..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫افتخار برای مردانی که این سرزمین را به پا داشتند
‫سرزمین عزیزمان، برزیل
‫از زمان پدرو کابرال
‫ که در یک روز مهم ماه آوریل این سرزمین را با شکوه خواند
‫اقتباس و نوشته شده توسط ‫خواکیم پدرو دو آندره
‫بر اساس کتابی از ‫ماریو دو آندره
‫افتخار برای آن مردان، قهرمانان کشور ما
‫سرزمین مساعد صلیب جنوبی
‫افتخار برای آن مردان، قهرمانان کشور ما
‫سرزمین مساعد صلیب جنوبی
‫حتی برای اولین بار که این سرزمین پدیدار شد
‫سوسوزنان در آن سوی دریا، با درخشاندن نور سبز و طلایی
‫این سرزمین برزیل که بر همگان آشکار شد
‫خانه مادری قهرمانان شریفی بود
‫حتی برای اولین بار که این سرزمین پدیدار شد
‫سوسوزنان در آن سوی دریا، با درخشاندن نور سبز و طلایی
‫این سرزمین برزیل که بر همگان آشکار شد
‫خانه مادری قهرمانان شریفی بود
‫افتخار برای مردانی که این سرزمین را به پا داشتند
‫سرزمین عزیزمان، برزیل
‫ز زمان پدرو کابرال
‫که در یک روز مهم ماه آوریل این سرزمین را با شکوه خواند
‫با صدای آبشارهای خروشان
‫و صدای بادها و اقیانوس ها موج زنان در کرانه های آبی
‫افتخار برای آن مردان، قهرمانان کشور ما
‫سرزمین مساعد صلیب جنوبی
‫افتخار برای آن مردان، قهرمانان کشور ما
‫سرزمین مساعد صلیب جنوبی
‫کارگردان ‫خواکیم پدرو دو آندره
‫در اعماق جنگلهای بکر
‫سکوت عظیمی بود
‫و زمزمه رود اوراریکوئرا، تا این که...
‫خودشه، به دنیا اومد
‫اون یه پسره، مادر.
‫به صورتش نگاه کن مامان. دوست داشتنی نیست؟
‫خدای بزرگ! اون پسر به اندازه یک گناه زشته
‫خودتم همچین خوشگل نیستی مامان
‫گریه نکن داداش کوچیکه
‫خوشگلی مهم نیست
‫- اسمش چی؟ ‫- ماکونائیما
‫اسم هایی که با "ما" شروع بشن...
‫بدشانسی میارن.
‫ماکونائیما، قهرمان مردم ما!
‫و این گونه بود که در مکانی به نام پای دا توکاندرا در برزیل،
‫ماکونائیما، قهرمان مردم ما، به دنیا آمد.
‫حتی در کودکی اش، کارهای حیرت انگیزی انجام می داد
‫- به زن داداشت یه بوس می دی؟ ‫- روت تف می کنه ها
‫نه، نمی کنه.
‫خاری که دست رو خراش می ده، وقتی کوچکه هم هنوز یه خاره.
‫این پسر خیلی باهوشه
‫در آغاز، ماکونائیما بیش ازشش سال را بدون صحبت کردن گذراند.
‫برای سرگرمی، سر مورچه ها را از تنشان جدا می کرد.
‫او همیشه در یه گوشه می نشست و بقیه را در حین کار کردن تماشا می کرد
‫مخصوصا برادرانش را
‫ماناپه، که رو به پیری می رفت ‫و ژیگه، در اوج مردانگی و جوانی.
‫خوشمزه ست عزیزدل؟
‫نمی تونی حرف بزنی پسر؟
‫آه، احساس تنبلی.
‫ماکونائیما روزهایش را با استراحت کردن سپری می کرد
‫اما اگر چشمش به پول می افتاد، ‫برای به دست آوردن یک پنی از جا می جست.
‫همین طور هروقت خانواده برای حمام به داخل رودخانه ‫میرفت نیز از خواب بیدار می شد
‫همه با هم، لخت.
‫سوفارا!سوفارا!
‫چی شده سوفارا؟ خرچنگ گازت زد؟
‫توی این آب تازه یه عالمه خرچنگ هست
‫دوباره شیرجه می زنم پایین نگاه کنم ببینم درسته
‫گازم گرفت!
‫خنده داره!
‫خرچنگها ما رو گاز نمی زنند، ‫فقط تو رو گاز می زننند!
‫من هیچ وقت یه خرچنگ رو توی آب های تازه ندیدم
‫بیشتر بی شرمی توی آبه تا خرچنگ!
‫رفتی دستشویی؟
‫بله، مادر
‫سلام و درود مادر
‫صبحت به خیر عزیزدل. ‫به این زودی بیدار شدی؟
‫داری چی کار می کنی؟
‫مگه نمی بینی؟ دارم برای گرفتن ‫ تاپیر(نوعی پستاندار شبیه خوک) تله درست میکنم
‫مگه این اطراف تاپیر وجود داره؟
‫بغل لونه ی موریانه ها ردپای تازه ی تاپیر دیدم.
‫- به منم یه تیکه طناب بده ‫- واسه چی؟
‫منم می خوام یه تله تاپیر درست کنم
‫حتی بهش فکرم نکن! ‫این اسباب بازی دست بچه ها نیست.
‫آخی، داری گریه می کنی عزیزدل هممون؟
‫نه گریه نمی کنم
‫- نمی خوای به من بگی چی شده؟ ‫- نه
‫چی شده؟
‫ژیگه به من طناب نمیده که تاپیر بگیرم
‫طناب اسباب بازی دست بچه ها نیست. ‫ممکنه خودتو دار بزنی
‫احمق.
‫سوفارا! آهای، سوفارا!
‫ای شیطان کوچک رو از من دور کن وگرنه ‫دیوونه می شم.
‫براش یه تله درست کن، هرچی! ‫فقط از اینجا ببرش!
‫-می ترسم دوباره دست مالیم کنه ‫-از این جا ببرش!
‫بیا بریم عزیزم. ‫خودم برات یه تله درست می کنم، بیا.
‫سوفارا، یک ساحره بود
‫بعد ازاین که تله را درست کرد
‫از جاهای شخصی اش یک سیگار دراورد و ‫به پسرک داد تا دود کند
‫بگیرش.
‫دودش کن.
‫دودش کن!
‫همین که اولین پک را به سیگار زد...
‫ماکونائیما به یک شاهزاده خوش قیافه بدل شد
‫چه قدر خوش قیافه شدی
‫واقعا؟
‫خیلی زیاد.
‫منو بغل کن. ‫خیلی خوش قیافه شدی
‫-با من بیا ‫-اینجا نه. مورچه زیاد داره
‫بیا بریم اونجا
‫بیا، زود باش
‫امروز هیچ کاری نکردی؟
‫نمی بینی که خیلی خسته ام؟ ‫این پسره با من خیلی بازی کرد.
‫بهت حالی می کنم بازی کردن با دیگران به جای ‫انجام دادن وظایفت یعنی چی!
‫سلام و درود، مادر.
‫سلام و درود، پسرم.
‫سوفارا کمک کرد ولی ایده از من بود
‫ژیگه خیلی احمق بود
‫اون تله شو درست جایی که ردپای تاپیر شروع می شد گذاشت
‫ولی من می دونستم اگه داره می ره، پس باید برگرده!
‫من تله م رو جایی که ردپا تموم می شد گذاشتم
‫ تاپیر وقتی داره برمیگرده از اونجا شروع می کنه
‫اول باید از تله من عبور کنه بعد تله ژیگه
‫کار تموم شد. ‫من تاپیر رو گرفتم و ژیگه هیچی نگرفت
‫اول شما، مادر.
‫پس من چی؟
‫این که سیرابیه!
‫!اره، و برای تو اندازه کافی خوبه
‫من اونیم که گیرش انداخت و فقط سیرابی نصیبم میشه؟
‫اره، و برای تو به اندازه کافی خوبه! ‫بخورش این قدر حرف نزن!
‫کوچولوی بیچاره
‫مادر اگه بخوای می تونم ببرمش برای پیاده روی توی جنگل
‫-ژیگه! ‫-سوفارا!
‫بگیرش! وایسا، ماکونائیما! ‫وایسا! سوفارا، کره خر!
‫ژیگه خیلی احمق بود
‫او سوفارا را پی کارش فرستاد و ‫خیلی زود همدم دیگری پیدا کرد، ایریکی
‫او همیشه در حال آراستن خودش بود
‫اما او بسیار خجالتی بود و خودش را به حماقت می زد
‫یک روز سیل آمد
‫درختستان های موز خراب شدند
‫هیچ کس نمی توانست شکار کند
‫حتی یک آرمادیلو هم در اطراف پیدا نمی شد
‫گرسنگی بر کلبه چیره شده بود
‫بیشتر بگرد. ‫هنوز کلی ماهی اونجا هست
‫اره، دقیقا اونجا
‫ماناپه!
‫داخل اون سرداب رو نگاه کن ‫می گن داخلش پول پنهون کردن
‫-اونجا! ‫-کجا؟
‫اونجا!
‫آهای، ژیگه!
‫دیروز یه عالمه گربه ماهی دیدم داشتن از اونجا عبور می کردند
‫برو نگاه کن! برو نگاه کن!
‫درست همون جا!
‫اون ها ماهی کاندیرو هستند ماناپه!
‫حروم زاده های کوچیک از هر سوراخی بالا می رن
‫گم شید!گم شید!
‫اینو بگیر ماناپه
‫-ماهی ها رو دیدید؟ ‫- نخیر
‫فقط اون کاندیرو های لعنتی
‫خنده داره
‫قسم می خورم دیروز یه عالمه ماهی همین جا دیدم
‫واقعا؟
‫می دونی اون ماهی ها یه زمانی مردمانی بودند درست مثل ما
‫-واقعا؟ ‫-اره، به محض این که دیدند دارید میاید متفرق شدند
‫مادر
‫چشماتو ببند و بپرس:
‫کی منو می بره به یه جای مطبوع و خشک ‫با یه عالمه موز و غذا واسه خوردن؟
‫بپرس مادر، بپرس!
‫کی منو می بره به یه جای مطبوع و خشک ‫با یه عالمه موز و غذا واسه خوردن؟
‫چشماتو باز کن مادر
‫مامان، نه این که بخوام فضولی کنم ولی ‫چرا داری این قدر زیاد بر میداری؟
‫که سهم برادرات و ایریکی زیبا رو ببرم، اون ها گشنه اند
‫مادر بپرس: ‫کی منو برمی گردونه به باطلاق؟
‫چشماتو ببند و بپرس
‫و غذا رو همین جا بذار
‫کی منو برمیگردونه به باطلاق، جایی که هیچ غذایی نیست؟
‫کی منو برمیگردونه به باطلاق؟
‫کی منو برمیگردونه؟
‫می تونی چشماتو باز کنی مادر
‫ماناپه، داداش، خیلی لاغر شدی
‫بیا اینجا
‫برو بالا
‫منو کجا می بری مادر؟
‫خیلی خوب، بیا پایین
‫حالا مادرت داره می ره
‫می تونی اینجا تنها بمونی. ‫دیگه بچه نیستی، فهمیدی؟
‫این بهت یاد می ده درست رفتار کنی. بچه پررو!
‫مامان!
‫قهرمان احساس می کرد گریه اش می گیرد
‫اما چون کسی در آن اطراف نبود گریه نکرد
‫تمام شهامتش را جمع کرد و به راهش ادامه داد
‫یک هفته تمام از جایی به جای دیگر سرگردان بود
‫تا این که یک روز...
‫پدربزگ، یک تکه گوشت به من بده بخورم
‫البته، فرزندم
‫بیا
‫اینجا توی جنگل چی کار می کنی پسرم؟
‫هیچی. قدم می زنم
‫-واقعا؟ ‫-اره، فقط قدم می زنم
‫تو مسیر خونه منو بلدی؟
‫از این راه میری، درست همین مسیر
‫از اون درخت عبور می کنی و میری سمت چپ
‫دور می زنی و بر میگردی به همین سمت
‫باشه
‫آه، احساس تنبلی
‫مامان!
‫گوشت پای من!
‫-گوشت پای من! ‫-بله؟
‫گوشت پای من!
‫بله؟
‫گوشت پای من!
‫مادر!
‫-گوشت پای من! ‫-بله؟
‫گوشت پای من!
‫بله؟
‫خدای من!
‫اون یه کوروپیرا ست (موجود افسانه ای برزیلی). ‫کمکم کن زن!
‫-چه اتفاقی افتاده پسر؟ ‫-اون کوروپیرا سعی کرد منو بخوره خانم!
‫همش تقصیر مادرمه
‫من به مادرم یه مقدار غذا برای خوردن دادم
‫اون می خواست که ببرتش واسه برادرهام
‫من غذا رو ازش گرفتم و قایمش کردم
‫واقعا با مادرت این کارو کردی؟
‫واقعا با برادرات این کارو کردی؟
‫پس تو دیگه یه بچه نیستی! ‫فقط آدم بزرگا این کار هارو می کنند.
‫بهت لباس هایی میدم اندازه ی کله ی پوک گنده ات
‫کاتیا، پیرزن ریزنقش
‫به قهرمان ما راه خونه اش رو نشون داد
‫مادر، خواب دیدم یکی از دندون هام افتاد
‫-این یعنی مرگ در خانواده ‫- درسته
‫مادر!
‫نمی تونم تحمل کنم! نمی تونم تحمل کنم!
‫پیشش بمون ایریکی، آرومش کن.
‫برادرها برای مدت زمان تعیین شده روزه گرفتند
‫در حالی که ماکونائیما قهرمانانه سوگواری می کرد
‫و بعد از آن دوره طاقت فرسا
‫ایریکی را با خود بردند و به سمت سرزمین خدا راهی شدند
‫آهای
‫ژیگه! من سفید پوست شدم!
‫من خوش قیافه ام!
‫ماناپه
‫تو سفیدی،اگه سیاهت کنه چی؟
‫کجا رفت؟
‫عجب شانس بدی برادر! ‫فقط کف دستام سفید شد!
‫ناراحت نباش برادر
‫به همینی که گیرت اومد راضی باش
‫بیاید بریم
‫همه بیرون
‫وقتشه همه پیاده شید
‫پیاده شید، عجله کنید
‫همه بیرون! بقیه راه رو باید پیاده رفت
‫بیاید بریم، عجله کنید
‫همه بیرون، سریع، حالا!
‫ژیگه!
‫ژیگه، ماناپه!
‫بیا بریم ژیگه
‫عجله کن
‫همه بیرون! بقیه راه رو باید پیاده رفت
‫اگه ببیننتون همه رو دستگیر می کنند و برمی گردونند
‫شهر به اندازه کافی گدا داره!
‫حالا هر کسی برای خودش و خدا علیه همه!
‫ایریکی خیلی شهر را دوست داشت
‫خیلی زود شغلی در یک فاحشه خانه پیدا کرد
‫و از فیلم خارج می شود
‫ماکونائیما بسیار نگران بود اما به دلیل متفاوتی.
‫او ماشین ها و آدم ها از یکدیگر تشخیص نمی داد
‫و این موضوع آزارش می داد
‫-دیگه چی لازمه بگیرم؟ ‫- گواهی واکسیناسیون
‫اول برو دارایی، مهر های لازم رو بگیر
‫بعدش برو دفتر اسناد رسمی مدارکت رو بده امضا کنند
‫-بیا بریم داداش ‫-بعدش با چند قطعه عکس سه در چهار
‫می تونی بری پیش پلیس برای تعیین هویت
‫-دفتر اسناد رسمی رو فراموش نکن ‫-بیا بریم
‫قهرمان یک هفته کامل را بدون خوردن و بازی کردن گذراند
‫فقط به ماشین ها فکر کرد.
‫ در یک شب شنبه فکری به ذهنش رسید
‫مردم ماشین ها بودند
‫ و ماشین ها مردم شهر بودند
‫ماکونائیما دوباره احساس رهایی کرد و ‫همراه برادرانش به پیاده روی رفت
‫یه خبری شده
‫خدای بزرگ!
‫مراقب باش!
‫بدو داداش بدو
‫از سر راه برو کنار
‫- کدوم طرفی رفت؟ ‫- حرف بزن!
‫اون طرفی. ردپاشو می بینی؟
‫بدو، سریع! عفریته رو بگیرش!
‫بیا بریم اون دخترو پیدا کنیم
‫شلیک نکن!
‫- خبرچین! ‫- نه
‫- می کشمت ‫- اشتباه متوجه شدی خانم
‫من گولشون زدم و گفتم ردپات اون طرفی رفته
‫ولی رد پای تو نبود ‫رد پای تاپیر بود
‫رد پای تو نبود
‫اون ها به اون سمت رفتند
‫و من این طرفی ردتو زدم چون بوتو شنیدم
‫تو زیبا هستی
‫برو عقب
‫تو خیلی زیبا هستی خانم. می دونستی؟
‫بد جور می خوامت
‫عزیزم نرو
‫بغلم کن
‫هیچ زنی اجازه نداره منو بزنه. می گیرمت
‫- اوه واقعا؟ ‫- داری اذیتم می کنی خانم
‫ماناپه،کمک ‫کمکم کن تا نکشتمش!
‫دارم میام داداش
‫تکون می خوره
‫بیا
‫همون جا ولش کن
‫- پایین صبر کن ‫- منم می خوام
‫تو وایسا نگهبانی بده. مطمئن شو کسی نیاد
‫اون زن تندخوییه، می کشتت!
‫بیا
‫دستتو بده به من
‫این امنه؟
‫اره داداش
‫دختره کو؟
‫و ماکونائیما؟
‫اون بالا اند؟
‫دستتو بکش!
‫تو خیلی شیطونی!
‫قهرمان ما اکنون با آرامش در خانه ی سی زندگی می کرد
‫زن جنگنده ای که دوست داشت با او بازی کند.
‫ماکونائیما؟
‫گوش کن، ماییم!
‫ما. من و ژیگه
‫- گوش کن،ژیگه می خواد بدونه.. ‫- تو می خوای، تو!
‫که امکانش هست بیایم با تو زندگی کنیم؟
‫حتی بهش فکرم نکن
‫گوش کن ماناپه
‫یکی کمه، دوتا همدمه
‫ولی چهارتا شلوغ کاریه
‫صبح ها سی زود از خواب بیدار می شد و ‫به شهر می رفت تا جنگ و خون به پا کند.
‫ماکونائیما در خانه می ماند و استراحت می کرد
‫Mandu sarará
‫من برای یک پدر تبعید به ارمغان آوردم
‫و برای یک مادر بدبختی
‫Mandu...
‫برات یه هدیه آوردم
‫چی هست؟
‫- یه چیزی که خیلی دوست داری ‫- مثلا چی؟
‫- حدس بزن! ‫- نمی دونم!
‫پول.
‫بدش به من!بدش به من!
‫پول
‫- خیلی زیاده ‫- اره، بیا بگیرش!
‫بیا اینجا
‫- بازم هست؟ ‫- اره هست
‫اگه اون پولو می خوای باید واسش تلاش کنی
‫- بیا ‫- بدش به من
‫بیا
‫می گیرمت
‫پولو بده به من
‫چه بوی خوبی می دی عزیزم
‫بوی باروته عزیزم
‫- دوسش داری؟ ‫- خیلی زیاد
‫الو؟ الو؟
‫- سی اونجاس؟ ‫- الان نمی تونه بیاد پای تلفن
‫سرش شلوغه
‫بعدا زنگ بزن آقا
‫خدای بزرگ
‫می دیش به من؟
‫حتی بهش فکرم نکن!
‫خوب درش بیار. اذیتم می کنه
‫ترجیح می دم بمیرم!
‫یه رازی رو بهت می گم
‫این یک سنگ خوش شانسیه. ‫اسمش موراکیتا هست
‫تا زمانی که همراهم دارمش اتفاقات خوبی برام می افتند
‫مثل تو
‫خوب پس بهم قرضش بده
‫وقتی بمیرم می ذارمش برای تو
‫بیا دوباره بازی کنیم!
‫بیا
‫آه، احساس تنبلی
‫بیدارت می کنم
‫بیا اینجا
‫چند بار بعد..
‫نخواب
‫- نکن، گربه وحشی! ‫- می کنم!
‫بیا بخوابیم عزیزم
‫نه، بیا بازی کنیم!
‫بیا بازی کنیم!
‫- قهرمان؟ ‫- بله؟
‫- نمی خوای ادامه بدی؟ ‫- چیو ادامه بدم؟
‫خوب، عزیزم، ما داریم بازی می کنیم و تو ‫درست وسط بازی متوقف شدی
‫یادم رفت
‫بهت نشون می دم، تنبل خان!
‫آخ! گیاه گزنه!
‫نه، با گزنه نزن
‫این گونه بود که ظرف شش ماه
‫سی یک پسر سیاه پوست به دنیا آورد
‫ماکونائیما بعد از تولد ‫برای زمان تعیین شده استراحت کرد
‫اما روزه نگرفت
‫سر بچه صاف بود
‫ماکونائیما سر بچه را با ضربه های ارام ‫از آن چه که بود صافتر کرد
‫و به بچه میگفت:
‫“پسرم
‫زودی بزرگ شو که بتونی به سائو پالو بری و پول دربیاری”
‫مامان!مامان!
‫صبر کن عزیزم. مامان الان میاد!
‫10:15.
‫10:30.
‫10:45 برای این که زمان کافی داشته باشیم ‫تا به اونجا برسیم
‫پنج دقیقه اضافه تر
‫سر ساعت 11 من در کلیسای جامع خواهم بود
‫فکر می کنم 11:15 خوب باشه
‫برای چه ساعتی تنظیمش کردی؟
‫11:15 ولی فکر می کنم ساعت یه کم جلو هست
‫بچه رو بذار توی کالسکه
‫بیا
‫بیا این جا
‫- صبر می کنی؟ ‫- عزیزم دیرت نیست؟
‫چرا هست، فقط یه بوس دیگه
‫آخریشه
‫خیلی خوب، بعدا ادامه می دیم!
‫اگه واسه منه بگو حرکت کردم
‫الو
‫خیلی اعصاب خورد کنی ماناپه!
‫کدوم پانسیون؟
‫غذاش خوبه؟
‫سنگین؟
‫نه دارم راجع به غذاش حرف می زنم
‫ناهار یا شام؟
‫یه اتفاق خیلی بد افتاد! ‫میدونم که یه اتفاق خیلی بد افتاد!
‫اون منفجر شد!
‫قهرمان چیزی برای به خاک سپردن پیدا نکرد
‫با این وجود، بر رفتن به گورستان اصرار داشت
‫گریه نکن داداش کوچیکه
‫نمی تونم تحمل کنم.
‫اون عینکو بده به من!
‫نذار بشکنتت
‫اگه یه خرچنگ بمیره، کل مرداب به عزا نمی شینه
‫دو تا! دوتا خرچنگ!
‫بیخیال شو داداش ‫بیا بریم یه کم خوش بگذرونیم
‫ماناپه که پیر شده ولی من و تو هنوز جوونیم
‫خوبه دیگه داداش، هیچی مثل عشق اول نمیشه
‫اون الان اون بالا زندگی می کنه، آراسته و زیبا
‫دور از مورچه ها...
‫آراسته شده با نور
‫به یک ستاره تبدیل شده.
‫نور...سی
‫یه لاشخوره
‫بابا آمد و بهم گفت
‫تو عشقی نخواهی داشت
‫Mandu sarará
‫مامان آمد و به من داد
‫گردنبندی از جنس غم
‫Mandu sarará
‫باید ثروتمند باشه
‫- حریص نباش ‫- چه خوش قیافه
‫بهت که گفتم
‫ازش دور شین، برید بیرون
‫لطفا مادر
‫بذاریدش به عهده من
‫مادر ببین چه قدر خوش قیافه ست
‫منم می خوامش
‫اجازه بده مادر
‫از اون قایق خارج نشو، فهمیدی عزیزم؟
‫همین جا صبر کن تا برگردیم
‫لعنتی!
‫فکر کردی من یک بزدلم که از زن ها دستور می گیره؟
‫دزد دریایی من! حالا دیدی چه اتفاقی می افته ‫وقتی با اولین زنی که دیدی میذاری و میری؟
‫دهانی پر از زخم
‫یه کم از این چایی بخور
‫که برای زن بعدی سر حال باشی
‫دل تو دلم نیست ببینم کیه
‫بهترین دوای التیام زخم ها کلیدی به پرستشگاه است
‫ماناپه رفت که یکی توی کلیسا پیدا کنه
‫- عکست توی روزنامه ست ‫- واقعا؟
‫- بذار ببینم ‫- بدش به من
‫“جرائم علیه نجابت در پارک!”
‫این کلید رو بگیر. مک بزن
‫کشیش دنبالم کرد ‫خلاص شدن از دستش آسون نبود
‫بذار ببینم
‫فرشته من، مشهور شدی!
‫ موراکیتا!
‫“قهرمانان موسسه های خصوصی” ‫"غول تجارت و اقتصاد"
‫- عادی بخونش، صدات عجیبه! ‫- کلید رو قورت دادم!
‫“غول تجارت واقتصاد، آقای ونسژلاو پیترو پیترا
‫به خبرنگاران گفت که ارزشمندترین سنگ در کلکسیونش
‫سنگی باستانی به نام موراکیتا ست ‫که برای مالکش خوش شانسی به ارمغان می آورد
‫او سنگ را در شکم یه گربه ماهی پیدا کرده است”
‫دقیقا اینجا داخل این گربه ماهی بود
‫دادم پرش کنن ولی زیاد خوب در نیومده
‫به درد نخور
‫وقتی شکمش رو گاز زدم سنگ اونجا بود
‫سفت و سخت
‫نزدیک بود دندونم بشکنه
‫مصنوعی
‫- آقا مگه شما اول ماهی رو تمیز نکردید؟ ‫- ماهی رو تمیز کنم؟
‫من هیچیو تمیز نمی کنم! ‫برای این کارا وقت ندارم!
‫!به درد نخور
‫من ماهی رو خام می خورم!
‫توی هر شرایطی که باشه همون جوری می خورمش. ختم کلام!
‫این سنگ، اینم ماهی. واسه هرکی که باورم نمی کنه
‫هر کدوم از این کارگرهای بیچاره ممکن بود اون سنگو پیدا کنند
‫اما نه، من پیداش کردم! ‫من بودم که موراکیتا رو پیدا کردم
‫و موراکیتا خوش شانسی میاره
‫واسه همین ثروتمند شدم
‫و از اون جایی که پول هم خوش بختی میاره، ‫پس من خیلی ثروتمند شدم!
‫نگاه کن
‫همه این ها تجهیزات جدیده
‫دست دوم آمریکایی
‫بیا این جا پسر
‫بیا اینجا مرد جوان
‫اگه می دونستی این سنگ چه خوش شانسی ای برام میاره مرد جوان
‫از سر راهم برو کنار
‫برادران تصمیم گرفتند که سریعا دست به کار شوند
‫ضربه ی اول است که مار را می کشد
‫آن ها به خانه ی آن غول اقتصاد رفتند
‫وای پسر!
‫!وای پسر
‫یه عالمه میوه!
‫- واقعا؟ یکی به من بده ‫- اون یه دونه رو بهم بده
‫اون زرد و بهم بده
‫اون موزی که اونجاست. اونو بهم بده
‫-اینو؟ ‫-اره، همون
‫بدش
‫- بدش به من! ‫- نده به اون، بدش به من!
‫پسرک حیله گر، بهم یه دونه گندیده شو دادی
‫بگیرش، آشغال!
‫داری چی کار می کنی؟ ‫سر و صدا نکن. غوله صدامونو می شنوه
‫- خوب پس یه کم میوه بهم بده ‫- اره، به منم
‫- اون یه دونه ‫- کدوم؟
‫اون، همون قرمزه!
‫- این؟ ‫- اره همون
‫- ممم خوش مزه ست ‫- که این طور؟
‫می خوای همون جوری بالای درخت بشینی
‫آناناس و موز و بقیه میوه ها رو بخوری؟
‫بگیرش
‫صبر کن ببینم، مگه تو نمردی؟
‫نه من ادای مردن رو در آوردم که دیگه بهم شلیک نکه. ‫خنگ که نیستم!
‫قهرمان نگران بود
‫<iاو هیچ وقت نمی توانست به خانه ی غول برگردد
‫اکنون دیگر ونسژلاو او را می شناخت
‫و ونسژلاو پیترو پیترا
‫<iآدم خوار بود!
‫ماکونائیما فکر کرد و فکر کرد
‫ حول و حوش ساعت 3 فکری به سرش رسید
‫ مایل هستم با ونسژلاو، غول، صحبت کنم
‫من ونسژلاو هستم
‫واقعا؟ من یک خانم جوان هستم ‫اخیرا مطلقه البته
‫خیلی دوست دارم راجع به بیزینس با شما صحبت کنم
‫خیلی هم عالی
‫خب خانم، شما می تونی همین الان بیای اینجا
‫زنم با دخترام رفته بیرون
‫می تونیم با خیال راحت بحث کنیم
‫- پس نترسم با خیال راحت بیام؟ ‫- البته.
‫من کسی نیستم که ازم بترسند
‫خدای بزرگ اون چیه؟
‫کلکسیون مرغ های نغمه سرای من!
‫که این طور.
‫آقا، باید بدونید که من مصاحبه تون رو توی روزنامه خوندم
‫و خیلی به شما علاقه مند شدم
‫به دلیل این که من هم سنگ های نایاب جمع می کنم.
‫و فقط یک سنگ کم دارم
‫فقط یک سنگ کم دارم...
‫موراکیتا!
‫چایتون، خانم.
‫برای کامل کردن کلکسیونم.
‫آیا حقیقت داره که شما یکی دارید؟
‫موراکیتا
‫حقیقت داره
‫- به من نمی فروشیدش؟ ‫- فروشی نیست
‫خب پس بهم قرضش بده
‫فکر کردی من ارزشمندترین سنگ کلکسیونم رو ‫فقط به بهای یک لبخند می فروشم؟
‫اما من فقط می خواستم...
‫ببین، یا کامل یا هیچی. من اینطوریم.
‫من نمی فروشمش ولی ممکنه ببخشمش
‫بستگی داره
‫بله
‫بستگی داره
‫به چی بستگی داره آقای ونسژلاو؟
‫چه چیز از عشقمان باقی ماند؟
‫چه از آن روزهای خوش باقی ماند؟
‫یک عکس...
‫خدای من!
‫ونسژلاو! چه کتاب هایی داری!
‫خدای بزرگ
‫- ازشون خوشت میاد؟ ‫- کم تا بیش
‫ یه کلکسیون فیلم عالی هم دارم
‫این یه دونه بر اساس کتابیه که تو دستته
‫یک اقتباس آزاد
‫- می خوای ببینیش؟ ‫- باحاله؟
‫خیلی
‫لباس هاتو در بیار ‫احساس راحتی بیشتری می کنی
‫که چی بشه آقای ونسژلاو؟
‫- مگه موراکیتا رو نمی خوای؟ ‫- چرا می خوام
‫پس اول لباساتو در بیار
‫- بعدش می دیش به من؟ ‫- بله
‫- خب پس بده ‫- نه! اول لخت شو
‫- قسم می خوری؟ ‫- قسم می خورم!
‫باشه ولی پشت پرده
‫باشه برو
‫برو
‫اون جا
‫- خب حالا موراکیتا رو بده ‫- درش بیار
‫درش بیار
‫افرین همون طوری
‫درش بیار
‫همون طوری
‫افرین همون طوری
‫بیا
‫- حالا موراکیتا رو بده ‫- چی؟ نه، نه
‫همش رو در بیار
‫- اینو بگیر ‫- ادامه بده
‫- خیلی خوب، این همش بود ‫- نه بیشتر هست یا این که تو...
‫بیا بگیرش، حالا بدش به من
‫نه نمیدم. درش بیار
‫بیا، تموم شد
‫تو یه پسری!
‫البته من ذهنم بازه...
‫بیا این جا، این بی معنیه...
‫من اومدم ازت چیزی بخوام
‫از دست یک نفر خیلی ناراحتم
‫- اسمت چیه؟ ‫- ماکونائیما
‫اسمی که با "ما" شروع میشه؟ ‫خوش یمن نیست
‫می دونی چی می خوام؟
‫.من می خوام حسابی اون غول حروم زاده رو کتک بزنم ‫ونسژلاو پیترو پیترا
‫روحشو احضار می کنم که بیاد اینجا
‫اره، همین کارو بکن.
‫و ما هر کاری بکنیم سر اون میاد؟
‫- بله ‫- واقعا؟
‫- می تونم اون غول لعنتی رو کتک بزنم؟ ‫- بله می تونی
‫پیترو آروم باش
‫خیلی عصبانی شدی پیترو
‫آروم باش
‫پیترو مهمون ها!
‫بهتره اون سنگ رو در بیاریم. ‫قیچی رو بدید به من لطفا
‫- بندازیدش زیر باندها ‫- خیلی خوب میذاریم بمونه زیر
‫ونسژلاو ماه ها در بستر بود.
‫ماکونائیما دیگر نمی توانست کاری برای به دست آوردن موراکیتا بکند
‫که اکنون به بدن غول باند پیچی شده بود
‫ خسته و خشمگین
‫قهرمان بیرون رفت تا فکر موراکیتا را از سرش بیرون کند
‫تعطیلات جدیدی بود که مردم برزیل جدیدا نام گذاری کرده بودند
‫روز صلیب جنوبی(صورت فلکی)
‫آن صلیب جنوبی مقدس و اجدادی است
‫حیرت آورترین نماد کشور ما
‫آن مفاد، هدف و غایت است
‫آن مقدس و مقصود ماست
‫از این حرکت دسته جمعی. ‫با تسبیح هایمان دور گردنمان
‫دردفاع از املاکمان و پس اندازهای ناچیزمان
‫در دفاع از زندگی بچه هایمان
‫و وفاداری زنانمان
‫در مقابل خطر تجاوزهای احتمالی به کشورمان
‫توسط ایدئولوژی های سمی و ساختگی.
‫علیه آتئیسم و آتئیست ها
‫علیه انحراف سنت هایمان
‫و دورنگی دیوان سالاری
‫که در دولت های پیشین بلای برزیل بوده است.
‫- این درست نیست ‫- خفه شوبچه
‫آقایان، والاترین نشان، صلیب جنوبی ست.
‫نه، نیست
‫والاترین نماد، صلیب جنوبی اسرارآمیز است
‫- نه نیست ‫- خفه شو
‫از اونجا بکشیدش پایین
‫نه نیست
‫تو متوجهشون کن، برادر
‫نه نیست
‫آقایان، به هیچ عنوان اون طوری که این مرد گفت نیست
‫اون چهارتا ستاره اون بالا
‫که هیچکی الان نمی تونه ببینه چون روز روشنه
‫اون چهارتا ستاره هیچ ربطی به هیچی ندارند.
‫گوش کنید
‫و اما مسئله مهم تر این که
‫بلایای برزیل
‫هیچ کدام از انهایی که اون مردک دورگه گفت نیستند
‫- حالا که خودت سفیدپوست شدی نژادپرستم شدی اره؟ ‫- خفه
‫بلایای برزیل
‫آفت قهوه و کرم صورتی پنبه
‫فوتبال، مگس سیاه
‫انواع پشه های گزنده و مکنده خون و پشه های لاشه
‫و هرچیز دیگری که خون خوار است می باشد
‫احسنت!
‫ .و همه ی گاوهای وحشی آزاد ‫،واسه این که گاو رام و اهلی شیر میده
‫اما گاو وحشی فقط اگه دلش بخواد شیر میده.
‫احسنت!
‫دیگه از بیماری ها نام نمی برم: ‫بادسرخ، سرخک،کمر درد، مالاریا
‫شکم درد، دندان درد، سرمازدگی، آماس، عفونت کرم روده
‫و یک غول بی شخصیت به اسم ‫ونسژلاو پیترو پیترا
‫که موراکیتای من رو دزدیده
‫دوستان من،
‫مورچه های فراوان و سلامت نبودن هیچ کس، این ها ‫بلایای برزیل هستند
‫برانداز!
‫- کمونیست! ‫- برانداز!
‫- تو باید زندان باشی ‫- به پلیس زنگ بزنید
‫فرار کن
‫از اینجا برو
‫- شما بازداشت هستید ‫- برای چی؟
‫رفتار مشکوک. ‫داشتی فرار می کردی.
‫آقا، شما متوجه نیستید
‫دقیقا برعکس این قضیه ست.
‫من به دنبال چیزی بودم. ‫یک خوچکه هندی که داشت فرار می کرد
‫- چی؟ خوکچه هندی؟ ‫- اره
‫شما ها ندیدینش؟
‫خوکچه هندی به این طرفی فرار کرد
‫کدوم خوکچه هندی بابا! بیاید سریعا مجازاتش کنیم!
‫وقتی می گه یه خوکچه هندی دیده، یعنی که دیده! ‫ختم کلام!
‫اینجا هیچ خوکچه هندی نیست
‫منظورت چیه؟ به رد پاها نگاه کن!
‫خوکچه هندی؟ اونم اینجا وسط معاملات سهام درست ‫در قلب کلان شهر؟
‫می دونم. کی فکرشو می کرد؟
‫به این رد پاها نگاه کن!اون ها تازه اند!
‫آقا!ببخشید آقا! معنی دقیق این کلمات چی هست؟
‫نمی دونم، دارم حرف مفت می زنم!
‫داری سر کارمون می ذاری؟ ‫کو ردپای خوکچه هندی؟
‫همگی آروم باشید. ‫من که نگفتم ردپای خوکچه هندی اینجا هست
‫گفتم بود، الان دیگه نیست! ‫معذرت می خوام!
‫کجا با این عجله
‫ما اینجا داریم واسه یه لقمه نون درآوردن جون میدیم
‫که این یارو میاد روز کاریمونو بهم میریزه
‫واسه این که یه خوکچه هندی پیدا کنه. ‫و خوکچه هندی ای هم در کار نیست!چه غلطا!
‫نه، نه! اولا که
‫من که از کسی نخواستم دنبال ردپای خوکچه هندی بگرده
‫فقط از این دوتا خواستم، ژیگه و ماناپه.
‫- دوما، این یارو که می گین کیه؟ ‫- تویی!
‫نه، من نیستم. اشتباه متوجه شدید
‫یه چیز دیگه، من چه از یه دونتون، چه صدتا چه ده هزارتا تون هیچ ترسی ندارم!
‫دیگه به اندازه کافی کشیدم، ‫بهتره مراقب باشید!
‫بیاید مجازاتش کنیم!
‫خیلی خوب، این دوتا رو مجازات کنید. ‫من که رفتم!
‫مجازاتشون کنید! مجازاتشون کنید!
‫- مجازاتشون کنید ‫- یک لحظه صبرکنید
‫رسیدیم عزیزدل. خیلی زود حالت خوب میشه
‫هیچی مثل یه پاشویه گرم واسه سرما خوردگی خوب نیست
‫آخ عزیز دلم. بچه کوچولوی من!
‫اینجارو نگاه ‫با لباسات خوابیدی؟
‫بچه کوچولوی من. ‫سردت بود، مگه نه؟
‫باید صدام می کردی کوچولوی بیچاره
‫حالا انگشتای کوچیکتو بذار اینجا توی آب
‫مراقب باش، داغه!
‫آفرین
‫حالا اون یکی پات
‫آفرین عزیزم ‫یه کم بهتر شدی، مگه نه؟
‫باید به حرفم گوش می کردی
‫به جای این که با برادرات ول بچرخی
‫آخه چه قدر تو نازی
‫آخ، داغه، ولی حس خوبی میده
‫آخی عزیزم
‫تنهام بذار!
‫گوش کن، متوجه نمیشی!
‫وقتی یه سفیدپوست میدوه، اون یه قهرمانه.
‫وقتی یه سیاه پوست میدوه، اون یه دزده.
‫تو داشتی میدوییدی پس مردم دنبالت کردند
‫و شب رو توی زندان سر کردی.آفرین.
‫گوش کن خل مغز،آدم های پیر بهتره خونه بمونن!
‫- هیچی واسه تو توی خیابون ها نیست! ‫- برو به جهنم
‫اول شما، پدربزگ!
‫باید الان سینه قبرستون خوابیده بودی!
‫این همه ناراحتی واسه چیه بچه ها؟ ‫واسه سلامتیتون ضرر داره
‫چی بود اون چیزی که تو قلب کلان شهر گفتی دیدم؟
‫- قلب کجا؟ ‫- خنگ بازی درنیار
‫دیروز ظهر به مردم گفتی چی دیدی؟
‫- اره ‫- یه خوکچه هندی
‫خوکه هندی و درد! تو میدونی که خوکچه هندی ای در کار نبود
‫دروغ گفتم!
‫واسه چی دروغ گفتی عزیز دل هممون؟
‫منظوری نداشتم
‫داشتم تعریف می کردم چه اتفاقی افتاد و قبل ‫این که بفهمم چی شد، داشتم دروغ سر هم می کردم
‫سرما خوردگی ماکونائیما خوب شد
‫اما هنوز شجاعت کافی برای رودرویی با غول نداشت
‫برای گذراندن زمان در پارک می نشست و مورچه می کشت
‫صبح به خیر دوست من، چه خبر؟ ‫خوبم، خیلی ممنون.
‫اگه بخوای اردکم رو بهت می فروشم
‫- برای چی باید من این بوگندو رو بخوام؟ ‫- اره، بو میده
‫ولی ارزششو داره
‫وقتی دستشویی میکنه پول میاد بیرون
‫به یه قیمت خوب بهت میدمش
‫سر به سرم نذار. ‫کی تا حالا یه همچین اردکی دیده؟
‫دستتو دراز کن
‫وای، پسر!
‫پول!
‫می بینی؟ جمعشون کن، حسابی ثروتمند می شی
‫- یه قیمت خوب بهت میدم ‫- چه قدر؟
‫چهارصد تا!
‫چهارصد تا؟
‫خوب پس من نمیتونم. ‫فقط سی هزارتا دارم
‫باشه حالا چون ازت خوشم اومده همون سی هزارتا رو بده
‫5، 10، 15، 20، 25، 30
‫بدش به من. مرسی
‫خواهش می کنم. بعدا می بینمت
‫ممنونم پسرم
‫حالا مال منه
‫- چه اتفاقی افتاده؟ ‫- پولم رو دزدید
‫- تونستی کاری بکنی؟ ‫- نه
‫چیزی ازش مونده؟
‫- فقط یه کم ‫- اره؟ بدش به من
‫بگیرش ‫بهت یاد میده دیگه احمق نباشی
‫کسی که آبشارها را درنوردیده از عذاب جهنم نمی ترسد
‫ظهر به خیر خانم
‫ونسژلاو خونه ست؟
‫نه، ونسژلاو رفته اروپا به خاطر کتکی که خورده استراحت کنه
‫فقط خانم ایجاست
‫با دختر کوچکش و همین طور دختر بزرگش
‫گوش کن، تو میدونی که آیا ونسژلاو
‫یه سنگ موراکیتا رو دور گردنش با خودش به اروپا برده یا نه؟
‫من نمیدونم
‫ولی اگه بخوای می تونی تا شب بشه تو اتاق من بمونی
‫بعد می تونی صندوق خانم رو وقتی خوابه بگردی
‫اتاقت بامزه ست
‫اره، خوبه
‫اسمت چیه؟
‫اسمم...
‫ژیگه هست
‫حواست حسابی پرت بود
‫یه عالمه فکر تو ذهنم هست، دختر. ‫یه عالمه مسئولیت
‫عصر به خیر خانم
‫می دونید، من داشتم سعی می کردم یکی از اون ‫قرقاول های بال قرمز رو بگیرم
‫ولی پرنده فرار کرد این تو
‫چی شده مامان؟
‫ببین چه اردکی گرفتم. ‫خوشمزه به نظر نمیاد؟
‫مم، خیلی خوب
‫لوس نباش! ‫بیا ببریمش آشپزخونه
‫- داری اذیتم می کنی خانم ‫- عجله کن!
‫نه، خانم
‫آرومتر. واقعا درد داره
‫مادر، شما دوتا شام چی می خورید؟
‫همین اردکی رو که گرفتم. ‫بیا کمکم کن
‫تو لختش کن تا ما سس رو درست می کنیم
‫عجب چیز خوشگلی! کجا گرفتینش؟
‫با تور گرفتیمش
‫یه کم نمک بریز تو قابلمه
‫- نگاش کن... ‫- ساکت!
‫می دونی...
‫خوب ببین
‫من حوصله ام سر رفته ‫واسه همین امروز با تو خوبم
‫بهت دو تا معما میگم
‫اگه جواباشو درست بگی میذارم به اتاق من فرار کنی، باشه؟
‫بگو ببینم مو های زن ها کجا وز تره؟
‫- توی آفریقا! ‫- درسته
‫حالا یکی سخت تر
‫بگو ببینم
‫برادر، بیا آنچنان که خدا خواسته کنیم و
‫مو را در مقابل مو قرار داده و بی مو را داخل بگذاریم
‫چه بی حیایی تو، مگه نه؟
‫نه اصلا، جوابش چشم هست. ‫وقتی می خوابیم مژه هامون به هم می خورن
‫که این طور
‫اشتباه گفتی ‫ولی من می برمت به اتاقم، باشه؟
‫- با من بیا ‫- مامان، مامان!
‫دختر!
‫دختره ی عفریته!
‫دختر اردکم رو بهم پس بده وگرنه از این خونه می ندازمت بیرون
‫زودباش، قبل این که در رو بشکنه!
‫چیو زود باشم؟
‫ببخشید ولی نمی تونم این طوری سریع انجامش بدم. ‫دستپاچه میشم، باشه یه وقت دیگه.
‫در رو باز کن دختر!
‫خدای بزرگ، شلوارت رو گم کردی؟
‫نه
‫یه فروشنده سرم کلاه گذاشت
‫و پولمون رو به باد دادم. سی تا!
‫خدا لعنت کنه
‫- ژیگه هنوز نیومده خونه؟ ‫- نه
‫- فکر می کنی اون پول داشته باشه؟ ‫- نه، اونم بی پوله
‫هنوز بدترشو نمی دونی!
‫غوله رفته اروپا
‫موراکیتا باهاشه و هیچکی هم نمیدونه کی برمیگرده
‫خب که چی؟
‫نمی دونم
‫البته که نمیدونی! ‫فقط اونجا نشستی با شستت ور می ری
‫فکر کردی غوله منتظر تو می مونه؟
‫خدا آجیل رو به بی دندونها می ده!
‫سلام
‫این سوزی هست
‫تخت ما اونجاست
‫لخت شو و دراز بکش. ‫من الان میام
‫بدش به من
‫- فهمیدم! ‫- چیو؟
‫راه چاره ی مشکلت رو فهمیدم!
‫خودت رو یه آرتیست جا بزن
‫یه وام دولتی بگیر و تو هم برو اروپا!
‫باشه
‫کسی چه می دونه.
‫ای بابا، چراغ ها رو خاموش کنید
‫این قرص رو بگیر
‫- اگه جواب نده چی؟ ‫- شرط می بندی؟
‫مادر همیشه می گفت ‫“هر غلطی می کنی بکن، ولی روش شرط نبند”
‫در کابین دولت,
‫بهش اطلاع دادند اون ها در حال حاضر اسپانسر
‫بیش از یک هزار آرتیست در اروپا هستند,
‫و بیش از یک هزار نفر دیگر هم در لیست انتظار بودند
‫به همین دلیل قهرمان ما وقت گل نی می تونه بره اروپا!
‫صبح به خبر بابا. چه خبر؟
‫نه خوب نه بد بچه جان
‫- خانواده چه طورن؟ ‫- مثل همیشه
‫چرا یه عکس نمی گیری؟
‫اگه به زل زدن ادامه بدی مجبورم پول ورودی ازت بگیرم!
‫این جا چی کار می کنی؟
‫- دارم تخم هام رو می شکنم که بتونم چیزی بخورم ‫- برو بابا
‫ببین بچه جان وقتی باورم نداری دیگه چرا می پرسی؟
‫- خوشمزه ست؟ ‫- امتحانش کن
‫ممم، خوشمزه ست
‫- بیشتر داری؟ ‫- تموم شد، فقط دوتا داشتم.
‫ولی اگه مال من این قدر خوشمزه بود ‫فکر می کنی مال تو چه قدر خوشمزه باشه؟
‫بخورشون بچه
‫درد نداره؟
‫راستشو بخوای برعکس حس خوبی داره
‫فکر می کنی جرئتشو داری؟
‫نگاه کن!
‫انتقال مریض...
‫بهتری عزیز دل؟
‫خدا خودش کمکش کنه خوب شه!
‫همچین ضربه ای خیلی خطرناکه
‫می تونه بکشه، و اگه زنده بمونی که چه بدتر!
‫دقت کردی صداش نازکتر شد؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫بهتره جاتون رو عوض کنید...
‫بذار سوزی ماساژ بده
‫و من بهش نشون می دم.
‫شماها بیرون منتظر بمونید، باشه؟
‫- خنده داره، آرنجم درد می کنه! ‫- یعنی ممکنه؟
‫ماکونائیما می تونیم بیایم داخل؟
‫یه لحظه!
‫صداش کلفت تر شد
‫- چیزی می بینی؟ ‫-پوشیده ست
‫ماکونائیما در رو باز کن!
‫در رو باز کن!
‫ماکونائیما در رو باز کن!
‫خیلی خوب، بیاید داخل.
‫موثر بود! من خوب شدم!
‫تکون بخور
‫الان کاملا خوب شدی؟
‫پسر، اون ماساژ معجزه کرد!
‫ژیگه و ماناپه متوجه شدند که قرمان ما هیچ شخصیتی ندارد
‫او ارواح مادرشان را قسم خورده بود که به سوزی نظر ندارد
‫در نتیجه، ژیگه سوزی را پی کارش فرستاد
‫و قهرمان ما بسیار ناراحت شد و بسیار سوگواری کرد
‫تا این که برادرانش برای این که او را سر حال بیاورند ‫مجبور شدند او را به دیدن جوزامی های شهر ببرند
‫نامه ای از طرف غول!
‫“تازه برگشته از اروپا، فرانسه و باهیا...
‫که به آنجا رفته بود تا قوای خود را باز یابد
‫از کتکی که خورده بود و نمیداند کار کی بود ‫اما حدس هایی دارد،
‫غول اقتصاد، آقای ونسژلاو پیترو پیترا، از ‫ماکونائیما تنها دعوت به عمل می آورد
‫به جشن فیژوادا عروسی دخترش”
‫داداش نرو. غوله می خورتت
‫باید به حرفم عمل کنم! ‫یه تاکسی بگیر
‫ببین رفیق من پول ندارم کرایه بدم. ‫ولی به ارزشش یه نصیحت بهت می کنم
‫دراین دنیا سه چیزهست که باعث نابودی بشر میشود
‫سد شنی, شمش طلا, ‫و بارهایی که زن ها توشون لخت نمی شند!
‫بیا تو پسرم ‫مراسم رو عقب نندازیم
‫به دخترم معرفیت می کنم. ‫بیا وانمود کنیم که تو نمی شناسیش!
‫امروز ازدواج کرد!
‫داشت هرزه می شد مجبور شدیم شوهرش بدیم
‫این کارو نکن، من آدم خوبی ام
‫پسر خوبی باش موراکیتا رو بهت قرض می دم، باشه؟
‫واقعا ونسژلاو؟
‫پسرم هیچ ایده ای نداری چه قدر واسم شانس آورده!
‫به لطف این سنگ امسال بیشتر از هزار میلیون درامد داشتم
‫بس کن ‫این کار رو نکن، مهمان برجسته من!
‫شلوغش نکن، ‫همه منتظر توان که جشن فیژوادا رو برگزار کنی
‫فردا همین موقع
‫ping, ping, ping!
‫و با مادرت ‫boom, boom, boom!
‫لطفا توجه کنید
‫چرخونک اینجاست
‫سگ شماره پنج! چه کسی ست، دخترم؟
‫آقای کارلیتو چاوز
‫شماره 9.مار!
‫خانم الیزابت نوز
‫بیا، برو روی این تاب. ‫میبینی که چه قدر باحاله
‫نمی خوام ونسژلاو
‫- احساس تنبلی می کنم ‫- برو روی تاب. خیلی خوش میگذره!
‫من حتی نمیدونم چه طوری تاب بخورم! ‫اول تو برو، نشونم بده چه طوریه!
‫من ؟ نه! تو برو. ‫مثل آب خوردن می مونه
‫برو بالا، من هولت می دم!
‫خیلی خوب، بسه. مرسی
‫تاب بخور!
‫اگر پدر و مادرم اینجا بودند
‫من در دستان این شیطان عذاب نمی کشیدم.
‫تاب بخور!
‫حالا یه تیروکمان بر می دارم و...
‫- داری چی کار می کنی؟ ‫- بدش به من ببینم
‫موراکیتای من!
‫وای وای وای
‫اگر جون سالم به در ببرم
‫دیگه هیچ کس رو نمی خورم!
‫نمک می خواد!
‫پس سه برادر تصمیم گرفتند که به سرزمین ‫های مادریشان برگردند
‫همگی راضی بودند اما قهرمان از همه خوش حالتر بود
‫او احساسی را داشت که تنها قهرمانان دارند:
‫رضایتی ژرف.
‫او با خود از تمدن شهری ارزشمندترین دارایی هایش را آورد
‫و خانمی جوان و برازنده به نام پرنسس
‫مورچه های بسیار و همه ناسلامت، ‫اینها بلایای برزیل هستند!
‫بیا بریم پرنسس
‫برادر بگذار برویم
‫به سواحل اوراریکوئرا
‫برادر بگذار برویم
‫به سواحل اوراریکوئرا
‫Taperá tapejara, caboré
‫Arapaçu paçoca, cabora
‫Taperá tapejara, caboré
‫Arapaçu paçoca, cabora
‫برادر بگذار برویم ‫به سواحل اوراریکوئرا
‫این رو بنویس پرنسس:
‫این جا باید پلی درست شود برای بهبود زندگی مردم گویا
‫Taperá tapejara, caboré
‫Arapaçu paçoca, cabora
‫Taperá tapejara, caboré
‫Arapaçu paçoca, cabora
‫برادر بگذار برویم
‫به سواحل اوراریکوئرا
‫همین که شب شد لب های قهرمان ‫از هجوم احساسات لرزید
‫دلش برای سی تنگ شده بود
‫کسی که از عزیزانش جداست شدیدترین ‫عذاب ها را تحمل می کند.
‫آه، سی، شیطان فراموش ناشدنی!
‫تو اون بالایی ‫در حال گردش در آسمان ها
‫به زیبایی آراسته و بدون هیچ مورچه ای...
‫در حال بازی با خدا می داند چه کسی!
‫رودا! رودا!
‫خدای عشق در آسمان ها ‫که باران را می باراند!
‫کاری کن که تمام معشوقه های عشق من
‫ناتوان جنسی باشند!
‫در قلب آن شیطان مونث اشتیاق به شیطانش را زنده کن
‫کاری کن من را به خاطر بیاورد
‫فردا...
‫وقتی که خورشید در غرب غروب می کند.
‫بالاخره، همه چیز بیشتر از قبل آشنا می شد
‫تپه ای کوچک در مکانی به نام ‫پای دا توکاندیرا نمایان شد
‫و در ورای رد پاهای تاپیر
‫مزرعه قدیمی نمایان شد, ‫اکنون انبوه,
‫و کلبه ی قدیمی در حال فروپاشی بود
‫بقیه رفتند کار کنند تا چیزی برای خوردن داشته باشند
‫ماناپه رفت ماهیگیری کند، اما ‫ماهی ها طعمه را نمی گرفنتند
‫پرنسس به مزرعه رفت
‫هیچ ذرت و هیچ نشاسته ای نیافت
‫ژیگه که بسیار شجاع بود، به شکار در جنگل رفت
‫اما هیچ پرنده ای نیافت
‫هنگامی که بازگشتند...
‫- چی شده؟ ‫- شرط می بندم خواب بودی
‫نه نبودم
‫داشتم سعی می کردم یکی از اون قرقاول های بال قرمز رو فریب بدم اینجا
‫اما شما سر و صدا کردید و تموم شد
‫پرنده پرید
‫دروغ گو! پرنسس، تو شاهدی....
‫همه رفتند سر کار. تنها کسی که هیچی نکرد تو بودی پسر
‫که به علاوه کل روزو خوابیدن،زحمت ما رو هم بیشتر می کنی.
‫داره دروغ می گه پرنسس
‫من...
‫- ... یه گوزن گرفتم. ‫- کجاست پس؟
‫داشتم توی این مسیر قدم می زدم که ردش رو زدم
‫گوزن نر نبود، یه گوزن جنگلی معمولی بود
‫من خم شدم و ردپا رو دنبال کردم
‫بازرسیشون کردم
‫و یک دفعه
‫سرم به چیز نرمی خورد.
‫خیلی خنده دار بود. حدس بزن چی بود
‫باسن گوزنه بود، باورت میشه؟
‫بعدش ازم پرسید: اینجا چی کار می کنی پسر خاله؟
‫گفتم: دنبال تو می گشتم. بعدش رفتم...
‫من اون گوزن نر رو کشتم
‫الان کجاست؟
‫من خوردمش
‫من همش رو خوردم، حتی سیرابیش
‫براتون یه تیکه برداشتم اما...
‫ موقع عبور از رودخونه پام سر خورد
‫و گوشت افتاد روی یه لونه مورچه...
‫و مورچه ها خیلی سریع کل گوشت رو پوشوندند
‫تو رفتی شکار؟
‫خوب آره رفتم
‫تو چشام نگاه کن
‫اگه پلک نزنی یعنی داری راست می گی
‫اگه پلک بزنی داری دروغ می گی
‫دروغ می گی!
‫خب، حالا که شکار نمی کنم، پس ماهی گیری هم نمی کنم
‫که این طوریه؟
‫کمکم کن داداش
‫پرنسس بیا بریم بازی کنیم
‫وقتی من می خواستم، نیومدی بازی کنیم
‫حالا هم برو با خودت بازی کن!
‫هر چی کاشتی همون رو درو می کنی
‫فرصت از هممون یه دزد می سازه
‫وقتی جلو رفتن دشواره ممکنه دشوارتر هم بشه
‫صبح روز بعد هنگامی که قهرمان لرزان و با تب بیدار شد,
‫متوجه شد هیچ کس در کلبه خرابه نیست.
‫او مانند لاشه ای در عذاب کامل رها شده بود ‫و کسی نبود که به سوگش نشسته باشد
‫آه، احساس تنهایی
‫قهرمان روزهایش را در ننویی که به ‫دو کنده درخت بادام هندی وصل بود می گذراند
‫او به اندازه کافی می خوابید و بادام هندی می خورد
‫او حسابی بی حوصله شده بود چون تحمل سکوت برایش سخت بود
‫تا این که روزی یک طوطی سخنگو پیدا شد و همراهش شد
‫برا ی گذراندن زمان ماکونائیما
‫برای طوطی از اتفاقات مهمی که از دوران بچگی اش ‫تا کنون برایش افتاده بود سخن گفت
‫من توی قابلمه بودم و مامانه می خواست من رو بخوره
‫اما بعدش به دخترش گفت که من رو لخت کنه
‫وقتی داشت لباسام رو در آورد ‫از فرصت استفاده کرد و من رو دستمالی کرد
‫اون همه جای من رو دستمالی کرد
‫واقعا می خواست من رو بخوره
‫این طوری بود که من با دختره فرار کردم و رفتیم تو وان حمام
‫ما توی وان بودیم و مادره محکم در می زد
‫“در رو باز کن تا نشکستمش”
‫من گفتم: آروم باش الانه که بیاد تو
‫نه نمیاد، می بینی. ‫و ما قایم شدیم
‫ولی می تونستیم صداش رو بشنویم
‫“در رو باز کنید"
‫ما برای زمان طولانی ای اونجا موندیم
‫اوقات خوبی بود
‫قهرمان راجع به افتخارات گذشته لاف می زد
‫یک روز با فرا رسیدن ماه ژانویه,
‫ماکونائیما با صدای بدیمن یک فاخته از خواب بیدار شد
‫گرما بسیار سنگین بود
‫و قهرمان میل جدیدی در ماهیچه هایش احساس کرد
‫برای اولین بار
‫او به یاد آورد که خیلی وقت است بازی نکرده
‫طوطی بیا
‫بیا
‫می گن که آب سرد شهوت رو از بین می بره
‫این زن زیبا، زن نبود
‫او اویارا بود، مرد خوار
‫از آن جایی که او فقط رو به روی خود را نمایان می کند
‫و بدون برگشتن به عقب شنا می کند
‫ماکونائیما نتوانست سوراخ پشت گردنش را ببیند
‫سوراخی که آن موجود خائن از آنجا نفس می کشید
‫خانم
‫Glory to the men who raise up the nation
‫Our beloved nation, Brazil
‫Since the times of Pedro Cabral
‫Who called this land glorious ‫One fateful day in April
‫With the voice of the raging waterfalls
‫Of the winds and the oceans ‫Rippling in the blue
‫Glory to those men, heroes of our country
‫The fortunate land of the Southern Cross
‫Glory to those men, heroes of our country
‫The fortunate land of the Southern Cross
‫Even as the land first appeared
‫Shimmering green and gold over the sea
‫This land of Brazil which came to light
‫Was the native home to noble heroes
‫Even as the land first appeared
‫Shimmering green and gold over the sea
‫This land of Brazil which came to light
‫Was the native home to noble heroes
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.