..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫ده دلار باهات شرط می‌بندم...
‫پله‌های اون قطار بیشتر ‫از 30 سانت فاصله...
‫با این خط توقف نمی‌کنه.
‫میشه سعی کنی یه کم احترام بذاری؟
‫پنج دلار!
‫بس کن، تام.
‫واسه مراسم ختم اومدیم اینجا.
‫شهر کدوم طرفه؟
‫جاده رو دنبال کن.
‫میاد جلوت.
‫تو می‌شناسیش؟
‫نه...
‫ولی این مدل آدم‌ها رو می‌شناسم.
‫خوشم نمیاد.
‫به نظرت اینجا چیکار می‌کنه؟
‫احتمالا بزودی می‌فهمیم.
‫ببخشید.
‫کس دیگه‌ای اینجا پیاده نمیشه؟
‫نه، قربان.
‫گمونم نمیاد.
‫بهتره مراسم ختم رو انجام بدیم،
‫و قالش رو بکنیم.
‫خیلی قشنگ گفتی.
‫شما دو تا می‌تونستین هر ‫نفر پنج دلار برنده بشین.
‫غیر از خودت، کس ‫دیگه‌ای از اون قطار...
‫پیاده شد یا نه؟
‫نه.
‫مردی به اسم جان الدر می‌شناسی؟
‫بله. می‌شناسمش.
‫ازش می‌ترسی؟
‫نه.
‫ولی باید بترسی.
‫معمولا به همین خاطر ‫مردم من رو اجیر می‌کنن...
‫چون از یه نفر می‌ترسن...
‫یا نگرانش هستن.
‫یه طرفه به قاضی نرو.
‫من اصلا نمی‌دونستم جان ‫الدر تو این قسمت‌ها بوده.
‫خب، احتمالا نیست،
‫پس برای به دست ‫آوردن پولت، کافیه فقط...
‫یه مدت این اطراف بچرخی،
‫و بعد با یه قطار دیگه برگردی.
‫ببین...
‫تا وقتی بهم پول ‫میدن، برام مهم نیست...
‫باید چیکار کنم.
‫پولت رو می‌گیری.
‫برو.
‫وسایلت رو بذار تو خونه.
چرا ‫هفت‌تیر کش استخدام کردی، بابا؟
‫تو کوچیکتر از اونی هستی که ‫جان الدر رو یادت بیاد، مگه نه، دیوید؟
‫الدرها چه ربطی به ما دارن؟
‫الدرها نه.
‫فقط جان الدر.
‫خب، اون چه ارتباطی به ما داره؟
‫می‌دونی، وقتی از اینجا رفت،
‫این مزرعه مال خانواده‌ش بود.
‫ولی اینجا زمین ماست.
‫یعنی، ما مالک اینجاییم.
‫معلومه که همینطوره، پسرم.
‫مال ماست.
‫فقط ممکنه بخواد...
‫یه جور دیگه فکر کنه.
‫ما به این زمین نیاز داریم.
‫نگهش میداریم.
‫این شیوه‌ی عجیبی واسه...
‫لباس پوشیدن برای مراسم ‫ختمه، اینطور نیست؟
‫ممکنه فقط یه مراسم ‫ختم خالی از آب در نیاد.
‫چرا، با توجه به اینکه جان ‫الدر از قطار پیاده نشد؟
‫ولی بازم به این ‫معنی نیست که نمیاد.
‫نه، نه، ولی با این وجود،
‫بعیده اون مرد تو مراسم ختم ‫مادرش تیراندازی راه بندازه،
‫حداقل نه تا وقتی دلیل ‫خوبی نداشته باشه.
‫شاید فکر کنه دلیل خوبی داره.
‫تازه، اون یارویی که از ‫قطار پیاده شد هم هست.
‫هی.
‫جان، جان الدر این اطراف به ‫خاطر هیچی تحت تعقیب نیست.
‫این رو یادت نره.
‫اون یه هفت‌تیر کشـه.
‫این یعنی اون یه طرف درگیری‌ـه ‫ و منم اون طرف دیگه‌ش.
‫اول از همه، این و بهم یاد دادی.
‫خدای بزرگ، روح خواهر مرحوم...
‫و زیبایمان، کیتی الدر رو...
‫به پناه امن تو می‌فرستیم،
‫و جسدش را زیر خاک می‌گذاریم.
‫در کنار شوهر محبوبش.
‫کیتی الدر...
‫زنی محبوب همه،
‫یک زن سختکوش،
‫و صادق.
‫اون به هزاران شیوه، در پیشبرد...
‫هدف تو، زحمت کشید.
‫دوست همه بود،
‫تسلی بخش بیماران.
‫بعد از خودش، دنیا ‫رو برای زندگی...
‫کمی جای بهتری کرد،
‫و کسایی که کیتی رو ‫می‌شناختن و دوستش داشتن،
‫به خاطر زندگی زیر...
‫گرمای وجود فهمش، بهتر هستن.
‫کیتی الدر سال‌ها اینجا ‫در کلیر واتر زندگی کرد.
‫تمام کسایی که امروز اینجا جمع ‫شدیم، اون رو خوب می‌شناختیم.
‫چهار پسر تربیت کرد...
‫جان، تام، مت و باد ‫که از همه کوچیکتره.
‫کیتی زنی بود که هیچی ‫برای خودش نمی‌خواست،
‫به جای گرفتن، فقط ‫می‌خواست ببخشه.
‫زندگیش رو وقف کمک به خانواده‌ش،
‫و به دوستانش کرد.
‫از زمین به زمین،
‫از خاکستر به خاکستر،
‫و از خاک به خاک،
‫با این باور قطعی که...
‫در اون دنیا با زندگی ‫ابدی محشور میشه.
‫ای خدای بزرگی که ‫رحمتت قابل شمارش نیست،
‫دعاهای ما را از جانب ‫روح بنده‌ات مستجاب کن،
‫و او را در...
‫سرزمین نور و خوشی...
‫و پیروی از قدیسینت، ‫محشور بگردان.
‫آمین.
‫می‌دونی، یه بار بهم ‫یه اسب کور فروخت،
‫یه زن، این کار رو باهام کرد.
‫خوب ازم چاپید.
‫این کیتی‌ـه.
‫اسم مادرتون رو روش گذاشتیم.
‫خیلی بچه‌ی خوشگلی‌ـه.
‫با خودم گفتم دوست دارین بدونین.
‫یکی‌ـتون نیست، مگه نه؟
‫بله، قربان. جان، برادر بزرگمون.
‫زیاد سفر می‌کنه.
‫خب، اگه هر کاری از ‫دستم بر میاد، کافیه بگین.
‫ممنون، پارسون، ‫کلی کار انجام دادی.
‫چیکار کردم؟
‫چند تا نامه نوشتی؟
‫نه... نه، قربان.
‫سخنرانی خیلی قشنگی کردین، قربان.
‫کافی نبود.
‫حق داشت سخنرانی ‫قشنگی براش انجام بشه،
‫ولی من نتونستم این کار رو بکنم.
‫از نظر من، سخنرانی ‫خیلی خوبی بود، پارسون.
‫کافی نبود.
‫نه واسه اون.
‫ولی فکر نمی‌کنم ‫شما این رو بدونین.
‫بیلی.
‫سلام، جان.
‫باید بفهمی که نباید ‫اینجوری از پشت سر...
‫به یکی نزدیک بشی.
‫مثل گذشته سریعی،
‫شایدم سریعتر.
‫خیلی تمرین کردی؟
‫هنوز این اطراف ‫روزنامه ندارین، ها؟
‫نه، ولی هر شش ‫متر یه شایعه داریم.
‫چرا از مسیر پشتی اومدی تو شهر؟
‫فکر می‌کردی دردسر درست بشه؟
‫همیشه یه نفر هست ‫که دنبال دردسر می‌گرده.
‫کلیر واتر فرقی با ‫شهرهای دیگه نداره،
‫ولی تنها چیزی که من ‫اصلا دنبالش نیستم، بیلی...
‫دردسرـه.
‫قصد داری چقدر بمونی؟
‫نمی‌دونم، تازه رسیدم اینجا.
‫ملت معمولا قبل از اینکه ‫ازت بخوان گورت رو گم کنی،
‫میذارن کلاهت رو به ‫نشانه‌ی احترام برداری.
‫من ازت نمی‌خوام بری، جان.
‫فقط ازت می‌پرسم ‫قصد داری چقدر بمونی.
‫دلیلی برای نموندنم هست؟
‫آره.
‫راستش رو بخوای، چند دلیل هست.
‫اولا، اینجا دیگه ‫خونه‌ی تو نیست، جان.
‫چند سال پیش بی‌خیالش شدی.
‫ادامه بده.
‫دوما، یه مرد دیگه ‫امروز اومد تو شهر.
‫فهمیدم کارش با اسلحه خیلی خوبه.
‫کیه؟
‫نمی‌دونم. یه غریبه‌ست.
‫ولی می‌دونم اجیر شده.
‫سوما، یه معاون جوان دارم.
‫خیلی نسبت به وظیفه‌ش ‫احساس مسئولیت می‌کنه.
‫اینجا به خاطر جرمی ‫تحت تعقیبم، بیلی؟
‫نه.
‫پس یه فکر خوب دارم.
‫واقعا؟
‫اون معاون جوان ‫وظیفه‌شناست رو بفرست...
‫اون یکی یارو رو ‫از شهر بیرون کنه.
‫گمونم اینم یه راهش باشه.
‫مشکل اینه که، اونم به هیچ ‫جرمی تحت تعقیب نیست.
‫من واسه مراسم ختم ‫مادرم اومدم تو شهر، بیلی،
‫و شاید بعد از اون، ‫سلامی هم به برادرهام کردم.
‫اعتراضی هست؟
‫نه.
‫باشه.
‫اگه می‌خوای پسرها رو ‫ببینی، از اون طرف برو.
‫لازم نیست از شهر رد بشی.
‫مزرعه اونجاست.
‫دیگه نیست.
‫حالا مال مورگان هیستینگزـه.
‫کیت تو خونه‌ی ‫لوپین زندگی می‌کرد...
‫که...
‫فوت کرد.
‫کی این اتفاق افتاد، بیلی؟
‫بابات حدود شش ماه پیش کشته شد.
‫کی کشتش؟
‫هنوز نتونستم بفهمم.
‫جان...
‫هیچ کار احمقانه‌ای نکن.
‫خیلی داری زور میزنی که ‫یه چیزی رو بهم نگی، بیلی.
‫بگو چیه؟
‫اون مردی بود که ‫از قطار پیاده نشد،
‫همونی که جفتمون ازش نمی‌ترسیم؟
‫خب اون چی؟
‫برگشته.
‫از کجا می‌دونی خودشه؟
‫یه گنده بک‌ـه. نزدیک 195 ‫سانت قد و 90 کیلو وزنش‌ـه.
‫قیافه‌ی خوفی داره.
‫اگه دردسری درست شد،
‫کاری کن شبیه دفاع ‫از خود به نظر بیاد.
‫تا نرسیده بودم اینجا، کسی ‫چیزی راجع به جان الدر بهم نگفت،
‫منم نمیذارم اول اسلحه رو بکشه.
‫تا من بهت نگفتم، ‫هیچ کاری نمی‌کنی.
‫باشه، تو این رو بهم میگی...
‫ولی من به شیوه‌ی ‫خودم درستش می‌کنم.
‫می‌دونستم.
‫حالا الدرها می‌پرسن...
‫چطوری مزرعه‌ی ‫باباشون به ما رسید.
‫به حساب و کتاب‌هات بچسب.
‫الدرها رو بسپار به من.
‫می‌دونی، کار آسونی نیست.
‫هیچی آسون به دست نمیاد.
‫اگه می‌خوای مالک یه شهر باشی،
‫باید یه کاری بکنی.
‫وقتی تو و جان ‫رفتین، خیلی بچه بودم،
‫همونطور که همه میگن، ‫کارش با اسلحه سریعه؟
‫سریع؟
‫بچه که بود، سریع‌ترین بود.
‫می‌ترسیدم باهاش تو یه اتاق باشم.
‫ولی بذار یه چیزی ‫رو بهت بگم، بچه...
‫اون کار، پولش خوب نیست.
‫من شغل خودم رو بهت توصیه می‌کنم.
‫آره، سرقت.
‫خب، ساعت کاریش بهتره،
‫و خیلی کمتر بهت ‫تیراندازی می‌کنن.
‫ولی باز کاش پیداش میشد.
‫آرزوت برآورده شد.
‫اومد.
‫جان.
‫مت.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫با گذشت زمان، خوشگل‌تر نشدی.
‫تام!
‫خودت هم خوشگل‌تر نشدی.
‫نگو که این داداش کوچولومون‌ـه!
‫خودشه.
‫کوچولو؟ دیگه داره 18 سالم میشه!
‫هیجده سال، ها؟
‫باد امسال میره دانشگاه.
‫دانشگاه... نه بابا؟
‫وقتی من می‌رفتم مدرسه،
‫اگه کسی بلد بود دو ‫دو تا میشه چهار تا، ‫گریه‌م می‌گرفت.
‫خب، مامان...
‫مامان گفت دوست ‫داره من برم دانشگاه.
‫آره.
‫یه کم دیر رسیدی اینجا، جان.
‫تازه از مراسم ختم برگشتیم.
‫من اونجا بودم، مت،
‫از یه تپه نگاه می‌کردم.
‫اگه کیتی بود، دوست ‫نداشت دردسر درست بشه.
‫ولی قبلا که جلوت رو نگرفته بود.
‫چطوری مرد؟
‫دکتر ایزدل گفت از خستگی فوت کرد.
‫سکته کرد و نمی‌تونست حرف بزنه،
‫بعد کشیش اون نامه‌ها ‫رو براتون نوشت.
‫سه سال پیش واسه دیدنش برگشتم.
‫آره، تا تو فروشگاه ابزار ‫ پول سرمایه‌گذاری کنی.
‫حداقل من برگشتم. ‫تو همین کارم نکردی.
‫من واسه کیتی اهمیت نداشتم.
‫من هیچوقت سوگلیش نبودم.
‫خب، باد، گویا تو...
‫تنها کسی بودی که مامان رو ‫تو سال‌های اخر عمرش دیدی.
‫به قول مت، منم پیشش نبودم.
‫آره، خب...
‫چیزی که درباره‌ت ‫میگن حقیقت داره؟
‫فقط چیزهای بدش، باد.
‫چند نفر رو کشتی؟
‫بهتره این رو از تام بپرسی.
‫ظاهرا اون من رو از ‫خودم بیشتر می‌شناسه،
‫و این خیلی هوشمندانه‌ست،
‫آخه ده ساله همدیگه رو ندیدیم.
‫من از تو می‌پرسم. چند نفر؟
‫کیتی بهت چی گفت؟
‫مامان نه، بقیه گفتن.
‫سلام، خانم گوردون.
‫سلام، باد.
‫خانم مری یه پانسیون ‫رو اداره می‌کنه.
‫اینا برادرهام هستن، خانم...
‫سلام، مت... تام.
‫سلام، جان.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫میگم، تو همون ‫دختر لاغره نیستی...
‫که کنار خونه‌ه فرگوسن‌ها ‫زندگی می‌کرد، نه؟
‫نه.
‫من اون دختر لاغره‌ایم...
‫که کنار خونه‌ی ‫مسترسون‌ها زندگی می‌کرد.
‫دوست ندارم نمک رو زخمتون بپاشم،
‫ولی شما غذا لازم دارین.
‫کیتی ازم خواست ‫اگه اومدی مراسم ختم،
‫یه سر بهت بزنم.
‫خیلی لطف دارین، خانم.
‫این کار رو به خاطر تو نکردم،
‫به خاطر هیچکدومتون نکردم.
‫چون کتی ازم خواست، ‫این کار رو کردم.
‫کیتی اون صندلی رو دوست داشت.
‫انگار خیلی از رازهاش رو...
‫به شما گفته، خانم گوردون.
‫شاید اگه یکی از پسرهاش پیشش بود،
‫مجبور نبود غریبه‌ها ‫رو محرم رازش بکنه.
‫بهم گفت شما خیلی ‫مردان خوبی بودین،
‫هرگز مادرتون رو ‫فراموش نمی‌کردین،
‫مرتب براش پول می‌فرستادین،
‫کمکش کردین باد رو بفرسته مدرسه.
‫خیلی بهتون افتخار می‌کرد...
‫پسران بلند قدش،
‫که به خاطر اونا ‫دروغ سر هم می‌کرد،
‫تا شرمساریش رو مخفی کنه.
‫تگزاس رو به خاطر گرفتن ‫پسرهاش سرزنش می‌کرد.
‫همیشه می‌گفت: تگزاس یه زن‌ـه،
‫یه زن بزرگ، وحشی و زیبا.
‫وقتی بچه‌ت بزرگ شد ‫و دستش به دهنش رسید،
‫تگزاس میاد سراغش،
‫زیر گوشش زمزمه می‌کنه و می‌خنده،
‫و میگه: بیا با من بریم ‫بیرون و خوش بگذرونیم.
‫کیتی می‌گفت: بزرگ ‫کردن بچه هر جای دنیا...
‫کار سختی‌ـه،
‫ولی وقتی مجبور ‫میشی با تگزاس بجنگی،
‫یه مادر هیچ شانسی نداره.
‫به همین خاطر خیلی ‫به باد سخت می‌گرفت.
‫اجازه داد تگزاس ‫بقیه‌تون رو ازش بگیره.
‫حاضر بود به قیمت جونش، ‫باد رو بفرسته دانشگاه.
‫خب... جونش رو از دست داد.
‫خانم گوردون؟
‫بگو ببینم، چرا این همه ‫عاشق این صندلی بود؟
‫باباتون بهش هدیه داده بود.
‫حاضر نبود این رو با یه ‫انگشتر الماس عوض کنه.
‫ممنون که باهاش اینقدر...
‫مهربون بودی.
‫باهاش مهربون بودم؟
‫اون با من یا بقیه مهربون بود.
‫لیاقتش از طرف ‫بچه‌های خودش بیشتر بود.
‫خانم گوردون، ما...
‫می‌بینم هنوز اسلحه‌ت ‫رو بستی کمرت.
‫کسی گشنش نیست؟
‫ده به یک باهات شرط ‫می‌بندم آشپزیش هم خوبه.
‫خوشحالم باهات شرط نبستم.
‫وگرنه می‌باختم.
‫چطوری یکی از ‫افراد این خانواده...
‫رفت دانشگاه؟
‫من دوست نداشتم برم دانشگاه.
‫یا باید می‌رفتم اونجا یا زندان.
‫به خاطر چی؟
‫گفتن یه اسب دزدیدم.
‫مردم همیشه سعی دارن...
‫با همچین تهمت‌هایی بهم گیر بدن.
‫اسبه رو دزدیدی؟
‫سوارش شدم ولی ندزدیدمش.
‫مامان ازم حمایت نمی‌کرد.
‫دنبال این بود که از اینجا برم،
‫منم رفتم.
‫رفتی کجا؟
‫مدرسه‌ی ماینز.
‫سوم سبتامبر بود.
‫یه هفته قبل از شروع مدرسه،
‫قطار باید راه میفتاد،
‫منم رفتم کلرادو اسپرینگز،
‫و از قله‌ی پایکز فالا رفتم.
‫چرا؟
‫آخه قله اونجا بود.
‫صبر کن ببینم.
‫قله‌ی پایکز رو چیکار کردی؟
‫ازش فالا رفتم.
‫فالا نه. بالا.
‫فرقش چیه؟ به نوکش رسیدم.
‫خیلی تفاوت داره.
‫کلمه‌ای به اسم فالا نداریم.
‫اسب چی؟
‫مامان کلی زحمت کشید...
‫تا تو درس بخونی.
‫چرا ازش استفاده نمی‌کنی؟
‫چرا اسب رو دزدیدی؟
‫ندزدیدمش.
‫تو تختخواب بودم،
‫صدای حرف زدن یکی رو شنیدم،
‫منم از پنجره بیرون رو نگاه کردم.
‫اون پیرمردـه هایزلمن بود ‫که داشت سر مامان داد میزد،
‫و ادعا می‌کرد اسب ‫خاکستریش رو دزدیدم.
‫یه اسب خاکستری؟ کیتی چی گفت؟
‫خب، اونم جوابش رو داد،
‫و گفت اگه دوست داره بره بگرده.
‫رفتن تو انبار،
‫و از بخت بد من، با اسبش...
‫از انبار اومد بیرون.
‫مامان سرش رو تکون ‫داد و گفت: بله، آقا.
‫بعد با ترس اومد تو خونه.
‫مامان ترسیده بود.
‫تا حالا اونجوری ندیده بودمش.
‫گفت پیرمردـه با ‫کلانتر برمی‌گرده،
‫و بهتره من از ایالت برم بیرون.
‫من شلوارم رو در آوردم،
‫کت و شلوار آبیم رو پوشیدم،
‫و با قطار رفتم.
‫اینکه هیچ ماجرای خاصی نبود.
‫من از اون قسمتش که شلوارش ‫رو عوض کرد، خوشم اومد.
‫تازه داشت برام جالب میشد.
‫خیلی خندیدم. ها ها.
‫اوه...
‫خنده داره.
‫باد،
‫مامان چند وقت اینجا زندگی کرد؟
‫خب...
‫درست بعد از مرگ ‫بابا اومدیم اینجا.
‫1200جریب زمین تو بهترین نقطه.
‫برام سواله چرا فروخت.
‫یه زن نمی‌تونست زمین... به ‫این بزرگی رو خودش تنها اداره کنه.
‫حتما کلی پول گیرش اومده.
‫بریم بانک، حساب‌ها رو صاف کنیم،
‫و به چهار قسمت تقسیم ‌کنیم.
‫بهتره به سه و نیم قسمت کنیم.
‫باد واسه دانشگاه پول لازم داره.
‫من برنمی‌گردم دانشگاه.
‫با این میرم.
‫فقط یه چیز کوچولو ‫رو فراموش کردی...
‫دعوت نشدی.
‫با خودم می‌بردمت،
‫ولی نمی‌دونم مقصدم کجاست.
‫من جایی نمیرم که قبلا رفتم.
‫می‌تونم مراقب خودم باشم.
‫نظرتون چیه اول ‫همه‌چی رو مشخص کنیم،
‫بعد درباره‌ی اون حرف بزنیم؟
‫این شد یه چیزی.
‫اول بهتره بفهمیم...
‫مامان بدهی داره یا نه.
‫بدهی؟
‫چه بدهی‌ای؟
‫اول از همه، مراسم ختم.
‫کدومتون پولش رو پرداخت کرد؟
‫احتمالا به مغازه پول بدهکاره.
‫نباید خیلی زیاد باشه.
‫تام، من میرم خونه‌ی هایزلمن.
‫تو و باد برین مغازه‌ی پیوی.
‫مت، تو با دکتر ایزدل حرف بزن.
‫تو بانک همدیگه رو می‌بینیم.
‫به‌به، سلام، باد.
‫قیافه‌ت با روزی که...
‫برای اولین بار رفتی ‫دانشگاه، هیچ فرقی نکرده.
‫انتظار داشتم...
‫با یه کلاه فارغ‌التحصیلی برگرده،
‫و عینک زده باشه و...
‫به نظر باهوش بیاد.
‫آقای پیوی، برادرم تام رو یادته؟
‫سلام.
‫از شنیدن خبر فوت ‫مادرت متاسف شدم.
‫چیز خاصی نمی‌تونم بگم...
‫جز اینکه دلم براش...
‫به اندازه‌ی مادر خودم تنگ میشه.
‫اومدیم صورتحساب مامان رو ببینیم.
‫می‌خوایم تسویه کنیم.
‫فکر کنم تو مغازه باشه.
‫بیاین داخل.
‫بذار ببینم.
‫ایناهاش.
‫خب، چقدره؟
‫شش دلار و بیست سنت.
‫برات بر میزنم.
‫کارت بالا، دو برابر یا هیچی.
‫میگم، مامان!
‫بله، پسرم؟
‫اون لباس زنونه‌هایی که کیتی ‫الدر دوخت، چقدر قیمتشون بود؟
‫فکر کردم پولش رو بهش دادی.
‫نه، عزیزم. هنوز پولشون رو ندادم.
‫چرا آخه؟
‫پسرهای الدر می‌خوان ‫تسویه حساب کنن.
‫چهار لباس، هر ‫کدوم دو و نیم دلار،
‫و دو کلاس گیتار ‫هر کدوم پنجاه سنت،
‫چهار لباس، هر ‫کدوم دو و نیم دلار،
‫و دو کلاس گیتار ‫هر کدوم پنجاه سنت،
‫این یعنی من به شما...
‫چهار دلار و هشتاد سنت بدهکارم.
‫مامانت کلاس آموزش گیتار می‌رفت؟
‫آرهف با خودم گفتم، تو این سنش،
‫می‌تونه با گیتار زدن...
‫تو یه سالن، پول به دست بیاره.
‫می‌خواین صدای گیتار ‫زدنش رو بشنوین؟
‫نه، ممنون، آقای پیوی.
‫باشه یه وقت دیگه.
‫پولتون رو یادتون نره.
‫ممنون.
‫هر وقت دوست داشتین بیاین.
‫کاش می‌تونستم بهت بگم...
‫صد دلار بهم بدهکاری،
‫ولی اینطور نیست.
‫مامانت یه روز، یه اسب...
‫بزرگ خاکستری رو ‫برای فروش آورد اینجا.
‫گفت: هنری، برو اسب ‫خاکستریت رو بردار.
‫خب، اونا با همدیگه بهترین...
‫تیم ممکن رو تشکیل داده بودن،
‫منم گفتم: قیمتت چنده، کیتی؟
‫اونم گفت: یه مراسم ختم.
‫منم گفتم: ختم کی؟
‫گفت: ختم خودم. ‫معامله اینطوری بود.
‫همون اسب خاکستری ‫که باد دزدیده بود؟
‫این ماجرا رو شنیدی؟
‫آره.
‫من و کیتی این داستان ‫رو سر هم کردیم...
‫تا با ترسوندن باد، ‫بفرستیمش دانشگاه.
‫خودم اون اسب رو ‫گذاشتم تو انبارش،
‫و بعدا فریادزنان مثل یه ‫سرخپوست کمانچی برگشتم.
‫مامانت هم عجیب سر من داد میزد...
‫خیلی زن خردمندی بود.
‫بابام...
‫اون رو هم خاک کردی.
‫مگه نه، هنری؟
‫آره.
‫خیلی مرد با روحیه‌ای بود.
‫آدمی نبود که مقابل ‫کسی عقب نشینی کنه.
‫یادمه یه زمانی...
‫ثد پیر اون رو به ‫دوئل دعوت کرد...
‫چون بابات رو به ‫دوئل دعوت کرده بودن،
‫انتخاب اسلحه با تصمیم اون بود.
‫چون روز چهارم جولای ‫بود، (روز استقلال آمریکا)
‫با نهایت آرامش گفت:
‫من ترقه رو انتخاب می‌کنم.
‫جونم برات بگه...
‫ده قدم از همدیگه دور شدن،
‫با سیگار، ترقه‌ها رو روشن کردن،
‫و ترقه‌ها شروع ‫کردن به منفجر شدن.
‫ثد پیر مثل چی سیاه شده بود،
‫بس می‌خندید و داد میزد.
‫شعله‌های قرمز و آبی آتیش...
‫بهش می‌خوردن رو رد می‌شدن.
‫بابات اونقدر خندید...
‫که با فاصله‌ی دو ‫متر ثد رو خطار زد.
‫در آخر، یکی از ‫اون شعله‌های آتیش...
‫افتاد تو شلوار بابات.
‫بابات هم فلنگ رو بست،
‫و به سرعت رفت سمت آب،
‫و نشست داخلش.
‫ها ها ها!
‫اون خنده‌دارترین دوئلی ‫بود که به عمرم دیده بودم.
‫واقعا همینطور بود.
‫بابام چطوری مرد، هنری؟
‫آه...
‫تا جایی که فهمیدم،
‫از پشت بهش شلیک کرده بودن.
‫کسی نفهمید کار کی بوده؟
‫من هیچی راجع به ‫این مسائل نمی‌دونم.
‫بهتره از بیلی یا بن لاتا بپرسی.
‫باشه، هنری.
‫گفتم میره بانک،
‫یا شاید مغازه.
‫موندم این همه وقت تو ‫خونه‌ی هایزلمن چیکار می‌کرد.
‫می‌خوای من ازش بپرسم؟
‫آره. پرسیدنش ضرری نداره.
‫ولی فقط حرف بزن.
‫خب...
‫آقای ونر.
‫بفرمایید.
‫انگار منتظر ما بودین.
‫فکر می‌کردم یه سر بزنین.
‫بله، قربان. اومدیم...
‫تا حساب ملک رو مشخص کنیم.
‫چیزی واسه حساب کردن نمونده.
‫هیچی؟
‫مادرتون یه دلار هم نذاشته.
‫پارسال اینجا پول داشت.
‫پول تحصیل من رو داد.
‫باید یه چیزی گذاشته باشه.
‫باید از اون مزرعه‌ی قدیمی...
‫یه چیزی گیرش اومده باشه.
‫خودش این حرف رو بهت زد؟
‫اصلا چیزی نگفت.
‫من اینطور فرض کردم.
‫پولش رو کجا برد؟
‫وقت خوبی واسه نگران شدنه.
‫من سالها شاهد تقلاش بودم...
‫در ازای قهوه، گیتار آموزش میداد،
‫لباس‌های تو رو می‌دوخت، باد.
‫یه کلمه از دهنش خارج نمیشد،
‫مگه اینکه از شما تعریف کنه.
‫کمدش رو نگاه کردین؟
‫لباس‌هاش رو دیدین؟
‫بهتون میگم چی پیدا می‌کنین...
‫یه لباس آبی واسه زمستون...
‫و یه لباس خاکستری واسه تابستون.
‫خونه‌ی لوپین چی؟
‫اون مالک خونه‌ی لوپین نبود.
‫منِ بانکدار اجازه ‫دادم اونجا بمونه...
‫تا سقفی بالا سرش باشه.
‫البته کرایه میداد.
‫کیتی حاضر نبود چیزی ‫رو مجانی از کسی بگیره.
‫نه وقتی پسرهاش ‫براش پول می‌فرستادن.
‫اگه قصد دارین اینجا بمونین،
‫متوجه می‌شین که... ‫کلیرواتر عوض شده.
‫کسب و کارهای ‫بزرگی دارن وارد میشن.
‫چیزهایی که اعتبار خوبی ‫ندارن رو اینجا نمی‌خوایم.
‫روز خوش، آقایون.
‫آقای ورنر،
‫مادرمون با پولی که ‫از فروش مزرعه...
‫به دست آورد، چیکار کرد؟
‫مامان هرگز نمیذاشت ‫اون پول الکی هدر بره.
‫من خبر ندارم.
‫سوابق حساب و ‫کتاب رو نگه میدارین؟
‫آتیش سوزی شد.
‫ببخشید، ولی من همه‌ی ‫تراکنش‌ها رو یادم نمیاد.
‫روز خوش.
‫هر تراکنشی یا فقط این یکی؟
‫خب...
‫ممنون میشم اگه از در جلویی بیای.
‫زمان مرگت که برسه،
‫از اون یکی ورودی می‌برنت.
‫جان الدر اینجا چیکار داشت؟
‫حرف زد.
‫دلیلی نمی‌بینم به تو ‫ربطی داشته باشه.
‫به خودم ربطش میدم.
‫تو کی هستی؟
‫آقای هیستینگز می‌خواد بدونه،
‫و من رو فرستاد که بفهمم.
‫برام مهم نیست که آقای ‫هیستینگز می‌خواد بدونه.
‫آها، درسته. حالا می‌فهمم...
‫چرا آقای هیستینگز نگرانه...
‫که ممکنه من چه حرفی...
‫به جان الدر زده باشم.
‫پس بهم میگی، ها؟
‫نه، نمیگم.
‫از اینجا برو.
‫ها ها ها!
‫هی!
‫خوبی؟
‫آره.
‫اون کیه؟
‫نمی‌دونم. تا حالا ندیدمش.
‫واسه آقای هیستینگز کار می‌کنه.
‫می‌خواست بدونه ‫راجع به چی حرف زدیم.
‫مورگان هیستینگز؟
‫آره.
‫مردیه که اومد اینجا،
‫و قصدش تصاحب کل شهرـه.
‫اون مالک خونه‌ی قبل مامانت‌ـه.
‫برگشتم تا...
‫ازت بخوام هر وقت فرصت کردی،
‫مراقب قبر مامان باشی.
‫نه، نه. پولت رو بردار واسه خودت.
‫مراقبت از کیتی باعث افتخارـه.
‫ممنون، هنری.
‫ممنون.
‫اینقدر طول کشید...
‫تا بهش چند دلار بدی؟
‫بریم یه نگاه به ‫خونه‌ی قدیمی بندازیم.
‫واسه چی؟
‫فرض کن دلم برای خونه تنگ شده.
‫پسر، همه‌چی عوض شده، مگه نه؟
‫یادته تو اون انبار قدیمی بزرگ ‫بازیگوشی می‌کردیم؟
‫تام، زمانی که از سقف اون انبار ‫افتادی پایین پات شکست من بچه بودم.
‫تو اصلا دنیا نیومده بودی.
‫تازه، هلم دادن.
‫یه نفر همیشه من رو از ‫رو سقف هل میداد پایین.
‫آخه انعطافت خیلی خوب بود.
‫همه تو خانواده پز این رو میدادن که تو چه انعطاف خوبی داری
‫خب، بزنین بریم پایین.
‫روز بخیر.
‫اینجا ملک خصوصی‌ـه.
‫با مردی به اسم مورگان ‫هیستینگز کار داریم.
‫اون پدرمه.
‫ولی اینجا نیست.
‫امروز برنمی‌گرده.
‫پس شاید تو بتونی کمی ‫اطلاعات بهمون بدی.
‫ببین، اینجا قبلا خونه‌ی ما بود،
‫ولی حالا مال شماست.
‫می‌خوایم ازت چند تا سوال بپرسیم.
‫من به هیچ سوالی جواب نمیدم.
‫بهتره از این ملک برین بیرون.
‫یه دقیقه صبر کن، ‫پسر جون. جوگیر نشو.
‫ما...
‫بهتون دستور میدم از ‫این ملک برین بیرون.
‫مشکلی پش اومده، دیو؟
‫آره.
‫مشکلی نیست، آقا.
‫من جان الدر هستم ‫و اینا هم برادرهامن.
‫بهشون دستور دادم ‫از این ملک برن بیرون،
‫ولی نمیرن.
‫این حرف کاملا درست نیست.
‫بیشتر از این دردسرهای ‫شما رو تحمل نمی‌کنم.
‫بیشتر از این؟
‫اون دخل یه نفر رو تو شهر آورد،
‫حالا هم ملک این ‫آقا رو ترک نمی‌کنه.
‫یا با زبون خوش می‌رین،
‫یا همه‌تون رو بازداشت می‌کنم.
‫فکر نمی‌کنم خیلی خوشمون بیاد...
‫کسی بازداشتمون کنه، آقا.
‫در هر صورت، خواسته‌ی شما...
‫هیچ تفاوتی نداره.
‫دیدی؟ حالا ما دستگیر نشدیم.
‫با مقاومت در برابر افسر قانون...
‫تو بد دردسری میفتین.
‫باهات میایم دفتر کلانتر، آقا،
‫این قضیه رو حل و فصل می‌کنیم،
‫ولی به صورت مجرم نمیایم.
‫حالا بپر رو اسبت.
‫ما برمی‌گردیم.
‫بیلی. بیلی، باید این رو ببینی.
‫زود باش، زود باش.
‫چی شده، بن؟
‫بی احتیاطی کرد.
‫بهشون دستور دادم از ‫ملک هیستینگز برن بیرون،
‫ولی خفت گیرم کردن.
‫اومدیم اینجا قضیه ‫رو حل و فصل کنیم.
‫حق نداشت ما رو دستگیر کنه.
‫اون نشان داره.
‫ما دنبال دردسر نبودیم،
‫فقط دنبال جواب ‫چند تا سوال بودیم.
‫دفعه‌ی بعد قبل از اینکه ‫بیفتی دنبال کسی، ‫بهتره صبر کنی تا من بهت بگم
‫خیلی‌خب، الدرها، شما برین.
‫برین. من میرم با بیلی حرف بزنم.
‫منم باهاش میرم.
‫بیلی.
‫از وقتی برگشتم خونه،
‫یا یه نفر ازم می‌خواد برم،
‫یا روم اسلحه می‌کشه.
‫نباید توقع داشته باشی که ‫با یه هفت‌تیر کش ‫مثل قهرمان رفتار بشه.
‫من که هفت‌تیر کش نیستم.
‫تو برادرشی.
‫قبلا تو شهرهای متخاصم بودم.
‫می‌تونم از پسش بر بیام.
‫سر قبر کیتی، تو گفتی...
‫اصلا دنبال دردسر نمی‌گردی.
‫به خودت بستگی داره، بیلی.
‫اگه به زور بیرونم کنی، برمیگردم.
‫این در مورد منم صدق می‌کنه.
‫چرا جواب سر راست بهمون نمیدن؟
‫چرا بهمون نگفتی ‫«بس» از پشت تیر خورده؟
‫وقتی یه مرد کشته میشه مگه خیلی تفاوت می‌کنه ‫گلوله از چه سمتی اومده؟
‫آره، اگه دنبال این باشی که ‫ بفهمی به قتل رسیده یا نه، فرق می‌کنه
‫خب... چی می‌خواین بدونین؟
‫سر خونه‌ی قدیمیمون چی اومد؟
‫اگه بابا فروخته بودش، ‫باید پولش موجود بود.
‫نه اگه با شرطبندی ‫از دستش داده باشه.
‫اینجوری شد؟
‫هیستینگز اینطوری میگه،
‫منم دلیلی نمی‌بینم به حرفش شک کنم. ‫شش شاهد برای اثباتش داشت.
‫باباتون حتما خیلی گیج و منگ بوده.
‫می‌خواست نون آور ‫بهتری برای کیتی باشه،
‫یه عالمه پول براش برنده بشه.
‫نمی‌دونم اون چطوری ‫بابام رو تحمل می‌کرد.
‫مامانت عاشق بابات بود.
‫همین براش کافی بود.
‫ما همه بابامون رو ‫دوست داشتیم، بیلی.
‫ولی وقتی رفت سراغ شرطبندی،
‫نوشیدنی می‌خورد...
‫چه مدت بعد از اون شرطبندی...
‫تیر خورد؟
‫همون شب.
‫به نظرت این یه قضیه...
‫یه کم بودار نیست، بیلی؟
‫خب، راستش...
‫حتی اگه شک هم داشتم، ‫نمی‌تونستم ثابت کنم.
‫شاید ما بتونیم کمکت کنیم.
‫من کمک لازم ندارم.
‫در ضمن، مگه دیگه واسه...
‫فهمیدن اتفاقی که ‫افتاد، دیر نشده؟
‫کی بهش شلیک کرد، بیلی؟
‫جان...
‫دست از کند و کاو بردار.
‫فقط برات دردسر درست می‌کنه.
‫دردسر.
‫هیستینگز.
‫خانم گوردون، من...
‫می‌خوام راجع به وسایل ‫کیتی باهات حرف بزنم.
‫چیز زیادی نداشت،
‫ولی خوشحال می‌شیم،
‫مطمئنم مامان هم اگه ‫بود، خوشحال میشد...
‫اگه هر کدوم از ‫وسایلش رو دوست داری،
‫مثل...
‫مثل اون صندلی راحتی،
‫و همچین چیزهایی.
‫خیلی ممنون، جان.
‫خیلی خوشم میاد.
‫باشه. پس...
‫برات میارم.
‫از مردی که...
‫خودش رو به زور به ‫دختری تحمیل می‌کنه...
‫که حاضر نیست در ‫کنارش بمیره، بدم میاد.
‫جفت خیلی خوبی ‫هستن، آقای هیستینگز.
‫بهترین هستن.
‫مهمون‌نوازی جنوبی اینطوریه، هان؟
‫ببخشید، قربان.
‫فقط داشتم تعادل...
‫این اسلحه‌ی زیبا رو چک می‌کردم.
‫بهترین هفت‌تیرهای مخصوص ‫دوئل که تا حالا ساخته شده.
‫شما دو تا از ‫خانواده‌ی الدر هستین.
‫درسته.
‫بابت مادرتون متاسفم.
‫زن خیلی خوبی بود.
‫واقعا خوب بود.
‫ممنون.
‫بعد از اینکه باباتون ‫مزرعه رو از دست داد،
‫و فوت کرد،
‫بهش پیشنهاد دادم ‫مزرعه رو ازش بخرم،
‫ولی مادرتون حاضر به فروشش نبود.
‫چرا باید این کار رو بکنی؟
‫عذاب وجدان، آقای الدر.
‫آره. عذاب وجدان.
‫درسته، چشمم دنبال اون مزرعه بود.
‫بهش نیاز داشتم.
‫این شهر ممکنه بزرگ و ‫تبدیل به جای مهمی بشه،
‫ولی واسه آسیاب به ‫قدرت آب نیاز داره.
‫مزرعه قدرت آبی رو داشت،
‫ولی من... قصد داشتم بخرمش،
‫نه اینکه...
‫سر یه شرطبندی ببرمش.
‫آقای هیستینگز، بهتون برنخوره،
‫ولی میشه مدارک...
‫انتقال مزرعه رو ببینیم؟
‫معلومه. حتما.
‫کاملا حق دارین.
‫همینجاست.
‫آره. ایناهاش.
‫باباتون اینجا علامت زد.
‫نوشتن بلد نبود، یادتونه که؟
‫و امضای شاهدین دیگه.
‫تو یکی از این شاهدینی؟
‫البته.
‫بقیه‌ی شاهد هم واسه ‫شما کار می‌کنن؟
‫گهگاهی، آره.
‫شبی که بابا مزرعه رو باخت،
‫داشتین چه بازی‌ای انجام میدادین؟
‫بازی؟ آها، کارت بازی.
‫کارت بازی؟
‫ممطئنی کارت بازی بود؟
‫معلومه که مطمئنم.
‫می‌دونی بابا همیشه ‫چی بهمون می‌گفت؟
‫اگه بمیره هم حاضر ‫نیست کارت بازی کنه.
‫وقتی دید پسر بزرگش ‫داره بازی می‌کنه،
‫بهش شلیک کرد.
‫به نظرش اون بازی مال زن‌ها بود.
‫بگو ببینم، آقای هیستینگز،
‫تو همه‌ی مردم این ‫شهر رو می‌شناسی.
‫به نظرت اون موش کثیفی که...
‫بابامون رو کشت کی بود؟
‫چرا از من می‌پرسین؟
‫خب، می‌خوایم بفهمیم کار کی بوده.
‫اونجوری که من یادم میاد،
‫وقتی سه یا چهار سالمون بود،
‫با بابا کارت بازی می‌کردیم.
‫آره، ما این رو می‌دونیم،
‫ولی هیستینگز نمی‌دونه.
‫اوه.
‫باد.
‫کیتی دواین...
‫متولد اوهایو. بدون تاریخ تولد.
‫ازدواج با بس الدر، ‫هشت سبتامبر 1850،
‫کلیر واتر، تگزاس.
‫بهتره این رو نگه داریم.
‫چرا؟ بیا بفروشیمش.
‫نصف پول رو میدیم به پارسون.
‫گوش کنین، باید یه لوح خوب...
‫واسه قبرش بگیریم.
‫یه لوح بزرگ با نوشته‌ی قشنگ،
‫چی بهش میگن...
‫یادبود.
‫یه یادبود.
‫دوست داشت یه یادبود داشته باشه.
‫چرا پول خرج یه تکه سنگ بکنیم؟
‫چون دوستش داشت و به نظر من...
‫باید یه چیزی برای یاد ‫و خاطره‌ش داشته باشیم.
‫ریترها برای مادرشون ‫یه فرشته‌ای مرمری گرفتن ‫که انگشتش رو گرفته بالا
‫به سمت کی؟
‫هیچکس. اینجوری ‫انگشتش رو گرفته بالا.
‫باشه. یه فرشته‌ی مرمری.
‫لازمه یه فرشته باشه؟ من هیچ چیز مشترکی با فرشته ندارم
‫تازه، فرشته‌ی خانواده‌ی ‫ریتر رو در نظر بگیرین...
‫یه بچه با تیر زده ‫انگشتش رو کنده.
‫حالا انگار داره ‫مشتش رو تکون میده.
‫یه گوسفند مرمری چطوره؟
‫اسب چطوره؟
‫اسب؟
‫واسه قبر؟
‫مامان عاشق اسب‌ها بود.
‫نه دیگه اینقدر.
‫خودت چقدر دوست داری تا ‫ابد یه اسب بالای سرت باشه؟
‫ما چمون شده؟
‫تو گفتی یه یادبود دوست داره.
‫آره، ولی نه از این مدل.
‫می‌خواست یکی از ما، خانواده‌ش، ‫یه پخی بشه.
‫خب، اون به خواسته‌ش نرسید.
‫نه هنوز.
‫نه اگه باد برگرده دانشگاه.
‫صبر کن.
‫این یادبودی‌ـه که می‌خواد.
‫یکی از شما برین و یه چیزی بشین.
‫واسه ما خیلی دیر شده.
‫من حاضر نیستم یه یادبود باشم.
‫من با تو میام.
‫ما مثل برادران ‫دالتون مشهور می‌شیم.
‫آره، اونا مشهورن،
‫ولی مرده‌ن.
‫دارشون زدن.
‫اوه.
‫کتاب رو نگه میداریم.
‫اسب‌ها...
‫جان.
‫شب بخیر، مری.
‫صندلی رو آوردم.
‫بیا تو.
‫اتاق قشنگی‌ـه.
‫ممنون.
‫اینجا...
‫چطوره؟
‫خوبه.
‫خیلی باملاحظه‌ای، جان.
‫هر وقت رو صندلی ‫بشینم، به یاد کیتی میفتم.
‫وسایلت رو برات پس آوردم،
‫و در ضمن...
‫با خودمون گفتیم باید ‫این رو داشته باشی.
‫ولی این انجیل خانوادگی‌ـتونه.
‫مال خودت.
‫نه. خیلی جاهایی که میرم،
‫این کتاب توش جایی نداره.
‫باشه. من نگهش میدارم،
‫ولی هر وقت خواستی ‫پسش بگیری، مال توئه.
‫اینا هم مال شماست.
‫می‌دونم در اصل ‫برای غریبه‌ها نبودن،
‫ولی کیتی می‌خواست ‫من تو رو بشناسم.
‫برام مهم نیست.
‫خیلی وقت پیش دست ‫از نامه نوشتن برداشتی.
‫یکی از خوشی‌های واقعیش...
‫مرور نامه‌های قدیمیت بود.
‫بعد از اینکه حفظشون کرد، ‫به من داد تا بخونمشون.
‫خیلی جالبه که یکی ‫می‌تونه اینا رو بخونه.
‫دستخطم خیلی خرچنگ قورباغه‌ست.
‫ولی چیزهایی که ‫نوشته بودی، زیبا بود.
‫اون اول‌هاش.
‫بعد متوجه یه تغییر شدم.
‫مامانت اصلا متوجه ‫نشد، ولی من چرا.
‫همه عوض میشن.
‫نه اونطوری که تو عوض شدی.
‫وقتی کم‌کم چیزهایی ‫درباره‌ت شنیدم،
‫اصلا شبیه مردی نبود که ‫اون نامه‌ها رو نوشته بود.
‫دنبال قاتل پدرت هستی، مگه نه؟
‫معلومه که هستم.
‫هر کی بس رو کشته، احتمالا ‫مزرعه رو از چنگ کیتی در آورده.
‫این کمترین کاریه ‫که می‌تونم براش بکنم.
چرا؟
‫تا حسابت رو صاف ‫کنی، دوباره آدم بکشی،
‫شاید جلوی باد، ‫تا برادر سرسختش رو الگوش قرار بده؟
‫نذار باد تو رو بپرسته، ‫چون تو یه قاتلی.
‫کیتی فقط می‌خواست باد بره کالج،
‫تا اسم الدر نماد یه چیزی باشه.
‫من دیگه میرم.
‫بازم بابت این ممنون.
‫چرا کیتی نمی‌خواست ‫من قاتل بس رو پیدا کنم؟
‫چون معنیش فقط یعنی کشتار بیشتر،
‫و کیتی از کشتن متنفر بود.
‫باد، چقدر پول داری؟
‫من؟ من از کجا ‫باید پول داشته باشم؟
‫تو نزدیک پنج دلار از پیوی گرفتی.
‫پول خودم رو خرج نوشیدنی کنم؟
‫بابا تو قبرش عذاب می‌کشه.
‫هرگز پول خودت رو ‫خرج نوشیدنی نکن، بچه.
‫من رو نگاه کن. فقط تماشا کن.
‫دو نوشیدنی بده.
‫ممنون. ممنون، قربان.
‫خب... بخور بره پایین.
‫متصدی.
‫بله، قربان.
‫اینجا میشه نوشیدنی رو زد به حساب؟
‫شرمنده.
‫یه نوشیدنی دیگه ‫واسه خودمون می‌خرم.
‫آه...
‫یه خوشگل.
‫یه نوشیدنی می‌گیریم،
‫چون قراره قرعه‌کشی کنیم.
‫چی رو قرعه‌کشی کنی؟
‫چشمم. چشم شیشه‌ایم.
‫کی می‌خواد یه چشم شیشه‌ای ‫از تولید به مصرف بگیره؟
‫صبر کن.
‫اگه اینقدر تشنه‌ی نوشیدنی هستی، ‫من برات یه نوشیدنی می‌گیرم.
‫ممنون، ولی اگه نتونم ‫لطف کسی رو جبران کنم،
‫هرگز ازش نوشیدنی قبول نمی‌کنم.
‫به هیچ وجه.
‫باشه. هر شانس 50 سنت،
‫فقط چهار چوق واسه ‫بردن یه چشم 22 دلاری.
‫چرا که نه؟ من همیشه ‫یه چشم سوم می‌خواستم.
‫می‌خوای کارت بازی ‫کنی یا بازی بچگونه؟
‫بازی بچگونه. دارم ‫پول از دست میدم.
‫من هستم.
‫باشه.
‫بهش دست نزن. نگاه ‫کن ولی دست نزن.
‫من هستم.
‫آره. پول رو بذارین اینجا.
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫این نه دلار.
‫من هفت سنت دارم.
‫خب، 17، 18، 19...
‫نه دلار و پنجاه سنت. ‫یه کم دیگه لازم دارم...
‫تا بشه ده دلار سر راست.
‫بیا. من اون چشم رو می‌خوام.
‫باشه!
‫بذار ببینم.
‫نوزده ژتون سفید و ‫یه ژتون آبی لازم داریم.
‫کسی که ژتون آبی ‫گیرش بیاد، برنده‌ی...
‫این چشم کوچیک زیباست.
‫خوب تکونشون بده، باد.
‫کی اول از همه شرکت کرد؟
‫من بودم.
‫تو می‌تونی اول از همه بکشی.
‫بذار ببینیم برنده‌ی ‫خوش‌شانس کیه...
‫ببینیم کی برنده میشه.
‫بکشین بیرون.
‫این آقای خوشگل ‫و بلندقد، نوبت توئه.
‫ببین چی گیرت میاد.
‫همینطوری اونا واینستین.
‫ها ها ها!
‫انگار همه ژتون سفید هستن.
‫صبر کنین، صبر کنین.
‫این آقا دو شانس داره.
‫تو حق داری دو بار بکشی.
‫باشه که بانوی ‫شانس بهت لبخند بزنه.
‫بذار ببینیم...
‫ژتون آبی اومد!
‫برنده شدم!
‫چشمم رو بهم بده.
‫اونجاست. اونجاست.
‫می‌دونی، شاید بدم ‫واسه روز یکشنبه...
‫ازش سنجاق درست کنن.
‫ند، بابتش چقدر پول می‌خوای؟
‫چشمم رو چقدر می‌فروشم؟
‫سود می‌کنی. سه دلار چطوره؟
‫نه. این طلسم خوش شانسیمه.
‫اینم از عروسیم که نابود شد.
‫نامزدم یه بار من رو با چشم ‫بندم دید. روش رو برگردوند.
‫به نظر من که مشکلی نداری.
‫فرض کن یه دختری و درک می‌کنی...
‫که این چشم بند زیبایی مردونه‌م ‫رو خراب می‌کنه، درسته، پسرها؟
‫بفروشش!
‫باشه، باشه!
‫می‌فروشمش، ولی به پنج دلار.
‫تفاوتش رو کم کن و منم ‫برات یه نوشیدنی می‌خرم.
‫قبوله.
‫نوشیدنی بدین آقا.
‫یه نوشیدنی به من و بچه بدین.
‫بفرما.
‫صبر کن...
‫نمی‌خوای چشمت رو بذاری سر جاش؟
‫بذارمش سر جاش؟ ‫اینجا یه کم شلوغه.
‫ها ها ها!
‫شاید این واسه تو خنده‌دار باشه،
‫ولی واسه من نه.
‫از نظر من، تو یه ‫دروغگو و متقلبی،
‫درست مثل بابات.
‫بابام رو می‌شناختی؟
‫اونقدری که این حرف رو بزنم.
‫اونم گیج و منگ بود.
‫تو یه دروغگویی!
‫اون یه بچه‌ست، کرلی.
‫دخالت نکن.
‫گمونم فکر می‌کنه می‌تونه...
‫رو شهرت برادرهاش سوار بشه.
‫راستش، برادرهاش هم اصلا ‫پشیزی برام اهمیت ندارن.
‫کرلی، اون مسلح نیست.
‫ولی من هستم.
‫دخالت نکن، باد.
‫نه!
‫فکر نمی‌کنم جرئتش رو داشته باشه.
‫یه اسلحه بهش بدین.
‫اون منظوری نداشت.
‫به من گفت دروغگو.
‫من فقط حقیقت رو گفتم.
‫اسلحه‌ی من رو بردار، بچه.
‫زود باش...
‫برش دار.
‫هه هه هه...
‫به نظرم از خانواده‌ی بدی میاد...
‫که حتی جرئت نداره...
‫جان...
‫این یارو گفت بابا ‫دروغگو و گیج و منگ بود.
‫دعوتت برای برداشتن اسلحه...
‫هنوز برای جانی الدر سر جاشه؟
‫فرصت داری...
‫تا ثابت کنی اون پشیزی ‫برات اهمیت نداره.
‫تام، از اینجا ببرش بیرون.
‫تا وقتی حرفش رو پس نگیره، نمیرم.
‫تام...
‫مگه نشنیدی چی گفتم؟
‫اون گفت بابا دروغگو ‫و گیج و منگ بود.
‫خب، گمونم بابا ‫همچین آدمی بود، بچه.
‫نذار بیاد داخل.
‫جان...
‫برو بیرون.
‫شب بخیر، پسرها.
‫کجا میری، آقا؟
‫بازیت رو تموم کن.
‫باد، نمی‌خوای غذا بخوری؟
‫نه!
‫وقتی به چیزی که اون عوضی ‫راجع به ما گفت فکر می‌کنم، چطور می‌تونم غذا بخورم؟
... ‫و این
‫هفت‌تیرکشی که همه ‫همیشه پزش رو میدادن.
‫خب، با این شکم گنده‌ش...
‫از همه عوضی‌تره.
‫خفه شو.
‫خفه نمی‌شم!
‫اگه نمی‌خواستی کاری بکنی، ‫چرا نذاشتی من کاری بکنم؟
‫یارو تو رو یه لقمه‌ی چپت می‌کرد.
‫قبل از اینکه دستت...
‫به اسلحه برسه، مرده بودی.
‫یه چیز دیگه...
‫کیتی باید یه چیزی واسه ‫ثمره‌ی زندگیش داشته باشه.
‫تو برمی‌گردی دانشگاه.
‫نه، برنمی‌گردم.
‫چرا، برمی‌گردی.
‫حتی اگه مجبور باشم ‫ببندمت و با زور ببرمت.
‫من هیچی یاد نمی‌گیرم.
‫نمی‌تونم مجبورت ‫کنم چیزی یاد بگیری.
‫بگذریم، حالا که من اسم ‫الدرها رو خدشه‌دار کردم،
‫دیگه نمی‌تونی همراه من بیای.
‫نه، نمی‌تونم. شک نکن.
‫این مال مامان ‫بود و حالا مال منه.
‫میرم حساب اون یارو ‫رو برسم. کی با من میاد؟
‫تو هیچ جا نمیری.
‫می‌خوای جلوم رو بگیری؟
‫معلومه که جلوت رو می‌گیرم،
‫شک نکن!
‫آه!
‫چرا من رو زدی؟
‫همینطوری وایسادی تا من رو بزنه.
‫بچه...
‫گرفتمش! گرفتمش!
‫گرفتمش!
‫گرفتیش؟
‫آره!
‫دخالت نکن!
‫روز بخیر.
‫خیلی متاسفم که به ‫شروع دعوا نرسیدم.
‫دارین خونه‌تکونی بهاره می‌کنین، ها؟
‫نه. فقط داریم با هم آشنا می‌شیم.
‫چند ساله همدیگه رو ندیدیم.
‫با کیت الدر کار دارم. اینجاست؟
‫خب، قبلا اینجا زندگی می‌کرد.
‫ما پسرهاش هستیم.
‫چند روز پیش فوت کرد.
‫متاسفم.
‫به همه‌تون تسلیت میگم.
‫ممنون.
‫خانم الدر رو از نزدیک ندیدم،
‫ولی یه ماه پیش یه ‫نامه ازش دریافت کردم.
‫چون اینجا کار داشتم،
‫گفتم بیام یه سر بهش بزنم.
‫متاسفم که خیلی دیر رسیدم.
‫عجب نامه‌ایه.
‫میشه بخونی؟
‫آقای چارلی باب ‫استرایکر، پکوس، تگزاس.
‫تویی؟
خودشم
‫این مت، باد و تام هستن،
‫منم جان الدر هستم.
‫روز بخیر.
‫آقای استرایکر گرامی.
‫به من گفتند شما ‫اسب‌های زیادی دارید.
‫اگه این حقیقت داره، ‫همدردی من رو پذیرا باشید،
‫چرا که خودم در ‫گذشته خیلی فقیر بودم.
‫اگه تا ماه ژوئن هنوز ‫در مخمصه قرار داشتید،
‫شاید بتونم کمکتون کنم،
‫و صد تا دویست راس ازتون بخرم،
‫به شرطی که به صورت ‫اعتباری بفروشین،
‫تا بتونم اسب‌ها ‫رو دوباره بفروشم.
‫من به کالاهای درست ‫و درمون علاقه دارم،
‫ولی چیز تجملی نه،
‫و مایلم قیمت آخرتون رو بدونم.
‫دوستدار شما،
‫کیت الدر.
‫فقیر؟
‫اینطور که از ظاهرش پیداست، ‫پولش از پارو بالا می‌رفته.
‫برام جالب بود.
‫هر چی بیشتر خوندمش، جالب‌تر شد.
‫بالاخره به خودم گفتم تو عمرم ‫تا بخوای کارهای احمقانه کردم،
‫ولی تازگی‌ها هیچ کاری ‫نکردم، از موعدش خیلی گذشته.
‫متاسفم که دیر رسیدم اینجا.
‫تو و مامان تیم خوبی می‌شدین.
‫ممنون.
‫چرا نمیای داخل؟
‫از مهمون نوازیتون ممنون،
‫ولی به خاطر زانو ‫دردم باید همینجا بمونم.
‫من دیگه میرم.
‫خوشحال شدم دیدمتون.
‫من یه پیشنهاد براتون ‫دارم، آقای استرایکر.
‫اگه پیشنهادم رو رد ‫کنی، سرزنشت نمی‌کنم.
‫شنیدنش ضرر نداره.
‫من مایلم اون 200 ‫راس رو ازت بخرم،
‫ببرمشون کلرادو،
‫و به معدنچی‌ها بفروشم.
‫ولی منم مشکل مامان ‫رو دارم... پول ندارم.
‫نصف سود رو بابت ‫اعتماد به من بهتون میدم.
‫بقیه‌تون چی؟ شما هم هستین؟
‫هنوز ازمون نپرسیدن.
‫خب؟
‫داری میگی یا می‌پرسی؟
‫می‌پرسم.
‫خب، به نظر کار بدی نمیاد.
‫مت؟
‫فقط یه چیزی...
‫با پولش این بچه رو ‫می‌فرستیم دانشگاه؟
‫نظر ما هم همینه.
‫در این صورت، من ‫چند هفته‌ای هستم.
‫خب؟
‫می‌دونی، چیزی ‫نمونده بود فکم و بشکنی.
‫بدجور سعی داشتم بشکنمش.
‫بعضی‌ها همچین چیزی لازم دارن.
‫خب، گمونم راضیم کردین.
نظرت چیه؟
‫اگه می‌خواستم واسه ‫مامانتون این کار رو بکنم،
‫واسه شما هم این کار رو می‌کنم.
‫بیاین پکوس و اسب‌ها رو ببرین.
‫ممنون.
‫از کی شروع می‌کنین؟
‫چند ساعتی طول می‌کشه تا بیایم.
‫خوبه. منتظرم.
‫راه بیفت.
‫بیاین.
‫نوبت حرکت توئه، بیلی.
‫هری، یکی از این روزها،
‫شکستت میدم.
‫کاش بتونی.
‫بعد از باختن هشت بازی پشت سر هم،
‫دیگه برام چالش محسوب نمیشی.
‫تمام روز کجا بودی؟
‫رفته بودم دفتر کلانترهای آمریکا.
‫یه نگاه به این بنداز.
‫شاید این ثابت کنه که من ‫یه طرفه به قاضی نرفتم.
‫تام الدر به جرم قتل تحت تعقیبه.
‫چی باعث شد این کار رو بکنی؟
‫من.
‫اونقدری تام الدر رو می‌شناخت ‫که من رو فرستاد تحقیق کنم.
‫فکر می‌کردم تام هر آدمی باشه،
‫ولی قاتل رو اصلا.
چرا که نه؟
‫اون یه الدرـه، نیست؟
‫خیلی بیشتر از اسم آدم ‫ لازمه تا گناهکار باشه.
‫این از مدرکت.
‫این ثابت می‌کنه اون تحت تعقیبه.
‫ثابت نمی‌کنه گناهکاره.
‫داری از رو نفرت کار می‌کنی، بن.
‫به همین خاطر اسلحه‌ت رو گرفتن.
‫انگار نمی‌تونم برات ‫هیچ کار درستی بکنم، بیلی.
‫بن...
‫مشکل تو اینه که...
‫مثل یه جغدی.
‫هر چی بیشتر بهش نور بتابونی،
‫کمتر می‌بینه.
‫کجا میری؟
‫میرم تام الدر رو بازداشت کنم.
‫نه، اینطوری مسلح نمیری.
‫از روی اکراه برو.
‫نه جوری که نشون بده داری ‫از این کارت لذت می‌بری.
‫خودم میرم.
‫اونا چهار نفرن.
‫منم شمردن بلدم، بن.
‫بن راست میگه، بیلی.
‫کمک لازم داری.
‫تو می‌خوای با من بیای،
‫یا پیشنهاد می‌کنی اون مرد جدیدی ‫ که اجیر کردی رو با خودم ببرم؟
‫کمک خوبیه.
‫می‌خوای چی رو از الدرها ‫مخفی کنی، آقای هیستینگز؟
‫من فقط می‌خوام کمک کنم.
‫البته.
‫فقط می‌خوای اسم ‫ما رو بذاری تو نقشه،
‫همه‌مون رو پولدار کنی.
‫آدم می‌تونه با شهر ‫بزرگ بشه، بیلی.
‫یا بمیره...
‫مثل بس الدر.
‫بن، بهتره بیای اینجا.
‫چی شده؟
‫اسب بیلی اومد.
بدون خودش
‫بریم با همدیگه یه ‫دسته جمع کنیم، هری.
‫اینجا.
‫هنوز نفس می‌کشه.
‫تو و روی ببرینش پیش دکتر ایزدل.
‫تو رودخونه می‌بینیمتون.
‫باد!
‫برو بگیرش!
‫امروز کارت خیلی خوب بود، بچه.
‫خیلی بدردبخور بودی.
‫این چیزها رو از کجا یاد گرفتی؟
‫تو دانشگاه یاد نگرفتم.
‫ما فقط می‌خوایم تو ‫رو پولدار و محترم کنیم.
‫تو همه‌ش با ما سر دعوا داری.
‫نمی‌خوام پولدار و محترم باشم.
‫می‌خوام مثل تو باشم.
‫دوباره افتاد تو پر و پاچه‌ت؟
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫مگه واسه بزرگترهات(الدر) ‫احترام قائل نیستی؟
‫این اصلا خنده‌دار ‫نیست. قبلا شنیدم.
‫کیتی اگه بود، به ‫خاطر حاضرجوابی...
‫پشتمون رو خونی می‌کرد.
‫جدی؟
‫کدومتون اونقدر مرد هست...
‫که جای مامان رو پر کنه؟
‫نه.
‫نه، این کار رو نمی‌کنین.
‫نه! هی، نه!
‫بی‌خیال!
‫ولم کنین!
‫بذارینم پایین!
‫بچه‌ها،
‫فکر کردم یادتون دادم...
‫که نباید با لباس شنا کنین.
‫هی!
‫یه دسته‌ی جستجو اون بالاست.
‫به نظرت دنبال چی هستن؟
‫دنبال ما که نباید باشن،
‫مگه اینکه فکر کنن ‫اسب‌ها رو دزدیدیم.
‫بن لاتا اون بالاست. ‫حتما دنبال ما هستن.
‫چیکار کنیم؟
‫ما هیچ کار اشتباهی نکردیم.
‫مثل مجرم‌ها رفتار نمی‌کنیم.
‫اسب‌ها رو جمع می‌کنیم،
‫و عادی از جلوشون رد می‌شیم.
‫چهار نفرن.
‫اونا خود الدرها هستن.
‫بهتون گفتم شلیک نکنین! ‫زنده می‌خوامشون.
‫باد.
‫من خوبم.
‫قضیه چیه؟
‫دزدیدن اسب غیر قانونی‌ـه،
‫مگه نه؟
‫شلیک کردن بهشون هم غیر قانونیـه.
‫اینا رو قانونی به دست ‫آوردیم، می‌تونیم ثابت کنیم.
‫توقع ندارم حرفمون رو باور کنین،
‫ولی بیلی باور می‌کنه.
‫پس چرا بهش شلیک کردین؟
‫بیلی تیر خورده؟
‫تیر خورده، ولی زنده‌ست.
‫بهمون میگه کار کی بوده،
‫وقتی سعی کرد تام رو ‫بازداشت کنه، تیر خورد.
‫این اصلا با عقل جور در نمیاد.
‫اگه بیلی رو با تیر زده بودیم ‫ و داشتیم فرار می‌کردیم،
‫چرا باید یه گله‌اسب ‫دنبال خودمون می‌کشیدیم؟
‫و اونا رو از کلیر ‫واتر عبور بدیم.
‫اسلحه‌هاتون رو بندازین زمین.
‫کاری که میگه رو بکنین.
‫کشتار بیشتر هیچی ‫رو ثابت نمی‌کنه.
‫دو تاتون اونا رو ببنده.
‫ما این همه اسب داریم.
‫صاحب قانونیش پیداشون می‌کنه.
‫گمون نکنم فایده داشته باشه اگه ‫نامه‌ی صاحب اسب‌ها رو نشونت بدیم.
‫این کمک زیادی به بیلی نمی‌کنه.
‫کار ما نبود.
‫بیلی رفته بود خونه‌ی ‫لوپین که تیر خورد.
‫خونه‌ی لوپین؟
‫آره.
‫اگه خواستن فرار کنن، ‫بهشون شلیک کنین.
‫یه هدیه برات درست می‌کنم.
‫کارهای خوب مال خودت.
‫نمی‌خوامشون.
‫کدوم کار خوب؟
‫همه سعی داشتیم یه کار ‫خوب واسه مامان بکنیم.
‫مگه به همین خاطر نیفتادیم اینجا؟
‫اینجاییم چون جنابعالی ‫خودت رو تو دردسر انداختی،
‫و عکست رفته تو ‫پوستر افراد تحت تعقیب.
‫واسه مردی که خودش هم...
‫کلی دردسر درست کرده، ‫داری قضیه رو شخصی می‌کنی.
چرا نمیگی قضیه چی بوده؟
‫یه متصدی وقتی داشتم چشمم رو ‫قرعه کشی می‌کردم، عصبانی شد.
‫با یه اسلحه‌ی 45 ‫میلیمتری بهم شلیک کرد.
منم کاری که از دستم بر میومد رو انجام دادم
‫این دفاع از خود بوده.
‫چرا نرفتی دادگاه و ‫خودت رو تبرئه کنی؟
‫چون شهر اون بود و من یه غریبه.
‫اون طناب رو بده من.
‫نگاه.
‫بیاریدشون بیرون.
‫باید دارشون بزنیم.
‫آره، یه طناب بیارین ‫و دارشون بزنین.
‫بیاین بیاریمشون بیرون.
‫آره، بیاریدشون بیرون ‫و دارشون بزنین.
‫بیاین بیاریمشون بیرون.
‫بیاین دارشون بزنیم.
‫حال بیلی چطوره؟
‫نمی‌دونم.
‫تو هم فکر می‌کنی کار ما بوده.
‫من نمی‌دونم چی فکر کنم.
‫کاش بعد از مراسم ‫ختم، از شهر میرفتی.
‫بریم سراغشون! چی می‌گین؟
‫نوشیدنی.
‫هی.
‫انگار همه تو این شهر...
‫تصمیمشون رو گرفتن.
‫برو خونه و همونجا بمون، مری.
‫نمی‌خوام این اطراف باشی.
‫بیلی مرده.
‫بیا.
‫اون...
‫اون نگفت کی بهش شلیک کرده؟
‫نتونست دهن باز کنه ‫بگه کی بهش شلیک کرد.
‫طناب بیارین!
‫بیاین دارشون بزنیم!
‫یکی طناب بیاره.
‫یه طناب بیارین!
‫بهت گفتم برو خونه.
‫اون افرادی که بیرونن چی؟
‫اونا بیلی رو دوست داشتن.
‫بهشون بگو بیلی کسی نبود که ‫بدون محاکمه یه مرد رو بکشه.
‫چهار مرد.
‫سه مرد و یه بچه.
‫از کجا اینقدر مطمئنی؟
‫شاید بیگناه باشن.
‫اونا متقاعد شدن.
‫اونا می‌تونن هیئت منصفه باشن.
‫تو دستگیرشون می‌کنی.
‫نمی‌تونی قضاوتشون کنی.
‫کلانتر رو بیار یا ببرشون لوریدو.
‫نمی‌خواد بهم بگی کارم ‫رو چطور انجام بدم.
‫یالا! بیاین دارشون بزنیم!
‫دیدین مردم چطور نگامون می‌کردن؟
‫آره، دیدم...
‫از اینجا میریم بیرون.
‫تو نقشه‌ی دیگه‌ای داری؟
‫صبح میان بهمون غذا بدن،
‫کلید رو می‌گیریم.
‫اوضاع چطوره؟
‫خوب نیست، قاضی.
‫بهتره دادگاهشون رو بندازیم صبح.
‫از بین اون دسته هیئت منصفه انتخاب کنیم؟
‫این کار عدالت نیست. قتل‌ـه.
‫مهمات به اندازه کافی داریم، چارلی؟
‫نه، کافی نیست.
‫این گلوله‌ها جلوی ‫کسی رو نمی‌گیره.
‫می‌خوای بذاری بیان داخل؟
‫اینجوری با من حرف نزن بچه جون .
‫من و بیلی تا حالا یه ‫زندانی رو هم از دست ندادیم،
‫چه خلافکار چه غیر خلافکار.
‫بیلی اونا رو...
‫بدون اسلحه می‌گرفت.
‫دیدم این کار رو می‌کرد،
‫ولی تو مثل بیلی ویلسون نیستی.
‫منظوری نداشت، چارلی.
‫چرا از عقلش استفاده نمی‌کنه؟
‫اگه اندازه‌ی یه جو ‫به بیلی رفته بود،
‫قبل از اینکه خیلی دیر بشه،
‫اون پسرها رو از ‫شهر می‌برد بیرون.
‫یه نگاه به بیرون بنداز.
‫تا الان دوستت بودن،
‫ولی خیلی زود...
‫به سمتشون گلوله شلیک می‌کنی. حالا ببین
‫جابه‌جاشون می‌کنیم.
‫اول صبح اونا رو ‫می‌بریم لوریدو.
‫تام، یکی داره میاد.
‫گمونم نظرشون عوض شد.
‫یکی از معاون‌ها رو صدا بزن.
‫بگو حالت خوب نیست.
‫تو چت شده؟ عقلت رو از دست ‫دادی؟ می‌خوای گردنت بره بالای دار؟
‫با جرممون روبرو می‌شیم.
‫من با جماعتی که آدم رو بدون ‫محاکمه می‌کشن، روبرو نمی‌شم.
‫تو نیواورلئانز فرار کردی. ‫به همین خاطر الان اینجاییم.
‫دوباره فرار نمی‌کنیم.
‫کیتی این بار نمی‌بازه.
‫اون چه ارتباطی به این قضیه ‫داره؟ ماییم که تو درسر افتادیم.
‫گمونم ارتباطی نداره.
‫اونم مثل بقیه‌ی مادرها. سعی ‫کرد بچه‌ها رو درست بار بیاره.
‫ولی درست بار نیومدن. خوب که چی؟
‫کسی واسه من تصمیم نمی‌گیره.
‫خودم واسه خودم تصمیم می‌گیرم.
‫باشه. می‌تونی براش یه ‫فرشته یا گوسفند بخری،
‫با یه مشت مرمر ‫زحماتش رو جبران کنی.
‫می‌تونی این تصمیم رو بگیری،
‫ولی این یکی رو من تصمیم می‌گیرم.
‫اگه همه‌مون کشته بشیم،
‫کسی فرار نمی‌کنه.
‫کیتی تو این یکی برنده میشه.
‫بیاین بیرون.
‫میرین لوریدو.
‫اگه دست از پا خطا کنین، ‫عاقبتتون مثل بیلی میشه.
یالا
‫پابندها رو آماده کردی؟
‫آماده‌ست.
‫خیلی‌خب، شما دو تا بیاین اینجا.
‫نمی‌خوام به اون بسته بشم.
‫واسه انتخاب دوست ‫یه کم دیگه دیر شده.
‫پات رو بیار بالا.
‫حواست باشه سفت باشن.
‫دست راستتون رو بیارین بالا.
‫سوگند می‌خورین به عنوان معاون کلانتر عمل کنین، ‫و پایبند به قوانین ایالت تگزاس باشین؟
‫بگین بله.
‫- بله. - بله.
‫سوار اون درشکه بشین.
‫بذارین برن رو پل، ‫بعد در اختیار شمان.
‫به نگهبان‌ها اعتماد ندارم ‫که کارشون رو بکنن.
‫سه نفرشون سمت مان.
‫داستانشون رو با ‫هم هماهنگ کردن...
‫«باند الدر برامون کمین کردن.»
‫چی شده؟ ‫چرا اینجا وایسادی؟
‫تا به اسب‌ها استراحت بدم.
‫ند، چی شده؟
‫به اسب‌ها استراحت میدم.
‫تا به اسب‌ها استرا...
‫بپرین!
‫دست‌ها بالا، بن.
‫تو مامور قانونی.
‫بیلی هم همینطور.
‫اسلحه رو بنداز.
‫یه تفنگ نمی‌تونه خیلی ‫جلوشون رو بگیره.
‫بن چند تا تفنگ اضافی ‫تو اون گاری داره.
‫می‌تونی ما رو پوشش بدی؟
‫به اندازه‌ی سه تا گلوله.
‫می‌تونی تا اون گاری زیر آبی بری؟
‫اگه نتونستم، اون زیر نگهم دار.
‫پس بزن بریم.
‫می‌دونستم می‌خوای سر ‫اون پسرها رو زیر آب کنی.
‫از ته دلم می‌دونستم.
‫معلومه که می‌دونستی، بن،
‫ولی این حقشون بود.
!تكون نخور
‫تام!
‫پشت اسب‌ها پناه ‫بگیرین و برگردین.
‫همراهشون بیا،
‫وگرنه گیر می‌کنیم و میفتیم.
‫خیلی‌خب، کرلی،
‫واسه این کار اجیر شدی.
‫نمی‌خوام یه دونه از اون ‫الدرها زنده بیرون بره.
!بجنب
‫همه آماده‌این؟
‫آره.
‫تفنگ‌های بن رو به دست آوردن.
‫نمی‌تونیم از اونجا ‫بیاریمشون بیرون.
‫دوست دارم با انفجار ‫از اونجا بکشمشون بیرون.
‫تو جعبه‌ی تفنگ، دینامیت داریم.
‫از این وضعیت خوشم نمیاد.
‫زیادی ساکته.
‫بیاین برگردیم.
‫من رو پوشش بدین.
‫برین.
‫مراقب باشین!
‫مت!
‫جان...
‫بذار کمکت کنم.
‫نه، خواهش می‌کنم، من...
‫من...
‫جان...
‫کاش...
‫شاید...
‫باد...
‫کاش...
‫اومدن!
‫تیر خوردم.
‫تیر خوردم!
‫جان!
‫جان الدر! یه اسلحه بنداز برام! ‫کمکت می‌کنم!
‫بن می‌خواد کمکشون کنه.
‫احمق عوضی.
‫نه، بابا. اون بن‌ـه!
‫بیا.
‫هیستینگز داره میره. بریم.
‫- به مردم شهر چی بگیم؟ - ‫همون چیزی که بهمون گفتن.
‫باند الدر برامون کمین کرده بود.
‫حالا بریم. بیاین از اینجا بریم.
‫بیا تا برنگشتن، بریم.
‫ما برمی‌گردیم به شهر.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫به محض اینکه پامون رو ‫بذاریم تو شهر، می‌کشنمون.
‫فرار نمی‌کنیم.
‫من فرار می‌کنم.
‫چطوری می‌خوای فرار کنی؟
‫یه درشکه هست و ‫باد دکتر لازم داره.
‫برش می‌گردونم.
‫میرم درشکه رو بیارم.
‫وایسا.
‫باد رو ببر تو انبار.
‫بیارش پایین، برت.
‫برو خونه. از اینجا برو.
‫یه لحظه صبر کن، بچه.
‫دکتر لازم داریم.
‫برو دکتر ایزدل رو خبر کن.
‫برو، جب.
‫عجله کن.
‫این پابندها رو باز کن.
‫اول مال اونا رو باز کن.
‫باشه، آقا.
‫کجا میری، پسر؟
‫پیش دکتر ایزدل. ‫یکی‌ـشون زخمی شده.
‫عجله‌ت واسه چیه؟
‫بابام اون توئه.
‫پسره رو ول کن.
‫همونجا خوبه، هری.
‫جلوتر نیا.
‫چی می‌خوای؟
‫اول از همه، می‌خوام تسلیم بشی.
‫بعد میذارم دکتر بیاد داخل.
‫یا دکتر رو میارین اینجا، ‫یا این آهنگر رو می‌کشیم.
‫هر کاری میگه بکن، هری!
‫اول تو باید بیای بیرون!
‫هری!
‫نمی‌تونیم بهش اعتماد کنیم، ویل.
‫خیالمون راحته که معاون‌هات ‫بهمون شلیک می‌کنن.
‫باند تو کلی آدم خوب رو که داشتن ‫وظیفه‌شون رو انجام میدادن، کشتن.
‫باند من؟
‫پس کی مت رو کشت، به باد شلیک کرد، ‫و پل رو منفجر کرد؟
‫بیلی چی؟
‫چقدر طول می‌کشه تا آدم ‫با اسب به پکوس برسه، بیلی؟
‫هشت تا نه ساعت.
‫آخرین بار بیلی رو کی دیدی؟
‫ساعت 9 داشتیم ‫شطرنج بازی می‌کردیم.
‫می‌تونیم ثابت کنیم ‫ساعت 9 تو پکوس بودیم.
‫بفرست دنبال کلانتر، هری.
‫خودمون رو تسلیم می‌کنیم، ولی نه به تو یا یکی از مردم این شهر
‫ولی اون کلانتر آمریکا ‫رو از لوريدو بیار اینجا،
‫تا ما بیایم بیرون.
‫چطوری یه کلانتر ‫آمریکایی رو بیارم اینجا؟
‫نمی‌دونم.
‫بهش تلگراف بزن ‫یا خودت برو دنبالش،
‫ولی بیارش اینجا.
‫برو داخل، دکتر.
‫اینجا.
‫خیلی‌خب، برو بیرون.
‫چی شد؟ چی شد؟
‫اون بچه زخمی شده.
‫همه‌تون متفرق بشین و برین خونه.
‫اون افراد زندانی من هستن، ‫مثل وقتی که تو اون زندان بودن.
‫کلانتر آمریکایی ‫از لوريدو میاد اینجا،
‫و هر کسی دردسر درست ‫کنه، باید به اون جواب بده.
‫متفرق بشین و برین خونه!
‫بیا، پسرم.
‫برین!
‫هر کار تونستم، براش انجام دادم.
‫بهتره هر چه زودتر...
‫ ببرینش پانسیون.
‫جان...
‫بله؟
‫نگرانش نباش.
‫زنده می‌مونه.
‫من و تو با همدیگه...
‫درست بارش میاریم.
‫اگه کلانتر اول برسه ‫اینجا چی میشه؟
‫حرف اونا علیه حرف ماست.
‫کی می‌خواد حرف‌های ‫هفت‌تیرکش رو...
‫علیه یه تاجر محترم قبول کنه؟
‫اگه یکی از اون ‫نگهبان‌ها حرف بزنه چی؟
‫ها؟
‫فقط یه آدم ضعیف به حرف میاد.
‫اونا هیچی نمی‌گن.
‫اینجا نه، احمق.
‫می‌خوای بفرستیمون هوا؟
‫کرلی اینجا سیگار می‌کشید.
‫تو کرلی نیستی.
‫جان.
‫دیو، اون اصلا جواب ‫سوال‌هامون رو نداد.
‫بالاخره به جواب ‫اون سوال‌ها می‌رسیم.
‫آره، ولی به امتحانش میرزه.
‫نمیری.
‫اگه یه قدم از در بذاری بیرون،
‫مردی.
‫نمیری.
‫دکتر ایزدل چیزی ‫راجع به تغيير ...
‫اگه جُم بخوری، مردی.
‫هر کاری میگم بکن.
‫بیا عقب.
.حرکت کن
!حرکت کن
‫خیلی‌خب. یه گلوله واسه تو مونده.
‫حالا راه بیفت.
‫راه بیفت.
‫اینم یه هدیه واسه تو.
‫حالا سوال‌هات رو ازش بپرس.
‫بهت چند تا نصیحت ‫خوب می‌کنم، آقا.
‫الان وقت دروغ گفتن نیست.
‫کی واسه ما کمین کرد؟
‫نمی‌دونم.
‫جوابم رو بده! کی برادرم رو کشت؟
‫نمی‌دونم!
‫حرف بزن! وقتی بن ‫تیر خورد، تو اونجا بودی.
‫کی برامون کمین ‫کرد؟ کی مت رو کشت؟
‫نمی‌دونم! من هیچ کاری نکردم!
‫وقتی گذاشتم دوباره نفس بکشی،‫ بهتره درست به سوالاتم جواب بدی.
‫بابا!
‫من بهشون نگفتم.
‫نمی‌خواستم حرف بزنم.
‫اسلحه‌ت رو بنداز، هیستینگز.
‫ولی اونا بهم شلیک کردن.
‫دیو رو اون تو گرفتن.
‫بیارش بیرون.
‫من بهشون نگفتم.
‫چی رو بهشون نگفتی، دیو؟
‫پدرم...
‫اون بن رو کشت.
‫اون کشتش.
‫بابای من چی؟
‫پدرت...
‫فهمید سرش کلاه گذاشتن.
‫و بیلی...
‫داشت به فهمیدن ‫حقیقت نزدیکتر میشد.
‫بیلی رو هم اون کشت؟
‫جان.
‫اون اسلحه رو بده من.
‫اینجا حالا من نماینده‌ی قانونم.
‫ما حساب هیستینگز رو می‌رسیم.
‫نمی‌خوام با تو به ‫مشکل بخورم، هری.
‫جات بودم، باهاش بحث نمی‌کردم.
‫جان.
‫این کاریه که باید ‫خودم بکنم، هری.
‫دکتر ایزل رو بیار بالا سر تام.
‫جان.
‫باد اینجاست.
‫حالش خوبه؟
‫دکتر میگه باید تحت مراقبت باشه.
‫ازش مراقبت میشه.
‫تام چی؟
‫دکتر الان پیشش‌ـه.
‫تام گفت واسه کشتنش ‫بیشتر از یه گلوله لازمه.
‫اینجاست.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.