..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
اتاق هاي ساکت
جايي که رد پاها در آن به شدت مسترغ در زير فرش هاي سنگينه! بسيار محکم
جايي که صداها به گوش کسي نمي رسد
اگر چه گوش هاي فراواني وجود دارد
من يکبار ديگر راه خودم را از طريق راهروها
سالن ها و اتاق هاي اين عمارت سوگوار و قديمي باز مي کنم
اين عمارت بزرگ و مجلل و اين هتل غمگين
جايي که راهروهاي بدون پايان به دنبال راهروهاي
ساکت و متروک
پوشيده شده با سرما، و آرايش هاي سنگين
با درها و قاب هايي از چوب
مرمرنما و آينه هاي سياه
تابلوهاي سياه، ستون ها
با دروازه هايي از مجسمه، درهاي منظم کنار هم
راهروهاي تو در تو
که به سمت سالن هاي متروک راهنمايي مي کنند
با اتاق هايي که آرايش قرن هاي گذشته بر روي آنها کپک زده
مثل اينکه اين ساختمان از شن و ماسه ساخته شده
يا تکه هاي سنگ
من يک بار ديگه مسير خودم رو
از ميان اين راهروها، از طريق سالن ها و اتاق هاي
اين عمارت باز ميکنم
از دوران گذشته و مجلل
اين عمارت سوگوار و قديمي
جايي که راهرو هاي بدون پايان بدنبال يکديگر
اتاق هاي ساکت
جايي که رد پاها در آن به شدت مسترغ
در زير فرش هاي بسيار سنگين و محکم است
صداها به گوش کسي نمي رسد
اگر چه گوش هاي زيادي در حال تردد هستند
يکبار ديگر از ميان راهروها
از طريق سالن ها و اتاق ها
در اين عمارت قديمي
با درهاي تزئين شده، رديفي از درها
اتاق ها و راهروها
که به سالن هاي خالي راهنمايي مي کنند
با آرايشي سنگين از گذشته
اتاق هاي ساکت
جايي که رد پاها در آن به شدت مسترغ
در زير فرش هاي سنگين و بسيار محکم است
هيچ صدايي به گوش نمي رسد
اگر چه گوش هايي وجود دارد
تکه هاي سنگ
جايي که دوباره راهم رو پيدا ميکنم
از ميان راهروها، از طريق سالن ها و اتاق ها
در اين عمارت به جا مانده از گذشته
مجلل، قديمي، سوگوار
جايي که راهروهاي بدون پايان به دنبال يکديگر
ساکت و متروک
پوشيده شده با سرما و آرايش هاي سنگين
با درها و قاب هايي از چوب
مرمرنما و آينه هاي سياه
تابلو هاي تاريک و ستون ها
با دروازه هايي از مجسمه درهاي منظم کنار هم
اتاق ها
راهروهاي تو در تو که به سمت سالن هاي متروک راهنمايي مي کنند
به اتاق هايي که آرايش قرن هاي گذشته بر روي آنها کپک زده
تابلوهاي تاريک، ستون ها
با دروازه هايي از مجسمه درهاي منظم کنار هم
اتاق ها، راهروهاي تو در تو
که به سالن هاي خالي منتهي مي شوند
به اتاق هايي که آرايش قرن هاي گذشته بر روي آنها کپک زده
اتاق هاي ساکت جايي که رد پاها در آن به شدت مسترغ
زير فرش هاي سنگين و محکم است
هيچ صدايي به گوش هيچ کس نمي رسد
گوش هايي که خيلي دور هستند
از زمين، از فرش ها
از اين آرايش هاي سنگين، از دکورهاي پوچ
بسيار دور از اين کتيبه هايي که بسيار استادانه در زير قرنيس قرار گرفته
همراه با گل و بوته هاي تزئين شده
مانند گل هاي قديمي
مثل اينکه اين ساختمان از شن و ماسه ساخته شده
يا تکه هاي سنگ
من يک بار ديگر مسير خودم رو
مثل اينکه براي ديدن تو تغيير دادم
پس ديوارهايي با قاب عکس هاي گرانقيمت
گچ کاري، قالب گيريها، نقاشي ها
نقاشي هاي تابلو شده، جايي که من
خودم را در ميان آنها
منتظر براي تو پيدا کردم
خيلي دورتر از جايي که الان وايستادم
قبل از تو
منتظر ديگري بودم که هرگز برنگشت
کسي که اصلا ممکن نيست برگرده
و بين ما دوباره فاصله بندازه
و ما رو از هم دور کنه
تو مياي؟
يک ذره ديگه بايد صبر کنيم چند دقيقه بيشتر
فقط چند دقيقه. چند ثانيه
چند ثانيه بيشتر
مثل اينکه تو هنوز شک داري بين... جداشدن از اون و جدا شدن از خودت
مثل اينکه تصوير محو شده ي اون دوباره داره ظاهر ميشه
در جايي که تو اونو تصور مي کني
با ترس، يا اميدوار
چنانچه ترس تو براي از دست دادنه
نه، الان اميد بي معنيه
اين ترس براي گم کردن يک رابطه
يک شخص و يا براي يک دروغه
اين داستان قبلا تموم شده
فقط چند ثانيه ديگه اين بي حرکت ميشه؟
براي هميشه. مثل سنگ مرمر
مثل اين باغي که روي اين سنگ حکاکي شده
مثل اين عمارت که الان فقط اتاق هاي ويران داره
مثل اين آدمهاي ساکت
که شايد مدتهاست مرده اند
توي تار عنکبوتهايي از جنس اين دالون هاي ويران
جايي که به ديدن تو آمدم
از بين ديوارهايي از صورتها
خيره، سرد، بي تفاوت
به سوي تو اومدم. مثل اينکه هنوز بي ميلي
و تو داري خيره به اون يکي مدخل باغ نگاه مي کني
اينجا
و حالا
من مال تو هستم
اين بايد براي 1929 يا 1928 باشه
واقعا؟ باور نکردنيه
ما قبلا همديگرو ديديم
ارتباط؟ اينجا هيچ ارتباطي وجود نداره، دوست من
در حقيقت اگر اونا کاري بکنن...
هوا براي چند ماه وحشتناکه
ما براي چند ماه نمي تونيم بريم بيرون. و ناگهان...
وقتي کمترين انتظار رو ازش داري...
تو خودت اونو ديدي؟
نه. يکي از دوستام بهم گفت
پس فقط در موردش شنيدي
ديگران؟ ديگران چي؟
چيزي رو که اونا بهش فکر مي کنن فراموش کن
اما مي دوني
تو ادعا کردي فقط به من گوش ميدي
دارم گوش ميدم
به شکايت من گوش کن نقش بازي کردن کافيه
اين سکوت، اين ديوارها، اين آهسته صحبت کردن تو منو محکوم به...
آروم صحبت کن
اين آروم صحبت کردن تو، بدتر از مرگه
اين روزهايي که ما با هم هستيم بدتر از مرگه
مثل دوتا تابوت که دارن با هم
تو يک باغ سوزانده ميشن
ساکت باش
يک باغ ساده و آسوده
همراه با راهاي منظم که ما با همديگر تو اون قدم مي زنيم
پهلو به پهلوي هم روزها و روزها
اغلب دست در دست
ساکت باش
اين غير ممکنه
من دقيقا يادم نيست
اين بايد براي سال 1928 باشه
بيست و هشت يا بيست و نه
تو تابستون 1929 اون براي يک هفته منجمد شده بود
يک زن خيلي زيبا
بسيار پر اوهام
اين سکوت غيرقابل تحمل است، اين ديوارها
اين زمزمه ها بدتر از سکوتي است که من را زنداني کرده
روزها يکي پس از ديگري مي آيد و مي رود
اين راهروها رو با هم قدم مي زنيم
دست در دست هم، و خيلي نزديک به هم
اين دهان ها اين صحبت ها
ساکت باش
انگشتها مي خوان تو را در آغوش بگيرن چشمها مي خوان که تو رو ببينن
ولي اونها مجبورن که به اين ديوارها
که از قرن هاي قبل به جا موندن نگاه کنند
به اين قاب هاي عکس به اين آينه هاي کريستال
نقاشي هاي از مد افتاده
گچ کاريهاي تزئين شده با سبک باروک
نوري توهم زا
درهاي خراب، ستونهاي دروغين، پرسپکتيو هاي نقاشي شده
تجسم هاي دروغين
فوق العاده است
واقعا فوق العاده نيست
اون پشت همه ي اينها بود
اون همه ي نتايج رو از قبل مي دونست
اين توضيحش ميده
که هنوز تاثيرگذاره
بالهايي از پر به مانند بالهاي قو
خيلي وقته اينجا هستيد؟ - نه، ولي قبلا اينجا بودم -
شما اينجا رو دوست داريد؟ - زياد نه -
اتفاقي چندبار اومديم اينجا
پدر عجله داشت - مي دونم -
نفوذي نامشخص
يک کفش با پاشنه ي شکسته
يعني راه فراري نيست؟
از اينجا راه فراري نيست
تو داستان رو نمي دوني؟
همه اين شايعه ها براي پارساله
فرانک گفت که پدر اون دختره از اون خواسته
که مواظب دخترش باشه
مي فهمه کمي دير کرده
شب سعي مي کنه وارد اتاقش بشه
به بهونه ي توضيح دادن نقاشي
در حقيقت داشتن يک پاسپورت آلماني هيچ چيز رو اثبات نمي کنه
اما هيچ ارتباطي وجود نداره، دوست من
الان نه. من پيشنهاد ميکنم يه بازيه ديگه بکنيم
يه بازي بلدم که من هميشه برنده ميشم
اگر نبازي اون که ديگه بازي نيست
ممکنه ببازم
اما اغلب مي برم
بيا امتحان کنيم
بازيش دونفره است
کارت ها اينطوري قرار ميگيره
هفت
پنج
سه
يک
هر بازيکن هر چند تا کارت که دوست داره
مي تونه توي هر دور برداره
ولي هر بار فقط از يک صف بايد برداره
بازيکني که آخرين کارت رو برداره بازنده است
مي خواين شما اول شروع کنيد؟
تو هيچ فرقي نکردي
انگار همين ديروز من از پيش تو رفتم
الان چيکار مي کني؟
هيچي، من هنوز همونطوري هستم
ازدواج نکردي؟
بکن. خنده داره
من دوست دارم آزاد باشم - اينجا؟ -
چرا اينجا نه؟ - خيلي عجيبه -
منظورت آزاد بودنه؟
بخصوص آزاد بودن
تو هيچ فرقي نکردي
تو هيچ فرق نکردي
ولي به ياد آوردن تو خيلي سخت به نظر ميرسه
تو الان با سبک باروک اينجا آشنايي
اين دستهاي گچي خوشه هايي از انگور را در دست گرفته اند
پشت اون دستها، تو برگهاي باغي رو مي بيني که
دوست دارن متعلق به ما باشن
هرگز به اين توجه کرده بودي؟
من هرگز تا حالا همچين راهنماي خوبي نداشتم
تو مثل يک قطب نما براي يک کشتي هستي
چيزهاي بيشتري هم هست، مي تونم نشونت بدم
اگر بخواي
با کمال ميل
توي اين هتل رازهاي زيادي وجود داره، نه؟
خيلي زياد
چقدر اسرار آميز
چرا منو اينجوري نگاه مي کني؟
به نظر ميرسه به ياد آوردن من، برات سخته
اولين بار که تو رو ديدم
در باغ هاي "فردريک باد" بود
تو از بقيه جدا شده بودي و تنها ايستاده بودي
پهلوي نرده هاي سنگي
يکي از دستهاتو به اون تکيه زده بودي و نصف دست ديگه ات بر روي سينه ات بود
تو به جاده خيره شده بودي
نزديک شدنه منو نمي ديدي
عاقبت قدمهاي من تو رو متوجه کرد
و تو سرت برگردوندي
من فکر نمي کنم که اون من بودم تو بايد اشتباه کرده باشي
سعي کن يادت بياد
ما نزديک مجسمه هاي سنگي بوديم
نزديکه پايه هاي مجسمه
يک مرد و زن، با لباس هاي دوره باستان
استيل آنها به ما اشاره ميکرد که آنها آدمهاي مهمي هستند
تو از من پرسيدي اونها کي هستند
من گفتم نمي دونم
تو شروع کردي به حدس زدن. اما من گفتم
اونها هم مي تونن به اندازه ي منو تو خوب باشن
بعدش تو خنديدي
من عاشقشم
حتي
عاشقه شنيدن صداي خنده ي تو هستم
بقيه ي مردم نزديک ما مي اومدن
شخصي به نام " استاتوت" به سمت ما اومد
اون گفت که اونا از خدايان يا
از قهرمانان اساطيري يونان هستن
يا شايدم اونها يک نشانه يا يک همچين چيزي باشند
تو به چيزي گوش نمي دادي
به نظر مي رسيد از اونجا خيلي دوري
يک بار ديگه چشم هاي تو از حال رفت و خالي شد
دوباره خيره شدي
خيره به جاده
يک، دو، سه، چهار، پنج
پنج، شش، هفت
يک، دو، سه
چهار، پنج
يک
دو، سه
يک
و يک بار ديگه ما از هم جدا افتاديم
اين غير ممکنه
بيا بريم توي باغ قدم بزنيم
فرانک هنوز نرسيده؟
اگر تو اول بازي کني، چطور؟
و من يک بار ديگر خودم رو
تنها
بين راهرو ها پيدا کردم
در ميان اتاقهاي ويران
در پشت ستونهاي بلند
در ميان گالري هاي بدون پنجره
در ميان آستانه ها
من اتفاقي راه خودمو توي اين راهروها پيدا مي کردم
در ميان اين راهروهاي پرپيچ و خم
و يکبار ديگه
توي اين هتل گرانقيمت همه چيز نابود شد
همه چيز خالي بود
سالن هاي خالي
راهروها...سالن ها...درها
درها...سالن ها
صندلي هاي خالي...مبل هاي تو رفته
پلکان...پله ها
پله ها يکي بعد از ديگري
جام هاي خالي از شيشه...جام هاي شيشه ايي
جام هاي سقوط کرده...يک پارتيشن شيشه ايي
نامه ها...يک نامه ي گمشده
کليدهاي آويزان شده از حلقه
کليد درِ شماره ي
307...309
305...303
چلچراغ ها
مرواريدها...آينه ها
راهروهاي خالي تا جايي که چشم کار مي کند
و باغ هم مثل بقيه ويران شده بود
اين سال گذشته بود آيا من تا اين حد تغيير کردم؟
يا اينکه تو وانمود مي کني منو نمي شناسي؟
يک سال قبل، شايدم بيشتر
حداقل تو تغيير نکردي
تو هنوز اون چشم هاي خواب آلود رو داري
همون لبخند... همون خنده هاي ناگهاني
اينجور که دستهايت رو باز کردي، ميخواي چيزي رو از خودت دور کني؟
يک بچه، يک شاخه؟
و به آرامي دستت را روي شانه هايت مي گذاري
تو هنوز از همون عطر استفاده مي کني
يادته
باغ هاي فريريشبد
تو تنها ايستاده بودي
تو به اون نرده هاي سنگي تکيه زده بودي
يکي از دستات روي اون نرده ها بود و دست ديگرت آويزان بود
تو به جاده خيره شده بودي
من به تو نزديک مي شدم
اما در فاصله ي کمي از تو متوقف شدم
و به تو نگاه کردم
تو الان صورتت رو به سمت من برگردوندي
اما هنوز به نظر نمي رسيد که تو داري به من نگاه کني
من به تو نگاه مي کردم
تو هيچ حرکتي نداشتي
من به تو گفتم که واقعا شبيه چي هستي
تو در پاسخ فقط لبخند ميزدي
براي اينکه چيزي بگم در مورد"استاتوت" سر صحبت رو باز کردم
من گفتم اون مرد ميخواد اون زن رو متوقف کنه
اون شايد متوجه يک خطر شده بود
بخاطر همين جلوي دوستش رو گرفته
تو پاسخ دادي
کسي که متوجه خطر شده، زنه است
اما يک چيز حيرت آور
که اون زنه بهش اشاره کرده
هر دو نظر مي تونه درست باشه
اون زن و مرد خونه ي خودشون رو ترک کردند
و مدتهاست که پياده دارن سفر مي کنند
اونا به لبه ي پرتگاه رسيدند
مَرده مي خواد که اونو از لبه پرتگاه دور کنه
زنه هم داره به امتداد اقيانوس در پهناي افق اشاره مي کنه
بعد تو اسم اونا رو از من پرسيدي
گفتم اسمشون مهم نيست
تو مخالف بودي
شروع کردي به حدس زدن اسم اونا
با دقت و فکر زياد
بعد من گفتم: که اونا مي تونن به خوشبختي من و تو باشن
يا هرکسي
براي اونا اسم نذار اونها مي تونن معني هاي ديگه هم داشته باشن
تو سگ رو فراموش کردي اون چيکار مي کنه؟
اين سگ مال اونا نبود اون ولگرد بود
ولي اون خيلي با بانو آشناست
اون بانو نيست
اين مجسمه محکمه چون پايه هاي اون کوتاه است
اونجا مجسمه هاي ديگه اي از زوج ها وجود داره که سگ هم ندارن
صورتهاي اونا رو به همديگه ست. اون خانمه با دستهاش لبهاي اون مرد رو نوازش مي کنه
ولي از نزديک تو متوجه ميشي، که او زنه به اون مرد نگاه نمي کنه... مياي؟
من نمي خوام برم اونجا خيلي دوره
خواهش مي کنم با من بيا
لطفا
بهت گفتم غير ممکنه. من هرگز تو فريدريشيد نبودم
خب شايد اونجا، يک جاي ديگه بوده
کاراستاد
مارين باد
يا " بِدن سالسا
يا حتي اينجا، تو همين سالن
تو اومدي دنبال من تا من بتونم اين چيزها رو به تو نشون بدم
اين تابلوها
تو مي توني اونجا اون مرد رو که هيچ حرکتي نداره
و اشاره ش به بازوي اون زن رو ببيني
ولي تو بايد در سمت ديگه اي باشي تا بتوني ببيني
اون مَرده داره اون خانم رو متوقف مي کنه
احتمالا اون متوجه يک چيزي شده...يک خطر
و داره با دستش جلوي اون رو مي گيره
ببخشيد آقا
من فکر ميکنم مي تونم براي شما در مورد اين توضيحات بيشتري بدم
اين چارلز سوم و همسرش رو نشون ميده
و البته که اين يک دوره نبود
اين پيمان قبل از قحطي رو نشون ميده و همچنين امتحان خيانت رو
و لباس هاي ساده که عرف دوره قديم بوده
تو منتظر من بودي
نه، من چرا بايد منتظر تو باشم؟
من مدت زيادي منتظر تو بودم
تو روياهات؟
تو داري دوباره از من فرار ميکني
منظورت چيه؟
من يک کلمه از حرفات رو نمي فهمم
اگر اونها فقط روياء هستند
چرا تو بايد نگران باشي؟
خب، بقيه داستانمون رو تعريف کن
ما بعد از ظهر يک روز دوباره همديگر رو ديديم
البته خيلي شانسي
نمي دونم
ما اين دفعه کجا همديگر رو ديديم؟
کجا؟
مهم نيست
تو با عده اي از دوستانت بودي
آدمهايي که من به سختي مي شناختمشون
و شايد تو هم اينجوري بودي
اونها در مورد چيزهايي صحبت مي کردند
که من اصلا چيزي در موردش نمي دونستم
تو احتمالا بيشتر از اون چيزي که مي دونستم مي دونستي
من به تو نگاه مي کردم
قدرت و تلالو صحبت کردن تو منو به اشتباه انداخته بود
من فکر کنم اون آدمها نمي دونستن که کجا هستن
انگار فقط من اينطور فکر ميکردم
و تو خودتو نمي شناختي
اما تو دائما از نگاه من دوري مي کردي
کاملا مشخص بود که تو اين کار رو
از عمد مي کني
من صبر کردم وقت داشتم
من هميشه فکر مي کنم که وقت دارم
وقتي که نگاه تو از من فرار مي کرد
من احساس مي کردم که اصلا وجود ندارم
براي اينکه تو رو مجبور کنم که به من توجه کني
سرانجام من چيزي گفتم
يک مقداري معترضانه وارد بحث شدم
که مي تونست تمام نگاه ها رو به سمت من معطوف کنه
من فراموش کردم که چي مي خواستم بگم
اين تو بودي که جواب منو دادي در يک سکوت ناگهاني
توضيح غلط من رو با يک حالت تمسخر و طنز جواب دادي
بقيه همچنان ساکت بودند
و دوباره احساس کردم که هيچکس حرفهاي تو رو متوجه نمي شه
شايد من تنها کسي بودم که داشتم به حرف هاي تو گوش مي دادم
براي شکستن سکوت
عده اي در مورد برنامه اي که براي عصر تدارک ديدن، صحبت کردن
براي فردا يا براي روزهاي آينده
يادم نمياد بعدش چي گفتيم
تو علاقه اي براي قدم زدن در پارک نداشتي
چون پاشنه هاي کفش تو، مناسب سنگ فرش هاي پارک نبود
يک روز يا شايدم بيشتر
تو پاشنه ي يکي از کفشهاتو شکستي
تو بازوي منو گرفتي
وقتي داشتي کفشت رو در مياوردي
پاشنه کفشت تقريبا از جا در اومده بود
ولي بخاطر يه تيکه چرم آويزون مونده بود
تو يک لحظه به اون نگاه کردي
يکي از پاهات از ديگري بلندتر شده بود
شبيه رقاص هايي بودي که در بار مي رقصيدن
من پيشنهاد دادم که اون يکي رو هم همونطوري کنيم
تو قبول نکردي
بعد من گفتم که من مي تونم شما رو بغل کنم و برگردونم
تو فقط خنديدي و هيچ جوابي ندادي
اينجور نبود؟
تو بايد کفش در دست پياده برمي گشتي
به سمت هتل
من دوباره شما رو ديدم
هرگز به نظر نمي رسيد که شما منتظر من باشيد
ولي از هر راهي که مي پيچيديم، همديگر رو مي ديدم
پشت هر درخت
کنار هر شاخه
و کنار هر آبشاري
انگار که توي اين باغ
فقط من و تو حضور داريم
ما در مورد همه چيز صحبت مي کرديم
در مورد نام مجسمه ها
تجسم شاخ و برگ ها
آب آبشار
يا چيزهايي که هيچ وقت در موردشون صحبت نکرده بوديم
مخصوصا يک شب
تو دوست نداشتي صحبت کني
اون شب من اومدم به اتاقت
اين ديوارها هميشه وجود دارند
همه جا، اطراف من
صاف، براق، رنگ شده ديوارهاي رام نشده
اين ديوارها هميشه هستند
و همينطور اين سکوت
من هيچ وقت توي اين هتل صدايي نمي شنوم
صداي هيچ کس رو
مکالمات در يک فضاي خالي جريان داره
انگار کلمات معنيه هيچي مي دهند
يا اصلا هيچ معني ندارند. در هيچ موردي
يک جمله وقتي شروع ميشه، در هوا معلق مي مونه
انگار که منجمد شده
شايد آنها کنار هم جمع ميشن
اينجا، يا هر جاي ديگر
اين زياد مهم نيست
گفتگو ها پي در پي تکرار ميشه
با همون صداي بي رنگ گذشته
پيشخدمت ساکت است
البته بازي ها، هم در سکوت انجام ميشه
محلي براي استراحت
نه صحبتي از کار هست
نه به چيزي فکر ميشه
و نه هيچکس به چيزي توجه مي کنه که شايد بتونه اين آرامش رو بهم بزنه
تنها چيزي که همه جا مشخصه
سکوتِ...سکوت
منم فکر کنم يادمه - باور اين خيلي سخته -
تو خودت اونو ديدي؟
در موردش شنيدم - پس فقط شنيدي -
بررسي اش آسونه
ما مي تونيم گزارش هوا رو توي هر روزنامه اي بخونيم
بياين بريم تو کتابخونه رو يه نگاهي کنيم
مي دوني من فقط چي رو مي شنوم؟
سال گذشته، تو همين موقع ها
خيلي سرد بود
انقدر که آبشار يخ زده بود
اما يه مشکلي بود
تو ازم چي ميخواي؟ مي دوني که غير ممکنه
يک شب
من اومدم به اتاقت
تنها بودي
خواهش ميکنم تنهام بذار
تنهام بذار
تقريبا نزديکِ تابستون بود
آره، حق با توئه
يخ...
محلي از اعراب نداره
زمانِ کنسرته
ممکنه دعوتت کنم؟
به کنسرت بريم؟
بعدا براي شام شما رو مي بينم
اين داستان قبلا تموم شده
فقط چند ثانيه ديگه...اون براي هميشه ثابت ميشه
توي يک پوشش مرمر
مثل اين مجسمه ها مانند اين باغ هايي که روي سنگ حکاکي شده
مانند اين هتل با اين اتاق هايي که الان متروک شده اند
تنهام بذار...
خواهش ميکنم
هرگز به نظر نميرسه که تو منتظر من باشي
اما از هر راهي که ميريم، به يکديگر برخورد مي کنيم
پشت هر شاخه
پاي هر مجسمه
کنار هر آبشار
انگار در اين باغ
فقط من و تو حضور داريم
با هم صحبت مي کرديم در موردِ
نام مجسمه ها
شکلِ شاخ و برگها
آب آبشار
رنگ آسمان
يا اصلا صحبت نمي کرديم
اما تو هميشه فاصله ات رو حفظ مي کردي
انگار که داري
وارد يه جاي خيلي تاريک ميشي
يا عجيب
بيا اينجا
بيا نزديکتر
خواهش ميکنم تنهام بذار
دوباره اين ديوارها، راهروها، درها
و پشت اينها هنوز ديوارهاي بيشتري هست
قبل از اينکه به تو برسم، قبل از اينکه به تو بپيوندم
تو نمي توني تصور کني که من چي راهي رو طي کردم
حالا تو اينجايي جايي که من آوردمت
تو هنوز مرددي ولي تو اينجايي، توي باغ
توي دستم. توي گوشم
توي چشمم. توي آغوشم
تو کي هستي؟
منو مي شناسي
اسمت چيه؟
اين مهم نيست
اين مهم نيست؟
تو مثل يک سايه اي
و منتظري تا من برسم
تنهام بذار
ديگه دير بود
تو ازم خواستي که ديگه بهت نگاه نکنم
البته ما دوباره همديگرو ديديم
فردا
يا پس فردا، يا روزهاي بعد
اين ممکنه تصادفي اتفاق افتاده باشه
من به تو پيشنهاد دادم که با من بياي
البته تو گفتي که غير ممکنه
اما مي دونستي امکانش هست
و الان ديگه نمي تونم کاري برات بکنم
آره...شايد
اوه، نه، من هيچي نمي دونم
چرا من؟ چرا اين بايد براي من باشه؟
تو منتظرم بودي
نه، من نه منتظر تو بودم نه هيچکس ديگه
تو منتظر هيچي نبودي
مگه مرده بودي؟
اين حقيقت نداره. تو هنوز زنده ايي
تو اينجايي و مي تونم ببينمت
يادته؟
حقيقت نداره
شايد
تو همه چيز رو فراموش کردي
حقيقت نداره
حقيقت نداره. تو اونجا رو ترک کردي
در اتاقت هنوز بازه
چرا؟ چه انتظاري از من داري؟
مگه چه زندگي اي ميخواي به من بدي؟
مسئله يه زندگيه ديگه نيست
در موردِ زندگي خودته
به ياد بيار
شب بود. آخرين شب
تقريبا تاريک بود
يک سايه ي ناشناس توي تاريکي کم کم نزديک ميشد
قبل از اينکه من بتونم چهره ي تو رو تشخيص بدم
من مي دونستم که اون تويي
وقتي منو شناختي. وايستادي
ما با هم فاصله داشتيم. چندين يارد
بدون هيچ صحبتي
تو مقابل من وايستاده بودي
شايد منتظر من بودي
مثل اينکه تو نه مي تونستي جلو بياي و نه مي تونستي برگردي
تو اونجا ايستاده بودي. محکم
بي حرکت
دستت روي شونه بود
و به من نگاه مي کردي
چشمان تو خيلي باز بود از الانم بازتر
لبهات از هم فاصله داشتند مثل اينکه مي خواستي چيزي بگي
يا فرياد بزني، يا جيغ بزني
تو ترسيدي بودي
دهنت رو يک کمي باز کرده بودي
چشمانت بازتر
دستت جلوي بدنت بود، مثل اينکه
منتظر کسي بودي
يا شايد براي جذاب شدن
يا دفاع کردن
انگشت هاي تو يک کمي مي لرزيد
تو ترسيده بودي
اون کيه؟
همسرت؟
شايد
اون دنبال تو مي گشت
يا مي خواسته فقط از اينجا رد بشه
اون در حال رسيدن به تو بود
اما تو هيچ حرکتي نکردي
مثل اينکه نيستي
اولش به نظر رسيد که تو رو نشناخت
اون خيلي آروم نزديک ميشد
يه چيز در مورد تو، اونو گيج کرده بود
يک قدم ديگر
تو به سمت اون نگاه کردي
اون تصميم گرفت که بره
و حالا
خيره به فضاي خالي هستي
تو هنوز داري اونو مي بيني
چشمهاي خاکستريِ او
سايه ي خاکستري اش
و لبخندش
و تو ترسيدي
تو ترسيدي اون برگرده يا اينکه هنوز اينجا باشه
وقتي من دوباره به اتاق تو اومدم
اتاق هاي شما از هم جدا شده بود
گذشته از اين، اون تو اين ساعت به اتاق بازي ميره
من به تو گفتم مي تونم بيام
تو جوابي ندادي
من ديدم تمام درها نيمه بازه
درهاي سالن
درهاي اتاق نشيمن، درهاي اتاق تو
من فقط کمي فشار دادم تا اونا باز بشن
و اونا رو يکي بعد از ديگري، پشت سرم بستم
بقيه اش رو خودت مي دوني
نه، من نمي دونم چي شد. من تو رو نمي شناسم
يا اون اتاق. يا اون رخت خواب يا اون آينه بالاي شومينه
کدوم آينه؟ کدوم شومينه؟ چي داري ميگي؟
آره... من هيچي نمي دونم
حقيقت نداره. من تو رو نمي شناسم
اگر حقيقت نداره. چرا تو الان اينجايي؟
آينه شبيه چي بود؟
هيچ آينه اي بالاي شومينه نبود
يه تابلو بود
فکر کنم يک منظره بود يک صحنه برفي
آينه بالاي دراور بود
يک آينه هم روي ميز آرايش بود
و يکي هم کنار مبل
البته
چه جور تختخوابي؟
احتمالا يه تخت دونفره
تو از پنجره چه چيزي رو مي ديدي؟
نمي دونم... پنجره
کدوم اتاق؟ من هرگز با تو توي اتاقي نبودم
تو نمي خواي يادت بياد
چون ترسيدي
تو اين عکس رو هم نمي شناسي؟
آره، نمي شناسم
نه، نمي دونم. من يادم نمياد
يادته کي اين عکس رو گرفت؟
داري دروغ ميگي
سال گذشته بود. من ازت خواستم بذاري اين عکس رو بگيرم
تو گفتي که خجالت مي کشي
آره...درسته
من خوب اون اتاق رو يادم مياد، جايي که منتظرم بودي
آره، يک آينه روي دراور وجود داشت
من اول تو رو توي اون آينه ديدم
وقتي که من آهسته در رو باز کردم
تو لبه ي تخت نشسته بودي
يک ردا با يک لباس شب سفيد پوشيده بودي
يادمه کاملا سفيد پوشيده بودي
حتي تو، اين حلقه دستت بود
نه، اينا ساخته ي ذهن توئه
من هيچ وقت رداي سفيد نداشتم
احتمالا يکي ديگه بوده
هر طور که دوست داري
اما من اون اتاق يادمه
و يادمه که تو توي پرهاي سفيد بودي
خواهش مي کنم، بسه
ديوونه شدي
"نه، لطفا"
من هنوز مي تونم صداي سال گذشته ي تو رو بشنوم
تو ترسيدي
تو ترسيدي...حتي بعدش
تو هميشه ترسيدي. اما اون شب من عاشق ترس تو بودم
من به تو نگاه مي کردم
تو شاکي شده بودي
من عاشقت بودم
يه چيزي تو چشماي تو بود
خيلي سرزنده بودي
بعدش...
براي اولين بار...
يادته
اوه، نه
احتمالا به زور نبوده
اما تو تنها کسي هستي، که مي دوني
چي شده؟
هيچي
تو خسته اي؟
آره، يه ذره، فکر کنم
خورشيد... همه چيز خيلي ناگهاني...
اگر بخواي مي تونيم برگرديم داخل
اگر تو بخواي
اون روز من از تو يه عکس گرفتم
و تو از من خواستي که يک سال اونو نگه دارم
شايد مي خواستي منو آزمايش کني
و يا اينکه منو بيزار کني
يا براي اينکه منو فراموش کني
ولي زمان
نمي گذره
من برگشتم تا تو رو پيدا کنم
غير ممکنه
طبيعتا
اما مي دوني که ممکنه
براي اينکه تو آماده بودي اونجا رو ترک کني
چطور اينقدر مطمئني؟
کجا مي تونستيم بريم؟
هرجايي. نمي دونم
ببين
بهتر اينه که از هم دور شيم
سال گذشته
نه، اين غير ممکنه
تو تنها ميري
و ما براي هميشه...
اين درست نيست
ما نمي تونيم از هم جدا بشيم
و براي هميشه تنها منتظر باشيم
اين درست نيست
تو ترسيدي
و الان ديگه خيلي ديره
اون اتاق تو رو ترک کرده
نمي دونم اينجا چه اتفاق بدي افتاده
لحظه اي قبل
پنجره ي تو به باغ باز مي شد
اما تو رفتن اونو نديدي
شايد اون بي سروصدا رفته
بعدش تو به رختخواب برگشتي
نمي دونستي که کجا مي خواي بري
تو مي خواستي به تختخواب برگردي و روي اون بشيني
خودتو روي اون انداختي
تو مي خواستي برگردي به تختخواب
بعد از چند ثانيه دراز کشيدن
شايدم چند دقيقه، مطمئن نيستم
نمي دونستي چکار کني
مستقيم به جايي خيره شدي
و مي خواستي به تختخوابت برگردي
به من گوش کن
يادته
لطفا به من گوش کن
آره، اينطور بود؟
آره، درسته. يک آينه ي بزرگ اونجا بود
انگار تو از نزديک شدن به اون مي ترسيدي
همانطور که اون از تو مي ترسيد
ولي تو نمي خواي حرف منو باور کني
کجايي؟ کجا رفتي؟
چرا هميشه تو ميخواي فرار کني؟ ديگه خيلي ديره
ديگه الان خيلي ديره، حتي بعدش
در ديگه بسته شده
نه، در بسته بود
به من گوش کن
تو ديگه چه دليلي مي خواي؟
يک عکس از تو رو نگه داشتم
اونو يک بعد از ظهر چند روز قبل از اينکه بري گرفتم
ولي وقتي من اونو به تو نشون دادم تو گفتي که هيچ چيزي رو اثبات نمي کنه
تو گفتي هر کسي مي تونه اين عکس رو گرفته باشه
هر زماني، هر جايي
يک باغ، هر باغي
من بايد به تو اون پرهاي سفيد رو نشون بدم
يک دريا از پرهاي سفيد که اطراف بدنِ تو بود
ولي تمام بدنت مثل اون رداي سفيد پوشيده از پر بود
مانند تمام هتل ها، مجسمه ها و باغ ها
ولي اين باغ براي من مثل باغ هاي ديگه نبود
هر روز
تو رو مي ديدم
يک بعد از ظهر بود
شايدم روز بعدش بود
من اومدم به تو بگم که بايد برم
نه، تو نمي خنديدي
ما فردا صبح ميريم و بر نمي گرديم
نه، اينطور نبود
آره، ما توي اتاق بوديم
ما بايد روزِ قبلِ رفتن، تصميم مي گرفتيم
شايد تو بي ميل بودي
من توي اتاقِ تو بودم
از کنارِ در، فقط تختخواب ديده ميشد
اما کمدِ لباس ها از ديد خارج بود
احتمالا تو کنار پنجره بودي
به باغ نگاه مي کردي
دقيقا يادم نمياد
من اونو ديدم که داره از پله ها مياد پايين
بعد از اينکه اون از پيش تو رفت
مگر اينکه يک روز ديگه بوده باشه هان؟
اون بعد از ظهر همه چيز خراب شده بود
پله ها
راهروها
پله ها
من هيچي يادم نمياد
من خودمم يادم نمياد
من هيچي يادم نمياد
من در زدم. تو نشنيدي؟
شنيدم. گفتم بيا تو
تو بايد يه ذره بلندتر صحبت کني
اين عکس چيه؟
خودت داري مي بيني اون يک عکس قديمي از منه
کي گرفته شده؟
نمي دونم. سال گذشته
کي گرفته؟
نمي دونم. احتمالا فرانک
فرانک سال گذشته اينجا نبود
خب شايد اينجا گرفته نشده
شايد در فريدريشبد گرفته شده
يا شايد يکي ديگه بوده
آره، شايد
امروز عصر چکار کردي؟
هيچي...مطالعه
من دنبال تو مي گشتم. کجاي باغ بودي؟
نه، توي سالن سبز بودم نزديک اتاق موزيک
مي دونم
اما من تو رو اونجا نديدم
تو مي خواي چيزي به من بگي؟
مضطرب به نظر ميرسي
من يکمي خسته هستم
کمي استراحت کن
به ياد داشته باش: ما براي چي اينجا هستيم
مي خواي بري بيرون؟
بايد برم به سالن تيراندازي
اين موقع؟
چرا نه؟
اندرسون فردا ميرسه
ما بايد با اون ناهار بخوريم
اگر تو برنامه اي نداشته باشي
نه، البته که نه. چه برنامه اي؟
پس تا شب
بعد از اينکه در بسته شد
تو سعي کردي تا صداي پاي اونو بشنوي
اما تو هيچي صدايي نشنيدي
در ديگه اي هم باز و بسته نشد
راه سالن تيراندازي از اتاق تو معلوم بود
پشت هتل
ولي تو نمي تونستي بدون باز کردن پنجره
مسير رو ببيني
تو صداي قدم هاي اونو روي سنگ فرش شنيدي
بدون اينکه احتياجي باشه که پنجره باز بشه
ولي اونجا سنگ فرشي وجود نداشت
يکي از دستها به سمت موي سر
و دست ديگر زير چانه
انگشت در دهان
مثل اينکه بخواد جلوي گريه رو بگيري
و الان يکبار ديگه اينجا هستي
نه، اين پايان درست نيست
من تو رو زنده ميخوام
زنده...همونطور که هرروز بودي
براي هفته ها، براي ماه ها
من هيچ وقت براي مدت زيادي جايي نموندم
آره، مي دونم
من نگران نيستم
براي روزها و روزها
چرا نمي خواي يادت بياد؟
تو ديوانه اي
من خسته ام
تنهام بذار
اين يک بازيه مسخره ست - تو حيله گري -
تو فقط اعداد فرد رو بر ميداري
اين کار قانونيه
کسي که بازي رو شروع ميکنه، بازنده است
من مطمئنم که سال گذشته فرانک بازي کرده
تو بايد بر اساس رديف هفتايي بازي کني
کدوم رديف؟
لطفا شروع کنيد
از کدوم دوست داري که من شروع کنم
اين يکي
خوبه
اوه
من باختم
کسي که شروع کنه، برنده ميشه
بايد از اعداد فرد استفاده کنه
کوچکترين عدد فرد
اين يک لگاريتمه
هر سري بايد يک رديف رو تغيير بدي
اين درست نيست
به اجبار نبود
يادته
روزها و روزها
هر شب
تمام اتاق ها مثل هم بود
ولي نه براي من اون اتاق براي من چيزه ديگه اي بود
اونجا در ديگه اي وجود نداشت
نه راهرويي، نه هتلي
نه باغي
نه حتي يک باغ
توي نيمه هاي شب...هيچ حرکتي در هتل نبود
ما همديگرو توي باغ ديديم
مثل هميشه
وقتي منو شناختي، وايستادي
ما از هم فاصله داشتيم هيچ حرفي وجود نداشت
تو کاملا در مقابل من بودي
مثل اينکه تو نمي تونستي توي هيچ جهتي حرکت کني
تو کاملا ثابت و بدون حرف بودي
دستهاي تو کنار بدنت بود
تو يک شنل تيره ي بلند پوشيده بودي
شايد سياه
بخاطر خدا گوش کن
ما الان نمي تونيم برگرديم
فقط يک کمي ديگه صبر کن
سالِ بعد، همين جا
همين روز، همين موقع
من با تو هرجايي ميام
چرا بيشتر صبر کنيم؟
التماس ميکنم. ما مجبوريم
يک سال زياد نيست
براي من اين چيزي نيست
گوش کن - چقدر بايد صبر کنيم؟ -
چقدر؟ چقدر؟
دارم بهت ميگم چرا
من خيلي منتظر بودم - لطفا آرومتر -
چرا ما بايد احتياط کنيم و بترسيم؟
فکر ميکني اين خيلي راحته؟
نمي دونم
و گذشته از اين
من خيلي شجاع نيستم
تو ديگه نمي توني اينو به تأخير بندازي
من از تو فقط چند ساعت وقت خواستم
چند ماه
چند ساعت
چند دقيقه
چند ثانيه بيشتر
مثل اينکه تو هنوز شک داري
براي اينکه از اون جدا بشي
از خودت
مثل اينکه تو سايه ي اون هستي
يکي داره مياد
بخاطر خدا ساکت باش
اگر عاشق مني، برو
تو ضعيف شدي
آره، چيزي نيست
الان بهتري؟
آره، من ميرم به اتاق خودم
ممکنه همراهيت کنم؟
ترجيح ميدم تنها برم
دارم ميرم
يکبار ديگر
راه خودمو توي راهروها
براي روزها، براي ماه ها
براي سالها براي ديدن تو باز مي کنم
بدون هيچ توقفي بين اين ديوارها
بدون استراحت
شايد من امشب برم و تو رو با خودم ببرم
الان يک سال از زماني که اين قصه آغاز شده مي گذره
انتظار من براي تو انتظار تو براي من
يک سال
تو نمي تونستي بري
زندگي در ميان اين معماري
از ميان اين آينه ها و ستون ها
درهاي هميشه نيمه باز
پله هاي پهناور
اين اتاق هميشه بازه
کجايي؟ عشق گم شده ي من؟
اينجا
اينجا هستم
پيش تو هستم، توي اين اتاق
نه، تو نيستي
نه، اين ديگه حقيقت نداره
کمکم کن
بهت التماس ميکنم، کمکم کن
دستم رو بگير
آره، تو داري بهتر ميشي
دستم رو محکم بگير
تو بايد کمي بخوابي
تو قبل از اينکه اکرسون برگرده بايد خوب بشي
يا پترسون
يا هر کسي که تو فردا با اون ناهار مي خوري
نذار من برم
خودت مي دوني که ديگه خيلي ديره
فردا من تنها ميشم
فردا اتاق تو رو خالي مي بينم
سردمه
تو به چيزي نياز نداري
هنوز نه
تو نمي دوني در طبقه پايين چه چيزي در انتظارته
تو هنوز خاطره ي اونو پاک نکردي
تو بايد اميدوار باشي که گريه ي تو از روي احساس نباشه
وقتي که اون مرد که شايد همسرِ تو باشه، برسه
مردي که شايد تو عاشقش باشي
کسي که تو امشب براي هميشه اونو ترک کردي
تو تمام چمدانهايت رو آماده کردي
و همه ي لباسهايت رو
ما تصميم گرفتيم که امشب بريم
ولي تو ميخواي يک شانس ديگه به اون بدي
مردي که هنوز به نظر ميرسه به اون وابسته اي
نمي دونم
من موافقم
اون مياد
براي اينکه تو رو برگردونه
هتل ويران به نظر ميرسه
همه دارن بازي مي کنن
بي حاليِ تو
يک بهونه براي نرفتن، به دستت داده
فکر مي کنم
من عنوان اونو يادم نمياد
اين قراره که دير تموم بشه
وقتي اون از اتاق خواب تو رفت
اون خواست که به تئاتر بره
تا با دوستانش لذت ببره
اون بايد قبل از اينکه بازي تموم بشه اونجا رو ترک کنه
اگر که ميخواد واقعا تو رو داشته باشه
تو لباس پوشيده بودي، آماده رفتن بودي
تو تنها منتظر اون نشسته بودي
در قسمتي از سالن سوئيت خودت
بخاطر چند تا چيز تو از من
خواستي که تا نيمه شب صبر کنم
من نمي دونم که تو اميدوار بودي اون بياد يا نه
براي لحظه اي، من فکر کردم شايد چيزي به اون گفتي
و قرار گذاشتي تا تو رو ببينه
يا شايد تو فکر کردي
من نميام
من سر موقع اومدم
هتل
حياط اين هتل به سبک فرانسوي ها تزئين شده بود
بدون هيچ درختي، گلي
يا حتي يک گياه
شن، سنگ ريزه، سنگ مرمر
مستقيم
رسمي
خالي از رمز و راز
در نگاه اول، به نظر ميرسه تو راه خودت رو گم کني
در نگاه اول
ميان راه هاي مستقيم
بين مجسمه هاي پابرجا گرانيت هاي محکم
حالا کجايي
تو براي هميشه راهت رو گم کردي
براي هميشه
در يک شبه خاموش
تنها با من
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.