..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫ولی فوشه و برنیه رو در جریان میذارم.
‫صبح شده من میرم خونه یه چرتی بزنم، ‫خسته ام.
‫حول و حوش عصر برمیگردم
‫باشه تماس میگیرم، نگران نباش.
‫خواهش میکنم کمکم کنین، کاملا مسته.
‫دیگه نمیتونم تحمل کنم.
‫- مدارک همراهتون هست؟ ‫- بله.
‫خب... ایناهاش مدار کم.
‫تمامش اینجاست، اینجاست.
‫- تو گفتی من مستم؟ ‫- تو حالیت نیست چی داری میگی.
‫منظورت چیه؟
‫من ‫مست ‫نیستم فقط به گیلاس خوردم
‫قد یه قاضی، هوشیارم
‫مجبورم با خودم ببرمش ‫― ‫البته.
‫ببرینش ،زندان بحالش مفیده. ‫- زندان؟ منو؟
‫- آره! تو رو! - منو؟
‫بده مدارک...
‫اوه! اوه! سرم!
‫چیز مهمی نیست فقط به خراشه ‫- اون واقعا احمقه.
‫من ‫شما رو ..
‫سوار یه تاکسی میکنم.
‫و ایشون با ماشین پلیس برای ‫آزمایش پزشکی میاد.
‫شما برای شهادت احضار میشین.
‫حتما به قاضی میگم شما زندگی منو ‫نجات دادی.
‫من همچین تقاضای بزرگی نکردم
‫اصلا شما میدونی
‫من کی هستم، آقای پلیس؟
‫اسم من ‫فایاکه.
‫هنری دو فایاک
‫پسر وکیل ،سرشناس فیلیپ دو فایاک
‫شما از نفوذ پدر من خبر نداری...
‫آقای پلیس کوچولو؟
‫دکتره که وجود الکل در خونت رو بررسی ‫میکنه کسی کاریش نمیتونه بکنه
‫خیلی خنده داره!
‫بالا !
‫نه! ‫نه من میخوام روایت تو رو از قضیهی دو فایاک بشنوم.
‫فایاک؟
‫آره، هنری دو فایاک.
‫دو ‫ماه پیش بجرم رانندگی در حالت مستی بازداشتش کردی
‫آره درسته! آره!
‫داشت در میدون مثل یه دیوانه رانندگی میکرد ‫و دختری باهاش بود که تا حد مرگ ترسیده بود.
‫خودش اظهار کرده یه کم تند میرفته...
‫اما تو ماشینش رو بسمت پیاده رو هل دادی و ممکن بود به کشتنش بدی.
‫بهش فحش دادی...
‫و وقتی بهمچین رفتار پرخاشگرانه ای ‫ای...
‫جلوی یه خانم اعتراض کرده...
‫بارها کتکش زدی
‫گروهبانی که در اداره از من تحویلش گرفت.
‫میتونه شهادت بده که بزور سرپا بود، ‫کاملا مست .بود
‫اون فقط گفته فایاک بسختی راه میرفته...
‫و سرش زخمی بوده.
‫در اینصورت گزارش پزشک کفایت میکنه.
‫وکیل فیلیپ دو فایاک بعد از یکساعت ‫پسرش رو آزاد کرده.
‫و در گزارش یک پزشک برجسته...
‫نشونی از مستی دیده نشده.
‫از طرف دیگه زخمها و کبودیهایی ‫ذکر شده که...
‫در اثر ضربههای واردشده ی تو ‫ایجاد شدن
‫از فرط مستی گند بالا آورده بود.
‫سرش رو کوبوند به در ماشین...
‫همون باعث زخمهاش شده بود.
‫دلم میخواد حرفت رو باور کنم....
‫ولی...
‫متاسفانه نمیتونیم ثابتش کنیم. ‫- ‫هی ‫-
‫تند ‫نرو!
‫اون دختره، تلما یا هر اسمی...
‫شاهد همه چی بود.
‫حتی گفت با نگهداشتن ماشین جونش رو ‫نجات دادم برای شهادت دادن بهش تلفن کن.
‫اونم با قید سو سوگند، شهادت داده.
‫واقعا؟
‫چی ‫گفته؟
‫روایت فایاک رو تائید کرده.
‫که کل بعد از ظهر رو با پسره گذرونده و ‫ندیده که اون مشروب بخوره.
‫و وقتی دیده که تو پسره رو ‫فرار کرده. ‫کتک میزنی
‫چون ترسیده که خودشم کتک بخوره.
‫غیره و غیره...
‫دختره بوده که پدره رو خبر .میکنه
‫اینطوری شده که تونسته پسرش رو بسرعت ‫آزاد کنه.
‫دختره نامزد .هنریه
‫خبر داشتی؟
‫رفتارش به یه نامزد نمیخورد.
‫تو که زنها رو میشناسی.
‫و قضیهی سابقهی من چیه که گفتی؟
‫فایاک پدر از سابقه ات بر ضد خودت...
‫در یه گزارش رسمی استفاده کرده که میشه گفت بسیار ماهرانه بوده.
‫تیراندازی به یک نوجوان چهارده ساله ‫در خیابان
‫- مردم رو به رگبار بسته بود! ‫باشه، بهرحال...
‫فقط چهارده سالش بوده.
‫همینطور پرونده ی روپل و ماجرای ضربه چاقو
‫باشه، متوجه شدم.
‫دو فایاک میتونه به شکایت ثبت کنه، بهت اطمینان میدم من بلدم از خودم دفاع کنم.
‫مارسو، بهتره از اینکار پرهیز کنیم.
‫نوع روایت این قماش آدمها از حقایق ‫کلی براشون تبلیغ میشه.
‫مطبوعات عاشق بی اعتبار کردن ما هستن.
‫دوست دارن با کوچکترین خشونت پلیس ‫از کاه کوه بسازن.
‫اگه درست فهمیده باشم، حتی حق دفاع از خودم رو هم ندارم، هان؟
‫تا وقتی آبها از آسیاب بیافته از ‫بخش جنایی...
‫به یه کلانتری محلی منتقل میشی
‫البته با حفظ همون حقوق قبلی
‫یا میتونی مرخصی استعلاجی بگیری
‫آرنولد، یه چیزی رو بهم بگو...
‫با توجه به اینکه روایت پسر دو فایاک مخالف ‫صحبت منه...
‫میخوام بدونم تو واقعا حرف کی رو ‫باور میکنی؟
‫این سئوال اینقدر ناراحت کننده س؟
‫بدترین چیز در گزارشی که پدره ‫تنظیم کرده اینه که...
‫یه موضوع وحشتناک رو درش گنجونده.
‫اونقدر وحشتناک که عمیقا نگرانم میکنه
‫پس بهتره بدترین رو برام تعریف کنی!
‫از حادثه ای حرف میزنه
‫که تو همسر و دخترت رو درش از دست دادی.
‫اون ادعا میکنه که تو به تند روندن، حساسیت ‫افراطی پیدا کردی
‫نکته ای که باعث حساسیت تو بر ‫ضد ‫پسرش شده.
‫مدعی شده با توجه به حرفه ...تو
‫از نظر حقوقی این مشکل جز عوامل ‫تشدید کننده بحساب میاد.
‫و درخواست آزمایشات پزشکی
‫جهت حصول اطمینان از وضعیت ‫روانی تو داده.
‫میبینی که چاره ای نبود
‫جز اینکه باهاش سازش کنیم
‫دو فایاک در دادخواستش...
‫سئوالی رو .گنجونده
‫که... ‫مبنی بر اینکه آیا پلیسی که
‫کنترل استفاده از اسلحه و مشتهای ‫خودش رو ....داره
‫هنوز در جایگاه دفاع از جامعه ی ما قرار داره؟
‫آقای پلیس؟ یکی کبوترهام رو ازم دزدیده.
‫کبوترهای خوشگلم رو قربان
‫کبوترهای چیندارم رو.
‫- دزدیده شدن قربان ‫- از کجا؟
‫از قفسی که توی حیاط آویزون کرده بودم.
‫مطمئنم از همون جا دزدیده شدن.
‫شاید کبوتر نامه بر بودن. - نه، قربان!
‫کبوتر خونگی ،بودن لطفا پیداشون کنین
‫ما وقت نداریم دنبال کبوترها بیافتیم
‫- ولی شما پلیس هستین. آره ولی کلی کار داریم.
‫حالا برگرد خونه.
‫هی، پسر!
‫بیا اینجا
‫پس یکی کبوترهات رو دزدیده؟
‫بله، قربان.
‫چند تا بودن؟ ‫- چهار تا.
‫برام تعریف کن.
‫چه شکلی بودن؟
‫- یه جفت با دو تا تک. - چه رنگی بودن؟
‫سیاه با کلههای سفید
‫پرهای دور سرشون چین داره.
‫کبوترهای چیندار هستن
‫نژاد خیلی کمیابی هستن قربان
‫خب..
‫اینجان! اینها کبوترهای منن.
‫مطمئنی؟
‫بله، قربان.
‫بگیر.
‫بخون و امضاش کن
‫تو موتورگازی میدزدیدی و حالا تغییرش دادی به کبوتر دزدی
‫حالا یه وکیل واسه خودت انتخاب کن که بگه داری خودت رو اصلاح میکنی.
‫شعبهی پنجاه و چهار بفرمایید.
‫- آقای مارسو لئونتی اونجا کار میکنه؟ ‫- خودم هستم.
‫سلام رفیق قدیمی فرانک هستم ‫شناختی؟
‫فرانک معروف؟ باعث افتخاره
‫چطوری؟
‫راستش...
‫شنیدم شش ماهیه زندگی آرومی رو ‫در پیش گرفتی.
‫درسته زندگی شاعرانه ای رو میگذرونم.
‫خیال دارم یه کم تحرک بهش بدم.
‫یه گروه ویژه تشکیل دادیم
‫منم رئیسشم.
‫- خوشحالم میشنوم ‫- متشکرم.
‫میدونم لااقل تو یک نفر، جدی ‫اینو میگی
‫گوش کن
‫ما داریم تحقیقاتی برای کمک...
‫به گروه ضربت و پلیس اخلاقی ‫انجام میدیم.
‫منحرفهایی که در سینماها مزاحمت ‫ایجاد میکنن
‫چرا داری اینها رو بمن میگی؟
‫من تا اطلاع ثانوی قراره که اینجا باشم.
‫گروه من با تمام پاسگاههای محلی ‫همکاری میکنه.
‫در محله ی شما شش تا سینما ‫شناسایی شده...
‫که پاتوق گروهی موسوم به فرشتههای "کوچولو هستن ‫"
‫ما یکی رو با ماشین میفرستیم اونجا...
‫و شما مجرم رو میفرستی اینجا.
‫مارسو، میدونم کار کثیفیه ولی...
‫اوه که میدونی یکی کثیفتر از یکی دیگه.
‫اغلب بعد از ظهرها پیش میاد.
‫اینهفته دستیارت با دستور العملها میرسه ‫خدمتت
‫باشه هر کاری از دستم بربیاد ‫انجام میدم.
‫خدانگهدار.
‫عجب کار کثافتی!
‫شما پول میگیرین تا این مزخرفات رو بگین
‫حرومزاده ها!
‫یالا! ‫من میخوام رئیس رو ببینم!
‫اونها حتى کراواتم رو گرفتن!
‫اگه بند کفش ،داشتم اونم باز میکردین ‫و میبردین.
‫- یکی نیست این رو خفه کنه؟ ببین کی داره حرف میزنه
‫بگو! تو که میدونی من هیچکاری نکردم.
‫این حقیقت داره...
‫من هیچکاری نکردم.
‫فقط ‫داشتم فیلم تماشا میکردم ‫باقیش چرنده
‫مهم ‫نیست، مهم ‫نیست.
‫مهم ‫نیست.
‫سالها قدمت داره.
‫тој
‫- مارسو لئونتی؟ ‫- بله.
‫من از طرف...
‫فرانک لامبر میام.
‫رئیس گروه ویژه
‫و این رو..
‫برای شما آوردم.
‫- ،خوشبختم دوشیزه دوما. - منم همینطور، قربان.
‫شما اهل لیون هستی؟ ‫- بله.
‫تا حالا از این نوع کارها کردی؟
‫نه اما کلی بهش فکر کردم.
‫صحیح.
‫این شاهکارها هنری نیستن؟
‫خب؟
‫من از دخترهای خجالتی خوشم میاد.
‫بسیار خب.
‫ولی مگه ‫من...
‫خل شدی؟
‫اگه جیغ بکشی داغونت .میکنم
‫من هیچکاری نکردم.
‫ولم کن !
‫چه خبره؟
‫امروز برای اولین بار شش تا از ‫دیوانه های سکس
‫اسباب آلات داشتن.
‫مجهز بودن
‫هر روز بدتر از دیروز .میشه
‫نمیدونم...
‫- الو؟ ‫خودتی، ژان؟
‫سلام، بابا! تو کجایی؟
‫لیون هستم از خونه زنگ میزنم ‫خیلی وقته خبر ازت ندارم حالت چطوره؟
‫خوبم، خیلی خوب.
‫الان مشغول چکاری هستی؟
‫در حال حاضر در کار ارزیابی هستم
‫خیلی هیجان داره میدونی؟
‫راجع به مسائل جوانان؟
‫بله مسائل جوانان !
‫از مراکز جوانان بازدید میکنم.
‫!خدایا پرنسس خوشگل
‫نگاه کن.
‫لئونتی و دوما سه تای دیگه رو هم آوردن.
‫لئونتی لئونتی ! اینجا فقط صحبت اونه.
‫من بهش اشاره کردم چون همه بدون اینکه بشناسنش در موردش دریوری میگن.
‫هر جا دود باشه آتش هم هست.
‫گزارش هفتگی رو برام بیار.
‫- سلام آقای لامبر. - سلام.
‫سلام، دوشیزه دوما. ‫- سلام.
‫از قرار با مارسو گروه خوبی تشکیل دادین.
‫- کارها خوب پیش میرن؟ ‫- خوبه.
‫شروعش براتون مشکل نیست؟
‫مشکل؟ چطور؟
‫کاری ندارم جز نشستن و منتظر شدن.
‫قصد فضولی ندارم اما چرا اینکارو ‫انتخاب کردی؟
‫فردا میبینمت.
‫خدای من دارین لاس میزنین؟
‫تو دهنت رو ببند. ساکت نمیمونم! ‫- نه! من ‫-
‫دو نفر بر علیه یه زن بیدفاع؟ ‫جای خجالت داره
‫با اون ظاهر سوسولتون شرم نمیکنین؟
‫اگه من پلیس ،بودم مینداختمتون هلفدونی
‫سلام. ‫سلام.
‫سرت خلوته، لئونتی؟
‫آره میرم برگه رو امضا کنم.
‫بگیر، لئونتی.
‫یه چیزی برات دارم.
‫حکم جلب مردی بنام مارتینه
‫روژه مارتین.
‫آخرین آدرس: شهرک گلاسی، منطقهی ‫سیزده.
‫اونجا محدوده ی من نیست.
‫مهم نیست چون دیگه اونجا نیست.
‫خب، کجاست؟ - جابجا شده.
‫همسایه هاش بهت میگن کجا رفته
‫حتما میتونی بیشتر از این برام تعریف کنی ‫- نه.
‫- چکار کرده؟ - هیچی!
‫فقط قاضی برای شهادت احضارش .کرده
‫اسمش رو که داری....
‫همینطور آخرین آدرسش رو باید کار ‫راحتی باشه.
‫پیچیده اش نکن.
‫صبر کن ما ماشین داریم.
‫هزینه هات رو یادداشت کن و ‫تحویلم بده.
‫ولی...
‫من چی؟
‫هی!
‫- من چکار کنم؟ - آره! تو...
‫با هم گروهی خودت ادامه بده.
‫گفت میتونیم باهم اینکارو انجام بدیم
‫- هی! فرانک ‫یه تحقیق جانانه میکنیم.
‫- ‫کی این پرونده رو به شما محول کرده؟ ‫- گرول.
‫آره میخواستم در موردش باهات ‫صحبت کنم.
‫این مارتین همون یارو نیست که برای ‫پروندهی سورامون سالها دنبالش بودیم؟
‫آره آره احتمالش هست.
‫چی اینکار اینقدر مهمه؟ چیز خاصی نیست.
‫هشت روزه نمیشه پیداش کرد، پنج ‫ساله که دنبالشیم.
‫پس چرا باید بریم دنبالش؟
‫توضیح میدم عزیزم
‫یه مسئلهی ،قانونیه پشیمون نشین
‫دیوان قضایی خواسته برای شهادت ‫بفرستیمش...
‫پیش قاضی.
‫اگه درست خاطرم باشه...
‫این همون پرونده س که در دایره ی جنایی ‫دست ‫آلستر بود.
‫اون مرد خوبیه
‫از دادن به مقدار اطلاعات بهت مضایقه ‫نمیکنه.
‫توی این شهرک همه مدام در حال ‫جابجایی هستن.
‫نفرت انگیزه.
‫در طول این تحقیقات هر بار که میائیم ‫،اینجا یه کامیون باری میبینیم.
‫پنجره های مارتین به این طرف باز میشن؟
‫به اون طرف.
‫طبقه ی دوازدهم، واحد A.
‫ما هیچوقت نفهمیدیم از کجا میاد، به کجا ‫میره
‫همون بالا.
‫پنجره ی اون گوشه
‫شاید مدارکش جعلی هستن
‫دلیلی نداره همچین فکری بکنیم ‫اینجا هر ولگردی مارتین صداش میزنه
‫دقیقا چه شکلیه؟
‫ما ندیدیمش!
‫یعنی چی ندیدیمش؟ ‫- اصلا؟
‫صبر کنین من اینجا یه اظهارنامه دارم.
‫که میگه اونشب مارتین در دفتر ‫محل کارش بوده
‫صدای شلیک میشنوه و میبینه که ‫سورامون از دفتر ریکش
‫میشل ،موره فرار میکنه بیرون
‫کی این اظهار نامه رو به شما داده؟
‫یه روز یه تلفن ناشناس بهمون شد
‫بیشک از طرف یه محرم اسرار
‫خبردار شدیم که مارتین بعنوان حسابدار در شرکت سورامون موره کار میکرده
‫تا دیروقت کار میکرده احتمالا اعداد رو ‫بازبینی مجدد میکرده.
‫وقتی ما فهمیدیم اینجا زندگی میکنه ‫دیگه اینجا نیومد.
‫شاید مرده باشه
‫من به سرکار اطمینان میدم هیچ چیز انگشت نماتر و وراجتر از یه جسد نیست.
‫مخفی شده، خیلی ساده س
‫میخواد فرار سورامون رو فراموش کنه.
‫ولی چیزی که دیده رو دیده
‫حتما خیلی ترسیده
‫اگه ترسیده ،باشه شاید از کشور ‫خارج شده باشه.
‫شاید شایدم همین همسایگی باشه.
‫در پاریس آدم میون جمعیت گم میشه.
‫طفلکی حتما عین به حیوان به تله افتاده ‫زندگی میکنه.
‫بنظرم واقعا ناراحت کننده س
‫اگه شما از.
‫کثافتکاریهای سورامون خبر داشتی ‫این حرف رو نمیزدی.
‫اون دستش بخون آلوده س، همیشه بوده.
‫اگه در مورد این پرونده نتونیم دستگیرش ‫کنیم...
‫هرگز نمیتونیم.
‫و ‫متاسفانه هنوز جوانه.
‫نمیشه دادگاه رو عقب انداخت؟
‫- میشه؟ ‫مشخصه شما بی تجربه ای.
‫یادتون باشه که اون بهترین وکیلها ‫رو در اختیار داره.
‫وکیل که خدای قادر مطلق .نیست
‫بستگی داره.
‫تو امیدی داری پنج روزه مارتین رو ‫پیدا کنیم؟
‫میدونی در این پرونده ما بیشتر نقش پیکهای تحویل دهنده رو بازی میکنیم.
‫بعدشم برمیگردیم سینما
‫سینما؟
‫شکار منحرفین جنسی!
‫باید کمک کنیم از این وضعیت دربیای ‫- کدوم وضعیت؟ ‫―
‫بریم یه نگاهی بندازیم
‫خب، متشکرم، خدا نگهدار.
‫امیدوارم با کله بخوره زمین.
‫- چرا؟ ‫- فکرش رو بکن...
‫ما چه شکلی بنظر میائیم اگه اون ‫و دختره...
‫بامزه نیست؟
‫اگه مارتین رو پیدا کنن؟
‫تو اونو نمیشناسی.
‫البته جنون ناسازگاری داره...
‫ولی هرگز پا روی رفقاش نمیذاره
‫بنظرت فهمیده ماموریت از جانب من بوده؟
‫محاله.
‫من حتی خودم مستقیم باهاش حرف نزدم
‫در عوض از دستیارم که...
‫میونهی چندانی باهم ندارن، استفاده کردم.
‫منو در جریان بذار.
‫سلام آرنولد با من کاری داشتی؟
‫منم یه چیزهایی برات دارم
‫این الم شنگه ها رو دیدی؟
‫اندک زمانی تا تبرئه ی سورامون ‫بر لبان ‫خنده بر ‫سورامون پس از پنج سال بازجویی
‫ارنست ،لاپیر شاهد شماره یک ‫، ‫مرگ بدلیل التهاب پرده صفاق
‫بدشانسی مطلق
‫دیگه میشه گفت فاجعه شد.
‫شلوغش نکنیم اظهارنامه ی کتبی ازش ‫داریم.
‫دقیقا ! کتبی !
‫میدونی که هیئت منصفه شهادت آدم زنده ‫رو باور میکنه.
‫اونها به نوشته ی یه مرد مرده استناد ‫نمی کنن.
‫ظاهرا این مارتین که از اول دنبالشیم...
‫دیده که سورامون بعد از شلیک، دفتر ‫قربانی رو ترک کرده.
‫حتما شوخیت گرفته!
‫فقط هشت روز به دادگاه مونده.
‫منو کشوندی اینجا راجع به شاهدی که ‫آب شده و رفته توی زمین، حرف بزنی؟
‫اون تنها شاهد واقعی این .معماست
‫منم منکرش نیستم.
‫ولی پنج ساله که ما داریم دنبال این مارتین میگردیم.
‫آره! میدونم!
‫واسه همینه که لئونتی رو وارد ‫این پرونده کردم.
‫لئونتی؟
‫کم با مطبوعات مشکل داریم؟
‫جوانب احتیاط رو رعایت کردم همه خیال میکنن اون خارج از معرکه س.
‫واقعا بنظرت اون فرقی با بقیه میکنه؟
‫این پرونده همه رو خسته کرده.
‫مارسو..
‫تازه نفسه.
‫بنظرتون میشه تیروتخته های مارتین ‫رو اینجا پیدا کرد؟
‫نه فقط فهرستش رو لازم داریم
‫،ببخشید کمک بیشتری از من برنمیاد.
‫شاید بشه از اتاق مزایده اطلاعاتی گرفت.
‫ما تاریخ فروش رو هم .داریم
‫آره، کجا فروش رفتن؟
‫خیابون دروی.
‫کلی چیز ازم پرسیدن ولی کسی در مورد فهرست چیزی نپرسید
‫خب، متشکرم.
‫تشكر.
‫- یکروز دو تا از دوستانش اومدن. ‫- دو تا از دوستانش؟ شما دیدیشون؟
‫نه، ‫برادرم دیدشون به این قضیه اشاره کرد.
‫چون براش عجیب عجیب بود...
‫که اونها فکر میکردن اون در یه انبار ‫زندگی میکنه.
‫میشه برادر شما رو دید؟
‫من مشکلی ندارم فقط نذارین ‫عصبانی بشه.
‫اگه واقعا دوستانش بودن
‫چرا باید بهشون میگفت اینجا ‫زندگی میکنه؟
‫بنظرم خیلی مشکوک میزد.
‫سنشون چقدر بود؟
‫سنشون رو نمیتونم بگم.
‫ولی کله های گنده داشتن
‫مخصوصا بلندتره، من عاشق کله گنده هام.
‫نمیتونستم نگاهم رو از گوشش بدزدم.
‫چون گوشش بریده شده بود.
‫انگار که در به دعوای حسابی اینطوری ‫شده باشه.
‫متوجه ی منظورم میشی؟
‫بله بله! خیلی خوب !
‫- دیگه برنگشتن؟ ‫- نه.
‫من ‫فقط یکبار دیدمشون.
‫در این مورد با پلیسهای دیگه هم ‫صحبت کردین؟
‫نه، ‫دوشیزه خانم فرصتی دست نیومده.
‫راستش رو بگم در خانواده ی من
‫کسی خوش نداره به پلیسها اطلاعات بده.
‫مگر اینکه پلیسهایی شبیه شما باشن.
‫یه پاتختی یه تختخواب دو نفره ‫یه بوفه از چوب بلوط
‫یه میز گرد از چوب ،گردو، به تخت بچه...
‫یه مبل چرمی...مستعمل
‫چی؟
‫گفتی یه تخت بچه؟
‫آره، یه تخت بچه از چوب افرا.
‫پس بچه .داشته
‫وجود تخت بچه در فهرس بچه در فهرست لزوما دلیل ‫وجود بچه...
‫در آپارتمان نیست.
‫آدم اگه بچه نداشته باشه تختش رو ‫هم نگه نمیداره.
‫پس ‫اگه بچه ای هست یعنی زنی هم در کاره.
‫نه، الزاما بیا. ‫!
‫- ‫- تشریف میبرین؟ ‫- بله.
‫ساندویچهاتون؟
‫خب، از خودت پذیرایی کن.
‫اینجا رو کی مرتب کنه؟ - خودت، رفیق.
‫هی!
‫متشکرم.
‫هی ...مارسو
‫- تو به دلیل مشابه ما اینجایی؟ ‫آره، گمون میکنم.
‫- دستیارم دوشیزه دوما. ‫- خوشبختم.
‫گروه ضربت.
‫یه قدم هم پیشروی نداشتیم.
‫محض اطلاع آدمهای دیگه ای هم دارن دنبال سورامون میگردن.
‫اگه بخوای تاخت میزنیم، خانم مال من ‫و افراد من مال تو.
‫- خانم در برگه ی کار منه. - توی ذوقتون میخورد.
‫شما نگهبان هستی؟
‫بله، چطور؟ پلیس
‫امیدوارم باز به مارتین مرتبط .نباشه
‫- دقیقا همینطوره ‫اینقدر مخل آسایش ساکنین نشین. ‫—
‫ذله شدن بس ‫که به سئوالات جواب دادن
‫خودتون رو بذارین جای اونها.
‫نه ما میخوایم با نگهبان صحبت کنیم
‫چند وقته اینجا کار میکنی؟ ‫- یکسال.
‫کی برات اینکارو پیدا کرد؟
‫شرکت رویال هوسمان توی روزنامه ‫آگهی داده بود.
‫اداره ی برجهای بزرگ دست این شرکته.
‫بازم پلیس!
‫غیر قابل تحمل شدن
‫حتی نمیدونن دنبال چی هستن.
‫چه خبره؟
‫بازرس لئونتی هستم، دستیارم ‫دوشیزه دوما.
‫- دوشیزه خانم. - آقا.
‫بارها به سئوالات در مورد نگهبانهام ‫جواب دادم...
‫گمونم بازم بهمین خاطر اومدین.
‫دقیقا همینطوره.
‫دو تا از همکاران اخیرتون...
‫رفتار گستاخانه ای نسبت به منشی من داشتن مگه نه؟
‫بله.
‫گوش یکیشون بریدگی داشت؟
‫بله آقا اینجاش !
‫و چشمهای ریز و نزدیک بهم داشت.
‫رفتارش خیلی زننده بود.
‫چی میخواست؟ - آدرس لنوآر. ‫-
‫نگهبانی که پنج سال پیش در برج گلاسی ‫کار میکرد.
‫ما هم دلمون میخواد باهاش دیداری ‫داشته باشیم.
‫اون بازنشسته شده، قربان
‫چیز دیگه ای ازش .نمیدونیم
‫یه فکری صندوق بازنشستگی حمایت ‫از کارگران.
‫فکر خوبیه اما امروز دیگه واسه اینکار ‫خیلی دیره.
‫این دومین باریه که راجع به اون مرد ‫گوش بریده صحبت میشه.
‫و گمون نمیکنم آخرین بار باشه.
‫بنظرت آدمهای سورامون هم دنبال ‫مارتین هستن؟
‫به ظاهر هیچی اینجا نداری اما داری
‫متشکرم.
‫حالا میفهمم چرا جواب تمام پرونده هات ‫رو پیدا میکنی.
‫حقیقت نداره، جواب تمامشون رو ‫پیدا نکردم.
‫درسته حرف احمقانه ای زدم.
‫خیلی وقت نیست که...
‫من به اداره ی پلیس پا گذاشتم
‫اولین بار در لیون بود.
‫روزی که ماشینم رو دزدیدن.
‫هدیهی پدرم ،بود خیلی عصبانی شدم.
‫یه شکایت تنظیم کردم
‫بعدش برای شناسایی دزد به دادگاه ‫احضار شدم.
‫یه پسر چهارده ساله ‫بود.
‫یه زن جوان ازم خواست که از شکایتم ‫صرفنظر کنم.
‫مسئول بزهکاران جوان بود.
‫زن فوق العاده ای بود.
‫بازم همدیگه رو دیدیم...
‫و دوست شدیم.
‫به حرفه اش غبطه خوردم.
‫قبلا چکار میکردی؟
‫کار چندانی نمیکردم.
‫توی درس خوندن تنبل بودم...
‫و بواسطهی حمایت پدرم مشکل مالی ‫نداشتم.
‫بلطف اون زن وارد این حرفه شدم.
‫سریع استخدام شدم ساده ‫بود، ‫این حرفه خواهان چندانی نداره.
‫بنابراین برای کسب تجربه ی کافی، ‫فرستاده شدم به اینجا.
‫اونروز ازم پرسیدی چرا این حرفه ‫رو انتخاب کردم
‫حالا قصه ی زندگی منو میدونی
‫توی ذوقت خورده؟
‫اولش از کار سینما، آره.
‫ولی الان خیلی خوبه.
‫- رسیدیم؟ - آره.
‫خیلی آرومه.
‫خب، با "پروست" میخوابم.
‫خیلی بیدار نگهت نمیداره.
‫من تمام شبها پروست میخونم تو ‫نمیخونی؟
‫نه! من نه.
‫فردا ساعت نه صبح روبروی صندوق ‫بازنشستگی .میبینمت
‫باشه؟ ‫- باشه.
‫به امید اینکه...
‫این لنوآر هنوز زنده باشه.
‫آره خدا کنه
‫شب بخیر. شب بخیر.
‫طبقه ی نهم اقامت داره، در دوم، ‫سمت ‫چپ.
‫ژان دوما.
‫تنهاست؟
‫از نگهبان سراغ آقای دوما رو ‫گرفتم.
‫گفت آقای دومایی در کار نیست
‫- چیه؟ ‫خانم لنو آر؟
‫بله.
‫- پلیس هستم. - گورتون رو گم کنین ‫-
‫آدم میخواد یه لحظه مال خودش باشه.
‫چه خبرته؟
‫بهتره در رو باز کنی، خانم.
‫خانم هم پلیسه؟
‫پلیسها خیلی پاپی ما شدن.
‫من ‫قبلا ‫هم ،گفتم شوهرم که تمام ساکنین رو نمیشناخت.
‫اخیرا هم پلیس اینجا اومده؟
‫بله، دو نفر اومده بودن.
‫واقعا ترسوندنش.
‫شوهرتون خونه س؟
‫خوابه بازنشستگی تقریبا .کشتش
‫آپارتمان دوازده A؟
‫یه بچه؟
‫چند ساله؟
‫فقط میدونیم یه تخت بچه در اون ‫واحد بوده.
‫آره! یه دختربچه
‫آره درسته !
‫آقای مارتین یه زن مرده بود.
‫آره... هیچوقت زنی رو اونجا ندیدم.
‫اون دخترک ...باید
‫حدود...
‫هفت هشت سالش بوده باشه، آره.
‫همیشه تنها بود.
‫دخترک مدرسه نمی رفت؟
‫حتما میرفت.
‫پیش میومد شما با آقای مارتین ‫صحبتی بکنی؟
‫مسلمه مسلمه.
‫جوان بود یا پیر؟
‫یادم نمیاد.
‫خانم، ‫شما ‫هم از اون ساختمون ‫مراقبت میکردی دیگه؟
‫نه من بیرون کار میکردم هیچوقت ‫اون دخترک رو ندیدم.
‫ببینم وقتی اون دو نفر اومدن...
‫شما به بچه اشاره ای کردی؟
‫نه.
‫شما منو یاد دخترک انداختین.
‫من ‫کلا فراموشش کرده بودم.
‫شما منو یادش انداختین.
‫وقتی جابجا شدن شما اونجا بودی؟
‫سئوال کردن نداره
‫من همیشه اونجا بودم.
‫چرا سعی میکنی مخفیش کنی؟
‫چرا راجع به نوشته های دفاترت چیزی ‫نمیگی؟
‫اینها بقایای گذشته .هستن
‫دیگه از این آدمهای باوجدان پیدا نمیشه.
‫و بعنوان تشکر ...
‫دست آخر از شیشه پاک کنی خونه هاشون ‫سر در آورد.
‫من همیشه آدرس جدید مستاجرهایی که جابجا میشدن رو یادداشت میکردم
‫تاریخ و همه چیز هست عالیه
‫آره...
‫ولی اینجا که چیزی نیست.
‫ایناهاش
‫روژه مارتین آپارتمان دوازده A ،شش ژانویه ‫هزار و نهصد و شصت و پنج جابجا شده
‫به خیابان ویولت پلاک بیست و یک
‫فهمیدی؟ پیداش کردیم!
‫پلاک بیست و یک خیابون ویولت
‫من محافظه کارم.
‫همه چی رو دقیق ثبت میکردم.
‫متشکرم آقای لنوآر
‫خدا نگهدار، خانم.
‫اگه اون دو نفر برگشتن...
‫بهشون بگین خونه در محاصره ی پلیسه ‫اونوقت میزنن ..بچاک
‫یکساعته میرسیم اونجا.
‫به امید اینکه دخترک در رو باز کنه
‫! ‫آروم باش اون آدرس انباره ‫چی؟
‫زیادی ذوق نکن! بریم.
‫آره.
‫یه سرنخ مهم... چی؟
‫نه فقط دارم میگم ارزش دنبال کردن ‫رو داره.
‫ضمنا خواستم بپرسم چطور کار پاسگاه رو برنامه ریزی کنیم
‫من هنوز به کار سینماها رسیدگی میکنم ‫اما دیگه نمیتونم
‫فقط شش روز به جلسه دادگاه مونده.
‫اونها باید بدون تو پیش برن نفر کمکی لازم داری؟
‫نه اگه قرار باشه موفق بشیم بدون نفر اضافی هم میشیم
‫- بهرحال منو در جریان بذار. - نگران نباش خبرت میکنم
‫خدا نگهدار. خدا نگهدار.
‫بفرما!
‫شاید توی خیابون تشخیصشون ندیم ‫ولی...
‫- میشد بعنوان یه هنرمند زندگیت رو بگذرونی ‫- شاید.
‫- یکی یا دو تا؟ - دو تا.
‫یکی....
‫تو هم میشد از شعبده بازی زندگیت ‫رو بگذرونی.
‫پلیس اطلاعاتی راجع به...
‫یه دانش آموز که این اطراف مدرسه ‫میرفته میخواد.
‫بله.
‫من اونزمان اینجا نبودم اما شما ‫ممکنه بشناسیش.
‫! ‫بله بله درسته
‫یادم میاد، ماری مارتینه
‫اشکال نداره که...
‫ما رو به چند تا از همکلاسیهاش ‫معرفی کنین؟
‫کار مشکلی بنظر میاد
‫ما همه ساله بیست و پنج درصد ‫جابجایی داریم.
‫والدین مرتب جابجا میشن ‫اجاره های بالا
‫اختلافات ..طلاق
‫بعد از چند سال بعید میدونم شاگرد ‫قدیمی مونده باشه
‫با معلمها شانس بیشتری از شاگردها ‫دارین.
‫مثلا خانم ویتو.
‫باید از اکتبر سال شصت و پنج تا پایان جون شصت و شش معلم این بچه بوده باشه.
‫هنوزم تدریس میکنه؟ - من خبر ندارم.
‫وزارت آموزش و پرورش بهتر میتونه ‫بهتون اطلاعات بده.
‫سئوال آخر.
‫قبل از ما پلیس دیگه ای هم ‫اومده اینجا؟
‫تا اونجا که میدونم خیر ‫- نه. ‫-
‫یا دوستی؟
‫- نه هیچکس ‫- نه.
‫تشكر.
‫خیلی متشکرم، ما رو میبخشید.
‫نسبت به سنش خیلی باهوش بود.
‫هر چند اغلب مریض بود.
‫و پدرش؟ هیچوقت همراهیش نمی کرد؟
‫گمون میکنم میکرد.
‫یه مرد معمولی و تقریبا خجالتی
‫ولی دختره از یادم نرفته.
‫زیاد خوشگل نبود ولی جذاب بود.
‫دوست و رفیقی نداشت؟
‫نه، ‫، گوشه گیر بود.
‫زنگهای تفریح کتاب به دست یه گوشه ای ‫مینشست.
‫یه روز بهم گفت میخواد هنرپیشه بشه.
‫این جزئیات رو یادمه چون برای نامزدم ‫تعریف کرده بودم.
‫مدتها .گذشته
‫خبر ندارم به کجا رسیده
‫اگه خبری ازش ،گرفتین خوشحال میشم ‫حالش رو بدونم.
‫منم خوشحال میشم به شما خبر بدم.
‫سورامون، کابین چهار.
‫سلام، مطالعه میکردی؟
‫لباسها رو تحویلت دادن؟ ‫- آره، متشکرم. ‫-
‫پلیس داره دوباره دنبال مارتین میگرده
‫انتظارش میرفت
‫لئونتی مسئول اینکار شده با یه ‫زن کار میکنه.
‫سه روزه فهمیدن که مارتین بچه داشته
‫یه دختر.
‫و ‫ما اصلا اینو نمیدونستیم.
‫برو سراغ گریگ و به ...بگو
‫تا وقتی این خوکها چیز مهمی پیدا نکردن، ‫هیچ اقدامی نکنن.
‫متوجه ای؟
‫کوچکترین اقدامی
‫اگه اوضاع عوض بشه، ناچاریم از گزینه های دیگه استفاده کنیم.
‫تنها در صورت ،اضطرار وارد عمل میشیم.
‫فقط چهار روز مونده.
‫تنها در صورت ،اضطرار وارد عمل میشیم.
‫بنظرش پلیس فرصت کافی نداره
‫چهار روز زمان خیلی کمیه
‫و شایدم خیلی زیاد.
‫من مارتین رو نمیشناسم، به پلیس گفتم. ‫قبلا ‫هم
‫دخترش رو چطور؟
‫یه دختر هشت ساله ی رنگ پریده.
‫دوشیزه ،خانم تمام بچه های این اطراف ‫رنگ پریده هستن.
‫قدیمیترین مشتری شما در برج کیه؟
‫خانواده ی لورین
‫و خانم مانسینی.
‫ه هرزه ای که از بچه ها متنفره ‫--
‫I ‫! ‫- هی مشتری خوبیه ‫من بعمرم همچین ساحره ای ندیدم.
‫با پلیس میونهای ندارم
‫ولی اگه حال اون زن رو جا بیارین...
‫خوشحال میشم کمکی کنم.
‫خلاصه پلیس داره یه حرکتی در این ‫زمینه میکنه.
‫در این برج و ساختمونهای دیگه اتفاقهای ‫وحشتناکی میافتن
‫ما شکی در این مورد نداریم خانم - متشکرم، آقا.
‫من رذلهای دوازده ساله ای رو دیدم.
‫که جلوی چشم من در آسانسور شلوارشون رو میکشن پایین
‫دختر کهای هرزهی هم سنشون رو ‫هم دیدم...
‫که در راهروها با مردهای گنده ‫پرسه میزنن.
‫پشت سرم بهم توهین میکنن.
‫پشت پنجره ی آشپز خونه ام، بمبهای گندزا پرتاب میکنن
‫به در خونهام ادرار میکنن و بدتر از اون...
‫روی ،پادری مدفوع میشنوین؟
‫اونها هیولا هستن
‫اسامی هیچکدومشون رو بلدین؟
‫تک تکشون رو!
‫خانم ،مانسینی ما یه شکایت قدیمی
‫از دختری داریم .بنام...
‫ماری مارتین
‫که در آپارتمان دوازده A زندگی میکرده.
‫دختر همون مردی که چند ساله ‫پلیس دنبالشه؟
‫شاید ! البته ما فقط مامور رسیدگی به جرائم بچه ها هستیم.
‫یه بچه ی مریض احوال
‫منظورتون موذیه.
‫شاید پدرش بهش بی توجهی .میکنه
‫پدره رو نمیشناختم بارها به پلیس گفتم.
‫حتما یه زندگی غیر عادی رو دنبال میکرد.
‫دختره با پدرش مو نمیزد.
‫متوجه شده بودم با آقای لورین .میپره
‫همسایه بودن؟
‫آپارتمان دوازده E.
‫تا قبل از رسیدن خانمش به خونه ‫اون سلیطه ی کوچولو پیشش میموند
‫شاید توسط هر دوتاشون دعوت میشد.
‫ساده لوحی شما منو متعجب میکنه، ‫دوشیزه خانم.
‫حالا چه شکایتی از اون بی حیا شده؟
‫افسوس که چیز واضحی نیست
‫درست کردن این چقدر زمان میبره؟
‫همون قدر که لازمه.
‫همیشه برای امرار معاش کارتون ‫این بوده؟
‫آره، کار دیگه ای بلد نیستم
‫فقط همینکار ازم برمیاد.
‫- عزیزم پلیس هستن ‫- سلام، خانم.
‫خانم.
‫- بفرمایید بنشینید. ‫- تشكر.
‫مشغول به صحبت دوستانه بودیم.
‫شکی نیست، با این وجود اونها ‫پلیس هستن.
‫نه ما مارتین رو نمیشناسیم!
‫برنامه ی کاری ما ثابته...
‫و ‫فقط اونهایی رو میبینیم که برنامهی کاریشون مشابه ماست.
‫همدیگه رو میبینیم.
‫ولی هیچ شناختی از هم نداریم.
‫دختر کش چطور؟ ماری کوچولو.
‫اونکه برنامهی کاری ثابت .نداشت
‫حتما با اون برخورد داشتین.
‫دخترک؟ اولین باره میشنوم
‫تو خبر داشتی بچه داشته؟
‫آره، گمون میکنم.
‫بنظرم دیده ،باشمش چند سالش بود؟
‫هفت هشت ساله
‫احتمالش هست، توی این برج کلی بچه هست.
‫اگه دیده بودیش حتما بمن میگفتی نه؟
‫آره! البته.
‫تو این کتاب
‫رو خریدی؟
‫آره، چشمم رو گرفت.
‫بخونه ی دیوید سر زدی؟
‫فراموش کردم.
‫فردا سر میزنم.
‫.البته...
‫فردا!
‫بنظرم خانم لورین خسته باشه
‫ببخشید، روز پرکاری داشتم.
‫- عصر بخیر، قربان. ‫- عصر بخیر.
‫! ‫ببخشید متشکرم.
‫متشکرم، خیلی متشکرم.
‫مورچه ها موجودات فوق العاده ای هستن
‫شته ها رو تغذیه میکنن و مثل گاوها بهشون شیر میدن
‫با اینحال ،جامعه بی مصرفها رو ‫ریشه کن میکنه
‫کشته شدن توسط کارگرها ‫چه مرگ شرافتمندانه ای ‫!
‫خب؟
‫- خیلی خسته شدی؟ ‫- نه ‫چندان.
‫کجان؟
‫پیش اون زن دیوانه بودن.
‫الان در رستوران اون نبش هستن.
‫- تو نظرت چیه؟ ‫هیچی.
‫تنهام.
‫یه بهونه ای جور کنین.
‫خریدن سیگار روزنامه
‫خوبه!
‫متشکرم، منتظرم.
‫چی میل داری؟
‫یه مشروب اشتها آور ‫نداریم.
‫پس هیچی، تشکر.
‫خب؟
‫ماری...
‫اون چشمهایی که دلت رو آب میکرد.
‫و تنهائیش در اون لونهی مورچه
‫شما ‫براش شبیه هیچ همسایه ی دیگه ای ‫نبودی.
‫گونه های چون مرمرش
‫در روشنی لطیف صبحگاهی
‫و انگشتانش...
‫چون شاخه های تاک، ظریف
‫یه روز کلید آپارتمانش رو گم کرد.
‫اونجا روی پاگرد نشسته بود.
‫خشکش زده بود.
‫ترسش کاملا مشهود بود.
‫با گرفتن ،دستش انگار ترس خودم رو ‫هم حس کردم.
‫چون..
‫منم از زندگی میترسم
‫من نمیدونم ما همگی چی هستیم ‫یا از کجا میائیم.
‫نمیدونم اینجا روی زمین چکار میکنیم...
‫چرا عذاب میکشیم یا به کجا میریم
‫قبول کرد برای پنج دقیقه بیاد به آپارتمان ‫من.
‫تا زمانیکه نگهبان با شاه کلید در رو ‫براش باز کنه.
‫مردی بنام لنو آر؟
‫آره.
‫لیوان لیمونادی که براش بردم رو پس زد.
‫پدرش بهش گفته بود براش ضرر داره.
‫ولی یه بار دیگه آب پرتقال رو قبول کرد.
‫خیلی جدی بود.
‫شبه به تحه... بچه
‫یا یه خانم جوان یا یه زن نبود.
‫مثل دختر شاه پریون بود.
‫دختر شاه شاه پریون
‫قرصهای آبی ،میخورد، انگاری که توسط یه افسونگر تجویز شده بودن.
‫شما مثل یه شاعر حرف میزنی.
‫آره.
‫ولی حق ندارم ادامه بدم
‫حق ندارم.
‫راستش رو بگم از پلیس خوشم نمیاد.
‫حتی از شما.
‫اینقدر از ما متنفری؟
‫تنفر کلمه ی خیلی .سنگینیه
‫من از هیچکس متنفر نیستم.
‫اینروزها نفرت داشتن از ،کسی اشتباهه
‫نه فقط از پلیس خوشم نمیاد
‫خوشم نمیاد ‫چون.
‫چون عقب تپه ها سر پیچها پشت ‫بوته ها کمین میکنن
‫تا جاندار رو بگیرن و عذاب بدن
‫هیچوقت سعی ندارن مانع جرمی بشن.
‫فقط مترصد بدام انداختن و تنبیه و ‫آزادن.
‫آقای لورین
‫هر روز یکساعت....
‫پیش از رسیدن خانمت..
‫شما اون دختر رو به عالم صفا میبردی.
‫و زنده بهوای اون یکساعت بودی
‫زن شما هزاران کیلومتر از اون عالم ‫به دوره
‫و هرگز به اون نخواهد رسید.
‫من درک میکنم چرا...
‫نتونستی از ماری حرف بزنی.
‫نه با همسرت و نه با پلیس
‫آره...
‫نمیتونستم.
‫ولی...
‫صادقانه ‫میگم....
‫من ‫فقط میخوام به ماری کمک ‫کنم.
‫متاسفم، من ‫آدرسش رو ندارم، هیچی.
‫چیز به درد بخوری ازش نمیدونم.
‫ولی...
‫اون از مدرسه حرف میزد؟
‫آره...
‫میترسید مورد خشونت بچه های ‫دیگه قرار بگیره.
‫فقط پدرش رو دوست داشت.
‫سابق در حومه ی شهر زندگی میکردن
‫یه گربهی سفید با طوق قرمز داشت.
‫اسمش سفید برفی بود.
‫وقتی گربه مرد رفت پیش خورشید ‫و با ابرها محشور شد!
‫دختر..
‫موهای بلوطی روشن ...داشت
‫با یک دهان بزرگ و یک جذابیت...
‫توصیف نشدنی.
‫یکروز از مرگ مادرش حرف زد.
‫آقای ،ژاک مامان هم رفت پیش خورشید
‫با یه ماشین بزرگ که آقای تو آن ‫راننده اش بود.
‫من و بابا داخل پیش مامان بودیم
‫و بعدش در یک جا...
‫آقای تو آن بهم گفت اینجا جای ‫بچه ها نیست.
‫و همون موقع مامان تنهای تنها موند.
‫آقای تو آن خیلی مهربون بود.
‫میخواست در بزرگی هنرپیشه بشه.
‫پدرش بهش گفته بود کار سختیه
‫باید خوب غذا بخوره و زود بخوابه.
‫آره.
‫یكروز بدون خداحافظی گذاشت و رفت.
‫شاید اینطوری بهتر بود.
‫اگه یه روز دیدینش بهش بگین...
‫آقای ژاک هنوز همون کناره
‫بهش میگم.
‫عجب آدمی!
‫کارت رو خیلی خوب انجام دادی.
‫آقای تو آن مادر دخترک رو دفن کرده.
‫احتمالا یادش نباشه
‫شرکتهای کفن و دفن مثل بقالیها ‫سوابقشون رو نگهداری میکنن.
‫باید بگم از شروع کارمون، این بهترین ‫قسمتش بود.
‫- واقعا؟ ‫- آره! واقعا !
‫ایناهاش
‫راشل مارتین، متولد ایزک
‫گواهی فوتش رو هم دکتر سیلبرستین ‫صادر کرده.
‫- دکتر کی؟ ‫سیلبرستین.
‫- آدرسش رو دارین؟ - بله ! بله !
‫خیابون ریولی، پلاک سی و چهار.
‫از پدره چیزی یادتون میاد؟
‫نه گفتم که فقط دخترک رو یادمه.
‫چون مثل آدم بزرگها حرف میزد.
‫همین!
‫خوبه! تشکر، آقا.
‫خدا نگهدار. خدا نگهدار.
‫دکتر ،مرده زنش هم رفته پیش پسرش
‫| ‫- ‫- کجا؟ ‫خیابون اوبره، پلاکش رو نمیدونم.
‫تشکر و خدا نگهدار.
‫ممنون، آقا.
‫برین دیدن دستیارش خانم اونین
‫مدتها باهم کار میکردن.
‫در یه درمانگاه کار میکنه
‫گمونم خیابون دهم....
‫حسابدار بود؟
‫آره.
‫ظاهرش تعریفی نداشت ولی زشت نبود.
‫بهر حال خیلی مهربون بود.
‫آدرسش رو یادتونه؟
‫آدرس؟
‫نگین که فراموش کردین
‫هفته ای سه بار برای تزریق آمپول بخانم مارتین میرفتم اونجا.
‫فراموش نکردم.
‫خیابون ،کورنی، پلاک بیست و ..دو
‫در "بلویل".
‫یه خونه ی قدیمی بود.
‫بینم...
‫دخترش یه گربهی سفید داشت؟
‫یه گربهی سفید؟ - آره.
‫حالا که گفتین گمونم داشت.
‫آبی.
‫گفت آبی بودن
‫هی!
‫دارم با تو حرف میزنم.
‫چی؟
‫گفت قرصها آبی بودن.
‫کی؟
‫لورین آقای لورین
‫دخترک ضعیف و نحیف بوده...
‫لنو آر مدرسه همه جا همین رو گفتن
‫کافیه دکترش رو پیدا کنیم همین
‫چطوری؟
‫با بررسی سوابق داروخانههای محلی
‫دفتر ثبت نسخه ها رو بررسی میکنیم...
‫و از روش آدرس دکتر رو پیدا میکنیم
‫باید حدود پونزده داروخانه ‫در این ناحیه .باشه
‫پس بیا بریم داروخانه چیها رو از خواب ‫بیدار کنیم
‫الان؟
‫الان میخوای بری؟
‫البته !
‫تو از چی ساخته شدی؟
‫تو چی هستی؟ یه ربات؟
‫ما موفق نمیشیم
‫نمیبینی هیچوقت نمیتونیم پیداش کنیم؟
‫هیچکی نمیتونه پیداشون کنه هیچکی اونها رو ندیده
‫صرفا یه تلفن ناشناس و دیگه هیچی.
‫این مارتین یه ،سرابه یه افسانه س...
‫به ‫كابوس!
‫و تو یه... تو یه... تو یه...
‫اگه چیزی پیدا کردم باهات تماس میگیرم.
‫اگر نه فردا در شهرک گلاسی میبینمت.
‫خوب بخواب.
‫اینها نسخه های پنج سال اخیرن
‫بخصوص داروهایی که زیاد درخواست داشتن
‫موفق باشید.
‫تشكر.
‫الو؟
‫منم نمیدونم دنبال چیه داره به تمام ‫داروخانه ها سر میزنه
‫کجا؟
‫حوالی گلاسی میای؟
‫ببین چه خبره و منو در جریان بذار.
‫صدای پچ پچشون رو شنیدم.
‫دنبال یه نسخه .میگردن
‫نسخه ای که به پزشک ماری مربوط بشه.
‫تا بعد از روی اون دکتره و بعد خودشون ‫رو پیدا کنن.
‫بدک نیست
‫حالا که آدم فکرش رو میکنه.
‫جاتون رو عوض کنین برو به پونصد و چهار بگو ‫تعقیبشون کنه و خودت برگرد.
‫باشه.
‫این دفعه شما اول برین.
‫- ما دنبالتون میائیم. ‫باشه.
‫روز اول دادگاه سورامون – تنها یک شاهد دقیقه ی آخر میتواند او را محکوم کند
‫گمونم پیداش کردم.
‫پیداش کردم
‫- کجا؟ ‫اینجا !
‫مارتین.
‫آدرسی که نیست.
‫دکتر هنریک خیابون امیل دوشنه، پلاک ‫دوازده.
‫آسیب شناس.
‫خیلی خسته ام.
‫چیه؟ اوه! شمایی! ‫هی؟
‫هیپوکسیلین قرصه؟
‫آره، قرصه.
‫چه رنگیه؟
‫آبی.
‫آبی روشن.
‫اصلا خیال نمیکردم.
‫بشه دکتره رو پیدا کرد.
‫آدرس دکتره رو فهمیدن.
‫تو چطور؟
‫،نمیشه از دفاتر ثبت نسخه پیدا کرد
‫پنج تا دفتر اونجا هست، به داروخانه چی ‫چیزی نگفتن.
‫این دفعه خیلی راضی هستم.
‫چیزی شده؟
‫یه نفر بعد از ما داخل داروخانه شد.
‫تنها هم نیست.
‫بعقب نگاه نکن
‫- تو مطمئنی؟ - آره.
‫از همون اول در تعقیب ما بودر
‫کلید آپارتمان منه، خیابون دترن ‫پلاک پنج
‫اولین در سمت چپ، آپارتمان تو ‫خطرش بالاست.
‫خودت چی؟
‫نگران نباش
‫جدا بشیم شانسمون .بیشتره
‫خوک کثیف عاشق شده.
‫خب دیگه مال خودمونه
‫سروصدا راه ننداز.
‫آدرس رو بده ما.
‫آره؟
‫مسلحه؟
‫- اگه بود که اونها مرده بودن ‫من رفتم.
‫من ساختمون رو دور میزنم.
‫اون کاغذ رو بده من.
‫میدونی جریمهی کشتن پلیس چیه؟
‫توی دستش.
‫کمکم کن.
‫حالا بریم دکتره رو از خواب بیدار کنیم.
‫شک دارم.
‫رسید پرداخت سومین قسط آقای ‫مارسو لئونتی...
‫شب بخیر، قربان.
‫یه مسافر مضطرب و عجیب ‫داخل ‫تاکسی منه.
‫لروی، میری اون تاکسی رو بررسی کنی؟
‫اوضاع خوب پیش نمیره؟
‫چی ‫شده؟
‫هیچی
‫هیچی! خوبم.
‫لئونتیه.
‫داستانها داشته.
‫گمونم ‫مست ‫ت ‫کرده.
‫قهوه لطفا.
‫قهوه؟
‫بله بله بله ! الان !
‫اینکه سطل آشغاله، چقدرم پره.
‫شکر اینجاست.
‫نمکه
‫خب، این دیگه آبه....
‫هیچی جور نیست!
‫مشخصه تنها زندگی میکنه
‫باید یه کم دراز بکشی، حالت بهتر میشه.
‫چند تا؟ چهار تا.
‫خونه ی قشنگی داری
‫برای وقت گذرونی یه نگاهی به ‫اطراف انداختم.
‫یه کم فضولی کردم.
‫نشان لیاقتت رو دیدم.
‫نمیزنیش؟
‫هیچوقت؟
‫بابت یه کار به آدم مدال میدن...
‫بعدش درست بخاطر همون کار ‫اخراجت میکنن.
‫اگه پدرم میشنید چی گفتی؟
‫ضمنا...
‫یه کتاب دیدم.
‫از پروست!
‫کاملا ‫نو.
‫و یه اسلحه....
‫و چند تا عکس
‫من این حرف رو نزدم.
‫نه نزدی ولی بهش فکر کردی
‫طبیعیة.
‫تو تازه نفسی...
‫در زندگی در کار.
‫در مواجهه با یه اسب پیر
‫ما همیشه کلی سئوال از خودمون ‫میپرسیم.
‫اول از همه....
‫تو یه اسب پیر نیستی
‫به امید اینکه دکتره به آدرس داشته باشه.
‫خواستم بگم...
‫حتى ‫اگه مارتین رو پیدا نکنیم.
‫من همیشه بتو ایمان خواهم داشت.
‫البته از اول هم...
‫بهت ایمان داشتم.
‫درک ،کنین دارن مثل حیوانات بدام افتاده ‫زندگی میکنن.
‫ما تنها شانس اونها هستیم.
‫و شما.
‫اگه حرفم رو باور نکنین....
‫دیگه نمیدونم چی بگم.
‫- خانم؟ - بله؟
‫پروندهی ماری مارتین
‫چشم دکتر.
‫متشکرم دکتر.
‫اگه اشکالی نداره میتونم بپرسم ‫بیماریش جدیه؟
‫سیروز.
‫بواسطه ی ضعف مادرزادی کبد
‫درمانش طولانیه اما جواب میده
‫آدرسش شهرک گلاسی طبقه ی ‫دوازدهمه.
‫وای! نه!
‫این آدرس قدیمیه
‫نه، ‫آدرس قدیمی خیابان کورنی در بلویل بوده.
‫چند وقته پیش شما نیومدن؟
‫پنج هفته قبل
‫سر تاریخ مشخصی میان؟
‫طبعا همینطوره، هر پنج هفته یکبار .
‫امروز قراره بیان.
‫ساعت یک ربع به دوازده.
‫امروز؟
‫بله.
‫گفتین امروز؟ ‫- بله.
‫متشکرم دکتر.
‫— ‫اونها چه شکلی هستن؟ منظورم دختره س. ‫- اینروزها...
‫یه پالتوی قرمز میپوشه که دور کلاهش خز سفید دوخته شده.
‫- حالت خوبه، عزیزم؟ ‫- آره.
‫اگه خسته شدی بگو تاکسی بگیرم ‫باشه؟
‫نه نمیخواد
‫دلم میخواست بغلشون کنم.
‫انگار عاشق .دخترشه
‫وقتی مارتین رو میبریم خوبه فابر و آلستر برگهی فراخوان رو امضا کرده باشن.
‫بهشون تلفن کن و بگو در پاسگاه ‫منتظر باشن
‫پس تو چی؟
‫یعند ‫ما ‫چی؟
‫ما؟ ما پیداش کردیم نه؟
‫باشه! رفتم!
‫روژه؟
‫خوشحالم میبینمت
‫سلام، ماری.
‫میریم خونه ی شما.
‫یه مشکل مالی برام پیش اومده که میخوام نشونت بدم
‫باشه.
‫با کمال میل
‫دوشیزه ژان ،دوما شریک جدیدم رو ‫بهت معرفی میکنم
‫- خوشبختم. ‫منم همینطور، آقا.
‫خیلی تعریف شما و ماری رو شنیده ‫بودم.
‫آقا از دوستان کاری .منه
‫روز بخیر، آقا.
‫سلام، ماری.
‫تو خیلی خوشگلی.
‫بابات رو زود برمیگردونم.
‫در این فاصله میتونی بری با ژان ‫یه چیزی بخوری
‫اون رستوران رو میبینی؟
‫همونجا میائیم دنبالتون.
‫اگه بابا اجازه بده.
‫آره آره فکر خوبیه ممنون.
‫خلاصه تاکسی میخواین؟
‫یه دقیقه صبر داشته باش!
‫با خانم خوش رفتار باش...
‫و حواست به رژیم غذائیت باشه.
‫باشه، پدر. ‫...9-
‫خدمت شما باید قبل از غذا ‫دو تا بخوره.
‫نگران نباشین.
‫ولی...
‫چطوری پیدام کردین؟
‫چطوری؟
‫قصه اش طولانیه.
‫باورم نمیشه.
‫چه هدیهی قشنگی
‫مثل گربه ی قبلی که داشتم داشتم اسمش ‫رو میذارم سفید برفی
‫یه دوست دارم که تو رو میشناسه
‫آقای لورین.
‫میدونی، آقای ژاک.
‫آره، توی اون برج بلند.
‫واسه هم قصه ی حیوانات رو تعریف میکردیم.
‫اون و مورچه هاش!
‫و تو و اسبی که از رودخونه آب ‫میخورد.
‫متاسفانه هنوز اسبی ندارم
‫یكروز خواهی .داشت
‫کجا مدرسه میری؟
‫مدرسه ،نمیرم بابا نمیخواد برم.
‫توی خونه باهاش درس میخونم
‫بزرگ شدم میخوام هنر پیشه بشم
‫ردیفش میکنیم.
‫کار شما و اون آقا چیه؟
‫ما؟ رسیدگی به مردم.
‫ازشون محافظت میکنیم.
‫پس همینه که اون آقا اینقدر مهربون بود.
‫تازه کلی شعبده بازی بلده.
‫اگه بچه داشته باشه حتما کلی بهشون خوش میگذره
‫شاید یه دختر شبیه من داشته باشه
‫آره، بنظرم داره.
‫خب؟ خوش میگذره؟
‫بابات رو پس آوردم.
‫با دوستانش بیرون منتظرن.
‫تا فردا شب میبریمتون به یه جای ‫خوشگل
‫باشه؟
‫- من اینطور فکر میکنم. - منم همینطور.
‫اومدن.
‫نگاه کن بابا خانم ژان یه سفیدبرفی ‫دیگه ‫بهم ‫داد.
‫چقدر مهربون
‫بازم متشکرم، دوشیزه خانم.
‫دیگه همه چی درست میشه.
‫شما اینطور فکر میکنی؟
‫حتما ! البته بما اعتماد کنین
‫کارتون خیلی خوب بود، تبریک میگم.
‫مارسو..
‫چیزی که میخوام بهت بگم احمقانه س.
‫ولی بهرحال باید بگم.
‫من خیلی هیجانزده ام.
‫ما نجاتشون دادیم!
‫متاسفم.
‫سو ‫گند میخورید که تنها حقیقت را گفته و جز حقیقت چیزی نگویید؟
‫دست راست خود را بالا برده و بگویید: ‫"سوگند میخورم ‫||
‫سوگند میخورم
‫اینم پدرت.
‫آره! خودشه!
‫پدر، خیلی طول کشید
‫فکر نکنم چیزی رو فراموش کرده باشیم.
‫اگه چیزی جا مونده با هتل تماس بگیرین.
‫- بابا، مراقب خودم بودم. - دیگه همه چی ردیف شد.
‫خدا نگهدار، مارتین عالی بودی.
‫موفق باشی.
‫منو تنها میذارین؟
‫کارمون تموم شد.
‫بازم ممنون.
‫نگاه کن رنگ چشمهاش .بژه
‫چرا؟
‫چرا پلیس ولش کرد بحال خودش؟
‫چرا، مارسو؟
‫دستوری برای محافظت ازش صادر نشد
‫پس برای محافظت از مردم دستور ‫لازم داریم؟
‫اینه معنی پلیس؟
‫باعث خجالته.
‫مطمئنم همه میدونستن مارتین شانسی ‫نداره.
‫تو چی؟ میدونستی؟
‫برام مهم ‫نیست
‫که ‫سورامون رو محکوم کردن، این مسئله ‫از همه چی مهمتر نبود.
‫اون بچه اون چی میشه؟
‫چی به سرش میاد؟
‫ما پدرش رو .کشتیم
‫بدون ما پیدا نمیشد
‫من از خودم خجالت میکشم مارسو
‫اگه فقط حالم رو میدونستی.
‫من واقعا خیال باطل داشتم.
‫همه چی افتضاح شد.
‫تو اینطور فکر نمیکنی؟
‫خب، بهر حال من فکر میکنم....
‫خیلی دیر شده.
‫چقدر حیف!
‫پس خدانگهدار.
‫زندگی چون ثروت از دست رفته ای است ‫آنگاه که جرعه ای از آن نچشیده باشیم بقدر امیال خود.
‫امینسکو
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.