
‫اگه باز هم از فایل‌های صوتی بگه...
‫پیتر فینلی خارق‌العاده ‫آهنگ امسال رو تنظیم کرده،
‫ایشون قبلا معشوقم بود، بعدش رفیقم شد، ‫بعدش هم جایزه اسکار آهنگسازی رو برد...
‫الان هم از آهنگسازی ‫فیلم جدید ویکتوریا والنتاین...
‫مرخصی گرفته...
‫تا امشب همراه ما باشه.
‫خیلی دوستت داریم پیتی.
‫نه، ولی جدی می‌گم،
‫از همه‌تون ممنونم که باعث شدین ‫امشب از بهترین شب‌های سال باشه.
‫- هوم. ‫- خطاب به مارکوس عزیزم هم بگم:
‫عشقم، امیدوارم روزی لیاقتت رو داشته باشم.
‫- آخی. ‫- خیلی‌خب، پیتی!
‫بلند و سرافراز بخونین.
‫♪ وقتی عزیز دلم... ♪
‫♪ وقتی عزیز دلم میاد خونه، ♪
‫خیلی قشنگ می‌خونین!
‫♪ هر روز... ♪
‫♪ عید محسوب می‌شه ♪
‫♪ الان خیلی وقته که رفته ♪
‫- ♪ از وقتی رفتی ♪ ‫- حرف ندارین!
‫امروز نامه‌ای به دستم رسید
‫تقریبا دم ظهر بود
‫- ♪ نوشته بود: «نگران نباش عزیزم» ♪ ‫- عین فرشته‌ها می‌خونین!
‫♪ «میام خونه» ♪
‫♪ وقتی عزیز دلم... ♪
‫♪ وقتی عزیز دلم میاد خونه، ♪
‫صداتون حرف نداره!
‫♪ هر روز... ♪
‫- ♪ عید محسوب می‌شه ♪ ‫- ♪ عید محسوب می‌شه ♪
‫گام عوض می‌شه!
‫♪ وقتی عزیز دلم... ♪
‫♪ وقتی عزیز دلم میاد خونه، ♪
‫♪ هر روز... ♪
‫♪ هر روز عید محسوب می‌شه ♪
‫- ♪ هر روز عید محسوب می‌شه ♪ ‫- ♪ هر روز عید محسوب می‌شه ♪
‫♪ هر روز عید محسوب می‌شه ♪
‫وای!
‫- موفقیت درخشان دیگه‌ای نصیبمون شد. ‫- هوم.
‫سوفی داره سکسکه می‌کنه.
‫منظورت چیه؟
‫باهاش گپ بزن. حقته، ‫اکثر دارایی‌هات حقته.
‫بهتره با نوشیار سکس کنی. ‫خودم دیدم داشت براندازت می‌کرد.
‫احتمالا تا حالا ندیده بود یه نفر ‫اون همه رولت سوسیس بخوره.
‫ضمنا، اگه اشکالی نداره، ‫ترجیح می‌دم با خودت سکس کنم.
‫- چی؟ همین الان؟ ‫- هوم.
‫این‌جوری واسه خانم باندینی ‫دلیل مضاعفی می‌تراشیم...
‫که زنگ بزنه پلیس بیاد ‫کونی‌های اون‌طرف خیابون رو جمع کنه.
‫اول هفته برمی‌گردم.
‫کلی حرف داریم.
‫من رفتم حیوانات عزیزم. ‫اشتباهات بزرگی بکنین.
‫خواهش می‌کنم. ‫خیلی دوستت دارم.
‫[شرکت مخابراتی سینتل] ‫[کریسمس امسال متصل باشید]
‫کی چنین چیزی نصیب من می‌شه؟
‫دوست‌پسر من رو می‌گی؟
‫راستش، گمون کنم سر کلاس بازیگری ‫امتحان کرده بود، ولی خوشش نیومد.
‫- واقعا؟ ‫- هوم.
‫منظورم یه آدم شریفه. ‫آخه تو چنین دوست‌پسری داری.
‫با تو به هم زدم و الان ۱۵ سال ‫از این زندگی مشترکت می‌گذره.
‫- خودم چی دارم؟ ‫- وای عزیز دلم.
‫خب، ترانس ازم خواسته ‫باهاش همخونه بشم.
‫چقدر طولش داد.
‫آره، هنوز جوابش رو ندادم.
‫چرا؟
‫وای، بیش از حد تمیزه.
‫حس می‌کنم اونجا نمی‌تونم خودم باشم، ‫متوجه منظورم هستی؟
‫نه.
‫مثلا چطوری خودت باشی؟ ‫تو کثافت زندگی کنی؟
‫- رو زمین آشغال بریزی؟ ‫- شاید.
‫شاید دلم خواست چنین کاری کنم، متوجهی؟
‫عزیز دلم.
‫داریم از تو می‌گیم.
‫ایول. اِم، ما هم داریم از تو می‌گیم.
‫هوم.
‫کاش می‌دیدی از اون طرف اتاق ‫چقدر جذاب می‌شی.
‫در اون صورت نفست می‌برید.
‫ولی از نزدیک خیلی داغونی.
‫راستی، این اگ‌ناگ خیلی... ‫خوشمزه است مارک.
‫ممنون. ‫کسی قبل از تو نچشیده بودش.
‫کریسمس مبارک.
‫پشم‌هام.
‫ظاهرا یکی بیش از حد مشروب خورده ‫و پشت فرمون نشسته.
‫وای خدا.
‫هوم؟
‫تاکسی الیوره.
‫«سوگ خوش‌آیند»
‫مترجم: حامی مغیثی
‫لیلی کین رفته ممه‌اش رو عمل کرده.
‫مسئولان استودیو هم دیوانه شدن،
‫آخه الان دیگه ویکتوریا والنتاین ‫ممه مصنوعی داره.
‫انتظار دارن چیکار کنم؟
‫من کتاب‌ها رو می‌نویسم، ‫خودشون فیلمش رو می‌سازن،
‫تو هم دکوراسیون آشپزخونه ‫قشنگمون رو تغییر می‌دی عشقم.
‫- من دکوراسیون آشپزخونه رو تغییر می‌دم؟ ‫- اوهوم.
‫من علاوه بر تغییر دکوراسیون آشپزخونه، ‫کل کتاب‌هات رو تصویرنگاری کرده،
‫طرح جلدشون رو طراحی می‌کنم...
‫و سیل عظیم دختران نوجوان گریانی رو...
‫که در خونه‌مون رو کوبیده ‫و می‌خوان از زمان اتمام دو کتاب بعدیت...
‫که بهشون وعده داده بودی باخبر بشن، ‫می‌فرستم پی کارشون.
‫کل زندگیم رو مدیون توئم مارکوس جانم.
‫خودم می‌دونم مدیونمی.
‫خدا رو هم بابت اون دختران نوجوان شاکرم.
‫نه، امشب شاکر نیستم. آخه باعث شدن ‫مهمونی خودت رو زودتر ترک کنی.
‫مهمونی جفتمونه،
‫آخه تو می‌دونستی ‫بنده باید فردا صبحش...
‫برم پاریس و کتاب امضا کنم، ‫اما برنامه‌اش رو ریختی.
‫امضای کتابه دیگه. ‫می‌تونستی عقب بندازیش.
‫آدم که دم کریسمس، امضای کتابش ‫تو لوور رو عقب نمی‌اندازه عشقم.
‫بهت گفتم امشب چقدر خوش‌تیپ شدی؟
‫راستش، کم گفتی.
‫بگو که پیانو رو کوک کردن.
‫- پیانو رو کوک کردن. ‫- هوم.
‫حتی کلید خرابش هم درست شده؟
‫عوضش کردن.
‫قبلا هم مشتاق دیدار ‫برخی آدم‌ها بودم...
‫اوهوم.
‫قبلا هم عاشق برخی آدم‌ها بودم؛
‫ولی این شکلی نبود.
‫این‌جوری نبود.
‫دنیایی بهم بده. ‫دنیای خودم رو ازم گرفتی.
‫همین الان بداهه گفتی؟
‫- نه، شعر آن کارسون بود. ‫- آها.
‫کاش این خونه رو نداشتم، ‫ولی خودم نوشته بودمش.
‫خب، اون‌جوری خیلی بد می‌شه.
‫آخه تازه دکوراسیون ‫آشپزخونه‌مون رو عوض کردیم.
‫کاملا درست می‌گی.
‫ممنون که جشن رو برگزار کردی.
‫الیور زندگی خیلی‌ها رو تغییر داد.
‫زندگی من رو که خیلی تغییر داد.
‫یادمه داشتم واسه آزمون ‫بازیگری فیلم،
‫بخشی از اولین جلد ویکتوریا والنتاین رو ‫می‌خوندم و با خودم گفتم:
‫«من به خاطر...»
‫«همین شخصیت می‌خواستم بازیگر بشم.»
‫زن قدرتمندیه.
‫باهوشه.
‫دنبال حقیقته.
‫واقعا دنبال حقیقته.
‫قدرت دورآگاهی داره؛
‫ولی مطمئنم خودتون می‌دونین.
‫الان هم از دنیا رفته.
‫قلب من هم شکسته.
‫واسه خانواده‌اش...
‫و واسه فیلممون شکسته.
‫همه‌مون با خودمون می‌گیم: ‫«چرا؟ چرا باید این‌جوری می‌شد؟»
‫کلی داستان تو ذهنش بود،
‫ولی زندگی خیلی تخمیه.
‫الان هم نمی‌دونیم در نهایت فیلم پنجم ‫و ششم رو فیلم‌برداری می‌کنیم یا نه،
‫آخه هنوز کتابشون رو تکمیل نکرده بود.
‫خب...
‫الیور...
‫ولنگار خان گوگولی.
‫خیلی‌خب.
‫امیدوارم استودیو به یاد تو ‫ساختشون رو تأیید کنه...
‫و بتونیم تا چندین سال آینده ‫داستان‌هات رو روایت کنیم،
‫آخه بهشون...
‫نیاز داریم.
‫اولین حرف الیور «برو» بود.
‫یعنی «از سر راهم برو کنار.»
‫قطعا زیر یه سال داشت.
‫من راهش رو به سمت باغچه کوچک ‫حیاط پشتیمون بسته بودم،
‫اون هم مصمم بود ‫خودش رو به گل‌های میمونی برسونه.
‫عاشق فشردن سرشون ‫و به حرف آوردنشون بود.
‫خودش اون موقع نمی‌دونست،
‫ولی حتی پیش از تکلم یافتن ‫هم مشغول داستان‌سرایی بود.
‫بچه که بود، نوشته‌هاش رو ‫به من و مامانش نشون می‌داد.
‫همیشه داستان شاهدخت‌هایی رو ‫می‌نوشت که دنبال چیزی بودن.
‫اِم...
‫این روزها کلی به دفعات متعددی...
‫که تشویقش می‌کردم ‫از چیز دیگه‌ای بنویسه فکر می‌کنم.
‫می‌گفتم از موضوعات پسرونه بنویسه.
‫خودش به شدت مخالفت می‌کرد.
‫«من پسرم.»
‫«ولی می‌خوام از همین چیزها بنویسم.»
‫همین الان صداش رو می‌شنوم...
‫که بابت دست‌کم گرفتن ‫داستان‌هاش دعوام می‌کرد.
‫اِم... معمولا چنین کاری می‌کردم، ‫ولی... اِم...
‫حق با خودش بود.
‫مسئله...
‫چندان خوش‌آیندی نیست...
‫که آدم بدونه فرزندش علی‌رغم ‫خرده‌های خودش، موفق شده.
‫فقط کاش می‌تونستم بهش بگم...
‫چقدر پشیمونم که راه رسیدنش ‫به گل‌های میمون رو بسته بودم.
‫امیدوارم الان اون بالا ‫کنار مامانت بخندی.
‫حاضرم هر کاری بکنم ‫که جات رو بگیرم پسرم.
‫خیلی دوستت دارم...
‫و مایه افتخارمی.
‫خیلی...
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫همیشه عاشق طراحی‌هات بودم.
‫چند بار بهم قول دادی ‫آثار جدیدی بکشی؟
‫قطعا هر وقت آمادگیش رو داشتی، ‫تو نمایشگاهم جا داری.
‫ممنون که اومدی بمونی.
‫خب، واقعا خیلی سخته...
‫که بتونم تو آشپزخونه‌ات آشپزی کنم...
‫و رو تشک فوم حافظه‌دار گرونت بخوابم،
‫- ولی گفتی نمی‌خوای تنها باشی دیگه. ‫- اوهوم.
‫حالت خوبه؟
‫خب، پس خوبی.
‫- همین‌جا هستن. ‫- ممنون.
‫ممنون که تشریف آوردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب، تا بحث مفصلمون رو ‫آغاز نکردیم،
‫می‌خواستم بدونی...
‫ناشران الیور می‌خوان ‫قراردادش رو فسخ کنن،
‫آخه قرار نیست دو کتاب بعدیش رو تکمیل کنه.
‫یه ماه بیشتر نشده‌ها.
‫حالم از ملت به هم می‌خوره.
‫پیش‌پرداخت هنگفتی داده بودن؛
‫ولی درسته، آمریکایی جماعت ‫معمولا بی‌ملاحظه است.
‫وکلامون دارن بررسی می‌کنن. ‫به زودی اطلاعات بیشتری در اختیارت می‌ذاریم.
‫خیلی‌خب.
‫خودت چی؟
‫اخیرا نخوابیدی؟
‫هوم.
‫اِم، چند وقت پیش خونده بودم ‫مغز عین ماهیچه می‌مونه.
‫واسه همین کنار اومدن ‫با مرگ خیلی دشواره،
‫آخه مغز آدم عادت کرده ‫نسبت به طرف احساس داشته باشه.
‫ولی وقتی طرف از دنیا می‌ره، ‫مغز آدم همچنان...
‫خیال می‌کنه باید اون احساسات رو ‫نسبت بهش داشته باشه...
‫و به کارش ادامه می‌ده. عین...
‫حافظه عضلانی می‌مونه.
‫خلاصه، دارم سعی می‌کنم به مغزم عادت بدم ‫که فعلا از حجم احساساتش بکاهه.
‫صرفا می‌خوام تا سال بعد دوام بیارم...
‫که دائما یادم نیاد ‫الان دیگه هم یتیمم،
‫هم بیوه شدم.
‫چطور مگه؟ بهم میاد نخوابیده باشم؟
‫به نظرم بهتره امروز وصیت‌نامه رو نخونیم.
‫- بابت این کارت به قتل می‌رسونمت. ‫- از پسش بر میای.
‫از پسش بر میای عزیز دلم، ‫من قبولت دارم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها. ‫تشک‌ها رو چیدیم.
‫همگی بیاین اینجا،
‫حرکات امروزمون رو مرور می‌کنیم.
‫رو قوزک پاتون بشینین.
‫خوبه. سومین بار که تکرار کردین، ‫پایین بمونین.
‫دستانتون رو لای زانوانتون قرار بدین.
‫خوبه. حرف نداره. ازتون می‌خوام ‫در همین حالت سرفه کنین.
‫عضلات شکمتون رو حس کنین.
‫- خوبه. حالت خوبه؟ ‫- ایشون درست انجام نمی‌ده.
‫نه، احتمالا بهتر باشه ‫حالت بدنت رو اصلاح کنی،
‫سینه‌ات رو کمی بیشتر بیرون بده.
‫وای نه.
‫آروم بشینین.
‫- خوبه. یه بار دیگه. بلند بشین. ‫- خیلی دوستت دارم.
‫در حین نشستن نفس بگیرین.
‫بشینین.
‫حالا وایستین.
‫[نیویورک، سوهو]
‫یعنی مدل موی من عین توئه؟ ‫یعنی می‌خوام عین تو باشم؟
‫می‌خوام درک کنم.
‫می‌خوام... با کلی پسر باشم...
‫و تا ۵:۰۰ صبح پایکوبی کنم؟
‫راستش، اگه خوب فکر کنی،
‫خیانتشون در حد آثار شکسپیره،
‫ولی همچنان تو مهمونی شام ‫شرکت می‌کنن.
‫یعنی چی که باید آهنگ انتخاب کنم؟ ‫برنامه دوست‌یابیه دیگه.
‫آهنگه رو مونتاژ عکس‌های خودت پخش می‌شه.
‫خب، نمی‌شه... ممنون. ‫نمی‌شه آهنگ پخش نکرد؟
‫اصلا مردم چه‌جور آهنگ‌هایی انتخاب می‌کنن؟
‫«ریدیوهد». خیلی از مدیران نوآوری ‫آثار «ریدیوهد» رو انتخاب می‌کنن.
‫شش ماه بیشتر نشده‌ها. ‫لزومی نداره چنین کاری بکنه.
‫خیلی ممنونم.
‫آهنگ «داری نشئه‌ام می‌کنی» ‫از تونی برکستون همیشه جوابه.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫ایشون رو نصیبم کرد دیگه، مگه نه؟ هوم؟
‫من جذب عکس‌هاش شده بودم.
‫بهتون اطمینان می‌دم ‫جذب عکس‌هاش شده بودم.
‫البته اگه می‌دونستم ‫دارم وارد چه رابطه‌ای می‌شم...
‫بگذریم، نگارخانه من حرف نداره.
‫- مردها عاشق شورت بندی‌ان، بدجوری عاشقشن. ‫- اوهوم.
‫آخی، عکس‌های برهنه‌اش رو نگه داشتی.
‫- بدش به من. ‫- چقدر نازی.
‫چیه؟ خیلی عاشقانه است دیگه.
‫ببخشید، داشتم دنبال ‫عکس‌های خودت می‌گشتم،
‫ولی عکس تکی ‫بدون اون پیدا نمی‌کنم، اما...
‫به نظرم بریدنش از عکس کار زشتیه.
‫به نظرتون مسن‌تر شدم؟ ‫حس می‌کنم خیلی پیر شدم.
‫- نه... ‫- آره. شوهرت تازه مرده.
‫حق داری پسر بشی، خدایا.
‫حرف این رو باور می‌کنم.
‫سلام.
‫به نظرم بهتره بریم بیرون.
‫راستی، اِم... با ترانس به هم زدم.
‫چی؟ چی شد؟
‫خیلی وقت بود که می‌خواستم ‫به هم بزنم مارک؛
‫ولی حالم خوبه. ‫در واقع، حالم خیلی خوبه.
‫رابطه‌مون کلا ناراحتم می‌کرد.
‫آخه... نمی‌ذارم اسیر نظامی بشم، متوجهی؟
‫قانون نمی‌خوام. ‫تهدید نمی‌خوام.
‫تهدیدت کرده بود؟
‫هویتش تهدیدم می‌کرد مارک. ‫هویتش.
‫اصلا نمی‌تونم همسر مد نظرش باشم.
‫- همسر؟ ‫- صرفا گفتم الان نمی‌تونم.
‫ازت خواستگاری کرد؟
‫ترانس خواستگاری کرده؟
‫نه. نه، نه، نه. ‫ظاهرا تازه به هم زدن.
‫چی؟
‫مرد زندگیم نیست. جواب دلم منفی بود. ‫لباست رو بپوش.
‫به آلیسدر گفته بودم ‫به جمع هنریشون سر می‌زنم،
‫ترکیبی از جشن کریسمس ‫و نمایشگاه گروهی تو یه انباره.
‫ظاهرا خیلی وحشتناکه.
‫توماس.
‫آلیسدر پارسال باهات به هم زد.
‫روز تولدت باهات به هم زد. ‫چرا خودت رو اذیت می‌کنی؟
‫آخه تو فکرشم از طرف نمایشگاهم ‫باهاش قرارداد ببندم.
‫ضمنا، عشق حقیقی من هرج و مرجه.
‫عشق من هم هست. ‫بجنب دیگه مارک، وسایلت رو جمع کن.
‫نه، امشب نمی‌تونم بیام بیرون. ‫کار دارم.
‫جمعه شب چه کاری داری مسخره؟
‫تراپیستم بهم تمریناتی داده...
‫تا واسه سالگرد شبی ‫که شاهد بیرون کشیدن...
‫شوهرم از ماشین عین حلزون بودم، ‫آماده بشم.
‫خیلی‌خب، اینه که...
‫قراره کارت تبریک کریسمس ‫الیور رو بخونه.
‫کارتش رو می‌خونم.
‫وای خدایا، هنوز اون کارت تخمی رو باز نکردی.
‫- من هم همین رو گفته بودم. ‫- می‌شه جفتتون آروم بگیرین؟
‫مارکوس...
‫عشقم،
‫الان دیگه داره یه سال می‌شه ‫که هر وقت بهمون نیاز داشتی،
‫هوات رو داشتیم.
‫برات لونه ساختیم...
‫و یه سال روت نشستیم.
‫وقتشه تخمت رو بشکنی عشق نازم.
‫اون کارت رو باز کن.
‫اشک بریز.
‫لباس گرونی بپوش ‫و بیا اونجا پیشمون.
‫هوم؟
‫خیلی دوستت داریم.
‫این کارمون... از روی عشقمون به توئه.
‫[سلام مارکوس جان، ‫حالا که آخرهفته پیش‌رومونه،]
‫[امیدوارم این حرف‌هام در قالب نوشتار ‫بهتر درک بشه. خودم غافلگیر شدم،]
‫[اما با شخص دیگه‌ای آشنا شدم و خودم رو ‫موظف می‌دونم پی‌اش رو بگیرم.]
‫[خودم می‌دونستم باید فرصت داشته باشی ‫پیش از صحبتمون، فکر کرده...]
‫[و احساساتت رو (طبق نیاز انسانی) ‫درک کنی. انتظار دارم کلی صحبت کنیم.]
‫[زندگیمی. زود برمی‌گردم خونه. ‫همیشه دوستت دارم. از طرف الیور.]
‫نه، ممنون.
‫چرا؟ می‌ترسی؟
‫همیشه می‌ترسم. تو چی؟
‫- وحشت کردم. ‫- از چی؟
‫از هر چیزی بعد از این.
‫خب، باید هم وحشت کنی.
‫طبق تجربیات خودم، این چیزها ‫صرفا به سرگیجه و شرم ختم می‌شه.
‫بی‌شعور.
‫اِم... دو شراب قرمز لطف کنین.
‫مرسی.
‫برات مشروب خریدم.
‫خیلی‌خب.
‫معمولا رو اعصاب هنرمندهای اجرایی راه می‌ری؟
‫نمی‌شه گفت اثرش خیلی نوآورانه است، ‫ولی داره سعی‌اش رو می‌کنه.
‫مگه همه‌مون سعی نمی‌کنیم؟
‫به نظرم صرفا دنبال همنشینه.
‫ولی ظاهرا تو نیستی.
‫تو برام مشروب خریدی.
‫حق انتخاب خاصی بهم ندادی.
‫می‌تونم به کس دیگه‌ای تعارفش کنم.
‫آقایی داره طبقه پایین ‫با کیرش نقاشی می‌کشه.
‫یعنی می‌خوای همنشینم باشی؟
‫آخه خودم بهت اطمینان می‌دم ‫اشتباه بزرگیه.
‫کار هنری می‌کنی؟
‫قبلا نقاشی می‌کردم.
‫اخیرا واسه کتاب‌های کودکان ‫تصویرنگاری می‌کنم.
‫چرا نقاشی رو ول کردی؟
‫غریبه که نباید چنین سوال مهمی بپرسه.
‫وای، عذر می‌خوام.
‫می‌تونم به جاش از کتت تعریف کنم.
‫مامانم از دنیا رفت و به نظرم ‫کار خیلی دردناکی بود. واسه همین دست کشیدم.
‫چه گپ قشنگی وسط مهمونی راه انداختیم.
‫یعنی اصلا به ذهنت خطور نکرد ‫سوگش رو با نقاشی بگذرونی؟
‫نه، مازوخیسم از توانم خارجه.
‫چه بدونم...
‫نمی‌خوام عین بی‌شعورهای ادایی جلوه کنم،
‫ولی مگه هنر گرامیداشت درد محسوب نمی‌شه؟
‫در غیر اون صورت، دردمون کجا می‌ره؟
‫خیلی شانس آوردی که فرانسوی هستی.
‫گمون کنم دردم رو خرج زندگی مشترکم می‌کردم، ‫ولی کارم اشتباه بود.
‫پس متأهلی؟
‫بودم.
‫اون هم پارسال از دنیا رفت.
‫- چه خبر غم‌انگیزی. ‫- هوم.
‫حتی اسمت رو هم نمی‌دونم.
‫تئو هستم.
‫مارک هستم.
‫بهتر نبود از کتت تعریف می‌کردم؟
‫نه.
‫خب، می‌شه ازت بخوام این هفته ‫باهام مشروب بخوری؟
‫چند روز بیشتر اینجا نیستم، ‫بعدش برمی‌گردم پاریس.
‫گمون نکنم؛
‫ولی شماره‌ام رو ‫تو گوشیت می‌زنم.
‫والدینش اینجا رو براش خریدن ‫که سرش گرم بشه.
‫حکم گودال شن بزرگ و گرونی رو داره.
‫خیلی غم‌انگیزه...
‫که خودشون می‌دونن ‫کارش چندان خوب نیست.
‫مارکوس.
‫- از آشناییت خوش‌وقت شدم. ‫- هوم. همچنین مارک.
‫کدوم گوری بودی؟
‫چهل و پنج دقیقه است که اینجام.
‫طرف کی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫هوم. اوضاع خونه چطور بود؟
‫آلیسدر دوست‌پسر جدید پیدا کرده.
‫امشب آورده بودش.
‫عین روبان‌های اجراهای ژیمناستیک...
‫جلوی توماس می‌چرخوندش.
‫خیلی داستان شد.
‫- نمی‌دونستی با کسی رابطه داره؟ ‫- نه، چـ... چیزیم نیست. خب؟
‫اصلا هم داستان نشد.
‫برام مهم نیست.
‫خیلی هم داستان شد.
‫حالا شاید من دیگه مجرد ‫و بیکار باشم،
‫ولی پرده از چشمانم کنار زدم ‫و دیگه به خودم اومدم.
‫ببخشید، بیکار شدی؟
‫خیلی خوشم میاد که خودت ‫نتیجه گرفتی اخراجم کردن.
‫این دست‌ها رو ببین. هوم؟
‫ببین دستم از بستن کرست ۲۵ زن ‫سفیدپوست به طور روزانه چقدر پینه بسته.
‫تو که طراحی لباس خونده بودی.
‫تو که داری رو فیلم جدید ‫کیرا نایتلی کار می‌کنی.
‫احسنت. باید واسه خودم کار کنم.
‫بچه‌ها، واقعا به خودم اومدم. ‫یعنی کاملا به خودم اومدم.
‫یه جعبه شراب و اکستازی خورده.
‫چیزی نیست.
‫- واقعا به عمرم این‌قدر خوب نبودم. ‫- [تئو: ماچ]
‫احتمالا مجبور بشم طی ۲ هفته ‫تا ۶ ماه آینده پیش شما بمونم...
‫که بفهمم باید چیکار کنم.
‫خیلی خفن می‌شه.
‫[رستوران]
‫عذر می‌خوام که رستوران قرار گذاشتیم.
‫دیروز دفترمون رو آب گرفت. ‫همه‌جاش بوی گندانبار می‌ده.
‫ممنون.
‫امیدوارم سبد پنیری که هفته پیش ‫براتون فرستادم به دستتون رسیده باشه.
‫رسیده بود.
‫- همسایه‌ام خیلی خوشش اومد. ‫- هوم.
‫اگه بیماری کرون نداشتم، ‫خودم نگه می‌داشتمش.
‫سلام. چیزی میل دارین؟
‫یه چای سبز بیار.
‫من آب می‌خورم، ممنون.
‫خب، همون‌طور که می‌دونیم،
‫وقتی الیور نتونست به وظیفه‌اش عمل کنه،
‫ناشرش قراردادشون رو لغو کرد.
‫- وقتی از دنیا رفت رو می‌گین دیگه. ‫- هوم.
‫مبلغ هنگفتی رو صورت‌حساب کردن ‫که انتهای سال پرداختش می‌کنن.
‫با خودم گفتم بهتره راهبردهامون رو ‫در راستای محافظت از ملکش بررسی کنیم.
‫در همین راستا، متوجه خرج بی‌مورد ‫در زمینه تحویل غذا شدیم.
‫کار خودم بود.
‫چه جالب.
‫به نظرم بهتره به فکر کاهش ‫برخی سرمایه‌گذاری‌های خودت و الیور باشی...
‫که پس‌اندازت از این به بعد ‫بیشتر در امان باشه.
‫خیلی‌خب.
‫خب، اجاره‌نامه واحد پاریستون...
‫آخر همین ماه تموم می‌شه ‫و پیشنهاد می‌کنم...
‫کدوم واحد پاریس رو می‌گین؟
‫اِم، اول دسامبر پارسال اجاره کرده بودین.
‫خیال می‌کردم خبر داری،
‫آخه برخی هزینه‌هاش ‫در حد دو نفر بود.
‫- شخص دوم خودت نبودی. ‫- نه. نبودم.
‫بهتون گفته بود ‫با یکی دیگه آشنا شده؟
‫خودم سعی می‌کنم اصلا ‫اطلاعات خاصی از بقیه کسب نکنم.
‫خیر... خیر سرم... ‫به دوستانم چی بگم؟
‫یه سال از عمرشون رو هدر دادن ‫و سعی کردن کمکم کنن با سوگش کنار بیام.
‫خودم یه سال از عمرم رو از دست دادم.
‫احتمالا اینجا مکان مناسبی واسه...
‫الان ۳۸ ساله‌ام!
‫باید در اوج زندگیم باشم.
‫می‌شه لطفا کل اطلاعات مربوط ‫به پاریس رو برام ایمیل کنین؟
‫می‌تونم ایمیل کنم.
‫ببخشید.
‫ببخشید که مجبور شدین... ‫شاهد این رفتارم باشین. ببخشید.
‫ای خدا.
‫وای ممنون. ببخشید.
‫[این مکان مجهز به دوربین مداربسته است]
‫ببخشید، مرسی.
‫چیه؟
‫ترانس می‌خواست وسایلم رو ببرم.
‫حالت خوبه؟
‫هوم؟ آره.
‫آخه... خودم می‌خواستم بزنم بیرون، ‫الان هم زدم بیرون و خوبم.
‫ببخشید، اصلا نمی‌فهمم چی شده.
‫موقع رفتنم اصلا نبود، متوجهین؟
‫نیومد کمکم کنه ساک‌هام رو ببرم. ‫اصلا نیومد.
‫لطفا یکی بحث رو عوض کنه. ‫یه چیزی بگین.
‫مطمئنی؟
‫آره مارک، خواهش می‌کنم. ‫فقط حرف بزن.
‫خیلی‌خب.
‫اِم، می‌خواستم از جفتتون ‫بابت امسال تشکر کنم.
‫در نتیجه، می‌خوام همگی این آخر هفته ‫به خرج الیور بریم پاریس.
‫پولش رو بی‌ملاحظه خرج کنیم.
‫اگه خودش الان اونجا بود ‫هم همین کار رو می‌کرد.
‫به نظرم بهترین راه ‫گرامی داشتن...
‫اولین سالگردش هم همین کاره.
‫آره.
‫- هوم. ‫- همه‌مون حق داریم کمی خوش باشیم.
‫وای، آره. به نظرم کار خیلی قشنگیه.
‫به نظرم داری پیشنهاد خیلی قشنگ ‫و پراحساسی بهمون می‌دی.
‫ایول، ممنون. کجا می‌مونیم؟
‫راستش، اونجا خونه داریم.
‫- چی؟ ‫- چی؟ از کی تا حالا؟
‫الیور پارسال اجاره‌اش کرده بود.
‫قصد دارم فسخش کنم.
‫چه حسی داری که خیلی راحت می‌گی ‫می‌خوای قرارداد خونه پاریست رو لغو کنی؟
‫عزیز دلم.
‫هنوز هم به طرقی ‫در حقمون لطف می‌کنه.
‫[تاکسی پاریس]
‫ای خدا.
‫اِم، چی؟
‫ای خدا، اینجا همین‌جوری خالی بوده؟
‫نه، من می‌فهمم.
‫اینجا خیلی جذابه.
‫ملت به قصد سکس میان اینجا.
‫احتمالا لزومی نداره اون همه سکسشون رو ‫تو این خونه به یاد مارک بندازیم.
‫چه بدونم. به نظرم زیاده‌روی کرده.
‫- مثلا می‌خواست چی رو ثابت کنه؟ ‫- اِم، خوش‌سلیقگیش رو ثابت کنه؟
‫ضمنا، ثابت کنه استاد ‫ایجاد فضای شهوانیه.
‫ممکنه آدم عاشق مبل بشه؟
‫[رستوران آکرو د بورگون] ‫[برای دو نفر]
‫[تقدیم به لوکا] ‫[از طرف الیور]
‫سوفی اتاق‌خواب مهمان رو برداشت...
‫و گفته از اون‌جایی ‫که زن مجردی ۳۵ ساله است،
‫حریم شخصیش رو رعایت کنیم.
‫مگه تو جشنواره «برنینگ من» ‫با مشتی غریبه تو یه چادر نخوابیده بود؟
‫آره، منطق براش ‫حکم اون کیف دستی‌های کوچولو رو داره...
‫که در واقع هیچی توشون جا نمی‌شه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫آره. آره.
‫جای قشنگیه.
‫امشب با یکی قرار دارم.
‫چی؟
‫توماس، تا قضاوتم نکردی،
‫باید بگم خودت هم میای، ‫چند همجنسگرا با خودش میاره.
‫- چند همجنسگرا با خودش میاره. ‫- اوهوم.
‫چرا دگرجنسگرایان ‫خیال می‌کنن دوستان همجنسگراشون...
‫تا همدیگه رو ببین، ‫می‌خوان با هم سکس کنن.
‫شما رو با هم آشنا کردم ‫و رابطه خوبی داشتین، مگه نه؟
‫آره، ۱۵ سال پیش ‫به مدت یه سال داشتیم.
‫اسمش سباستینه، تو کار تبلیغاته، ‫قدش ۱۸۵ سانته.
‫به نقل از پروفایلش، ‫مدت زیادی...
‫رو کشتی‌های گرون می‌گرده.
‫بهش گفتم از اون‌جایی که تو مهمونمون می‌کنی، ‫خودت می‌گی کجا بریم.
‫من پول چنین کاری رو نمی‌دم.
‫وای مارکوس.
‫من خیلی دوست دارم ‫سباستین امشب با دیدنم...
‫اسم خودش رو هم از یاد ببره، خب؟
‫خلاصه، به نظرم بهتره ‫پیش‌نیازهاش رو فراهم کنیم.
‫همین الان فراهم کنیم.
‫بجنب.
‫- شرایط عوض شد. ‫- آره.
‫رو پیشخوان هم خاکستر ریخت.
‫[رستوران تیتی گریل] ‫[رستوران لا کاوه گورماند]
‫[لیلی کین]
‫[ویکتوریا والنتاین و جنگل دروغ]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اِم، اگه می‌شه، ‫می‌خوام این رو تعویض کنم. ممنون.
‫خرید الیور آلستونه؟
‫آره. الیور آلستون خریده بودش.
‫کلی تو این مغازه خرج کرده. ‫احتمالا با خودتون هم لاس زده.
‫می‌دونین چی به سرش اومده؟
‫خیلی غم‌انگیزه.
‫هر وقت می‌اومد خرید، ‫برامون قهوه می‌آورد.
‫شما که احیانا یادتون نیست ‫با مرد دیگه‌ای...
‫به اینجا اومده باشه، مگه نه؟
‫اِم، گاهی اوقات پسر جوان‌تری همراهش بود.
‫از شما جوان‌تر بود. ‫اِم، شاید دوست‌پسرش بوده باشه، نمی‌دونم.
‫اِم، شما دستیارشین؟
‫من شوهرشم.
‫اِم، الیور هم دقیقا قبل از مرگش، ‫این رو واسه اون پسر خریده بود.
‫جلوی چشم مرد مرد، ‫نه جلوی دوست‌پسرش.
‫خب، دوستانم الان همین بالان ‫و می‌خوان از مغازه‌تون خرید کنن،
‫من هم خوشحال می‌شم ‫بخشی از هزینه‌اش رو با این بپردازم.
‫پس اگه می‌شه استثنا قائل بشین.
‫در غیر این صورت، باید شاهد ‫فروپاشی آرومم تو مغازه‌تون باشین.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫بیش از حد روشن‌فکرانه است؟
‫یا... به حد کافی روشن‌فکرانه است؟
‫توازنش قشنگه.
‫پیراهن هوشمندانه‌ایه.
‫تو هم که پوشیدیش.
‫یه روز مردی اون قلب سنگت رو ‫آب می‌کنه عشقم.
‫رو قلبت سشوار می‌گیره، ‫بهت قول می‌دم.
‫عینکت رو خیلی دوست دارم.
‫شالت هم خیلی قشنگه. ‫جفتشون رو بخر. چرا که نه؟
‫عاشق اون واحد بودم.
‫- عاشق اون واحد بودی؟ ‫- عاشق اون واحد بودم.
‫شما که بعد از ۵ ماه زندگی ‫به هم زده بودین.
‫خودم می‌دونم. ‫ولی الان نگاهی بهمون بنداز.
‫راستش، خیلی به یاد اون واحدم.
‫روز اثاث‌کشیمون رو هم یادته؟
‫- وای خدایا. ‫- گفتی چی پیدا کرده بودی؟
‫یه آلت مصنوعی دست‌ساز پشت تخت بود.
‫- گفتی چی بود؟ شامپو بود...؟ ‫- ظرف عطر بود، آره.
‫ظرف عطری بود ‫که یکی دورش کاندوم کشیده بود.
‫باید در دفاع از اون خانم‌ها بگم...
‫که همه می‌گفتن تن‌فروشان ‫شلخته و حواس‌پرتی بودن.
‫حرف نداشتن.
‫اصلا نمی‌خوای از ترانس بگی؟
‫ببین، مشکلم همینه. ‫همه می‌خوان از ترانس بگن.
‫من می‌خوام از خودم بگم.
‫- هوم. ‫- خیلی‌خب.
‫بیا از خودت بگیم.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب...
‫می‌خوام روزی سوار اون بشم...
‫و می‌خوام امشب خوش بگذرونم.
‫دنبال کسی‌ام که بخواد کشفم کنه.
‫درخواست زیادیه؟
‫نه.
‫از اون واحد خوشت می‌اومد؟
‫یادمه یه شب که سوفی ‫از اون باری که تابستون...
‫اون سال توش کار می‌کرد برگشته بود...
‫- و رابطه خودمون خوب بود... ‫- هوم.
‫و اون سی‌دی التون جان رو...
‫تو مسابقه اون میخونه ‫اون طرف خیابون برنده شده بودیم،
‫سی‌دیه رو گذاشته بودیم ‫و کل پنجره‌ها رو باز کرده بودیم،
‫آخه اونجا عین سونا بخار می‌موند،
‫بعدش همگی رو تخت دراز کشیدیم ‫و امیدوار بودیم نسیمی بوزه.
‫بعدش یه لحظه صدای بیس ‫همسایه‌های پایینیمون...
‫کاملا با آهنگ «این قطار دیگه ‫اونجا توقف نمی‌کنه» هماهنگ شده بود.
‫- عجیب‌ترین چیزها یادت می‌مونه‌ها. ‫- نه، همه‌مون هم قانع شده بودیم...
‫به خاطر گرما توهم یکسانی رو ‫تجربه کردیم؛
‫ولی این‌طور نبود.
‫صرفا خاطره‌ای زیبا تو اون واحد بود.
‫همون شب بود که شراب قرمزم رو...
‫روی اون کفش نوک‌تیز وحشتناکی که همیشه ‫پات می‌کردی ریختم و گریه کردی؟
‫برو بابا.
‫[رستوران آکرو د بورگون]
‫ظاهرم چطوره؟
‫معلومه خودت پیراهنت رو حساب نکردی.
‫عه، اومد.
‫بونژو.
‫کلمه فرانسوی دیگه‌ای بلد نیستم.
‫این‌ها دوستانم هستن، ‫ایشون مارکه...
‫- بونژو. ‫- ایشون هم توماسه.
‫همون توماس صدام کنین. ‫توماس کافیه.
‫- ایشون اسمه است... ‫- سلام.
‫- ایشون هم رمیه. ‫- بونژو.
‫بونژو.
‫عه.
‫- خب، چی می‌خوریم؟ ‫- شراب می‌خوریم.
‫هوم. عذر می‌خوام.
‫خب، همدیگه رو از کجا می‌شناسین؟
‫همکاریم.
‫اِم، من دیروز مشغول به کار شدم.
‫همین دیروز باهاشون آشنا شدی؟
‫آره، ولی سب از بچه‌های دفتر پرسید ‫کی می‌خواد امشب سکس کنه،
‫من هم با خودم گفتم: ‫«چرا که نه؟ شاید خوش بگذره.»
‫- میل داری؟ ‫- خیلی‌خب. آره.
‫عه. خیلی‌خب. اوهوم. هوم.
‫سب بهم گفته شوهرت مرده.
‫اِم... درسته، آره.
‫گفت کشتنش.
‫هوم.
‫کشتنش، آره.
‫ولی به قتل نرسونده بودنش.
‫- عموی من رو به قتل رسونده بودن. ‫- وای خدایا.
‫تو کار ساخت‌وساز بود؛
‫ولی بعدش فهمیدیم ‫با مافیا همکاری می‌کرد.
‫زنده زنده سوزوندنش.
‫عجب.
‫تـ... تسلیت می‌گم.
‫مرسی.
‫حتما دلتنگشی.
‫- پیچیده است. ‫- آره.
‫عشق همین‌جوریه دیگه.
‫آماده‌این سفارش بدین؟
‫آره، من گوشت می‌خورم.
‫[رستوران لاپون دورو]
‫من نقطه نظرات محکمی دارم، متوجهی؟
‫بابت نقطه نظراتم هم عذرخواهی نمی‌کنم.
‫نمی‌تونم مدام زیردست بقیه باشم.
‫باید سکان زندگیم رو به دست بگیرم.
‫چیکار می‌کنه؟
‫باید هر کاری که منجر ‫به خرسندیت می‌شه رو ادامه بدی.
‫- احسنت. ‫- کسی جز خودت هم نمی‌دونه چه کاریه.
‫کسی جز خودم نمی‌دونه چه کاریه.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، رو کاغذ درسته،
‫ولی من خیال می‌کردم تا الان خودم ‫نمایشگاه بزنم. زندگی گاهی این‌جوریه دیگه.
‫آدم گاهی مجبوره خلاف میلش عمل کنه ‫تا به هدف اصلیش برسه.
‫نه، نه. تو درک نمی‌کنی. ‫تو درک نمی‌کنی. نه‌خیر.
‫درک نمی‌کنه یا خودت نمی‌خوای ‫حرفش رو بفهمی؟
‫این پسر واسه شوهرش کار می‌کرده‌ها.
‫خیلی‌خب، من بابت «همکاری» ‫با شوهرم ناراحت نمی‌شم.
‫اگه من تصویرنگاری نمی‌کردم،
‫لیلی کین اصلا مشهور نمی‌شد، اینه که...
‫عزیزانم، عزیزانم، عزیزانم، حاضرم به هر دری ‫بزنم که جایگاه شما رو داشته باشم.
‫لذت ببرین.
‫کی این‌ها رو سفارش داده؟
‫خودت دادی.
‫- بده بیاد. ‫- همین رو کم داشتی.
‫خیلی‌خب.
‫به افتخار کاری که منجر ‫به خرسندی آدم می‌شه.
‫قراره بفهمی چه خواننده خوبی‌ام.
‫خیلی مشتاقم.
‫[پیام‌ها]
‫حرف ندارم.
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم.
‫[پیام‌ها]
‫[تئو: ماچ]
‫[رستوران آکرو د بورگون]
‫♪ مهم نیست پذیرای اتفاقات ♪ ‫♪ خوب و بد باشیم، یا کنارشون بزنیم، ♪
‫♪ ولی ما... ♪
‫♪ ما مال همدیگه‌ایم ♪
‫ای وای.
‫♪ نمی‌خوام بگم ♪
‫♪ نمی‌خوام باز هم دعوا کنیم ♪
‫♪ نمی‌خوام روزم رو بدون تو سر کنم ♪
‫♪ سر کنم ♪
‫خب، الان ساعت ۲:۰۰ بامداده،
‫یعنی رسما یه سال از مرگ همسرم گذشته.
‫با این که آدمی به شدت وسواسی بود، ‫افتضاح عظیمی به جا گذاشت.
‫این آهنگ رو به خودش...
‫و تو...
‫و ایشون تقدیم می‌کنم.
‫♪ شاید باورت نشه، ولی من دیگه ♪ ‫♪ به معجزه اعتقادی ندارم ♪
‫♪ تازه، وقتی فکر می‌کنم، ♪ ‫♪ گمون نکنم اصلا اعتقاد داشته بوده باشم ♪
‫♪ کل اون حرف‌هایی که تو آهنگ‌هام زدم ♪ ‫♪ و کل حرف‌های ادبی که ازم شنیدی ♪
‫♪ می‌گفتم حقیقت سیاه و سفیده ♪ ‫♪ حرف‌های احساسی می‌نوشتم ♪
‫♪ ولی اصلا برام معنای خاصی نداشتن ♪
‫♪ من قبلا عین قطار اصلی بودم ♪
‫♪ دود می‌کردم، سوت می‌کشیدم ♪ ‫♪ و به سمت غرب حرکت می‌کردم ♪
‫♪ درد و عذابم رو از دم ♪ ‫♪ خونه همه جمع می‌کردم ♪
‫♪ رو خط‌آهن داستانم حرکت می‌کردم ♪
‫♪ کوره‌ام به مرور زمان می‌سوخت ♪
‫- ♪ ولی این قطار... ♪ ‫- ♪ این قطار دیگه اونجا... ♪
‫♪ این قطار دیگه اونجا... ♪
‫♪ این قطار دیگه اونجا توقف نمی‌کنه ♪
‫♪ نمی‌کنه ♪
‫زبونت آبیه.
‫مشروبمون آبی بود.
‫تازه متوجه شدم که احتمالا از نظر کسی ‫که یه بار بیشتر ندیدم، چطور جلوه می‌کنم،
‫ولی معمولا این‌طوری نیستم.
‫به جز فرو کردن زبون آبی رنگت تو گلوم...
‫- و کوبیدن سرم به دیوار... ‫- اوهوم.
‫اون‌قدرها هم بد جلوه نمی‌کنی.
‫نمی‌دونم چرا چنین کاری کردم.
‫به نظرم جذاب بود. ‫به نظرم کار جذابی بود.
‫می‌خوای زبونت کمی هوا بخوره؟
‫آره.
‫یه لحظه وایستا.
‫هوم.
‫حالت خوبه؟
‫نه.
‫- ببین. ‫- چیه؟
‫کجا می‌ری؟
‫- می‌رم قدم بزنم. ‫- نه، بشین.
‫نه. زود برمی‌گردم.
‫زود برمی‌گردم. خوش باشین.
‫ای بابا.
‫[کافه براسری]
‫خیال نمی‌کردم ازت خبری بشه.
‫من هم خیال نمی‌کردم؛
‫ولی شرایط عوض می‌شه دیگه.
‫- عه، عجب. ‫- هوم.
‫- کدوم شرایطت عوض شد؟ ‫- خیلی چیزها عوض شد.
‫گمون کنم احساس... تنهایی می‌کردم.
‫نمی‌دونم بیان چنین حرفی جلوت ‫بی‌ادبانه حساب می‌شه یا نه.
‫چرا بی‌ادبانه حساب بشه؟
‫خب، حس می‌کنم شاید چنین حرفی ‫به خودم بر بخوره.
‫خیلی خوشم نمیاد ‫کسی صرفا از روی تنهایی...
‫و دنبال همنشین بودن ‫باهام ارتباط برقرار کنه.
‫یعنی دلیل برقراری ارتباطش...
‫چندان عاشقانه نباشه، ‫عملی باشه.
‫خب، چه اشکالی داره؟
‫احساس تنهایی می‌کردی و یاد من افتادی. ‫به نظرم تا حدی عاشقانه محسوب می‌شه.
‫این روزها همه باید رژه برگزار کنن...
‫که نشون بدن چقدر قدر همدیگه رو می‌دونن.
‫خب، خیلی‌ها متزلزلن.
‫مثلا تو خیلی اعتماد به نفس داری،
‫اما مغرور نیستی ‫که کار خیلی دشواریه.
‫به نظرم افراد مغرور ‫می‌خوان چیزی رو ثابت کنن.
‫مگه همه‌مون نمی‌خوایم ‫چیزی رو به کسی ثابت کنیم؟
‫آره، معلومه؛ ‫ولی من ترجیح می‌دم رک و راست بگم.
‫به نظرم خیلی‌ها ترجیح می‌دن ‫خیلی از مسائل رو رک و راست بگن؛
‫اما خیلی‌ها به همین راحتی ‫صداقت به خرج نمی‌دن.
‫بهتره بدن.
‫مرسی.
‫شصت و پنج ساله ‫که دستور پختشون رو عوض نکردن.
‫- هوم. ‫- هوم.
‫الان حالت چطوره؟
‫بد نیستم.
‫اگه سالن‌دار می‌اومد ‫و نظرت رو راجع به سوپشون می‌پرسید،
‫تو هم می‌گفتی: «بد نیست،»
‫ازت می‌خواست بری بیرون.
‫نه، احتمالا ازمون می‌پرسید...
‫چرا داریم سر قرار ‫سوپ پیاز می‌خوریم.
‫مگه الان اومدیم سر قرار؟
‫نمی‌دونم، خودت بگو.
‫ظاهرا آدم خیلی شفافی هستی.
‫یعنی چی؟
‫بهت نمیاد زیاد دروغ بگی.
‫نمی‌دونم. سعی می‌کنم دروغ نگم.
‫هوم.
‫من خیلی وقته که دارم دروغ می‌گم.
‫به خیلی‌ها دروغ می‌گم؛
‫اما بارش خیلی سنگینه.
‫انگار دارم... با لباس شنا می‌کنم ‫و نمی‌تونم در بیارمشون.
‫دیگه از کارم خوشم نمیاد، ‫ولی به خاطر دستمزد خوبش همچنان بهش مشغولم.
‫حالم از این بابت به هم می‌خوره؛
‫- هوم. ‫- ولی در حد استعفا به هم نمی‌خوره.
‫حالم از همین وضعیت بیشتر به هم می‌خوره.
‫- بهتره از کارت استعفا بدی. ‫- آره.
‫چیکار می‌کنی؟
‫سعی می‌کنم لباست رو در بیارم.
‫مسئله‌ای رو صادقانه بهت گفتم.
‫حالا نوبت توئه مسئله‌ای صادقانه بهم بگی.
‫سعی می‌کنم قضاوتت نکنم.
‫حس می‌کنم وقتی با شوهرم آشنا شدم، ‫مادرم رو تنها گذاشتم.
‫انگار خواستم حواس خودم رو پرت کنم ‫و تنهایی با مرگش کنار نیام.
‫به خودم فرصت سوگواری...
‫یا...
‫مواجهه با حقیقت مرگش ندادم.
‫چنین کاری نکردم.
‫شونه خالی کردم.
‫هوم.
‫دیگه نقاشی کردم. ‫از کارهایی که با انجامشون...
‫به یادش می‌افتادم اجتناب کردم، ‫ولی در واقع...
‫با تمام وجود می‌خواستم به یادش بیفتم.
‫حالا حس می‌کنم دارم در حق الیور ‫هم همون کار رو می‌کنم.
‫من از روی ترس قبول کردم...
‫ازدواجمون باز باشه، ‫از روی اعتماد نبود.
‫خودش ازم خواسته بود،
‫من هم از بهانه رفتنش...
‫بیش از خوشحال کردنش می‌ترسیدم،
‫واسه همین قبول کردم.
‫قوانینی داشتیم. ‫می‌گفت سفر کاریه و تکرار نمی‌شد.
‫«نمی‌خوام تعریف کنی.»
‫ولی اون قوانین رو زیر پا گذاشت.
‫من هم...
‫حس می‌کنم دارم ‫خشم رو برمی‌گزینم...
‫که حواسم رو... ‫از دلتنگیم پرت کنم.
‫با تمام وجود می‌خوام ‫بتونم باهاش دعوا کنم.
‫به نظرم بهتره نقاشی رو از سر بگیری.
‫البته بعضی‌ها بهم گفتن ‫زیادی فضولی می‌کنم.
‫هوم.
‫بازی افتضاحیه.
‫- چه حیف که شهرتون این‌قدر زشته. ‫- دقیقا.
‫- آره. مشکل بزرگیه. ‫- دقیقا. آره.
‫بهتره نقل‌مکان کنم.
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫می‌خوام غافلگیرت کنم.
‫- وایستا. ‫- خیلی‌خب.
‫مرسی.
‫تا حالا به اینجا اومدی؟
‫نه، نیومدم. ‫همیشه می‌خواستم بیام، ولی...
‫مرسی.
‫[نیلوفرهای آبی اثر کلود مونه]
‫مونه دو همسر و پسرش رو ‫از دست داده بود،
‫در حین نقاشی این آثار هم ‫داشت بیناییش رو از دست می‌داد.
‫اینجا سرای فقدانه.
‫وای.
‫واقعا برنده شد.
‫یکی تصمیم گرفته بود عزیزانش رو ‫این‌طوری به خاطر داشته باشه.
‫- خیلی خاصه، مگه نه؟ ‫- هوم.
‫شگفت‌انگیزه.
‫فرض کن بتونی چنین کاری بکنی.
‫تو هم می‌تونی.
‫اِم... نه، نمی‌تونم.
‫نه، این کار که نمی‌شه، ‫آخه این کار رو قبلا کردن.
‫خیلی هم موفقیت‌آمیز بود؛
‫ولی می‌تونی یه کاری بکنی.
‫تو خیلی باهام مهربونی.
‫تعمدیه.
‫درگذشت شوهرت رو تسلیت می‌گم.
‫درگذشت مادرت رو هم تسلیت می‌گم.
‫آهای؟
‫- کجا بودین؟ ‫- خودت کجا بودی؟
‫می‌شه آروم بگیری توماس؟
‫کجا رفته بودی؟
‫رفتم قدم بزنم. چطور مگه؟ ‫جریان چیه؟
‫قدمت خیلی طول کشید.
‫آره، قدمم خیلی طول کشید. ‫چه اشکالی داره؟
‫مجبور شدم صورت‌حساب همه رو ‫تو کارائوکه حساب کنم.
‫خیلی‌خب، قطعا خودم ‫صورت‌حساب کارائوکه رو باهات حساب می‌کنم.
‫منظورم این نبود. ‫یعنی بود، باید هم حساب کنی.
‫آخه گفته بودی برمی‌گردی؛ ‫ولی برنگشتی.
‫سوفی تا آخر شب ‫قدرت تکلمش رو از دست داده بود.
‫خب که چی؟
‫خب، وقتی داشتم ۱,۵۰۰ یورو ‫بابت صورت‌حساب همه می‌دادم،
‫عین گاو رفت و دیگه گوشیش رو جواب نداد.
‫من که بهت گفتم ‫تو بار جا گذاشته بودمش.
‫خیلی‌خب... ‫متوجه منظورت نمی‌شم.
‫با مردی که هیچ‌کدوممون نمی‌شناسیم رفت.
‫تو نبودی.
‫آره خب، درسته که من قرص خورده بودم ‫و کمی مست بودم،
‫ولی وقتی بعد از چنین اتفاقی ‫از بهترین دوستمون...
‫خبری نشه، می‌ترسم.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. منطقیه؛
‫ولی می‌تونستی اون گوگولی رو بیاری خونه...
‫و اینجا با همدیگه تنها باشین.
‫- معلوم بود که چیزیمون نشده. ‫- واقعا؟
‫سوف، نمی‌خوای بهش بگی ‫دیشب از کجا سر در آوردی؟
‫آهای؟
‫توماس. عذر می‌خوام، خب؟ ‫ازت ممنونم. می‌شه ولش کنیم؟
‫پلیس‌ها سوف رو بازداشت کرده بودن.
‫دیدن کنار ایستگاه اتوبوسی ‫در فاصله نیم‌ساعتی شهر خوابیده.
‫یعنی وقتی خودت داشتی چرت می‌زدی، ‫من پیشش بودم و داشتم مشکل رو حل می‌کردم.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫الان اینجام دیگه، مگه نه؟
‫واقعا نمی‌دونم از کی تنها دوست ‫این سفر تخمی محسوب شدم.
‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫- ای خدا.
‫توماس، عذر می‌خوام ‫که مجبور شدی چنین تجربه‌ای داشته باشی.
‫تأثیر مواد هنوز از بین نرفته؟
‫صـ... صرفا می‌خوام...
‫چطور ممکنه مرگ شوهرت ‫به لوس‌تر شدنت منجر شده باشه؟
‫جانم؟
‫عـ... عذر می‌خوام.
‫فکر کنم اشتباه اومدم.
‫پس چطوری در اینجا رو ‫با کلید باز کردی؟
‫عذر می‌خوام. گمون نمی‌کردم کسی اینجا باشه.
‫جریان چیه؟ ‫تو کی هستی؟
‫لوکا هستم.
‫می‌خوای بهشون بگی ‫یا ترجیح می‌دی خودم بگم؟
‫الیور با کس دیگه‌ای آشنا شده بود.
‫- منظورت چیه؟ ‫- جریان از همین قراره.
‫وایستا ببینم، وایستا ببینم.
‫الیور کلید واحدتون رو ‫به این بچه داده بود؟
‫- من نمی‌شناختمتون. ‫- اینجا واحد خودمون نیست.
‫واحد الیوره.
‫گمون کنم واحد مشترکتون باشه؟
‫نه.
‫خودم همین اواخر ‫از این اتفاقات خبردار شدم...
‫و اگه راستش رو بخواین،
‫واقعا خیلی رقت‌انگیز بود؛
‫ولی باید قبلا از فسخ ‫قرارداد اینجا، می‌دیدمش...
‫و می‌خواستم کار خوبی ‫در حق شما کرده باشم...
‫دروغ گفتنت رقت‌انگیزه مارک.
‫- توماس. ‫- بهتر بود نمی‌اومدم اینجا.
‫حرفم هنوز تموم نشده.
‫خودت تنهایی از پس هیچ‌کاری بر نمیای؟
‫حتما باید ما رو تا اینجا بکشونی ‫که همراهت باشیم...
‫و خودت زندگی دوجانبه شوهرت رو بسنجی؟
‫کارت تبریک کریسمس الیور رو باز کردم.
‫نوشته بود با کس دیگه‌ای آشنا شده. ‫فرو پاشیدم. تصمیم اشتباهی گرفتم.
‫هوم.
‫واقعا می‌خوام کنارتون باشم. ‫اصلا قرار نبود...
‫- این‌طوری نبود. ‫- چنین حرفی رو تو کارت نوشته بود؟
‫تو وانمود کردی ‫قبلا هم اینجا بودی.
‫توماس، انگار اینجای آدم درد می‌گیره.
‫با چی؟
‫با فقدان.
‫انگار اینجا آدم زخمی ایجاد می‌شه ‫و هیچ‌وقت خوب نمی‌شه؛
‫آدم هم به طریقی راه‌حل‌هایی پیدا می‌کنه...
‫که حواسش ازش پرت بشه ‫و اون‌قدر درد نکشه؛
‫ولی آره، گاهی اوقات حواسش...
‫از اتفاقات اطرافش پرت می‌شه، ‫آخه صرفا...
‫صرفا می‌خواد بتونه ‫عین سابق نفس بکشه.
‫خلاصه... آره، من گند زدم.
‫ضمنا، عذر می‌خوام که خیلی لوسم. ‫صرفا می‌خوام یاد بگیرم...
‫با حقیقت مرگ شوهرم، ‫تنها موندم...
‫و کنار اومدن...
‫با این وضعیت کنار بیام. ‫همین وضعیت رو می‌گم.
‫ببخشید...
‫تو باید باهاش کنار بیای، ‫ولی من هم حق دارم احساسات داشته باشم.
‫به نظرم بهتره بری.
‫امشب جای دیگه‌ای ندارم.
‫می‌شه حداقل تا جایی پیدا کنم، ‫اینجا بمونم؟
‫می‌تونم تو مستراح بمونم.
‫وای خدایا، نباید تو مستراح قایم بشه.
‫ببخشید، مگه اینجا خونه خودت نیست؟
‫خونه من برلینه.
‫پس از کجا با شوهرم آشنا شدی؟ ‫اگه تو برلین هم واحد داشته باشیم...
‫ساکن برلینم، ‫ولی زیاد تو پاریس می‌رقصم.
‫جایزه بورسیه هنر الیور رو برده بودم.
‫پارسال تو پاریس اجرا داشتم...
‫و الیور بعد از اجرا اومد پشت‌صحنه ‫که خودش رو معرفی کنه.
‫آره، معلومه که اومد.
‫با هم در تماس بودیم ‫و بعدش یهو...
‫- می‌خواستی کجا بری؟ ‫- نباید اینجا بمونه.
‫- اون که جای دیگه‌ای نداره. ‫- خودم می‌دونم.
‫من تحت این شرایط ‫آدم بدی نیستم.
‫خب که چی؟ خیر سرش ‫الان دیگه باید پیشمون بمونه؟
‫کمکی از دستم بر نمیاد؟
‫نه.
‫می‌شه لطفا تو خونه نکشی؟
‫ببخشید، ولی دارم زیر جو سنگین ‫این خونه خفه می‌شم.
‫- می‌شه یه پک بزنم؟ ‫- بردارش.
‫اشکالی نداره؟
‫سر شام سیگار می‌کشین؟ ‫نمی‌دونستم یهو به سال ۱۹۸۸ سفر کردم.
‫آها.
‫ببخشید، اصـ... ‫اصلا نمی‌دونم چیه.
‫از همگی عذر می‌خوام. گند زدم.
‫بهتر نیست کسی قبل از غذا چیزی بگه؟
‫توماس، به نظرم بهتره پای خدا رو ‫اصلا سمت این غذا باز نکنیم.
‫گمون کنم منظورش به الیور بود.
‫درسته. ببخشید.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫مارک، پشم‌هام.
‫می‌شه لطفا یه بار ‫کارم اشکال داشته باشه؟
‫بذار اشکال داشته باشه.
‫بذار امشب بابت ریدنم عذرخواهی کنم.
‫آخه اگه نکنم، عین همیشه ‫نادیده می‌گیریمش.
‫توماس، بابت دیشب عذر می‌خوام.
‫بابت بی‌اعتنایی به احساساتت هم عذر می‌خوام.
‫ضمنا، خیلی بابت ترسوندنت شرمنده‌ام.
‫تو رو نمی‌شناسم، ولی عذر می‌خوام ‫که مجبوری این حرف‌ها رو بشنوی.
‫وای مارک، عذر می‌خوام.
‫الان باید بیرون مشغول رقص می‌بودیم.
‫اگه الان اینجا بود، ‫همین رو می‌خواست.
‫ضمنا، خودم می‌دونم ‫کار زشتی در حقت کرد،
‫ولی باید بدونی الیور ‫با تمام وجود عاشقت بود.
‫مدت خیلی زیادی عاشقت بود.
‫ضمنا، متأسفم که دیگه پیشمون نیست.
‫دل خودم هم براش تنگ شده.
‫ریدم توش.
‫انتظارش از ما ‫بیشتر از این حرف‌ها بود.
‫به سلامتی درد و عذاب تخمیمون.
‫تو هم جامت رو بگیر بالا.
‫ترانس ولم کرد؛
‫ولی حقم بود.
‫باید برم هوا بخورم.
‫خیلی‌خب، سوار چرخ‌فلک شدیم. ‫می‌شه بهمون بگی جریان از چه قراره؟
‫یا خدا، چقدر فشار میاری توماس.
‫ترانس از بس منتظر مونده بود ‫به خودم بیام، خسته شده بود؛
‫ولی به نظرم گناهی نداره.
‫کنار اومدن با من خیلی دشواره.
‫این همه مدت خیال می‌کردم ‫ترانس برام گزینه بی‌خطری محسوب می‌شه؛
‫اما گزینه بی‌خطری نبود.
‫خود امنیت بود.
‫من هم همین مسئله رو نمی‌فهمیدم.
‫آخه کنار اومدن با من خیلی دشواره.
‫زنی ۳۵ ساله‌ام که مرد خوبی عاشقش بود،
‫اما یه ایستگاه اتوبوس رو ‫بهش ترجیح دادم.
‫شاید حالت بهتر بشه که بدونی به نظرم ‫هیچ‌کس واقعا زندگیش رو جمع و جور نکرده.
‫خیلی‌خب. در این زمینه باهات مخالفم.
‫به نظرم ملت می‌تونن ‫زندگیشون رو جمع و جور کرده...
‫و کاری کنن افتضاح زندگیشون رو برنداره.
‫به نظرم می‌تونن با ملت ‫مهربون و سخاوتمند باشن...
‫و سلاح بقیه رو بخوان.
‫خلاصه، نه‌خیر، به نظرم ‫این‌جوری شونه خالی می‌کنی.
‫به نظرم جفتتون واسه همین نمی‌فهمین ‫با رفتارتون به بقیه آسیب می‌زنین.
‫ببین، وقتی خواستم راستش رو بگین...
‫خیلی‌خب، چون دیشب زود رفتم ‫چنین حرفی می‌زنی؟
‫نه‌خیر، حرفم خیلی کلی‌تره.
‫خب، کلی‌تر یعنی چی؟
‫یعنی...
‫کلی‌تر یعنی چی توماس؟
‫بحث کلی‌تری وجود نداره، خب؟ ‫می‌شه پیاده بشیم؟
‫چرا فقط وقتی این روسیاهت می‌کنه، ‫این‌قدر عصبانی می‌شی؟
‫چرا فقط از خودش دلخور می‌شی؟
‫ملت همیشه احساسات ناجوری رو ‫تجربه می‌کنن توماس.
‫پیش میاد.
‫خیلی افتضاحه، ولی پیش میاد.
‫اشکالی نداره.
‫اصلا من رو ترجیح نمی‌دن.
‫دلیلش رو هم نمی‌دونم.
‫صرفا شما رو نمی‌گم‌ها، ‫کلا من رو ترجیح نمی‌دن.
‫اصلا در اولویت کسی نیستم.
‫انگار ملت خیلی راحت تشخیص می‌دن.
‫می‌دونستی رابطه‌مون ‫می‌تونست خیلی راحت باشه؟
‫خودم می‌دونم.
‫می‌دونم؛
‫ولی نبود.
‫تقصیر تو هم نیست.
‫تقصیر جفتمونه.
‫به نظرم کافیه برم خونه ‫و چند وقتی همدیگه رو نبینیم.
‫- چی؟ ‫- نمی‌خوام چنین مسئله‌ای...
‫رو چرخ‌فلک وسط پاریس ‫داستان درست کنه.
‫درست می‌گی، ملت زندگیشون رو ‫جمع و جور نمی‌کنن؛
‫ولی به نظرم به خاطر خودمون هم که شده...
‫باید بیشتر تلاش کنیم.
‫نه، نه.
‫- نه، نه، نه. ‫- دوباره می‌ریم!
‫- دوباره می‌ریم. ‫- نه.
‫شاید داره مجبورمون می‌کنه.
‫ریدم توش.
‫خب، قصد داری کی برگردی؟
‫قطارهاشون همه ساعته است، ‫هر وقت بتونم برمی‌گردم.
‫من هم باهات میام.
‫خونه چندتا کار دارم. ‫البته اگه بخوای، می‌مونم.
‫نه، نه، اشکالی نداره. ‫به کارهای خودت برس.
‫گمون کنم سوار همین بشم.
‫خیلی‌خب.
‫لندن می‌بینمت.
‫- رسیدیم خونه بهت پیام می‌دم. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی دوستت دارم.
‫«عا پلو تار.»
‫دیشب که با گریه از خونه سباستین زدم بیرون، ‫این جمله رو بهم یاد داد.
‫برای آخرین بار این زن جذاب ‫و داغون رو بنگرین دوستان عزیزم.
‫خیلی بهمون کمک کرده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- بفرما تو. ‫- باشه.
‫کفشم رو در بیارم؟
‫- نه. ‫- خیلی‌خب.
‫هوم.
‫خب...
‫همه‌چی رو شد ‫و دوستانم دارن می‌رن خونه.
‫خوب پیش رفت؟
‫خیلی خوب پیش رفت. آره.
‫چه خبر ناگواری.
‫به نظرم اجتناب‌ناپذیر بود.
‫کلی عشق...
‫و غم بی‌مورد درونمونه.
‫نصف مردم پاریس همین شکلی‌ان.
‫سلام.
‫برات هدیه کریسمس خریده بود.
‫من پسش دادم.
‫عذر می‌خوام.
‫خیلی عاشقت بود.
‫اصلا نمی‌دونم داشتیم چیکار می‌کردیم.
‫نمی‌خواست ولت کنه.
‫هوم.
‫نمی‌خواست زندگی مشترکش رو ‫کنار بذاره.
‫قصد داشت در این زمینه ‫باهات صحبت کنه، ما صرفا...
‫زندگی مشترکمون.
‫درسته، ببخشید.
‫می‌دونستم به این همه ‫دردسرش نمی‌ارزه.
‫راستش...
‫به عمرم کسی رو ندیده بودم ‫که این‌قدر راجع به خودم کنجکاو باشه.
‫راجع به همه‌کس و همه‌چیز کنجکاو بود.
‫واسه همین کنجکاو موندنش ‫راجع به من حس خیلی خوبی داشت.
‫دلم واسه اون حس تنگ می‌شه.
‫خیلی تنگ می‌شه.
‫- خب، همین‌جا اقامت داشتین یا... ‫- نه.
‫نه، تازه اینجا رو گرفته بود. ‫گمون کنم واسه کارش گرفته بود.
‫ضمنا، اصلا اون‌طوری نبود.
‫تو رو مقصر نمی‌دونم ‫که به شوهرم علاقمند شدی.
‫علاقمند نشدن بهش کار دشواریه.
‫گمون کنم بغل زیاده‌روی باشه، متوجهی؟
‫آره، درک می‌کنم.
‫خب، مشاور املاک تماس گرفت و گفت...
‫ترجیح می‌ده خونه لندن رو ‫هفته آینده واسه فروش بذاره.
‫خیلی‌خب.
‫مشکلی نداره؟
‫نه، ندارم.
‫اونجا خونه من نیست. ‫از اولش خونه خودش بود.
‫حس می‌کنم از این کارم خوشتون نمیاد.
‫نظر من در این زمینه اهمیتی نداره.
‫خب، شما مدیر مالیم هستین، ‫من هم دارم خونه‌ام رو می‌فروشم.
‫نظرتون اهمیت داره.
‫گمون نکنم بخوای فرار کنی؟
‫یعنی از خودش فرار کنی.
‫هوم.
‫همین ماه ۱۲ سال ‫از فوت همسرم می‌گذره.
‫من فرار کردم.
‫ازش فرار کردم.
‫از خودمون فرار کردم.
‫فیزیولوژی به شکل هوشمندانه‌ای ‫ازمون مقابل چیزهایی...
‫که به خیال خودمون جسممون رو ‫تهدید می‌کنن، محافظت می‌کنه.
‫واسه همین هرچی بیشتر ‫از بقیه فاصله می‌گیریم،
‫احساسات کمتری رو تجربه می‌کنیم.
‫این مسئله اون موقع به نفعم بود. ‫زندگیم رو کردم. دانشگاه رو از سر گرفتم.
‫دانش مالی خوندم.
‫کسب‌وکار موفقی راه انداختم.
‫خونه قشنگی خریدم.
‫لباس‌های خوبی خریدم.
‫اصلا به کس دیگه‌ای علاقمند نشدم.
‫آدم می‌تونه این شکلی دوام بیاره.
‫ولی بالاخره روند تکراری زندگی ‫تو ذوقش می‌خوره.
‫زندگی جدیدی هم ‫که در قالب پناهگاه خودش ساخته...
‫کم‌کم به پوچی بدل می‌شه.
‫آخه کم‌کم متوجه می‌شه...
‫اجتناب از غم...
‫اجتناب از عشق هم محسوب می‌شه.
‫چنین ادراکی این‌قدر رو اعصابه ‫که آدم خیال می‌کنه سوهاضمه بهش دست داده.
‫خب، چند وقته خیلی زحمت کشیدم ‫که دوباره اعتمادش رو جلب کنم،
‫ولی کارم رو راحت نکرده.
‫بازی در میاره؟
‫نه.
‫احساساتش هنوز عین سابقه.
‫ضمنا، می‌گه هنوز هم می‌خواد ‫در نهایت باهام ازدواج کنه.
‫خلاصه، اگه قرار باشه ‫روزی ازدواج کنیم،
‫باید بدونه مشکلی ندارم، متوجهی؟
‫- من هم درک می‌کنم. ‫- هوم.
‫معجزه شده که آدم افتضاحی نیست.
‫وای خدایا، معجزه خیلی بزرگیه.
‫- از قبل هم بهتر شده، مگه نه؟ ‫- هوم.
‫با توماس صحبت نکردی؟
‫کردم.
‫راستش، براش تو برنامه‌ها ‫پروفایل ساختم.
‫قدم مهمیه.
‫وای، قدم خیلی مهمیه.
‫یکی واسه خرید خونه ‫مبلغی پیشنهاد داده.
‫وای، ریدم دهنت.
‫تو خونه جدیدم ‫برات اتاق مهمان فراهم می‌کنم.
‫اگه خیال کردی صرفا واسه دیدن تو ‫یه ساعت سوار قطار می‌شم،
‫واقعا دیوانه شدی خنگول خان.
‫باید جای دیگه‌ای باشم.
‫می‌خوام عین لزبینی غمگین ‫تو درامی تاریخی،
‫تک و تنها جلوی منظره اقیانوس نقاشی کنم.
‫وای خدا، نه.
‫خواهش می‌کنم بذار ‫به خواسته‌ام برسم.
‫دوران مهمی به اتمام رسید، مگه نه؟
‫شک نکن.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫من هم بهت افتخار می‌کنم.
‫ولی جدی می‌گم.
‫من زیاد نمیام اونجا، ‫تو باید بیشتر بیای اینجا.
‫ترک کردی و خودخواهی.
‫وای خدایا، اسم شرح حالم همینه.
‫خیلی دوستت دارم.
‫[کافه اگ‌بریک]
‫[فروشی]
‫[قهوه]
‫[نمایشگاه پاتریشیا دیواین]
‫واسه تو کشیدمش.
‫خب، امیدوارم همین‌طور باشه.
‫خـ... خیلی خوشگل بود، مگه نه؟
‫آره، خوشگلیش گاهی رو اعصاب بود.
‫اگه این رو می‌دید، ‫خیلی خوشش می‌اومد مارک.
‫ممنون.
‫جدی می‌گم.
‫برو بابا.
‫وای، باورم نمی‌شه.
‫اینجا رو. اینجا رو!
‫عاشقش شدم. ‫یه پا نابغه‌ای.
‫- آخی، خوشحالم خوشت اومده. ‫- وای خدایا، احسنت.
‫خوشحالم که می‌بینم ‫رابطه‌تون رو از سر گرفتین.
‫حلقه‌ات رو ببینم، حلقه‌ات رو ببینم.
‫هیچی با ایشون از سر گرفته نمی‌شه، ‫ولی از سر گرفتیم.
‫خیلی هم جدیه.
‫خیلی‌خب، صرفا چون چهره‌ات رو این دیواره،
‫دلیل نمی‌شه بتونی به هیچ‌کدوم ‫از نقاشی‌هام دست زده یا به خونه ببری.
‫- با منی؟ ‫- هوم.
‫اصلا به چیزی دست نمی‌زنیم.
‫امشب برات آب گازدار بی‌نظیری فراهم کردیم.
‫- ممنون آقای مهربون. ‫- خیلی خوبه.
‫خیلی خارق‌العاده است. خیلی خفنه.
‫خوشحالم اومدی.
‫با احتساب کل دفعاتی که التماست کردم ‫نقاشی رو از سر بگیری،
‫شانس آوردی با نفرت نیومدم.
‫شنیدم من هم تو نمایشگاهت حضور افتخاری دارم؟ ‫ولی رضایت‌نامه کتبی امضا نکردم؟
‫- می‌تونه جای هدیه کریسمس ازم شکایت کنی. ‫- هوم.
‫کارت حتی از قبل هم بهتر شده.
‫قدم به قدم.
‫دوست‌پسرم رو هم آوردم. ‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه.
‫جای یار گفتی دوست‌پسر؟ ‫فکر می‌کردم یارت باشه.
‫برو بابا.
‫- ایشون کیه؟ ‫- ایشون بنه.
‫- سلام بن، خیلی خوش‌وقتم. ‫- خیلی خوش‌وقتم.
‫ممنون که تشریف آوردی.
‫- با بن آشنا شدم. ‫- سلام. آره.
‫- خوش‌وقتم. ‫- سلام رفیق جان.
‫حلقه‌اش رو دیدی؟
‫آره بابا، کلی تعریفش رو شنیدم.
‫تو دستم دیدی؟
‫آره، همگی دیدیم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.