..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شکار
‫به کارگردانی اُشیما ناگیسا
‫1945 - اوایل تابستان ‫دم‌دمای پایان جنگ اقیانوس آرام
‫سلام... این‌جایی که!
‫عمو
‫چطوری پاشدی ‫تنها تا این‌جا اومدی؟
‫از هواپیما پریده بیرون و ناکار شده
‫برید کنار، بچه‌ها!
‫حتی دل زَنگی‌ها ‫هم برای زن‌ها می‌ره!
‫ آره خب، او هم انسانه دیگه
‫منظورت یک جونِوَرِ فحله دیگه!
‫بخور!
‫از ریشه‌ی درخت که بهتره. بخور!
‫استاندار یک ناخن‌خشکیه که...
‫باید نونش بدیم تا دستورات برسه
‫این که نشد نامردی
‫خب باید یک جا نگهش داریم تا فرار نکنه
‫نگاه کن! آمریکایی‌ها طیارّه‌هاشون رو ‫دست کی‌ می‌دن!
‫اگه حرف بزنی، سرباز دشمن
‫به‌ت نون می‌دیم
‫اسرارتون رو بریز بیرون!
‫بهش نون بدیم؟
‫جالب می‌شه ها، تو خونه‌مون تیمارش کنیم
‫عین گاو؟
‫ساکت‌، بچه‌ها
‫چاره چیه. کلیدهای انباری رو بیار
‫فعلا همین‌جا محبوسش می‌کنیم
‫فکر خوبیه! تو دستت به دهنت می‌رسه، ‫می‌تونی به‌ش نون بدی
‫کی گفته فقط من باید نگه‌ش دارم؟
‫باید نوبتی نگه‌ش داریم
‫دیگه چی؟
‫فقط سه روز تو کوه و کمر ‫عقبش بودیم، حالا نونش هم بدیم؟
‫روزی یک چکه آب به‌ش می‌دیم و همین!
‫اما اگه بمیره؟
‫اون‌وقت مکافاتش مال ماست
‫اما اون‌جوری تقدیرنامه و پاداش می‌گیریم
‫پس این‌قدر غر نزنید!
‫یکی باید باشه که ازش مراقبت کنه
‫من که نمی‌کنم
‫چطوره بسپریدش به خانم‌ها؟
‫فکر خوبیه
‫ابله! این زَنگی مَرده ها
‫چه می‌کنی؟
‫هیساکو، هیساکو! چه می‌کنی؟
‫لازم نکرده تو مراقب او باشی!
‫آکی، کار خودته
‫من مراقب اون هیولا باشم؟
‫شاید کمی خوش‌رفتار شدی!
‫فقط دندون رو جگر بگذار، و ‫شب‌ها رو کنارش بیدار باش
‫از لطف همگی ممنون
‫استاندار خوشحال می‌شه
‫خاله
‫شب بخیر
‫نباید این‌جا بموونی
‫چرا؟
‫چون این‌جا عین جهنمه
‫جای جوون‌ها نیست
‫بگذار یک چیزی بهت بگم
‫عموت یک دیوه
‫با هیساکو، عروس‌ من هم رابطه داره
‫خانم، رخت‌هاتون رو آوردم
‫آکی، تو رو گذاشتن زنگیه رو بپایی؟
‫من دلم راضی نبود، اما ارباب تاکانو امر کرد
‫دلم نمی‌خواد کسی که دستش به ‫اون زنگیه خورده دور و برم باشه
‫بانو تاکانو، نفرمایید!
‫من فقط برای خدمت به شما این‌جا ام
‫نمی‌خواهی که باهاش ‫ گرم بگیری؟
‫فقط کارهای ضروری!
‫بگذارید من باز هم ‫نوکری‌تون رو بکنم
‫خیلی خوب، می‌تونی بمونی
‫این روهم بشور
‫شب بخیر
‫شب خوش، آقا
‫شیر بُزه، بنوش! بنوش!
‫برید بیرون بچه‌ها! تا ‫شما نگاه بکنید، لب نمی‌زنه
‫آخه ما می‌خواهیم نگاه کنیم!
‫حرف نباشه، مسئولیتش با منه!
‫نمی‌گذارم بهش دست بزنید
‫بنوش... یالا!
‫اول خودت بنوش تا یاد بگیره
‫اُسامو، این رو بده به زنگیه
‫احمق!
‫بهش برنج سفید نمی‌دی ها
‫این کارها برای ما تُنبون نمی‌شه
‫همین دو تا نون‌خور برای هفت پشتم بس بود
‫حالا یک شکم هم اومد روش!
‫باید خانواده سربازها رو ‫از این کار معاف نکردند؟
‫پدرت عوض این که ‫از صبح تا شب بنوشه
‫باید تو جلسه همین رو می‌پرسید!
‫اسامو، چند تا سیب‌زمینی از زمین تاکانو بدزد
‫- چند تا؟ ‫- به حرف بابات گوش ندی ها
‫حالا سیب‌زمینی یک دونه ‫و دوتاش چه فرقی داره؟
‫حالا که کسی نگاه نمی‌کنه، ‫می‌تونیم کلی زمین رو لخت کنیم
‫راه بیفت!
‫من هم می‌رم
‫عمو، می‌شه یک تکه از این چتر ‫مال من باشه؟
‫عمو، یک تکه از این چتر مال من باشه
‫برای چی؟
‫تا یک کیمونو باهاش بدوزم
‫گیرم که بدوزی، کِی فرصت می‌کنی بپوشی؟
‫همین‌جوری برای دلخوشی می‌خوام
‫این رو نگه داشتم تا تحویل پلیس نظامی بدیم
‫اما خب آخرش که می‌افته دست ‫استاندار
‫اگه یه تکه‌ش رو ‫برداریم، کسی بو نمی‌بره
‫می‌تونیم تکه‌تکه‌ش کنیم، ‫بعد ببریم شهر بفروشیم
‫مگه پول لازم داری؟
‫یک ساکی دیگه
‫چقدر دیگه می‌خوای بنوشی؟
‫به تو مربوط نیست
‫ببخشید...
‫خیر باشه؟
‫می‌خوام این رو با غذا تاخت بزنم
‫حتما!
‫قشنگه ها! باید به هیساکو بیاد
‫خیلی برق می‌زنه! مردم ‫می‌گن دختره اداییه!
‫یادگار مادرمه
‫همه جنگ‌زده‌ها همین رو می‌گن
‫دروغم چیه!
‫فقط می‌خوام یک چیزی بدم ‫این زندانیه بخوره
‫حالا ترش نکن تا یک نگاه بندازم
‫یک گونی می‌تونم بهت بدم
‫این که خیلیه! کم‌تر!
‫اصلا کیمونو به چه کار من می‌آد! ‫من که نمی‌تونم جایی بپوشم‌شون!
‫وقتی برگردی توکیو می‌تونی
‫عمو، تو رو خدا بخرشون!
‫خیلی ممنون
‫خیلی گرون دراومد
‫هیساکو، چقدر خسیسی تو!
‫باید هم باشم! باید کمی ‫سر کیسه رو سفت کنیم
‫خیلی بریز و بپاش می‌کنیم!
‫منظورت با منه؟
‫حرف رو بندازی زمین صاحبش...
‫عجب رویی داری! ‫مخصوصا که کم و کسری همنداری
‫خیلی پیش‌تر از اونکه تو عروس این ‫خانواده بشی، من با تاکانو دوست بودم
‫- که چی؟ ‫- هیساکو!
‫- بگذار حرفش رو بزنه، دنماتسو ‫- نخیر!
‫من برم... نوشیدن کنار او صفا نداره
‫این پسرِ...
‫پدرش این‌جا با خواهر من کار می‌کرد
‫در همین حد بگم که بچه‌ی همین خانواده‌ست
‫این هم یک ساکی ‫دیگه! ببر خونه بنوش!
‫خیلی ممنون
‫بریم خونه، اُسامو
‫اسامو، بیا این‌جا
‫بفرما
‫یکی دیگه بردار
‫اگه چیزی خواستی، من هستم
‫تا جایی که خودم از پسش بربیام، ‫کسی رو زحمت نمی‌دم
‫نیازی نیست چیزی برداری بیاری
‫می‌تونم کمی برنج بهت بدم
‫بگذار کمکت کنم
‫- نه، ممنون ‫- آخه خیلی سنگینه
‫طوری نیست
‫این‌قدر سخت نگیر
‫می‌خوام کمکت کنم
‫این موقعیت موقعیتی دیپلماتیکه
‫اُسرای خارجی نیاز به رسیدگی درخور دارند
‫با ورود پلیس نظامی
‫دستورات جدید به اطلاع شما خواهد رسید
‫تا آن هنگام، اسیر جنگی تحت الحفظ ‫می‌ماند تا فرار نکرده و خودکشی نکند
‫در صورت هرگونه سرپیچی ‫از دستورات، فرد مسئول...
‫و هم‌دستان احتمالی، سخت مکافات خواهند شد
‫خطاب به بازدارندگان خلبان ب-29
‫به محض نوشته شدن گزارش، ‫مشمول افتراق خواهید شد
‫یعنی باید نگه‌ش داریم؟
‫بله، با توجه به بخش 7457 فرمان پلیس
‫یعنی باید تا چندوقت باید نگه‌ش داریم؟
‫شش ماه، یک سال؟
‫بدجوری ضرر می‌دیم
‫نوشته تقدیرنامه می‌گیریم
‫اینکه فقط یک تکه کاغذه بابا!
‫تا حالا هم برنج خودمون رو گذاشتیم وسط! ‫انگار که چقدر داشتیم!
‫بیخیالِ دستورات!
‫گوش ندادی؟
‫پدرمون رو درمی‌آرن!
‫صبر کن ببینم...
‫هیچ‌‍کجاش ننوشته که باید ‫نون زنگیه رو بدیم!
‫معناش این نیست که ‫زحمتش به دوش استانداره؟
‫زیر بار نمی‌ره که!
‫انداختدش گَلِ ما!
‫فقط بلده گوشِ ما رو ببره!
‫اگه دستور رسمی نبود قضیه بالکل ‫فرق می‌کرد
‫می‌خواستم حرفِ آبرو و ‫حیثیت روستا رو پیش بکشم
‫آخه چیبگیم؟
‫- تقدیرنامه به هیچ دردی نمی‌خوره ‫- پس ما هم زیر بار نمی‌ریم
‫سیاهه رو می‌اندازیم بیرون!
‫هرکس همکاری نکنه دخلش اومده!
‫عوض داد و بیداد، ‫عین آدم درخواست کن!
‫مگر اینکه زنگیه رو برداری ببری خونه خودت!
‫خیلی خوب، بدین وسیله، ‫محترمانه استدعا می‌کنم
‫خب، چه کنیم؟
‫تا تصمیم ارباب چی باشه
‫چاره‌ای ندارم
‫خیلی خوب بود. معلوم بود ‫قبول می‌کنید
‫برای مردی غنی شما، یک زنگی کم یا زیاد ‫توفیری نمی‌کنه
‫ای ابله! کی گفته من باید تنهایی بهش برسم؟
‫باید نوبتی ‫ازش نگهداری کنیم
‫راستی
‫مقامات می‌تونند مخارج اضافی شما رو با...
‫با افزایش جیره یا کاهش قیمت‌ها ‫پوشش بدند
‫با شهردار در میون بگذارید
‫هرکدوم‌مون باید سهم خودمون رو بدیم
‫به من گفتن عاشق زنگیه شدی
‫پس می‌سپرمش دست خودت
‫زندانی دونه‌درشتیه. ‫نباید فرار کنه
‫چرا؟ جاسوسه؟
‫دیر نیست که پلیس.ن به بادِ کُتک بگیردش
‫تو این فاصله، حسابی بهش برس
‫نمی‌خوام اگه مرد از این و اون ‫حرف بشنوم
‫چی می‌خوای بگی؟
‫اون پاش که تو تله‌ست داره عفونت می‌کنه
‫آره، حسابی چرک کرده. ‫تا زانو!
‫آهای، زندونی! بیا این‌جا پات رو ببینم
‫خودت برو ببین!
‫ جونور گذاشته!
‫اگه بمیره، خونش به گردن ما نیست
‫مشنگ‌ها! این‌قدر مزخرف نگید!
‫خیلی خوب، این یک دستوره
‫تله رو باز کن
‫داداش‌بزرگه!
‫چه می‌کنید شما پسرها؟
‫بیایید بینیم نگاهش می‌کنه یا نه!
‫اگه تکون بخوره، می‌زنمش!
‫بس کن! تو خیلی پیری....
‫دامنت رو بیار بالا! ‫عوضش بهت برنج‌ می‌دم
‫ابله! از پشت نه!
‫بیارش بالا!
‫بیارش بالاتر!
‫بسه!
‫- شما کی باشی؟ ‫- خواهرزاده اربابه
‫ولش کن ببینم!
‫نکنه می‌خوای مال ‫خودت رو نشونش بدی؟
‫ب-29!
‫تخم‌جن‌های نُنُر!
‫بگید غلط کردیم تا ببخشیم‌تون
‫دیروز هم تو دیگ برنج ما قایم شده بودن!
‫بچه‌های همین جنگ‌زده‌ها ان دیگه
‫گرسنه که بشن هرچی دم ‫دست‌شون باشه می‌خورن
‫ما کاری‌تون نداریم. فقط عذرخواهی کنید
‫بگید غلط کردیم
‫فایده نداره. با ما هم همینجوری کردند
‫ما حتی به‌شون یک کوفته برنجی گنده دادیم
‫ز شما هم؟
‫حتما مادرشون یادشون می‌ده
‫مامان!
‫وضع ناجوریه اسامو، هان؟
‫اما بگذارید برن
‫به حکم ادب از شما ‫عذر می‌خوام، تکرار نمی‌شه
‫این تخم‌جن‌ها معذرت‌خواهی هم نمی‌کنند
‫بچه ان دیگه. اما خب، از حالا سرشون ‫به سنگ خورده
‫فقط که من نیستم
‫از تِپو و یویچی هم دزدی شده. ‫خونه‌ی شما می‌نشینند
‫بهتره حواست به جای ‫بازار سیاه، به این‌ها باشه
‫پس باز افتاد گردن ما
‫گفتی با همون «با جیره‌ی خودمون ‫سر می‌کنیم» و «محتاج کسی نیستیم»
‫نیت شما خوب بود. اما این می‌شه نتیجه‌ش
‫البته جا داره بگم
‫از بابت کج‌دستی این بچه‌ها دلخوری
‫اما کلی سیب‌زمینی ‫هم از زمین ما دزدیدند
‫می‌فرمایید مادره هم دزدی می‌کنه؟
‫نخیر، بیشتر از اونچه که این ‫سه نفر بتونند بخورند دزدیده شده
‫سوای این بچه‌ها، گمونم دست ‫بعضی از دهاتی‌ها کج باشه
‫دست بعضی از دهاتی‌ها؟ ‫می‌شه بگی منظورت کیه؟
‫به من اگر انگ بزنی، پشیمون می‌شی!
‫این قیل و قال برای چی‌چیه؟
‫همه‌ش محض یک شوخی بچگانه؟ ‫آخه تو این گَرما؟
‫کادُیا می‌گه میون ما، ‫چند نفر دزدند
‫تکلیف باید روشن بشه
‫- راست می‌گه! ‫- چی؟
‫کافیه!
‫همه‌ش زیر سر زنگیه‌ست!
‫یک لیست از اموال مسروقه بنویسید، ‫تا به بالایی‌ها درخواست غرامت بدم
‫هیچی از جر و بحث درنمی‌آد
‫فکر خوبیه ‫می‌اندازیم گردن زَنگیه!
‫نباید پای بچه‌ها رو بکشیم وسط
‫هنوز به ما شک دارید؟
‫به هر حال، با استاندار ‫این‌جوری در میون می‌گذارم
‫اگه بتونیم جمع و جورش کنیم، خوب می‌شه
‫بریم؟
‫آهای، زنگی!
‫از انباری ما بکش بیرون!
‫حتم دارم خوشت می‌آد
‫نه!
‫چه کارش دارید؟
‫می‌خواهیم نشونش بدیم چطوری برنج می‌کارند
‫احمق‌ها! اگه فرار کنه چی؟
‫عمرا به عقل این غول‌بیابونی قد بده!
‫ارباب، امشب یک جشن داریم...
‫با خانواده ‫تشریف می‌آرید؟
‫جیرو داره اعزام می‌شه، به زودی جنگ تمومه
‫چرا جنگ تموم بشه؟
‫ساکی هم هست؟
‫فراوون
‫ارباب تدارکش رو می‌بینه
‫موندم این زنگی درباره ‫شالی‌کاری ما چی خیال می‌کنه؟
‫آهای، سیاه زنگی...!
‫داریم برنج می‌کارم که شمکت رو سیر کنیم
‫نگاه کن، چهره من هم به سیاهی مال تو شده
‫من هم همین‌طور، هاچیرو!
‫آبش چه خُنکه ها! ‫چه حالی می‌ده
‫یک کیسه برنج بده، پدر
‫- برای چی؟ ‫- تا بدم پای یک زن
‫مسخره!
‫تو شهر، عوضِ برنج باهات می‌خوابن
‫مهم نیست
‫همین حالا هم یک نصفه‌ گونی ‫به ارباب بدهکارم
‫قلب من جای محبت هیچ زنی نیست
‫میکیکو، این‌جا چه می‌کنی؟
‫نگاه! توکیوئه! توکیو آتش گرفته!
‫توکیو نیست! یک جای دیگه‌ست!
‫حتم دارم توکیوئه!
‫نخیر، نیست!
‫ چرا، هست
‫برو به جهنم، توکیو! ‫بسوز و خاکستر شو!
‫این حرف‌ها چیه؟
‫حق‌شونه
‫خِرِف-توکیویی‌ها! بسوزید! بسوزید!
‫اسامو، مادر تو هم ‫زنده‌زنده می‌سوزه ها
‫در جهنم بسوز، مادر اسامو!
‫داداش، یعنی مادر من هم می‌سوزه؟
‫احمق نگذاشته بود از توکیو بره!
‫حقشه! بسوز و بمیر!
‫مرگ بر هرچی توکیویی!
‫از این آهنگ‌ها خوشت نمی‌آد، جیرو؟
‫یوچی، آخر برای جیرو زن جور نکردی؟
‫پول از کجا بیارم؟
‫چه بد شد، یویچی
‫آهای، دنماتسو
‫انتظارش رو داشتم
‫می‌خواهی دخترخونده‌م رو بسپرم به‌ش؟
‫به نام امپراتوری کبیر ژاپن، خیالی نیست!
‫ابله! اون زنِ یکی از سربازهاست!
‫دقیقا! برای همین هم وظیفه داره شبِ یکی ‫از سربازهای آینده رو بسازه!
‫آهای، برو خونه دوش بگیر و منتظر او باش
‫نرو، جیرو! وگرنه تا آخر عمرت ‫بدهکار دنماتسویی!
‫البته که بدهکار می‌شه، ‫من هم تا بدهی‌م صاف نشه ول‌کن نیستم!
‫بدهکار من، تا آخر عمر؟
‫اگر این جیروی فلک‌زده بره جنگ، ‫دو روز هم دووم نمی‌آره
‫من بمیر نیستم!
‫دنماتسو همچین پیشنهادی می‌ده تا...
‫یویچی!
‫مگه قدغن نکردم که همچین حرف‌هایی نزنی!
‫دست‌خوش به آقای کُکوبو جیرو
‫این هم از جناب کاغذباز!
‫کیف‌ همه‌تون کوکه؟
‫آره. توکیو داره می‌سوزه
‫با این وجود، جشن گرفتیم
‫اصلا توکیو نبود!
‫ممکنه ساختمون‌های استانداری بوده باشن؟
‫پس دیگه پلیس نظامی هم دود شده رفته!
‫باورم نمی‌شه جیرو فردا داره می‌ره جنگ!
‫نباید می‌رفتی!
‫توکیو نباشه، جنگی هم نیست
‫حتی اگر توکیو هم با خاکی یکی بشه
‫ژاپن تا آخرین سربازش ‫دست از جنگ برنمی‌داره
‫عالیجناب، امپراتور
‫در یک پناهگاهِ هوا-ایمن نزدیک کوهستانه...
‫اگه پ.ن نباشه که...
‫زنگیه رو الکی نگه داشتیم
‫این‌جوری حرف نزن
‫باید همون موقع کلکش رو ‫می‌کندیم. استاندار دروغ گفت
‫یعنی بابت این اخلاق مثال‌زدنی ‫تقدیرنامه نمی‌گیرید؟
‫این که نشد!
‫گفتی باید غرامت بگیریم... من هنوز منتظر ام!
‫اگه پلیس نیاد خودت باید حق و حساب ما رو بدی
‫همین حالا هم تسلیم برنج از گردن‌مون ساقطه!
‫حرف خود اربابه دیگه!
‫ای حرامزاده‌های دندون‌گرد
‫انگار که خبر ندارید ژاپن تو جنگه!
‫جیرو، به حرف این حرامزاده‌ها گوش نکن
‫مثل یک سرباز واقعی برای ارتش امپراتور بجنگ
‫اگه پاهام قطع بشه، دیگه ‫هیچ لباسی ندارم که اندازه‌م شه
‫مسخره! چی داری می‌گی؟
‫من می‌رم خونه
‫اگه ساکی نداری، دو تا شیشه خوب برات آوردم
‫راحت باش. عجله‌ای نیست
‫جیرو، هرچقدر دوست داری بنوش. ‫اما فردا جا نزن
‫هروقت که بوی دردسر ‫می‌شنوه، ساکی به خیک‌مون می‌بنده
‫بیا باهم لبی تر کنیم
‫حالا که شوهرت کشته ‫شده، باید غمت رو فروبنشونی
‫بیوه شدنت رو جشن بگیر!
‫من برم خونه، چشم بچه‌ها به دَره
‫بچه‌ها رو ول کن
‫گرسنه‌شون که بشه ‫یک چیزی از در و همسایه می‌دزدند
‫شما که بخشیدیدشون؟ نبخشیدید؟
‫البته. ما هوای دزدها، ‫گداها و زنگی‌ها رو داریم،
‫اما بیوه‌ها رو یک جور دیگه دوست داریم
‫ناراحتی دیگه، مگه نه؟
‫شوهرت مُرده
‫شوهر من نمرده!
‫دست از سر زن من بردار!
‫زن تو نیست... ‫معشوقه اربابه
‫غیر از اینه؟
‫ماجرا چیه؟
‫دهاتی‌ها همیشه بلای جونِ ‫پناه‌جوها می‌شن، مگه نه خانم ایشی؟
‫هی، بروکرات! هنوز سنگ‌ها رو وانکندیم ها!
‫چه سنگی؟ ‫زنگیه رو می‌گی؟
‫خورد و خوراکش با شماست!
‫اینهمه داد و قال برای چیه! ‫حرومزاده‌های ناخن‌خشک
‫چی شد؟
‫اگه پات قطع نشده بود الان بیکار بودی!
‫یادت رفته التماس ارباب رو می‌کردی ‫تا بگذاره...
‫تو آشپزخونه کار کنی و از چاه آب بیاری؟
‫که چی؟ اون مال خیلی وقت پیش بود
‫برای همینه از دهاتی‌ها بدم می‌آد!
‫در هر حال، باید یک فکری به حال زنگیه بکنیم!
‫وگرنه، وبال گردن خودته!
‫چرا امشب پیله کردی به من؟
‫بحث رو عوض نکن! همین که گفتم!
‫چشم! برای شما دهاتی‌های نازنین ‫هرکاری بتونم می‌کنم
‫تو که باکره نبودی
‫که چی؟
‫ یه معشوقه تو توکیو دارم... داشتم
‫سربازه فرار کرده؟
‫اون پرچم عجیب چیه؟
‫اون کیه باهات؟
‫از اون اول هم به زنگیه مشکوک بودم
‫همه‌چی زیر سر همین زنگیه‌ست
‫چرا همه‌چی زیر سر همین زنگیه‌ست؟
‫تو خبر داری داداشم کجاست؟
‫یشب باهاش بودی
‫چی داری می‌گی؟
‫راستش رو بگو
‫من چه بدونم... آدمی مثل او....
‫نمی‌دونی؟ چاخان!
‫ون ابله از ترس جونش فرار کرد!
‫راستی؟
‫توکیویی‌ها همه منافق ان!
‫به همه می‌گم چی شده!
‫می‌خوای همه بفهمن داداشم باهات خوابیده؟
‫هاچیرو!
‫پسره‌ی ابله!
‫به کسی که نگفتی؟
‫میکیکو، تو دیگه چجور دختری هستی؟
‫اون که دیگه دختر نیست!
‫پسره‌ی بی‌حیا!
‫ اگه از دِه ننداختمت بیرون!
‫ به شما مربوط نیست، خانم!
‫مربوطش می‌کنم!
‫خداوندا، روبَه‌خدای، ‫تویوکاوا ایناری از میکاوا
‫خداوندا، گورکن‌خدای... ‫اگر صدایم را می‌شنوی خودت را نشان بده!
‫چرا برادر هاچیرو غیبش زده؟
‫«زَن...
‫...گی»
‫خسته نشدی همه‌ش حواست به اونه؟
‫من که پاک بُریدم!
‫این‌جا دیگه جای من نیست
‫آخه چجوری گه‌کاری زنگیه رو جمع می‌کنی؟
‫گم و گور شدن برادرت زیر سر خودشه!
‫باید بمیره!
‫بمیر!
‫کافیه!
‫برو تر و تمیز کن!
‫از چیزی ناراحتی؟
‫نمی‌خوام حرف بزنم!
‫دهاتی‌ها هرچی می‌خوان بگن بگن، من پشت تو ام
‫پشت من؟
‫می‌خوام کمکت کنم
‫پس به همه بگو که برادرم ‫به خاطر تو گم و گور شده
‫من هیچ‌کاره ام
‫پس کار کیه؟
‫همه می‌گن کار زنگیه‌ست!
‫امکان نداره!
‫بسه دیگه!
‫میکیکو، این‌جا چه می‌کنی؟
‫او هیچ کاری نکرده
‫دختره به داداشم گفته دربره!
‫نکن!
‫دیگه همچون‌ حرف‌هایی نمی‌زنه!
‫می‌زنم! صد بار دیگه هم می‌گم
‫خواهرزاده‌ت با برادر من...
‫نرو!
‫چی؟
‫امشب نرو دیدن او!
‫چی داری می‌گی؟
‫حرامزاده!
‫بلایی سرش بیاری من خودم رو می‌کشم!
‫اصلا هرچی!
‫به چی می‌خندی؟
‫به دوزخ خوش آمدی
‫دوزخ روی زمین!
‫یک نامه برای پسرم، یوشیما، نوشتم
‫نوشتم «پسر بی‌نوا، زن من از حیوان هم بدتره»
‫«بازگشت تو بی‌فایده‌ست، بی‌آبرو شده ای»
‫می‌خوای من رو بکشی؟ بفرما
‫بس کنید، ارباب!
‫دستم... آخ!
‫احمق بدردنخور! ‫به مرگ سختی خواهی مُرد!
‫یویچی!
‫اگه پوستت رو دوست داری کاری بکن!
‫گوش به فرمان ام، ارباب!
‫تقصیر همسرتون نیست، آقا
‫وحشی‌ها!
‫خفه!
‫می‌کشمت!
‫می‌خواستید سیاهه رو بکشید؟ ‫بفرمایید!
‫کثافت! این چه کاری بود؟
‫چرا وا دادی؟
‫دلش نمی‌خواد او رو بزنه
‫خانم، شما دخالت نکنید
‫نه!
‫این کار رو نکن!
‫هاچیرو! بس کن!
‫بس کن!
‫دخترم رو پس بدید!
‫خانم ایشی، زنگیه فقط می‌خواست ‫جونش رو نجات بده، از قصد که هلش نداد
‫این دیو شما رو افسون کرده!
‫اگه کشته بودیمش، الان ‫همچین اتفاقی نمی‌افتاد
‫باید به بالایی‌ها اطلاع بدیم
‫نظر شما چیه، ارباب؟
‫تا دوباره به‌مون رکب بزنند؟ ‫همه‌ش وقت تلف کردنه
‫پس چه کنیم؟
‫طرفْ دشمنِ ماست
‫باید همون موقع می‌کشتیمش
‫قبل از اینکه بریم پیش مقامات...
‫باید حرف همه‌مون یکی بشه
‫بیایید دشمن رو بُکشیم!
‫موافق ام! ‫یک گلوله صاف وسط مغزش!
‫نمی‌شه که هرکاری دلمون می‌خواد بکنیم
‫تصمیم با شماست، ارباب. ‫زنگیه هم تو انبار شماست
‫هرکاری می‌خواهید بکنید
‫اصلا ببرید گوشتِ ‫سیاهش رو تو بازار سیاه بفروشید
‫بکشیدش! بگذارید بکشمش!
‫بسه!
‫بکشیدش!
‫جسارته، می‌شه یچیزی بگم؟
‫همین زنگیه بود که دل جیرو ‫رو خالی کرد و فراریش داد
‫تنها توجیه همینه!
‫نیست؟
‫نه، جیرو به خاطر زنگیه فرار نکرده
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫- به خاطر زنگیه نبود که او ‫- دختره‌ی جلف!
‫اصلا دختر این‌جا چه می‌کنه! ‫بیا ببینم!
‫واسه جلسه کمی زود نیست؟
‫بروکرات دلقک! ‫باید با زنگیه چه کنیم؟
‫مگه چه کرده؟
‫یک بچه رو کشته!
‫همه‌ش تقصیر توئه که ‫نمی‌تونی تصمیم بگیری
‫ن هم برای همین اینجا ام
‫حالا، تصمیم‌ چیه؟
‫مقر پلیس نظامی رو زدن. ‫تو دولت محلی هم سگ صاحبش رو نمی‌شناسه
‫یا می‌بریم زندونی رو زنده تحویل‌شون می‌دیم
‫یا می‌آن دنبال جنازه‌ش، اگه مرده باشه
‫ابله‌های بی‌مصرف!
‫نماینده‌های ما آدم‌های خوبی ان!
‫وعیده‌وعیدهاشون چی؟
‫غرامت ما، پول‌مون؟
‫حالا که دیگه پلیسی نیست، ‫از کی می‌شه انتظار داشت؟
‫این تصمیم تو بود! من که ‫نمی‌خواستم از او نگهداری کنم!
‫خون این دختره به پای این لات جنابعالیه!
‫من فقط اطاعت امر کردم
‫اما این وسط ما ضرر کردیم!
‫فقط همین رو داری بگی؟
‫در نظر داشته باشید که من فقط پیامرسون ام!
‫یک پیام هم برای دنماتسو دارم
‫برای من؟ بخونش بی‌زحمت
‫«تسوکادا ماتسوئو قهرمانانه ‫در اُکیناوا جان باخت»
‫به‌ت تسلیت می‌گم
‫عجب شغل مسخره‌ای دارم من!
‫بیایید براش دعا کنیم
‫آره، بیایید همه براش دعا کنیم
‫بیایید برای ‫قهرمان جانباخته دعا کنیم
‫هم او که جان خویش را در ‫میدان نبرد فدای امپراتور کرده است
‫یک دقیقه سکوت!
‫خدایا! آخه چرا تو باید می‌مردی؟
‫ماتسو، بگو ببینم
‫بدون تو چجوری سر کنیم؟
‫علف‌ها رو که پیشاپیش کندیم ‫و برنج کاشتیم
‫و بعد هم نوبت گندمه!
‫اما سال بعد، بدون تو چه کنیم؟ بگو!
‫یعنی سال دیگه هم چهاردست‌وپا ‫می‌ریم توی شالی‌زار؟
‫دیگه خسته شدم!
‫عجب احمق‌هایی هستید شماها!
‫نمی‌تونم دلم رو باهاتون صاف کنم!
‫خفه شو! پیرزن احمق!
‫می‌دونیم ناراحتی، اما پسرت ‫مثل یک قهرمان در راه وطن مُرد
‫سرنوشتش همین بود
‫از تک‌تک‌تون کفری ام!
‫وقتی شما لیلی به لالای اون زنگیه می‌گذاشتید
‫پسر من داشت تو میدون جنگ جون می‌داد
‫همه‌ش هم به خاطر همین دشمن کثافت!
‫راست می‌گه! اصلا قدم ‫این یارو برامون نحس بود
‫از چه روی نگه‌ش داشتیم؟
‫از روی ناچاری. ‫فقط به خاطر این کاغذباز مشنگ!
‫چاخان!
‫ارباب نگه‌ش داشت! اون ‫هم به امید پاداش گرفتن از ارتش!
‫همه‌ش تقصیر اونه!
‫جرئت داری یک بار دیگه بگو!
‫چاره‌ای نداشتم! همه‌ش به خاطر خیر مردم بود!
‫اون‌وقت شما به من...
‫بد و بیراه می‌گید؟
‫راستی که مسخره‌ست!
‫برای خیر مردم؟
‫شنیدید این دندون‌گرد چی گفت؟
‫- پیرزن دیوانه! ‫- خفه شو، کثافت!
‫با چه جرئتی به زن من دست زدی؟
‫اون زنگی کثیف رو بکشید
‫نگهداری این جانور جز مصیبت ‫چیزی برای ما نداره!
‫تو ندیدبدید کثافت چطور با زن من ‫مثل جنده‌ها رفتار می‌کنی؟
‫دنماتسو!
‫عصر به عصر ساکی ‫من رو مفت‌مفت می‌نوشی
‫یک بطری هم وقتی می‌ری ‫خونه با خودت می‌بری
‫بعد این‌قدر رو داری ‫که به من می‌گی خسیس؟
‫فقط من نمی‌گم که. همه می‌گن!
‫زنگیه رو هم به همون دلیلی نگه داشتی ‫که به من ساکی می‌دی، همه‌ش رو حساب کتابه!
‫دنماتسو! عجب بی‌چشم‌ورویی
‫ من بی‌چشم‌ورو ام؟
‫من از خودم راضی؟
‫من فقط پسرم رو تو جنگ از دست داده ام!
‫می‌دونم!
‫اما دلیل نمی‌شه به ارباب بد و بیراه بگی!
‫این الم‌شنگه چیه که به پا کردی؟
‫الم‌شنگه؟ با داغدیده اینجوری حرف می‌زنن؟
‫باید سه برابر اون‌چه رو که خرج زنگیه ‫کردیم، پس بگیریم!
‫خودت قول دادی، رئیس! ‫دبه درنیار!
‫باید از جیب خودش بده
‫ببخشید، ولی این کم‌ترین ‫کاریه که می‌شه کرد
‫دست‌کم تا دِروی بعدی
‫موافق ام
‫احمق‌ها! با این‌همه لیچار که بار من کردید
‫لیاقت‌تون هیچی نیست!
‫خودتون یک فکری به حال خودتون بکنید!
‫اونی که پول داره، شمایید ارباب!
‫زنگیه تو انبار شماست، ‫انبار هم پر از آذوقه‌ست!
‫یک‌خرده‌ش رو هم به ما بدید!
‫این برنج حاصل عرق ریختن ماست!
‫دیگه کافیه!
‫گول این سیاهه رو نخورید!
‫اگه بین ما تفرقه بندازه... ‫غش‌غش به ریش‌مون می‌خنده ها!
‫هیساکو! آب
‫چرا عوض کل‌کل، به هم کمک نمی‌کنید؟
‫به‌دردنخورها!
‫اگر شما نمی‌تونید تصمیم بگیرید
‫خودم دست‌تنها زنگیه رو می‌کشم!
‫امروز و فردا کنیم که چی؟
‫بریم سرش رو ببریم!
‫صبر کنید!
‫برم تفنگم رو پر ‌کنم
‫بریم بُکشیمش
‫بعدش! برنج رو بین‌تون تقسیم می‌کنم
‫اما فعلا، باید آب دست‌مونه بگذاریم ‫و زنگیه رو بکشیم
‫تا صلح و آشتی به روستا برگرده
‫بریم فراریش بدیم سمت کوهستان!
‫شما تخم‌جن‌ها اون‌جا چه غلطی می‌کنید؟
‫باید در رو کیپ کنیم!
‫یک تکه چوب می‌خواهیم
‫هاچیرو... باز کن!
‫اسامو، اون چوب رو بردار!
‫چه مرگت شد؟
‫تیر نزن!
‫خیلی خطرناکه
‫اسامو، از اون زنگی فاصله بگیر، احمق جون!
‫می‌شنوی؟
‫پسر خوبی باش! برو اون‌ور!
‫ازش فاصله بگیر!
‫حرف گوش کن، اسامو!
‫به حرفش گوش نکن!
‫ابله!
‫اسامو، بچسب به زنگیه!
‫می‌شنوی؟
‫شنیدم! جم نمی‌خورم!
‫آخه چرا این‌جوری شد؟
‫عجب‌ها!
‫چه گرفتاری شدیم!
‫تو اصلا بلد نیستی اسلحه دست بگیری!
‫نگاه کن!
‫نکن!
‫یک گلوله دیگه می‌خوام!
‫این‌قدر از اسامو بدت می‌آد؟
‫خفه!
‫همیشه فکرش رو می‌کردم
‫این‌قدر از اسامو بدت می‌آد که دلت می‌خواد ‫خونش رو بریزی!
‫این‌قدر مزخرف نگو!
‫بگذار حرف بزنم
‫اسامو پسرته!
‫خواهرم رو حامله کردی! ‫برای همین ازش بیزاری!
‫این هم از اون قصه‌های دنماتسوئه!
‫دروغ‌گو!
‫اون‌موقع که خواهرم تو خونه‌ت کار می‌کرد، ‫شکمش رو آوردی بالا!
‫اما انداختی گردن نوکرت...
‫و بعد هم جفت‌شون رو فرستادی توکیو!
‫اما اسامو بچه‌ی خودته!
‫همه‌ش حرف مفته!
‫کو مدرک؟
‫دنماتسو، چرا چیزی نمی‌گی؟
‫زبون به دهن بگیر احمق جون!
‫هرچی دستت می‌آد رو می‌بافی به هم!
‫مستِ خرفت!
‫با پول و ساکی دهنت رو بسته!
‫لعنت بر شیطون! دارم راست می‌گم!
‫خفه بمیر!
‫ماسو راست می‌گه!
‫من با چشم‌های خودم دیدم!
‫همین‌جا تو انباری بودند! همین‌جا ‫که حالا زنگیه هست!
‫دخترک تو روش دراومد، ‫اما اون نامرد به‌ش تجاوز کرد!
‫خودم دیدم!
‫قحبه‌ی خل‌وضع! برگرد خونه!
‫ماسو راست می‌گه!
‫توکیو فرستادنش، فکر من بود
‫- عین صداقت بود ‫- برو خونه!
‫این دنیای شما عجب جهنمیه!
‫عجوزه‌ی پیر!
‫ماسو، بیا این‌جا
‫من واقعا می‌خواستم با خواهرت ازدواج کنم
‫- دروغ‌گو! ‫- نه، دروغ نمی‌گم!
‫می‌خواستم اول از شر اون عجوزه راحت بشم ‫و بعد با خواهرت وصلت کنم
‫پس چرا نکردی؟
‫وضع جیبم چنین اجازه‌ای نداد، ‫دستم تنگ بود
‫اگه با خواهرت ازدواج می‌کردم، ‫بزرگ فامیل شما می‌شدم و کارم زار بود!
‫این‌ها همه بهانه‌ست
‫اُیوشی خودش رو تقدیم من کرد، ‫چون چشمش دنبال پولم بود
‫شوهرت رو نگاه کن
‫ده سال آزگاره به خرج من زندگی می‌کنه
‫ده سال آزگاره داره همین رو می‌گه
‫ده سال کنار نابود شدن زندگی یک زن، هیچه
‫تازه این وسط من رو هم مِی‌خواره کردی!
‫من تو شهر کار فوری دارم
‫ببخشید، باید برم
‫خوش باشید، جماعت
‫کمکم می‌کنی؟
‫که چه کنیم؟
‫می‌خوام در رو بشکونم و برم سراغ زنگیه
‫پس اسامو چی؟
‫می‌خوای بگذاری همون‌جا بمونه؟
‫از کجا بدونیم زنگیه چه می‌کنه؟
‫اگه کاری نکنیم که نمی‌فهمیم
‫اگر کسی مرد عمل نیست، ‫خودم تکی برم
‫نکنید! برید ببینم!
‫ادامه بدید!
‫اجازه نمی‌دم تو زمین من دفنش کنید
‫اما خب تصمیم جلسه همین بود
‫نخیر!
‫پس چه‌کارش کنیم؟
‫نباید این لندهور خاک‌مون رو نجس کنه!
‫بندازیدش اون‌ور کوه!
‫بزنید به چاک، بچه‌ها!
‫هنوز ناخوشی؟
‫می‌گه کمی درد داره
‫راستی؟
‫یالا، برید خونه!
‫چاره‌ای نداریم، باید داستان ‫رو همین جا چالش کنیم...
‫یا این غول سیاه رو همین‌جا خاک کنیم، یا...
‫از این‌جا دورش کنید!
‫تدفین بدون مراسم هم عجیبه ها
‫مقامات می‌آن سراغش، تو ‫این فاصله یک کاریش می‌کنیم!
‫می‌دونم. اما همین‌جوری ‫خاک بریزیم روش کافیه؟
‫- دست‌کم باید یک سوترا بخونیم ‫- باید براش هورا بکشیم
‫هرچی نباشه در لباس سربازی مُرده
‫ما یک دشمن رو کشتیم
‫همه در پیشگاه مرگ برابریم
‫به سلامتی امپراتور! ‫هورا، هورا، هورا!
‫آهای، اون‌جا چه می‌کنید؟
‫خفه شو! وگرنه تو رو ‫هم کنارش خاک می‌کنیم
‫جنگ تموم شد! جنگ تموم شد!
‫چی چی؟
‫جنگ تموم شد!
‫همین که خبر رسمی رو شنیدم اومدم این‌جا
‫ امپراتو هم تصدیق کرد، جنگ تموم شد!
‫البته خودم سر درنیاوردم، ‫اما رئیسم تصدیق کرد
‫خیر سرت تو کهنه‌سربازی؟ احمق!
‫جنگ فقط وقتی تموم می‌شه که ‫ژاپن پیروزشده باشه!
‫آخه الان مسئله اصلا این نیست
‫امپراتور کنفرانس پوتسدام رو پذیرفته
‫بنابراین جنگ تمومه
‫خدایا!
‫حالا باید چه کنیم؟
‫نمی‌دونم
‫گمونم که امپراتور به زودی ‫تکلیف رو معلوم می‌کنه
‫ژاپن جنگ رو باخت
‫از کجا می‌دونی؟
‫نمی‌فهمم!
‫رو چه حساب؟
‫شاید حق با او باشه!
‫عجیبه!
‫همه‌ش می‌گفتن که تا آخرین قطره خون...
‫در نبرد نهایی، روی خاک ‫خودمون، خواهیم جنگید!
‫بهترین کار اینه که ‫به زندگی‌مون برسیم
‫انگار نه انگار
‫که این یارو زنگیه اصلا وجود داشته!
‫نظرت چیه، کادویا؟
‫فراموش کردنش برای من ‫کاری نداره، اما برای بقیه...
‫دیروز مقامات فرمان جدیدی دادن
‫باید تمام مهمات‌مون رو ‫تحویل نیروی اشغالی بدیم
‫آمریکایی‌ها به ژاپنی-جماعت اعتماد ندارن
‫می‌ترسن مبادا سر به شورش برداریم!
‫اگر از ماجرای زنگیه بو ببرند، ‫ممکنه بد مصیبتی به سرمون نازل شه!
‫آهای، صبر کن ببینم
‫مگه ما چه خطایی کردیم؟
‫به‌ش برنج سفید دادیم
‫بعد خودمون سیب‌زمینی می‌خوردیم!
‫حتی شیر بز دادیم! ‫دیگه چه می‌کردیم؟
‫خه طرف مُرده!
‫ما فقط اطاعت امر کردیم
‫تو بودی که او رو کشتی!
‫تا وقتی نگفته بودی «هرکاری ‫می‌خواهید بکنید» که زنده بود!
‫بعدش سربه‌نیست شد!
‫خیلی خوب. پس همین رو به محکمه ‫توضیح بدید
‫حتما!
‫،«برنج‌تون رو تحویل بدید» ‫چشم «سرباز بشید»، چشم «بمیرید» چشم
‫تنها کاری که از ما برمی‌آد «چشم» گفتنه
‫شک ندارم دادگاهی می‌شیم!
‫به زودی معلوم می‌شه کی تقصیرکاره
‫حتی اگر بخواهیم چیزی رو لاپوشونی کنیم، ‫باز هم نمی‌شه جلوی شایعات رو گرفت
‫راستی؟
‫یعنی ما رو این‌جوری شناختی؟
‫من که همین حالا هم فراموشش کردم
‫نگار که اصلا زنگیه رو ندیدم
‫دهن‌گشاد! چقدر حرف می‌زنی!
‫من هم فراموش کردم! ‫اصلا چیزی ندیدم!
‫پس تموم شد و رفت
‫بیایید قسم بخوریم که پیش هیچکس ‫نم پس نمی‌دیم
‫به پیرمرده می‌گم
‫پس، قطعی شد
‫خانم‌ و بچه‌ها رو هم توجیه کنید
‫پس دست توافق می‌زنیم، آقایون!
‫ممنون
‫خانم ایشی، این تصمیم درباره‌ی شما هم ‫صادقه
‫از بابت مهمان‌نوازی‌تون ممنون
‫برام مهم نیست پناه‌جوها ‫می‌رن توکیو، یا جهنم
‫ناقابله، اما بفرمایید
‫هیساکو، غذا رو بیار
‫همه‌چی روشن شد؟
‫بیایید امشب دار و ندار ارباب رو بنوشیم
‫پس، صلح و آشتی رو...
‫جشن می‌گیریم
‫ولش کن!
‫همه‌چی تموم شد! بیا پیش ما!
‫مقامات به این نتیجه رسیدن که بی‌گناهی. ‫نگران نباش
‫حتما خسته ای، لبی تر کن
‫ما حرف زدیم و تصمیم گرفتیم
‫که هرچیزی رو که در دوران جنگ ‫پیش اومده فراموش کنیم، حتی تو و زنگیه رو
‫- فراموش کنید؟ ‫- نگران نباش
‫جنگ تموم شد
‫صلح و صفا رسیده
‫جیرو، تو نه تنها هیکل گنده‌ای داری، ‫که خیلی هم شجاعی
‫واقعا که دست‌خوش! تمام این مدت ‫قایم شده بودی!
‫یعنی می‌تونی باز هم ‫بدون گیر افتادن قایم بشی؟
‫من دست به قایم شدنم خوبه، بیخِ ‫گیاه‌ها رو می‌خورم و حال می‌کنم!
‫اگه لازم باشه، باز هم می‌تونی قایم بشی؟
‫مثلا اگه نیروهای اشغالی به‌مون بند کردند...
‫متوجه ام
‫فکر خوبیه
‫همه‌‍چی رو می‌اندازیم گردن جیرو
‫و اگه پنهون بشه، دیگه از ‫بابت آمریکایی‌ها هم نگران نیستیم
‫وایستید، ارباب
‫جیرو هیچ‌کاره‌ست
‫فقط می‌خواهیم لطفی در حق‌مون بکنه
‫نمی‌فهمم!
‫نگران نباش، اگه کار خیلی بیخ پیدا کرد ‫خبرت می‌کنیم
‫یوجی، از غیبت ‫جیرو شکنجه دیدیم
‫پس اگه هوا پَس بود، به‌ش رو می‌اندازیم
‫جیرو، اگه تمام دهاتی‌ها به پات بیفتن، ‫قبول می‌کنی؟
‫اگه خواست همه این باشه
‫قبول می‌کنم
‫عالی شد! این‌جوری با جیرو هم ندار می‌شیم!
‫به نام روستا، ازت تشکر می‌کنم
‫یک دور دیگه بنوش! ‫به عنوان یک دختر خوب از خودت دفاع کردی
‫زنگیه آواز می‌خوند
‫شنا بلد بود
‫سیب‌زمینی‌هامون رو هم خورد. ‫و بعدش اسهال گرفت
‫با اون همه دردسری که درست کردید...
‫هنوز حالیت نشده
‫من و جیرو باید بقیه ‫روزهامون رو این‌جا بگذرونیم
‫هنوز برنگشتی توکیو؟
‫منتظر من بودی؟
‫نباید برمی‌گشتی
‫فریب خوردی!
‫اون‌قدرها هم احمق نیستم
‫من عاقل و بالغ ام، نیستم؟
‫این‌قدر خودت رو دست بالا نگیر
‫می‌خواهی به‌م نارو بزنی؟
‫من سرباز ارتش شاهنشاهی ام
‫نمی‌گذارم بزدلی مثل تو باد به غبغب بندازه!
‫خفه شو!
‫به من توهین می‌کنی؟
‫من خیلی‌ها رو تو جبهه کشتم!
‫نمی‌گذارم تو لیچار بارمکنی!
‫به حرف این مردک کاغذباز گوش نکن، جیرو
‫می‌کُشم هرکسی رو که بخواد من ‫رو به خاطر شما مجبور به فرار کنه !
‫طوری نیست. یک تصمیم دیگه می‌گیریم
‫لطفا اون شمشیر رو بگذار زمین
‫زنگیه رو کی کشت؟
‫دستور گرفتیم بکشیمش
‫خب کی کشتش؟
‫کی می‌خواد قتلش رو بندازه گردن من؟
‫تو؟
‫نه، کار ارباب بود
‫تو کشتیش، ارباب؟
‫عذرخواهی کنید! عذرخواهی کنید!
‫یالا... بُکشش!
‫این کار رو نکن، جیرو!
‫عذرخواهی کنید! همه‌تون!
‫کافیه!
‫اگر می‌خواهید آروم بشم، عذرخواهی کنید!
‫این که جیرو نیست!
‫می‌گیم جیرو از وقتی که از ارتش گریخت، ‫برنگشته
‫می‌گیم زنگیه رو او کشت
‫همه موافق اید؟
‫این‌جوری به نفع همه‌ست
‫مخالفتی که نیست؟
‫آتش رو روشن کنید!
‫حالا به یُمن این اتفاق بنوشیم؟ ‫همگی آماده اید؟
‫باید ارواح پلید رو برونیم!
‫از همگی متشکر ام
‫بسیار خوب. هرچی بود گذشت
‫کمکت می‌کنم، یک شالیزار به‌ت می‌دم
‫تموم شد و رفت. ‫نه خانی اومده و نه رفته
‫برای جشنواره پاییزی آماده می‌شیم؟
‫امسال باید یک جشن اساسی بگیریم، ‫به خاطر جنگ، دو سالی فرصت نشد
‫رقص شیر هم داریم؟
‫یویجی، بیا این‌جا. ‫بیا با ما برقص
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫پایان
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.