..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫همین‌جا بود.
‫که به سمت آسمون آواز می‌خونه.
‫واسه اون. داستانش رو یادته؟
‫- آره. ‫- دیوانه‌اش می‌شه.
‫- دیوانه اون؟ ‫- آره.
‫همین‌جا می‌کشنش؟
‫که یه اتفاق بد می‌افته؟
‫هنوز نه. ببینیم اندازه می‌شه؟
‫- اینطوریه؟ ‫- تقریبا آره.
‫- تموم شد عزیزم؟ ‫- نه.
‫دیگه نمی‌تونم صبر کنم.
‫نمی‌تونم نگهش دارم.
‫زود باش سول.
‫فشار بده.
‫ولش کن دیگه.
‫دستمال توالت رو بده.
‫بگیرش.
‫- نمی‌تونم نگهش دارم. ‫- وای مامان.
‫چیه؟
‫دستشویی عمومیه! بیا بیرون!
‫تموم شد! زود باش.
‫عجله کن.
‫اگه نمیاد ولش کن سول.
‫وقتی رفتیم خونه برو.
‫خودت رو تمیز کن.
‫حالا بیا.
‫- نه. ‫- تموم کن.
‫پل! پل! پل!
‫درسته. از زیر پل می‌ریم.
‫مثل دخترهای موتورسوار.
‫- بیا نفسمون رو حبس کنیم. خب؟ ‫- باشه.
‫و باید حینش یه آرزو هم بکنی.
‫خب، آرزو کردی؟
‫- آره. ‫- من هم کردم ولی شخصیه.
‫دیگه نمی‌تونم نگهش دارم.
‫این یعنی آرزوت برآورده می‌شه.
‫بهت بگم چی بود؟
‫- بگو. ‫- آرزو کردم که بابایی نمیره.
‫سلام عمه.
‫چطوری؟
‫من هم خوبم عمه. همه چیز مرتبه.
‫آره.
‫زپداها هنوز جوابم رو ندادن.
‫تو می‌تونی بهشون پیام بدی ‫که ببینی میان یا نه؟
‫آره.
‫عالیه عمه.
‫هر کادویی که دوست داشتی.
‫همونی بهت گفتم.
‫یه چیزی کادو تونا. یه چیز خنده دار.
‫نمی‌دونم. هر چیزی که به ذهنت رسید.
‫هی، اوبرگون میاد؟
‫عالیه!
‫نمی‌دونست که می‌تونه ‫مرخصی بگیره یا نه. عالیه.
‫یه لحظه صبر کن. ‫نوریا!
‫جواب می‌دی؟
‫نمی‌تونم، دستم بنده. ‫می‌تونی جواب بدی؟
‫خم شو عزیزم. آفرین. خودشه.
‫بیا. یکم داغ می‌شه.
‫یه بار رفته بودم استخر ‫و گوش‌درد گرفته بودم...
‫و مامان‌بزرگ سوزانا با این ‫کاری کرد که بهتر بشم.
‫جدی؟
‫- چطوره؟ ‫- خوبه.
‫- حرارت رو حس می‌کنی؟ ‫- آره.
‫حس خوبی داره نه؟
‫چه کادوی قشنگی.
‫- سلام کروز. ‫- سلام لوسیا.
‫یه لحظه دستم بنده.
‫- متوجه‌ام. ‫- بذار بینیت رو درست کنم عزیزم.
‫نه، اینطوری نمی‌تونم نفس بکشم.
‫فقط یه لحظه عزیزم. ‫که بابایی ببینت.
‫دوست داره اینطوری ببینت، مگه نه کروز؟
‫- خیلی. ‫- خوشگل شدی.
‫تازه یه غافلگیری بزرگ هم داریم.
‫به کسی نگو. فقط کروز.
‫شش تخم مرغ و دو پیاله شکر.
‫- این رو می‌ذارم اینجا. ‫- باشه. بذارشون اینجا.
‫کادوهایی که بیرون پیدا کردم رو ببین.
‫بذار ببینم.
‫سلام سولسیتو. چه کلاه گیس قشنگی. ‫خیلی دوستش دارم.
‫- مرسی. ‫- زشته.
‫- این کیک رو واسه بابام آوردم. ‫- خیلی ممنون عزیزم.
‫کلاه گیست خیلی باحاله. ‫دوستش دارم.
‫خیلی باهاش باحال شدی. ‫با بادکنک‌هات.
‫اون‌ها رو هم واسه مهمونی آوردیم.
‫مامان، من دلقک دوست ندارم.
‫چرا انقدر بی‌ادبی استر؟
‫بامزه نبود. بی‌ادبی بود.
‫باید از دخترعموت عذرخواهی کنی.
‫اگه کلاه گیس و دماغش رو در بیاره می‌کنم.
‫قرار نیست در بیاره.
‫- ولش کن. ‫- خیلی خوشگل شده.
‫کلاه گیسش رنگین‌کمونیه.
‫آخر رنگین کمون چیه سول؟
‫طلا. تو طلایی سول.
‫بیا اینجا عزیزم.
‫ - ما داریم کیک درست می‌کنیم. ‫- ببخشید.
‫دختر خوب. آفرین.
‫- با دماغت خیلی قشنگ شدی. ‫- می‌شه برم بابام رو ببینم؟
‫الان نه عزیزم. باید استراحت کنه.
‫- خودش گفت نرم پیشش؟ ‫- اصلا.
‫فقط باید یکم بخوابه و استراحت کنه ‫که بعدش مهمونی بگیریم.
‫- یکم می‌ذارمش اینجا. ‫- ممنون کروز.
‫خب بریم کیک درست کنیم؟
‫آره! من می‌خوام تخم مرغ بزنم مامانی.
‫- می‌خوای تخم مرغ بزنی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب پس. بذار ببینم.
‫اینجا نوشته شش تا تخم مرغ. درسته؟
‫عالیه. بعدش...
‫پاشو.
‫کافیه.
‫دو، سه...
‫نفس بکش.
‫نفس عمیق.
‫- آروم. ‫- آره، خوبه.
‫استراحت کن.
‫همینه.
‫تنها می‌ری؟
‫- ممنون کروز. ‫- اومدم.
‫سلام عمه.
‫سلام عشقم. چطوری؟
‫خوبم.
‫- مامانت کجاست؟ ‫- باید می‌رفت تئاتر.
‫باید یه چیزی ازش بخوام.
‫ولش کن، بهش پیام می‌دم.
‫واسه مهمونی آماده‌ای؟
‫آره.
‫چه دلقک بامزه‌ای شدی. خوشم اومد.
‫با دماغت شبیه بابات شدی.
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫الان بردارش و وقتی مهمونی ‫شروع شد بذارش. خب؟
‫برم بابام رو ببینم؟
‫نه عزیزم.
‫اذیتش نکن. داره استراحت می‌کنه.
‫می‌خوایم امشب حسابی انرژی داشته باشه.
‫مزاحمش نشو لطفا. ‫الان خوابه. باشه؟ قول می‌دی؟
‫- قول می‌دم. ‫- مزاحمش نمی‌شی؟
‫- قول؟ ‫- قول.
‫- آفرین. حالا کمکم می‌کنی؟ ‫- آره.
‫قهوه می‌خوای مانسی؟
‫بهش قهوه نده. ولش کن.
‫باشه.
‫- این بالا کثیفه. ‫- جدی؟
‫خرخر می‌کنه.
‫یه چیزی می‌دم که تمیزش کنی.
‫- خودت رو کثیف نکنی عزیزم. ‫- باشه.
‫واقعا کثیفه مامانی.
‫تو هم تمیزش می‌کنی؟
‫نه، من دستم نمی‌رسه.
‫بیا مامانی. قهوه مانسی.
‫با ماهی تون.
‫چرا بهش قهوه دادی عزیزم؟ ‫مریض می‌شه.
‫- می‌خوای اون بالا رو تمیز کنی؟ ‫- آره.
‫- مانسی رو می‌گیری؟ ‫- بده‌اش به من.
‫بگیرش تا من اینجا رو تمیز کنم.
‫الان...
‫خیس می‌شم.
‫- خیس می‌شم. ‫- خم نشو. می‌افتی.
‫- ببین مامانی. ‫- چیه عزیزم؟
‫گازش نگیر.
‫دندونت می‌شکنه. بسه.
‫سنگ پا رو بده من.
‫- عمه؟ ‫- بله عزیزم؟
‫چرا مامان‌بزرگ مرد؟
‫چون سرطان داشت.
‫کجا می‌خوابید؟
‫پیش بابابزرگ می‌خوابید.
‫ولی توی کدوم اتاق؟
‫- چی عزیزم؟ ‫- توی کدوم اتاق؟
‫اونی که الان بابات توش می‌خوابه.
‫دندونت می‌شکنه. نکن.
‫بده من عزیزم.
‫آب خیلی خوبه.
‫ببین مامانی. اینطوری.
‫آفرین.
‫- تموم شد؟ ‫- تمومه. خیلی خوشگل شدی.
‫چیه؟
‫- فنجان عزیزم. ‫- واسه چی؟
‫واسه شراب؟
‫نه دقیقا.
‫نه عزیزم. نمی‌تونی باهاش شراب بخوری.
‫- دستم رو می‌شورم مامان. ‫- باشه.
‫صابون رو می‌دی بهم؟
‫این چیه؟
‫صابون.
‫- صابون سگی. ‫- هی، ببین استر.
‫- با گوشواره یا بدون گوشواره؟ ‫- با گوشواره.
‫واسم مهم نیست. خیلی منتظر بودم!
‫خیلی منتظر بودم. ‫موهام خراب می‌شه.
‫اونجا یه حوله هست. دستت رو خشک کن.
‫نوری.
‫چیه؟
‫اون یکی خرابه.
‫دارم میام. تقریبا تموم شده.
‫الان توی شلوارم می‌رینم کوفتی.
‫زودتر. زودتر.
‫زودتر.
‫بهتر نیست با این بازی کنی؟
‫نه، می‌خوام با مانسی بازی کنم.
‫باشه.
‫مانسی.
‫و با هم خوابیدیم.
‫و بهترین سکس عمرم بود.
‫ولی در همون حین... ‫احساس گناه داشتم.
‫مشخصا روبرتو خبر نداره.
‫حتی واسش ناراحت هم نیستم.
‫واسه خودم و پسرم ناراحتم.
‫یعنی نمی‌خوام همین...
‫روند یکسان رو تکرار کنم.
‫حس می‌کنم از یه جایی...
‫من و روبرتو به جای خوبی رسیدیم...
‫و اون قدمی آگاهانه بود.
‫ولی الان مزخرفات گذشته برگشته ‫و خیلی بدتر شده.
‫می‌خوام واسه بچه توی ‫بهترین حالت خودم باشم...
‫ولی حس می‌کنم توی بدترین حالتمم.
‫اگه اوضاع قبلا بد بود...
‫الان خیلی بدتر شده.
‫خیلی ناراحتم چون کنترلی روش ندارم.
‫توضیح بده.
‫نمی‌خوام این به بچه‌ام هم برسه.
‫نمی‌خوام که ناخودآگاه...
‫تمامی این مزخرفات رو جذب کنه.
‫خیلی عصبانیم می‌کنه!
‫سول عزیزم. یه دستمال کاغذی بده بهم عزیزم.
‫- عمه؟ ‫- بله عزیزم؟
‫چرا همه نقاشی‌های بابام رو برداشتین؟
‫خودش گفت عزیزم.
‫می‌خواست نقاشی بچگی‌هامون رو ببینه.
‫کمک می‌کنی عزیزم؟ اینجا رنگیه؟
‫- نه. ‫- روی گردنم چی؟
‫اونجا هم نیست.
‫- تمومه. ‫- بیا.
‫مرسی.
‫دیگه شپش نداری؟
‫نداری؟ به تیلوس می‌گم موهات ‫رو شونه بکشه. خب؟
‫خوبه؟
‫باز هم بهم دستمال می‌دی؟
‫خوب نیست انقدر دستمال استفاده کنی.
‫خب عمه‌ات واسم حوله نذاشته عزیزم.
‫فقط یکی دیگه.
‫باز هم می‌بینی؟
‫روی پیشونیم نیست؟ نه؟
‫چه خبر گارناچا؟
‫سلام.
‫سلام خوشتیپ.
‫سلام.
‫الان باید روی این کار کنیم...
‫همونطور که گفتی دیگه؟
‫اینجا خیلی فضاش بده.
‫نقاشی‌ها خوب نیستن.
‫این زن‌های گریان رو ببین. ‫خیلی غمگینه. خیلی دردناکه.
‫بعد این بچه‌ها هم اینجا در عذابن.
‫باید این نقاشی‌ها رو عوض کنین. ‫خوب نیستن.
‫باید روحیاتی که اینجا جمع کردین ‫ رو عوض کنین...
‫- پیانو هم می‌زدن؟ ‫- نه.
‫خوبه. خیلی خوبه.
‫چون ممکنه خیلی شرور باشن.
‫ولی واقعا جدی...
‫با هر قدم حسش می‌کنم.
‫انرژیش رو می‌شه حس کرد. ‫خیلی قویه.
‫نمی‌دونم با چی در افتادین یا ‫توی خونه راهش دادین...
‫یا مهمون‌هایی که راه می‌دین. ‫ولی باید خیلی مراقب باشید.
‫چون انرژیش خیلی منفیه. ‫نترس.
‫از شرشون خلاص می‌شیم.
‫- من کارم خوبه. ‫- درسته.
‫خوب شد که در مورد من بهتون گفتن.
‫من به شما و برادرتون کمک می‌کنم.
‫چون شنیدم یه برادر مریض احوال هم دارید.
‫نگران نباشید. نترسید.
‫گیرشون میاریم، ولی خیلی قوین.
‫این رو ببین. ببین موهام چطور سیخ شده.
‫تازه مو هم ندارم.
‫ولی از الان حضورم رو حس کردن.
‫نگران نباش.
‫از شرشون خلاص می‌شیم.
‫- فقط باید همکاری کنید. ‫- باشه.
‫دست‌هاتون رو اینطوری کنید. ‫صلیب درست کنید.
‫- و کمک کنید بیرونشون کنیم. ‫- باشه.
‫- اینجان. اینجان. ‫- اینجان؟
‫- می‌تونم حسشون کنم. ‫- وای، جدی؟
‫نترس. نشون بده که ازشون قوی‌تری.
‫- درسته. ‫- بریم.
‫- از شرشون خلاص می‌شیم. ‫- آره، می‌رن.
‫برید بیرون! شما رو اینجا نمی‌خوایم.
‫اینجا دردسر و شرارت نیارید.
‫کسی اینجا نمی‌خواد به شما آسیب بزنه.
‫چیزی از شما نمی‌خوایم.
‫کاریشون نداشته باشید.
‫ما ارواحیم، خانواده‌ایم...
‫موجوداتی از جنس نوریم.
‫بیرون! بیرون!
‫برید بیرون! از سر راه برو کنار عزیزم.
‫نترس وگرنه می‌رن توی وجودت.
‫بیرون!
‫لطفا.
‫- آله. ‫- بله؟
‫آله، یه چیزی اینجاست.
‫یه چیزی اینجا حس می‌کنم آله.
‫حدس بزن چی؟
‫آله.
‫یه چیزی حس می‌کنم.
‫ولی بد نیست آله.
‫یه چیز خوب حس می‌کنم. ‫احساس...
‫عشق داره.
‫اینجا چی شده؟ ‫اینجا چی شده آله؟
‫چیزی یادت هست؟
‫آره.
‫مامانم بعدازظهرها توی این اتاق بود.
‫پس مال مامانته.
‫مامانته که ترکت نمی‌کنه.
‫نمی‌خواد ترکت کنه.
‫ترسیده.
‫نگران نباش.
‫رفته.
‫همه چیز خوبه. آروم باش.
‫رفته.
‫کارمون خوبه.
‫بیا این سمتی بریم.
‫کتابخونه رو ببین اوراله.
‫کتاب ترسناک کانیتاس هم دارین؟
‫- نمی‌دونم. ‫- کنجکاو شدم.
‫ببین.
‫مثل مشعل المپیکه.
‫این پیروزی ماست.
‫- حالا کجا بریم آله؟ ‫- راهرو؟
‫نیروهای منفی دارن میان بیرون...
‫و آتیش می‌ره داخل. ‫نور و قدرت.
‫بوی دود می‌ده.
‫- کافیه آلخاندرا. ‫- سریع تموم می‌شه بابا.
‫الان دفترم رو آتیش می‌زنین.
‫حوصله شیطان‌پرستی مزخرفتون رو ندارم.
‫- بیرون. ‫- رفتیم!
‫چرا عمه آلخاندرا و اون خانم...
‫یه تیکه نون آتیش زدن؟
‫چون روانین.
‫روانین.
‫بذارش پایین استر.
‫خوبه.
‫الان انرژی‌ها رو معتدل می‌کنیم.
‫همه چیز مرتبه.
‫کار من تموم شد.
‫ازت می‌خوام توی هر سطل یه کم نمک بریزی...
‫و دست‌وپای فامیل مریضت رو باهاش بشوری...
‫اینطوری حالش بهتر می‌شه.
‫بعدش کار من تمومه.
‫اسمت رو دوباره بگو. شاید بعدا لازم شد.
‫باشه، اسمم لودیساست...
‫که اگه نمی‌دونی یعنی «لذت».
‫لودیسا. بذار پولت رو بدم. ‫دو هزار پزو بود دیگه؟
‫نه عزیزم. چیزه...
‫می‌شه سه هزار پزو. چون سخت و خطرناک بود.
‫خیلی خسته‌ام کرد.
‫راستش باید سه روز مرخصی بگیرم ‫استراحت کنم...
‫چون خیلی واسم سخت بود.
‫- ازت دو هزار و پونصد تا می‌گیرم. ‫- عیبی نداره.
‫و لطفا من رو به دوست‌هات هم معرفی کن.
‫حتما. همراهت تا بیرون میام. ‫ممنون کروز. زیاد طول نمی‌کشه.
‫ظرف غذا هم می‌فروشم...
‫سلام.
‫سلام استر.
‫- اسباب‌بازی نیست. ‫- آروم می‌شی بابا؟
‫آروم باش.
‫می‌رم مغازه که خرید بکنم.
‫یه سری وسایل هم واسه کیک می‌خوام. ‫استر رو می‌ذارم پیشت.
‫نرو.
‫- باید برم. ‫- نه.
‫آهان راستی بابا. فردا باید به ‫دکتر خیمنز هم پول بدیم.
‫- خیلی مهمه. ‫- دیگه پول درمان نداریم.
‫باید پولش رو بدیم دیگه. ‫نمی‌شه ولش کنیم که.
‫مهمونی کوفتی رو لازم نداره.
‫می‌شه بی‌خیال مهمونی بشی بابا؟ ‫ازش لذت ببر دیگه.
‫مجبور شدم موهام رو توی سینک بشورم.
‫- موهات عالی شده. ‫- اصلا عالی نشده.
‫هی ولم کن عزیزم. ‫باید برم.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫- بس کن! ‫- نمی‌خوام بری.
‫ولم کن!
‫زیاد طول نمی‌کشه. ‫زود برمی‌گردم.
‫باید برم. زیاد طول نمی‌کشه. ‫زود برمی‌گردم.
‫نه عزیزم. این‌ها چیه؟
‫نه عزیزم.
‫می‌شه کوسن‌ها رو برداری؟ ‫داشتیم تمیز می‌کردیم‌ها.
‫بیا کمکم کن عزیزم. ‫ممکنه یه نفر بمیره.
‫بیا دیگه سولسیتو.
‫داره دیر می‌شه. هنوز هال خیلی کثیفه.
‫- بیا مامان. لطفا. ‫- باشه عمه.
‫سول، بردارش!
‫بیا. کمکم کن مامانی.
‫بیا مامانی. بیا کمک کن سول.
‫نه، نه، نه، نه.
‫ببخشید هاپو کوچولو.
‫ببخشید، جوابش رو ندارم.
‫دنیا کی تموم می‌شه؟
‫اگه تکنولوژی آینده ما رو ناامید نکنه...
‫احتمالا چند میلیون سال دیگه که...
‫خورشید تبدیل به یک غول سرخ می‌شه...
‫کره زمین نابود می‌شه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- من رو ترسوندی. ‫- خیلی؟
‫آره.
‫خب چیکار می‌کنی؟
‫حرف می‌زدم.
‫با تلفنت؟
‫راجع به چی؟
‫هیچی. صرفا گپ می‌زدیم.
‫راجع به چی گپ می‌زدین؟
‫که دنیا به پایان می‌رسه یا نه.
‫پرسیدی دنیا به پایان می‌رسه یا نه؟
‫و این‌که پدرم می‌میره یا نه.
‫تو از این چیز باهوش‌تری.
‫خیلی بیشتر.
‫حالت چطوره؟
‫- خوبم. ‫- جدی؟
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫گاهی اوقات که بابام می‌گه ‫نمی‌خواد من رو ببینه...
‫حس می‌کنم که دوستم نداره.
‫راستی، مگه تو نباید پیشش باشی؟
‫خیلی دوستت داره. همیشه به تو فکر می‌کنه.
‫و بهم گفت که بهت بگم ‫داره می‌ره دوش بگیره...
‫که بوی بز نده.
‫می‌خواد واسه تو خوشتیپ باشه. قشنگ بشه.
‫آره. درسته. دوستت نداره. عاشقته.
‫با تمام وجودش عاشقته.
‫سول من.
‫خیلی دوستت داره عزیزم.
‫بهت قول می‌دم. به عنوان یه ساحره. ‫یه ساحره.
‫زبونت رو ببینم.
‫بیارش بالا. ببرش پایین.
‫این سمتی. حالا اون سمتی.
‫خیلی سالمی.
‫گمونم.
‫از زبانت مشخصه.
‫بذار دهنت رو بو کنم.
‫چی خوردی سول؟
‫یه کوزه اونجا بود که تصادفا انداختمش.
‫هلش دادم و یه بطری شراب پشتش بود.
‫یه کوچولو خوردم و خیلی بدمزه بود.
‫مثل خون بود.
‫مگه خون خوردی؟
‫- وقتی دندانم افتاد خوردم. ‫- آهان آره.
‫خب اگه بدمزه‌ست دیگه نخور.
‫دخترعمه‌ و پسرعمه‌ات اومدن.
‫این رو می‌برم. بابابزرگ دنبالش می‌گشت.
‫برو توی نور خورشید بازی کن سول.
‫برو هوا بخوری. خب؟ ‫روی چمن دراز بکش.
‫واست یکم آب و نون میارم. خب؟
‫خداحافظ عزیزم. این رو می‌برم.
‫الان جدی هستی؟
‫گفتم کمک می‌خوام. ‫بیا کمک کن جارو بکشیم.
‫- بذار جواب این پیام رو بدم. ‫- نه، جواب چیزی رو نمی‌دی.
‫بگو صبر کنن و بیا کمک کن.
‫منصفانه نیست. اون کاری نمی‌کنه.
‫نه، اون هم کمک می‌کنه. ‫پاشو چاوا.
‫- چرا؟ ‫- خودت چی فکر می‌کنی؟
‫- تازه روشنش کردم. ‫- قرار نیست چیزی رو روشن کنی.
‫خاموشش کن، گوشیت هم خاموش کن و بیا کمک.
‫- می‌شه کمکم کنی؟ ‫- من دیروز کمک کردم.
‫امروز اون کمک کنه.
‫اون رایگان اینجا زندگی می‌کنه. ‫من هنوز بچه‌ام.
‫- اون دیگه بزرگ شده. ‫- هردوتون بس کنید.
‫- یه لحظه. ‫- گفتم الان!
‫- جدی می‌گی؟ ‫- چی؟
‫خیلی جنسیت‌زده‌ای. ‫اون استراحت بکنه ولی من نکنم؟
‫- استراحت نمی‌کنم. ‫- بده من.
‫بده من.
‫تا سه می‌شمرم و وقت دارین که بلند بشین.
‫- آروم باش. ‫- به من نگو آروم باشم.
‫- دو ماه تنبیه‌تون می‌کنم. ‫- دو ماه؟
‫دو ماه. هردوتون رو.
‫- پاشید! ‫- دارم میام.
‫یه لبخند هم بزنید بد نیست.
‫بس کن! مامان، چاوا داره احمق بازی در میاره.
‫- چطوری انجامش می‌دی؟ ‫- اینجوری.
‫نه، نه عزیزم.
‫اونطوری که نشونت دادم بکن.
‫- به بیرون. به بیرون. ‫- مامان... بهش کمک نکن.
‫- بذار خودش بکنه. ‫- تو هم می‌تونی.
‫اینطوری جنسیت زده می‌شه.
‫ادامه بده. رو به بیرون. ‫آسونه عزیزم. رو به بیرون.
‫ادامه بده. خیلی مونده.
‫نکن عزیزم. اذیتم می‌کنه.
‫- به جاش بیا به من کمک کن. ‫- باشه مامان.
‫بیا اینجا. یکم از این رو بگیر.
‫- وونتون! ‫- بزن بریم!
‫یه کوچولو درست کن. خودشه.
‫اینطوری تکه تکه نمی‌شه.
‫خرده‌ها رو جمع کن عزیزم. ‫حتما گردش کن. باشه؟
‫- باشه. ‫- باید خوب ورزشون بدی.
‫آفرین.
‫- این‌ها هم همینطور. ‫- باشه.
‫خودشه.
‫بوی سوختگی میاد.
‫- داره می‌سوزه! ‫- چی؟
‫وای!
‫وای نه!
‫- کیک عمو تونا. ‫- شیر رو بده.
‫- کمکت کنم؟ ‫- بهتره بدیش به من.
‫گه توش...
‫انگشتت چی شده مامان؟
‫سوخت عزیزم.
‫سوزوندمش.
‫- بذار ببینم. ‫- بیا.
‫- دوستت دارم مامان. ‫- من هم دوستت دارم.
‫مال عمو تونا بود. ‫کیک عمو تونا سوخت.
‫آره عزیزم.
‫مهم نیست. تو مهمی.
‫- وقتی ناراحت می‌شی رو دوست ندارم. ‫- نه عزیزم. نگران نباش.
‫من الان خوب می‌شم.
‫اصلا مهم نیست. یه کیک بود دیگه.
‫می‌تونیم یکی دیگه درست کنیم.
‫یکی دیگه درست می‌کنیم.
‫چطوری می‌خوای آزاد بشی؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫هی، دارم برنده می‌شم.
‫- چطورید بچه‌ها؟ ‫- سلام.
‫- سلام عمو ناپو. ‫- بچه‌های جهنمی.
‫- می‌شه ماهی رو ببینم؟ ‫- چطوری؟
‫آره. واسه سوله. بیایید بدیم بهش.
‫چطوری چاویتا؟
‫- هی سول. این رو دیدی؟ ‫- واسه منه؟
‫آره، واسه توئه. ماهی کوچولوئه.
‫- من هم می‌خوام. ‫- تو هم ماهی کوچولو می‌خوای؟
‫یکی هم واسه تو می‌گیرم.
‫- این یکی واسه سوله. ‫- خیلی باحاله سول.
‫- اسمش رو چی می‌ذاری؟ ‫- باید واسش اسم بذاری.
‫- سگ. ‫- استاکیو.
‫- نه. ‫- سگ؟
‫ناگت.
‫نه، شبیه مدوساست.
‫نظر تو چیه چاویتا؟
‫به نظرم شبیه کوسه یا گربه‌ست.
‫گربه اسم خنده‌داریه.
‫ناگت خوبه. ناگت با سس گوجه.
‫- چون قرمزه دیگه. ‫- خیلی تکونش نده.
‫آره. می‌دونستی اون‌ها زودتر ‫متوجه زلزله می‌شن؟
‫چون لرزش‌هایی که...
‫توی آب شدید‌تره رو حس می‌کنن.
‫حتی اگه توی آب هم نبودن حسش می‌کردن...
‫چون با این‌که مغز کوچیکی ‫ دارن خیلی باهوشن...
‫و هر گونه لرزشی رو حس می‌کنن.
‫باید بذاریش توی تنگ.
‫درسته. می‌خوای بیای به من کمک کنی؟
‫- آره! ‫- بیا بریم توی آشپزخونه رو بگردیم.
‫- من میارمش. ‫- زنه یا مرد؟
‫- نمی‌دونم. ‫- ناگت هم واسه مرد اسم خوبیه هم زن.
‫- ناگت جنسیت نداره. ‫- بیا بریم بذاریمش توی تنگ.
‫نه، داشت بوسم می‌کرد!
‫مراقب باش. از زیر بگیرش.
‫- و مراقب باش. ‫- خیلی مراقب باش.
‫امروز با دکتر حرف زدم.
‫گفت عکس‌برداریش اصلا خوب نبوده.
‫به نظرم باید به درمان ستون فقرات فکر کنیم.
‫- دیگه چه کاری از دستمون بر میاد؟ ‫- نه، پدر پولی نداره.
‫دیگه چیزی نداریم. همه‌چیز رو فروختم.
‫ولی خیلی درد می‌کشه.
‫می‌دونم. ولی مورفین می‌خواد.
‫چرا امروز بحثش رو بکنیم؟ ‫ولش کن.
‫جارو کشیدم مامان.
‫- بهش فکر کن. ‫- اینجا خیلی شلوغه.
‫- تمیزش می‌کنم. ‫- سلام. چطوری؟ اول سلام کن.
‫- سلام. ‫- بیا و بگو که بریم.
‫چون کل شهر رو دور زدم که واسه ‫تونا وسایل ارگانیگ پیدا کنم.
‫چهار ساعت و نیم طول کشید خرید کنم.
‫- تا سن خوان رفتم. ‫- کمک کن ناپو.
‫واسه همین اومدم.
‫گوش کن...
‫به نظرم واقعا باید به شیمی‌درمانی فکر کنیم.
‫بی‌خیال. همین الان؟
‫- آره. ‫- نه، تصمیمش رو گرفته.
‫هزار بار در موردش حرف زدیم.
‫- مورفین می‌خواد. ‫- تونا نمی‌خوادش.
‫و مهم اینه که از تصمیم خودش حمایت کنیم.
‫- به خودش بستگی داره. ‫- به ما بستگی نداره.
‫- الان ولش کن. ‫- کاری نمی‌کنیم.
‫- بیا. ‫- هر کاری از دستمون بر بیاد انجام می‌دیم.
‫قضیه مامان رو یادت رفت؟
‫من نمی‌خوام تکرار شه. ‫تو می‌خوای دوباره تکرار بشه؟
‫- آره. ‫- خواهشا بس کن.
‫شیمی‌درمانی خیل یبده.
‫آره، ولی مورفین بدتره.
‫- تصمیمش رو گرفته. ‫- رفتارش رو عجیب می‌کنه.
‫الان نه.
‫مورفین تنها چیزیه که به دردش کمک می‌کنه.
‫- ماهیم رو ببین عمو. ‫- وحشتناکه. ولی مجبوریم.
‫عالیه. دوستش دارم. ‫واسش تنگ میارم.
‫- آره. ‫- که توی خونه باشه. نه کوزه.
‫ولی باید بهش فکر کنیم دیگه.
‫می‌تونیم دوباره ازش بپرسیم.
‫- دقیقا. لطفا. ‫- نمی‌تونیم سرخود کاری کنیم.
‫باشه. ازش بپرس. تو هم ‫می‌تونی باهاش حرف بزنی.
‫- بله؟ ‫- غذای ماهی داری؟
‫آره، بذار ببینم. یادم نیست کجا گذاشتم.
‫ناگت گرسنه‌ست.
‫لطفا ولش کن. بعدا درموردش حرف می‌زنیم.
‫آخریشه.
‫باشه.
‫معمولی نفس بکش. ‫معمولی نفس بکش.
‫ممنون کروز.
‫این قضیه فک بالا و پایین...
‫چیزی که بالاست پایینه...
‫گمونم.
‫دو هگزاگرام نشون می‌ده ‫که فرآیند تغذیه معمولیه.
‫انداختمش!
‫می‌شه چراغ رو خاموش کنی بابا؟
‫می‌خوایم کوانتوم درمانی رو شروع کنیم.
‫گوشیت رو هم خاموش کن چاوا.
‫- لطفا خاموشش کن دیگه. ‫- بذارش روی حالت پرواز.
‫می‌شه یه لحظه توجه کنید لطفا؟
‫می‌خوایم کوانتوم درمانی رو شروع کنیم.
‫و... استر لطفا.
‫قراره چشم‌هامون رو ببندیم.
‫بیایید همگی یه نفس عمیق بکشیم...
‫و روی بهتر شدن تونا تمرکز کنیم.
‫انرژی کوانتومی از بیرون میاد...
‫و ما هم باید دریافتش بکنیم.
‫- فقط چند دقیقه... ‫- می‌خوای بهت کیک بدم؟
‫- باشه. ‫- جعبه رو می‌ذارم. مراقبش باش.
‫هستم.
‫شرمنده که باید تحملش کنی...
‫ولی خیلی زود اومدی.
‫- آدم همیشه باید زود بیاد. ‫- ولی ممکنه به ترافیک بخوری دیگه.
‫نه خوبه که اومدی. باید تشکر کنم.
‫همه چشم‌هاشون رو ببندن...
‫نفس بکشید و سعی کنید بدنتون رو آزاد کنید.
‫می‌تونید حالا چشم‌هاتون رو ببندید.
‫- من می‌ترسم. ‫- نفس بکشید و به تونا فکر کنید.
‫راجع به عمو تونا فکرهای خوب کنید.
‫من نمیام اون بیرون.
‫چطوره پوشک بپوشی؟
‫به خواهرت می‌گم.
‫کروز.
‫به دوستت زنگ می‌زنی؟
‫- اینطوریه. ‫- می‌شه حالا لباس من رو تنم کنی؟
‫بذار ببینم.
‫- بیا موهات رو درست کنم عزیزم. ‫- نه مامانی. نه.
‫خیلی‌خب. بشین.
‫بیا این‌ها رو در بیار.
‫- وای نه. قراره بارون بیاد. ‫- لعنتی. چیکار کنیم؟
‫باید همه چیز رو بیاریم داخل.
‫گفتم که باید چادر کرایه کنیم.
‫گرون بود و پول نداشتم.
‫حالا خیس می‌شیم. چیکار کنیم؟
‫فقط همه چیز رو بیارید داخل.
‫بابا غیرقابل تحمل شده.
‫باید بهش بگیم یه درجه کمش کنه... ‫شاید هم ده تا.
‫لزومی نداره بیاد مهمونی.
‫صبر کن. داره پیچ می‌خوره.
‫- بذار ببینم. ‫- اول دستت رو رد کن.
‫گره خورده. دیدی؟
‫بهت چی گفتم؟
‫باید موهات رو به چند شکل می‌بستی.
‫من موهات رو درست می‌کنم. ‫مامانت بلد نیست.
‫بذار ببینم. این چیه؟
‫آستینه.
‫ببرش داخل. نباید انقدر بخوری.
‫- بیا. بیا اینجا عزیزم. ‫- خیلی دلقکی.
‫تو هم روانی‌ای دیگه؟
‫این هم از این. قشنگ شد.
‫- سلام. ‫- سلام. چطوری؟
‫خوبم.
‫- خوشحال شدم دیدمت. ‫- سلام.
‫سلام آقا. چطورید؟ ‫خوشحالم می‌بینمتون.
‫یه چیزی واستون آوردم. ‫امیدوارم خوشتون بیاد.
‫ممنون که من رو دعوت کردید.
‫- این ایوانه. ‫- سلام. چطوری؟
‫- خوشوقتم. ‫- این هم خانواده من.
‫- عصر بخیر. ‫- سلام.
‫داستان پسر ساحلی؟ ‫اینطوریه. تونا رو تصور کن.
‫با بدن برنزه و لباس شنا...
‫توی خیابون قدم می‌زنه.
‫- لاغر و قشنگ. ‫- چه تصوری.
‫ولی چطور اینطور شد؟
‫چون هر سال یه جور جشنی داشتن...
‫که جذاب‌ترین پسر هر کلاس ‫رو انتخاب می‌کردن...
‫و یه مسابقه برگزار می‌کردن. ‫مثل مسابقه زن شایسته. ولی برای مردها.
‫و باید لباس شنا می‌پوشیدی. ‫یعنی پسر ساحلی می‌شدی.
‫ما هم به شوخی راضیش کردیم که قبول کنه.
‫توی دبیرستان برگزار می‌شد...
‫و تمام پسرهای همه کلاس‌ها شرکت کردن.
‫و به نظرتون کی برنده شد؟
‫- مشخصه. ‫- تونا.
‫بیا.
‫- این یکی رو دوست ندارم. ‫- نداری؟
‫این یکی چی؟
‫- ممنون کروز. ‫- قابلی نداره.
‫بیا این یکی رو ببینیم.
‫این هم خوبه.
‫این هم از این.
‫توی مهمونی فقط به تو توجه می‌کنن.
‫تونای قوی من. ‫تونای قوی.
‫- چی؟ ‫- نه، باید برگردم.
‫چرا.
‫توی شلوارم ریدم.
‫تونای من.
‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی.
‫خانواده عزیز من، یه لحظه ‫ از وقتتون رو به من بدید.
‫می‌خوام ازتون بخوام که یه کمک مالی بکنید.
‫می‌خوایم از این قلک استفاده بکنیم ‫که به تونا کمک کنیم.
‫بذارمش اینجا یا دست به دستش کنیم؟
‫خیلی ممنون.
‫- ممنون. ‫- بذارش اینجا وسط.
‫یکم پول توی این قلک جمع می‌کنیم.
‫- کارت هم قبول می‌کنید؟ ‫- معلومه می‌کنیم پسرها. معلومه.
‫معلومه، فقط... ‫باشه.
‫- این از طرف ما دو تا. ‫- ممنون!
‫محشره! کت شلوارها، لباس‌ها، کفش‌ها...
‫چون که شما... آره.
‫وقتی گرم بشه پیاده‌رو خیلی داغ می‌شه...
‫- واسش کفش خریدیم. ‫- نه، من چیزی نخریدم.
‫واسش کفش خریدیم ولی نمی‌تونه بپوششون.
‫چرا تنهایی؟
‫دوربین رو ببین. نگاه کن.
‫دوربین رو ببین سول!
‫بس کن! از من فیلم نگیر!
‫بیا این پایین! ‫بیا پایین!
‫ولم کن!
‫ولشون کن سولسیتو.
‫بسه دیگه! ولم کن!
‫ولم کن!
‫بس کن! ولم کن!
‫- کافیه سولسیتا. ‫- آروم باش سول.
‫- شوخی بود. ‫- شوخی کردیم عزیزم.
‫ازم فیلم نگیر.
‫عصبانی نشو عزیزم. چیزی نشده.
‫اگه شکسته باشه دیگه مهم نیست.
‫کارت قرمز برای پهپاد!
‫خب از حادثه شنیدی دیگه. ‫ولی چیزی نیست.
‫- سول چیزیش نشد؟ ‫- سول؟ نه.
‫حتما خیلی چیزهای پیچیده‌ای ‫رو پشت سر گذاشته.
‫داره طغیان می‌کنه.
‫- سلام عشقم. ‫- سلام.
‫چرا نیومدی مهمونی؟
‫چون بابات داره آماده می‌‌شه.
‫می‌شه حالا ببینمش؟
‫یه لحظه بذار بررسی کنم. باشه؟
‫حدس بزن چی شده؟ ‫می‌تونی ببینیش.
‫سلام بابایی.
‫سلام قشنگم.
‫تولدت مبارک.
‫ممنونم قشنگم.
‫بیا ببینمت.
‫واست یه کادو دارم.
‫ببین. مال توئه.
‫هنوز...
‫- هنوز خیسه. ‫- رنگ تازه.
‫خوشت اومد؟ همه حیوان‌هایی ‫دوست داری رو داره.
‫یه جغد.
‫می‌دونستی جغدها اینجاشون ‫چراغ‌قوه دارن...
‫که بتونن شکارشون رو ببینن و بخورنش؟
‫جدی؟ نمی‌دونستم.
‫و مارها...
‫قوی‌ترین مار دنیا سیاهه...
‫و اگه گازت بگیره...
‫- می‌میری. ‫- بوتروپ خشن دیگه؟
‫آره.
‫- خیلی ممنون. ‫- قابلی نداشت.
‫خیلی لاغر شدی.
‫می‌دونم عزیزم. واسه همین ‫ نمی‌خواستم من رو ببینی.
‫این رو نقاشی کردم که ‫هر وقت خواستی ببینیش...
‫چون گاهی اوقات...
‫یه سری چیزها رو دوست داری ‫ببینی ولی نمی‌تونی.
‫ولی در هر صورت پیشت می‌مونن.
‫می‌دونستی مرغ مقلد میلیون‌ها ‫دفعه بال می‌زنه؟
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫اصلا نمی‌شه شمردشون. چون اینطورین که...
‫و یه صدایی هم در میارن دیگه. ‫زمزمه می‌کنن.
‫یه کوچولو.
‫نوک تیزی دارن و روی گل‌ها پرواز می‌کنن...
‫ولی اصلا خسته نمی‌شن...
‫چون بال‌هاشون خیلی تند حرکت می‌کنن.
‫سلام.
‫- کی اینجاست؟ ‫- مامان!
‫عزیزم.
‫سول کوچولوی قشنگم چطوره؟
‫- داشتم صدات رو گوش می‌کردم. ‫- وای. عالی شدی.
‫واسه چی انقدر خوشگل کردی؟
‫تئاتر دیگه. چی پس؟
‫- چطوری؟ ‫- خوبم. تو چی؟
‫- خیلی خوشحال می‌بینمت. ‫- من هم همین‌طور.
‫چطوری؟
‫از دیدنت خوشحالم. ‫مراقب باش.
‫من هم همین‌طور.
‫نقاشی‌ای که واسش کشیدم رو دیدی؟
‫قشنگه.
‫- تولدت مبارک. ‫- مرسی.
‫- من هم واست یه کادو آوردم. ‫- جدی؟
‫من و ایشون یه چیزی واست آماده کردیم.
‫جدی؟
‫یه غافلگیری بزرگ.
‫نقاشی رو خیلی دوست داشتم.
‫اون واسم درستش کرد.
‫راستی، حدس بزن چی شد؟ ‫عمو ناپو بهم ماهی داد.
‫- جدی؟ اسمش چیه؟ ‫- ناگت.
‫- کجاست؟ خوردیش؟ ‫- نه!
‫- خوردیش. ‫- نه.
‫اون بیرون گذاشتمش. توی کوزه.
‫- چه رنگیه؟ ‫- طلایی.
‫- بهش غذا چی می‌دی؟ ‫- غذای مخصوص داره.
‫خب پس چشم‌هات رو ببند.
‫نگاه نکن. تقلب نداریم.
‫- مگه من اصلا تقلب می‌کنم؟ ‫- می‌تونی ببینی.
‫راست یا چپ؟
‫- با شناختی که ازش دارم چپ. ‫- چپ.
‫مطمئنم.
‫هورا!
‫وای. چیه؟
‫خیلی سختی کشیدم که پیداش کنم...
‫مخصوص خودت.
‫واسه تولدت.
‫- داخلش چیه؟ ‫- نشون بده چیه و استفادش چطوریه.
‫داخلش...
‫بذر تمر هندیه.
‫و استفادش اینطوریه.
‫می‌چرخونیش اینطوری، ‫تکونش می‌دی و...
‫هورا!
‫باید بگی که چه شکلی بشه.
‫می‌دونم.
‫لبخند، چشم و یه دماغ.
‫ممکنه یه ساحل و صندلی آفتاب‌گیری هم باشه.
‫چی می‌بینی؟
‫خط افق رو می‌بینم.
‫- توی ساحل. ‫- خط افق.
‫اونجا. آخر نماش.
‫- همین رو می‌بینم. ‫- تو چی مامانی؟
‫یه ابر می‌بینم که ازش قطرات بارون می‌ریزه.
‫وای. درست می‌گه.
‫- مگه نه؟ ‫- اگه از این زاویه ببینیش.
‫این ابره بابا.
‫دوستش دارم. مرسی.
‫- هدیه قشنگیه. ‫- قابلی نداشت.
‫ساعت‌ها بهش نگاه می‌کنی.
‫قطعا.
‫تونا.
‫دوستم اومده که کاری که گفتی رو بکنه.
‫و آله هم... اذیتم می‌کنه.
‫پس بهتره بریم.
‫بریم واسه سال بیست و هفتم.
‫و بعدی‌هاش تونا.
‫چه جمعی.
‫عجب مهمونی عجیبی.
‫چقدر تونا. خیلی ترسناکه.
‫سلام پونچیتو.
‫دوستت دارم برادر عزیزم.
‫- استر. ‫- تولدت مبارک عمو.
‫ممنون.
‫دوستان...
‫چه خبر رفیق؟
‫لذت ببرید. خیلی دوستتون دارم.
‫خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫- سلام عمو. ‫- سلام عزیزم.
‫- تولدت مبارک. ‫- ممنون آریلیتو.
‫همش کار خودت بود، نه جولی؟
‫- از غافلگیری خوشت اومد؟ ‫- روانی‌ای خواهر.
‫نمی‌تونم جلوی احساساتم رو بگیرم.
‫- تونا! تونا! ‫- آنیتا.
‫- ممنون. ‫- تولدت مبارک!
‫از همتون خیلی ممنونم.
‫- واسالو! ‫- چه خبر تونایا؟
‫خیلی عجیبه که همه جا خودم رو ببینم.
‫ترجیح می‌دم شما رو ببینم.
‫بابت همه‌چیز ممنون خواهر.
‫خیلی دوستت دارم بچه.
‫- دیگه داشت دلم واست تنگ می‌شد. ‫- کجا بودی؟
‫دستشویی.
‫یه چیزی بذار بین این دو تا.
‫- اون پایین. یه پتو بنداز روش. ‫- پادری هم روی اون یکی.
‫آره، اول پتو و بعدش این.
‫- همش بین خودمونه. خب؟ ‫- خوبه.
‫- اصلا اینجا نبودی. ‫- درسته.
‫تموم شد گارناچا.
‫ماسک‌ها و بادکنک‌ها تموم شد.
‫جمع شدیم که بهت یه کادو بدیم.
‫این هم کادوته.
‫همیشه یه مشکلی هست...
‫ولی هر معلمی شاگرد موردعلاقه داره...
‫و اون واقعا شاگرد موردعلاقه من بود.
‫می‌دونی، من واقعا خیلی دوستت دارم.
‫همیشه باهات در مورد ‫پائولو فریره حرف می‌زدم.
‫تعلیم و تعلم دو نفره‌ست.
‫مثل یه خیابان دو طرفه.
‫و می‌خوام بخاطرش عذرخواهی کنم...
‫چون در مورد کارمای بد خیلی اذیتش کردم...
‫اسم «تونیشیا» واسه «سفیدهاست».
‫بومی‌ها پدرو ده آلواردو رو ‫همین صدا می‌کردن...
‫و اون بدترین فاتح بود که...
‫که عامل قتل‌عام چولولا بود...
‫و قتل‌عام معبد بزرگ توشکاتی.
‫ولی درواقع...
‫یه بخش درخشان از خورشید هستش که...
‫انگار خورشید دنیای زیرینه.
‫لانکادون‌ها می‌گن که جگوار قدم می‌زنه.
‫الان داره قدم می‌زنه. خورشید شبانه‌ست.
‫ولی یه خورشیدی هست، ‫خورشیدی که می‌درخشه...
‫و هر چند ممکنه که خورشید ظهر باشه...
‫ولی از غروبش نمی‌ترسه.
‫نورش رو بدون هیچ ناراحتی‌ای ‫تا غروب می‌تابه.
‫و تونایا به این صورت تونا می‌شه...
‫از طریق کارش، هنرش.
‫- غذام داره سرد می‌شه واسالو. ‫- باشه باشه.
‫چنگال جگوار!
‫چنگال جگوار.
‫یکی به سلامتی نیاکانمون. ‫ به سلامتی!
‫چیزی که می‌خواستم روز تولد تونا بهش بدم...
‫در مورد توناپوالیه که...
‫با اسمش خاستگاه یکسانی داره.
‫تقویم آیینی 260 روزه‌ی مزوآمریکاست.
‫و همون‌طور که تونا خودش می‌دونه...
‫زمان در مزوآمریکا چرخه‌ایه.
‫اینجا توی این سرزمین...
‫چرخه‌ها به نقطه‌ای بازمی‌گردن. ‫ولی نه همون نقطه.
‫یه چرخه رو به بالاست.
‫که از نقاط مختلفی رد می‌شه...
‫که به نظر می‌رسه به نقطه‌ی قبلیش برمی‌گرده.
‫پس در این تولد خاص، تونا...
‫ما اینجاییم، همون جای سابق...
‫ولی در عین حال در جایی دیگه.
‫- آفرین! ‫- دوباره دور خورشید می‌چرخیم.
‫چه خاص.
‫من بلد نیستم سخنرانی کنم.
‫آفرین!
‫ببخشید.
‫سخنرانی قشنگی بود!
‫تونا...
‫دوست من...
‫تو از طریق دوستیت...
‫بهم عشق رو نشون دادی.
‫تمام ماجراجویی‌هایی که با هم رفتیم...
‫ماجراجویی‌های فضایی...
‫و ماجراجویی‌های زمینیمون...
‫همشون بخشی از دنیای من هستن.
‫دوستت دارم.
‫روشنش کن! زود!
‫روشنش کن.
‫زودباش واسالو!
‫آتیش داره به کاغذ نزدیک می‌شه.
‫آروم، آروم...
‫داره می‌ره، داره می‌ره!
‫رفت!
‫به قول چاروها که زیبایی خودش خیلی زیباست.
‫بزن بریم!
‫آتیش! آتیش! آتیش!
‫برو بالن، برو!
‫این هم هدیه ما قدیم به خدایان.
‫پرواز کن، پرواز کن، پرواز کن!
‫داره میاد پایین!
‫- داره میاد پایین! ‫- مراقب باشید. برید کنار.
‫- مراقب باشید. خب؟ ‫- نه، نه، نه!
‫از واسالو دورش کن.
‫- الان آتیشش می‌زنی. مراقب باش! ‫- مراقب درخت باش.
‫نوشیدنیش رو بریز روش!
‫- باهام خوب رفتار کن. ‫- بذار دهنت رو بو کنم.
‫- دهنم رو؟ ‫- خیلی مستی.
‫- مست نیستم. ‫- بس کن نوری.
‫فقط چند تا خوردم بابا.
‫- خب دیگه بس کن. بیا اینجا. ‫- چرا بس کنم؟
‫لطفا بیا اینجا.
‫مگه مهمونی نیست؟
‫درسته. تو هم توش نیستی.
‫- دارم کیک تولد رو تموم می‌کنم. ‫- الان کیک رو ول کن.
‫تونا با تو کار داشت. ‫بذار صورتت رو تمیز کنم.
‫مسخرست.
‫صورتت رو ببین نوری.
‫- واقعا. ‫- بکن. حال می‌ده.
‫وای. عجب وضعی. ‫بذار ببینم.
‫بیا یکم قهوه بخور.
‫خیلی بو می‌دی دختر. ‫بخورش دیگه.
‫تونا با تو کار داشت. ‫می‌شه بیای؟
‫- فقط یه لحظه. ‫- بذار کیک رو تموم کنم.
‫- کیک تموم شده. ‫- هنوز نشده.
‫نخور. فقط برای یه لحظه. ‫مثلا مهمونیه.
‫ببین به چه روزی افتادی.
‫برو.
‫- خودت رو ببین؟ ‫- چیه؟ ولم کن.
‫چند وقته این مهمونی رو برنامه‌ریزی می‌کنی؟
‫- که یه کار خاص واسه تونا بکنی؟ ‫- می‌دونی چیه؟
‫برنامه‌ریزیش کردیم چون تو مهمونی می‌خواستی.
‫آره، می‌خواستم واسه تونا مهمونی بگیرم.
‫خسته شدم از بس بهم گفتی چیکار بکنم.
‫خسته شدم. می‌خوای همه چیز رو کنترل کنی.
‫- نه نمی‌خوام. ‫- می‌دونی چیه؟ بکش کنار.
‫نگو بکشم کنار. نمی‌کشم کنار.
‫تویی که باید بکشی کنار.
‫همیشه هر کاری دلت می‌خواد می‌کنی.
‫- خفه شو. ‫- خفه نمی‌شم.
‫الان مهمونی داریم...
‫لطفا بیا الان دعوا نکنیم.
‫پس ولم کن. خودت اومدی دعوا درست کردی.
‫نکردم. اومدم دنبالت.
‫- اومدی دعوا کنی. ‫- می‌خوام بیای توی مهمونی.
‫نمی‌خوام بیام.
‫- نمی‌خوای؟ ‫- نه نمی‌خوام.
‫پس خودت جرئتش رو داشته باش ‫و برو همین رو به تونا بگو.
‫ازت خسته شدم. و می‌دونی چیه؟
‫- چرا مشروبم رو می‌بری؟ ‫- چون همین الانش هم خیلی مستی.
‫من هم دارم وقتم رو تلف می‌کنم. ‫هرکاری دوست داری بکن.
‫خیلی‌خب عزیزم. بیا موهات رو درست کنیم...
‫که بتونی بری مهمونی.
‫نمی‌خوام برم مهمونی مامانی. ‫می‌خوام به تو کمک کنم.
‫باید کیک رو تموم کنم عزیزم.
‫نمی‌خوام مشروب بخوری مامانی.
‫فقط امروز. چون مهمونیه.
‫باشه.
‫باشه عزیزم.
‫- برو اون بیرون. خب؟ ‫- باشه.
‫فقط یکم دیگه مامانی.
‫نه عزیزم، عجله دارم.
‫- حالا برو دیگه. ‫- باشه.
‫من هنوز خیلی کار دارم.
‫- چند وقتشه؟ ‫- پنج ماه.
‫خیلی بامزست. باید عکسش ‫رو بزنن روی جلد مجله.
‫- نره. ‫- گربه‌ها محشرن.
‫گربه استره.
‫ولی گذاشتش پیش ما.
‫اگه بگی باشه. ولی نبردیشون.
‫- گفتی اسمت کایو بود؟ ‫- درسته.
‫به چه زبانیه؟ یعنی چی؟
‫مامانم یه کارتونی رو دوست ‫داشت که اسمش کایو بود.
‫- جدی؟ ‫- آره. و روم موند دیگه.
‫خیلی شخصیت باوقار و احساسی‌ای بود. ‫ واسه همین...
‫- پس اسمت رو دوست داری؟ ‫- دوستش دارم.
‫به کارتونش عادت کردم و باهاش بزرگ شدم دیگه.
‫به مرور زبان.
‫یه ساعت بهم وقت بده. ‫فقط یه ساعت دیگه.
‫نیم ساعت. باید دارو بخوره و استراحت کنه.
‫ولی خیلی خوشحالن. یه ساعت دیگه.
‫- کمک کن. ‫- من باید برم.
‫نه، بمون. فقط یکم دیگه. ‫یه ساعت دیگه.
‫- غذا خوردی؟ ‫- همین الان یه چیزی خوردم.
‫- بمون. ‫- باشه.
‫کمکم کن به تونا رسیدگی کنم. ‫فقط یه ساعت دیگه.
‫باشه، ولی فقط اگه تو هم بهم کمک کنی.
‫دو هفته‌ست بهم پول ندادی.
‫خیلی ببخشید.
‫- من رو ببخش. ‫- نگرانش نباش.
‫- بخاطر مسئله مهمونی و این داستان‌هاست. ‫- نگرانش نباش.
‫بذار ببینم چقدر اینجا دارم.
‫- الان می‌اندازیش. ‫- ببخشید. بیا.
‫بیا. بگیر.
‫نمی‌تونی سیگار رو خاموش کنی؟ ‫بهت چی گفتم؟
‫- بیا. رفت. ‫- تمومش کردی.
‫ببین، قول می‌دم باقیش رو جمعه ‫بعدی بهت می‌دم. باشه؟
‫ولی از هیچی که بهتره. نه؟
‫بابت همه‌چیز ممنون. جدی می‌گم.
‫یه ساعت دیگه بمون.
‫این هم یکم پول واسه پسرم.
‫- ممنون کروز. ‫- ممنون.
‫چه خبر نوری؟ نمیای مهمونی؟
‫تقریبا تموم شده. قول می‌دم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم واست یه کیک درست می‌کنم. ‫ولی نباید ببینیش.
‫باز هم تونا رو غافلگیر کردین.
‫بشین.
‫- چه خبر؟ ‫- خوشحالی؟
‫- آره، عالیه. ‫- جدی؟
‫آره، خوشحال شدم همه رو دیدم.
‫عزیز قشنگم.
‫با موی کوتاه خوشگل شدی.
‫زدمشون که به تو انگیزه بدم.
‫ممنون. ولی می‌دونی که من... ‫پشمالو‌ام.
‫چی شده؟ بیایید دیگه!
‫بیایید دیگه. زود.
‫تقریبا تموم شد. قسم می‌خورم.
‫- نمی‌شه تحملت کرد. بیا. ‫- الان میام.
‫بیرون منتظرتیم، باشه؟
‫- عجله کن. ‫- تقریبا تمومه.
‫تونا.
‫چه خبر بابا؟
‫می‌خوام یه چیزی بهت بدم.
‫گذاشتمش توی یکی از سرامیک‌های مادرت.
‫هشت سال مراقبش بودم.
‫مال توئه.
‫ممنون بابا.
‫سوپرایز!
‫- چه هدیه قشنگی. ‫- داریم اذیتت می‌کنیم بابا.
‫حالا تو هم می‌تونی جارو بکشی.
‫ممنون. خیلی خوشحالم کردین.
‫با بالن و این داستان‌ها.
‫شبیه جیمی هندریکس شدی.
‫عالیه رفیق.
‫آروم باشید بچه‌ها.
‫تبریک می‌گم تونا.
‫ببین استر.
‫اون یکی پاش.
‫ورا!
‫شعبده بازیمون رو ببین.
‫حالا فقط یکی شدیم.
‫حالا دوتاییم.
‫یکی.
‫دو تا.
‫- می‌تونی معرفیمون کنی. خب؟ ‫- باشه!
‫- چی بگم؟ ‫- خیلی‌خب. یه امتحانیش بکن.
‫همگی خوش‌اومدید.
‫خانم‌ها و آقایون؟
‫قراره آهنگ بخونیم.
‫یه آهنگ و نمایش، ‫بهشون بگو...
‫- من مسئول ارکسترا هستم. ‫- درسته.
‫خوش‌اومدید خانم‌ها و آقایون.
‫امشب یه نمایش برای عمو تونا داریم.
‫موسیقی استاد!
‫- دی‌جی چاوا. ‫- ساکت. ساکت!
‫آفرین سول!
‫بیا عزیزم.
‫ممکنه بیفتی. ‫ولی نمی‌شکنی.
‫همیشه از پسش برمیای.
‫دوستت داریم رفیق.
‫هی رفیق. همه چیز مرتبه.
‫همه چیز خوبه. خوشحال باش.
‫بیا عمو تونا!
‫همه چیز مرتبه رفیق.
‫عجب روزیه. مگه نه؟
‫بیا تونا.
‫دوستت داریم تونا.
‫- آره! ‫- دوستت داریم تونا.
‫دوستت داریم تونا. ‫دوستت داریم.
‫- یکم کیک می‌خوای عمو؟ ‫- آره. بیا کیک بخوریم.
‫گمونم گرسنه‌ام.
‫کیک اومد!
‫بذارید رد بشم!
‫وای مامانی!
‫خیلی قشنگه!
‫حالا باید نقاشی رو از خواهرت یاد بگیری.
‫مرسی نوری.
‫قابلی نداره عزیزم.
‫دیدی بابایی؟ خیلی مدل خرخونیه.
‫آره. خواهر و برادرهام مسخره‌ام می‌کنن.
‫خیلی خرخونیه.
‫من هم همین مدلی می‌خوام. ‫ولی با پری دریایی.
‫سخنرانی!
‫چه آرزویی بکنم؟ ‫یه جفت چکمه...
‫آرزو بکن! زود.
‫آرزوم اینه که...
‫آرزویی نمونه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[تقدیم به دخترم]