..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫فیلمی از موشی پروداکشن
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫بر اساس رمان ساحره (شیطان‌پرستی و سحر) ‫نوشته‌ی ژول میشله
‫شابیزَک یا بِلادن گیاهی است گلدار ‫ که میوه‌های بنفش و تیره دارد و ‫دارای ماده‌ی سمی آتروپین است که ‫به عنوان مخدر استفاده می‌شود.
‫ماده‌ی سمیِ آن در ریشه‌های ضخیمش ‫ جمع می‌شود و در میان تمام ملل، ‫درباره‌اش افسانه‌هایی شایع است. شابیزک ‫ سمی‌ترین گیاه موجود در نیم‌کره‌ی غربی است.
‫سم موجود در این گیاه در صورت مصرف ‫ می‌تواند انسان را دچار توهم و هذیان کند. ‫در ایران هم مخصوصا در استان گیلان ‫می‌توان این گیاه را یافت.
‫تصور می‌شود که ساحره‌ها از این گیاه ‫در پخت موادی استفاده می‌کردند. ‫و شخص بعد از مصرف توهماتی پیدا می‌کرده است.
‫"بلادونا" کلمه‌‌ای ایتالیایی به معنای "بانوی زیبا" است. ‫ که احتمالا ریشه در این دارد که ‫زنان برای رنگ کردن گونه‌های بی‌رنگ ‫ از گل‌های این گیاه استفاده می‌کرده‌اند.
‫و یا اینکه به دلیل مصرف مواد ریشه‌ی این گیاه ‫قطر مردمکشان بیشتر و بر جذابیتشان افزوده می‌شد. ‫در تاریخ، این گیاه با معانی زنانگی و ‫جذابیت جنسی و جوانیِ دختران همراه بوده است.
‫
‫برای درک بهتر فیلم، بهتر است عکس گیاه شابیزک را در اینترنت جستجو کنید.
‫
‫کارگردان: ایچی یاماموتو
‫روزی روزگاری...
‫مرد جوان مهربانی و دختر جوان زیبایی
‫عاشق هم شدند
‫ژان و ژانه
‫رقصان در آسمان شادکامی
‫و خدا بهشان لبخند میزد
‫مست از شادی
‫ژان و ژانه
‫همراه هم تا ابد
‫و خدا بهشان لبخند میزد
‫تا ابد با هم...
‫باشد که تا ابد به خوشی زندگی کنند.
‫اما این فقط ابتدای داستان ماست
‫اعلی حضرت
‫امروز رعیت‌های وفادار شما ژان و ژانه
‫در ازدواجی مقدس، به هم پیوستند.
‫و برای احترام به سنت، ژان آمده تا
‫برای نشان دادن قدردانی‌اش،هدیه‌ای تقدیم کند
‫اعلی حضرت، لطفا این مقدار پول رو ‫در ازای دستان ژانه بپذیرید.
‫ما گاو شیرده‌مون رو فروختیم تا اینو جور کنیم.
‫چند گاو شیرده؟
‫یکی. فقط یک گاو داشتیم
‫ده گاو
‫اعلی حضرت به تو دستور میدن تا ‫برای خراج، ده گاو بپردازی.
‫چی؟ التماستون میکنم... ‫ما برای پرداختن ده گاو خیلی فقیریم.
‫بانوی ارجمند، رحم داشته باشین!
‫آیا این بچه باکره هست؟
‫به روحم سوگند که این ازدواجی پاک بوده است
‫ژانه هرگز کار ناپسندی انجام نداده
‫جدی و سخت‌کوش
‫مایه‌ی افتخار و شادی روستای ما
‫فرزندم، آیا این مرد رو دوست داری؟
‫بله، بانوی من!
‫و تو هم اون رو دوست داری؟
‫بله!
‫همگی گوش کنین، وقتی کار سرورم با اون تموم ‫شد، همتون میتونین صاحب این هدیه بشین.
‫بیا فراموش کنیم چه اتفاقی افتاده. ‫زندگی ما از این لحظه شروع میشه.
‫این کور سوی نور درون
‫آینه‌ی بی‌رنگ چیست؟
‫نه اشکی
‫نه آهی
‫به جز تکه‌های ناپدید از فردا.
‫یا شاید تکه‌های..
‫تن لخت زنی باشد.
‫این جیغ و سوگ در غروب سیاه خورشید
‫ از کجا میاد؟
‫بادِ شبانه نیست.
‫کلاغ هم نیست.
‫بلکه صدای جیر جیر لولای اُمیدی پوسیده است.
‫یا شاید هم...
‫ناله‌ی دردناک زنی.
‫نگران نباش
‫ببین چقدر خسته شده
‫بیدارش نکن
‫تو کی هستی؟ ‫از کجا اومدی؟
‫تو منو فرا خوندی.
‫من؟
‫مطمئنم شنیدم...
‫روحت جیغ میزد و میگفت:
‫"قدرت میخوام. یه نفر کمکم کنه."
‫بعد هم گفتی:
‫هر چی دارم "میدم"
‫اگر یه نفر نجاتم بده...
‫حتی روحمو میدم."
‫تو شیطان هستی؟
‫من خود تو هستم.
‫قلقلکم میاد. بس کن!
‫میخوام بهت قدرت بدم. ‫همونطور که خودت خواستی.
‫یه چیز ریزی مثل تو!
‫تقصیر تویه که من ریزه پیزه‌ام.
‫تقصیر من؟
‫بله.
‫من میتونم هر چقدر که بخوای بزرگ و قوی بشم
‫همش به تو بستگی داره.
‫تو خیلی بامزه‌ای!
‫داری میخندی!
‫خوبه که بالاخره خوشحال میبینمت.
‫حق با تویه.
‫من...
‫خندیدم.
‫فکر کردم دیگه نخواهم خندید.
‫من درکت میکنم، ژانه.
‫من همیشه طرف تو بودم.
‫همه چیزو در موردت میدونم.
‫بهت که گفتم، من خود تو هستم.
‫بس کن!
‫داری چی کار...؟
‫کجا رفتی؟
‫با این سرعت، دیگه فاتحت خونده‌اس.
‫هر چی میخوای دعا کن... ‫فقط به شوهرت ژان نگاه کن!
‫جدی و سخت‌کوش،
‫او باید الان در اوجش باشه، ‫اما همین الانشم داره فرو میپاشه.
‫احتمالا مریض میشه.
‫احتمالا زمستون رو دووم نمیاره.
‫نکن!
‫من هیچی نمیخوام
‫هیچی لازم ندارم
‫من فقط...
‫میخوام نجاتش بدم.
‫لطفا...
‫کمکم کن نجاتش بدم.
‫اینطوری بهتر شد!
‫ژانه به شهر رفت تا نخ‌هاشو بفروشه.
‫اون سال دوباره تو شهر قحطی اومده بود
‫اما لُرد هنوز مالیات میگرفت.
‫مردم از ناامیدی خرد شده بودن ‫و برای اعتراض کردن خیلی ضعیف بودن.
‫تنها کسی که هنوز کار میکرد ژانه بود.
‫شهر.
‫نخ‌های ژان با قیمت خوبی به فروش رسیدن.
‫هیچ‌کس نخواست حتی چانه بزنه.
‫ژان، شوهر ژانه، تنها کسی در روستا بود که
‫میتونست مالیات بالای لُرد رو بپردازه.
‫شایعه‌هایی شروع به پیچیدن کرد که ‫ژانه توسط شیطان تسخیر شده.
‫لرد خوشحال از اینکه ژان همه‌ی مالیاتشو ‫پرداخت کرده
‫ او رو به عنوان مامور جمع‌آوری ‫خراج شهر منصوب کرد
‫ژان که تا قبل از این رعیت فقیری بود
‫حالا ماموری رسمی با کلاه قرمز بود.
‫ژانه از موفقیت شوهرش خوشحال بود.
‫همچنین متوجه شد که روستاییان تغییر کردن
‫حالا جلوی این دو، کاملا خم می‌شدن ‫و تعظیم میکردن
‫و از اینکه راهشون به این دو بخوره ‫اجتناب میکردن
‫تاریکی در حال سوختنه
‫تاریکی منو دعوت و اغوا میکنه
‫تاریکی سوزان
‫در اعماقش...
‫داغیِ شراره بار...
‫تاریکی میسوزه...
‫دور شو!
‫از من چی میخوای؟
‫این فقط شروعشه.
‫به راستی، این ابتدای رنج ژانه بود.
‫جنگ خاتمه پیدا کرد.
‫جنگ پر هزینه‌اس.
‫اما پیروزی به معنای زمین‌های بیشتر بود.
‫من فردا به سمت جبهه میرم، ‫و این همه‌ی چیزیه که جمع کردی؟
‫بله...
‫اما قول میدم فردا...
‫احمق! با خرده پول که نمیشه ‫آسیاب چرخوند!
‫اگر همه‌ی پولارو تو 3 روز جمع نکنی، ‫میدم دارت بزنن.
‫اما اعلی حضرت... دیگه پولی برای کسی ‫باقی نمونده.
‫به این مرد یاد بدین از دستورات اطاعت کنه.
‫کاری کنین که بدنش یادش بمونه. ‫دست چپشو قطع کنین.
‫منو فرا خواندی؟
‫آره...
‫کمکت میکنم.
‫میدونم قدرت میخوای.
‫تو بیرحمی.
‫حالا دیگه مال منی.
‫بدنت، روحت.
‫دروغه!
‫روحم مال ژان و...
‫و خداست...
‫ای زیبای نادان.
‫هنوز مقاومت میکنی، ‫حتی وقتی زیر آلتم هستی.
‫شوهر تو در راهِ نابودیه.
‫حالا چی کار میکنی؟
‫الانشم مال منی،
‫اما میخوام با اختیار خودت منو بپذیری.
‫قلب و روحتم میخوام.
‫وگرنه او...
‫این جسم، این جسم نابود شدنی
‫میدمش بهت،
‫اگر ژان رو نجات میده.
‫اما روحم رو نه.
‫هرگز روحمو بهت نمیدم!
‫بسیار خب. یکم دیگه هم پیش خودت نگهش دار.
‫چی شده، ژانه؟
‫ژانه لباس سبزشو به تن کرد.
‫و مستقیم به شهر رفت.
‫میگن سبز رنگ قدرته،
‫رنگ شیطان.
‫رباخوار پیرِ طماع
‫که حتی به لرد هم پول قرض نداده بود
‫نگاهی به ژانه انداخت و سر کیسه رو شل کرد.
‫بعدا غرولند کنان گفت:
‫"اون زن حتما توسط شیطان تسخیر شده."
‫مردان در هر سنی عاشق جنگن.
‫لرد با سربازان و کشاورزانی که به اجبار خدمت ‫ میکردند، در رژه‌ای باشکوه راهپیمایی را آغاز کرد
‫همیشه این زنان هستند که جا میمانند تا ‫زجر بکشند
‫مردان مدتی طولانی نبودند
‫چندین سال گذشت
‫ژانه رِباخوار شده بود.
‫و کنترل شهر را به دست گرفته بود.
‫مردم از ژانه، بیشتر از همسر لرد می‌ترسیدن ‫و احترام بیشتری به او میگذاشتن.
‫و با رضایت از او اطاعت می‌کردن
‫در غیاب اعلی حضرت، چه کسی مسئول ‫این سرزمین است؟
‫من یا آن زن؟
‫البته که شما!
‫از تو نپرسیدم.
‫... شما حق دارین که عصبانی باشین، بانوی من.
‫اما جنگ به درازا کشیده و بدون کمک او،
‫...حتی ما هم غذای کافی نخواهیم داشت.
‫ساکت!
‫اون ساحره تقاص این کارو پس میده.
‫اگرچه، علی رغم منزلت تازه یافته‌اش،
‫ژان روزهایش را با نوشیدن می‌گذراند.
‫ناگهان، لرد از جنگ برگشت.
‫مردان و زنان از پیدا کردن دوباره‌ی یکدیگر ‫شادی و شعف داشتند.
‫بانوی لرد به ندرت قلعه‌اش را ترک می‌کرد تا ‫ژانه را نبیند،
‫اما آن روز به کلیسای مرکزی شهر رفت ‫تا به همسرش خوش‌آمد گوید.
‫ژانه هم آنجا بود.
‫اون زن رو تا حالا ندیدم.
‫سرورم، در غیاب شما اوضاع برعکس شده
‫چی؟
‫اون هرزه‌‌ی کشاورز با شیطان هم‌پیمان شده.
‫شیطان؟
‫روستاییان حالا به او بیشتر از همه ‫احترام می‌ذارن
‫حتی بیشتر از شما
‫حقیقت داره؟
‫بله
‫عفریته‌ی شیطانی!
‫ژان! درو باز کن! زود باش!
‫کمک!
‫ژان!
‫پس تو...نکشتیش.
‫اینطوری بهتره. ‫به ستون چوبی میخش می‌کنیم و ‫ زنده می‌سوزونیمش
‫این بهترین دوا برای ساحره‌هاییِ که ‫با شیطان هم‌پیمان میشن
‫به راستی که ارتداد را باید در نطفه خفه کرد
‫به هر ترتیب، اگر حالا که روحش متعلق به ‫ شیطان است، جسمش را بسوزانیم...
‫چه اتفاقی خواهد افتاد؟
‫اگر بدنش را روی کوهی از خاشاک ‫آتش بزنیم
‫و روحش از شعله‌ها در امان بماند و ‫تکبر پر افاده‌اش را حفظ کند،
‫پس، اگرچه جسمش مُرده است
‫اما شیطان همچنان در روحش زنده است
‫و ممکن است مانند جرقه‌های آتش ، ‫به اطرافیان سرایت کند.
‫چه پیشنهادی داری؟
‫بانوی من، شما باید در اعماق سیاه‌چالی ‫زندانی‌اش کنید
‫و کلیدش دست خودتان بماند
‫سپس بر تنش تازیانه زنید
‫تا که نور خدا بر روحش بدرخشد.
‫و فروتنی را به او یاد دهد.
‫بسیار خب. ترتیبشو میدم
‫بیارینش پیش من
‫چه چیزی در
‫قضاوت تیره، میسوزه؟
‫غم نیست
‫ندامت نیست
‫بلکه سایه‌‌ی یک درمانده است.
‫یا شاید هم...
‫رنجش عظیم زنی.
‫در راهپیمایی بی‌رنگ زمان
‫چه چیزی در انتظار است؟
‫زندگی نیست
‫قبر هم نیست
‫بلکه سراب قلبی مرده است.
‫یا شاید هم...
‫خون سرخِ زنی.
‫پس بالاخره اومدی،
‫دوست داشتنیه من!
‫همه روت تف کردن و حالا شوهر خودت هم ‫ترکت کرده!
‫چقدر که منتظر این لحظه بودم!
‫ژانه، از آن لحظه‌ای که چشم بر جهان گشودی
‫دوست من بودی
‫متحدم.
‫به خاطر قلب فاسدت
‫و دلرباییِ بی‌پروایت
‫سرنوشت ما دو، باهم گره خورده
‫این تو بودی که باعث سقوط من شدی!
‫منو لمس کردی... منو تحریک کردی...
‫تا به این جهنم بیفتم!
‫دقیقا!
‫سگ سیاهی گازم گرفت، اون تو بودی!
‫دندان‌هایش منو بُرید
‫خارها به درون گوشتم فرو رفت.
‫اونا هم تو بودی!
‫مثل آتش سوزاندن.
‫درسته!
‫اما من همچنین کسیم که نجاتت دادم.
‫نجاتم دادی؟
‫من به روح‌های ضعیف که خودشونو به پام میندازن ‫نیازی ندارم
‫من تشنه‌ی روح‌هایی هستم که
‫زیر بارِ ناامیدی خرد شدن،
‫کارشون به لعنت کردن خدا کشیده، ‫شیفته‌ی انتقام گرفتن هستن.
‫روح تو خیلی راحت داره همراهم میاد!
‫آه که امروز چقدر زیبایی.
‫شرایط بدنت، روحیه‌ات...
‫این چیزیه که شهوتم رو افروخته، ‫و منو پُر می‌کنه.
‫شیطان!
‫اینم یکی از اسم‌هامه!
‫حالا، همسرم. ‫بگو چی میخوای.
‫هر چیزی به تو میدم.
‫میخوای چی کار کنی؟
‫یه کار بد.
‫چی؟
‫هر چیزی... فقط بد باشه.
‫جواب خوبی بود! این ژانه‌ایه که من میشناسم!
‫حالا رَحِمِت رو بهم بده، ژانه، ‫روحت رو...
‫و چیزی که باید بِدَم رو بگیر!
‫بهار سر رسید، ‫حتی در برهوت متروکه.
‫ناگهان ژانه متوجه شد که تنها نیست
‫طبیعت همراهش بود
‫تو زیبایی، ژانه.
‫واقعیت نداره! ‫فکر کردم به جهنم رفتم.
‫اینجا جهنمه؟
‫من خودم رو به شیطان تسلیم کردم. ‫باید تا به حال یه عجوزه‌ی پیر چروکیده شده باشم.
‫موهایم ریسمان ژولیده‌ای از مارهای سمی باشه
‫پوستم مثل وزغ سبز باشه
‫شعله‌های سیاه در رگ‌هایم جاری باشه!
‫اینا نمیتونه حقیقت داشته باشه. ‫داری منو گول میزنی!
‫من میخوام یه زن ترسناک بشم.
‫من میخوام وقتی از تو خیابون رد میشم
‫ مردم از وحشت ازم فرار کنن
‫نمیخوام خشم و نفرت رو فراموش کنم!
‫کی گفته خشم و نفرت، زشت هستن؟
‫تو زیبا شدی، ژانه...
‫بله...
‫مثل دخترک جوانی که عاشق شده...
‫درخشنده.
‫تو از خدا هم زیباتری.
‫در روستا، بهار غم‌افزای دیگری سر رسیده بود
‫ژان دوباره کشاورزی معمولی شده بود.
‫هیچ چیز تغییر نکرد...
‫تا که سایه‌ای تیره به روستا رخنه کرد
‫مرگ سیاه. (طاعون) ‫سرایت برابر بود با مرگ حتمی.
‫میشل، متوجه شدی.
‫تو کی هستی؟
‫ژانه، ساحره.
‫ما کجاییم؟
‫بیرون از این جهان.
‫حالا داره همش یادم میاد.
‫فکر کردن من مردم و تو قبر انداختنم.
‫آخرین چیزی که یادم میاد اینه که سعی میکردم ‫از قبر بیرون بخزم
‫انتظار نداشتم تو رو در سرای بعد از مرگ ببینم.
‫چی کار میکنی؟
‫دارویه.
‫درغگو! اون سَمه گُله!
‫سم یه نوع دارویه. ‫این چیزیه که درمانت کرد.
‫داری سعی میکنی منو بکشی؟
‫فکر کردم الانشم مردی؟
‫میشل از مرگ برگشته!
‫او درمان شده.
‫چطور این کارو کرد؟
‫باید یه ساحره باشه!
‫یه ساحره...یه ساحره...
‫قحطی و طاعون روستا رو ویران کرده.
‫روستاییان باقیمانده دارن از گرسنگی میمیرن
‫با اینحال همه‌ی شب رو در جشن‌های اون ساحره
‫در طبیعت وحشی، میخونن و می‌رقصن.
‫جادو! جادوی سیاه!
‫اما نمیتونه حقیقت داشته باشه
‫روستاییان غذا و نوشیدنیِ خودشون رو میارن
‫خوکای کثیف!
‫اون زن هنوز زنده‌اس؟
‫گل رنگارنگیه. ‫اون ساحره، عصاره‌‌ی گل رو بیرون میکشه.
‫یه جرعه و درد زایمان همسرم از بین رفت
‫اگر درست به خاطر بیارم...
‫"بلادونا (شابیزک)، بانویی زیبا"
‫این نامیِ که ژانه به اون گل میگه
‫ما نمی‌تونیم از پس بچه‌های بیشتر بر بیایم!
‫اما...
‫اما شوهرم می‌خواد که هر شب...
‫دوست ندارم اذیتش کنم.
‫و منم بعضی وقتا کسی رو تو آغوشم میخوام.
‫پس ما از ژانه پرسیدیم راهی هست که بدون ‫بچه‌دار شدن این کار رو بکنیم؟
‫اوه میدونیم که از نظر خدا این کار بد و غلطه.
‫گناه خیلی بدیه.
‫اما هیچ تنبیهی بدتر از این رنجی که ‫ کشیدیم نیست
‫حالا ما شادیم
‫ما پشیمون نیستیم، ‫حالا مجازاتش هر چی میخواد باشه
‫من میخواستم نوه‌ام که تو میدون جنگ مُرد ‫ رو ببینم
‫شنیدم که ژانه میتونه مردگان رو برگردونه
‫وقتی ژانه داستانمو شنید کلی گریه کرد.
‫اون یه ساقه‌ی تنباکو بهم داد
‫و یکم شراب به رنگ قرمز خونی تا بنوشم.
‫خب چی شد؟
‫نوه‌ات برگشت؟
‫نه
‫حداقل صداشم نشنیدی؟
‫نه
‫پس فریب خوردی!
‫من زانو زدم و گریه کردم
‫و شروع به دعا کردم
‫بدنم داشت از داغی میسوخت
‫همش مثل یه رویا بود
‫عزمم رو جزم کردم و چشمانم رو باز کردم
‫چی دیدی؟
‫میزبانه آتش جهنم رو دیدم که
‫منتظر نَوَمه!
‫میخوای بگی که این راضی و خشنودت کرد؟
‫اوه بله!
‫هیچوقت انقدر خوشحال نبودم
‫خدا هممون رو حفظ کنه. ‫این یه شورش علیه خداست.
‫یه شورش علیه شما سرورم.
‫فورا اون زن رو دستگیر کنین!
‫رو چوبه‌ی آتش بسوزونینش.
‫اما راه سخت و خشنه و ‫روستاییان طرف اون هستن.
‫قبل اینکه سربازانمون بهش برسن ، فرار میکنه.
‫لرد این سرزمین کیه؟ تو؟ یا...
‫صبور باش. باید منتظر بمونیم تا دشمن ‫ نقطه ضعفشو نشون بده
‫بسپارش به من!
‫دردت چیه کوچولو؟
‫منو میخوای؟
‫ژانه...
‫منو نمی‌شناسی؟
‫من خدمتکار ملکه هستم.
‫اون از تو متنفره، بنابراین منم ازت متنفر بودم
‫من اونیم که شنل سبزت رو پاره کرد.
‫منظورت چیه، خدمتکار کوچولو؟
‫این کارو کردم چون...
‫عاشق ملکم.
‫به اینجا اومدی تا منو بکشی؟
‫من به کمکت نیاز دارم، ژانه.
‫به عذرخواهیم گوش کن.
‫میخوام باهاش عشق‌بازی کنم.
‫اما...
‫من فقط یه خدمتکار سادم. ‫او هرگز منو در نظر نمیگیره.
‫کی به رتبه و مقام اهمیت میده؟
‫مقام ما رو خدا بهمون داده
‫اِنکارِ این قضیه، علیه خداست.
‫کار شیطانه!
‫به هر ترتیب...
‫حاظرم به خاطر عشقم، خودمو به شیطان بفروشم
‫کافیه.
‫ساحره‌‌ی کثیف! ‫چطور جرات میکنی!
‫بسیار خب،
‫کمکت میکنم.
‫ای دخترک حقه‌باز...
‫او در جایی پیروز شد که مرگ سیاه شکست خورده بود
‫در نفوذ به حریم قلعه پیروز شد
‫سرورم، باید فورا عمل کنیم!
‫اون مرد رو فرا بخوان!
‫تویی...
‫خیلی وقتِ می‌گذره...
‫آره
‫شاد به نظر نمی‌رسی ژان
‫برای با هم بودن خیلی دیر شده؟
‫این دیوونگی رو تموم کن و بیا تو مزرعه و ‫همراه من یه زندگی معمولی داشته باش
‫لطفا برای کاری که کردم منو ببخش. ‫چاره‌ای نداشتم.
‫نگو...
‫من همه‌ی اونارو فراموش کردم.
‫همراهم بیا و
‫به قلعه برگرد.
‫قلعه؟
‫اعلی حضرت گفته جرایمتو می‌بخشه.
‫نه تنها همین، بلکه از مهارت‌هات ‫قدردانی ‌هم میکنه!
‫تو به مردم کمک کردی که رنجشونو ‫فراموش کنن.
‫او از خوبیِ تو شگفت زده شده بود!
‫تو هم حرفشو باور کردی ژان.
‫اعلی حضرت میگن که میخوان ‫با تو متحد بشن.
‫دانش تو درباره‌ی گیاهان شفابخش و شراب تسکین دهنده
‫به چه درد میخوره وقتی قدرت پادشاه رو نداری ‫که این دانش رو به سراسر این سرزمین منتقل کنی؟
‫اعلی حضرت میتونست نیروهاشونو بفرسته تا ‫دستگیرت کنن یا بکشنت.
‫اما چنین چیزیو نمی‌خواد!
‫اگر همه‌‌ی دانشت رو بهش یاد بدی،
‫قول داده که میتونیم با آسایش ‫در تکه زمینی زندگی کنیم.
‫و اگر قبول نکنم؟
‫کشته میشی، ژانه!
‫تو...و من، هردومون!
‫ژانه لطفا کاری که میگم رو بکن!
‫به عنوان یه معامله به این نگاه نکن ژانه
‫فرض کن این پیمانی بین ما دوتاست
‫که راهی پیدا کنیم تا ‫ مردم رو به سمت شادی هدایت کنیم!
‫زمینی حاصل‌خیز به وسعت 100 هکتار، ‫ فقط نشانه‌ای خاضعانه از نیت خیر منه.
‫حالا لطفا به دانشمندان بگو ‫چطوری از اون گل عجیب استفاده کنن.
‫چی شده؟ ‫100 هکتار کافی نیست؟
‫خب پس،
‫خوان‌سالاریِ روستا چطور؟
‫حتی تو رو جزو نجیب‌زادگان اعلام میکنیم! ‫چطوره؟
‫ژانه، منتظر چی...
‫باشه! ‫رییس نجیب‌زادگان، نفر دوم بعد از من!
‫نظرت چیه؟
‫نه.
‫من هیچ‌کدوم از اینا رو نیاز ندارم.
‫عه! خب پس چی میخوای؟
‫همه چیز رو.
‫چی؟
‫همه‌ی این دنیا!
‫همش.
‫چوبه‌ی آتش رو آماده کنید!
‫می‌خوام فورا این ساحره ‫در چوبه‌ی آتش سوخته بشه.
‫ژان...
‫زمان گذشت.
‫در 14 جولای 1789 در زندان باستیل. ‫در راس انقلاب فرانسه...
‫زنان ایستاده بودند.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫