..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
- در ابتدا فکر کردن فقط یک عفونت ساده هست.
اما خیلی طول نکشید
تا کاملا از کنترل خارج شد.
گروه بازماندگانِ ما باهم زندگی میکردند
سابقا باهم زندگی میکردن.
وقتی بهمون حمله شد, آلوده ها
خیلی ناگهانی گیرمون انداختن.
بعضیهامون موفق شدند فرار کنن,
اما شوهرم, جان, جاموند.
اگر هنوز زنده باشه, پیدامون میکنه.
- ما نسلی هستیم که شاهد
نابودی بشریت هست.
شاید یکجورایی
همونطوری که در آغاز بود.
- اگر جان نجات پیدا کنه, میدونه ما کجا هستیم
که بیاد پیشمون.
- اگر موفق نشه چی?
منظورم اینه, اون اونجاست,
درست روبروم بود, و بعدش
در یک لحظه دیگه رفته بود.
- صبور باش.
- من دیشب خواب عجیبی دیدم.
داشتم توی کلاس درس میدادم
همه بچه ها اطرافم نشسته بودن.
همه چیز خیلی معمولی بود.
و همه این چیزهایی که داره اتفاق میافته را
پشت سر گذاشته بودیم.
- ما باهم این مسئله را حل میکنیم.
ما بدون اون هیچ کجا نمیریم, میفهمی چی میگم?
- آره. - یالا.
اَمنیت نداره این بیرون تنها بمونی.
- ما باید به این فکر باشیم
که اینجارو ترک کنیم.
بریم جنوب سمت ساحل. - نه اینجا اَمنه.
تو خودت گفتی.
- من نگفتم اینجا اَمنه.
گفتم اَمنتر از این هست که اون بیرون توی جاده باشیم
که هر اتفاقی میتونه بیافته.
- جان هنوز اینجا نیست و تو توی این فکری
نقشه بکشی از اینجا بریم?
- تاحالا به این فکر نکردی که
شاید اون نیاد?
- همه چیز دیوانه کنندست اما هر اتفاقی ممکنه بیافته.
منظورم اینه, ما اینجاییم درسته ?
- به این امید که خونه هفته ها از ما
یک خانواده شاد بسازه!
بعدش از ناکجا آباد, بوم!
اونها پیدات کردن.
اون مردم لعنتی. اون چیزهای بیرون,
همیشه پیدات میکنن. - باب.
- باشه.
- اگر تو اون بیرون تنها بودی
میخواستی ما برات چکار کنیم?
- میخواستم اونچه که عاقلانه تر هست انجام بدید, اِوی.
ببین, ما همه افرادی را که عاشقشون بودیم از دست دادیم.
اما غذای بیشتری لازم داریم. آذوقه بیشتر.
ما باید هرچه سریعتر بریم!
- و بعدش چی?
- بریم جنوب سمت ساحل!
- فکر میکنی چی توی ساحل هست?
- نمیدونم! بازمانده های دیگه!
ارتش!
یک راهی برای خروج از این جهنم لعنتی!
- نه, به همون خوبی که من میدونم تو هم میدونی
هیچ جایی برای رفتن نیست.
- لطفا.
اِوی, دارم سعی میکنم معقول باشم.
- نه تو داری تظاهر میکنی که معقولی.
- ما گفته بودیم اگر گروه از هم جدا شد دو روز صبر میکنیم.
باشه!
که چی!
اما فردا, تصمیم میگیریم.
- ظاهرش چطوره?
- رادیاتور ترک خورده. معجزه هست که اینهمه راه را
بدون جوش آوردن ماشین طی کردیم.
باب گاهی وقتها میتونی خیلی عوضی باشی.
اما متنفرم بگم که احتمالا حق با اونه.
- من دیدمش, سَمی. دیدم درب را بست.
هنوز شانسی هست که زنده باشه.
- من با این بحثی ندارم عزیزم.
اما, ما بالاخره باید یک جایی بریم
چه دوست داشته باشی چه نه.
اینجا.
یک تلاشی بکن.
- اونها توی روشنایی خیلی آرومتر حرکت میکنند.
پس تو زمان داری,
قبل از اینکه شلیک کنی.
- و توی شب?
- توی شب?
توی شب فرار کن.
چی شده? - من نمیتونم
از فکر کردن به اون مرد بیچاره که بیرونه دست بردارم.
- ما نمیتونیم همه را نجات بدیم, خودت میدونی.
به همین خاطر هرگز برنمیگردیم.
من نمیذارم برات هیچ اتفاقی بیافته.
- میخوام برگردم و دنبال جان بگردم.
- چی?
- اگر پیاده هم میومد باید تا حالا میرسید اینجا.
باید توی راه چیزی براش اتفاق افتاده باشه.
- تو ماشین را برداشتی?
- اونها هیچ چیزی برنداشتن.
-ببین, باب, میتونیم مثل بزرگسالها راجع بهش صجبت کنیم, باشه?
اگر میخواد پیشنهادی بده
کاملا حق داره.
- من از این مزخرفات خسته شدم.
یک گاز گرفتگی. همه کاری هست که انجام میده!
هممون دیدیم چطوریه و چطور عوضتون میکنه.
- کافیه!
- تا حالا به خودت گوش کردی?
میلیونها بار قبل این موضوع را تموم کردیم.
چیزهای بدی اتفاق میافته. زمانهای بدی هست.
اما اگر میخواهیم زنده بمونیم قوانینی داریم که باید پیروی کنیم.
برای هیچ چیزی برنمیگردیم.
چرا?
چون خودکشیه.
- ما نباید اینطوری با عجله دور میشدیم.
- میگی تقصیر من هست چون من رانندگی میکردم.
-یالا بچه ها تقصیر هیچ کسی نیست.
- ما نمیتونیم اینطوری به صحبت ادامه بدیم.
ما داریم هی توی یک دایره میچرخیم.
-اون میخواد برگرده - باشه. اما اون حق نداره
جون بقیه را هم توی خطر بندازه.
- من از تو نخواستم کاری کنی.
- تو ماشین را بردار, تو آذوقه را بردار,
تو داری نجات بقیمون را بخطر میندازی.
-اگر "جان" نبود تو الان حتی زنده هم نبودی.
- لطفا, صداتون را بیارید پایین.
- من واقعا سپاسگزارم که سه ماه قبل
مارو پیدا کردی.
اما موضوعات متفاوت هستند.
ما هفته ها هست یک آدم سالم هم ندیدیم.
- یک ماشین هست. یک گروه.
ما باید همه با هم ازش استفاده کنیم!
- تو نمیفهمی, مگه نه?
دیگه مایی وجود نداره.
تنها چیزی هست که برمیداری و میتونی نگهش داری.
همه برن تو, سریع!
- اِوی.
- اِوی برگرد.
-مارج, خفه شو!
- فکر میکنی داری چکار میکنی?
- داریم میریم. گفتم اینجا خیلی خطرناکه.
وسایل مارو دزدیدی!
- نه ما جایی نمیریم.
- برای اتفاقی که برای جان افتاده متاسفم.
اما اینجا دیگه امن نیست.
سَمی, کلیدهارو بده من. - بهش نده.
- این موضوع به تو ربطی نداره.
اونطور که میبینم, قوانین تغییر کردن.
من این واگن را میبرم جنوب چه تو بخواهی چه نخواهی.
- شاید قوانین تغییر کنن
اما هیچ معنایی نداره. ما باهم تصمیم میگیریم.
- این بازی نیست.
هیچ پیروزی در پایان این نیست.
فقط زنده موندن هست.
زودباش! زودباش!
- از ماشین بیا بیرون.
- چکار میکنی, اِوی? - سخت نگیر.
- کلیدها.
بدشون به من.
ما هیچ کجا نمیریم, باشه? میفهمی?
- هی, هی. اسلحه را بده بمن.
- متاسفم.
- اگر هنوز زنده باشه, یک جایی توی جاده هست.
ما پیداش میکنیم, و برش میگردونیم.
- مسیح مقدس,همتون عقلتون را از دست دادید!
- بعدش میریم جنوب سمت ساحل.
- اونها ماشین را گرفتند.
تقریبا بنزین داره تموم میشه, و موتور
هر لحظه ممکنه خراب بشه.
- اگر واگن موند, تو ممکنه خر خره مون را پاره کنی.
- از درب دور بشید.
از درب دور بشید!
- بسه!
-مشکلی نیست.
- ما باید بریم اون بیرون و سعی کنیم.
نمیتونیم بهم کمک کنیم, معنی همه اینها چیه?
- مارج!
مارج! کلیدهارو بگیر! کلیدهارو بگیر!
- سَمی, کمکش کن.
- برید توی ماشین.
تو میای یا نمیایی.
نمیخواستم اینطور بشه.
- یالا,یالا, نمیتونی اینجا بمونی!
من-من متاسفم.
- جان.
- تو خوبی? - آره.
- اِوی.
اونها کجان? -نه.
- کی بود?
اِوی,کی بود?
آلوده شده?
- اوه, اوه.
گَری.
چطور این اتفاق افتاد?
گذاشتی برن?
چرا گذاشتی برن?
- هرکاری میتونستم کردم. تلاش کردم. باشه?
دیگه چیزی نبود که بتونم انجام بدم.
- اونها خیلی دور نشدن, شاید ما باید...
- هی, هی.
-جان, اونها کجان?
خالیه,جان.
اِسپری های دیگه ات کجاست?
- من وقت نداشتم.
- اون سَمی هست!
- آهای,جان! اِوی.
کمکم کنید. خلاصم کنید.
صدمه دیده.
کمکم کنید.
نه, نه جان, نکن. جان, نکن.
نه, لطفا.
- جان?
جان!
- هیس, من هستم, من هستم هیس.
- اونها همه جا هستند.
- همینطوره.
دیگه نه. - نه!
- نه, نه نه!
- گوش کن, دیگه نمیتونم اینطوری ادامه بدم.
دوستت دارم.
- شانس آوردی که داخل نیامدن.
کمی شوکه بنظر میرسیدی.
قبلا اینقدر از نزدیک ندیده بودیشون?
- اینطور نیست.
فقط موضوعات خیلی خوب پیش نرفت.
- اوه.
خیلی وقت هست موضوعات خیلی خوب پیش نمیرند.
- پس شما دوتا تنها هستید?
- ما یک گروه بودیم. - ما خیلی وقت هست
بازمانده های دیگه ندیدیم.
- درسته.
- نه.
- اینکارو نکن.
اِوی, اسلحه اش را بگیر. اِوی!
اینجا چکار میکنی?
- احتیاطت را میفهمم.
من هم باید محتاط باشم.
منهم مثل شما هستم.
منهم دنبال یک جای اَمن هستم
که برم.
و نمیخواستم صدمه بزنم.
- ما چیزی برای بخشیدن نداریم.
- مشکلی نیست.
من غذا, آب, آذوقه دارم درست اینجا توی ماشین.
و تو میتونی تفنگ را نگه داری
تا هر وقتی که بخواهی.
اسمم چارلی هست.
کدام یکی از شما دوتا اطراف را بمن نشون میده?
من با همسرم مسافرت میکنم, رُز.
و دختر کوچیکمون, سوزی.
- الان کجان?
ببخشید.
- ممنون.
من هرکاری میکنم که
زنده نگهشون دارم, البته.
واقعا هرکاری.
- چطور اینجارو پیدا کردی,بهرحال?
- ما توی خونه ای که پیدا کردیم زندگی میکردیم
نه خیلی قبل از اینکه شهر را ترک کنیم.
یک روز داشتیم دنبال آذوقه میگشتیم
و اینجارو پیدا کردیم.
ما تصور کردیم جای خوبی برای فرار هست
اگر همه چیز,
بهم بریزه.
- ببین, میخوام بهت کمک کنم.
همینجاها بمون.
موضوع اینه که ما اینجا چیز زیادی باقی نذاشتیم.
قرار نیست دائمی باشه.
- اما هنوز یک آذوقه هایی این اطراف هست
اگر بدونی کجا رو بگردی.
منظورم اینه حومه شهر اونقدرها هم تر و تمیز نیست
اونطور که عادت داریم,
اما بیرونه اینجا اَمنتر از هرجایی هست.
این بیرون, شاید یک آینده ای باشه.
بهرحال راجع بهش فکر کنید.
و میتونی خیلی به خودت کمک کنی.
من بیرونم.
- بهم قول بده زنده نگهمون میداری.
به مدرسه فکر میکردی?
- هوم. آره.
و به معلم ابتدایی اِوِ.
- تو چی درس میدادی?
- علوم اجتماعی. این درسِ
رفتار انسانها و نمونه های اجتماعی هست.
مزخرفه, واقعا.
یادمه یکبار من و همسرم
بحث داشتیم.
ما باهم در سکوت در ارتباط بودیم .
برای هم اطراف خونه یادداشت میذاشتیم.
از این کارها.
صبح روز بعدش یک کار فوری داشتم.
پس یک یادداشت گذاشتم.
"ساعت 5 صبح منو برای کار بیدار کن."
چیزهای بامزه ای یادته.
یک عکس ازش اینجا دارم.
همه جا همراهم میبرمش.
- خوشگله. - آره.
بهرحال, بیدار شدم.
ساعت 9 صبح. عصبانی شدم.
بعدش یادداشتش را دیدم.
"ساعت5 هست, بیدارشو!"
آره. ما با چیزهایی که بیاد میاریم زنده هستیم, حالا.
و از هرچیزیکه آرزوش را داشتیم محروم هستیم.
زمانه آغازه شیوع بیماری, اولین فکرم
راجع به همسر و بچم بود.
قایم شدیم و به سختی میتونستم خودم را از پنجره بیرون بیارم
تا غذا بدزدم و بهشون غذا بدم,.
فکر میکردم تا وقتی من نرمال باشم,
همه چیز نرمال باقی میمونه.
به من دلیلی برای زندگی میداد.
ببین نمیتونم بهت قولی بدم.
اما میگم, بهتره از اینجا بریم بیرون.
اون چیزها میمیرن. نمیتونن اینهمه دوام بیارن.
اگر کنار هم باشیم, شاید این شانس را داشته باشیم
از این موضوع بگذریم.
- کجا داری میری?
- توی ماشین میخوابم.
-نه اَمن نیست اونجا تنها بمونی.
یک عالم اطاق توی آلونک هست و فردا
میتونیم تصمیم بگیریم که چکار کنیم.
- اوه.
- ممنون.
- همین کار را میکنم.
اگر میخواهی میتونی بری.
اصلا نمیخواهی منو ببخشی, مگه نه?
یک اشتباهی کردم, میشه فراموش کنی, لطفا?
- تو تفنگ را گذاشتی روس سرت, جان.
- چون فکر کردم انتخاب دیگه ندارم!
- همیشه انتخابی هست.
باشه? و برام مهم نیست چه فکری میکنی, هیچ چیز بهتری
اون دنیا نیست, فقط تاریکی هست.
و اگر این همه چیزی هست که بدست میاریم ،مهم نیست بیرون چقدر مزخرف هست
نمیخوام تموم بشه, باشه?
- از جون من چی میخواهی? من نمیدونم تو چی میخواهی.
از من میخواهی بگم متاسفم? متاسفم, باشه. من
متاسفم. دیگه نمیدونم برات چکار میتونم کنم.
- ازت میخوام طوری رفتار نکنی که انگار
فقط زندگیه تو هست که خراب شده.
- اون خوبه?
- آره.
چطوره? کافیه?
- آره,باید بتونیم اینجا کمی سبزیجات پرورش بدیم.
اینطوری تکیه مون به آذوقه کم میشه
و شروع میکنیم به تکیه کردن به خودمون.
- پس نقشه اینه? ما اینجا بمونیم
و منتظر بشیم?
- یا کسی با ایده بهتری بیاد.
- کجا داری میری?
-میرم شکار.
- خیلی عالیه.
- آره.
همونطور که گفتم,جان. میدونی کجا پیداش کنی.
- میدونم, میدونم.
تو بیرون خیلی بهتر از من عمل میکنی.
-ممنون.
- بنظر میرسه که حیوونات
آلوده نشدن.
- ممنون.
خوب این برای ما شانسه.
ازطرف دیگه امشب گرسنه میشیم.
- انسانها همیشه در معرض بیماری هستند,
چیز جدیدی در این نیست. اما,
چیزی که برام جالب هست اینه که با روشهای خیلی موثری-
ممنون.
مریضیها همیشه نقش اصلی ای
در شکل دادن به تاریخ تکامل ما داشتن.
منظورم اینه وبا رو ببین.
مرگ سیاه. ایدز.
نه فقط بیماریها بلکه معانی اجتماعیه
مریضی ها هم مسیر بشریت را تغییر دادن.
راجع به تنوع گیاهان فکر کن.
بیماریها به نوعی به چرخه حیات شکل میدن
که به خلق زندگی کمک میکنه و,
و بعضی موارد, برای خراب کردنش.
شاید تنوع زیادی در حیات وجود داره
برای وجود بیماریها.
چی میشه اگر هدف بشریت وجود داشتن بعنوان یک میزبان باشه?
فقط یک ظرف. نه بیش از این.
- نباید بذاری تورو بدست بیاره.
- نه.
منظورم اینه, من,فقط- - ببین.
نمیدونم بین شما دوتا چه اتفاقی افتاده
قبل از اینکه من برسم.
میتونم ببینم آسون نیست.
ببین چی پیدا کردم.
یک لحظه تو-تو فردی با اهداف
و نقشه هستی.
همه زندگیت روبروت هست.
مردمی که دوست داری
و بعد, تموم میشه.
فکر کنم کسی که اینطوری هست
چیز بیشتری گیرش نمیاد, مگه نه?
- تو خیلی کارها برای ما کردی.
- خوب تو اجازه دادی اینجا با شما بمونم.
تو دوستیت را بمن دادی.
- ما به تو بیش از نیاز تو بما نیاز داریم.
- نه, خوب, من بجاش چیزی
درخواست نکردم, کردم?
و من نمیگم که چون این حس را دارم که
بمن بدهکارید,یا چیزی,نه. نه, اصلا.
قدردان دوستیت هستم.
میدونی که میتونم ازت حمایت کنم,مگه نه?
وقتی با من هستی,
در اَمانی.
دوستت دارم.
دوستت دارم, اِوی.
خیلی دوستت دارم.
و الان فقط این مهمه.
ناراحت نباش.نه, نه, نه.
ببین داریم چکار میکنیم. ما باقی موندیم , مگه نه?
-دیگه نمیخوام اینجا بمونم.
- اما اینجا اَمن هست.
اینجا میتونم تورو در امنیت نگه دارم.
نمیذارم هیچی بهت آسیب برسونه.
ما باهم از این نجات پیدا میکنیم.
هوم, حالا من دوستت دارم.
خیلی دوستت دارم.
- چارلی! میتونی کمی کمکم کنی?
-یک چیزی غلط هست?
-نه.
جان!
هی, بسه!
جان, جان.
یالا, آروم باش.
آروم باش, آروم باش. از دماغت نفس بکش,
باشه? از دماغت نفس بکش. آروم بمون.
کمکم کن ببریمش داخل!
- اصلا بد نیست.
- خوب میشه?
- نمیدونم.
- نمیخواستم تورو توی این موقعیت قرار بدم, باشه, اما
کاری هست بتونی انجام بدی?
- خوب, چکار میتونم کنم?
- یک داروساز, یا یک دکتر تجربی?
- نه, همه اون جاها خیلی وقت پیش غارت شدن.
- نه, نه,اگر الان بهش دارو نرسونیم, میتونه بمیره!
- پس من چی? پس من چی?
میتونم روزها اون بیرون رانندگی کنم! روزها.
دنبال دارو بگردم.
- باید جایی گذاشته باشی.
- و شاید بدونم کجا.
این فکر خطرناکیه.
- لطفا.
لطفا. حتی اگر شانس کمی باشه.
- من مجبور نیستم جایی برم. دیدی? من نه.
- من زمان دارم. تو بودی که از من کمک خواستی,
راه دیگه ای نیست.
میتونم اینجارو ترک کنم و هرجایی میخواهم برم.
اینو میخواهی? نه.
- این یک کارو برای من بکن- -نه.
- و من هرکاری بتونم برای کمک بهت میکنم.
ازت میخوام دروغ بگی.
-نه.
- فقط تظاهر کن چیزی نیست.
ارزش داره "جان" بمیره?
- لعنت'-
لعنت'', لعنت'' فقط-
-اِوی, میشه لطفا کمکم کنی? این چیزهارو
ببریم داخل.
- تو خوبی?
- برو.
- نمیتونم از فکر کردن بهت دست بردارم.
- چارلی لطفا. - منظورم اینه.
دلیلی داره که اینجارو دوست دارم.
باوجود همه چیزهایی که اتفاق میافته.
من هرگز توی همه زندگیم خوشحال نبودم.
-ببین میدونم که تو-که تو کمی تنها هستی, باشه?
میدونم منظورت چیه. همسرت.
- همسرم? نه. راجع بهش صحبت نکن.
- بسه.
- همه چیز اینجا مرتبه?
- بله. یک حادثه بود.
- جدا از اینکه بمونیم یا نه به سوخت نیاز داریم.
من یک تراک توی جاده گیبسون دیدم. و اگر
پُر باشه,میتونم برگردم-
- ما برای نجات بهش نیاز داریم.
اگر چیزی هست که میخواهی بگی, فقط بگو.
نه, فراموشش کن.
هرچی بین شما دوتا داره میگذره, برام مهم نیست.
- نه, ما باید بریم, باشه? فقط بذار وسایلمون را برداریم
و زود بریم.
-تو هنوز داری میگی ما باید بریم , اما کجا
باید بریم? تا حالا بهش فکر کردی?
هیچ نظری داری?
- این چیه?
- خانواده اش نیست,جان.
چه کسی میدونه سر این مردم چی اومده.
- اصلا به ما مربوط نیست.
هیچی نداره اما برای ما خوب بوده. چرا تو-
از من میخواهی چکار کنم?
- میخوام شروع کنی کاری انجام بدی طوریکه
تفاوتی ایجاد کنه.
- چی شده?
-تو توی عکس نیستی,چارلی.
- ما خانواده شادی بودیم. - این خانواده تو نیست.
- بذار چیزی نشونت بدم.
بیخیال.
- اون فرار کرد.
ببین چی سرش اومد.
- من عاشقش بودم, حتی با این وجود که برای من نبود.
شاید برای همین پیش خودم نگهش میدارم.
اون تنها کسی هست که به من بگه
چقدر بدون تغذیه میتونن زنده بمونن.
نمیبینی?
اونها بیرون میمیرن.
بزودی,به آخرش میرسه.
و همه چیز بشکل نرمال برمیگرده.
همونطور که قبلا بود.
این چیزی نیست که هممون میخواهیم?
اینو پشت سر بذاریم?
- ازت میخوام که بری.
- میخوای چکار کنی?
بمن شلیک کنی?
- برو!
- اِوی, تو با من میایی.
-جان, جان!
-نه, نه!
- بعد از همه کارهایی که کردم! هی!
من اینجا اومدم من اینجارو براتون اَمن کردم!
تا بیرون نگهشون دارم! من مواظبت بودم!
بهت غذا دادم, برات آب آوردم.بهت همه چیز دادم.
بهت اُمید دادم. و این جواب من هست?
این تشکری هست که میگیرم?
بیخیال,جان.
اون بیرون پنج دقیقه هم بدون من باقی نمیمونید.
اونچه که الان مهم هست , اینه که ما باقی موندیم.
بقیه چیزها, مهم نیست.
تو میخواستی خودت را بکشی
قبل از اینکه من برسم, مگه نه,جان?
-نه
- آره, میدونم.
- جان, لطفا, کاری بکن!
- بدون من, تو یک مرد مرده هستی.
- نه.
نه. جان, نه, نه, نه, نه, نه, نه, نه.
ازم دور شو-دور شو!
- بیا اینجا.
بیا اینجا.
جان! جان!
متوقفش کن!
- جان!
کمکم کن
- جان!
کمکم کن.
- برگردید!
کلیدها کجان?
- من کلیدها رو ندارم
-گفتم کلیدهای لعنتی کجان?
- تو ارتشی? اینجا چکار میکنی?
- کس دیگری اینجا هست?
- نه.
- میتونم بهت شلیک کنم و خودم پیداشون کنم, باشه?
- توی صندوق عقب هستند.
- نه, نه نه نه. شلیک نکن, شلیک نکن, نکن
شلیک. نه! شلیک نکن, شلیک نکن.
میبرمت-میبرمت یک جایی.
- منو کجا میبری, هاه?
- اینجا.
یک منطقه تخلیه.
- اینجا تنهایی چکار میکنی?
- بهمون حمله شد و گروهم را گم کردم. اما اینجا.
این منطقه استخراج است. میتونیم باهم بریم اونجا.
یک اطاق دیگه هم هست.
لطفا.
- اِوی!
اِوی.
اِوی, اِوی!
اِوی!
اِوی. اِوی
اِوی. اِوی. اِوی.
اِوی. اِوی.
بلندشو.
باید بمن گوش کنی,باشه? میشنوی?بسیار خوب.
فکر کنم یک راهی برای خودمون پیدا کردم که از اینجا بریم.
اما باید بریم, الان باید بریم, باشه?
اِوی, اِوی, اِوی, اِوی, اِوی. بلندشو. بلندشو. بلندشو.
بهم گوش کن. سعی کن بیدار بمونی. باید گوش بدی.
باید بریم, باشه?
جایی هست که میتونیم در اَمان باشیم.
- چطور میدونی?
- میدونم دیگه. اما باید بمن اعتماد کنی, باشه?
باید یکبار دیگه بمن اعتماد کنی. لطفا.
هی.اینجا منتظر باش.
آهای! آهای!
بقیه کجان?
من سرجوخه دیویس هستم. من یک زن زخمی دارم!
هی, کمی آب بنوش.
خوبی?
تقریبا رسیدیم.
نزدیکه.
تو خوبی?
لطفا, با من بمون. اِوی!
بلندشو, بلندشو!
نذار خوابت ببره.
لعنت.
لعنت! نه!
لعنت.
یالا,زودباش. یالا,زودباش یالا,زودباش!
اِوی.
زودباش.
متاسفم عزیزم, باید بریم.
زودباش, یالا,زودباش. - نه.
- نه, باید حرکت کنیم.
بیا اینجا, بیا اینجا.
ماشین مرده عزیزم, ما باید به حرکت ادامه بدیم.
اِوی. - باید استراحت کنم.
- بسیار خوب,باشه. تو خوبی.
- باید استراحت کنم. - باشه, باشه.
بسیار خوب.
بیا اینجا.
اِوی, بلندشو! بلندشو.
اِوی, بلندشو! بلندشو!
اِوی, بلندشو! بلندشو. زودباش, زودباش, زودباش.
درسته. باید بریم.
- زودباش! باید بریم!
اِوی, باید الان بریم. باید الان بریم!
- اما,نمیتونم.
- خیلی زیادن. نمیتونم بهشون شلیک کنم.
اِوی, باید بریم. ما داریم میریم.
اِوی باید بریم یا همه اینها برای هیچی بوده.
بلند شو.
- بلند شو!
چرا بمن گوش نمیدی? بلند شو.
اِوی, بلندشو. لطفا.
- من باید برم.
- نه.
- نمیتونم بمونم. نمیتونم بمونم. بذار برم. اِوی! باید برم!
- باید از من مراقبت کنی.
- نه, نه, نه,اَه!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.