..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
بلبل جان
‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام، یه دقیقه بیشتر نمونده. ‫تصویرم رو داری؟
‫تصویرت رو خوب ندارم. ‫دوربین مداربسته کمی به مشکل خورده.
‫الان چی؟
‫آها! حالا دیدمت. خیلی شیک شدی.
‫ممنون. دوستمون چی؟
‫قراره مرد قدبلند کچلی باشه ‫و کت چرم پوشیده.
‫جلسه‌شون همین الان تموم شد. ‫دارن به سمت تو میان.
‫پنجاه متر فاصله دارن.
‫چهل و پنج متر فاصله دارن.
‫[حمل با جرثقیل]
‫- الان ۳۵ متر فاصله دارین. ‫- آها.
‫بیست متر فاصله دارین.
‫ده متر فاصله دارین.
‫خیلی‌خب، باید قطع کنم.
‫سلام.
‫«نقش‌آفرینی»
‫[به نیویورک، ایالت امپراتوری، خوش آمدید]
‫ببینین، خودم می‌برم.
‫سلام مامان جون!
‫سلام پسته کوچولو!
‫باز هم توپ بولینگ خوردی؟
‫- آره. ‫- آره؟ چندتا خوردی؟
‫- ده‌تا. ‫- ده‌تا؟
‫- دلت برام تنگ شده بود؟ ‫- آره.
‫دل من هم برات تنگ شده بود. ‫مردهای زندگیمون کجا رفتن؟
‫- سلام. ‫- برگشته!
‫آره، برگشتم انتقام بگیرم.
‫سلام! وای!
‫داری مرغ آناناسی محبوبم رو درست می‌کنی؟
‫درسته.
‫آخی... سلام.
‫نبراسکا چطور بود؟
‫زیاد... ممنون... جالب نبود.
‫چهار روز به مدیران میانی یاد دادم ‫چطوری غذاهای وگان رو...
‫به طرح‌های زنجیره‌ایشون اضافه کنن، ولی...
‫خودم تضمین می‌کنم ‫اصلا تو نبراسکا، پلاتسمووته عملی نمی‌شه.
‫شرکت مجبورمون کرد ‫روز آخر تو تور شش ساعته...
‫شیشه‌گری شرکت کنیم ‫که کار گروهیمون بهبود پیدا کنه.
‫- راستش، عین... ‫- همیشه بود؟
‫آره! عین همیشه بود.
‫راستی، وای کجاست؟ ‫سطل‌های زباله‌مون هنوز بیرونن.
‫آخه خیلی سنگینن.
‫امکان نداره، آخه این کوچولو ‫کل توپ‌های بولینگمون رو خورده.
‫سلام عشقم. دلم برات تنگ شده بود.
‫خیلی‌خب. این عزیزان دل ‫آروم آروم کباب می‌شن.
‫بریم.
‫عزیزم، نمی‌خوای...
‫نمی‌خوای آبی به سر و صورتت بزنی؟
‫- هوم؟ ‫- مامان، اینجا رو.
‫عین رستوران‌های گرون غذا می‌خوریم.
‫رستوران گرون؟
‫- من قراره متصدی بار باشم. ‫- من هم قراره سالن‌دار باشم.
‫تو هم مرغ آناناسی درست کردی؟
‫سالگردمون مبارک.
‫اِم...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫سالگردتون رو یادت رفت. ‫یا خدا.
‫حتما خیلی عذاب وجدان داری. ‫چطوری کنار میای؟
‫خب، فعلا مشغول پخت ‫بهترین پنکیک دنیام.
‫خب، تأثیر داره؟
‫اصلا تأثیر نداره.
‫خب، از کار بوئنوس آیرس بگم: ‫مشتریمون راضیه، پول رو واریز کرده...
‫- باز هم راجه. ‫- پلیس‌ها هم عین همیشه بی‌خبرن.
‫- آها. ‫- هم خبر خوب دارم،
‫هم خبر بد.
‫خبر بد از این قراره ‫که عکست دوباره...
‫به فهرست افراد تحت تعقیب ‫دارک‌نت راه پیدا کرده.
‫خبر خوب از این قراره که گمون کنم ‫به موقع پاکش کرده باشم.
‫ولی نباید جایی آفتابی بشی.
‫اوهوم. باشه، فهمیدم.
‫ببین، می‌شه بعدا صحبت کنیم؟
‫عه، دیو اومده، مگه نه؟ ‫مزاحمت نمی‌شم؛
‫- ولی کار دیگه‌ای هم داریم. ‫- نه‌خیر.
‫نه، نه، نه، امکان نداره. ‫اذیتم نکن، من که تازه برگشتم.
‫چه حیف. پول این یکی خیلی زیاده.
‫ضمنا، بهترین آدممون رو می‌خواستن...
‫که خودتی.
‫آره. خودم می‌دونم راج.
‫ما که صحبت کرده بودیم، ‫تا نوامبر دیگه سفر نمی‌کنم.
‫قبوله. استراحت کن؛
‫ولی حاکمیت مستقل هنوز هم واسه سرت ‫و کسی که پیدات کنه...
‫جایزه هنگفتی تعیین کرده.
‫ببین، اگه کار نکنی، ‫پول تأمین امنیتت رو ندارم.
‫تأمین امنیتت هم ارزون نیست.
‫می‌شه فردا باهات تماس بگیرم؟ ‫این پنکیک‌ها دارن می‌سوزن.
‫جای تعجبی نداره. نگو که بابت ‫وخامت اوضاع بهت هشدار نداده بودم.
‫چه بامزه. فردا صحبت می‌کنیم.
‫فقط مواظب باش. من می‌خوام...
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره. کاری بود.
‫اگه دست خودشون بود، ‫تا الان اداره...
‫کل شعبات ایالات غرب میانه رو ‫به من سپرده بودن.
‫کارت خیلی درسته.
‫اون‌ها هم همین رو می‌گن.
‫- کی پنکیک می‌خوره؟ ‫- من می‌خورم!
‫خیلی‌خب.
‫بفرمایین.
‫این هم... واسه تو عزیز دلم.
‫بفرما عزیز دلم.
‫عه، من خرگوشیه رو نمی‌خوام. ‫عادیه رو می‌خوام.
‫بفرمایین. مشکل...
‫حل شد!
‫- احسنت. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- من این رو برمی‌دارم. ‫- عه!
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ!
‫- یکی دیگه برات درست می‌کنم. ‫- خب، داشتم می‌گفتم...
‫پف‌پفی خان و شاهدخت میمون...
‫نمی‌تونن با هم برن،
‫آخه میونه‌شون به هم خورده.
‫خیلی‌خب. چرا پف‌پفی خان ‫و شاهدخت میمون دعوا دارن؟
‫آخه پف‌پفی خان حسودی می‌کنه.
‫به کی حسودی می‌کنه؟ ‫به جانی خرگوش‌گوزنی؟
‫به ملکه اشباح حسودی می‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب عزیزم، یه لحظه وایستا، خب؟
‫[راج: من پیشنهاد می‌کنم هدیه سالگرد ‫خیلی خفنی واسه دیو بخری!]
‫[هفت راهکار بهبود بخشیدن ‫به زندگی مشترک]
‫[۱. برقراری ارتباط مجدد با یکدیگر]
‫[۲. برنامه‌ریزی قرار شبانه درست و حسابی]
‫[۳. رابطه نامشروع ساختگی داشته باشید] ‫[با همسر خودتان]
‫نمی‌دونم پسر. ‫فقط یه جای کار می‌لنگه، متوجهی؟
‫انگار حواس ترینا... ‫انگار حواس ترینا همیشه پرته.
‫آخه الان به جشن عروسی خواهرش رفته، ‫ولی یه پیام هم نداده.
‫به جشن عروسی خواهرش رفته، ‫ولی خودت نرفتی؟
‫آره. چطور مگه؟ بده؟
‫خب، خیلی خوب نیست کو.
‫ببین، واسه همین باید نظرت رو بدونم.
‫آخه تو بلدی.
‫آخه الان چقدر از زندگی مشترک ‫خودت و اما می‌گذره؟ ۲۰ سال؟
‫هفت ساله.
‫شما حکم... خب...
‫آرزوی زوجین رو دارین.
‫آره.
‫نه، نه، نه. هنوز هم اشکال داره.
‫خودم می‌دونستم هفته سختی داشتی. ‫من هم هفته سختی داشتم.
‫با خودم گفتم این آخرهفته کاری کنیم.
‫خب، تو غذای محبوبم رو درست کردی. ‫بچه‌ها نقش رستوران گرون رو بازی کردن.
‫- من گند زدم. ‫- هفته سختی داشتی.
‫سالگردمون رو فراموش کرده بودم.
‫بدترین آدم روی زمینم.
‫اون چیه؟
‫- چی؟ ‫- همون.
‫- اِم... این رو می‌گی؟ ‫- آره!
‫این احتمالا... کار اشتباهی باشه.
‫دیو! برام...
‫برام لباس زیر آشغالی خریدی؟
‫خب، ببین نظرت چیه.
‫واقعا خریدی، ‫لباس مبدل هم هست!
‫- هه! پرستار جذاب. ‫- خب، پرستار درمانگر جذابه.
‫- آها، درسته، نه، معلومه. ‫- زیاده‌روی کردم؟
‫نه، نه، به هیچ وجه.
‫خب، صرفا با خودم گفتم ‫شاید بد نباشه...
‫کمی تنوع به خرج بدیم.
‫واقعا همین رو می‌خوای؟ ‫می‌خوای کمی تنوع به خرج بدیم؟
‫یا نکنه می‌خوای فقط یه شب...
‫کس دیگه‌ای باشم؟
‫اِم...
‫خب...
‫چرا که نه؟
‫من هم می‌تونم ‫تغییراتی اعمال کنم.
‫- باید دوطرفه باشه، آره دیگه. ‫- چرا که نه؟ می‌تونم دکتر بشم.
‫جفتمون در یه زمینه باشیم.
‫- باید گوشی پزشکی بیارم... ‫- باشه، ولی من...
‫بیا واقعا همین کار رو بکنیم.
‫فردا شب تو شهر عملیش کنیم.
‫فردا شب. ‫پرستار بچه دقیقه نودی سخت پیدا می‌شه.
‫خب، خواهرت هنوز بابت کریسمس ‫بهمون مدیونه.
‫واقعا هنوز بابت کریسمس بهمون مدیونه. ‫خیلی‌خب، چی تو سرته؟
‫بریم تئاتر ببینیم؟
‫نه، قرار نیست تئاتر ببینیم دیو.
‫قراره بریم هتل.
‫- می‌ریم هتل؟ ‫- به هتل گرون‌قیمتی می‌ریم.
‫دم بار هتل اتفاقی آشنا می‌شیم.
‫من خودم نخواهم بود.
‫تو هم خودت نخواهی بود.
‫صرفا دو غریبه‌ایم ‫که دم بار آشنا می‌شیم.
‫مامان! یه لیوان آب می‌خوام!
‫فردا شب.
‫- فردا شب. ‫- فردا شب.
‫من این رو نگه می‌دارم.
‫برگرد اینجا ببینم، ‫چیزی که دزدیدی رو پس می‌گیرم!
‫نه‌خیر، نمی‌گیری.
‫بچه‌ها، آروم باشین!
‫وای خدایا!
‫به نظرم حرف نداره. جدی می‌گم. ‫حقتونه چنین کاری بکنین.
‫آره. آره، واقعا...
‫- حقمونه، مگه نه؟ ‫- معلومه.
‫جفتتون اخیرا خیلی کار کردین. ‫بچه‌هاتون حرف ندارن.
‫اصلا از خونه بیرون نمی‌رین،
‫کباب تو حیاط پشتی هم ‫در حد سالگرد نیست.
‫خیلی‌خب.
‫- کفشت رو ببینم. ‫- باشه.
‫حالا وایستا تا کلاه‌گیسم رو ببینی.
‫[هتل رویال گرند]
‫سلام خانم.
‫ببخشید.
‫- یه مارتینی ودکا لطف کنین. ‫- چشم.
‫مرسی.
‫ای بابا!
‫[وسط تونل گیر کردم. زود می‌رسم. ماچ.]
‫[پیام ارسال نشد]
‫واقعا؟
‫خانم.
‫اون آقا مهمونتون کردن.
‫باورت نمی‌شه امشب چه شبیه.
‫واقعا؟
‫از اون شب‌هاست که اگه ‫دم باری درست و حسابی...
‫کنار خانمی زیبا ‫صندلی خالی پیدا نمی‌کردم،
‫احتمالا شانسم رو زیر سوال می‌بردم. ‫ولی الان چنین فرصتی نصیبم شده.
‫خلاصه، مگه می‌شه امشب ‫اون‌قدرها هم بد باشه؟
‫باب کیترمن هستم.
‫- آلیس اوربی هستم. ‫- چه خارق‌العاده.
‫خب...
‫آلیس اوربی، می‌شه بپرسم ‫تنها اومدی یا نه؟
‫ظاهرا تنها اومدم باب.
‫که این‌طور. اومدی سفر؟
‫- اینجا هتله دیگه باب. ‫- جواب منصفانه‌ای بود.
‫ولی ملت به دلایل زیادی ‫به هتل میان، مگه نه؟
‫کاملا درسته.
‫عذر می‌خوام. ‫مجبورم بپرسم، مدل هستی؟
‫هه!
‫از واکنشت معلومه زیاده‌روی کردم. ‫ولی بهت اطمینان می‌دم به همه نمی‌گم.
‫خیلی زیبایی. ‫ضمنا، خیلی آشنایی.
‫خب، ممنون، ولی در زمینه مالی کار می‌کنم.
‫آها!
‫واسه همین حس کردم ‫ارتباط شدیدی باهات دارم.
‫از اونجا که دیدمت، حس کردم... ‫حس کردم خیلی وقته می‌شناسمت.
‫تو هم در زمینه مالی کار می‌کنی باب؟
‫نگران نباش، نمی‌خوام سرت رو ‫با حرف‌های کاری ببرم.
‫به جداسازی امور روزانه و شبانه زندگیم...
‫به شدت پایبندم؛
‫ولی بذار یه سوال...
‫ازت بپرسم.
‫خیلی‌خب باب، یه سوال بپرس.
‫عاشق کارتی؟
‫بعضی روزها هستم.
‫می‌گه بعضی روزها هست. ‫این یکی به کشتنم می‌ده.
‫آلیس اوربی بعضی روزها عاشق کارشه. ‫به سلامتی همین حرفت.
‫خیلی‌خب، این هم از این، ‫معما حل شد؛
‫ولی واقعا آشنا می‌زنی.
‫چنین حرفی رو به همه نمی‌گم...
‫نمی‌خوام مخت رو بزنم.
‫لابد چهره آشنایی دارم دیگه.
‫واقعا بعضی‌ها چهره آشنایی دارن، ‫آدم یاد دوست‌دختر سابقش می‌افته...
‫- چی میل دارین؟ ‫- یه کوکتل کلاسیک می‌خورم.
‫- رو چشمم. ‫- مرسی.
‫برخی زنان جوان...
‫به راحتی شیفته مردان پیرتر می‌شن،
‫ولی گمون نکنم تو از اون‌ها باشی.
‫حالا که این‌جوری به اون آقا ‫ته بار نگاه می‌کنی، از اون‌ها نیستی.
‫ببین، من کارگزاری عادی هستم ‫و امشب مشغول خوش‌گذرونی،
‫ولی اگه راستش رو بخوای، ‫به نظرم خیلی ازش سرتری.
‫شاید دنبال کسی نباشم باب.
‫آها، که این‌طور.
‫صرفا داری بعد از سفری کاری ‫خستگی در می‌کنی...
‫و می‌خوای تو حال خودت باشی.
‫- دارم سعی می‌کنم. ‫- خب آلیس.
‫بهت فرصت می‌دم ‫تو حال خودت باشی،
‫آخه باید یه لحظه برم.
‫اِم، ولی... ولی جایی نرو.
‫ای بابا، قول نمی‌دم باب.
‫قبلا همدیگه رو دیدیم؟
‫گمون نکنم.
‫عجب.
‫خب، بنده جک هستم.
‫سلام جک. آلیس اوربی هستم.
‫جک داوسون هستم.
‫سلام جک داوسون. ‫خیلی خوش‌وقتم.
‫جک داوسون.
‫لئو. تایتانیک. واقعا؟
‫اِم، نظرت چیه... ‫نظرت چیه مشروب مهمونت کنم؟
‫آره، ممنون می‌شم.
‫البته اگه دوستت ناراحت نمی‌شه.
‫ای بابا، اون که دوستم نیست. ‫تازه آشنا شدیم.
‫چی می‌خوری آلیس؟
‫- مارتینی ودکا می‌خورم. ‫- خیلی‌خب.
‫ببخشید. می‌خواستم یه مارتینی ودکا ‫واسه خانم بگیرم...
‫و اگه می‌شه، به حساب اتاقم بزنین.
‫چرا که نه؟ کافیه اسمتون ‫و شماره اتاقتون رو بگین.
‫جک...
‫داوسون هستم. شماره اتاقم هم...
‫به حساب من بزن چز، ‫البته اگه اشکالی نداره جک.
‫- نه بابا، اشکالی نداره. ‫- خواهش می‌کنم.
‫همین الان خبر کاری خوشی به گوشم رسید ‫و می‌خوام جشن بگیرم.
‫یه ویسکی اسکاچ و آب گازدار دیگه ‫واسه خودم بریز.
‫جک، تو هم یه کوکتل کلاسیک دیگه می‌خوری؟
‫اِم، چرا که نه... مرسی.
‫جک، ایشون بابه. ‫باب، ایشون جکه.
‫- خوش‌وقتم جک. کت‌شلوارت حرف نداره. ‫- عه، ممنون.
‫- تو همین هتل اقامت داری؟ ‫- درسته.
‫اِم... واسه کار اومدم اینجا.
‫خب، من و این خانم توافق کردیم ‫اصلا حرف کاری نزنیم،
‫پس فقط شغلت رو ازت می‌پرسم ‫و بدش بحث رو عوض می‌کنیم.
‫آره، لطفا بهمون بگو. ‫لطفا بهمون بگو. کارت چیه جک؟
‫بنده عکاسم.
‫وای! عکاس هنری هستی یا تجاری؟
‫معمولا عکاس خبری‌ام.
‫قبلا از مناطق جنگ‌زده ‫عکاسی می‌کردم،
‫ولی الان اکثرا از حیات وحش عکاسی می‌کنم.
‫از مناطق منحصر به فرد عکاسی می‌کنم.
‫وای! خارق‌العاده است، قبول نداری؟
‫آره، خارق‌العاده است.
‫خودم در زمینه مالی کار می‌کنم، ‫این خانم هم همین‌طور.
‫خلاصه از نظر خودمون که کوسه محسوب می‌شیم: ‫احسنت جک، عکاسی می‌کنی!
‫خب،
‫شاید اون مشروب‌ها کافی نباشن. ‫نظرتون چیه...
‫یه پیک بزنیم؟
‫- وای، گمون نکنم... ‫- نمی‌دونم چند وقته پیک نزدم.
‫چز، این بچه‌های چموش ‫می‌خوان چند پیک بزنن.
‫از اون مسکان خفنی که دیشب ‫نشونم داده بودی بریز.
‫خبر خوش تو کسب‌وکار ما خیلی نادره.
‫ممنون می‌شم در پایکوبی همراهیم کنین.
‫نمی‌دونم چه خبر خوشی شنیدی، ‫ولی تبریک می‌گم باب.
‫خب، مسلما نمی‌خوام کمرویی به خرج بدم،
‫ولی خیلی اتفاقی قرارداد هنگفتی نصیبم شد.
‫خلاصه، طبیعتا خیلی خوشحالم.
‫مسلما دلت می‌خواد جزئیاتش رو بدونی.
‫متوجه نشدم دقیقا در کدوم ‫بخش مالی فعالیت می‌کنی،
‫درست می‌گم آلیس؟
‫در زمینه ادغام و اکتساب ‫شرکت‌ها فعالیت می‌کنم.
‫آها! پس درسته، مطمئنم ‫واقعا وجه اشتراکات زیادی داریم.
‫- محل کارت نیویورک نیست؟ ‫- نه، فقط واسه جلسه اومدم اینجا.
‫با خودم گفتم شاید چند همکاری ‫اروپایی مشترک داشته باشیم.
‫فقط داخلی کار می‌کنم.
‫- مگه قرار نشد حرف کاری نزنیم باب؟ ‫- درسته.
‫خودم قانون وضع کردم و زیر پا گذاشتمش. ‫چه باب شیطونی! وای، عالی شد.
‫به سلامتی.
‫- هوم... ‫- هوم...
‫آره.
‫وای!
‫بهتر بود بهتون هشدار می‌دادم. ‫کمی می‌سوزونه.
‫آها، آره. ‫واسه همین پیک نمی‌زنم.
‫ببخشید، می‌شه یه لیوان آب برام بیارین؟ ‫ممنون.
‫این یکی خیلی زرنگه جک. ‫از من بشنو.
‫باور می‌کنم یایا.
‫مردان زیادی دنبال چنین زنی‌ان.
‫مردان زیادی ممکنه ‫به خاطرش آدم بکشن.
‫خیلی خوش‌شانسیم که هر چند کوتاه، ‫باهاش همنشین شدیم، مگه نه؟
‫اصلا به سلامتی همین می‌نوشم.
‫به سلامتی... اسمت واقعا آلیسه دیگه؟
‫از وقتی یادمه آلیس بوده باب.
‫به سلامتی آلیس اوربی...
‫و به یاد باقی قربانیان ‫دلرباییش که اندازه ما خوش‌شانس نبودن.
‫یکی دیگه بریز.
‫ما دیگه نمی‌خوریم.
‫باب...
‫- خیلی خوشحال شدم. ‫- آها!
‫که این‌طور. ظاهرا دارم کار ‫این جوان رو خراب می‌کنم.
‫- خدا نکنه. ‫- نمی‌خوام بی‌ادبی کنم.
‫نه، معلومه که نه.
‫شاید اگه ۲۰ سال جوان‌تر بودم، ‫بهم بر می‌خورد...
‫باب!
‫متوجه شدم. پس تنهاتون می‌ذارم.
‫راستی، جک... موفق باشی.
‫آلیس جان،
‫آلیس جان عزیز.
‫اگه کسی بعد از خاموشی ‫هوس مشروب قبل خواب کرد،
‫شماره اتاقم ۵۱۱ـه.
‫خب، بنده دیگه...
‫رفتم.
‫باورم نمی‌شه بالاخره تنها شدیم.
‫باورش دشواره، مگه نه؟
‫خب، بهتر نیست بیشتر ‫با همدیگه آشنا بشیم جک؟
‫خوشحال می‌شم آلیس. ‫خیلی خوشحال می‌شم.
‫باز هم پیک بزنیم؟
‫راستش، اومدم اینجا ‫که جایی واسه نمایشگاه...
‫شخصی خودم در بهار پیدا کنم.
‫- نمایشگاه شخصی؟ چه باحال. ‫- آره بابا.
‫کل عکس‌هام از بیروت...
‫و جزایر تورکس و کایکوس رو ‫به نمایش می‌ذارم.
‫- جزایر تورکس و کایکوس؟ ‫- جفتشون.
‫اتاقت اونه آقای داوسون؟
‫- آره، آره. ‫- خیلی‌خب.
‫-رسیدیم. ‫- خیلی‌خب.
‫- بفرمایین. ‫- بریم، بفرمایین تو.
‫باهام بیا تو اتاق.
‫بهتر نیست آهنگ بذارم؟
‫- چرا. چرا. ‫- خوبه؟ خیلی‌خب.
‫عه، چه آهنگ خوبی.
‫بفرمایین.
‫ممنون. به سلامتی.
‫- به سلامتی. ‫- بریم بالا.
‫خیلی‌خب. ‫نظرت چیه تو هم کفشت رو در بیاری...
‫و تو تخت ببینمت؟ ‫راحت باش.
‫زود برمی‌گردم.
‫رو چشمم.
‫[رفتم آسپرین بگیرم] ‫[زود برمی‌گردم]
‫[۵۱۱]
‫اجازه هست؟
‫چه دختر زرنگی.
‫چند وقته که آلیس اوربی هستی؟
‫یا نکنه فقط امشبه؟
‫آره. حسابش از دست آدم در می‌ره.
‫خودت که آشنایی.
‫- خب، تو کی هستی؟ ‫- از همکیشنانت هستم.
‫اون پاچه‌خوار که پایین بود، ‫از اهدافته؟
‫از اون‌جایی که همکیشیم،
‫خودت درک می‌کنی چرا نمی‌تونم ‫بیشتر توضیح بدم.
‫جواب منصفانه‌ای بود.
‫من خیلی صاف و ساده‌ام.
‫دیدی امروز صبح جسد اون دیپلمات پانامایی رو ‫از رودخانه ایست بیرون کشیدن؟
‫حتما خبرش از دستم در رفته.
‫بیش از حد رو اعصابم رفته بود.
‫لباس محبوبم رو خراب کرد. ‫واقعا راست می‌گم.
‫پس خودت فرض کن ‫چقدر خوشحال شدم...
‫که دیدم چهره زنی...
‫اون سمت بار آشناست.
‫خانم.
‫اون آقا مهمونتون کردن.
‫واسه اون چهره آشنا هم ‫جایزه هنگفتی گذاشتن.
‫این یکی به کشتنم می‌ده.
‫ولی باید اطمینان حاصل می‌کردم.
‫واسه همین رفته بودم ‫که عکست رو...
‫در صفحه جوایز دقیق‌تر نگاه کنم.
‫مسلما مطمئن شدم. ‫دیدم همون...
‫آنا پلر مشهوری.
‫ای بابا، آروم باش.
‫آروم باش!
‫حاکمیت مستقل نمی‌خواد بمیری،
‫آدم که به شرایط دقت می‌کنه، ‫ذهنش مشغول می‌شه.
‫آدمکش مزدوری از برترین ‫سندیکای آدمکشان مزدور جهان جدا شده...
‫و ناپدید می‌شه؛
‫ولی حتی نباید بکشمش.
‫حتما گوئن کارور خیلی باهات حال می‌کنه.
‫می‌شه بریم سر اصل مطلب باب؟
‫خب، شاید ما که از یه قماشیم،
‫بتونیم به توافقی برسیم.
‫هوم. خب، به چه توافقی برسی؟
‫از کل کارهای بعدیت ۶۰ درصد کمیسیون می‌گیرم.
‫خودم و خودت هم شخصا ‫در ارتباط خواهیم بود.
‫هوم...
‫می‌تونم همین الان با دوستان مشترکمون ‫در حاکمیت مستقل تماس بگیرم.
‫کافیه یه پیام بفرستم ‫تا کل دنیا رو...
‫روی سرت خراب کنم.
‫در اون صورت به حساب بانکیم ‫هم لطف بزرگی کردم.
‫یعنی واسه حاکمیت مستقل کار نمی‌کنی؟
‫من واسه پولدارترین مشتری کار می‌کنم. ‫از اولش همین کار رو کردم.
‫بیست درصد.
‫پنجاه درصد.
‫بیست و پنج درصد.
‫من یا توانایی‌هام رو دست‌کم نگیر.
‫درسته، حاکمیت مستقل تو رو زنده می‌خواد؛ ‫ولی زنده معانی مختلفی داره.
‫خودت چیزی نمی‌خوری باب؟
‫سیانور با یخ بخورم؟ ‫میل ندارم.
‫خیلی‌خب. هرطور راحتی.
‫آفرین.
‫خب، نظرت چیه؟
‫به نظرت داریم به توافق می‌رسیم؟
‫چهل درصد.
‫ببین، گمون نکنم بتونم ‫بهت ۴۰ درصد بدم.
‫همین الانش به کسی ‫که خیر سرش...
‫باید امثال تو رو ازم دور نگه داره، ‫سی درصد می‌دم. در نتیجه...
‫بودجه‌اش رو ندارم. ‫راحت باش، می‌تونی تماس بگیری.
‫البته گمون نکنم بگیری.
‫خب، چرا نگیرم؟ ‫از روی حسن نیت؟
‫نه بابا، نه، نه.
‫آخه خودم قبلا دم بار ‫مسمومت کرده بودم.
‫چـ...
‫بهتره بدونی هیچ‌وقت ‫بدون سه چیز از خونه بیرون نمیام:
‫گوشیم،
‫جعبه آرایشم...
‫و چیزی...
‫مرگبارتر.
‫بهتر بود بهتون هشدار می‌دادم. ‫این یکی کمی می‌سوزونه. حالتون خوبه؟
‫آره بابا. واسه همین پیک نمی‌زنم.
‫ببخشید، می‌شه یه لیوان آب لطف کنین؟
‫یه سلامتی آلیس اوربی...
‫و به یاد باقی قهرمانیان...
‫دلرباییش که اندازه ما ‫خوش‌شانس نبودن.
‫دیگه کم‌کم باید تأثیرش رو حس کنی...
‫همین الان‌ها...
‫[زمان‌سنج به اتمام رسید]
‫اثر می‌کنه.
‫وای باب.
‫دوست عزیزم. پیک زدن ‫هیچ‌وقت فکر خوبی نیست.
‫نه. حواست از ویسکی اسکاچت پرت شد.
‫صرفا اومدم اینجا که اطمینان حاصل کنم ‫تا قدرت تکلمت رو از دست ندادی،
‫با دوستانمون در حاکمیت مستقل ‫تماس نمی‌گیری.
‫بیناییت رو هم از دست می‌دی.
‫باقی حواس رو هم از دست می‌دی.
‫باب، باب، باب.
‫شرمنده رفیق. بد موقع بد جایی بودی.
‫من باید از خانواده‌ام محافظت کنم. ‫متوجهم خودت درک می‌کنی.
‫ای بابا.
‫[دیو]
‫سلام عزیز دلم. سلام.
‫سلام، کجایی؟
‫یادداشتم رو ندیدی؟
‫یه سر اومدم بیرون آسپرین بگیرم. ‫زود برمی‌گردم.
‫بیدار شدم و دیدم نیستی.
‫نه بابا، ببخشید. ‫زود برمی‌گردم.
‫- می‌شه واسه من هم بگیری؟ ‫- آره. رو چشمم.
‫خیلی‌خب. زود می‌بینمت.
‫عالی شد.
‫سلام.
‫باورم نمی‌شه خوابم برد.
‫ای بابا.
‫نه بابا، اشکالی نداره.
‫ببخشید.
‫عذرخواهی نکن.
‫الان دیگه بیدارم.
‫سرت چطوره؟
‫الان دیگه بهتره.
‫آهنگ اولین رقصمونه.
‫- حتما نشونه خاصیه. ‫- آره...
‫حتما هست.
‫خیلی‌خب مرغ عشق‌های قشنگم. ‫خماری خوش بگذره.
‫- ممنون. خیلی دوستت داریم. ‫- خیلی دوستتون دارم.
‫مالی می‌گفت ‫دل کوکو برامون تنگ شده...
‫و می‌خواد ما رو ببینه.
‫گمون کنم واسه اینه ‫که دوستان سگ زیادی نداره.
‫یعنی اگه خودمون سگ بگیریم،
‫کوکو دیگه احساس تنهایی نمی‌کنه.
‫سگ ما هم می‌تونه همیشه ‫با کوکو بازی کنه.
‫مامان حساسیت داره عزیز دلم. ‫ما که صحبت کرده بودیم.
‫آره، سگ بی سگ.
‫ولی سگ بی‌پشم هم دارن‌ها.
‫- می‌تونیم از اون‌ها بگیریم. ‫- سگ بی سگ،
‫گوشی هم پشت میز ممنوعه، یادت رفته؟
‫خب، چرا مامان حق داره ‫گوشی دستش بگیره؟
‫ای مامان شیطون.
‫عزیزم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره بابا. ببخشید.
‫راجه. وحشت کرده.
‫تو فکرشن راهبردمون واسه ‫نواحی ساحلی شرقی رو کلا لغو کنن.
‫نمی‌دونم.
‫الان هم داره بهم زنگ می‌زنم. ‫ببخشید عزیزم.
‫ببخشید.
‫سلام.
‫تو بهم پیام نمی‌دی و زنگ نمی‌زنی. ‫خودم می‌زنم.
‫توافقمون از همین قرار بود.
‫راج، لو رفتم.
‫چی شده؟
‫ندیدی چی برات فرستادم؟
‫وای خدا، عجب افتضاحی.
‫من که بهت گفتم جایی آفتابی نشی.
‫یکی پیدام کرد. ‫مجبور شدم ترتیبش رو بدم.
‫خبرش همه‌جا پخش شده.
‫- الان دیگه قطعا توجه کارور رو جلب کردی. ‫- میام پیشت.
‫- فردا میام. ‫- نه، نیا.
‫اگه بوت به مشام حاکمیت مستقل خورده باشه، ‫همین رو کم داری که به فرودگاه بری.
‫سلام، چطوری؟
‫داداش، «رویال گرند» بود، درسته؟
‫چی؟
‫هتلی که گرفته بودین رو می‌گم. ‫اسمش «رویال گرند» بود؟
‫آره. چطور مگه؟
‫الان برات آدرسی می‌رفتم.
‫[پیام از مالی]
‫[قتلی خشن در هتل رویال گرند]
‫وای، واقعا چه هتل خوبی انتخاب کرده بودین.
‫[ به نقل از پلیس‌ها، قتل بین نیمه‌شب ‫و ساعت سه بامداد دیشب رخ داده است.]
‫[نام مظنونی ذکر نشده، اما پلیس‌ها مشغول...]
‫[شناسایی زن و مردی ‫که با قربانی مکالمه داشتند هستند.]
‫اما!
‫به نقل از پلیس‌ها، قتل بین نیمه‌شب...
‫و ساعت سه بامداد دیشب رخ داده است.
‫وقتی آقای کیترمن امروز صبح...
‫اتاقش را تحویل نداد، ‫کارکنان هتل جسدش را پیدا کردند.
‫نام مظنونی ذکر نشده؛
‫اما پلیس‌ها مشغول ‫شناسایی زن و مردی...
‫که در شب مذکور ‫با قربانی...
‫مکالمه داشتند هستند.
‫ما رو می‌گه.
‫- مـ... مـ... ما رو می‌گه! ‫- اوهوم.
‫پلیس‌ها تأکید کردند ‫تازه تحقیقات را آغاز کردند،
‫اما تأیید کردند زوج حاضر در بار...
‫در حال حاضر مظنون‌های این پرونده ‫محسوب می‌شوند.
‫صد در صد خودمون رو می‌گه.
‫زن و مرد دم بار خودمونیم.
‫ما مظنونیم.
‫مطمئنی عکسی نذاشتن؟
‫- نه، عکسی نیست. ‫- خیلی‌خب.
‫اِم... باید تماس بگیرم. مگه نه؟
‫اصـ... اصلا شماره گذاشتن؟ ‫چطوری باهاشون تماس بگیریم؟
‫گذاشتن. گذاشتن. ‫تماس بگیرم؟
‫- بهشون چی بگیم؟ ‫- چی رو بهشون چی بگیم؟
‫دلیل تغییر ناممون رو می‌گم.
‫درسته... اسممون جعلی بود!
‫- خیر سرم کلاه‌گیس داشتم دیو. ‫- وای، پشم‌هام!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب...
‫شاید فقط با خودمون ‫دم بار صحبت نکرده بوده باشه.
‫ما باهاش پیک زدیم دیو.
‫پیک زدیم...
‫ای بابا! چرا پیک زدیم؟
‫خیلی‌خب، صبر می‌کنیم.
‫صبر می‌کنیم. ‫خیلی‌خب. ما که اطلاعاتی نداریم.
‫مگه نه؟ معلوم می‌شه. ‫معلوم می‌شه...
‫شاید... شاید کسی اطلاعاتی بده.
‫شاید مجرم اصلی رو بگیرن.
‫صبر می‌کنیم تا معلوم بشه.
‫آره، صبر می‌کنیم تا معلوم بشه. ‫خوبه.
‫اون‌ها که اصلا نمی‌دونن ‫ما کی هستیم.
‫- کیترمن حساب کرده بود، در نتیجه... ‫- درسته. درسته.
‫- صبر می‌کنیم. ‫- آره.
‫به نظرم... آره.
‫- خیلی مسخره است؟ ‫- اِم...
‫آخه اصلا خوب جلوه نمی‌کنه. ‫از اسامی جعلی بگیر تا کلاه‌گیس و پیک زدن...
‫نه، خوب جلوه نمی‌کنه.
‫آها.
‫- وای خدایا. ‫- عزیزم، عزیزم، عزیزم.
‫- درست می‌شه. ‫- آره. نه.
‫یهو کلی اتفاق افتاده ‫و دارم همه‌چی رو با هم هضم می‌کنم.
‫من هم اصلا... ‫راج هم زنگ زده بود...
‫و الان دیگه گفتن جای ماه بعد،
‫فردا برم بویزی.
‫واسه همین صبح بلیت هواپیما گرفتم و...
‫- ولی تو که تازه برگشتی! ‫- خودم می‌دونم، می‌دونم.
‫یه جلسه بیشتر نیست.
‫دوشنبه برمی‌گردم، اصلا شاید ‫اگه تا اون موقع حلش نکرده بودن،
‫تماس بگیریم. ‫باهاشون تماس می‌گیریم.
‫خیلی‌خب، باشه. ‫خوبه. باشه...
‫باشه، خیلی‌خب. ‫اون موقع تماس می‌گیریم.
‫بویزی؟ ‫نمی‌تونی با «زوم» تماس بگیری؟
‫نه.
‫باید حضوری برم، ببخشید، ‫باید زودتر برم.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫چیزیمون نمی‌شه.
‫- ماشین رسیده. ‫- خیلی‌خب.
‫ببین. به بابات سخت نگیر، خب؟
‫- باشه مامان. ‫- دلم برات تنگ می‌شه.
‫دخترک نازم. سلام.
‫کی میای خونه؟
‫اصلا نمی‌فهمی رفتم.
‫از همین الان فهمیدم داری می‌ری.
‫خیلی‌خب.
‫- خیلی دوستت دارم. ‫- من هم خیلی دوستت دارم.
‫خودم می‌دونم، ای خدا. ‫خیلی‌خب عزیز دلم.
‫باید برم. باید برم.
‫خیلی‌خب، اِم... ‫ببین، یادت نره...
‫که وایت ویتامین‌های ثانویه‌اش رو ‫از فردا می‌خوره.
‫ساعت تعطیلی کار هم...
‫چهاره، پنج نیست.
‫- خیلی دوستت دارم. ‫- من هم خیلی دوستت دارم.
‫- هر وقت تونستم زنگ می‌زنم. ‫- پروازت بی‌خطر.
‫خیلی‌خب. میام فرودگاه دنبالت.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی دوستت دارم.
‫[اوبر]
‫کدوم پایانه می‌ریم؟
‫پایانه بین‌المللی.
‫[نیویورک ریپورتر، ۶ ساعت پیش]
‫- جذب ده درصدی در پورتلند... ‫- [قتل در رویال گرند]
‫و آستین تا ماه نوامبر.
‫- ولی اگه بتونیم تو فستیوال... ‫- [تحقیقات قتل در رویال گرند ادامه دارد.]
‫جنوب از جنوب غربی ‫همون‌قدر مخاطب جذب کنیم،
‫- احتمالا شرایط تغییر کنه... ‫- [دوربین شماره ۳]
‫خب، باقی حرف‌ها رو ‫به دیو می‌سپارم. دیو!
‫درسته، خیلی هیجان‌انگیزه. ‫همون‌طور که کوین داشت می‌گفت...
‫[درونیات]
‫[تماس‌های اخیر]
‫[اما]
‫سلام، با اما تماس گرفتین. ‫پیغام بذارین.
‫می‌گه بطری آب صورتی ‫کوله‌پشتی آبیش رو گم کرده.
‫مالی، مطمئنم جون سالم به در می‌بره.
‫الان نمی‌تونم از بطری صورتی بگم. ‫اومدم فرودگاه.
‫صرفا دارم حرفش رو ‫بهت اتفاقل می‌دم.
‫همین که اما رو سوار کردم، ‫بهت زنگ می‌زنم، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫[به خونه خوش برگشتی] ‫[خانم جانسون]
‫[طبقه یک]
‫سلام، با اما تماس گرفتین. ‫پیغام بذارین.
‫[ورود ممنوع]
‫باید دوباره بررسی کنین. ‫اسمش اماست. اما براکته.
‫پرواز بویزیه. ‫پرواز ۷۰۲ از بویزیه.
‫[شرکت هواپیمایی کلیر]
‫سلام، با اما تماس گرفتین. ‫پیغام بذارین.
‫یه امی وو پیدا کردم. ‫امی ووئه؟
‫نه، نیست.
‫سلام، با اما تماس گرفتین. ‫پیغام بذارین.
‫شاید اشتباه می‌نویسین. ‫بنویسین اما...
‫ب ر ا...
‫جناب، خودم جست‌وجو کردم،
‫ولی کار دیگه‌ای از دستم ساخته نیست.
‫... ت.
‫[شرکت هواپیمایی کلیر]
‫دیو براکت؟
‫کارآگاه توبی برمان ‫از بخش قتل کلانتری نیویورک هستم.
‫ایشون همکارم، کارآگاه کارن شاه، هستن.
‫چند دقیقه وقت دارین؟
‫خودم می‌دونم، می‌دونم. ‫می‌خواستیم وقتی برگشت، تماس بگیریم.
‫ولی همسرتون برنگشته.
‫درسته. پس باید با کلانتری بویزی ‫تماس بگیرین، مگه نه؟
‫آره، شک نکن تماس می‌گیریم دیو. ‫ولی اول مکالمه‌مون رو تموم می‌کنیم.
‫ببینین، من به جرمی متهم شدم؟
‫خودت حس می‌کنی ‫به جرمی متهم شدی؟
‫خب، حس می‌کنم... ‫حس می‌کنم شاید بهتر باشه...
‫حس می‌کنم شاید بهتر باشه وکیل داشته باشم.
‫وکیل داری دیو؟
‫یه آشنا دارم که کارهای اداری ‫خونه‌مون رو برامون ردیف کرده بود.
‫چرا می‌خوای باهاش تماس بگیری؟
‫کارهای اداری خونه‌تون رو ردیف کرده؟
‫یعنی مشاور املاکتون بوده؟
‫یا خودمون می‌تونیم ‫از طرفت با یکی تماس بگیریم.
‫ببین، من نمی‌خوام کارتون رو سخت کنم.
‫به نظر من کارمون رو سخت نمی‌کنی.
‫به نظرم احتمالا مضطربی.
‫نه‌خیر، نیستم. مضطرب نیستم.
‫اضطراب طبیعیه.
‫صرفا دنبال اطلاعاتیم.
‫درسته.
‫خب، می‌خوای منتظر وکیلت بمونی؟
‫یا می‌خوای باز هم از اون شب ‫در «رویال گرند» بگیم؟
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. باشه. ‫خب، پنج‌شنبه سالگردمون بود.
‫خودتون و همسرتون آقای کیترمن رو ‫از کجا می‌شناسین؟
‫نمی‌شناختیم. نمی‌شناختیم!
‫من به قرارمون دم بار...
‫دیر رسیده بودم.
‫گمون کنم خودش ‫داشت باهاش گپ می‌زد.
‫من هم وقتی... ‫ببینین، گمون کنم مقداری مشروب خورده بود.
‫خب، اون شب تو هتل نام جعلی ‫به کار برده بودین آقای براکت؟
‫عذر می‌خوام. عذر می‌خوام. جانم؟
‫اون شب تو هتل نام جعلی ‫به کار برده بودین.
‫اِم...
‫خیلی‌خب، ببینین. ‫خیلی بد جلوه می‌کنه. خودم می‌دونم.
‫اِم... ‫راستش، کمی خجالت‌آوره.
‫چون من و خانمم داشتیم...
‫بین خودمون بازی‌ای می‌کردیم، ‫مثلا عین بازی...
‫نقش‌آفرینی بود.
‫چطور بگم، عین بازی‌های معمولی بود.
‫در اون صورت محض اینکه ‫بازی رو برای خودمون جذاب کنیم،
‫از اسامی مختلف استفاده می‌کردیم.
‫بعد، اِم...
‫صرفا به این خاطر بود که به بازی ‫هیجان ببخشیم، متوجهین؟
‫شما و همسرتون اغلب اوقات...
‫بازی نقش‌آفرینی می‌کردین آقای براکت؟
‫نه! نه.
‫اولین بار بود.
‫آقای براکت، ایشون مأمور ویژه کارور ‫از آی‌تی‌آی‌سی هستن.
‫اگه مشکلی ندارین حضور داشته باشن.
‫ایشون از گروه ویژه تحقیقاتی هستن ‫که توی این پرونده کمکمون می‌کنن.
‫از آشناییتون خوش‌وقتم آقای براکت. ‫لطفا ادامه بدین.
‫آقای براکت، چند وقته شما و همسرتون ‫با هم ازدواج کردین؟
‫پنج‌شنبه هفتمین سالگردمون بود.
‫- صاحب فرزندی هم هستین؟ ‫- بله.
‫وایت ده سالشه، کارولین شش سالشه.
‫وایت پسر من و همسر سابقمه.
‫اما مدت زیادیه که براش مادری می‌کنه.
‫ببخشید. معذرت می‌خوام، ولی...
‫می‌شه بدونم این تحقیقات در چه مورده؟
‫این خانم همسر شماست آقای براکت؟
‫نه.
‫اسم ایشون اما ریبرنه.
‫این نام خانوادگی اماست. ‫قبل اینکه ازدواج کنیم.
‫نه، این خانم اما جی ریبرنه.
‫سی و سه ساله، قد صد و هفتاد، ‫با چشم‌های فندقی.
‫شماره تأمین اجتماعیش: ۱۷۴۶۳۱۵۰۳.
‫منظورتون از این حرف‌ها چیه؟
‫آقای براکت، اما ریبرن هشت سال پیش مرد.
‫شما و خانمتون هم تقریبا هشت سال پیش ‫با هم آشنا شدین، درست می‌گم؟
‫- دیو؟ ‫- ها؟
‫اگه اشکالی نداره می‌خوام بهت ‫چند عکس از پرونده خودم نشونت بدم.
‫این از فرودگاه بوئنوس آیرسه.
‫چهارشنبه هفته پیش توی آرژانتین گرفته شده.
‫درست چهار ساعت قبل از این عکس، ‫جنازه یکی از رهبران اتحادیه ملی پیدا شد.
‫خانمی با مشخصات مشابه ایشون ‫موقع خروج از صحنه جرم رویت شده بود.
‫آره، ولی همسر من اون زمان نبراسکا بود.
‫پس...
‫به نظر ما رابرت کیترمن که توی هتل بود،
‫هویت و نام مستعار این آقا، ‫یعنی دریک ورلی بود،
‫آدم‌کش مزدوریه که در بیش از ‫سی پرونده قتل بین‌المللی دخیل بوده.
‫این راجندرا باکشیه.
‫ایشون ناظر و سرپرست خانممه. راجه.
‫این آدم مهره بازار سیاهیه ‫که توی دارک وب بازاریابی می‌کنه.
‫زاده چنای بوده و در بریتانیا بزرگ شده. ‫توی برلین هم مشغول به کاره.
‫مأمور تدارکات این خانمه.
‫مأمور تدارکات؟
‫آقای براکت، گفتن چنین حرفی آسون نیست،
‫ولی...
‫اسم واقعی همسرتون...
‫آنا پلره.
‫در پرونده قتل چندین قاره تحت تعقیبه.
‫از شما می‌خوایم توی پیدا کردنش ‫بهمون کمک کنین.
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫یعنی چی...
‫جان؟!
زرفـيـلــم
‫[وسایل کریسمس]
‫[گذرنامه]
‫چی شد...
‫وای...
‫سلام مأمور کارور.
‫سلام آقای براکت. ‫خوشحالم توی خونه پیداتون کردیم.
‫ایشون مأمور جی، همکار بنده در سازمان هستن.
‫سلام. خوب هستین؟
‫بنده دیوم.
‫امکان داره چند لحظه وقتتون رو بگیریم؟
‫عه... دقیقا چه کمکی از دستم ساخته است؟
‫خب، اِم...
‫گمونم بهتره اینجا در موردش صحبت نکنیم.
‫خودشه.
‫چه خانواده قشنگی دارین.
‫متشکرم.
‫وایت با، اِم...
‫کارولین.
‫اوهوم.
‫می‌شه این رو نگه داریم؟
‫بهتون پسش می‌دیم.
‫[گذرنامه]
‫[در حال اسکن مدارک]
‫[یاسمین سیدوروا]
‫خسته نباشین.
‫[ترمینال]
‫تاکسی! تاکسی!
‫چه سر و وضع داغونی داری.
‫آره خب، پروازم کم طول نکشیدها.
‫در واقع سه تا پرواز داشتم.
‫نباید می‌اومدی اینجا.
‫- اینجا امن نیست. ‫- آها، باشه.
‫پس ماشین کوفتی رو روشن کن.
‫چه کمکی از دستم ساخته است مأمور کارور؟
‫در واقع می‌خوایم ببینیم ‫چه کمکی از دست ما ساخته است.
‫چطور مگه؟
‫شک ندارم شما نگران...
‫امنیت خانواده‌اتون هستین.
‫گمون کنم...
‫در کمترین حالت می‌شه گفت...
‫در مورد احساسی که به همسرتون دارین...
‫دچار سردرگمی شدین.
‫ولی فقط ازتون می‌خوام مطمئن باشین ‫هر کاری در توانم باشه می‌کنم...
‫تا همسرتون برگرده.
‫متشکرم.
‫قبول دارم توی نیویورک گند زدم. ‫منکر نمی‌شم. آدم اشتباه می‌کنه.
‫ممکن بود برای هر کسی پیش بیاد. ‫ولی چرا از اول تحت نظر بودم؟
‫راستش نه، ممکن نبود برای هر کسی پیش بیاد.
‫اگه راه بیفتی و نمایندگان حاکمیت مستقل رو ‫بکشی که نمی‌تونم بهت کمکی کنم.
‫طرف که از حاکمیت مستقل نبود. ‫فقط باهاشون ارتباط داشت.
‫پرسیدم چرا تحت نظر بودم؟
‫همیشه تحت نظری. متوجه نیستی؟ ‫فکر نکن دست از سرت برداره.
‫اما تهدید محسوب می‌شه.
‫تهدید خطرناکی هم هست.
‫شاید بیشترین خطرش شامل حال خودش بشه.
‫دیو...
‫درک می‌کنم نسبت به همسرت ‫احساس تعهد داشته باشی...
‫ولی در حال حاضر...
‫به شدت حیاتیه...
‫تا جهت پیدا کردن مدرکی که بشه ‫باهاش پیداش کرد، منزلتون رو بگردم.
‫ببخشید می‌پرسم‌ها، ولی...
‫احیانا شما...
‫در این راستا نباید حکم قضایی داشته باشین؟
‫آها، مطمئنی خودت نمی‌خوای ‫تحویلم بدی و مژدگانی رو به جیب بزنی؟
‫خیلی بامزه‌ای.
‫اگه قرار بود تحویلت بدم، ‫تا الان صد بار این کار رو کرده بودم.
‫جدی؟
‫اصلا متوجهی چقدر برات فداکاری می‌کنم؟
‫تو چقدر فداکاری می‌کنی؟
‫تا جایی که یادمه...
‫کثافت‌کاری‌ها رو من می‌کنم، ‫پولش توی جیب تو می‌ره.
‫کمکت می‌کنم شناسایی نشی.
‫آره، خب...
‫ولی توی این مورد هم چندان ‫مطابق نقشه پیش نرفتی.
‫همسرتون مجرمی به نام آنا پلره...
‫که هویت اما رو دزدیده.
‫شما رو بازی داده.
‫نذارین بیشتر از این بازیتون بده.
‫از وقتی توی تل‌آویو دیده شدی، ‫به صورت عمومی تحت تعقیبی.
‫خودت که می‌دونی.
‫اصلا کار عاقلانه‌ای نیست که هتل مجللی ‫توی منهتن برای خودت رزرو کنی.
‫سالگرد کثافتمون رو یادم نبود.
‫این آدم ذره‌ای محبت و شفقت سرش نمی‌شه.
‫ایشون قاتل بی‌رحمیه...
‫که بهتون دروغ گفت ‫و جون بچه‌هاتون رو توی خطر انداخت.
‫فقط بحث نیویورک نیست.
‫من هم می‌دونستم از خیلی جزئیات بی‌خبری.
‫آره، من هم گفته بودم دیگه نمی‌خوام ‫توی این کار باشم. همراهته؟
‫مال بچه‌ها هم هست؟
‫[گذرنامه کانادا]
‫خوبه. خوبه.
‫[گذرنامه]
‫دیو،
‫یه بار دیگه ازت می‌پرسم.
‫می‌شه به اطراف نگاهی بندازم؟
‫تمام تلاشم رو کردم تا به این ‫زندگی خیالیت لطمه نخوره،
‫ولی دیگه وقتشه به خودت بیای اما.
‫اِم...
‫وقتش رسیده از خانواده شاد ‫و خوشحالت خداحافظی کنی.
‫بهت گفتم می‌خوام از اینجا ببرمشون، ‫بعدش هم پام رو می‌کشم بیرون.
‫گفتم این آدم قاتل بی‌رحمیه.
‫فقط تا وقتی پولت تموم بشه،
‫یا ردت رو بزنن، امنیت داری.
‫اونجا دیگه من هم نمی‌تونم کمکت کنم.
‫جی‌واگن مشکی سه تا ماشین عقب‌تره. ‫از حاکمیت مستقله.
‫اونجا بزن کنار. ‫گفتم بزن کنار!
‫[.پیداش کردیم]
‫اِم... آقای براکت،
‫معذرت می‌خوام. ‫گمونم باید بعدا ادامه این...
‫صحبتمون رو داشته باشیم.
‫اگه کاری داشتین در دسترس هستیم.
‫ممنون که وقت گذاشتین.
‫خواهش می‌کنم.
‫تا ابد که نمی‌تونی فرار کنی آنا.
‫خداحافظ.
‫پشت ساختمون رو تحت نظر بگیرین.
‫خودم حواسم هست.
‫هدف رویت شد؟
‫خیر.
‫وای!
‫خوب بخوابی.
‫اما! اینجام!
‫سوار شو!
‫کثافت!
‫زود باش، برو!
‫آهای، حالت خوبه؟
‫وای راج، حالت خوبه؟
‫پشم‌هام، پشم‌هام!
‫برو.
‫پات رو از روی گاز بردار!
‫پشم‌هام، پشم‌هام!
‫پشم‌هام، پشم‌هام، پشم‌هام!
‫راج!
‫وای خدا.
‫کثافت.
‫گندت بزنن!
‫متأسفیم.
‫شماره‌ای که گرفته‌اید اشتباه است. ‫لطفا شماره‌تان را بررسی کرده و...
‫[خاویر]
‫متأسفیم. شماره‌ای که گرفته‌اید اشتباه است.
‫وای خدا.
‫[آقای تعمیرکار]
‫[در حال تماس]
‫اما؟
‫ام؟
‫تنهایی؟
‫آره، تنهام.
‫این شماره رو از کجا آوردی؟
‫می‌پرسی از کجا آوردم؟
‫- دیو... ‫- این شماره رو...
‫از روی کارت لوله‌کشی آلمانی که توی...
‫جعبه وسایل قتل همسرم ‫که توی زیرشیروانی بود...
‫پیدا کردم!
‫- تو دیگه کی هستی؟ ‫- خیلی‌خب. توی خونه‌ای؟
‫- آره. ‫- بچه‌ها چی؟
‫مدرسه‌ان. مالی دنبالشون رفته.
‫دیو، برو بیرون.
‫چی؟ برم بیرون؟
‫چرا؟
‫دیو، زود باش از خونه برو بیرون.
‫از خونه فاصله گرفتم.
‫دیو، معذرت می‌خوام.
‫معذرت می‌خوای؟
‫از چه بابت؟
‫اینکه ولمون کردی؟ ‫اینکه به ما، به من دروغ گفتی؟
‫من حتی تو رو نمی‌شناسم.
‫چرا، می‌شناسیم. ‫اسمم اماست، همسرتم.
‫ولی دروغ می‌گی.
‫بهم گفتن واقعا کی هستی.
‫وقتی توی اتاق بازجویی بودم...
‫اصلا نمی‌دونستم زنده‌ای یا مرده.
‫فقط نشستم و به حرف اون خانمه ‫گوش دادم که بهم می‌گفت همسرم، همسرم!
‫پاره تنم، داشت جلوم تظاهر می‌کرد.
‫همسرم قاتله؟
‫آدم‌کش مزدوره؟
‫اما، راست می‌گن؟
‫ام؟
‫وای خدا.
‫گوش کن چی می‌گم. ‫آره، دروغ گفتم.
‫دروغ گفتم شغلم چیه، ‫ولی بین خودمون دروغی نبود.
‫- خیر سرمون بچه داریم! ‫- نه، می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫ام، می‌دونی وقتی این حرف رو بهم زدن...
‫چی از همه بامزه‌تر بود؟
‫یه خرده دلم آروم و قرار گرفت. ‫چون بالاخره فهمیدم...
‫که این همه مدت چی رو ازم مخفی می‌کردی.
‫فهمیدم که هیچ‌وقت عاشقم نبودی.
‫دیو، حتی امکان نداره عاشقت نباشم.
‫من هم امکان نداره عاشقت نباشم، ‫حتی اگه دلم می‌خواست نباشم.
‫چون باور کن، الان خیلی دلم می‌خواست ‫که عاشقت نبودم.
‫خیلی‌خب.
‫به هر قیمتی که هست، ‫باید کنار هم باشیم.
‫گوش کن، این خرابکاری تو نیست، خب؟ ‫باید خودم درستش کنم.
‫این شماره... الان برلینی؟
‫دیو، گوش کن، گوش کن چی می‌گم. ‫همه‌چی رو برات تعریف می‌کنم.
‫بهت قول می‌دم، خب؟ ‫ولی... ازت زمان می‌خوام.
‫باهام تماس نگیر. ‫خودم بهت زنگ می‌زنم.
‫نه خیر، از این خبرها نیست.
‫پرسیدم برلینی اما؟
‫نپرس دیو، نپرس، نپرس.
‫تو همسر منی. ‫من هم میام اونجا.
‫با هم درستش می‌کنیم.
‫دیو، فکرش هم نکن بیای برلین. ‫متوجه شدی؟
‫تو هم نمی‌تونی اینجا بیای، مگه نه؟
‫پس خودم تا برلین میام...
‫تا در موردش صحبت کنیم.
‫دیو، گفتم نیا برلین. شنیدی چی گفتم؟
‫اصلا نیا برلین! ‫خودم هم قرار نیست اینجا بمونم!
‫دیو، متوجه شدی چی گفتم؟
‫دیو!
‫خانم‌ها و آقایون...
‫[گذرنامه]
‫[در حال اسکن مدارک]
‫[دیوید براکت]
‫ام، هواپیمام فرود اومد.
‫اگه می‌شه بهم زنگ بزن.
‫معذرت می‌خوام، احیانا شما...
‫جک داوسون؟
‫بله.
‫خودم هستم.
‫نوشیدنی میل دارین؟
‫آره، اِم... نوشابه رژیمی می‌خوام.
‫نوشابه بدون شکر داریم.
‫دستتون درد نکنه.
‫شما چه نوشیدنی‌ای میل دارین؟
‫اگه می‌شه قهوه تلخ لطف کنین.
‫چشم.
‫باورم نمی‌شه.
‫بچه‌ها کجان؟
‫پیش مالی.
‫لابد ازمون متنفره.
‫واقعا هست.
‫اسم واقعیم آناست.
‫آدم‌کش مزدورم.
‫خیلی وقت پیش مأموریتی داشتم.
‫یعنی آدم می‌کشی؟
‫این هم قهوه شما.
‫دستتون درد نکنه.
‫یعنی ما جزو هویت مخفیانه‌ات بودیم؟
‫نه، نه. اینطوری نبود.
‫- ولمون کردی و رفتی! ‫- نه، ولتون نکردم، خب؟
‫صرفا باید...
‫یه سری هماهنگی انجام می‌دادم.
‫حالا کانادایی شدیم؟
‫اصلا تا به حال حرف راستی ‫از دهنت در اومده...
‫که به من زده باشی؟
‫والدینت چی؟
‫خاله‌ات توی سن‌دیه‌گو چی؟
‫من آمریکا به دنیا اومده بودم.
‫پدرم مأمور سازمان مخفی بود،
‫تا اینکه ناگهان تصمیم گرفتن ‫از سازمان کنار بذارنش.
‫برای همین کسب و کار خودش رو راه انداخت،
‫شرکت امنیتی خصوصی خودش رو ‫با اسم «حاکمیت مستقل»...
‫به همراه مأمور اطلاعاتی‌ای ‫به نام گوئن کارور تأسیس کرد.
‫گوئن کارور که قصد داره پیدات کنه. ‫عضو گروه ویژه تحقیقاتی بین‌المللیه.
‫خبری از گروه تحقیقاتی نیست، ‫مأموران حاکمیت مستقل هستن.
‫نفوذشون که بیشتر می‌شه، ‫پوشش جعلیشون قوی‌تر می‌شه.
‫بعد اینکه پدرم کشته شد، ‫من رو جاش گذاشت.
‫بهم زندگی جدیدی داد. آموزشم داد.
‫بهم گفت همه‌اشون آدم‌های بدی بودن.
‫بچه‌ای بیش نبودم. ‫از خامی من سوء استفاده کرد.
‫الان فهمیدم که دروغ می‌گفت.
‫احتمالا قبلا هم می‌دونستم، صرفا...
‫نمی‌خواستم باور کنم.
‫بگذریم، توی بوستون مأموریتی انجام دادم.
‫همون موقع توی بار با هم آشنا شدیم.
‫جوری باهام صحبت کردی انگار آدم واقعی بودم.
‫خندوندیم. مجابم کردی زندگی جدیدی شروع کنم.
‫تو اصلا جزوی از پوشش جعلیم نبودی دیو.
‫تو اولین آدم دنیا بودی که عاشقش شدم. ‫بعدیش وایت بود.
‫صمیمی‌ترین و خارق‌العاده‌ترین زندگی‌ای بود ‫که حتی توی خوابم دیده بودم.
‫زندگی‌ای که فکرش هم نمی‌کردم ‫بتونم داشته باشمش.
‫بعد باردار شدم و کارولین به دنیا اومد. ‫با خودم گفتم زندگیم محشره.
‫ولی همچنان پای کارت موندی!
‫به خدا اولش قرار گذاشته بودم ‫سالی یکی دو تا مأموریت برم.
‫می‌خواستم امنیت مالیمون رو تأمین کنم.
‫سفرهای کاریت رو می‌گی.
‫نبراسکا؟
‫بوئنوس آیرس بودم.
‫سنت لوئیس چی؟
‫فکر کنم ریاض بودم.
‫دیو، شغل من همینه، خب؟ ‫تنها کاریه که بلدم.
‫- جز این کار دیگه‌ای بلد نیستم. ‫- خب کلاس می‌رفتی!
‫آره، راست می‌گی. کار درست این بود.
‫قول می‌دم برم. ببین، تموم شده. ‫دیگه نمی‌خوام توی این کار باشم.
‫دیو، من رو نگاه کن. ‫دلم برات تنگ شده.
‫دلم برای وقتی که جدول حل می‌کردیم تنگ شده.
‫دلتنگ وقتی‌ام که پاپ‌کورن شیرین ‫درست می‌کردیم، روی مبل لم می‌دادیم...
‫و با بچه‌ها فیلم‌های پیکسار رو می‌دیدیم.
‫حتی دلتنگ وقتیم که هنوز اوقات فراغتمون...
‫برنامه‌ریزی نشده بود ‫و روی تختمون سکس می‌کردیم.
‫خیلی‌خب...
‫- دوستت دارم. ‫- می‌دونم. من هم دوستت دارم.
‫خانواده‌امون رو دوست دارم.
‫ولی آدم‌کشتن کار درستی نیست.
‫یعنی هیچ عذر موجهی هم نداره.
‫می‌دونم، می‌دونم. دیگه نمی‌کنم. ‫به خدا آخرین بار بود.
‫فقط باید محکم‌کاری‌های نهایی رو بکنم، ‫بعدش قول می‌دم...
‫دیگه تکرار نکنم.
‫نگران نباش، نقشه دارم.
‫آروم باش و به حرفشون گوش کن. ‫از کارم مطمئنم.
‫دیو، ایشون جیه.
‫با هم بزرگ شده بودیم. ‫عملا خواهر بودیم.
‫همونطور که از ظاهرش مشخصه ‫خیلی اهل بگو بخنده.
‫سلام آنا.
‫اگه ناراحت نمی‌شین باید بگم ‫قبل اینکه مزاحم بشین...
‫داشتیم خصوصی حرف می‌زدیم. خلاصه...
‫- باید بریم. ‫- اِم...
‫آخه هنوز قهوه‌ام تموم نشده.
‫می‌خوای تو و دوست‌پسرت ‫زودتر راه بیفتین،
‫ما هم... ‫خودمون رو بهتون می‌رسونیم.
‫آهای! دستت رو بکش ببینم...
‫آخ!
‫[صبح به خیر قربونت برم]
‫مگه می‌شه کسی از این دوست ‫پشمالوی بامزه‌امون خوشش نیاد؟
‫ببینمت، چقدر بامزه‌ای.
‫- مامان. ‫- مامان!
‫- سلام! حالتون خوبه؟ ‫- آره.
‫شما چطور...
‫مسیر زیادی تا اینجا اومدن.
‫ولی حالا دوباره دور هم جمع شدیم.
‫فقط همین مهمه.
‫بهمون نگفته بودی ‫مامان‌بزرگ دیگه‌ای هم داریم.
‫نه، نگفته بودم. دیو کجاست؟
‫آها، بابا داره استراحت می‌کنه. ‫زیاد حالش خوب نیست.
‫بریم جای دیگه صحبت کنیم؟
‫نه، همین‌جا راحتم.
‫باشه.
‫فقط زیاد محکم نگهشون ندار.
‫یه وقت خفه‌اشون نکنی.
‫خفه‌کردن یعنی چی؟
‫بعدا بهت می‌گم قربونت برم.
‫بچه‌ها، من و مامانی باید صحبت کنیم...
‫دوست دارین دو نفری برین و...
‫ببینین چه حیاط بازی باحالی...
‫براتون درست کردیم؟
‫- می‌شه سگ رو هم ببریم؟ ‫- معلومه که می‌شه.
‫مال خودتونه دیگه.
‫البته اگه مامانتون اجازه بده.
‫معلومه که می‌تونین سگ رو ببرین. هورا!
‫تازه، باید دستگاه بازی ویدیوییتون ‫هم وصل کنیم. باشه کارلو؟
‫برین.
‫هورا!
‫چای می‌خوری؟
‫تک‌شاخ می‌خواست ملکه رو ببینه...
‫چون ملکه رنگین‌کمان بود.
‫می‌خواست تک‌شاخ رو حتی خوشگل‌تر کنه...
‫تا مجسمه قشنگی واسه کاخش بشه.
‫واسه همین فکر کنم ملکه که...
‫لازم نبود پای بچه‌ها رو وسط بکشی.
‫خودت پاشون رو وسط کشیدی.
‫واقعا نقشه ناشیانه‌ای بود آنا.
‫مسلما می‌دونستی از طریق دیو...
‫راحت می‌تونستیم پیدات کنیم، ها؟
‫می‌تونستیم از نقشه خام ‫انتقامی که در سر داشتی...
‫خیلی راحت جلوگیری کنیم.
‫مسلما هم قرار بود بچه‌ها رو ببریم.
‫واقعا فکر می‌کردی به این سادگی تموم بشه؟
‫بچه‌ها هیچ مشکلی ندارن.
‫اگه دستگاه بازی و سگه سرگرمشون نکنن،
‫میز پینگ پنگ هم داریم.
‫بماند که تو جوری بارشون آوردی ‫که با تمرینات جسمی غریبه باشن.
‫اصلا به فکر تربیتشون نیستی آنا.
‫اما.
‫اما؟
‫همون اسم رو یه خرده دستکاری کردی.
‫اسمم اماست.
‫باشه.
‫متوجه شدم، هوم؟
‫متوجه حرفت شدم.
‫مگه همین رو نمی‌خواستی؟
‫رفتی نقش بازی کنی...
‫که چی بشه؟
‫صرفا خواستی با دیو اهل نیو جرسی ‫خانواده تشکیل بدی...
‫و باقی عمرت بشور و بساب کنی؟
‫آره، چون از نیو جرسی خوشم میاد،
‫و عاشق خانواده‌امم.
‫دلم زندگی معمولی می‌خواد.
‫دلت زندگی معمولی می‌خواست؟
‫واسه همین از اتن ‫تا زیمباوه کلی آدم می‌کشتی؟
‫- دستم رو از این کار شستم. ‫- چنین حرفی به دیو زدی؟
‫آره، چون دیگه از اون زندگی سیر شدم. ‫از همه‌اتون سیر شدم!
‫اما جان، لطفا مواظب حرف زدنت باش...
‫گه نخور.
‫یه بار من رو دزدیدی بس بود. ‫نمی‌ذارم بچه‌هام رو هم بدزدی.
‫اذیتم نکن. ‫این بچه‌ها رو به من تحویل داده بودن.
‫خواهر شوهرت حسابی نگران شده بود...
‫البته فکر می‌کنم مقامات خیلی زود...
‫این مشکل رو حل کردن.
‫منظورم همون سازمان‌های ‫آی‌تی‌آی‌سی و امثالهمه.
‫ضمنا من تو رو ندزدیده بودم آنا.
‫تو رو وارد کار کردم.
‫- اون زمان بچه‌ای بیش نبودم! ‫- بس کن.
‫انقدر به حال خودت غصه نخور.
‫لیاقتت بیشتر از این حرف‌هاست.
‫حداقل قبلا که بود.
‫نه، نمی‌خوام ببیـ... نکن.
‫این دختر رو ببین.
‫ببین چه قدرتی داره،
‫چقدر توانایی داره.
‫من این قدرت رو بهت دادم.
‫واسه همین تا ابد...
‫مال من می‌مونی.
‫ازم چی می‌خوای؟
‫خودت می‌دونی خواسته‌ام چیه.
‫ازت می‌خوام برگردی.
‫می‌تونیم کنار هم تشکیل خانواده بدیم.
‫متوجه نیستی؟
‫فقط هم از این طریق می‌تونی...
‫آینده و زندگی خوبی...
‫در کنار حضور خودت...
‫برای بچه‌هات رقم بزنی.
‫فقط باید از شر دیو خلاص بشی.
‫یه گلوله حرومش کن.
‫حتی با این وجود که خیلی وقته تمرین نکردی، ‫فکر نمی‌کنم بیشتر از یکی لازمت بشه.
‫دستت درد نکنه.
‫اگه انقدر دلت می‌خواد چرا خودت ‫انجام نمی‌دی؟ خودت بکن دیگه.
‫من نبودم که پاش رو به این ماجرا باز کردم.
‫هوم...
‫بعد از این مرحله راحت‌تر می‌تونیم ‫با همدیگه...
‫به عنوان خانواده کنار بیایم.
‫منظورم خانواده واقعیته.
‫اگه این تفنگ رو سمت صورت خودت بگیرم ‫و ماشه رو بکشم چی؟
‫چرا به فکر بچه‌هات نیستی؟
‫اصلا تا حالا بودی؟
‫من که همیشه خدا به فکرتم.
‫قربونت برم.
‫خب.
‫برین با هم قدم بزنین.
‫توی جنگل قدم بزنین.
‫مجبورم نکن چنین کاری کنم.
‫تا نیستین بچه‌ها رو سرگرم کنم؟
‫نه.
‫- می‌تونیم بازی کنیم. ‫- نه.
‫- براشون قصه هم می‌خونم‌ها. ‫- گفتم نه.
‫واقعا بچه‌های نازنینی هستن.
‫کلی چیز هست که باید یادشون بدم.
‫همیشه آدم باید بها بپردازه.
‫- همیشه یکی فدا می‌شه. ‫- لطفا مجبورم نکن.
‫می‌تونم نگرانی‌هایی که برامون ‫درست کردی رو با این کار ببخشم.
‫- بسه. ‫- ولی تو هم باید تلاشی از خودت نشون بدی.
‫راهش هم از این طریقه.
‫حالا برو باهاش قدم بزن.
‫توی جنگل قدم بزنین.
‫می‌خوام بچه‌ها تا حد امکان دور باشن.
‫دورت بگردم.
‫کجاییم؟
‫بریم قدم بزنیم.
‫باشه.
‫اینجا دقیقا کجاست؟
‫- دیو، تک‌تیرانداز ما رو زیر نظر داره. ‫- جان؟
‫چیزی نیست. همیشه داره نظارت می‌کنه.
‫گوش کن دیو، ‫باید مسئله‌ای رو بهت بگم.
‫خواهشا بگو، فقط صحبت کن.
‫بچه‌ها دستشن.
‫بس کن، حالشون خوبه. ‫خوبن، حالا آروم باش.
‫- کجان؟ ‫- گفتم حالشون خوبه.
‫صدمه ندیدن. خوشحالن.
‫اصلا نمی‌دونن قضیه از چه قراره.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫اما، این چه رفتاریه؟
‫بچه‌هامون رو گرفتن. ‫چه خاکی به سرمون کنیم؟
‫می‌شه بغلم کنی؟
‫ها؟
‫می‌شه عین سابق بغلم کنی؟
‫قبل اینکه اوضاع خراب بشه. ‫می‌شه لطفا بغلم کنی؟
‫- خواهش کردم! ‫- آخه...
‫- زود باش. ‫- باشه.
‫آخ، باش.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫اما،
‫قضیه چیه؟
‫ازم می‌خواد بکشمت.
‫چی؟
‫- معذرت می‌خوام. ‫- اما، دوستت دارم‌ها، ولی...
‫آخ!
‫می‌رم جنازه رو بررسی کنم.
‫کمکم می‌کنی یا نه؟
‫سلیطه.
‫اما، قضیه از چه قراره؟
‫- ازم می‌خواد بکشمت؟ ‫- چی؟
‫قرار نیست بکشمت.
‫فقط تیر از بدنت رد می‌شه.
‫به اندام حیاتیت نمی‌خوره.
‫کارم رو بلدم.
‫بهم اعتماد کن.
‫بعدش هم ادای مردن در بیار.
‫- ها؟ ‫- معذرت می‌خوام.
‫- اما، دوستت دارم‌ها، ولی...
‫سلام عرض شد.
‫آهای، آهای، عزیزم.
‫عشقم، آهای.
‫منم. می‌تونی تکون بخوری. آهای.
‫- وای خدا، حالت خوبه؟ ‫- واقعا بهم تیر زدی!
‫می‌دونم، معذرت می‌خوام. ‫درد می‌کنه؟
‫وای خدا، بذار ببینمش. خیلی‌خب، گوش کن.
‫باید روی زخمت رو فشار بدی.
‫- خونریزیت شدید نیست. ‫- باشه.
‫تا چهار پنج ساعت دیگه می‌ریم بیمارستان. ‫هیچیت نمی‌شه.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، بیا اینجا.
‫بذار دستت رو باز کنم.
‫خیلی‌خب.
‫- می‌تونی بلند شی؟ ‫- نه.
‫چرا، می‌تونی. ‫بذار کمکت کنم. بلند شو.
‫- اجازه بده. ‫- معذرت می‌خوام.
‫- خیلی‌خب. ‫- بلند شو.
‫- وای، معذرت می‌خوام. ‫- باشه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- اوهوم.
‫ببین عشقم، گوش کن.
‫معذرت می‌خوام.
‫ولی الان باید به کارم برسم.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫تو هم باید باهام بیای.
‫- آماده‌ای؟ ‫- باشه.
‫- نمیام. ‫- چرا.
‫دوستت دارم. ‫فقط کنارم بمون. زود تموم می‌شه.
‫باشه.
‫- دوستت دارم. ‫- من هم دوستت دارم.
‫- خب، بیا بریم. ‫- بهم تیر زدی!
‫بیا بریم.
‫خیلی‌خب. راه بیفت، بریم.
‫پشم‌هام. بیا اینجا، آروم، آروم.
‫- آخ! ‫- ببخشید.
‫خیلی‌خب.
‫سرت رو بالا نیار، نگاه هم نکن.
‫باشه. چی گفتی؟
‫سلام عرض شد.
‫حالت خوبه؟
‫چی شد؟
‫ببین، می‌دونم باورش سخته. ‫ولی ازت می‌خوام تمرکز کنی و کنارم باشی.
‫- به کمکت نیاز دارم. ‫- باشه، باشه. من کنارتم.
‫خب، گوش کن.
‫بچه‌ها اون پشت توی اتاق مهمان هستن.
‫ازت می‌خوام اونجا بری.
‫- برو پیش بچه‌ها و وقت بخر. ‫- وقت بخرم؟
‫این رو همراه خودت ببر. ‫نشونه بگیر و شلیک کن.
‫فهمیدم. نشونه بگیرم و شلیک کنم.
‫- امیدوارم لازم نباشه ازش استفاده کنی. ‫- باشه.
‫- چون ازت خواستم چیکار کنی؟ ‫- وقت بخرم.
‫ازت خواستم وقت بخری. ‫زود پیشتون میام.
‫اما؟
‫- زود میام. ‫- باشه.
‫نشونه بگیرم و شلیک کنم.
‫یعنی چی که جواب نمی‌ده؟
‫فقط امیدوارم احساساتی نشده باشه.
‫باشه، فقط سعی کن نکشیش.
‫زنده می‌خوامش.
‫بابایی!
‫سلام قربونت برم.
‫اخ!
‫خدایا، آخ...
‫حسابی داریم ماجراجویی می‌کنیم، مگه نه؟
‫- بابایی؟ ‫- بله؟
‫مطمئنی بانداژ لازم نداری؟
‫حالم خوبه.
‫وای، چقدر خوشمزه است.
‫فقط خودمون دو نفر موندیم گوئن.
‫مگه تیراندازیت بهتر نبود؟
‫لزومی به این کارها نیست.
‫هنوز هم دیر نشده.
‫می‌تونیم با هم کنار بیایم.
‫واقعا دوستت دارم آنا.
‫می‌دونی که دارم می‌بینمت، نه؟
‫هنوز همون مامانی‌ام که شب‌ها ‫لباس‌خواب تنت می‌کرد، یادته؟
‫روت پتو می‌انداختم.
‫آخ گوئن، همه‌چی رو یادمه.
‫می‌بینی چقدر خوب آموزشم دادی؟
‫مسئله سر دیوه؟
‫می‌دونم الان بزرگ شدی، ‫پس انقدر بچه‌بازی در نیار.
‫اگه می‌تونی مجبورم کن.
‫بسه دیگه آنا.
‫گمون کنم خشابت تموم شد گوئن.
‫کثافت.
‫قربونت برم.
‫دوست دارم همینطوری ببینمت.
‫کارم رو تموم کن.
‫خلاصم کن.
‫خیلی دلم می‌خواد بشینم و مرگت رو تماشا کنم.
‫ولی پف‌پفی‌خان و شاهدخت میمون ‫دارن دعوا می‌کنن،
‫خانواده‌ام هم منتظرمن.
‫درسته رئیستم، ولی رئیس بدجنسی نیستم.
‫سلام بچه‌های گل! ‫سلام! باید بریم، خب؟
‫- حتما باید بریم؟ ‫- آره.
‫آخه مامان، وسط مسابقه بودیم.
‫شنیدی که مامانت چی گفت. ‫باید بریم، زود باش وسایلت رو جمع کن.
‫حالت خوبه عشقم؟ مشکلی پیش نیومد؟
‫- همه‌چی رو ردیف کردم. ‫- خیلی‌خب.
‫تو چی شدی؟
‫تموم شد.
‫یعنی کلا تموم شد؟
‫تمومِ تموم شد.
‫- مامانی؟ ‫- جونم عزیزم؟
‫تو هم عین بابایی...
‫به درخت خوردی و زخمی شدی؟
‫آره، حواسم نبود. ‫توی ماشین برات تعریف می‌کنم.
‫بیا بریم، ژاکتت رو بردار. ‫وایت، بازی رو ول کن دیگه.
‫اذیتم نکن!
‫- می‌شه تافی رو بیاریم؟- ‫- اِم، آره. تافی هم بییار.
‫واقعا می‌تونیم نگهش داریم؟
‫تا نظرم عوض نشده بردارش دیگه. ‫هیس، ژاکت‌هاتون رو بردارین.
‫زود باشین، زود باشین. ‫ژاکت‌هاتون یادتون نره.
‫می‌شه بستنی بخوریم؟
‫زود باشین، بریم.
‫کارلو چرا اینطوری شده؟
‫کارلو خوابیده، ‫نباید بیدارش کنیم.
‫پس باهاش خداحافظی کنین.
‫- خداحافظ کارلو. ‫- خداحافظ کارلو.
‫صندلی مخصوصم کجاست؟
‫یکی دیگه برات می‌گیرم عزیزم.
‫باید روی صندلی خودم بشینم.
‫عزیزم، نگران نباش. ‫زود می‌رسیم، خب؟
‫چی شد که اینطوری زخمی شدین؟
‫آخه فکر نکنم به درخت خورده باشین.
‫- دعوا کردیم رفیق. ‫- با هم دعوا کردین؟
‫- نه. ‫- نه، نه...
‫با چند نفر دیگه دعوامون شد. ‫آدم‌های بدی بودن.
‫اگه بدون صندلی مخصوصم ‫توی ماشین بشینم، غیرقانونیه.
‫می‌دونم عزیزم. ببین، الان باید ‫بابا رو پیش دکتر ببریم.
‫بعدش برات صندلی جدید می‌گیرم، خب؟
‫تو که گفته بودی قراره بریم بستنی بخوریم.
‫آره، می‌ریم. ‫اول باید بابا رو بیمارستان ببریم.
‫بعدش برات صندلی مخصوص ‫و بستنی هم می‌گیرم.
‫آخه من الان گشنه‌امه.
‫- ای خدا! ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫می‌تونیم توی راه غذا بخریم.
‫اصلا مردم توی آلمان چی می‌خورن؟
‫کلی غذای خوشمزه دارن. ‫براتوورست و شنیسل وینر دارن.
‫- دوست ندارم. ‫- آره، من هم دوست ندارم.
‫- هوس همبرگر کردم. ‫- باشه، عه، عه، عه، عه.
‫شنیدین که مامان چی گفت. ‫با هم...
‫می‌گردیم تا جای خوبی پیدا کنیم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫- کجا داریم می‌ریم؟ ‫- آره، اصلا کجا داریم می‌ریم؟
‫نگران نباشین. برنامه خوبی دارم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.