..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫(بر اساس یک داستان واقعی)
‫(یه جورهایی)
‫(اخبار مد: بهترین استایل بورکینی ‫برای این تابستان)
‫آهنگ Chaise Longue اثر wet leg
‫و برنده‌ی بهترین لباس هالووین امسال...
‫خانم بورکاتینی!
‫خدایا!
‫چه پاهای قشنگی.
‫چه برداشت فرهنگی قشنگی.
‫خدایا. من عاشق زن‌پوش‌هام.
‫اوه، نه، من یه بازیگرم. ‫دارم نقش هدویگ رو توی بلاسکو بازی می‌کنم.
‫من قرار بود واسه این ‫مراسم فرانکنشتاین بیام که...
‫وقتی حرف نمی‌زنی خیلی خوشگلی.
‫- واسه چی این کار رو کردی؟ ‫- ببخشید، فکر کردم جذابه.
‫ببخشید.
‫- با ناخنت چنگم زدی. ‫- ببخشید.
‫بذار بهت نشون بدم چطوریه.
‫- اون کار رو با یه دست کردی. ‫- من کلی تمرین داشتم.
‫مشخصاً من یه سری مشکلات فرهنگی داشتم، ‫ولی می‌تونید ملامتم کنید؟
‫من از دوتا کشور اومدم که قبلاً حسابی ‫عاشق همدیگه بودن.
‫و مثل هر ماجرای رمانتیک فوق‌العاده‌ای، ‫به طلاق تلخی منجر شد.
‫بحران ایران...
‫از اون اوایل که یادم میاد،
‫این دوتا فرهنگ فقط از هم متنفر نبودن، ‫داشتن با هم می‌جنگیدن.
‫(همه‌ی ایرانی‌ها رو دیپورت کنید.)
‫مثل یه بچه‌ی طلاق، ‫من دقیقاً اون وسط‌شون بودم،
‫هردو طرف داشتن من رو می‌کشیدن سمت خودشون.
‫چون دختر بودم، ‫نمی‌تونستم برای ایران برم سربازی.
‫واسه همین من تنها بچه‌ی خانواده‌مون بودم ‫که می‌تونست...
‫بین این دوتا کشور سفر کنه.
‫بین این دوتا پدر و مادر که می‌خواستن ‫اون یکی بمیره،
‫ایران و آمریکا.
‫من هیچوقت جایی پذیرفته نمی‌شم.
‫توی آمریکا زیادی ایرانی‌ام، ‫توی ایران زیادی آمریکایی.
‫مشکلات حل نشده‌ی دوران بچگی.
‫روان‌نژندی باعث شد نویسنده بشم. ‫یه تراپی رایگان.
‫نویسنده‌ بودن و روان‌نژندی، ‫چی از این بیشتر نیویورکی آخه؟
‫به عنوان بچه‌ای که داشتم توی بروکلین ‫بزرگ می‌شدم،
‫فکر می‌کردم ما کاملاً یه خانواده‌ی ‫آمریکایی‌ایم، با عکس‌های خانوادگی و همه چیز.
‫حتی کهن‌الگوهای خودمونم داشتیم،
‫پادشاه دیسکو، ‫(شیواز)
‫دردسرساز، ‫(وحید)
‫ ‫جان اف. کندی جونیور منهای سقوط هواپیما، ‫(دکتر مجید)
‫نابغه، فارغ‌التحصیل آینده‌ی هاروارد، ‫(حمید)
‫گوت، ‫(ایمان)
‫هیپی، ‫(رستم)
‫گریسر، ‫(خرد فرهنگی در دهه‌ی 40 و 50) (زال)
‫و متروسکشوال. ‫(عباس)
‫بعد هم من، بیگانه. ‫(به فنا رفته)
‫- لیلا. ‫- تقریباً کارم تمومه!
‫من یه دختر تماماً آمریکایی بودم، ‫ولی آمریکایی‌ها نظرشون این نبود.
‫تروریست بوگندو!
‫در حالی که توی ایران...
‫و پرتاب.
‫توی آمریکا، یاد گرفتم که به علم اعتماد کنم.
‫توی ایران یاد گرفتم که به سیاست ‫اعتماد کنم.
‫تنها راه زنده موندن این بود که به هیچ کدوم ‫از قوانین اعتماد نکنم.
‫صبر کنید!
‫نه علم، نه سیاست.
‫لیلا؟
‫تنها چیزی که من می‌تونستم بهش اعتماد کنم ‫هنر بود.
‫زود باش، عجله کن.
‫لیلا!
‫چون داشتم توی یه خونه با هشت‌تا پسر ‫بزرگ می‌شدم، می‌دونستم واسه پسرها آسون‌تره.
‫ولی با این حال، تنها دختر خانواده بودن هم ‫مزایای خودش رو داشت.
‫هم برای جلوتر رفتن توی صف و هم قاچاق.
‫(سال 1985، فرودگاه مهرآباد)
‫پس بعد از انقلاب ایران...
‫دولت ایران می‌خواست که از...
‫معشوقه‌ی سابقش، ایالات متحده‌ی آمریکا ‫فاصله بگیره.
‫پس اگه توی گذشته همه‌ی چیزهای آمریکایی ‫باحال بودن، (مرگ بر آمریکا)
‫بعد از انقلاب، هرچیز غربی‌ای ممنوع بود ‫و منشا شیطان بود.
‫پس منطقاً، من تبدیل به قاچاقچی ‫کل اجناس آمریکا شدم.
‫من مایکل جکسون، پرینس و سیندی لاپر رو...
‫برگردوندم به خونه، ولی باید درست پیش می‌رفتم.
‫اگه توی کنترل بار گرفتار می‌شدیم، ‫یه تفتیش بدنی کامل می‌کردن،
‫اونوقت گیر می‌افتادم.
‫آره!
‫من عاشق این سفرهای مادر دختری به ایران بودم.
‫واسه‌مون چی آوردید؟
‫یه آمریکای کوچولو رو آوردیم ایران.
‫(آهنگ she's so unusual ‫اثر سیندی لاپر)
‫(حدوداً زمان حال، دهه‌ی 2000 ‫بروکلین)
‫لعنتی.
‫باهات موافقم.
‫می‌خوای بدونی وقتی ظاهرت داغونه ‫و به دوست دختر سابقت برمی‌خوریه چه حسی داره؟
‫خدایا. باشه، باشه، باشه.
‫جیغ نزن.
‫یه همچین چیزیه.
‫خانم، شما این بچه رو می‌شناسید؟
‫ببخشید، من نمی‌شناسمش.
‫- لیلا؟ ‫- لعنتی.
‫- ماسک گوریل رو پوشید. ‫- تویی؟
‫الینا. سلام، حالت چطوره؟
‫از قرار معلوم از تو بهترم.
‫- دیگه نباید بهم زنگ بزنی. ‫- شاید چندبار زنگ زده باشم.
‫من 54تا تماس از دست رفته ازت دارم.
‫خب، شاید بیشتر از چندبار بوده باشه.
‫لیلا.
‫فقط می‌خواستم بگم که به نظرم یه شانس دیگه ‫بهش بدیم. من هنوز دوستت دارم.
‫فکر نمی‌کنم دوست داشتن رو بلد باشی، ‫تو خیلی مشکلات داری.
‫آخ.
‫باید یاد بگیری که چطور با خانواده‌ات ‫رو به رو بشی.
‫مخصوصاً مادر عزیز.
‫- واقعاً الینا؟ هنوز قراره این بحث رو بکنیم؟ ‫- من دیگه گذشتم، بذار زندگیم رو بکنم.
‫شاید بالاخره بتونی بیای ‫و بقیه‌ی وسایلت رو برداری.
‫می‌دونی بهترین نکته‌ی ازدواج ‫هم‌جنس‌گراها چیه؟ طلاق هم‌جنس‌گراها.
‫لعنتی.
‫(نیوجرزی)
‫(مجید: همین الان جواب بده، ‫باید همین الان بری بیمارستان)
‫(مجید: بیمارستان گفت نمی‌تونه باهات ‫تماس بگیره)
‫(مجید: قلب رسیده!)
‫این حرف‌ها چیه. اون قلب رو می‌گیری.
‫- لیلا کجاست؟ ‫- لیلا رو که می‌شناسی. خدا می‌دونه.
‫سلام، پدرمون قراره به زودی جراحی کنه،
‫اسمش علیرضا جمشیدپوره.
‫جالبه، بابام قراره یه قلب بگیره.
‫فرض کن قلب یه نفر دیگه توی بدنت باشه،
‫ولی واقعاً هیچی ازشون ندونی.
‫سلام مامان.
‫لیلا، راستش نمی‌خواستم بهت زنگ بزنم، ‫ولی باید از خونه می‌رفتیم.
‫ما توی ماشینیم، ‫مامان‌جون توی خونه منتظرته.
‫- معلوم نیست چرا پیش هیچکس به جز تو نمی‌مونه. ‫- بابا چطوره؟
‫الو؟
‫خدایا!
‫صبر کنید! وایسید، وایسید، وایسید.
‫اینجاست که باید ماجرا رو متوقف کنم.
‫مسلمون‌های شیعه خیلی اهل این چیزهای ‫جادوییه واقع‌گرایانه‌ان.
‫توی خانواده‌ی ما، همیشه یه نفر هست که ‫قراره بیاد همه چیز رو نجات بده.
‫اسمش امام زمانه.
‫اون یه قدیس فوق‌العاده‌ست. ‫چند صد سال پیش ناپدید شد.
‫انگار واقعاً یه روزی همینطوری غیبش زده. ‫همیشه سرش شلوغه.
‫یه معتقد واقعی اسمش رو میاره ‫و توی مواقع نیاز ظاهر میشه.
‫و می‌تونه به شکل انسان یا حیوان پیداش بشه.
‫سخت باور می‌کنی، ها؟ ‫خب، من هم یه جورهایی همینطوری‌ام.
‫حالا که انقدر به رسیدن به چیزی که می‌خواد ‫نزدیک شده،
‫طبیعیه که از اون مَشتی هم یه کمکی بخواد.
‫مادرم واقعاً به این چیزها معتقده. ‫من مطمئن نیستم معتقد باشم.
‫اون مال دنیای قدیمه، من مال دنیای جدیدم. ‫این خلاصه‌ی ارتباط من و مادرمه.
‫امام زمان امشب خوشگله ها، درست میگم؟
‫مشخصاً نمی‌تونید صورتش رو ببینید.
‫خب، به خاطر این که نمیشه. ‫توی این مورد بهم اعتماد کنید.
‫داره جادو می‌کنه.
‫قراره بعد از این یه کلوپ طرفداری اختصاصی ‫ایرانی واسه خودت داشته باشی.
‫فقط خانواده‌ی درجه یک لطفاً.
‫اینا حتی همه‌ی برادر و خواهرهای من نیستن. ‫مثل یه گروه بچه گربه می‌مونن.
‫معمولاً گربه‌های قوی‌تر ‫همه‌ی ضعیف‌ترها رو می‌کشن.
‫مامان، دکتر بالستری بهترین جراح قلب نیویورکه.
‫ولی بابا، همین رو نمیشه در موردی قلبی که ‫قراره بگیری گفت.
‫ما توی لیست بی هستیم.
‫ولی یه قلب درجه‌ی دوم بهتر از اونیه که ‫الان داری.
‫خیلی وقته که همه‌اش داری میای بیمارستان،
‫این بهت دو سال دیگه وقت میده.
‫اگه شانس بیاریم پنج سال.
‫این توی عمر سگ‌ها مثل 35 سال می‌مونه.
‫شیواز، به خاطر پدرت قوی باش.
‫بابا، با تاریخچه‌ای که داری،
‫عمل ممکنه هشت ساعت یا بیشتر طول بکشه.
‫این واسه هر مردی با هر سنی زیاده.
‫من خیلی پیش نیومده مریض‌هام رو از دست بدم، ‫ولی این یه برنامه‌ی آزمایشیه.
‫لعنتی. وحید.
‫پیداش می‌کنیم بابا.
‫خب آماده‌ای که با خانواده‌ام آشنا بشی؟
‫دوستت دارم، باشه؟
‫قراره عالی پیش بره.
‫زود اومدی.
‫خب روز شکرگزاری مبارک مامان. ‫الینا رو یادته که.
‫روز شکرگزاری مبارک. ‫راستش سرما خوردم.
‫آره.
‫سلام بابا.
‫- اوه، سلام الینا. ‫- اوضاع چطوره؟
‫بیا پیش‌مون بشین. ‫تخته بازی می‌کنی؟
‫سوال انحرافی بود؟
‫باهامون بازی کن.
‫از وقتی پنج سالم بوده بازی نکردم.
‫می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫معلومه.
‫سالگرد فوت بابابزرگه.
‫- یادم میاد که... ‫- من چندتا از...
‫شعرهاش رو توی راه برای الینا خوندم.
‫فکر می‌کنم اگه امروز می‌دیدت ‫به خاطرت خجالت‌زده میشد.
‫نه، نمی‌شد.
‫اون یه شاعر بود.
‫از یه چیزی فقط به خاطر این که نمی‌تونست ‫درکش کنه نمی‌ترسید.
‫- تو اون رو زیاد نمی‌شناختی. ‫- من کتاب‌هاش رو بیشتر از تو خوندم مامان.
‫بین همه‌ی آدما، اگه بابابزرگ می‌بود ‫می‌خواست مثل خودم زندگی کنم.
‫مثل خودت؟ ‫مثل خودت بودن پدرت رو به کشتن میده.
‫وایسا، ببخشید، الان داریم راجع به ‫به کشتن دادن بابا حرف می‌زنیم؟
‫فکر کردم دارم توی سالگرد بابابزرگ ‫بدش رو میگم.
‫تو خیلی ترسویی مامان.
‫این که پشت بابا قایم میشی، ‫این که پشت پدرت قایم میشی.
‫اونا نیستن که نمی‌خوان ‫من کسی باشم که هستم، تویی.
‫تو از وقتی بچه بودی همینطوری بودی.
‫یه دنده، خودخواه...
‫یه قانون هم نبود که نخوای زیر پاش بذاری.
‫من هیچ قانونی رو زیر پا نذاشتم.
‫به نظرم بهتره برید، تو و الینا، جفت‌تون.
‫داری توی روز شکرگزاری می‌اندازی‌مون بیرون؟
‫می‌خوای طبق قوانین زندگی نکنی، ‫طبق قوانین زندگی نکن.
‫مامانم می‌تونه خیلی بی‌رحم باشه.
‫(خانه‌ی پدر و مادر، نیوجرزی، شب، ‫شیرین دخترش رو نمی‌پذیره.)
‫اون توی قلبش واسه من جایی نداشت.
‫(بورکاتینی بازنشسته شده؟)
‫اگه قبل از هم‌جنس‌گرا شدن می‌خواید ‫آخرین دوست پسرتون رو داشته باشید،
‫انتخاب‌تون می‌تونه خیلی از دانکن بدتر باشه.
‫خدایا. باشه مادربزرگ، ‫بس کن، بس کن، بس کن.
‫آمریکا به خاطر جنگ ویتنام کمبود دکتر داشت.
‫واسه همین از ایران دکتر استخدام کردن که ‫توی شهرهای داخلی آمریکا کار کنن.
‫پدرم کارش رو توی بروکلین شروع کرد،
‫قرار بود پنج سال اینجا باشیم،
‫تا پدرم تخصص داخلیش رو بگیره.
‫اون پنج سال شد پانزده سال.
‫مامان، دردم اومد.
‫بعدش هم انقلاب شد... بعدش هم جنگ.
‫واسه همین برنگشتیم.
‫مامان‌جون، نسخه‌های دیگه‌ی حقیقت چین؟
‫یه اسکاندال. ‫(انگلیسی رسوایی)
‫یعنی اون رسوایی چیه؟
‫باز هم ظریف‌تر، باز هم ظریف‌تر.
‫چه اهمیتی داره؟
‫اگه می‌خوای قرمه‌سبزی درست کردن رو ‫یاد بگیری،
‫باید درست یادش بگیری.
‫مادرم مثل یه معما می‌موند.
‫همیشه فهمیدن این که داره به چی فکر می‌کنه ‫کار سختی بود.
‫همیشه همه چیز رو توی دل خودش نگه می‌داشت، ‫به جز غر زدنش به من.
‫باز هم. ادامه بده.
‫(بروکلین، دهه‌ی 80)
‫مراقب انگشتت باش لیلا.
‫آمریکایی‌ها سر موقع اومدن؟
‫واسه چی سر موقع اومدن؟ ‫بابات هنوز نیومده خونه.
‫لیلا، مراقب برنج باش، ‫من باید آماده بشم.
‫خب، همگی، وقت تمیزکاریه.
‫همگی، همین الان آماده بشید!
‫بیدار شو!
‫وحید، از روی کاناپه بلند شو.
‫لیلا، کفش‌ها رو بیار.
‫مامان، کفش‌هات!
‫سیندرلا، بگیر.
‫- سال نو مبارک! ‫- خواهش می‌کنم مامان.
‫مادرم همچنین استاد چندتا کار رو با هم ‫انجام دادن بود.
‫به راحتی یه غذای حسابی درست می‌کرد، ‫خونه رو تمیز می‌کرد و واسه مهمونی آماده می‌شد.
‫یه چیزی که احتمالاً ازش یاد گرفتم و بهم توی ‫کارگردان شدن کمک کرد.
‫این که یه خواب خوب چقدر تاثیر داره ‫خیلی جالبه.
‫همه‌ی نگرانی‌های شب قبل...
‫- صبح بخیر نیویورک... ‫- و گذشته رو پاک می‌کنه.
‫آب پرتقال‌مون تموم شده.
‫پنکیک‌ها یه کمی زیادی سرخ شدن.
‫- من یه نوشابه دیگه می‌خوام. ‫- این تخم‌مرغ‌ها خیلی خوبن.
‫شربت هست؟
‫- من دوستش دارم. ‫- میشه آب پرتقال رو بدی؟
‫- چه موهای قشنگی آبجی. ‫- ممنون.
‫من نمیرم مدرسه.
‫شما پسرها به اندازه‌ی کافی به وحید ‫کمک نمی‌کنید.
‫نمی‌تونم مجبورش کنم درس بخونه.
‫می‌خوای ما چیکار کنیم مامان؟
‫اگه کمکش نکنید دیگه حق ندارید از ماشین ‫استفاده کنید.
‫- علیرضا جمشیدپور؟ ‫- آره.
‫بهبود پیدا کردن از یه بای‌پس سه‌گانه ‫مسئله‌ی مهمیه.
‫باید سبک زندگی‌تون تغییر کنه.
‫شاید این باعث بشه که دیگه سیگار نکشه.
‫می‌تونه برگرده سر کارش؟
‫آسیبی که قلبش دیده جدی بوده. ‫اصلاً نباید استرس ببینه.
‫اگه بتونه توی محل قدم بزنه شانس آورده، ‫ولی زنده‌ست.
‫باشه. از دانشکده‌ی حقوق انصراف میدم، ‫یه کار پیدا می‌کنم.
‫این کار رو نمی‌کنی.
‫- ولی می‌خوام کمک کنم. ‫- نه.
‫ما نیومدیم آمریکا که تو حمال بشی.
‫تو دانشگاهت رو تموم می‌کنی. من...
‫من یه کاریش می‌کنم. ‫من یه کاریش می‌کنم.
‫مادرم کسی نیست که جواب منفی رو ‫قبول کنه.
‫هیچکس تا حالا یاد نداده که خانم‌های مسلمون ‫باید دخترهای منفعل و خوبی باشن.
‫هیچ کوهی وجود نداشت که نشه فتحش کرد.
‫سلام، به خاطر موقعیت کاری منشی تماس گرفتم.
‫آره، چقدر تایپ کردن؟
‫و دیپلم دبیرستان هم لازمه؟
‫باشه. به خاطر وقت‌تون ممنونم. ممنون.
‫مبلغش یه مقدار بالاست به خاطر این که ‫بیمه‌ی درمانی ندارید.
‫اون 20 سال توی این کشور به عنوان یه دکتر ‫کار کرده.
‫ولی شما بیمه‌ی درمانی ندارید.
‫متاسفانه باید کل مبلغ رو پرداخت کنید.
‫سلام، تماس گرفتم به خاطر... چی؟
‫اون حتی نمی‌تونه این پول رو توی یه سال دراره. ‫اون باید دو هفته‌ی دیگه هم اینجا باشه.
‫نمی‌تونه کار کنه. ما نه‌تا بچه داریم.
‫خب، بعضی‌ها اعلام ورشکستگی می‌کنن.
‫ولی ورشکستگی...
‫ما ایرانی هستیم. ما ورشکسته نمی‌شیم.
‫سلام، برای اون دستیار دفتر نیمه‌وقت ‫تماس گرفتم.
‫اینجا می‌بینم که مطب خودشون رو دارن.
‫باشه. خب؟
‫خب، به فروختن مطب فکر کنید.
‫زیادی برای شکست خوردن مغرور بود. ‫امکان نداشت برگرده کشور خودش.
‫پس یا توی آمریکا موفق می‌شد یا شکست می‌خورد.
‫- مطب رو بفروشیم که هزینه‌ی بیمارستان رو بدیم؟ ‫- آره.
‫مادرم ملکه‌ی یه دنده بودن بود. ‫اخلاقی که من بعداً کاملش کردم.
‫مادرم فقط ذهنیتش یه چیز بود. ‫مسیری که دقیقاً جلوش بود.
‫خدایا کمکم کن.
‫بعد همه چیز عوض شد.
‫برای مشاور املاک شدن تماس گرفتم.
‫سلام، به شماره‌ی...
‫یک هشتصد، برای تبدیل به مشاور املاک شدن ‫خوش اومدید.
‫- آره! ‫- خب. ممنونم.
‫خب من چطور می‌تونم مشاور املاک شم؟ ‫من باید بلافاصله پول دربیارم.
‫از ذوق‌تون خوشم اومد.
‫بعد از این که دوره‌ی کوتاه هشت هفته‌ای ‫ما رو بگذرونید،
‫می‌تونید توی هر املاکی‌ای شروع به کار کنید.
‫- چیز دیگه‌ای لازم نیست؟ ‫- یه دیپلم دبیرستان یا جی‌ای‌‌دی.
‫بعد می‌تونم کلی پول دربیارم؟
‫فرصت‌هاتون به عنوان یه مشاور املاک بی‌پایانن.
‫همیشه این رو یادتون باشه.
‫باشه. ممنونم.
‫وقتی مسیرش رو پیدا کرد، ‫انجام دادن همزمان چندتا کار رو بهتر هم کرد.
‫همه‌ی اینا هم بدون آدرال بود. ‫(دارویی برای درمان ای‌دی‌اچ‌دی)
‫به دوره‌ی فوری قبولی در جی‌دی‌ای خوش اومدید. ‫(جی‌ای‌دی: توسعه آموزشی عمومی)
‫در طول هشت هفته‌ی آینده، ما هر دوشنبه، ‫چهارشنبه و جمعه...
‫از ساعت 7 تا 10 شب همدیگه رو می‌بینیم.
‫یه کلاس رو هم نمی‌تونید غیبت کنید.
‫حلش کردم. خدایا، من عاشق ریاضی‌ام.
‫میشه اینجا بهم کمک کنی؟
‫عباس از من بیشتر بلده، از اون بپرس.
‫ببخشید.
‫دویست هزار دلار از وام مسکنت مونده،
‫ولی 100هزار دلارش رو پرداخت کردی.
‫اون میشه دارایی خالصت.
‫آره، خواهش می‌کنم.
‫- شما استعدادش رو دارید. ‫- ممنونم.
‫خبری از مدرک جی‌ای‌دی‌تون شد؟
‫براشون نامه فرستادم.
‫به دستم می‌رسه، چند هفته دیگه دستمه.
‫باشه. ولی قبل از امتحان، باشه؟
‫ببخشید، این تخفیف برای برشتوک‌های 800 گرمیه.
‫شما نیم کیلویی برداشتی.
‫جداً؟ بچه‌هام منتظرن، اشکال نداره.
‫- اگه تخفیف پنجاه درصدی می‌خواید، پس... ‫- من... باشه، خب...
‫از سر جات تکون نخور. آروم باش. ‫زنگ بزنید اورژانس!
‫آمبولانس داره میاد.
‫ولی مادرم کسی نبود که بذاره شکستگی گردن ‫جلوش رو بگیره.
‫اون می‌خواست به هر قیمتی شده ‫اون مدرک رو بگیره،
‫حتی اگه معناش جهنم کردن زندگی من باشه.
‫مامان، نمیشه پیتزا بگیریم؟ ‫من می‌خوام بسکتبال بازی کنم.
‫پول نداریم.
‫به خاطر این می‌خوای من آشپزی کنم چون دخترم.
‫- نه، واسه این می‌خوام چون روت حساب می‌کنم. ‫- من می‌خوام بسکتبال بازی کنم.
‫لعنتی من خیلی درد دارم لیلا!
‫باشه، شام لعنتی رو درست می‌کنم.
‫و بعدش دوباره یه معجزه اتفاق افتاد.
‫بر اساس صدماتی که دیدید، می‌تونیم تا ‫صد هزار دلار مبلغ رو براتون بالا ببریم.
‫- صدهزار دلار؟ ‫- درسته.
‫اون پول به حساب شوهرم واریز میشه،
‫یا مستقیماً میشه بیاد به حساب من؟
‫هرچیزی که شما بخواید.
‫و مسیر حتی روشن‌تر شد.
‫این هم از مدرک جی‌ای‌دی.
‫میشه امتحان مشاور املاک شدن رو بدم لطفاً؟
‫مدرک جی‌ای‌دی.
‫ببخشید.
‫مادرم تنها کسی نبود که اپل می‌پوشید ‫و جاه‌طلب بود.
‫با نوشتن دنبال چی بودم؟ ‫ثابت کردن خودم؟
‫داشتم همه‌ی تلاشم رو توی ناامید کردن ‫پدر و مادرم می‌کردم و خوب هم پیش می‌رفتم.
‫رویای من این بود که یک مارتین اسکورسیزی ‫ایرانی آمریکایی باشم،
‫داستان‌هام رو روی پرده‌ی سینما ببینم.
‫ولی پدر و مادرم فکرهای دیگه‌ای داشتن.
‫و این ماجرا تموم شدنی نبود.
‫آهای، امشب برنامه‌ات چیه؟
‫عکس!
‫ناامید شدن‌شون از من بهم توی هنر ‫انگیزه می‌داد.
‫و بالاخره داشتم کارم رو توی فستیوال باکلاس ‫فیلم نیویورک نمایش می‌دادم.
‫رویای هر فیلم‌سازی.
‫مامان، نظرت چیه؟
‫این کار رو برای آزار دادن من کردی.
‫هنوز اصلاً نمی‌دونستم اون رسوایی چی بوده.
‫کند و کاو توی مشکلات ذهنیم ‫توی به بن‌بست خوردن نویسنده بهم کمکی نمی‌کنه.
‫بهتره خلاق‌تر باشم و دنبال روش‌هایی که ‫احتمالاً باعث میشن بمیرم بگردم.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫اخیراً یه مقداری حس می‌کنم حالم خوب نیست.
‫نتیجه‌ی آزمایش‌هات اومده.
‫سرطان دارم، می‌دونستم.
‫دوست داری سرطان داشته باشی یا می‌خوای ‫بدونی چه خبر شده؟
‫این یه سوال انحرافیه؟
‫بسیار خب، تو حامله‌ای.
‫لعنتی.
‫خدایا. من عاشق زن‌پوش‌هام.
‫- لعنتی. ‫- خیلی هم حامله‌ای.
‫متوجه نشدی که دوتا پریود آخرت رو ‫جا انداختی؟
‫فکر می‌کردم به خاطر استرس فیلممه.
‫خب، حداقل سرطان نیست. ‫این خبر خوبیه، درسته؟
‫نه، ترجیح می‌دادم سرطان باشه.
‫خب چطور این اتفاق افتاد؟
‫به نظرم برنامه‌ریزی شده نبوده.
‫نه، نمی‌دونستم میشه از یه رابطه‌ی یه شبه هم ‫حامله شد.
‫لیلا، یه بار کافیه.
‫حالا داری بهم آموزش سکس میدی.
‫خب، فکر نمی‌کردم از اونجایی که لزبینی ‫لازم باشه توضیح بدم.
‫لعنتی.
‫من لزبینم. من نمی‌تونم حامله باشم.
‫وقتی حامله‌ای پرخوری محسوب نمیشه، درسته؟
‫به نظرم بهتره برید.
‫(هدویگ و انگری اینچ)
‫خوشحالم اومدی.
‫- خوشت اومد؟ ‫- تو فوق‌العاده‌ای.
‫بالاخره زنگ زدی.
‫خب چقدر گذشته؟
‫دوازده هفته.
‫این عدد خیلی دقیقیه.
‫همین الان از معاینه‌ی سه ماه‌ی اولم اومدم.
‫آره، آره. میشه چند دقیقه بهمون وقت بدی؟
‫- سوپراستار، اونا منتظرتن. ‫- آره، الان میام.
‫- من می‌تونم برم. فقط می‌خواستم بهت بگم. ‫- خواهش می‌کنم. می‌خوام کمک کنم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫- فکر می‌کنم نگهش می‌دارم. ‫- واقعاً؟
‫اصراری نیست. ‫فقط می‌خواستم بهت خبر بدم.
‫آره. باشه، خوبه.
‫می‌خوای نگهش داری؟
‫آره. فکر می‌کنم.
‫- آره. من هم به اندازه‌ی تو غافلگیر شدم. ‫- خب، بیا یه شانسی بهش بدیم.
‫نه. اصراری چیزی نیست.
‫نه، دوست دارم باز هم ببینمت.
‫شش ماه آینده رو در خدمت‌تون هستم.
‫این یعنی جواب تماس‌هام رو میدی؟
‫فقط بذار مسئله رو روشن کنم، درسته؟
‫من فقط به خاطر این که دارم بچه دار میشم ‫از کار کردن دست نمی‌کشم.
‫باشه. آره. من هم همینطور.
‫یعنی اگه بخوام وقتی حامله‌ام موقع سونامی ‫برم ژاپن میرم.
‫- باشه. ‫- یا موقع نسل کشی بخوام برم سری‌لانکا میرم.
‫اگه واقعاً بخوای باشه. فکر می‌کنم جنگ الان ‫چند ماهیه که تموم شده.
‫- درسته. ‫- درسته. می‌تونم شام دعوتت کنم بیرون؟
‫خدایا. الان خیلی دیروقته. ‫می‌خوام یه ذره استراحت کنم.
‫باشه. فردا ناهار.
‫- قراره با خانواده‌ام ناهار بخورم. ‫- عالیه. می‌تونن باهام آشنا شن.
‫- عالیه. کجا زندگی می‌کنن؟ ‫- توی جرزی.
‫جرزی؟ جرزی.
‫جرزی چه مشکلی داره؟
‫- چی گفت؟ ‫- گفت که خیلی دندون‌های قشنگی داری.
‫اوه، پدر من دندان‌پزشکه.
‫- امکان نداره. ‫- آره.
‫- دندان‌پزشک به فارسی چی میشه؟ ‫- الان نه.
‫خب، مامان، بابا چطوره؟
‫- به زودی ایشالا بیدار میشه. ‫- بابا داشت راجع به تو می‌پرسید.
‫آخرین باری که با حضورت ‫مفتخرمون کردی کی بود دختر قند عسل؟
‫دختر قند عسل؟
‫خب، باعث افتخارمونه که اینجایی.
‫- جلوی غذای لومین نمی‌تونم مقاومت کنم. ‫- درسته.
‫حداقل اوضاعش به اندازه‌ی وحید داغون نیست.
‫آهای، راجع به کسی که اینجا نیست حرف نزنید.
‫ببخشید. بهشون میگی؟
‫- براشون ایمیل می‌فرستم. ‫- دیوونه‌ای؟
‫- یه مسئله‌ی فرهنگیه. ‫- نه نیست.
‫دارید راجع به چی پچ پچ می‌کنید؟
‫من قراره بچه‌دار بشم.
‫- قراره بچه‌دار بشی؟ ‫- چی؟
‫نه، من حامله‌ام.
‫از یه آدم گی حامله شدی؟
‫اون گی نیست، اروپاییه.
‫فقط در مواقع خاصی. نه، نه، من گی نیستم.
‫با توجه به این که ‫خواهر لزبینم رو حامله کردی واضحه.
‫- اون اهل تئاتره لزبین نیست. ‫- عالیه.
‫من همچنان هم‌جنس‌گرام. ‫فقط اتفاقاً حامله شدم.
‫روز هالووین که هم‌جنس‌گرا نبودی.
‫بعضی آدم‌ها قهوه دوست دارن ‫بعضی‌ها هم چایی.
‫البته ما مشکلی با همجنس‌گراها نداریم.
‫وایسا، تو و الینا دیگه با هم نیستید؟
‫شش ماه پیش جدا شدن.
‫- بعضی آدما هم قهوه دوست دارن هم چایی. ‫- بعضی‌ها اهل تئاترها رو دوست دارن.
‫- تبریک میگم آبجی، مادر فوق‌العاده‌ای میشی. ‫- ممنون.
‫من میرم یه ذره آب بیارم.
‫لیلا، چطور انقدر بی‌مسئولیتی؟
‫امیدوارم بخوای ازدواج کنی.
‫با الینا ازدواج کرده بودم و نابودش کردی.
‫اگه می‌خوای نوه‌ی دخترت رو ببینی، ‫دیگه هیچوقت بحث ازدواج رو پیش نمی‌کشی.
‫دختره؟
‫اون باعث شد از هم جدا بشیم؟
‫ما خیلی عاشق هم بودیم.
‫داشتم اونجوری که همیشه می‌خواستم خارج از ‫چهارچوب‌ها زندگی می‌کردم.
‫جولیت، همه چیز از قبل مشخص شده بود،
‫و مطمئن بودم، تا تو توی قلبم ترکیدی،
‫دوستت دارم.
‫و فراموش می‌کنم که...
‫تا وقتی زندگی مداخله کرد.
‫این که توی یک رابطه‌ی افراطی ‫دخترونه هستم،
‫به خاطر اینه که نمی‌خوام مجبورم کنن ‫زن خونه باشم.
‫مسئولیت‌پذیر بودن زن خونه بودن نیست.
‫اینه که روی حرفت بمونی و امسال بچه‌دار شیم،
‫نه این که شش ماه واسه فیلم‌برداری ‫یه فیلم بری.
‫من الان دارم فیلمم رو می‌سازم. ‫عقبش نمی‌اندازم.
‫چطور می‌تونی انقدر حال به هم زن خودخواه باشی؟
‫- خب، من باید خودخواه باشم. ‫- خب، پس من باید باهات به هم بزنم.
‫پس همه‌اش تقصیر مامانم نیست.
‫ولی این که گردن مادرم بندازم خیلی آسون‌تره، ‫مگه نه؟
‫فقط خیلی می‌ترسیدم که مثل اون بشم. ‫من باید مثل خودم مادری کنم.
‫درست وقتی فکر می‌کردم ‫مادرم رو شناختم،
‫یه دفعه یه ماجرایی توی داستانم درست می‌کرد.
‫شخصیتی بود که نمی‌تونستم کاملش کنم، ‫همه‌اش خودش رو دوباره تغییر می‌داد.
‫و این دفعه تبدیل شد به یه...
‫زن مهاجر فوق‌العاده موفق.
‫سلام، خوش اومدید. از این طرف لطفاً.
‫خب آقا و خانم پارک، امروز روز خیلی بزرگیه.
‫- هیجان‌زده‌اید؟ ‫- آره.
‫حتماً خیلی خوش‌تون میاد.
‫من همه چیز رو براتون طبق توافق‌مون ‫آماده کردم.
‫فقط باید اینجا و اینجا رو امضا کنید.
‫عالیه. تبریک میگم.
‫قراره به زودی به خونه‌ی جدیدتون برید.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫باشه، بریم لطفاً. بریم.
‫خداحافظ.
‫خب، شیرین، داری یه اردوگاه پناهندگان رو ‫اینجا مدیریت می‌کنی یا چی؟
‫- سومین قرارداد این هفته. ‫- داری از من هم بهتر پیش میری.
‫نکته‌ی بامزه‌ی پناهنده‌ها اینه که ‫عاشق خونه خریدنن.
‫مادرم همیشه روی من خیلی به عنوان ‫کمک‌دست کوچولوش حساب می‌کرد.
‫خیلی به خودت فشار نیار عسلم.
‫باید جلوش وایمیسادم.
‫وگرنه لهم می‌کرد.
‫واسه آماده کردن بازدید امروز ‫به کمکت نیاز دارم.
‫من همینجا منتظر می‌مونم.
‫- فقط ده دقیقه. ‫- همیشه میگی ده دقیقه.
‫بریم.
‫مامان!
‫به نظر باحال میاد.
‫حسابانه. یاد گرفتنش غیرممکنه.
‫میشه املای این قرارداد رو بررسی کنی؟
‫فقط یه دقیقه، لطفاً.
‫مامان. خدایا، تو خیلی املات بده. ‫حتی هزار رو هم درست ننوشتی.
‫من املام بده که املای تو خوب بشه.
‫من میان‌ترم دارم.
‫خیلی اشتباه داره، کل روز طول می‌کشه.
‫فقط درستش کن لطفاً.
‫- خدایا. ‫- ممنون که کمکم می‌کنی.
‫ولی خانم خان، چرا پول‌تون رو واسه اجاره ‫حروم کنید؟
‫همین الانش هم به سختی اجاره رو می‌دیم.
‫خونه‌ای که بهتون نشون میدم، ‫قسطش 200 دلار از اجاره‌تون کمتره.
‫چهارتا اتاق خواب داره. ‫پدر شوهرتون می‌تونه سر بزنه.
‫پدرشوهرم مثل یه نقاشی امپرسیونیسمه.
‫یه فاصله‌ای که باشه باهاش راحت‌تری.
‫ما وسع‌مون به پیش‌پرداخت نمی‌رسه.
‫کسایی که اولین باره خونه دار میشن، ‫نیازی به پرداخت پیش‌پرداخت ندارن.
‫حتماً دارید شوخی می‌کنید.
‫من هیچوقت توی کار شوخی نمی‌کنم خانم خان.
‫میشه بهمون بگید چه اتفاقی افتاد آقای پاتل؟
‫ما ده ساله که اینجاییم.
‫یه چیزهایی پرتاب کردن و هرچیزی که ‫داشتیم رو آتیش زدن،
‫همه‌ی چیزهایی که براشون زحمت کشیده بودیم.
‫نمی‌دونم چیکار کردیم. ‫ما آدم‌های خوبی هستیم.
‫بعد اومدن و همه چیز رو برامون خراب کردن.
‫این هفتمین حمله‌ی این چنینی ‫توی منطقه‌ی جرزیه.
‫ما توی میدان جورنال هستیم.
‫(فروشنده‌ی برتر سال، شیرین جمشیدپور)
‫خب، آقا و خانم رودریگز... پاتل... گارسیا... ‫امروز روز خیلی بزرگیه.
‫هیجان‌زده‌اید؟
‫همه چیز رو طبق توافق‌مون آماده کردم.
‫فقط باید اینجا و اینجا رو امضا کنید.
‫عالیه. تبریک میگم.
‫از این طرف. مراقب جلوتون باشید.
‫خب.
‫سیصد متر مربع برای خوار و بار فروشی‌تون.
‫- خودتون دارید بازسازیش می‌کنید؟ ‫- مهاجرها، ما می‌دونیم چطور پول پس‌انداز کنیم.
‫ما خیلی مشکلات داریم.
‫همونطور که گفتم، داستان‌تون خیلی تحت تاثیر ‫قرارم داد و خیلی خوشحالم که اینجایید.
‫هیجان‌زده هم هستم. ‫بعد می‌دونید بهترین بخشش چیه؟
‫توی کل این محل، هیچ فروشگاهی نیست. ‫نمی‌دونم چرا.
‫بعد چرا دارید سه ماهش رو بهمون ‫رایگان می‌دید؟
‫اگه کارتون خوب پیش بره، اونوقت به یه شکلی ‫توافق می‌کنیم که برای هردومون منصفانه باشه.
‫موفقیت شما موفقیت منه ‫و می‌دونم که شما موفق می‌شید.
‫این به نظرم واسه واقعی بودن زیادی خوبه، نه؟
‫می‌دونی رئیسم وقتی که...
‫شروع کردم به ملک فروختن به مهاجرین ‫بهم چی گفت؟
‫گفت یکی‌شون رو که بیاری، کل روستا میاد.
‫اون به عنوان یه هشدار گفت.
‫ولی من این رو مثل یه فرصت دیدم.
‫من یه چیزی رو می‌فهمم که اونا نمی‌فهمن.
‫من توی شش ماه گذشته بهترین فروشنده‌ی ‫آژانس‌مون بودم.
‫هنوز کار تجاری‌ای نکردم،
‫ولی این 3 تا ساختمون تمام و کمال ‫مال منن.
‫من این رو یه فرصت می‌بینم.
‫من به این پروژه و...
‫شما باور دارم آقای پاتل.
‫خب. شاید یه ذره خودسرانه باشه، ولی...
‫قشنگه، درسته؟
‫خیلی قشنگه.
‫اون فرصتی که اون موقع مادرم دید، ‫امروز بهش می‌گیم لیتل ایندیا.
‫درسته، لیلا، برو اون طرف. ‫ببخشید، یه لحظه. عذر می‌خوام.
‫خب. الان دقیقاً وسطه.
‫- چیزی که می‌بینم رو می‌بینید؟ ‫- آره.
‫- نظرتون چیه؟ ‫- بله.
‫- ممنونم. ‫- تبریک میگم آقای پاتل.
‫- ببخشید دیر کردم. ‫- برنده شدن؟
‫خب، مجبور شدم قبل از تموم شدن نیمه ‫بیام بیرون، ولی...
‫لیلا داشت می‌رفت که دوباره تریپل دابل کنه.
‫قراره بورسیه‌ی بسکتبال بگیره؟
‫نه، قراره بورسیه‌ی تحصیلی بگیره.
‫خب شما هشت ماهه که بهترین کارمند ماه شدی.
‫- بعدش چی میشه؟ ‫- خوشحالم پرسیدی.
‫خیابون اوک تری رو می‌شناسید؟
‫باشه. همه‌ی مغازه‌هاش تعطیلن، ‫من هم یه برنامه‌ای دارم.
‫بازی چطور بود؟
‫اگه می‌اومدی خودت می‌دونستی. ‫یک چهارم نهایی. یادت رفت.
‫ببخشید درگیر نون آوردن سر سفره‌ام.
‫این مدارک جرم من رو دیدید؟
‫- جرم؟ ‫- یعنی عضلاتم.
‫خیلی خوبه که از خواهرت حمایت می‌کنی، ‫ولی وارد یه ورزش واقعی شو.
‫نه که دخترهای سفیدپوست رو بندازی بالا ‫و زیر دامن‌شون رو نگاه کنی.
‫- لیلا، شلوار ورزشی. ‫- نه، خیلی گرمه.
‫- می‌خوای دوباره ارتباطت با پدرت خوب بشه؟ ‫- لیلا، مسلمون بدی نباش.
‫وقتی یه ریش بلند مسلمونی گذاشتی ‫اونوقت دیگه موهای پام رو نمی‌زنم.
‫این کشور، دخترم بسکتبال بازی می‌کنه ‫و پسرم رقصنده‌ست.
‫لیلا، شلوارت، بریم!
‫- شلوارت رو بپوش هرزه. ‫- خفه شو.
‫- یه ذره از موهای صورتت رو به من هم بده. ‫- برو ببینم.
‫عجله کن!
‫خیلی احمقانه‌ست.
‫همیشه فکر می‌کردم باید جلوی مادرم وایسم.
‫بالاخره فهمیدم که باید سعی کنم بفهممش.
‫و شاید سر درآوردن از اون رسوایی توی این کار ‫بهم کمک کنه.
‫برات یه کم غذا درست کردم.
‫غذای مورد علاقه‌ام.
‫اینجا بهت نیازی نداریم لیلا.
‫برو خونه و از مامان‌جون مراقبت کن.
‫واقعاً نیاز دارم یه کمی ‫سرحالم بیاری مامان‌جون.
‫آهنگ dance dance dance ‫اثر Lykke Li
‫اینجا بهت نیازی نداریم لیلا.
‫(دهه‌ی شصت میلادی، ایران.)
‫من نمی‌ترسم.
‫(دو سال بعد)
‫این رو از مادرم به ارث بردم.
‫قدرت سکوت.
‫اگه راجع به درد حرف نزنی دستش بهت نمی‌رسه.
‫درسته؟
‫خیلی عذر می‌خوام. ‫خیلی معذرت می‌خوام دیر کردم.
‫اوه، عالیه. اهدا کننده‌ی اسپرم اینجاست. ‫می‌تونیم شروع کنیم.
‫من مکس هستم. من اهدا کننده‌ی اسپرم نیستم. ‫با هم تو رابطه‌ایم.
‫خب، تو رابطه نیستیم، ما... ‫پیچیده‌ست، پس...
‫- شروع کنیم؟ دراز بکشید لطفاً. ‫- آره، آره. آره، حتماً.
‫- می‌تونم کمکت کنم؟ ‫- به اندازه‌ی کافی مشکل درست نکردی؟
‫آره. باشه.
‫اندازه‌ی سرش طبیعیه.
‫دست‌هاش ده‌تا انگشت دارن و پاهاش طبیعین.
‫مهم‌تر از همه قلبشه.
‫قلبش به نظرم طبیعیه.
‫وای، این واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫داشتم فکر می‌کردم که... ‫اگه به رابطه‌مون ادامه بدیم چی؟
‫ما توی رابطه‌ایم؟ ‫فکر کردم فقط یه بار سکس داشتیم.
‫آره. این عجیب‌ترین نکته‌ی قضیه‌ست، درسته؟
‫حالا که جاذبه‌ی جنسی بین‌مون از بین رفته، ‫می‌تونیم واقعاً قرار بذاریم،
‫و ببینیم از همدیگه خوش‌مون میاد یا نه. ‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫ارزش امتحان کردن داره، درسته؟
‫- دامپلینگ دوست داری؟ ‫- آخه کی دامپلینگ دوست نداره؟
‫من دامپلینگ دوست دارم.
‫من... آره. یعنی...
‫خدایا، این عالیه.
‫من یه جورهایی توی دامپلینگ خیلی فرد مهمی‌ام.
‫یه جورهایی خجالت‌آوره، ‫ولی من پادشاه دامپلینگم.
‫پادشاه دامپلینگ؟
‫آره. آره، پادشاه دامپلینگ.
‫خودت این لقب رو به خودت دادی ‫یا اونا بهت گفتن؟
‫نه. یه نفر هست که هربار وارد مغازه میشم ‫شیپور می‌زنه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره. همه چیز برامون رایگانه.
‫- واقعاً باورم شد. ‫- واقعیته.
‫نه، نمی‌تونی سوشی بخوری. ببخشید. ‫لیلا، این...
‫یه چیزی خونده بودم. توی بهداشت جهانی یا...
‫مردم ژاپن وقتی حامله‌ان سوشی می‌خورن.
‫می‌دونی، این... ‫از خودم درنمیارم. یه جورهایی...
‫- یه چیزی خوندم که... ‫- می‌دونی باید چیکار کنی؟
‫باید با دولت ژاپن تماس بگیری،
‫و راجع به این اتهامات بزرگی که...
‫داری به زن‌های حامله می‌زنی بهشون بگی.
‫باشه. قبوله، قبوله، قبوله، حالا هرچی، قبوله.
‫هرکاری می‌خوای بکن.
‫- احسنت. چیزی نیست. فقط بده‌اش بهم. ‫- شوخی می‌کنی؟
‫- باشه. جداً؟ ‫- آره، آره، بسیار خب. باشه.
‫اگه واقعاً می‌خوای بهترین قسمتش رو امتحان کنی ‫باید این رو بخوری.
‫چقدر خوبه؟
‫موهاش، از همیشه سیاه‌تر شده.
‫اون داره دوبرابر قبل اکسیژن می‌گیره.
‫توی ایران باستان، گربه‌هایی که موهاشون ‫توی شب تیره می‌شد،
‫قدرت‌های جادویی داشتن.
‫عروسی فردا رو که می‌تونه بیاد، ها؟
‫متاسفانه، جادوش کمکی به سیستم ایمنیش نکرده.
‫متاسفم.
‫جشن مجردی.
‫- برای تو هم... بیا، بیا، بیا. ‫- چه زود برگشتی.
‫چشمه‌ی آب گرم خانم‌ها.
‫فقط صبر کن. سر جات بمون. واقعاً آسونه.
‫- فقط فشارش میدی، همینطوری. ‫- نه، می‌دونم.
‫دوستش دارم. ممنونم.
‫جداً؟ گفتم بس کن. بیارش پایین. ‫بیارش پایین. دکمه‌ی سردستت رو بهم بده.
‫خیلی بد شد مامان‌جون مجبور شد برگرده ایران.
‫می‌خوام به افتخار مامان‌جون حسابی بترکونم.
‫باشه.
‫- عاشق دندون‌هاشید ها. ‫- سلام.
‫- اوه، آره.
‫- آره. ‫- یه کرساژه برای عروسی.
‫چقدر سنتی.
‫- ایول. ‫- خوبه؟
‫- دوستش داری؟ ‫- عاشقشم.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫ممنونم.
‫داشتم فکر می‌کردم بعد از نمایش می‌تونم بیام؟ ‫یعنی، اگه اشکالی نداشته باشه.
‫آره. چندتا جمشیدپور رو با هم می‌تونی ‫تحمل کنی؟
‫آره، حالا ببینیم.
‫نه، فرصت خوبیه که بفهمم.
‫بازیگری که از نظر جامعه عجیبه ‫می‌خواد تا آخرش بره.
‫آره. این یکی؟
‫من میرم.
‫به فارسی چطور باید خداحافظی کنم؟
‫بیشترمون توی آمریکا به دنیا اومدیم، ‫واسه همین همه انگلیسی حرف می‌زنیم.
‫آره، درسته. من... آره، می‌دونم، فقط...
‫نمی‌دونم، می‌خوام وارد فرهنگ‌تون بشم.
‫باشه.
‫همگی.
‫چی؟
‫- چرا این کار رو کردی؟ ‫- مشکل تو چیه؟
‫- این چیه؟ ‫- بهش نگید. بهش نگید.
‫اون کرساژ فیکه؟ احتمالاً فیکه.
‫- بازش کن. ‫- بازش کن.
‫- تازه از والمارت اومده. ‫- آره.
‫- نگاهش کن. ‫- آره.
‫قشنگه.
‫- تلاشش رو کرده. ‫- یه جورهایی دل‌مُرده‌ست، درسته؟
‫هیچکس به عروسی من و الینا نیومد.
‫هیچکس بهم نگفت که ‫با الینا به هم زدی. می‌دونی؟
‫مگه اصلاً عروسی گرفتی؟
‫فکر کردم توی سالن شهر ثبت نام کردی ‫که بیمه‌ی درمانی بگیری.
‫- حواس‌تون نیست چی میگم. ‫- اصلاً به ازدواج اعتقاد داری؟
‫من کلی مشکلات دارم.
‫شاید وقتشه چندتاشون رو حل کنی آبجی.
‫آره، واقعاً.
‫دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫شاید وقت این هم باشه که یه ذره ‫این خشمت رو بریزی بیرون.
‫اگه به خاطر خودت نمی‌کنی، ‫به خاطر دختر کوچولوت بکن.
‫- همینطوری میگم. ‫- آره، از توصیه‌ات ممنونم.
‫بامبینا چیه؟ ‫(به معنای دختر جوان)
‫حتماً بزرگ کردن وحید سخت بوده.
‫من همه‌ی بچه‌هام رو یه اندازه دوست دارم.
‫آره، ولی اون فرق می‌کرد، مگه نه؟
‫تو و اون خیلی با هم فرقی ندارید.
‫هردوتون دوست‌های بدی داشتید.
‫آره، خیلی به هم شبیهیم.
‫دوست‌های من مجبورم کردن که دوتا لیسانس بگیرم،
‫در حالی که وحید توی مواد فروشی ‫زندگی می‌کنه.
‫آهای، دختر قند عسل، می‌دونم می‌تونی برقصی.
‫زود باش. زود باش.
‫خوبه!
‫پنجاه‌بار دیگه همین رو برو.
‫من همین الان یواشکی از عروسی برادرم ‫اومدم بیرون. فکر کنم درد زایمان دارم.
‫لیلا رو دیدی؟
‫لیلا؟
‫نمی‌دونم. دنبال دختر قند عسلم.
‫نمی‌بینمش مامان. ببخشید.
‫- خواهرت رو دیدی؟ ‫- کی؟
‫لیلا رو دیدی؟
‫نه. نه.
‫لیلا رو دیدی؟
‫نه.
‫ببخشید.
‫- هیچکس باهاش نبود؟ ‫- نه، فکر نمی‌کنم.
‫خانواده‌ای داره؟
‫اونجا، مادرش.
‫- باشه، بیا با مادرش تماس بگیریم. ‫- باشه. آره.
‫الو؟
‫نه. سلام... ببخشید، صداتون رو نمی‌شنوم.
‫تاکسی!
‫تاکسی. تاکسی!
‫تاکسی... تاکسی...
‫تاکسی! تاکسی! لطفاً، لطفاً!
‫تاکسی! لطفاً، لطفاً، دخترم، تاکسی، من...
‫بیمارستان کورنل لطفاً.
‫امام زمان واقعاً وقتی انتظارش رو نداری ‫پیداش میشه.
‫خدایا.
‫رستم، رستم...
‫خب، سرش رو می‌بینم.
‫موهای مشکی و قشنگی داره. باشه؟
‫بسیار خب، زود باش، بیا زور بزن.
‫- لعنتی! ‫- زور بزن عزیزم، زود باش.
‫باشه، لیلا، بهم گوش کن. ‫باید زور بزنی. نفس عمیق بکش، باشه؟
‫اوه، لعنتی.
‫گوش کن، باید از خشمت استفاده کنی، باشه؟
‫- باید به زور بدیش بیرون. ‫- من عصبانی نیستم. عصبانی نیستم.
‫به نظر عصبانی میام؟
‫به نظر یه ذره عصبانی میای. اشکالی نداره، ‫اشکالی نداره.
‫نفس عمیق بکش، زور بزن.
‫نمی‌تونم.
‫مامان؟
‫مامان. مامان.
‫من اینجام.
‫من اینجام عزیزم. من اینجام.
‫من اینجام.
‫لیلا، بچه توی کانال گیر کرده، باشه؟
‫لگنت خیلی ظریفه. ‫باید زور بزنی لطفاً.
‫لیلا، بهم گوش کن.
‫می‌خوام به بلندترین صدایی که می‌تونی ‫جیغ بزنی که بتونی زور بزنی.
‫- لطفاً زور بزن. می‌دونم که... ‫- این بچه می‌میره؟
‫باید تمرکز کنی، باشه؟
‫ما داریم دنبال لیلا جمشیدپور می‌گردیم. ‫داره زایمان می‌کنه. کدوم اتاقه؟
‫- کسی از شما پدرشه؟ ‫- من پدرشم.
‫- خدایا. ‫- اتاق 345.
‫- 345. ‫- اتاق 345.
‫زور بزن لیلا. زور بزن.
‫هردوتون توی خطرید. ‫باید تمرکز کنی.
‫به بلندترین صدایی که می‌تونی جیغ بزن ‫که بتونی زور بزنی.
‫از پسش برمیای. زود باش عزیزم. ‫زود باش. از پسش برمیای.
‫- زور بزن عزیزم. ‫- زود باش.
‫- از پسش برمیای. ‫- برو لیلا!
‫- برو! برو، لیلا، از پسش برمیای! ‫- برو لیلا!
‫مادرجنده!
‫زود باش لیلا، از پسش برمیای. زود باش.
‫- تو خیلی فوق‌العاده‌ای. ‫- برو لیلا. برو لیلا.
‫خدایا، این عالیه. این عالیه.
‫آره! آره! آره!
‫- اره. ‫- صاحب یه دختر کوچولوی قشنگ شدی.
‫پدر، می‌خوای بند نافش رو ببری؟
‫بفرمایید. درست مثل فیلم‌ها.
‫باشه.
‫- اینطوری؟ ‫- آره.
‫خب؟
‫دختر کوچولو.
‫سلام خوشگلم. من مامانتم.
‫بفرمایید. بفرمایید.
‫تو مادر شدی.
‫همه‌تون عمو شدید.
‫من هم مادربزرگ شدم.
‫بسیار خب، آقایون و خانم نمایش تموم شد.
‫ممنونم.
‫- ممنونم. ‫- باشه، باشه.
‫- من آموزش پزشکی دیدم. لازمه که...؟ ‫- بسیار خب، ممنونم. خداحافظ.
‫- باشه. بسیار خب. ‫- من... لیلا.
‫- خوبه. ‫- بذار... من...
‫- من همین بیرون می‌مونم. ‫- کارت عالی بود دختر قند عسل.
‫کارت خوب بود لیلا.
‫بذار تر و تمیزش کنم.
‫توی فیلم‌ها این اتفاق نمیفته.
‫اشکالی نداره عزیزم. خیلی طبیعیه.
‫عزیزم، چی خوردی؟
‫خب امروز کارهای گواهی تولد رو می‌کنیم.
‫من اطلاعات هدویگ رو دارم، ‫پس فقط اسمش رو لازم داریم.
‫چی صداش کنیم؟
‫اسمش آرزوئه.
‫آرزو. چه اسم قشنگی.
‫چرا اون اسم رو انتخاب کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط اسمش آرزوئه.
‫می‌خوای بغلش کنی؟
‫آره.
‫لیلا.
‫من...
‫معذرت می‌خوام.
‫دوستت دارم.
‫خیلی آمریکایی نشو.
‫آرزو.
‫دوستت دارم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.