‫نگاتیو 35 میلی‌متری عشق وحشی در ‫آتش‌سوزی آزمایشگاه در سال 1973 سوخت.
‫و به وسیله منابع متعددی بازیابی شد...
‫که در آرشیو فیلم فرانسوی و ‫ منابع اسکلیر پرزرویشن مانده بود.
‫بازیابی این فیلم به حمایت ‫ سی‌ان‌سی انجام شد.
‫عشق مجنون در ژوئیه تا اوت سال 1967 ‫ در پاریس فیلمبرداری شد.
‫بازیابی آن با کیفیت 4کی به ‫وسیله آزمایشگاه هیونتی...
‫با سرپرستی کارولین شامپتیر انجام شد.
[این ترجمه‌ با اصلاح از زبان فرانسه و استفاده از نمایشنامه آندروماک صورت گرفته]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫- فندک می‌خوای؟ ‫- آره مرسی.
‫ببینم چه خبر شده.
‫خبری نشد؟
‫هیچی.
‫جواب نمی‌ده؟
‫نه نمی‌ده.
‫میل به بازسازی آب راکد.
‫برای پاهای کوچک.
‫صبح که بیدار می‌شی...
‫رانی رو احساس می‌کنی...
‫یک پا، نوازش.
‫در من شکوفا شدی.
‫دوشنبه، چهاردهم.
‫سباستین گراک. 5/4.
[نمایشنامه‌ی آندورماک اثر ژان راسین]
،هرمیون: هرچه تو بخواهی می‌کنم
.اجازه می‌دهم مرا ببیند
من هم می‌خواهم او از لذت .این دیدار سیراب شود
...پیلاد به‌زودی گام‌های او را بدین‌جا راه می‌نماید
اما، راستش، اگر دست خودم باشد .نمی‌خواهم او را ببینم
،کلئون: و چرا دیدارش را چنین ناگوار می‌دانید
‫بانوی من، آیا این همان اورستی نیست که
صدبار آرزوی بازگشتش را داشتید و حسرت پایداری‌اش در عشق را می‌خوردید؟
،آن‌چه حضورش را در اینجا برایم تحمل ناپذیر کرده
.عشق سرشار از ناسپاسی میان من و اوست
...اکنون که ببیند تیره‌روزی او با دل‌آزردگی من
برابری می‌کند، نشان رسوایی بر پیشانی من است !و تاج پیروزی بر پیشانی اوست
...او خواهد گفت این همان هرمیون مغرور است که
‫نه.
‫چی؟
‫نمی‌بینم. اومدین جلوم.
‫دوباره بگو.
...او خواهد گفت این همان هرمیون مغرور است که
‫نه، نشد.
‫می‌گوید که او...
‫نه، «او خواهد گفت این...»
...او خواهد گفت این همان هرمیون مغرور است که
‫حالا داری یکم...
او خواهد گفت این همان هرمیون مغرور است؟
‫حالا از اول بگو.
‫بی‌خیال، نه.
‫گفتم روش فشار بذاری...
‫با فشار بگی که «او خواهد...»
...او خواهد گفت این همان هرمیون مغرور است که
‫نه، اینطوری نه.
‫پنجاه بار بهت گفتم.
‫نمی‌تونم.
‫ببخشید.
‫نمی‌شه. طبیعی نیست. ‫یه بازیگر باید بتونه.
‫ممکنه طبیعی نباشه.
‫ولی خوب می‌دونی که من ‫ نمی‌تونم اینطوری کار کنم.
‫با اون...
‫اصرار نکن. خفه شو!
‫من چیزی نگفتم.
‫نمی‌تونم. ببخشید.
‫یه نفر دیگه رو پیدا کن.
‫من می‌رم.
‫استعفاء می‌دم.
...کلئونه
‫صبر کن.
‫هر طور مایلی. بذار بیاد.
‫بریم سراغ صحنه‌ی بعدی.
‫دنیس؟
‫نقش هرمیون رو بازی می‌کنی؟
‫از استیجینگ سر در میاری؟
‫مالک بلده.
‫- مالک بلده. چی؟ ‫- کدوم یکی؟
‫بعدی.
‫سرورم، آیا از روی مهربانیست که ‫ به دنبال شاهدخت غمگینی هستید؟
‫چیزی که می‌خوام...
‫همون صحنه‌ست.
‫نه، جواب نمی‌ده.
‫بی‌خیال بشیم.
‫اگه بخوای...
‫می‌تونیم فیلمبرداری رو متوقف کنیم.
‫چرا؟
‫مایل بودیم برنامه‌ای...
‫از داستان تمرین‌ها اجرا کنیم...
‫ولی به نظرم زندگی و درام ‫خیلی دارن قاطی می‌شن.
‫زیادیه، نه؟
‫طبیعیه.
‫لزومی نداره این‌ها رو نشون بدی... ‫دخالت‌های ما...
‫و من خوشم میاد. ‫به بازیگر کمک می‌کنه. مجبورشون می‌کنه.
‫این که تماشا بشم مجبورم ‫می‌کنه که بیشتر کار کنم.
‫مگر این‌که تو نخوای. ‫بذار ادامه بدیم.
‫نه؟
‫نمی‌دونم.
‫خواهیم دید.
‫همچنان باید از بازیگرها بپرسیم...
‫- نظرشون چیه. ‫- اول موافقت کردن.
‫نظرشون عوض نمی‌شه.
‫نظر من که عوض نمی‌شه.
‫- تو چی؟ ‫- من؟
‫آره تو.
‫من سخت‌گیر نیستم دیگه.
‫پاک. چرا بهت می‌گن پاک؟
‫اسمم پاک نیست. تو پاک صدام می‌کنی.
‫فکر می‌کردم واقعا اسمته.
‫- اسمش پاک نیست؟ ‫- چرا، اسمش پاکه.
‫پرل پاک.
‫باز هم بلدی؟
‫حقه سیگارهات رو دیدم...
‫جادوی کبریتیت هم دیدیم.
‫گمونم دیگه تموم شده.
‫به لوئیس نشون دادی قبلا چیکار می‌کردی؟
‫نه، ولی خبر داره.
‫مفتخرم که تو مصاحبه‌تون جای لوئیس رو می‌گیرم.
‫ازت مراقبت می‌کنه.
‫کارش خوب بود؟
‫- بود. ‫- مصاحبه‌اش خوب بود؟
‫- می‌شه فوتیج‌ش رو ببینیم؟ ‫- البته.
‫دوست دارم تدوین نشده ببینم‌شون.
‫باید هماهنگ بشه.
.فوتیج‌ش رو می‌بینم
‫شاید استخدامش کنم که جای من ‫ رو به عنوان پیروس بگیره.
‫بخندین، ولی کارش خوبه.
‫جدی می‌گم، شوخی نمی‌کنم.
‫توی «عشق برادرانه» که خوب بود.
‫آره، یا حتی توی چیزی که خنده دار نیست.
‫باید بتونه فرانسوی حرف بزنه.
‫می‌زنه. ندیدی توی اون فیلمه ‫ «صبح بخیر جولی متین» رو می‌خوند؟
‫نام‌آوای فرانسوی رو بداهه‌پردازی می‌کنه.
‫خیلی خوب فرانسوی تقلبی حرف می‌زنه.
‫مطمئنم برای نقش خوبه. جدی می‌گم.
‫از پسش برمیاد.
‫الان برمی‌گردم.
‫می‌شه از تلفن استفاده کنم؟
‫مارتا؟
‫این روزها مشغول کاری؟
‫نه.
‫دوست دارم بیای پیش ما.
‫آره. هرمیون.
‫مشکلی نیست. توضیح می‌دم.
‫می‌دونی؟ درگیرش شدم...
‫اشتباه کردم.
‫نمی‌تونیم پولمون رو پس بگیریم.
‫باید تاکسی بگیریم.
‫درحال حاضر نمی‌تونم درستش کنم.
‫خب هزینش واست بیشتر نمی‌شه.
‫تونستی کار کنی؟
‫چی؟
‫بعدش؟
‫آره، کمی.
‫مشکلی نداشتی؟
‫نداشتم.
‫ولی بقیه...
‫احساس خیلی بدی بود. ‫ارتباط برقرار کردن باهاشون سخت بود.
‫اکثرا تو رو درکت نمی‌کنم.
‫آره می‌دونم.
‫من هم درکش نمی‌کنم.
‫می‌دونی...
‫گاهی‌اوقات می‌خوام استعفا بدم. ‫تنها باشم.
‫میخوام برم.
‫از دست بقیه خسته شدم.
‫واسه چی؟
‫نمی‌دونم.
‫به نظرم احمقن.
‫رفتار قبلیت هم احمقانه بود.
‫درسته.
‫من خسته‌ام.
‫معمولا می‌خوام بخوابم...
‫برم خونه، همین.
‫باید استراحت کنی.
‫آره.
‫می‌تونیم هر شب بریم خونه.
‫اینجا غذا بخوریم.
‫من می‌تونم توی اون اتاق کار کنم...
‫تو هم می‌تونی استراحت کنی.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫مطمئنی اونجا نیازم نداری؟
‫می‌خوای بیام؟
‫اگه خواستی مارتا واسش هست.
‫واسه نقش؟
‫آره، در مجموع. ولی اگه می‌خوای بیا.
‫نمی‌دونم. می‌بینم چی می‌شه.
‫شاید.
‫گمونم بمونم.
‫هر طور دوست داری.
‫خداحافظ.
‫نگران بلاکینگ نباش.
.هرچه تو بخواهی می‌کنم، اجازه می‌دهم مرا ببیند
من هم می‌خواهم او از لذت .این دیدار سیراب شود
...پیلاد به‌زودی گام‌های او را بدین‌جا راه می‌نماید
اما، راستش، اگر دست خودم باشد .نمی‌خواهم او را ببینم
،و چرا دیدارش را چنین ناگوار می‌دانید
بانوی من، آیا این همان اورستی نیست که ،صدبار آرزوی بازگشتش را داشتید
و حسرت پایداری‌اش در عشق را می‌خوردید؟
،آن‌چه حضورش را در اینجا برایم تحمل ناپذیر کرده
.عشق سرشار از ناسپاسی میان من و اوست
اکنون که ببینید تیره‌روزی او با دل‌آزردگی من برابری می‌کند
نشان رسوایی بر پیشانی من !و تاج پیروزی بر پیشانی اوست
...او خواهد گفت این همان هرمیون مغرور است
همانی که قلب مرا ترک کرد و حال قلب خودش متروک‌ترین مکان
در قصر پیروس است، ناسپاسی که بهای قلب‌ش را بالا می‌برد
!و اکنون خریداران به تحقیر در او می‌نگرند
!آه خدایان
!این ترس‌های ناشایست را از سر به‌در کنید
.او همیشه مسحور قدرت دل‌فریبی‌های شما بود
گمان می‌کنید که عاشقی چنین، با دشمنام‌گویی به دیدارتان می‌آید؟
.او هرگز نتوانست شما را از قلب‌ش بیرون کند
.اما از دستورات پدرتان چیزی بر زبان نیاورید
...اگر پیروس بهانه‌تراشی کند
...اگر او نخواهد به مرگ آن تروایی رضایت دهد
بی‌شک پدرم و یونانیان به من .دستور بازگشت خواهند داد
!بانوی من، باشد .خوب به سخنان اورست گوش فرادهید
.پیروس این بازی را شروع کرده و شما تمام‌اش کنید
.پس برای بازی بهتر، شما پیش‌دستی کنید
آیا به من نگفتید که از پیروس تنفر دارید؟
!ای کاش از او متنفر شوم، کلئون
پس از آن‌همه خوبی که به فراموشی سپردشان ...آبرویم در خطر است
‫«ای کاش متنفر شوم، کلئون». در حال حاضر؟
‫- آیا به من نگفتید که از پیروس تنفر دارید؟ ‫- ای کاش متنفر شوم، کلئون!
پس از آن‌همه خوبی که به فراموشی سپردشان ...آبرویم در خطر است
‫- دوباره؟ ‫- خیلی‌خب.
.هرچه تو بخواهی می‌کنم، اجازه می‌دهم که مرا ببیند
من هم می‌خواهم او از لذت .این دیدار سیراب شود
،و چرا دیدارش را چنین ناگوار می‌دانید
بانوی من، آیا این همان اورستی نیست که ،صدبار آرزوی بازگشتش را داشتید
و حسرت پایداری‌اش در عشق را می‌خوردید؟
،آن‌چه حضورش را در اینجا برایم تحمل ناپذیر کرده
.عشق سرشار از ناسپاسی میان من و اوست
اکنون که ببینید تیره‌روزی او با دل‌آزردگی من برابری می‌کند
نشان رسوایی بر پیشانی من !و تاج پیروزی بر پیشانی اوست
...او خواهد گفت این همان هرمیون مغرور است
همانی که قلب مرا ترک کرد و حال قلب خودش متروک‌ترین مکان
در قصر پیروس است، ناسپاسی که بهای قلب‌ش را بالا می‌برد
!و اکنون خریداران به تحقیر در او می‌نگرند
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- خوشحالی؟ ‫- آره.
‫دیر شده. دیگه بسه.
‫چطوری؟
‫- تو چی؟ ‫- خوبم.
‫- به نظر خوب میای. ‫- این قشنگه.
‫- خوبی؟ ‫- آره، هستم.
‫زن‌هام همیشه با هم کنار میان.
‫خداحافظ. تا فردا.
‫- بریم؟ ‫- آره.
‫- خونه شام بخوریم؟ ‫- امشب نه، دفعه بعد.
‫اول از سباستین بپرس، خب؟
‫میای؟
‫بیا بریم بابایی.
‫با دارچین...
‫با دارچین هم دارید؟
‫خب یه عوضی دستگاه پین‌بالمون رو دزدیده.
‫داره خرابش می‌کنه.
‫هیچی نبرده.
‫من کم‌ترین امتیاز رو دارم. 631.
‫ما می‌ریم بشینیم. ‫باهامون یه نوشیدنی می‌خوری؟
‫تمومی؟
‫آره، برنده شدم.
‫هزار تا خرج کردم.
‫سرسختی‌ها.
‫خیلی سرسخت.
‫چند ماهیه که سرسخت شدم.
‫چی می‌خوای؟
‫یه تیکه بهم بده.
‫خیلی حال بهم زنه.
‫- یکم بده. ‫- نه.
‫حال بهم زنه.
‫بس کن. حال بهم زنه.
‫- می‌خوای؟ ‫- نه مرسی.
‫یه تیکه می‌خوای؟
‫بعضی‌هاش صدای ترکش خوبی داشت.
!آن ظالم پاسخ منفی‌اش را به چه تحقیرها نیاراست
.پندش را بپذیرید و به دیدار پیروس بروید
‫هرمیون و یونانیان را شکست دهید.
‫بایست.
‫دوباره؟
!آن ظالم پاسخ منفی‌اش را به چه تحقیرها نیاراست
.پندش را بپذیرید و به دیدار پیروس بروید
‫هرمیون و یونانیان را شکست دهید.
‫حالا حرکت کن.
‫اینطوری.
‫خارج می‌شه...
‫و سرت رو بیار پایین.
‫سلیا، سرت رو بیار پایین.
‫از پشت. پایین بمون.
‫خارج نشو. وارد می‌شه.
‫از اونجا وارد می‌شه. ‫جایی که نگاه کردی.
‫آره، درسته.
‫اون سمتی شو.
‫میشل رو می‌بینی؟ تو گفتی؟
‫نه، اینطوری بود.
‫در هر حال...
‫بیا اینطوری ادامه بدیم.
‫من با تغییر پیش برم؟
بدین‌جا نیامده‌ام تا اشک حسادت بریزم ،و بر شما غبطه بخورم
از آن روی که قلب پیروس تسلیم .فریبندگی‌هایتان شده است
،تنها کسی که چشمانم خواستار دیدنش بودند
.به دست ظالمی از برابرم ربوده شد
آتش عشق من پیش از این به‌دست هکتور ،فروزان شده بود
.و با او نیز برای همیشه در خاک مدفون شد
.اما برایم یک پسر به ارث گذاشت
بانو، شما خود روزی می‌فهمید
.که عشق یک مادر به پسرش تا کجا خواهد بود
به‌راستی این کودکی که می‌خواهد از این پس در خفا زندگی کند، چه ترسی دارد؟
او را به من واگذارید تا در جزیره‌ای متروک .پنهان‌ا‌ش کنم
.من رنج شما را درک می‌کنم
اما آن‌هنگام که پدرم سخن بگوید .به من دستور سکوت می‌دهد
.پیروس را وا دارید تا فرمانش را بدهد
.آن‌گاه من راضی خواهم بود، بانو
‫به من نگاه نکن.
‫- نکنم؟ ‫- نه، حین «آن ظالم» نگاه نکن.
!آن ظالم پاسخ منفی‌اش را به چه تحقیرها نیاراست
.پندش را بپذیرید و به دیدار پیروس بروید
‫هرمیون و یونانیان را شکست دهید.
‫خوبه. بیا از اول بریم.
‫از صحنه قبلی.
‫وقتی که آندروماک وارد می‌شه.
‫ادامه بده.
...پنهان شوید. رقیبتان
.رقیبتان گریان به‌سوی شما می‌آید
خدایان! نمی‌توانم دمی روحم را در لذت‌هایم رها کنم؟ او چه سخنی با من دارد؟
کجا می‌گریزید بانو؟
آیا دیدن بیوه هکتور که به پایتان افتاده برای شما دل‌پذیر نیست؟
‫- خونه ببینمت؟ ‫- باشه. خوبی؟
‫خوبم.
آتش عشق من پیش از این به‌دست هکتور ،فروزان شده بود
.و با او نیز برای همیشه در خاک مدفون شد
.اما برایم یک پسر به ارث گذاشت
بانو، شما خود روزی می‌فهمید
.که عشق یک مادر به پسرش تا کجا خواهد بود
‫کلیر؟
‫بده‌اش به من.
‫عطر رو؟
‫خوشت میاد؟
...سفیز عزیز من
تنها در برابر تو است که قلبم .چهره دگرگون نمی‌کند
‫- نه؟ ‫- آره، همینه.
.وفاداری‌ات در تیره‌روزی‌ها به چشمان من ثابت شده‌
.اما گمان می‌کردم بیش از این‌ها مرا می‌شناسی
چه فکر می‌کنی؟
می‌پنداری که آندروماک بی‌وفا می‌تواند به همسرش خیانت کند؟
به همسری که گمان می‌کرد در وجود من می‌تواند دوباره زنده شود؟
‫نه.
به همسری که گمان می‌کرد در وجود من می‌تواند دوباره زنده شود؟
‫- اشکالی نداره من اینجا بمونم؟ ‫- اصلا.
حال که رنج آن‌همه مرگ و کشتار در وجودم دوباره جان می‌گیرد
می‌پنداری آسایشم مرا وا می‌دارد تا آسایش او را برهم زنم؟
‫صبر کن. از «چه فکر می‌کنی؟» ادامه بده.
چه فکر می‌کنی؟
می‌پنداری که آندروماک بی‌وفا می‌تواند به همسرش خیانت کند؟
به همسری که گمان می‌کرد در وجود من می‌تواند دوباره زنده شود؟
‫همینه، ولی غمگین نه.
می‌پنداری که آندروماک بی‌وفا می‌تواند به همسرش خیانت کند؟
‫- عروسکت مسخره‌ست. ‫- نه، بامزه‌ست.
‫- خیلی احمقه. ببین. ‫- نه.
‫- برنمی‌گرده بالا. ‫- بهترین عروسکه.
‫- اذیتش نکن. ‫- ولی خیلی بی‌ادبه.
‫خیلی بامزه‌ست. ولش کن.
‫ببین، اینطوری خوشحاله.
‫- نمی‌تونه بره بالا. ‫- جای موردعلاقشه.
‫- اینطوری می‌تونه بره بالا. ‫- نه، عروسکه.
‫عروسک رو ول کن.
‫بس کن! عروسک کمیابیه!
‫چی؟
‫کنسرت درامت قشنگ بود.
‫- خوشت اومد؟ ‫- آره، قشنگ بود.
‫- پیشرفت کردی. ‫- گمونم.
‫پس متوجه شدی؟
‫باید بی‌خیال تئاتر بشی و درام بزنی.
‫جدی؟ دارم واقعا بهش فکر می‌کنم.
‫بی‌خیال. نخند.
‫نمی‌خندم.
‫می‌دونم بد می‌زنم، ‫ولی دارم خوش می‌گذرونم.
‫ولی خیلی... ‫ست درامت کوچیکه.
‫یکی می‌خرم. نگران نباش. ‫برنامه دارم.
‫رفتم سنترال ریتم.
‫یه ست درام کارکرده دیدم. ‫وقتی یکم پول دستم اومد...
‫گمونم سلیا و امیلی در موردش خوشحال بودن.
‫- مدلی. ‫- آره، مدلی.
‫خیلی خوشحال بودن.
‫- متوجه نشدم. ‫- آره، من شدم.
‫قسم می‌خورم متوجه نشدم.
‫حتی غافلگیر هم شده بودن.
‫اصلا فکرش رو هم نمی‌کردن.
‫سیاهپوست‌ها عاشق ریتمن.
‫- چی؟ ‫- سیاه‌ها عاشق ریتمن.
‫- خیلی خنگی. ‫- تو هستی.
‫- تو سیاهی. ‫- به نظرت...
‫من عاشق یه زن سیاهم.
‫به نظرت همسایه‌ها خوشحالن؟
‫آره.
‫خیلی خوشحال؟
‫یک تیر و دو نشون.
‫و یه درام باس.
‫و براش.
‫اگه بخوای باشه.
‫- براش دوست ندارم. مال جازه. ‫- ولی صداش نرمه.
‫من جاز خوشم نمیاد. ‫بیشتر اهل ریتم و بلوزم.
‫تخصصم اینه.
‫- روش هم داری؟ ‫- عروسکت چی؟
‫خوابه.
‫می‌ذارمش اینجا.
‫واقعا دوستش ندارم.
‫عروسکه رو دوست ندارم.
‫- همیشه اینطوری بذارش. ‫- واسم مهم نیست.
‫- اذیتم می‌کنه. ‫- ولش کن.
‫واقعا عروسکه روی مخمه.
‫- بامزه‌ست. مثل بچه‌هاست. ‫- خیلی حالم رو بهم می‌زنه.
‫به خدا یه روزی یه بلایی سرش میارم.
‫درآوردن کلاهش ممنوعه.
‫جاش رو پر می‌کنم.
‫با یه عروسک دیگه.
‫بخوابیم؟
‫ولی باید عروسک رو بندازیم بره.
‫- بخواب. ‫- عمرا اگه پیش عروسکت بخوابم.
‫می‌خوای با عروسکت بخوابی یا من؟
‫انتخاب با خودته.
‫من خوابیدم. شب بخیر.
‫- به این زودی؟ ‫- خوابم.
‫اینطوری می‌خوابی؟
‫خوابت میاد؟
‫خب بخواب.
‫پنج‌شنبه، هفدهم.
خشم مرا با خود برده
.و هر لحظه ممکن است جان آن ناسپاس و عاشق را بگیرم
و آن‌گاه ثمره این خشم چه خواهد بود؟
کدام روح، از ضربه‌ای که دمی پیش خردم را بهت زده کرده
زیر و زبر نمی‌شود؟
،می‌خواهد فردا با هرمیون ازدواج کند
که مرا مفتخر کند و در پیشگاه محراب .هرمیون را از دستان من بگیرد
کاش زودتر این دست‌ها در خون بربرها باشد
شما او را به این عاقبت غریبی که در پیش دارد .متهم می‌کنید
با این وجود، شاید در درون او نیز چون شما آشوب است
شاید به‌همان اندازه که من .او هم برای شما دل بسوزاند
نه، من می‌شناسم‌اش .ناامیدی‌ام به او احساس غرور می‌دهد
بی‌حضور عشق من در این‌جا، او هرمیون را خوار می‌شمرد
تاکنون نتوانسته هیچ ردپایی بر جان و دل او بگذارد
.آن ظالم او را تصاحب می‌کند که از من جدایش کند
.ناامیدی‌ام به او احساس غرور می‌دهد
تاکنون نتوانسته هیچ ردپایی بر جان و دل او بگذارد
.آن ظالم او را تصاحب می‌کند که از من جدایش کند
شما سخنان او را باور می‌کنید؟
پس چه؟ آن خشم آتشینش از ناسپاسی پیروس
‫تابحال انقدر مورد عشق واقع نشده بود.
‫متوجه نیستی که اگر او را به تو داده بود...
‫چند بهانه از پیش آماده کارش ‫را به تاخیر می‌انداخت؟
‫به من اعتماد کن.
مدت زیادی از زیبایی‌های فریبایش به ستوه آمده‌اید
.به جای ربودنش، برای همیشه از خود او بگریزید
می‌خواهید عشتقان را به این الهه پیشکش کنید؟
که با این‌کار تا ابد از شما متنفر شود؟
یا باقی عمر بر ازدواجی که تنها یک گام با آن ...فاصله داشت، دریغ بخورد
کلئون، تو انتظار چنین خشم ناچیزی را از او داشتی؟
.خشمی که پنهان بماند، شوم‌ترین خشم‌هاست
من با او هم‌دردی می‌کنم
.به‌همان اندازه که بر بانی رنجش دل می‌سوزانم
‫که به ضرب خودش آسیب دید.
‫ازدواجت چه مدت...
‫حرف می‌زند، بانوی من، ‫و پیروس خود را معرفی می‌کند.
تو فکر می‌کنی که پیروس می‌ترسد؟
هنوز هم می‌ترسد از مردمی که
.ده سال تمام از برابر هکتور گریختند
در حالی که از غیاب آشیل ،بر خود می‌لرزیدند
با کشتی‌هایی که غرق در آتش دیدند .و با بی‌پناهی به هرسو می‌گریختند
و هیچ‌ ممکن بود بی‌پشتیبانی پسر آشیل، هلن را تروایی‌های کیفرندیده
بازپس گیرند؟
نه کلئون
او هرگز با خودش دشمنی نمی‌کند
،او به هرکاری که بخواهد تواناست
و اگر با من ازدواج می‌کند، .بی‌شک از سر عشق است
و اما درباره‌ی اورست که رنج‌های‌ش را به من نسبت می‌دهد
مگر ما جز گریه‌هایش از چیز دیگری هم سخن گفتیم؟
.پیروس دوباره به سوی ما بازمی‌گردد
آه، کلئون عزیز
حال می‌توانی شور و اشتیاق هرمیون را احساس کنی؟
‫می‌دونی پیروس کیه؟
از شمار کارهای جنگی‌اش خبر داری؟
‫«می‌دانی» بهتره.
‫می‌داند چون قبل‌تر سرزنشش کرده...
‫که احساس ندامت داشته...
‫که وسواس داشته...
‫که بهش خیانت کرده، به تو...
‫برای مبهوت ماندن.
‫می‌دونی؟ نه نمی‌دونی.
‫با این‌که می‌دونه که می‌دونیم ‫ که می‌دونی که می‌دونه.
‫همین این...
‫ایده‌ست.
تو هیچ پیروس را می‌شناسی؟
‫نه. توضیح می‌دم.
از شمار کارهای جنگی‌اش خبر داری؟
‫قطعا نداری.
‫کی می‌تونه بشمرشون؟
‫اگه موافقی...
‫مایلم چهره یه بازیگر رو بکشم... ‫چهره تو.
‫باشه. کجا می‌ریم؟
‫اینجا شروع می‌کنیم.
‫بیا داخل. باهاشون آشنا شدی.
‫آماده شو.
‫بیشتر از ده دقیقه طول نمی‌کشه.
‫فرانسوا. اشکالی داره تنهامون بذاری؟
‫مصاحبه خصوصیه.
‫اینجا بشین، باشه؟
‫- حاضری؟ ‫- من آروم بهت نزدیک می‌شم؟
‫دهن نه. وقتی حاضر بودی.
‫ضبط.
‫چهره مارتا داستا. یک، برداشت اول.
‫انگار که رفتم مطب دکتر.
‫نه، اومدی پیش آنالیست.
‫خیلی بهتره.
‫راستی، گمونم مارتا اسم هنری باشه؟
‫- مارتا؟ ‫- مارتا داستا؟
‫آره، اسم هنریه. درسته.
‫چرا اسم هنری؟
‫همین‌طوری.
‫- پس اسمت چیه؟ ‫- اسمم ژوزه روزکوپه.
‫ولی وقتی اولین بار...
‫حین 15 16 سالگیم وارد تئاتر شدم ‫ این اسم رو انتخاب کردم...
‫پیراندلو رو کشف کردم و...
‫چیزی ازش خوندم که نوشته بود ‫«برای مارتا تا من نمیرم.»
‫مختص به مارتا آبا بود.
‫واقعا دوستش داشتم.
‫پیراندلو رو دوست داری؟
‫آره، اون رو هم خیلی دوست دارم.
‫برای همین مارتا رو انتخاب کردم.
‫- کاری از پیراندلو رو هم بازی کردی؟ ‫- نه، نکردم.
‫هنوز نکردم.
‫چی بازی کردی؟
‫خیلی چیزها بازی کردم.
‫آنتیگونه رو بازی کردم، ‫مرغ دریایی رو بازی کردم...
‫همه کارهای کلاسیک ممکن.
‫از کار کردن با سباستین راضی هستی؟
‫با سباستین، آره راضیم.
‫یه چند تایی کار کلاسیک بازی کردم...
‫کم پیش میاد که راضی‌کننده باشن.
‫اینجا چیزی که می‌خواستم رو پیدا کردم.
‫تمرین‌ها رو که دیدی. ‫خوبه. حیرت‌انگیزه.
‫و به نظرم درسته.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫بذارید که ریتم‌ها شما رو منتقل کنه...
‫و بیت‌هاش رو هم که بلدیم.
‫- می‌دونم. ‫- خوبه. دوباره بریم.
‫به اجبار عشق هیجان‌زده می‌شوم...
‫بگو. «هیجان‌زده».
‫- به اجبار عشق... ‫- آره، خودشه.
‫به اجبار عشق هیجان زده می‌شوم...
‫که آستواناکس را پیروز نشوم، ‫بلکه شاهدختم را!
‫درسته. همین.
‫به تو نگاه می‌کنه. پشتش.
‫من هم بایستم؟
‫انتظار نداشته باش که با خطر رام شدن...
‫احساسات من تشدید یابند.
‫با وجود تلاش‌هایم مقاومت بی‌فایده‌است.
‫کورکورانه سرنوشتی که در انتظارم ‫ هست را دنبال می‌کنم.
‫من عاشق به دنبال هرمیون آمده ام...
‫که او را ببرم، بدزدم، ‫یا که مقابلش جان بدهم.
‫پیروس رو می‌شناسی. ‫به نظرت چیکار می‌کنه؟
‫در قلبش و دادگاهش...
‫بگو چه در آن می‌گذرد.
‫چیزی که از من گرفته را پس می‌دهد؟
‫- «که آستواناکس را پیروز نشوم» نگاه نکن. ‫- دیدم.
‫بهش نگاه نکن. وقتی بلند شد بهش نگاه کن.
‫وقتی باهات حرف زد برگرد.
‫به اجبار عشق هیجان‌زده می‌شوم...
‫ که آستواناکس را پیروز نشوم، ‫بلکه شاهدختم را!
‫انتظار نداشته باش...
‫صبر کن تا بهت نگاه کنه.
‫وی می‌ایستد...
‫و بعد نگاهش را احساس می‌کنی.
‫کلیدها پیش توئه؟
‫پیش تو نیست؟
‫چرا مارتا پیشت نیست؟
‫باید می‌رفت خونه لباس عوض کنه.
‫خب من هم لباس عوض می‌کشنم.
‫چرا؟ تو که اصلا کاری نکردی.
‫آره، ولی کثیف شدم.
‫می‌خوام این لباس رو بپوشم.
‫اگه تو لباس عوض کنی من هم می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫به نظرت خیلی زیاده‌روی نیست؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌شه دورت رو تمیز کنی؟
‫خوب می‌شه.
‫بگو...
‫سلیا چطور بود؟
‫- خوب. ‫- نه. کی آوردش پیشت؟
‫آهان. میشل آوردش.
‫سالاد رو بده بهم.
‫توی یه اجرایی بود که سلیا توش آواز می‌خوند.
‫با لباس بلند بهتره یا شلوار؟
‫نمی‌دونم.
‫به نظرم با شلوار خوشگل‌تر می‌شه.
‫باید توی اجرا بهش شلوار بدی.
‫نیدلی چی؟ نیدلی رو چطور پیدا کردی؟
‫- کی؟ ‫- نیدلی.
.سفیز
‫مدلی.
‫خوشگله مگه نه؟
‫به نظرت چشم‌هاش قشنگ نیست؟
‫واقعا رقاص خوبیه. ‫خیلی خوب می‌رقصه!
‫جدا؟ توجه نکردم.
‫- پهلو‌هاش رو ندیدی؟ ‫- نه.
‫خیلی باریکه.
‫عشوه میاد. نه؟
‫با این چیکار کنم؟
‫بذارش پشت کوسن.
‫به نظرت زیادی عشوه نمیاد؟
‫- چرا. ‫- اشکالی نداره که واسه سفیز...
‫شاید گم شده باشم، ولی به دنبال انتقامم.
‫نمی‌دونم که پیشنهاد می‌کند...
‫برای چنین چیزی بر دیگران تکیه کند یا خیر...
‫اصلا متوقف نمی‌شه. توجه کردی؟
‫من کردم.
‫و جواب هم می‌ده. روی همه جواب می‌ده.
‫نمی‌دونم.
‫خیلی خوشگل... ‫ای وای.
‫خراب کردم.
‫چشم‌هاشم خیلی خوشگله.
‫چیکار می‌کنی؟
‫بیا.
‫چشم‌هاش هم خوشگله، نه؟
‫کی؟
‫کارد و چنگال.
‫- نه، نیدلی. ‫- نیدلی چشم‌هاش قشنگن؟
‫آره، چشم‌هاش خیلی قشنگن.
‫- راضی‌ای؟ ‫- آره.
‫شانس آوردی.
‫دورم زن‌های خوشگلی هست. ‫خیلی خوبه.
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫این سمت رو ادامه بدی.
‫شانس آوردی که میشل رو داری. ‫حامی احساسی خوبیه.
‫مگه نه؟
‫میشل دختر خوبیه.
‫درسته.
‫می‌دونی چقدر بهش نیاز داری؟
‫- تو هم اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫دیدم که وقتی پنج دقیقه نبود...
‫دست و پات رو گم کرده بودی.
‫- حالا دیگه زیاده‌روی نکن. ‫- کرده بودی.
‫این خیلی کمیابه.
‫خب از لباسم خوشت اومد؟
‫- خوشگله موآر. ‫- قشنگه نه؟
‫- دوست داشتم کوتاه‌تر باشه. ‫- دیگه خیلیه.
‫به نظرم هر دومون خوب شدیم.
‫مخصوصا تو.
‫زوج بامزه‌ای هستیم نه؟
‫تو و مارتا هم زوج خوبی بودین.
‫قراره کنسرت باشه؟
‫نه، تو کنسرت گیرت نمیاد.
‫چه حیف.
‫آره آره، خیلی حیف.
‫برای تو حیف شد.
‫اخیرا به سباستین توجه کردی؟
‫خیلی عوض شده نه؟
‫دیگه مثل سابق نیست، نه؟
‫بهتر شده، نه؟
‫آره.
‫خوشحالی؟
‫هم آره و هم نه.
‫واقعا بهتر شدی.
‫طبیعی نیست...
‫با این‌همه کاری که می‌کنی.
‫به نظرم یه چیزی رو مخفی می‌کنه.
‫عاشق شده.
‫اشتیاق زیادی در وجودش داره.
‫لحظه مهمی در زندگیته.
‫عاشق آندروماک شده؟
‫لطفا...
‫مسخره بازی در نیار.
‫ببین. نگاهش کن.
‫متفاوت شدی.
‫خیلی خوشتیپ شدی.
‫سباستین بهم خیانت می‌کنه. مطمئنم.
‫بهم خیانت می‌کنه، می‌دونی.
‫من خیانت می‌کنم، تو خیانت می‌کنی.
‫اون خیانت می‌کنه.
‫پیش میاد.
‫فکرش رو نمی‌کنی، ولی من پرس و جو می‌کنم. ‫مشاهده می‌کنم.
‫هنوز مدرکی ندارم ولی صبورم. ‫خیلی صبورم.
‫به نظرم باهوشی. خیلی مهارت داری.
‫خیلی مهارت داری.
‫خیلی معمولی رفتار می‌کنی. ‫راحتی و بعد...
‫دیگه جواب نمی‌ده...
‫چون...
‫حواسم بهت هست. ‫تو رو می‌شناسم.
‫توی وجودت رو می‌بینم.
‫می‌ریزم توی خودم. شلوغش نمی‌کنم.
‫انگار که چیزی نمی‌بینم...
‫یا چیزی نمی‌شنوم...
‫ولی همه‌اش رو می‌بینم، ‫همه‌اش رو می‌شنوم.
‫یادم می‌مونه.
‫و صبر می‌کنم.
‫صبر می‌کنم نوبتم بشه.
‫من هم همین‌طور، ‫یه روزی من هم یه کاری می‌کنم.
‫که همه‌تون رو غافلگیر می‌کنه.
‫که مردم رو شگفت‌زده می‌کنه.
‫می‌بینی.
‫اون روز...
‫اون روز دیگه خیلی دیر شده.
‫خسته شدم.
‫شما رو تنها می‌ذارم.
‫به من توجه نکنید.
‫اگه می‌خوای بمون مارتا.
‫فردا می‌بینمت.
‫نوشته «سرورم، این خشم...
‫خیلی‌خب، شروع کنیم؟
.سرورم، این خشم افسارگسیخته را مهار کنید
دیگر نمی‌شناسم‌تان، .انگار فرد دیگری در برابرم ایستاده
‫نه.
.پندهایت هیچ به‌جا نیستند
دیرزمانی‌ست که با کش دادن زندگی‌ام .درد و رنجم را طولانی‌تر کرده‌ام
.تصمیم گرفته شده
‫پس ببرش.
‫از دیدن کارهات چه فکری می‌کنن؟
قصدتان را پنهان کنید .بر هیجانتان افسار بزنید
به چشمانتان فرمان دهید .تا رازها را پنهان کنند
در این دربار، از دیدن این نگهبان‌ها هر حالتی که چهره شما گیرد
.راست به پیروس و هرمیون مرتبط می‌شود
.پس خشم‌تان را به‌ویژه از دید آن‌ها پنهان کنید
در چنین وضعی چرا باید در جست‌وجوی او باشید؟
خشم مرا با خود برده
و هر لحظه ممکن است جان آن .ناسپاس و عاشقش را بگیرم
و آن‌گاه ثمره‌ی این خشم چه خواهد بود؟
کدام روح، از ضربه‌ای که دمی پیش خردم را بهت زده، زیر و زبر نمی‌شود؟
.گفت که می‌خواهد فردا با هرمیون ازدواج کند
شما او را به این عاقبت غریبی که
در پیش دارد .متهم می‌کنید
با این وجود، شاید در درون او نیز چون شما آشوب است
شاید به‌همان اندازه که من .او هم برای شما دل بسوزاند
نه، می‌شناسم‌اش .ناامیدی‌ام به او احساس غرور می‌دهد
بی‌حضور عشق من در این‌جا، او هرمیون را خوار می‌شمرد
.آن ظالم او را تصاحب می‌کند که از من جدایش کند
‫هرمیون را بردند و او برای ‫همیشه از دستش داد.
‫این جدیده. فورا ننشستم.
‫آره، عوضش کردیم.
‫اینجا بودیم.
‫هرمیون را بردند و او برای ‫همیشه از دستش داد.
‫یه کلمه کفایت می‌کرد.
شما سخنان او را باور می‌کنید؟
پس چه؟ آن خشم آتشینش از ناسپاسی پیروس
‫هرگز...
‫نه، اینطوری نیست. ‫و اینطوری می‌دونم.
‫این سمت، داشتم این کار رو می‌کردم.
‫- عوضش کردیم. ‫- پس من می‌رم اونجا؟
‫صبر کن.
‫باهوشه.
‫جاها رو عوض کرده.
‫برنگرد.
‫«شما سخنان او را باور میکنید»، و بعد برمی‌گردم.
‫باشه، صبر کن.
‫صبر کن، برگرد سمت من.
‫بعدا قلبم را به اشتراک می‌گذارم. ‫آندروماک اینجاست.
‫سرورم...
‫بار دیگر قلبم را به اشتراک می‌گذارم. ‫آندروماک اومده.
‫سرورم...
‫- خیلی‌خب، بگو... ‫- سرورم...
‫بار دیگر قلبم را به اشتراک می‌گذارم. ‫آندروماک اومده.
‫دنبال من بودید بانو؟ ‫چگونه این افتخار نصیب من شده؟
‫- حالا چیکار کنم؟ ‫- برگرد.
‫همینه. «درحالی که او را می‌پذیری ‫ به نجاتش فکر کن.»
‫و خارج می‌شویم.
‫پیروس شخصیت اصلیه؟
‫این عشق که پاسخش ناسپاسیست...
‫حضورش در اینجا را بی‌رحمانه می‌کند.
‫یک موقعیت کهن الگویی...
‫بین آندروماک و سه شخصیته.
‫ولی این حقیقت که...
‫نقش رو به خودت دادی؟
‫نقش پیروس.
‫منظورت چیه؟
‫- یعنی که... ‫- هیچی، نه.
‫چون حین بازخوانی بارت...
‫برای اون پیروس...
‫یه جور شخصیت محوریه...
‫محوری بین دو نیرو...
‫دو قانون تجسم یافته از آندروماک و هرمیون.
‫آره، می‌دونم.
‫گمون نکنم.
‫گمونم اشتباه متوجه شده...راسین.
‫ازش متنفر شو کلئون! ‫بخاطر شرف من.
‫برای اون بخش متفاوتی از...
‫آره ولی اشتباه می‌کنه.
‫یه دیالوگ رو فراموش کرده. ‫چنین کاری بکنی نمی‌تونی تئوری بنویسی.
‫اون دیالوگ تمام تئوری‌ها رو نابود می‌کنه. ‫توی همین نمایشه.
‫هرمیون گفت که پیروس رو قبلا دوست داشته... ‫خودش بود.
‫آره، بود.
‫حال که محبوبی فرار کن...
‫بگذار خشمم سنگین‌تر شود...
‫اما بگذار از دشمنم به دور باشم...
‫کلئون، من با ترس می‌روم.
‫اون کافر مرا به خوبی می‌شناسد!
‫من هم می‌تونم انجامش بدم.
‫با کمی تمرین.
‫خیلی‌خب بیا. می‌ذارم امتحان کنی.
‫سلام. مزاحم شدم؟
‫اشکالی داره به منزلم زنگ بزنید؟
‫بهش چی بگم؟
‫نه، بهتره خودم انجامش بدم.
‫اون رو از کجا خریدی؟
‫الو؟ کلیر؟
‫گوش کن... امشب منتظرم نباش.
‫استراحت کن.
‫دیر میام خونه. نمی‌خوام بیدارت کنم.
‫نگران نباش. یه جایی می‌خوابم.
‫آره، ولی لطفا استراحت کن.
‫خوب استراحت کن.
‫فردا بهت زنگ می‌زنم. ‫خداحافظ.
بگویش که هرگز نباید به گرفتن .انتقاممان بیندیشد
باشد که این‌چنین با فروتنی .از نیاکانش یاد کند
او از خون هکتور است و تنها میراث آن خون
و برای این میراث است که روزی به دست خود قربانی کرده‌ام
.خونم را، نفرتم را و عشقم را
!افسوس
اشک‌هایت را پنهان کن سفیز
و به یاد داشته باش که سرنوشت آندروماک
.در گرو وفاداری توست
.او هرمیون است. برویم. از تند خویی‌اش بگریزیم
!من که بیمناکم از آرامشی چنین شوم بانوی من
...و هیچ ارزشش را دارد که
‫- اورست را به اینجا می‌آوری؟ ‫- او می‌آید بانوی من.
خواهید دید که به‌زودی اورست .در برابرتان ایستاده
‫می‌رم اونجا.
‫- می‌رم اونجا؟ ‫- آره، برو.
‫همیشه آماده خدمت، ‫در ازای هیچ‌چیز...
‫چشمانت مطمئنا او را خشنود می‌کند.
‫وارد می‌شود...
‫خودشه.
‫بایست.
‫گمون نکنم بشه ادعا کرد...
‫این تئاتره، هیچی نیست.
‫تئاتر چیه؟ بازی نقش‌ها.
‫شخصیت‌ها وارد این صحنه می‌شن...
‫که حرف بزنن، اعتراف کنن، تخلیه بشن.
‫باید احساس کنی که دیوارها منفجر شدن...
‫که حالا می‌تونیم...
‫تردید رو ببینیم...
‫که مقابل بینندگان به نمایش گذاشته شده...
‫که تمام شخصیت‌ها رو با ارتباط ‫با دیگران قضاوت می‌کنن...
‫که هرکدامشان در ذهنیت خودشان قفل شدن.
‫ولی برای این‌که همه قفل شده باشن...
‫بازیگر باید از درونش احساس کند...
‫که کسی که نقشش را بازی می‌کند...
‫تا کجا پیش می‌رود...
‫حالا می‌بینمت...
‫که لحظاتی که با من از دست ‫می‌دهی را می‌شماری.
‫برو پیشش و قسم‌هایی که پیش ‫ من خوردی را بخور.
‫برو و به عظمت خدایان مقدس توهین کن.
‫خدایان عادل فراموش نمی‌کنند که ‫همین قسم‌ها را جلوی من نیز خوردی.
‫قلب بی‌رحمت را به قربانگاه ببر.
‫برو. بدو.
‫شنیدی سرورم.
‫عاشقی که به دنبال انتقام است ‫ را دست کم نگیر.
‫اینجا خیلی‌ها از او حمایت می‌کنند.
‫دعوای او و یونانی‌ها با هم است.
‫اورست دوستش دارد، ‫ممکن است قیمتش این باشد...
‫آندروماک منتظر من است.
‫آندروماک از کجا خارج شد؟
‫آندروماک...
‫از اونجا خارج شد.
‫ما می‌تونیم از اونجا خارج بشیم.
‫هرمیون اومد. بیا از خشمش فرار کنیم.
‫و او از اونجا خارج شد چون...
‫پس شما از اونجا خارج شدید.
‫و من از اون سمت می‌رم.
‫نه صبر کن، بذار از اول انجامش بدیم.
‫اورست دوستش دارد، ‫ممکن است قیمتش این باشد...
‫آندروماک منتظر من است.
‫فینیکس، از پسرش مراقبت کن.
‫همینه.
‫قرص دارم. یکی می‌خوای؟
‫- چی داری؟ ‫- آرامبخش.
‫آرامبخش؟ هیجان رو ترجیح می‌دم.
‫آرامبخش رو با قهوه ترکیب می‌کنی؟
‫من آرامبخش نمی‌خورم.
‫می‌دونی...
‫به نظرم باید...
‫کلمات کلیدی رو...
‫با بازیگرها...
‫تمرین کنی.
‫می‌دونی؟
‫آره ولی ما... اون‌ها...
‫که کاملا یه جور دیگه به کلمات فکر کنن.
‫چون در حال حاضر...
‫راهی که الان...
‫ماشینی می‌شه...
‫یعنی از درون...
‫عجیبه. متوجه تفاوتش شدی.
‫حین روخوانی واقعا نمایش رو می‌خوانن.
‫لحن خوبی پیدا می‌کنن.
‫ولی حین تغییرش به اجرا...
‫همه چیز خراب می‌شه!
‫چون می‌گم دیگه، کلمات رو...
‫و معانی دیالوگ‌ رو فراموش می‌کنن.
‫و حرکاتشون تهی می‌شه.
‫شاید حرکاتشون اشتباهه. ‫شاید باید ثابت بمونن.
‫کارهای راسین خیلی...
‫در مورد حرف زدن مردم...
‫و توضیح ساده حرف‌هاشونه...
‫ربطی به این نداره که...
‫به محض این‌که حرکات اضافه می‌شن پوچ می‌شه.
‫رقت‌انگیزه.
‫شاید رقت‌انگیزه.
‫نمی‌دونم.
‫با این وجود مایلی تسلیم بشی.
‫نه درواقع...
‫آره، تسلیم...
‫در این مورد تسلیم نمی‌شم، ‫ولی نمی‌دونم چیکار کنم.
‫راش‌های اون روز رو دیدی؟
‫واقعا ازش متنفر بودم.
‫کارگردان مثل پدری رفتار می‌کرد ‫ که به بچه‌هاش غذا می‌داد...
‫و ازش انتظار کامل داشتن.
‫و با این‌حال اول می‌خواستم ‫باهاشون کار کنم...
‫که از بازیگرها ایده بگیرم ‫که کار اصلی از خودشون بیاد.
‫خودش مکتب کاملیه...
‫یه کار هماهنگ کامل.
‫ولی وقتی توی تلویزیون ببینیش...
‫این شایعه رو تقویت می‌کنه که کارگردان...
‫تو شبیه کارگردان‌ها نیستی...
‫نیستی. نه راستش.
‫نه، گمون نکنم.
‫در هر صورت مهم نیست.
‫حتی اگه توی تلویزیون باشه. ‫کی اهمیت می‌ده؟
‫موضوع تلویزیون نیست...
‫موضوع در مورد اینه که متوجه شدم...
‫که تاثیر داشت...
‫ازم انتظاراتی داشتن، ‫و آرزو داشتم...
‫آرزو داشتم که کاملا...
‫باید فقط روخوانی می‌کردیم...
‫و می‌ذاشتیم که برن روی صحنه.
‫- بسپریمش به خودشون؟ ‫- آره، ولی تموم شده دیگه.
‫اون ارزشی نداره. ‫صرفا آسون‌تره.
‫دیدی یه سری کارگردان‌ها می‌گن...
‫«می‌سپرمش به خودتون» و بعد...
‫می‌خوابن؟ دیدی؟
‫خیلی سخته!
‫نمی‌دونم.
‫با این وجود مطمئنم ‫مرور دیالوگ‌ها باهاشون...
‫مرور کردم. قول می‌دم. ‫باهاشون مرور کردم.
‫وقتی پشت میز نشستیم خوب پیش می‌ره.
‫لزومی نداره صحبت کنم. ‫خودشون درستش می‌کنن.
‫به محض این‌که حرکت می‌کنن خراب می‌شه.
‫برمی‌گرده به... ‫داخل می‌مونه.
‫همان‌طور که لابارته گفت، ‫اشتباه بیرون میاد.
‫درسته. نمی‌خوام طوری بیان بشه که انگار...
‫آره، همون‌طوری.
‫من مکالمه واقعی می‌خوام...
‫فقط کسایی اونطوری حرف می‌زنن که...
‫بعد دوباره...
‫از لحاظ فنی، این‌که بدون فریاد زدن ‫ حرفت شنیده بشه...
‫می‌تونی یاد بگیریش، ‫ولی خیلی تکنیک نیاز داره.
‫نفس کشیدن...
‫فقط باید توی ذهنت باشه که...
‫داری روی صحنه چیکار می‌کنی...
‫حرفی که یارو می‌زنه...
‫چیزی که به بقیه می‌گه.
‫باید کاری کنیم که مردم با هم حرف بزنن.
‫دیگه چیزی مهم نیست.
‫تنها چیز مهم اینه که مردم با هم حرف بزنن.
‫که با هم کنار میان یا نه. ‫که با هم هم‌سطح هستن یا نه...
‫ولی در هر صورت کاری که می‌کنن...
‫به شخصی مربوطه. ‫به طور دقیق.
‫به همین سادگیه.
‫به نظر من خیلی راحته!
‫خودت می‌دونی روی صحنه آدم چقدر خنگ می‌شه.
‫آره، خنگ می‌شه.
‫شیوه انجام کارهات رو یادت می‌ره.
‫خیلی سخته.
‫نمی‌دونستم که انقدر نزدیکه.
‫طبیعی‌تر وارد شو.
‫با سرعتی که طبیعی باشه.
‫سرورم، از سر مهربانی است که...
‫شاهدخت غمگینی را می‌خواهید؟
‫باشد خوشحالیت برای دیدنم را...
‫فقط به وظایفت ربط بدهم؟
‫کوری کشنده‌ی عشق من ‫ این‌چنین است بانوی من.
‫سرنوشت اورست...
‫این است که دائما مات جذابیت شما باشد...
‫و قسم بخورد که بازنگردد.
‫دلیل من در کل سال شما بودید.
‫تصمیم با شماست که...
‫می‌خوای بس کنیم؟
‫آره.
‫خسته‌ایم.
‫آره. خوب کار نمی‌کنیم.
‫اون روز با ایوس خوب پیش رفت.
‫حالا می‌شه بریم؟
‫باید یه جور دیگه صحنه اختراع کنیم.
‫نمی‌دونم چرا. همه چیز رو عوض می‌کنه.
‫یه چهره جدید نیاز داریم.
‫می‌شه امشب خونه تو بخوابم؟
‫البته.
‫اشکالی نداره؟ ‫صبح کسی نمیاد؟
‫چیزی رو فراموش کردی؟
‫شب‌ها خونه‌ات موسیقی پخش نمی‌کنی؟
‫نه، هنوز شاکیه.
‫چیزهای جدیدی نیست.
‫هنوز اون رو گوش می‌کنی؟
‫آره، هر از گاهی.
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- نه، ممنون.
‫- فقط یه ملافه دارم. اشکالی نداره؟ ‫- من دارم، ولی...
‫- بیا. اشکالی نداره؟
‫شب بخیر.
‫خوب بخوابی.
‫یه سری چیزهای واضح واسه نمایش نوشتم.
‫در مورد میزانسن؟
‫آره، میزانسن، کارگردانی، بازیگری، ‫همه چیز.
‫خیلی واضح و تیزه.
‫جدیده.
‫واسه من آره.
‫نشونم می‌دی؟
‫آره ولی...
‫خودم باید بخونمش. ‫دست‌خطم رو که می‌دونی.
‫بهترین راه برای معرفی شخصیت‌ها...
‫این است که تصورشان را نشان دهیم...
‫که عملی می‌شود...
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫الان حوصله خوندنش رو ندارم.
‫فردا جلوی همه.
‫اصلا موهات رو شونه می‌کشی؟
‫- قبل خواب نه. ‫- اونجا فرق باز شده.
‫همیشه بوده.
‫- خوشگلی. ‫- آره، بد نیستم.
‫می‌رم بخوابم.
‫صبح واسم تیغ اصلاح داری؟
‫آره، اونجاست.
‫تیغ الکتریکی نداری؟
‫ندارم.
‫باشه، شب بخیر.
‫خوب بخوابی.
‫هر چیزی که لازم داری رو داری؟
‫آره، احیانا قرص خواب نداری؟
‫نه، مصرف نمی‌کنم.
‫می‌تونم لخت بخوابم؟ ‫صبح کسی برای نظافت نمیاد؟
‫فقط بعدازظهر میاد.
‫مارتا، حوصله‌ام سررفته.
‫کی بیدار می‌شی؟
‫نمی‌دونم.
‫ساعت چنده؟
‫نمی‌دونم. نگاه کن.
‫دو و ربع.
‫باید هشت و نیم بیدار شم.
‫اسب سوار خوبی داری. ‫خوب لبخند می‌زنه.
‫ساعت کوکیت کار می‌کنه؟
‫- مطمئنی؟ شاید یه نفر زنگ بزنه. ‫- نه، کار می‌کنه.
‫زنگ می‌زنه؟
‫هر روز ازش استفاده می‌کنم.
‫شب بخیر.
‫شنبه نوزدهم.
تابه‌حال بخاطر او .زندگی رنج‌بارم را ادامه می‌دادم
.در پی مرگ، من نیز به دیدار پدرش خواهم رفت
سرورم، به‌لطف شما، ما سه تن .دوباره گرد هم خواهیم آمد
.بروید بانو، بروید به دیدار پسرتان
شاید، با دیدن او، این عشق پرتردیدتان دیگر
.زمامش را به خشمتان وانگذارد
برای دریافتن سرانجام کار، ما باز .به شما خواهیم پیوست
آن‌هنگام که او را در آعوش می‌کشید .به نجاتش نیز بیندیشید
هرچه تو بخواهی‌ می‌کنم .اجازه می‌دهم مرا ببیند
من هم می‌خواهم او از لذت .این دیدار سیراب شود
...پیلاد به‌زودی گام‌های او را بدین‌جا راه می‌نماید
اما، راستش، اگر دست خودم باشد .نمی‌خواهم او را ببینم
‫درهای ما به روی جفتشان باز است.
‫از شر چه محدودیت و نگرانی‌ای خلاص شدم!
‫سرورم...
‫بار دیگر قلبم را به اشتراک می‌گذارم. ‫آندروماک اینجاست.
‫دنبال منید بانوی من؟
‫چنین امید شیرینی بر من رواست؟
‫من در مسیر قرارگاه پسرم هستم.
‫صبر کنید، صبر کنید.
‫تا هنگام ضربه به او نگاه می‌کند.
‫ادامه بده.
‫من در مسیر قرارگاه پسرم هستم.
‫از آن‌جایی که یک‌بار در روز می‌گذاری...
‫چیزی که از هکتور و تروا ‫برایم باقی‌مانده رو ببینم...
‫می‌روم که اندکی پیشش اشک بریزم.
‫هنوز امروز در آغوش نکشیدمش.
‫با توجه به هشدارشان...
‫به زودی یونانی‌ها دلایل دیگری ‫ برای اشک ریختن به شما می‌دهند.
‫و شما چنین حکم چنین ‫بی‌رحمی‌ای رو صادر می‌کنید؟
‫حیف!
‫نمی‌ترسن که انتقام پدرش رو بگیره...
‫می‌ترسن که اشک‌های مادرش رو خشک کنه.
‫برای من پدر و شوهر می‌بود.
‫ولی من همیشه به دست ‫ تو همه‌چیزم رو از دست می‌دم.
‫وقتی دیالوگی رو شروع می‌کنی...
‫فورا می‌بینی که از چه بخشیه.
‫سعی می‌کنیم.
‫- بیایید امتحان کنیم. ‫- بدون دیالوگ. خب؟
‫- خوب پیش می‌ریم. ‫- داره میاد.
‫تا حالا کسی چنین کاری نکرده.
‫معمولا وقتی که دیالوگی رو می‌گی ‫ به لحن و قافیه‌اش فکر می‌کنی.
‫من نمی‌دونم مردم به چی فکر می‌کنن.
‫نمی‌دونیم چون که...
‫کسی تا حالا این روش رو امتحان نکرده.
‫تا حالا اجراکننده متنی رو ندیدم...
‫چیزی که قبلا انجام شده رو در نظر نداشتی؟
‫نمایش برنامه ریزی شده بود...
‫به نظر ما کارهایی که قبلا انجام شده بود...
‫راضی‌کننده نبود.
‫پس ایده چی بود؟
‫ایده این بود که...
‫افکار مختص کلمات نیستن...
‫بلکه مختص به جمعی از کلمات هستند.
‫مردم افکار طولانی‌ای دارن...
‫که منجر به نمایش‌های کلاسیک می‌شه...
‫اون هم به نحوه مدرنی...
آیا آن کارها را که پیش از این کرده‌اید از یاد برده‌اید؟
یا هکتور و تروا روح او را بر شما یاغی کرده‌اند؟
یا آتش عشق او هنوز برای خاکستر همسرش زبانه می‌کشد؟
!و چه همسری
!ای خاطرات بی‌رحم
تنها با مرگش توناست پدر .بی‌مرگتان را به زانو درآورد
تمام درخشش سلاح‌های‌ش را .مدیون خون هکتور بود
‫هر دوی شما فقط عامل رنجش من هستید.
‫پس باید پیروی کنم.
‫باید فراموش کنم یا تنفر داشته باشم.
سرورم، به‌لطف شما، ما سه تن .دوباره گرد هم خواهیم آمد
.بروید بانو، بروید به دیدار پسرتان
شاید، با دیدن او، این عشق پرتردیدتان دیگر
.زمامش را به خشمتان وانگذارد
برای دریافتن سرانجام کار، ما باز .به شما خواهیم پیوست
آن‌هنگام که او را در آعوش می‌کشید .به نجاتش نیز بیندیشید
‫خوبه.
‫خوشم اومد. به نظرم داریم پیشرفت می‌کنیم.
‫یه چیزی لازمه.
‫یکم تلاش بیشتر...
‫آب و تاب بیشتر.
‫اینجا واقعا خیلی چنین حسی داره...
‫سلیا؟
‫بیا دوباره امتحان کنیم.
‫- خیلی مادلین بود نه؟ ‫- فقط این نه.
‫فقط یکم.
‫چیزی که می‌خوام رو نمی‌گی.
‫چیزی که توی ذهنته رو بگو. ‫این رو هم در نظر بگیر...
‫که باید زمانش رو داشته باشیم.
‫توی کلمات احساسش می‌کنی...
‫خیلی‌خب.
‫بیا امتحانش کنیم.
‫الان داری جاهایی رو علامت می‌زنی...
‫که این اتفاقات رخ می‌دن.
‫خب ما داریم سعی می‌کنیم...
‫براساس کارهایی که می‌‌کنیم انتخاب کنیم...
‫داریم سعی می‌کنیم...
‫که موقتا تعیین کنیم...
‫این تمرین رو عوض می‌کنه...
‫سه چهار ماهی بابتش زمان نیاز داریم.
‫با این‌که دو هفته دیگه اجرا شروع می‌شه...
‫سر وقت هستیم.
‫فرض کنیم بعدا انجامش بدیم...
‫ولی این کار...
‫چهار پنج ماه برای تکمیل زمان نیاز داره.
‫نباید مهارت فردی خود بازیگر...
‫در چنین نقاطی عمل کنه؟
‫اگر ما... در اصل نه.
‫اگه ما بتونیم الگوش رو پیدا کنیم...
‫باید بتونیم که...
‫وحدت اجرا رو پیدا کنیم. ‫وحدت نویسندگی رو پیدا کنیم...
‫که به ریتم نویسنده نزدیک بشیم...
‫اون هم از این طریق که تبدیل به چیزی بشیم...
‫و سپس اون ریتم رو به ‫ دیگران هم انتقال بدیم...
‫ریتم افکار و کلمات...
‫دقیقا وقتی که در ذهن شکل می‌بنده.
‫وقتی ایده‌ها میان...
‫باید بتونیم قبلی رو کنار بزنیم.
‫از اونجایی که یکی از نقش‌ها با خودته...
‫اینطوری مشخص نمی‌شه که...
‫فعالیت کارگردان چیه؟
‫به عنوان مثال وقتی ‫راش‌ها رو نگاه می‌کنیم...
‫مثل قبلا که نگاه می‌کردیم...
‫تو رو روی صحنه می‌بینیم، ‫ولی پیروس می‌شی...
‫و حالا کارگردان.
‫اون روز تماشای راش‌هات...
‫واقعا بهم کمک کرد.
‫فهمیدم که داشتم خیلی تلاش می‌کردم...
‫کاری که انجام می‌دادم...
‫خیلی مستقیم بود...
‫خیلی کنترل‌گرایانه بود.
‫حین تماشای سکانس‌های اجرا فهمیدی؟
‫آره.
‫حین تماشای راش‌ها فهمیدم که ‫مردم رو بیش از حد کنترل می‌کنم...
‫و حالا یه چیز دیگه رو امتحان می‌کنیم.
‫خب یعنی پیرپوس... ‫کارگردان؟
‫داشتم می‌گفتم که با بازی‌ کردن ‫ نقش پیروس...
‫درحالی که کارگردان اجرا هم هستی...
‫صرفا یه نقش به کارهات اضافه نمی‌کنی...
‫به شیوه‌ای کارگردانیش هم می‌کنی.
‫با وجود تلاشی که می‌کنم مقاومت بی‌فایده‌ست.
‫کورکورانه سرنوشتی که به دنبالم ‫هست را دنبال می‌کنم.
‫من عاشق به دنبال هرمیون آمده‌ام.
‫که او را ببرم، بدزدم و ‫یا در مقابلش جان بدهم.
‫پیروس رو می‌شناسی؟ ‫به نظرت چیکار می‌کنه؟
‫در قلبش...
‫- در دادگاهش. ‫- در دادگاهش، در قلبش...
‫پشتت بهش باشه.
‫پیروس رو می‌شناسی. به نظرت چیکار می‌کنه؟
‫در قلبش...
‫در دادگاهش، در قلبش، ‫به نظرت چیکار می‌کنه؟
‫همچنان هرمیون جذبش می‌کنه؟
‫چیزی که ازم گرفته رو پس می‌ده؟
‫آره، بد نبود.
‫اونجا دو ضرب هست.
‫دو تا؟
‫خب من نشمردمشون.
‫«تو را فریب می‌دهم...»
‫یه بار دیگه. ‫برگرد اینجا.
‫«که او را ببرم، بدزدم...» ‫اینجایی.
‫به دنبال هرمیون آمده‌ام.
‫که او را ببرم، بدزدم، ‫یا در مقابلش جان بدهم.
‫هنوز اینجایی؟
‫می‌رم بخوابم.
‫- مزاحم شدم؟ ‫- آره.
‫اینجا می‌خوابی؟
‫آره.
‫راحت نیست.
‫آره.
‫توی اتاق خدمتکارت بهتره؟
‫من به رسوم باور دارم.
‫معمولا چنین کاری می‌کنی؟
‫امیدوارم اولین و آخرین بارم باشه.
‫برو کنار. من توی تخت می‌کشم.
‫- راضی هستی؟ ‫- خودت چی؟
‫فریب تازگی.
‫- من رو می‌فرستی برم؟ ‫- نه ولی...
‫فرقی نمی‌کنه.
‫خسته‌ام. می‌خوام بخوابم.
‫فردا کار می‌کنی؟
‫یک‌شنبه تمرین می‌کنی؟
‫بازیگرها تمرین نمی‌کنن. ‫من کار می‌کنم.
‫یه جمع‌بندی کلیه.
‫اگه بیام مزاحم نیستم؟
‫نه.
‫خب چرا، ولی اگه دوست داری بیا.
‫ببینم شاید اومدم.
‫فردا می‌بینمت.
‫سباستین؟
‫- بیدارت کردم؟ ‫- نه، اشکالی نداره.
‫کلیر سعی کرده خودش رو بکشه.
‫جدی نیست. فقط کمی آسیب دیده.
‫الان حالش خوبه. ‫می‌خواد تو رو ببینه.
‫میای؟
‫آره، فورا.
‫سرم رو توی دست‌هات بگیر.
‫محکم نگه‌دار.
‫به سفری طولانی می‌رم.
‫شاید هم کوتاه...
‫بر روی زمین سفت.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫نه نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم توی این برنامه‌ها چیزی پیدا کنم.
‫نمی‌تونم بخونمشون یا بفهمم درمورد چی‌ان.
‫پس بیا نریم سینما.
‫باشه. نریم.
‫پس چیکار کنیم؟ بریم تئاتر؟
‫- حوصله‌‌ام سر می‌ره. ‫- من هم. تازه همیشه تئاترم.
‫و تئاتر اصلا جالب نیست.
‫بیا شب عاشقانه داشته باشیم.
‫باشه. یه آهنگ بذاریم.
‫- آهنگ عاشقانه؟ ‫- آره.
‫کدوم؟ این یکی؟
‫نه، تازه خاموشش کردم.
‫باید یه فیلم پیدا کنیم که ببینیم.
‫ولی همه فیلم‌های خوب رو دیدیم.
‫این یکی رو بذاریم؟
‫بذارش توی جاش.
‫تازه گوش کردیم.
‫یکی دیگه.
‫چرا این یکی نه؟
‫خوشت نمیاد؟
‫یه چیز دیگه بذار.
‫کل روز بهش گوش دادیم.
‫خب صبر کن، کدوم یکی...
‫فهمیدم! این یکی!
‫نه؟
‫- خیلی مسخره‌ای. ‫- خوشت نیومد؟
‫- چرا، خیلی. ‫- من هم خوشم اومد.
‫- طولانیه. ‫- تازه شنیدیمش.
‫این یکی هم نه پس؟
‫این یکی!
‫خوب هم نیست. ‫این یکی آره، اون نه.
‫- این چیه؟ ‫- امروز بعد از ظهر خریدمش.
‫عکس سگ روش رو دوست داشتم.
‫ولی شنیدمش و خوب نبود.
‫می‌دونی چرا خریدمش؟
‫چون سگش شبیه توئه.
‫آره، دقیقا.
‫- بامزه‌ست. ‫- دماغش شبیه هست...
‫چشم‌هاش همون‌طوری غمگینن...
‫یه لکه کوچیک روی لب‌هاش...
‫و گوش‌هاش...
‫دوست دارم از این سگ‌ها داشته باشم.
‫جدی؟
‫مشکل اینه که بزرگ می‌شن...
‫خیلی گنده می‌شن. ‫مثل یه سوسیس گنده.
‫وقتی بزرگ شد می‌اندازیمش بره.
‫می‌اندازیمش بره.
‫- کار خوبی نیست. ‫- یا می‌خوریمش.
‫چاقش می‌کنیم.
‫بهش رسیدگی می‌کنیم. ‫هاپوی ناز و کوچولو.
‫با کلی غذای خوب چاقش می‌کنیم...
‫بعد که بزرگ شد می‌خوریمش.
‫نظرت چیه؟
‫گمونم.
‫چی بگم.
‫یه سگ رو بخوریم و یکی رو بذاریم واسه فردا.
‫نمی‌خندم.
‫من هم نخندیدم.
‫بیا بریم یه فیلم ببینیم، ‫یکی که قبلا هم دیدیم.
‫یا بریم یه دوری توی پاریس بزنیم؟
‫می‌دونی...
‫متاسفم که آندروماک نیستی.
‫مطمئنم با تو ایده‌های بهتری داشتیم.
‫به عنوان مثال امروز...
‫یه ایده عالی داشتم...
‫واسه من و بازیگرها در مورد اسکندری‌ها.
‫فقط باید باهاشون حرف بزنی...
‫انگار که ریتم رو پیدا نمی‌کنن...
‫انگار که اصلا اسکندری‌ای نیست.
‫بعد خودشون همین‌طوری ‫واسه خودشون ادامه می‌دن.
‫می‌‌فهمی؟
‫از ریتم‌ خالص خارج می‌شن.
‫هر 12 هجا توی گوشت پخش می‌شه.
‫و بعد...
‫و واست سواله که چرا اسکندری این خطه؟
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫سه‌شنبه، بیست و دوم.
‫الو، پناهگاه سگ؟
‫می‌خواستم بدونم سگی دارید که...
‫گوش‌های دراز...
‫و چشم‌های غمگین...
‫و بینی دراز و تیزی داشته باشه. ‫حالا خیلی تیز هم نه.
‫آره، حتما سگ سگاری باشه.
‫نه، تیز نباشه.
‫کک و مک داره.
‫نه، به نظرم بهتره که بیام...
‫یه نگاهی بندازم.
‫عجله دارم.
‫خداحافظ.
‫چند تا سوال می‌پرسم.
‫چطوری؟
‫بد نیستم. خودت ببین.
‫واسه سباستین چطوره؟
‫امیدوارم خوب باشه. خبر ندارم.
‫یه چند تا مشکلی باهامون داره...
‫ولی همیشه همینه.
‫واقعا همیشه؟
‫آره، توی تمرین باید تلاش کنی...
‫مشکل خاصی وجود نداشته؟
‫با کلیر یه سری مشکلات بود ولی...
‫مارتا کدومه؟ جایگزینش.
‫گمونم همسر سابقشه.
‫- به نظر خوب میاد. ‫- آره، هست.
‫به نظرت اینطور نیست که...
‫آره، خوبه، من...
‫ما هنوز جلوی جمعیت اجرا نکردیم.
‫سعی می‌کنیم جلوشون رو بگیریم.
‫من آخرش...
‫با کلیر وارد شدم.
‫دقیقا چی شد؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم. به خود سباستین مربوطه.
‫میشل.
‫لطفا برید سرجاتون.
‫کلیر دوست منه.
‫می‌خوام با مارتا مصاحبه کنم.
‫نظرت چیه؟
‫بکن.
‫حتما.
‫اومدی هاپو ببینی؟
‫یه سگ شبیه این می‌خوام. ‫قبل‌تر تماس گرفته بودم.
‫شما بودید؟
‫نژادش بست آرتزین نورمنده... ‫ترکیبی از بست آرتوا و...
‫- دارید؟ ‫- نه، ندارم.
‫شک دارم توی پاریس پیدا کنید.
‫داره خیلی کمیاب می‌شه.
‫همه می‌خوان. ‫باید یه سال صبر کنید.
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫خیلی بد شد. من باید تا فردا یکی پیدا کنم. ‫یا تا پس فردا.
‫ممکنه چیز دیگه‌ای بهتون پیشنهاد کنم.
‫اینجا یه بیگل دارم. ‫تقریبا شبیه هست.
‫ببینم.
‫بامزه‌ست.
‫تقریبا شبیه هستند.
‫دو رنگ با گوش‌های دراز.
‫ولی بست نیست.
‫- اصلا اون نیست. ‫- نه، نیست.
‫من این یکی رو می‌خوام.
‫فقط این رو می‌خوام.
‫چشم‌هاشون متفاوته.
‫این هم گوش‌های دراز داره.
‫فقط ده هزار تا.
‫فقط واسه شام.
‫یه آقایی اومده ببینمت.
‫خب هرمیون؟
‫چه حسی داری؟
‫- که نقش هرمیون رو بازی می‌کنی؟ ‫- حس خوبیه.
‫دیگه چی؟
‫- که یهویی نقش رو گرفتی؟ ‫- که وارد شدم؟
‫سخت نبود. هنوز تمرین‌ها شروع نشده بود.
‫یه روند کاری رو شروع کرده بودن.
‫وقتی اومدم قاطی شدم...
‫و اوضاع عوض شد.
‫- روخوانی‌ها رو انجام دادی؟ ‫- آره، انجام دادیم.
‫کاری که می‌کنیم رو عملا با هم شروع کردیم...
‫و سخت نیست.
‫من هم مثل اون‌ها سختی رو احساس می‌کنم.
‫قبلا هم چنین نقشی رو بازی کردی؟
‫کردم. به نحوی کردم.
‫خوشت اومد؟
‫- به همین نحو یا متفاوت؟ ‫- نه، به همین نحو.
‫آره، بیشتر خوشم اومد.
‫خیلی بهتره.
‫چطور به اینجا رسید؟
‫- یعنی چی؟ ‫- تو نقش یه نفر دیگه رو گرفتی.
‫خب؟
‫چطور رخ داد؟ ‫یه لیست بازیگر آماده بودن؟
‫می‌شه یه سوال دیگه بپرسید؟
‫- اشکالی داره؟ ‫- بله.
‫چرا مرا شکنجه می‌کنی دختر بی‌رحم؟
‫می‌ترسم خودم را در وضع فعلی ببینم.
‫سعی کن به چیزی که می‌بینی اعتماد نکنی.
‫باور کن که دیگه عشقی ندارم.
‫پیروزیم را تحسین کن.
‫برعکس قلب خشنم باور کن.
‫حیف!
‫من کجام؟
‫چیکار کردم؟
‫من کجام؟
‫چیکار کردم؟
‫حالا چیکار کنم؟
‫این چه اشتیاقیست که گریبانم را گرفته؟
‫چه دردیست که مرا می‌بلعد؟
‫بی‌هدف سرتاسر کاخ می‌گردم.
‫از کجا بدانم...
‫که عشق می‌ورزم یا تنفر؟
‫از کجا بدانم...
‫که عشق می‌ورزم یا تنفر؟
‫بی‌رحم! با چه نگاهی مرا پس زد...
‫بدون مروت...
‫بدون غم یا حتی تظاهر.
‫از او برای لحظه‌ای نگرانی و دلسوزی دیدم؟
‫آیا برای من آهی کشیده شد؟
‫در برابر ناله‌های من کر بود...
‫غافل از مصیبت‌هایم...
‫آیا اصلا بخشی از اشک‌های من شد؟
‫و من همچنان برایش دلسوزی دارم!
‫درد بدتری هنوز باقی‌مانده. ‫قلبم...
‫قلب بزدلم همچنان او را می‌طلبد.
‫پرده سوم صحنه اول؟
‫ادامه بده.
.سرورم، این خشم افسارگسیخته را مهار کنید
دیگر نمی‌شناسم‌تان، .انگار فرد دیگری در برابرم ایستاده
.پندهایت هیچ به‌جا نیستند
دیگر دل‌زده‌ام از گوش سپردن به عقل و منطق
دیرزمانی‌ست که با کش دادن زندگی‌ام .درد و رنجم را طولانی‌تر کرده‌ام
یا او را از این‌جا می‌ربایم .و یا جان خود را بر سر کار می‌گذارم
تصمیم گرفته شده .تنها باید آن را به انجام برسانم
.باشد! باید که او را ربود
.من حرفی ندارم
.اما فراموش نکنید که کجا هستید
.هر حرکتی شک‌شان را برمی‌انگیزد
‫«اما فراموش نکنید... که کجا هستید»
‫کلمات رو وصل نکن.
.باشد! باید که او را ربود
.من حرفی ندارم
.اما فراموش نکنید که کجا هستید
‫از اعمالت چه برداشتی می‌کنند؟
کدام روح، از ضربه‌ای که دمی پیش
خردم را بهت زده، زیر و زبر نمی‌شود؟
.گفت که می‌خواهد فردا با هرمیون ازدواج کند
که مرا مفتخر کند و در پیشگاه محراب .هرمیون را از دستان من بگیرد
.کاش زودتر این دست‌ها در خون بربرها باشد
‫صبر کن.
‫ادامه بده. من برمی‌گردم.
تنها روزنه‌ای از امید دربرابرم بگشایید آن‌گاه پسرتان را بازمی‌گردانم
و چنان آموخته‌اش کنم که ،انتقام تروایی‌ها را بگیرد
و یونانیان را به تقاص همه‌ی آن بدکنشی‌ها .مجازات خواهم کرد
‫آقا، می‌شه نشانی سگ رو بهم بدید؟
‫من دیروز در مورد یه سگ بست آرتزین ‫ به دیدنتون اومده بودم.
‫شماره نوزده خیابان پوتینی.
‫ممنونم. خداحافظ.
‫ببخشید که مزاحم شدم.
‫یه پناهگاهی آدرس شما رو بهم دادن، ‫من دنبال یه سگ می‌گردم...
‫و بهم گفتن که شما دو بست آرتزین دارید.
‫پیاز داغش رو زیاد کردند. ‫من فقط یکی دارن.
‫بهم گفتن که ممکنه شما یه توله داشته باشید.
‫قطعا نه، ولی بفرمایید داخل.
‫بشینید.
‫دقیقا نفهمیدم که دنبال چی هستید.
‫بنا به دلایلی از پناهگاه حیوانات ‫ من رو فرستادن اینجا.
‫اگه درست فهمیده باشم...
‫شما سگ نمی‌فروشید.
‫خیر، من فقط دارم.
‫نمی‌فروشم و نمی‌دمش.
‫متاسفم.
‫کسی رو می‌شناسید که بتونه برام پیدا کنه؟
‫دوستم توله‌اش رو داره.
‫برگرد، برگرد پیش دختر هلن.
‫چطور می‌تونم؟
‫چقدر مرا آزار می‌دهی!
‫چطور قلبی که تصاحب کردی را پس بدهم؟
‫- و برمی‌گردی. ‫- آره، برمی‌گردم.
‫آرام. خیلی آرام.
‫«چطور می‌توانم قلبی که ‫تصاحب کردی را پس بدهم؟»
‫می‌تونید باهاش تماس بگیرید؟
‫بله می‌تونم، ‫فردا یا پس فردا.
‫خیلی خوشحال می‌شم.
‫خیلی مهمه؟
‫ببخشید. تلفن.
‫اگه برایت بجنگم اجازه می‌دی ‫که دیگر دشمنت نباشم؟
‫یونانی‌ها چه خواهند گفت؟ ‫چه قلب بزرگی؟
‫کوتاهش می‌کنی؟
‫فیلمت تموم شده؟
‫داشتم فکر می‌کردم که فیلمبرداری ‫ از تمرین‌ها خیل سخته.
‫شک دارم حضار علاقه داشته باشن.
‫به فیلمبرداری از تمرین؟
‫با کمی توضیح جذاب می‌شه...
‫کمی روشنش کنی...
‫البته مردم چیزی نمی‌فهمن.
‫ولی وقتی توضیح بدی...
‫همین‌جوری حرف می‌زنی...
‫از مسائلی که هنوز نهایی نشدن.
‫فیلمبرداری از تمرین‌ها جالبه...
‫اگه تمام مراحل تا شب افتتاحیه رو ضبط کنی.
‫که بتونی شاهد تغییرش باشی.
‫به نظر من.
‫منظورم اینه که...
‫داشتم به راش‌هایی که نگاه ‫کردیم فکر می‌کردم.
‫مشکل اینه که وقتی از تمرین فیلم می‌گیری...
‫از اون‌جایی که توجه ما به کلمات...
‫یعنی کلمات راسین، هدفه...
‫این‌طوری با فیلمبرداری هدفمون عوض نمی‌شه؟
‫مسخره نیست از کسی فیلم بگیریم که...
‫کلمات راسین رو بیان می‌کنه؟
‫فیلمی از راسین. ‫فیلم از راسین خیلی معرکه می‌شه.
‫از تئاترش خیلی بهتر می‌شه.
‫یه فیلمش هست ولی ندیدمش.
‫من کجام؟ چیکار کردم؟ ‫حالا چیکار کنم؟
‫این چه اشتیاقیست که مرا در بر می‌گیرد؟ ‫چه دردیست که مرا می‌بلعد؟
‫بی‌هدف در کاخ می‌چرخم.
‫چگونه بفهمم که عشق می‌ورزم یا تنفر؟
‫من کجام؟ چیکار کردم؟ ‫حالا چیکار کنم؟
‫اشک‌هایم فقط به دنبال خروج هستند.
‫به دور از یونانی‌ها و تو... ‫بگذار قایم...
‫بله خیلی خب.
‫دور از یونانی‌ها و تو... ‫بگذار پسرم را قایم کنم...
‫در کاخ می‌گردم...
‫از کجا بدانم که تنفر می‌ورزم یا عشق؟
‫بی‌رحم! با چه نگاهی...
‫اصلا برای لحظه‌‌ای مهربان شد ‫یا اهمیت نشان داد؟
‫همچنان درد بدتری باقی‌مانده.
‫از تهدید آن ضربه می‌لرزم.
‫ضربه مرگ، آخر که همه چیز را بر هم می‌زند...
‫همه چیز را خراب می‌کند.
‫اما همچنان دلم برایش می‌سوزد، ‫فریبنده و ناسپاس...
‫بی‌رحم.
‫هر کسی، هر چیزی.
‫یک زن‌باز مسخره و پوسیده و آشغال.
‫تا وقتی که با بقیه می‌خوابد.
‫از او متنفرم. ‫بره به درک. نابود بشه...
‫بمیره.
‫من رو ببخش.
‫ولی تقصیر خودته نه من.
‫خنده داره.
‫مقصر منم ولی تو...
‫شماره توربیگو 46-70؟
‫می‌تونم با آقای سباستین گراک حرف بزنم؟
‫نه، اینجا نیستن.
‫من یه بازیگر جوان هستم، ‫مایلم بدونم که...
‫نمی‌دونم. امیدوارم.
‫شاید.
‫می‌تونم بیام و باهاش دیدار کنم؟ ‫الان کجا هستن؟
‫اصلا خبر ندارم. نمی‌دونم.
‫ببخشید که اصرار می‌کنم.
‫واقعا مایلم که ببینمش.
‫من نمایشش رو دیدم.
‫خیلی دوستش داشتم.
‫واقعا می‌گم.
‫خیلی خوشحال می‌شم که باهاش کار کنم.
‫حتی یه نقش کوچیک.
‫خوبی؟
‫مثل همیشه.
‫دستت بهتره؟
‫آره، چیزی نیست.
‫چقدر مسخره بود.
‫دفعه بعدی سعی می‌کنم بهتر انجامش بدم.
‫بهتره بری استراحت کنی.
‫آره، حتما.
‫می‌رم.
‫با سباستین؟
‫با سباستین خیلی... فاجعه‌ست.
‫هیچی جواب نمی‌ده. ‫نمی‌فهمم.
‫نمی‌دونم چی می‌خواد. ‫چی نمی‌خواد.
‫واقعا عجیبه.
‫خیلی وقته که دیگه کاری جواب نمی‌ده.
‫واقعا باید بری.
‫خیلی وزن کم کردی.
‫آره باید برم. حالا به یه نحوی.
‫درست می‌گی.
‫نمی‌خوری؟
‫حوصله‌ ندارم.
‫سباستین چیزی نگفته؟
‫نه، فقط کار می‌کنیم.
‫اون عجیبه.
‫به نظر تو عجیب نیست؟
‫غرق در کارش می‌شه.
‫خودش رو حبس می‌کنه.
‫اون چیه؟ خودش رو حبس می‌کنه؟
‫می‌خوام ولش کنم. خسته شدم.
‫واقعا خسته شدم.
‫نباید این وضع ادامه پیدا کنه. ‫واقعا نمی‌شه.
‫نه؟
‫و نمی‌تونم تصمیم بگیرم.
‫اصلا خوب نیست.
‫باید یه کاری بکنی.
‫- چی؟ ‫- باید یه کاری بکنی.
‫منظورت چیه؟ معلومه، می‌کنم.
‫گفتنش سخته.
‫اگه کمکی می‌کنه حرف بزن.
‫ولی نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم حرف بزنم.
‫گمونم برم.
‫به زودی.
‫اوضاع با...
‫هرمیون خوبه؟
‫چی شده؟
‫یه فیل، همون‌طور که می‌بینی.
‫چیه؟
‫پاک. گربه‌اش هفت‌تا داشت.
‫اسمش رو چی بذاریم؟
‫کی؟
‫اون. پسره.
‫واسم مهم نیست.
‫واسه من هم نیست.
‫این چه خدمت‌رسانیه‌ایه!
‫کوچیک سفارش ندادید، ‫دوبرابر سفارش دادید.
‫نصف گرفتم.
‫خیلی‌خب، بیایید مهمونی بگیریم.
‫با سیگار. زود!
‫- تو هم سیگار می‌خوای؟ ‫- من سیگار نمی‌کشم. واسه صدام خوب نیست.
‫واسه صدات؟
‫مشکلات بیشتری دارم.
‫این مال شما.
‫این شب بزرگ ماست.
‫حالت خوب نیست؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫باید حرف بزنیم سباستین.
‫در مورد چی حرف بزنیم؟
‫باید بهم بگی.
‫می‌خوای ولم کنی؟ ‫طلاق می‌خوای؟
‫لطفا، باید بدونم. ‫باید بهم بگی.
‫نمی‌تونی زندگی رو این‌طوری ادامه بدی.
‫چیزی ندارم که بهت بگم.
‫هیچی.
‫چرا داری، باید حرف بزنیم.
‫ببین، من خسته‌ام.
‫فردا حرف می‌زنیم. ‫من جوابی ندارم.
‫فردا. الان باید بخوابیم.
‫جواب بده. ‫نگاه کن سباستین.
‫باید بدونم. باید بهم بگی.
‫باید بهم بگی.
‫می‌شنوی؟ باید بهم بگی.
‫باید بدونم.
‫جواب بده.
‫به من نگاه کن سباستین.
‫باید بهم بگی سباستین.
‫باید بدونم.
‫بهم بگو سباستین!
‫پنج‌شنبه، بیست و چهارم.
‫ماشینی خراب در کنار چراغ‌قرمز.
‫لطفا بیا اینجا.
‫میشل...
‫اینجا.
‫می‌خوام که هرمیون...
‫و کلئون اونجا باشن.
‫شما دو تا، اینجا.
‫اگه می‌خواید هشت و نیم شروع کنید...
‫از هشت تا هشت و نیم...
‫همه باید روی صحنه باشن.
‫نصف مدت این سی دقیقه...
‫هر گروه خودش رو در نقطه خروجی قرار می‌ده...
‫و به حضار نگاه می‌کنه...
‫به حضار خیره می‌شه.
‫احساسشون می‌کنه.
‫جنده پیر اون طرف خیابون ‫ داره پنجره‌هاش رو تمیز می‌کنه.
‫دو راهبه دارن رد می‌شن.
‫یکی تف می‌کنه و دیگری فین می‌کنه.
‫روی صحنه می‌چرخیم.
‫پخش می‌شیم، پانزده دقیقه آینده، ‫میایم اینجا.
‫اون‌ها رو هم رهبری می‌کنیم.
‫خیلی ساده‌ست.
‫ورودی اولتون...
‫وقتی که نمایش شروع می‌شه...
‫ممکنه یه زنگوله‌ای چیزی به صدا در بیاد.
‫در شروع نمایش زنگوله‌ای به صدا در میاد.
‫نور صحنه عوض می‌شه...
‫و کسایی که در سکانس اول نیستن...
‫از همون راهی که وارد شدن، خارج می‌شن.
‫در همین حین که بقیه دارن خارج می‌شن...
‫شما میایید سرجاتون اینجا.
‫رو به حضار.
‫و بعد بوم!
‫بوم، همه خارج می‌شن.
‫آره...
‫حالا که با دوست وفاداری دوباره متحد شدم...
‫اقبالم چهره جدیدی دارد.
‫خشمش از الان ملایم‌تر شده...
‫زیرا که ما را در اینجا به هم می‌رساند.
‫چه کسی فکر می‌کرد که ساحلی ‫که در زمان من کشنده بود...
‫پیلاد را به دیدگان اورست می‌رساند؟
‫بعد شش ماه گم شدن در دریا...
‫در دادگاه پیروس نزد من بازمی‌گردی؟
‫سری جدید.
‫مدرک شماره یک.
‫شماره دو.
‫شماره سه.
‫شماره چهار.
‫شماره پنج.
‫وحشی!
‫می‌شه با پاک حرف بزنم؟
‫کلیر هستم.
‫چه صحنه‌ای رو تمرین می‌کنن؟
‫اورست و پیلاد.
‫- خوب پیش می‌ره؟ ‫- گمونم؟
‫دنیس دیالوگ‌هاش رو یاد گرفته؟
‫کمابیش. کامل نه.
‫سباستین چی؟
‫به نظر راضیه.
‫راستی بچه گربه مُرد.
‫نه، شوخی کردم.
‫فقط خیلی مریضه. ‫ناراحت شدی؟
‫خب حیف شد.
‫زود می‌بینمت.
‫و پیروس خارج می‌شود.
‫- می‌ری؟ من می‌رم. ‫- آره، اون رفته.
از پیش گفته بودم
با وجود یونانیان، شما هنوز هم .می‌توانید ملکه بخت خودتان باشید
افسوس! گفته‌های تو در پی چه سرانجامی بودند؟
هیچ راهی برایم نمانده مگر .محکوم کردن پسرم به مرگ
!بانوی من
.دیگر وفاداری به شوهرتان کافی است
چه؟
به هکتور بگویم که اکنون پیروس جانشین اوست؟
.پسرش نیز چنین می‌خواهد چه بدی دارد که یونانیان از شما دل‌ربایی کنند؟
باید فراموش کنم پدرش را آن‌هنگام که پیش پای من بر زمین افتاد
و محرابی را که در آغوش گرفته بود به خون جاری‌شده‌اش رنگین کرد؟
،بیندیش، سفیز
...بیندیش به این شب ظالم که گویی
.برای تمامی مردم شبی پایان‌ناپذیر بود
در میان این‌همه وحشت .آندروماک آسیمه‌سر را ترسیم کن
چهره‌ی پیروس در نظر من این‌چنین است
‫با همین سواستفاده تاج‌گذاری کرد...
.بنگر که چه کسی را همسری‌ام برمی‌گزینی
!باشد
پس برویم و جان سپردن پسرتان را ببینیم
...هیچکس انتظار ندارد که شما
‫می‌لرزید بانوی من؟
آه! این چه بود که به‌یادم آوردی و جانم را لرزاندی؟
چی سفیز؟
چگونه می‌توانم جان سپردن پسرم ...تنها دل‌خوشی‌ام
و تنها تصویری که از هکتور برایم مانده را ببینم؟
‫بله، همین فکر رو می‌کنم.
‫الان سه هفته‌ست داری تمرین می‌کنی.
‫دیگه هیچ‌کاری نمی‌کنی.
‫آره، حتی وقتی تمرین نمی‌کنیم...
‫باید دائم مشغول کار باشیم...
‫پس طبیعتا زندگی شخصیمون کمتر می‌شه.
‫اعضای تئاتر خیلی واسه ‫ زندگی شخصی ارزش قائل نیستن؟
‫نه، به نظرم اینطور نیست که اهمیت ندن.
‫ما انتخابی داریم، اگه صحنه باشه...
‫خیلی سخت می‌شه، چون که...
‫تو واحدها رو در نظر می‌گیری، ‫بعد باید زمانش رو در نظر بگیری...
‫طول اجرا خیلی مهمه.
‫بین اون استراحت‌ها همچنین باید...
‫هر دیالوگ و هر جمله...
‫هر جمله همیشه دیالوگ نیست...
‫باید همه‌اش رو توی ذهنت بسازی.
‫کاره...
‫باید توی این مسیر انحرافی پیچیده...
‫سادگی پیدا کنی.
‫و علاوه بر اون باید نمایان نباشه...
‫که برخلاف آموزش‌های بازیگرهای کلاسیکه...
‫یعنی بیان کردن نه صرفا برای بیان.
‫یعنی بیان نکنی که به حضار ارائه بدی...
‫پرسیدی چرا بازیگرها آروم حرف می‌زنن؟
‫چون در آخر اهمیتی نداره...
‫که تلاشت رو به حضار نشون بدی...
‫بهشون محصولی نمی‌فروشی که راضیشون کنی.
‫یعنی ما دارم تلاشی می‌کنیم ‫ که متنی رو بهشون ارائه بدیم.
‫اهمیتی نداره. چیزی که اهمیت داره اینه که...
‫ما اینجا روی صحنه...
‫باید حرفی که می‌خوایم بزنیم ‫ رو واقعا احساس کنیم.
‫در اون صورت منتقل کردنش کار راحتی می‌شه.
‫در هر حال گمون نمی‌کنم...
‫که در نقطه حاضر واسه حضار...
‫فهمیدنی یا جالب باشه.
‫داریم برخلاف جریان پیش می‌ریم.
‫مهارت‌های بازیگری معروف رو فراموش کن.
‫استعداد و الهام. هیچی.
‫هیچی بروز داده نمی‌شه.
‫اما پس چطور...
‫واسم سوال بود که از اونجایی ‫ که همیشه اینجاییم.
‫شما چطور بدون این‌که تنها ‫باشید بازیگری می‌کنید؟
‫بازیگر هیچ‌وقت تنها نیست. ‫این هم تکنیکیه؟
‫تنها؟ چطور؟
‫وقتی شما موافقت کردید ‫همه ما دائما اینجا باشیم...
‫این برخلاف...
‫می‌شه لطفا با مارتا حرف بزنم؟
‫همین الان رفت. تمرین تموم شده.
‫کلیر هستی؟
‫خوبی؟
‫مارتا، کلیر هستم.
‫می‌شه ببینمت؟
‫فورا.
‫کافه همین بغل.
‫باشه.
‫بیا درمورد آندروماک حرف بزنیم.
‫قهوه لطفا.
‫حالت چطوره؟
‫- خسته. ‫- به نظر خسته هستی.
‫چرا بهم زنگ زدی؟
‫نمی‌دونم. هیچی.
‫من می‌رم خرید. یخچال خالیه.
‫چهار تا ماست لطفا.
‫یک فرانک و بیست‌ و چهارتا.
‫نیم کیلو پرتقال.
‫می‌شه 78 سانتیم.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خواید؟
‫نظرت راجع به تمرین چی بود؟
‫الان نمی‌تونم خیلی فکر کنم.
‫خیلی...
‫ذهنم واضح نیست.
‫هوشمندانه نبود.
‫بیا قبولش کنیم.
‫نگران نباش. همیشه همینه.
‫گاهی اوقات پیش میاد که سردرگم بشیم.
‫تا وقتی که معجزه رخ می‌ده.
‫فقط جلوی حضار نیست.
‫در هر صورت نمی‌خوام ادامه بدم ‫و در مورد آندروماک حرف بزنم.
‫و ممکنه حوصله کلیر سر بره.
‫این روزها چیکار می‌کنی؟
‫هیچی.
‫به بقیه بده.
‫به نظرت سگ روش...
‫شبیه فرانسوا...
‫کلیر نیست؟
‫می‌دونی فرانسوا...
‫نگران من نباش.
‫از پسش برمیام.
‫حواس خودم رو پرت می‌کنم.
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫متوجه نشدی داره چی می‌شه؟
‫نمی‌بینی که داره من رو دیوانه می‌کنه؟
‫تو هم مثل بقیه تظاهر می‌کنی که نمی‌بینی.
‫همه دارن من رو گول می‌زنن.
‫همه برعلیه من شدن.
‫بیا.
‫اگه اینطوریه بگم که ‫زن‌های قبلیم از این استفاده کردن.
‫خانم‌ها؟
‫کسی مشتاق نیست؟
‫من طلاق می‌خوام.
‫حرومزاده، حالم رو بهم می‌زنی.
‫فقط وقتی توی بحرانم من رو می‌خوای.
‫بهم دست نزن. گمشو!
‫تئاتر نمی‌ری؟
‫حوصله‌اش رو ندارم.
‫ولی باید بری. دیرت می‌شه.
‫می‌رم.
‫من؟
‫چند تا سوال می‌پرسم.
‫نمی‌خوام بی‌احتیاط باشم. ‫از مارتا پرسیدم.
‫به نظر خجالت می‌کشید، دلیلش رو نمی‌دونم.
‫ولی اون خیلی خوبه.
‫- ولی؟ ‫- الان دیگه خیلی خوبه.
‫- توی نمایش خیلی خوبه؟ ‫- توی نقشش.
‫شاید ربطی نداشته باشه.
‫شاید دوست نداره ازش سوال بشه.
‫به عنوان مثال ازش پرسیدم...
‫که چطور بازیگرها در مجموع...
‫ممکنه که...
‫حرف‌هایی که می‌شنون رو فراموش کنن...
‫همین.
‫سباستین رو خوب می‌شناسی؟
‫به اندازه کافی می‌شناسم.
‫تو اینجا بهتر از همه می‌شناسیش.
‫شاید، نمی‌دونم.
‫آره.
‫سباستین اینطور نیست...
‫احساسی بهم می‌گه...
‫که مدتیه که...
‫اینجا اتفاقی رخ می‌ده.
‫این حقیقت که میزانسن رو عوض کرده...
‫خیلی عجیبه.
‫مثلا کلیر رو جایگزین کرده.
‫باید جایگزین می‌شد چون رفت.
‫باید یه نفر رو پیدا می‌کردیم.
‫عوض کردن طبیعیه.
‫عوض کردن میزانسن وسط نمایش...
‫ طبیعیه. پیش میاد.
‫متوجه می‌شی که داشتی اشتباه پیش می‌رفتی...
‫سعی می‌کنی یه چیز دیگه رو امتحان کنی.
‫وقتی با گروهم اومدم سباستین بهم گفت...
‫بهم گفت...
‫کاری که که می‌خوای رو بکن.
‫حین تمرین مداخله کن. ‫هر سوالی دوست داری بپرس.
‫هیچ مانعی وجود نداره.
‫یه حسی دارم که...
‫انگار...
‫این چند روز آخر؟
‫طی دو روز، که واقعا...
‫مشکل داره که ما سوال بپرسیم.
‫شاید خسته شدن؟
‫یکم. سوال جواب دادن سخته.
‫آره، خیلی سخته.
‫مخصوصا اگه وسط کاری مثل کار اون باشی...
‫توی کارش غرق شده...
‫خیلی تمرکز می‌کنه.
‫و بعد یهویی...
‫باید به کسی جواب بده...
‫مزاحمته دیگه.
‫نباید اصلا قبول می‌کرد.
‫قول می‌داد که...
‫به خوبی جواب بده.
‫کات.
‫مدرک جدید علیه سباستین.
‫علیه سباستین.
‫علیه کلیر.
‫برتراند؟ کلیر هستم.
‫می‌شه الان ببینمت؟
‫خب باشه.
‫فیلیپ، خونه‌ای؟
‫می‌تونم ببینمت؟
‫دارم میام.
‫میشل می‌ری سراغش؟
‫کلیر.
‫اومدی دوست قدیمیت رو ببینی؟
‫چه چهره‌ای!
‫بشین.
‫خب، چه خبر؟
‫مریضی؟
‫هیچی.
‫سیگار بکش.
‫نمی‌کشم.
‫خب چی شده؟
‫می‌خواستم ببینمت.
‫عالیه.
‫نیست؟
‫واقعا خیلی بهم ریخته‌ای.
‫جدا؟
‫عیبی نداره.
‫دست‌هام کثیفن.
‫چطور؟
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم. شاید بخاطر احساساته.
‫اتاق خیلی سنگینه.
‫سنگینه؟
‫خیلی خنده‌دار هم هست. خیلی.
!من که بیمناکم از آرامشی چنین شوم بانوی من
...و هیچ ارزشش را دارد که
اورست را به اینجا می‌آوری؟
.او می‌آید بانوی من
خواهید دید که به‌زودی اورست .در برابرتان ایستاده
‫همیشه آماده خدمت، ‫در ازای هیچ‌چیز...
‫چشمانت مطمئنا او را خشنود می‌کند.
.او وارد می‌شود
آه بانوی من، حقیقت دارد برای یک بار هم که شده
اورست در جست‌وجوی شماست تا از دستورهایتان پیروی کند؟
یا این تنها یک امید واهی بود؟
به‌راستی شما آرزوی دیدار مرا داشته‌اید؟
گمان کنم که سرانجام چشمانتان ...آرام شده‌اند و می‌خواهند
می‌خواهم بدانم، ای بزرگ‌زاده، که هنوز هم دلبسته من هستید؟
هنوز هم دل‌بسته شما هستم؟
‫خدایان! سخنانم، پیمان‌شکنی‌هایم، گریختنم...
می‌خواهم که به وقت رفتن من .از این‌جا، تمام اپیر به گریه بیفتد
.درنگ شما چون دست ردی است بر سینه‌ی من
...به‌سوی معبد بشتابید، باید که بکشید
که را؟
.پیروس را
پیروس را، بانوی من؟
پس چه؟ نفرتتان متزلزل است؟
بشتابید که مبادا دیگر شما را .نزد خود فرانخوانم
به‌هیچ‌روی بهانه‌ی قوانینی که می‌خواهم .به فراموشی بسپارم‌شان را پیش نکشید
.انتقام‌مان را بگیریم اما نه از این راه
.دشمنان پیروس باشیم نه قاتلینش
بگذارید با شکست دادن‌ش در نبرد .یک فتح درست را به چنگ آوریم
‫این چه بازی‌ایه؟
‫بازی نیست.
‫به نظرت خنده داره؟
‫خیلی.
‫پس عیبی نداره؟
.با آن‌که او قلبم را چنین شرم‌آورانه به بازی گرفت
،و با وجود وحشت به جایی که از کشتنش دارم
مادامی که او زنده است .بترسید که از گناهانش بگذرم
،بدین خشم ناپایدار من کنید
،اگر او امروز نمیرد .فردا شاید دوباره دل‌بسته‌اش شوم
،باشد! باید او را کشت
،باید جلوی بخشیده شدنش را گرفت
اما بااین‌حال من باید چه کنم؟
،من تازه به اپیر رسیده‌ام
شما می‌خواهید که به‌دستان من امپراتوری بر خاک اوفتد
،که یک پادشاه بمیرد
و برای به‌کیفر رساندنش یک روز .مهلت می‌دهد، تنها یک ساعت، یک لحظه
اما، با وجود این، امروز .او با آندروماک ازدواج می‌کند
حال شما می‌خواهید که برخلاف میل پیروس نگران جانش باشید؟
با تمام سربازانتان و همه‌ی یونانیان من .یارانتان را بر پیروس پشورانید
.تمامی افراد من در اختیار شما هستند
او به من خیانت می‌کند، شما را فریب می‌دهد .و همه ما را خوار می‌شمارد
چنین خشم زیبایی را به‌سوی او برانید و در پی‌اش باشید
و رنگین به خون آن خیانت‌پیشه .نزد من بازگردید
اگر چنان‌که گفتم بازگشتید .قلب من از آن شما خواهد بود
‫- اما، بانوی من، بیندیشید که... ‫- این به‌هیچ‌روی قابل تحمل نیست، سرورم.
.بهانه‌های بسیار خشم مرا بی‌حرمت می‌کند
من خواستم راه بدست آوردن قلبم را پیش پایتان بگذارم
.خواستم اورست را خشنود کرده باشم
‫چی شده؟ می‌ری؟
‫خسته شدم، آره. می‌رم خونه.
‫کلیر؟
‫نه. خب، آره.
‫تمرین تمومه.
‫فردا همین‌ موقع.
‫شب بخیر.
‫چی دوست دای؟
‫هلو می‌خوام.
‫یک کیلو؟
‫- نمی‌خوری؟ ‫- اول تو مزه کن.
‫یکم شراب نمی‌خوای؟
‫چرا، یکم می‌خورم.
‫ساعت رو کوک می‌کنی؟
‫ساعت رو واسه فردا ساعت ده کوک کن.
‫چی شده؟
‫چرا من رو پیش خودت نگه می‌داری؟
‫چرا از شرم خلاص نمی‌شی؟
‫راحته دیگه. چون من روانیم.
‫چرا چنین حرفی می‌زنی؟
‫من بهش فکر کردم سباستین.
‫بهتره که جدا بشیم.
‫حالا شاید واسه یه هفته. ‫که وقت کنیم در موردش فکر کنیم.
‫شاید بعدا مثل قبل بشه.
‫شاید.
‫به نظرت لازمه؟
‫من می‌خوام برم سباستین.
‫فردا صبح می‌رم.
‫نگران من نباش، قول می‌دم.
‫تنها کاریه که می‌شه کرد.
‫باید بکنیم.
‫نباید بکنیم.
‫باید بکنیم.
‫نمی‌خوام.
‫بس کن.
‫بس کن سباستین.
‫شنبه، بیست و ششم.
!من که بیمناکم از آرامشی چنین شوم بانوی من ...و هیچ ارزشش را دارد که
اورست را به اینجا می‌آوری؟
او می‌آید بانوی من.
‫همیشه آماده خدمت، ‫در ازای هیچ‌چیز...
‫چشمانت مطمئنا او را خشنود می‌کند.
‫وارد می‌شود...
آه بانوی من، حقیقت دارد برای یک بار هم که شده
اورست در جست‌وجوی شماست تا از دستورهایتان پیروی کند؟
یا این تنها یک امید واهی بود؟
به‌راستی شما آرزوی دیدار مرا داشته‌اید؟
گمان کنم که سرانجام چشمانتان ...آرام شده‌اند و می‌خواهند
می‌خواهم بدانم، ای بزرگ‌زاده، که هنوز هم دلبسته من هستید؟
‫اسم بچه گربه رو چی گذاشتید؟
‫اسم نذاشتیم.
.درنگ شما چون دست ردی است بر سینه‌ی من
...به‌سوی معبد بشتابید، باید که بکشید
کی را؟
.پیروس را
پیروس را بانوی من؟
پس چه؟ نفرتتان متزلزل است؟
‫بیا داخل.
‫که از او نفرت دارم...
‫و عاشقش هستم؟
‫تظاهر نمی‌کنم.
‫او می‌دانست چطور مرا راضی کند.
‫مهم نیست که به خواست ‫خودم بود یا دستور پدرم.
‫برای خودت تصمیم بگیر.
‫ببین، نمی‌تونه این‌طوری ادامه پیدا کنه.
‫می‌بینی، می‌دونی...
‫دیدی.
‫چنین تمرینی فایده نداره.
‫باید یه کاری کنی. یا بس کنی.
‫همه میان پیش من. ‫من چی می‌تونم بگم؟
‫هیچی.
‫همه گیج شدن و فضا...
‫خیلی سنگین شده.
‫پیشرفتی نداریم.
‫تازه داره بدتر و بدتر هم می‌شه.
‫خیلی استرس دارن.
‫تو چه‌ات شده؟
‫در مورد...
‫در مورد تمرین نیست.
‫ربطی به نمایش نداره.
‫- می‌دونم. ‫- تقصیر اون‌ها نیست.
‫ببین، بذار بهت بگم.
‫باید...با یه نفر حرف بزنی.
‫خودت رو تخلیه کنی. نمی‌تونی ‫همش رو بریزی توی خودت.
‫یا باید بریزیش توی نمایش...
‫بذاری استرست خارج بشه...
‫و بعد نتیجه می‌گیری.
‫اینجا نتیجه‌ای نیست. هیچی.
‫اینجا نیستی. مشخصه. دارم می‌بینم.
‫حین کار تماشاشون نمی‌کنی.
‫نمی‌تونی...
‫داری خودت رو حبس می‌کنی.
‫صرفا دارم نصیحت می‌کنم.
‫باید حرف بزنی.
‫می‌بینی که همشون... ‫حتی اگه مضطربت می‌کنه...
‫همشون به تو وابسته‌ان.
‫بازیگرن، تو استخدامشون کردی.
‫منتظرن که تو حرف بزنی و بعد... ‫هیچی.
‫حتما، ولی...
‫چرا واسه خودشون کار نکنن؟
‫نه جدا.
‫نه، صادق باش.
‫یا باید ازشون عذرخواهی کنی.
‫بگی نمی‌تونی تمرکز کنی ‫و سه روز مرخصی بگیری...
‫تا روش فکر کنی.
‫یا هم انجامش بدی چون تعهد ‫دادی که انجامش بدی.
‫نمی‌تونن تمرین کنن، تو...
‫ایده‌های خاصی در مواقعی داری...
‫و حالا کلا ولش کردی.
‫حالا ببینشون. ‫من اومدم ببینمت...
‫و واقعا خیلی جرئت می‌خواد...
‫حتی واسه من که خیلی می‌شناسمت.
‫دارم از خودم مایه می‌ذارم که وامدم پیشت.
‫نمی‌دونم، می‌تونی...
‫هر چی باشه واسه من مهم نیست.
‫در واقع اصلا نباید اهمیتی بدم.
‫دوست ندارم توی این وضع ببینمت.
‫آره ولی...
‫کاری...
‫کاری از دستم برنمیاد.
‫خندم می‌گیره.
‫از چی خنده‌ات می‌گیره؟
‫ما دو تا... ‫ که این‌طوری شدیم.
‫البته که می‌دونم همه چیز به هم ریخته.
‫می‌بینم، ولی...
‫یا بخاطر خودمه یا...
‫یه چمدان توی سرم دارم...
‫داره غلت می‌خوره.
‫محکم بچسبش...
‫وگرنه باز می‌شه.
‫از چشم‌هام جوراب می‌زنه بیرون...
‫از دهنم دستمال گردن می‌زنه بیرون.
‫نمی‌تونم حرف بزنم.
پس بدین ترتیب یونان کودکی یاغی را در خانه شما می‌یابد؟
آیا من پیروز شدم، که اکنون از یونان پیروی کنم؟
،هرمیون، او این پیکارجویی شما را فروخواد نشاند
.و چشمانش سدی خواهند بود میان شما و پدرش
.او می‌تواند همیشه برای من عزیز و گرامی باشد
بی‌آن‌که برده‌ی پدرش باشم
.شما می‌توانید به دیدار دختر هلن بروید .رشته‌ای باریک خون شمار را پیوند داده است
نمی‌خواهم که شما را در این‌جا نگاه دارم
می‌توانید پاسخ منفی مرا .به گوش یونانیان برسانید
...یک‌بار دیگر من قلبم را بر تو خواهم گشود
به‌دنبال من می‌گردید بانو؟
از این‌جا می‌گذشتم تا به دیدار پسرم بروم
.از بامداد تاکنون به انتظار در آغوش کشیدن اویم
باید بدانید که یونانیان، به‌زودی بر اشک‌های .شما خواند افزود
و چیست این ترسی که قلب شما را به لرزه درآورده سرورم؟
.هنوز نفرت یونانیان از هکتور فروکش نکرده
چه هدف شایسته‌ای را !برای ترسشان برگزیده‌اند
.من رنج شما را درک می‌کنم
اما آن‌هنگام که پدرم سخن بگوید .به من دستور سکوت می‌دهد
پدرم بود که خشم پیروس را جان بخشید
اکا اگر باید بیروس را به‌رحم آورد چه کسی بهتر از شما؟
.چشمانتان دیرزمانی فرمانروای جان او بودند
وادارید تا فرمانش را بدهد .آن‌گاه من راضی خواهم بود
!آن ظالم پاسخ منفی‌اش را به چه تحقیرها نیاراست
.پندش را بپذیرید و به دیدار پیروس بروید
‫هرمیون و یونانیان را شکست دهید.
مگر نگفتی که او این‌جا بوده؟
.چنین می‌پنداشتم
تو هنوز در چشمان من قدرتی می‌بینی؟
‫- برویم سرورم، در پی‌گام‌های هرمیون برویم. ‫- میشل!
‫منتظر چی هستی؟
‫- او وعده‌ی پسرم را به یونانیان داده. ‫- باری دیگر.
‫متاسفم!
مگر نگفتی که او این‌جا بوده؟
.چنین می‌پنداشتم
او چه گفت فونیکس؟
.برویم سرورم، در پی گام‌های هرمیون برویم
.من تنها خشمش را بیشتر می‌کنم
.برویم پسر هکتور را تسلیم یونانیان کنیم
!دست نگه‌دارید می‌خواهید چه کنید؟
اگر آن پسر را تسلیم می‌کنید .پس مادرش را هم
مرا محکوم کردید بی‌آن‌که امید بخششی برایم باقی گذارید؟
فرمان صادر شده، فونیکس آن را .برایتان بازگو خواهد کرد
شما که به‌خاطر من آن‌همه !خطرات گوناگون را خوار می‌شمردید
نه از شما از من تنفر دارید
در کنه وجودتا می‌ترسید که مباد خود را زیر دین عشق من ببرید
و اگر این پسر را که اکنون تمام دل‌مشغولی ما شده نجات دهم
بی‌شک دیگر شما این‌چنین دل‌بسته‌ی او نخواهید بود
نفرت و تحقیر همه در وجودتان علیه من گرد آمده است
.شما بیشتر از تمامی یونانیان از من متنفرید
.برویم به دیدار همسر در خاک‌خفته‌ام
دیگر می‌خواهی چه به او بگویم؟ او بانی تمام تیره‌روزی‌های من است
گمان می‌کنی که او هیچ از این رنج‌ها خبر ندارد؟
.فونیکس، برو و منتظرم باش
‫پسرت به زودی نزد تو باز می‌گردد.
‫می‌ترسم که اشک تو را در بیاورد.
یا این تنها یک امید واهی بود؟
به‌راستی شما آرزوی دیدار مرا داشته‌اید؟
...گمان کنم که سرانجام چشمانتان
می‌خواهم بدانم، ای بزرگ‌زاده، که هنوز هم دلبسته من هستید؟
خدایان! پیمان‌هایم، پیمان‌شکنی‌هایم، گریختنم
...بازگشتنم، تکریم‌هایم، اهانت‌هایم، ناامیدی‌ام
چشمان همیشه غرق در اشکم، دیگر چه گواهی بیاورم اگر این‌همه را باور ندارید؟
.انتقام مرا بگیرید، تمام این‌ها را باور می‌کنم
برویم، هنوز هم می‌توان به یک حرکت تمام یونان را برانگیخت
تخمت آگاممنون از آن من می‌شود .و تخت هلن از آن شما
تمام تیره‌روزی‌های تروا را اکنون .بر سر این سرزمین بریزیم
.برویم، من سراپا آماده‌ام
‫نه، صبر کن. فایده‌ای نداره.
‫پرده چهارم و پنجم همه مال هرمیونه.
‫بدون مارتا فایده‌ای نداره.
‫بذار همین‌جا بس کنیم.
‫باید تکلیف‌خونه انجام بدی.
‫اصلا تمرین نمی‌کنی و اینجا...
‫فراموش کردن متن یه چیزه، ‫می‌تونیم نمایشنامه رو بخونیم ولی...
‫کار کردن یه چیز دیگست.
‫فردا می‌بینمت.
‫ببخشید دیر کردم.
‫خیلی جرئت داری!
‫بیرون شهر بودم.
‫بیرون شهر بودم!
‫همیشه کار بقیه رو انجام می‌دیم.
‫دارین می‌رین؟
‫آره، تموم شدیم.
‫یه بهانه دیگه پیدا کن.
‫یه داستان دیگه بگو.
‫از عمد این کار رو نکردی؟
‫آب سرده.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫دوشنبه، بیست و هشتم.
‫«زاده شدم که به عنوان...» ‫داری غرق می‌شی.
‫«زاده شدم که به عنوان مثال خشمت خدمت کنم.»
‫دیدی؟ این‌طوری...
‫«مثالی کامل از بدبختی.»
‫«من راضی می‌میرم. با سرنوشتی تکمیل.»
‫به وی نگاه می‌کند: «معشوقان کجان؟»
‫ولی اگه تمرکز کنی...
‫که ازش هیولای بزرگی بسازی...
‫تمرکز زیادی از هر دو جانب لازم داره، ‫دارن...
‫نمی‌دونم.
...بگذارید این سه قلبی را که هرگز نتوانستند
با هم سازگار شوند در جهان مردگان .گرد هم آوریم
‫«اما چه شب تیره‌ای...
اما چه شب تیره‌ای مرا در بر گرفته است؟
این شب از کجا آمد؟
چگونه آمد که من این‌چنین می‌لرزم؟
این چه وحشتی‌ست که بر جانم چنگ می‌زند؟
...به‌سختی می‌بینم
!خدایان
چه جوی‌های خونی !گرداگرد من جاری است
‫یا شاید...
‫دختران جهنم...
‫حاضری؟
‫آن مارها بین موهایت چه می‌کنند؟
‫معنیش چیست؟
می‌خواهید مرا با خود به شب جاودانی ببرید؟
‫بیاید...
که اورست خودش را تسلیم .خشم شما می‌کند
.اما نه، عقب بکشید
بگذارید هرمیون این کار را بکند
او بهتر از شما عذاب دادن مرا بلد است
و من قلبم را برای تکه‌تکه شدن .به او پیشکش می‌کنم
‫عالیه. حالا به شکم مادرت برگشتی.
‫کاملا.
‫تا همون‌جا پیش رفتی.
‫خب چی بگم؟
‫که می‌ریم؟ که من...
‫چی؟ چی بگم؟
‫باید بری که در مورد نمایش فکر کنی.
‫میشل؟
‫سباستینم.
‫صبر کن، می‌گم...
‫نه، کلیر داشت قلقلکم می‌داد.
‫ما... خواستم بهت بگم...
‫داری می‌ری که در مورد نمایش فکر کنی.
‫باید دو روزی برم جایی چون...
‫چون باید فکر کنم...
‫با کلیر حرف بزن. بهت می‌گه.
‫گوش کن...
‫سباستین می‌خواد دو روزی بره...
‫که آمادگی داشته باشه...
‫یکم گیجه.
‫واسه همین می‌خواد دو روز مرخصی بگیره و...
‫- تمرکز کنه. ‫- باید به بازیگرها تمرین بده.
‫باید بازیگرها رو تمرین بدی.
‫مخصوصا دنیس بابت دیالوگ‌هاش.
‫از اونجا بهت زنگ می‌زنه.
‫خیلی دور نمی‌ره. ‫می‌ره دره شتله.
‫وقتی برگشت بهت زنگ می‌زنه.
‫به لباس‌ها هم رسیدگی کن.
‫همین.
‫گوشی رو دوباره می‌دم به سباستین.
‫میشل؟ ببخشید که این‌طوری شد.
‫پس تو بکن دیگه.
‫وقتی برگشتم بهت زنگ می‌زنم. ‫و ممنون.
‫ببخشید. خداحافظ. می‌بوسمت.
‫بخوابیم؟
‫آره بخوابیم.
‫با یه گل کوچیک توی بینی.
‫شبیه‌اش شده.
‫بگو!
‫بگو که توی بینیت گل داری.
‫هم بینی و هم گوشه پس.
‫همزمان.
‫بدن شده.
‫اون چیه سمت راست؟
‫اون بالا.
‫سینه مجللت.
‫سینه من که نیست.
‫شبیه سینه یکی دیگه‌ست.
‫و ازش شیر بیرون می‌زنه!
‫یه سینه ناشناخته‌ست.
‫اون چیه؟
‫جنگل کوچولوت.
‫مسخره.
‫می‌نویسه؟
‫مال من نمی‌نویسه.
‫با سفید روی سفید می‌نویسه.
‫- نقاشی می‌کنی؟ ‫- صبر کن، صبر کن.
‫صبر کن، یکم رنگش کن.
‫بیا.
‫حالا بهتر شد.
‫بیا.
‫بهتر شد.
‫دیگه چیزی نداریم که باهاش بنویسیم.
‫چیزی نمونده.
‫نباید از هم‌دیگه...
‫تقلید کنیم.
‫ببین!
‫شناختیش؟ بیا ببین.
‫صبر کن، هنوز تموم نشدم.
‫باید خط‌هاش رو رد کنی...
‫وگرنه چیزی نشون نمی‌ده.
‫نه، نمی‌بینم.
‫ولی خوب شبیه شده.
‫قیچی داری؟
‫سینه رو قیچی می‌کنم.
‫بیا نگهش داریم.
‫سنجاق نداریم. کشیدنیه.
‫صبر که نوکش رو ببری.
‫بریده شد. آره، نوکش...
‫نه، بالاتر.
‫منظورمون یک نوک نیست.
‫بیا.
‫نه، تموم نشدم!
‫تموم شد.
‫صبر کن، تموم نشدم.
‫پس انجامش بده.
‫اون پایین چیکار می‌کنی؟
‫هیچی.
‫ولش کن.
‫نمی‌تونم ولش کنم. ‫باید بدونم چیکار می‌کنی.
‫حسش نمی‌کنی؟
‫وای بر من.
‫خیلی‌خب، کارم تموم شد.
‫من تازه شروع کردم.
‫هر کس کار خودش.
‫هر کس کار و زمان خودش.
‫ژان راسین، آندرو ماکرل، ‫شراب سفید و آبی و قرمز.
‫بهم یه لیوان شراب قرمز بده پیشخدمت، ‫و یه لیوان آندروماک.
‫داستانش رو می‌دونی؟
‫- من هم نمی‌دونم. ‫- می‌خوای بگم؟
‫سعی می‌کنم.
‫بهم گفتن...
‫که آقای ژان راسین...
‫با کلاه‌گیس فرش...
‫آندروماک رو نوشته و لویی چهاردهم...
‫نقش پیروس رو داشته.
‫و این‌که...
‫اسمش چی بود...
‫یه چیزی مثل لا دو گسکلین.
‫لا دو گسکلین هم اونجا بود.
‫لا دو گسکلین بود.
‫بازیگر بزرگ دو گسکلین.
‫و بایارد نقش اورست رو بازی کرده...
‫و شارلمان...
‫پیلاد بوده.
‫اصلا این نیست.
‫اصلا!
‫چون هرمیون...
‫بازیچه نبود!
‫- بازیچه؟ ‫- این‌طور که...
‫ورسینگترو پیروس بود.
‫آندروماک...
‫هرمیون بود، ‫و هرمیون باخ بود.
‫پس اگه به باخ می‌گفتن ‫عشق‌بازی کنه چیکار می‌کرد؟
‫چیکار می‌تونست بکنه؟ ‫اگه بهش می‌گفتن...
‫بیا باخ!
‫برگرد!
‫می‌فهمی؟
‫- که عشق‌بازی کنه؟ ‫- خب چیکار می‌کنه؟
‫می‌گه نمی‌تونه.
‫دارید می‌گید دائما برگردم.
‫وقتی که داستان...
‫«برگرد» رو بهم گفتن...
‫اول اصلا نفهمیدمش!
‫- اصلا نفهمیدمش. ‫- من هم نفهمیدم.
‫آره! در مورد عشق بازی نبود.
‫می‌خواست باهام دعوا کنه.
‫واسه همین گفت «بیا باخ!»
‫«چطور هر دوش رو انجام بدم؟»
‫نمی‌تونست. باخ همیشه بازنده بود.
‫همیشه می‌باخت. می‌گفتن برنده می‌شه.
‫- از داستانم خوشت اومد؟ ‫- آره، خیلی خوشم اومد.
‫باید خیلی نزدیک نگهم داری.
‫سباستین می‌خواد برگردم.
‫من رو برگردونه و بکشه.
‫می‌گن...
‫کشتن آسونه.
‫اشتباهه.
‫کشتن بچگیم، کشتن عشقم.
‫توی آبم.
‫من توی آبم راحتم.
‫ما مثل ماهی هستیم.
‫از کنار هم رد می‌شیم.
‫به هم برخورد می‌کنیم.
‫به خواب می‌ریم.
‫و صبح خیلی زود...
‫یا بعد از ظهر...
‫هم رو لمس می‌کنیم.
‫زانو، ساق، پاشنه، انگشتان پا.
‫همون‌جاییم.
‫بیا.
‫بیا نزدیک‌تر.
‫احساس سرما می‌کنم
‫مراقب باش.
‫ دارم می‌‌زنم.
‫سرچکش محکمه؟
‫کلاهم داره می‌افته.
‫بس کن! می‌تونم ببینمت!
‫صبر کن، من...
‫من کندم.
‫من ضعیفم.
‫چه زشت.
‫خیلی زشته!
‫رد شدیم!
‫تونستم!
‫در باز شد!
‫مال من باز نشد. و تو همه چیز رو شکستی.
‫بیا جنده!
‫جای قشنگ نیست.
‫خیلی زشته.
‫شاید...
‫یه نقطه کوچیک توی چین مونده.
‫بذار پاره‌ات کنم.
‫برو!
‫چی؟
‫باید بیدار شیم.
‫باید ادامه بدیم. ‫کار داریم.
‫بیا!
‫کی شروع کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫اون رو بگیر. بریم!
‫بزن بریم ای‌ جنده.
‫عکس‌های اونجا.
‫همه رو می‌بریم.
‫این رو بگیر. تلویزیون.
‫تلویزیون رو بشکن.
‫اینطوری نه!
‫چطوری انجامش می‌دی؟
‫جواب نمی‌ده.
‫خطرناکه. محکمه، آهنه.
‫می‌اندازیمش.
‫بیا.
‫لباس‌هات رو در بیار.
‫کدوم سمتی بذاریمش؟
‫مراقب انگشت‌هات باش.
‫نمی‌دونم. فکر نکردم.
‫وسط، پیش بقیه؟
‫نه، دوباره نه.
‫کی اونجاست؟
‫کلیر شنل قرمزی...
‫با پنیر و مربای خوبش.
‫بیا داخل عزیزم.
‫- صبح‌بخیر بابابزرگ. ‫- منتظرت بودم.
‫یکی اومده ببینت.
‫سلام پسرم.
‫ترجیح می‌دم...
‫جای گرویتا این رو بخورم.
‫جدی؟
‫خیلی خسته‌ام.
‫می‌گم...
‫می‌شه همه‌چیز رو مثل این بنفش کنیم؟
‫و اون سمتش هم روشن یا سبز.
‫می‌تونیم همه‌چیز رو روشن کنیم با نور مشکی.
‫نه... خب آره، واسه این اتاق.
‫می‌تونیم کل اتاق رو روشن کنیم...
‫و بقیه اتاق‌ها هم...
‫رنگ کنیم...
‫بقیه اتاق‌ها رو...
‫رنگ‌های جیغ بکنیم ولی...
‫روشن نه.
‫رنگ گوز.
‫پس بعدش...
‫خوب نیست؟
‫جز پنیر و ماست چیزی نیست؟
‫نه، همینه.
‫چهار بار خوردم.
‫فقط همین رو خریدم چون دوستش داری.
‫خوبه.
‫ممنون.
‫خیلی سرسختم.
‫من هم، خیلی سرسختم.
‫می‌تونیم آقا و خانم سرسخت بشیم.
‫شاید بتونیم...
‫یکم بخوابیم.
‫یه چرت کوتاه قبل غذا خوردن.
‫قبل گرویتا خوردن.
‫اینجا جامون خوبه نه؟
‫ناراحتی؟
‫گریه می‌کنی؟
‫خسته‌ام.
‫خیلی بازی کردیم. نمی‌خوام.
‫نمی‌خوام ببینمت.
‫برو.
‫نمی‌خوام ببینمت.
‫سباستینم. آره برگشتم.
‫همه‌چیز مرتبه؟ تمرین کردین؟
‫می‌گم می‌شه امشب تمرین کنیم؟
‫حتی دو سه تاشون هم باشن خوبه. ‫مهم نیست.
‫باشه. ساعت 9.
‫می‌بینمت پس.
‫بهت می‌گم.
‫چون داره می‌میره باید تو هم بمیری؟
‫می‌میره؟ خدای من.
‫چی؟
‫خبر نداشتی؟
‫حین برگشت دیدیمش...
‫داشت آشفته به سمت معبد می‌دوید.
‫پیروس رو دید که افرادش می‌بردنش.
‫باید خیلی سریع انتقام خونش گرفته بشه.
‫دیوانگیش با این صحنه برانگیخته شد.
‫ما از ارتفاع دروازه می‌دیدمش...
‫با خنجر در دست، که روی پیروس خم شده بود.
‫به آسمان نگاه کرد...
‫به خودش خنجر زد و افتاد.
‫پناه بر خدایان!
تیره‌روزی‌ام تنها امیدم را نیز درنوردید
...آری
ای خدایان، شما را سپاس می‌گویم که دمی از کارتان آسوده نمی‌شوید
.و مدام، با پشتکار تمام، در پی مجازات من هستید
.و اکنون مرا به اوج رنج‌هایم رساندید
کینه‌تان از سامان دادن بیچارگی من لذت می‌برد
گویا که من زاده شده‌ام تا تنها ،آماج خشمتان باشم
!تا تندیسی باشم از تیره‌روزی
من رضایت تن به مرگ می‌دهم .و این‌گونه سرنوشتم به انجام می‌رسد
‫این معشوقان کجان؟
تا لذتم را مفتخر کنند؟
باید که خود را در خون آن‌ها .و در خون خویش غرقه سازم
.می‌خواهم پیکرهای بی‌جانشان را ببینم
.این سه قلبی که هرگز نتوانستند باهم سازگار شوند
اما چه شب تیره‌ای مرا در بر گرفته است؟
این شب از کجا آمد؟
چگونه آمد که من این‌چنین می‌لرزم؟ این چه وحشتی‌ست که بر جانم چنگ می‌زند؟
!خدایان
...به‌سختی می‌بینم
چه جوی‌های خونی !گرداگرد من جاری است
‫چه؟
‫پیروس...
من دوباره با تو روبه‌رو شدم؟
آیا باید همه‌جا چشمانم به رقیبی بیفتد که از او متنفرم؟
چگونه خود را نجات دادی؟
‫این...
.زخمی که من برایت کنار گذاشته بودم
اما چه می‌بینم؟
در برابر چشمان من هرمیون .او را به آغوش می‌کشد
او خود را سپر پیروس کرده .تا زخمی به جانش نرسد
!چه نگاه‌های هولناکی بر ن می‌اندازد
چه شیاطین و مارهایی را .در پی خود می‌کشاند
‫دختران جهنمی...
آیا دستانتان آماده است؟
‫آن مارها بین موهایت چه می‌کنند؟
‫معنی این‌ها چیست؟
می‌خواهید مرا با خود به شب جاودانی ببرید؟
بیاید که اورست خودش را ،تسلیم خشم شما می‌کند
اما نه، عقب بکشید، بگذارید ،هرمیون این کار را بکند
،او بهتر از شما عذاب دادن مرا بلد است
و من قلبم را برای تکه‌تکه شدن .به او پیشکش می‌کنم
او حواس‌ش را از دست داده ...دوستان، وقت تنگ است، باید از این مجال کوتاه
...که جنونش برایمان باقی گذاشته بهره جوییم
و نجاتش دهیم. اگر این‌جا دوباره به‌هوش بیاید و جنونش سرباز کند
.تلاش‌هایمان همه بر باد خواهد رفت
‫می‌دانی... برای این لحظه آخر...
‫دوست دارم با یه نفر آن‌ جا صحبت کنم...
‫چون با خودم حرف می‌زنم، ‫با خودم کار می‌کنم.
‫اونجا آدم خواهد بود.
‫یه نفر رو بذار اونجا.
‫من می‌رم اونجا.
‫نقش نگهبان رو بازی می‌کنم.
‫خوبی؟ می‌تونی ادامه بدی...
‫و تمرین کنی، کار کنی.
‫یکم بالا بیار، بیا.
‫باید که...
‫- ساعت چنده؟ ‫- نه و نیم.
‫بیا یکم متوقف شیم.
‫خوبی؟
‫انقدر زود اومدی؟
‫می‌شه یکی دو ساعت استراحت کنیم؟
‫خیلی خسته‌ایم. کل شب کار کردیم.
‫بعدا برمی‌گردین سراغش؟
‫اول قهوه؟
‫پنج‌شنبه، سی‌ویکم.
.پندش را بپذیرید و به دیدار پیروس بروید
‫هرمیون و یونانیان را شکست دهید.
‫او دنبالت است...
پس کجاست این شاهزاده؟ مگر نگفتی که او اینجا بوده؟
.چنین می‌پنداشتم
تو هنوز در چشمان من قدرتی می‌بینی؟
او چه گفت فونیکس؟
.افسوس همه مرا ترک می‌کنند
...برویم سرورم
.در پی گام‌های هرمیون برویم
مرا محکوم کرده‌اید بی‌آن‌که امید بخششی برایم باقی گذارید؟
‫دوباره بگو چه گفتند.
‫کار شماست که اینجا قربانی‌ای پیدا کنید...
‫اگر سکاها را مثل شما بی‌رحم ‫می‌شناختم مرا می‌بخشیدند.
‫صحبت در مورد مرگ بسه.
‫خودت هم می‌دونی.
‫آندروماک در مقابل ‫کسی جز تو زانو نمی‌زند...
‫نه.
شما از من تنفر دارید
و در کنه وجودتان می‌ترسیدید که .خود را زیر دین شور عاشقانه من ببرید
...و اگر این پسر را که
اکنون تمام دل‌مشغولی ما شده ،نجات دهم
بی‌شک دیگر شما چنین دل‌بسته‌ی .او نخواهید بود
نفرت و تحقیر همه در وجودتان علیه من گرد آمده است
.شما بیشتر از تمامی یونانیان از من متنفرید
با خطری آسوده از این خشم .باشکوه من لذت ببرید
‫بیا فینیکس.
برویم به دیدار همسر در خاک‌خفته‌ام
دیگر می‌خواهی چه به او بگویم؟
...او بانی تمام تیره‌روزی‌های من
گمان می‌کنی که او هیچ از این رنج‌ها خبر ندارد؟
ای بزرگ‌زاده بنگرید این خواری را وکه به من روا می‌دارید
‫که اورست را خشنود کنم، ‫اما همچنان گلایه می‌کند...
‫و لیاقت چیزی ندارد. ‫برو.
‫جای دیگری به پایداریت ببال.
‫و انتقام را به من بسپر.
‫خیلی مهربان بوده‌ام و در یک روز ‫زیاد دست رد به سینه‌ام خورده.
‫به معبد می‌روم، جایی که مراسم عروسیم هست...
‫جایی که جرئت نداری بروی ‫که لیاقتم را داشته باشی.
‫اونجا به دشمنم می‌رسم...
‫فکر می‌کردم پر از نفرت باشی.
‫حداقل نگاهت رو به سمت من برگردان.
‫ببینیم چشمانت به شدت قضاوت می‌کنند...
‫و این‌که آیا با من دشمنند یا نه.
‫چرا مجبورم میکنی این‌چنین به تو خیانت کنم؟
‫بخاطر پسرت بگذار نفرت تمام بشه...
‫حالا این منم که در صدد نجات اوست.
‫باید برای نجاتش ناله کنم و التماس کنم؟
‫درحال ازدواج ویرانی هستی، ‫در نظر بگیر...
‫حتی با این وجود من فقط ‫به انتقام اهمیت می‌دم.
‫نفرتی که روزی با آن ‫روبرو می‌شوم را می‌شناسم.
‫هرمیون را می‌فرستم برود...
‫و جای تاجم، روی پیشانی او...
‫شرم ابدی می‌گذارم.
‫در این سخنرانی عاری از تصنع...
‫بالاخره در حق خودت عادل بودی.
‫گلدسته‌اش را روی سرت می‌گذارم.
‫این نشانه تحقیر نیست بانوی من.
‫می‌گویم...
‫باید حکومت کنی یا بمیری.
‫قلبم بعد از یک سال ناسپاسی...
‫دچار چنین ابهامی نخواهد شد.
‫روزهای زیادی از ترس و تهدید و تنفر...
‫اگر تو را از دست بدهم می‌میرم...
‫اگر مجبور شوم صبر کنم می‌میرم.
‫بهش فکر کن، من برمی‌گردم.
‫تا تو را به معبد ببرم، ‫جایی که پسرت منتظرم هست.
‫و تو مرا خشمگین یا مطیع خواهی دید.
‫که یا بر سرت تاج می‌گذارم یا ‫ او را مقابل دیدگانت می‌کشم.
‫گفتم که با وجود یونان...
‫تو مسئول سرنوشت خودت خواهی بود.
‫تاثیر سخنانت را ببین!
‫حال فقط می‌توانم پسرم را محکوم کنم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫کار خاصی نمی‌کنم.
‫من رو می‌بری خونه؟
‫بیا بریم.
‫از سیگار کشیدنت خوشم نمیاد.
‫چرا؟
‫مثل مردها سیگار می‌‌کشی.
‫فرقش چیه؟
‫بخاطر موهاته...
‫فرقش.
‫مثل یه میمون کوچولو شدی.
‫باید از جلوی آینه رد بشی.
‫ببینی چه خبره.
‫چرا؟
‫دکمه‌ها رو اشتباه بستم.
‫هیچی. به نظرم واست خوبه.
‫خب...
‫حوصله‌ام سرنرفته، ولی مامانم منتظره.
‫خداحافظ.
‫ببخشید.
‫فردا می‌بینمت.
‫هیچ‌وقت هم‌دیگه رو ول نمی‌کنیم.
‫همیشه پیشم می‌مونی.
‫خطر از بیرون میاد.
‫ما این‌طوری می‌مونیم.
‫پیش هم دیگه.
‫خیلی محکم.
‫هیچ‌وقت بیرون نمی‌ریم.
‫وسیله انبار می‌کنیم.
‫شیر.
‫شیر دوست داری.
‫کوکاکولا.
‫اگه خواستی ویسکی. ‫و خودمون رو حبس می‌کنیم.
‫می‌خوام از مابین پوستت نفس بکشم.
‫مابین پوستت نفس بکشم.
‫پیشم بمون.
‫به جای دیگه‌ای نگاه نکن.
‫برنگرد.
‫چرا بهم پشت می‌کنی؟
‫تو اونجا نیستی. ‫خیلی دوری.
‫هیچ‌کس...
‫هیچ‌کس مثل من دوستت نخواهد داشت.
‫برام مهم نیست که برات مهم نیست.
‫جای دیگه‌ای چیزی پیدا نمی‌کنی.
‫همیشه دنبالم می‌گردی.
‫پس پیشم بمون.
‫برگرد. بغلم کن.
‫بیرون رو نبین.
‫بعد...
‫چراغ‌ها خاموش می‌شن.
‫تنها می‌شیم.
‫نترس.
‫لطفا نترس.
‫من تنهایی خیلی دور شدم.
‫بیا بعدا بریم اونجا.
‫ازت مواظبت می‌کنم.
‫[پنج‌شنبه، اول]
‫آره...
،آری، حال که یاری چنین وفادار را بازیافته‌ام
گویا تقدیرم چهره دگرگون کرده
بر خشمش افسار زده
.و ما دو تن را این‌جا پیش هم آورده
چه‌کسی فکرش را می‌کرد که نیازهای من به درگاه خدایان
پیش از هرچیز پیلاد را بر چشمانم آشکار کند ...آن‌هم در این ساحل شوم
که امواج مرگ بر صخره‌های‌ش می‌زند؟ ...چه‌کسی فکرش را می‌کرد شش ماه از پس
گم شدنت، سرنوشت تو را دربار پیروس به من بازگرداند؟
کاش که این‌گونه هرمیون از این‌جا برود ...کاش‌که آن‌ها مسحور یکدیگر
.راه اسپارت را در پیش گیرند
.تمامی دروازه‌های ما بر آن‌ها گشوده است
شاید که این‌چنین از بند این .گرفتاری رهایم کند
‫یکبار دیگر من قلبم را بر تو خواهم گشود. ‫آندروماک وارد می‌شود.
به‌دنبال من می‌گردید بانو؟
چگونه است که من شایسته‌ی چنین امیدواری دلپذیری شده‌ام؟
از این‌جا می‌گذشتم تا به دیدار پسرم بروم
،آن‌چه حضورش را در اینجا برایم تحمل ناپذیر کرده
.عشق سرشار از ناسپاسی میان من و اوست
اکنون که ببینید تیره‌روزی او با دل‌آزردگی من برابری می‌کند
نشان رسوایی بر پیشانی من !و تاج پیروزی بر پیشانی اوست
...او خواهد گفت این همان هرمیون مغرور است که
همانی که قلب مرا ترک کرد و حال قلب خودش متروک‌ترین مکان
در قصر پیروس است، ناسپاسی که بهای قلب‌ش را بالا می‌برد
!و اکنون خریداران به تحقیر در او می‌نگرند
‫خدایان!
من شما را از چنین لذت مرگ‌باری .محروم خواهم کرد
.پیروس تنها به دستان اورست کشته خواهد شد
،دشمنانتان به‌دست من قربانی خواهند شد
.با این تلاش‌ها می‌توانید مرا شایسته‌ی خود بدانید
.بروید
.و سکان تقدیرتان را به من بسپارید
.کشتی‌های جنگی‌تان را برای فرارمان آماده کنید
شما خود را از بین می‌برید، بانوی من ...شما باید بیندیشید
چه خود را از ببرم چه نبرم، .تنها در اندیشه انتقام هستم
اگر او شاهکارهایش را هرگز به‌یاد نمی‌آورد آیا من باید آن‌ها را فراموش کنم؟
از یاد ببرم که خاک‌سپاری هکتور را قدغن کردند؟
تن خون‌آلوده‌اش را به اسب بستند و گرد دیوارهای تروا به زمین کشاندند؟
فراموش کنم پدر سال‌خوردش را آن‌هنگام که پیش پای من بر زمین افتاد
و محرابی را که در آغوش گرفته بود به خون جاری‌شده‌اش رنگین کرد؟
...بیندیش
بیندیش سفیز
به این شب ظالم که گویی .برای تمامی مردم شبی پایان‌ناپذیر بود
!به‌سختی می‌بینم... خدایان
!چه جوی‌های خونی گرداگرد من جاری است
چه؟
پیروس، من دوباره با تو رو‌به‌رو شدم؟
‫حالا که تمرین خیلی نزدیک ‫ به شب افتتاحیه شده...
‫- آماده نیستیم. ‫- همه‌چیز آماده نیست.
‫آره نیست، ولی نه دقیقا.
‫اون موضوع پایانش...
‫معمولیه.
‫بخاطر...
‫اختلافه، مثلا بین کلمات...
‫و بازیگری فیزیکی.
‫کلمات هنوز استاندارد بالایی دارن...
‫زبان نمی‌ذاره که از قوانینی پیروی نکنی...
‫در حالی که بدن کاملا ویران می‌شه...
‫خم می‌شن.
‫فکر می‌کنه داخل بدنی ویران شده...
‫و به حرف زدن ادامه می‌ده.
‫حتی اگر از طریق پیلاد باشه، ‫که می‌گه...
‫«دیگه احساسی ندارد.» ‫درحالی که اورست شدیدا روانی شده...
‫همه‌جا بالا میاره...
‫فقط در مورد احساس حرف می‌زنه.
‫فاصله خالی بین زبان و بازیگری بدنه.
‫ولی هنوز به اونجا نرسیدیم.
‫یه ماه زمان لازم داریم.
‫صحنه چطور؟ این صندلی راحتی...
‫یه جورهایی نماد مکالمه‌ست.
‫و این نماد بزرگیه...
‫که وسط این چیز مدرنه.
‫چیزی که...
‫دیگه...
‫- یک ادبیش. ‫- و همین‌طوری می‌مونه؟
‫دوباره سازمان‌دهیش می‌کنیم.
‫این گونگ‌ها هم هستن...
‫چه پرحرفی.
‫همینه دیگه.
‫آره، باید انجامش بدیم.
‫می‌شه بس کنی و...
‫خب، باید انجامش بدیم، پس...
‫یه ماه یگه لازم دارم.
‫- جدی؟ ‫- آره، واقعا یه ماه زمان لازم داره.
‫واسه چه مدت برنامه ریختی؟
‫سه هفته بهمون وقت دادن. ‫سه هفته شده.
‫خب... بذار...
‫- می‌ری خونه؟ ‫- آره.
‫دوستان، زمان تنگ است، ‫از وقتی که به ما می‌ده استفاده کنید.
‫نجاتش دهید.
‫تلاش‌هایمان بی‌فایده خواهد بود...
‫اگر کابوس‌هایش دوباره بیایند.
‫سباستین؟ فرانسوام.
‫کلیر رفته. گفت بهت بگم.
‫- کجا رفته؟ ‫- نگفت.
‫حالش چطور بود؟ ‫خوب بود؟
‫آره.
‫گفت نگران نباشم.
‫تو هم نگران نباشی.
‫بعدا نامه می‌نویسه.
‫الان نه. باید استراحت کنه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫بعدا می‌بینمت.
‫باهاش حرف زدی؟
‫بهش نگفتی؟
‫نه.
‫در مورد وزول؟
‫نگران نباش، چیزی نگفتم.
‫چی گفت؟
‫می‌خواستی چی بگه؟
‫آره، هیچی. درسته.
‫نظرت عوض نمی‌شه؟
‫نه نمی‌شه.
‫حس می‌کنم با شروع جدیدی بیدار می‌شم.
‫درک می‌کنی؟
‫به نظرت من روانیم؟
‫اصلا.
‫همراهم تا قطارم میای؟
‫- البته. بریم؟ ‫- آره، بریم.
‫بازسازی این فیلم به وسیله...
‫هشت حلقه فیلم ناقص کپی مرغوب پوزتیو...
...چهارده حلقه فیلم ناقص کپی مرغوب نگاتیو
‫و راش‌های ناقص شانزده میلی‌متری صورت گرفت.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.