..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫خیلی‌خب. بذار روشنش کنیم.
‫نمی‌خوام دیگه از این مزخرفات ‫مشکل سال 2000 رو بشنوم.
‫تموم شدن شارژ گوشی، قطع شدن برق...
‫ورشکستگی بانک یا سقوط هواپیما از آسمون.
‫پایان دنیا نزدیک نیست.
‫عددهای تقویممون عوض می‌شه، درسته.
‫هر چهار عدد با هم.
‫ولی صرفا عددن دیگه.
‫قبلا هم چنین چیزی واسه بشر پیش اومده.
‫دقیقا سر ساعت هشت...
‫افراد بسیار مهمی سر میزهای ‫ما شام خواهند خورد.
‫حال و هوایی که فردا صبح ‫باهاش اینجا رو ترک می‌کنن...
‫روی زندگی میلیون‌ها ‫انسان عادی تاثیر می‌ذاره.
‫ماموریت ما اینه که باسن کسی...
‫از نشستن روی یه صندلی سفت درد نگیره...
‫که تا خرخره خاویار بخورن.
‫تا جایی شامپاین بخورن که ‫از دماغ و گوش‌هاشون بزنه بیرون.
‫مفهومه؟
‫- حرفی داری که بزنی تونینو؟ ‫- خیر.
‫یعنی بله.
‫کاملا با حرف‌هاتون موافقم رئیس.
‫انتظار من از شما همون...
‫ادب و دقت و کمال همیشگیه.
‫پنج، چهار، سه، دو، یک...
‫دوازده ساعت دیگه مونده.
‫همگی سرکار. همگی برن سراغ کار.
‫نمکش زیادیه.
‫بریزش دور.
‫بریز بره!
‫خیلی آروم و با دقت.
‫- از این پایینش. ‫- بیشتر؟
‫- پایین بیشتر. ‫- بیشتر؟
‫همین‌جا.
‫از این قسمتش.
‫گیر کرده.
‫هل بده.
‫صبر کنید، صبر کنید.
‫بیایید. بیایید کنار.
‫عجب شبی!
‫عجب شبی.
‫کمکی از دستم برمیاد جناب؟
‫- کلید اتاقم لطفا. ‫- شماره اتاقتون چند بود جناب؟
‫یادم نیست. اونجا رو ببین دیگه.
‫فارادی هستم. سایمون فارادی.
‫شرمنده. طبق سوابق ما ‫شما اینجا سکونت ندارید.
‫می‌شه لطفا به مسئول ثبت بگید که...
‫ما پانزده ساله که کریسمس رو ‫توی هتل گرند بلوو سپری می‌کنیم؟
‫لطف دارید جناب. ‫پس بهتره برید همون‌جا.
‫- کجا؟ ‫- گرند بلوو.
‫پیاده مسیر طولانی‌ای نیست.
‫از سال 1912 همون‌جا بوده.
‫آقا!
‫تونی!
‫- بله قربان؟ ‫- مگه نمی‌بینید که وسط نیست؟
‫فورا بهش رسیدگی می‌کنم.
‫صندلی نیست که همین‌طور جابه‌جاش کنی.
‫- سنگینه. ‫- ببخشید.
‫- صبح بخیر جناب مینتی. ‫- صبح بخیر.
‫- خوب خوابیدید؟ ‫- به آرامی یه کودک.
‫خوشحال می‌شیم این‌ها رو ببریم اتاق اسکی.
‫عمرا! چوب‌های حرفه‌ایم رو بدم؟ ‫خیلی ممنون.
‫قبلا پیش اومده که یه بار به سرقت برن.
‫اینجا از این خبرها نیست آقای مینتی. ‫حواسمون به عزیزهای دلتون هست.
‫می‌دونی چقدر می‌کشه از آیداهو برسن اینجا؟
‫ترجیح می‌دم بذارمشون زیر تختم.
‫دیدیش؟
‫- بانگو! ‫- بانگو؟
‫بانگو! ستاره بزرگیه!
‫- واقعا؟ چیکاره هست؟ ‫- صدها فیلم درست کرده.
‫ادیسه‌ی سکس، اسپرمگر...
‫داستان‌های اصطکاکی، ‫فهرستش تمومی نداره.
‫ای هیولای رها!
‫ببخشید قربان.
‫بیا کوچولو.
‫بیا اینجا.
‫زودباش آقای توبی. ‫عن کن!
‫کل روز که وقت نداریم.
‫اسم واقعیتون بانگوئه؟
‫اسم هنریه.
‫می‌دونستم.
‫- مادرم خیلی در مورد شما حرف می‌زنه. ‫- بس کن اشلی!
‫شانس آوردیم مادربزرگت حرفی نمی‌زنه.
‫هنوز هم کار می‌کنید؟
‫شخصی و مخفیانه.
‫- دیگه فیلم بازی نمی‌کنید؟ ‫- بیا بریم اشلی.
‫دیگه بازنشسته شدم.
‫سلام عزیزم!
‫حالت چطوره؟
‫وای. اصلا عوض نشدی.
‫خودت هم همینی. ‫دائما جوون‌تر می‌شی.
‫بیا بیرون.
‫سریوژ، وسایل رو بیار توی اتاق.
‫- بریم. ‫- وای! وای!
‫چی شده؟
‫آروم باش.
‫- ما شامپاین خواسته بودیم. ‫- درود.
‫گاوصندوق چطور؟ ‫اینجا گاوصندوق امنی دارید؟
‫البته. از این‌طرف لطفا.
‫بفرمایید.
‫می‌خوایید چمدان رو داخل این‌ها جا بدم؟
‫می‌تونید محتواش رو توی چندین ‫کشوی مختلف بذارید و یا...
‫تمام این چمدان‌ها؟
‫الان مدیر رو خبر می‌کنم.
‫یعنی چی که من اتاق رزرو نکردم؟ ‫مگه نفهمی؟
‫یعنی...
‫آقای کراش...
‫خیلی خوشحالم که دوباره شما رو می‌بینم. ‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫این مرتیکه نفهم داره می‌گه ‫من اتاق رزرو نکردم.
‫متاسفم. حتما اشتباهی پیش اومده.
‫- شاید فراموش کردید که رزرو کنید؟ ‫- من خودم مسئول برنامه‌ریزی سفرهام نیستم.
‫دو دستیار برای این‌کار دارم. ‫و دو بار هم انجامش می‌دن.
‫خب اگه خبرش به ما ‫می‌رسید یه بار هم کافی بود.
‫یعنی داری می‌گی کارمندهام بهم دروغ می‌گن؟
‫البته که نه آقای کراش. ‫مطمئن باشید که جای نگرانی نیست.
‫سعی می‌کنیم یه راه‌حلی پیدا کنیم.
‫راه‌حل پیدا کنی؟
‫ببخشید ولی روس‌ها ‫گاوصندوق بزرگ‌تری لازم دارن.
‫- اگه یه لحظه من رو ببخشید... ‫- وایستا ببینم. کجا می‌ری؟
‫اول من رو ببر اتاقم و بعد برو رد کارت.
‫همکارم داره روی گزینه‌های موجود کار می‌کنه، ‫خودم هم فورا برمی‌گردم.
‫باورم نمی‌شه.
‫اینجا تبدیل به گه‌دونی شده.
‫- شکلات میل دارید جناب؟ ‫- چی؟
‫- شکلات دیگه. ‫- شکلات؟
‫صبح بخیر. من هانسوئلی کاپف، مدیر هتل هستم.
‫شنیدم که به کمک نیاز دارید.
‫ما محموله ظریفی داریم که می‌خوایم ‫ توی گاوصندوق قرار بدیم.
‫درسته.
‫حین جنگ جهانی دوم، ‫بانک مرکزی سوئیس...
‫خزانه‌اش رو اینجا نگه‌داری می‌کرد.
‫همون‌طور که می‌بینید کاملا امنه.
‫یعنی تقریبا.
‫فورا لامپ رو عوض می‌کنیم.
‫مدت طولانی‌ایه که کسی اینجا نیومده.
‫نگران نباشید آقای کاپف.
‫- کلید رو بدید به من. ‫- امکان نداره.
‫- چرا؟ ‫- دلیلش...
‫- قانون هتله. ‫- قانون رو عوض کنید.
‫من فقط مشروب می‌خوام!
‫اتاق 214.
‫دخترها...
‫- و اتاق 209 و 210. ‫- به هم متصل هستن؟
‫همون‌طور که خواسته بودید.
‫اتاق نگهبان‌ها جلو قرار داره.
‫دو تخت خوابگاهی گذاشتیم ‫ که امیدواریم کوچیک نباشه.
‫- بابت کم‌کاری معذرت می‌خوایم. ‫- مشکلی نیست.
‫چرا ناراحتید؟ خب هم رو بغل کنید و بخوابید.
‫ممنون جناب.
‫بهم اعتماد کن آقای تل. ‫من این قضایا رو مثل کف دستم می‌شناسم.
‫وقتی رخ بده عمرا کسی بفهمه.
‫تا یه مدت طولانی. ‫تا یه مدت خیلی طولانی.
‫نه، نه، نه، فکر نکنم فکر خوبی باشه.
‫بیا به جاش توی اتاق من هم‌دیگه رو ببینیم...
‫و همه‌چیز رو واست توضیح بدم.
‫- ساعت دوازده و نیم خوبه؟ ‫- اتاق حاضره.
‫- شماره چند؟ ‫- اتاق 707.
‫عالیه.
‫باشه، راس ساعت دوازده و نیم.
‫بسیارخب آقای تل. ‫می‌بینمت.
‫اتاق 707.
‫اتاقتون جناب.
‫اون مدیر پدرسگ رو صدا بزن بیاد ببینم.
‫بله جناب. فورا.
‫بذارشون همون‌جا.
‫شب بخیر.
‫هر کی که کبریت شکسته بهش بیفته...
‫روی تخت می‌خوابه.
‫تف توش! اصلا جا نمی‌شم!
‫بردار.
‫روس‌های عزیز...
‫امروز...
‫آخرین روز...
‫قرن فعلیست...
‫و من قطعا استعفاء می‌دم.
‫من تصمیمم رو گرفتم...
‫و امروز به شما اطلاع می‌دم...
‫که برای آخرین بار به ‫عنوان رئیس‌جمهور روسیه با شما حرف می‌زنم.
‫تلویزیونتون سالمه؟
‫یعنی چی؟
‫می‌شه روشنش کنم؟
‫راحت باش.
‫توی اتاق خودت فیلم مستهجن نداره؟
‫طبق قانون اساسی...
‫همزمان با استعفای خودم...
‫حکمی را امضا کردم...
‫که وظایف رئیس‌جمهور روسیه را...
‫به نخست‌وزیر فعلی می‌سپاره.
‫ولادیمیر ولادیمیروویچ پوتین.
‫در سه ماه آینده...
‫او رهبر ما خواهد بود.
‫روانی شدی؟ به نظرت من می‌تونم ‫توی این تابوت کوفتی بخوابم؟
‫به نظرت می‌تونم توی اون ‫توالت اسباب‌بازی بشاشم؟
‫بله آقای کراش. این بدترین اتاق هتله. ‫کاملا موافقم.
‫ولی دیگه چیزی موجود نداریم.
‫خواستم بابت عذرخواهی بهتون ‫شامپاین رایگان تقدیم کنم.
‫می‌دونی بهتره اون شامپاین رو چیکار کنی؟
‫به‌جاش شکلات رو ترجیح می‌دید؟
‫گوش کن...
‫می‌خوام گوش کنی ببینی چی می‌گم. ‫خیلی با دقت گوش کنی.
‫یه تماس بگیرم... ‫فقط یه تماس...
‫قبل این‌که وقت کنی لباس عوض کنی ‫هتلت مال من می‌شه.
‫دیگه چیزی نیست.
‫وایستا ببینم. اون یکی خوبه.
‫واقعا خوبه. اصلا همین رو می‌گیرم.
‫نه جناب کراش. این اتاق صاحب داره.
‫صاحبش پایین داره فرم پر می‌کنه.
‫از اتاقم گمشو بیرون.
‫ملت توی این هتل روانی شدن؟
‫اوثمار. قراره پنگوئن سرو کنیم؟
‫- پنگوئن؟ ‫- آره.
‫شاید با یکم سیر تف بدیم و بعدش...
‫و یکم هم ترخون، ‫بعدش می‌شه به عنوان باله کوسه فروختش.
‫نه آقای کاپف، این مال...
‫آرتور دانکن دالاس سه خطه.
‫سه خط نیست. سومه.
‫آرتور دانکن دالاس سوم.
‫باید به اتاقشون تحویل داده بشه.
‫- به اتاقش؟ ‫- بله.
‫تونی.
‫بله رئیس؟
‫راجع به پنگوئن دانکن دالاس سوم ‫چیزی می‌دونی؟
‫عروسک پنگوئن؟
‫نه، پنگوئن زنده.
‫همین‌جا باشید و حواستون... ‫به این چیز باشه.
‫دیگه باید پرستاری پنگوئن هم بکنیم!
‫از دست این بچه پولدارها...
‫نیمه‌شب بدجور روانی می‌شن.
‫صبح بخیر آرتور. این هم از شاهکار زیبات ‫که ترجمه و چاپ شده.
‫حتما غافلگیری خوبی در راهه.
‫حالا صرفا چند نفر لازمه ‫که به گروه کر بپیوندن.
‫بفرمایید.
‫هانسوئلی! عالی اومدی!
‫- بیا داخل. بیا. ‫- صبح بخیر جناب دالاس...
‫- ببخشید اگه... ‫- می‌دونم خیلی تحت فشاری، ولی...
‫متاسفانه باید چند نفر از بهترین ‫کارکنانتون رو قرض بگیرم.
‫- زیاد طول نمی‌کشه. ‫- بله ولی...
‫- در واقع اومدم که از پنگوئن حرف بزنم. ‫- رسید؟
‫عالیه. اون قراره گل سرسبد این مراسم بشه.
‫می‌دونید جناب دالاس. ما در زمینه ‫حیوانات وحشی تخصصی نداریم.
‫اون که گوگولی‌ترین موجود دنیاست.
‫تازه نماد عروسیم هم بود.
‫آخه دقیقا یک سال پیش امروز...
‫من و همسرم در سن پیترو دی...
‫- پوزیتانو. ‫- پوزیتانو ازدواج کردیم.
‫هتلش به زیبایی هتل شما بود.
‫و یه پنگوئن داشتن.
‫و واقعا محشر بود.
‫و همسرم هر روز سر میز با ‫دست خودش بهش غذا می‌داد.
‫تبدیل به سمبل خوشبختی ما شد.
‫- کم‌کم دارم متوجه می‌شم. ‫- یه چند کلمه شعر...
‫با وزن آهنگ «تولدت مبارک» نوشتم.
‫چند تا آوازخوان خوب بیار که واسمون بخوننش.
‫- واسه پنگوئن؟ ‫- واسه همسرم.
‫البته!
‫خوشحال می‌شم.
‫- فورا بهش رسیدگی می‌کنم. ‫- باشه. خوبه. خوبه.
‫لباس پولک‌دار خیلی قشنگ.
‫خودشه.
‫اومد!
‫صبح بخیر دکتر لیما. کایپیرینیا بریزم؟
‫سلام لوییجی. می‌دونی که ‫عاشق کایپیرینیات هستم.
‫- این‌طوری پایان دنیا لذت‌بخش‌تره. ‫- پایان دنیا؟
‫- روز قیامت. روز محشر. ‫- آهان. این مزخرفات رو باور نکن.
‫البته که می‌کنم. من آمادگی همه‌چیز رو دارم.
‫تمام پول‌هام رو از بانک خارج کردم.
‫درک نمی‌کنی. خیلی آدم بزرگیه.
‫دکتر لیما!
‫قصد مزاحمت ندارم، ‫ولی واقعا از دیدنتون خوشحالم.
‫من رو یادتونه؟
‫گلوریا هستم. گلوریا رابینسون.
‫چند سال پیش من روی من کار کردید.
‫بله، بله درسته!
‫لب‌هام.
‫درسته. دهنتون.
‫و بینی‌تون، درسته؟
‫صرفا کمی.
‫بهش می‌گن «لمس لیما»
‫می‌شه شما رو به دوست عزیزم، آلیس معرفی کنم؟
‫بسیار خوشوقتم دکتر لیما.
‫خیلی وقته که منتظر چنین لحظه‌ای بودم.
‫عجب لحظه دل‌انگیزی!
‫خوشوقتم.
‫امکانش هست که به آلیس هم نوبت بدید؟
‫درواقع الان اومدم تعطیلات.
‫- خواهش می‌کنم! ‫- سینه‌های آلیس یه مشکل بزرگی داره.
‫چند وقت پیش یه جراحی داشت...
‫و خرابش کردن.
‫بله.
‫چه مشکلی؟
‫تقارن.
‫اجازه‌اش رو داریم؟ از نظر اتحادیه قانونیه؟
‫آقای دالاس خیلی ثروتمنده. ‫شاید بهمون انعام خوبی بده.
‫می‌دونی ثروتمندها چطوری ثروتمند می‌شن؟ ‫با انعام ندادن.
‫فلاف!
‫کجایی فلاف؟ شاهدختت بیدار شده.
‫♪ در ماگنولیا از طرف من. ♪
‫♪ بله، خود دالاس سوم. ♪
‫♪ برای خوشبختی نامحدودمان... ♪
‫♪ غنچه‌ی گل ماگنولیا. ♪
‫♪ عروسیتون مبارک ♪
‫♪ در این اتاق زیبا. ♪
‫♪ ای دارایی با ارزش من... ♪
‫♪ ماگنولیای قشنگ من. ♪
‫وای!
‫عزیزم!
‫سال بعدی بهتر هم می‌شه.
‫وای!
‫واقعا واسه منه؟
‫- مال خودته! ‫- خیلی بامزه‌ست!
‫بیا اینجا عزیزم.
‫بیا.
‫- چرا نمیاد بیرون؟ ‫- پیشی؟ پیشی؟ پیشی؟
‫پیشی؟ پیشی؟
‫کسی بلده چطوری پنگوئن صدا کنه؟
‫با میله بزن توی سرش.
‫- شاید بشه با غذا کشیدش بیرون. ‫- ماهی دوست داره.
‫این به نظر خوشمزه میاد.
‫به ماهی دست نزنید! ‫لطفا به ماهی دست نزنید.
‫- به سرویس اتاق خبر بدید. ‫- واسش سالمون سفارش بدید.
‫دودی نباشه. تازه باشه.
‫پرسی!
‫بیا اینجا! زود!
‫- خانم؟ ‫- خانم؟
‫- بزن توی گوشش.
‫خودت بزن.
‫غذا بهش چی داده ‫که بوش این‌طوریه؟
‫خاویار.
‫به سگ خاویار داده.
‫واسه سگ خوب نیست؟
‫ملت توی هند دارن از گرسنگی می‌میرن ‫و خانم به سگش خاویار داده!
‫نمی‌فهمه. نمی‌فهمه.
‫ناراحتی داشتن یه سگ مریض رو نمی‌فهمه.
‫هیچی رو نمی‌فهمه.
‫لطفا آروم باش مارکیزی.
‫واسه توبی هم که شده... ‫یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫خیلی می‌ترسم. چقدر طول می‌کشه ‫یه دامپزشک پیدا کنیم؟
‫کار راحتی نیست مارکیز. ‫شب سال نوئه.
‫وقتی عاشق باشی پول مهم نیست.
‫روانی شده. سگش یه مشکلی داره.
‫از سگش متنفرم. زنگ بزن دامپزشک.
‫زدم. رفته کنیا. سیاحتی.
‫- به اونی که توی هینتربودنه زنگ بزن. ‫- داره زایمان می‌کنه.
‫- چی؟ ‫- یه گاو داره زایمان می‌کنه.
‫جراحی سختیه. داره سزارین می‌کنه.
‫- خب پس چیکار کنم؟ ‫- فقط شما می‌تونید قانعش کنید.
‫از بچگی سختش بود توی ‫هوای برفی کارش رو بکنه.
‫- خودتون که می‌دونید. ‫- بله.
‫- فقط روی چمن باید باشه. ‫- بذارید یادآوری کنم که...
‫ما در رشته کوه آلپ هستیم و الان زمستونه.
‫نگاهش کنید. داره می‌لرزه.
‫فورا باید دکتر معاینه‌اش کنه. ‫خیلی ضروریه.
‫- بله ولی متاسفانه... ‫- من یه فکری دارم!
‫دکتر لیما.
‫ولی دکتر لیما جراح پلاستیکه.
‫مدرک پزشکی که داره.
‫بله ولی...
‫عاشق سگ‌هاست.
‫خودش دو تا سنت برنارد داره. ‫عکسشون رو بهم نشون داده.
‫مطمئنم اگه خودش بود واسه ‫سگ‌هاش دامپزشک خبر می‌کرد.
‫دکتر لیما با فداکاری از ‫همسر خودش مراقبت می‌کنه.
‫آلزایمر بیماری خانوادگی خیلی بدیه.
‫- بله قطعا. ‫- ولی قطعا حاضره به توبی کمک کنه.
‫لطفا وصلم کنید به اتاق دکتر لیما.
‫بله؟
‫می‌خوام با دکتر لیما حرف بزنم.
‫ببخشید، دکتر لیمایی نمی‌شناسم.
‫ببخشید، خودم هستم. ‫همسرم داشت شوخی می‌کرد.
‫صبح بخیر مارکیز.
‫اصلا. خوشحال می‌شم بشنوم.
‫ببخشید.
‫من سال‌هاست که فقط انسان‌ها رو معاینه کردم.
‫گمونم یه معاینه ساده عیبی نداشته باشه.
‫[مشکل سال 2000 چقدر هزینه دارد؟]
‫روس‌های عزیز...
‫هموطنان گرامی...
‫امروز از من درخواست شد که رهبر کشور بشوم.
‫در این کشور حتی برای دقیقه‌ای...
‫در قدرت اختلال ایجاد نخواهد شد.
‫یا در آزادی بیان و سخت...
‫آزادی وجدان...
‫یلتسین مست بود.
‫فردا صبح بیدار می‌شه ‫و فکر می‌کنه هنوز رئیس‌جمهوره.
‫نیروهای مسلح...
‫همچنان مثل سابق عمل خواهند کرد.
‫دولت ما مقتدر هست و خواهد ماند...
‫و برای برقراری امنیت تمامی ‫شهروندانش تلاش خواهد کرد.
‫با این تصمیم مبنی بر کناره‌گیری از قدرت...
‫مشکل چیه؟
‫دوست نداره توی برف کارش رو بکنه.
‫سعی کرد کاری کنه که من بفهمم.
‫تا حالا رفتارش این‌طوری نبوده.
‫گمون نکنم راه دیگه‌ای واسه گفتنش باشه...
‫توی تخت من رید دیگه.
‫- متوجه‌ام. ‫- به نظرتون چیزی رو احساس کرده؟
‫مثلا چی؟
‫از مشکل.
‫پایان دنیا دیگه.
‫حیوانات از ما غریزه قوی‌تری دارن...
‫این چیزها رو حس می‌کنن.
‫مارکیز...
‫این مزخرفات رو باور نکن.
‫احساس می‌کنم که لبه پرتگاه هستیم.
‫با تمام وجودم حسش می‌کنم.
‫می‌بینی؟
‫مشکل. پایان دنیا.
‫دیگه چی؟
‫باید مدفوعش رو معاینه کنم.
‫باشه.
‫با مدفوع چیکار کردی؟
‫- چی؟ ‫- مدفوع اتاق مارکیز.
‫- توی رخت‌شورخونه. ‫- پیش باقی ملحفه‌ها؟
‫چیکار می‌کردم؟ ‫می‌‌انداختم توی ماشین ظرف‌شویی؟
‫پیداش کن. زود.
‫زولا! واقعا که! ‫واسه عن مارکیز احترام قائل شو!
‫پیداش کردم!
‫حس می‌کنم سیندرلام.
‫البته با این تفاوت که نمی‌ری ‫مراسم رقص کوفتی.
‫یعنی امشب نمی‌ری.
‫وای!
‫مرسی.
‫دیگه امری نیست؟
‫خیلی ممنون خانم فراتچی.
‫در خدمتم خانم.
‫کمکی از دستم بر میاد خانم؟
‫می‌شه کیف رو بدید به من؟ ‫من می‌برمش.
‫کمکی از دستم بر میاد جناب؟
‫ما بخاطر آقای کراش اومدیم. ‫قرار بود توی این هتل ببینیمش.
‫- با آقای کراش قرار ملاقات داشتید؟ ‫- نه، قراره غافلگیرش کنیم.
‫اینجاست دیگه، درسته؟
‫متاسفم جناب. ولی هتل ما اطلاعات ‫ ساکنینش رو اعلام نمی‌کنه.
‫مایلید پیامی بذارید؟
‫من پسرش هستم.
‫به آقای کراش خبر می‌دم که اومدید.
‫به تجربه حمام خوش‌اومدید.
‫من بابا پاراماهانزا راوی هستم.
‫شخصا به شما رسیدگی می‌کنم.
‫لطفا همراهم بیایید.
‫با مراسم معروف پا در ‫اتاق بی‌انتها شروع می‌کنیم.
‫لطفا احتیاط کنید. من قلقلکی هستم.
‫- جوابی دریافت نشد. ‫- از اتاق جوابی دریافت نشد.
‫- از اتاقش جوابی دریافت نشد. ‫- بله، بله.
‫اگه بخواید می‌تونید توی ‫سالن انتظار منتظر باشید.
‫- سالن انتظار. ‫- سالن انتظار.
‫بله، سالن انتظار.
‫صبح بخیر و به هتل کاخ خوش‌اومدید.
‫لطفا کت و چمدانتون رو به ما بسپرید.
‫بله.
‫من هانسوئلی کاپف، مدیر اینجا هستم.
‫چیزی میل دارید؟
‫ما سالمون دودی و خاویار داریم...
‫شاید هم صدف؟
‫چیزی می‌خورید؟
‫سوپ؟
‫- از کجا تشریف میارید؟ ‫- از چسکه بودیوویتسه.
‫- خیلی دوره؟ ‫- خیلی دوره.
‫قطار عوض کردیم. ‫در وین و زوریخ...
‫- سوپ هم دارید؟ ‫- بله. خیلی سوپ.
‫دخترها سردشونه.
‫آبگوشت میارم که گرم بشن.
‫کمی راویولی هم اضافه کن.
‫تشخیصتون چیه دکتر لیما؟
‫لطفا صادق باشید. من آمادگیش رو دارم.
‫من دامپزشک نیستم...
‫ولی مطمئنم که جناب توبی انگل دارن.
‫نه!
‫- خیلی جدیه؟ ‫- نگران نباشید.
‫بین سگ‌ها معمولیه. ‫سگ‌های من هم داشتن.
‫براتون داروی انگل تجویز می‌کنم...
‫که فورا به جناب توبی داده بشه.
‫- ولی نمی‌میره که؟ ‫- معلومه که نه!
‫خداروشکر!
‫هر چند یه مشکل کوچکی هست.
‫متاسفانه امکانش هست که...
‫شما هم این مشکل رو داشته باشید.
‫انگل داشته باشم؟
‫بله امکانش هست.
‫توی بدنم کرم دارم؟
‫البته تا وقتی که...
‫نمونه مدفوع نبینیم مطمئن نمی‌شیم.
‫چی؟
‫نمونه مدفوع.
‫[مسئله ریاضی: 97 سال و 22 سال مساویست ‫با بحث هفت و نیم میلیارد نفر آدم]
‫فلاف! ببین فلاف!
‫- چیه؟ ‫- ما دوباره روی جلدشیم.
‫چرا انقدر سخت می‌گیری فلاف؟
‫حتی وقت نکردم موهام رو خشک کنم.
‫کفتارها!
‫نویسنده‌های آشغال!
‫فقط بلدن کل روز بشینن و بنویسن...
‫که چقدر...
‫ازم به ارث می‌بری.
‫از فردا.
‫انقدر ناراحت نشو فلاف. ‫فشار خونت می‌ره بالا.
‫یکی خوردی عزیزم.
‫بدون آب؟
‫بهتر شدم.
‫اومد.
‫- برو بهش بگو. ‫- من برم؟
‫آره. از تو بشنوه راحت‌تره.
‫می‌شه یه بطری بالینژر و دو لیوان بیارید؟
‫دیگه چیزی نمی‌خواید جناب؟
‫- چرا. چند تا مدل خوشگل بیارید. ‫- نداریم قربان.
‫آقا.
‫- پسرتون اومده. ‫- بله؟
‫پسرتون اومده.
‫پسر؟ من که پسر ندارم.
‫بابا.
‫بالاخره دیدمت!
‫بغلم کن!
‫- تو دیگه کدوم خری هستی؟ ‫- منم! پسرت! واسلاو!
‫گوش کن کسکش.
‫بهم نزدیک بشی نگهبان رو خبر می‌کنم.
‫ما این همه راه از چسکه بودیوویتسه ‫اومدیم که تو رو ببینیم بابا.
‫از بودیو... کجا؟
‫- که بتونی خانواده‌ات رو ببینی. ‫- خانواده چیه؟ من خانواده ندارم.
‫این‌ها نوه‌هات هستن. ‫ایوانکا و یارومیرا.
‫من شما رو نمی‌شناسم. خب؟ ‫پس گم‌شید.
‫دوقلو هستن.
‫لقاح مصنوعی انجام دادیم.
‫بابا...
‫کلی نامه واست نوشتم. یادته؟
‫حتی یه سنجاب چوبی واست فرستادم.
‫- بامزه بود، نه؟ ‫- برو گمشو دلقک. همین الان.
‫باورم نمی‌شه! چطور انقدر ظالمه؟
‫من حاصل عشق دانشگاهیت هستم.
‫زمانی که دو روز به پراگ رفته بودی. ‫ببین. این قدیم‌های مامانه.
‫یه قدم دیگه نزدیک بشی می‌زنم ‫دماغت رو می‌ترکونم. فهمیدی؟
‫بهش یه جاسوییچی دادی که ‫روش نوشته بود «شورولت».
‫من تا حالا پراگ نرفتم. ‫اصلا نمی‌دونم کجا هست.
‫خیلی ظالمی جناب.
‫- اون هم توی چنین روزی؟ ‫- فندک داری قندعسل؟
‫لطفا، لطفا، لطفا.
‫بیایید سعی کنیم این مسئله رو شخصا حل کنیم. ‫مزاحم باقی مهمون‌هان نشیم.
‫پدرتون مضطرب شده. حتما شوکه شده.
‫بهش کمی زمان بدید. نگران نباشید.
‫پنگوئن! پنگوئن!
‫- تونی. ‫- بله رئیس؟
‫سمبل عشق آقای دالاس داره ‫توی کلوب دور می‌زنه.
‫فورا بیایید سراغش.
‫بیایید. پنگوئنه دیگه. بیایید.
‫بفرمایید.
‫همین‌جاست.
‫اینجا جاتون بسیار راحته.
‫درحال حاضر خلوته. ‫بعدا هم یه فکری می‌کنیم.
‫خدای من.
‫کمکی از دستم برمیاد جناب؟
‫ممنونم.
‫- ظهربخیر جناب. ‫- کسپر تل هستم.
‫قرار ملاقاتی با آقای کراش در میخانه دارم.
‫- آقای کراش. ‫- ایشون رو شخصا نمی‌شناسم.
‫- می‌شه من رو راهنمایی کنید؟ ‫- قطعا.
‫آقای کراش در سالن انتظار هستند.
‫همراه ایشون برید.
‫- ممنونم. ‫- قابلی نداشت.
‫بسیار ممنون.
‫آقای کراش؟
‫- آقای تل! بفرمایید بنشینید. ‫- بله.
‫می‌ترسیدم نتونتم از عکستون ‫شما رو تشخیص بدم.
‫عکسم؟
‫خب من آدم دقیقی هستم.
‫بانک همیشه در مورد مشتری‌های ‫احتمالیش تحقیق می‌کنه.
‫آهان. خوشحال شدم که شنیدم.
‫تحقیق در مورد مشتری خوبه. ‫خیالم راحت شد. جدی می‌گم.
‫ببینید، می‌دونم که زود ‫باید برگردید دفترتون...
‫ولی امروز خیلی روز خاصیه.
‫مایلید همراه من شامپاین بخورید؟
‫بله لطفا.
‫ممنونم.
‫این هم از این.
‫فکر نکنم کار درستی باشه.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫بابت دعوتتون ممنونم آقای کراش.
‫وقتی هفت سالم بود ‫یه بار به اینجا اومده بودم.
‫کلاس اول بودم و بابانوئل رو دیدم.
‫همیشه دوست داشتم برگردم اینجا.
‫اون چیزی که در موردش حرف زدیم رو آوردید؟
‫خب موضوع همینه آقای کراش.
‫من دقیقا بعد تماسمون ‫دوباره به تحقیقاتم ادامه دادم.
‫حساب‌وکتابش جور در نمیاد.
‫ظاهرا اندازه سه تا صفر تفاوت داریم.
‫- سه تا صفر. ‫- گوش کن کسپر.
‫کامپیوترهای کل دنیا قراره...
‫بخاطر اختلاف صفرها داغون بشه.
‫قراره صفرهای دو هزار باشه. ‫باقی صفرها. کلی صفر.
‫کل دنیا قراره پر از صفر بشه. ‫حالا چند تا بیشتر باشه مگه چی می‌شه؟
‫من. یعنی شغل من توجه به همین صفرهاست.
‫- من 31 ساله که حسابرس بانک هستم. ‫- دقیقا.
‫ببین، فردا همین موقع...
‫ما از ثروتمندترین افراد دنیا می‌شیم.
‫به سلامتیش بریم؟
‫به سلامتی.
‫می‌دونی چیه؟
‫اینجا دیوارهاش موش داره...
‫نظرت چیه بریم روی تراس؟
‫ملت فکر می‌کنن که سال جدید ‫از زمان دقیقی شروع می‌شه.
‫یعنی دقیقا نیمه‌شب. عیبی نداره. ‫ولی نیمه‌شب به وقت کی؟
‫توکیو؟ هاوایی؟ اینجا؟
‫روز سال نو به مدت 24 ساعت تکرار می‌شه کسپر.
‫پس گوش کن. تو ظهر وظیفه خودت رو انجام بده. ‫باقیش آسونه.
‫وجه به لندن فرستاده می‌شه. ‫بعدش نیویورک، لس‌آنجلس، هانولولو...
‫و هر بار قبل ارسال به مقصد می‌رسه.
‫خب گمونم اگه وجه قبل از برداشت...
‫با این فرض که مبلغش ممکن باشه...
‫قراره در زمان به عقب بریم کسپر.
‫مثل یه فیلم علمی تخیلی.
‫خب؟ قراره این قرن قدیمی ‫و کهنه رو بذاریم کنار.
‫خب؟ و بعدش هم بوم.
‫سال 2000 می‌شه. بوم! ‫دوباره و دوباره تکرار می‌شه.
‫و کل سیستم بازنشانی می‌شه. خب؟
‫به لطف سال 2000. ‫به سلامتی برادر!
‫به سلامتی.
‫شما کی باشید؟
‫من لوله‌کش هستم. ‫آقای کاپف من رو فرستادن.
‫برای چی؟
‫که توی توالت چمن بذارم.
‫فکر محشری بود هانسوئلی.
‫مرسی. مرسی. مرسی.
‫نوشیدنی میل دارید؟
‫آقای محترم؟
‫- جان؟ ‫- نوشیدنی میل دارید؟
‫خیر.
‫آقای مینتی!
‫ببر اتاق اسکی.
‫بیایید لطفا.
‫تف به تخته‌های اسکی!
‫وای! چکمه‌هاش رو در بیارید!
‫از میخانه یخ بیارید. زود! ‫بنشینید لطفا.
‫زود بیا اینجا. زود. ‫الان یخ میارن.
‫چی شده؟
‫تخته اسکی!
‫آقای مینتی فورا به دکتر نیاز دارن.
‫دکتر؟ برای چی؟
‫خیلی ممنون.
‫- من از شما ممنونم خانم. ‫- اسمتون چیه؟
‫کارول.
‫- اهل چک هستید؟ ‫- لهستان. مثل پاپ.
‫- پاپ؟ ‫- بله.
‫- سگ‌ها خیلی بازیگوش هستن، نه؟ ‫- جانم؟
‫سگ خوبی دارید.
‫وای. اون رو از کجا آورده؟
‫مال من که نیست.
‫هتل همینه دیگه. ‫نمی‌دونی دیشب کی توی اتاقت بوده.
‫- بله. ‫- توبی.
‫بندازش بره!
‫خیلی‌خب، من می‌رم.
‫بهتره دیگه برم.
‫سال نو مبارک کارول.
‫سال نوی شما هم مبارک خانم.
‫مهمانی خاصی واسه کارکنان طبقه پایین هست؟
‫نه، کل شب قراره کار کنیم.
‫و فرضا اگه ساعت چهار صبح...
‫لوله حمام من گیر کنه چی می‌شه؟
‫- من فورا میام. ‫- پس بیا.
‫دکتر لیما، شما با هنرمند معروف ‫آقای مینتی آشنایی دارید؟
‫- بله، در میخانه آشنا شدیم. ‫- عزیزم! دلم برات تنگ شده بود!
‫بیا عزیزم.
‫بیا بریم یکم استراحت کن.
‫شما رو تو تلویزیون ندیدم عزیزم؟
‫بشینید. واستون نوشیدنی میارم.
‫نمی‌تونم. طبقه پایین کلی کار دارم.
‫بی‌خیال. یه کوچولو؟
‫خیلی‌خب.
‫- شاید یه کوچولو بخورم. ‫- البته!
‫این هم از این. ‫به سلامتی سال 2000!
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫به سلامتی.
‫پس یعنی امشب توی ‫مهمونی بزرگ باید بانداژ ببندم؟
‫باید یه چیزی روش بذاریم.
‫شبیه اون بازیگر توی اون فیلمه می‌شید. ‫اون بازیگری که روی دماغش بانداژ داشت.
‫اسم فیلمش چی بود؟
‫- بله، بله، بله... ‫- رئیس.
‫- بگو. ‫- توی آشپزخونه مشکلی پیش اومده.
‫- معلومه که مشکل هست. دارم میام. ‫- یکی واسه توی مسیر؟
‫بله، سریع لطفا.
‫یکی هم واسه شما؟ دوبل باشه؟
‫- دوبل؟ ‫- خداحافظ.
‫به سلامتی.
‫بیا زود تمومش کنیم.
‫حتما تا حالا نقش دکتر هم بازی کردی دیگه؟
‫اصلا.
‫خیلی کلیشه‌ایه.
‫فیلمنامه‌ها رو هم خودتون می‌نویسید؟
‫بله، گاهی‌اوقات می‌نویسم.
‫قبلا تهیه‌کننده بودم.
‫این کار درد نداره.
‫باید مقدار شکستگی رو اندازه بگیرم.
‫آروم باش. به یه چیز قشنگ فکر کن.
‫- مثلا فیلم بعدیت. ‫- برنامه‌ای ندارم.
‫قبل انجام کاری هشدار می‌دم.
‫می‌دونستی خفاش‌ها توی آلتشون استخوان دارن؟
‫- واقعا؟ ‫- ممکنه در حیطه کاری شما...
‫خیلی ارزشمند باشه.
‫اینجا خیلی تاریکه فلاف. ‫مگه دوست نداشتی من رو ببینی؟
‫محشره!
‫دب اکبر!
‫بیا عشقم.
‫ستاره‌ای از بهشت...
‫واسه تو آوردم.
‫باارزش‌ترین گردنبند دنیا...
‫واسه باارزش‌ترین شاهدخت دنیا.
‫برگرد.
‫موهات رو بده بالا.
‫حالا واسم ساک می‌زنی یا نه؟
‫امتحان می‌کنیم. ‫یک. دو. سه...
‫امتحان می‌کنیم.
‫از صدف خوشتون اومد؟
‫بله اومد. همسرم هم خوشش اومد.
‫کلوب به زودی باز می‌شه. ‫ولی یه جای خلوت واستون سراغ دارم.
‫بعدش می‌بینیم که چیکار کنیم.
‫خیلی لطف دارید جناب هانسوئلی کاپف.
‫گفتم که.
‫خیلی بلنده؟
‫بیایید. بیایید.
‫بنشینید. به زودی نمایش بچه‌ها تموم می‌شه.
‫می‌تونید مدتی اینجا استراحت کنید ‫تا یه جای بهتر پیدا کنیم.
‫- از اینجا خوششون اومده. ‫- بله. گمون می‌کردم.
‫- خودم هم دو تا دختر دوقلو دارم. ‫- واقعا؟
‫- بله. ‫- چند ساله هستن؟
‫دیگه بزرگ شدن.
‫کاری از دست من ساخته هست؟
‫خیلی دوست دارم به مادرم زنگ بزنم. ‫که بهش بگم حالمون خوبه.
‫البته. از تلفن من استفاده کنید.
‫خیلی ممنون. خیلی طول نمی‌کشه.
‫نه، عجله نکنید.
‫ممنونم.
‫مامان، منم. واسلاو.
‫اومدیم هتل بابا!
‫آره، سلام رسوند.
‫جاکلیدی شورولت رو یادش انداختم.
‫دقیقا شبیه منه.
‫البته بخاطر آفتاب کالیفرنیا...
‫یکم تیره شده.
‫می‌تونه بیاد بودیوویتسه.
‫عالی می‌شه.
‫اون‌موقع بهت زنگ می‌زنم.
‫دوباره می‌رم پیشش.
‫می‌بوسمت.
‫- ممنونم آقای کاپف. ‫- بله...
‫- راحت باشید. ‫- ممنونم.
‫فلاف؟
‫حالت خوبه فلاف؟
‫فلاف؟
‫چی شده عزیزم؟
‫آرتور!
‫جواب بده آرتور!
‫وای!
‫وای.
‫وای. نه.
‫نترس.
‫وای. فکر کن ماگنولیا.
‫بله؟
‫- سلام. من خانم دالاس هستم. ‫- خانم دالاس، چه کمکی از دستم...
‫می‌شه با آقای کاپف حرف بزنم؟
‫الان خبرش می‌کنم. ‫دوباره باهاتون تماس بگیرم؟
‫- نه، پشت خط منتظر می‌مونم. ‫- ممکنه چند دقیقه طول بکشه.
‫مهم نیست. عجله ندارم.
‫خانم فراچی.
‫خدای من. چی شده؟
‫یه مهمان سعی کرده کاغذهای ‫بانکیش رو بریزه توی چاه توالت.
‫- کاغذهای بانکیش؟ ‫- همش تقصیر مشکل سال 2000 هست.
‫خانم فراچی. شما از این ‫خانواده اهل چک خبر دارید؟
‫کاری کردن که کل دنیا خبردار بشه.
‫یه جای خواب واسشون پیدا کنید.
‫توی چنین روزی؟
‫- من که نمی‌تونم معجزه کنم. ‫- می‌دونم.
‫صرفا چهار تشک بندازید یه گوشه خلوت. ‫امکانش هست؟
‫- رئیس؟ ‫- بله بگو.
‫خانم دالاس با شما کار دارن.
‫دارم میام.
‫کیه؟
‫من هستم خانم. هانسوئلی کاپف.
‫- تنها هستید؟ ‫- بله.
‫بفرمایید. من توی اتاق خواب هستم.
‫بیایید نزدیک‌تر لطفا.
‫عصربخیر. چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫آرتور به من گفت که شما فرد معتمدی هستید.
‫- می‌تونم بهتون اعتماد کنم؟ ‫- البته.
‫- قول می‌دید؟ ‫- کاملا.
‫من توی شرایط وحشتناکی هستم.
‫گمونم شما تنها کسی هستید ‫که می‌تونه بهم کمک کنه.
‫همسر عزیزم رفته.
‫خدای من. ترکتون کرده؟ ‫توی سالگرد ازدواجتون شما رو ترک کرده؟
‫نه اون... واسه همیشه رفته.
‫دقیقا وقتی که داشتیم به ‫اوج خوشبختی می‌رسیدیم.
‫یعنی گمونم که این‌طور بود. حالا هر چی...
‫حالا دیگه قطعا رفته.
‫خدای من. خدای من...
‫این... این... وحشتناکه.
‫- یعنی... مُرده؟ ‫- بدترین بخشش اینه که...
‫نمی‌تونم خودم رو ازش جدا کنم.
‫درسته. بله. خیلی متاسفم.
‫می‌تونم احساستون رو الان درک کنم.
‫نه، نه، منظورم این نبود.
‫به قول تگزاسی‌ها که شوهرم حین ‫سوارکاری فوت کرده و...
‫و من نمی‌تونم که... ‫از اسب پیاده بشم.
‫خدای من! الان آمبولانس رو خبر می‌کنم.
‫نه، نه، نه! فقط من رو بیار پایین. ‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم...
‫خیلی‌خب. باشه.
‫صرفا یه لحظه به من زمان بدید. ‫من...
‫کاملا موقعیت شما رو درک می‌کنم. ‫و فورا برمی‌گردم.
‫خیلی‌خب.
‫واقعا؟
‫ممنون.
‫واقعا ممنونم پروفسور.
‫و سال نوتون هم مبارک.
‫یه راه حل موثر برای این ‫شرایط بهم پیشنهاد دادن.
‫می‌شه بخشی از شکمتون رو نمایان کنید؟
‫بهتره که چشم‌هاتون رو ببندید.
‫خدای من!
‫ممنونم.
‫ممنونم آقای کاپف. ‫واقعا ازتون ممنونم.
‫خب... من دستور تشریفات رو بدم؟
‫نه! نه خواهشا.
‫هنوز نه. هنوز یه مشکل کوچیک دیگه هست.
‫- بله؟ ‫- نباید کسی تا نیمه‌شب خبردار بشه.
‫تا نیمه‌شب؟ ‫به دلایل مذهبی؟
‫- مشخصا شما مجلات رو نخوندید. ‫- نه. سعی می‌کنم که نخونم.
‫به دلایل قانونی... نه یعنی...
‫یه مشکل فنیه.
‫متوجه نمی‌شم.
‫- امروز سالگرد ازدواج ماست. ‫- بله درسته.
‫- آواز خوندیم و پنگوئن هم بود. ‫- طبق وصیت‌نامه...
‫من می‌تونم همه چیز رو به ارث ببرم...
‫ولی فقط بعد این‌که یک سال از ازدواج گذشت.
‫همه‌چیز؟
‫همه‌چیز.
‫یا همه‌چیز یا هیچ‌چیز.
‫پس در این صورت متوجه هستم.
‫سرویس اتاق!
‫سرویس اتاق نمی‌خواید خانم؟
‫ببخشید. سرویس اتاق می‌خواید خانم؟
‫سرویس اتاق؟
‫آرتور، سرویس اتاق که لازم نداریم؟
‫نه؟ نه. ممنونم.
‫شکلات میل دارید خانم؟
‫شکلات؟
‫بله. شوهرم عاشق این شکلات‌هاست.
‫- شب خوبی داشته باشید. ‫- ممنونم.
‫به احتیاط کامل نیاز داریم.
‫موضوع بدیه؟
‫- بله. ‫- چقدر بد؟
‫خیلی بد.
‫یه برخواست عمودی.
‫- کی؟ ‫- دالاس سوم.
‫ای وای!
‫- به بالا رفت؟ ‫- آره.
‫باید حین آتش‌بازی انجام بشه.
‫عالی بود خانم فراچی. ‫حرف نداشت.
‫چراغ‌ها رو طبق معمول برای ‫آتش‌بازی کم‌نور می‌کنید؟
‫- دقیقا حین صدای ناقوس. ‫- کامل خاموششون کنید.
‫خوش‌اومدید. شب خوبی داشته باشید.
‫کتتون.
‫ممنون.
‫شب بخیر آقای مادوف.
‫شبی خوب و سال قشنگی داشته باشید.
‫ممنونم جناب.
‫- اسمتون لطفا؟ ‫- تل هستم. کسپر تل.
‫اسمتون رو توی فهرست نمی‌بینم.
‫من دعوتنامه رو بهتون دادم.
‫بله، ولی در هر صورت باید اسمتون ‫باید توی فهرست مهمان‌ها باشه.
‫آقای کراش من رو دعوت کردند. ‫ویلیام کراش.
‫- من اینجا آقای کراش و خانم رو می‌بینم. ‫- من خانم‌شان هستم.
‫مشخصا که خانم نیستم. همراهشون هستم...
‫یعنی همراهیشون می‌کنم...
‫کاملا درک می‌کنم. ‫بفرمایید آقای تل.
‫ممنونم.
‫- ما شرکای کاری هستیم. ‫- همین‌طوره.
‫شب خوبی داشته باشید.
‫شب بخیر خانم.
‫ممنونم.
‫- این هم از رفیق خودم! ‫- آقای کراش.
‫بریم جشن بگیریم؟
‫لیاقت جشن نداریم؟
‫- چرا. ‫- خوشحال می‌شم کمک کنم رفیق.
‫ببخشید خانم. اینجا بنشینید.
‫دو شامپاین لطفا.
‫خیلی آسون بود. واقعا.
‫واقعا از آسون بودنش غافلگیر شدم.
‫خب...
‫می‌دونی موضوع مهمی که ‫امروز یاد گرفتی چیه دوست من؟
‫که همیشه بهترین کارها، کارهای آسونه.
‫خب؟ بهم اعتماد کن.
‫می‌کنم.
‫بهتون اعتماد دارم.
‫یعنی گمونم مجبورم که بکنم.
‫خب حالا چیکار کنیم؟ ‫کی اینجا رو ترک می‌کنیم؟
‫فردا.
‫چی؟
‫گمون نکنم تا فردا آمادگیش رو داشته باشم.
‫هنوز به مادرم خبر ندادم. ‫وسایلم رو جمع نکردم.
‫باید همه‌چیز رو مرتب کنم. ‫باید... آقای کراش...
‫بیل صدام کن.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب آقای کراش.
‫یعنی بیل.
‫به سلامتی اعتماد. باشه؟
‫باشه.
‫- به سلامتی اعتماد، بیل. ‫- به سلامتی اعتماد.
‫شب بخیر.
‫بیا بریم عزیزم.
‫- خیلی قشنگه. ‫- آره.
‫خوش‌اومدید عالی‌جناب.
‫امیدوارم بی‌خبر اومدنمون ‫مشکلی ایجاد نکنه.
‫نه، اصلا. افتخار دادید. ‫گروهتون سر میز نشستند.
‫می‌خواید فورا بهشون بپیوندید یا ترجیح ‫می‌دید اول در میخانه مشروبی میل کنید؟
‫- بهشون می‌پیوندیم. ‫- همراهم بیایید.
‫شب‌بخیر جناب سفیر!
‫می‌خوای حضورم رو به کل دنیا اعلام کنی؟
‫بشین و خفه شو.
‫- همه‌چیز مرتبه؟ ‫- کاملا.
‫- مشکلی نیست؟ ‫- نه.
‫- همه‌چیز رو آوردی؟ ‫- آره.
‫کجاست.
‫توی گاوصندوق.
‫کجا؟
‫طبقه‌ی پایین.
‫کلیدش کجاست؟
‫بریم بررسی کنیم.
‫من زنم رو اینجا ول می‌کنم، ‫تو هم دوست‌هات رو.
‫خودمون دوتایی بریم.
‫خوب رفتار کن.
‫بچه‌ها، مراقب خانم بلوا باشید.
‫آیرینا آناتولیونا میل دارد؟
‫این شد یه چیز.
‫این هم به سلامتی آیرینا آناتولیونا!
‫به سلامتی مادرش!
‫- به سلامتی مادربزرگش! ‫- و سگش!
‫- به سلامتی پدرش! ‫- و پدربزرگ!
‫به سلامتی کل خاندانش!
‫- این دیگه چیه؟ ‫- متاسفم قربان. بهتر از این موجود نبود.
‫پیدا کردنش هم راحت نبود.
‫باید توی انبار رو می‌گشتیم که پیداش کنیم ‫و کل میزهای دیگه رو جابه‌جا کنیم.
‫خب باز هم جابه‌جاشون کن ‫و یه میز بهتر برام پیدا کن.
‫میزش خیلی هم بد نیست جناب... بیل.
‫درواقع به نظرم خیلی هم قشنگه.
‫خفه شو.
‫و باید یادآوری کنم که شما رزرو نکرده بودید.
‫نه، رزرو نکرده بودیم.
‫گوش کن...
‫من این میز رو نمی‌خوام.
‫ببینم چه کاری از دستم برمیاد قربان.
‫جناب سفیر، البته اگه ‫همچنان سفیر باشید...
‫شرایط در روسیه عوض شده.
‫رئیس‌جمهور جدید یعنی احتمالات جدید.
‫صادقانه بگم، مایلم که ‫توافقمون رو مرور کنیم.
‫همه خطرهاش رو قبول کردیم، ‫پس لزومی نداره دوباره محاسبه کنیم.
‫متوجه هستم که ممکنه از دید من خوشتون نیاد.
‫گوش کنید...
‫ما سه نفر هستیم. ‫علاوه به سه نگهبان.
‫و شما هم اگه به خانم‌تون بی‌ادبی نباشه، ‫تنها هستید.
‫مطمئنی؟
‫بله، مطمئن هستم.
‫می‌خوام دوباره مذاکره کنیم.
‫گوش می‌کنم.
‫نصف. نصف.
‫پیشنهاد من هم اینه.
‫حالا که احوالم هنوز خراب نشده...
‫یکی رو بگیر و برو.
‫دیر یا زود من و شرکام این ‫کیک روسی رو تقسیم می‌کنیم...
‫طبق معمول.
‫و اگه پیدات کنیم...
‫حتی اگه توی دورافتاده‌ترین ‫جزیره هاوایی هم باشی...
‫ما پیدات می‌کنیم.
‫- دو تا؟ ‫- اصرار نکن پسرم.
‫اصرار نکن. صبر من حدی داره.
‫شوخی کردم... شوخی بود.
‫شوخی بود؟ کلید رو رد کن بیاد.
‫بذار ببینم.
‫آفرین.
‫خب به محض این‌که تموم شد...
‫سومین باریه که امروز این‌طوری می‌شه!
‫بیا بیرون حرومزاده!
‫اومد!
‫خاویار زیاد!
‫اومد.
‫محشر شدی عزیزم!
‫خیره‌کننده. واقعا خیره‌کننده شدی.
‫ آقای خوش‌شانس کیه؟
‫آرتور...
‫آرتور گفت ازتون معذرت بخوام.
‫دیشب نتونست بخوابه.
‫من از یه چیزهایی خبر دارم.
‫تصمیم گرفت که یه کوچولو بخوابه. ‫ولی زودی میاد پیشمون.
‫خواست قبل غافلگیر کردنمون یه کوچولو بخوابه.
‫به خوشتیپی شان کانریه.
‫تو چطوری عزیزم؟
‫روز خیلی مهمیه.
‫مخصوصا واسه تو.
‫بیان کردنش...
‫بیان کردنش خیلی سخته.
‫ما خیلی خوشبخت بودیم.
‫خوشبخت هستیم. خوشبخت هستیم.
‫خیلی خوشبختیم و خواهیم بود.
‫خوش برگشتید.
‫چرا مست شده؟ ‫پنج دقیقه نبودم.
‫دوستان، به سلامتی رهبر جدیدمون.
‫باشد که سال‌های سال...
‫هوامون رو داشته باشه!
‫چیه؟
‫می‌خواستم بپرسم امکانش ‫هست مادرم رو بیارم؟
‫نمی‌تونم تنهاش بذارم. ‫فقط من رو داره.
‫- مادرت؟ ‫- آره، مادرم!
‫باشه. مادرت رو بیار. ‫هر کی دوست داری رو بیار. مهم نیست.
‫جدا؟ خیلی لطف داری بیل. نمی‌تونم...
‫چیزی از زندگیش باقی نمونده.
‫نود و هشت سالشه. ‫گمونم به زودی فوت کنه.
‫خب.
‫و از گرما خوشش میاد.
‫آب و هوای گرم. عاشق جاهای گرمه.
‫گرما، واسه مادرم...
‫مادرم گرما رو دوست داره دیگه...
‫[اولین سال شادی]
‫من برم یه سری به آرتور بزنم. ‫گمونم بیدار شده باشه.
‫- باهات میاییم عزیزم. ‫- بیا همه با هم بریم.
‫- بریم غافلگیرش کنیم. ‫- نه، نه، نه! فکر خوبی نیست.
‫آرتور رو که می‌شناسید. ‫اگه بدون کراوات دیده بشه خجالت می‌کشه.
‫خیلی‌خب، صبورانه اینجا صبر می‌کنیم.
‫- ولی عجله کن. ‫- به کیک دست نمی‌زنیم.
‫ولی قطعا واسه آتیش‌بازی میاییم. ‫آرتور عاشق آتیش‌بازیه.
‫من باید برم دستشویی بیل.
‫واقعا باید برم.
‫الان؟ خاویار چی؟
‫نه، ببخشید بیل. من...
‫ببخشید. ببخشید.
‫شرمنده. شرمنده.
‫واقعا شرمنده.
‫ببخشید. واقعا شرمنده‌ام.
‫ببخشید.
‫ببخشید. شرمنده.
‫- ببخشید. ‫- احتیاط کن.
‫چشم خانم. ببخشید.
‫خدای من.
‫چیکار کردی کسپر؟
‫چیکار کردی؟ چطور تونستی؟
‫بعد این‌همه سال سخت‌کوشی. ‫این چه کاری بود؟
‫لایقش هستم.
‫پنگوئن می‌بینم، صدا می‌شنوم.
‫بذار من امتحان کنم.
‫این بیچاره رو ببینید. ‫منتظر مامانشه.
‫حتما کمک می‌خواد.
‫سلام. من مامانیتم.
‫- بفرما. ‫- اول شما!
‫نه، من سیگار نمی‌کشم.
‫ماریجواناست؟
‫ماریجوانا!
‫من ماریجوانا کشیدم!
‫لایقش هستم دیگه.
‫مامانی بهت اجازه داد.
‫اسمم... اسمم...
‫- خیلی بامزه‌ای! ‫- کسپر، کسپر تل.
‫- اسممه. ‫- من ناتاشام. این هم زویکاست.
‫من زن رویاهاتم.
‫وای.
‫تف توش.
‫تو رو می‌شناسم.
‫وای!
‫مزاحم که نیستم؟ ‫احتمالا عادت داری.
‫می‌دونی چیه؟ خوشحال شدم بالاخره ‫با چشم‌های خودم دیدمش.
‫- من که مخفیش نکردم. ‫- عجب چیزی داری داداش.
‫یه سوالی بپرسم؟
‫حقیقت داره که پنج میلیون دلار بیمه‌اش کردی؟
‫قبلا که پول در میاورد کرده بودم.
‫الان یه قرون هم خرجش نمی‌کنم.
‫سفت نمی‌شه دیگه نه؟ ‫پس فایده‌اش چیه؟
‫می‌تونی توی سیرک به نمایش بذاریش.
‫- چیز خاصی مدنظرتونه آقا؟ ‫- بله، یه چیز خیلی خاص.
‫- می‌دونی چرا؟ ‫- قطعا.
‫- چون از پس هزینه‌اش برمیام. ‫- از پس هزینه‌اش برمیاد.
‫خوش‌به‌حالتون جناب.
‫اون قشنگه!
‫- اون یکی رو بدید لطفا. ‫- انتخاب محشریه جناب.
‫- اون یکی رو دوست دارید؟ ‫- آره، آره!
‫بولینژر، سال 1938.
‫1938.
‫تنها بطری موجودمون.
‫پسر خوب!
‫یکی از بهترین شامپاین‌های دنیا.
‫باورت نمی‌شه امشب من رو کی دعوت کرده.
‫خود آقای کراش شخصا دعوتم کرده.
‫کی هست؟
‫- کی؟ ‫- آقای کراش رو نمی‌شناسید؟
‫اونجاست! آقای کراش! اونجا!
‫- اون آقای کراشه... ‫- کسپر!
‫- همکارم! ‫- چیکار می‌کنی؟ مادرت نگران شده.
‫همه جا رو دنبالت گشت.
‫واست تاکسی می‌گیرم که بری.
‫- کجا برنزه کردی؟ برزیل؟ ‫- طبیعیه.
‫جمهوری دومینیک؟
‫طبیعیه.
‫الان برمی‌گردم بیلی.
‫مهمونتون این رو به حساب اتاقش گرفت. ‫می‌شه امضاء کنید؟
‫دوازده هزار و چهارصد دلار...
‫شوخیه دیگه؟
‫یه کار قدیمی و خاصه. ‫از مجموعه بولینژر سال 1938.
‫خب 1938 رو بکن توی کونت.
‫مطمئنم یه جایی دیدمش.
‫برو.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫وای.
‫وای!
‫وای! بهش آسیب نزنید!
‫تو رو خدا! محض رضای خدا!
‫تسلیت می‌گم خانم دالاس.
‫همچنین. مرد بسیار مهربانی بود.
‫می‌دونی که چیکار کنی خانم فراتچی؟
‫البته آقای کاپف.
‫چکی‌ها رو فراموش نکن، ‫محل اقامتشون آماده شده.
‫خدای من. چکی‌ها.
‫آره، آره.
‫دوست داشت که آتیش‌بازی رو ببینه.
‫بالاخره محل اقامتتون آماده شده.
‫بهتون ملحفه و روتختی تمیز می‌دیم. ‫یه جای گرم.
‫خیلی ممنون آقای کاپف!
‫می‌خوایم شما رو به ‫چسکه بودیوویتسه دعوت کنیم.
‫دو تا اتاق داریم. یکیش در اختیار شما.
‫ممنونم.
‫- باهام چیکار کرد؟ ‫- خوشحالیم دوباره می‌بینیمت!
‫دکتر لیما!
‫ببین!
‫انقدر خوب عملشون کرده که ‫نمی‌تونه تشخیصشون بده.
‫سال نو مبارک!
‫ندیدی یه مرد کوتاه دیوث از اینجا رد بشه؟
‫یه کلاه مثل مال تو داشت.
‫سه تا مدل خوشگل روسی هم همراهش بودن.
‫سال نو مبارک!
‫خب، بیا، بیا، بیا.
‫زود.
‫از اون سمت.
‫این طرف.
‫بابا!
‫آقای کراش!
‫از احساسات غش کرد.
‫وای، حمله قلبیه!
‫تونینو، تونینو!
‫اولیویا! صدام رو می‌شنوی اولیویا؟
‫دهان به دهان کن. ‫من فورا آمبولانس خبر می‌کنم.
‫- دهان به دهان؟ ‫- آره، زود!
‫ببخشید.
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید.
‫ببخشید.
‫ده.
‫نه.
‫هشت.
‫هفت.
‫شش.
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫سال نو مبارک!
‫- سال نو مبارک! ‫- سال نو مبارک.
‫سال نو مبارک!
‫تونی!
‫- بله رئیس؟ ‫- حالا!
‫- مشکل! ‫- واقعا داره رخ می‌ده.
‫حق با نوستراداموس بود. ‫واقعا پایان دنیاست.
‫خدای من. واقعا داره رخ می‌ده!
‫چی شده؟ اطراف رو ببین. ‫هر سال همین کار رو می‌کنن.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫آرتور! عزیزم!
‫سال نو مبارک!
‫از مشکل سال 2000 رد شدیم!
‫گفتم که شایعه بود.
‫سال نو مبارک، آماندا. ‫آرتور واقعا خسته شده.
‫خب البته.
‫باورتون می‌شه؟
‫پیرمرد خرفت عوضی!
‫من اولین کسی بودم که درست حسابی ‫واسش ساک زده، بعد حالا نگاهم هم نمی‌کنه!
‫عجب‌ها! پول چه کارها که با آدم‌ها نمی‌کنه!
‫تونینو، دوباره روشنش کن.
‫پدربزرگ می‌ره بهشت؟
‫یا جهنم؟
‫نمی‌دونم دخترها.
‫بفرمایید.
‫فقط یکی.
‫همه رو با هم نخورید.
‫سال نو مبارک جناب سفیر.
‫سال نوی شما هم مبارک!
‫در کوفتی رو ببند. ‫چه غلطی می‌کنی؟
‫گه توش!
‫سال نو مبارک آقای کاپف.
‫سال نو مبارک.
‫واسه گاوصندوق کلید یدک دارید؟
‫کلید رو دادم به شما.
‫بله، کلید یدک هم دارید؟
‫نه، کلید یدکی در کار نیست.
‫خب پس یه مشکلی دارید...
‫چون سفیر ما توی گاوصندوقتون گیر کرده.
‫من مشکل دارم؟
‫شما مشکل دارید. خب؟
‫جدی؟ شاید.
‫سال نو مبارک.
‫کوفتی.
‫اومدم راه‌آب رو درست کنم.
‫خیلی ممنون.
‫این...
‫بهترین مهمونی سال نویی بود که رفتم.
‫- شب بخیر. ‫- باشه.
‫سال نو مبارک.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.