..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
سفر شگفت‌انکیز محصول آمریکا در سال 1966
این فیلم شما را به جایی می برد که تا به حال هیچ‌کس نرفته است. هیچ شاهد عینی، چیزی که شما خواهید دید را ندیده است.
اما در این دنیای ما، جایی که رفتن به ماه به زودی اتفاق خواهد افتاد، و باورنکردنی‌ترین اتفاقات در اطراف ما در حال رخ دادن هستند،
یک روز، شاید فردا، رویدادهای خارق‌العاده‌ای که در شُرف دیدن آن‌ها هستید، می‌توانند رخ دهند، و اتفاق خواهند افتاد.
سفر شگفت‌انکیز برنده‌ی اسکار 1966: بهترین طراحی صحنه بهترین جلوه‌های ویژه
نامزد: بهترین فیلم‌برداری بهترین صداگذاری بهترین تدوین
از روی این فیلمنامه، کتابی با همین نام توسط «آیزاک آسیموف» نوشته شد.
موسیقی: لئونارد روزنمن
کارگردن: ریچارد فلایشر
متاسفم که مجبور شدیم شما را این موقع بیدار کنیم، آقای «گرانت».
فکر می‌کردم در تعطیلات هستم. این کارها برای چیه؟
نمی‌تونم به شما بگم.
- کجا داریم میریم؟ - این را هم نمی‌تونم به شما بگم.
باید داخل بمانید و منتظر باشید آقای «گرانت».
کارت شناساییتون لطفا.
متشکرم.
- سلام «گرانت». - ژنرال «کارتر»!
خوبه که دوباره می‌بینمت.
- پنتاگون. اینطور نیست ژنرال؟ - درسته.
فقط توی اون یونیفرم نبودی.
بیا.
«بِنِش»؟! چی شده؟
طرف مقابل بهش رسید.
- حالش چقدر بده؟ - آسیب مغزی، توی کماست.
قبل یا بعد از چیزی که می‌خواست به شما بگه؟
قبل از اینکه بتونه برای یک کلمه حتی نفس بکشه.
اون تنها دانشمندیه که پاسخ چیزی که ما دنبالش هستیمو می‌دونه.
به همین دلیل باید عملش کنیم. و به همین دلیل به شما نیاز داریم.
من؟ من حتی نمی‌تونم یک چسب زخم روی انگشتم بذارم.
ایشان جراح هستند. «دووال».
دکتر «پیتر دووال». فرد برتر مغز کشور. تا حالا اسمشو شنیدی؟
- ببخشید، من در مورد جراحان بی‌اطلاع هستم. اون دختره کیه؟ - «کورا پیترسون»، دستیار فنی «دووال».
- شما به «دووال» و دیگران می‌پیوندی. - چه کار می‌تونم بکنم؟ جز اینکه شاید از حال برم!
«مایک»؟
بله «آلان».
با «گرانت» آشنا شو. ایشان دکتر «مایکلز»، رئیس بخش پزشکی هستند.
- خوشحالم که با ما هستید آقای «گرانت». - کاش می‌دونستم چرا.
لطفا بهش بگید کجا جا بهش نیاز داریم. من چندتا چیز باید بررسی کنم.
ما برای اهداف امنیتی به شما نیاز داریم آقای «گرانت».
- حین جراحی؟ - اونا می‌دونن که در کشتن «بنش» شکست خوردند.
بخش امنیتی فکر می‌کنه که اونا توی اولین فرصتی که به دست بیارن دوباره تلاش می‌کنن.
ما نگران خرابکاری هستیم. ترور هنگام جراحی.
ترور هنگام جراحی؟
- یعنی شما شک دارید به... - «دووال». درسته.
خب من مخالفم، درسته که کار کردن با اون بیشتر اوقات سخته.
- سخته؟ غیرممکنه! - این دلیل نمی‌شه که بهش شک کنیم.
چرا ریسک کنیم؟ حتما دکترهای دیگه‌ای هم هستند.
«دووال» ماهرترین جراح مغز کشوره و زمان کافی هم نداریم.
علاوه بر این، اون همینجا در دسترسه.
من که فرقشو نمی‌فهمم، اینکه داره «بنش» را می‌کُشه، یا نجاتش میده.
من آماده هستم، متوجه خواهم شد.
مهم نیست که چه اتفاقی می‌افته، شما باید فقط از دکتر «مایکلز» دستور بگیری.
- مفهومه؟ - درسته قربان.
با ما همراه شو. جراحی به زودی شروع می‌شه.
بعدا میبینمت «مایک».
تکنسینش خوبه؟ علاوه بر ظاهرش؟
در وفاداری اون بحثی نیست.
- من اینو قبول می‌کنم سرجوخه. - بله قربان.
قصد کنجکاوی ندارم، ولی این سی‌اِم‌دی‌اِف... (حروف روی دیوارها)
تنها حدسی که می‌زنم، می‌تونه مخفف این باشه:
بسیج یکپارچه‌ی خانم‌های خلافکار.
نیروهای بازدارنده‌ی ترکیبی مینیاتوری
دوباره بگو؟
ما می‌تونیم هر چیزی را به هر اندازه‌ای که می‌خواهیم کوچک کنیم. مردم، کشتی‌ها، تانک‌ها، هواپیماها.
ژنرال، من شایعات غیرقابل‌باوری شنیدم، ولی این یکی فرق می‌کنه!
ما می‌تونیم یک ارتش را با تمام تجهیزاتش کوچک کنیم و اون را توی درب یک بطری قرار بدیم.
به همین دلیله که بهش می‌گیم نیروهای بازدارنده ترکیبی مینیاتوری.
اگه طرف مقابل چیزی شبیه به این داشته باشه!
دارن. ولی هردومون یه مشکل داریم...
عدم کنترل
ما می‌تونیم چیزها را فقط به مدت دقیقا شصت دقیقه کوچک کنیم.
بعد از اون همه چیز شروع می‌کنه به رشد کردن تا اندازه اصلی.
- احتمال میدم که «بنش» می‌دونه چطور کنترلش کنه. - درسته.
اون می‌خواست «ما» این راز را داشته باشیم، نه اون‌ها.
- به همین دلیل سعی کردند اونو بکشن. - احتمالا دوباره تلاش می‌کنن.
جای تعجب نیست که می‌خواهید در طول جراحی آماده باشم.
و یک سفر کوتاه با او داشته باشی.
سفر؟ به کجا؟
خب، تنها راهی که می‌تونیم به اون لخته برسیم از داخل خود مغزه.
بنابراین ما تصمیم گرفتیم که یک تیم جراحی و خدمه را توی یک زیردریایی قرار بدیم،
اندازه‌اش را بسیار کوچک کنیم و اونو به سرخرگ تزریق کنیم.
- یعنی من دارم همراه اون‌ها میرم؟ - به عنوان بخشی از خدمه، بله.
صبر کنید... اون‌ها نمی‌تونن منو کوچک کنن!
- کوچک‌سازی ما می‌تونه هر چیزی را کوچک کنه. - ولی من نمی‌خوام مینیاتوری بشم!
- فقط برای یک ساعت. - حتی برای یک دقیقه!
ژنرال «کارتر»، قربان، من واقعا فکر می‌کنم باید در انتخاب خودتون تجدید نظر کنید.
فکر نمی‌کنم برای این نوع شغل آدم مناسبی باشم.
«گرانت»، شما به یک جلسه توجیهی میری.
دوشیزه «پیترسون» داوطلب شد که همراه بشه.
همه‌ی تکنسین‌های مرد اینجا هم همین کارو کردند!
یه زن توی این ماموریت جایی نداره.
من اصرار دارم که تکنسین خودمو ببرم.
شما کسانی را که من تعیین کنم همراهتون می‌برید.
به من نگید با کی باید کار کنم، چه توی این جراحی، چه هر جراحی دیگه.
من کاری را که فکر می‌کنم بهترینه، انجام میدم. بدون دخالت کسی!
دکتر «دووال» سال‌ها به خانم «پیترسون» تکیه کرده.
و از اونجایی که خود خانم «پیترسون» می‌خواد همراه باشه، فکر می‌کنم این بهترین کار باشه دکتر «رید».
خب من با شما مخالفم.
از اونجایی که شما مسئولید، ادامه بدید و هر کاری که می‌خواهید انجام بدید.
ولی من مایلم که مخالفتم با این ثبت بشه.
«گرانت»، سرهنگ «رید»، فرمانده عملیات.
- چطورید؟ - قبلا با رئیس بخش پزشکی ما آشنا شده‌ای.
- دکتر «دووال»، جراح سر. - در مورد شما شنیده‌ام دکتر.
خانم «پیترسون»، دستیار فنی ایشان.
- چطورید خانم «پیترسون»؟ - و کاپیتان «بیل اونز».
طراح یک زیردریایی آزمایشی برای برنامه تحقیق و توسعه نیروی دریایی.
- از حوزه‌ی کاری خودتون خارج شدید کاپیتان؟ - یه جورایی.
- حالا شدیم دو نفر. - «گرانت» به‌طور منحصربه‌فردی برای این ماموریت مناسبه.
او کارشناس ارتباطاته و در طول جنگ غواص بوده.
علاوه بر این، او «بنش» را به این کشور آورده.
و هر چه افراد کمتری در این مورد بدونن، بهتره.
در هر صورت، اگه موقع کار مشکلی پیش بیاد، ارزش «گرانت» را خواهید فهمید.
باشه «دان».
اینجا منطقه هدفه.
دکتر؟
مغز «بنش». تا جایی که تونستیم اونو برای جراحی استریوتاکسیک ترسیم کردیم. (نوعی از جراحی مغز، بدون شکافتن جمجمه)
لخته درست اینجاست.
رسیدن به اون بدون آسیب به بافت میانی غیرممکنه،
که برای «بنش» کشنده خواهد بود.
تنها راه رسیدن به اون از طریق سرخرگ‌هاست.
فاز اول کوچک‌سازی زیردریایی همراه با خدمه و تیم جراحیه.
و تزریق اون‌ها به سرخرگ کاروتید. (سرخرگی در گردن که خون را به جمجمه و مغز می‌رساند.)
چقدر کوچک؟
به اندازه یک میکروب. ما «بنش» را در هیپوترمی عمیق قرار می‌دهیم.
چی؟
اونو تا حدی که با زندگی انسان سازگار باشه منجمد می‌کنیم.
این کار ضربان قلب، گردش خون و سایر فرآیندهای فیزیکی اونو کاهش می‌دهد.
خب، سرهنگ، به خاطر جثه‌ی ما...
منظورم اینه که، به خاطر کمبود جثه‌ی ما، ما هنوزم خیلی سریع سفر خواهیم کرد.
اگه تلاطمی وجود داشته باشه خُرد می‌شیم!
تنها خطر تلاطم، در قلبه.
و ما از آنجا عبور نمی‌کنیم.
وقتی که به سرخرگ کاروتید وارد شدیم،
داخل سرخرگ‌ها می‌مونیم تا وقتی که به نقطه‌ی آسیب برسیم،
جایی که دکتر «دووال» تلاش خواهد کرد لخته را با پرتو لیزر حل کند.
ممنون.
بعد از عمل از طریق سیاهرگ‌ها برمی‌گردیم.
تا زمانی که به گردن برسیم، جایی که خارج خواهیم شد.
درست همین جا. با هیپودرمیک. (سوزن توخالی که با سرنگ برای تزریق یا استخراج مایعات از بدن استفاده می‌شود.)
چطور می تونید بفهمید که هر لحظه زیردریایی کجاست؟
دکتر «مایکلز» متخصص گردش خون است و به عنوان ناوبر شما عمل خواهد کرد.
اون دقیقا می دونه که کجا هستید و می تونید مستقیما از طریق بی‌سیم با ما ارتباط برقرار کنید.
علاوه بر این، زیردریایی از انرژی هسته‌ای استفاده می‌کنه.
و ما اونو ردیابی خواهیم کرد، درست مثل هر ردیاب رادیواکتیو دیگه.
یک تیم از جراحان در کنار شما خواهند بود.
اونا آماده هستند تا در صورت وقوع هر اتفاقی فورا شما را خارج کنن.
در هر صورت، شما باید ظرف شصت دقیقه بیرون باشید.
بعد از این زمان، شما در خطر حمله هستید.
حمله؟ از سمت کی؟ یا باید بگم از سمت چی؟
دفاع طبیعی «بنش».
گلبول‌های سفید، پادتن‌ها.
ببین، وقتی شروع به رشد می‌کنید، به یک تهدید برای بدن تبدیل خواهید شد
و سیستم دفاعی را تحریک خواهید کرد.
و ممکنه که عوامل ناشناخته‌ی دیگه‌ای هم وجود داشته باشه. ما نمی‌تونیم از چیزی مطمئن باشیم.
سوال دیگه‌ای دارید؟ سایر افراد؟
- فقط یک سوال ژنرال. - بله، چیه؟
از کجا می‌تونم برای برگشت به شهر تاکسی بگیرم؟
دکتر «مایکلز»، فکر می کنم بهتره که به بخش استریلیزاسیون بروید. (بخش ضدعفونی کردن)
بله قربان.
می‌تونید دنبال من بیایید؟
آدم تا چه حد می‌تونه برای کشورش فدا کنه؟
لطفا توجه کنید.
آماده‌سازی نهایی را انجام بدید.
قلب.
چطور به نظر می رسه «هنری»؟
نبض ثابت نگه داشته شده. سی و دو بار در دقیقه.
تنفس.
«جک»، گزارش بده؟
تنفس به شِش بار در دقیقه کاهش پیدا کرده.
تنفسش را بیشتر از این کم نمی‌کنم.
هایپوترمی. (کاهش دمای بدن)
آیا مشکلی دارید دکتر «سایر»؟
نه قربان. اونو توی دمای بیست و هشت درجه سانتیگراد نگه داشتیم.
- وضعیتمون چطوره؟ - بخش پزشکی آماده است.
سرهنگ، اونها دارن وارد راهرو استرلیزاسیون میشن.
لطفا بلافاصله تمام تجهیزات خود را سوار و بررسی کنید.
این ذره است قربان.
- همه چیز بار زده شده؟ - همه چیز قربان.
دکتر «مایکلز»؟
- بله؟ - این میز نقشه‌های شماست.
این نقشه‌ها و نمودارها به ترتیب از چپ به راست هستند.
- و اینم چک‌لیست شماست. - خیلی خب.
من و دکتر «دووال» نمودارها را بررسی می‌کنیم.
خوبه آقای «گرانت»؟
- اینجا ایستگاه بی‌سیم شماست. - اوه خوبه.
- عصب حرکتی چشم - متوجهم.
مغز.
خیر.
- به کمک نیاز دارید کاپیتان؟ - اوه آره آقای «گرانت». مقداری در زمان صرفه‌جویی می‌کنیم.
می‌تونید اینو برای من باز کنید؟
- باشه. - بذارید اونجا.
- کجا؟ روی عرشه؟ - آره همونجا.
- این مواد رادیواکتیوه! - این سوخت اتمیه.
- اشکالی نداره که باز بشه؟ - اوه این کاملا امنه.
یک ذره‌ی رادیواکتیو میکروسکوپی درونش وجود داره.
اصلا در حدی بزرگ نیست که با چشم غیرمسلح دیده بشه.
- همینه؟ - آره همینه.
اگه این از اسرار نظامی نیست، چطور یک زیردریایی با یک ذره‌ی میکروسکوپی کار می‌کنه؟
خب، اونا نمی‌تونن سوخت هسته‌ای را کم کنند.
اما زمانی که راکتور به همراه زیردریایی کوچک شد،
یک ذره میکروسکوپی می‌تونه انرژی کافی برای فعال کردن اون از خودش خارج کنه.
این باعث می‌شه برای این کار کاملا مناسب باشه.
خب از نظر تئوری باید کار کنه.
اگه کار نکنه کل ماموریت منتفی میشه.
همونطور که می‌بینید، سوخت تمام این زیردریایی توسط انرژی هسته‌ای تامین می‌شه. تمام قسمت‌ها به جز بی‌سیم شما.
در مجموع مثل یک قایق پارویی.
طراحی شده برای تحقیقات ماهیگیری. بررسی تخم‌گذاری ماهی‌های اعماق دریا.
این یادم انداخت که باید یک پیام رادیویی ارسال کنم.
پیام آزمایشی از طرف «پروتئوس»، قربان: «خانم «پیترسون» لبخند زده است.»
- خب این نشونه‌ی خوبیه. - دریافت پیام را تایید کنید.
- کاپیتان؟ - هوم؟
چطور می‌تونید نقشه‌های منو از اون بالا دنبال کنید؟
خب، در حال حاضر برق وصل نیست، ولی وقتی که وصل شد...
می‌تونم این نقشه را بگیرم لطفا؟
...شما کافیه که نقشه را دقیقا اینجا قرار بدید، و تصویرش روی «تکرار کننده» ظاهر می‌شه.
- تکرار کننده؟ - آره، اون دستگــ...
بیا، بهت نشون میدم.
- اینجا، همین. - اوه بله.
به نظر می‌رسه که همه‌ی این کارا خیلی راحت باشن.
در واقع همینطوره، اگرچه کنترل‌ها بسیار پیچیده هستند.
اینجا را نگاه کن.
یک دکمه و یک سوئیچ برای همه چیز وجود داره.
شرط می‌بندم اینجا در هر کاری ماهر هستید.
می‌تونید آشپزی کنید؟
امروز اکسیژن داریم!
من به گاز خنده نیاز دارم خانم. (گاز «دی‌نیتروژن مونوکسید» برای ایجاد توهم و سرخوشی)
طوری به نظر می‌رسه که انگار مشتاق نیستی.
می‌دونید، این یک سفر تفریحی نیست.
به نظر من خیلی هیجان‌انگیزه.
ما چیزهایی را خواهیم دید که هیچ‌کس قبلا ندیده.
نه فقط یک چیزی زیر میکروسکوپ.
- فکر کن - مشکل همینه، من فکر می‌کنم...
- کوچک شدن! - شاید عادت کنی که ازش خوشت بیاد.
ببخشید.
نسبت به یک خانم جوان، شما با بدترین اسباب‌بازی‌ها بازی می کنی خانم «پیترسون».
این به شما یاد میده که دست خودتو کجا نگه داری.
الان متوجه شدم.
این می‌تونه یک سلاح کاملا کشنده باشه. می‌تونه بکُشه، نه اینکه درمان کنه.
نه توی دستای جراح بزرگی مثل دکتر «دووال».
پرتو این لیزر تا یک میلیونیم میلی متر قابل تنظیمه.
می‌دونم که شما مدت زیادی دستیار دکتر «دووال» بودید.
حتما شما را از گهواره دزدیده!
از وقتی که درسمو تمام کردم با اون هستم.
بیشتر از پنج سال پیش منو به اینجا آورد.
- مدت زیادیه با یک مرد. - نه وقتی که با کسی مثل دکتر «دووال» کار کنید.
اون...
خب...
- آماده‌سازی برای کوچک‌سازی. - همه توی جایگاه‌ها لطفا.
- من هنوز باید چیزیو بررسی کنم. - صحیح.
آقای «گرانت»؟ دو تا صندلی زیر میز نقشه‌ها هستن. اونا را بیرون میارید لطفا؟
کمربندهای ایمنیتونو محکم کنید.
خانم «پیترسون»، این صندلی شماست.
- دکتر اجازه بدید کمک کنم. - نه نه، همه چیز خوبه. از عهده‌اش برمیام.
- دکتر؟ - بله «کورا».
من...
می‌خواستم بگم که...
چیه؟ چیزی اشتباه شده؟
نه چیزی نیست. فقط خواستم بگم...
ممنون که من را هم همراه کردید.
ممنون از شما برای اینکه داوطلب شدید.
خب آقای «گرانت». می‌تونید بگید که «پروتئوس» آماده است.
- «پروتئوس»؟ چی هست؟ - اسم این زیردریاییه.
بهتر از اینه که بهش بگیم «یو 91035»!
قربان، «پروتئوس» گزارش میده که همه چیز امنه.
- کوچک‌کننده - کوچک‌کننده
- همه‌ی ایستگاه‌ها، آماده‌باش - همه‌ی ایستگاه‌ها، آماده‌باش
همه پست‌های پزشکی، آماده‌باش
بررسی اسکنر. کامپیوتر نُه، پنج.
رادار کار می‌کنه.
به کامپیوتر دستور مثبت شِش، صفر، نُه بدید.
- فاز یک - فاز یک
- سرهنگ؟ - ادامه بدید.
- فاز دو - فاز دو
- ماژول صفر را بالا ببرید. - ماژول صفر را بالا ببرید.
- ماژول صفر را پایین بیارید. - ماژول صفر را پایین بیارید.
توقف و انتقال.
اچ‌دی‌آر سر جاشه.
- ماژول صفر را بالا ببرید. - ماژول صفر را بالا ببرید.
ما باید بطور دستی بریم پایین.
آقای «گرانت» شیرهای القایی یک و دو را باز کنید. - کجان؟
- یکی پورت و یکی هم استاربورد. (اصطلاحاتی برای نامیدن سمت چپ و راست کشتی)
روی دیوار پشت سرتون.
- اون یکیو من انجام می‌دم. - خوبه.
- آماده‌ای؟ - آره
- شیر القایی باز شد. - درسته.
- شیر باز شد. - درسته.
شیرها را ببندید.
- بسته شد. - بسته شد.
درسته. در حال حاضر همین کافیه.
-نمی‌تونم نفس بکشم! - دکتر «مایکلز».
-نمی‌تونم نفس بکشم. - دکتر «مایکلز»!
باید برم بیرون.
برای این کار خیلی دیر شده.
الان باید ادامه بدیم.
ببخشید.
من کلاستروفوبیا دارم. من... (ترس از فضای بسته)
من حین یک حمله‌ی هوایی توی انگلیس زنده‌به‌گور شدم.
دو روز.
فکر می‌کردم از پسش بر اومدم.
لطفا منو ببخشید.
من واقعا الان خوبم.
بیا، وقتی که حرکت کنیم احساس بهتری پیدا می‌کنی.
ممنون.
قفل کنید و نگه دارید.
- خوبه سرهنگ؟ - خوبه.
- فاز سه - فاز سه
به همه ایستگاه‌ها: شصت دقیقه در حال شمردن.
- به «پروتئوس» اطلاع بدید که در کوچک‌ترین اندازه هستند. - بله قربان.
- کوچک‌ترین اندازه. - خیلی خب.
- این هوا حس خوبی داره. - آره.
- شما خوبید؟ - بله من خوبم.
آقای «گرانت»، به اونها بگید که «پروتئوس» روشن شد.
- «پروتئوس» روشنه قربان. - باشه «دان»، همه چیز در اختیارته.
- فاز چهار - فاز چهار
- ماژول صفر را بالا ببرید. - ماژول صفر را بالا ببرید.
روکش حرارتی را بررسی کنید.
ردیابی.
با «پروتئوس» تماس بگیرید.
- برای تزریق آماده باشید. - خیلی خب.
تزریق کنید.
پست ردیابی.
حق با فیلسوف‌های قرون وسطی بود:
«انسان مرکز جهان هستی است.»
ما در میانه‌ی بی‌نهایت، بین فضای بیرونی و درونی ایستاده‌ایم.
و هیچ محدودیتی برای هیچکدوم وجود نداره.
هیچوقت تصور نمی‌کردم که اینطوری باشه.
همیشه فکر می‌کردم چیزی جز رنگ قرمز نیست.
فقط با چشم غیرمسلح.
اون سلول‌های حامل اکسیژن، به جریان رنگ می‌بخشن.
بقیه‌ی پلاسما بسیار شبیه آب دریاست.
- اقیانوسی از زندگی - سراسر، به طول صدهزار کیلومتر. (طول رگ‌های بدن انسان)
- دکتر «دووال»؟ - هوم؟
اینا چی می‌تونن باشن؟
شبیه ساختار مولکولی پروتئین‌ها هستند.
موافق نیستم
- به نظرم باید توقف کنیم و بررسی کنیم. - نه، وقت نداریم.
کاپیتان، مسیر فعلی را تا وقتی که خطری تهدیدمون نمی‌کنه، حفظ کنید.
سمت چپ، دیواره‌ی سرخرگ.
- سرعتمون چقدره؟ - پانزده گره (هر گره حدود دو کیلومتر در ساعت)
ظرف دو دقیقه باید به شاهرگ اصلی برسی.
موقع دور زدن، فاصله با دیواره را در همین حد نگه دار.
اینطوری با خیال راحت به وسط انشعاب می‌رسی.
صحیح.
کاپیتان، مسیر و سرعت خودتو اصلاح کن!
زیردریایی کار نمی‌کنه. ما توی نوعی جریان هستیم.
- اما این امکان نداره. - نه توی یک رگ بسته، مثل سرخرگ.
احتمالا یه مشکل توی سیستم‌های کنترلیت وجود داره.
نه، این یه جریانه. خیلی قویه، به نظر نمی‌رسه که بتونم ازش رها شم.
گرداب! خودتونو ببندید!
کسی صدمه دیده؟
«کورا»؟
من حالم خوبه. ممنون دکتر.
کجاییم؟
سلول‌ها آبی هستند.
کاپیتان، قطب‌نمای شما کدوم سمتو نشون میده؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
«پروتئوس» از مسیر خارج شده.
اونا... وارد سیاهرگ گردن شدن!
نمی‌تونه اینطور باشه. هیچ ارتباط مستقیمی بین اینا وجود نداره.
خب، به طور معمول نه.
مگه اینکه فیستول سرخرگ و سیاهرگ وجود داشته باشه. (ارتباط غیرطبیعی بین اندام‌ها)
چی؟
اتصال غیرعادی سیاهرگ و سرخرگ.
باید وقتی که «بنش» آسیب دیده اتفاق افتاده باشه.
بله، فیستول بسیار کوچکی که توی آزمایش‌ها نشون داده نمی‌شد.
- اما به اندازه کافی برای ما بزرگه. - کاپیتان، می‌تونی به سرخرگ برگردی؟
نه، نمی‌تونیم با اون جریان مبارزه کنیم. از نظر فیزیکی غیرممکنه.
خب، سعی کن بیشتر از این پایین نریم.
هر کاری از دستم بر بیاد انجام میدم.
اگه بتونیم به عقب برگردیم، آیا مسیر دیگه‌ای وجود داره؟
خب، می‌تونیم توی این مسیر جلو بریم، اما...
این یعنی عبور مستقیم از قلب.
نه نه، این کار را هم نمی‌تونیم بکنیم، یادته؟ توی جلسه تصمیم گرفتیم.
این زیردریایی هرگز نمی‌تونه تلاطم را تحمل کنه.
بله، صد برابر بدتر از گرداب خواهد بود.
واقعا عالیه! می‌تونیم نه بریم جلو و نه برگردیم عقب.
فقط یه کار می تونیم بکنیم.
ماموریت را لغو کنیم.
خب چاره ای نداریم. باید اونا را بیاریم بیرون.
نه. هنوز پنجاه و یک دقیقه فرصت داریم. بذار داخل بمونن.
ولی امیدی وجود نداره. نه می‌تونن به عقب برگردن و نه می‌تونن ادامه بدن.
به شما میگم که هیچ کاری جز بیرون آوردن اونا نمی‌تونیم انجام بدیم.
نه تا آخرین ثانیه.
ما باید یه چیزی پیدا کنیم. چیزی که این اوضاعو بهتر کنه.
«پروتئوس» گزارش میده که توی سیستم سیاهرگی گیر کرده. درخواست خارج کردن دادن قربان.
خب، اینم از این.
ژنرال به اونا چی بگم؟
دکتر...
بدون کشتن «بنش» تا چه مدت می‌تونیم قلبش را متوقف کنیم؟
- خب، هر چقدر کوتاه‌تر بهتر. - می‌دونم می‌دونم، اما حداکثر چقدره؟
خب، توی این وضعیت کما و با کند شدن همه‌چیز،
بیشتر از شصت ثانیه نباید بشه.
با حداکثر سرعت، تنظیم فاصله برای این مقدار کوچک‌سازی...
زیردریایی باید دقیقا ظرف پنجاه و هفت ثانیه از قلب عبور کنه.
اینطوری فقط سه ثانیه به ما فرصت میده تا دوباره احیاش کنیم.
انسداد قلب چه مشکلاتی داره؟
در مقایسه با احیای مجدد، هیچی!
ما داریم وقت تلف می کنیم سرهنگ. بیاید همین کارو بکنیم.
پیام به «پروتئوس»
- هشدار قرمز قلبی. - حفظ حداکثر سرعت،
زیردریایی باید در عرض پنجاه و هفت ثانیه از قلب عبور کنه.
این به ما سه ثانیه زمان اضافی برای احیا میده.
برای به حداقل رسوندن تلاطم مجبوریم قلبو نگه داریم.
برای شوک قلبی آماده شید. رادار را بردارید.
«پروتئوس» به سمت ورودی دهلیز راست پیش میره،
توی این مرحله قلب با شوک الکتریکی متوقف میشه.
پنجاه و هفت ثانیه
و اگه بیشتر طول بکشه تا ازش عبور کنیم؟
ما نمی‌تونیم یک ثانیه بیشتر طولش بدیم.
کاپیتان، به سمت جریان برو و با اون حرکت کن.
خب، به نظر می‌رسه خیلی پیچیده باشه.
ولی وقتی داخل شدیم می‌تونم راهنماییت کنم.
باشه.
آماده شوک قلبی.
کاردیوسکوپ.
ردیابی.
گوش کن... قلب.
- آره. سرعتش خیلی کم شده - مثل یه توپخونه به نظر می‌رسه.
کاملا رگباری. بیشتر از چهل میلیون بار در سال.
و هر ضربه آدمو از ابدیت جدا می‌کنه.
- آماده‌باش - آماده‌باش
اونا دارن قلبو متوقف می‌کنن!
وقتی وارد دریچه شدیم، با تمام قدرت!
بزن!
بیست و چهار ثانیه مونده شامل سه ثانیه برای احیا.
نوزده ثانیه دکتر
دریچه‌ی سینی باید هر لحظه سمت چپمون پیداش بشه. (دریچه‌ای بین قلب و سرخرگ ریوی که مانع از بازگشت خون به بطن می‌شود.)
آماده‌باش برای احیا.
- ایناهاش! - بپیچ به چپ!
- می‌تونی ببینیش کاپیتان؟ - آره. الان میبینمش.
آماده باشید.
وقتی که قلب دوباره شروع به کار می‌کنه باید منتظر یه موج قوی باشیم.
اگه شروع به کار کنه!
هشت ثانیه مونده.
الان!
اونا توی سرخرگ ریوی هستند.
خب، وقتی ازش عبور کنن و به حفره پلور برسن، یه مقدار زمانو جبران می‌کنن. (فضایی بین پرده‌های ریه که هر ریه را از محیط بیرونی جدا می‌کنند.)
پست تنفس
- مقدارش چقدره «جک»؟ - برگشته به شِش بار در دقیقه.
لعنتی! اینو تازه تمیز کرده بودم.
همه‌ی اینا به یک مکان منتهی میشن...
ریه‌ها.
دکتر «مایکلز»، مجرا داره به شدت تنگ میشه.
بله، ما داریم وارد یک مویرگ می‌شیم.
سعی کن وسط بمونی.
دیواره شفافه.
ضخامتش کمتر از ده میل و پر از منفذه. (هر میل برابر است با حدود بیست و پنج میکرومتر)
دکتر بهش فکر کن.
ما اولین کسانی هستیم که واقعا این اتفاقو می‌بینیم.
روند زندگی.
ممکنه من را هم در جریان بذارید که اونجا چه اتفاقی داره می‌افته؟
اوه، این فقط یک مبادله ساده‌ست آقای «گرانت».
سلول‌هایی که دی‌اکسیدکربن آزاد می کنن
در ازای ورود اکسیژن از طرف دیگه.
- نگو که دارن سوختگیری میکنن! - اکسیژن‌رسانی
ما می‌دونستیم که وجود داره حتی با اینکه هرگز ندیده بودیمش.
مثل ساختار اتم.
ولی دیدن یکی از معجزات جهان...
مهندسی چرخه‌ی یک نفس.
خب من اسمش را معجزه نمی‌ذارم. فقط تبادل گازها.
محصول نهایی پانصد میلیون سال تکامل.
نمی‌تونی باور کنی که همه‌ی اینا تصادفی هستن؟
اینکه هوش خلاقانه‌ای در کار نباشه؟
خب هوش خلاق...
- آقای «گرانت»... - چی شده کاپیتان؟
دارم فشار مخازن شناور را از دست میدم.
می‌تونی کنترل دستیو بررسی کنی؟ عقب سمت راست.
خیلی خب.
فشار مخزن سمت چپ داره کم میشه.
مدار شیر برقی باید اتصال کوتاه شده باشه.
آره.
این مشکل شیرها را حل می‌کنه.
فکر می‌کنم به خاطر اون شوک الکتریکی اینطور شده.
- آیا آسیبی وجود دارد؟ - در مورد شیر، نه.
اما ما انقدر هوا از دست دادیم که نمی‌تونیم ادامه بدیم.
چه پیشنهادی داری کاپیتان؟
هیچ کاری نمی‌تونیم بکنیم. نمی‌تونیم بدون مخزن‌های پر ادامه بدیم.
- هوای ذخیره؟ - کافیه برای نفس کشیدن، ولی فقط همین.
ببخشید.
فقط چند سلول از یه محفظه‌ی هوای بزرگ فاصله داریم،
یکی از آلوئول‌های بی‌شمار ریه، (کیسه‌های هوایی انتهای نای در پستانداران)
و نمی‌تونیم هوای کافی برای پر کردن یه مخزن میکروسکوپی داشته باشیم!
شاید بتونیم.
- کاپیتان، آیا توی این زیردریایی اسنورکل هست؟ - بله هست. (وسیله‌ای برای وارد کردن هوا از سطح آب به زیردریایی)
آیا می‌تونم بدون آسیب زدن به «بنش» یک لوله از اون دیواره عبور بدم؟
با اندازه‌ی فعلی ما، من اینطور فکر می‌کنم، قطعا.
اگه اون سلول‌ها می‌تونن به هوا برسن، دلیلی نداره که ما نتونیم.
تنها کاری که باید انجام بدیم اینه که اسنورکل را برسونیم به اون تونل هوایی که شما در موردش صحبت می‌کردید،
و وقتی «بنش» هوا را میده داخل،
باید فشار زیادی برای هل دادن اکسیژن به مخزن وجود داشته باشه.
به نظر شما چطوره کاپیتان؟
خب، این روش خطرناکیه.
اگر زمان‌بندی از دستمون خارج بشه، ممکنه که مخزن‌ها را منفجر کنیم، اما...
من حاضرم امتحانش کنم.
فکر می‌کنم باید این کارو انجام بدیم.
بله حتما. باید امتحانش کنیم.
یه چیز دیگه. اگه همه جز من زیردریایی را ترک کنن ایمن‌تره.
تجهیزات را میارم.
«کورا»؟
به نظر می‌رسه که خوب نبسته بودیش.
- ولی درست انجامش دادم! مطمئنم! - پس چطور شده که شل شده؟
هیچ نظری ندارم.
چقدر آسیب دیده؟
نمی‌دونم دکتر. باید تستش کنیم.
باید منتظر بمونیم تا سوخت‌گیری تموم بشه.
نمی‌تونم تصور کنم که چطور ممکنه این اتفاق بیفته.
دقیق یادمه که محکمش کردم.
باید موقع گرداب شل شده باشه.
بهتره هرچه زودتر اینا را بپوشی.
اونا انتهای بیرونی ریه‌ی چپ متوقف شدن.
یه تاخیر دیگه، فقط چهل و دو دقیقه باقی مونده.
کمه، ولی هنوز یه حاشیه‌ی امن وجود داره.‌
بیا بفهمیم که چه کوفتی معطلشون کرده. با «پروتئوس» تماس بگیرید.
باید یه مشکل مکانیکی باشه.
- فکر می‌کردم که بهت گفتم شِکر را کم کنی. - اوه؟
اوه نمی‌تونم کاری کنم براش. حدس می‌زنم که ضعیفم.
-نباید جوابشو بدی؟ - الان نه. ما به هوا احتیاج داریم نه احوال‌پرسی.
بیا دیگه دکتر.
یادتون بمونه که وقتی رفتید بیرون، حتما دریچه‌ی پایینی را محکم ببندید.
باشه.
پر از سنگه.
اینا ناخالصی‌هایین که توی ریه جاگیر شدن.
کربن حاصل از دود و ذرات گرد و غبار.
خب بهتره ادامه بدیم.
مراقب باش! فشار هوای اونجا نسبت به اندازه‌ی ما خیلی زیاده.
سعی می‌کنم که از اون طرف دیوار نگهش دارم. شاید اینطوری بشه.
- طناب محافظ منو به زیردریایی وصل کنید. - بذار من انجامش میدم.
خیلی خب، حالا به محض اینکه رفتم داخل اسنورکل را وارد کنید.
منتظر وقفه‌ی بین دم و بازدم باشید.
الان!
پر شد.
اون رفت!
چه کار کنیم؟
«تاخیر، به دلیل توقف برای پرکردن هوا.»
«پیشروی از طریق حفره‌ی پلور.»
پرکردن هوا؟
چرا که نه؟ اونا بیشتر از یک میلیارد آلوئول برای انتخاب داشتند.
و سیم ماشه هم پاره شده.
یک ترانزیستور هم له شده. (مهم‌ترین قطعه در مدارهای الکترونیکی برای تقویت سیگنال)
هیچ راهی برای روشن کردن لامپ لیزر وجود نداره.
خب، اینم از پایان لیزر.
- شما باید قطعات یدکی داشته باشی. - نه برای چیزی که در روی بدنه قرار داشته باشه.
- اگه شل نشده بود! - حالا این خارج از موضوعه.
آیا روش جراحی دیگه‌ای وجود دارد که بتونید امتحان کنید؟
نه، هیچ راه دیگه‌ای نیست.
من واقعا دلیل منطقی برای ادامه‌دادن نمی‌بینم.
- ولی ما باید ادامه بدیم! - بدون لیزر؟
اگه یه ترانزیستور با همین اندازه و توان داشتی
و یه سیم که به اندازه‌ی کافی نازک باشه، می‌تونی اونارو به هم وصل کنی؟
بله، ولی به دقت خیلی بالا نیاز داره.
یک جراح می‌تونه.
آره. بله، من می تونم انجامش بدم.
خب اگه قطعاتش رو داشتم!
من یه منبع دارم. تنها کاری که باید بکنیم اینه که ازش استفاده کنیم.
«گرانت» یه لحظه صبر کن. مطمئنا قرار نیست که بی‌سیمو از کار بندازی!
فقط یه ترانزیستور و یه سیمه. فقط همین.
که ارتباطاتمونو از بین می‌بره. ما خودمونو از بیرون جدا می‌کنیم.
اونا هنوزم می‌تونن مارو با رادار ردیابی کنن، به خاطر سوخت رادیواکتیو.
کدومش؟ بی‌سیم یا زندگی «بنش»؟
به برج مراقبت پیام بدید.
پیام از طرف «پروتئوس» قربان.
«استفاده از قطعات بی‌سیم برای تعمیر لیزر.» (اصطلاحی به معنی از بین بردن یک وسیله برای تعمیر وسیله‌ی دیگر.)
- دارن چه کار می‌کنن؟! - «این آخرین پیام ماست.»
حبس مجرد! (اصطلاحی حقوقی به معنی زندان بدون ارتباط با جهان خارج)
اونا الان واقعا به حال خودشونن.
ما می‌تونیم ردیابیشون کنیم، ولی این تنها کاریه که می‌تونیم انجام بدیم.
یه حسی بهم گفته بود که توی این شغل دارم به سمت اشتباه میرم.
فضای درونی...
ترانزیستور کارشو انجام میده، ولی سیم خیلی ضخیمه.
- چیز بهتری نداریم. - بذار ببینم.
شاید بتوانم به اندازه‌ی کافی نازکش کنم.
«کورا»، میشه تیغ جراحی شماره یازده را برام بیاری؟
بله دکتر.
مثل دریا موقع طلوع خورشیده
تا وقتی که همین رنگ بمونه در امانیم.
ما توی کیسه پلور هستیم.
این از اصطکاک بین ریه‌ها و قفسه‌ی سینه اون بالا جلوگیری می کنه.
وقتی که اون غشاها ملتهب میشن، ما با سینه‌پهلو و سرفه شدید مواجه می‌شیم.
سرفه؟ اون فقط با نفس‌کشیدن می‌تونه یه طوفان درست کنه!
وضعیت پلورش خوبه. از اینجا به بعد باید یه قایقرانی ساده باشه.
بیاید امیدوار باشیم.
تا الان یه نفر دو بار سعی کرده این ماموریتو خراب کنه.
خرابکاری؟
درست متوجه نمیشم.
من درست قبل از شروع لیزرو دیدم. محکم بسته شده بود.
فکر نمی کنی که این اتفاق یه تصادف باشه؟
تصادف بیشتر از اینکه طناب ایمنی من بعد از وصل شدن به زیردریایی قطع شد.
- مطمئنا به «دووال» مشکوک نیستی. - اون طناب دستکاری شده بود.
نمی‌دونم چی بگم.
خب، می‌دونم که اون به خاطر کارهاش قابل اعتماد نیست، اما...
آدم فداکارتری توی تمام حرفه‌ی پزشکی وجود نداره.
ما همچنان نمی‌دونیم توی ذهن هر کس چی می‌گذره.
من باور نمی‌کنم. هر اتفاقی که افتاده تصادف بوده.
- دوتا پشت سر هم؟ - ممکنه.
به دیواره‌های جلو نگاه کنید.
داریم وارد سیستم لنفاوی می‌شیم. اینا هسته‌های سلولی هستن که یه مجرا ایجاد کردن.
من همیشه فکر می‌کردم که فقط یه سیستم وجود داره: گردش خون.
سیستم لنفاوی مایعات اضافی را از بافت‌ها تخلیه می کنه.
بدون اون، همه‌ی ما مثل بادکنک می‌ترکیم.
- به نظر می‌رسه که با ناوبری مشکل خواهیم داشت. - فقط تا وقتی که از گره‌های لنفاوی عبور کنیم.
غدد لنفاوی.
- جهت فعلی را نگه دار. - خیلی خب.
کاپیتان، ما داریم جلبک دریایی برداشت می‌کنیم، یا هر چیزی که اسمشه.
رتیکولین. باید به زودی از شرشون خلاص شیم. (نوعی شبکه‌ی محافظ فیبری، تشکیل شده از کلاژن نوع سه)
خب امیدوارم همینطور باشه دکتر.
چون اگه این مواد دریچه‌ها را ببندن، موتورها بیش از حد گرم میشن.
چی باعث اینا شده؟
- انگار یه نفر اعلان جنگ کرده. - دقیقا همینطوره.
آنتی‌بادی‌هایی که باکتری ها یا هر مهاجم خارجی دیگه‌ای که سیستمو تهدید می‌کنه را از بین می‌برن.
ببین، دقیقا شکل اونو به خودش گرفته!
- مثل دست توی دستکش می‌مونه. - خیلی دقیق‌تر. مثل دو تا اتم.
ما با این سرعت به موقع نمی‌رسیم.
مسیر دیگه‌ای وجود نداره که بتونیم اینا را دور بزنیم؟
- خیر. - بله!
- مسیر مناسب دیگه‌ای نیست. - چرا هست.
- می‌تونیم به گوش داخلی بریم. - آره...
و از طریق مجرای اندولنفاتیک بریم.
چرا همین کارو نمی‌کنیم؟
چون بی‌نهایت خطرناک‌تر از مسیریه که الان می‌ریم.
می‌دونی وقتی توی گوش باشی،
هر سر و صدایی توی اتاق عمل فاجعه آمیز میشه.
با اندازه‌ی کوچک‌شده‌ی ما، هر ارتعاش داخل گوش یه اثر ویران‌کننده داره.
خب اونا دارن ما را از بالا دنبال می‌کنن.
به محض اینکه ببینن ما کجا می‌ریم، مطمئنم که اقدامات احتیاطی را انجام میدن.
خیلی خب. بیاید امیدوار باشیم که متوجه خطر باشن.
کاپیتان، به شما یه مسیر جدید میدم.
«پروتئوس» داره می‌پیچه سمت بخش یک‌چهارم، هفت، سه.
بالاخره. دارن میرن سمت گوش داخلی.
وقتش رسیده بود که بفهمن راه دیگه‌ای ندارن.
لطفا توجه کنید. «پروتئوس» در آستانه‌ی ورود به گوش داخلیه.
شما نباید راه برید، صحبت کنید، یا هر نوع صدای دیگه‌ای در بیارید.
تا وقتی که اونا از منطقه‌ی خطر خارج نشدند باید سکوت مطلق برقرار باشه.
- چی شده، کاپیتان؟ - همون چیزی که می‌ترسیدم اتفاق بیفته.
همون چیزایی که ازشون عبور کردیم که شبیه جلبک دریایی بودن
- بله رتیکولین. - هوووم
خب، دریچه‌های ورودی را بسته. نیروی محرکه‌ای نداریم.
- خب فقط یه راه وجود داره. - چی؟
ببینم شاید راهی باشه که بتونم دریچه‌ها را پاک کنم.
فکر می‌کنی چقدر طول می‌کشه؟
یه مدت طول می‌کشه.
اگه ما هم کمک کنیم سریع‌تر نمیشه؟
بله درست میگی. ما حتا یک دقیقه هم وقت برای تلف کردن نداریم.
- کمک می‌کنی؟ - اوه بله.
من همینجا می‌مونم.
بهتره که از این زمان برای تعمیر لیزر استفاده کنم.
با موتورها شروع کن.
«پروتئوس» هیچ حرکتی از زمان ورود به یک‌چهارم هفت، چهار، در سطح «دی» نداشته.
حداکثر بیست و چهار دقیقه باقی مونده.
این همون چیزیه که نیاز داریم، یه تاخیر دیگه!
آخرش هندو میشی!
اونا به همه اَشکال زندگی احترام میذارن، هر چند کوچک.
کمک!
لطفا کمک کنید!
اونجاست!
اون به فیبرها آسیب می‌زنه. آنتی‌بادی‌ها هر لحظه ممکنه حمله کنن.
«گرانت»... فشار... من...
- من نمی‌تونــ... - برگرد به زیردریایی. من میارمش بیرون.
عجله کن!
- کجان؟ - زیر سلول‌های هنسن. (سلول‌های بلندی در قسمت حلزونی گوش میانی.)
اگه پادتنا بهش برسن مثل یه باکتری بهش حمله می‌کنن.
بازش کن! قبل از اینکه برسن بازش کن!
تا وقتی که دریچه پر نشه نمی‌تونم.
دارن سفت میشن!
لطفا! من... نمیتونم... نفس بکشم.
نمیتونم...
کریستالی شدن.
همه چیز خوبه «کورا». همه چیز خوبه.
دوباره راه افتادن.
دوازده دقیقه مونده.
چه موقعی هم شکر تموم شد!
- به نظر می‌رسه راه درازی در پیشه. - باید به زودی به ساقه مغز برسیم. (قسمت پایینی مغز که نخاع را به مخ و مخچه وصل می‌کند.)
از اونجا تا محل آسیب‌دیدگی راه زیادی نیست.
اما وقتمون داره تموم میشه.
این نور از کجا میاد؟
از دنیای بیرون.
از طریق پرده‌ی گوش «بنش» می‌گذره.
پس ما درست اینجاییم.
یعنی می‌تونیم به سمت حفره‌ی آراکنویید بریم. (آراکنویید یا عنکبوتیه کیسه‌ای است شُل و سفیدرنگ که مایع مغزی در آن قرار دارد.)
«پروتئوس» از گوش داخلی عبور کرده و الان توی کانال منتهی به مغز قرار داره.
وقتی قیچی افتاد فکر کردم دارم می‌میرم!
- این برخلاف میل منه. - خلاف میل؟
اینکه منتظر بمونیم تا موقع عملیات. وقتی که دیگه ممکنه خیلی دیر شده باشه.
- من تمام تلاشمو برای لیزر به کار بردم! - تنها چیزی که می‌خوام اینه که...
فقط دارم ازش می‌خوام که از قبل آزمایشش کنه.
اگه کار نکنه رفع مشکلش در توان من نیست.
اما اگرم کار کنه، بازم نمی‌تونیم بگیم که تا کی سالم می‌مونه.
این موقتا سرهم‌بندی شده، و ما به هر ثانیه استفاده ازش احتیاج داریم. (اصطلاحی در ترابری دریایی، به معنی تعمیر تجهیزات با وسایل موجود.)
به همین دلیل نمی‌خوام بار اضافی به مدار وارد کنم.
با تست‌های غیرضروری!
- دکتر «دووال»، اصرار دارم که آزمایشش کنی. - من هیچ کاری در این رابطه انجام نمیدم!
مسئولیت عملیات بر عهده‌ی منه. من هم این کارو نمی‌کنم، و این حرف آخر منه.
خیلی خب. طبق معمول همه چیز را به روش خودت می‌خوای.
فقط این دفعه ریسک بیشتری وجود داره.
من کاملا متوجه هستم که چه خطراتی وجود داره دکتر «مایکلز».
تصور کن اون‌ها درون ذهن انسان هستند!
«همچنان، تمام خورشیدهایی که راهروهای جهان را روشن می کنند ...
... در برابر شعله‌ور شدن یک فکر، که شکوهی درخشان را اعلام می کند ...
... کم‌نور می‌شوند: ذهن بی‌نهایت انسان.»
بسیار شاعرانه بود آقایان. وقتی از روح رد شدیم به من خبر بدید.
روح؟ ذهن محدود نمی‌تونه بی‌نهایت را درک کنه.
و روحی که از جانب خدا می‌آید بی‌نهایت است.
بله، ولی وقت ما بی‌نهایت نیست!
- اگه محاسبات من درست باشن... - دکتر، اون چیه اون روبرو؟
خودشه! این محل آسیبه. همین نقطه‌ی تیره.
- بهتره آماده شیم. - وقت نداریم.
نمی‌فهمم چطور باید عمل کنیم و قبل از اینکه زمانمون تموم بشه از اینجا خارج بشیم.
کاپیتان بهتره که به سمت نقطه‌ی خروج برید.
نقطه خروج؟ چی میگی؟
فقط شِش دقیقه وقت داریم. به سختی می‌تونیم خودمونو برسونیم.
صبر کن کاپیتان.
- اگه بیش از حد بمونیم چی میشه؟ - وقتمون که تموم بشه شروع می‌کنیم به رشد کردن.
بعدش ظرف چند ثانیه زیردریایی بزرگ میشه،
و به یک خطر برای سیستم تبدیل میشه.
بعدش گلبول‌های سفید هجوم می‌یارن تا اونو از بین ببرن.
مثل هر مهاجم دیگه.
کاپیتان چقدر طول می‌کشه تا از اینجا به نقطه خروج برسیم؟
حدود دو دقیقه.
پس همچنان چهار دقیقه وقت دارم تا عمل کنم.
تنها کاری که در انجامش موفق میشی اینه که ما را به دام بندازی!
من با این کار مخالفم.
کاپیتان فورا به نقطه خروج برگرد.
خیلی خب.
«گرانت» چه کار می‌کنی؟ نیرو از بین رفت!
دکتر «دووال» لیزرو بردار.
«گرانت» مسئول این ماموریت منم.
تو وظیفه داری که از من دستور بگیری، نه اینکه دستور بدی.
متاسفم، شرایط تغییر کرده.
تا جایی که من اختیار دارم، هیچ چیزی تغییر نکرده!
الان باید از اینجا بریم.
این برای همه‌ی ما خودکشی محضه. من نمی‌ذارم اون شروع به کار کنه!
دکتر «مایکلز»، شما توی شرایطی نیستی که تصمیم بگیری.
«دووال» تو نمی‌تونی از پسش بر بیای. من مطلقا ممنوعش می‌کنم.
من به شما و هیچ‌کس دیگه‌ای اجازه نمیدم که این وسیله را ترک کنه!
من تمام تلاشم را برای نجات «بنش» انجام میدم.
احمق! نمی‌بینی چه کار کردی؟
به اون یک فرصت عالی برای کشتن «بنش» دادید.
- من قبول ندارم. - چرا که نه؟
به خاطر این‌همه چرندیاتش در مورد خدا و روح؟
استتار! تا ضریب هوشی زودباورها را کور کنه و هویت واقعی خودشو مخفی کنه.
یه متعصب که کشتن «بنش» تنها هدفشه!
و اینو الان شما ممکن کردی.
من قبلا با متعصب‌ها روبرو شدم و «دووال» با این الگو مطابقت نداره.
کاپیتان من میرم اونجا. شاید بتونم کمک کنم.
یادت باشه که ما حداقل دو دقیقه وقت می‌خوایم تا خارج شیم.
چطور به نظر می‌رسه دکتر؟
اگه بتونم فشار رگ‌های اصلی را کم کنم...
دکتر کافیه.
اگه بتونم این عصب مرکزیو تمیز کنم، ممکنه که کافی باشه.
کاپیتان به نظر می‌رسه دریچه‌ی خروج مشکل داره.
- منظورت چیه؟ - مایعات دارن ازش رد میشن.
فکر کنم بهتره یه نگاهی بهش بندازی.
مایع؟ هیچ مایعی نباید وجود داشته باشه...
بله، زیر دریچه معلومه.
باید کافی باشه.
نگاه کن!
- داره میره سمت اعصاب! - نمی‌فهمم.
لیزر. لیزرو بده!
پَهن‌ترین پرتو را بده.
با نهایت قدرت!
کار کشتی تمومه.
خودمون باید بریم بیرون. راه سریعی برای خروج وجود داره؟
- دکتر «مایکلز» چطور؟ - گلبول سفید!
باید اونا را بیرون بیاریم. اونا کشتی و هر چیزی که توی اونه را می‌بلعن.
هردوتون اینجا بمونید. اگه می‌تونید معطلشون کنید.
چی شد؟
دکتر «مایکلز» دیوونه شده.
- دیوونه چیزی نیست! - «گرانت» کمک! منو بیار بیرون.
اینو سریع بپوش. اگه پنجره بشکنه قفل هوا را از دست می‌دیم.
«گرانت» کمک! من گیر کردم! کمکم کن!
«گرانت» نمی‌تونم...
نمی‌تونم دستامو بیارم بیرون. منو از اینجا بیار بیرون.
دستام گیر کردن.
نمیتونم دستامو... تکون بدم.
نمیتونم دستامو تکون... بدم.
نمیتونم دستامو تکون بدم. منو بیار بیرون! منو از اینجا بیار بیرون!
بیارم بیرون! بیارم بیرون!
بیا، فایده‌ای نداره!
- کار لیزر تمومه. - گفته بودی که یه راه خروج سریع وجود داره.
می تونیم عصب بینایی را تا گوشه‌ی چشم دنبال کنیم.
وقت تموم شد.
ما باید فورا اونارو بیاریم بیرون.
این یعنی کشتن «بنش». با توجه به چیزی که می‌دونیم، ممکنه که اونا عملیاتو تموم کرده باشند.
لعنت بهش!
توجه کنید لطفا! شما بلافاصله «پروتئوس» را خارج خواهید کرد.
رادار را بردارید.
برای ترفیناسیون آماده باشید. (سوراخ کردن جمجمه با مته.)
پالس‌های نور. در راه به سمت مغز.
به چشم نزدیک می‌شیم.
دست نگه دار دکتر!
چیه؟
این تصویری که روی رادار می‌بینیم ممکنه که فقط همون ذره‌ی رادیواکتیو باشه.
ممکنه که «پروتئوس» قبلا نابود شده باشه.
می‌خوای چی بگی؟
اگه من جای اونا بودم و زمانم هم داشت تموم میشد،
قبل از اینکه به اندازه‌ی خطرناک رشد کنم کشتی را رها کرده بودم.
و از چند دقیقه‌ی باقی‌مونده برای خروج از سریع‌ترین راه ممکن استفاده می‌کردم.
به تنهایی.
در امتداد عصب بینایی تا چشم.
سی ثانیه صبر کنید.
لام، سریع!
اون درو باز کن لطفا!
سازندگان این فیلم مدیون بسیاری از پزشکان، تکنسین‌ها و پژوهشگرانی هستند، که دانش و بینش آنها به هدایت این محصول کمک کرد.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.