..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
تمام دنیا از هراسی هولناک میران است
‫پلیس! باز کنید!
‫پلیس، خانم، آهای؟
‫باز کنید! یالا! باز کنید
‫آهای؟
‫خانما اُلسن، تشریف دارید؟
‫اگر از باز کردن دار ناتوان هستید
‫یا خودداری می‌کنید، در ‫رو به زور باز می‌کنیم!
‫نانسی اُلسن!
‫باز کنید! زود
‫...درِ پایین راهرو
‫پناه بر خدا!
‫هولناکه!
‫نگاه کنید
‫از اون‌جا فرار کرده! بگیریدش
‫در سوم ژوئن 1985
‫پیرامون ساعت 5:58 صبح
‫ریچارد بیکن، پسربچه‌ای ‫هفت ساله در لانگ آیلند
‫حین یک درگیری سنگین خانوادگی، ‫پدرش را به ضرب گلوله کشت
‫فلیشیا بیکن، مادر پسرک، ‫به شکلی عجیب ادعا می‌کند که...
‫پس از آن، پرواز پسرک از ایوان را ‫به چشم دیده است
‫راستی که در شب سوم ژوئن ‫چه پیش آمده بود؟
‫ریچی بیکن که بود و حالا کجاست؟
‫سال 44
‫به خاطرچندین و چند فقره دزدی افتادم ‫زندان فُنتِنال
‫نام؟
‫بروم
‫- نام کوچک؟ ‫- جان
‫سن؟
‫سی و یک
‫زادروز؟
‫29 اکتبر، 1923
‫- یتیم‌خانه؟ ‫- بله
‫کجا؟
‫اول...
‫زندان برای من تازگی نداشت. ‫کل عمرم زندانی بودم
‫پرورشگاه‌های مختلف
‫برای پذیرفتن و خو گرفتن به ‫زندگی در زندان
‫می‌بایست به دنیایی که به من پشت کرده بود ‫پشت می‌کردم
‫...رفتار جنسی که شامل...
‫- بگیریدش ‫- آقایان می‌شه
‫- درسته دیگه؟ ‫- چی؟
‫می‌زنم جمجمه‌ت رو خرد می‌کنم!
‫به الزام قانون، باید از شما بپرسیم
‫که آیا در هیچ‌گونه رابطه‌ی [مردانه]...
‫رابطه‌ی...
‫این که تا حالا...
‫آهان
هرچی می‌خواهید بنویسید
‫این کلمه، دوبخشیه؟
‫امروز این‌جا
‫در سایه‌ی افکنیده‌ی ندامتگاه باتون
‫در جوار هم‌بندی‌های وفادار و موتَمن
‫هارُلد ون رُون و جان بروم، گرد آمده ایم
‫که هم‌اکنون پیش چشم رفقا و یاران بی‌نوایشان
‫با یکدگیر عهد وفاداری و ایمان
‫به جسم و جان یکدیگر می‌بندند
‫حلقه انگشت هر یک از ایشان
‫گواهی‌ست برای خود و دیگران
‫که هر یک برای همیشه ‫نامزد عشق آن دیگری گشته است
‫تا روزی که مرگ فرارسد
‫حلقه را در انگشت یکدیگر کنید
‫در پیشگاه حقیقت و ایمان
‫و بالاتر از آن، خداوند جبّار، متعهد شوید
‫کودکی زاده و نامی داده می‌شود. ‫ناگهان، می‌تواند خودش را ببیند.
‫موقعیت خود را درجهان درمی‌یابد.
‫برای بسیاری، این ‫تجربه، مثل تجربه زاده شدن، مایه افتخار است
‫توماس گرویس از همون بچگی
‫تشنه‌ی دانش بود
‫تشنه‌ی پی بردن به تمام اسرار هستی
‫علم
‫جستجوی مقدس بشر در پی علم...
‫یگانه عشق او بود
‫پس از سال‌ها پژوهش و کنکاش
‫به اسرار قوه‌ی جنسی و خواص آن...
‫در امر بهبود بخشیدن به [وضع] بشریت ‫پی برده بود
‫در سن 32
‫دکتر توماس گرویس فراخوانده شد
‫تا نظریاتش را به سایر متخصصین ارائه دهد
‫و این‌چنین، ‫چنان که ثابت کردم
‫بر آنم که به زودی زود
کارکرد معادلِ ‫هورمونیِ غریزه جنسی (اکسیر قوای جنسی)
‫در عصب‌شناسی کاربردی
‫نه تنها باعث بازبینی چشمگیر در ‫پژوهش‌های حوزه "پیری‌پزشکی" می‌شود
‫که، چنان که امروز می‌دانیم ‫نقطه پایانی بر ناتوانی [جنسی] خواهد بود
‫ممنون
‫یعنی چه! خیلی مسخره‌ست!
‫نکنه باید این شامورتی‌بازی‌ها رو باور کنیم؟
‫تقاضا دارم صلاحیت علمی این آقا
‫توسط هیئت پزشکی بازبینی بشه!
‫موافق ام
‫خودشه
‫تراکم گندیدگی حفظ شد
‫که با تولید گاز بیو-مغناطیسی
‫باعث انعقاد مولکولی می‌شه!
‫موفق شدم! موفق شدم!
‫- دکتر گریوس؟ ‫- بله، دکتر گرویس هستم
‫و همین حالا به [اکسیر] قوای جنسی نائل آمدم!
‫محشره!
‫این یعنی که نظریه ‫انعقاد مولکولی درسته
‫انعقاد مول...
‫شما از کجا می‌دونید؟ اصلا شما؟
‫- من دکتر السن هستم ‫- کی؟
‫دکتر السن، نانسی السن دیگه
‫از بُستون
‫با توصیه دکتر استریک آمدم
‫با توجه به اینکه شما...
‫انتظار خانم نداشتم!
‫من هم انتظار شما رو نداشتم
‫چند سالی می‌شه که پیگیر ‫کارهاتون بوده ام، دکتر
‫یعنی از زمانی که ارزشیابی ‫پایداری مولکولی رسانایی هرمونی
‫در مجله علمی ام‌آی‌تی چاپ شد
‫کشف شما در رابطه با چیرگی لختگی ‫سلولی سفید در بیماری ضعف اعصاب
‫باعث شد که درک من از ‫آسیب‌شناسی فلاون‌زیستی شرطی
‫پاک زیر و زبر بشه
‫من تز دکترام روبر اساس ‫نظریه "لختگی مولکولی" شما نوشتم
‫و حالا هم متخصص هرمونی هستم
‫و به این امید آمدم که دستیار شما باشم
‫خب، اوضاع و احوال چطوره؟
‫همه‌چیز خوبه، دکتر، ممنون
‫حالا دیگه باید تنهاتون بگذارم ‫تا موفقیت‌تون رو ثبت کنید
‫اما لطفا هروقت که نیاز ‫شد با من تماس بگیرید
‫در ضمن، تبریک می‌گم
‫شما دارید در رشته پزشکی ‫تاریخ‌سازی می‌کنید!
‫لختگی مولکولی
‫آسیب‌شناسی فلاون‌زیستی شرطی
‫ارزشیابی پایداری ‫مولکولی رسانایی هرمونی
‫در مجله علمی ام‌آی‌تی چاپ شد
‫تراکم گندیدگی
‫در رشته پزشکی ‫تاریخ‌سازی می‌کنید
‫جامعه آرام گلنویل
‫با آگاهی از درگذشت ‫عجیب فِرد بیکن به حیرت افتاد
‫لرز به جان همه افتاد
‫در و همسایه می‌ترسیدن پاشون رو ‫از خونه بگذارن بیرون
‫راستی که...
‫مخوف‌ترین چیزی بود ‫که تو کل عمرم
‫- تجربه می‌کردم ‫- وحشتناک بود
‫آه، چه افتضاحی بود
‫می‌دونید، تک‌تک شلیک‌ها رو شنیدم
‫- آدم هیچوقت دوست و دشمن رو نمی‌شناسه ‫- تک‌تک شلیک‌ها رو شنیدم
‫آدم به خیالش دیگرون رو می‌شناسه، ‫اما زهی خیال باطل
‫آدم با کی‌ها همسایه‌ست و خبر نداره!
‫تا وقتی همچین اتفاقاتی نیفته، ‫آدم روحش هم خبر نداره
‫ناپدید گشتن ریچارد بیکن
‫به یکی از پیچیده‌ترین پُرس‌وکاوهای مربوط ‫به اشخاص گم‌شده‌ در تاریخ لانگ آیلند بدل شد
‫کل ماجرا دست‌کم یک سالی طول کشید
‫چهره‌ش هنوز رو پاکت‌های شیره
‫چی دستگیرتون شد؟
‫هیچی
‫فلیشیا بیکن، با توجه به گزارش عجیبی ‫که از ناپدید گشتن پسرش به دست داده بود
‫به کانون مشاجرات گلنویل بدل شد
‫گمونم نمی‌دونستم
‫یعی هیچ نمیدونستم او چجور چیزیه
‫یعنی که، من تنبیه‌ش می‌کردم
‫پدرش کتک می‌زد، عین باقی بچه‌ها
‫اما هیچ متوجه نمی‌شم
‫متوجه چی؟
‫که او موهبتی از سوی خداوند بوده
‫از وقتی که 16 ساله بودم
‫به خاطر استعداد فوق‌العاده‌ای ‫که در دزدی داشتم اسمم بد دررفت
‫دیگه هیچ پرورشگاهی قبولم نمی‌کرد
‫و فرستادندم به کانون اصلاح باتون
‫اون‌جا، در دنیای ‫جعلی مردان میان مردان
‫- پایین! ‫- سه!
‫- ...خانواده واقعی خودم رو پیدا کردم ‫- چهار!
‫ایست!
‫- به چپ! ‫- در باتون، از این کشف متحیر شدم
‫- به راست ‫- که هر مردی، مرد خودش رو داشت
‫- به راست! ‫- و دنیای زور و زیبایی مردانه
‫در درون خودش اینگونه عشق می‌ورزید
زنجیر
‫- پایین ‫- پنج
‫از همون وقت بود، ‫که پوشیده در هم آمیختند
‫و هر گروه معمایی پیش روی من گذاشت
‫مردان سرسخت و تودار از خشونت عشق برخوردار بودند
‫و هدف زندگی من هم
‫دست یافتن به همین بود
‫شانزده سال گذشته بود
‫که زندان فوق امنیتی فُنتنال
‫من رو با رستگاری خودم رویارو کرد
‫جک بلتون، 28 ساله
‫با وزن 79
‫و قد 190
‫زندانی سابق باتون
‫آخی، طفلکی
‫یک نفر اون بالا خبر داره، یالا ابنه‌ای
‫می‌دونی چیه؟ می‌بینمت عقم می‌گیره
‫می‌خوای برام دهنی بری هان؟
‫می‌خوای بمکی آره، براش چهاردست‌وپا می‌آیی
‫آره، معلومه
‫جک بلتونه؟
‫شنیدی؟ ابنه‌ای!
‫کنون!
‫تو کجا این‌جا کجا!
‫امروز اومدم
‫کویل، جک بلتون
‫هی جان، از رفقامه ها
‫- عقم می‌گیره! ‫- جک بلتون، جانی بروم
‫- باتون؟ ‫- آره، آره
‫فهمیدم
‫همه‌ش رو یک لقمه ‫می‌کنی، مگه نه، جوجو؟
‫پارچ پارچ آب منی می‌خوری، هان؟
‫بدجوری دلت می‌خواد، مگه نه آشغال؟
‫مگه نه حلزون؟ مگه نه بچه‌خوشگل؟
‫آهای، شاین!
‫سربه‌سر آقای راس می‌گذارید؟
‫من که نه، رئیس
‫چه پسر خوبی
‫چه بچه کونی زرنگی
‫فکرهات رو بکن، کونی!
‫دلت می‌خواد، مگه نه؟
‫دوست داری بندازمش تو سولاخت، مگه نه؟
‫هان؟
‫خب باهاش ازدواج کن، معلومه دوستش داری
‫چی؟ ازدواج؟
‫عشق پاورچین می‌آید، همچو یک دزد!
‫زندگی زناشویی چطوره؟ ‫دست و پات رو بسته؟
‫شوخی می‌کنی دیگه
‫عین یک خوابه، یک خواب بد
‫تو چی می‌گی، انجل-پوس*؟ ‫(شخصیت کارتونی)
‫اوهوم
‫ریچی پسر پیچیده‌ای بود
‫و از طرف دیگه، بسی باهوش
‫اما همزمان
‫آه، منزوی
‫چیزی که واقعا عجیبه
‫میزان عداوتیه که بی‌خود و بی‌جهت
‫در بچه‌های دیگه برمی‌انگیخت
‫مثلا همین پسره برَد
‫- شروع کرد کتک زدنش ‫- آره
‫برای اینکه باورش نمی‌شد [ریچی] شاهزاده باشه ‫و باباش هم پادشاه
‫عجیبی‌ش اینه که ریچی باهاش دست‌به‌یقه نشد
‫گرفت نشست، گرفت نشست تا معلم اومد
‫خونین و مالین بود
‫بچه‌ی معرکه‌ای بود
‫بچه‌ی محشری بود
‫خیلی مستقل
‫و باهوش
‫هیچوقت بدخلقی نمی‌کرد
‫سر خودش رو با داستان و نقاشی گرم می‌کرد
‫و همیشه مشغول این چیزهای گوشه‌گیرانه بود
‫بازی‌های گوشه‌گیرانه
‫خیلی خوب، راه بیفتید، امروز ‫خبری از هواخوری نیست
‫همه بندی‌ها یک‌راست می‌رید کارگاه
‫همه بندی‌ها یک‌راست کارگاه، هواخوری نداریم
‫راه بیفتید
‫هوس گوشمالی کردی، گکو؟ ‫راه بیفت ببینم
‫شما خناذیر خفه می‌شید یا نه؟
‫- دمت گرم، مَرد ‫- قابلی نداشت
‫بچه‌های باتون [و این حرف‌ها]
‫بحث وفاداریه
‫- وفاداری به اون عندونی؟ ‫- شاید
‫از این‌یکی که بهتر بود
‫نه بابا
‫آدم‌های این‌جا باهات رک و راست ان
‫معلومه چی به چیه
‫این‌قدر هم مطمئن نباش
‫راستی، خوراکی تو دست و بالت داری؟
‫دمت گرم، مرد
‫قابل نداشت، حله؟
‫باتون
‫خیلی خوب
‫بعدا می‌بینمت
‫با ظهور دوباره بلتون در زندگی‌م
‫هرچی خاطره که تو عالم بچگی ازش داشتم ‫پرید
‫تو باتون عنق و کوچولو بود
‫حتی خود من هم به‌ش می‌پریدم
‫بکش کنار، بلتون
‫می‌شنوی؟
‫یک جای خاطراتی که ‫از بلتون داشتم می‌لنگید
‫اما خودم درست نمی‌دونستم کجاش می‌لنگه
‫تمام شب می‌نشستم به خیال‌بافی‌هایی
‫که او رو در برمی‌گرفت
‫و من همیشه به اون زندگی
‫که بارها و بارها از نو آغاز، ‫و چندین مرتبه دستخوش دگرگونی شده بود
‫پایانی خشونت‌بار می‌بخشیدم
‫سلام
‫سلام، دکتر گریوس؟
‫دکتر السن هستم، نانسی السن
‫الان مدتی می‌شه که دنبالتون ام
‫شما...
‫همه‌چیز روبراهه؟
‫بله، خوب ام
‫بسیار خوب، خیالم راحت شد
‫نمی‌دونستم چه اتفاقی افتاده
‫خیال کردم شاید نظرتون نسبت به دوره دستیاری ‫برگشته
‫گفتم شاید تو چنون لحظه ‫سرنوشت‌سازی، مزاحم‌تون شدم
‫آخه درست بعد از موفقیت عظیم‌تون بود
‫و می‌خواستم اولین نفری باشم ‫که به‌تون تبریک می‌گه
‫الو؟
‫الو، دکتر گرویس؟
‫الو!
‫الو؟
‫دکتر گرویس!
‫دکتر گرویس، دکتر السن هستم
‫دکتر گرویس، می‌دونم اون‌جایید
‫دکتر گرویس؟
‫چه بلایی سر چهره‌تون اومده؟
‫شهوت‌انگیز به نظر می‌آم؟
‫مظهر نتیجه‌ی مستهلک و اسفبارِ...
‫یک زیاده‌روی زننده شده ام؟
‫بله؟
‫خب
‫دقیق نگاه کن خانم السن
‫چون این دقیقا چیزیه که
‫من هستم
‫- دکتر گرویس؟... ‫- لطفا تام صدام کن
‫تام
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫اتفاقی قورتش دادم
‫- محلول رو؟ ‫- آره
‫یا خدا! همه‌ش رو؟
‫حالا می‌خوای چه کنی؟
‫کاری از دست من ساخته نیست
‫تو هم مثل من می‌دونی که سیستم ‫هرمونی خود-پایاست [و تداوم داره]
‫میدان بیو-مغناطیسی برگشت‌ناپذیره
‫من یک هیولا ام
‫نه، نیستی
‫پس به من نگاه کن
‫حالا
‫من رو ببوس
‫ببخشید، ناخواسته بود
‫نه
‫من احترام زیادی برای ‫شما قائل ام
‫موندم از میون اینهمه آدم...
‫که ممکن بود این اتفاق ‫براشون بیفته، چرا شما...
‫واقعیت اینه که
‫حتی سر سوزنی هم برام چندش‌ناک نیست
‫برعکس
‫دلم به درد می‌آد
‫نکن
بچه‌ی نجیبی بود
‫مردم به آدم‌های نجیب پیله می‌کنن
‫یک چیزیه که اصلا تو طبع انسانه
‫یک چیز خیلی غم‌انگیز در طبیعت انسان
‫یعنی همه ما ضعیف‌تر از ‫خودمون رو اذیت می‌کنیم
‫و دقیقا آغاز ماجرای پارک ‫استریت هم از همین‌جا بود
‫طی دو سال و نیمی که
‫ریچی به مدرسه ابتدایی ‫پارک استریت می‌رفت
‫از قرار معلوم 47 بار ‫سر از بهداری درآورد
‫مدرسه 25 بار مادرش رو خواست
‫و ریچی دست‌کم 10 بار پیش مدیر رفت
‫دوازده تا از همکلاسی‌هاش تعلیق، و سه تاشون ‫اخراج شدن
‫بچه کوچولویی بود
‫و یادمه که از چند ‫تا دعوا تو کافه‌تریا
‫و حتی زمین بازی، درش آوردم
‫با وجود کوچکی، خیلی تو چشم بود
‫دل بعضی‌ها براش می‌سوخت
‫اما بیشتری‌ها دوست ‫داشتن بزنندش و این‌ حرف‌ها
‫عجیب بود
‫چون از اون‌ها بود که آدم دوست داشت ‫زمین خوردن‌شون رو ببینه
‫یک بار داشتم به‌ش آمپول می‌زدم که...
‫برگشت به‌م گفت "چاقالو"
‫یعنی، قشنگ می‌تونستم آسیبی چیزی به‌ش بزنم!
‫به نظرم که این بچه اهریمنی بود!
‫یک بار دماغ خونی، ‫یک بار پیچ‌خوردگی مچ
‫چه بدونم
‫زانوهای پوسته شده، یکی هم بود که تو شیرش ‫یک چیزی می‌ریخت
‫آه...
‫یک بار، متاسفانه، با یک ‫پسر کمی بزرگ‌تر از خودش
‫یعنی گرگوری لازار، تو اتاق تجهیزات دیدم‌شون
‫ای داد بیداد
‫گرگوری بچه طفلی رو روی زانو ‫نگه داشته بود
‫و از قرار، ‫داشت حسابی آزارش می‌داد
‫هرچی که مدیر تحویل‌تون داده دروغه
‫من اصلا دستم به ریچی بیکن نخورده
‫اون بود که...
‫همه‌ش سربه‌سرم می‌گذاشت ‫و هر دقیقه سوهان روحم بود
‫خودش مجبورم کرد
‫این یادگار بچگی‌هامه
‫یارو نگهبانه همیشه صدام ‫می‌زد "بچه خوشگل"، گرفتی؟
‫"بچه خوشگل"
‫تا اینکه رفتم بالا سرش
‫گرچه زخم سختیه، نگاه کن
‫کاریه، نه؟
‫آره
‫تا وقتی بچه‌ای، خیال می‌کنی با همچین ‫زخمی کارت ساخته‌ست، می‌گیری چی می‌گم؟
‫این یکی...
‫مال وقتیه که تو کلیسا چُرت می‌زدم
‫می‌دونی، درست نیست تو کلیسا چرت بزنی
‫بدشگونه
‫به نیک هم گفتم
‫این یکی اما
‫درست معلوم نیست
‫اما
‫همین‌جاست
‫صورتیه، می‌بینی
‫اوهوم
‫این [زخم] رو تو لاسال برداشتم
‫نه، شاید هم تو لیدن
‫به هر حال
اومدن تو دنیای بیرون ‫هیچ ایرادی نداره، تام
‫نمی‌دونم چرا این‌قدر دل‌نگرانی
‫بالاخره مردم گرفتار همه‌جور ناخوشیی ‫می‌شن
‫این هم یک‌جورشه
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام
‫به روی خودت نیار
‫♪ به سوی من آ ♪
‫نکن
‫چرا؟
‫نمی‌تونم
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم
‫حالا نه
‫اما تام
‫من عاشقت شدم
‫به من نگاه کن، نانسی
‫من رو نگاه کن و حرف دهنت رو مزمزه کن
‫تام!
‫تام! تام!
‫ریچی بسیار خوش‌ذوق بود
‫و خیال‌پرداز
‫و همیشه داستان‌های پیچیده‌ای تعریف می‌کرد
‫دروغگویی بود که دومی نداشت
‫و همیشه پای همکلاسی‌هاش رو هم
‫به داستان‌هاش باز می‌کرد
‫و اون‌ها هم سخت می‌رنجیدند
‫دوست داشت مهار آدم‌ها رو در دست بگیره
‫و جوش زدن‌شون رو ببینه
‫یک روزی در حیاط بودم
‫گمونم یک‌شنبه روزی بود
‫یک مرتبه دیدم یک چیزی از سمت خانه ‫بیکن‌ها
‫به دو می‌آد این‌وری
‫اولش خیال کردم گوزنه، توله-گوزنی چیزی
‫اما بعد، همچین که اومد طرفم
‫دیدم یک پسربچه‌ست، پنج شش ساله
‫برهنه هم بود
‫و همین‌جور دَوان نزدیک شد
‫و دیدم داره لُختش رو نشون من می‌ده
‫و هین‌جور که اومد جلو ‫چمباتمه زد
‫و
‫جلوی چشم من شروع کرد به ریستن* ‫(همان ریدن)
‫بعد چرخ... بلند شد، چرخید
‫و عین یک جانور وحشی فرار کرد!
‫نمی‌دونستم دیگه چی تو سرشه
‫برای همین اومدم داخل و در رو بستم
‫بدجوری خشکم زده بود!
‫هیس
‫بی‌ریش!
‫به به عجب چیزی!
‫آخ
‫به به عجب چیزی!
‫بی‌ریش!
‫هروقت مشغول کار می‌شم
‫شق می‌کنم
‫یعنی ردخور نداره!
‫چون این کارها رو با اون یارو ‫می‌کردی... اسمش چی بود؟
‫نیک
‫همون خدنگت رو می‌گم
‫چی؟
‫من کارهام رو تک و تنها انجام می‌دم، ‫تو این کارها نمی‌شه امید کسی شد
‫من که یک چیز دیگه شنیدم
‫- خب، چی شنیدی ‫- آهای، دیگو!
‫- هیچی ‫- چی چی؟
‫بچه-بی‌ریش! یک کادو برات دارم!
‫هیچی
‫چی؟
‫شنیدم تو و نیک شریک بودید
‫- از کی شنیدی؟ ‫- یادم نیست
‫کی گفته؟
‫ببین، می‌گم یادم نیست
‫به چی خیره شدی خبر مرگت؟
‫کون‌بچه!
‫عنینه!
‫خیال می‌کنی حرف بقیه به تخم نیکه؟
‫می‌دونی نیک چه کار می‌کرد؟
‫هر بار که می‌افتاد زندان
‫می‌شاشید به بالا تا پایین اون‌جا
‫اما اول استفاده‌ش رو می‌بُرد
‫لبی تر می‌کرد
‫چیزی می‌خورد، دوش می‌گرفت
‫[سکس] می‌کرد
‫اصلا این آدم...
‫یک بار تو بند بانک‌زن‌ها ‫بودیم، تو نیو ارلینز
‫- بودید؟ ‫- چی گفتی؟
‫ببین سربه‌سر من نگذار ها
‫دارم جدی می‌گم
‫- پا رو دم من نگذار ‫- بلتون
‫آره، اصلا باهم شریک بودیم، باهم گیر افتادیم
‫کار گنده‌ای بود
‫اصلا تو خودت چه خری هستی؟
‫همچین رخ می‌گیری انگاری مثلا ‫عددی هستی
‫گرفتی ما رو؟
‫تو کل این زندون از تو هُلوتر پیدا نمی‌شه
‫آهای!
‫بُر خوردن بلتون با دونه‌درشت‌ها
‫دیر و زود داشت اما سوخت و سوز نه
‫ادامه بدید
‫و هیچی بیش از این دوستی‌مون رو ‫تهدید نمی‌کرد
‫می‌تونستم به راس بگم، ‫اون سردسته‌مون بود
‫و از روز اول مراقب او بود
‫هنوز هم نمی‌تونم با فکر اینکه
‫آدم‌ها بدون من عشق‌بازی می‌کردند کنار بیام
‫...تمام پیشونی‌ به پایینش
‫حتی روی گونه‌هاش...
‫آهای، خانم
‫خدایا، کجا با این عجله!
‫چه اَدا و اصول می‌آد
‫آره
‫جیگر
‫تام
‫ودکا با سودا
‫تام
‫چجوری پیدام کردی؟
‫بیخیال
‫تام، بیا خونه
‫- ما مال هم ایم ‫- رو چه حساب؟
‫خوب می‌دونم چی می‌گم
‫من مال هیچکس نیستم
‫اشتباه می‌کنی
‫جستجو برای یافتن قاتل ‫جذامی پریسکیلا مُنروئه
‫و چهار قربانی جذامی ‫ناشناس احتمالی دیگر ادامه دارد
‫تا کنون، این سرطان بدخیم ‫به چندصد مرد، زن...
‫و کودک بی‌گناه سرایت کرده
‫و آمار خشونت جنسی نیز رو به افزایش است
‫مردی سیه-موی با چشمانی براق
‫و دهانی عفونی را آژیر* باشید ‫(زیر نظر داشتن)
‫تو که دخلی به این ماجرا نداری تام، هان؟
‫تام؟
‫تو که از این حرف‌ها خبر نداری؟
تو رو می‌گن، نه؟
‫آرامش خود را...
‫- تو همون جذامی هستی که همه... ‫- هیس
‫چرا به‌م نگفتی واگیر داره؟
‫دیگه کی قرار بود به‌م بگی؟
‫من...
‫ترسیدم که مبادا نگرانت کنم
‫فقط تو برام موندی، نانسی
‫حالا از کجا مطمئنی که جای من پیشت امنه؟
‫نانسی
‫من دوستت دارم
‫تام
‫من باید فکر کنم
‫تام، باید یک چندی تنهایی فکر کنم
‫- نانسی... ‫- متاسف ام
‫به‌ت زنگ می‌زنم
‫خواهش می‌کنم
‫نانسی
‫قلب من در دستم است، و دستم سُفته، و دستم ‫در کیفی‌ست و در کیف بسته و قلب من گرفتار
‫اواسط نوامبر 1984
‫ریچی بیکن بابت ‫زخم‌های ران و پایین کمر
‫در مرکز پزشکی کلویفیلد تحت درمان قرارگرفت
‫به ادعای پدر و مادرش، توسط بچه‌های مدرسه ‫مضروب شده
‫اما خب، اگر روراست باشم، من باور نکردم
‫چرا؟
‫احساس می‌کردم عمدا با من سربسته ‫حرف می‌زدند
‫چون که پرونده با پیچیدگی‌های دیگری هم ‫روبرو بود
‫هم...
‫به ترشحات عفونی برخوردم
‫در واقع ترشحات دستگاه تناسلی بود
‫به رنگ زرد تُند
‫شماها قبلا چه می‌کردید؟
‫مسخره‌بای
‫مثلا چی؟
‫می‌گفت مثلا «تو بابامی و خیلی هم دیوانه ای
‫و من هم پسرت ام
‫و یک کاری کردم»
‫بازی چرتی بود
‫- چجور بازیی بود؟ ‫- مجبورم می‌کرد بازی کنم
‫یعنی انگار که مشکلی چیزی داشت
‫خب...
‫اگه به حرفش گوش نمی‌دادم می‌گرفت همون‌جا ‫می‌نشست و این‌قدر می‌خندید
‫تا من عصبانی شم و به حرفش گوش بدم
‫یعنی به‌ش درکونی بزنم تا دهنش رو ببندم
‫خیلی عجیبه
‫اما...
‫روایت خانم بیکن از ناپدید شدن بیکن
‫می‌دونید، کشتن پدرش و بعد ناپدیدشدن
‫دقیقا از یکی از داستان‌های ریچی می‌آد
‫نانسی؟
‫- بس کن! ‫- آشغال، می‌شنوی، پتیاره؟
‫ولم کن!
‫قحبه! قحبه!
‫داری دردم می‌آری، خوک کثیف!
‫چی چی گفتی؟
‫- نانسی؟ ‫- با من بودی زنک پتیاره؟
‫برو پی کارت، کثافت آشغال
‫به‌دردنخور!
‫چی چی گفتی؟
‫نانسی!
‫آه، خدایا،نه
‫تام
سموم جَوی
‫میدان مغناطیسی رو تغییر دادن
‫برای همین مُسری شده
‫خودت رو سرزنش نکن
‫نانسی!
‫دوستت دارم، نانسی
‫تازه اولشه
‫سلام، خانم
‫خانم السن؟
‫بهتره در رو باز کنید
‫باز کنید! یالا باز کنید!
‫خیلی خوب...
‫سلام
‫ای بابا، من باید برم
‫بفرما برو
‫یه کام می‌خوای رفیق؟
‫خیلی جنده ای، می‌دونستی؟ ‫تا حالا کسی به‌ت گفته؟
‫و اون آقا کوچولت هم بیاد سوار کیرم شه!
‫چی چرت و پرت می‌گی؟
‫آهای، لبخند. کلاهت رو بردار
‫ببین جان، گورت رو گم کن، خب؟
‫دست‌هام رو کردم تو جیب‌هام
‫همین که ما رو باهم ببینند ‫برای من حرف درمی‌آرن
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم، فقط بزن به چاک
‫چرا؟
‫خیال می‌کنن تو...
‫ببین من سعی کردم ‫به‌شون بگم تو طوری‌ت نیست
‫یالا، بکش بیرون دیگه!
‫تو رفیق خودمی
‫رفاقت بلتون با راس و بقیه
‫وجودم رو لبریز از حسادت کرد، اما ‫مایه تغییراتی هم شد
‫احساس کردم که دارم ‫بی‌رحم، سرد، سرسخت
‫و مثل تیغه شمشیر درخشان می‌شم
‫- آهای، وایستا ببینم! ‫- بیا بریم پایین
‫ایست! گفتم ایست!
‫- می‌گیریمت! ‫- گورت رو گم کن
‫گورت رو گم کن!
‫نمی‌دونم چجور صداهایی شنیدند
‫اما، آره، داشتیم دعوا می‌کردیم
‫فرد آشفته بود و من هم مشغله داشتم
‫ریچی هم پیوسته آسیب می‌دید
‫در کل دوران جالبی نبود
‫یعنی بیشتر بگومگوهاتون درباره ریچی بود؟
‫نه، اصلا
‫فرد از دست من عصبانی بود
‫به خیالش من برای ریچی وقت نمی‌گذاشتم
‫و هر ثانیه دوست داشت بدونه من کجا ام
‫یکی از همسایه‌ها می‌گفت که یک شب او ‫رو در حال پرپر کردن گل‌های باغچه‌تون دیده
‫عصبانی بود دیگه
‫باغبون‌مون رو اخراج کرده ‫بود، همین پسر اسپانیاییه، خوزه
‫خیلی هم آشفته بود
‫برای همین سر به جون باغچه کرد
‫می‌دونم اشتباه کردم
‫اما بچه‌م من رو زیر نظر داشت
‫فرزند من فرشته مکافات بود
‫و من در پیشگاه خداوند خطا کردم
‫ما الان در ساختمان 69 گلد استریت هستیم
‫اقامت‌گاه تام گریوس، ‫قاتل جذامی بدنام
‫که عامل مرگ‌های بی‌شماری ‫در ناحیه سنترویل بوده است
‫مقامات محلی محوطه را محاصره کرده اند
‫و پلیس حضورا تمامی مستاجران را ‫از ساختمان، که شدیدا آلوده است
‫به بیرون هدایت می‌کند
‫فکرش رو که می‌کنم سه سال ‫با این آدم همسایه بودم
‫و هیچ به‌ش مشکوک نشده بودم
‫می‌دونستم یک ریگی تو کفششه!
‫هیچوقت اولین باری که دیدمش ‫یادم نمی‌ره
‫نقاب دکتر گریوس، بدو بدو
‫نقاب درست و درمون دکتر گریوس
‫شک ندارم که می‌تونیم سایه این بلا رو ‫از سر جامعه برداریم
‫و جلوی این همه‌گیری نفرینی رو بگیریم
‫یک هفته قبل از سوم
‫ریچی مچش رو در مدرسه رگ‌به‌رگ کرده بود
‫مچش پیچ خورده بود، و معلمش که ‫همین نزدیکی می‌نشینه آورده بودش خونه
‫ساعت دور-و-بر 1:15 بود
‫من که کف دست بو نکرده ‫بودم که قراره بیاد خونه
‫برای همین هم اومد داخل و یک‌باره
‫من رو با این پسره ‫خوزه، همین باغبونه، دید
‫هی، بروم، چطوری؟
‫چه‌ت شده؟
‫هان؟
‫خیلی خوب، دکتر توماس گریوس
‫من هانسن هستم، دادستان سنترویل کانتی
‫طبق قانون موظف ام به شما بگم
‫- که شما تحت بازداشت هستید ‫- نقاب‌های دکتر گرویس‌ت رو بیار این‌جا
‫این بار کاملا محاصره شدید
‫و هیچ راه فراری در کار نیست
‫تکرار می‌کنم، آپارتمان تحت محاصره‌ست
‫و شما دستور دارید خودتون رو نشون بدید
‫دکتر توماس گرویس، شما بازداشت اید
‫بیایید لب پنجره
‫آپارتمان تحت محاصره‌ست
‫- آخه چرا؟ ‫- خودتون رو نشون بدید
‫چرا؟
‫دکتر توماس گریوس، لب پنجره بیایید ‫و خودتون رو نشون بدید
‫تنها چیزی که یادم اومد این ‫بود که «وای خدایا، ریچیه!»
‫اما چهره‌ش رو که دیدم، ‫یاد سال‌ها پیش افتادم
‫که فرد داشت به ریچی درکونی می‌زد
‫و من هم داشتم تماشا می‌کردم
‫و قسم می‌خورم
‫که دقیقا با همون حالت ‫چهره به من نگاه می‌کرد
‫مثل یک‌جور... دشنام
‫اما به یک زبون دیگه
‫چهره‌ش خیلی عجیب بود
‫و باعث شد شرمسار بشم
‫آه، خدایا
‫حالا، گاییدمت
‫خواب دیدی خیره
‫فرقی نمی‌کنه، آبم اومد
‫و هروقت که عشقم بکشه این کار رو می‌کنم
‫آه، خدایا
‫نگران نباش
‫- یالا ‫- بیا بازش کنیم
‫نگران نباش
‫دهنت رو باز کن
‫- کوچولو، وایسا عقب ‫- خب
‫تو مُردی، و ما می‌خوایم ترتیبت رو بدیم
‫بازش کن کیرمَک خان
‫گفتم باز کن اون گاله‌ت رو خبر مرگت!
‫آهان!
‫- کیرمَک خان ‫- بی برو برگرد
‫بازش کن
‫نگاه، نگاه
‫چانچی، چانچی
‫دهنت باز باشه ها، بی‌ریش!
‫خیلی خوب، کوچولو
‫آهان!
‫برو ببینم چند چندی
‫قشنگ بازش کن!
‫در گاله رو قشنگ باز کن!
‫آهان!
‫علم به ما توضیح می‌ده که ‫شکل گرفتن یک ستاره
‫یا بیمار گشتن تن، همیشه دلیلی داره
‫و دین هم همین کار رو می‌کنه
‫این داستان کنکاش یک مرد در تاریکیه
‫راسته یا دروغ؟
‫هر دو
‫ایناهاش
‫می‌خوام یک چیزی بگم
‫خدایا!
‫نپری ها!
‫حرف می‌زنیم، صبر کن
‫بیا حرف بزنید
‫خیال می‌کنید من پَست ام
‫خیال می‌کنید پلید ام
‫مگه نه؟
‫خب
‫می‌خوام یک چیزی بگم
‫همه شمایی که اون پایین هستید ‫هم مثل من اید
‫فقط هیچ‌موقع نمی‌فهمید
‫هیچوقت به این نکته پی نمی‌برید
‫چون هیچوقت قرار نیست ‫به معنای غرور پی ببرید
‫چون غرور تنها چیزیه که به‌تون اجازه می‌ده
‫که جلوی مصیبت تاب بیارید
‫نه فقط مصیبتی از این جنس
‫بلکه اون مصیبتی که سرتاسر این دنیای متعفن ‫ازش ساخته شده
‫هیچی، دکتر
‫- مرده ‫- مرده
‫دکتر؟
‫صدای گوزیدن فرشته‌های بالای سقف
‫به گوشم می‌خوره
‫از دیوار شمالی راهش رو می‌بندیم
‫پُر کنید و برید سمت دیوار شمالی
‫بُرج شمالیه
‫بلتون، دستور تیراندازی داریم!
‫فراری رو بزنید! ‫آتش!
‫بلتون!
‫سه روز بعد
‫راس، بلتون رو برای فرار از ‫زندان فُنتنال همراه خودش کرد
‫خود راس تا نیو اُرلینز رفت
‫اما نگهبان زندان، بلتون رو با تیر زد
‫- بعد از اینکه ماجرا به گوش فرد رسید ‫ولم کن ببینم
‫- تفنگش رو خرید ‫به‌ت گفته بودم
‫و یک روز اومد خونه و ‫شروع کرد دیوانه‌بازی درآوردن
‫- بگو ببینم دیگه کی خبر داره ‫- ریچی، ریچی، برو پی کارت
‫- برو تو اتاقت ببینم ‫- نه! ولش کن
‫یالا، برو پی کارت
‫- نزنش ‫- تو یکی خفه شو!
‫تفنگ رو همه‌جای خونه تو دستش می‌چرخوند ‫و نشون ریچی می‌داد
‫برای همین بعدا که رو کاناپه خوابش برد
‫تفنگ رو برداشتم و گذاشتم تو کشو
‫نیمه‌های شب بود که باز بیدار شد
‫بلند شد و از نو شروع کرد
‫بنا کرد به کتک زدن من ‫و داد و هوار کردن
‫که طبیعتا ریچی هم بیدار شد
‫می‌خوام بدونم ‫- فرد پاک عین دیوانه‌ها شده بود
‫همین‌جور به من حمله می‌کرد و حمله می‌کرد
‫و چراغ رو پرت کرد سمتم
‫که من نقش زمین شدم
‫چند بار رو تخت من به‌ش دادی؟
‫- حالا دیگه رو تخت من می‌دی؟ ‫- گوش کن! گوش کن!
‫کون‌بچه اسپانیایی رو می‌آری رو تخت من؟
‫بگو ببینم!
‫- چند نفر می‌دونن؟ ‫- چی از جون من می‌خوای؟
‫فقط می‌خوام راستش رو بگی!
‫یادمه که یورش آورد سمتم ‫و گلوم رو چسبید
‫من زور می‌زدم دست‌هاش ‫رو بیارم پایین، اما عین آهن بود
‫با خودم گفتم «همینه دیگه»
‫که یک‌هو، ناغافل
‫صدای انفجار بلند شد
‫انگاری که بمب ترکید
‫و بعدش یک بار دیگه
‫و بعدش فرد افتاد روی من
‫نگاه کردم و دیدم ریچی ‫اون‌جا ایستاده، تفنگ به دست
‫گمونم یک نگاهی به من کرد
‫و بعد بگی نگی جهید سمت پنجره
‫من داشتم فرد رو از روی خودم بلند می‌کردم
‫که دیدم لبه‌ی پنجره ایستاده
‫جیغ کشیدم، خیال کردم می‌خواد بپره
‫و بعد، یک‌هو، پرید
‫از روی لبه پرید و رفت بالا
‫انگار که چون سبک بود، باد نگهش داشته باشه
‫اما باد نبود
‫جَست و رفت!
‫خیلی عجیب بود
‫وقتی دویدم و عروجش رو دیدم
‫همین‌طوری پرواز کرد بالا
‫من صداش زدم
‫و پیش از این که از دید خارج بشه
‫به طرف من خم شد
‫پسر کوچولوی من
‫آدمی را رویا پروردن باید تا دست زند به کاری شکوهمند
‫و در تاریکی‌ست که رویا پرورده می‌شود. ‫ژان رنه
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.