..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫«بی‌باک را آسودگی نیست»
‫اولش، ‫روی یک پرتگاهی
‫می‌گم پرتگاه، مثلا یک بلندی
‫بعد یک تصویری پدیدار می‌شه
‫نه، اون مال بعده
‫اول یک موسیقی می‌‌شنوی
‫مثلا یک نغمه‌ی قدیمی، یک بالاد
‫که زنی با صدای نازک می‌خونَدش
‫و بعد یک سلسله تصاویر می‌بینی
‫چطور توضیح بدم؟
‫اولش، سر درنمی‌آری
‫تصاویر دوری ان، اما مال حافظه خودت ان
‫مثلا خاطرات پیش از به دنیا آمدنت
‫اما ازشون سر درنمی‌آری، ‫هرچی هم که بیشتر سر دربیاری
‫تصاویر روشن‌تر می‌شن
و احساس پیوستگی بیشتری باهاشون داری
‫تا وقتی همه‌چیز معلوم می‌شه ‫و فافتائو لائوپو رو می‌بینی
دیکته‌‌ش چطوریه؟
ندیدم، فقط شنیدم
‫فافتائو لائوپو
‫تصویرِ آخرین خواب
‫که آخر سر می‌آد و رویا کامل می‌شه
‫این رویای زنجیره‌ی ابدیته
‫و تو می‌فهمی که زندانیِ این داستان هستی
‫به‌ت می‌فهمونه که این ‫خواب یکی-مونده-به-آخرته
‫یعنی می‌تونی یک بار دیگه بخوابی، ‫و بعد می‌میری
‫حالیته؟
‫می‌خوابی و می‌میری
‫حالا یک خوابه دیگه
‫آره، اما بامزگی‌ش این‌جاست که...
‫یعنی فافتائو لائوپو به‌ت هشدار می‌ده؟
‫اصلا می‌دونی کیه؟
‫نه برای خودم معنا داره نه برای کس دیگه
‫مثل افسانه‌‍ایه که هیچکس اسمش رو نشنیده
‫- تو تو یک عالم دیگه ای ‫- یک عالم دیگه
‫عالمی که قبلا دَرِش بودی و حالا هم ‫به‌ش برمی‌گردی
‫ببین، این دنیای ماست، و کنارش، اطراف ما
‫یک عالمِ دیگه هم هست
‫یک بُعد دیگه
‫ابدیت
‫خودشه، ابدیت
‫و فافتائو لائوپو اون‌جاست
‫او تصویرِ آخرین خوابه
‫حلقه‌ی پیوند به همه‌چیزه
‫همه‌چیز؟ یعنی چی؟
‫همه‌چیز! نمی‌دونم
‫چرا تو توی این خانواده دنیا اومدی؟
‫چرا یک نفر دیگه تو خانواده‌تون دنیا نیومده؟
‫چرا روح تو توی این بدنیه که داری، ‫و نه یک بدن دیگه
‫ما می‌گیم همه‌ش اتفاقیه، ‫نیروی طبیعته
‫اما این اسم گذاشتن‌ها چیزی رو توضیح نمی‌ده
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫آره، بَخت، نیروهای طبیعت
‫باورت ندارم
‫می‌نشینی این‌جا، گوش می‌کنی
‫هیچی نمی‌گی، بعد من رو دست می‌اندازی
‫مسئله جدیه
‫اگه یک بار دیگه بخوابم، می‌میرم
‫حالیته؟
‫دیر یا زود باید بخوابم
‫به هر حال، اعصابم رو خُرد می‌کنید
‫همه‌تون!
‫برم دنبال یکی که حداقل ‫یاسین دَر گوشش نخونم!
‫یک جای کار می‌لنگه
‫من ماهی 5,800 درمی‌آرم
‫1,500 اجاره می‌دم
‫چقدر پای خرد و خوراک می‌دی؟
‫بگو هفته‌ای 400 تا، می‌کنه ماهی 1600
‫200 تا هم پول برق
‫نه، بگو 300 نت
‫400 تا هم پول تلفن
‫آره، 400 تا
‫این می‌شه نفری 700، با 1,500 با 1,600
‫می‌شه 3,800
‫یعنی 2000 تا دست‌مون رو می‌گیره
‫با پول بنزین و خُرده‌خرج‌ها
‫2000 چوق باید کفاف زندگی رو بده
‫اما به گمونم کافی نیست
‫عصر خوش
‫خونه بَزیل متین رو بلدید؟
‫چه کرده؟
‫کارش دارم
‫همیشه یکی کارش داره!
‫همیشه هم یک گیر و گرفتی هستی، ‫یا یک چیز دیگه
‫- دوستشی؟ ‫- می‌شناسمش
‫این‌جا همه هم رو می‌شناسن
‫بچه کجایی؟
‫مُنتکاستین
‫همین خونه‌ست
‫همینی که پرده داره
‫ممنون، خداحافظ
‫عصر خوش، دنبال بَزیل ام
معلوم نیست کجاست
‫- دوست‌ش ای؟ ‫- نه راستش
‫اتفاقی تو کافه دیدمش
‫ناخوش بود
‫اومدم به‌ش سر بزنم
‫اگه بخوای نگران او باشی
‫نگرانی‌ت تمومی نداره!
‫خوابش رو برام تعریف کرد
‫خواب آشفته زیاد می‌بینه
‫داستانی گفت از مرگ و ابدیت
‫اسم فافتائو لائوپو به گوش شما خورده؟
‫چی‌چی هست؟
نمود آخرین خواب
‫اگر به خوابت بیاد، یعنی یک بار دیگه ‫می‌خوابی...
‫و بعد می‌میری
‫این حیوونَکی نمی‌تونه یک تکونی به خودش بده
‫نگرانش نباش، نمی‌ارزه
‫حدا شاهده که عین خیالم هم نیست
‫که اگر بود، از زندگی می‌‍افتادم!
‫پارسال، اول تابستون... دراومد که:
‫«مامان، من می‌رم یه نوشیدنی بزنم»
‫چی بایست می‌گفتم؟
‫اسیر که نگرفتم
‫آقا رفت که یک نوشیدنی بزنه
‫اون‌وقت اواخر آگوست برگشت! ‫(دو سه ماه بعد)
‫یکی از رفقاش رو دیده بود و با هم ‫رفته بودند سفر!
‫نه کارت پستالی، نه تلفنی
‫هیچی
‫دو ماه بعد برگشت و انگار نه انگار
‫خودش رو زد به اون راه که...
‫«دو ماه شد؟ شوخی نکن!»
‫«زمان مثل برق می‌گذره!»
‫یعنی ما رو دست انداخته بود؟
‫همیشه همینه، ‫می‌آد و می‌ره
‫برای همین دیگه بد به دلم راه نمی‌دم
‫اگه این‌جا باشه خوبه
‫اگه نه، می‌گذرونم
‫باورم نمی‌شه این‌قدر کسل شدم
‫اگه خیلی باهوشی، بگو خودت بودی ‫چه می‌کردی؟
‫نمی‌دونم، قبل از اینکه کسی رو بُکشن
‫وقت داری یک کاری بکنی
‫بیدار که شدی، زنگ ‫می‌زنی پلیس و توضیح می‌دی
‫اگه بخت یارت باشه، تا یک ‫ساعت بعد می‌رسن اون‌جا
‫تا یک ساعت بعد که ‫همه رو می‌کشتم!
‫داستان چیه؟
‫دیشب یکی تو سولِیل زده همه رو کُشته!
‫- کی؟ ‫- کی؟
‫چه بدونیم
‫و الان اهمیتی هم نداره
‫کل اهالی یک روستا، ‫یک مایلی این‌جا، کشته شدند!
‫قرار نیست ما دنبال قاتل بگردیم
‫یکی باید بگرده
‫یعنی الان واقعا می‌‍خوای بدونی کار کیه؟
‫اگه می‌دونید که، از خودتون ‫سوالای دیگری بپرسید
‫من یک چیزی پروندم
‫آخه آدم دوست داره زود ته و توی ‫همچین چیزی رو دربیاره
‫اما آخه سودی برات نداره
‫برای من داره
‫آره
‫تو همیشه دنبال گناه‌کار می‌گردی
‫می‌دونی چرا؟
‫چون همین که پیدا بشن، ‫شروع می‌کنی به هضم کردن
‫هضم کردن چی؟
‫یعنی قراره اون بیست تا ‫جنازه‌ی سولِیلی رو هضم می‌کنی؟
‫روزی که [بار گناه] براش خیلی سنگین شه
‫یک گلوله می‌کاره تو مغز خودش
‫یا می‌آد پیش شما عزیزان
‫نمی‌شه رد بشیم؟
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام ببینم دقیقا چی شده
‫یک تاریک‌دل زده همه رو کُشته
‫- از کجا معلوم؟ ‫- مطمئن ام
‫یکی زده به سرش، ‫معلومه که انتقام نبوده
‫انتقام در سولِیل؟ ‫خنده‌داره!
‫اصلا کی حرف از انتقام زد؟
‫مگر اینکه بگیم قاتل ‫برای کار خاصی اومده
‫و بعد همه‌ی شهود رو از دم تیغ گذرونده
‫نظر شما چیه؟
‫اما خب صحبت یک دهکده‌ست
‫یعنی یک‌دونه بازمانده هم نیست؟
‫چندتایی هستند
‫جنازه‌ها رو کجا یافتید؟
‫سرت به کار خودت باشه
‫بازمانده‌ها یک زوج مسن اند و یک بچه
‫یعنی تنها کسایی که پای جنبیدن نداشتند
‫لیستی از قربانی‌ها دارید؟
‫دنبال کسی می‌گردی؟
‫بَزیل متین
‫دوست‌ته؟
‫همچین اسمی نیست
‫ژاک و میشل متین هستند، ‫بزیل نه
‫حتی میون بازمونده‌ها هم نیست
‫آره، دو تا مسن و یک بچه اند
‫جنازه‌ها کجا بودند؟
‫برو خدا تحقیقاتت رو جای دیگه حواله کنه
‫آدم‌مون رو این‌جا گیر نمی‌آریم، ‫دوست دارم چند تا چیز دیگه رو هم بدونم
‫فردا از مُنتانه لیبره می‌خونی
‫بد شد، عادت دارم همه‌ی ‫کارهام رو خودم بکنم
‫- بزیل رو می‌شناسی؟ ‫- برای چی می‌پرسی؟
‫وقتی اسمش رو آوردم، پرسیدی رفیقمه یا نه
‫شاید ببینم بشناسم. ‫چطور
‫اگه خوب نمی‌شناختیش نمی‌پرسیدی!
‫نمی‌شناسمش. من رفتم!
‫جوینده یابنده‌ست!
‫خودت جویای چی هستی؟
‫نگران نباش!
‫اگه همچین کاری ازش بربیاد، ‫از صد فرسنگی گیرش می‌آرم*
‫خب، نظرت چیه؟
‫باید چی باشه؟
‫نمی‌دونم، همین‌جوری می‌پرسم
‫بهتر نیست صبر کنیم ببینیم چی می‌شه؟
‫صبر کنیم؟
‫تا یک‌کم بگذره
‫هضم کردن همچین اتفاقی ساده نیست
‫یعنی تنها اثری که روت گذاشته همینه؟
‫مگه چه اثری باید می‌گذاشته؟
‫زدن کل روستای کناری رو کشتن!
‫من که هیچوقت سولِیل نمی‌رفتم
‫اون‌جا کسی رو نمی‌شناختی؟
‫دورادور
‫من هم.
‫دیروز یک خانمه رو اون‌جا دیدم
‫اما فرصت نشد حرف بزنیم
‫چطور شد که فکر کردی ‫برای تحت تاثیر قرار گرفتن
‫حتما باید کسی رو بشناسی؟
‫آره
‫همچین کشت و کشتاری که ‫اتفاقِ هرروزه نیست
‫خب؟
‫غیر از صبر کردن، کاری به فکرم نمی‌رسه
‫این‌جایی؟
‫بیشتر عین اینه که این‌جا هستم یا نیستم؟
‫بیشتر عین اینه که هستی
‫پس جوابت رو گرفتی؟
‫تحقیقات چطور پیش می‌ره؟
‫به روال خودش
‫اومدم تا یک تصویر حدودی از این‌جا پیدا کنم
یعنی با این‌جا آشنا نبودی؟
‫البته که بودم
‫می‌خواستم ببینم الان چطوریه
‫دنبال قاتلی و با خودت می‌گی...
‫برم یک نگاه به سولیل بندازم
‫سولیل... منظورم مُرده‌هاست
‫چه بدونم
‫تا وقتی که نبینی، نسبت به موضوع جاهلی
‫می‌افتی دنبال طرف، چون یکی باید بیفته
‫اما بعد می‌بینی هیچ انگیزه‌ای نداری
‫چرا تو باید بیفتی دنبالش؟
‫حالا که اون‌جا رو هم دیدی، خب؟
‫روستای مُرده هم به چشمم عین روستای زنده بود
‫با این فرق که کسی توش نیست
‫هنوز تکونم نداده!
‫بیست تا مُرده!
‫حالا که چی؟
‫اگه زنده هم بودند فرقی به حال من نمی‌کرد
‫آدم‌ها می‌آن و می‌رن
‫برای همینه که با خودمونی شدن ‫مشکل دارم
‫هنوز دنبال بزیل می‌گردی؟
‫منتظرش ام
‫یعنی، امیدوارم که برگرده!
‫اگه برنگرده چی؟
‫شاید معناش این باشه که قاتل خود اوست
‫حالا اومدی ببینی برمی‌گرده یا نه
‫آره
‫و ببینی که صبر می‌کنه تا ‫ببینه منتظرش هستی یا نه
‫همیشه پیش از توفان آرامشی هست
‫باورم نمی‌شه که او قاتل باشه
‫داستانت جور درنمی‌آد
‫یعنی چون فکر کرده قراره ‫بمیره، زده همه رو کشته؟
‫- چرا؟ ‫- چرا از من می‌پرسی؟
‫خیال کردم دنبال توضیحات منطقی نیستی
‫آخه ما داریم درباره بزیل حرف می‌زنیم
‫من که تصور نمی‌کنم او به هر جنبنده‌ای ‫جلوی چشمش می‌آد شلیک کنه
‫دست‌کم تو روستای خودشون نه!
‫من هم همین‌طور
‫ممکن نیست به خاطر یک خواب ‫به سرش زده باشه
‫نمی‌دونم چی باعث می‌شه ‫به سر آدم بزنه
‫خب، من هم همین‌طور
‫- یک آبجو دیگه می‌زنی؟ ‫- آره
‫اون وجه خواب‌آور ژاک اذیتم می‌کرد
‫مطالب قدیمیش و ‫رساله‌های ادبیش...
‫درباره موضوعاتی که ‫برای هیچکس جالب نبود
‫اون‌قدرها هم بد نبود
‫آره، همیشه عالی بود
‫اما می‌نشست از بحران زندگی روستایی ‫قصه می‌بافت
‫ همچین چیزی به نظرت جالبه؟
‫- حوصله‌سربره ‫- یعنی چی که حوصله‌سربره؟
‫گوش کن، من یک بار یک مقاله ‫درباره‌ی پاول لاتیورن نوشتم
‫- لاتیورن؟ ‫- آره، پاول لاتیورن
‫- راستی؟ ‫- می‌شناسی‌ش دیگه
‫ته و توی تمام دوز و کلک‌هاش رو درآوردم
‫رفتارش با کارگرها و فلان...
‫همه‌چی هم خوب پیش می‌رفت
‫که ژاک یک‌هو جا زد، ابله!
‫همچین که یک ابلاغیه [حقوقی] دستش ردسید، ‫بیخیال مقاله شد
‫به خاطر این بحران زندگی روستایی
‫نیازی نیست نگران باشی
البته بیراه هم نگفته
‫جلوی لاتیورن، شماها ‫جوجه به حساب می‌آیید
‫باید بدونی چی می‌خوای
‫یا باید حرف دلت رو بزنی
‫یا بری برای مُنتانه لیبره کار کنی
‫حرف‌های تو که عین مال اون‌ها نبود
‫البته که موافق ام
‫اما هیچ‌وقت از مقاله‌هام استقبال نکردند، ‫من هم رفتم
‫من دانشگاه مُنتکاستین درس خوندم
‫دانش‌جویی؟
‫ثبت نام کردم
‫چند سال پای تاریخ وقت ‫گذاشتم و بعد بیخیال شدم
‫خوشت نیومد؟
‫از تاریخ معاصر بیشتر خوشم ‫می‌آد، دوران مدرن، لوئی سیزدهم
‫لوئی چهاردهم، اما اون‌ها مال سال اول بود
‫بعدش رسید به رومی‌ها و یونانی‌ها
‫همون‌جا بود که ول کردم
‫رو مخ بودند، مخصوصا رومی‌ها!
‫بامزه‌ست
‫یونانی‌ها و رومی‌ها برای من جالب‌تر اند
‫آره، بعضی‌ها اون‌ها رو دوست دارند
‫لویی چهاردهم، اون ورسایه؟
‫همین خوبه، عاشق بُز ام
‫روستا، دار و درخت، پرنده
‫اما خب بچه دارم و مسئله همینه
‫چرا یک دستگاه ویدیوپخش نمی‌خری؟
‫الان خوراک‌شونه
‫ویدیو نمی‌خریم، چون که ویدیو نمی‌خریم
‫آخه تو روستا به چه درد می‌خوره
‫اون‌ها باید [چیزی ‫رو که می‌بینند] باور کنند
‫مسئله اینه که، من هم باور نمی‌کنم
‫بدون ویدیو هم می‌شه سر کرد
‫مثل بابام حرف می‌زنی
‫بدون خیلی چیزها می‌شه سر کرد
‫هرچیزی رو می‌شه مثال زد
‫مثلا، یک ماشین خوب
‫یا ماشینی که فقط چرخش می‌چرخه
‫و آن‌چنانی نیست.
‫ماشین خودم داره از هم می‌پاشه
‫حالا چرا؟
‫- چرا؟ ‫- چون که پول ندارم
‫- اما تو که خونه داری ‫- می‌تونستم جفتش رو داشته باشم
‫با یک دستگاه ویدیو
‫این حرف رو نزن
‫گوش کن، هکتور. ‫من و انی خیلی ساله که دست از کار کشیدیم
‫و هشت‌مون گرو نه‌مونه
‫تو که همیشه کافه ای
‫هرازگاهی سَری می‌زنم
‫به گمونت باقی اوقات چه می‌کنم؟
‫دیدی که شیر بُز می‌دوشم
‫آره
‫البته، تو یکی دو باری اومدی
‫اما این کار هرروز منه، صبح و شب
‫جمعه‌ها هم تو کافه‌ی دیدی ساز می‌زنیم
‫- به گمونت چطوری می‌گذرونم؟ ‫- چجوری؟
‫اول شیر می‌دوشم، بعد می‌نوازم
‫اگر یک جای دور اجرا داشته باشی چطور؟
‫اون‌وقت انی بُزها رو می‌دوشه، ‫چقدر هم بدش می‌آد
‫آخه کار او هم نیست
‫اما خوشبختانه زیاد پیش نمی‌آد
‫چرا سیزده رو انتخاب نمی‌کنی؟
‫می‌بینی کجاست؟
‫عین بازنده‌ها نباش، ژولی
‫چه حرف‌ها، ژان-لوک!
‫پرش کن، دیدی!
‫اومدم!
‫دو رو ول کن، سیزده رو بزن
‫اما اگه اشتباه کنم، ‫پوستم رو می‌کنی
‫نه نمی‌کنم، بیا جلوش
‫صاف بزن به‌ش تا بره داخل
‫مسئله تا اون‌جا رسیدنشه!
‫این‌جا رو هدف بگیر
‫انگشتت رو تکون بده
‫- اومدی؟ ‫- یک دقیقه
‫می‌گی می‌آم، اما نمی‌آیی
‫وقتی می‌گم اومدم، یعنی اومدم
‫هنوز منتظرم ها!
‫مشکلت چیه، ژولی؟
‫اگه اینجوریه که من می‌رم جای دیگه!
‫باشه، برو جای دیگه
‫خب، کله‌پوک، هنوز داری می‌بازی؟
‫- ای بابا! ‫- باورم نمی‌شه!
‫نمی‌شه با خیال راحت یک دست بیلیارد بزنم؟
‫به‌ت پول نمی‌دم که بیلیارد بزنی!
‫کسی زورت نکرده!
‫چیزی که زیاده کافیه
‫چرا اومدی این‌جا؟
‫من راه‌ش می‌اندازم
‫نمی‌شه دو دیقه صبر کنی، ژولی؟
‫نیومدم این‌جا یخ بمکم که!
‫راست می‌گی
‫- همون همیشگی؟ ‫- آره
‫دوشیدنت تموم شد؟
‫دیر و زود داره دیگه
‫دیدی، من یک پاینت می‌زنم
‫بزن، خیالی نیست
‫کسی چیزی نمی‌خواد؟
‫من یک پاینت می‌زنم
‫من هم، بی‌زحمت
‫چیزی نمی‌خوای، ژولی؟
‫یک پاینت بی‌زحمت
‫خیلی خوب، باختم
‫اون‌قدرها مستعد نیستی، ژان-لوک
‫دیگه نمی‌تونم که تو همه‌چی بدرخشم!
‫- سلام، لیدی ‫- اوضاع جطوره، دانیل؟
‫می‌گذره
‫- کار کرد؟ ‫- آره، عالی شد
‫اما می‌بینی که ساعت چنده؟ ‫خسته شدم
‫این هم از بازی
‫- یک دست دیگه نزنیم؟ ‫- نه
‫امشب تمرین داریم، ژان لوک؟
‫می‌تونیم داشته باشیم
‫این که نشد جواب، ‫یا تمرین داریم یا نداریم دیگه
‫من موافق ام
‫اگه این‌قدر ناراحتی، برو سر یک کار دیگه
‫پس به خاطر گل روی تو هم که شده ‫کارم رو عوض می‌کنم
‫من دارم می‌رم
‫به خاطر خودت می‌گم
‫- می‌آیی دیگه، ژولی؟ ‫- ببینیم چی میشه
‫- تو چی هکتور؟ ‫- گمون نکنم
‫- دیدی، بزن به حسابم ‫- ردیفش می‌کنم
‫من که مشکلی ندارم
‫ساعت چند؟
‫چقدر می‌شه؟
28
‫تا بعد
‫به همین زودی 6 شد؟
‫نگران نباش، ژولی
‫حواسم هیچ به گذر روزها نیست
‫من هم می‌رم
‫- برسونمت؟ ‫- نه، پیاده میرم
‫سخت نگیر
‫خروجی زنده‌آباد
‫مُرده‌شهر
‫حال و احوال؟
‫زنده‌آباد بودی؟
‫داشتم تو کافه‌ی دیدی بازی می‌کردم
‫تو یخچال سالاد هست
‫همین خوبه
‫عصر چه کردی؟
‫هیچی
‫منظورت چیه که هیچی؟
‫هیچی
‫مطمئنی از پس این مرغ برمی‌آیی؟
‫خیلی بده که اهل هیچ کاری نیستی
‫چرا؟ مگه خودت چه می‌کنی؟
‫چرخ می‌زنم، این و اون رو می‌بینم
‫این هم شد کار؟
‫من به‌ش می‌گم وقت‌گذرونی
‫من عمرم رو تنهایی تو ‫روستای مُردگان سر نمی‌کنم
‫اما این‌جور که پیداست تنها نیستم
‫شراب رو بده لطفا
‫اما خب می‌شه از این هم ‫کم‌تر تنها باشم
‫منظورت چیه؟
‫آهان
‫چه توقعی داری؟ ‫من از زنده‌آباد خوشم می‌آد
‫دوست دارم با بچه‌ها بیلیارد و مشروب بزنم
‫خیلی خوب، من که جلوت رو نگرفتم
‫تازه با تو هم وقت زیادی می‌گذرونم
‫گفتم زیاد، نه خیلی زیاد
‫من که چیزی نگفتم
‫اما می‌خواستی بگی!
‫امشب اینجا می‌مونی؟
‫برنگشتم که دوباره برم
‫می‌ریم باغ
‫راجر، حالا چون سن و سالی داری
‫دلیل نمی‌شه که ملول بشی
‫تو حتی پیر هم نیستی
‫بازنشسته ای
‫بازنشسته لزوما به معنای پیر نیست
‫اما تو دیگه از همه‌چی دست کشیدی!
‫نمی‌‍خواد معنای زندگی رو برام بگی
‫داری به ستوهم می‌آری
‫همین! راستی که مَرد خسته‌ای هستی
‫سَر کردن شب سخته
همچنان اجازه ندارم بخوابم
‫برای همین می‌ایستم شب بگذره ‫تا سعی کنم خواب ببینم
‫برام مهم نیست بقیه چی می‌گن
‫آدم بدون خواب هم می‌تونه زندگی کنه
‫خوابیدن خیلی هم مهم نیست
‫خواب دیدنه که مهمه
‫الان چیزی می‌خوری یا بگذاریمش برای فردا؟
‫چیه؟
‫برات جوجه درست کردم، اردک سرخ‌شده، ‫خوراک کانفی
‫و یک کنسرو جگر چرب
‫جگر چرب، این وقت سال؟
‫چی شد که فکر کردی جگر خوردن فصل خاصی داره؟
‫آخه با اردک‌ سرخ‌شده و کانفی؟ ‫مسخره‌ست
‫آخه دسر نداشتیم
‫من که باز هم نمی‌خوردم!
‫سوالم رو جواب ندادی، ‫الان چیزی می‌خوری؟
‫- با خودم می‌برم ‫- که تو راه بخوری؟
‫باید تا تاریک نشده بلند شم!
‫خب چرا با قایق نمی‌ری؟
‫قایق سوار شدن دریا می‌خواد!
‫خب رودخونه که همین‌جاست!
‫می‌زنی خودت رو به کشتن می‌دی ها
‫اگه بیدار بمونم چیزی نمی‌شه
‫دقیقا
‫تو هواپیما بیدار موندن راحت نیست
‫قبلا هم پریدم، از قطار بدتره
‫اگه خودت خلبان باشی فرق داره
‫- سلام ‫- خیر باشه، غریبه؟
‫برای هواپیمام بنزین می‌خوام
‫بنزین اضافه نداریم، برای مشتری‌های ثابته
‫پولش رو می‌دم
‫قرار نبود که مجانی باشه
‫کجا می‌ری، غریبه‌ی زیبا؟
‫حالا سن و سالت قد می‌ده؟
‫برای چی؟
‫برای خلبانی، غریبه!
‫آخرِ امسال درست می‌‍شه
‫به چی می‌خندین؟
‫غریبه از شوخی‌مون خوشش نیومد
‫می‌خواد دنیا رو ببینه!
‫اون هم بدون بنزین!
‫دست‌کم یک لقمه غذا به من می‌دید؟
‫اون هم بدون غذا!
‫اصلا مهم نیست
‫خودم تو سبدم کلی محصولات تر و تازه کشاورزی دارم
‫موقع پرواز می‌خورم
‫زود پاشدی
‫- اومدم کار سنگینت رو ببینم ‫- نگفتم مکه سنگینه
‫گفتم صبح و شب برقراره
‫حتی یک‌شنبه‌ها
‫سلام!
‫باید بچه‌ها رو برسونم
‫الان که زوده، وقت داری
‫با تو همیشه دیر می‌رسن، با من زود!
‫معلومه که ورشکسته می‌شی، ‫هیچ کاری نمی‌کنی
‫تمام تابستون کار کردم
‫منظورت تمام آگوسته
‫تمام آگوست
‫تمام تابستون که آگوست نیست
‫باز هم، بد نیست که
‫سعی کن تمام سال کار کنی
‫یا دنبال یک میلیاردر باش، عین ژولی
‫اگه گیر آوردی، شریکی استفاده‌ش کنیم!
‫هکتور یکی رو پیدا کرده
‫اما طرف یک میلیاردر ورشکسته‌ست!
‫من هم سفید می‌خوام، دیدی
‫من هم سفید
‫نوشیدنی، اَنی؟
‫من نمی‌مونم
‫هکتور، از برق چیزی سرت می‌شه؟
‫برق رفته؟
‫یک سیم کشیدم طبقه بالا، همین که زدم به برق
‫یخچال خاموش شد
‫فقط یخچال؟ عجیب نیست؟
‫- اصلا برق کافی داری؟ ‫- 9 کیلو-وات
‫تمام وسایل ام نهایت 8 تا می‌خوان
‫نمی‌فهمم، فقط یخچال؟
‫کاری از دستم برنمی‌آد
‫سیگار من دست توئه؟
‫دیدی، من آب‌جو می‌خوام
‫آب‌جو؟ باشه
‫چیزی نمی‌نوشی، اَنی؟
‫چه جعبه تقسیم عجیبیه
‫یک سیم بلند ده سانتی بنفش داره ‫با نوارهای زرد
‫تا حالا همچین سیمی دیدی؟
‫نباید این‌قدر دراز باشه
‫معمولا از جعبه بیرون نمی‌آد
‫زنگ بزن برق‌کار
‫نمی‌نشینی، انی؟
‫باید برم دنبال بچه‌ها
‫- ما گفتیم هفت ‫- آره، ساعت هفت
‫هنوز یک ربع مونده، ‫وقت داریم
‫به تو باشه، همیشه وقت هست
‫یک‌شنبه‌ ساعت‌ها عوض می‌شه؟
‫من رو نترسون
‫تا 15 روز دیگه، اَن
‫اصلا نفهمیدم تابستون چطوری رفت
‫وقتی کل آگوست رو کار کنی، ‫نباید هم بفهمی
‫من رو دست می‌اندازی؟
‫نخیر
‫خیال کردم انداختی
‫سلام بچه‌ها
‫حال و احوال؟
‫داشتم رد می‌شدم
‫ببینم ژول، از برق سر درمی‌آری؟
‫از گچ سر درمی‌آرم
‫حالا شاید یک چیزکی سر درآری دیگه
‫برق رفته؟
‫یه سیم کشیدم بالا، سشوار رو که زدم به‌ش
‫یخچال خاموش شد
‫مگه تو موهات رو خشک می‌کنی؟
‫می‌خواستم امتحان کنم
‫مگه اصلا سشوار داری؟
‫آره، سشوار دارم
‫فقط هم یخچال خاموش می‌شه
‫از کنتور برق گرفتی؟
‫از جعبه تقسیم
‫درباره [قدرت] برق مطمئنی؟
‫آخه چرا فقط یخچال؟
‫با چاپارل صحبت کن
‫آره، به‌ش زنگ می‌زنم
‫خیلی خوب
‫اون سیم بنفش راه‌راه چیه؟
‫- دیدی، یک گیلاس ویسکی ‫- باشه
‫آخه تو این گرما؟
دردسری نداره
‫آخه چیه همه‌ش آب‌جو آب‌جو
‫یکی هم برای من
‫عصر همگی بخیر
‫عصر بخیر
‫این صندلی توئه، اَنی؟
‫برش دار
‫نمی‌خوای بنشینی؟
‫داریم می‌ریم
‫باید بُزها رو بدوشم
‫بچه‌ها چی؟
‫اول می‌ریم دنبال اون‌ها
‫بریم
‫ده دقیقه مونده
‫من گیلاسم رو بزنم
‫نوشیدنی؟
‫وقت نداریم
می‌‍رم مغازه آقای ساندسو
‫پنج دقیقه وقت داری، ‫تا نیم ساعت دیگه نمی‌بنده
‫خیلی خوب، یک گیلاس
‫آهای احمق جون، فردا این‌جا ساز می‌زنیم
‫تمام فکر و ذکرم همینه، پَلشت خان
‫- بعد یک لبی تر کنیم؟ ‫- خوبه
‫- دیدی، بزن به حساب ‫- باشه
‫- شب همگی بخیر ‫- شب خوش
‫از ماشین سر درمی‌آری؟
‫ماشینت خراب شده؟
‫استارتش نوئه، اما همچین که ‫کلید رو می‌چرخونم
‫- هیچی به هیچی ‫- هیچی؟
‫- اصلا صدا هم نمی‌ده ‫- مشکلش برق‌شه
‫پیش ساندسو نری ها، ‫هیچی بارش نیست
‫نمی‌دونم، ‫ببینیم چی می‌شه
‫- دیدی، گِنیوله می‌خوام ‫- باشه
‫- من هم می‌خوام ‫- من هم
‫دل‌مون تنگ شد
‫- راجر چطوره؟ ‫- خوبه
‫- بگو سری به ما بزنه ‫- همه‌ش به‌ش می‌‍گم
‫- باز هم به‌ش بگو ‫- اصلا هیچ‌کجا نمی‌ره
‫یک گیلاس پاستیس بزنم، محض تنوع
‫یک لیوان هم آب‌جو
‫از برق سر درمی‌آری؟
‫- برق ماشین؟ ‫- برق خونه
‫برق رفته؟
‫یک سیم کشیدم بالا، ‫سشوار رو که زدم به‌ش
‫یخچال خاموش شد
‫آخه تو سشوار می‌خوای چه کنی؟
‫اگه سشوار کار نکنه، ‫بقیه چیزها هم نمی‌کنند
‫خیلی بَرق می‌بره
‫با تلویزیون و رادیو امتحان نکردی؟
‫- نه ‫- امتحان کن ببین چی می‌شه
‫باشه
‫- با یک گیلاس چطوری، دیدی؟ ‫- حتم
‫- و یک پاستیس ‫- یک پاستیس
‫- عصر خوش ‫- عصر خوش
‫بعد از اینکه خونه رو خرید، ‫تا چند ماه تو هتل اتاق داشت
‫یک‌جور هوس بود، ‫اما عادت کردن به‌ش...
حتما دلیل دیگری داشته
‫می‌خواست کنار ما باشه
‫اما اگه از خودمون نرونده بودیمش، ‫شاید حالا همین‌جا بود
از اون‌موقع ‫دیگه همدیگر رو ندیدیم
‫اگه انداختیدش بیرون که...
‫ما فقط ازش خواستیم بره
‫من و دیدی هم زندگی خودمون رو داریم
‫می‌شه بدون کینه-کدورت از یکی خواست ‫بره جای دیگه زندگی کنه
‫اما راجر نه
‫مردم رو اون‌قدر دوست داشته باشی، ‫بعد تو شهر اشباح پژمرده بشی
‫پیره‌قاطرِ چشم‌سفید!
‫هیچ‌کجا بیشتر از این‌جا او رو دلسرد نمی‌کنه
‫تا وقتی که تو اون‌جا باشی آره!
‫اما اصلا به رفتنت فکر می‌کنه؟
‫چرا بیدارم می‌کنی؟
‫بیدارت نمی‌کنم
‫راستی؟ ‫پس چه می‌کنی؟
‫نوازشت می‌کنم
‫خب بیدار می‌شم
‫- دوست نداری نوازش بشی؟ ‫- وقتی می‌خوام بخوابم نه
‫منتظرت بودم
‫من می‌خوام برم میسیسیپی
‫می‌آیی؟
‫می‌خوای اون‌جا چه کنی؟
‫چرخ بزنم
‫بنشینم کنار آب
‫حتما می‌خوای بری
‫همین الان که نه
‫همین الان نه، فردا
از حالا باید فکر اون روز باشم
‫حالا چه اجباریه؟
‫اگه خودم رو آماده نکنم، افتضاح می‌شه
‫اگر خودت رو آماده کنی چطور؟
‫هنوز هم افتضاحه، اما حداقل آماده ام
‫از طرف دیگه، پیشاپیش ‫دارم خودم رو آماده می‌کنم
‫اما هنوز مهرت از دلم نرفته
‫پس یعنی اون‌قدرها هم خودم رو آماده نکردم
‫بیخیال، بگذار یک نوشیدنی برات بزنم
‫دارم می‌رم
‫دیر می‌آیی خونه؟
‫به احتمال زیاد
‫کمی پول به‌م می‌دی؟
‫چقدر می‌خوای؟
‫نمی‌دونم. 100، 200
‫همه‌ش همین‌قدر دارم
‫ممنون
‫- فردا می‌بینمت ‫- آره، تا فردا
‫عین ابله‌ها نگاهم می‌کنه و می‌گه:
‫«حالا من چه کنم؟»
‫خوب بگو-بخند راه انداختید ها
‫- دو تا پاینت؟ ‫- سه تا
‫امشب چه‌ت شده، هکتور؟
‫کجا بودی؟
‫دارم با لیدی و اَنی حرف می‌زنم
‫امگه انی هم حرف می‌زنه؟
‫حتی بچه هم که بود، سوال‌ها رو جواب می‌داد
‫- راستی؟ ‫- به خدا!
‫گاهی هنوز نپرسیده شروع می‌کرد ‫به گفتن
کلمه می‌گفت؟
‫جملات کامل!
‫دیدی اگه قرار بود از بین آدم‌های ‫این‌جا یک شب با سه نفر وقت بگذرونی...
‫کی رو انتخاب می‌کردی؟
‫نمی‌دونم
‫ای بابا، حالا فکر کن دیگه
‫با سه تا دختر
‫معلومه که اَنی رو انتخاب نمی‌کردی
‫- اَنی؟ ‫- دوست‌دختر دانیل
‫همونی که همه‌ش فک می‌زنه
‫لیدی رو هم نمی‌بردی
‫اون مال وقتیه که تنهایی، نه؟
‫چرا می‌پرسید؟
‫به خاطر هکتور
‫بگو قراره شب رو با کی بگذرونه؟
‫خیلی خوب، من دیگه می‌رم
‫تا بعد
‫خیلی خوب، خوش باش
‫حالش رو ببر، هرروز مهمونی نیست ها
‫ژولی، عیب نداره وسط حرف زدن‌تون ‫ما هم یک‌کم ساز بزنیم؟
‫نه، راحت باشید بچه‌ها
‫صداش رو بلندتر کنید!
‫نمی‌شه، دَر و همسایه شاکی می‌شن
‫این بار دیگه زیر بار همچین چیزی نمی‌رم!
‫به خاطر مسن‌ترها هم نه؟
‫آره، به خاطر اون‌ها
‫دیگه سن و سال‌مون بیش از اونه که ‫بخواهیم اون‌ها رو بیدار نگه داریم، ژولی
‫من خفه می‌شم، قول
‫شب خوش
‫یک ویسکی لطفا
‫جناب ماجراجو!
‫ببینم، جوونی رو ندیدید گذرش ‫به این‌جا خورده باشه؟
‫اسمش بَزیل متنیه
‫احتمال داره اسمش رو عوض کرده باشه
‫می‌شه بعدا امتحان کنیم؟
‫امشب؟
‫نه، تو همین شش ماه
‫شش ماه دیگه، از رفتنت خیلی می‌گذره
‫اما نمی‌شه که همین‌جوری موند
‫چرا بیلیارد نزنیم؟
‫ماجرا چیه؟
‫به خیالت برای بیلیارد کمی دیروقت نیست؟
‫من می‌خوام 13 رو ‫بزنم، اما لیدی سر راهه
‫13؟ چه فکر بکری!
‫به هر حال، زیباترینه
‫اگه زیباترینه، چرا می‌خوای ناپدیدش کنی؟
‫این‌جوری به‌ش فکر نکرده بودم
‫وایستا، نگاه کن. من کمکت می‌کنم
‫همه رو می‌زنیم و آخرش 13 رو نگه می‌داریم
‫یالا، وقت رفتنه
‫پیدا کردن آدمی که آبم باهاش ‫تو یک جوب بره سخت شده
‫- من می‌خوام بمونم ‫- جای دیگه هم آدم هست!
‫جای دیگه شاید، اما همه جا نه
‫خیلی خوب
‫می‌آدش، قشنگ معلومه
‫- کی می‌آد؟ ‫- الان وقت توضیح دادن نیست
‫نگران نباش، این‌جا در امانی
‫می‌دونم اون‌جایی، چاقال‌بچه!
‫شانس آوردی
‫فعلا، اون‌طرفی
‫دستم به‌ت نمی‌رسه، ‫البته فعلا
‫خیلی خوب، می‌تونی فرار کنی، عجله کن
تا جاهای دوری برو
‫تا دورترین جاهایی که می‌تونی
‫اما هیچوقت اون‌قدری دور نخواهی بود، ‫که دستم به‌ت نرسه
‫می‌دونی چرا؟
‫چون به من می‌گن جانی گات!
‫آره، جانی گات، سلطان قایم-باشک
‫یالا، فرار کن
‫تو کجا و این‌جا کجا! بامزه‌ست
‫آره، خیلی بامزه‌ست
‫این‌جا چه می‌کنی؟
‫من باید ازت بپرسم
‫منتظرم
‫منتظر چی؟
‫نه! حق نداری!
‫نخوابیدم، فقط خواب دیدم
‫خواب دیدن که خوابیدن نیست
‫بس کن، بزیل، برای تو نیست
‫برای من نیست؟
‫می‌دونستی و گرفتی خوابیدی؟
‫معلومه که خوابیدم
‫آخه چرا؟
‫این‌جوریه دیگه
‫همه می‌دونند و همه هم می‌خوابند
‫چراش رو هم نپرس
‫دنیا رو که من نساختم
‫همین‌جوری بی اینکه بدونی کجاست ‫افتادی دنبالش؟
‫اگر می‌دونست که دیگه نمی‌گشت
‫بالاخره یک سرنخی چیزی
‫راستی‌راستی هیچ سرنخی نداری؟
‫تو راه بونوزِقه* بوده (اسمی شبیه به بوینس‌آیرس)
‫پس چرا نرفته بونوزِقه؟
‫داره می‌ره دیگه
‫اگه این‌جا ایستاده باشه که، به نظر نمی‌آد
‫خب شاید تو همه پمپ-بنزین‌ها ناایسته
‫مگه شما تو همه جایگاه‌های سوخت ‫می‌ایستی؟
‫دیدی!
‫همه جلوی کافه من نمی‌ایستند
‫مطمئنید که از این طرف رفت؟
‫دیروز تو اُنکُنگه بود، ‫به سمت بونوزِقه می‌رفت
‫مگه این جاده‌ نمی‌ره بونوزقه؟
‫مگر اینکه از ممفیس بری
‫راهش درازه، اما جاده بهتریه
‫اما این راه خیلی کوتاه‌تره
‫رسید، لطفا
‫چند وقته داری می‌گردی؟
‫خداحافظ
‫نمی‌ری طرف بونوزقه؟
‫تو گلاگو می‌ایستم
‫می‌شه من رو هم ببری؟
‫حتما
‫حالا چرا دنبالشی؟
‫خداحافظ
‫- ممنون ام ‫- قابلی نداشت
‫- به امید دیدار ‫- تا بعد
‫- نوشیدنی میل نداری؟ ‫- وقت ندارم، ممنون
‫حیف شد
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
پرسید تا بونوزقه راه درازیه یا نه
‫«بستگی داره. 100, 120 کیلومتر»
‫«برای بعضی راه درازیه، برای بعضی نه»
پرسید می‌تونه از تلفن استفاده کنه
‫گفتم ببخشید، من که دفتر پُستی نیستم
‫به‌ش گفتم باید یک نوشیدنی بخره
‫می‌گه «پُتمکین می‌خوام»
‫چندین ساله نوشیدنی دست مردم می‌دم
‫و تا حالا اسم پُتمکین به گوشم نخورده
‫منظورم نوشیدنی‌شه
‫وگرنه اسم کشتیه رو شنیدم
‫تو پُتمکین چی می‌ریزید؟
‫گفت «آب‌جو و انگورفرنگی سیاه»
‫از گلوت پایین می‌ره؟
‫دیگه، هرکس یک‌جوره
‫براش پتمکین ریختم
‫گفت «تلفن چی شد؟»
‫گفتم «تند نرو، من این‌قدر هم ناکس نیستم»
‫تلفن رو به‌ش دادم، زنگش رو زد، حساب کرد
‫بقیه‌ش رو دادم به‌ش
‫و خداحافظی کرد
‫به پُتمکین هم لب نزد
‫دم در ایستاد، برگشت و گفت
‫«راستی، ندیدی یک یارو از این‌جا رد شه؟»
‫«جوونه، کمی ریزتر از من»
‫عین خودت
‫حالا جنابعالی دنبال او می‌گردی!
‫به نظرم، باید یک جا باهم قرار بگذارید!
‫به گمونت این‌جوری آسون‌تره؟
‫خجالت نکش. بفرما تو
‫حالا تا این‌جایی، نوشیدنی نمی‌خوای؟
‫خیال کردم کسی این‌جا نیست
‫من هم خیال می‌کنم این شمع...
‫با نورِ روح القدس می‌سوزه
‫اما این‌جا به نظر متروکه می‌آد
‫محبت داری
‫بقیه جاها شاید، ‫اما خونه‌ی من نه
‫این‌جا خونه‌ی شماست؟
‫نه، من تو خونه همسایه زندگی می‌کنم
‫برای همین خونه‌م همیشه تمیزه
‫با شما هم که نمی‌شه حرف زد
‫خب معلومه که خونه خودمه
‫- خب، شاید شما... ‫- شاید من چی؟
‫تو می‌دونی کی تو خونه‌ی خودشه ‫و کی نیست؟
‫تو که اهل این‌جا نیستی
‫اهل بونوزقه؟
‫نه، اهل نیویورک
‫خیال کردم محله رو می‌گید
‫محله‌مون رو که می‌شناسم، ‫نیازی نیست بپرسم
‫خیال کردم سوال‌تون...
‫اصلا سوال نبود
‫من از صد فرسنگی می‌فهمم کی مال این‌‍جا نیست
‫خوبه
‫من دنبال یکی ام که مال این‌جا نیست
‫درشت؟ ریز؟ ‫جوون؟ پیر؟
‫جوون، درشت‌تر از من
‫او هم دنبال یکی می‌گرده
‫مرد جوونی که دنبال کسی می‌گرده؟
‫- درسته ‫- ژاکت تن‌شه؟
‫- آره ‫- ژاکت آبی؟
‫شاید، بستگی به روزش داره
‫با یک کلاه ملوانی
‫اون هم بستگی داره
‫اما اغلب کلاه ملوانی سرشه
‫شاید
‫می‌دونم آدمت کجاست. بیا
‫- این آدم کیه؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫- باید می‌دونستی ‫- از کجا؟
‫نمی‌دونم
‫برو دنبالش، اما دزدکی
‫- بعدش چی؟ ‫- کلاهت رو قاضی کن
‫یا به جانی گات هشدار بده، ‫یا برگرد همین‌جا پیش من
‫من همین‌جا منتظر ام، برو
‫بیا بریم
‫با سُرانو مِی می‌زنی، بعد نمی‌شناسی‌ش؟
‫البته که می‌شناسم
‫فقط اسمش رو نمی‌دونستم
‫پس چی صداش می‌زدی؟
‫با اسم کوچک
‫با سُرانو می زدن خیلی سخته!
‫راستی؟
‫دست‌کم، این‌که حرفی داشته باشی ‫بهش بزنی
‫در کل، می زدن با آدمی ‫که نمی‌شه باهاش حرف زد
‫کار خیلی سختیه
‫تو و سُرانو درباره چی حرف می‌زنید؟
‫به گمونت درباره چی حرف می‌زنیم؟
‫به گمونم درباره چی حرف می‌زنید
‫خوش ندارم سُرانو خیال کنه، ‫توپَک‌های سرخش دست منه
‫نمی‌دونم می‌گیری چی می‌گم یا نه
‫نه، واستا ببینم، نفهمیدم چی گفتی
‫یک لحظه فکر کن
‫من اومدم این‌جا خرید کنم
‫جانی گات اومده خرید کنه، می‌شنوید بچه‌ها؟
‫یا دفترچه یادداشت یک کشیش ‫دست‌ته
‫یا اینکه می‌خوای رد گم کنی
‫- رد؟ ‫- چه ردی؟
‫انتظار داری همه‌چیز رو بشکافم؟
‫این‌طوری شاید فکرش تازه به سرت بزنه!
‫دوست دارم باور کنم که بی‌گناهی
‫اما زود تکلیف رو روشن کن، وگرنه ‫دخلت رو می‌آریم
‫و عَنتِ رو تَنِت می‌کنیم
‫من دیگه از مشت و سیلی‌های شما ‫خسته شدم!
‫بی‌شوخی!
‫نزنید!
‫بس کنید!
‫مسئله فقط چند تا توپ سرخ کوچولوئه
‫بیا آرامش خودمون رو حفظ کنیم
‫حفظ می‌‍کنیم، اما دیگه سوالات من رو...
‫با سوال جواب نده، خب؟
‫بیا قدم بزنیم، سرما می‌خوری ها
‫نمی‌خوام قدم بزنم
‫خیلی خوب، نمی‌خوای قدم بزنی
‫می‌دونی، جانی گات. ‫بونوزقه شهر کوچکیه
‫و جمعیتی نداره
‫اگه بخوای همزمان با سُرانو و من طرف بشی، ‫حرفش زود می‌پیچه
‫چی شد که فکر کردی من ‫دارم با سُرانو معامله می‌کنم
‫من سوال نکردم، ‫تو هم نمی‌خواد جواب بدی
‫من هم سوال کردم! ‫جواب ندادم
‫پس پامی‌شی میای شهر غریب
‫از اون طرف، چند کیلو از توپک‌های سرخ سُرانو ‫به سرقت رفته
‫و تو هم اتفاقی، سراغ‌شون رو از من می‌گیری
‫و باز هم اتفاقی، هیچی هم نمی‌خری
‫و دست آخر هم، با سُرانو معامله می‌کنی
‫حرف حسابت چیه؟
‫به نظرم خیلی اتفاق در اتفاق شده
‫اگه ریگی به کفشم بود ‫می‌اومدم از تو خرید کنم؟
‫آره، به گمونم می‌اومدی
‫یعنی من این‌قدر احمق ام؟
‫من اسمش رو حماقت نمی‌گذارم
‫داری با این سوالاتت کلافه‌م می‌کنی
‫بُدُفسکی همیشه بعد از نیمه‌شب قبراق می‌شه
‫آه، قبلا که اینجوری نبود
‫بازش کن، فرانک
‫چه می‌کنی، جک؟
‫طوری نیست، جک خیال کرد یکی رو دیده
‫می‌خواد سر دربیاره، ‫روال رو که می‌دونی
‫حالا، بگو ببینم، می‌خوای توضیح بدی؟
‫چی رو توضیح بدم؟
‫این
‫یا، اون
‫آدمت دنبال چیه؟
‫جک رو ولش کن، با من حرف بزن
‫دارم زور می‌زنم یکی دو تا مسئله رو ‫به رفیقت حالی کنم
‫مثلا؟
‫مثلا اینکه من آدم خوبی ام
‫اما نباید مجبورم کنی خلاف میلم کاری کنم
‫می‌دونی که چی می‌گم
‫کی مجبورت کرده خلاف ‫میلت رفتار کنی، بُدُفسکی؟
‫یکی که می‌خواد بدون پول، ‫یکسری توپک سرخ بخره
‫و می‌گه به زودی پول می‌رسه دستش
‫و از اون‌جایی که تازگی‌ها، ‫شما دو تا باهم دیده شدید
‫می‌دونی که، سوال پیش می‌آد
‫می‌دونم که برات سوال پیش اومده
‫سوار شو
‫آهای، من ام
‫یالا، سوار شو، من ام
‫سور شو، من ام
‫- نباید من برونم؟ ‫- ماشین خودمه، من می‌رونم
‫نمی‌دونم چطور همچین شد
‫احتمالا یک جا یکی رو به گا دادم
‫مشروب زدن با سُرانو فکر خوبی نبود
‫باورم نمی‌شه
‫می‌شه آروم‌تر باشید؟ ‫صدای حرف زدن‌مون رو نمی‌شنویم
‫یک نوشیدنی، یک نوشیدنی ‫با سُرانو در تمام عمرم!
بعدش هم، من نهایتا یک ساعت اون‌جا بودم
‫چطور حرفش این‌قدر سریع پیچیده!
‫حتما من رو تعقیب کرده، ‫که یعنی از پیش می‌دونسته
‫حرف‌تون رو بزنید!
‫تکلیف رو معلوم کن دیگه!
‫گفتم آروم‌تر حرف بزنید، ‫نگفتم که نزنید!
‫اگه مردم نخوان حرف بزنند که ‫نمی‌تونی زورشون کنی!
‫حالا یک دقیقه پیش همه ‫داشتند حرف می‌زدند ها!
‫حالا حرف‌هاشون ته کشید؟
‫سرت به کار خودت باشه!
‫خب همه‌تون گوش ایستادید و خیلی ناجوره
‫کسی به حرف شما گوش نمی‌ده
‫کسی گوش می‌ده؟
‫دیدی؟
‫خب اگه گوش نمی‌دید، باهم حرف بزنید
‫آره، داشتم می‌گفتم، حتما سپرده تعقیبم کنند
‫و اگه تعقیبم کرده باشه، پیشاپیش خبر داره
‫شاید هم تو باغ نبوده و همین‌جوری...
‫تو رو خدا او رو این‌قدر احمق فرض نکن
‫هم تو هم من دیدیم چی شد
‫خبر داره که یک‌نفر یک‌سری ‫توپک سرخ رو از سُرانو دزدیده
‫چرا خیال می‌کنه من دزدیدم؟
‫من خودم خریدارم
‫منطقا، کسی که دزدیده باشه، می‌خواد بفروشه
‫نه اینکه بخره، هان؟
‫منطقا
‫خب اگه تو ندزدیدی که، مشکلی نیست
‫البته که من دزدیدم
‫پس چرا باز می‌خواستی بخری؟
‫نمی‌خواستم
‫چرا، می‌خواستم
‫اما راستی‌راستی می‌خواستم بفروشم‌شون، ‫متوجه ای؟
‫با خودم گفتم اون‌ها دهن‌لقی می‌کنن ‫و سُرانو هم آتش به پا می‌کنه
‫و همین هم به من فرصت فرار می‌ده
‫حساب همه‌جاش رو کرده بودم
‫خب این‌جوری یعنی الان وسط فراریم!
‫فقط این‌که اون‌ها هم دنبالمون ان
‫و توپک‌های سُرخ هم تو صندوق عقب ان
‫و سُرانو و بُدُفسکی هم ‫دست در دست هم عقب‌مون ان
‫اگر این‌ها رو قلم بگیریم، ‫آره، داریم فرار می‌کنیم
‫خب می‌تونی توپک‌ها رو پس‌شون بدی!
‫بعد بگم برشون داشتم تا ببینم واکنش‌تون چیه؟
‫نمی‌خواد به من بگی ‫چجوری باید از خطر دوری کنم!
‫دست‌کم تو یکی!
‫شانس آوردی به‌دردبخور بودی
‫وگرنه هیچ لطفی در حقت نمی‌کردم
‫حتی الان هم، باید کلاه خودت رو بچسبی
‫وگرنه با چند تا توپک سرخ...
‫می‌بندمت به درخت و زنگ می‌زنم به سُرانو
‫حالیته؟
‫گمونم بهتره راه‌مون رو از هم جدا کنیم
‫می‌دونم چی تو سرته. البته که ‫برای تو بهتره!
‫اما راه نداره
‫من همین که شروع کنم به شکار، ‫دیگه ول نمی‌کنم
‫یعنی نمی‌گذاری من برم؟
‫معلومه که نه
‫چرا؟
‫یعنی چی که چرا؟
‫چه بلایی سر من می‌آد؟
‫نمی‌دونم
‫هنوز به‌ش فکر نکردم
‫تازه، خود تو هم دنبال من بودی ها
‫بفرما، این هم از من
‫- نمی‌دونم ‫- این رو که گفتی
‫این همه مزخرفات می‌بافی
‫و بعد می‌گی نمی‌دونم
‫به‌ش فکر کن، این‌جوری که نمی‌تونی ‫ادامه بدی
‫- انتظار داری چی بگم؟ ‫- که او رو دوست نداشتی!
‫هیچ ربطی نداره
‫من ازت می‌پرسم دوستش داشتی یا نه...
‫بعد تو می‌گی نمی‌دونم
‫به عبارت بهتر، دوستش نداشتی، ‫وگرنه می‌دونستی!
‫به هر حال، وقتی که می‌مُرد، ‫من هم باید می‌رفتم
‫متاسفم، اما نمرده
‫به من آب‌جو داد، قدم زدیم
‫و چندی صحبت کردیم
‫بطری رو بده من
‫بطری رو بدم به تو؟
‫آره دیگه
‫خیلی بامزه‌ست که همه‌ی ‫سوالات رو تکرار می‌کنی
‫سوالات رو تکرار می‌کنم؟
‫یعنی چه؟
‫آره دیگه
‫خب، حالا که چی؟
‫داشتم توضیح می‌دادم
‫هیچی رو توضیح ندادی
‫داشتی می‌گفتی یک ‫چیزهایی تو کله‌ت می‌گذره
‫که ازشون سر درنمی‌آری
‫چرا و چگونه‌ش رو نمی‌فهمی
‫و خیلی هم وخیم به نظر نمی‌آد
‫نمی‌تونم تو این وضع ببرمت خونه
‫ادامه بده، سعی کن روراست باشی
‫بعد از اینکه راجر مُرد...
‫نَمرده
‫خیلی خوب، هرجور راحتی
‫بعدش، دیگه هدفی نداشتم
‫نه جایی داشتم برم، ‫نه کاری که بکنم
‫اما می‌دونستم که تو پشت سرمی
‫و ندونستن اینکه ممکنه هر لحظه ‫خفتم کنی...
‫خیلی روی اعصاب بود
‫ترجیح می‌دادم جلوی چشم باشی...
‫بعد شروع کردم به دنبالت گشتن
‫و فکر می‌کردم این‌جوری، ‫تو نمی‌تونی پیدام کنی
‫اما من می‌پاییدمت، و چند روزی هم...
‫خیلی به‌ت نزدیک بودم
‫بعد غیبت زد، ‫تو یک داستان دیگه هم گُمت کردم
‫باید از نو شروع می‌کردم
‫همون موقع شروع کردم فکر کردن که...
‫تا ابد که این‌‍جور نمی‌مونه
‫یا باید می‌رفتم یک‌جای دور ‫و تا آخر عمرمون...
‫ادامه داشت، یا اینکه باید می‌کشتمت
‫اما خب من که راستی‌راستی ‫آدم‌کش نیستم
‫برای همین تصمیم گرفتم پیدات کنم ‫تا حلش کنیم
‫تا خودم رو تسلیم کنم
‫اما نمی‌خواستم همین‌جوری منتظرت بنشینم
‫نه، فکرم این بود که تو رو پیدا کنم ‫و بگم
‫بفرما، حالا این‌جا ام، ‫اما چون خودم می‌خواستم
‫فرقش مشخصه؟
‫بعدش چی؟
‫یعنی چی؟
‫بعدش چه می‌کردیم؟
‫من از کجا بدونم؟
‫این مشکل توئه، من سهم خودم رو انجام دادم
‫من هم می‌گفتم این‌جوری برات بهتر بوده
‫برای من؟
‫کی به کی می‌گه!
‫دفعه بعد، تو همون منجلابی ‫که هستی ولت می‌کنم
‫پاشو، وقت رفتنه
‫لابد خیال کردی می‌خواهیم بُکشیم‌‍تون
‫اما این آخرین فرصت‌تونه
‫یالا، بیا بریم
‫خوبی؟
من روبراه ام، خودتون رو نجات بدید
‫از این‌طرف
‫آهای، من خسته شدم
‫می‌فهمی؟ ‫خسته ام
‫نمی‌تونم بخوابم، ‫اگه بخوابم می‌میرم
‫آره، شنیدم
‫نه، امکان نداره! الان نه!
‫یه فکری دارم، یک چُرت می‌زنم
‫بیدار می‌شم، ‫یک ساعت بیدار می‌مونم
‫و باز می‌گیرم می‌خوابم
‫این‌جوری درست می‌شه
‫آخرین خوابمه، اما اگه دو ‫بار بخوابم، خلاص می‌شم
‫هیچی دستش رو نمی‌گیره
‫فقط بعد از آخرین خوابم مال او می‌شم
‫متوجه ای؟
‫اگر بعد از خواب آخرم، باز بخوابم
‫منطق فافتائو لائوپو رو شکست می‌دم، ‫و نامیرا می‌شم
‫البته، این‌جوری عالی می‌شه
‫ساعت کوکی رو ندیدی؟
‫روی طاقچه‌ست
‫اگه بیدار نشدم، صدام کن
‫باشه، صدات می‌کنم
‫خیلی هم دور نشو
‫اگه خواستم برم، بیدارت می‌کنم
‫چی شده؟
‫خوابیدم
‫به به، خوابیدی
‫خب؟
‫قرار نبود بخوابم
‫هنوز نگران اونی؟
‫خب الان می‌میرم!
‫گوش کن، عَنَک خان!
‫کسی رو سراغ داری که نَمیره؟
‫همه عین هم هستیم
‫همه‌چیز یک روز بند می‌آد
‫و حتی اگر جالب بامزه هم ‫نباشه، در هر صورت عالیه!
‫پس این‌قدر غر نزن بگذار بخوابم
‫چون که راستی‌راستی به‌م کِیف می‌ده!
‫فهمیدی؟
‫واقعا که اعصابم رو خراب می‌کنه
‫غیر از چند تا سیمش که قاطی داره، ‫در کل آدم خوبیه
‫واقعا دیگه نمی‌دونم باید چه کنم
‫بین بَیروت و بُگُتا هستیم
‫همچنان راه درازی مونده
‫تا شب نمی‌رسیم خونه‌ی شما
‫دست کم تا امشب
‫نمی‌دونم
‫یک بار دیگه بگو نمی‌دونم ‫تا بطری رو بکنم تو حلقت
‫نه، نمی‌دونم
‫باور نمی‌کنم
‫ما مغزمون رو به خاطر تو کار گرفتیم، ‫حالا می‌گی نمیدونم؟
‫زور بزن یک‌خرده هم که شده بدونی
‫نمی‌دونم خب، چی بگم؟
‫تو این فاصله که منتظریم با تو چه کنیم؟
‫من خواستم کاری با من بکنید؟
‫باید بفهمی ما به جلقی‌هایی مثل تو ‫اجازه نمی‌دیم راست‌راست بچرخن
‫نه، نمی‌فهمم
‫نمی‌فهمی
‫نمی‌فهمی که ممکنه کل ‫عمرت به یللی تللی بگذره
‫هیچ از این بابت واهمه نداری!
‫تو بستر مرگ می‌گی: هیچ ‫کاری نکردم، چه خوب!
‫ما فقط می‌خواهیم خلاصت بکنیم
‫برام مهم نیست، من نامیرا ام
‫چه کار کنیم؟
‫نمی‌دونم
‫ببینیم فردا چی می‌شه
‫امشب چی؟
‫می‌رم بخوابم
‫الان؟
‫مگه ساعت چنده؟
‫تازه 11ـه
‫آخه خسته ام
‫زوده، اما خب هرجور راحتی
‫امشب لیگ قهرمانان نداره؟
‫حتما تا الان تموم شده
‫می‌تونیم چکیده باقی بازی‌ها رو ببینیم
‫امشب چه چهارشنبه‌ست
‫مگه چیه؟
شبکه یک پخش می‌کنه
‫این‌جا نمی‌گیره
‫- شب خوش ‫- شب خوش
‫می‌خواستیم با جانی گات صحبت کنیم
‫کی؟
‫باید انتظارش رو می‌داشتم
‫اصلا شما کی هستید؟
‫ما اون‌هایی هستیم که دنبال جانی گات اند
‫می‌دونیم این‌جاست، ‫می‌خواهیم باهاش حرف بزنیم
‫کسی رو به این اسم نمی‌شناسم
‫این‌یکی هم بد نیست
‫گوش کن، تو بیخودی خودت ‫رو قاطی ماجرا کردی...
‫گرچه...
‫دیگه گرچه گفتنت چیه؟ ‫تو از هیچی خبر نداری
‫دقیقا برای همین گفتم گرچه...
‫خبر داری که جانی گات، تازگی‌ها...
‫چند تا دردسر برای ما تراشیده؟
‫می‌بینی، تو باغ نیست
‫ما که با شما خصومتی نداریم
‫اما اگه احیانا به کسی کمک کرده باشی که...
‫چطور بگم؟
‫دل ما رو به درد آورده
‫درسته، سُرانو؟
‫بدجوری دل ما رو به درد آورده!
‫ممکنه اوضاع بین‌مون قاراشمیش بشه
‫ممکنه بدجوری قاراشمیش بشه
‫مگر غیر از این هم می‌شه؟
‫از شما می‌پرسم.
‫آخه من نمی‌فهمم چرا باید ‫اوضاع میون ما قاراشمیش بشه
‫پس، متوجه نیستم
‫ولی ما بدون اینکه مزه دهنت رو بچشیم
‫دورتادور خونه‌ت رو محاصره کردیم
‫اما ایشون الان می‌خواست ‫ببینه مزه دهن من چیه
‫درسته، اما من و سُرانو ‫هیچ‌وقت سوالات یک‌جور نمی‌پرسیم
‫چون نگاه متفاوتی به مسائل داریم
‫اون پژو-قرمزه رو می‌بینی ‫پشت ماشین جانی گات؟
‫اگه خواست حرف بزنه، ما اون‌جا هستیم
‫هوا چه خوبه امشب
‫من که گمون نمی‌کنم
‫ژانویه از این بدترها هم بوده
‫درسته که ژانویه الان چند سالیه ‫ملایمه
‫اما بدبختی اینه که تابستون خیلی افتضاح می‌شه
‫خب، دیگه چی؟
‫نمی‌خواد ببیندتون
‫به خیالش می‌خواهید او رو بُکشید
‫تو پسر باهوشی هستی
‫به ما می‌آد آدم‌کُش باشیم؟
‫حالا شاید به شما اعتماد بکنه
‫اما به شما عمرا!
‫خیلی جالب شد!
‫چرا من باید بخوام او رو بُکشم؟
‫به خاطر چند کیلو توپک سرخ؟
‫من نمی‌دونم مردم برای چی آدم می‌کشند
‫اما خب درسته که قیافه شما، بگی‌نگی...
‫بی‌رحم‌تر می‌زنه
‫چی‌چی‌تر؟
‫بی‌رحم‌‍تر؟
‫یک چیزهایی می‌گه که حرف زدن ازشون...
‫به همین سادگی‌ها نیست
‫پس بهتره حرف دهنت رو بفهمی
‫جوگیر نشو، سُرانو
‫تو پرسیدی، این بچه هم جواب داد
‫اگه از جواب گرفتن خوشت نمی‌آد، سوال نکن
‫من فقط پرسیدم که چرا باید او رو بُکشم؟
‫کجای حرفم ایراد داشت؟
‫تو نگاه اول همینه دیگه... ‫بعضی از بعضی...
‫خوش‌مشرب‌تر به نظر می‌آن
‫اما خب معنای خاصی که نداره
‫اینکه به تو نمی‌شه اعتماد ‫کرد، بر کسی پوشیده نیست
‫ببین بُدُفسکی، خوشحال می‌شم ‫نظرت رو برای خودت نگه داری
‫خب حالا داریم حرف می‌زنیم دیگه...
‫اما خب جای شکی نیست که می‌خواهیم ‫او رو بُکشیم
‫به جانی گات بگو اگه با پای خودش نیاد
‫ما می‌‍آییم سراغش
‫این رو هم بگو که اگه مجبور نشیم از ‫جامون تکون بخوریم براش خیلی بهتره
‫و اینکه نمی‌خواهیم بُکشیمش
‫چطور می‌خوای فرار کنی؟
‫یک نقشه دارم
‫بعدش می‌خوای چه کنی؟
‫بعدش؟
‫بعدش فرار می‌کنم
‫بعدش؟
‫هنوز که به اون‌جا نرسیدیم
‫به زودی می‌رسیم
‫هروقت رسیدیم یک فکری می‌کنم
‫از قدیم گفتن
‫نمی‌شه تمام زندگی رو فرار کرد
‫بهتره خودت جمع و جورش کنی
‫خودم جمع و جورش کنم؟
‫خودت این گند رو بالا آوردی
‫حالا نمی‌خوای جمع و جورش کنی
‫به خیالت رو کمک تو حساب کرده بودم؟
‫گمونم تو هنوز نفهمیدی چخبره
‫اما یک دسته گانگستر اون بیرون ان!
‫گانگستر واقعی!
‫ببین درسته شبیه احمق‌ها ان، ‫اما اگه برم بیرون
‫مُرده ام رفته!
‫جک، این‌جا. ‫همون‌جا بمون
‫این کیه؟
‫بَزیله، یکی از رفقا
‫حالا که مجلس بی‌ریاست، ‫بگید ببینم کجاست؟
‫مطمئن ام که جواب می‌دن
‫خیلی خوب، بیایید این‌جا رو بگردیم
‫من می‌مونم پایین، یکی بره بالا
‫و یکی هم روی پشت بوم
‫فرانک؟
‫من برم پشت بوم؟
‫همین‌جوری گفتم
‫نمی‌خوای بری؟
‫نه که نخوام
‫اما همیشه مسخره‌ترین کار می‌افته به من
‫پس دوست نداری
‫فرقی نداره
‫من هم باهات می‌آم بالا
‫وایستا، سُرانو، تو با ‫بد جونورهایی کار می‌کنی
‫این شد طرز جواب دادن؟
‫«دلم می‌خواد، اما حال ندارم»
‫«می‌رم، نمی‌رم»
‫من تحمل همچین چیزی رو ندارم
‫رفته اون بالا
‫تو برو اون‌وری، ‫من می‌‍رم این‌وری
‫برای اینکه به درک متقابلی برسیم می‌گم
‫سُرانو، ما شریک نیستیم
‫خداوکیلی ، به ما ‫می‌خوره شریک باشیم؟
‫بله
‫سعی کن ملتفت بشی، ‫درسته پای جفت‌مون...
‫به این ماجرا باز شده... اما من ام ‫که تصمیم می‌گیرم...
‫با جانی گات و بزیل و ایگور چه کنیم
‫روشن شد؟
‫روشنه یا با کیبُر صحبت کنیم؟
‫نه، کیبُر نه
‫انگار باهاش حال نمی‌کنی
‫خیلی خب
‫پس، کوچولوهای عزیز، این‌ها رو ولشون کنید
‫ما دنبال جانی گات بودیم، ‫به من اعتماد کنید
‫یک‌جوری باهاش تا می‌کنیم
‫پس او چی؟ ‫با ماشین گرفت رو من
‫اگه نمی‌خوای بگیرن روت، یک شغل دیگه پیدا کن
‫پول درمی‌آری، کله‌ی ‫صبح هم نمی‌خواد بیدار شی
‫باید پیه این چیزها رو هم به تنت بمالی
‫- همه‌چی به راهه؟ ‫- به راهه
‫خداحافظ
‫ببریدش تو ماشین من، می‌بریمش
‫خیال کردم فقط می‌خواهید حرف بزنید
‫الان دیروقته
‫فردا حرف می‌زنیم
‫کجا می‌بریدش؟
‫کارمون که تموم بشه می‌آریمش
‫تو هم تُرشی نخوری بامزه می‌شی ها، ‫سُرانو
‫موندم یک وقت گند نزده باشیم
‫سلام
‫مادر نتونست سرم داد و هوار نکشه
‫درست مثل همیشه؛ ‫«کجا بودی؟»
‫«نمی‌تونستی بگی کی و کجا می‌ری؟»
‫«یک ساله منتظرت ایم»
‫اگر واقعا می‌گشتند، پیدام می‌کردند
‫اما زن خوبیه
‫کمی روی اعصابه، اما دوستش دارم
‫مادره دیگه
‫جُز این، همه‌چیز به روال سابق برگشته
‫هر شب می‌خوام، بدون هیچ مشکلی
‫بله، بدون هیچ مشکلی
‫هیچوقت تا قبل از صبح نمی‌خوابم
‫و تا قبل از ظهر هم بیدار نمی‌شم
‫و شب‌ها هم، اصلا خواب ندارم
‫چرخه‌ی خشنیه، و من ازش ‫رهایی ندارم
‫و راستش، خیلی هم در فکر رهاندن خودم نیستم
‫چون که سر کار نمی‌رم، و می‌‍تونم ‫تمام روز بخوابم
‫دست آخر به فکر کار کردن می‌افتم
‫نون درآوردن خوبه
‫و نمی‌گذاره خیلی کسل بشم
‫اما خب، همیشه همینه
‫بالاخره فهمیدم که دوست ندارم صبح‌ها ‫بیدار بشم
‫باید نگهبان شب بشم
‫مشکل اینه که این‌جا، برای ‫پیدا کردن شغل نگهبانی شب
‫باید کله‌ی صبح بیدار شی
‫قطع به یقین، عمرم رو این‌جا نخواهم گذروند
‫باید در اولین فرصت از این‌جا برم
‫اما خب، مشکل سر جاشه
‫این‌ها رو می‌گم و بعد ‫می‌بینم همین‌جا خوشحال ام
‫البته که پر از نمک‌نشناس و شیاده
‫اما خب، آدم خوب هم هست
‫و به هر حال، این‌جا وطنمه
‫این‌جا رو دوست دارم
‫دست آخر بیشتر و بیشتر می‌فهمم
‫که تنها چیزی که من رو به وجد می‌آره
‫اون هم تا آخر عمر
‫[وجودِ] مَردُمه!
‫همه!
‫دیگران!
‫امیدوارم دلم تا همیشه دیدن مردم رو بخواد
‫الان این رو می‌گم، اما شاید یک روز دیگه ‫نگم
‫دوست دارم کارهای زیادی بکنم
‫دوست دارم جهان رو تغییر بدم، ‫چون شکل الانش رو زیاد دوست ندارم
‫اما کیه که داشته باشه؟
‫دوست دارم یک کار فوق العاده بکنم
‫هنوز نمی‌دونم چی
‫دارم می‌گردم
‫یا پیدا می‌کنم، یا نه
‫و اگر هم پیدا کنم، به این معنا نیست ‫که موفق شدم
‫اما هرچی جلوتر می‌رم، بیشتر می‌فهمم ‫که مهم نیست
‫چیزی که مهمه مردم اند
‫حتی اگر سوهان روح باشند
‫چون حس می‌کنم اگر با مردم ‫اهل آشتی نبوده باشی
‫در بستر مرگ خوشحال نیستی
‫اما اصلا خوشحال مُردن اهمیتی داره؟
‫نمی‌دونم
‫اما می‌دونی روزی که آدم به همچین نگاهی برسه
‫روزیه که دیگه نگران مرگ نیست
‫شاید هم دارم شلوغش می‌کنم
‫همیشه کمی از مرگ واهمه داشته ام
‫و وقتی به فافتائو لائوپو فکر می‌کنم
‫هنوز هم که هنوزه، ته دلم خالی می‌شه
‫انگار که هنوز با زنجیره‌ی ابدیت در تماس ام
‫اما دیگه به هیچ وجه دردناک نیست
‫من رو سر جام می‌نشونه
‫چون امروز، وقتی به جایگاه خودم در عالم ‫و بین بشریت فکر می‌کنم
‫می‌بینم که تنها چیز جاودانه دیگران اند
‫و بعد، مرگ...
‫بله، من هم یک روز می‌میرم
‫به گمونم مُردن بهترین اتفاقیه که ‫در آخر زندگی آدم...
‫یا حتی زندگی یک سگ
‫پیش می‌آد
‫باقی چیزها هم، مثلا ‫کار، چیزهای روزانه، تمام این‌ها
‫خودبخود درست می‌شه، به دیر یا زود
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.