..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫« دختر مارش کینگ » ‫(دختر پادشاه مرداب داستانی از هانس کریستیان آندرسن)
‫و مادر با گریه گفت:
‫«آیا این منم که در چشمانت نقش بسته‌ام؟»
‫و دختر گفت:
‫«آیا نقش در چشمان تو نیز من هستم؟»
‫هلینا.
‫برگرد.
‫اگه برگردی مجبورت می‌کنه ‫دوبرابر همیشه کار‌های خونه رو بکنی.
‫مشکلی باهاش ندارم.
‫شاید اگه به اندازه کافی معطل کنیم، ‫یادش بره که عصبانیـه.
‫باشه.
‫آروم راه می‌ریم سایه کوچولو.
‫اینجا بوده.
‫راه می‌رفته یا می‌دوییده؟
‫فاصله‌ی پاهاش بیشتر از قبلـه.
‫و قسمت بیرونیش عمیق‌تره.
‫داشته می‌دویده.
‫چرا؟
‫چون از یه چیزی ترسیده بوده.
‫از چی ترسیده بوده؟
‫ما.
‫اگه تو ترسیده بودی و
‫ برای نجات جونت فرار می‌کردی، ‫کجا می‌رفتی؟
‫به جایی که کسی نتونه منو ببینـه.
‫وقتشـه شکار رو تموم کنی.
‫اگه تیرم خطا بره چی؟
‫شب همه گشنه می‌مونیم.
‫من که سر و صدا نکردم.
‫خب فکر می‌کنی چیشد؟
‫بوی من رو شنید.
‫آتش لازم نمیشه.
‫هلینا، بیا چیزی که ‫امروز بدست آوردی رو تحویل بگیر.
‫همیشه از دستم عصبانیـه.
‫خب مامانت مثل ما خوش‌حالی رو درک نمی‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫حالم خوبـه.
‫داره دیر میشه.
‫هلینا، بسـه.
‫بقیه‌اش کجاست؟
‫خب آزاد شده.
‫پای خودش رو کنده؟
‫فداکاری لازم رو برای زنده‌موندن کرده.
‫کی میشه منم مثل تو ‫تفنگم رو تو خونه بذارم؟
‫وقتی تو شکار به خوبی من شدی.
‫که میشه هیچوقت.
‫علامت‌‌ها داستان‌شون چیـه؟
‫اینه که:
‫«وقتی داری از یه گوزن عصبانی فرار می‌کنی،
‫حواست به شاخه‌های روی زمین باشه.»
‫صدای زوزه‌اش رو شنیدم.
‫گشنشـه.
‫خب، یکم خرده گوشت داریم. ‫شاید بشه که...
‫وقتی اونا هم تموم شد چی؟
‫چیزی خالص‌تر از غریزه‌ی زنده موندن نیست.
‫گرگ هیچ رحمی نداره.
‫فقط می‌خواد که یه روز دیگه زنده باشه.
‫اگه تو گشنه‌ت بود با گرگ چیکار می‌کردی؟
‫تو شکار اونی.
‫همه‌ی ما شکارشیم.
‫ولی توله‌ش چی؟
‫تنها زجر می‌کشه و می‌میره.
‫حالا کاری که میگم رو بکن هلینا.
‫- ولی اگه... ‫- برو اونور هلینا.
‫باید همیشه از خانوادت محافظت کنی.
‫[از خانواده‌ام محافظت کنم]
‫نه. این یکی از سفر‌های تنهاییمـه.
‫- ولی می‌تونم کمکت کنم. ‫- نه، بس کن، خودت قانون رو می‌دونی.
‫- برات یه هدیه میارم. ‫- چه هدیه‌ای؟
‫هدیه‌ای که باید صبر کنی تا ببینی چیـه.
‫حالا هم برگرد خونه.
‫زود برمی‌گردم.
‫ببخشید اینجوری اومدم سمتت.
‫بابا یا مامانت نیستن؟
‫هی.
‫امیدوارم مزاحم نشده باشم.
‫نمی‌دونستم کسی اینجا زندگی می‌کنه.
‫چند ساعتیـه دارم می‌چرخم و ‫خب خیلی سردرگم شدم. من...
‫نمی‌تونم مسیر رو پیدا کنم.
‫اینجا هم جایی آنتن نداره.
‫فقط اگه میشه بهم بگید مسیر کدوم...
‫کمک!
‫خواهش می‌کنم. قبل این‌که برگرده.
‫چی؟
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫چیکار... چیکار داری می‌کنی؟
‫- سوار شو هلینا. ‫- هوی. صبر کنید ببینم.
‫- الان‌هاست که برگرده. ‫- کی؟
‫- خواهش می‌کنم. باید همین حالا بریم. ‫- من...
‫- من نمی‌خوام برم! ‫- نمی‌تونم همینطوری ببرم‌تون.
‫من اصلاً نمی‌دونم کجاییم. برای همینه که...
‫نه!
‫مامان! مامان بس کن!
‫مامان! بس کن! تمومش کن!
‫- هلینا! ‫- نه!
‫بابا!
‫هلینا!
‫- بابا! ‫- هلینا!
‫نه!
‫بس کن! ولم کن!
‫کسی نیست؟
‫کسی نیست؟!
‫ببین کی بیدار شده.
‫چیزی نیست هلینا.
‫مامانت تو اتاق بغلیـه.
‫پدرم کجاست؟
‫اینجا نیست. الان دیگه جاتون امنـه.
‫چیزی نیست که ازش بترسی.
‫چیزی نیست.
‫هلینا.
‫نباید اینجا باشیم. من می‌خوام برم خونه.
‫- اونجا خونه‌ی ما نبود. ‫- چیکار کردی؟
‫چیکار کردی؟!
‫- من بابا رو می‌خوام. ‫- دیگه هیچوقت،
‫نباید پیش‌مون باشه.
‫اون منو دزدیده بود هلینا.
‫جیکوب...
‫منو دزدید و برد تو جنگل‌ها.
‫داری دروغ میگی.
‫تو دروغگویی. ‫تو همیشه دروغگو بودی.
‫بابا بهم گفت.
‫گریه نکن!
‫اجازه نداری همچین کاری کنی.
‫باید بذاری مامانت استراحت کنه.
‫فقط چند دقیقه.
‫مشکلی پیش نمیاد. هلینا؟
‫بابا؟
‫- کی بیرونـه؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، باید بریم. بدو.
‫کارت خوب بود. یالا.
‫خیلی‌خب، بیا اینوری بریم.
‫- اونجاست! ‫- پلیس! تکون نخور!
‫میشه بریم خونـه؟
‫یه روزی می‌ریم.
‫هی! تکون نخور!
‫از دختره دور شو.
‫- نه! ‫- بخواب رو زمین!
‫زود باش!
‫کار اشتباهی نکرده.
‫دست‌هات رو نشونم بده.
‫میام پیدات می‌کنم سایه کوچولو.
‫داره می‌دوه! زدمش!
‫- دست‌هاتو بذار پشت سرت! ‫- بابا!
‫لعنتی.
‫بدو بدو نکن مری‌گلد.
‫سلام عزیزم.
‫خانم هیور گفت اون هم زندگی داره، ‫و اگه قراره همش دیر کنی،
‫این‌دفعه دیگه ازم پول اجاره می‌گیره.
‫- عه اینجوری گفت؟ ‫- خب یعنی چی؟
‫یعنی فکر می‌کنه که اینقدر باارزشی که ‫باید من به خاطرت پول بدم.
‫این چیه تو دستت؟
‫کاردستی علوممـه. محل زندگیـه.
‫محل زندگی؟ محل زندگی چی؟
‫یه بچه گوزن.
‫اینجا کنار سنگ‌ها می‌خوابه که ‫از شکارچی‌ها در امان باشه.
‫گوزن باهوشیـه.
‫مامان!
‫این چه برگیـه؟
‫برگ درخت گردوئـه.
‫- از کدوم درخت؟ ‫- تو بگو.
‫اون.
‫آره.
‫اون یکی چیه؟
‫بلیط قرمزه.
‫خب چرا قرمز نیست.
‫توی پائیز قرمز میشه.
‫اون پرنده رو می‌بینی؟
‫توکایان جنگلیـه.
‫چطور همه‌ی اسم‌ها رو بلدی؟
‫اگه بخوای می‌تونم یادت بدم.
‫یه خرگوش می‌بینم.
‫کجا؟
‫یکم باید سرت رو خم کنی. گوش‌هاش رو می‌بینی؟
‫آره می‌بینم. دمش هم اینوریـه؟
‫آره.
‫یعنی، ما یکی هستیم.
‫یه خانواده.
‫مامان؟
‫کی میشه منم ازینا بزنم؟
‫وقتی که 82 سالت شد.
‫قانونش همین بود. یادتـه؟
‫انصاف نیست.
‫تو وقتی جوون بودی زدی.
‫من خیلی از تو بزرگ‌تر بودم و ‫الان هم پشیمونم.
‫دوست‌شون دارم.
‫من تو رو دوست دارم.
‫بابا خونه‌ست!
‫وسایلت رو بذار تو خونه عزیزم.
‫برای پیک‌نیک کاری بابایی داریم می‌ریم کمپ.
‫- پیک‌نیک؟ ‫- ببخشید دیر گردیم.
‫برنامه‌ی امشبت یادم رفته بود.
‫اشکال نداره. بیا بریم.
‫باید لباس‌هام رو عوض کنم. ‫تو برو باهاش من بعدش میام.
‫خب، قبلاً هم از این حرف‌ها زدی. ‫ولی هیچوقت نیومدی.
‫- من تو این چیز‌ها خوب نیستم. ‫- منم نیستم.
‫برای همینـه که قراره بیای.
‫و جدا از اون، تو خانم خوشگل منی، ‫می‌خوام پزت رو بدم.
‫می‌دونی، جالبـه.
‫ممنونم.
‫- هی، حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫به مری‌گلد داره خوش می‌گذره؟
‫نمی‌دونم. نکته‌ی عجیب اینه که،
‫دانش‌آموز‌ها دیگه حتی ‫ تلاش هم نمی‌کنن که گوشی‌ها رو قایم کنن.
‫کل مدت ارائه دادنم گوشی‌هاشون زنگ می‌خوره.
‫خب، از حق هم نگذریم، ‫بعضی از ارائه‌هات رو شنیدم.
‫چقدر دوستش دارم. خیلی عجیبـه.
‫- اوه، ممنون. ‫- اینورا زدیش؟
‫اوم، توی سان‌فرانسیسکو بوده، ‫وقتی که نوجوون بودم.
‫خیلی تتو داری.
‫زیادی.
‫نمی‌دونستم اهل سان‌فرانسیسکویی.
‫خب جاهای دیگه‌ هم بوده. ‫ ما خیلی جابجا می‌شدیم.
‫مادر پدرت چیکاره‌ بودن؟
‫پدرم تو بیمه کار می‌کرده، ‫مامانم بعضی‌وقت‌ها بازاریابی می‌کرده.
‫از این خسته‌کننده‌تر نمیشه.
‫«و بعد 20 تا تشک برداشت و ‫انداخت‌شون روی نخود فرنگی.
‫شاهزاده باید کل شب رو ‫ روی این تشک‌ها می‌خوابید.
‫وقتی که صبح شد، ‫ ازش پرسیدن که چطور خوابیده بود.
‫و شاهزاده گفت...
‫خیلی بد بود.»
‫[ وزارت اصلاح و تربیت ]
‫[ پلیس ایالتی ]
‫چه خبر شده؟ دخترم کجاست؟
‫هلینا اریکسون؟
‫مری‌گلد کجاست؟
‫اینجا نیست. موضوع اون نیست.
‫من مامور ویژه ایلینگ‌م.
‫تو خونه‌ی من چیکار می‌کنید؟
‫- خانم اریکسن. ‫- اسم من پلتییره.
‫قبلش جونز بود، درستـه؟
‫بعد میچل، بعد این‌که از بکام عوضش کردین.
‫ولی تو بچه‌ی جیکوب هولبروک و ‫بث اریکسون بودی.
‫چی‌ می‌خواین؟
‫پدرتون، جیکوب هولبروک، دیشب
‫وقتی داشت به زندان آلگر منتقل می‌شد، ‫به همراه یه زندانی دیگه، فرار کردن.
‫آخرین بار کی باهاش صحبت کردین؟
‫وقتی ده سالم بود.
‫- اخیراً تلاش نکرده باهاتون صحبت کنه؟ ‫- نه.
‫مطمئن‌ید؟ حتی یک بار؟
‫می‌تونستید بهم زنگ بزنید. ‫لازم نبود بیاید اینجا.
‫چه خبره؟
‫حالت خوبـه؟
‫می‌دونید پدرتون کجا ممکنه بره؟
‫پدرت؟
‫نمی‌تونید همینطوری بیاین تو خونه‌م.
‫مجوزمون بهمون اجازه میده که ‫هر ارتباطی از یا به پدرتون چک کنه.
‫چرا هی این حرف رو می‌زنید؟ ‫پدر هلینا...
‫نمی‌دونه کجا زندگی می‌کنم. ‫فامیلیم رو نمی‌دونه.
‫هیچی درباره‌ی من نمی‌دونه.
‫خانواده و دوستان‌تون هم همینطور؟ کسی از ...
‫من به هیچکس نگفتم جیکوب هولبروک پدرمـه.
‫پس تو این 20 سال.
‫هیچ‌نامه‌ای، کارت تولدی، هیچی نگرفتید؟
‫نه.
‫من گیج شدم.
‫فکر می‌کردم پدر مادرت تو تصادف مردن.
‫بهت دروغ گفته‌ بودم.
‫و تازه هولبروک، همون یارو مارش کینگـه. ‫همون که تازه فرار کرده.
‫تو رادیو شنیدم.
‫درستـه.
‫احتمال داره بیاد اینجا؟
‫ما هم اومدیم همین رو بفهمیم.
‫نمی‌دونه من کجا زندگی می‌کنم.
‫نمی‌تونی اینقدر مطمئن باشی.
‫خدای من، هلینا. چطور تا الان نگفته بودی بهم؟
‫بهت گفتم تو ماشین بمونی عزیزم.
‫- این آدما کین؟ ‫- پلیسن. دارن کم کم...
‫من می‌برمش. بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫باید گوشی‌تون و هر کامپیوتری که ‫دارید رو چک کنیم.
‫اگه خوش‌شانس باشیم، پدرتون به زودی پیدا میشه.
‫شما پدر من رو نمی‌شناسید.
‫اگه به جنگل برسه، دیگه هیچوقت نمی‌بیندش.
‫در پرونده‌ای که شهرت ملی پیدا کرده،
‫[ مارش کینگ فرار کرده. ‫ دو افسر پلیس به قتل رسیدند. ]
‫جیکوب هولبروک، که ‫به اسم مارش کینگ‌ هم شناخته میشه،
‫بث اریکسون رو دزدیده بود و ‫ 12 سال در جنگل‌های شبه جزیره‌ی
‫میشیگان زندانی کرده بود.
‫او در نهایت با دختری که
‫ در اسارت به دنیا آورده بود، فرار کرد.
‫بعد از محاکمه، زندگی اریکسون در ‫اجتماع با مشکل روبرو شد و
‫به ندرت در اجتماع حضور پیدا می‌کرد.
‫او 4 سال پیش به شکل غم‌انگیزی، ‫بر اثر خودکشی احتمالی فوت شد.
‫بله؟
‫میاین خونه؟
‫برای شب هتل گرفتم. ‫ماری تو استخره.
‫می‌تونم لباس‌های مدرسه‌شو بیارم. ‫اگه خواستی.
‫نه نمی‌ذارم فردا بره مدرسه. ‫محض احتیاط.
‫فکر نمی‌کردم اینجوری بشه.
‫که بفهمم؟
‫نه. منظورم اینـه که، کاش...
‫ماری داره صدام می‌زنه. باید برم.
‫سایه کوچولو.
‫وقتشـه بریم به تله‌هامون سر بزنیم.
‫و یه شکارچی واقعی...
‫یه چاقوی درست حسابی لازم داره.
‫این دیگه برای توئـه.
‫ببینم باهاش چیکار می‌کنی.
‫سلام.
‫قبل‌تر زنگ زده بودم ولی جواب ندادی.
‫من خیلی بلد نیستم با تلفن حرف بزنم.
‫دیگه داری دست کم می‌گیری خودت رو.
‫اخبار رو دیدم.
‫فکر کردم بهتره بیام و بهت سلام کنم.
‫سلام کلارک.
‫یه لیوان آب دست من نمیدی؟
‫می‌دونم دوست نداری سر بزنم بهت،
‫ولی با خودم گفتم دیگه همه‌چی عوض شده.
‫داستان پدرت لو رفتـه.
‫واکنش شوهرت چطور بود؟
‫خوب نبود.
‫عادت می‌کنه. یکم زمان می‌بره.
‫کوچولوت دیگه اونقدر‌ها هم کوچیک نیست.
‫اگه مادرت زنده بود، ‫ احتمالاً براش خیلی ذوق می‌کرد.
‫فکر می‌کردم مری‌گلد رو میاری خونه،
‫حداقل برای مراسم ختم.
‫اون موقع هم نمی‌تونست مری‌گلد رو ببینه.
‫خب راست میگی.
‫خب پس فکر کنم منظورم این بود که ‫کاش زودتر میومدی.
‫مادرت خوشحال میشد.
‫هنوز تو دانشگاه کار می‌کنه؟
‫- تو هم هنوز داری... ‫- چیزی عوض نشده.
‫خیلی‌خب.
‫فکر نمی‌کردم اینجوری بشه.
‫ببخشید. فقط اصلاً نمی‌تونم حرف بزنم.
‫خب حداقل تو اخبار پخش نشده.
‫هیچکس تو و اون رو کنار هم نذاشتـه.
‫می‌خواستم مطمئن بشم نگران چیزی نباشی.
‫نیستم.
‫می‌دونی، وقتی 13 سالت بود، ‫یه زمانی بود که فکر می‌کردم
‫می‌تونیم یه خانواده باشیم. ‫سه تامون رو میگم.
‫هیچوقت قرار نبود 3 تا باشیم کلارک.
‫اون نمی‌خواست من پیش‌تون باشم.
‫وقتی بهم نگاه می‌کرد، پدرم رو می‌دید.
‫تو هم همینطور.
‫نه.
‫داری روز‌های خوب‌مون رو فراموش می‌کنی.
‫اون دوستت داشت.
‫من هنوز دوستت دارم.
‫دلم برات تنگ شده.
‫ولی آره، شاید بعضی‌وقت‌ها، ‫رفتار‌های جیکوب رو ازت می‌دیدیم.
‫یا شاید تو به اندازه‌ی کافی ‫صفات اون رو در من ندیدی.
‫- اومدی شیفت رو عوض کنی؟ ‫- نه، من باید...
‫خانم پلتیر، اف‌بی‌آی شما رو احضار کرده.
‫چیزی شده؟
‫من فقط مامورم.
‫می‌خوای باهاتون بیام؟
‫جسد پدرتون رو پیدا کردیم.
‫داخل مرز‌ ایالت.
‫احتمال می‌دیم که قصد داشتن ‫از مرز کانادا عبور کنند.
‫گاردریل جاده‌ی 18‌ متر بالاتر شکسته بود.
‫راننده یا کنترل فرمون رو از دست داده ‫ یا خوابش برده.
‫ماشین خورده به یک درخت و آتش گرفتـه.
‫هر دو سرنشین بر اثر سوختگی شدید ‫غیر قابل شناسایی‌اند.
‫گمان می‌کنیم که هم‌دست داشتند. ‫الان دنبال اون آدم هستیم.
‫مطمئن‌ید هولبروکـه؟
‫اون سه ‌تا دندون طلا با طرح داشته که ‫به دندان‌های پدرتون شباهت دارن.
‫حالت خوبـه؟
‫پدر من 20 سال پیش مرد.
‫اممم.
‫به خاطر پدرت متاسفم.
‫توی تلویزیون دیدیم.
‫مرسی عزیزم ولی اون خیلی وقت بود که ‫دیگه پدرم نبود.
‫گفتیم شاید نخوای غذا درست کنی، ‫ یکم غذا اوردیم.
‫بذار حدس بزنم، با پپرونی اضافه؟
‫- خیلی دلم پیتزا می‌خواست. ‫- آره!
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫کاش بهم حقیقت رو می‌گفتی.
‫چی می‌خواست بشه؟
‫- مری رو به دنیا نمی‌اوردیم. ‫- از کجا معلوم.
‫مشخص بود.
‫کدوم آدم عاقلی می‌خواد با دختر...
‫اگه می‌دونستی اسمم هولبروکـه، ‫هیچوقت باهام قرار نمی‌ذاشتی.
‫ازم فرار می‌کردی.
‫- الان هم قراره فرار کنی. ‫- صبر کن ببینم.
‫بیا تظاهر کنیم از چیزی که فکر می‌کنی، ‫آدم بهتریم.
‫بهترین چیزی که میشد اتفاق بیوفته چی بود؟
‫ممکن بود کسی رو پیدا کنی که ‫می‌تونی بهش اطمینان کنی.
‫یکی که تو این روزهای مزخرف بهت کمک کنه.
‫یکی که بتونی بهش بگی چرا ‫اینقدر خالکوبی‌های عجیب داری.
‫بهترین حالت هیچوقت رخ نمیده استیون.
‫مهم نیست که چقدر بخوای اینجوری بشه.
‫- مری‌گلد خوبه؟ ‫- آره.
‫.خوابیده
‫واقعا بهش باور داری؟
‫حرفی که قبلا زدی در موردِ...
‫این‌که بهترین حالت هیچوقت رخ نمیده.
‫چون اگه باور داشته باشی، ‫واسه خودمون چه معنی‌ای میده؟
‫ببین، نمیخوام اوضاع رو بدتر کنم.
‫ولی باید باهام حرف بزنی، هلینا.
‫خیلی خب، ببین. ‫میرم توی دفتر یکم کار کنم.
‫احتمالاً همونجا می‌خوابم.
‫اسم من هلینا هولبروکـه.
‫اون یارو رو یادته که ‫ اون زن رو دزدیده بود؟
‫همونی که همه مارش کینگ صداش می‌کردن؟
‫من دخترشم.
‫بعضی‌وقت‌ها شب‌ها تنهایی میرم بیرون ‫چون حس می‌کنم گیر افتادم.
‫انگار نمی‌تونم بفهمم به کدوم دنیا تعلق دارم.
‫توی اعتماد کردن به آدم‌ها مشکل دارم، چون...
‫همه بهم میگن کسی که ‫بیشتر از همه بهش باور داشتم،
‫در واقع یه هیولا بوده.
‫بعد از اولین شکارم این رو بهم داد.
‫بعد از خطا رفتن اولین تیرم هم اینو.
‫اینجا جاییـه که بهم شنا کردن یاد داد.
‫اسمی که روم گذاشته بود.
‫این رو برای این‌که یادم بمونه ‫کارهام رو پشت گوش نندازم.
‫اینا تنها اشک‌هایی بودن که ‫ پدرم می‌خواست ببینه.
‫دوست داری با هم بریم سر قرار؟
‫- بجنب. می‌دونم. ‫- خودم می‌تونم.
‫خیلی مشتاق این روز بودم.
‫فکر کردم وقتشـه به دو نفر معرفیت کنم.
‫نگاه کن، بابایی، اسب دارن.
‫این کلارک‌ـه. ‫قراره تمام سعیش رو بکنه تا بابابزرگ صداش کنی.
‫کاری کن واسه شنیدنش حسابی خرج کنه.
‫یه ذره هم نمی‌ترسم.
‫کس دیگه‌ای رو ندارم که براش خرج کنم.
‫خیلی از آشناییت خوشحالم، مری‌گلد.
‫همچنین، کلارک.
‫قراره ازش حسابی خوشم بیاد.
‫دوست داری اسب‌ها رو ببینی؟
‫کی داره گشنه‌ش میشه؟
‫دو ساعت بعد از کرفتن این عکس،
‫باهام تماس گرفتن و گفتن یه گردن‌کلفت
‫توی حیاط مردم ترقه می‌ترکونه.
‫موقع فرار از دست یکی از افسرهام، ‫اون لباسش پاره پوره شد.
‫دیگه می‌تونی بس کنی.
‫هنوز به شیطونی‌های اصلیت نرسیدیم.
‫اون کیه؟
‫اون مادربزرگتـه.
‫خیلی شبیهشی.
‫اون عکس رو یادم نمیاد.
‫شبیه ماست.
‫اگه زیاد بیاین پیشم غرغر نمی‌کنما.
‫ممنون، کلارک.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی.
‫می‌دونی، جیکوب خیلی از باورهای ‫.مردمم رو برداشت
‫و هر جوری که براش مناسب بود تحریفشون کرد.
‫به زبان اوجیب‌وا معنی «دارای صاحب» میده. ‫معنیش «خانواده» نیست.
‫این دو تا رو باهم قاطی نکن.
‫لعنتی...
‫سایه کوچولو.
‫چی شده؟
‫میرم یکم آب بخورم.
‫هی، مطمئن شو قبل از اومدن تو خونه ‫پاهات رو تمیز کنی.
‫تمیز کردم.
‫توی مسیرم می‌رسونمش.
‫بعدش می‌بینمت.
‫- میریم شنایی چیزی می‌کنیم. ‫- عینک شنام یادت نره.
‫بعد از ظهر توی دیترویت کنفرانس دارم.
‫ممکنه دیر بیام خونه.
‫- اوضاعت خوبـه؟ ‫- اوهوم.
‫ممنون.
‫هلینا؟
‫چطوری؟
‫خوبم. بد نیستم.
‫آخر هفته خونه هستین؟
‫تو فکر بودم جس و مری‌گلد باهم بازی کنن.
‫آره. فکر کنم کار خاصی نداریم، ‫فقط...
‫ببخشید. آره، مری‌گلد خوشحال میشه.
‫شنبه چطوره؟ ‫دوست داره بیاد خونه‌ی ما؟
‫البته. تا ساعت 10 شنا داره، ‫ولی بعدش...
‫میشه یه لحظه صبر کنی؟ ببخشید.
‫کمک نمی‌کنی.
‫قرار نیست کمک کنم. ‫مشق توئـه، مال من نیست.
‫ولی همیشه کمک می‌کردی.
‫خب، این یکی رو خودت می‌تونی بنویسی.
‫چرا بازم بدخلق شدی؟
‫نشدم.
‫نمی‌خوام اینطوری باشم.
‫بریم کتاب بخونیم. صبح به بابایی می‌گیم ‫کمک کنه تا تمومش کنیم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫«نیلوفرهای آبی به مانند فرشی با طرح گل
‫روی استخر پخش شده بودند.
‫و روی این فرش، ‫زنی جوان و زیبا دراز کشیده بود.
‫ مادر با گریه گفت: ‫ «آیا این منم که در چشمانت نقش بسته‌ام؟»
‫«و دختر گفت:»
‫هی، دختر؟ ‫اینجا نوبت تو بود.
‫هلینا.
‫- اون چیه؟ ‫- یه عروسکـه.
‫باهاش بازی می‌کنی.
‫مثل یه دوست.
‫موهاش مثل منـه.
‫یه هلینای کوچیک.
‫خدای من.
‫مری‌گلد!
‫هلینا!
‫هی، منم.
‫خدای من. چیکار...
‫- من... ‫- اون خون کیه؟
‫مال کسی نیست. یه خرگوش بود. ‫صدای یه نفر رو بیرون شنیدم.
‫شاید بهتر باشه به پلیس زنگ بزنی.
‫به جای این‌که با چاقو توی تاریکی بدوی.
‫- باید به مری‌گلد سر بزنم. ‫- مری‌گلد خوبه. خوابیده.
‫الان از اتاقش اومدم.
‫کسی رو بیرون دیدی؟
‫هی.
‫درها رو قفل می‌کنیم، باشه؟
‫می‌گیم چند تا ماشین پلیس گشت بزنن.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫از سرش خونریزی می‌کرد.
‫انگار قبلش یه نفر کشته بودش ‫و بعد توی تله گذاشته بود.
‫شاید هم یه جور دیگه صدمه دیده بود.
‫چی باعث شده وحشت کنی؟ ‫چرا فکر می‌کنی یه خبرایی هست؟
‫حس می‌کنم اون اینجاست.
‫شبی که پیدامون کردی،
‫وقتی از جنگل بیرون اومدیم،
‫خیلی ترسیده بودم چون اون پیشم نبود.
‫ولی بعدش اومد.
‫توی این ماجراها گم نشو، هلینا.
‫حالا بازم برگشتـه.
‫باید بهش بگم دست از سرمون برداره.
‫باید سعی کنی از ذهنت خارجش کنی.
‫برای همیشه.
‫مطمئن نیستم بتونم این کار رو بکنم.
‫چطور ممکنه زنده باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫هیچ چیز خالص‌تر از غریزه‌ی نجات یافتن نیست.
‫مامانی!
‫مری‌گلد؟
‫نتونستم کوله‌پشتیم رو پیدا کنم.
‫نه، نه، نه. اون همینجا می‌مونه.
‫می‌خوام به بقیه نشون بدم.
‫بذار یه مدت صبر کنیم، باشه؟
‫باشه.
‫اونا رو از کجا آوردی؟
‫فکر کردم تو درستشون کردی. ‫ازشون خوشم میاد.
‫شبیه من و توئـه.
‫این کاردستی تموم مدت توی اتاقت بود؟
‫اوهوم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫زود باش.
‫بعد از مدرسه داخل ساختمون بمون ‫مگه این‌که بابایی
‫یا من اینجا باشیم، باشه؟ کسی دیگه‌ هر چی که گفت باهاش نرو.
‫این واسه چی بود؟
‫تو حسش بودم.
‫می‌تونی بعد از مدرسه بری دنبال مری‌گلد؟
‫البته.
‫چرا؟
‫باید یه کاری بکنم. ‫نمی‌تونم بهت بگم چیه.
‫چی شده، هلینا؟
‫می‌دونم هیچ دلیلی بهت ندادم که ‫بهم اعتماد کنی...
‫ولی لطفاً بهم اعتماد کن.
‫وقتی برگشتم بهت زنگ می‌زنم.
‫از کجا برمی‌گردی؟
‫این آخرین رازمـه، استیون.
‫قول میدم.
‫تو و مری من رو نجات دادین.
‫هر چی بخوام می‌تونم صداش کنم؟
‫.مال توئـه. ‫به خودت دادمش.
‫اسمش رو می‌ذارم.
‫آبشار هلینا.
[ مارش کینگ ]
‫سلام، سایه کوچولو.
‫بریم قدم بزنیم.
‫چطوری پیدام کردی؟
‫هیچوقت گمت نکردم، سایه کوچولو.
‫دلم واسه این بو تنگ شده بود.
‫واسه این مزه هم همینطور.
‫بده به من.
‫چاقوی موردعلاقه‌ام.
‫قبلا اینجا چادر می‌زدیم، یادته؟
‫کل تابستون اینجا دراز می‌کشیدیم.
‫به آسمون نگاه می‌کردیم.
‫تا ببینیم کی ستاره‌ی دنباله‌دار بیشتری می‌شمره.
‫من تقلب می‌کردم و هواپیماها رو می‌شمردم.
‫تموم مدت می‌دونستی زنده‌ام، مگه نه؟
‫نمی‌دونستم چطور ممکنه.
‫تا این‌که یه گرگ صحرایی سه‌پا دیدم.
‫پاش رو برای آزادیش فدا کرده.
‫همونطوری که تو دندون‌هات رو فدا کردی.
‫آه.
‫احتمالا با یه آزمایش پزشکی مشخص میشه،
‫ولی زمانی که نیاز داشتی رو برات جور کرد.
‫یکم تحقیق کردی.
‫باریکلا.
‫نظریه‌ات رو به کس دیگه‌ای نگفتی؟
‫گفتی؟
‫کاش مری‌گلد رو هم می‌آوردی.
‫از نوه‌ام بهم بگو.
لازم نکرده. به اندازه کافی درباره‌ش می‌دونی.
‫خب، باید یه نگاهی می‌انداختم.
‫هیچوقت واسه دیدنم نیاوردیش.
‫خودت هم هیچوقت به دیدنم نیومدی.
‫بیا، سایه کوچولو.
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫می‌دونی، مری‌گلد شبیه‌شـه.
‫مادرت رو میگم.
‫شرط می‌بندم به اندازه‌ی ما آب رو دوست داره.
‫اون ما رو به اون سمت مرز می‌بره.
‫هر سه تامون رو به کانادا،
‫می‌تونیم دوباره یه خانواده باشیم.
‫من خانواده دارم.
‫یه دختر داری.
‫و یه شوهر.
‫با هم یه زندگی ساختیم.
‫از این زندگی راضی هستی؟
‫همیشه نه.
‫ تا حالا به زمانی فکر کردی که
‫اینجا زندگی می‌کردیم؟
‫- آره. ‫- می‌تونیم دوباره داشته باشیمش.
‫یادمه وقتی چهار سالت بود،
‫می‌تونستی چشم‌هات رو ببندی.
‫و می‌فهمیدی کجا هستی. ‫اونم از صداب آب.
‫از بوی درخت‌ها،
‫و حسی که زمین زیر پات داشت.
‫مثل جادو بود.
‫ما به اینجا تعلق داریم.
‫خونه‌ی ماست.
‫زندگی‌مون توی اینجا.
‫بی‌نقص بود.
‫نه!
‫دیگه از دستم فرار نکن.
‫باشه؟ فهمیدی؟
‫من که...
‫بی‌نقص؟
‫واسه مادرم اینجوری نبود.
‫خب، می‌تونست باشه.
‫چطوری؟
‫- تو دزدیدیش. ‫- نه. باهمدیگه فرار کردیم.
‫وقتی تصمیم گرفت ترکم کنه این رو گفت.
‫- به اون مرد شلیک کردی. ‫- سعی داشتم به موتور ماشینش شلیک کنم.
‫امکان نداشت تیرت خطا بره.
‫تیرم خطا رفت.
‫یه مشت داستان در مورد من بهت گفتن.
‫حقیقت ندارن. من تا وقتی که ‫صدام نزدن مارش کینگ، اینجور نبودم.
‫این رو می‌دونم که شاد بودیم.
‫تو شاد بودی.
‫فقط میگم مری‌گلد رو بیار، ‫بذار خودش ببینـه.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫این کار رو نمی‌کنم.
‫متاسفم. اینجا همه‌چی تموم میشه.
‫نباید می‌اومدم اینجا.
‫خوشحالم که اومدم.
‫حالا باید برم خونه پیش خانواده‌ی خودم.
‫لطفا دیگه نزدیک‌شون نشو.
‫- لازم نیست اینجوری بشه. ‫- لازمـه.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫درک می‌کنم.
‫همیشه سایه کوچولوی من می‌مونی.
‫باید برم.
‫کلارک؟
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- منم می‌تونم همین رو از تو بپرسم.
‫استیون بهم زنگ زد. ‫نگران بود.
‫و بعد از چیزی که گفتی، ‫حسم گفت بیام اینجا.
‫- اون اینجاست؟ ‫- بیا برگردیم. تو راه بهت میگم.
‫هلینا، اون اینجا بود؟
‫ولی رفته.
‫کلارک. کلارک.
‫کلارک. وای خدا. وای خدا.
‫کلارک، نگاهم کن، باشه؟
‫کلارک. کلارک، باهام بمون.
‫- بهش گفتی میای اینجا؟ ‫- نه، هیچی نگفتم.
‫خواهش می‌کنم، بهم نگاه کن.
‫کلارک، من همینجام.
‫.کلارک، طاقت بیار. ‫خواهش می‌کنم، کلارک، طاقت بیار.
‫باید یه چیزی گفته باشی.
‫ناپدریت رو کنجکاو کردی.
‫اونقدری که تنهایی این همه راه رو اومده.
‫فقط ازمون دور شو. ‫چیکار کردی؟
‫خواهش می‌کنم، کلارک. خواهش می‌کنم. یالا.
‫یالا. خواهش می‌کنم.
‫خب، کاری از دستت برنمیاد تا کمکش کنی.
‫نه!
‫ترجیح میدی به جای ما گرگ زنده بمونه؟
‫می‌خوای تو رو به خورد توله‌هاش بده؟
‫حالا باید خودم برم مری‌گلد رو بیارم.
‫نه! بهش دست نزن!
‫هنوز همه‌مون می‌تونیم یه خانواده باشیم.
‫فقط همین رو می‌خوام.
‫خیلی زود با مری‌گلد برمی‌گردم.
‫نه! نه، نه.
‫نه!
‫[از خانواده‌ام محافظت کنم]
‫هلینا.
‫طناب رو دورت ببند.
‫اون گفت می‌تونم بیام بالا؟
‫برام مهم نیست، از اینجا میارمت بیرون.
‫دیگه پیش خودمی، هلینا.
‫چیزیت نمیشه.
‫چون تو قوی‌تر از منی.
‫شجاع‌تر از منی.
‫خواهش می‌کنم.
‫کلارک.
‫خیلی متاسفم.
‫برمی‌گردم دنبالت.
‫همه‌ی رودخانه‌ها پیچ دارن، هلینا.
‫خون گرمه یا سرده؟
‫.- سرده ‫- سرده.
‫پس باید سریع‌تر حرکت کنی.
‫راه می‌رفته یا می‌دوییده؟
‫داشته می‌دویده.
‫اگه تو ترسیده بودی و
‫ برای نجات جونت فرار می‌کردی.
‫کجا می‌رفتی؟
‫به جایی که کسی نتونه منو ببینـه.
خودت چیزی که بهم یاد دادی رو بلدی.
‫چیزیت نیست، ‫فقط یه زخم سطحیـه.
‫حالا...
‫ واسه مری‌گلد چه فایده داره،
‫اگه مادرش زیر مرداب در حال پوسیدن باشه؟
‫بهت نیاز داره.
‫به این فکر کن که چی واسه دخترت بهتره.
‫باشه؟
‫نه!
‫قایقی که باهاش اومدی رو نشونم بده.
‫برو دیگه.
‫کل زندگیم رو منتظر موندم تا دوباره ببینمت.
‫مطمئن نبودم وقتی ببینمت چه حسی پیدا می‌کنم.
‫- چه حسی داری، سایه کوچولو؟ ‫- اینطوری صدام نکن.
‫دیگه نکن.
‫قبلا فکر می‌کردم چون همیشه کنارت بودم ‫اینطوری صدام می‌کنی.
‫حالا می‌فهمم فقط منظورت این بود که
‫مثل هر سایه‌ای، اگه کنارم نباشی ‫منم وجود نخواهم داشت.
‫بعد از رفتنم مادرت بدجوری داغونت کرده.
‫نه، اینطور نیست.
‫کل زندگیم خیلی کم باهاش حرف زدم.
‫به خاطر همه چی اون رو هم سرزنش کردم. ‫هیچوقت حرفش رو باور نکردم.
‫واقعا فکر می‌کنی به اندازه‌ی من ‫بهت اهمیت می‌داد؟
‫حاضر نمیشد روم اسلحه بکشـه.
‫می‌تونست فرار کنه.
‫ازمون دور بشه.
‫موند تا ازم محافظت کنه.
‫حالا می‌دونم اون قوی‌ترینمون بود.
‫اون ضعیف بود.
‫نه.
‫مردی که یه زن رو به زور ‫داخل برهوت می‌بره ضعیفـه.
‫مراقب باش، سایه کوچولو.
‫تمام کارهایی که برات کردم رو فراموش کردی.
‫سال‌هایی که داخل یه سلول بودم.
‫چون به خاطر تو برگشتم.
‫تو حاضری واسه مری‌گلد چیکار کنی؟
‫حاضرم به خاطرش بمیرم.
‫بابایی!
‫بیا. بیا.
‫«نیلوفرهای آبی ‫به مانند فرشی با طرح گل
‫روی استخر پخش شده بودند.
‫و روی این فرش، ‫زنی قوی و زیبا دراز کشیده بود.
‫و مادر با گریه گفت: ‫ «آیا این منم که در چشمانت نقش بسته‌ام؟»
‫«و دختر گفت:
‫«آیا نقش در چشمان تو نیز...
‫من هستم؟»
‫«سپس کودک به شکل یک قوی توانمند به پا خاست و
‫ بال‌های قدرتمندش را باز کرد.»
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫ازت متنفر نیستم.
‫دلم برات نمی‌سوزه.
‫فقط درسی که بهم دادی رو یادمه.
این‌که ‫همیشه از خانواده‌ام محافظت کنم.