‫کلمۀ «روانشناسی» ریشۀ یونانی داره.
‫به معنیِ علم روح است.
‫فرم جدیدی از طبابت که ‫پدیده‌های ذهن رو توجیه می‌کنه،
‫عضوی از انسان‌ها ‫که به درستی درک نشده،
‫و برای برخی از مردم، ‫رنج‌ و اندوهِ بسیاری به بار آورده.
‫باشد که تا به ابد ‫در زیرِ سایۀ او باشید.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫تو را از آنِ منجیِ ما، مسیح می‌خوانم.
‫با نشانِ صلیبـش.
‫نجات یافتی.
‫باشد که تا به ابد ‫در زیرِ سایۀ او باشید.
‫واقعاً خواستۀ شما اینـه؟
‫همینطوریـشم خیلی‌ها رو ‫به طرق مختلف از دست دادم.
‫یکی قحطی، یکی خشکسالی، یکی درد و مرض.
‫چرا اجازه می‌دی عاشقانِ راهـت ‫اینطوری زجر بکشن؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫همونجا بذاریدش. متشکرم.
‫- ممنونـم. ‫- خیلی متشکرم.
‫ببخشید؟
‫عذر می‌خوام.
‫شما اهل مزرعۀ مارکز هستید؟
‫ایزابلای عزیز، ‫پسرت پروندۀ جالبی داره.
‫مشتاقـم که چیزهای بیشتری بفهمم.
‫بر این باورم که ناهنجاری‌های پسرت، ‫مرتبط با ذهنـشه، نه جسمـش.
‫مایلـم که شخصاً خدمت برسم.
‫البته در بهترین زمان ممکن ‫و با جدیدترین علم مربوط به ذهن،
‫مطمئنـم که می‌تونیم ‫وضعیت عقلانی نادرش رو درک کنیم،
‫و دوباره پسرت رو ‫به آغوش جامعه برگردونیم.
‫بی‌صبرانه منتظر دیدنـتم.
‫از طرف، گریس.
‫ماریا!
‫وقت بخیر خانم.
‫دکتر گریس ویکتوریا برنهم هستم.
‫- از دیدنـتون خوشحالـم. ‫- من ماریا هستم.
‫- اومدید که نجاتـمون بدید؟ ‫- هیس!
‫سفرتون چطور بود؟
‫بسیار دلپذیر بود. سپاس.
‫تشریف بیارید، تا اتاقـتون ‫راهنماییـتون کنم.
‫مایلـم در اسرع وقت پسرک رو ببینم. ‫بیدار شده؟
‫بهتره که اول آقا رو ملاقات کنید.
‫تمو وسایلـتون رو ‫براتـون میاره.
‫بسیارخب. ‫پس ممکنه ایزابلا رو ببینم؟
‫اول باید با آقا صحبت کنید.
‫جناب نیکولاس مارکز، ‫گریس ویکتوریا برنهم رو خدمتتـون معرفی می‌کنم.
‫باعث خرسندیـمه که بالاخره ‫افتخار آشناییـتون نصیبم شد آقای مارکز.
‫سلام خانم...
‫متوجه نمی‌شم. ‫پس دکتر کجاست؟
‫بنده دکتر برنهم هستم.
‫همم.
‫متوجه‌ام.
‫فردا تمو شما رو تا ایستگاه برمی‌گردونه.
‫- نیازی به پرستار نداریم. ‫- عذر می‌خوام؟
‫متاسفم که این همه راه ‫رو بخاطر هیچ و پوچ سفر کردید.
‫بفرمایید.
‫اگه مریضی توی این خونه باشه، ‫هرچقدر هم که پدر جاهلی داشته باشه...
‫باز هم من حتماً ملاقاتـش می‌کنم.
‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫قطار فقط هفته‌ای یک بار ‫به اینجا میاد قربان،
‫تا اون زمان می‌تونه بمونه؟
‫باشه،
‫ولی اجازه نمی‌دم ‫کسی توی این خونه بهم بی‌احترامی کنه.
‫امشب می‌تونید پسرک رو ملاقات کنید.
‫عذر خواهـم.
‫مردِ سینه‌سوخته‌ایه که ‫تعصباتـش به رفاهِ فرزندش ارجحیت داره.
‫- دلایل خوبی داره. ‫- که اینطور؟
‫به نظر نمیاد مردی باشه ‫که با دلیل و برهان قدم برداره.
‫فکر می‌کنم که ایزابلا ‫به این پسرک آموزش داده.
‫مارتین خودآموخته‌ست.
‫- حبسـش می‌کنید؟ ‫- به نفعِ همه‌ست.
‫چیزی نیست. ‫ایشون دکتر برنهم هستن.
‫از آشنایی با شما خوشحالـم خانم.
‫منـم همینطور مارتین. ‫اسم من گریس‌ـه.
‫ببین مارتین. ‫ایشون از نیویورک اومده.
‫- آشنایی با شما باعث افتخارـه. ‫- موسیقی دلنشینـی می‌نواختی.
‫«پاگانینی» بود؟
‫می‌تونم بشینم؟
‫ممنون مارتین.
‫متشکرم پدر آنتونیو، ‫ولی دیگه می‌تونید تنهامـون بذارید.
‫عذر می‌خوام خانم، ‫ولی باید بمونم.
‫می‌تونید واسم بخونید؟
‫بله. اما قبلـش، می‌خوام ‫چند تا سوال ازت بپرسم.
‫مشکلی نداره؟
‫- از گاوچرون‌ها خوشت میاد؟ ‫- اینجا بهشون گاچو یا وکرو صداشـون می‌زنن.
‫در آینده می‌خوام گاوچرون بشم.
‫خیلی بهشـون علاقمندی.
‫حتماً بوفالو بیل خیلی بهت افتخار می‌کنه. ‫[یکی از نامدارترین چهره‌های تاریخ غرب وحشی آمریکا]
‫تا به حال توی نمایشی حضور داشتید؟
‫بله.
‫توی نمایشگاه جهانی شیکاگو.
‫اقبال بلندی دارید.
‫مامان می‌گه بوفالو بیل ‫مثل پدرم گاوچرون خوبیـه.
‫مطمئناً که حق با ایشونـه.
‫همۀ این کتاب‌ها رو، ‫مامان براتون خریده؟
‫بعضی‌هاش رو بله.
‫ولی دیگه هیچ کتابی ‫واسم نمی‌خره.
‫و دلیلـش چیه؟
‫چون کشتمـش.
‫مارتین...
‫می‌تونی واسم تعریف کنی ‫که چه اتفاقی افتاد؟
‫مارتین؟
‫الان می‌خوای ‫واست کتاب بخونم؟
‫آفرین!
‫آروم برون مارتین!
‫ایزابلا، نه!
‫مارتین!
‫چرا اجازه دادید تو خاطرش بمونه ‫که خودش مادرش رو کشته؟
‫چون حقیقت داره.
‫همیشه همینطوری بوده.
‫روزی که مارتین متولد شد، ‫ملخ‌ها به مزارعـمون هجوم آوردن.
‫درست مثل «سِفر خُروج ایش دهم»ـه.
‫«پروردگار مصیبتی بر مصریان نازل کرد، ‫که آن مصیبت، همان مرگ بود.»
‫پدر آنتونیو...
‫قبل از اینکه درمانِ مارتین رو شروع کنیم، ‫بذارید شفاف‌سازی لازم رو انجام بدم.
‫ما داریم با یک اختلال دست‌وپنجه نرم می‌کنیم. ‫مرضی که مربوط به ذهن انسان‌هاست.
‫ربطی به مذهب نداره.
‫یک مسئلۀ علمی به شمار می‌ره ‫و با علم هم برطرف می‌شه.
‫بله خانم.
‫نمایشگاه جهانی رفته.
‫- چی؟ ‫- دکتر گریس رو می‌گم. شیکاگو بوده.
‫بوفالو بیل رو دیده.
‫اگر گوییم که گناهی نداریم،
‫خود را فریب می‌دهیم، ‫و از حقیقت گریزانیم.
‫و کی تعیین می‌کنه که چه چیزی گناهـه؟
‫مایلـم که مزار مادرت رو ببینم مارتین.
‫می‌تونی من رو تا اونجا ببری؟
‫بهتره که توی مزرعه بمونیم.
‫نه! باید مادرم رو ببینه.
‫کار خطرناکیـه.
‫من می‌برمت.
‫دلت برای مادرت تنگ شده؟
‫دعا بخونیم مارتین؟
‫درود بر تو ای مریم، ‫پُر از نعمت، خدا با توست،
‫میان همه زنان تو مبارک هستی، ‫و عیسی میوه درون تو مبارک است.
‫ای مریم مقدس، ‫مادر خدا برای ما گنه‌کاران، اکنون و...
‫در هنگام مرگ دعا بفرما.
‫پدر آنتونیو.
‫پدر گاویرا.
‫این بچه نباید اینجا بیاد.
‫به من نگاه کن پسرجون! ‫به من نگاه کن.
‫می‌بینمت. ‫هم می‌بینمت و هم می‌شناسمت.
‫- دیگه کافیـه! ‫- گریس.
‫دارید می‌ترسونیـدش.
‫از کارتون خجالت بکشید.
‫ما برای دیدار با خانم اومدیم. ‫اجازه بدید...
‫اون فقط یه بچه‌ست.
‫نه مارتین!
‫- می‌دونستم. ‫- بیا مارتین! بیا!
‫- همین حالا بگیریدش! ‫- بهم دست نزنید!
‫- جلوی این اهریمن رو بگیرید! قاتل! ‫- تفنگ رو بگیرید! - نه!
‫برو گریس!
‫بعداً این اهریمن رو می‌گیریمش! ‫روح یسوعی رو تطهیر می‌کنیم.
‫چیکار کردن؟
‫این رو بگیر. کیفـم رو لازم دارم.
‫ساچاکا.
‫همین حالا کیفـم رو بیارید.
‫پانسمان تمیز لازم دارم.
‫تمو چی گفته بود؟ ‫ساتچاک...؟
‫ساچاکا. ‫به کچوایی یعنی «وحشی‌ها».
‫وقتی‌که مارتین فقط چند ماهه بود ‫سروکلۀ گاویرا پیداش شده بود.
‫از سمت پروردگار بهش وحی شده بود.
‫می‌گفت که باید مارتین رو تطهیر کنیم ‫تا اهریمن از بدنـش خارج بشه.
‫من قبول نکردم.
‫و حالا هر مصیبتی که به سر اینجا میاد ‫رو به گردنِ مارتین می‌دونن.
‫حق با شما بود.
‫می‌گن مارتین اهریمنـه.
‫شاید باشه.
‫- داشتم براتون دعا می‌کردم. ‫- می‌دونی اون کیه؟
‫- شیطان. ‫- یه زمانی فرشتۀ موردعلاقۀ خداوند بود.
‫اما می‌خواست مثل خداوند بشه ‫بخاطر همینـم از بهشت رونده شد.
‫شیطان در دنیای ما مخفی شده...
‫تا دوباره قدرتـش رو بدست بیاره.
‫بنابراین روزی قیام خواهد کرد ‫و آخرین نبرد خودش رو به پا می‌کنه.
‫می‌شه لطفاً یکم واسم آب گرم بیاری مارتین؟
‫بله خانم.
‫- واقعاَ به چنین چیزهایی اعتقاد دارید؟ ‫- سخنانِ خداونده.
‫ولی کمک زیادی از دستِ من ‫توی این نبرد بزرگ برنمیاد،
‫چون ضعیفـم.
‫نیازی نیست بهم بگی.
‫گاویرا با چند ضربه شلاق، ‫من رو درهم شکست.
‫به هرچیزی که پرسید اعتراف کردم.
‫«این پسر با لوسیفر هم‌دستـه؟» ‫«بله.»
‫«برای آوردن قحطی به این وادی، دسیسه کرده؟» ‫«بله.»
‫جناب مارکز!
‫اینجا جای پسر شما نیست.
‫فکر کنم خودتونـم بدونید.
‫صدام رو می‌شنوید؟
‫امروز صبح تموم کرد. ‫نصفِ گله‌ام مبتلا شدن.
‫حیوانات روستا هم مبتلا شدن. ‫مارتین رو مقصر می‌دونن.
‫خب باید برید. ‫باید به یک جای امن برید.
‫اگه بخوای می‌تونی بری.
‫پدر!
‫پدر! خواهش می‌کنم پدر. ‫پدر.
‫صبح بخیر آقا.
‫مطمئناً جناب می‌تونن ‫یکم غذا بهم بدن.
‫متاسفم ولی می‌دونید که...
‫زمین‌های جناب ‫هم درست مثل شما، آلوده شده.
‫ولی چیزهای زیادی داره. ‫به من نگاه کنید، هیچ چیزی ندارم.
‫- بخاطر بچه‌هام، ازتون خواهش می‌کنم. ‫- یه لحظه صبر کنید.
‫- مارتین! ‫- برید بچه‌ها! یالا! - یالا، بجنبید!
‫لطف بزرگی بهشون کردی مارتین.
‫خانم.
‫- می‌بینم که هنوز اینجاییـد. ‫- همینطوره.
‫پس همچنان فکر می‌کنید ‫که می‌تونید مارتین رو درمان کنید؟
‫البته.
‫همم.
‫بذار درمورد خواهر مارتین واست بگم. ‫مُرده به دنیا اومده بود.
‫متاسفم.
‫نه، زنده که نبود...
‫نفس بکش... زور بزن!
‫محکم‌تر زور بزن!
‫- نیکولاس! ‫- من می‌خواستم که پیش خونواده‌ـمون دفن بشه.
‫نیکولاس!
‫ولی پدر گاویرا اجازه‌اش رو نداد.
‫غسل تعمید نشده بود، ‫بخاطر همینـم کنار نهر خاکـش کردم.
‫- متوجه‌ام. ‫- نه متوجه نیستید.
‫مارتین دوست نداشت ‫صدای گریۀ مادرش رو بشنوه،
‫بنابراین سعی کرد ‫کاری کنه که دیگه گریه نکنه.
‫نه! نه!
‫- نه! ‫- مارتین!
‫کی حاضره همچین کاری بکنه؟
‫من بر این باورم مارتین مبتلا به مرضیـه ‫که جان لانگدون «سندرم ساوانت» می‌خوندش.
‫یه جور اختلالـه.
‫علم و دانش نوین ‫می‌تونه به مارتین کمک کنه.
‫نه یه مُشت کشیش و افسانه ‫و توهماتِ بدشگونی.
‫هرچیزی یک علتی داره.
‫چی شد فرزندم؟
‫- ساحره! ‫- از اینجا برو ساحره!
‫پدر گاویرا!
‫من...
‫من خیلی متاسفم.
‫چی شده؟
‫- خیلی گستاخی که به اینجا اومدی. ‫- اومدم که باهاتون صلح کنم.
‫و کمکـتون کنم که درک کنید.
‫ببینید، مارتین مثل بقیۀ بچه‌ها نیست.
‫دچار یه جور مرضی شده.
‫ببینید، من روان‌پزشکـم، یک دکترم.
‫و من بیمارانی مثل مارتین رو که ‫با طبیعت انسانی خودشون بیگانه هستن، درمان می‌کنم.
‫وقتی که این پسر چند روزه بود، ‫من غسل تعمیدش دادم.
‫توی چشم‌هاش پدرش نگاه کردم،
‫و ازش خواستم که اجازه بده ‫سر بچه‌اش رو زیر آب نگه دارم.
‫- به من اعتماد کرد و من ناامیدش کردم. ‫- نه.
‫وقتی که مارتین متولد شد، ‫خداوند بهم هشدار داد.
‫- من گوش نکردم. ‫- درسته که مارتین با بقیه فرق داره، ولی اهریمن نیست.
‫شیطان خودش رو ‫جای فرشته‌ها زد.
‫مارتین درگیر وضعیتی شده، ‫که یک نوع بیماریـه.
‫ببینید، اگه به اینجا نگاه کنید، ‫حرفـم رو می‌فهمید.
‫همه‌ش همینجاست. نگاه کنید.
‫خب؟
‫ازتون خواهش می‌کنم. متوجه می‌شید.
‫کتابِ ما هم برای ‫چنین وضعیتی اسمی گذاشته.
‫شیطان!
‫من بچه نیستم که بتونید بترسونیدم.
‫«و این آدم نبود که فریب شیطان را خورد، ‫بلکه حوا فریب خورد و گناه کرد.»
‫آمین!
‫این جماعت‌ان که فریب خوردن.
‫اونـم بخاطر نادونیِ تعمدیِ شما.
‫همونطور که مسیح فرمود. ‫این زن با اون پسرک هم‌دستـه!
‫- لعنتی! ساحره! ‫- ولـم کنید! بذارید برم! ولـم کنید!
‫- بذارید برم! ‫- ساحره!
‫ولـم کنید! ولـم کنید!
‫- ولـم کنید! ‫- ساحره!
‫ولـم کنید!
‫ ساحره! ساحره! ساحره! ساحره! ‫ساحره! ساحره!
‫اقرار می‌کنی؟
‫این کار رو برای نجات خودت انجام می‌دم.
‫حرومزاده.
‫حرومزاده‌ها!
‫آندرس!
‫حتی کسانی‌که بوسیلۀ قدرت شیطان ظهور خواهند کرد ‫و آلت دست او خواهند بود؛
‫با کارهای عجیب و حیرت‌انگیز خود همه را فریب داده،
‫معجزات بزرگ انجام خواهند داد.
‫باید هلاک شوند!
‫چون که آنان حقیقت را دوست ندارند...
‫و آن را نمی‌پذیرند تا نجات یابند.
‫خانم.
‫قوی باش... قوی...
‫کافی نیست.
‫یازده هکتار زمین داری ‫ولی بذرهات فقط سیزده لیترن.
‫حتی اگه برداشت خوب باشه، گله ‫نمی‌تونه زمستون رو پشت‌سر بذاره.
‫چهارده.
‫چهارده چی؟
‫باید چهارده تاشـون رو ذبح کنی. ‫بهتره الان بکشی تا هنوز گرسنگی نکشیدن.
‫چیزی به اسم درست و غلط نداریم. خب؟
‫چی می‌بینی؟
‫- هیچ چیزی نمی‌بینم. ‫- واقعاً؟
‫جاستینوس کرنر، یک پزشک آلمانی ‫این طرح رو با جوهر کشیده.
‫مثل خودت.
‫شاعر هم بود، ‫با همین تصویر هم الهام گرفته بود.
‫پس بهم بگو مارتین...
‫هنوز هم چیزی نمی‌بینی؟
‫شکل خاصی نیست.
من ‫یه دریاچه توی کوهستان می‌بینم ‫چون من رو به یادِ خونه می‌اندازه.
‫تو رو یاد چیزی می‌اندازه؟
‫هر چیزی؟
‫شاید یه پروانه ببینم.
‫بسیارخب.
‫این یکی چطور؟
‫چی می‌بینی؟
‫یه شاپرک می‌بینم.
‫- همه‌چیز مرتبـه پدر؟ ‫- اصلاً آخرین باری که بارون دیدم رو یادم نمیاد.
‫به نظر میاد که واقعاً یه ارتباطی ایجاد کردی.
‫جسارتاً...
‫درش چی می‌بینی؟
‫پسری که با توانمندی‌های ‫ویژه متولد شده.
‫موسیقی، ریاضی، زبان.
‫پسری که می‌تونه به بخش‌هایی از مغزش ‫دست ببره که بقیۀ مردم اصلاً از وجودش مطلع نیستن.
‫پسری برگزیده از جانب خداوند.
‫می‌شه اینطوری تعریفشـم کرد.
‫دیگه چطوری می‌شه؟
‫بچۀ سردرگم...
‫و گمگشته‌ای رو می‌بینم
‫که توی این دنیا جایگاهی نداره،
‫که بدون رفتار عادی اجتماعی به‌دنیا اومده.
‫بدون همدردی.
‫و تو ایمان داری که می‌تونی درمانش کنی؟
‫نه.
‫ولی می‌تونم به مارتین کمک کنم تا...
‫ببینه مردم چه حسی دارن.
‫من معتقدم که تنها خداست ‫که می‌تونه مارتین رو عوض کنه.
‫ولی کسی چه می‌دونه، گریس؟
‫شاید از طریق تو هم درست شه.
‫الان نه.
‫خیلی ممنون.
‫نمی‌دونستم منتظر من موندین.
‫خوب می‌شه اگه مثل یه خانواده باهم غذا بخوریم.
‫همین‌طوره! خوبه که دوباره ‫یه خانم سر سفره‌مونه.
‫- ممنونم، جناب مارکز. ‫- نیکولاس صدام کنین، لطفاً.
‫زمینِ سمت شرق آمادهٔ کاشت مجدده.
‫الان اونجا گندم رشد می‌کنه.
‫«گاوچرون غبارآلود سوار بر اسبِ سیاه ‫و غول‌پیکر خودش وارد شهر شد.»
‫«با اینکه تعداد اون‌ها بیشتر بود ‫و محاصره شده بود،
‫با شجاعت با گاودزدها درگیر شد.»
‫«همسرش که همچنان گرفتار ‫این راهزن‌ها شده بود، فریاد زد:
‫«ویلیام! فرار کن. خودت رو نجات بده!»
‫اما بیل کودی چنین کاری نکرد.»
‫«اون هفت‌تیرهای خودش رو برداشت ‫و به دل راهزن‌ها زد.»
‫«و وقتی گردوغبار فرونشست، تنها ‫یک مرد سوار به روی اسب خود بود.»
‫«سرکش‌ترین گاوچرون غرب، یه کابوی واقعی.»
‫- مثل پدرم؟ ‫- مثل پدرت.
‫دیگه وقت خوابه.
‫شب بخیر.
‫می‌دونی این‌ها همه‌ش به‌خاطر تنهاییه؟
‫می‌دونی دیگه، نه؟
‫شاید.
‫وقتی زمین ازهم باز شد، بذرها رو می‌کاریم.
‫- پنج سانت زیر خاک. ‫- آره.
‫و به‌خاطر اینکه انبارمون خالیه، ‫با دست‌مون می‌کاریم تا هدر نرن.
‫- بذر رو با خاک بپوشون تا خشک نشه. ‫- آفرین.
‫می‌تونم یکی دیگه بکارم، بابا؟
‫چرا که تو مقدسی، ای پروردگار تمام موجودات.
‫تو از تنها پسر خودت گذشتی ‫تا ما عاری از گناهان بشیم.
‫در بدن او، ما برکت زندگی را پیدا کردیم.
‫- تو بخشیده شدی. ‫- آمین.
‫تو بخشیده شدی.
‫کمک! کمک!
‫آتیش! آتیش!
‫پسره رو داخل نگه دار.
‫نه، این غلطه. بعدش باید دعا بخشش رو می‌خوند.
‫نترس، چرا که من تو را رها ساختم، ‫تو را به اسم صدا می‌زنم، تو متعلق به منی.
‫- تو متعلق به منی، تو متعلق به منی. ‫- مارتین، مارتین.
‫تو متعلق به منی. ‫تو متعلق به منی.
‫- خدای بزرگ. ‫- آب! آب!
‫تو متعلق به منی. ‫تو متعلق به منی.
‫مارتین، باید...
‫تو متعلق به منی. ‫تو متعلق به منی.
‫هنگام عبور از آب‌ها، ‫من همراه تو خواهم بود.
‫هنگامی که در آتش قدم می‌نهی، ‫آتش بر تو اثر نخواهد کرد.
‫و شعلهٔ آتش تو را دربر نخواهد گرفت.
‫آب! آب! بریز.
‫خب، مارتین. من باید برم کمک کنم.
‫می‌شه اینجا بمونی، لطفاً؟ باشه؟
‫- نیکولاس! نیکولاس کجاست؟ ‫- رفت داخل.
‫نیکولاس!
‫نه!
‫نیکولاس! نیکولاس!
‫چیکار می‌کنی؟ کمکم کن.
‫نه!
‫مارتین. مارتین.
‫پاشو. با من بیا بیرون.
‫عجله کن.
‫تیمو!
‫آنتونیو!
‫همین‌جا بمون.
‫برو! برو!
‫نیکولاس...
‫مارتین...
‫آتیش، اون...
‫دیروز توی زمین، مارتین دست منو گرفت.
‫باید بخیه بخوره.
‫باشه واسه بعد.
‫من یه چیزی دیدم.
‫حین آتیش‌سوزی.
‫یه چیزی که... غیرممکن بود.
‫اگه من...
‫اگه دلیل من...
‫اگه بین تمام مردم، فقط منم که نمی‌تونم ‫بدون غرض‌ورزی مارتین رو ببینم،
‫پس چطور می‌تونم کمکش کنم؟
‫خدا از جانب ما کار خودش رو می‌کنه. ‫به انتخاب خودش بود که تو اینجا اومدی.
‫خدا من رو نفرستاد، پدر.
‫اگه اون وجود داره، پس ‫خیلی وقته ما رو رها کرده.
‫می‌دونی معنای «گریس» چیه؟ ‫(گریس: محبت الهی)
‫گریس یعنی لحظاتی که ما چیزی از خدا نمی‌خوایم ‫اون محبتش رو به ما پیشکش می‌کنه.
‫وقتی که خودمون ایمان‌مون رو ازدست دادیم، ‫اون از ما ناامید نمی‌شه.
‫منظور من اینه که...
‫شاید توی این ساعات تاریکی، ‫ما به حضور تو نیاز داشتیم.
‫نه علی‌رغم باورهات، بلکه به‌خاطرشون.
‫صبح بخیر. ‫صبح بخیر.
‫مارتین...
‫منو نگاه.
‫مارتین، نوبت صحبت صبحگاهی‌مونه.
‫پدر باید توی زمین‌های شرقی تاج‌خروس بکاره.
‫واقعاً؟
‫تاج‌خروس در برابر پژمرپگی و خشکی ‫مقاوم‌تره. ما جفتش رو امسال داشتیم.
‫خیلی‌خب، امشب بهش می‌گیم.
‫باید به بقیهٔ کشاورزهای توی روستا هم بگیم.
‫چرا می‌خوای این کار رو کنی؟
‫تا دیگه خونه‌مون رو آتیش نزنن.
‫فقط همین؟
‫- یا واسه اینکه نمی‌خوای گشنه بمونن؟ ‫- نه، فقط همون.
‫- به‌نظرت چرا اسطبل‌تون رو سوزوندن؟ ‫- تا منو تنبیه کنن.
‫- چرا؟ ‫- چون من محصول‌شون رو خراب کردم.
‫مارتین، تو محصول‎‌شون رو خراب کردی؟
‫تو نیمه‌شب رفتی و توی زمین‌شون ملخ پخش کردی؟
‫شاید.
‫همچنین تو بودی که حیوون‌هاشون رو ‫طلسم کردی تا مریض شن و بمیرن؟
‫- مارتین، کار تو بود؟ ‫- نه.
‫- پس نمی‌تونه واقعیت داشته باشه، مگه نه؟ ‫- اون مردِ دیشبی چی؟
‫هی، مارتین. تو هیچ کاری با اون نکردی.
‫تو هیچ کاری نکردی.
‫می‌شنوی؟
‫اون خودش آتیش‌سوزی رو راه انداخت ‫و همون باعث مرگش شد.
‫این اتفاقی بود که افتاد.
‫مارتین، اون آدم‌ها ترسیدن، خب؟
‫اون‌ها ترسیدن و دنبال یه مقصر ‫برای ترس‌شون می‌گردن.
‫و اون مقصر تویی، چون تو متفاوتی.
‫خب؟
‫متوجه حرف‌هام می‌شی؟
‫آره.
‫مارتین چطوره؟
‫اون متوجهٔ اتفاقی که افتاد هست.
‫خودش رو مقصر می‌دونه.
‫چه کمکی از من ساخته‌ست؟
‫مثل پسرت باهاش رفتار کن.
‫دوستش داشته باش.
‫بدون قضاوت.
‫اون راجع‌به کاشت تاج‌خروس صحبت کرد. ‫شاید بتونی با خودت ببریش.
‫نه.
‫ولی نیاز داره. نیاز داره ‫تا کنارت توی زمین کار کنه.
‫کنارم کار می‌کنه،
‫ولی دیگه نمی‌تونیم زراعت کنیم.
‫اون‌ها زمینم رو نمک‌پاشی کردن. ‫حالا دیگه هیچ‌چی رشد نمی‌کنه.
‫در مورد هیستری عمومی...
‫به‌نُدرت دیده می‌شه که به‌جای یک آسیب روانی،
‫چندین آسیب جزئی داشته باشیم، که ‫گروهی از مشکلات آزاردهنده رو شکل بدن.
‫اون‌ها اجزای یه داستان واحد از زجر و عذاب‌ان.
‫بیا، وقتشه بیدار شی.
‫پس باید متصور باشیم آسیب‌های دوره‌ای،
‫یا به‌طور دقیق‌تر، خاطرهٔ اون آسیب...
‫مثل یه جسم خارجی عمل می‌کنه،
‫که...
‫مدت‌ها بعد از ورودش، ‫همچنان تأثیر خودش رو می‌ذاره،
‫و تنها زمانی ناپدید می‌شه که ‫خاطره به‌وضوح برانگیخته شه.
‫این پروسه باید به وضعیت پیدایشِ خودش برگرده.
‫وضعیتی که متولد شده.
‫این صدا رو می‌شنوی، مارتین؟
‫هر صدای توی ریتم ‫مثل صدای قبلی و بعدیه.
‫هیچ لحظه‌ای از دیگری کوتاه یا بلندتر نیست.
‫زمان در هماهنگی کامل سپری می‌شه.
‫من به تو کلمه‌ای می‌دم، تو به من می‌گی ‫که اون کلمه چه حسی به تو می‌ده.
‫- اسب‌ها. ‫- عاشق اسب‌سواری‌ام.
‫ولی بوی خیلی بدی می‌دن.
‫- یونجه زرد. ‫- ازش متنفرم.
‫- چرا؟ ‫- چون منو یاد مامانم میندازن.
‫از مامانت برام تعریف کن.
‫بوی اسطوخودوس می‌داد ‫و موهاش رنگ قهوهٔ سوخته بود.
‫- چه حسی بهت می‌داد؟ ‫- حس امنیت.
‫چه قشنگ.
‫چرا از این حس بیزاری، مارتین؟
‫چون یه دروغه، ما امنیتی نداریم.
‫همه‌مون به‌خاطر من می‌میریم.
‫- دروغِ تو چیه؟ ‫- چی؟
‫دروغِ تو چیه؟
‫دروغ... تو... چیه؟
‫که من یه شیادم.
‫که درس‌های بزرگان رو پس می‌دم ‫ولی یکی از اون بزرگان نیستم.
‫برای اثباتش تا لبهٔ دنیا می‌رم، ‫تا فقط شکست بخورم.
‫این‌ها دروغ نیستن.
‫این‌ها ترس‌هامون‌ان.
‫تیمو؟
‫چی؟
‫فکر می‌کنم حصبه باشه.
‫- واگیرداره. ‫- از طریق شپش پخش می‌شه.
‫می‌خوام بری داخل و هرچیزی که توی چند ‫روز اخیر ممکنه دست زده باشه رو بسوزونی.
‫پارچه، ملحفه، لباس، هرچیزی ‫که باعث پخش بیماری می‌شه.
‫متوجه شدی؟
‫درست می‌شه.
‫خودت می‌بینی.
‫از طریق این تدهین روغن ‫و با بخشش خداوند بلندمرتبه...
‫نیکولاس!
‫من نمی‌تونم... اینکارو کنم.
‫من اون کسی که تو فکر می‌کنی نیستم.
‫نه.
‫من یه شیادم.
‫واسه اولین‌بار من پسرم رو می‌شناسم ‫و اونم منو می‌شناسه.
‫این فقط یه چیز علمیه. یه بیماریه.
‫ولی کاری که تو با پسرم کردی یه معجزه‌ست.
‫فوت کرد.
‫خواست خدا بود.
‫مقید به بکارگیری از بینایی، شنوایی،
‫بویایی، کلام و سخن، لامسه،
‫و توانایی راه رفتن.
‫آمین.
‫پدر! پدر! بچه‌هامون رو نجات بده.
‫خواهش می‌کنم. پدر!
‫ما جایی برای رفتن نداریم.
‫خواهش می‌کنم کمک‌مون کن، پدر.
‫فرزندان من، فرزندان من!
‫پروردگار خانوادهٔ خودش رو فراموش نکرده.
‫مردمش رو فراموش نکرده.
‫پروردگار تنها چالش‌های ‫جدید جلوی ما قرار می‌ده.
‫نه، نباید دست روی دست بذاریم ‫تا شیطان زهر خودش رو بریزه.
‫وقتش رسیده تا خواست خدا رو اجرا کنیم.
‫یه نگاه به جاده بنداز.
‫- چه کتاب‌هایی رو دوست داری جمع کنم؟ ‫- جا نداریم.
‫پس ویولن رو میارم. ‫باید بیاریمش.
‫متأسفم.
‫- متأسفم. ‫- چی؟
‫متأسفم.
‫نمی‌خواستم ماریا چیزیش بشه.
‫من نمی‌خوام برم. ‫بهتر می‌شم، قول می‌دم.
‫خواهش می‌کنم. به هرچی که بخوای ‫فکر می‌کنم. فقط می‌خوام بمونم.
‫مارتین، منو نگاه کن.
‫می‌تونم تصور کنم این موضوع ‫چقدر برای تو گمراه‌کننده‌ست.
‫این تقصیر تو نیست.
‫هیچ کدوم از این‌ها تقصیر تو نیست.
‫هیچ کدومش.
‫حالا بیا کمک کن وسایل رو جمع کنیم.
‫پروردگارا، به من قدرت بده.
‫- پدر. ‫- من آماده‌ام.
‫وسایلت؟
‫هرچی نیاز بود رو آوردم.
‫بسیارخب.
‫دارن میان.
‫- دارن سراغ مارتین میان. ‫- مارتین، برو داخل. بیا.
‫اگه کار بیخ پیدا کرد.
‫نه.
‫اون‌ها رحمی ندارن.
‫بیاین، زود باشین.
‫می‌دونی چیه، مارتین...
‫چرا یه‌کم برام ساز نمی‌زنی؟ ‫فکر کنم این‌جوری...
‫- حالم بهتر می‌شه. ‫- باشه، خانم.
‫تیمو، حالا!
‫مارتین!
‫مارتین...
‫بیا بریم.
‫بیا مارتین رو سوار اسب‌ها کنیم.
‫بیا.
‫بیا!
‫این شما رو به زیرزمین می‌بره. از اینجا.
‫آنتونیو.
‫موفق باشی، دکتر.
‫اون پسر مریضه.
‫پدر!
‫پیمانِ ما به خدا ما رو وادار می‌کنه...
‫تا به این بچه کمک کنیم. حالا ‫دستور الهی هرچی که می‌خواد باشه.
‫پس توام حالا طرف اونی؟
‫علم و دانش تنها ابزار انسانه ‫تا چیزی که وجود داره رو کشف کنه.
‫تا زیبایی آفرینش خدا رو درک کنه.
‫اون بچه رو خدا نیافریده.
‫وقتی برای قضاوت آسون‌ترین راه رو ‫انتخاب می‌کنیم شیطان به ما غلبه می‌کنه.
‫به‌خاطر غضب، بی‌اعتنایی ‫یا خودخواهی خودمون...
‫پسره!
‫بریم پسره رو پیدا کنیم.
‫نیکولاس؟
‫تیمو!
‫بدو، بجنب. ‫اینجا! اینجا.
‫پسره!
‫- بکشیدش. ‫- وحشی‌ها.
‫آره.
‫وحشی‌ها!
‫مارتین.
‫بیا پشتم، مارتین.
‫بکشیدش!
‫مارتینو، نه!
‫اژدهای بزرگ تبعید شد.
‫مارِ پیری که به شیطان معروف بود.
‫اونی که جهان رو فریب می‌داد.
‫آمین.
‫اون به زمین تبعید شد.
‫و فرشته‌های پیروی اون هم به زمین تبعید شدن.
‫فرشتهٔ خدا، میکائیل...
‫پدر!
‫بکشینش، بکشینش، بکشینش!
‫پدر!
‫بکشینش، بکشینش، بکشینش!
‫پدر!
‫من اون رو می‌کشم.
‫باید بکشیم‌شون.
‫مارتین!
‫پدر!
‫پدر، سوار قطار می‌شیم؟
‫آره.
‫واقعاً؟
‫نیکولاس...
‫مردم...
‫اون‌ها درک نمی‌کنن.
‫من اون‌ها رو کشتم.
‫این چیزی نبود که من دیدم.
‫من کشتم‌شون. چیزی که دیدی این بود.
‫نه چیز دیگه‌ای.
‫سرنوشت اون چی می‌شه؟
‫من ازش مراقبت می‌کنم.
‫جاش امنه و...
‫از زندگیش راضیه.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫مارتین.
‫وقتشه که سفرمون رو شروع کنیم.