..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
«حرکت اشتباه» [ قسمت دوم از سه‌گانه‌ی فیلم جاده ]
«فیلمی از: «ویم وندرس
‫می‌خوام از این‌جا بری
سوپرمارکت رو می‌فروشم و سهم‌ت رو بهت می‌دم
‫نه...
‫هیچی نگو، ویلهلم عزیزم
‫صبر کن تا زمان‌ش برسه
‫و اون بی‌تابی و نارضایتی‌ت رو از دست نده
‫برای نوشتن بهش احتیاج داری
از این به بعد از زندگی لذت می‌برم
‫وقتی از میدون رد می‌شم سیگار می‌کشم
‫تو هیدرهاف مارتینی می‌نوشم،
‫و نامه‌های تو رو می‌خونم
‫مارتینی رو این‌طوری سفارش می‌دم: «با یخ، لطفاً»
‫نااُمید نیستم، فقط خشمگین و خسته هستم
‫انگار که زبانی ندارم
‫دو روزه که حرف نمی‌زنم
‫فقط در خواب‌م حرف می‌زنم، مادرم این رو می‌گه
‫می‌خوام نویسنده بشم
‫ولی چطور ممکنه، وقتی از مردم خوشت نمیاد؟
‫اگه فقط توانایی نوشتن !داشته باشم. نوشتن
خدافظ ‫برنامه‌ی شبونه داری؟
‫نه
‫جنین
‫می‌خواستم دوباره ببینمت
‫نمی‌تونم با اون سر و وضع بهت نگاه کنم
‫یک چیزی اون‌جات هست
‫نه، این‌جا
‫در طول سالیان...
‫وقتی من زادگاه‌م رو ترک می‌کردم برای اولین بار زنده به نظر می‌رسید
‫گرچه ترک کردن آدم‌هایی که دوست‌شون داشتم ملال‌انگیز بود
‫جنین و دردی رو که به خاطر ...سر و وضع‌ش تحمل می‌کرد رو
‫تقریباً فراموش کردم
‫مادر چمدون‌م رو بست
‫روـش دوتا کتاب گذاشت:
‫«زندگی یک انسان بی‌ارزش» ،«نوشته‌ی «ایشندروف
‫و «تحصیلات عاطفی» «اثر «فلوبر
‫تصمیم گرفتم اگه بازوـم رو کشید، پس نکشم
‫همون‌طور که همیشه وقتی کسی جلو می‌اومد این کار رو می‌کردم
‫در تاکسی، اون ناگهان ،بهم گفت از این نترس
اگه مردم بهت گفتن که ،یک دکتر یا نجار چقدر مفید هستن
‫و زندگی تو چقدر بی‌هوده سپری شده
‫آدم‌های با حرفه‌ی محدود اون رو یاد حلزون‌های چروکیده می‌انداخت
‫گوش می‌دادم، اما ذهنم جای دیگه‌ای بود
‫بلیطِ‌ ـت
‫تو اون یکی دستم، مادر
‫چرا بُن رو انتخاب کردی؟
‫رُمانی رو که به تازگی نوشتی با دقت خوندم
‫من شیفته‌ی تو هستم، ویلهلم خواهش می‌کنم فراموشم نکن
‫من اون رو در سرنوشتی جا گذاشتم که در خودم باور نداشتم
‫راننده‌ی تاکسی رو تصور می‌کنم که از اون می‌پرسه
‫دوست داره به خونه برسونش یا نه
‫اگه خودش تنها بود از اتوبوس استفاده می‌کرد
‫ناگهان خواستم موهام رو در قطار شونه بزنم
‫منتظر شدم که حرکت کنه
‫بعداً اون رو بهتر به یاد میارم
‫در جاهای دیگه
‫خیلی زود همه چیز رو در موردش فراموش کردم
‫روز زیبا و آرامی بود
‫مرغ‌های دریایی که کنار دریا آواز می‌خوندن ساکت بودن
‫همین‌طور یادم میاد کانالی رو که ازش می‌گذشتیم
‫شروع کردم به فکر کردن
‫سعی کردم بیشتر در مورد خودم بدونم
‫در صندلی روبه‌رویی بینی یک نفر خون اومده بود
‫«زندگی انسان بی‌ارزش» «نوشته‌ی «جوزف فون ایشنبورگ
‫فصل اول:
‫«چرخ آسیاب پدرم ،با نشاط حرکت می‌کرد
‫و برف بر روی سقف می‌بارید،
‫و گنجشکان چَهچَه می‌زدند و خوش می‌گذراندند
‫من در چارچوب دَر، نشسته بودم و چشمان خواب‌آلودم را می‌مالیدم
‫در زیر آفتاب گرم احساس خوبی داشتم
‫پدر از خانه بیرون آمد
‫در آسیاب مشغول بود،
‫و کلاه خوابش کج شده بود»
‫هی، این دیگه چیه؟
‫زنی که اون‌قدر تو رو ،شیفته‌ی خودش کرده بود
‫«ترزه فارنر» هست
‫هنرپیشه‌ست
‫دوست داری بدونی که چرا از دماغم خون میاد؟
‫از یادآوری خاطراتم میاد
‫شاید فردا صبح وقت صبحانه در موردش باهات صحبت کردم
‫داستان سینت ژانویارینوس رو می‌دونی...
‫که خونِ‌ش در کلیسای ناپل نگه‌داری می‌شه؟
‫سالی یک بار روان می‌شه
‫در سالگرد مرگ‌ش
‫کجا می‌ری؟
بُن
‫این فقط یک بلیط‌ ـه
‫نه، نه، خواب نمی‌بینی
‫دو تا بلیط گم شدن
‫می‌تونی بلیط همراهان‌ت رو در قطار بگیری
‫امروز برای من اتفاق وحشتناکی افتاد
‫من فقط نصف پول دخترـه رو می‌دم
‫خونه رو ترک کردم،
‫و وقتی اومدم بیرون متوجه شدم...
‫چترم رو فراموش کردم
‫بازش کردم
‫لکه‌های رنگی عجیبی هم روش بود
‫غیرقابل‌توصیف بود
‫اصلاً بارون می‌اومد؟
‫نه، ولی نکته این نبود
‫اون سلام نظامی رو از فیلم‌های خبری قدیمی یادم‌ـه
‫یالا، از آقا به خاطر بلیط تشکر کن
‫نه، نه
‫چیزی انتخاب کردی؟
‫فکر کردم شاید سه تیکه گوشت گوساله، پوره و سالاد
‫و یک آبجو و آب‌پرتقال
‫ایشینگر کنترل‌چی یادداشت رو بهم داد
‫واگن 83، کوپه‌ 3 صندلی کنار پنجره
‫فقط می‌تونه منظورش تو باشی
‫مطمئنم من نیستم
‫واگن 83، کوپه 3 (صندلی کنار پنجره)
‫چه کاره‌ای؟
‫من یه خواننده هستم
‫و اون یک هنرمند ـه
‫نویسنده
‫شب بخیر
‫دیدن اون زن ،بعدازظهر در قطار
‫به نظر می‌رسید ماجراجویی کافی برای من باشه
‫فکر کردم اگر تعقیب‌ش نکنم تا آخر عمرم احساس پشیمونی می‌کنم
‫برای من 7270-06351 رو وصل کنید
‫ولی حالا در این اتاق هتل ،با تشک پرش
‫سطل زباله‌ی پلاستیکی ،و چراغ نئون بالای دست‌شویی
‫به اندازه‌ی محیطم کم‌بها شدم
‫تمرین می‌کردم که پشت تلفن چی بگم
‫یه چیزی مثل: از دوری‌ت دارم می‌میرم
‫تصمیم گرفتم از میل‌م دست بردارم و شروع به وراجی نکنم
‫اگه اون چیزی نگفت من هم چیزی نگم
‫به میدان نگاه کردم
‫ناگهان تصمیم گرفتم بنویسم
‫این کار ذهنم رو از اون دور می‌کرد
‫این فکر ترسم رو از یک آدم تازه از بین می‌برد
‫می‌خواستم صداش رو بشناسم صدایی که امیدوار بودم مثل نگاه‌ش باشه
‫سپس اون رو با جزئیات بنویسم
‫«دو شب است که خوابی ندیدم
‫نزدیک به یک هفته است که ناخن‌هایم را نگرفته‌ام
‫و یک ماه است که یک کفش را می‌پوشم
‫و سال‌هاست که فکر مُردن را نمی‌کنم
‫همیشه فکر می‌کنم اوضاع بدون من ادامه می‌یابد، درست مانند همیشه
‫ولی از وقتی تو را ملاقات کردم «فهمیدم که چه احساسی دارد
‫نمی‌تونی یه آهنگ براش بسازی؟
‫اگر اجازه بدی شعر رو داشته باشم
‫من داستانم رو خیلی زود بهت می‌گم، شاید امشب
‫فقط یه اشاره‌ی کوچک. ...من در المپیک 1936 برلین
‫صد متر دویدم
‫و با جسی اوونز دست ندادی مثل رهبرت
‫فقط به نیمه‌نهایی رسیدم
‫ولى...
‫احتمالاً دستانِ یک سیاه‌پوست رو نمی‌فشردم
‫حالا چی؟
‫بهتره قدم بزنیم
‫امروز قصد داشتم نوشتن رو شروع کنم
‫ولی زیاد خواب دیدم
‫غیرممکن‌ـه در مورد چیز دیگه‌ای بنویسی
‫و فقط در مورد خوابت بنویسی
‫دوست دارم توانایی نوشتن یه چیز ضروری رو داشته باشم
‫ضروری مثل یک خونه یا یک لیوان شراب در بعدازظهر
‫ضروری‌تر البته
هی، برید کنار از جلوی دوربین‌م برید کنار
‫در مسیر اومدن به این‌جا دیدم که آلمان هنوز هم چشم‌انداز داره
‫می‌خواستم توقف کنم
‫ولی سریع‌تر به رفتنم ادامه دادم
‫دوست داشتم با تو بیرون شهر قدم بزنم
‫ما هم داریم می‌ریم همون کار رو بکنیم
‫می‌خواستم باهات حرف بزنم
‫در مورد چیز خاصی نه. فقط حرف بزنیم
‫ولی یک‌دفعه...
‫دوست داری با من تنها باشی؟
‫الان نه
...‫خوبه
‫در میان جمع بودن خوبه وگرنه بدتر می‌شد
‫اینطوری، احساس می‌کنم یک رازی دارم
‫می‌دونید درد چیه؟
‫شما آدم‌های حریص ،از حمله‌ی یک هواپیمای بی‌موتور
‫در مغزتون آگاه هستید؟
‫- این‌جا این طرف -
‫من جوری رو که همه چیز برات غریب‌ـه، دوست دارم
‫وگرنه نمی‌تونی بنویسی
‫چیزی که دوست ندارم این‌ـه که...
‫فکر می‌کنی فقط تو می‌تونی اون جوری باشی
‫بقیه هم می‌تونن. حرفم رو باور کن
‫من رو ببخشید
‫امروز در هتل شنیدم که داشتید شعری رو می‌خوندید
‫من خودم شعر می‌نویسم برای همین تعقیب‌تون کردم
‫از اندیشه‌تون خوشم اومد
‫می‌تونم یه چیزی بخونم؟
‫«نیمه‌خواب، نیمه‌هوشیار دراز کشیده بودم
‫سپس صدای نواختن زنگ را شنیدم
‫یک ضربه‌ی خیلی محکم انگار که به من می‌زد
‫و در بیچارگی پوست انداختم
‫این احساس که در عالم وجود ،حتى طرحی هم نیستم
‫وحشتناک بود
‫احساس می‌کردم ،در حال چلانده شدن هستم
‫در میان افلاک»
‫کسی این‌جا ازت پذیرایی نمی‌کنه
‫«طفلی به سوی من گام زد مانند حلزون بر روی برگی
‫از گیاهی فاسد و پوسیده
‫آرزو کردم خودم را در راه آب بیفکنم
‫احساس لرزش شفاف گوشت چرخ‌شده را داشتم
‫در آخرین رویا ،داخل یک دریچه افتادم
‫و مانند یک گوشت خوب آویخته‌ شده به قلاب آویخته شدم
‫و یک مرد آویخته با امضای: ،«من یک خائن هستم»
‫فشرده شده انگار که خودم از درخت آلو هستم
‫از عضو منقبض شده از ترس‌م ،که نطفه پرتاب می‌کرد
‫و بر روی یک برگ سفید می‌چکاند
‫از آن پس، زیر یک ناقوس شیشه‌ای زندگی می‌کنم
‫و اجازه می‌دهم هوشیاری فاسدم شیشه را بخار کند
‫چرا باید بین من و دنیا،
‫فضای بی‌کرانی باشد؟»
‫من باید خودم رو معرفی کنم
‫اسم من برنارد لاندوست. من یک اتریشی هستم
‫هرگز زیاد بالغ نشدم،
‫و امیدوارم همون‌طور هم بمونم
‫سالی یک بار زخمی می‌شم
‫امسال افتادم لبه‌ی یک صندلی،
‫و گوشه‌ی دهانم رو بریدم
‫الان دیگه خوب شده
‫عموـم صاحب یک نانوایی بزرگ و یک خانه‌ی ییلاقی هست
‫ما همگی می‌تونیم با اون بمونیم
‫اون می‌خواست که یک آهنگساز بشه،
‫و هرازگاهی از یک سرمایه‌دار بودن رنج ببره
‫اما فکر می‌کنم آدم‌هایی همچون اون از سرمایه‌دارهای واقعی هستن
‫تفنگت رو بنداز کنار، عمو وگرنه شلیک می‌کنیم
‫من هستم، برنارد اهل وین
‫چندتا از دوست‌هام رو آوردم
‫دوست داریم شب رو بمونیم
‫این عموی من نیست
‫و این‌جا خونه‌ی اشتباهی هست
‫زمان اشتباهی هم هست
‫من در واقع شما رو نمی‌شناسم
‫ولی خوشحالم که این‌جا هستید
‫این‌جا، جا زیاد داره هر چقدر دوست دارید بمونید
‫من همین الان تفنگ رو در دهانم فرو کرده بودم
‫وقتی که صدای اتومبیل رو شنیدم و صبر کردم، ...امیدوار بودم که
‫توقف کنه
‫من این‌جا، تنهای تنها زندگی می‌کنم
‫همسرم سه ماه پیش، خودش رو دار زد
‫برای همین همه‌ چیز به هم ریخته‌ست
‫میخوام دوباره دکوراسیون کنم همه چیز رو عوض کنم
‫اون همیشه آرزوی ماشینی رو داشت که...
‫همه‌ی زردپی‌های بدنش رو بکشه
‫من نمی‌تونستم کمکش کنم
‫آخر سر، حتی شروع کردم به دعا کردن
‫من به اندازه‌ی کافی تنها بودم
‫دوست دارم دوباره روزنامه بخونم
‫برید داخل اتاق
‫دوست دارم در مورد تنهایی صحبت کنم
‫به وجودش باور ندارم
‫بیشتر، یک احساس مصنوعی‌ـه که از بیرون ایجاد می‌شه
،یک بار
‫در کمال حماقت، در این اتاق تحصن کردم
‫ته‌سیگارها از شب قبل، توی جاسیگاری بودن
‫برای همین، اون روز بعدازظهر اون‌جا نشستم
‫درست به حماقت امروز، فکر می‌کنم
‫دیروز اونجا نشستم، امروز این‌جا
‫و این نگرش من،
‫خیلی زیاد تحت‌تاثیرم قرار می‌ده. جوری که احساس دلجویی کردن از خودم رو دارم
‫و بعدش، تنهایی بود
‫من به تنهاییِ برانگیخته شده‌م، افتخار می‌کردم
‫در تنهایی غوطه‌ور شده بودم
‫یک شب، تنهایی مشابه‌ای رو ترتیب دادم
‫وقتی در تراس نشسته بودم
‫یه بطری شراب خوردم و زمان به آسانی سپری شد
‫مردم در امتداد درخت‌ها قدم می‌زدن،
‫و به من نگاه می‌کردن
‫فکر کنم، به نظرشون خیلی آدم تنهایی می‌اومدم
‫فوراً دوباره در...
‫تنهایی مصنوعی دست‌کاری شده‌ای قرار گرفتم
‫فقط یک حالت تئاتری هست که...
‫وقتی تو در حالت تئاتری خودت غوطه‌ور می‌شی، رخ می‌ده
‫و باز هم...
‫در چنین مواقع تنهایی ریاکارانه‌ای...
‫احساس تولد دوباره می‌کنم
‫تناقض تنهایی همین‌ـه
‫احساس مضمحل‌کننده‌ی تنهایی رو...
‫من در اون لحظه تجربه می‌کنم
‫تو می‌خوای رازت رو برای ما فاش کنی
‫خیلی خسته‌م. بذاریمش برای فردا، موقع قدم زدن‌مون
‫بیا، مینیون
‫اسم اون مینیون‌ـه؟ هیچ‌وقت نمی‌دونستم
‫هیچ‌وقت ازش نپرسیدی
‫مدت‌هاست منتظرـه که ازش بپرسی
‫ویلهم
‫من الان می‌رم طبقه‌ی بالا. میای؟
‫می‌دونی که میام
‫یه‌کم این پایین می‌مونم
‫ناراضی‌م، چون که امروز هیچی ننوشتم
‫اون شعرش رو نوشته
‫ولی من نمی‌خوام ناراضی باقی بمونم
‫بیا پیشم
‫و من خوشحالم...
‫که شماها رو پیدا کردم
‫شب بخیر
‫یک پرتره‌ی شخصی از همسرم
‫فقط دوست دارم که یه ذره...
‫در مورد تنهایی در آلمان صحبت کنم
‫فکر می‌کنم سرپوشیده‌تر...
‫و اندوه‌ناک‌تر از جاهای دیگه‌ست
‫شاید سابقه‌ی اندیشه، این‌جا مسئول‌ـه
‫که مردم رو مجبور می‌کنه دنبال راه و رسم زندگی برن
‫که این می‌تونه بر فائق شدن به ترس کمک کنه
‫گسترش تقوا مثل...
‫رشادت، پایمردی،
‫کارش پرت کردن حواس آدم از ترس‌ـه
‫بذار بگیم این‌طوری بود
‫بیشتر از هر جای دیگه ...فلسفه می‌تونه به عنوان
‫یک ایدئولوژی استفاده بشه
‫به طوری که ...شیوه‌های جنایتکارانه‌ی مستلزمِ
‫فائق آمدن بر ترس، می‌تونن قانونی باشن
‫ترس به عنوان یک چیز پوچ،
‫و شرم‌آور مطرح می‌شد
‫برای همین هست که تنهایی در آلمان،
‫توسط همه‌ی اون‌هایی که چهره‌های بی‌روح‌شون رو آشکار می‌کنن، پنهان شده
‫سوپرمارکت‌های شلوغ، ،اماکن تفریحی
‫مکان‌های پیاده‌روی
‫روح‌های مُرده‌ی آلمان
‫«پسر نباید بترسه» .والدین‌م این رو می‌گفتن
‫من از غلبه بر ترس‌م اجتناب می‌کردم
‫امیدوارم از این‌جا لذت ببری
‫جوری که به حرف‌هام گوش می‌دادی خیلی تاثیر برانگیز بود
‫شاید یک نفر بخواد بنویسه بدون این‌که بدونه چی بنویسه
‫درست همان‌طور که می‌خواهی قدم بزنی
‫خواستن نوشتن، یک نیازـه
‫نه عشق‌ورزی، بلکه خواستن عشق
‫الان می‌رم طبقه‌ی بالا
‫تو اون‌جایی؟
‫خواب دیدم اسکیت‌بازی می‌کنم
‫روی یک دریای یخ‌زده
‫دریای شمال بود
‫کاملاً در راه خروج بودم،
‫و نمی‌تونستم برگردم
‫و مستقیم به اسکیت کردن ادامه می‌دادم
‫خیلی ترسیده بودم
‫بدتر از همه این بود که...
‫یک دسته از دوندگان،
‫روی یخ پشت سرم بود
‫فکر می‌کنم این بدترین خوابی بود که دیدم
‫من خواب دیدم تو داری می‌میری
‫چند ساعت قبل از این‌که ،وقت مرگ‌ت برسه
‫داشتی می‌رفتی ...خودت رو برای آرامگاهی
‫پایین خیابان اصلی آماده کنی
‫یک بچه تو رو تا لحظه‌ی مرگ همراهی می‌کرد
‫بچه کنار تو ایستاده بود،
‫و آرامگاه با یک تخته سنگ بزرگ مهر و موم شده بود
‫خواب دیدم تاریکی مطلق‌ـه،
‫و داخلش بچه کنار تو ایستاده
‫تا وقتی که مُردی.
‫بچه‌ی من بود
‫من خواب دیدم روی تختم توی اتاقم، دراز کشیدم
‫تمام مدت دارم دیواری با یک در رو می‌بینم
‫بیدار شدم،
‫و واقعاً دیوار و در رو جلوی خودم دیدم
‫خوابم برد و دوباره خوابش رو دیدم
‫درست همون‌جوری که واقعاً دیده بودمش
‫به جز این‌که این‌دفعه نزدیک‌تر بود
‫حالم بهم خورد
‫متاسفم. الان روزـه. نمی‌تونم خوابم رو به یاد بیارم
‫ولی فکر می‌کنم ...وقتی قندون رو برداشتم
‫شروع شد. این رو تقریباً یادم میاد
‫به نظر خیلی مهم می‌اومد
‫تو چی، مینیون؟
‫اون به نظرش خواب دیدن مسخره میاد
‫«مردی دیوانه‌وار سرم داد کشید:
‫«حالا گیرت انداختم، روزنتال!»
‫با یک گردن‌بند دستگیرم کرد
‫و چهارتا دندونش رو بهم زد
‫بعد اون مرد تُف کرد توی صورتم
‫با خودم فکر کردم: «کی اهمیت می‌ده؟»
‫من حتى اسم‌ـم روزنتال نیست
‫واقعاً برام مهم نبود
‫کِی وقت مُردن من‌ـه
‫با روی خوش وارد تابوت می‌شم
‫و به خاطر این‌که دوست‌های زیادی دارم
‫اون‌جا وارونه می‌خوابم
‫شکم‌ـم رو کاملاً ساکن نگه می‌دارم
‫و به هر چه دوست دارم، فکر می‌کنم
‫شاید یک نفر بیاد یه سلامی هم بکنه
‫برام اهمیتی نداره»
‫یک نفر که از سیاست جداست می‌تونه بنویسه؟
‫اگر بتونه شرح بده که غربت چطور اتفاق می‌افته
‫نبایستی طبیعی ظاهر بشه
‫تاریخ دنیای وسترن این‌ـه
‫البته!
‫وقتی که می‌نویسم سیاست واقعاً فراری‌م می‌ده
‫سعی کردم سیاسی بنویسم و فهمیدم چیزی برای گفتن ندارم
‫کلمات معنایی برام نداشتن
‫به نظرم، قسمتی از من نبودن
‫جوری که سیاست‌مداران مترقی حرف می‌زدن، می‌نوشتم
‫فقط...
.‫کم‌رمق‌تر و کنایه‌آمیزتر چون‌که من فعال نبودم
‫این نقطه‌ی ضعف‌ـه
‫یک دلیل خوب برای این‌که ،از لحاظ سیاسی فعال باشی
‫و یک‌سَره بنویسی
‫ولی این نوشتن بود که ...باعث شد متوجه بشم
‫نمی‌تونم نیازهام رو از لحاظ سیاسی تنظیم کنم
‫سیاست‌مداران هیچ‌وقت تحریک‌شون نمی‌کنن، فقط شاعران هستن
‫نیازهای شخصی تو در دنیا چیه؟
‫هر کسی نیازهای شخصی‌ای داره اون‌ها واقعی هستن
‫برای من همه‌ش همین‌ـه
‫ولی اون‌ها تحقق‌پذیر نیستن
‫مقایسه‌ش می‌کنم با نیازهایی که سیاست بهش رسیدگی می‌کنه
‫اگه...
‫اگه فقط سیاست و شعر،
‫می‌تونست متحد بشه
‫معنی‌ش پایان اشتیاق و دنیا بود
‫هنگام شب دیدمت
‫کف اتاق دراز کشیده بودی با یه جور شلاق توی دستت
‫شکنجه‌ی خودت بابت چیه؟
‫وقتش‌ـه داستان تو رو بشنویم
‫چند لحظه‌ی پیش، روی تراس یک آواز یهودی خوندم
‫دوست‌ـت بود؟
‫من کُشتم‌ـش
‫اون سلامی رو که کنترل‌چی،
‫توی قطار وقتی از پیش‌ـم می‌رفت، بهم داد، یادته؟
‫اون آجودان من تو ویلنا بود
‫من چند تا یهودی رو نجات دادم. اون‌هایی که به لحاظ حرفه‌ای ماهر بودن
‫می‌تونی شنا کنی؟
‫از کجا می‌دونی نمی‌تونم؟
‫امیدوار بودم
‫احساس می‌کنم پوتین‌های جادویی پام‌ـه
‫من حتى تنفر تو از سیاست رو می‌فهمم، ویلهلم
‫زندگی برای من طبیعت‌ـه
‫باعث می‌شه فراموش کنم که تا حالا چی بوده
‫اون آتش‌بازی‌های معصومانه‌ی جوونیِ من
‫آینده رو پیش‌گویی می‌کردیم
‫اون‌جوری که با خنده و بدون ترس از روی آتش می‌پریدیم
‫با سیب‌زمینی‌های ذغالی حال می‌کردیم
‫در حقیقت بچه‌های فاسد امروزـه،
،‫فکر می‌کنن کباب کردن بچه خوک توی باغ والدین‌شون خیلی ماجراجویی‌ـه
‫سعی می‌کنم خواب‌هام یادم بیاد
‫می‌دونم در مورد عموـم هست
‫الان به فکر یک شعر کوتاه افتادم
‫یه جور هایکو [ شعر کوتاهِ ژاپنی ]
‫در نوشتن، مشاهده بهتر از الهام‌ـه
‫دوست داری بشنوی‌ش یا نه؟
‫من الان به فکر یک داستان افتادم
‫بهمون بگو
‫تو اول شعرت رو بگو
‫اسمش هست: «محبت‌آمیز»
‫«محبت‌آمیز.
،چه محبت‌آمیز است
...نگاه مادر
«.به غذا خوردن بچه‌هایش
‫شعری از برنارد لاندو
‫خیلی خوب بود
‫داستان من تقریباً :این‌جوری شروع می‌شه
‫«او بالاخره وقتش را پیدا کرد، .که به آن زن بگوید دوستت دارم
‫درست در لحظه‌ای که گفت: ،«دوستت دارم»
‫آن زن تصادفاً از یک خلال دندان استفاده کرد. «.آن مرد از آن لحظه به بعد از او متنفر شد
‫اون‌وقت، باهاش ازدواج کرد؟
‫البته، از وقتی که بهش گفت دوستت دارم
‫باید این رو داخل داستان بگنجونی. این داستان رو کامل می‌کنه
‫وگرنه، فقط مثل یک خط داستانی می‌مونه
‫پس دوباره، من براشون اسم می‌ذارم
‫آن زن و آن مرد،
‫فقط دو تا تیپ خنده‌دار هستن
‫چه اسم‌هایی؟
‫آنتون و مارتا
‫«آنتون بالاخره وقت این را پیدا کرد «که به مارتا بگوید دوستت دارم
‫این نشونه‌ی یک رمان‌ـه
‫تو دنبال من نبودی
‫چرا، دنبال تو بودم
‫چهره‌ت خیلی آرومه. واقعاً غمگینی
‫بله
‫نگو داری به چی فکر می‌کنی
‫تو حرف‌های زیادی برای گفتن داری
‫می‌خوام امروز باهات تنها باشم
‫دیگه نمی‌ترسم
‫اون خواب در مورد اسکی کردن رو از خودم ساختم
‫فقط اون‌جوری احساس کردم
‫وقتی داشتی می‌گفتی فهمیدم
‫اون پرها رو توی راه دیدی؟
‫آره، چطور؟
‫متوجه چیزی نشدی؟
‫با دقت نگاه نکردم
‫یک منقار زرد هم بود
‫خیلی چیزها بود که دقت نکردی
‫درسته، معمولاً باید دقت بیشتری بکنم
‫همه بیشتر از من متوجه جزئیات می‌شن
‫هنوز هم میخوای که یک نویسنده بشی؟
‫می‌دونم که من همچین به اصطلاح قدرت مشاهده‌ای ندارم
‫ولی باور دارم که من،
‫یک جور چشم بصیرت اروتیک دارم
‫یک‌دفعه متوجه چیزهایی می‌شم که همیشه از دست می‌دادم
‫و نه‌تنها می‌بینمش، بلکه احساس‌ش می‌کنم
‫برای همین بهش می‌گم چشم بصیرت اروتیک
‫بعد چیزی رو که تجربه کردم، می‌نویسم
‫نه فقط مشاهداتم رو
‫برای همین می‌خوام یک نویسنده بشم
‫یک اتقاقی باید بیفته
‫همه چیز خیلی مبنی بر واقعیت‌ـه
‫انجام شده. بسته.
‫دیگه حوصله‌ی قدم زدن ندارم
‫حس می‌کنم باید چیزهامون رو دربیاریم. یک کاری بکنیم
‫تا حالا خواستی کسی رو بکُشی؟
‫نه
‫من خواستم
‫مثل یک بچه، تشنه‌ی خون هستم
‫همین الان هم این حس رو دارم
.‫نیازی به اسلحه ندارم فقط با دست‌های خالی‌م
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونم منظورت چیه
‫یه لحظه فکر خواب‌م افتادم
‫صاحب‌خونه‌مون داشت کنار ساحل می‌دوید
‫یک فیلمبردار دنبالش می‌کرد. :صاحب‌خونه‌مون فریاد زد
«‫»زنده باد دنیایی که توده‌ی مردم را استثمار می‌کند!
‫بعد پرید اون طرف و در آب غوطه‌ور شد
‫تا دور دستش دریا بود
‫- باید به عنوان شاهد فیلم رو ببینم... بریم -
‫بریم. من می‌ترسم
فیلمبرداری که از ...غوطه‌ور شدن فیلم گرفته بود
،گاهی بدون این‌که به چیزی نگاه کنم
به فضا خیره می‌شم
‫بعد چشم‌هام رو می‌بندم،
‫و فقط متوجه چیزی می‌شم که پیش روـم هست
‫به وسیله‌ی باقیمانده‌ی هاله‌ی اثرِ چیزی که دیده بودم
‫وقتی که می‌نویسم هم همین‌طور ...چشم‌هام رو می‌بندم و چیزهایی رو می‌بینم که
‫نمی‌تونم با چشم‌های بازـم ببینم
‫بعد از خودکشی کارخانه‌دار که حضورش تهییج‌م می‌کرد
‫به نظر می‌رسید که ما مسیرمون رو گم کردیم
‫سفری در طول آلمان...
‫سفری که احساس می‌کردم یک‌جور ماجراجویی و کارـه
‫لغو شد
‫و ما وارد یک وحشت ابلهانه شدیم
‫برنارد در کافه‌ی بین راه بدون هیچ توضیحی ناپدید شد
‫بقیه‌مون به همدیگه نزدیک‌تر شدیم، ولی به نظر می‌رسید داریم از هم جدا می‌شیم
‫هنوز می‌تونی به تندی المپیک بدوی؟
‫سر شب، رسیدیم تانوس
‫جایی که ترزه آپارتمانی در طبقه‌ی دَهُم داشت
‫توی لابی، مدفوع ریخته شده بود
‫و سرتاسر آسانسور نمادهای جنسی کشیده شده بود
‫و روی چوب‌ها کنده‌کاری شده بود
‫ترزه گفت تازه اومده
‫دیوارهای آپارتمان‌ش هنوز گچ‌کاری شده بود
‫من می‌خواستم باهاش بخوابم
‫ولی شاید فقط یک میل بود،
‫برای فهمیدن چیزها
‫خشم بی‌اراده‌ی من معطوف به پیرمرد بود
‫گذشته‌ی اون رو عذری برای خودم می‌دیدم
‫اون دیگه بچه نیست
‫می‌دونم
‫چی؟
‫چی رو می‌دونی؟
‫همه چیز. می‌تونم همین حالا بهت بگم
‫مهم نیست
‫من بهت حسودی‌م می‌شه، ویلهلم
‫من؟
‫تو معمولاً زحمتی برای چیزی نمی‌کشی
‫می‌دونم که برات ناخوشایند ـه
‫ولی من نمی‌تونم مثل تو باشم
‫چرا؟
‫متاسفم
‫می‌دونی به نظر من چی مسخره‌ست؟
‫همین حالا که ته‌ریش‌ت خراش‌م می‌داد
‫و نفس کشیدن لب‌هات رو روی شونه‌م احساس می‌کردم
‫و حالا که اون چهره‌ی جدی رو به خودت گرفتی
‫تو خیلی...
‫ژست‌ت خیلی مسخره‌ست، می‌دونی
‫به جای مایوس شدن، گیج‌تر شدم
‫پس من پیش آدم‌های واقعاً مایوس فقط خیلی احمق به نظر می‌رسم
‫ولی باز هم، مثل یک قهرمان که غم دنیا رو بر دوش می‌کشه، حرکت کردم
‫باید 20 مارک اضافه بپردازم؟
‫غیرممکن‌ـه
‫- بله بله -
‫اون همه مشق. حالم ازشون بهم می‌خوره
‫ریاضی... ...انشای دو صفحه‌ای
‫نمی‌تونم بفهمم که چطور ،اون همه آدم توی سوپرمارکت‌ها
‫توی تفریحگاه‌ها، ،پشت پنجره‌های طبقات بالا
‫در این کشور، نه فقط در این کشور، زندگی رو تحمل می‌کنن
‫داری جمع و تفریق یاد می‌گیری؟
‫خیلی حوصله‌سربرـه
‫مبلغ «یک» به اضافه‌ی مبلغ «دو» «می‌شه مبلغ «سه
‫من یک دوستی توی طبقه‌ی سوم دارم
‫خودم طبقه‌ی هشتم هستم
‫قبلاً یک دوستی در «پنت‌هاوس» داشتم [واحدی در بالاترین طبقه مسکونی مجتمع‌های آپارتمانی]
‫همه چیز برای من چرند ـه
‫زود سعی می‌کنم نقش خودم رو در نمایش یاد بگیرم
‫وقتی این جعبه‌ی کبریت رو می‌بینم،
‫و تعجب می‌کنم که در نمایش چی‌کار می‌کنه هم همین‌طور
‫خیلی مصنوعی‌ـه که...
‫یک نفر رو با حرف‌های بقیه‌ی مردم توصیف کنی
‫فقط وقتی سعی می‌کنم ،به یاد بیارم
‫متن می‌تونه یک جرقه‌ای ایجاد کنه
‫چون که من،
‫تمرین می‌کنم ...یک چیز مشابه به چیزی که
‫فراموش کردم رو به یاد بیارم
‫اگر به یاد بیارم،
‫می‌تونم بدون اون احساس خفه‌کننده بازی کنم
‫احساسی که همیشه دارم
‫بعد از این کار حافظه، از ایفای نقش‌م لذت می‌برم
‫و خوشحالم
‫بیشتر وقت‌ها نمی‌تونم مثل یک روبات به یاد بیارم و بازی کنم
‫توی آخرین نمایش یک‌دفعه گیج شدم
‫گمان می‌کردم متن رو کاملاً بلدم
‫و «سوفلور» هم داشت یواش می‌خوندش [شخصی که کلمات رو به بازیگر موقع بازی یادآوری می‌کنه]
‫تکرار طوطی‌وار تحقیرآمیزـه
‫همیشه این فکر رو می‌کنم
‫گوش می‌دی؟
‫تکرار طوطی‌وار تحقیرآمیزـه
‫کمکم کن یا ترکم کن، ویلهلم!
‫خیلی منزجرکننده‌ست که همه چیز برای تو سرد و بی‌تفاوت‌ـه
‫دیروز بهم حسودی می‌کردی
‫ولی امروز حالم رو بهم می‌زنی
‫می‌تونم...
‫من رو بکُش
‫زود باش
‫شاید بتونم یک چیزی ازت یاد بگیرم
‫تا سر حد مرگ، کُتک‌م بزن
‫نوشته‌هام رو نابود کردی
‫تو در مورد خودت و سختی‌های کار کردن حرف زدی، ...و متوجه نبودی که
‫من واقعاً داشتم کار می‌کردم
‫بعدش من از تو و جعبه‌ی سیگاری که توی متن نیست، خوشم اومد
.‫و نمی‌تونم به نوشتن ادامه بدم ...چون که احساس می‌کنم
‫چیزی که تو به تازگی گفتی باید تو نوشته‌های من ظاهر بشه
‫برای همین، من رو به حال خودم بذار
‫تو حتی گوش نمی‌کردی
‫گوش می‌کردم، ولی همه‌ش فکر می‌کردم دارم زمان نوشتن‌م رو از دست می‌دم
‫تو یه آشغالی!
‫این حرف رو نزن، ترزه
‫یک چیزی بگو
‫وقتی ساکتی، برآشفته به نظر می‌رسی
‫چی می‌نویسی؟
‫دارم داستان مردی رو می‌نویسم که آدم خوش‌قلبی‌ـه
‫ولی عاجز از هر نوع احساس ترحم‌ـه
‫هدفم این‌ـه که ثابت کنم مهربانی و بی‌رحمی در کنار هم‌دیگه میان
‫فکر می‌کنم سیاسی از آب در میاد
‫این اطراف کجا می‌تونی بری قایق‌سواری؟
‫روی دریا
‫در این‌صورت، فردا می‌ریم قایق‌سواری و پیرمرد رو هم با خودمون می‌بریم
‫مینیون رو این‌جا، جا می‌ذاریم
‫باید به تنهایی عادت کنه
‫اون خودکشی کرد
‫اون خودش رو در اتاقی پشت آپارتمان کشیش، به دار آویخت
‫پایان هولناکی بود
‫من نتونستم به ترزه کمک کنم
‫کار من تنها یک بهانه بود
به خوبی می‌دونستم ،اگه همون موقع پذیرای ترزه نبودم
واقعاً نمی‌شد اسمش رو گذاشت کار کردن
‫فقط می‌تونستم جلوی اون نقش بازی کنم
‫این‌جا پارو می‌‌زنیم؟
‫ویلهلم
‫من از اون موقع تا حالا خیلی عوض شدم
‫فقط به خاطر این نیست که روی زمین لخت خوابیدم
‫فقط در این لحظه، کمر درد دارم
‫این دفعه فرق می‌کنه
‫باید متوجه باشی
‫ما متمایز هستیم، مثل تو، بین طبیعت و سیاست
‫و طبیعت‌مون در مقابل سیاست، ،مبارزه می‌کنه
‫تا به سیاستی بی‌رحمانه برسه
‫مطمئنی نمی‌تونی شنا کنی؟
‫ویلهلم!
‫خواهش می‌کنم، ویلهلم!
‫بذار زندگی کنم، ویلهلم!
.‫ویلهلم، می‌دونم که تو می‌خوای بری دنبال کار خودت من رو با خودت ببر
‫من می‌تونم ادای حیوانات رو در بیارم
‫و من یک آشپز خوب هم هستم. جگر سرخ‌کرده، ماهی هالیبوت
‫«حالا گیرت انداختم، روزنتال!»
‫ویلهلم! ویلهلم!
‫آب این‌جا قبلاً پاک و خالص بود، درسته؟
‫گربه اون روزها یک جور دیگه بود
‫کِی می‌ری؟
‫فردا
‫از کجا فهمیدی؟
‫این اواخر داشتی اشتباه می‌کردی
‫این باعث شد که بفهمم فکرت جای دیگه‌ست
‫کجا می‌ری؟
‫تازگی‌ها عکسی از «تسوگ‌اشپیتسه» رو توی روزنامه دیدم [ بلندترین کوه رشته‌کوه‌های وتراشتاین و کشور آلمان ]
‫تا حالا به کوه‌ای به اون ارتفاع نرفتم
‫یک خط آهنی هست که می‌ره تا اون بالا
‫اگه ازت بخوام بمونی چی؟
‫می‌دونم که یک روزی خیلی زیاد دوستت خواهم داشت
‫ترزه
‫مینیون، من فردا می‌رم
‫تو باید خودت تصمیم بگیری که می‌خوای چی‌کار کنی
‫تصمیم‌گیری دوستانِ‌ت دیگه تموم شد
‫خب، حالا چطور از هم جدا بشیم؟
‫یک جایی در بین جمعیت
‫جمعیت کجاست؟
‫من هم نااُمید شدم
‫فکر می‌کردم این‌جا خیلی شلوغ‌ـه
‫نمی‌تونیم کنار هم‌دیگه راه بریم
‫می‌تونیم دوباره هم‌دیگه رو ببینیم؟
قطعاً
‫«والدین شماره‌ی 37 که کودک‌ خود را ،در شیرخوارگاه گذاشتند
‫لطفاً برای تحویل گرفتن کودک خود «تشریف بیاورند
‫«والدین شماره‌ی 37 که کودک‌ خود را ،در شیرخوارگاه گذاشتند
‫لطفاً برای تحویل گرفتن کودک خود «تشریف بیاورند
‫به ترزه گفتم که قصد دارم در آلمان بمونم
،‫چون که برای نوشتن چیزهای خیلی کمی می‌دونم
‫این فقط یک بهانه بود
‫من واقعاً فقط دلم خیلی می‌خواست زندگی احمقانه‌م رو به تنهایی انجام بدم
‫من منتظر تجربه کردنِ یک چیزی مثل معجزه بودم
‫ولی هیچ کولاک برفی وجود نداشت
‫چرا باید فرار می‌کردم. چرا با بقیه برنمی‌گشتم؟
‫چرا پیرمرد رو ترسوندم، به جای این‌که به قصه‌ش گوش بدم؟
‫احساس می‌کنم به طریقی ،یک چیزی رو از دست دادم
‫و هنوز هم با هر حرکت تازه یک چیزی رو از دست می‌دم
«حرکت اشتباه» [ قسمت دوم از سه‌گانه‌ی فیلم جاده ]
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.