..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
بدانید که ما قلمروی پادشاهی مان را
سه بخش کرده ایم
و عزم راسخ مان بر آن است
که همه ی کارها و وظایف مملکت داری را در این آستانه ی سالهای پیری
از دوش خودمان برداریم و بر دوش های جوان نیرومندتری بگذاریم
و خود سبکبار به سوی مرگ بخزیم
کورنوال تو ای فرزند ِ ما
و تو ای فرزند ِ گرامی ِ ما دوک ِ آلبانی
اراده ی برگشت ناپذیرمان چنین است
که جهیزهای دخترانمان را اینک اعلام کنیم
تا راه بر کشمکش های احتمالی ِ آینده بسته شود
شاهان ِ فرانسه و بورگونی
که در خواستگاری از جوانترین دختر ما با هم رقابت دارند
منتظر پاسخند
به من بگویید
دخترانم
کدام ِ شما بیشتر دوستمان دارد
گونریل ، دختر بزرگترم
اول تو بگو
سرورم! من شما را بیش از آنچه واژه ها قادر به گفتنش هستند دوست دارم
شما بیش از بینایی چشم بیش از فضای باز و بیش از آزادی برایم گرامی هستید
شما برایم از هر چیز گرانبها و کمیابی بالاترید
ارج شما برای من کمتر از یک زندگی ِ همراه با تندرستی و زیبایی و شکوه نیست
شما را به گونه ای دوست دارم که هرگز هیچ فرزندی پدرش را آنگونه دوست نداشته
چنان محبتی که راه نفسم را میبندد و زبانم را از گفتار باز میدارد
من شما را فراتر از همه ی اینها دوست دارم
تمام ِ این حدود
از این خط تا این یکی
و این سرزمینی همیشگی
برای تو و فرزندانت از تبار ِ آلبانی خواهد بود
حال ببینیم دومین دخترمان
ریگان عزیزمان
همسر ِ کورنوال چه خواهد گفت
بگو
من از همان فلزی ساخته شده ام که خواهرم
و من نیز هم ارزش اویم
به چشم دل میبینم که آنچه او گفته درست وصف مهر و محبت من است
فقط او بیش از اندازه کوتاه می آید
پس اقرار میکنم که تنها در دوست داشتن ِ وجود والای شما
خودم را خوشبخت احساس میکنم و از همه ی خوشی های دیگر
که حواس گرانقدرمان درک میکنند بیزارم
برای همیشه از آن ِ تو و فرزندان ِ توست
این یک سوم ِ قلمروی پادشاهی مان
که از نظر پهناوری و وسعت ِ درآمد
و خوشی هایی که در بر دارد
هیچ از آنچه به گانریل دادم کمتر نیست
و اکنون تو ای شادی دل ِ ما
که آخرین فرزند مایی
تو که برای دستیابی به قلب جوانت تاکستان های فرانسه و شیر های بورگونی
به رقابت برخاسته اند
چه میتوانی بگویی که شایان تر از خواهرانت سهم بگیری؟
Speak.بگو
هیچ سرورم
هیچ؟
هیچ
از هیچ تنها هیچ میزاید
از نو بگو
من اعلیحضرت را آنگونه دوست دارم که وظیفه حکم میکند. نه بیشتر نه کمتر
اینکه میگویی حرف قلبِ توست؟
آری سرور مهربانم
اینهمه جوان و این همه بی مهر؟
سرورم ! اینهمه جوان و
این همه راستگو
بسیار خب پس همان راستگویی
جهیز تو باشد
سوگند به درخشندگی آفتاب
به رازهای پوشیده ی خدای ماه و شب
به گردش تمام اجرام ِ آسمانی که ما را هستی میبخشند و به نیستی میبرند
هرگونه پیوند و همخونی ام را با تو نفی میکنم
تو با من و قلب من بیگانه ای برای همیشه از اینجا بیرون برو
اما لیر بزرگوار
خودت را میان اژدها و آنکه خشمش را برانگیخته نینداز
کورنوال و آلبانی
به جهیز دخترانم سهم سومی را هم اضافه کنید
من قدرتم را به شما دو نفر به اشتراک وا میگذارم
و همینطور تمام اختیارات ِ فراوانی که با فرمانروایی همراه است
ما برای خودمان
یکصد شوالیه برمیگزینیم
که هزینه ی نگهداری شان با شما خواهد بود
و هر ماه ، به نوبت نزد یکی از شما می آییم
چیزی که هست من نام ِ پادشاهی
و همه ی تشریفات مربوط به آن را برای خودم نگه میدارم
اما حکومت کردن ، درآمد مالیات و اجرای دیگر امور
از آن ِ شما پسران دلبندم خواهد بود
لیر دیوانه است
داری چه کار میکنی پیرمرد؟
دختر کوچکترت ترا کمتر از خواهرانش دوست ندارد
کمان کشیده شده
خودت را از سر ِ راه ِ تیر کنار بکش
بگذار رها شود
کِنت ! مراقب ِ جانت باش
من جان ِ خود را هرگز
جز پیاده ای برای جنگیدن با دشمنانت ندانسته ام
از پیش چشمم دور شو
درست ببین لیر
قسم به آپولون
قسم به آپولون؟ ای شاه به ناروا به خدایان قسم میخوری
Take thy reward.
هیکل منحوست باید به قلمروی پادشاهی مان پشت کند
اگر هیکل تبعیدی ات در هر کجای سرزمین مان یافت شود
مرگت همان لحظه خواهد بود
اگر بهتر از این نمیتوانستی مورد ِ پسندم باشی
بهتر بود اصلا زاییده نمی شدی
در چهارچوب قانون
من اورا که را بدور انداخته اید میگیرم
تو و پاکدامنی ات را من غنیمت می شمارم
ای شاه ! دختر بی جهیزت شهبانوی فرانسه است
ای شاه ِ فرانسه بگیرش . از آن ِ توست
ما چنین دختری نداریم
و دیگر هرگز رویش را نخواهیم دید
فکر میکنم پدرمان امشب از اینجا میرود
همینطور است به همراه تو
ماه ِ آینده هم پیش من می آید
خودت میبینی که پیری چقدر دمدمی مزاجش کرده
همیشه خواهرمان را از ما بیشتر دوست داشت
و همه دیدند با چه داوری ضعیف و با چه زمختی او را راند
این از ناتوانی ِ پیری ست
گرچه پدر همیشه کمتر بر کارهای خودش آگاهی داشت
باید بیشتر در موردش فکر کنیم
باید کاری کنیم
آنهم هرچه سریعتر
شیهه ی اسب
این خورشید گرفتگی ها و ماه گرفتگی های اخیر خبر از خیر و خوشی نمی دهند
در شهر ها سرکشی و آشوب
در روستاها کشمکش و ناسازگاری
درون ِ کاخ ها ، خیانت
میان پدر و پسر گسستگی ِ پیوند
بهترین روزهایمان را پشت ِ سر گذاشته ایم
اکنون دسیسه و دورویی و خیانتکاری
و همه نوع هرج و مرج ویرانگر آسوده مان نمی گذارد
و تا گور دنبالمان میکند
اما کِنت ، مرد شریف و پاکدل تبعید شد
عجیب است
جز همانی که به نظر می آیم نیستم
به کسی که به من اعتماد کند صادقانه خدمت میکنم
مردم درستکار را دوست دارم
با افراد عاقل ِ کم صحبت گفتگو میکنم
از داوری می ترسم
وقتی انتخاب دیگری نداشته باشم میجنگم
و ماهی هم نمی خورم
آیا عاقلانه و بی خطر است که بگذاریم هرجا که هست صد شوالیه با خود داشته باشد؟
تا به انگیزه ی هر خیال هر پچپچه
هر هوس هر گله وشکایت
و هر ناخشنودی
بتواند با تکیه بر نیروی شوالیه هایش دست به کارهای خرفت گونه بزند
و زندگی ما را در اختیار ِ خودش بگیرد؟
بیش از اندازه به خودت ترس داه میدهی
این به سلامت نزدیکتر است تا اینکه بیش از اندازه اعتماد کنم
نه نه سرورم
این مهربانی خرد شما را نشان میدهد
تلاش برای رسیدن به آنچه فکر میکنیم بهتر است ای بسا به ضرر ِ آنچه خوب است می انجامد
نه پس
خوب .. خوب
خواهیم دید
پدرم ، نجیبزاده ای که خواسته بود نوک دلقک شاه را بچیند کتک زده؟
بله بانوی من
روز و شب در حال ِ آزار دادن من است
هرساعت ناگهان یک رفتار بسیار زشت انجام میدهد که مایه ی دردسر همه میشود
من تحمل نخواهم کرد
شوالیه هایش خودسر شده اند
و خودش هم سر هر چیز جزیی ما را سرزنش میکند
وقتی از شکار برگشت
با او حرف نخواهم زد بگو که ناخوشم
اگر بر خلاف گذشته در خدمتگزاری به پدرم سستی نشان بدهید
کار خوبی میکنید
خودم جوابگویش خواهم بود
تو و زیردستانت هرچقدر که خوش داشتید کم اعتنایی کنید
دوست دارم اعتراضش را ببینم اگر خوشش نمی آید برود پیش خواهرم
پیرمرد خرفت
میخواهد قدرتی را که از دست داده هنوز اعمال کند
این پیرمردهای بی عقل دوباره بچه شده اند
یک ذره هم تحمل انتظار شام را ندارم
برو بگو آماده کنند
چه کاره ای؟
آدمی هستم بسیار پاکدل فقیر مثل شاه
تو که یک رعیتی اگر به اندازه ی او که یک شاه است فقیر باشی
پس به اندازه ی کافی فقیر هستی
چه میخواهی؟
خدمت
به کی میخواهی خدمت کنی؟ به شما -
مرا میشناسی مرد؟
نه قربان
ولی شما در وجودتان چیزی دارید مه دلم می خواهد شما را ارباب صدا کنم
و آن چه چیز است؟ قدرت -
دنبالم بیا
در خدمتم خواهی بود
اگر تا پس از شام از تو بدم نیامده باشد
ترا از خودم دور نخواهم کرد
با شوالیه هایش هم رفتار سردی داشته باشید هرچه پیش بیاید اهمیتی ندارد
شام
آهای شام
دلقکم کجاست؟
برو دلقکم را بیاور اینجا
آه شما ، آقا
دخترم کجاست؟
بگو آن مردک برگردد
آهای تو
دلقکم کجاست؟
انگاری دنیا را خواب برده
آن حرامزاده کجاست؟
سرورم میگوید : دخترتان ناخوش است
چرا آن نوکر وقتی که صدایش کردم برنگشت؟
سرورم در جوابم گفت : دلش نمی خواهد دلش نمی خواهد؟ -
سرورم اینطور که من درک کرده ام از اعلیحضرت
با همان تشریفات محبت آمیز ِ سابق پذیرایی نمی شود
برو به دخترم بگو با او حرف دارم
و برو دلقکم را هم به اینجا بیاور
اوه تو
تو ، آقا
بیا اینجاآقا
من کی هستم آقا؟
پدر بانوی من پدر بانوی من -
سگ ِ زنا زاده
مردک برده
سگ ولگرد
سرورم من سزاوار کتک خوردن نیستم
پس سزاوار ِ سر سُم رفتن هم نیستی ها بازیکن پست فوتبال
میخواهم حکمتی یادت بدهم
بگو
اینکه چیزی نیست دلقک
مگر تو هیچ چیز را میتوانی به هیچ کار بزنی عمو؟
برای چه نتوان پسر؟
از هیچ چیز ، هیچی که میتوان ساخت
تو یک تخم مرغ به من بده من دو تا تاج به تو میدهم
آن دو چه تاجی می توانند باشند؟
تخم مرغ را وقتی از وسط بریدم
و آنچه توش هست خوردم
دو نیمه ی پوستش ، یک جفت تاج میشود
آنوقتی که تاج طلایی ات را از دست دادی توی کله ی تاست عقل کم داشتی
عمو جان خواهش میکنم برایم معلمی پیدا کن که بتواند به من درس دروغگویی بدهد
خیلی دلم میخواهد دروغ گفتن را یاد بگیرم
مردک اگر دروغ بگویی شلاقت میزنم
از تو و دخترهات تعجب میکنم که چطور میتوانید همخون ِ هم باشید
آنها شلاقم میزنند که چرا راست میگویم
و گاهی هم شلاق میخورم که چرا خاموش مانده ام
کاش من چیزی بودم غیر این دلقک که هستم
با این همه دلم نمی خواهد جای تو باشم عمو جان
تو عقلت را دو پاره کردی و در بینش هیچ چیز برای خودت باقی نگذاشتی
# کسی مه نه مغز ِ نان دارد و نه رویش را #
# بیزار از همه ِ کمی نان میخواهد ##
از کِی اینقدر شعر و آواز یاد گرفته ای مردک؟
از همان موقع که تو دخترانت را مادر خودت کردی
همان موقع که تو ترکه به دست شان دادی و برای کتک خوردن شلوارت را پایین کشیدی
# آنها از شادی ناگهانی شان اشک ریختند #
# و من از غمی که داشتم آواز خواندم #
# که چرا چنین شاهی قایم موشک بازی میکند #
# و به جمع دیوانه ها در می آید ##
نه
برای اینکه تو نمیتوانی موقعی که باد می آید لبخند بزنی
زود سرما میخوری
بله حق با شماست
جلوی زبانم را میگیرم این را قیافه تان به من دستور میدهد
دیگر چیزی نمیگویم
ها ِ دختر
به نظرم این اواخر خیلی اخمو شدی
سرورم نه تنها این دلقک تان اجازه ی هرکاری را به خودش میدهد
دیگر اطرافیان گستاخ تان هم هرساعت از چیزی ایراد میگیرند و به این و آن میپرند
احترام هیچ مقامی را نگه نمی دارند و آشوب های تحمل ناپذیری راه می اندازند
این ناهنجاری ها را رک و روشن به اطلاع تان میرسانم چون فکر میکنم بتوانم چاره اش را پیدا کنم
قضیه به این خاطر ترسناک است که شما در تذکر دادن و اقدام کردن بیش از اندازه تاخیر میکنید
خودتان به این جریان میدان میدهید و با اجازه ی خودتان است که چنین چیزهایی پیش میآید
این خطاکاری ها اگر شما موافقت کنید نادیده گرفته نخواهد شد
و برایش مجازات در نظر گرفته میشود
اما تو عمو جان فکر کن
سهره به جوجه ی دارکوب آنقدر غذا داد
که توانست چنان به کله اش بکوبد که مغزش بیرون بریزد
شمع را بردند و ما را در تاریکی گذاشتند
آیا تو دخترمان هستی؟
دلم میخواهد شما عقل سرشارتان را به کار بیاندازید
و از این گرایش هایی که این اواخر شما
شما را از آنچه بودید تغییر داده فاصله بگیرید
مگر خر نمی تواند بداند اسب ، ارابه را چه وقت میکشد؟ هی چه چه بزن . دوستت دارم
آیا اینجا کسی مرا می شناسد؟
این که لیر نیست
مگر لیر اینگونه راه میرود؟
اینگونه حرف میزند؟
چشم هایش کجاست؟
ها؟ بیدارم؟
نه اینطور نیست
چه کسی میتواند به من بگوید من کیستم
سایه ای از لیر
همین را میخواهم بدانم
نام شما چیست
بانوی زیبا؟
سرورم این صحبت های تحسین آمیز در بین دیگر شوخی هایتان نشانه ی لطف شماست
خواهش میکنم درک درستی از پیشنهاد من داشته باشید
شما که پیر و مورد احترامید باید عاقلانه رفتار کنید
شما اینجا صد شوالیه ی ملتزم رکاب نگه میدارید
مردانی چنان افسارگسیخته و هرزه و بی پروا
که دربار ما بر اثر آلوده شدن به حرکاتشان
بیشتر شبیه یک میخانه ی پرجنجال یا یک فاحشه خانه است
تا به یک کاخ باشکوه
چنین رسوایی ننگینی ، نیازمند چاره جویی فوری ست
پس آنچه دخترتان از شما تقاضا میکند را مرحمت کنید تا ناچار نشوم آنرا با وسایل دیگر بدست بیاورم
و آن تقاضا ، کم کردن از تعداد افرادتان است
و آنها که نزدتان می مانند و هنوز مشخص نشده اند
باید کسانی باشند که با سن و سال شما جور در بیایند
و بدانند خودشان کیستند
و شما کی هستید
ای دیو تاریک دل
اسب هایم را زین کنید
همه ی همراهانم را بخوانید
حرامزاده ی بدطینت
هنوز دختر دیگری برایم مانده است
تو دغلکار ِ منفور
دروغ میگویی
همراهان ِ من ، مردانی برگزیده و بسیار کم تعدادند
که به همه ی جزییات وظایفشان آگاهند
و به درست ترین وجهی
حرمت نام خاندان خود را حفظ میکنند
آخ لیر ، لیر ، لیر
سرت را اینقدر به این دروازه بکوب تا عقلت از آن بیرون رود
و دیوانگی به آن داخل شود
سرورم من بی گناهم
نمی دانم چه چیزی شما را به خشم آورده است
ممکن است چنین باشد سرورم
گوش کن ای طبیعت
گوش کن ای الهه ی بزرگ گوش کن
از تصمیم خود صرفنظر کن
اگر تصمیم داشتی که چنین جانوری را آبستن کنی
زهدانش را عقیم بگردان
و اندام های باروری و زایش را در او بخشکان
تا از پیکر کاهیده اش هرگز کودکی که به آن نازد متولد نشود
اگر هم به او بچه میدهی
بچه اش را افسرده و نزار بیافرین
تا در زندگی مادرش شکست و شکنجه ای غیر طبیعی باشد
بگذار تا ابروانش در جوانی گره خورده باشد
و اشک ، بر گونه اش پی در پی شیار هایی پدید آورد
و ان فرزند ، رنج ها و هزینه های مادر را تمسخر کند و خوار بشمارد
تا اوخودش حس کند که داشتن فرزند ناسپاس
دردش از نیش ِ مار بدتر است
اسبهایم حاضرشدند؟
خرهایت رفته اند پی شان
آن نامه را برای خواهرم نوشتی؟
بله بانوی من
تمام ترس های خاص مرا به او اطلاع بده برو
نمی توانم تا این حد از تو جانبداری کنم
با اینکه دلباخته ی تو هستم
خواهش میکنم کافی ست
خواهی دید آن دختر دیگرت با تو به مهربانی رفتار خواهد کرد
چون همانقدر شبیه خواهرش است که سیبی جنگلی به سیب ِ خوراکی
من آنچه را که میتوانم بگویم باید بگویم
چه چیزی را میتوانی بگویی پسر؟
این یکی مزه اش مثل آن دیگری ست مانند دو سیب جنگلی که یک مزه دارند
میتوانی به من بگویی چرا بینی در وسط صورت قرار دارد؟
نه
برای اینکه چشمها در دو طرفش باشند
تا چیزی را که آدم نمی تواند بو بکشد با چشم ها ببیند
درحق دخترم بد کردم
میتوانی بگویی صدف ، کفش هایش را چه جوری درست میکند؟
نه من هم نمیتوانم
اما این را میتوانم بگویم چرا حلزون خانه دارد
چرا؟
برای آنکه سرش را بگذارد توی خانه اش نه آنکه به دخترهایش ببخشد
ذات خودم را فراموش خواهم کرد
پدری به این مهربانی
اینکه ستاره های هفتگانه بیشتر از هفت تا نیستند
باید علت قشنگی داشته باشد
چون هشت تا نیستند؟
بله دقیقا
راستی تو هم دلقک خوبی میشدی
به زور هم که شده باشد پسش میگیرم
ناسپاس دیو صفت
تو عمو ، اگر دلقک من بودی
ترا به این علت که پیش از وقت پیر شده ای کتک میزدم
چرا چطور؟
نباید پیش از عاقل شدن پیر بشوی
آه ای آسمان پاک
نگذار من دیوانه بشوم
تعادل عقلی ام را نگهدار
نمی خواهم دیوانه بشوم
قصر گلاستر ادموند ، فرزند نامشروع ِ دوک ِ گلاوستر بر ضد برادرش ، ادگار ، دسیسه میچیند
حالت چطور است برادر ادموند؟
در چه اندیشه های تیره و تاری فرو رفته ای؟
درباره ی یک پیشگویی که این روزها خوانده ام فکر میکنم
که این خورشید گرفتگی ها چه به بار خواهد آورد
خودت را به این چیزها مشغول میکنی؟
به تو اطمینان میدهم آثاری که در پیشگویی آمده متاسفانه پدیدار میشود
مثلا رفتار ناهنجار ِ فرزند با پدر و مادر
مرگ و میر ، گرانی
فساد ، چند دستگی ، تهدید
از کی دنبال ِ علم نجوم افتادی؟
ما گناه ِ ناکامی هایمان را به گردن ِ
خورشید ، ماه و ستاره ها می اندازیم
اگر ما میخواره و دروغگو و زناکاریم
به خاطر تاثیرات ِ فلکی ست
پس چرا بنیاد و اساس مرا نشان گذاشتند؟
نشان ِ حرامزادگی
پدرم در اعتدال ِ پاییزی با مادرم درآمیخت
و من تولدم در خانه ی دب ِ اکبر بوده
بهمین خاطر من شهوتی و خشن از آب در آمدم
من نهایتا همانی میشدم که هستم
حتا اگر پرشرم ترین ستاره ی آسمان هم
موقع بسته شدن نطفه ی حرامزادگی ام چشمک میزد
وقتی پسرها به سن کمال میرسند
و پیرها در سراشیبی می افتند
پدر باید تحت تکلفِ‌ پسر قرار بگیرد
و پسر کارهای او را به دست بگیرد
این قاعده ی احترام به پیران
جهان را در بهترین سالهای زندگی بر ما تلخ می دارد
دوک کورنوال و همسر ایشان بانو ریگان برای امشب اینجا خواهند بود
مگر چیزی پیش آمده؟ نه نمی دانم
چه بهتر
این ناگزیر با نقشه ی من جوش خواهد خورد
هرچه سریعتر به یاری ِ بخت دست به کار شوم
اگر با این نامه کار پیش برود
ادموند ِ حرامزاده از هر حلالزاده ای بالاتر می ایستد
ای ادگار حلالزاده
زمینت را من باید صاحب شوم
اکنون خدایان
یاور ِ حرامزادگانند
پدر
به هیچ ترفندی نتوانست وادارم کند
وادار به چی؟
وادارم کند که شما ، سرورم را به قتل برسانم
به او گفتم که خدایان برای کین خواستن از پدر کش ها همه ی صاعقه هاشان را آماده دارند
گفتم که چگونه فرزند با چندین رشته ی محکم ِ پیوند به پدرش وابسته است
پسرم ادگار
تهدید کردم که رسوایش میکنم
او جواب داد
چه کسی حرف ترا باور خواهد کرد
حرامزاده ی بی همه چیز
او نمی تواند چنین هیولایی باشد
آنهم در حق پدرش که آنهمه به مهربانی و بی دریغ دوستش میدارد
من جانم را با جرات گرو میگذارم
که او این نامه را به قصد آن نوشته که درجه ی محبتم به شما را بسنجد
تصور خطر در آن نمیرود
تو چنین فکری میکنی؟
در این زمینه تا به حال خواسته چیزی از زبان تو بیرون بکشد؟
بارها از او شنیده ام
که پسرها وقتی به سن کمال رسیدند و پدرها رو به زوال نهادند
درست آن است که پدر تحت تکلف پسر در آید
و پسر به کارهای او برسد
ای ناکس ! ناکس
ناکس بد همه چیز
اگر اجازه میدهید
شما را در جایی قرار میدهم که بتوانید گفتگوی ما را بشنوید
ادگار ! آخرین بار پدرم را کی دیدی؟
با خوبی و خوشی از هم جدا شدید؟
هیچ رنجیدگی در او ندیدی؟
فکر کن ببین شاید چیزی او را رنجانده باشد
چه میگوید؟
اگر پدرمان میخواست به این امید بخوابد که من بیدارش کنم
خوابش به درازا میکشید و آنوقت نیمی از درآمدهای او از آن ِ تو میشد
و تو زندگی را محبوب ِ برادرت به سر می بردی
"ادگار"
کمک قاتل
همان موقع که تو آمدی این نامه را لب پنجره ام پیدا کردم
ببین کدام ناکس در حق من سخن چینی کرده - ترس من هم از همین است -
چیزی بر ضد دوک کورنوال نگفته ای؟
او شبانه و با شتاب به اینجا می آید ریگان هم با اوست
درباره ی هدفش بر ضد دوک آلبانی چیزی نگفته ای؟
یک کلمه هم نگفته ام کمک -
من آنچه دیده و شنیده ام به تو گفتم ولی
ولی از چگونگی ِ محتوای سهمگینش هرچه کمتر گفتم
مرا ببخش ِ برای رد گم کردن شمشیر میکشم و به تو حمله میکنم
تو هم شمشیرت را بکش وانمود کن از خودت دفاع میکنی
خدانگهدار
آهای چراغ بیارید اینجا
صبر کن
مشعل
مشعل ! آن ناکس کجاست؟
با شمشیر تیز برهنه اش اینجا در تاریکی ایستاده بود
تعقیبش کنید
آهای بروید دنبالش
آنجا
پسر نا مشروع ولی باوفا
ترتیبی خواهم داد
تا زمین هایم به تو برسد
باز کن
دختر شما ریگان و دوک رفته اند
عجیب است که خانه شان را اینجور ترک کرده اند
تا جایی که اطلاع یافته ام دیشب آنها قصد نداشته اند که بروند
بعد به سمت برج گلاستر رفته اند
تو زودتر نزد گلاستر برو
با این نامه ها
دخترم اگر چیزی پرسید اورا بیشتر از آنچه در نامه نوشتم اگاه نکن
اگر زود نجنبی خودم زودتر از تو آنجا خواهم بود
آیا پسرخوانده ی پدرم قصد جان شما را داشت؟
آه بانوی من قلبم شکسته است شکسته
بسیار بد است بسیار بد
شنیدم در حق پدرت خدمتی که شایسته ی یک فرزند است کرده ای
وظیفه م بود سرورم
تا میتوانم باید بگریزم و خودم را حفظ کنم
صورتم را
با کثافت ها می آلایم
مانند ِ گدایان ِ دیوانه خانه
تام ِ بیچاره
کی به تام ِ بیچاره چیزی میدهد؟
آیا به تام ِ بیچاره صدقه ای میدهید؟
تام ِ بیچاره
من دیگر
ادگار
نیستم
من دیگر ادگار نیستم
آهای
از آدم های این خانه ای؟ آری
اسب هایمان را کجا میتوانیم جا دهیم؟
توی خلاب
خواهش میکنم دوست باش . به من بگو
ازتو خوشم نمی آید
برای چی با من اینجور برخورد میکنی؟ من نمیشناسمت
مردک
من میشناسمت
مرا به چه عنوان میشناسی؟
به عنوان یک پست فطرت یک گدا
یک بزدل ، یک جاکش
و پس افتاده ی میراث خور ِ یک ماده سگ دورگه
برو کنار من کاری با تو ندارم
تو نامه هایی در ضدیت با شاه با خودت آورده ای
و از این که آلت دست دختری بر ضد اعلیحضرت پدرش شده ای به خودت می بالی
چه رذل و بی شرمی تو
تکه تکه ات میکنم چاپلوس
ای روسپی زاده ی بی رگ بی خاصیت
پوستت را میکنم
ای که طاعون بگیرد بر آن چهره ی صرع زده ات
آرام بگیر ! مگر تو جانور ِ پست بویی از ادب نبرده ای؟
چرا سرورم ولی خشم هم حق خودش را دارد
چرا چنین خشمگینی؟
سرورم اگر به من اجازه بدهید
من این مردک نتراشیده را در هاون میکوبم
و می سابم و بعد دیوار مستراح را با آن اندود میکنم
گناهش چیست؟
از ریختش خوشم نمی آید
همینطور شاید از ریخت ِ من یا او یا این بانو
در عمر خودم چهره هایی دیده ام بهتر از این چیزی که در این لحظه میبینم
این از آن مردهاست که چون برای رک گویی اش او را ستایش کرده اند
گستاخی و پرده دری را پیشه ی خودش کرده
از او چاپلوسی بر نمی آید و به مقتضای جان درستکارش باید حقیقت را بگوید
قربان میدانم که من چاپلوس نیستم
من به شاه خدمت میکنم
کُند و زنجیر بیاورید
به جان و شرف خودم که تا ظهر در کُند خواهد ماند
تا ظهر؟
تا شب سرورم
و تمام ِ شب هم
بانو اگر من حتا سگ پدرتان هم بودم نمی بایست همچین رفتاری با من بکنید
چون نوکر او هستی میخواهم با تو چنین کنم
بگذارید از شما استدعا کنم این کار را نکنید
بر شاه ، گران خواهد آمد
خودم پاسخگو خواهم بود
بر خواهرم بسیار بیشتر گران خواهد آمد که با پیشکارش هنگامی که پیگیر ِ کارهایش بوده
بدرفتاری شده و مورد حمله قرار گرفته باشد
پاهایش را در کُند کنید
برایت متاسفم دوست من
خوش دارند اجرای حکم به تاخیر نیفتد
من برایت پادرمیانی خواهم کرد
نکنید سرورم ، خواهش میکنم
سفر سختی داشته ام . کمی میخوابم باقی وقتم را سوت میزنم
شب خوش ای بخت
یک بار دیگر لبخند بزن
چرخت را به گردش درآور
# بر بینوایی ِ پدران ِ ژنده پوش#
# فرزندانشان کورند ##
ها ها
بند جوراب زمختی به پاش کرده
چه کسی به ناروا تا این حد خوارت کرده و اینجا نشانده؟
هردوشان دامادتان و دخترتان
نه - چرا -
میگویم نه - میگویم چرا -
نه نه آنها همچو کاری نمی کنند
جرات ِ چنین کاری را ندارند
غازهای وحشی اگر از آن سمت پرواز کنند یعنی زمستان هنوز تمام نشده
آخ که چگونه در قلبم بالا می آید
این ماده ی خشم
پایین برو
ای اندوه ِ بالا خزنده
جای تو در پایین است
این دختر کجاست؟ با شوهرش ، سرورم ، درون ِ کاخ
تو با من نیا . همین جا بمان
چه شده که شاه با عده ی به این کمی آمده؟
برای همین سوال اگر به کند و زنجیرت بکشند
کاملا سزاوارش هستی
ترا برای درس خواندن باید پیش مورچه ها فرستاد
تا یادت بدهد که زمستان فصل کشت و کار نیست
همه ی کسانی که راست بینی شان را میگیرند و میروند
چشمانشان رهبری شان میکند مگر اینکه کور باشند
اما از بیست تا بینی یکی نیست که بتواند بوی گند را تشخیص بدهد
وقتی که یک گردونه ی بزرگ از سراشیبی تپه به پایین میغلتد
ولش کن برود وگرنه ترا هم میکشد و گردنت میشکند
ولی آن گردونه ی بزرگ که از تپه بالا میرود
بگذار ترا هم دنبال خودش بکشد
اگر یک مرد دانا پند بهتری به تو داد این پند مرا به خودم پس بده
آخر جز مشتی لات کسی از این پند پیروی نمی کند چون گوینده اش یک دلقک است
اینگونه است قربان
# آنکس که به هوای منفعت خدمت میکند #
# تنها برای حفظ ِ ظاهر فرمان میبرد #
# وقتی باران درگرفت او پی کار خود میرود #
# و ترا در طوفان تنها میگذارد ##
تو این چیزها را کی یاد گرفتی دلقک؟
نه در کُند و زنجیر ، دیوانه
از گفتگو با من خودداری میکنند
ناخوش اند ! خسته اند ! امشب سفری دشوار داشته اند
بهانه ی بهتری برایم پیدا کنید
سرور گرامی ام ! خودتان از مزاج آتشین دوک خبر دارید
مزاج آتشین؟ کدام مزاج؟
آی گلاستر گلاستر میخواهم با دوک کورنوال و زنش حرف بزنم
سرور عزیزم به اطلاع شان رساندم
به اطلاع شان رساندم
آیا میفهمی چه میگویم مرد؟
بله سرور مهربانم
شاه میخواهد با کورنوال صحبت کند
یک پدر گرامی میخواهد با دخترش صحبت کند
به خدمتش بیاید
از این خواست ِ من اطلاع یافته اند؟
آی تنگی ِ نفس ! جوشش خون
دوک ، مزاج آتشین دارد
به این دوک ِ آتش به جان گرفته بگو نه هنوز نه ...
شاید حالش خوب نباشد
مرگ بر این حالی که من دارم
چرا او باید در همچین وضعی باشد؟
خدمتکارم را به من بازگردانید
به دوک و همسرش بگو می خواهم با آنها حرف بزنم
همین حالا ! بی درنگ
به ایشان دستور بده بیایند و حرفم را گوش بدهند
وگرنه خودم در اتاق شان را اینقدر میکوبم
تا خواب ِ مرگ از سرشان بپرد
آرزو میکنم میانه ی شما را به خوبی و خوشی بگیرم
وای بر من
قلبم ار جا کنده میشود
ولی آرام بگیر
روز هردوتایتان خوش
درور بر سرورم
از دیدار اعلیحضرت خشنودم
ریگان
گمان میکنم واقعا خوشحالی
و برای این گمان ، دلایل خوبی دارم
آزادت کردند؟
وقتی دیگر به این موضوع رسیدگی میکنیم
ریگان ، عزیزم
خواهرت مفت هم نمی ارزد
آخ ریگان او مانند کرکس ، دندان های تیز ِ نامهربانی اش را به اینجا فرو کرد
به زحمت توان گفتنش را دارم
باورت نمی شود با چه خصلت و خوی تباهی
آخ ریگان
نمی توانم تصور کنم که خواهرم در به جا آوردن ِ تعدش ، کوتاهی کرده باشد
اگر او گاهی همراهانتان را از گستاخی بازداشته
کارش برای منظوری درست و سودمند بوده
نمی توان او را سرزنش کرد
نفرینم بر او باد سرورم شما پیرید
عمرتان درست در لبه ی مرز ِ طبیعی اش قرار دارد
شما باید به دست شخصی با درایت
که وضع تان را بهتر از خودتان بداند رهبری و اداره شوید
بنابراین خواهش میکنم پیش خواهرم برگردید
و بگویید در حقش ناروا کرده اید از او بخواهم مرا ببخشد؟
هیچ متوجه هستی این کار چه وجهه ای خواهد داشت؟
دختر عزیرم اعتراف میکنم که پیرم پیر ، به درد هیچ کار نمی خورد
زانو میزنم و التماس میکنم از روی لطف ، به من لباس و جای خواب و خوراک بدهید
سرور عزیز بس کنید شوخی زشتی ست
پیش خواهرم برگردید نه هرگز ریگان
ای که همه ی خشم و کینه ی آسمان بر سر ِ ناسپاسش ببارد
پناه بر خدایان ! شما وقتی خشمگین هستید مرا هم همینطور نفرین خواهید کرد
نه ریگان
تو هرگز به نفرین من دچار نخواهی شد
سرشت ِ مهربانت نمیگذارد درشتخو باشی
در چشمان خواهرت بی رحمی ست اما چشمان تو دلداری میدهد
دل را نمی سوزاند
تو کسی نیستی که مرا از دلخوشی هایم محروم کنی
از تعداد همراهانم کم کنی
تند و نسنجیده با من حرف بزنی
یا وقتی بخواهم به خانه ات بیایم در را به رویم ببندی
فراموش نکرده ای که من نیمی از قلمروی پادشاهی ام را به تو بخشیدم
ای خدایان
اگر دوستدار پیرمردانید
اگر شیرینی ِ حکومت تان به اطاعت فرا میخواند
اگر خودتان هم پیرید
دادخواهی ام را به عهده بگیرید
و از من هواداری کنید
از دیدن ریش ِ سفیدم شرم نمی کنی؟
ریگان میخواهی به او دست بدهی؟
برای چه سرورم ، به من دست ندهد؟ من چه گناهی کرده ام؟
مگر اینکه هرچیزی که نگاه ِ پرده در ِ یک پیرمرد گناهش میداند ، گناه باشد
آخ پهلوهام !سخت فشار میدهند. کمی تاب بیاورید
چرا خدمتکارم را کند و زنجیر کردند؟
من دستور دادم سرورم تو؟ تو دستور دادی؟
خواهش میکنم پدر
شما خسته و ناتوان به نظر میرسید
اگر تا پایان ِ یک ماهه تان
برگردید و پیش ِ خواهرم بمانید
و نیمی از همراهانتان را مرخص کنید آنوقت نزد من می آیید
من اینجا در خانه ی خودم نیستم
برای پذیرایی از شما تدارک لازم را ندیده ام
پیش او برگردم و پنجاه تن از همراهانم را مرخص کنم؟
نه ، ترجیح میدهم زیر ِ هیچ سقفی نباشم
و با سختی های باد و باران کلنجار بروم
و با گرگ و جغد همخانه شوم
و با نیش دردناک فقر بسازم
هر طور میل شماست سرورم
دختر از تو خواهش میکنم دیوانه ام نکن
من دردسرت نخواهم داد فرزندم
بدرود
بعد از این همدیگر را نخواهیم دید
دیگر هرگز به هم نخواهیم رسید
ولی تو از گوشت و خون منی
دختر منی
یا بهتر بگویم : دردی در تن منی
دردی که ناگزیرم آن را از خودم بدانم
تو یک دمل ،یک زخم طاعونی
و تاولی برآمده از خون ِ فاسدم هستی
ولی من سرزنشت نمی کنم
بگذار شرمساری هروقت خواست به سراغت بیاید
من آن را بسوی تو فرا نمیخوانم
آرزو نخواهم کرد صاعقه بر تو فرود بیاید
داستان ترا برای داوری پیش خدای بزرگ ، ژوپیتر نخواهم برد
خودت را اصلاح کن
رفته رفته در بهتر شدن بکوش
من میتوانم صبر کنم
میتوانم خودم و صد سوار ِ همراهم ، نزد ریگان باشیم
سرورم چرا شما نتوانید از پرستاری ِ خدمتکاران ِ خواهرم
یا خود من برخوردار شوید؟
چرا نه سرورم؟
اگر آنها (خدمتکاران ِ خواهران) در اجرای فرمان هایتان سستی کردند ما میتوانیم براهشان بیاوریم
اگر خواستید پیش من بیایید
البته الان که خطرناک به نظر میرسد
ولی فقط بیست و پنج نفر همراه بیاورید
برای بیشتر از این من جا و امکانات ندارم
من همه چیز را به شما دادم
و در وقت بسیار مناسبی هم دادید
شما را امانتدار خودم کردم
نگهدارنده ام کردم
ولی درباره ی تعداد همراهانم نیز
شرطی گذاشتم که باید به اجرا درآید
یعنی چه که من باید تنها با بیست و پنج نفر نزد شما بیایم؟
تو ریگان آیا همچین چیزی گفتی؟
و باز هم همین را میگویم سرورم نه بیشتر
این دو موجود شرور هنوز خوشگل به نظر میرسند
گرچه دیگرانی که بدترند و نه بدترین
کمابیش به زیبایی ستوده میشوند
من با تو خواهم آمد
باز پنجاه تای تو دو برابر ِ بیست و پنج تاست
و تو دو برابر خواهرت سزاوار دوست داشتنی
گوش کنید سرور من
شما چه نیازی به بیست و پنج یا ده یا پنج نفر دارید؟
که با شما به خانه ای بیایند که در همان خانه دو برابر این عده دستور دارند از شما پرستاری کنند
چه نیازی حتا به یک نفر؟
اوه درباره ی نیاز بحث نکنید
پست ترین گدایان در میان چیزهای بی ارزش شان باز چیزهایی غیر ضروری دارند
طبیعت اگر بیش از آنچه بدان نیاز است هدیه نمی داد
زندگی آدم به حقارت ِ جانوران میشد
تو یک بانویی
اگر هدف ، تنها گرم شدن باشد
طبیعت به این این رخت های پر زر و زیور که میپوشی و درست هم گرمت نمی کند
نیاز ندارد
اما اینکه نیاز واقعی کدام است
ای خدایان آسمان ! صبرم بدهید
من به صبر نیاز دارم
شما خدایان مرا اینجا میبینید
مردی پیر و بی نوا
که همانقدر لبریز ِ دردم که لبریز از عمر دراز
و از هرو دچار مصیبتم
اگر این شمایید که قلب این دختران را
بر ضد پدرشان میشورانید
چنان دیوانه ام نکنید که رام و سر به زیر آن را تحمل کنم
خشمی والامنشانه به من بدهید
و نگذارید سلاح زنان ،اشک چشم رخسار مردانه ام را بیالاید
نه ای پتیاره ی بدنهاد
چنان انتقامی از هردوتایتان بگیرم
چنان کارهایی بکنم
که در سرتاسر جهان...
اما چه کارهایی هنوز نمی دانم هرچه باشد مایه ی وحشت زمین خواهد بود
فکر میکنید که من گریه خواهم کرد
نه من نمیگریم
بهانه برای گریستن ، فراوان دارم
ولی قلبم صد هزار ترک خواهد برداشت
قبل از آنکه بگریم
دیوانه
دیگر دیوانه میشوم
این خانه کوچک است
پیرمرد و همراهانش را نمی تواند درست جا بدهد
باید خودش را سرزنش کند
راحتی را نپسندید بگذار نتیجه ی دیوانگی اش را بچشد
من خودم به خوبی و خوشی از خودش پذیرایی میکنم اما از همراهانش حتا یک نفر را هم نه
نظر من هم همین است
کنت گلاوستر کجاست؟
شاه سخت خشمگین است
مردم ِ خودسر
همان آسیبی که به خودشان میزنند باید آموزگارشان باشد
درهایتان را ببندید همراهان او گروهی آدم ِ کارد به استخوان رسیده اند
درهایتان را ببندید سرورم
عمو لیر ‍! عمو لیر صبر کنید دلقک تان را هم با خود ببرید
ای بادها بوزید
آنقدر که گونه هایتان ترک بخورد
با خشم
بوزید
ای سیل ها و گردبادها
فواره بزنید آنقدر که برج هایمان را خیس کنید
تپه ها را غرق کنید
ای آتش های گوگردین ِ اندیشه کش
ای قاصدهای خودنمای صاعقه ها که درختان بلوط را از هم میشکافید
موهای سفیدم را کز بدهید
و تو ای تندر که همه چیز را به لرزه می اندازی
بر گوی ِ ستبر جهان بکوب و صاف و هموارش کن
کالبدهای طبیعت را در هم بشکن
هرآنچه آدمی را ناسپاس میکند از روی زمین محو کن
آهای عمو جان ، آب مقدس ِ دربار در هوای خشک خانه
بهتر از این آب باران ِ بیرون است
عموی خوبم برو از دخترهایت خیر و برکت بخواه
این شب نه دلش به حال عاقل میسوزد و نه دیوانه
سر و صدا براه بیانداز ای آسمان
ای آتش زبانه بکش
ای باران فواره بزن
باران و باد و تندر و آتش هیچکدام دخترم نیستند
من از شما عناصر از روی ستم ، باج نمی خواهم
من هرگز قلمروی پادشاهی ام را به شما نداده ام
شما را فرزندان خود نخوانده ام
نفقه ی من به عهده ی شما نیست
پس بگذار بر من فرود بیاید هرآنچیزی که مهیب است
من اینجا ایستاده ام بنده ی شما
پیری بینوا ، شکسته و خوار شمرده شده
با اینهمه شما را کارگزاران برده صفتی می نامم
که به دشمنی با موی سفید من توان ِ جنگاوری خود را
به زیان دو دختر شرور من پیوند زده اید
اوه اوه شرم آور است
آنکه خانه ای دارد که سرپناهش باشد کلاهخود خوبی به سر دارد
از این به بعد مظهر صبر و شکیبایی خواهم بود
هیچ چیز نخواهم گفت
چه کسی آنجاست؟
یک عاقل و یک دیوانه
کاش خدایان بزرگ که این هیاهوی ترس آور بر فراز سر ما براه می اندازند
همین دم دشمنان ِ خود را بیابند
تو ای بخت برگشته
که جرم ِ افشا نشده و تازیانه ی نخورده ، فراوان داری
ای سیاهکار ِ سزاوار ِ پاره پاره شدن که در پرده و با ظاهر سازی مناسب
قصد جان ِ کسان کرده ای
گناهان ِ واپس زده ات
از گوشه های نهفته ی ضمیر سر بر می آورد
و فریادزنان از این دادرسان ِ ترسناک طلب عفو میکند
من مردی هستم که بیش از آنچه خود گناه کرده باشم در حقم گناه کرده اند
سرور بخشنده ام
در همین نزدیکی کلبه ای هست
یک دوست آن را به شما واگذار میکند تا از توفان ، مصون بمانید
عقل من رو به آشفتگی گذاشته
بیا پسرم
در چه حالی پسرم؟ سردت است؟
من خودم سردم است آن کلبه کجاست دوست من؟
نیازهای ما هنرهای عجیبی دارند
میتوانند چیزهای بسیار محقر را گرانبها جلوه دهند
برویم به کلبه ات
هی ، دلقکم نوکر بینوایم
گوشه ای از قلبم هست که هنوز غمخوار توست
او که به قدر یک ارزن عقل دارد
هنگام ولوله ی باد و باران
باید به آنچه بخت میدهد رضایت داشته باشد
اگرچه سراسر روز باران ببارد
سرور من داخل شوید سرور خوبم
فکر میکنی لطمه هایی که این توفان ِ ستیزه جو بر پوست مان میزند ، اهمیت زیادی دارد؟
برای تو چنین است
ولی در جایی که درد بزرگتری ریشه دوانده درد کوچکتر چندان احساس نمی شود
تو از پیش یک خرس میگریزی
ولی در این فرار و گریز اگر پاهایت ترا به کام ِ دریای خروشان بکشد ، به دهان ِ خرس پناه میبری
جان که در آسایش باشد
تن ، زودرنج میشود
توفانی که در جان من است
هرگونه احساسی را از من سلب میکند
جز آن یکی که بر قلبم ضربه میکوبد
ناسپاسی ِ فرزند
ولی من به سختی تنبیه شان خواهم کرد نه دیگر اشک نخواهم ریخت
در همچین شبی بیرونم کنند؟
بس است
تحمل خواهم کرد
خودت برو داخل
من دعایم را میخوانم
بعد میخوابم
ای بی نوایان ِ برهنه بخت
هرجا که دچار ِ
بارش ِ سخت باران و این توفان ِ بیرحم باشید
ژنده های سوراخ سوراخ ِ بسته با طناب
چگونه سرهای بی پناه و پهلوهای لاغر از گرسنگی تان را
از آسیب چنین هوایی محفوظ نگه دارد؟
اوه به این نکته ، کم توجه کرده ام
ای شکوه ِ تجمل
خودت را درمان کن و برآن باش که رنج فقرا را حس کنی
و آنچه را در زندگی ات اضافه است به آنها ببخشی
تا نشان دهی که باز ، آسمان ، عادلتر است
به بسترت برو و خودت را گرم کن
تو هم دار و ندارت را به دو دخترت دادی و به این روز افتادی؟
به تام ِ بینوا کسی چیزی میدهد؟
برو و با دوک صحبت کن
اگر از تو راجع به من پرسید بگو که ناخوشم و به بستر رفته ام
من اگر در این راه بمیرم خطرش برایم کمتر نیست
بگذار نتیجه اش آسایش ِ شاه ، همان ارباب ِ پیرم باشد
خواهش میکنم با احتیاط باش
تو چه کسی بوده ای؟
کارمند دولت بودم با دل و جان ِ مغرور
که موهایم را تاب میدادم وکلاه منگوله دار سر میکردم
برآورنده ی هوس های دل معشوقه ام بودم
از او کام میگرفتم
و با هر کلمه از دهانم ، با او پیمانی میبستم
و در برابر چهره ی روشن آسمان پیمانم را میشکستم
با خیالپردازی های شهوانی به خواب میرفتم و در بیداری آن خیالپردازی ها را به کار میبستم
من عاشق میخواری و طاسبازی بودم
و در زنبارگی از تُرک ها پیشی گرفته بودم
قلبم ناراست بود
گوشی داشتم که نمیشنید و دستی خونریز
تنبل مانند گراز دزد مانند روباه
حریص مانند گرگ دیوانه مانند سگ
شکار افکن مانند شیر
اما تو نگذار که جیجیر ِ کفش ها و لباس ِ ابریشمی
دل بیچاره ات را از راه بدر ِ زنی کند
با دیو پلید در ستیز باش
از میان درخت ِکویچ باد سرد همچنان میوزد
برای تو بهتر بود که در گور باشی
نه آنکه با این تن ِ برهنه ات با سختگیری مفرط آسمان روبرو شوی
مگر آدمی چیزی بیش از این است؟
خوب نگاهش کن
تو به کِرم برای ابریشمش دد و دام برای پوستش
به گوسفند برای پشمش و به گربه برای عطرش مدیون نیستی
اینجا ما سه نفر سفسطه گریم
تو شی ء فی نفسه هستی
تو که از لوازم آسایش محرومی ، چیزی بیشتر از یک جانور بینوای برهنه نیستی
که چنگال دارد
دور شوید دورشوید ای چیزهای عاریتی
بیا لباس هایمان را درآریم
چه کسی آنجاست؟
شما آنجا ، چه کسانی هستید؟
نامتان چیست؟
چه کسی آنجاست؟
این دیو ِ پلید فلیبرتیگیبت است
آرام بگیر ! جادوگر ! آرام بگیر
فرمانروای جهان تاریکی یک نجیبزاده است
مودو ، میخوانندش و همچنین ماهو
بیچاره تام سردش است
با من به خانه ام بیایید آمدم شما را بجویم و به جایی ببرم که آتش و خوردنی مهیاست
اول بگذار با این فیلسوف گفتگو کنم علت ِ رعد چیست؟
سرور مهربانم پیشنهادش را بپذیرید
مطالعات شما در چه زمینه است؟
در این زمینه که چطور با دیوها مقابله کنیم و کک و شپش ها را بکشیم
بگذلرید یک چیز محرمانه از شما بپرسم
پهلوان رولاند رفت پای برج سیاه
سخنش همچنان اُف بود
و تُف بود و تفو من بوی خون یک مرد انگلیسی را میشنوم
میخواهم پیش از آنکه از خانه ام بروم انتقامم را گرفته باشم
ای خدایان ای کاش آنکه چنین خیانتی کرده پدرم نبود
یا کاش من نبودم که خیانتش را کشف میکردم
تو پدر عزیزتری پیدا خواهی کرد
همان که ترا کنت ِ گلاوستر کرده است
این کار به دست با درایت شما انجام شده
جستجو کن ببین پدرت کجاست
تا آماده ی بازخواست ما باشد
کرجی اش سوراخ شده
و او نباید بگوید که چرا
جرات نمیکند بپرد و نزدت بیاید
بیچاره تام که دیو پلید مزاحمش شده هی چهچه بلبلی میزند ( منظورش دیو گرسنگی ست)
برای دوتا شاه ماهی سفید چه فریادها که در شکم ِ تام بلند است
قار و قور نکن فرشته ی تاریکی چیزی ندارم برای خوردن به تو بدهم
در چه حالید سرورم؟
اینجور بهت زده نایستید
دوست دارید دراز بکشید و استراحت کنید؟
اول باید محاکمه شان را ببینم
گواهانشان را بیاورید
تو قاضی ِ رداپوش برجای خودت بنشین
و تو دستیار ِ قاضی کنارش روی نیمکت بنشین
شما هم که عضو این هیات هستید بنشینید
بیایید کارمان را بدرستی شروع کنیم
چوپان ِ شوخ و شنگ خوابی یا بیدار؟
گوسفند تو به گندمزار زده اما با یک بوسه بر دهان کوچک قشنگت
به گوسفندت آزاری نخواهد رسید
خر خر خر ، گربه خکستری رنگ است
اول او را احضار کنید گونریل را
من اینجا در این محضر محترم سوگند میخورم که او پدر بی نوایش ، شاه را با تیپا بیرون انداخته است
بیا اینجا خانم آیا نام شما گونریل است؟
البته که هست . نمیتواند منکر شود
بخشش بطلبید شما را به سه پایه خواهم بست
و آن یکی که قیافه ی درهمش
خود میگوید که قلبش از چه ماده ای ساخته شده
آهای بگیریدش ! سلاح بردارید سلاح ، شمشیر ، آتش
رشوه و فساد ، آنهم اینجا؟ هی دادرس حقه باز برای چه گذاشتی فرار کند؟
وای بر من سرورم ! کجا رفت آن شکیبایی تان که آنقدر به آن می بالیدید؟
سگ های کوچک و همه ی آنهای دیگر میبینی چگونه به من پارس میکنند؟
تام کله ی خودش را برای شاه می اندازد بروید گم شوید ولگردها
با پرتاب کردن کله ام به سویشان
سگ ها میجهند و در میروند
سِسا
تام ِ بیچاره ، پیاله ات خشک مانده
پس بگذار ریگان را تشریح کنند
ببینید قلبش از چه درست شده؟
آیا در طبیعت برای پدید آمدن چنین قلب های سختی ، علتی هست؟
خوب سرور مهربانم همینجا دراز بکشید و کمی استراحت بفرمایید
شما را آقا به عنوان یکی از صد سوار همراهم به خدمت میگیرم
فقط چیزی که هست از لباس تان خوشم نمی آید
ممکن است بگویید این یک نمونه لباس ایرانی است
هرچه هست عوضش کنید
جان ِ آزرده ات به خواب رفت
رو به دوور رهسپار شو
برای کشتن او توطئه ای در کار است
نیروهای فرانسوی در بهترین بندرگاه ما پهلو گرفته اند
آنجا هم از تو استقبال خواهند کرد و هم از تو پشتیبانی خواهند کرد
دوستان خوب خودم
در مورد من کار اشتباهی مرتکب نشوید دوستان
سپاهیان فرانسه در خاک ما پیاده شده اند هرچه سریعتر این نامه را به شوهرتان برسانید
بو دوک سفارش کنید هرچه سریعتر آماده ی جنگ شوند خود ما هم موظف به همین کاریم
ادموند شما خواهرمان را همراهی کنید
هان چه خبر؟ گلاوستر خائن کجاست؟
مثل یک دزد طناب پیچش کنید بیاریدش پیش من
سریعا دارش بزنید چشمهایش را درآورید
او را به خشمی که در من میجوشد بسپارید
بدرود کنت گلاوستر
انتقامی که شایسته است از پدر خیانت کارت بگیریم
روا نیست که تو شاهدش باشی
بدرود خواهر عزیزم
روباه ِ ناسپاس
خائن ِ پلید
حضرات عالی منظورشان چیست؟
دوستان خوبم در نظر داشته باشید که شما مهمان من هستید
ببندیدش به این صندلی
من میزبان شما هستم
چکار میکنید؟
خب آقا این اواخر چه نامه هایی از فرانسه داشته اید؟
شاه ِ عقل باخته را به دست چه کسی سپردید؟
بگویید
ساده و پوست کنده جواب بدهید ما حقیقت را میدانیم
شاه را کجا فرستاده ای؟
به دووِر
چرا به دوور؟ خطرش را به حساب نیاوردی؟
برای چی دوور؟
بگذار به این سوال پاسخ دهد
چرا به دوور؟
برای اینکه نمیخواستم ببینم ناخن های بی رحم تو چشمان پیرمرد بی نوا را در می آورد
دیگر هرگز نخواهی دید
یک طرف صورتش به آن دیگری خنده میزند آن یکی چشمش را هم درآورید
بیا بیرون پیه ِ گندیده
سرورم من از بچگی در خدمت شما بوده ام اما حالا میگویم طاقت بیاورید
همه چیز تاریک و دل آزار شده
ادموند
کسی را به یاری میخوانی که از تو نفرت دارد
او بود که خیانت های ترا بر ما فاش کرد
او وفادارتر از آنست که برای تو دلسوزی کند
ریگان
بازویت را به من بده
خونریزی دارم
پرتش کنید روی توده ی تاپاله ها
ای دنیا دنیا دنیا
با آنکه تغییرات شگفتت ما را از تو بیزار میکند
باز زندگی مان نمیخواهد تن به پیری دهد
تام سردش است
همان مرد برهنه ای؟
بله سرورم بیایید اینجا
راه دووِر را میشناسی؟ بله سرورم
کار ما با خدایان مانند داستان مگس است که بچه های بازیگوش
از روی سرگرمی ما را میکشند
چیزی نگویید . سرتان را پایین بیاورید
این بوسه اگر سخن میگفت
جان ترا در هوا پرواز میداد
تا پای مرگ جان نثارتان هستم
گلاوستر بسیار عزیزم
از یک مرد تا مردی دیگر چقدر تفاوت هست
مردی مانند تو شایسته ی پرستاری های یک زن است
شوهر احمقم به غصب در رختخوابم راه دارد
من ارزش یک سوت زدن که داشتم
اوه گونریل
تو ارزش گرد و خاکی که باد به صورتت مینشاند را هم نداری
من از خصلت های تو میترسم
بس کن گفتن ِ این اراجیف را
چه کرده اید
شما ببرها نمیگویم دخترها
چه ستمی روا داشتید
از همه وحشی تر و تباه تر
یک پدر را دیوانه کردید
یک مرد سالخورده ی مهربان را
آدمیان هریک دیگری را طعمه ی خود کنند
همانگونه که هیولاهای قعر دریا میکنند
مردک بزدل صدای طبلت کجاست؟
فرانسه پرچم هایش را در سرزمین ما گسترده
و تو دیوانه ی اخلاق گرا
نشسته ای و فریاد میزنی افسوس این دیگر چیست؟ او چه میکند؟
خودت را ببین ای شیطان
ای احمق مغرور
اگر بزرگمنشی ام نبود که اجازه نمیدهد دست هایم از خون فرمان ببرند
این دستها به قدر کافی زور دارند که گوشت و استخوانت را از هم جدا کنند
بنازم به مردانگی ات
میو
خدایان منصفند
و گناهان خودمان را اسباب ِ بلا و مصیبتمان میکنند
مکان تاریکی
که او به دست می آورد
چشم هایش بهایش را میدهد
سرو صدا نکن . سرو صدا نکن
پرده ها را بکش خب خب
صبح میرویم شام بخوریم
من هم سر ظهر میروم بخوابم
یک تخته سنگ بلند آنجاست که به نحوی ترسناک رو به اعماق آبها خم شده
مرا درست کنار ِ آن ببر
بعد از آن نیازی به راهنمایی نخواهم داشت
بیایید قربان
کی میرسیم بالای همان تپه که گفتم؟
همین الان دارید از تپه بالا میروید ببینید به چه زحمتی راه میرویم
فکر میکنم که زمین هموار است
پرتگاه مهیبی ست
بیایید قربان
همینجاست
بی حرکت بمانید
چشم دوختن به آن پایین بسیار ترسناک و سرگیجه آور است
کلاغ هایی که در نیمه راهش بال میزنند
به زحمت اندازه ی یک سوسک به نظر میرسند
ماهیگیرانی که کنار دریا گام برمیدارند مانند موش دیده میشوند
و آن کشتی دراز که آنجا لنگر انداخته
به اندازه ی قایقش کوچک شده
خیزاب ِ زمزمه گر که تنش را به انبوه ریگ ها می ساید
از این بلندی صدایش به گوش نمیرسد
دیگر نگاه نمیکنم
مبادا سرم گیج برود و آشفتگی ِ دید مرا با سر به پایین بیاندازد
مرا ببر همانجا که ایستاده ای
دست تان را به من بدهید
اکنون شما در یک قدمی لبه ی پرتگاه هستید
همه ی آنچه زیر ماه است را هم که به من بدهند باز حاضر نیستم از اینجا شیرجه بروم
دستم را ول کن
به من بدرود بگو
و چنان برو که صدای پای ترا بشنوم
خب بدرود سرور مهربان
بدرود از ته دل
اینک ای مرد خدانگهدار
ای خدایان توانا
من از این جهان چشم میپوشم
و در برابر چشمان شما
مصیبت بزرگم را با شکیبایی از خود بدور می اندازم
اگر میتوانستم کمی بیشتر آن را تحمل کنم
و به روزی نیفتم که بخواهم با تقدیر مقاومت ناپذیر شما به ستیز برخیزم
شمع زندگی ام این سهم نفرت بارم از طبیعت
میتوانست کامل بسوزد
اگر ادگار زنده است شما برکتش دهید
هی شما سرورما دوستم
میشنوید سرورم؟
چیزی بگویید چگونه اید سرورم؟
دور شو بگذار بمیرم
مگر آنکه جز تار عنکبوت ، پر ِ مرغ یا هوا چیز دیگری نبوده باشی
وگرنه باید مانند تخم مرغ هزار تکه شده باشی
اما تو نفس میکشی ، خونی از تو نمیرود حرف میزنی ، سالمی
زنده بودنت یک معجزه است پس باز حرف بزن
ولی آیا من افتادم یا نه؟
بله از بلندای ترسناک ِ همین تپه ی گچی
آن بالا ! نگاه کن
در چنان فاصله ای چکاوک هم نمی تواند دیده یا شنیده شود
یک لحظه آن بالا را نگاه کن
افسوس من چشم ندارم
آیا آدم ِ بدبخت از این نعمت هم محروم است که با مرگ به نکبت خود پایان دهد؟
بازویتان را به من بدهید ، برپا
خب
چطور است؟
پاهایتان را حس میکنید؟
شما که ایستاده اید
خیلی خوب است . خیلی خوب
اما چیزی که از همه شگفت انگیز تر است
بالای آن پرتگاه
آن چه چیزی بود که از شما دور شد؟
یک گدای بی نوا
شاید یک دیو بوده باشد
ای پدر خوشبخت
فکر کن که خدایان پر فروغ
که جلال شان در عجز آدمی بازتاب دارد
ترا محفوظ داشته اند
اکنون به یاد می آورم
از این به بعد در برابر مصیبت آنقدر تاب می آورم
که از جگر فریاد برآورد
بس است بس است و بمیرد
میبینی همانچیزی که میگویی من به جای آدم اشتباهش گرفتم
با اندیشه های روشن و شکیبا تاب بیاور
حال بگو بدانم ای مرد خوب تو کیستی
محروم ترین مرد
از یاری ِ بخت
که در بدترین حال
هنوز آبستن امید است
اسم شب را بگو
آویشن ِ خوشبو
برو به سلامت
ها.. گونریل با ریش سفیدش
آنها مثل سگ پیشم چاپلوسی میکردند
میگفتند من ریشم پیش از انکه سیاه بوده باشد
سفید بوده است
به هرچه من میگفتم ، آره یا نه میگفتند
آره یا نه شان هم رنگ خوب خدایی نداشت
وقتی باران می آمد و خیسم میکرد
باد میوزید و دندان هایم به هم میخورد
وقتی که رعد نمیخواست به فرمان من آرام بگیرد
سر و کله شان آنوقت پیدا میشد بوی شان را آنجا میشنیدم
برو بابا آنها مردش نیستند که پای قولشان بایستند
میگفتند که من همه چیز هستم
دروغ است
من از تب و لرز در امان نیستم
زیر و بم این صدا را من خوب به یاد دارم آیا شاه نیست؟
بله شاه از سرتاپا
وقتی به یکی خیره بشوم بیا ببین چجور میلرزد؟
جان آن مرد را میبخشم جرمت چه بود؟ زناکاری؟
جانت را از دست نخواهی داد
مرگ به خاطر زنا؟ نه
این کار سکس است
و آن پروانه ی کوچک طلایی که پیش چشمم هرزگی میکند
بگذار جفتگیری رواج داشته باشد
پسر زنازاده ی گلاوستر با پدرش مهربانتر بود
تا دختران من که نطفه شان در بستر مشروع بسته شد
بگذار همه در هم بلولند من سرباز کم دارم
در ازای پول به من عطری زیاد بده
تا دماغم را خوشبو کنم
این هم پول ِ تو
آه بگذارید من آن دست را ببوسم
بگذار اول پاکش کنم
بوی مرده میدهد
آه پاره ی ویران گشته ی طبیعت
این جهان بزرگ هم اینگونه فرسوده و نابود خواهد شد
آیا مرا میشناسی؟
چشم هایت را نسبتا خوب به یاد می آورم
آیا زیرچشمی نگاهم میکنی؟
نه ای فرشته ی کور عشق ! هرکار میتوانی بکن من عشقبازی نخواهم کرد
این نامه ی مبارز طلبی را بخوان
مخصوصا به خطش توجه کن
اگر هر حرفش یک خورشید باشد باز هم نمیتوانم ببینمش
بخوان
چی؟ با آنچه بر سر چشمانم آمده؟
هی شما ، آنجا ، حواس تان با من هست؟
آیا چشم در صورت تان و پول در کیسه تان نیست؟
صندوق چشم هایتان سنگین است و کیسه تان سبک
میبینید که جهان بر چه پاشنه میگردد؟
با حس قلبی میبینم
چی؟ مگر دیوانه ای؟
چطور بی چشم میتوان دید که این جهان بر چه مدار میچرخد؟
تو با گوش هایت نگاه کن
ببین قاضی چطور به آن آفتابه دزد ، ناسزا می گوید به گوش خودت بشنو
حالا جاها را عوض کن همانجور که بچه ها در بازی شان میپرسند
بگو قاضی کدام و درد کدام است؟
دیده ای سگ روستایی چطور برای گدا پارس میکند؟
بله سرورم
و آن بیچاره چطور از پیش سگ میگریزد؟
با این مثال تو میتوانی چهره ی قدرت را ببینی
سگ که در مقام ِ دولتی ست فرمان میدهد
هه ، مامور حقه باز دست خونینت را از او بردار
برای چی آن فاحشه را شلاق میزنی؟
پشت خودت را برهنه کن
تو برای هماغوشی با او با سر میدوی و بعد برای همین کار تازیانه اش میزنی
رباخوار حاضر است کسی را که سرش کلاه گذاشته دار بزند
عیب های کوچک ژنده پوشان از پارگی های لباس شان معلوم میشود
اما رداها و جامه های فاخر دولتمندان همه ی عیب ها را می پوشاند
گناه را با طلا بپوشان میبینی که نیزه ی زورمند عدالت در هم میشکند
اما اگر در کهنه پاره ها بپوشانیش حتا نی ِ کوتوله های آفریقایی سوراخش میکند
هیچ کس گناهکار نیست
هیچ کس
میگویم هیچ کس
ضمانت ِ همه با من
این را از من بپذیر دوست من چون توان آن را دارم که دهان ِ متهم کننده را ببندم
برای خودت چشم های شیشه ای فراهم کن و مانند یک سیاست باز ِ دغل
چیزهایی که نمیبینی را وانمود کن که میبینی
خب خب خب خب
چکمه هایم را از پایم بکش
اگر میخواهی بر بخت ِ شوریده ام گریه کنی
چشم های مرا بگیر
ترا به اندازه ی کافی میشناسم تو گلاوستر نام داری
باید صبور باشی
ما با اشک و فریاد به دنیا آمدیم
خودت میدانی اولین بار که هوا را بوکشیدیم
جیغ زدیم و گریه کردیم
به تو اندرزی میدهم توجه کن
افسوس ، افسوس بر این روز
ما موقع به دنیا آمدن برای این گریه میکنیم
که به این تماشاخانه ی بزرگ دیوانگان آمده ایم
قالب خوبی ست برای کلاه
و آن نیرنگ زیرکانه که سم ِ اسب های یک فوج را نمد بگیرند
من این را به آزمایش خواهم گذاشت و پس از شبیخون بر دامادهایم
آنوقت دِ بکُش بکش بکش بکش
سرورم ! دختر بس گرامی تان ....
فریاد رسی نیست؟
چی ؟ اسیر شده ام؟
من همچنان دیوانه ای بازیچه ی سرنوشتم
با من خوب رفتار کنید پاداش خواهید گرفت
برایم جراح بیاورید تا مغز سَرم هم شکافته شده
همه چیز برای شما فراهم خواهد شد
یارانم نیستند؟ تنها خودم؟
همین است که یک مرد را دریانورد کارآزموده میکند
به او می آموزد که چشم هایش را برای آبپاشی باغ به کار بگیرد
و گرد و خاک پاییز را فرو بنشاند
من دلیرانه خواهم مرد
مثل یک تازه داماد
چه ! شاد و خندان خواهم بود
خب بله ، من یک شاهم این را میدانید آقایان؟
شما اعلیحضرت شاهید و ما فرمانبردار شماییم
پس امید زندگی هست
حالا یکی تان بیاید بگیردش
با دویدن گیرش میاورید هو ، هو ، هو
بیا ، بیا ، بیا
بروید ببینید دوک بر سر آخرین تصمیمش پایدار است
یا با کسی مشورت کرده و تصمیمش را تغییر داده است
او پیوسته در نقشه ی کار دست میبرد
خواهر بسیار مهربان ار دیدنتان خوشوقتم
سرورم گفتار شما نشان از بزرگمنشی دارد
من در موقعیتی که نتوانسته باشم صادقانه رفتار کنم هرگز دلیر نبوده ام
در این جنگ و لشگر کشی فرانسه به خاک مان
من از شاه و محافظانش ترسی ندارم
انگیزه هایی بسیار مهم تر مانع ِ من شوند
ولی چه دلیلی دارد؟
دشمن به دیدرس رسیده است سپاهیان خود را بسیج کنید
با هم بر ضد دشمن متحد شویم
الان وقت پرداختن به دلتنگی های خانوادگی و خصوصی نیست
پس بگذارید با مردان جنگ آزموده درباره ی اقداممان تصمیم بگیریم
من هم به سراپرده ی شما می آیم
خب حالا به خاطر خدا به من بگویید
اما راست و درست
حقیقت را به من بگویید
عاشق خواهرم هستید؟
دوستی ما شرافتمندانه است
آیا به حریم زناشویی آلبانی هرگز راه داشته اید؟
چنین فکری فریب تان میدهد
هرگز او را تحمل نخواهم کرد
سرور عزیزم با او خودمانی نباشید
نترسید
اوسوالد
آهای
اگر او پیروزمند برگردد
آنوقت من زندانی ِ او خواهم بود
و بسترش , زندان ِ من خواهد بود
از گرمای چندش آور ِ آغوشش نجاتم دهید
و جا را برای کامیابی ِ خودتان باز کنید
ترجیح میدهم جنگ را ببازیم
تا اینکه خواهرم بخواهد او (ادموند ) و من را از هم جدا کند
او اکنون بیوه است و گلاوستر ِ من با اوست
هرچه که ساختم و پرداختم ممکن است روی زندگی نفرت انگیزم فرو بریزد
اکنون آن جایزه اعلام شده ! جای خوشحالی ست
آن سر ِ بی چشم ِ تو از همان اول که گوشت و پوست پیدا کرد به من بختی بلند نوید میداد
نزدیک پیرمرد نیا بازویش را ول کن
ولش نمیکنم
تو روستایی ِ گستاخ از کسی که خیانت کرده پشتیبانی میکنی؟
چگونه اید سرورم
اعلیحضرت حال بهتری دارند؟
در حق من بدی میکنید که مرا از گور در می آورید
تو یک روح رستگار بهشتی هستی
اما من به یک چرخ ِ آتشین بسته شده ام
اشک های خودم مانند سرب گداخته مرا می سوزاند
سرورم
مرا می شناشید؟
شما یک روحید . میدانم
کِی مُردید ؟
هنوز به کلی پرت است
دکتر : درست بیدار نشده کمی تنهاش بگذاریم
من کجا بودم؟
کجا هستم؟
در قلمروی شاهی ِ خودتان هستید سرورم
خواهش میکنم به ریشم نخندید
من یک پیرمرد بسیار نادانم
هشتاد ساله و بیشتر
بدون یک ساعت کم و بیش
و راستش را بگویم
میترسم هوش و حواس درستی نداشته باشم
به گمانم باید شما را بشناسم
این مرد را هم میشناسم
ولی تردید دارم
چون اصلا نمی دانم اینجا کجاست
و با همه ی هوشمندی ام این رخت های تنم را به یاد نمی آورم
همینطور اصلا هم نمیدانم که دیشب کجا اقامت کرده ام
به من نخندید
چراکه همانطور که من یک مردم
فکر میکنم این بانو
فرزند خودم کوردلیا ست
هستم
خودم هستم
چشم تان از اشک تر شده؟
بله براستی
میدانم که دوستم ندارید
خواهرتان تا جایی که یادم هست به من بدی کردند
شما باز بهانه ای دارید . اما آنها هیچ بهانه ای ندارند
هیچ بهانه ای ! هیچ بهانه ای
شما باید با من باشید
خواهش میکنم
دیگر فراموش کنید وببخشید
من پیرم
و عقل درستی ندارم
فرار کن پیرمرد شاه لیر شکست خورده است
دیگر نه سرورم آدم اینجا هم میتواند بپوسد
باز هم فکرهای تیره و تار؟
مرد باید رفتن از این دنیا را همانجور تاب بیاورد
که آمدنش را
مساله آماده بودن است
بله این هم حقیقتی ست
آیا ما این دخترها و خواهرها را نخواهیم دید؟
نه
نه نه نه
به زندان خواهیم رفت
دوتایی مثل پرندگان در قفس آواز خواهیم خواند
وقتی که از من دعای خیر بخواهی
پیش تو زانو میزنم و میخواهم که مرا ببخشی
زندگی مان اینگونه خواهد بود دعا میکنیم
و آواز میخوانیم
برای هم قصه های قدیمی میگوییم
و پروانه های طلایی را میبینیم و میخندیم
و به گفتگوی نگهبانان و فقرا درمورد اخبار ِ دربار گوش میدهیم
و خودمان هم با آنها صحبت میکنیم
که بازنده کیست و برنده کیست؟
کی آمد و کی رفت؟
اینگونه راز هرچیز را به دست می آوریم
انگار که جاسوسان ِ خداییم
و ما در زندان شاهد ِ برآمدن
و فروافتدن ِ بزرگان میشویم
همانگونه که ماه موجب جزر و مد دریا میشود
ببریدشان
آیا من گرفتارت کردم؟
آنکس که بخواهد ما را از هم جدا کند باید از آسمان آتش بیاورد
و ما را مانند دو روباه از اینجا براند
چشم هایت را پاک کن
آنها پیش از آنکه ما را به گریه درآورند
گوشت و پوست شان را خوره خواهد خورد
ببریدشان این ماییم که زودتر بدبختی شان را خواهیم دید
سروان بیا اینجا
این یادداشت را بگیر
تا زندان دنبالشان برو
این را بدان
مرد باید به رنگ ِ زمانه باشد
با بزدلی نمی توان مرد ِ شمشیر شد
قربان ُ شما امروز دلاوری ِ تبارتان را نشان دادید
و بخت هم خوب یاریتان کرد
You have the captives; شما اسیرانی دارید میخواهم که آنها را به ما بسپارید
پیگیری قضیه ی کوردلیا و پدرش جای مناسب تری میخواهد
با اعتماد به بردباری ای که در شماست
یادآور میشوم که در این جنگ شما تابع منید
نه برادر ِ من
ما خوش داشتیم این لطف را در حقش بکنیم
فکر میکنم شما قبل از گفتن چنین چیزی باید مظر ما را جویا شوید
او نیروهای ما را به میدان برد
تند نروید او با شایستگی ِ خودش میتواند به مقامی بالاتر از آنچه شما حساب کرده اید برسد
او از حقوق من بهره مند است و من منصوبش کرده ام او همپایه ی بهترین مردان است
البته چنین می بود اگر او شوهرت بود
گاهی یک سخن طنز آلود یک غیبگویی درست از آب در می آید
از او بپرس که قصدش چیست؟
شما کیستید؟
نام تان چیست؟ عنوان تان چیست؟
من هم مانند حریفی که آمده ام با او بجنگم اصیل زاده ام
آن حریف کیست؟
او کسی ست که با عنوان کنت گلاوستر سخن میگوید
به حکم ِ عقل باید نامت را بپرسم
بدان که نام ِ من گمشده است
چرخ فلک یک دور ِ تمام گردیده است
و من اینجایم
بخوان
تو این کاغذ را میشناسی؟
از من نپرسید چه چیزی را میشناسم
شیون کنید
مگر شما را از سنگ ساخته اند؟
من اگر چشم هاو زبان شما را داشتم
جوری به کارشان میگرفتم که طاق ِ آسمان از هم بپاشد
او برای همیشه رفته است
من میدانم مرده کدامست
و زنده کدام
او مرده است مثل زمین
این پر تکان میخورد
او زنده است
اگر اینگونه باشد لبخند ِ بخت است
که تمام غصه های عمرم را باز میخرد
مگر این پایان ِ موعود ِ جهان است؟
یا تصویری از همان وحشت ِ رستخیز
مرگ بر همه ی شما آدمکش ها خیانت کارها
کاش میتوانستم نجاتش بدهم
حالا دیگر برای همیشه رفته است
کوردلیا
کمی بیشتر بمان
ها ! چه میگویی؟
صدایش همیشه نرم بود
مهربان و آهسته
صفتی پسندیده برای زنان
من آن نامردی که حلق آویزت کرد را کشتم
مگر نکردم مرد؟
شما کیستید؟
چشم هایم درست نمیبینند رک و راست به شما میگویم
شما کِنت نیستید؟
خودم هستم . خدمتگزار شما کِنت
او مرده و هفت کفن پوسانده نه سرور مهربانم
من درست خود ِ آن مردم
بیدرنگ رسیدگی خواهم کرد
من از نخستین نشانه ی تغییر حال و ضعف ِ پیری تان گام های اندوه بارتان را دنبال کرده ام
به اینجا خوش آمدید
نه من خوش آمدم نه هیچ کس دیگر
و دلقک بیچاره ام حلق آویز شده
نه
نه ! نه ! زندگی نه
برای چی یک سگ یک اسب و یک موش از زندگی برخوردار باشند
و تو نفس نکِشی؟
تو دیگر هرگز نخواهی آمد
هرگز هرگز
هرگز هرگز هرگز
این را میبینید؟
نگاهش کنید
لب هایش را نگاه کنید
آنجا را نگاه کنید
سرورم .. آن بالا.. نگاه کنید روح است
بگذار برود
با کسی که بخواهد باز او را به آخور ِ این دنیای پر مشقت ببندد دشمنی خواهد کرد
شما دوستان ِ جان و دلم
دوتایی بر این کشور فرمان برانید و از دولت ِ آسیب دیده مان نگهداری کنید
سرورم من سفری در پیش دارم و باید به زودی بروم
اربابم مرا میخواند
نمی توانم نه بگویم
بار ِ سنگین ِ این روزگار را باید به دوش کشید
آنچه حس میکنیم همان را بگوییم نه چیزی که گفتنش را بر ما ضروری کرده اند
اوکه پیرست بار بیشتری بر دوش برده است
ما که جوانیم
کاش هرگز نه آنهمه ببینیم و
نه آنهمه عمر طولانی کنیم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.