..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
این فیلم بصورت کامل در بنگال ، هند...
. بر اساس داستان واقعی ساخته شده...
داستان این فیلم در مورد عشق اول من هستش
. در مورد زندگی و بزرگ شدن من در ساحل یک رودخانه ی عریض
تجربه عشق اول در همه جا یکسانه
در آمریکا ، انگلستان...
. نیوزیلند و تیمباکتو...
هر چند اونا رودخونه ای مثل رودخونه ای که در تیمباکتو هست رو نداشته باشن
اما حال و هوای داستان زندگی من ممکنه با داستان بقیه فرق داشته باشه
و داستان زندگی افرادی که کناره رودخونه زندگی می کنند
. هم ممکنه با همدیگه فرق داشته باشه ..
اون یکی از رودخونه های مقدس اونجا بود
آبش از سرچشمه های هیمالیا تامین میشد
و در عبور از بنگال رنگ سرخ مایل به قهوه ای را به خود می گرفت
رودخونه زندگی های زیادی رو تو خودش نگه می داشت
ماهی ها و خرچنگ ها ، لاک پشت ها و پرنده ها
. و مردمی که تولد ، حیات و مرگشون روی اون بود
اون در بین لجن زار و شن سفید
و زمین های برنج و کنف هندی به آرامی در جریان بود
کنف هندی در مرداب هایی (کنف هندی: الياف اين گياه كه در گوني سازى و غيره كاربرد دارد)
که حاصل از سیلاب های باران های فصلی است ، رشد می کنند...
. قایق هایی با سایزهای مختلف وظیفه ی حمل کنف ها را از مرداب ها تا کارخانه ها بر عهده دارند
بعضی از این قایق ها از مکان های دوری نظیر بوتان و بنگلادش
و مرزهای برمه...
از طریق آبراه های منتهی به این رودخانه به سمت کارخانه ها می آیند
کارگرها بارهای سنگین خود را حمل می کنند
به ازای هر بار یک صدف دریایی دریافت می کنند
صدف های زیاد ، به ازای بارهای زیاد
علت زندگی ما در هند همین کنف ها بودند
کل زندگی ما وابسته به کنف ها بود
پدر من در بخش پرس کنف ها کار می کرد
اون مرد دوست داشتنی بود
و بعد از کار او همیشه از مسیر بازار به سمت خونه میومد
در حالی که این مسیر طولانی ترین مسیر ممکنه بود
اون همه ی مردم رو دوست داشت و مردم نیز هم
بادبادک میخوام ...
همین خوبه
قیمتش چنده ؟ 4 anna
روزها یکی پس از دیگری در بنگال سپری می شدند
در امتداد رودخونه روستاهایی بودند و مردم آن ها با آداب و رسوم
خاص خودشون که هزاران سال قدمت داشت در حال گذران زندگی بودند
در فصول خشک ، به دلیل پایین اومدن سطح آب رودخونه
بوفالوهای تنبل ، درست کنار دیوار خونمون مشغول چرا می شدند
بابا ، بابایی
. خوک های کوچولو ، بیاین بیاین و هدایاتون رو بگیرید
. بگیر ، باگی پسره. این برا توه ! بابا ! بابا
خرکیف شدن بچه ها
ما پنج تا بچه بودیم چهار تا دختر ، به همراه برادرم باگی
که بین ما چهارتا دختر گیر کرده بود
، خانواده ما خانواده معمولی بود . درست مثل بقیه خانواده ها
. هنوز هم فکر می کنم که زندگی در هند ، یک فصل جالبی از زندگیمون بود
البته ، در خانواده ما مادربزرگمون ، پرستارمون
و تعداد کمی دوستان خانوادگی ، خدمتکاران و حیوانات خانگی متعدد هم با ما زندگی می کردند
. اونجا همیشه در حال گپ زدن ، خندیدن ، پیانو زدن و آواز خوندن بودیم
واقعا که روزها چقدر زود می گذرند
مرغابی
باگی ، بیا اینجا تا تو هم مثل الیزابت تلفظ کلمات رو یاد بگیری
.من از کلمات خوشم نمیاد . من لاک پشت ها رو دوست دارم
بالاخره که مجبوری یاد بگیری
. یه مردی رو تصور کن که نتونه بره به اداره و نتونه نامه بنویسه و روزنامه بخونه
من نمی خوام شبیه هیچکدوم از اونایی که تو گفتی بشم
. بهترین دوست باگی ، کانو بود
اونا یه زندگی جدایی از ما داشتن
. باگی از عروسک ها بیزار بود. اون دوست داشت با لاک پشت ها و مارمولک ها بازی کنه
ویکتوریا کوچولو خرگوشش رو خیلی دوست داشت (هاپیتی همه چیزه ویکتوریا بود)
ویکتوریا ، با هاپیتی چیکار داری ؟
. هاپیتی نی نیه منه . اون تازه بدنیا اومده
. اما اونو هفته پیش بدنیا اورده بودیش که
نی نیا میتونن هی دوباره و دوباره بدنیا بیان ، مگه نه ؟
و اما نفر بعد ، والری
اما اون از خانواده ما نبود
پدر اون هم در بخش پرس کنف مشغول به کار بود
. اون در مدرسه های انگلستان درس می خوند . اونا خیلی پولدار بودن
.اون تک فرزند بود و هر روز برای بازی پیش ما میومد
آقا و خانم ، عصرتون بخیر سلام
سلام ، والری پدر و مادرت چطورن ؟
خوبن ، سلام دارن خدمتتون
. خواهرام از من کوچیکتر بودن
مورفی و موس ، که خواهرای دوقلوی من بودن
و خواهر پیانیست من ، الیزابت !! اوه
یا ابلفضل!!؟
اون وروجک های کثیف ، بچه های کین ؟
جنابعالی
و این هم مادر زیبای من
اون عاشق موسیقی بود
، اونجا همچنین رام سینگ رو با خودمون داشتیم . دوست بچه ها و محافظ اونا
..اون اهل پنجاب بود
، قبل از اینکه سرایدار ما بشه . اون یک سرباز وطن دوست بود
اما ننجون (ننه جون) ، اون مثل یه پل بود تو زندگیه ما
ما رو از عالم رویا به دنیای واقعی میاورد
. و همینطور برعکسش...
. هریت ، بیا اینجا
. من کفشاتو وسطای پله پیدا کردم
. اما ، ننجون ، علفا کف پام رو قلقلک میدن و باعث میشن راهت تر فکر کنم
. اما اینطوری کرم روده میگیری . چرا تو مثل الیزابت ، حرف گوش کن نیستی
. برای اینکه خوب بودن برای اون خیلی آسونه . برای همین اون خوبه
ننجون...همیشه مغز ما رو پر از داستان های عاشقانه می کرد
"طراحی قفس هایی برای ورود عشق زندگیمان"...
و من
به سان اردک زشتی بودم که گمون میکرد قو هستش...
"گل رز را ببین ، که چگونه اندوه معشوق خود را تسلی می دهد"
"در این راه او تک تک بال های خونینش را فدا می کند"
سپس ، همانطور که همه چیزمان از رودخونه بود
. اون همچنین یک مرد جوان رو به وسیله قطار بخار هفتگی برامون آورد...
! هریت ! والری
! اون اومد کی ؟
! اون آمریکاییه پسرعموی آقای جان
. من نشونه های اومدنش رو توی فنجون چای صبح دیدم
. من میدونستم. اون هیچوقت بهم دروغ نمیگه . بیاین. بیاین یه نگاهی بهش بندازین
. هریت ، پاشو . نه ، آرومتر
. من چی . آرومتر ، بزارید منم برسم
. اونا به چی دارن نیگا میکنن . مثل اینکه یکی اومده
. اون حتما همون غریبه ایه که ننجون دربارش صحبت می کرد
. امیدوارم غریبه ی ننجون ورق بازی بلد باشه
ببینید
. هی. سرتو بدزد. بیا پایین . نباید جامون لو بره
الیزابت . الیزابت ، بیا پایین
. بشین
ما خیلی کم اون آقا رو میشناختیم
اما ننجون بهمون گفت که اون از آمریکا اومده...
، تا همسایمون ، آقای جان... . که پسر عموش بود رو ببینه
. اسم اون آقا هم جان بود
. کاپیتان جان
. اون خوش قیافست . مردا رو چه به زیبایی
. اما اون زیباست
، چه سرنوشت جالبی . یه مرد مجرد اومد همسایمون شد
. اکثر توریست ها ، یا پیر و از کار افتاده هستن یا با خانمشون میان
. یه مو قرمز دیگه
. هریت و والری کم بودن . یکی دیگه هم اضافه شد
. این یعنی ، گرفتاریامون بیشتر میشه
تا قبل از این وارد محوطه ی آقای جان بشن
. اینطور بنظر میومد که اون یه مقدار لنگ میزنه
ننجون ، میدونی چیه ؟ . اون فقط یه پا داره
. اون دو تا پا داره . من خودم دیدمشون
. موش موشی من . یه دونه از پاهاش مصنوعیه
، والری ، اومدن الان تو فقط یه معنی میتونه داشته باشه . اینکه کارمون رو تعطیل کنیم و صحبت های الکی بکنیم
. خب ، دیگه چه خبر
. کاپیتان جان یه مجروح جنگیه . بابای منم همینطور
. مجروحیت پا خیلی بدتر از مجروحیت چشم هستش . نه خیرم ، چشم بدتره
. من قهرمان هارو دوست دارم . قهرمان ها پاهای مصنوعی ندارن
. اه ، با یه پا به اون دو برابر افراد عادی مقرری میدن. در مورد حقوق بازنشستگیش هم همینطوره
!!چقدر رمانتیکه ؟
. من امروز یه عنکبوت دیدم . اون خوش شانسی میاره
آخه این چجور خوش شانسیه (خوش شانسیه عنه) ؟ . پاهای عنکبوت... یعنی ثروت کلان
اما چرا اون برگشت ؟
چرا ؟
بله ، چرا ؟
، بچه ها . کاپیتان جان خیلی شجاع بود
. کاپیتان جان تا قبل از اینکه پاش قطع بشه تو جنگ بود
چرا اون اونجا نموند تا اون یکی پاش هم قطع بشه ؟
! ویکتوریا
. اگر از من بپرسید ، اون باید به مهمونی (کارمند های عالی مقام هندوستان) دعوت بشه
. من تو این کار از همتون بهترم . من از طرف همتون براش نامه می نویسم
. من بلدم چطور بهشون درخواست بدم. ماه آوریل ماه مناسبی برای درخواست کردن نیست
. اما الان که آوریل نیست
. آدرسش رو اینطوری می نویسم "از طرف ، والری و بچه های خانه ی بزرگ"
. نه "بچه های خانه ی بزرگ و والری"
. وایستید. یادم رفت اسمش رو بنویسم
"کاپیتان جان"
"خانه ی کوچک ما"
، روستای ما ، بنگال ، هند !! شرقی ترین جای کره ی زمین
. من بهش میدم. نه ، من این کار رو انجامش میدم ، چون مهمونی متعلق به منه و توی خونه ی من برگزار میشه
. بیاین دنبال من . بریم کنار دیوار ببینیم چه خبره
. برای همچین ملاقات مهمی من باید کفشام رو میپوشیدم
. نزدیکترین راه ، از طریق دیوار باغمون بود
اکثر مواقع ، از این راه به دیدار آقای جان میرفتم
. خیلی باحال بود
، بعد از مرگ همسرش که یک زن جذاب هندی بود
. مردم های بومی خیلی همسایمون رو تحویل می گرفتن
خونش همیشه پر از دوستان هندیش بود
. و همینطور کتاب هایی به زبان هندی و موسیقی هندی...
. اکثر مواقع صدای موسیقی وینا (ساز دهنی سنتی هندی) از پنجره بازش شنیده می شد
. اون یه دختر داشت که چند سالی از من سنش بیشتر بود
! ملانی! ملانی! ملانی
. ملانی ، بالاخره برگشتی
. بله .هریت ، تموم شد . دیگه از شر مدرسه خلاص شدم
. الان همه چی تمومم ! سریع
! بابا ! ملانی ، ملانی
! بابا اوه ، ملانی ، ملانی ، ملانی
چقدر خوشکل شدی . اما چرا اینقدر لاغر شدی
تو هم خوشتیپ موندی
. اما خیلی لاغر شدی
. خیلی مدته که همو ندیدیم
، این دخترم ، ملانیه . از صومعه برگشته. ایشون پسر عموته
. از آمریکا حالت چطوره ؟
. ایشون هم هریته ، اهل اون خونه بزرگه . سلام ، هریت
. ببخشید . من باید برم
میتونیم با هم قدم بزنیم ؟
. ملانی ، باهاش برو
. هر دفعه که احوالپرسی هندیا رو می بینم بیشتر عاشقون میشم
. خیلی بهتر از فشردن دست همدیگست
. مادر ملانی اهل هند بود . بالاخره یه روزی او این موضوع رو میفهمه
. من حتی نمیدونستم که دختر داری
. از فرهنگ غربی که دخترامون رو مگیریم رو دستمون و حلوا حلوا میکنیمشون ، خیلی بهتره
. قبول نداری
آنیل از دوستای قدیمی آقای جان بود
. که از دوران بچگی اون و ملانی همدیگرو میشناختن...
اون پیش خودش فکر می کرد که یه روزی با ملانی ازدواج میکنه
و همیشه نگران فاصله طبقاطیش با ملانی بود...
. و اینکه این فاصله ها جلوی ازدواجشون رو بگیره...
منظورت این بود که هیچ مردی رو نمی تونی به من نشون بدی که
بتونه خودشو با بالا رفتن از طناب نا پدید کنه ؟...
نه نچ ، نچ ، نچ
چه خبر از تخت های میخی هندیا ؟ !!من که تختم راحته ؟
. من میزبان بدی هستم ممم
. من یه نامه براتون دارم
. این دعوت نامه برای مهمونیه دیوالی هستش ، همتون دعوتین
. همیشه با شروع زمستان جشن دیوالی برگزار میشه ، بهترین زمان برای برگزاری این مهمونی اول زمستانه
. رام سینگ لامپ ها رو میاره ، و ما قبل از اومدن مهمونا اونا رو روشن می کنیم
دیگه اینکه تو جشنمون بستنی سرو می کنیم و تو باغ خونمون آتیش بازی می کنیم و بعدش ما پیراهن های جدیدمون رو میپوشیم
. و میرقصیم و مادرم به ما نشان های (تاج) طلایی و نقره ای میده...
تشریف میارید ؟
. خیلی هم عالی اما دیوالی یعنی چی ؟
. جشن آتشبازی هندی ها
. صدها و هزاران لامپ کوچک شعله ور میشن
. هنوز هم می تونم اون لامپ های کوچک نفتی رو تو ذهنم تجسم کنم
. دیوالی یعنی تاج گلی از جنس نورها
اونا به یاد جنگی بزرگ چراغ ها را می افروزند
. یک جنگ قدیمی و بی پایان ، بین خیرو شر...
، برای هر جانی که در این راه فدا بشه . چراغی افروخته میشه
، در تاریک ترین شب ماه اکتبر. میلیون ها چراغ اقسا نقاط هند رو چراغونی می کنند
. به عقیده هندی ها ، همه ی عالم تداعی کننده خدا هستن
، و چون خدا همه جا هست پس این طبیعیه که اونا درخت رو بپرستند
یا سنگ ، یا رودخانه یا...
. همه ی جهان از یک روح متعالی (خدا) است «... عالم محضر خداست»
. همه در خونه ما هیجان زده بودیم
. کاپیتان جان به مهمونی اومده بود
. خیلی خجالت میکشیدیم به سمت باغمون فرار می کردیم
بلند جیغ میکشیدیم ، خودنمایی می کردیم
. و همه ی توجهات رو به سمت خودمون جذب کرده بودیم
. تا به اون موقع جشن دیوالی به اون با شکوهی نداشتیم
!!اینجا ماده سرای هاشمه ؟
. خیلی ممنون از اینکه به این مهمونی اومدید . منو بوگی دیگه داشتیم نابود میشدیم
، اگه زیاد میمونی. یه چند روزی تو جنگل اردو بزنیم ، تو هم اونجا میتونی به ببر ها شلیک کنی
. اوه ، چقدر باحال
اما کو ببر ؟
ما فشفشه ی مخصوص ویشنو رو که رام ( ویشنو: جلوه ی انسانی ویشنو ، کریشنا است)
. برای ما آمادش کرد رو روشن کردیم...
فشفشه درست مثل فوران آتشفشان از دهانه کوه ، در حال جوشش بود
. و ما نیز به همراه آن در حال جوش و خروش بودیم...
. مثل افسانه بود که به حقیقت پیوسته
. ننجونمون خیلی خوشحال بود
اگر چه اونا خیلی کوچکتر از اونی بودن که دلیل جشن گرفتن رو بفهمن
. اما به معنای واقعی کلمه جذب اون مراسم می شدند...
والری و من وانمود می کردیم که هیچ اطلاعی از حضور او (جان) نداریم
. اما خیلی خوب میدونستیم که اون الان حواسش به ماست...
هندی ها به خدای واحد اعتقاد دارند
، اما شکل پرستش اونا با همدیگه فرق میکنه... هر کس با توجه به تجسمی که
. از خدا داره ، حقیقت هستی رو عبادت میکنه...
. به همین دلیله که در سراسر هند معابدی با شکل و شمایل (تندیس های) متفاوت وجود داره
از جمله ی این نماد ها ، کالی است (کالی: خدايي كه زندگي را مي گيرد و مي دهد)
الهه ای که نه کسی او را زاد و نه او کسی را می زاید (لم یلد و لم یولد: خدایی که مثل و مانندی ندارد)
. آفرینش و زادنی که منتهی به نابودیست است...
. در اون شب های مخصوص روستای ما پر از تندیس های کالی بود
کالی بزرگ که همه ی هندوستان از محضرش (مونث) تقاضای بخشش و عفو داشتند
و کل روستا از او تقاضای محافظت...
. در برابر بیماری ها و قحطی ها ، می کردند...
و همچنین درخواست دوری از وسوسه های شیطانی
و زاد و ولد خوب و...
کم کم باید جوراب بچه ی بعدیمو ببافم
. اما درست کردن تاج رو بیشتر دوست دارم
تقریبا همه ی بچه ها جوراب دارند
. اما تعداد کمی از اونا تاج دارند
سلام ، کاپتن. چه خبرا ؟ . خوبم
بیا برقصیم ؟ . هریت ، نه ، نه
. نمیتونی اینجوری کاپیتان رو از ما بدزدیش
. مشکلی نیست . جای بسی خوشحالی داره
. پیشی کوچولو . من گربه کوچولونیستم
. هریت ، بیا با من برقص . من با بقیه نمی تونم برقصم
. من مرد میشم . نه ، نه ، نه. من مرد باشم
میشه با من برقصی ؟
. اه ، الان نمی تونم . بابا ، بیا. بیا برقصیم
. خیلی خب !! یه روز که بچه دار شدی ، اونوقت بهت میگم
چرا نمیری از کاپیتان جان پذیرایی کنی ؟
. من میخوام با مافی برقصم
. فقط من تونستم درست تموم کنم
. خیلی از دیدنتون خوشحالم . کاپیتان جان ، شما باید برقصی
. بیا . شرمنده
. خب ، فقط یه بار دیگه . یه بار
! من! من! من - ! من -
. اوه. برنا
. اوه. الان دوباره کوکش می کنم
. داره میره رو بالکن
. بیا بریم
ملانی ، تو نمیای ؟
. پسر بیچاره - . اون دیگه پسر نیست -
. آنتونی یه سرباز بود . اون خیلی شبیه به آنتونیه (!!یکی از سربازهای شاخ رومی ؟)
. اون یه شاهزاده است
. بببخشید. دیگه کم کم داشتم میومدم میخوای با هم برقصیم ؟
. بعضی وقتا دوست دارم برقصم . اما الان حسش نیست
. میخوام اینجا با هم گپ بزنیم
. خیلی جالبه
. من معمولا از مردا بدم میاد
. همیشه تو فکر اینم - میدونی ؟ - که من باید یک راهبه میشدم
. همه ی پیشی کوچولو ها همچین فکری میکنند
!!پیشی کوچولو ؟
، کریسمس گذشته که به یه مهمونی رفته بودیم . اونجا همه فکر می کردن من هجده سالمه
!!بعد از فهمیدنشون ، چه اتفاقی افتاد ؟
. خیلی احمقانه بود
. ولی بدم هم نیومد
. والری ، خیلی باید مواظب خودت باشی
چرا ؟
ممم ، چون تو . یه کوچولو خوشکلی
زیبا ؟
. شاید دارم خیالپردازی می کنم
. شاید موهاته که خوشکلت کرده
. یا شاید هم چشماته (چشم های زیبام (فرشته ای
. (چشمای پیشی (بچه گربه . که دارن تبدیل به چشم های گربه بالغ میشن
. بیا بریم به اتاق بغلی و برقصیم
. من نمی خوام برقصم . یه سیگار بهم بده
. اون می خواد سیگار بکشه . اون دیگه بزرگ شده
. همه بزرگ میشن ، هریت . چه بخواهی ، چه نخواهی
. اگه بزرگ شدن به اینه ، من صد سال سیاه نمی خوامش
روز بعدش ، همراه با طلوع خورشید
تندیس های کالی به آب انداخته میشن
. که نوید بخش پایان این مراسم تاریخی است...
اون مجسمه ها از خاک رسی که در رودخانه وجود داشت ساخته می شدند
با طراحی و رنگ آمیزی بسیار هنری...
. بطوریکه شایسته ی تندیس یک الهه ی زن باشد...
دینداران با تولید دود خوشبو
. پایان مراسم را اعلام می کنند...
در کنار رودخونه یا روی آن
، پیر و جوان ، فقیر و غنی... آخرین احترامات را به خدایانشان ادا می کنند
. کالی ، به جایی که از آن به وجود آمده بود برمی گردد
. خاک بر می گردد به خاک
.عزیزم. برای یه لحظه اصلا باورم نشد ، تو هستی
خوشت میاد ؟ . معلومه
. خیلی شبیه به مادرت شدی
. خیلی خوشحالم
. پدر ، از این به بعد میخوام "سری" بپوشم (جامه ی سنتی زنان هندی)
. همیشه
. خیلی هم عالی
. شبیه به یه پروانه ی کوچولو شدی
از کرم
. اوه ، آرزوم اینه که همه منو به اندازه کلئوپاترا (ملكه ى مصر) دوست داشته باشن
. من که خوشم نمیاد عین کلئوپاترا ، همه عاشقم باشن
. چرا که نه . هر چه بیشتر ، بهتر
من میخوام همه ، همه چیزو درباره ام بدونن
. و اینکه میخوام هزار تا معشوقه داشته باشم
. عشق یک نفر برای هر شخص کافیه
منظورت کیه ؟
بهم بگو ؟ کی ؟
. آنیل اومده . ملانی ، اون شخصا واسه دیدن تو اومده
. ملانی ، برو . منتظرش نزار
پدر ، شما هم موافق هستین ؟
!!من ؟ . نمیدونم
. وایستید ، وایستید . بهم نخندین دیگه
. من همیشه سعی می کنم که مرد واقع بینی باشم
!! اما نیستید
، اگر با آنیل ازدواج کنی . اون همه چیزش رو به پات میریزه
. در این باره من هیچ فشاری بهت نمیارم
. اما من دوست دارم که به توصیه شما عمل کنم
. پس برو بیرون و ببینش
. نمی تونم - . اما تو که هر روز داری میبینیش که -
. اما الان نمیخوام ببینمش
. پس لااقل یه فنجون چای تلخ به اون جوونه بدبخت بدم
. آره ، برو . برو
دوست نداری با یه آمریکایی ازدواج کنی ؟
. من اونارو نمیفهمم
. بیا ببینم
مادر ، بنظرت من خوشکلم ؟
. تو یک صورت کوچولو و جذاب داری که خیلی با شخصیت نشونت میده
. و تو چشم ها و موی زیبایی داری
چرا مردم به یه سریا میگن زیبا و به یه سریای دیگه میگن زشت ؟
. هیچ کس زشت نیست
، اگه بخواهیم بصورت کلی نگاه کنیم. همه ی اونایی که سورپرایزت میکنن (خوشحالت میکنن)، زیبا هستند
. نمونش ، ننجون ننجون ؟
. اون عالیه . حالا نوبت هاپیتیه
. هاپیتی خیلی بامزست
. ویکتوریا هم همینطوره
. و بوگی با اون بدن ریزه میزه ی دوست داشتنیش
. مادر ، تو خیلی خوشکلی . با وجود اینکه پیر شدی
. و همینطور الیزابت . صد البته ، اون که جوونه
. بزار اون دستت رو هم ببینم . و کاپیتان جان
. کاپیتان جان
. مادر ، من میخوام بینهایت زیبا جلوه کنم
[نقل قول هریت] .زیبا برای او
من متوجه نبودم که اون پسر در زندگیش با حقایق تلخ زیادی روبرو شده بود
. و توی مخیله اش هیچ جای خالی برای ابراز احساسات یک دختر احمق نداشت...
. فقط الان میتونم متوجه بشم که آقای جان برای چی اون همه راه رو از خونش کوبید تا بیاد پیش ما
، مثل همه ی پسرای دیگه که از جنگ برگشتن او بعد از جنگ سرخورده و گوشه نشین شد
و در میان مردم کشورش غریبه ای بیش نبود...
، تا حدودی تقصیر مردمش بود... . اما خودش هم بی تقصیر نبود
، او شجاعانه جنگید و مردم هم از او تمجید کردند
.. رژه رفتن ها ، به احتزاز در آمدن پرچم ها ، لبخند خانم ها و...
، او احساس غرور میکرد و بسیارهیجان زده شده بود. یک احساس (حالت) گذرا
اما بعد از اتمام جنگ
. قهرمان های دیروز ، مبدل به افرادی می شوند که برای گذران زندگی فقط یک پا دارند...
، او قبلا به خودش افتخار می کرد . اما بعد، همیشه از ترحم دیگران گریزان بود
. پدر به ما گفته بود که او قراره برای دیدن پدرم به کارخانه بره
. اه ، سلام. فقط میخواستم ببینم که شما چطوری روزاتون رو میگذرونید
. خب ، اینجا کارگاهیه که من از بقیه بیگاری می کشم
اونا با این مواد چیکار میکنن ؟
کلا بهم بگو که کنف به چه دردی میخوره ؟
(پادری ها (کفش پاک کن ها - !! چه کاربرد حیاتی دارن -
. بالاخره باید یه جوری به ملت یاد بدیم که پاهاشون رو تمییز کنن
. اینا فقط شبیه به مویی هستن که از جنس کتانه چرا همینطوری نگهش نمی دارن ؟
. جهان از حرکت می ایسته . تصور کن ، هیچ طناب یا... نداشتیم
کاپیتان جان از کنف ها خوشش نیومده بود
. که پدرم اصلا انتظارش رو نداشت...
. به عقیده پدرم کنف ها خیلی در زندگی روزمره تاثیرگذار بودند
او عاشق رشته های کنف بود
. و هیچ وقت کارگرانی که توده های کنف را روی سرشان حمل می کردند ، تمام نمی شدند...
کاپیتان جان از همه جا دیدن می کرد
. اما هیچ احساس خاصی بهش دست نمی داد
او بی هدف در کنار رودخونه قدم میزد
در ساحل رودخونه او یک دنیای دیگری رو کشف کرد
، دنیایی که برای او غریب بود... . با وجود اینکه هزاران سال قدمت داشت
. اونجا همه چیز در آرامش بود
مرد ها در زیر درختان مقدس در حال عبادت بودند
. و خورشید رو عبادت می کردند...
. و همیشه و همه جا کودکان با خوشحالی مشغول بازی کردن بودند
. و همه زیر سایه ی اعتقاداتشون با آرامش زندگی می کردند
اما اگر کاپیتان جان به این فکر می کرد که مذهب پاسخ اون همه تلاطم و بی قراری هایش است
. پس چرا او در این باره صحبت نمی کرد...
او غرق در افکار خودش بود
، در ذهن خودش سوال هایی رو مطرح می کرد... . اما هیچ جوابی برای سوالاتش پیدا نمی کرد
، او همیشه از ما ( دخترا ) دوری می کرد . و اجازه نمی داد کنجکاویمون گل کنه
اینجا جاییه که آرومت میکنه ؟ (اینجا خلوتگاهته ؟)
. خلوت کردن و تمرکز کردن کار خیلی سختی شده
، من زیاد حال و حوصله ی فلسفه (ی دین و افرینش) و اینجور مسائل رو ندارم. من تو مسائل مختلف فلسفه ی خودم رو دارم
!!مثلا ؟ - .(اوه ، مکتب آسان فهمی (آسان هضم شو -
. یه نگاهی به اون درخت انجیر با شکوه بنداز
. وقتی که میبینمش از ته قلبم اون چیزی که میبینم رو میفهمم
تا حالا هیچ کار درست و حسابی کردی ؟
، اه ، جوون تر که بودم کار می کردم . اما پولش خیلی برام زیاد بود
. نمیبینی من چقدر پولدارم !!چقدر پولدار ؟
مممم ، از نظر تو
از نظر من
، برای بیشتر داشتن. به نظر من آدم باید یاد بگیره که خواسته هاش رو کم کنه
حرفات یه مقدار تناقض داره ، اینطور نیست ؟
. شاید حق با توه
. گوش کن. یه بار دو تا مرد وسط "پل دروازه طلایی" ایستاده بودن [(تنگه ى دروازه ى طلايي (كه خليج سانفرانسيسكو را به اقيانوس آرام وصل مي كند و بر روى آن پل دروازه ى طلايي قرار دارد]
. یکی شون از پل پرید پایین و آروم آروم به سمت خونش شنا کرد
، اون یکی ترسید که بپره . اونقدر اون بالا موند تا ذره ذره تلف شد
بنظرت من باید پریدن رو یاد بگیرم ؟
، من پسر عموتم . نه معلمت
! من کبری میخوام ! من کبری میخوام
. من بازار رو مثل کف دستم میشناختم
. من قسمت هایی که اجناس هنری میفروختن (قلم مو و ...) رو خوب میشناختم
. و همچنین اطلاع کامل از موقعیت فروشگاه های لباس داشتم ...کجاها لباس های ابریشمی میفروختن و
فروشگاهی که در آن سبدهایی پر از دانه های گیاهی مختلف بود
. خانم های خانه دار اون دونه هارو آسیاب می کردن و بعنوان ادویه در غذاهاشون استفاده می کردند...
، دستفروش هایی که انبه و جوجه میفروختن و همچنین خربزه درختی و روغن نارگیل
آبنبات ، فوفل و آب گاازدار... (فوفل: در برخي از كشورهاى خاور دور و شبه قاره ى هند به عنوان انگيخت گر جويده مي شود)
. و گاوها که هرجا دلشون می خواست ، میرفتن (همه جا سرک میکشیدن)
من یه لحظه چشمم به کاپتان جان افتاد
. داشت از جلوی یه دکه ای که لوازم آرایشی میفروخت ، عبور می کرد...
سرمه برای چشم ها
پودر های قرمز رنگی که چین و چروک صورت رو ازبین می بردند و باعث زیبایی صورت می شدند...
. بطری های عطر یاس و روغن های خوشبو ..
من همچنین فالگیری رو میشناختم که هر هفته میومد
!! و مسیر موفقیت و ثروتمند شدن رو به همه نشون میداد...
. من میخواستم بی علاقگی او نسبت به مسائل مختلف رو یه طوری از بین ببرم
. می خواستم روش تاثیر بزارم (دیدش رو عوض کنم)
. می خواستم بهش بگم که من شاعر و نویسنده هستم
. دختر احمق . نمیتونستم کلمات مناسب رو پیدا کنم
. برام سواله که بقیه ماهی ها دارن به چی فکر میکنن
، مم ، اونا فقط به فکر شنا کردن و وول خوردنشون هستن ...یا شاید هم فکر کردن
. اونا باید این کارو بکنن تصور کن که چه احساسی به آدم دست میده وقتی یهویی یکی از افراد خانواده غیبش بزنه ؟
. فکرش رو بکن
. اه ، اونا فقط ماهی هستن (اونا این چیزا رو نمیفهمن)
. فقط ماهی هستن
فقط ماهی ها فقط پرنده ها فقط دخترا
. من نمی تونستم مردها رو درک کنم
اما به گمونم ، همونطور که هستن باید اون هارو پذیرفت
. و تصمیم گرفتم که از همه چیزش سر در بیارم...
. میخوام یه چیزی رو بهت نشون بدم . اون یه رازه
. البته ، مادر ، بوگی ، والری ، ننجون و رام سینگ ، رازم رو میدونن
. این یه رازه میای ؟
. باشه
!! هی ، من پری ام!! من پری ام
. آهای. بیا اینجا
. با ننجون بازی کن. باشه
. اینجا مکان اسرار آمیزه منه
. اینا شعرهای خودم هستن
نکن . اینقدر نزدیک برگه ها نفس نکش
، رودخانه ای بزرگ" آری ، رودخانه ای بزرگ
"رودخانه ای که صدف هایش همچون ستاره های در آسمان میدرخشند...
همه ی اینا رو خودت تنهایی نوشتی ؟
از هیچکس کمک نگرفتی ؟
. هریت ، واقعا خوبه راست میگی ؟
اه ، یه وقت دیگه همشون رو میخونم ؟
. ازش بدم میاد
. ازش بیزارم خیلی
، ( اون کمکش میکنه که از اسب پیاده شه (اون تحویلش میگیره. فقط بخاطر اینکه والری یه دختر بالغی شده
. والری ، کاپیتان جان خیلی از تو خوشش میاد . میتونی باهاش ازدواج کنی
چی ؟ !!شوهر تک پا ؟
، اه ، والری . تو خیلی بیرحمی
. بیرحم بودن رو دوست دارم
. نه ، هریت ، شوخی کردم . من دوستش دارم
مواقعی که حالم خوب نبود ، روی سقف خونمون می رفتم
. و خودمو با پرواز دادن بادبادکم آروم می کردم...
. اما یکی از اون روزا ، او ناگهان کنارم ظاهر شد و کمکم کرد که بادبادکم رو هوا کنم
. اون بهم چسبیده بود . واقعا خوش گذشت
. کاپیتان جان و بادبادک
. احساساتمون در هم آمیخته شده بود
. مورفی ، میخوام همه ی لاک پشت هام رو بهت بدم
. من موس هستم
. یک درخت انجیر هندی در وسط باغمون داشتیم
. شاخه زیادی ازش روی زمین منشعب شده بود
اون درخت درست شبیه به
. هزار تویی بود که رازهای زیادی در آن نهفته است...
. یه چیزی اون داخله . مطمئنم که دیدمش
. از اون طرفشه . مردم اون طرفش شیر میذارن
. بنا به دلایلی درخت انجیر خیلی در نزد هندی ها مقدس بود
در زیرهمچین درختی بود که شاهزاده گاتاما به عبادت مشغول می شد
و به درجه های بالایی از معرفت و خداشناسی رسید...
. و پیامبر بودا لقب گرفت...
زنان هندی برای عبادت به زیر این درختان می آیند
. و برای فرزندانشان دعای خیر می کنند...
. نه ، اینقدر هم که میگی جالب نشده . اما من از این کار خوشم میاد
اینو از مادرت به ارث بردی
. و اون هم از مادربزرگت...
. و همینطور الی آخر...
چرا منو به یه مدرسه ی غربی (وابسته به کلیسای کاتولیک) فرستادی ؟
. چون خون یه غربی تو رگهاته
. خیلی پیچیدست . من واقعا نمی دونم تو کدوم سمتی هستی
. بعضی مواقع احساس میکنم که تو رو توی دو راهی وحشتناکی قرار میدم
. شاید بهتر این بود که تو هیچوقت بدنیا نمیومدی
. حالا که بدنیا اومدم
. شاید یه روزی فهمیدم که واقعا به کدوم سمت تعلق دارم
"رودخانه در حرکت است بمانند جهان اطراف ما"
"در غروب و شام گاهان ، در سحرگاه و ظهر"
"خورشید در تعقیب روز ، همانطور که شب در تعقیب ماه و ستارگان است"
"روزها به پایان میرسند و ما به پایانمان نزدیک"
. من این شعر رو برای کاپیتان جان نوشتم
، این مثل بقیه شعرهام نبود. ترسم از این بود که اون از این شعرم خوشش نیاد
اما خودم شخصا خیلی از این شعرم راضی بودم و موقع نوشتنش حال خوشی بهم دست داده بود
. حالا فرقی نمیکرد که اون خوشش بیاد یا نه...
. میخواستم همونطور بیشتر و بیشتر در وصف رودخانه شعر بگم
دلم میخواست به کاپتان جان می گفتم که
. چطوریاست که مردم روحشون وابسته به رودخونه است همانطور که از نظر جسمی بهش وابسته هستند...
مردم حوالی رودخانه و مردم روستاهای اطراف
که در کارخانه کارگری می کنند بعد از روزهای سخت کاریشون کل خستگی هاشون رو به داخل رودخانه میریزند و از لحاظ جسمی و روانی آرام میشن...
. و مردها لباس های کثیفشون رو در اون میشورن...
پیرمرد ها در ساحل رودخانه آفتاب می گیرند و از گرمای خورشید استفاده می کنند
بچه ها در آبش شنا می کنند و کلی خوش میگذرونند
و بقیه هم به تماشای اونا میشینن...
. و به گفتگو و یادگیری درباره تاریخچه هند و رودخانه می پردازند...
، میخوام درباره یه چیزهای تکراری و تمام ناشدنی صحبت کنم کارگرهایی که هر روز بدون غل و غش کارهای تکراری انجام میدن
مردانی که با مهارت بسیار بالایی کلبه های آبی خودشون رو جابجا می کنند
در مورد قایق های (بازاری) که مخصوص حمل میوه ها و سبزیجات بودند...
و ماهیگیرانی که وسطای روز زیر سایه بانهایشان در حال استراحت هستند...
و قایق هایی که شبیه به کلبه های اسکیموها (گنبدی شکل) بودند
ودر اون کلبه های کوچک ، مردم میخوابیدند ، آشپزی میکردند و...
حفره هایی که در میان انبوهی از کاه برنج ساخته می شدند...
در مورد مسافرت های پرشتاب پرنده ها...
. و حرکت آرام قایق ها و زندگی ساده مردم روی آنها...
من در مورد فلسفه ی وجود پلکان های بیشماری که اونجا بود کلی فکر کردم
گام هایی که انسان را از هیاهو های دنیا دور می کند...
، گام هایی که بسوی آرام شدن برداشته می شدند... خاصیت دیگر پله ها این بود که جلوی بالا اومدن آب رو میگرفت
. من عاشق اون پله ها بودم
بعضی هاشون تازه ساخته شده بودن ...و تر و تازه مونده بودن چون زیاد روشون راه نمی رفتند
و پله های کهنه و قدیمی که کماکان مورد استقبال قرار می گرفتند...
پله های اعیانی ، که متعلق به ثروتمندان بود...
. و پله های فرسوده واسه اونایی بود که تو آسموناشون ستاره های کمتری داشتند...
، و اما پله های باریک و دوست داشتنی . این پله ها مخصوص معابد بودند
و پله هایی که قسمت های مختلف ساحل رو از هم جدا می کرد
. همان جاییکه که جشنواره های سنتی در آنها برگزار می شدند...
روزگار برای آقای نقاش با رنگ آمیزی ساراسواتی میگذشت
. رنگ آمیزی تندیس الهه ی دانش و هنر...
. من از او (الهه هنر) خواستم تا کمکم کنه که در مقابل کاپتان جان به صرافت نیفتم
مانند شهرزاد قصه گوی در داستان هزار و یک شب
که با هزار حکایت مختلف دل معشوقش رو بدست آورد...
. من هم تصمیم گرفتم که دل کاپتان جان رو با بیان داستان هایی از هند بدست بیارم...
. من یه ترانه ای در ستایش سرورمون کریشنا نوشتم
. تو که چیزی در مورد کریشنا نمی دونی
. من کلی چیزا رو در موردش می دونم
!!املاش چطوره ؟
ااه
ک - ر - ی
. ش - ن - ا...
روزی روزگاری در یک روستای کوچک
یک همسر (خانم) جوان به همراه مادرش به به رودخانه ای رفتند
. تا نوزادی که در شکمش داشت رو تطهیر کنند و برای سلامتیش دعا کنند...
. اونا دعاها و گل هاشون رو پیشکش (خدایان) کردند
، درست چند ماه بعد . اونا صاحب یک دختر کوچولو شدند
. اونا از اینکه نوزادشون پسر نبود ، خیلی ناراحت بودند
!! اونا از اینکه نوزادشون پسر نبود ، خیلی ناراحت بودند
. هریت ، داستانت خیلی باحاله . ادامه بده
. اونا مجبور بودند از همون موقع به فکر جهاز بچشون باشن
ما هم باید جهیزیه داشته باشیم ؟
چی ؟ بچه ها ؟
. نه ، جهازها . منظورم تو دنیای واقعیه ، نه داستان
. خانواده اش مجبور بودند که هر روز سخت کار کنند تا بتونن جهیزیه دختربچه رو آماده کنن
، اونا خیلی اون دختر کوچولو رو دوستش داشتند . و اون تحت مراقبت همه جانبه خانواده بود
. اون واقعا بچه ی بانمکی بود
. و خیلی زود اون تو کارا به خانواده کمک می کرد
. هر روز ، او بزرگ و بزرگتر می شد
اون هم استفاده های خودش رو از رودخانه می کرد
، و عاشق رودخانه بود... و زندگیش به حرکت رودخانه وابسته بود
. تا اینکه به یه دختر بالغ تبدیل شد...
اون فقط از لحاظ ظاهری دختر زیبایی نبود
. از لحاظ کمالات هم دختر کاملی بود...
. هریت ، بهتره مواظب باشی. اگر همون قدر که میگی دختره خوبیه ، نمی تونی براش شوهر پیدا کنیا
چرا ، خوبم میتونه. اون (شوهرش) شبیه به کیه ؟. شبیه آنیل
دختره چی ؟ . ملانی
. ملانی و آنیل
. که اینطور
. یه روزی اون نزدیک درخت انجیر قدیمی ، یه مرد جوانی رو میبینه
، اون پسره خیلی زیبا بود. بطوریکه ملانی تصور میکرد که او ارباب کریشنا است و از آسمون به زمین اومده
. در حالیکه پدر ملانی به او می گفت که مجبوره با پسری که او انتخاب کرده ازدواج بکنه
. اون یه رسم قدیمی بود
اون بینهایت ناراحت بود
. چون اون دلش رو پیش مرد جوانی که زیر درخت انجیردیده بود جا گذاشته بود
. اما دخترای هندی هیچوقت رو حرف پدرشون حرفی نمی زدن
اون خودش رو برای ازدواج آماده میکرد
. و تمام تلاشش رو میکرد که فضای خونشون رو بخوبی تزیین کنه...
. اندرونی رو با مخلوط مخصوص آرد برنج بخوبی تزیین کرد
. دکوراسیون خونشون بخوبی چیده شده بود
. مهمان ها اومده بودند
. و ماه داماد هم رسید
. مادر عروس به داماد خوشامد گفت
. اون خیلی ناراحت بود
. اون به دور داماد گردانده می شد تا اینطوری ریسمان زندگی این زوج به هم گره بخوره
. داماد زیر روپوشی مخفی شده بود
. سپس روپوش کنار زده شد
و بعد از اینکه عروس برگ های درخت انبه رو از روی چشماش برداشت
. و چشماش به چهره ی داماد افتاد...
، ای دل غافل ، اون تازه متوجه شد که. اون همون مرد جوانی بود که ملانی اون روز دیده بودتش
. ملانی خیلی خوشحال بود
. آنیل به ارباب کریشنا تغییر شکل پیدا کرده بود
. و ملانی نیز به بانو رادا تغییر شکل پیدا کرده بود
رادای واقعی که هزاران سال پیش زندگی می کرد
. هم یک دختر معمولی بود...
. عشق او به خدایان ، او را تبدیل به الهه کرد
. او شروع به رقصیدن کرد تا عشق خودش رو به این شیوه ابراز کنه
رادا با حرکات چشم و حرکات دستش به کریشنا می گفت
"ای کریشنا"
"تو برای من به زیبایی ابرهای مونسون هستی" (ابرهای باران زا که هندیان بسیار دوستش می دارند)
"چشمانت به منزله ی نیلوفرهای آبی هستند که تازه شکوفا شده اند"
"کریشنای من"
"ای کریشنای من ، می خواهم همیشه زیر سایه ی پر مهرت باشم"
. بانو رادا دوباره در لباس نوعروسی به روستا برگشته بود
. و همینطور ارباب کریشنا به شکل تازه دامادی دوباره برگشته بود
نو عروس به همراه مادرش به رودخانه رفتند
. تا برای نوزاد در راه آرزوی سلامتی بکنند... (...این داستان ادامه دارد)
. یادمه گفته بودی که این داستانت درباره کریشنا هستش
. اما اون درباره هر دختر بچه ای میتونه باشه
نتیجه گیری» چطوری نوشته میشه ؟»
درست همونطور که تلفظش می کنی
، این داستانت هیچوقت تموم شدنی نیست . با تولد یه نوزاد دوباره از سر گرفته میشه
. والری ، اینکارو نکن . این دفترچه خاطرات منه
!! والری
کاپتان جان دقیقا شبیه به آنتونیه"
"همونیکه باعث مرگ کلئوپاترا شد...
فقط آنتونی که ، نه
!!نظرت درباره آنتونیوس چیه؟ ( «آنتونیوس: یکی از خدایان یونان باستان «خدای زیبایی )
.[به این گوش کن " هستش Mimosa pudica از لحاظ شخصیتی خیلی شبیه به گیاهه" گیاهی است که به محض نزدیک شدن: Mimosa pudica] [ موجودات و احساس خطر خودش رو مخفی میکنه
. اه ، هری . خواهش میکنم یه گیاه با احساس تر بارمون کن
. هری ، آروم باش ، آرامشت رو حفظ کن
!! هیچوقت این کارتون رو فراموش نمی کنم !! هیچوقت
. جفتتون برین به جهنم (میخوام سر به تنتون نباشه)
. والری ، نباید اون کار رو میکردی . اون ، رازهاشو اون تو نوشته بود
. ازت انتظار نداشتم این کار رو بکنی
. اصلا مهم نیست
. اصلا مهم نیست که تو چی راجع به من فکر می کنی
نمیای با من بازی کنی ؟
. نه ، نه ، مرسی چرا نمیای ؟
. الان حال بازی کردن ندارم
. اصلا بازیشو بلدی . البته
!! ااااه
. ولم کن
!! گفتم ، تنهام بزار
. نمی خوام ببینمت
. بهم دست نزن
. والری والری ، چیکار کردی ؟
. بهم اجازه نداد دست بهش بزم
. نذاشت نزدیکش بشم
. هریت ، هنوز رخت عزاتو از تنت در نیاوردی که. لااقل کفشی ، چیزی بپوش
. آخرش کرم رود میگیری
. بزارید بگیرم . اصلا برام مهم نیست که چه بلایی سرم میاد
. حالا کم کم دارم میفهمم که چرا کلئوپاترا خودش رو کشت
.(سلام ، روباه ماده (سليطه
. سلام ، عزیزم
این کیه ؟
. کاپیتان جان
. خب ، بدش به ننجون تا بزارتش تو قاب و بعنوان یادگاری نگهش داریم
. باید اینو بگم که ، ما یه کلکسیون کاملی از خانم ها رو تو خونمون داریم
. ظاهرا همشون از بلایی که سرشون اومده نیمه جونن
، همشون نه . ویکتوریا حالش خوبه
. ایناهاش . حالا دیگه یه پرنسسی
. این کوچیکتره برا هاپیتیه . اینو ببر بهش بده تا اون هم یه پرنسس بشه
. هریت ، الیزابت
. فکر کنم همه ی این آتیشا از ننجونه ، درست نمیگم
. کاپیتان جان رفته
این همه کولی بازی برای چیه ؟
. پسربچه ها خیلی بیخیال ترن
، اگر چیزی باب میلشون نباشه . ته تهش اینه با یه آبنبات راضی میشن
. اما دخترا. رفتارشون شبیه به یه ملکه ای هست که به عشقش نرسیده
. اونا زود عاشق میشن . همشون از ته قلب کاپیتان جان رو دوست داشتن
. میدونم ، اما این واقعا مسخره ، بی معنی و وحشتنناکه!!جان ؟
. آخه اونا واسه چی اینقدر اخلاقشون بچه گونست-. اصلا اینطور که میگی نیست -
، این مسئله شاید یه مقدار بی معنی بنظر بیاد . اما وحشتناک نیست. خیلی هم خوش یمنه
!! خوش یمن
. از این بابت خوش یمنه که اونا عاشق هر کسی نشدن. کاپیتان جان واقعا لیاقتش رو داره
!!طوری درباره اش حرف میزنی که انگار کلکسیون محاسن رو داشت ؟
تو هم درباره ی مردها همچین فکری میکردی ؟
، البته. وقتی که همسن هریت بودم . عاشق بایرون شدم
. اگه اشتباه نکنم ، بعد از اون والنتینو بود . بعدش عاشق شیرفروش محلمون شدم
. اما جان قضیه اش فرق میکنه ، اون جزئی از خانواده بود. یه دوست خیلی نزدیک
. شیرفروش هم همینطور بود
. به گمونم این ابراز احساسات بچه ها به کاپیتان جان ، برای اون هم خیلی مفید بود
یه انقلابی درونش ایجاد کرد
. و همینطور در بچه ها...
تغییرات در بچه ها ؟ من که عاشقشم
.من نمیدونستم که سطح فکرم تا این حد ابتدایی بود ...اگر واقعا بی تمدن هستم
در قبال تام ، دیک و هری چیکار باید بکنم ؟... (کنایه به اینکه ، هر کی از راه میرسه دختراش عاشقش میشن)
(دستات رو بزار تو دستم (تا منو داری غمی نداشته باش
. و بهشون اجازه بده با تام ، دیک و هری (با هر کی که دوست دارن) ازدواج کنن
. باید دستی دستی به پسرا اجازه بدیم که مخشون رو بزنن. من که نمی تونم این مسئله رو درک کنم
. خیلی برام جالبه بدونم که دیگه چه نقشه هایی تو سرشون دارن (کنایه به ننجون)
اگر من عاشق مردی بودم و اون حالش خوب نبود
. حداقل کاری که از دستم برمیومد این بود که براش یه دسته گل میبردم...
. بوگی . بوگی
چیکار داری میکنی ؟
به چی زل زدی ؟
. کبری
منظورت اینه که اون تو یه مار واقعی هست ؟
. ما باید به بابا بگیم. هر وقت که داخل باغ مار دیدیم ، باید به بابا اطلاع بدیم
. بوگی. دارم با تو حرف میزنم
تا حالا دیدیش ؟ بهش دست زدی ؟
. فقط بهش ضربه زدم
. مستقیم برو خونه و این موضوع رو اطلاع بده
. من نمی تونم باهات بیام. کار دارم
. صاف برو پیش ننجون
. من ننجون رو دوست ندارم . من کبری رو دوست دارم
. گفتم پاشو
. گپال بله ؟
. تو نمی خوای با من حرف بزنی
!! تو همیشه تو خونه بزرگه هستی
. خب ، الان که اینجا هستم . یه لحظه هم بزور می تونم ببینمت (قاچاقی هم نمیشه نیگات کرد)
. تو و پدرت خیلی با هم جور هستین
. بعضی مواقع احساس می کنم که مزاحمتون هستم
. مهم نیست . بهتره که برم
کجا می خواهی بری ؟
. هر جا ...از چین ، تا پرو
اینجا با بقیه جاها فرق نداره ؟ - . نه. هیچ فرقی با بقیه جاهایی که رفتم نداشت -
. من گند میزنم به همه چیز
. هیچ جوره هم نمی تونم جلوش رو بگیرم
. (من یه مسافرم (هر جا که میرم ، احساس غربت می کنم میدونی معنیش چی میشه ؟
. یک مسافر غریب
. والری پیش خودش فکر میکنه که بهم درس های زیادی داده
، میدونی چیه . هیچکدومشون تو کتم نمیرن
!! نمیتونم قبول کنم که پاهام منو محدود کنند
. من هم مثل بقیه یه مرد عادی هستم
کجا میتونی یه کشوری رو پیدا کنی که همه ی مرداش تک پا باشند ؟
بهم نگو من
. خواهش میکنم منو ببخش
. من ...منظوری نداشتم
. همیشه اینطور نیست
. بعضی مواقع کنترلم رو از دست میدم
هی از خودم میپرسم و میپرسم و (... که چی باعث میشه اینطوری کنترلم رو ازدست بدم اما)
. ببین...واقعا متاسفم
. اصلا نمی فهمم چی دارم میگم . سردرد خیلی بدی دارم
کمکی از دستم بر میاد ؟
!!واقعا کسی میتونه ؟
. من پیش خودم فکر می کردم که تو ازم بدت میاد
همینطوره ؟
. این تو نیستی که من ازش خوشم نمیاد
پس کیه ؟
کیه؟
. خودم
داشتم از یه سری چیزای جدیدی سر در میاوردم
. اما حس کنجکاویه نوجوانیم بهم اجازه نمی داد که خودم رو عقب بکشم...
. اون قضیه حس کنجکاویه والری رو هم برانگیخته بود
فقط ملانی بود که میتونست جلوی خودش رو بگیره
. دخترای هندی خیلی بیشتر اهمیت عشق رو درک می کردند... (تو دلشون هر کسی رو راه نمی دادند)
، اما وقتی کسی رو تو قلبشون راه دادند . تا ابد به عشقشون وفادارند
تو این باغ ها همه چیز چقدر زود گذشته بود
.. تا به خودمون اومدیم دیدیم که کلی از دوران کودکیمون فاصله گرفتیم...
. و با شتاب دنبال عشق زندگیمون می گشتیم...
. ملانی
. ملانی ، شبیه آهویی شده بود که به دام افتاده و بی هدف داره دست و پا میزنه
آیا دلیل فرار ملانی خجالتی بودنش بود ؟
، کاپیتان جان بی حوصله و ناراحت
. دوباره کلی فکر های منفی تو سرش جولان می دادن...
من ، با اون دسته گلی که با کلی زحمت آمادش کرده بودم
. منتظر شانس خودم بودم...
. والری ، خیلی بی قراری می کرد
تو دیگه نمی خوای منو ببینی
. ولی با این حال من اومدم...
. رفتار بی ادبانه ای باهات داشتم
. همینطوره
. من سرت داد زدم
. بله
. ولی باز هم اومدی
. بله
. ااه
- با مشاهده ی اون بوسه - هونطور مات و مبهوت اونجا مونده بودم
. و درد شدیدی رو تو قلبم حس می کردم
اون اولین بوسه ی من بود
. اما نصیب یه نفر دیگه شده بود
. تحملش خیلی برام سخت بود
. دیگه گریه نکن
. تو نباید گریه کنی
من دارم میرم ، اما
. من واسه رفتنت گریه نمی کنم...
. من بخاطر اون دارم گریه می کنم
اون ؟
منظورت چیه ؟
منظورم... با هم بودنمونه
. توی باغ...
، همه مون خوشحال بودیم . تو هم یکی از ما بودی
نمی خواستم چیزی عوض بشه
. اما شده...
نمی خواستم اون خوشیا تموم بشه
. اما شده...
. من همیشه اون روزها رو تو رویاهام می دیدم
. که رویام با تو به حقیقت پیوست
. من نمیخوام که اینجوری رویام به واقعیت برسه (منظورش ناراحتی و دلخوریه ته داستانه)
. هریت
. بیا اینجا
. بعد از دیوالی همه چیز تغییر کرده
، خیلی شوخ و شنگ بودم. اما از اون به بعد بی حال و نزار یه گوشه ای افتاده ام
. ننجون میگه اینا دردهای بلوغه
. شاید حق با ننجونه
. من نمی دونستم بزرگ شدن درد داره
هریت ، تو چقدر درباره ی زندگی می دونی ؟
زندگی ؟ اه ، منظورت مراحل رشد و بزرگ شدن از کودکی تا بزرگسالیه ؟
. همه چیز
. اما انواع مختلفی از عشق (دوست داشتن) وجود داره
. نه ، فقط یه عشق وجود داره . هیچ فرقی هم بین کلئوپاترا و تو وجود نداره
کلئوپترا بچه داشت ؟
. البته که داشت . چند تایی بودن
. هیچوقت به این موضوع فکر نکرده بودم
. بچه دار شدن به تناسب اندام ضرر می رسونه
. نه با اون شدتی که تو میگی
. اتفاقا برای قوای حسی و ادراکی خیلی هم خوبه
. درست مثل عشق عمل می کنه
، هریت ، چند هفته ی بعد . بچه جدیدمون به دنیا میاد
، وقتی که برفی (اسب) داشت کره شو بدنیا میاورد. تو چشماش ترس رو حس می کردم و اون خیلی زجر می کشید
. مادر ، من نمی دونم چرا این همه سختی رو به جون میخری
. من عاشق پدرتم
. بیا اینجا
بچه دار شدن از مردی که واقعا عاشقش باشی
، خیلی ارزشمنده... . دینمون هم خیلی توصیه کرده
. باعث ارزشمندی زن میشه
، هریت ، همانطور که میدونی با بزرگتر شدن دخترها
. بدنشون آماده ی بچه دار شدن میشه...
. این اتفاق برای تو هم داره میفته
برای من ؟ . بله ، هریت
(... من همیشه آرزو میکنم که کاش یه پسر جنگلی بودم و هر وقت دلم میخواست میتونستم به گشت و گذار برم ( به دریا و
. من دلم میخواست که یک جهانگرد می بودم
. متنفرم از اینکه اینطوری (دختر) هستم
، هریت ، من اگه جای تو بودم. میرفتم و حسابی با بوگی بازی میکردم و خوش میگذروندم
. بازی ؟ میخوام بازی کردن رو بزارم کنار
. بوگی
. کانو
! کانو
. کانو
! کانو ! کانو
. بوگی . بوگی
. بوگی ، بوگی ، بوگی
. ممنون
. به سلامتی بچه ها
. ما از اینکه یه بچه ای شاهد مرگ بچه ی دیگه ای بود و هیچ کاری نکرد ، جشن بگیریم
. بخاطر اینکه از زیر مسئولیتش شانه خالی کرد و فرار کرد
. اونارو داخل مدرسه هامون حبس میکنیم
. باید ها و نباید های مسخرمون رو به خوردشون میدیم
بعدش اونارو به جنگی میفرستیم که خودمون آتیشش رو روشن کردیم
. و اونا تاب و توان ایستادگی در برابر دشمن رو ندارند...
، اونا هیچ زره و محافظی ندارند . در نتیجه به راحتی به چنگ میرن
. ما باعث کشتار جمعی بی گناهان میشیم
در صورتی که دنیا برای بچه هاست . (دنیای واقعی (بدون جنگ
، اونا از درختها بالا میرن . تو علفها غلت میزنن
اونا با حشرات خو میگیرن
. و به سبکبالی پرنده ها هستند...
. اونا عاشق حیوانات هستند . اونا چیزی برای خجالت کشیدن ندارند
. در اصل اونا هستن که میدونن چی اهمیت داره و چی نداره
یه موشی که متولد میشه
. یا یه برگی که داخل برکه ای میفته... (کلا میخواد بگه که دنیا از دید بچه ها خیلی زیباست)
اگر فقط بچه ها تو این دنیا بودن
. هریت ، سعی کن یه چیزی بخوری
چه چیزی رو قایم کردی ؟
. نمیتونیم اونو نگه داشته باشیم
. هیچ دلیلی نداره که این وسایل رو نگه داشته باشیم
. این کار واقعا بی رحمیه ، خیلی زننده است
. اینکه اینجا بشینیم و سیب زمینی سرخ کرده بخوریم
. در حالیکه روح بوگی هنوز از این خونه نرفته
. و ما طوری رفتار کنیم که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده
. نه ، اصلا اینطور نیست
. تنها کاری که میکنیم اینه که یه جوری با نبودنش کنار بیایم
. مادر ، من میدونستم که اون نزدیک کبری میشده
. در جریان بودم
، این قضیه تقصیر اون نبود . مقصر کاپتانه
، اگر تمام فکر و ذکرش طرف اون (جان) نمیرفت. یادش نمیرفت که این موضوع رو به ما اطلاع بده
. تو همون نگاه اول فهمیدم که که این بشر چیزی جز گرفتاری برای ما به بار نمیاره
!! مادر من ، خواهش میکنم
!! من نمی تونم
. نمیتونم
. (چرا ، میتونی (باید بتونی
. بوگی ، بوگی ، بوگی ، بوگی
بوگی کجا رفته ؟
. بوگی رفته به بهشت
. اون یه فرشته کوچولوه - . من بال هامو بهش قرض دادم -
. بوگی
. بله. بوگی
ملانی ، ما چکار باید بکنیم ؟
. بپذیریم
چی رو ؟ - . همه چیز -
تو دوست نداری مردی باشی که فقط یک پا داره
. اما تو فقط یک پا داری...
من دوست ندارم
چی رو دوست نداری ؟
. مهم نیست
چرا باید همیشه ، در همه ی مسائل با هم جدل داشته باشیم ؟
، بنظر من که . اون کارم ، جدل نبود
. یه سرکشی آنی بود
. خب ، من فکر می کردم که مشکل از من بود
. حالا که دارم بیشتر فکر می کنم ، میفهمم که حق با توه
. ملانی ، من دیگه احساس غریبه بودن نمی کنم
. هریت گم شده
. خیلی چیزای ناگفته مونده بود که ، فراموش کرده بودم به بوگی بگم
. و دیگه هم نمی تونستم بهش بگم
. ماهیگیر ها منو دیده بودن که همراه با جریان آب در حرکت بودم
. بعدش ، اونا بودن که با قایقشون منو به زندگی برگردوندند
گرمم کردند و بهم پیشنهاد دادن که منو تا خونه میرسونند
. اما من خودداری کردم...
. مردم فکر کردند که من مرده ام
. اه ، من که همچین فکری نکردم
، میتونی مثل یه دختر خوب ، آتیش بهم برسونی هری ، میشه ؟
. (گمون نمی کنم تو ازون دخترا باشی (دخترای قرطی
، مردم دوستت دارن . فقط بخاطر اینکه تو جون سالم بدر بردی
من چکار باید بکنم ؟
. باید دوباره از نو شروع کنی
میدونی نظر من چیه ؟
بنظر من هر اتفاقی که برات افتاده
، توسط هر شخصی که ملاقاتش میکنی... هر شخصی که برات مهمه
. اون اتفاقات یا به تدریج تو رو از پا درت میارن ، یا باعث تولد دوباره تو میشن... (منظورش اینه که باید از تجربیات خوب و بد زندگی درس گرفت)
. یادمه یه نفر دیگه هم همچین چیزی بهم گفته
. اون باید خیلی عاقل بوده باشه
. اه ، یادم اومد . اون ویکتوریا کوچولو بود
(تا حالا تجربه مرگ داشتی ؟ (مرگ احساسی . دو یا سه بار
قول میدی که به کسی نگی ؟ (... منظورش حرفها و اتفاقاتیه که بینشون بوده یا قراره)
. قول
. هری ، تا حالا به این موضوع فکر کردی
. یکی از شعر های خوبت تا چهار هزار سال هم میتونه تازگیش رو حفظ کنه
. کاپتان جان ، من دوستت دارم
، حالا بوسم میکنی . مثل همون بوسه ای که از والری گرفتی
. بیا بریم . من تا خونه می رسونمت
. هی. کمکم میکنی رو پام وایستم . در جریانی که ، من فقط یه پا دارم
، کاپتان جان شما از همه بیشتر به کی اهمیت میدین ؟
. به همه
. بادهای بهاری شروع به وزیدن کردند
، فصل شادی ها، جشن های تاریخی. فصلی که میل زوج خواهی رو تو مردان تقویت میکنه
. هندو ها اومدن فصل جدید رو جشن میگیرن
. هریت
. ملانی و والری
ننجون کجاست ؟ - . تو خونه ی زمستونیه -
. ننجون - . ننجون. سریع -
. بچه ما ، بچه ما ، بچه ما ، بچه ما
. ننجون ، لازمت دارن . اون داخل
!! بچه ی ما ، بچه ی ما
. این نامه ها از آمریکا اومدن
. کاپیتان جان - . کاپیتان جان -
. اون همیشه وفاداره (کلمه ای لاتین که شعار تفنگداران دریایی آمریکا است). اون هنوز تو کار تجارت سیبه
چه نوع سیبی ؟
. شبیه همین سیبیه که میخوریم سیب فرانسوی و
، فقط کافیه یه بار بچشیدش . دیگه اصلا مزه اش رو فراموش نمیکنید
!!منتظر سوال بعدیت هستما ؟
مزه اش چقدر خوبه ؟ . خیلی خوشمزه است
. حالا پاشو برو داخل خونه تابستونی و بازی کن
. پاشو عزیزم
!! یه کاکل زریه دیگه
هیس
. نه ، نه ، نه . شما باید منتظر بمونید
ده دقیقه ی پیش اون بدنیا نیومده بود
. و فردا ما اونو بعنوان یه فرد جدید می پذیریم... (از فردا باعث سرگرمی ما میشه)
در حالیکه ما دیروز - . دیروز غمگین -
. اما امروز . آره امروز
. یه بچه ی جدید اومده بینمون .. بچه و ما
. رودخانه ی بزرگ و کل دنیا و همه چیزی که درونشه...
. رودخانه در حرکت است بمانند جهان اطراف ما
. از غروب تا شامگاهان ، از سحرگاه تا ظهر
، خورشید در تعقیب روز . همانطور که شب در تعقیب ماه و ستارگان
. روزها به پایان میرسند و ما به پایانمان نزدیک
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.