..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
همانطور که هستی بمان
ببخشید، می‌دونید باغبون کجاست؟
باغبون...
ممنون...
صبح بخیر.- صبح بخیر.-
من جولیو مارنگو هستم. از رم اومدم تا...
یه کم سوال بپرسم.
این باغو خیلی خوب میشناسم و یادم میاد که... نمی‌دونم... یه مجسمه‌ای از دیانا هم داشت.
آها، بله، البته. اونجاست، اون پایین.
آخه بخاطر اینه که من دارم یه باغ اینجا برای کاراچی تو فلورانس تاسیس می‌کنم.
و ایشون هم اون مجسمه رو دیده و چشمشو گرفته و میخواد بخرش.
اینجا هیچی چی برا فروش نیست، حتی یه شاخه برگ.
خداحافظ ، اوسوالدو.- اوه! خدا نگهدار عزیز.-
خبر دارید که اتوبوس قبلا رفته، حالا چجوری قراره برید خونه؟
اتفاقا از قبل مشکل رو حل کردم.
الان کجا میخواید برید؟
فلورانس.
اگه یه کم صبر کنید، من خودم میرسونمتون.
آخه آدم صبوری نیستم!
میشه منو ببرید فلورانس؟
نظرت عوض شد؟
آره. از کجا منو شناختی؟
سخت نبود.
بیا، بفرما تو.
به خاطر تمرکز روی نوشتن کتابم اومدم اینجا، ولی انگاری تموم کردن یه صفحشم برام خیلی زیاده.
گوش کن، نظرت راجع به، مرگ درختای سَرو چیه؟
فقط اینکه... دارن میمیرن.
آها... آخه دیدم داری رو گیاه شناسی مطالعه میکنی و...
راستی میدونستی، توسکانی در معرض خطر تغییره؟
به نظرم یه منظره‌ی طبیعی‌تر، حتی اگه قدمتش کم باشه، بهتره، به طور خلاصه
دست ساز بشر نباشه.
برای مثال، هیچ وقت به گالریه یوفیزی نرفتم و قطعا نیازی هم به رفتن هم ندارم.
خب، چون به دوستم هم این جوابو میدم.
قراره بچسبیم به همین داستان موزه یا فقط خواستی بحث رو عوض کنی؟
بحث رو عوض کردم!
آها، عالیه. حالا این دوستت ازت چی خواسته بود؟
جذاب‌ترین چیز از نظر من در مورد یه مرد چیه؟
آها... اونوقت چیه؟
قبلا که بین سه چهار تا چیز درگیر بودم! ولی الان... دیگه میدونم چیه.
دست‌هاشون.- دست‌ها...؟-
این دست‌ها زبون خودشون رو دارن.
میگن حس واقعیت چیه.
همین الان که داری راجع به درختای سرو حرف میزنی...
خیلی دلت میخواد منو لمس کنی.
خب... خودم که نفهمیدم اینجوریه.
دست‌هات که همینو میخوان. میخوان منو لمس کنن!
شاید...
یه لحظه صبر کن، باید یه چیزی رو اینجا بررسیش کنم.
چی شده، ازم میترسی؟
زودی برمیگردم.
وایسا. فقط یه نوازش بکن!
آم، عذر میخوام.
اینو بگیرید. اینجا میتونید توضیحات خوبی پیدا کنید.
الو؟
سلام، من همون یاروییم که دست دارم!
حق داشتی. مشتاق لمس کردنت بودن!
برای چی زدی پیچوندی؟
وقتی همو دیدیم، توضیح میدم.
شرمندم... نمی‌دونستم...
نه، مهم نیست. میخوام برم بخوابم. اصلا ندیدمت.
این خونه هم برای دو نفره.- که اینطور.-
بهم گفت بعدا برگردم، ولی از راه رفتن خسته شده بودم.
و آخه سرد هم بود.
کلا شخصیتی داره برا خودش. یعنی... هر دوتون خیلی باحالید.
وقتی نوبتش میشه، میره تو اتاق انتظار ایستگاه میخوابه.
ولی من که از مردایه حشریه اونجا میترسم!
میدونی که... همون یاروهایی که مجله میخرن و میشینن تو توالت و خود ارضایی میکنن.
هی، قضیه این همه پیرمرد چیه؟
آخه... دوست داره بهشون زُل بزنه و... ازشون یاد بگیره.
اسمتون چیه؟
کی، اون یا من؟
هر دو تا.
فرانچسکا و سیسیلیا.
بهش بگو من ظهر تو کافه ریویر هستم.
هی، سیسیلیا، این لطف رو برام میکنی؟
باشه، خداحافظ.
خدا نگهدار.
و اسم جنابعالی؟
جولیو.
آها، باشه، خداحافظ.
خداحافظ.
بعدش کلاسها رو در انستیتوی ترمیم شروع کردم.
هنوزم دارم تو یه مجله کار میکنم. ولی همینم داره کم و کم‌تر میشه.
دیگه شدم یه شعبده باز!
همیشه بودی.
حقیقت اینه که از بعده جاری شدن سیل، سرم شلوغ بوده.
مردم از دزدی میترسن.
اونا جعبه‌هاشون رو میبرن، زیر بانکشون که تو زیر زمین مخفی کردن...
حالا هم با این وضع سیل، باید براشون این جعبه‌ها رو پیدا کنم.
تو چطور؟
کلا تو بد مخمصه‌ای گیر افتادم...
دارم به مراقبت از درخت‌ها، باغ‌ها و گل‌ها ادامه میدم...
همینم تو این زمونه یه امتیازه.
آره، میفهمم چی میگی...
قهوه؟ دو تا قهوه.
باشه، قربان.
ازدواج کردی؟
آره، حتی برام یه هدیه عروسی هم فرستادی.
نه...- آره، یه نقاشی با رنگ مات بود.
همون اردکه. اگه بدونی چجوری پیداشون کردم.
ظاهرا الانم خوب اومده رو قیمتش!
میشه بخرمش؟- نه!-
دوستشون داری، مگه نه؟
من که نه، ولی زنم داره.
سلام!
یه صد سالی میشه از آخرین باری که دیدمت...- واقعا؟-
اصلا بهم گوش میدی؟- معلومه که نه!-
سلام لورنزو.- سلام فرانچسکا.-
ایشون آخرین دوست پسر فرانچسکا هستش!
خیلی وقته میشناسیش؟
نه، دیروز دیدمش.
تو ویلای گارزونی دنبال یه مجسمه‌ برای طراحیه باغی که دارم میسازم بودم...
می‌دونی طرف کیه؟ دختره فوسکا هستش.
خودت که خوب میدونی فوسکا کیه، معشوقه بزرگت.
بیست سال پیش... یا بیشتر بود. فوسکا رو یادت نیست؟
آها، درسته فوسکا... فوسکا ما چهار نفر همیشه با هم بیرون می رفتیم.
تو با اون چاقه بودی... اسمش چی بود؟
ترزا. اگه امروز میدیدش، افتضاح شده.
شده از اون آدمای دری وری گو. یه عصبی مثل بقیه.
و فکر کنم خیلی هم... زیبا ، شیرین ، پرشور... بود!
رو تخت که اصلا نگو!
و فوسکا؟
مگه نمی‌دونی؟
پنج یا شش سال پیش مُرد.
خب البته تو هم که یه صد سالی غیبت زد!
حتی از فورسکا هم خوشگلتره.
باز خدا رو شکر که خیلی شبیه تو نشده!
واقعا بنازم به شانسش!
به من زیاد شباهت نداره؟ چی داری میگی؟ منظورت چیه؟
این که حرف من نیست. خود ترزا روش اصرار داره.
اصرار رو چی؟
ولی نه... حتما شوخی کرده...
دور راه افتاده این حرفا رو زده.
آخه ببخشید، واقعا بهم بگو چی گفته...
می‌دونی که... ترزا یه شارلاتانه.
مثلا در مورد خود من، چیزای وحشتناکی گفته که اصلا نمیتونی تصورشو کنی.
خب... میتونه هر چی دوست داره در مورد تو بگه، ولی...
دیگه مهم نیست.- آخه این ادعای عجیبش...-
نگاه... من خیلی خوبم یادمه،
یه ماه بعد... مگه با اون یارو تریسته نرفت؟
خدایا کی بود؟ یه مهندس ساخت و ساز... که تو خارج کشور تجارتشو داشت.
آره.- بعد چی شد؟-
ترزا هم دنبالش تو آفریقا و بعضی کشورای جهان سوم دیگه هم رفت.
اونجا بود که فرانچسکا بدنیا اومد.
طرف یه چند تا پل و جاده هم ساخته... نمی‌دونم بازم.
فوسکا هم یه چند سال بعد، برگشت فلورانس.
بعد ترک یارو، دخترش فرانچسکا رو هم با خودش آورد.
پس چرا دور برداشتی داری اون داستانا رو میگی...
هنوز فکر و ذهنت شده ترزا؟ اینم یکی از اون داستانای معروفشه.
حالا که نمیتونی بفهمی، دخترته یا نه، پس قضیه رو فراموش کن.
حرفمو قبول داشته باش،
طرف دخترم نیست.
فرانچسکا یه سال بعد در 10 ژوئیه به دنیا اومد.
خیلی دقیق هم حساب کردم!
زندگی یه بومرنگه، جولیویه عزیزم..
هر کاره احمقانه‌ای که بکنی، بعدش برمیگرده تو صورت خود!
لورنزو چطوره؟ آخه نمیدونم شاید دیدیش یا باهاش صحبت کردی.
جلو من فیلم بازی نکن.
بی فایدست. ،از وقتی که رفته... یعنی وِلِش کردم
شده یه شیاد.
هنوزم کینه‌ای؟ حتی اگه یه عمر هم گذشته باشه.
هنوزم که هنوزه، یه شرور و رذله.
بگذریم، برگردیم به فورسا.
حالیت هست داستانی بی پایه و اساس، برا خودت ساختی؟
خیلی خوب یادمه قبل اینکه میخواست با اون یارو بره...
فوسکا رو دیدم و شش یا هفت ماهه حامله بود...
و ازش پرسیدم بچه مال تویه یا نه.
برا چی؟ مگه از خیلی وقت پیش با تریسته نبود؟
آره بود. مرتیکه بی شرفت هر چی پل ساخت، فرو ریخت.
ولی همیشه فکر میکردم مقصر تو بودی.
باشه بابا.- چون یکی مثل لورنزو هستی.-
و منو مجبور کردی باهات عشق بازی کنم.
خودتم میدونی هر دو تامون مست بودیم...- اونقدر مست نبودی که عشق بازی کنی...-
خب بابا! حالا فوسکا گفت آره یا نه؟
هیچ کدوم.
فقط لبخند زد.
عاشقشم... عاشقشم. ممنون.
متاسفانه پسرم عاشق اون مجسمه هستش.
میدونم، قسم میخورم هر چی تو توانم بود گذاشتم.
قبلا به پسرتون گفتم، مجسمه‌ای مثل این رو،
نمیشه خرید. نمیدونم چجوری...
چقدر لذت بخش!
دخترته؟- کی؟ نه، نه.-
بفرمایید. شراب شیرین و بیسکوتی.
نه نمیخوام.
پولش حساب شده، قربان.
جولیا ، پرتقال ماندارین دوست داری؟ می دونی که اینا برای پوست مفیدن...
به غیر از صورت، برای بقیه جاهای بدنم چطوره!؟
فرانچسکا، بس کن...
من دیگه میرم...
نه، یکم بیشتر بمون... هر دو تونو ، یه کم دیگه میبرم خونه.
بیاید یه مدت حرف بزنیم...
چرا جمع میبندی؟ یه ساعته ما رو علاف کردی،
دهنتم یه غیر از سوسیس خوردن برا هیچی باز نکردی، نصفه استیک منم خوردی.
خب برای شما بچه‌ها، همین چیزا خوبه دیگه..
زندگیتون شده یه ساندویچ ، مقداری شراب و یک موتور سیکلت. هنوز "فرهنگ میز" رو یاد نگرفته اید.
ولی ایشون میخواد بره!
من رفتم.
امشب برنمیگردم.- باشه.-
یه نخ بردارم؟- حتما.-
خداحافظ.
دوستت آدم خوبیه، میدونستی؟
نحوه نگاهت بهم یه جوریه.
نکنه پلیسی چیزی هستی.
توضیح بده چرا اصرار کردی، سیسیلیا امشب باهامون بیاد بیرون.
آخه مگه کار عجیبی بوده.
نظر من اینه که نمیخواستی باهام تنها باشی. چرا؟
نه، خوشمم میاد باهات باشم.
دیشب، خیلی قشنگ بود...
باور نکردنی.
ولی معمولا یکی بعدش مردد میشه...
میدونی من چقدر از تو بزرگ‌ترم؟ تازه زن هم دارم...
با یه دختر و یه عالمه مسیولیت.
هی، لازم نیست باهام ازدواج کنی.
همیشه همه چیو به شوخی میگیری. واقعا شور و شوق تو سن شماها خیلی قشنگه.
مال من یکم کم‌تره.
با آدم خیلی بزرگتر از تو هم رفتم بیرون
و البته، با جذابیت خیلی کم‌تر.
میای بالا؟
نه، نمیتونم. باید برگردم رم.
همین الان؟
آره، متاستفانه.
پس این خداحافظیه؟
آره... و نه.
تو فلورانس هم کار زیاد دارم و زیاد میام اینجا.
هر از گاهی... ممکنه همدیگرو ببینیم.
پس...
فکر کنم همینجوری ادامه بدیم.
همینجوریت، یعنی مثل دو تا دوست جون جونی؟
اگه خودتم مایلی.
الان چیکار کنیم؟ با هم دست بدیم؟
نمیدونم، نمیدونم. حق با تویه.
فقط این که، تو سن من، همیشه یه نفر راجع به دخترایی مثل تو صحبت میکنه.
ولی دلایل دیگه‌ای هم هست...
الان رنجوری، ولی یه روز می‌فهمی.
باور کن. آخه به خاطر یه دلایلی نمیشه که...
بدرود، حالا برو پی کارت.
تویی. ترسوندیم.
آره؟ حالا دیگه دارم همرو میترسونم.
یواش‌تر، خوابیدن.
آهان باشه. و این دفعه دیگه چه باباییه؟
یه عکاس عالی که تازگی با یکی از دوستاش از آفریقا اومده.
آره، یه عقل کله دیگه که داره تو جایه ما میخوابه، درسته؟
آره، تو تخت ما.
ماشین لاریا رو ندیدم.- رفته بیرون.-
چطوریه که ساعت پنج صبحه و هنوز برنگشته!
بابا 18 سالشه و آروم باش.
باشه، آرومم، آروم.
که اینطور، میبینم...
میشه حداقل بدونم، معمولا چه ساعتی برمیگرده؟
بستگی داره...- بستگی به چی؟-
که تو خونه باشی یا نه.- آهان، آره...-
اَه، تو رو خدا دوباره آخوند بازی راه ننداز
تو هجده سالگی ، اونم تو این دنیا، جوونا
هر کاری عشقشونه میکنن. مگه خبر نداشتی؟
آره، آره. ولی مگه تو خونه‌های ملت دوربین مخفی گذاشتی که میدونی؟
خب، کجا برم بخوابم؟
تو اتاق مهمون.
معلومه. بنده فقط مهمونم. این خونه و زندگی، همش مال شماست!
خوشبختانه قراره تو فلورانس بیشتر کار کنم. پس بر طبل شادانت بکوب!
با کیا؟- با همین دوستای نابغت دیگه.-
آخه مقابلشون عددی نیستم. فقط باعث ناراحتیشون میشم... همین.
در واقع، تو فقط عاشق گیاهاتی.
چون وفادارن، ساکتن، و طلاق هم نمی گیرن
این فلسفتو بزار دم کوزه آبشو بخور!
اومدش.
چرا... هنوز تو این ساعت بیدارید؟
شرمنده، بابا... نمیدونستم اومدی...
ولی من دوست دارم بدونم تو چنین ساعتی
کجا بودی و اون بیرون چیکار میکردی.
با یه ذره صحبتی که همیشه باهام میکنی، میخوای چی بدونی؟
آره خیلی کم صحبت میکنیم. خب، میبینی اینجام، بیا حرف بزنیم.
یه مشکل کوچولویی هست که باید حل و فصل بشه.- ادامه بده.-
فکر کنم حاملم.
عالی شد، فقط همینو کم داشتیم!
شوهر فاحشه، زن ناراضی ، انزوا ، دختر باردار...!
و البته امیدوارم سقط جنین هم بهش اضافه بشه.
اینا معمولا برای ساختار استفاده میشن.- بسیار خوب، قربان.-
عذر میخوام، قربان.
کُنت آرکسی از طریق خط خصوصی، باهاتون تماس گرفته.
ببخشید، ولی باید اینا رو امضا کنید...- باشه، یه لحظه، یه لحظه.-
بله، صبح بخیر.
همونطور که به مادرتون هم گفتم، در مورد مجسمه هیچ کاری از دستم ساخته نیست.
پس خودتون حلش کنید. من که نمی‌تونم از ملت بخوام برام مجسمه بدزدن.
حداقل تا الان نخواستم.
سه‌شنبه؟
باشه، تو فلورانس میبینمتون.
سولیندال.- امروز میریم سینما؟-
آره! میخوان یه فیلم توپ پخش کنن.
سلام.- سلام، سیسیلیا.-
اینجا چیکار میکنی؟ منتظر فرانچسکایی؟
نه، برا کار اومدم فلورانس...
اشکلی نداره منو برسونی؟
حتما...
مزش حرف نداره. یه امتحانی کن.
فرانچسکا مرداش براش مهم نیستن... چون پاسِشون میده به من!
آها، باشه.
فکر میکنی احمقم، مگه نه؟
اصلا و ابدا.- بگوش.-
نه، بیا بریم.
آفرین، باریکلا.
سسیلیا ... فرانچسکا، باهاش آشنایی دیگه.
یه کم راجع به اون برام تعریف کن...
خب، هر از گاهی، افسرده میشه.
انگاری که مالیخولیا افتاده به جونش.
ساعتها هم طول میکشه. در واقع مثل خودمه.
بهش میگم:. "مشکل چیه، داری به چی فکر میکنی؟"
و میگه: - "همه چی روبراهه"
نه، ولی میدونم داستان از چه قراره.
بیخودی نیست که دارم روانشناسی میخونم.
پدرش گمشده، چه کلاسیک!
ولی اصلا پدرشو ندیده؟ کلا میدونه کیه؟
نه، فکر کنم نمی‌دونه.
راستیتش اینه که... هیچ کدوم از رابطه‌های ما، آدمیزاد تلقی نمیشه!
اونا که میگن عالیه، عشق باید مختصر و کوتاه باشه.
ولی مال من...!
همیشه خیلی کِش دارن...
آه ، مسالینا!
سُس.- سُس.-
همینه، تقریبا تموم شد.
من رمانتیک‌ها را دوست دارم، نگاه شیرینی دارند که هیجان زدم میکنه.
میشه لطفا؟
خوبه! امتحان کن.
نگاه، تو معماری همه چی تموم نیستم، ولی به عنوان یه آشپز، چرا.
میدونستم که فوق العاده‌ای.
مزایای سِنَم هست دیگه!- اونم چه سنی...!-
یه دوست پسر تو رم داشتم.- آره؟-
و پرتش کردم رفت. آتیش داری؟
دلیل اینکه ولش کردم...
این بود که چون جو ازدواج گرفته بودش!
زندگیه با همو موافقم. ولی ازدواج ... چه مزخرفاتی!
خب... مردا از رو بی حوصلگی و زن‌ها از رو کنجکاوی ازدواج میکنن.
و بعدشم، دو تایی سرخورده میشن.
تنها مزیت ازدواج اینه که زندگی را پر از زندگی.
و غیر منتظره میکنه...
لابد تجربه داری!
نظریش واسه من نیست، ولی دارم تجربش میکنم.
و نظرت راجع به من چیه؟
خب، آدم خیلی خوبی هستی.
آره؟ ازم خوشت میاد؟
تلفن داره...- من میرم...-
بله، الو؟
چرت نگو!
آره، بدم نیست...
پیش یه نفرم که پیداش کردم.
تازه خیلی خوب هم عشق می‌ورزه!
از موهام شروع کرد... بعد پایین گردنم...
بعدشم شروع کرد به لمس کردن از زیر لباسم...
کم کم رفت پایین‌تر... پایین‌تر...
و منم... رفتم تا آسمون هفتم...
دیدی من سنگ نیستم! نه، نگفتم عشق بازی کردیم...
ولی کاری که کردیم اصلا نگو و نپرس!
قراره از خنده بمیری!
بس کن، دیگه تحمل ندارم!
سلام.- سلام.-
داریم یه چیزی برا خوردن درست میکنیم، یه سُسی درست کرده که نگو!
بریم بخوریم؟
نه ممنون. گرسنم نیست. شما بخورید.
ای بابا... داستان داریم‌ـها...
چرا در رو قفل کرد؟
برو از خودش بپرس...
وقتی خودشو تو اتاق حبس میکنه، یا در رو بشکون! یا بیخیال شو.
باشه، ولی آخه...
فرانچسکا؟ جولیو دیگه رفت.
بزار بیام تو.
نکن دیگه. بیا حرف بزنیم.
قسم میخورم...
بخش محارم.
عدم سکس بین خویشاوندان خونی
نشان می‌دهد که قطعا نباید با هم ازدواج کنن.
گفته ازدواج، نه عشق!
و میگه که گناه هم داره.
این رابطه ممنوعه توسط آدما ابداع شده، و از آسمون نازل نشده!
ولش کن بابا. از اون مشکلا نیست که بشه با فرهنگ لغت حلش کرد.
تو رو خدا وضع آشقته جنابعالی رو باش... آخه چرا بهت گفتم؟
اونم کسی مثل تو که اینقدر نُنُری!
شوخی نمیکنم...
نه، معلومه شوخی نیست.
میگن کسی که معنیه زشتی رو تو زیبایی میبینه، یه آدم تباهه!
عجب شیر تو شیری شده... چجوری میخوای بفهمی که اون...
از طریق اون یارو تریسته میشه فهمید.
میخوای بری بهش چی بگی؟ اصلا چی میدونه؟
تازه، گم و گورم شده. یعنی فرانچسکا براش هیچ اهمیتی نداره.
پسرته، مگه نه؟
خیلی هم دوستش داری.
مَنَم یه دختر دارم، لاریا.
حالا هم که به هم ریخته و حامله شده، میخواد سقط کنه.
من باید پیشش باشم و کمکش کنم. اونوقت نمیدونم چرا فکرم شده فرانچسکا.
چون دوستش داری.
از من بشنو. اینقدر بهش فکر نکن، وگرنه دیوونه میشی.
تازه، این ترس‌هاتم بهت کمکی نمیکنه.
حرفی که ترزا بهم زد... مهم نیست.
وایسا! میخوام باهات عشق بازی کنم.- شب بخیر.-
هی، گفتم باشه.- من گفتم نه.-
قسم میخورم، بهت نشون میدم کی میبره...
کیه؟- منم. احمق بازی راه ننداز. با کی داشتی میپریدی؟
نه، دیگه دارم میرم. ولی قبلش از شَر یارو خلاص شو. کی هستش؟
یه دوسته. گییتار زدن و خوندنش خوبه.
و میخواد اونجا بخوابه؟
برنامه خاصی نداریم.
پرسید، اینجا میخوای بخوابی؟
آره، باید یه صد سالیش باشه!
آره، گفت میخواد اینجا بخوابه.
شرشو کم کن. تا نره پی کارش، از اینجا نمیرم.
باشه. دو سه تا قهوه بخور. بعدش میبینی میره، بدرود!
لایق یه بوس نیستم؟
پرسید کجایی؟
مشغول خوندنم.
میدونم بد رسوایی هستش.
تو این فکرم تو لندن انجامش بدم.
آره، لندن.
اینجا، معلوم نیست کی ممکنه، از قضیه بو ببره.
بیا...- دارن صدام میکنن، بعدا بهم زنگ بزن. خداحافظ.-
حالا چرا لندن؟
تا بتونم برم خرید!
فعلا اینو نکش!
کِی قراره بری؟
بزودی، البته اگه نظرم عوض نشه. گاهی وقت‌ها فکر میکنم نگهش دارم.
الو؟ سلام، تویی. داشتیم راجع به تو حرف میزدیم.
کیه؟- امانویلا.-
گوشی رو بده من.- نه، نه.-
شرمنده، تنها نیستم. بیا بعدا حرف بزنیم. خداحافظ.
حالا چی میگفت؟
چیزی نگفت. دیگه اون قرص‌ رو نمیخورم.
قرص؟- بابا! تو که دیگه نباید جا بخوری!-
اون همون شخصیه که دنبالش میگشتم.
تنهاش بزار. میخوام بهش عشق بورزم!
چجوری پیداش کردی؟ آخه...
ول کن دیگه این تلفن رو!- آره، بله.-
با تو کار دارن. یکیه به اسم فرانچسکا!
از فلورانس زنگ میزنه.- آره!-
آره، هستم.
کِی؟
یکشنبه، اینجا تو رم؟
نمیدونم وقتم آزاد باشه یا نه.
یه راهی پیدا میکنیم...
من؟ توپَم.
آره، باشه، خداحافظ.
چه احمق دیوونه‌ای.
چرا؟
طرف خوشگله؟
خداحافظ خوشگله.- خداحافظ.-
ببخشید... جولیو اینجاست؟
کدوم جولیو؟
همون معماره.
شوهرمه. سرش شلوغه.
میتونید با من حرف بزنید یا اینکه مایلید شخصا با خودش حرف بزنید؟
آره، میخوام با خودش حرف بزنم.
تو گلخونه هستش.
ممنون.
اینجا چیکار میکنی؟
توافقمون این بود یکشنبه همو ببینیم.
امروز هم یکشنبه هستش.
یه ساعت وایسادم و چون نیومدی، اومدم اینجا.
دیر شده، مسابقه نیم ساعت دیگه شروع میشه.
کدوم مسابقه؟
اصلا کی در رو برات باز کرد؟
زنت.
لوییسا، یه لحظه وایسا لطفا.
میخواستم معرفیش کنم...
یه وقت دیگه.
نگاه چه خوشگله!
آره خیلی خوبه. همشون از نظرم مثل همن.
اون یه قهرمانه. قراره برنده بشه، همه چیزه منه.
رابطش باهات چیه؟
رابطه کجا بود.
فقط ازش خوشم میاد، قراره برنده بشه.
تا ببینیم!
چرا نظرت این نیست؟
آخه چجوری قراره ببره؟ نمی‌بینی لنگ میزنه.
این که مال ما نیست. مال ما اونجاست.
قشنگه، آره؟
میخوای با همدیگه 100 هزارتا شرط ببندیم؟
صد هزارتا؟ باشه.
من بردم!
تو بردی خوشگله!
بفرمایید.
ضامن داره؟
بیا دعا کنیم باشه!
فکر نکنم نقدش کنم، برای یادگاری قابش میکنم.
فرانچسکا، کِی قراره بری؟
الان، اگه برسونیم.
اگه ببرمت فلورانس؟
میدونستی صاحب اسبی که برنده شد، پدر مَنه؟
چه پدری؟
بارتولو، خیلی آدم خاکی هستش. حالا میبینیش.
پرورش دهنده اسبه، پدرته؟
آره، چرا؟ ازش خوشت نمیاد؟
نه، نه! عاشقشم، بیا بریم.
سریع‌تر، سریع‌تر، بجنب.
بالا خونه رو دادی اجاره!
نه! نمیتونم ببینم.
دیدی چه لایی کشیدم؟- آفرین.-
راستی بگو، تو چی برتری؟
بگو دیگه! آره قطعا برتریه من از تو بهتره!
و بردبار گفت...
روز اول من آسمانها و زمین را آفریدم...
یه جوک خوب بلدم...
یه شوهر برمیگرده خونَش و تا میاد در رو باز کنه...
در خودش باز میشه.
بعد کفشایه یه مرد رو تو خونش میبینه
شاخکاش یکم میجنبه...
واقعا خنده داره...
بعد میبینه سوتین زنش رو زمینه
دیگه رسما شک میکنه...
بعدشم...
وایسید، واقعا خیلی خنده داره...
بعد صدای زنش با یه مرد رو از اتاق میشنوه...
که دیگه باعث میشه...
عجیبه. صاف تُکه زبونم هستش.
یه کم دیگه مشروب بدم؟
ضرر که نداره.
خودمم از یکی شنیدمش...
خیلی عجیبه!
یادم نمیاد!
شلوار یه مرد میبینه، شرت زنش رو میبینه؟
یادم نمیاد. خنده داره آره؟
میرم بخوابم.
فرانچسکا وایسا. اگه بخوای یه داستان دیگه هم دارم، وایسا.
نه قربانت. شب بخیر.
شب بخیر فرانچسکا.- شب بخیر.-
خیلی از فرانچسکا خوشت میاد، آره؟
دخترت واقعا دختر گُلیه، بی نظیره.
آره، میدونم که هست.
ولی دقیقا دختر من نیست.
ولی آخه...
مادرشو وقتی هشت سالش بود دیدم.
بعد فوت فوسکا، من یه جورایی شدم پدرش.
برای من، انگاری دخترمه.
بازم بریزم؟
نوشیدن مهمه. به طرف کمک میکنه خوب زندگی کنه.
آقای بارتولو، چیزی میخواید؟
نه ممنون جیانینا، همه چی عالیه عالیه.
شب بخیر.- شب بخیر.-
نگاه، رنگ رو نگاه کن.
همیشه نمیشه این جور رنگیو دید، مگه نه؟
شراب‌ها مثل زن هستن. البته فقط زیباییشون.
ولی شراب گرمت میکنه، بهت شجاعت و...
خوشی میده، خیانت بهت نمیکنه و...
میزاره تو آرامش زندگی کنی.
نگاه، چقدر همه بچه‌هام قشنگن.
سفر به سلامت.- ممنون.-
پدرت آدم خاکی هستش.
باید یه چیزی رو بهت بگم...
اون پدرم نیست.- آره؟-
جدیدید؟ قبلا اینجا ندیدمتون.
آره تازه اومدیم. شما فرانچسکایید؟
آره.
اگه بارتولو پدرت نیست، پس اصلا کنجکاو نیستی که...
چی؟ پدر واقعیم کیه؟
چه فرقی میکنه؟
مادرم میگفت، آدم خوبی بود. یه دکتر بود.
انگاری قبل تولدم مُرده.
منم تو همین فکر بودم...
آره، ولی نظر من این نیست.- چرا؟-
آخه قانع نشدم. مشکوک شدم که دروغه.
چون مامانم زن مهربوی بود و بعیده دلش میومد از پدرم بدی بگه.
طرف منو با تمام مشکلاتم ول کرد و غیب شد.
حتی یه عکس هم از پدرم ندیدم.
فکر کنم ازش کینه به دل گرفتی.
چرا داشته باشم؟ گذشته‌ها گذشته.
اون و مادرم، فقط یه کم بازیچه‌ـم کردن.
البته اعتراف میکنم، تا پارسال دوست داشتم ببینمش.
ولی الان دیگه علاقه‌ای ندارم.
اگه پیداش کنی چی؟ یعنی...
فکر کن یکی پیدا بشه و بگه...
"من پدرتم" واکنشت چیه؟
نمیدونم...
میگم: "سلام، صبح بخیر، چطوری؟"
همین تعارف‌ها را میکنم و میرم.
از نظر من، بابام بارتولو هستش.
زود باش! بدو! بدو!
سیسیلیا گفت ما دو نفر شبیه هم هستیم.
چرا؟
چون بعضی اوقات مثل الان با دنیا ارتباطت قطع میشه.
و هیچ کی نمیدونه به چی فکر میکنی.
منم همین وضع رو دارم.
نگاه، یه شبدر چهار برگ! برامون شانس میاره.
بجنب، یه آرزو کن.
بیست سال جوون‌تر بشم.
بابا، یکم خیال پردازی کن.
من با تو و یه کویر.
خوشم اومد، دیگه چی؟
جایی که بتونیم رها باشیم و فراموش کنیم.
و همه کارایه احمقانه‌ای که از فکرم عبور میکنه رو،
بدون ترس و پشیمونی انجام بدم.
کارایه دیوونه‌وار انجام بدم...
و بعدشم... همه چی به تخمم باشه! همین.
اینکه چهار برگ نیست...
اصلا پشیزی هم اشکال نداره.
آره داره.
بریم زیر درخت!
چقدر قشنگه!
نه، خیس میشی‌ـها.
دهنتو باز کن، مزش چطوره؟
به خاطر اُزُنش (ماده شیمیایی) مزه برق میده.- باشه، استاد.-
نگاه، دوستت.
به خاطر شما اومدم، میبرمتون پیش ماشینتون.
یکی یکی بریم، باشه؟
اول من.
بوسیدمش.
چون میخواستم تو رو ببوسم.
همینجا وایسا.
اینجا یه لشگر آدمه.
حالا من کجا بخوابم؟
سسیلیا گفت هر موقع اتاق اشغال میشه
تو در اتاق انتظار کلاس 1 در ایستگاه می خوابی.
نمی‌تونی بری خونه کسی؟
خویشاوندی، دوستی...
آره.
یه دوست دارم.
ولی یه نَفَهم مثل تویه!
آخه مگه من مقصرم؟
دقیقا داشتم به همین فکر میکردم.
انگاری اصلا اینجا نیستی. تا میری خونه طرف، صبح روز بعد میگی:
"شرمنده، ولی بدرود عزیزم. خوش باش. ممنون به خاطر کونی بودنت!
بالاخره درک کن. من خونواده دارم، تعهد کاری دارم..."
گور بابات!- بس کن، ملت زل زدن بهمون...-
برام مهم نیست، به کسی چه ربطی داره.
من یه احمقم که فقط ظاهرتو می‌بینم ولی تو...
"وی یک نجیب زادست که ماجراجوی‌هایش رو به صلاح خودش انتخاب میکند!
چون ایشان مرد شریفی است! بعد گاییدن، فرار میکنه! حالا بعدی کیه!
اینجوری تو خطر تعهد دادن هم نمیفته!
نه، خواهشا!
برا همین وقتی ایشان پیش دوستانش است، اینا رو میشنونم.
"چه کونی! چه لنگی! چه جفت تخمایه قشنگی!"
دفعه بعد سعی بکن خشکه مقدس و ترسو نباشی.
داری کجا میری؟
پیش ماشین.
منم میام. میخوای بری رم؟
میرم یه هتل.
ایول، بزن بریم.
فرانچسکا، بیا قضیه رو...- بعدا حرف میزنیم، فعلا راه بیفت.-
شب بخیر.- شب بخیر، قربان.-
لطفا دو تا اتاق بدید.
چرا دو تا؟ یه تخت دو نفره بگیر.
من که بچه نیستم.
پس شد یه تخت دو نفره با حموم.
خیله خوب، از این طرف لطفا.
بفرمایید قربان.- ممنون.-
چه قشنگه!
ببخش اون حرفا رو زدم. اصلا نفهمیدم چی داشت میشد.
آشتی کنیم؟- باشه.-
حالا نحوه آماده کردن تخت‌ها رو بهت نشون میدم.
لطفا قربان، چکمه‌هامو درمیارید؟
چکمه‌هام، قربان!
چیکار داری میکنی؟
نمیخوای لباساتو دربیاری؟ یا نکنه میخوای با لباس بخوابی؟
زودی برمیگردم.
کدومو ترجیح میدی؟- چی؟-
رو کدوم تحت بخوابیم؟
هر جور میلته. میرم دوش بگیرم.
لوئیزا، منم. من کیَم؟ جولیو، شوهرت!
خب شرمندم. میخوام یه چیزی بهت بگم...
الو؟ الو؟
هر موقع یه جایی کارم لنگیده...
یا باید با یکی حرف بزنم یا برم ذهنمو خالی کنم.
دارم با خودم حرف میزنم.
لورنزو؟ منم جولیو. شرمنده، میدونم ساعت بدیه.
نه، فقط میخواستم...
مطمین نیستم چی میخوام بگم. شرمندت، خداحافظ.، چی؟
دفتر اسناد رسمی؟ کدوم دفتر اسناد رسمی؟
اون از کجا می‌دونه؟
پس فکر میکنی اون میدونه... کِی میتونم ببینمش؟
تو خونَش. نه تو محلی که درس میده.
"فردا ساعت 9 صبح. میرم به آدرسی که دادی."
ممنون، شرمندت، خداحافظ.
آره، معلومه یادمه.
آره، فوسکا برام یه نامه فرستاد. اونم با ذکر نام پدر بچه.
فکر کنم اسم دخترش فرانسیسکا بود...- نه، فرانچسکا.-
آهان، فرانچسکا. بالاخره قضیه مال 20 سال پیشه...- بعد چی شد؟-
فوسکا می‌خواست در صورت اتفاقی براش پدره دخترش ازش مراقبت کنه.
احتمالا میدونید چند سال پیش فوسکای بیچاره چی شد...
آره میدونم. نامه کجاست؟
نامه که دیگه نیستش....- منظورتون چیه دیگه نیستش؟-
دو سه سال بعد، فوسکا برگشت و نامه رو پاره کرد.
ازش پرسیدم چرا؟
اونم گفت با یه مرد خوب ملاقات کرده.
و دارن تو شهرستان زندگی میکنن. فکر کنم اسمش بارتولو بود.
گفتش، نامزدش از دخترشم خوشش میاد.
و به دخترش خیلی بیشتر از اونی که بابای واقعیش میتونه بده، میده.
و میتونه مراقب همه چی باشه.
اما اون ... اسمی رو که در نامه بود ذکر نکرد؟
گفتش، مرد خیلی متمدنیه.
فکر می‌کنم سوئدی یا ... فنلاندی بود.
البته قطعا احتمال اشتباه گفتنم هم هست.
با این همه دفتر دستک، قاطی کردن اسم‌ها جای تعجب نداره.
فوسکای بیچاره هم عجب داستان عاشقانه‌ای داشت...
خواهشا... اول شما.
خب؟
بالاخره تصمیم گرفتی بهم بگی چی اینقدر رفته رو مُخت؟
و مثل پلیس‌ها هم بهم زُل نزن.
آخه... گفتنش آسون نیست.
عجب وضعی داریم! مگه قول ندادی همه چیو بهم بگی؟
پس بگو دیگه. حرف بزن.
دخترم حامله هستش.
خب که چی؟ گرفتی ما رو؟
یا حرفی که اینجا داری رو بزن...
یا همه چی بینمون تمومه.- باشه، تمومه. اینجوری بهتره.-
دیدی حق با من بود؟
تو یه خشک مذهبی و ترسویی.
ازت متنفرم.
در مورد مادرته!
ادامه بده.
حدود 20 سال پیش، من و مادرت عاشق هم بودیم.
و یه دفعه تموم شد، بی هیچ دلیل.
تو تئاتر بودیم.
که یدفعه بلند شد و رفت!
فکر کردم تو ماشین منتظرم میمونه.
وقتی فیلم تموم شد و رفتم بیرون، نبودش.
بعد فهمیدم همه چی تموم شده.
اما به خاطر وجود مرد یا زن دیگه‌ای تو زندگیه هر دو مون نبود.
من بعدش رفتم رم...
چون میدونستیم همه چی تموم شده، دیگه بهم زنگ نزدیم.
ایول.
چه پایان خوش و خرمی! طرف فقط وِل کرد رفت.
بدون دعوایی، اختلافی یا اشکی، تموم شد.
مثل اینه که آدم تو خواب بمیره. بدون اینکه بفهمه.
درد و دردسری هم نداره.
ولی... همه چیزی که میخواستی بهم بگی، همین بود؟
نه، یعنی... آره.
چون وقتی برگشتم فلورانس، بعضی از دوستام...
این فکر رو انداختن تو ذهنم که...
تو میتونی دختر من باشی.
آخه احتمالشم هست...
نمیگم احتمال... میگم یه شکایی دارم.
چیزی نداری بگی؟
یه چیزی بگو.
ببخشید قربان، تلفن باهاتون کار داره. کُنت آرکسی هستن.
زودی برمیگردم.
ببخشید، دختر خانم کجان؟
فکر کنم رفتن.
معمار!
نه عزیزم. چون 20 سال بعد، یکی یه چی گفته، طرف یدفعه پدر نمیشه.
مگه میشه زن حاملشو وِل کنه بره؟
پدر یعنی کسی که لحظه به لحظه حاملگی پیش زنشه و بعد هم پیش بچش.
برا همینم پدر کسیه که،
رشد کردن لحظه به لحظه بچه رو تماشا کنه.
از نظر من پدرم، بارتولو هستش. نه کَس دیگه.
حرفی که میزنی درسته، فقط آخه...
تو بالاخره جوونی و شور و شوق داری...
ولی من اینجوری نیستم.
تعریف کن.
قبل اینکه بخوام بهت فکر کنم، این شک باعث میشه خشکم بزنه.
حالا واقعیتم داشته باشه، مگه مهمه؟
برای من مهم نیست، باور کن. ولی تو...
دیگه داریم تبدیل یه چیزی میشیم که تو رو میرنجونه.
بعد این همه سال، افتادی دنبال شکی که هیچ کی هم نمیتونه برات روشنش کنه.
چرا برای دیدن حقیقت یه نگاه به درونت نمیکنی؟
اگه من تونستم، چرا تو نتونی؟
سعی کردم، سعیمو کردم.
بعضی وقتا میگم نه بابا مگه میشه.
ولی باز، دوباره شک برمیگرده.
از مغزت استفاده کن. برات ثابت میکنم. چشات چه رنگیه؟
چه ربطی داره؟
قهوه‌ای هستن، مال مادرم مشکی بودن.
مال من سبزه. میشه توضیح بدی چرا؟
تازه ول کن دیگه. همیشه دوست داشتم مَردَم فیگور بابا بودن بگیره!
الانم پیداش کردم.
نه. تو یه محرم باز پیدا کردی!
چیکار داری میکنی؟ میخوای برا همیشه بری؟
با لاریا میرم مادرید.
مگه لندن نبود؟
چون اول میخواست بره با امانوئل حرف بزنه و خداحافظی کرد و رفت.
میخوام کمک کن.- چطوری میتونی کمک کنی؟
جوون‌ها به ما نیازی ندارن.
جوری شهر و زندگیشونو عوض میکنن که انگاری دارن لباس عوض میکنن.
منم دوست دارم عوض کنم و از اول شروع کنم.
بله؟ اونوقت کجا قراره بری؟
نمی‌دونم. فهمیدنش که آسون نیست.
فکر کنم خیلی هم خوب درک میکنی، ولی جرات گفتنشو نداری.
این بزدلیه همیشگیه شوهرا موقع بحرانه.
پس باید هنوز تظاهر کنیم ازدواجمون خیلی گل و بلبله!
هیچ وقت پیش تو فیلم بازی نکردم.
آره از وضع اخلاقت و آرامش‌هات،
یا کارایی که میکنی،
مشخصه چه ازدواج عالی داشتیم...
خیلی تو تعریف کردن وضعیت، دست و پا چلفتی هستی.
ازدواج برای من یه چیز دیگست.
باید مثل یه طلسم، نشه شکستش.
افسونی بین یکدیگر، صادق و وفادار. این چیزیه که باید باشه.
آره، میدونم همیشه تو این حالت بودن آسون نیست.
ما بیشتر از 20 سال رو با هم بودیم، و الان...
از نظر تو، یکی کافی نیست! و میخوای دو سه تا زندگیه همزمان داشته باشی.
می‌تونی همزمان دو نفر رو دوست داشته باشی،
و من هم...
ترجیج میدی من اون کسی باشم که برم.
ولی اینکارو نمیکنم...
غصه نخور. نمیخوام فیلم بازی کنم.
ولی هنوز عاشقتم.
ولی اون دختر اینقدر برات مهمه؟
آره، متاستفانه همینطوره.
نمی‌دونم...
فکر کنم دارم دیوونه میشم. مغزم شده پر از سوال.
ولی بعضی وقت‌ها میشن یقین. سایه‌شون افتاده رو جونم.
دوست دارم فکر کنم مقصر این وضعیت فقط منم، ولی...
من نمیرم مادرید. نمی‌تونم.
چون رفتنم هیچ کمکی نمیکنه.
تو میری.
حداقل برا یه مدتی نمی‌بینمت.
میخوام تنها باشم.
تو چشام نگاه کن.
حالا بگو احساست چیه.
تمایل شدیدی برای نگه داشتنت.
دوست دارم.
زودی می‌بینمت، لاریا. خداحافظ.
بریم. یه تاکسی خبر کنید
کِی میری ببینیش؟
یه ساعت و نیم دیگه.
خیلی دوست دارم ببینمش.- ببینیش؟-
دوست نداری همو ببینیم؟
نه. شاید یه روز دیگه.
پس قضیه سر چیه؟
نه، قضیه‌ای نیست.
البته شایدم هست...
اون کیه؟ میشناسیش؟- نه...-
بیا یکم قدم بزنیم.
نگاه، لاریا...
من خیلی وقتا اشتباه کردم... تو هم همین‌طور.
میدونم پدر خوبی نیستم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
نه، کاملا شبیه هم نیستیم.
اگه من و مادرت از هم جدا بشیم، واکنشت چیه؟
نمیدونم. میخوای چی بگم؟
واقعا حرف دلتو بزن.
آخه چجوری بگم معلومه وضع به خاطر چیه.- توضیح بده.-
فکر کنم این داستان‌ها رو برا این درست کردی، چون عاشق یه نفر شدی، همین.
همونیه که بهت تلفن میکنه؟
خیلی خیلی نازه. تبریک میگم.
خودت هم هنوز خوب موندی.
داری بهم تو دلت میخندی. لایقشم.
نه، فقط میخوام بهت هشدار بدم.
ما با هم فرق داریم، بابا. خلاف جهت هم فکر میکنیم.
برای مثال خودم، هفت روزه حاملم،
فهمیدم امانوئل هم مثل یه بچه میمونه.
دیگه حرفی برا گفتن نداشتیم. و رابطمون تموم شد.
قرار نیست موقع جدا شدن دو نفر از هم، فیلم هندی راه بیفته!
بابا تو سنت زیاده و اونم همسن منه.
تصمیمت چیه؟
بچه رو نگه میدارم. برا منه، فقط برا خودمه!
و بعدش؟
بعد مادر میشم و تو هم بابا بزرگ.
تو درس خوبی بهم دادی.
به نظرم الان دیدم بهتر شده.
و حتی بیشتر از قبل دوستت دارم.
تنهاش نزار. خداحافظ.
خبری داری؟
آره. برگشت به رم. میخواستم برای بچه لباس بخرم.
به طور خلاصه ، من یک دختر گل گلاب دارم.
چه هدیه قشنگی.
بیشتر از یه کادویه یه دعوت‌نامه هستش.
باید از نزدیک، همه این آثار هنری رو بررسی کنیم.
میدونی که از موزه خوشم نمیاد.
می‌تونیم بریم یه جای دیگه. میخوای تو تولدو غذا بخوریم؟
تو هم که فقط فکر شکمتی!
دلم میخواد اینجا باشم...
تو این تخت قشنگ. بقیه چیزا فعلا میتونن صبر کنن، مگه نه؟
منو بغل کن...
درون این سر دیوونه چیه؟
بس کن، درد داره، درد داره.
زود باش، بزن بهش!
چی؟
بزن بهش دیگه!
بیشتر، بیشتر!
نه، باز مست میشم...
به سلامتی!
جیشمه!
چی؟ جیشت؟
الان چنان بهت در کونی میزنم! چطورت جرات کردی!
به چی فکر میکنی؟
شاید باید الان وِلِت کنم.
چرا؟
چون دیگه به زیباییه الان نمیشه.
برای من فقط امروز رو عشقه، نه برای همیشه.
داستان‌ها باید در زیباترین لحظه به پایان برسن.
خواب بودی؟
آره، خواب بودم.
هواپیمامون کِی بلند میشه؟
ساعت 12. چرا یکم استراحت نمیکنی؟
خسته نیستم، بیا بریم یه جایی.
مگه بالا خونه رو دادی اجاره؟
"کتاب رو برات گذاشتم. کار جولیو رو تموم کردم. بوسه به تو، سیسیلیا."
ممنون.- قابلتو نداشت.-
قهوه میخوای؟- آره، ممنون.-
سلام سیسیلیا، الان رسیدیم.
حتما. ولی زیاد نگشتیم. آخه وقتمون کم بود.
آره، حتما. جولیو، قهوه.
بدو! داره قُل قُل میکنه!
نه، داشتم با جولیو حرف میزدم. آره اینجاست. سلام میرسونه.
نه! واقعا؟ عالیه که. باشه... باشه... خداحافظ.
حالش چطوره؟
کی؟ آها، سیسیلیا...
گفت داره از حسودی میترکه. ولی همیشه دوستت داره.
دیگه خیلی همش نزدی؟
مشکل چیه؟- سوختم!-
میگم فرانچسکا...- میشه یکم برام شیر بیاری؟-
کجاست؟- تو یخچاله یا همونجاهاست.-
هیچی نیست.
باید برگردم رم.
الان؟
نه، شاید فردا.
یه خداحافظیه دیگه نباشه...
چرت و پرت نگو.
نمیتونم که یدفعه غیب بشم، گرفتی؟
آخه خیلی کار ناتموم دارم.
راست میگی.
بریم نما رو ببینیم.
خیلی زیبایه.
بریم تو؟
خب، اگه واقعا میخوای.
آره واقعا میخوام. بیا بریم.