..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نیزار وحشی
‫بازیگر محشریه
‫شخصیتش بفهمی‌نفهمی ‫بین جنون و واقعیته
‫تصمیم گرفتن از نفس می‌اندازدش
‫سروکله بالگرد مثل ‫عنکبوت تو آسمون پیدا می‌شه ‫((اشاره به همچون در یک آینه، از برگمان
‫می‌دونیم که دکتره. ‫ترسناکه، اما آرام‌بخش
‫باید این فیلم رو ببینی. ‫معرکه‌ست
‫اگه ساعت 3 سوار قطار شیم، ‫تا شب می‌رسیم خونه
‫وقت که داریم، مایته ‫عروسی هم که مصیبته
‫یالا، فرانسوا ‫من باید برم
‫نمی‌تونم دل مادرم رو بشکنم. ‫شاگردش بوده
‫سلام، فرانسوا. ‫تو تنها کسی هستی که کراوات نزده
‫اذیتش نکن. ‫نمی‌خواست بیاد
‫این‌جوری نیست. کسی رو ‫نمی‌شناسم. دعوت هم بودم
‫شلوغش نکن. ‫مهمون مایته هستی
‫غنچه‌ی کوچک و ناز لب‌هاش ‫چی بگم و چجوری بگم مکش داشت
‫سوزانه!
‫با ناخن کفل‌هام رو چنگ می‌ندازه ‫تا می‌آم خوش باشم به هر اندازه
‫سوزانه!
‫چندوقته مرخصی هستی؟
‫سه شب طولانی
‫وایسا! تکون نخور، اومدم!
‫اسمت چیه؟
‫سرژ، آهنگی چیزی بلدی؟
‫نه، نیستم
‫شراب خوبیه
‫با خوک‌ها خوش گذشت؟
‫همون ولدچموش‌های سابق ان
‫می‌خواهی برقصی؟
‫نه، من والس نمی‌رقصم
‫مهم نیست
‫می‌شناسیش؟
‫تو کلاس ماست. ‫راستی که خیلی کودنه
‫برادر داماده
‫از من خوشش نمی‌آد
‫مونده تو دیگه چرا این‌جا هستی
‫خودم هم همین‌طور
‫خوشحال شدم خانواده‌ت رو دیدم
‫ممنون از دعوتتون
‫چیزی نیست که
‫می‌خواستم بپرسم
‫درسته که کمونیست‌ها به ‫سربازها کمک می‌کنن فرار کنن؟
‫گاهی
‫اما الجزیره قراره به استقلال برسه
‫مهم نیست. ‫من یکی دیگه برنمی‌گردم
‫برای همین عروسی کردم
‫تنها راه مرخصی رفتن همین بود
‫می‌دونی چه‌کار کردم؟
‫به سه تا دختر نامه نوشتم
‫خوشبختانه، یکی بله رو گفت
‫مخفی‌گاه سراغ داری؟
‫نه، پیِر. ندارم
‫داری دنبال شر می‌گردی، باور کن
‫- چرا کمکم نمی‌کنی؟ ‫- نمی‌تونم کمکت کنم
‫- به بقیه که کردی ‫- اون فرق داشت
‫- فراموشش کن، پیِر ‫- خیال کردم می‌تونم روت حساب کنم
‫ما که باهم شیطونی هم کردیم
‫منظورت چیه؟
‫حتما مستی
‫یک‌بار که پای تخته بودم
‫گچ رو انداختم زمین تا زیر لباست رو نگاه کنم
‫فهمیدی اما به روی خودت نیاوردی
‫بس کن
‫نگران نباش. به‌ت تجاوز ‫نمی‌کنم. اما من دیگه بچه نیستم
‫گفتم "بس کن"
‫سرژ، از والدینت تشکر کن
‫نمی‌خوام اذیتشون کنم
‫باید برگه تصحیح کنم. ‫باید برم
‫می‌شه به برادرم کمک کنید؟
‫می‌خواد ببیندتون
‫الان دیدمش
‫ببخشید، من پاتیل ام
‫- فراموشش کن، پیِر ‫- می‌دونی
‫نمی‌تونم برگردم. ‫باید یک راهی پیدا کنم
‫هیچ کمکی از دستت برنمی‌آد؟
‫هیچ‌کاری نمی‌تونم بکنم
‫اگه الآن بریم ناراحت می‌شی؟
‫می‌تونه کمک کنه؟
‫از تک‌تک‌ شما خواستم یکی ‫از اشعار موردعلاقه‌‌تون رو نقد کنید
‫تاکیدم روی "شما" بود
‫تا طبع شخصی‌تون رو ببینم
‫نه اینکه طوطی‌وار هرچی ‫رو که خودم گفتم بازگو کنید
‫اون هم به یک شکل ‫آکادمیک و غیرشخصی
‫نتیجه اینکه
‫نمرات همه متوسط از آب دراومد
‫گرچه، دو استثنا هم داریم
‫اولی فورستیه‌ست
‫محض خودنمایی، ‫فورستیه رَمبو رو انتخاب کرده...
‫یک شعر سخت، تا چیره‌دستی خودش رو در ‫قلمروی اسرارآمیز شاعرانه به رخ بکشه
کمی تصنعیه، و مثل همیشه فرهیخته
‫تو خیلی ازخودراضی هستی، ‫فورستیه. به‌ت 14 دادم
‫- 14؟ ‫- بی‌انصافی کردم؟
‫- کمی ‫- خیلی به خودت می‌نازی
‫نخبه‌گراهایی مثل تو به‌ش می‌گن ‫خودپرستی
‫بریم سراغ جدید پسر جدیدمون.... ماریانی، ‫هنری
‫از قصا، ‫او هم رَمبو رو انتخاب کرده
‫و تو با پیچیدگی فورتستیه ‫یک دنیا فاصله داری
‫برگه تو روشنه
‫خیلی روشن
‫اما چیزی که مطرح کردی کاملا اشتباهه
‫تو اون مدل بورژوازی رو که ‫رَمبو ازش متنفره
‫با شهروندان امروز ‫فرانسه مقایسه می‌کنی
‫که "نسبت به حضور ‫فرانسوی‌ها در الجزایر، که
‫برای دفاع از سرزمین، ‫خون و شرفش می‌جنگن، بی‌تفاوت هستند"
‫فرانسوی‌ها شاید بورژوا باشن
‫فرانسوی-الجزایری‌ها ‫شاید احساس چندپارگی کنن
‫اما خود الجزایری‌های رو حساب نکردی؟
‫ما به‌شون همه‌چیز دادیم
‫بدون ما از گشنگی می‌مردن
‫شکم برده‌ها همیشه سیره. ‫به این می‌گن بهره‌کِشی
‫بحث ما این‌جا بحث ادبیاته، ‫نه سیاست
‫برای همینه که نمره‌ای به‌ت ندادم
‫من هم مثل بقیه حق نمره گرفتن دارم
‫معلم‌ها باید مشارکت ‫بیشتری داشته باشن
‫با این می‌شه دیپلم گرفت؟
‫بستگی داره کی بخوندش
‫اگه شما بخونید؟
‫سنگ‌دلانه می‌شد. ‫به‌ت صفر می‌دادم
‫فقط همین رو می‌خواستم بدونم
‫ممنون
‫بریم یک سیگار بکشیم. ‫یک‌جایی رو بلدم
‫- ساعت چنده؟ ‫- نصف‌شبه. همه خوابیدن
‫من دودی نیستم. چجور جایی؟
‫بجنب بیا، خودت می‌بینی. ‫مگه مرغی؟
‫بی‌مزه
‫هیچ حرف نمی‌زنی. ‫همیشه هم تنهایی
‫هیچ نمی‌فهمیم تو سرت چی می‌گذره
‫قبلا کجا بودی؟
‫مدرسه کاتولیک تو لیون
‫حالا فهمیدم. ‫والدینت چه‌کاره ان؟
‫کشاورز. ‫این‌همه سین‌جیم برای چیه؟
‫همین‌جوری، برای خالی نبودن عریضه
‫اما تو هم مزخرف نگو. ‫تو بچه‌دهقان نیستی
‫- والّا که هستم ‫- چند هکتار؟
‫نمی‌دونم. ‫هیچوقت نپرسیدم. برام مهم نیست
‫برات مهم نیست؟ ‫یک‌چیزی‌ت می‌شه ها!
‫آره. پس برو بگیر بخواب ‫و اوقات من رو تلخ نکن
‫آروم بگیر لامصب
‫سیگار نمی‌خواهی؟
‫گاهی شب‌ها می‌رم ‫رو پشت بوم دود می‌کنم
‫کاری نداره. باید از بغل حمام ‫بری. می‌خوای امتحان کنی؟
‫نه، ممنون. ‫اهل ژانگولر‌بازی نیستم
‫ممکنه با کله بیام پایین
‫یا اینکه سرما بخورم
‫عجب نازک‌نارنجی هستی
‫دختر آلوارز باید خوشش بیاد
‫حالا هرچی، ‫معلومه که خوشگله. بخت و اقبالت زده
‫باهاش می‌خوابی؟
‫- به تو مربوطی نیست ‫- جواب باکره‌جماعت همینه
‫- تو هم باکره‌ای؟ ‫- من هیچ دختری نمی‌شناسم
‫من رو به یکی معرفی کن
‫چی می‌گی بابا؟ ‫دختر که همه‌جا ریخته
‫حتم دارم ازت می‌ترسن
‫عقل تو کله‌ت نیست؟
‫خونه زندگیم رو که دیدی. ‫هیچوقت هم نمی‌رم شهر
‫اگه با هم دوست بودیم، ‫همه‌شون رو تور می‌کردیم
‫شک دارم بتونیم دوست باشیم. ‫زمین تا آسمون باهم فرق داریم
‫همینش معرکه‌ست
‫به عنوان یک روشن‌فکر، خیلی کودن تشریف داری
‫ما همدیگه رو کامل می‌کنیم
‫مثلا ریاضی من بهتره، نه؟
‫فرانسوی برعکسه. ‫یر به یر می‌شیم
‫می‌تونیم به هم درس بدیم، نمی‌شه؟
‫با دخترها هم همین‌جور
‫- همین‌جور؟ ‫- آره
‫یا تیکه‌ی تو هستن یا من دیگه
‫ما [قطب] مخالف هم هستیم، ‫پس انتخاب با اون‌هاست
‫فکر بکریه، نه؟
‫یک کام می‌خواهی؟
‫اگه بزرگ‌تر بودی چشم ‫دختر آلوارز می‌گرفتت
‫مگه اسمی ازم آورده؟
‫اسم برادرت رو آورده
‫گفته داداشت خوشتیپه، ‫از اون‌جایی که شبیه هم هستید
‫تا 5 سال دیگه مشکلی نمی‌مونه
‫اما او چشم دیدن پسرها رو نداره
‫یعنی ازت بدش می‌آد؟
‫نه، می‌گه من پیرم
‫می‌شه برم دست‌شویی؟
‫می‌تونم برم دست‌شویی؟
‫چرا پیله کردی به من؟
‫بزن به چاک!
‫می‌دونی که منتظر ‫کسی ام. چه‌کار داری؟
‫دارم رادیو گوش می‌دم. ‫دست از سرم بردار
‫خودت دست از سرم بردار!
‫- چرا عقبم اومدی؟ ‫- حال می‌داد
‫این شهر اوقاتم رو تلخ می‌کنه
‫حالیت نیست. ‫پات رو از این‌جا نگذاشتی بیرون
‫داره اعصابم رو خرد می‌کنه
‫خیلی فضول و گند دماغه
‫حالا انگار هنر کرده که 21 سالشه
‫- این هم از ریاضی فردا ‫- اما
‫اما چی؟ ‫کار غلطی نیست، آروم باش
‫می‌دونم، ‫دودلم که قبولش کنم یا نه
‫دوست ندارم تقلب کنم
‫"تلقب"... تو هم با ‫این کلمات قلنبه‌ت
‫که تو مدرسه کاتولیک تو مخت کردن
‫همیشه دنبال اینم گلیمم ‫رو از آب بکشم بیرون
‫وقتی فقیر-بیچاره ای، ‫اگه حواس‌جمع نباشی، فاتحه‌ت خونده‌ست
‫وقتی برادرم رو تو ‫ایستگاه پیاده کردم
‫گفتش که، ‫"عظمت حالم رو به هم می‌زنه"
‫بهرحال
‫خجالت داره
‫اصلا چرا خواستم کمکت کنم؟
‫حماقت کردم
‫صبر کن
‫به‌جاش من هم برات انشا می‌نویسم
‫اما یکی دو روزی وقت می‌خوام
‫اگه نگارشم رو عوض نکنم
‫خانم آلوارز...
‫عجب ابلهیه! ‫اهل کجاست؟
‫ایتالیا. پدرمادرش رعیت ان
‫اگه تو توالت‌ کون‌کونک‌بازی می‌کنید ‫برام مهم نیست. رک و راست
‫خل شدی؟ ساکت شو ببینم
‫آروم باش، دهن من قرصه
‫من همه‌چی رو می‌بینم. ‫خواب به چشمم نمی‌آد
‫اون‌شبی، ‫مگه نیومده بود سر تخت تو؟
‫درک می‌کنم ‫من هم تو سن و سال شما، همین بودم
‫چرا خودت رو از کیف و ‫حال زندگی محروم کنی؟
‫وانستا اونجا
‫بیدارش کن!
‫ما در بالکن هتل آلبریت ‫پریمیر در کمین لحظه‌ای نشستیم
‫که شاید چیزی به چشممون بخوره
‫شورشی‌ها روی پلیس فرانسوی‌ ‫آتش گشودن که متقابلا بی‌پاسخ نموند
‫هیچ پلیسی مجروح نشده
‫آمبولانس‌ها مجروحین رو ‫به بیمارستان مصطفی می‌برن
‫و اجساد رو جمع می‌کنن
‫آمار رسمی خبر از 28 ‫کشته و 130 زخمی می‌ده
‫امروز، ‫یک خبر غافل‌گیرکننده براتون دارم...
‫انشای همکلاسی‌تون بارتولو...
‫غلط املایی نداره
‫سبکی نو و درخشان، ‫با ایده‌های کمی پُر-زرق‌وبرق
‫که جاه‌طلبانه هستن. ‫این یک معجزه‌ست!
‫- ممنونم، خانم ‫- از من تشکر نکن
‫به‌ت 16 می‌دم. لیاقتش رو داری، ‫سرت رو بالا بگیر
‫فقط یک سوال کوچک دارم...
‫راجع به نقل قول فاکنر
‫یادت می‌آد؟ ‫خیلی قشنگه
‫می‌تونی بگی از تو کدوم کتابش پیداش کردی؟
‫خب
‫فورتسیه به‌م قرض داده بود
‫آره، درسته، توی "آبشالوم، آبشالوم" ‫بود
‫آره گمونم
‫حالا دنیای معجزات رو به‌خاطر ‫واقعیت تلخ زندگی واقعی کنار می‌گذاریم
‫و بریم سراغ انشاهای دیگه
‫آن‌چنان باشکوه نیستن، ‫اما دست‌کم رک و راستن
‫- خوابیدی؟ ‫- نه
‫خیلی خوشحالم. جواب داد
‫خیلی سرش چک و چونه نزد
‫برو اون‌طرف
‫پدر و مادرم خوشحال می‌شن
‫برای همین همچین کردم. ‫فرانسوی‌شون خوب نیست
‫انتظار دارن من از پس نامه نوشتن بربیام
‫برای مالیات و خدمات
‫و مالک، ‫که از محصولمون هم خیلی راضی نیست
‫برادرم هم که نباشه، ‫کار خیلی سخته
‫- سیگار داری؟ ‫- یک نخ می‌آرم
‫ولش کن
‫چرا همیشه نیمه‌لختی؟
‫از لباس خواب متنفرم، خارش می‌آره
‫هیچوقت دکمه‌شون رو نمی‌بندم. ‫تو چند لایه روی هم پوشیدی؟
‫دو تا. خوشم نمی‌آد پوستم معلوم ‫شه. دوست دارم نامرئی باشم
‫- پوستت؟ مگه جوش داری؟ ‫- بس کن!
‫درش بیار!
‫مطئنم با لباس زیر می‌خوابی
‫نکن!
‫بقیه بیدار می‌شن!
‫زیاد کف‌دستی می‌زنی؟
‫آره، گمونم. تو چی؟
‫هر شب، دست‌کم یک‌بار
‫عجیبه. الان که انجامش می‌دم
‫به دختر آلوارز فکر می‌کنم
‫عصبانی شدی؟
‫اصلا
‫اما چجور فکرهایی درباره‌ش می‌کنی؟
‫که داریم یک کارهایی می‌کنیم
‫چجور کارهایی؟ بگو ببینم
‫ازش می‌خوام بمَکَدم ‫و او هم می‌مکه
‫من که راست کردم
‫جان خودم راست می‌گم
‫بیا کف‌دستی بریم
‫حالا که می‌گی باشه
‫اما این‌جوری نه
‫بریم پوستر بگیریم
‫ولش کن، من جا برای این چیزها ندارم
‫چی شده؟
‫چند ماهه از من می‌خواهی ‫که بیام و حالا قیافه گرفتی
‫دست و دلم سرد شده، ‫از عاقبتش خوشم نمی‌آد
‫راستی؟ ‫آشتی با پدر؟
‫- خیلی تاثیرگذاره ‫- نه، مزخرفه
‫همه‌چی به فنا می‌ره. از پدرهایی با خونه‌های ‫گنده که درش به روی همه‌ بازه بدم می‌آد
‫کشیش‌ها می‌گن بعد مرگ همچین ‫چیزی نصیبت می‌شه، اگه مذهبی باشی
‫نمی‌خوام دم‌پر پدرها ‫باشم. عجب دورنمای ترسناکی!
‫تو که مذهبی نیستی. ‫چیزی رو از دست نمی‌دی
‫چرا اسمش ‫ست؟"همچون در یک آینه‌"
‫کی اهمیت می‌ده، مایته؟ من که نمی‌دم
‫انگار که دیگه نمی‌شناسمت
‫عوض شدم دیگه. حالا سیگار می‌کشم
‫تو روحش! کولِته. ‫مهمونیش رو فراموش کرده بودم
‫- بجنب، دیر کردی ‫- من می‌رم
‫خیال کرده کیه؟ ‫بیخیال! مایته دوستمه
‫نمی‌شه که تنهاش بگذاری
‫بیا پاتریک رو ببین. ‫دیشب باهاش آشنا شدم
‫- پس... ‫- میشل؟ گور باباش
‫می‌خواهی برقصی؟
‫نه، ممنون
‫نگران نباش، الان می‌ریم
‫باید حرف بزنیم
‫البته این‌بار درباره فیلم و کتاب نیست
‫یک اتفاقی افتاده
‫یعنی، از یکی خوشم اومده
‫باید ببینم چقدر من رو دوست داری
‫جدیه، تو آینده‌ت جایی دارم، ‫یا نه؟
‫ما با هم جفت و جوریم. ‫حرف داریم بزنیم
‫من هم دقیقا می‌دونم که ‫تو رو برای چی می‌خوام
‫تو به‌م قوت قلب می‌دی
‫برای تو هم همینه؟
‫عجیبه. چون تا حالا هیچ مورد ‫جسمی‌ای بین ما پیش نیومده
‫من اذیت نمی‌شم
‫تو اذیت می‌شی؟
‫باید جوابم رو بدی
‫تو با یکی خوابیدی و حالا گیج شدی
‫- دست‌کم بگو حال داد یا نه؟ ‫- منفی‌بافی نکن
‫منفی‌بافی نمی‌کنم
‫همین‌قدر انتظار داشتم
‫من با تو بودم چون ‫احساس امنیت هم می‌کردم
‫از تب و تاب زیاد خوشم نمی‌آد
‫وقتی پدرم مادرم رو ول کرد، ‫یک‌چیزی رو فهمیدم
‫زن‌هایی که پاسوز یک مرد می‌شن ‫حکم گوسفندهای کشتارگاه رو دارن
‫قبل از تو، با خودم می‌گفتم
‫من آدم با همه خوابیدن ‫هستم یا با هیچکی نمی‌خوابم؟
‫علی‌السویه است
‫خوشبختانه، تو پیدات شد
‫تو رو دوست دارم چون هرکاری هم بکنی، ‫دشمن من نمی‌شی
‫من با یک پسر خوابیدم!
‫یک‌چیزی بگو
‫چه می‌شه گفت؟
‫حرفی برای گفتن نمی‌مونه
‫اوقات‌تلخی نداره که. ‫فرقی به حال من نمی‌کنه
‫برام مهم نیست با بقیه چه‌کار می‌کنی
‫چیزی که بین خودمون می‌گذره مهم‌تره
‫تو [بندر] اوران، ‫درواقع حکومت نظامی برپاست
‫گرچه، ‫سفیر فرانسه هم‌اکنون به الجزایر رسیده
‫و وضعیت پایدارتر به نظر می‌رسه
‫ورزش نمی‌کنی؟
‫با اون آشغال‌ها؟ ‫نه، ممنون
‫- خب چرا؟ ‫- نمی‌تونم بدوم. مشکل قلبی دارم
‫تپش قلب می‌گیرم، ‫جوری که انگار دارم می‌میرم
‫نمی‌میری، مزخرف نگو
‫من با مرگ آشنام
‫جون دادن یکی رو دیدم ‫و دستم به جایی بند نبود...
‫نزدیک کنستانتین، ‫همون‌جا که به دنیا اومدم. می‌شناسی؟
‫بگی‌نگی... عجیبه که اهل الجزایری
‫پس چرا لهجه نداری؟
‫از چند تا مدرسه اخراج شدم
‫فرستادنم فرانسه
‫تا سه سال، ‫تو پاریس می‌رفتم مدرسه خصوصی
‫سه بار رفوزه شدم. ‫دیگه کارکشته ام
‫نمی‌فهمم
‫اگه تلاش نکنی، هیچوقت ‫فارغ‌التحصیل نمی‌شی. اون‌وقت می‌خندی!
‫از رفوزگی متنفرم
‫اصلا مریض می‌شم. پارسال سر ‫امتحانات نهایی مردم از وحشت
‫قبول شدم اما هنوز خواب می‌بینم که رد شدم
‫که چی؟ ‫زندگی مهمتر از امتحاناته
‫کسایی رو که هیچوقت ‫نترسیدن رو قبول ندارم
‫کی گفته من هیچوقت نترسیدم؟
‫خب، از چی ترسیدی؟
‫دوست دارم بدونم، اگه به‌م اعتماد داری
‫از مرگ می‌ترسم
‫نه مثل تو... ‫از فاجعه و مشکل قلبی نه...
‫از مرگ راستکی می‌ترسم
‫گاهی می‌خوام خودم رو با تیر ‫بزنم تا بلکه از فکرش خلاص شم
‫راستی؟
‫تا حالا دست به خودکشی زدی؟
‫یک‌بار...
‫بعد از مرگ پدرم
‫صبح روز خاکسپاریش بود
‫توی تابوتش بود. روباز
‫همه تو آشپزخونه مشغول ‫خوردن و نوشیدن بودن
‫گرم بود، ‫مگس‌ها دورش وزوز می‌کردن
‫یک پارچه سفید روی صورتش بود. ‫موشک نصف صورتش رو برده بود...
‫تمام دک و دهنش
‫فک پایینش
‫از گل‌ها که بگذریم
‫بوی گوشت گندیده ‫همه رو فراری می‌داد
‫من موندم. خودم رو ‫مجاب کردم به موندن
‫پارچه رو زدم کنار و نگاه کردم ‫برای همین هیچوقت یادم نمی‌ره
‫نمی‌دونم چقدر اون‌جا یستادم، ‫داشتم خفه می‌شدم
‫بعد یک‌هویی دیدم تکون ‫خورد. بخدا راست می‌گم
‫من رو گرفت، ‫تابوت افتاد. همه دویدن داخل
‫یادم نیست بعدش چی شد
‫یک هفته تب داشتم، بستری شدم
‫هیچوقت نفهمیدم چی شد
‫اما مطئنم جنبید. شک ندارم
‫به همه گفتم، اما کسی باور نکرد
‫نمی‌دونستم چه‌کار کنم. ‫باید یک‌جوری فرار می‌کردم
‫هرچی قرص گیرم اومد ‫برداشتم و همه رو قورت دادم
‫می‌شه لطفا با من بیایی؟
‫درباره بارتولوئه
‫برادرش کشته شده
‫بنشین
‫سرژ، بلند شو
‫مدیر یک صحبتی باهات داره
‫باید قوی باشی
‫یالا
‫بارتولو، لطفا بیا دفتر من
‫سرباز دوم ‫پیِر، بارتولو
‫از پیاده نظام سی و چهارم
‫سربازی استثنایی بود
‫هیچگاه مافوق‌هایش را دلسرد نکرد
‫همیشه در عملیات‌های دشوار پیش‌قدم بود
‫چه طور کوهستان‌های انبوه
‫و چه در قصبه*‌های هزار تو ‫*قلعه
‫او اینک و همیشه الگوییست
‫برای تمامی آشنایانش
‫نباید او رو قربانی فتنه‌جویان س.ا.س (سازمان ‫ارتش سری)
‫ به شمار آورد
‫بارتولو پیر باید به شکل یک قهرمان
‫در ذهن ما و هم‌رزمانش بماند
‫- بهتره من هم برم ‫- نه، نرو
‫- برو. یالا ‫- نمی‌شناسمش
‫فقط تو می‌تونی کمکش کنی. ‫باور کن... راست می‌گم
‫حالا برو!
‫چرا گذاشتی رفتی؟
‫اون لاشی گفت که او قهرمان بوده
‫پیِر قهرمان نبود
‫می‌خواست فرار کنه. ‫از مادرت بپرس
‫این‌قدر محتاج قهرمان ‫شدن که گندش دراومده
‫می‌خواهی تنها باشی؟
‫کی فرستادت بیایی؟ ‫مامانت؟
‫نه، فرانسوآ گفت
‫چرا با اونی؟
‫اون از دخترجماعت خوشش نمی‌آد. ‫باید بفهمم
‫خوشش می‌آد، ‫اما نه اون‌جوری که تو خوشت می‌آد
‫آره، درسته
‫من برمی‌گردم
‫نه، بمون
‫نیازی به دلسوزی تو ندارم
‫دلت به حال من می‌سوزه؟
‫نمی‌دونم. ‫راستی‌راستی نمی‌دونم
‫- چه می‌شه گفت؟ ‫- حقیقت
‫حقیقت اینه که مامانم ازم ‫خواست بیام خاکسپاری
‫- بعد فرانسوا من رو فرستاد... ‫- که دلداریم بدی
‫به حرف همه هم گوش می‌دی
‫می‌خواهی بری شنا؟
‫یک ساعت اونجا بودی. ‫سرما می‌خوری
‫می‌خواهم سرما رو حس کنم
‫می‌خواهی خودت رو مریض کنی؟
‫نه، اما...
‫لباس‌زیرمه
‫نمی‌خوام شق کردنم رو ببینی
‫نترس، آب سرد کار خودش رو می‌کنه
‫نگران نیستم، ذوق کردم
‫زود باش
‫پیراهنت رو خیس می‌کنی
‫زود خشک می‌شه
‫بگو ببینم، پسر زیاد می‌شناسی؟
‫نه، ‫پسرها برام جالب نیستن... البته تا این‌جا
‫بگو از چی خوشم می‌آد
‫خنده‌ت می‌گیره
‫دوست دارم 10 سال بزرگ‌تر باشم
‫از جوون بودن خوشم نمی‌آد. ‫مکافاته
‫دوست دارم چشم‌هام رو ‫ببندم و بعدترها بیدار بشم
‫با زندگی خودم
‫زندگی دلخواه خودم، ‫بدون مادرم یا فرانسوا
‫با این‌حال، جفتشون رو دوست دارم
‫حالا اون زندگی که می‌گی چه شکلی هست؟
‫نمی‌دونم، منتظرم
‫تنها کاری که می‌کنم صبر کردنه. طولانیه
‫بعدا می‌خواهی چه‌کارها کنی؟
‫می‌خوام زمین‌مون رو از مالک بخرم
‫و به خانواده‌م برسم
‫الان به‌م نیاز دارن
‫- موهات رو کوتاه کردی؟ ‫- همیشه همین‌جوری بوده
‫- یعنی خوشت نمی‌آد؟ ‫- معلومه که می‌آد
‫من رو یاد فرانسوا هاردی می‌اندازه
‫منظورت چیه؟ ‫حتی رنگ‌شون هم یکی نیست
‫رنگ موی خواننده‌های ‫پاک هیچوقت معلوم نیست
‫لباس بپوش. ‫منتظرن
‫می‌خوام همین‌جا بمونم. ‫تو اگه می‌خواهی، برگرد
‫حماقت نکن. ‫می‌آن دنبالت
‫مخفیگاه دارم
‫پیشم بمون
‫بیخیال، سرژ. ‫بعد چی به‌شون بگم؟
‫مگه مهمه؟
‫بیایید به آخرین بند نگاه کنیم
‫"من تسخیرشده ام
‫"لاجوردی... لاجوردی...
‫ببخشید
‫چی شد؟
‫بعد از بمب‌بارون
‫سنگرهای جبهه آزادی‌بخش ‫میهنی (الجزایر) برپا شده
‫تا آرامش رو در مناطق ‫مسلمان‌نشنین حفظ کنه
‫چرا اینجایی؟ ‫مگه با بارتولو نبودی؟
‫عجیبه که این‌جا نیست
‫پس کجاست؟
‫شاید یکی دیگه رو پیدا کرده
‫- فکر کردی خیلی بامزه ای؟ ‫- شوخی کردم
‫آدم‌های مثل تو تو ‫پاریس، این‌قدر امل نبودن
‫مسخره‌بازی درمی‌آوردیم. ‫می‌دونستن دنبال چی ان
‫- خجالت نمی‌کشیدن ‫- من هم نمی‌کشم
‫سکس واقعی‌ترین چیزه
‫بهتر ازش پیدا نمی‌شه. ‫خیلی آرامبخشه
‫هرچی تو بگی
‫چه‌کار می‌کنی؟
‫دارم جلوی خودم رو می‌گیرم، ‫وگرنه ماریانی رو می‌کشم
‫کشته شدن لیاقت آدم‌کش‌هاست
‫نمی‌تونی این‌جا بمونی
‫من ور دست یک قاتل نمی‌خوابم
‫بیخیال، برادر تو رو او نکشته
‫ازش دفاع می‌کنی؟
‫نه، نمی‌کنم
قتل برادرم کار هرکسی می‌تونه باشه. ‫برام مهم نیست کی بوده
‫بهرحال، کار هرکی بوده از قماش همین پسره بوده
‫سرژ، بگیر یک‌کم بخواب
‫این‌قدر تو فکر نرو
‫روزها خوبم. ‫می‌تونم به‌ش فکر نکنم
‫شب که می‌شه، نمی‌دونم چه‌کار کنم
‫برادرم، ‫این‌جوریه که انگار خودم بودم
‫ببین، من هم مثل تو سردمه
‫شاید تب داشته باشی، ‫طبیعیه
‫مایته گفت رفتی آب‌تنی
‫هنوز که تابستون نشده
‫گفت که به‌ش دست زدم؟
‫به موها و شونه‌هاش
‫نه، ولی می‌دونم خیلی ازت خوشش می‌آد
‫خیلی؟ اینکه کافی نیست
‫شما دو تا هیچ به هم دست زدین؟
‫نه راستش
‫چرا فرستادیش عقب من؟
‫چون دوستت دارم. ‫دلم می‌خواد او هم دوستت داشته باشه
‫بزن به چاک! فوری!
‫گم شو، لاشی!
‫دعوا نکنید!
‫- آروم باش! ‫- گم شو!
‫چیزی نیست...
‫فقط پیشونی‌م
‫ورم می‌کنه، چیزی نیست
‫برو درمونگاه
‫گفتم خوب می‌شم
‫خدایا، چشم‌هام ماه و ستاره می‌دید
‫جفتتون لاشی هستین
‫نه، حرفْ حرفِ منه
‫از تختت استفاده می‌کنم
‫تو از مال من استفاده کن
‫باشه
‫چرا اومدی اذیتمون کنی؟
‫بخدا خیال اذیت و آزار نداشتم
‫حالا که برادرش مرده، ‫بارتولو هم مثل من معنی جنگ رو می‌فهمه
‫یک‌کم دیگه بردار وگرنه ‫همه رو می‌دزدن می‌ره
‫هروقت که والدینم یک بسته می‌فرستن
‫باید سریع تمومش کنم
‫خیلی خوبن. داخلش چیه؟
‫مربای آلو
‫- حاضری؟ ‫- اومدم
‫به نظرم فاشیست و پرمدعا می‌اومد
‫به نظرم کت شلوارهای ‫پاریسیش نشون می‌داد
‫که تبعید شده هیکسویل
‫حالا مجذوبم می‌کنه. ‫باید ببینیش
‫نمی‌خواهم، خوشم نمی‌آد
‫- همون خوک س.ا.س رو نگه دار ‫- چرا این‌قدر کینه‌ای هستی
‫چون آدم باید تو زندگی طرفش رو معلوم کنه
‫- خیلی بهت برخورد؟ ‫- اون شیطان نیست
‫شیطان وجود نداره. فاشیست‌ها چرا. ‫از ریختشون خوشم نمی‌آد
‫تو هم عین مادرت ‫فرقه‌گرایی. حالیت نمی‌شه
‫خیلی هم خوب حالیمه. ‫تو داری حقیقت رو مخفی می‌کنی
‫یک‌بار هم که شده راست بگو. ‫از تن و بدنش خوشت نمی‌آد؟
‫چرا می‌پرسی؟ ‫به‌ش فکر نکردم
‫- وقتشه که کرده باشی ‫- این‌همه حرف جنسی یعنی چی؟
‫دیروز، نوبت سرژ بود. امروز هم او. ‫اگه نمی‌تونی اعتراف کنی، خیلی بدبختی
‫- چی شده؟ ‫- به گمونم حق با توئه
‫از کاه کوه نساز. ‫آروم باش
‫من آروم ام... خیلی آروم
‫اعتراف می‌کنم. ‫دلم می‌خواد با سرژ بخوابم
‫دلم می‌خواد با هنری هم بخوابم
‫اگه هفته بعد یک نفر ‫دیگه پیداش شد چی؟
‫مسخره‌ست. ‫سر من چی می‌آد؟
‫- این‌قدر تند نرو ‫- نمی‌رم. این یک نفرینه، باور کن
‫بسه. به کاسانه نگاه ‫کن. او نفرین نشده
‫او با دوستش زندگی می‌کنه. ‫خوشحال ان
‫- کاسانه کیه؟ ‫- خونه‌ش همین‌جاست
‫همون که کفش‌فروشی داره؟
‫دیرمون می‌شه. بیا بریم
‫- نمی‌تونم ‫- مطمئنی؟
‫آره
‫شاید ما هم بریم
‫خوابیدی؟
‫تعارف نکن! اگه خیالاتی داری، ‫من آماده ام
‫ببخشید
‫من اُبنه‌ای ام
‫اُبنه‌ای ام
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫می‌شه با آقای کاسانه صحبت کنم؟
‫شخصیه
‫خبرش می‌کنم
‫اسم من مورلّیه ‫م-و-ر-ل-ل-ی
‫حال مادام آلوارز خوب نیست. ‫من به جاش اومدم
‫این داستان لا ‫فونتن رو تحلیل کنید
‫دقیقا یک ساعت وقت دارید
‫برای آزمون پایانی ‫وقت بیشتری دارید
‫پس فعلا، نگران نباشید
‫برای من فقط سازمان و، ‫ساختار و شفافیت ارزش داره
‫یک استدلال خوب می‌خوام
‫بعدا فکر نگارش رو هم می‌کنیم. ‫از خونه اول شروع می‌کنیم
ببینم چطور استدلال می‌کنید
‫روشنه؟
‫کی دوست داره بخوندش؟
‫بفرمایید
‫نورچشمی معلم
‫"بلوط و نی ‫بلوط به نی گفت
‫طبیعت تو رو اشتباهی آفریده
‫یک چکاوک کوچولو ‫هم برای تو سنگینه
‫یک وزش ملایم باد هم ‫باعث می‌شه سر خم کنی
‫من، یک قله قفقازی بلند، مقابل پرتوهای ‫خورشید و طوفان‌های سهمگین می‌ایستم
‫چیزی که برای تو طوفانه، ‫برای من نسیمه
‫اگه بگذاری ازت محافظت کنم
‫کمتر رنج می‌بری. ‫من ازت دفاع می‌کنم
‫اما تو در حاشیه پادشاهی ‫طوفان‌ها زاده شدی
‫طبیعت نسبت به تو بی‌انصاف بوده"
‫نی جواب دادی" دلسوزی تو مهربانانه، ‫اما غیرضروری‌ست"
‫من از باد نمی‌ترسم. ‫بی شکستن، خم می‌شم
‫تو وزش‌ باد رو بی خم ‫کردن پشتت تاب آوردی
‫اما صبر کن و ببین"
‫همچه که سخن گفت، ‫از سوی افق جوشان و خروشان
‫بدترین طوفانی که شمال ‫به خودش دیده بود سررسید
‫بلوط استوار بود، نی خم شد
‫و سهمگین‌تر، ‫باد همو را که سر در آسمان داشت
‫و پا، در مُلک مردگان، ‫از ریشه کند
‫ماریانی، یک حرفی باهات دارم
‫نمی‌شنوی؟
‫بیا این‌جا
‫درباره چیه؟
‫گستاخی تو و عواقبش...
‫و اخراج احتمالیت
‫برات جالبه؟
‫هفته پیش 21 ساله شدی، نه؟
‫می‌خواهی چه‌کار کنی؟
‫حالا که به سن قانونی رسیدی، ‫آزادی بری
‫اگه برات مهم نیست فارغ‌التحصیل بشی
‫برو
‫تو بزدلی، ماریانی
‫چطور جرئت می‌کنی من رو قضاوت کنی؟
‫اخلاقیات تو مفت نمی‌ارزه
‫می‌دونی نظرم راجع به معلم‌ها چیه؟
‫نظرت برام مهم نیست
‫تو همه رو تحقیر می‌کنی. ‫پرونده‌ت رو حفظم
‫نگاهی که به خودت داری برام جالبه
‫چرا جالبه؟
‫15 سال تو الجزایر درس دادم
‫شاگرد مثل تو زیاد داشتم
‫- اهل اون‌جایی؟ ‫- نه، اون‌جا ازدواج کردم
‫می‌فهمم چه احساسی داری
‫درک کردن حالم رو به هم می‌زنه
‫اگه طرف اون‌هایی، خائنی...
‫مگه اینکه خودآزاری داشته باشی. ‫هنوز زوده تا بشه گفت
‫تو خودآزاری داری
‫واقعیت رو پس می‌زنی
‫باید زندگی کنی، ‫سوگواری رو پشت سر بگذاری
‫تنها چاره همینه
‫هیچوقت همه‌چیز رو نمی‌بازم
‫- مسخره‌ست ‫- سوگواری به معنی تسلیم شدن نیست
‫برعکسه
‫گوش کن، ماریانی
‫بیا یک‌چیزی رو امحتان کنیم. ‫به خودت یک فرصت بده
‫کمکت می‌کنم خودت رو برسونی... ‫شبی سه ساعت
‫می‌دونم خیلیه
‫از اول شروع می‌کنیم ‫و آروم می‌ریم جلو
‫فکرات رو بکن
‫فردا به‌م جواب بده
‫فکرهام رو کردم، ‫جوابم نه‌ـه
‫برای کار کردن خیلی ضعیفی
‫برای رفتن هم همین‌طور. ‫چی می‌مونه؟
‫نیازی به جواب نیست
‫فردا بگو
‫تو مثل بلوط تو اون حکایتی. ‫حواست باشه
‫والدینت گفتن این‌جایی
‫درس خوندی؟
‫چی تو کیفته؟
‫گربه‌هه توله داره. ‫مجبور شدم خفه‌شون کنم
‫- کمکی ازم برمی‌آد؟ ‫- شوخی می‌کنی؟ کار تو نیست
‫- چرا آخه؟ ‫- تو خیلی حساسی
‫تو روشن‌فکری. ‫برگرد سراغ کتاب‌هات
‫و ادای کمک کردن درنیار
‫- چرا اومدی؟ ‫- تا باهات حرف بزنم
‫همیشه سگرمه‌هات تو همه. ‫همه تو مدرسه همین رو می‌گن
‫مگه مهمه؟ شک دارم ‫امتحان نهایی رو بدم
‫- اصلا شک دارم که برگردم یا نه ‫- جدی می‌گی؟
‫من که عین تو نیستم
‫من از کلمه‌های قلنبه استفاده نمی‌کنم
‫یک‌چیزی رو راست گفتی
‫گفتی ما هیچ‌چیز مشترکی نداریم
‫که بتونیم باهم تا کنیم
‫درسته
‫می‌شه برت گردونم؟
‫- باز هم می‌خواهی؟ ‫- لطفا
‫ممنون
‫تنهاتون می‌گذارم
‫- اون‌همه قهوه رو می‌تونی بخوری؟ ‫- از مزه‌ش خوشم می‌آد
‫بارون بند اومده. پس من می‌رم
‫می‌دونی
‫دارم ازدواج می‌کنم
‫تو نمی‌فهمی،
‫آخرش خونه خودم رو گیر آوردم
‫راستی؟ ‫حالا کجاست هست؟
‫همین‌جاست
‫این‌جا خونه‌مه
‫از این‌جا نمی‌رم
‫می‌خواهی عمرت رو این‌جا بگذرونی؟
‫آخرین یاس‌ها... ‫ببرشون سر خاک پیِر
‫تو که هیچوقت نمی‌ری
‫تو هم می‌تونی بری، زیاد دور نیست
‫ایرنه، زن برادرم...
‫یک شب، اومد تو اتاقم.
‫من بیدار شدم
‫لباس خواب تنش بود
‫زل زده بود به من. ‫لخت بودم
‫حدس بزن چه‌کار کرد
‫زد زیر گریه. ‫گفت که من (راوی) خوشتیپ بودم
‫و خیال داشته...
‫بعد ازم عذرخواهی کرد
‫گفت که هرزه بوده و از ‫برادرم خجالت می‌کشیده
‫- ازم خواست بزنمش ‫- تو چه‌کار کردی؟
‫تا صبح ترتیبش رو ‫دادم تا آرومش کنم
‫خودم هم دلم می‌خواست
‫داری باهاش ازدواج می‌کنی؟ ‫دوستش داری؟
‫کتاب‌هات رو فراموش کن. ‫حتی برادرم هم دوستش نداشت
‫اگه پای جنگ وسط نبود، ‫عمرا باهاش عروسی نمی‌کرد
‫جنگ تموم شده. اگه دوستش نداری، ‫باهاش عروسی نکن
‫من هم دلم زنو بچه می‌خواد. ‫طبیعیه
‫من رو از جستجو معاف می‌کنه
‫چون مطمئن نیستم که زن گیر بیارم. ‫این‌جا زندگی کردن برای هرکسی جذاب نیست
‫پیاده می‌رم. ده دیقه بیشتر نیست
‫نه، این کار رو نکن
‫باید یک حال و هوایی عوض کنی
‫بیا بریم تولوز
‫با تولوز آشنایی؟
‫خیلی خوبه. خودت می‌فهمی، ‫کلی حال می‌کنیم
‫تا حالا نرفته بود شهر بزرگ. ‫به همه‌چی ماتش می‌برد
‫بامزه بود. تو کلاب، ‫بلد نبود برقصه
‫برای همین مست کرد
‫مگه دیگه بیرون می‌رفت؟ ‫تا لحظه آخر اون‌جا بودیم
‫سگ‌مست شده بود. ‫حتی نمی‌تونست سوار دوچرخه من بشه
‫پول هتل رو داشتم
‫ولی پذیرش گفت زیر سن قانونی هستیم
‫تا قبل از اون بیرون نخوابیده بودم. ‫تو چی؟
‫البته نمی‌شه به‌ش گفت "خوابیدن". ‫کل شب بیدار بودم
‫اما احساس خوبی داشتم... خیلی خوب
‫ما زیادی می‌خوابیم. ‫جدی می‌گم. قشنگ فهمیدم
‫هشت ساعت در شب!
‫به اضافه 46،120 ساعتی ‫که از زمان تولد خوابیدم
‫میشه شش سال
‫حساب کن چقدر زمان از دست رفته!
‫واقعا خسته‌م می‌کنی، فرانسوا
‫ببخشید. داشتم کاری ‫می‌کردم حالت سرجاش بیاد
‫درست نیست. ‫چون فقط برای خودت جالبه
‫فقط و فقط خودت
‫غیر از این به هیچی اهمیت نمی‌دی
‫شانس آوردی که این‌جا زندگی می‌کنی
‫اگه می‌خواهی بمونی،
‫حالا که مادرت...
‫دلم نمی‌خواد مثل ‫بچه‌یتیم‌های کوچولو رفتار کنم
‫خودم از پس خودم برمی‌آم، دیگه بزرگ شدم
‫و از اینکه همه‌تون این‌جوری ‫زل می‌زنید به‌م خیلی بدم می‌آد
‫من که چیزی از کسی نخواستم
‫اول از همه، ناراضی نیستم
‫مخالفم
‫اشتباه می‌کنی. ‫تنهایی حال و روزم بهتره
‫مادرم نفسم رو گرفته. ‫به دکتر هم گفتم
‫به نظر نمی‌آد حال و ‫کارت تعریفی داشته باشی
‫داره، خیلی هم خوبم
‫به نظر غافلگیر شدی
‫تو چیزی نمی‌فهمی
‫تو یک اُبنه‌ای بورژوا و خامی...
‫همین و بس
‫ مایته، بس کن!
‫گفتم "بس کن". می‌دونی که ‫نمی‌تونم بدوم. تپش قلب دارم
‫می‌خواهی من رو بکشی؟
‫تو روخش!
‫تو دیوونه‌ای، آره واقعا!
‫ارثیه
‫چخبرها، بچه‌ها؟
‫عشق معرکه نیست؟
‫- پدرت خبر نداره... ‫- که من یک اُبنه‌ای خام ام؟
‫عصبیم کردی، همین
‫ماجراجویی تو با سرژ...
‫- "احساس خوبی داشتم... خیلی خوب" ‫- باورنکردنیه
‫این‌قدر از پسرها بدت می‌آد ‫که داری احمق و زننده می‌شی
‫گوش کن، پسرها اهمیتی برام ندارن
‫مشکلات بزرگ‌تری دارم
‫به فکر مادرم هستم
‫روزهام این‌جوری می‌گذره...
‫روزهام و شب‌هام
‫و خیلی دلخورم که حتی ‫یک‌بار هم به‌ش اشاره نکردی
‫نمی‌دونستم چی بگم
‫جدی می‌گم... مخصوصا زنی مثل اون
‫خیلی قوی به نظر می‌اومد
‫هنوز سر درنمی‌آرم
‫خیلی سریع پیش اومد
‫اول با سرزنش خودش ‫بابت همه‌چیز شروع کرد...
‫فکر می‌کرد این‌قدر بد بوده ‫که پدرم گذاشته و رفته
‫همه‌چیز رو اشتباه برداشت کرد
‫حتی جنگ الجزایر... حتی اینکه ‫تقصیر او بوده که برادر سرژ مرده
‫نمی‌دونستم چه‌کار کنم
‫باز خوبه، ‫دکترها گفتن چیز حادی نیست
‫اغلب برای معلم‌ها پیش می‌آد
‫وقت غذاست... ‫سبزیجات له‌شده و شهد سیب
‫- می‌خوام بخوابم ‫- باشه، اما اول سبزیجات
‫بعدش هم، قرص خواب
‫باید کمی راه بری. ‫مهمه
‫سعی کن کمی حرف بزنی
‫چه خواب‌هایی دیدی؟
‫سبزیجات چطوره؟
‫دهنم خشکه
‫می‌دونی امروز چندشنبه‌ست؟
‫سه‌شنبه
‫یک موسیقی می‌گذارم
‫الان برمی‌گردم
‫وقت غذاست... ‫سبزیجات له‌شده و شهد سیب
‫- می‌خوام بخوابم ‫- باشه، اما اول سبزیجات
‫بعدش هم، قرص خواب
‫باید کمی راه بری. ‫مهمه
‫دارن از الجزایر، اوران، کنستانتین
‫اِل گولیا و چلِف، می‌رن
‫دارن از کشوری که س.ا.س*
‫به محلی غیرقابل‌سکونت ‫تبدیلش کرده فرار می‌کنن
‫اما قبل از رفتن، ‫یکی دو روز صبر می‌کنن
‫گاهی اوقات تا سه روز
‫صبر می‌کنن تا سوار قایق‌ها یا ‫هواپیماهای با مقصد فرانسه بشن
‫س.ا.س هنوز داره منطق ‫کور خودش رو پیاده می‌کنه
‫با استفاده از ارعاب و وحشت
‫همه فرودگاه‌ها رو تعطیل کرده و ‫نمی‌ذاره کارگرهای کشتی‌سازی کار کنن
‫حالا سربازها باید ‫علاوه بر وظایف دیگر
‫متضمن تمام خروج‌ها هم باشن
‫آن‌ها قربانیان ‫غیرآگاه جنونی هستند
‫که گاهی به آن دامن زدند
‫حال ورق برگشته و ‫آن‌ها درحال عزیمت هستند
‫مهاجر، تبعیدی، پناهنده...
‫کدام یک بهترین وصف حال آن‌هاست؟
‫پاراگراف دوم خوب نیست
‫داری صغری کبری می‌چینی
‫نکته اصلی رو فراموش کردی
‫رابله رو یادته؟ ‫"نفس محتوا"
‫اون چیزیه که باید به‌ش برسی
‫وسط راه گیر کردی
‫رونسار این‌جا می‌خواد به چی برسه؟
‫دلش دختر می‌خواد
‫اگه دختره نه بیاره، پشیمون می‌شه
‫می‌گه زندگی او (دختره) رو جا می‌گذاره. ‫برای رونسار زندگی و تن‌کامگی یک معنی داره
‫متوجهی؟
‫امشب دارم با در و دیوار حرف می‌زنم
‫گوش نمی‌کنی. ‫بیا جمعش کنیم
‫ببخشید
‫به‌خاطر اخبار صبحه
‫به سالان حبس ابد دادن
‫برات مهم نیست؟
‫می‌خواست نجاتمون بده
‫خوار و خفیف شده بود
‫کمی بخواب، ماریانی
‫نیاز داری
‫فردا از نو شروع می‌کنیم
‫بگو ببینم چی تو فکرته
‫باید بدونم
‫نمی‌دونم به چی فکر می‌کنم
‫اما خشمت رو می‌فهمم
‫فردا می‌بینمت
‫اینهمه سر و صدا برای چیه؟
‫چه‌خبره؟
‫هیچی. دارم می‌رم
‫زده به سرت. نمی‌تونی. ‫حق نداری
‫دیگه به سن قانونی رسیدم. ‫هرکاری دلم بخواد می‌کنم
‫کلیدهام رو بده به مورلی. ‫ازش تشکر کن
‫عجب آدم دوروییه
‫به‌ت اعتماد کرد. ‫داری به‌ش خیانت می‌کنی
‫به‌جای پند، برو کونت رو بده
‫این‌جوری روراست‌تر و مفیدتری
‫تو یک بزدلی
‫و به خودت جرئت دادی حرف از خیانت بزنی
‫با خیانت آشنام. ‫بزدل‌هایی مثل تو به‌م خیانت کردن
‫تو خیلی خری. ‫همه‌چی رو قاطی می‌کنی
‫من بزدل نیستم... نه از تو بیشتر
‫راستی؟
‫اون‌شب که من رو می‌پاییدی
‫- پا پس نکشیدی؟ ‫- چرا. گاهی به چشم دشمن می‌بینمت
‫گاهی دلم می‌خواد رفیق باشیم
‫ربطی به شهوت و این‌ها نداره
‫می‌فهمم. ‫خودت هم نمی‌دونی چی می‌خواهی
‫خودت می‌دونی چی می‌خواهی؟
‫فرار کردن که نشد جواب
‫آخه لامصب! ‫به تو چه ربطی داره
‫تو خیلی کودنی
‫مورلی می‌خواد... به آدم‌های عین تو کمک کنه
‫تو پیشرفت کردی
‫ماجرا اینه که نمی‌تونی به کسی اعتماد کنی
‫وقتی به یکی اعتماد کنی، رفته تو کونت
‫تلویزیون رو روشن کن ببین ‫اعتماد آدم رو به کجا می‌رسونه
‫می‌فهممت! ‫چه مزخرفاتی!
‫صبر کن
‫- کجا داری می‌ری؟ ‫- فهمیدم
‫نمی‌تونم این‌جا بمونم
‫این هم از نشونیم
‫اگه خواستی، خوشحال می‌شم خبری ازت برسه
‫یادت نره در رو قفل کنی
‫- چی می‌خواهی؟ ‫- جای خواب
‫- این‌جا که هتل نیست ‫- پول هتل ندارم
‫دیدم چراغت روشنه
‫- این‌جا زندگی می‌کنی؟ ‫- فضولی موقوف!
‫این‌قدر بی‌ادب نباش
‫چرا اومدی تالار ملاقات؟
‫خودت چی؟
‫تصمیم گرفتم قید مدرسه شبانه‌روزی رو بزنم
‫قطاری نمونده بود
‫- والدینت کجان؟ ‫- جاهای دور
‫کجا؟
‫الجزایر
‫یک قهوه به‌م بدی، ‫زندگیم رو برات می‌گم
‫به فرانسوی-الجزایری‌ها اعتماد ندارم
‫اسمت هنری ماریانیه؟
‫این‌قدر معروف شدم؟
‫مامانم به‌ت اشاره کرده بود، خانم آلوارز
‫دوستم هم همین‌طور، ‫فرانسوا فورستیه
‫نازک‌نارنجی قهاریه
‫ازم خواسته براش نامه بنویسم
‫این هم نشونیش. ‫می‌نویسی؟
‫من خیلی دست به قلم نیستم
‫شاید یک امتحانی کردم
‫- خوب می‌شناسیش؟ ‫- عین یک برادر می‌مونه
‫دوست داشت ما آشنا بشیم
‫راستی؟
‫خب، شدیم
‫چرا این‌جا درس می‌خونی؟
‫الان که مامانم نیست، ‫تو آپارتمان اذیت می‌شم
‫- کجاست؟ ‫- درحال خواب‌درمانی
‫سه هفته طول می‌کشه. ‫تقریبا آخرشه
‫- چی این‌قدر بامزه‌ست؟ ‫- تو
‫تو دفتر کمونیستی ‫یک‌جوری قهوه می‌خوری
‫- که انگار یک پا کمونیستی ‫- آره، خیلی بامزه‌ست
‫- کی فکرش رو می‌کرد؟ ‫- من که نه
‫خیال می‌کردم پسرهایی مثل تو رو بکشم
‫می‌خواهی من رو بکشی؟
‫داری کنجکاوم می‌کنی
‫کنجکاو بودن بزرگ‌ترین بدبختی منه
‫ترسوندمت؟
‫آره
‫خجالت داره
‫این‌جوریه دیگه
‫بابت قهوه ممنون
‫تعریفی نداشت
‫حالا چه‌کار می‌کنی؟
‫ول می‌چرخم تا فردا
‫بعدش می‌رم مارسی
‫به امید دیدار
‫آره. به امید دیدار
‫صبر کن
‫بیا این‌جا
‫- این‌جا اتاقته؟ ‫- آره
‫تو اتاق مادرم می‌خوابم
‫- او کیه؟ ‫- پدرم
‫تو کالِدونیای نوئه. ‫تا حالا ندیدمش
‫یک زیرانداز به‌م بده
‫می‌شناسیش؟
‫در حدی که مادرم تعریفش رو کرده
‫لابلای مدرسه و سیاست، ‫هیچ مادرم رو نمی‌دید
‫با معشوقه‌ش گذاشت و رفت
‫پدرت چه‌کاره‌ست؟
‫نونوایی داشت. ‫نمی‌خوام درباره‌ش حرف بزنم
‫مامانت کار می‌کنه؟
‫قبلا می‌کرد. ‫اما الان...
‫الام؟
‫الان مارسیه. ‫خبر ندارم
‫برام یک نامه فرستاد که ‫نتونستم بخونمش. یعنی نمی‌تونم
‫- ببین تو می‌تونی؟ ‫- من؟
‫چرا من؟
‫اگه تو نتونی، من اصلا نمی‌تونم
‫تقریبا پاره پوره‌ش کردم.
‫"پسر عزیزم
‫وقتی رسیدم این‌جا، ‫رفتم دیدن خانواده بوسیر، اهل کنستانتین ان
‫اوضاعشون تو مارسی خوبه
‫سرشون شلوغ بود اما به دیدن من رضایت داد
‫گفتن که درباره شرایطم فکر می‌کنن
‫با نظافت منزل شروع می‌کنم
‫اما فقط خونه‌های حسابی
‫بوسیرها دوست و آشناهایی دارن
‫شهردار به الجزایری‌های ‫مهاجر کمک می‌کنه
‫خیلی از ماها اینجان. ‫تلویزیون رو دیدی؟
‫عین کلی ساردین تو قوطی حلبی!
‫همگی دریازده شدیم
‫تو یک آپارتمان با یک ‫خانواده اورانی ساکن ام
‫نشونی رو گم نکن
‫دو بار نوشتمش... ‫روی برگه و روی پاکت
‫باید برم. امیدوارم این بار ‫از پس امتحان نهایی بربیایی
‫مادر عزیز تو"
‫کی بیدار می‌شی؟
‫ساعت 7
‫خوبه
‫امروز غذا نخوردم
‫- شب دارم از گشنگی می‌میرم ‫- باید یک‌چیزی به‌ت بگم
‫من تصادفی نیومدم این‌جا
‫نشونی دفتر حزب رو ‫روی یک پوستر دیدم
‫اومدم این‌جا رو به آتش بکشم
‫گرچه، هرگز همچین کاری نمی‌کردی
‫الان، البته که نه
‫اما قبلش...
‫گمونم ممکن بود بکنم
‫برو بیرون!
‫گفتم برو بیرون!
‫همکلاسی‌هاش نپرسیدن
‫من هم حرفش رو پیش نکشیدم
‫از بی‌تفاوتی‌شون خشکم زد
‫مدیریت چطور؟
‫زیر ده دقیقه
‫انداختنش بیرون
‫درواقع، خودش خودش رو انداخت بیرون
‫مادرش از الجزایر زده بیرون
‫یک نامه به نشونی اشتباهی فرستادن
‫- مسخره نیست؟ ‫- رئیس [مدرسه] نتونست کمکی کنه؟
‫او هم بند کرده بود که
‫"بالاخره، 21 سالشه"
‫نمی‌فهمم، داشتیم پیشرفت می‌کردیم
‫حتی بفهمی نفهمی یک اعتمادی هم
‫ایجاد شده بود
‫درباره سالان حرف زدیم، ‫راجع به محکومیتش
‫ماریانی برام جذاب نیست. ‫نمی‌شه که همه رو زیر بال و پر گرفت
‫به نظر من، کل رویکردش غلطه
‫خوشبحالت که می‌فهمی درست و غلط چیه
‫خوب و بد چیه. ‫چون من از فهمش عاجزم
‫ببخشید، احساس منگی می‌کنم
‫همین اول بعد از مرخصی شراب انتخاب خوبی نبود
‫خیلی خوشحال شدم دیدمت
‫بگذار برسونمت
‫نه، زحمت نکش
‫می‌خوام قدم بزنم. ‫ممنون
‫من حساب می‌کنم
‫- شرمنده می‌کنی ‫- اصرار دارم
‫بیا همسرم رو ببین
‫این‌جاست
‫- چرا خودی نشون نداد؟ ‫- کمی خجالتیه
‫بیا بیرون، عایشه
‫سردمه
‫برگرد داخل
‫- خب، به امید دیدار ‫- به امید دیدار
‫چیزی دستگیرت شد؟
‫هیچکس چیزی نمی‌دونه
‫از انتظار خسته شدم. ‫دیر یا زود می‌فهمیم
‫اگه می‌خواهی بری، بگذار برو
‫چی‌چی شد؟
‫- چرا به‌ش بی‌ادبی می‌کنی؟ ‫- دوست‌پسرت رو مخه
‫دوست‌پسرم نیست و دوستمه
‫- کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم. عین گه باهام رفتار می‌کنی
‫تو زیادی زودرنجی
‫یکم قوی باش، خیلی حساسی
‫ببخشید، عصبی ام
‫گندش بزنن، ‫منتظر نشستیم ببینیم قبول شدیم یا نه
‫همه باید بگذاریم بریم
‫- کجا؟ ‫- نمی‌دونم
‫یک‌جایی رو بلدم
‫خیلی دور نیست. پیاده هم می‌شه رفت. ‫می‌تونیم آب‌تنی کنیم
‫چه فکر محشری! ‫می‌خواهی بری آب‌تنی؟
‫- لباس شنا می‌خوام ‫- نمی‌خواد، لازم نیست
‫همه لخت شیم!
‫بفرمایید
‫عجب جنس‌های بنجلی دارن
‫- کمک کن انتخاب کنم ‫- نه، الان برمی‌گردم
‫- بعدا توضیح می‌دم ‫- اذیت نکن!
‫من کمکت می‌کنم انتخاب کنی
‫نه، خودم می‌کنم
‫انتخاب خیلی قشنگی کردی
‫این مدل رو تازه آوردیم، ‫شیکه
‫نرم و راحته
‫ببین پاهات چه قشنگ می‌شه
‫- نرمه ‫- آره
‫قد پاشنه‌ش میزونه، نه؟
‫خیلی راحته
‫اون‌یکی رو هم بپوش، می‌بینی
‫ببخشید. ‫شما آقای کاسانیه هستید؟
‫- بله ‫- یک مشورتی می‌خواستم
‫خیلی خوب، سایزت چنده؟
‫نه، ‫درباره کفش نیست. درباره سرنوشتمه
‫می‌شه باهاتون حرف بزنم؟
‫البته
‫در چه مورد؟
‫من مثل شمام، دگرباش ام
‫اما هنوز نیمه گمشده‌م رو پیدا نکردم
‫با یکی آشنا شدم که من رو نمی‌خواد
‫می‌خوام قیدش رو بزنم، این‌جوری عاقلانه‌تره
‫اما من عاقل نیستم
‫شانسی ندارم اما نمی‌تونم بیخیال شم
‫دلسرد نمی‌شم
‫یک‌بار عشق‌بازی کردیم، فقط یک‌بار
‫همون اول. ‫اما او دیگه دلش نخواست
‫از اون‌موقع، شدم عین دزدها... ‫لحظه‌های زودگذر رو می‌دزدم
‫یک‌بار رو دوچرخه‌م سفت چسبیدمش
‫یک‌بار دیگه... نزدیکش خوابیدم
‫شما چند تا پیراهن بیشتر پاره کردید. ‫کمکم کنید
‫تو سن و سال من، ‫این موضوع برای شما پیش اومد؟
‫وقتی از پسری خوشتون می‌اومد، ‫چه‌کار می‌کردید؟
‫چطور نتیجه می‌داد
‫گوش کن، مال خیلی‌وقت ‌پیش‌هاست
‫نمی‌خوام ناامیدت کنم، اما یادم نیست
‫ببخشید، مشتری معطله. باید برم
‫به نظر که خوبن.
‫خیلی خوب
‫این رو خریدم
‫بیکینی بیشتر دوست دارم
‫بیخیال بابا!
‫فرانسوا چه‌کار می‌کنه؟
‫تو هیچوقت با من خلوت نی‌کنی
‫تو من رو می‌ترسونی، سرژ
‫- چطور؟ ‫- می‌ترسم
‫چیزهایی بخواهی که من از پس دادنش برنیام
‫- چه چیزهایی؟ ‫- چیزهای جسمی
‫وقتی نگاهم می‌کنی، ‫حس می‌کنم صورتم لای پاهامه
‫نمی‌شه کاریش کرد
‫اما از پسرهایی که دخترها رو صرفا ‫به چشم دختر نگاه می‌کنن خوشم نمی‌آد
‫طبیعت آدمی‌زاده
‫پس از طبیعت آدمی‌زاد خوشم نمی‌آد
‫- بریم ‫- منتظر بودیم
‫یک لحظه
‫باورم نمی‌شه. ‫همین‌جوری می‌دوه طرف او
‫و قلبش به مشکل می‌خوره
‫خیال کردم رفتی
‫تو یک هتل بودم. ‫هی از قطار جا می‌مونم
‫چرا هتل؟
‫افسرده بودم
‫راستی؟ چرا؟
‫دارم سعی می‌کنم سر از ‫کار خودم دربیارم. قبول شدی؟
‫امشب نتایج می‌آد
‫ولی روز سختی بوده
‫نشونیم رو که گم نکردی؟
‫هول نکن، ‫یک کارت‌پستال قشنگ از کیرهای...
‫- قایق‌بان‌های مارسی برات می‌فرستم! ‫- لاشی!
‫بیا یکی از دوست‌هام رو ببین
‫اگه [بلیت] قطار نداشت، ‫می‌تونست بیاد
‫یک قطار دیگه ساعت 6 می‌ره
‫کمکم کن
‫این سنگ‌ریزه‌ها درد داره
‫- جای قشنگیه ‫- اون‌طرف قشنگ‌تره
‫عالی نیست؟
‫- چرا ‫- پس لباس شنات رو بپوش
‫- دوست ندارم ‫- لوس‌بازی درنیار
‫- بریم ‫- اومدم
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- برادرم...
‫دوست‌دخترش رو می‌آورد این‌جا
‫هتل گرونه، ‫خونه هم نمی‌تونست ببردش
‫از حال و هواش خوش‌شون ‌اومد، ‫برای همین دیگه شل کردن
‫- مایته کجاست؟ ‫- داره لباس عوض می‌کنه
‫آب کافی برای شنا کردن نیست
‫- شلوارم خیس شده ‫- برای من هم
‫می‌رم بیارمشون
‫این‌جا نمون. شنا نمی‌کنی؟
‫نه، ممنون. اهل شالاپ شلوپ ‫راه انداختن تو رودخونه نیستم
‫اقیانوس رو ترجیح می‌دم
‫فلیپ‌ویلا تو دریا بود؟
‫زیاد از این‌جا دور نبود
‫گوش کن، انگاری مایته باهات سرده
‫اما خب او کمونیسته، ‫فمنیسته
‫ایدئالیست و ماتریالیسته
‫برای همین طبیعیه که باهم نسازید
‫اما من این‌جا ام، ‫مشکلی پیش نمی‌آد
‫یالا، چه آب خوبی داره!
‫اومدم!
‫- مطمئنی می‌تونی شنا کنی؟ ‫- معلومه
‫حتی وقتی بچه بودم تو ‫بیاریتز مدرک هم گرفتم
‫خب، می‌تونی ببینی. ‫چرا می‌پرسی؟
‫چون تو ورزش نمی‌کنی
‫می‌دونم، عجیبه
‫شنا خوبه. ‫فقط نمی‌تونم بدوم
‫حتما تو زندگی قبلیم ماهی بودم
‫ماهی یا اُب‌ماهی؟
‫خیلی پفیوزی تو
‫بیا کمک!
‫زود باش!
‫نگاه، ‫خیلی ضایع‌‌ست! شبیه قناری شدم
‫دفعه بعد قرمز بپوش، ‫مثل حزب [کمونیست]
‫طنزت دیگه خیلی تلخ و خنک شده
‫افتادی تو سرازیری
‫شوخی می‌کنم
‫زرد قشنگه... ‫مثل گل‌های ونگوگ
‫آفتاب‌گردون؟
‫اینکه از قناری هم بدتره!
‫عصبی ام!
‫چی شده؟
‫نتایج... ‫تو نگران نیستی؟
‫نه، من پیش دوست و رفقام. ‫خوشحالم
‫- بریم ‫- زورم نکن!
‫نمی‌شه کل کل روز وایستی این‌جا
‫چرا نمی‌شه؟ ‫مگه این‌جا قشنگ نیست؟
‫دیوونه شدی؟
‫من می‌ترسم، فرانسوا
‫خیلی می‌ترسم
‫همه رو نسبت به ‫لباس شنات آنتریک نکن
‫مجبور نیستی شنا کنی
‫اما نمی‌تونی این گرما رو تحمل کنی
‫- هنری شنا می‌کنه؟ ‫- نه، فقط سرژ. من رفتم
‫باید خنک بشم. ‫به زودی می‌بینمت
‫آبش مثل یخه!
‫بس کن، محشره!
‫- بیا تو! ‫- نکن!
‫جیغ زدن فایده‌ای نداره!
‫تو سردت نیست؟
‫راستی که گردن‌کلفتی. ‫حواست به صخره‌ها باشه
‫بیا این‌جا!
‫- نکن ‫- گفتم بیا
‫- نکن ‫- خودت رو رها کن
‫بگذار برم! ‫گفتم، بگذار برم@
‫- باحاله ‫- می‌کشی من رو! قلبم!
‫صخره‌ها خطرناکن
‫خیلی پفیوزی
‫محشره، حالا می‌بینی
‫فکر کردی باهوشی. ‫فقط یک تارزان زاغارتی
‫- تا آسیاب باهات مسابقه می‌دم ‫- بزن به چاک
‫سر و وضعم مضحکه
‫همه‌ش به تو فکر می‌کنم. ‫می‌دونی چیه؟
‫ساعتم رو فروختم، گرچه مال بابام بود
‫برای هتل پول‌لازم بودم
‫باید می‌دیدمت
‫ساکت باش!
‫صبر کن. ‫بگذار درش بیارم
‫اذیتم نکن
‫کلک زدی، راه رو بلد بودی
‫این‌جوری حساب نیست
‫حالا مسابقه برگشت رو می‌دیم
‫نه، ممنون. خیلی اهل ورزش نیستم
‫باید باشی، ‫عین شاخه گیلاس می‌مونی
‫تو زندگی چیزهای مهم‌تر از ورزش هم هست
‫پس ایرنه چیه؟
‫قول و قرار ازدواج هنوز سر جاشه؟
‫به‌ هم زدمش
‫باهاش حرف زدم. ‫قبول کرد
‫جواب نمی‌داد. ‫من هم می‌خوام آزاد باشم
‫باید یک صحبت جدی بکنیم
‫ممکنه از اول شروع کنیم؟ ‫الان نه، اما...
‫اون کاری که تو خوابگاه کردیم، ‫باز هم می‌کنیم؟
‫دو تایی باهم؟ ‫باید بدونم
‫امید داشته باشم یا نه؟
‫گوش کن، فرانسوا
‫فراموشش کن. ‫بهتره کلا فراموشش کرد
‫این چه کاریه؟
‫فراموش کنم؟ ‫فراموش کردنش وحشتناکه
‫هیچوقت فراموش نمی‌کنم، مطمئنم
‫نمی‌تونی همچین حرفی بزنی
‫مثل برادر من...
‫بعضی روزها به‌ش فکر نمی‌کنم
‫خیلی آزارم می‌ده
‫داغ برادر سخته، فکر کردم خودم هم بمیرم
‫اما یک‌چیزی هست که خیلی سخت‌تره
‫سخت‌تر از جنگ...
‫اینکی زندگی ادامه داره
‫- قطارت کِیه؟ ‫- 6:00
‫اما بدون ساعت...
‫- باید عجله کنی ‫- با بعدی می‌رم...
‫فردا صبح
‫این‌جوری یک‌کم وقت داریم
‫مگه اینکه...
‫تو هم با من بیایی
‫این‌که محاله
‫چرا محاله؟
‫- من دوستت دارم، مطمئنم ‫- من هم دوستت دارم
‫اما دلیل نمی‌شه که باهم زندگی کنیم
‫اون‌وقت به چه دلیلی آشنا شدیم؟
‫مگه حتما باید دلیلی داشته باشه؟
‫مگه زندگی دلیل می‌خواد؟
‫اگه تاثیری روت نگذاشتم
‫یا امیدی به‌ت ندادم، اشتباه کردم. ‫چون تو یک‌کمش رو به من دادی
‫دلم می‌خواد باهات بمونم
‫نه، باید بری
‫- می‌تونست صبر کنه ‫- ما تا خیلی دورتر شنا کردیم
‫- رفتارش عجیب‌غریب نبود؟ ‫- به‌خاطر امتحان نهاییه
‫برات مهم نیست؟
‫معلوم می‌شه
‫- چی شده؟ ‫- بدو!
‫خیال کردم گم و گور شدی
‫خودت گم و گور شدی، ‫همه‌جا رو گشتیم
‫هنری کجاست؟
‫رفت. باید به قطار ساعت 6 می‌رسید
‫چی شده؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.