..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫جریان تند رودخانه که در مسیر سنگ به دونیم .تقسیم شده بود، در نهایت به یکدیگر متصل میشوند
کِیو 3" سال 1987"
‫"میجی 15" سال 1882
روزگاری پر از عشق بود، زمانی که قلب انسان ها لبریز بود از عشق و عطوفت
‫‫"میجی 34" سال 1901
روزگاری پر از عشق بود، زمانی که قلب انسان ها لبریز بود از عشق و عطوفت
‫دوره‌ی میجی و تایشو با سرزندگی نسلی جدید .و زرق و برق فرهنگ غربی پر شده بود
‫بعد از احیای امپراطور میجی،
‫مردم از سرتا سر دنیا به پایتخت امپراطوری توکیو روان شدند.
‫شهری که هر گلی در هر رنگی که برایت قابل تصور بود، .شکوفه می‌داد و بهار در جای جای آن احساس میشد
"وزارت خانه‌ی آرنلی"
‫وزارت‌خانه‌ی تایشو 4 (1915)
‫بنیو هانومارا، یک جوانی که در هفدهمین سال شکوفایی خود بود.
قسمت اول بانوی مدرن، بنیو هانامورا دختری در هفدهمین سال شکوفایی خود بود
‫شکوفه‌ی گیلاس، شکوفه‌ی گیلاس.
‫همه جا پر از شکوفه‌ی گیلاسه.
‫تایشوی 7 (1918)
...روخونه‌ی کویشیکاوا برق میزنه
‫من یه پاپیون به موهام زدم، یه هاکامای بلوطی تنم کردم و چکمه‌های قشنگم به پامه...
‫همون طور که مشخصه، من یه دختر مدرسه ای شیک پوشم.
‫کلاس امروز در مورد روش دوخت کیمونو هست.
‫قبل از این که شروع کنیم، میخوام کیمونوهای تابستونی .که هفته ی پیش باید میبود بدوزید رو تحویل بگیرم
‫یادم رفت.
‫قضیه چیه؟ هانامورا-سان؟
‫اوم. من تکلیف امروز رو پاک یادم رفته بود...
‫تو هفته‌ی پیشم پاک یادت رفته بود و هفته‌ی پیش ترش...
‫و دو هفته‌ی پیش تر ترش هم همینطور!!
‫به عنوان تنبیه برای نیاوردن این چهار تکلیف باید توی راهرو بمونی.
‫خانمها، آکادمی آتومو تحصیلات نهایی برای عروسان آینده رو ترتیب میده...
‫ما تمام چیزهایی که یک زن باید بلد باشه رو بهش آموزش میدیم، ،از آداب و رسوم گرفته تا مهارت‌های خانه داری
‫تا همسران مناسبی پیدا کنید و مادران نمونه ای برای ژاپن بشید.
‫سنسی، منم تکلیفمو فراموش کردم.
‫کیتاکوجی-سان، از هانامورا انتظارش رو داریم، ولی شما تاماکی با استعداد...
‫درسته، خب حالا؟
‫همه‌ی ما حقوق خودمون رو داریم و به عنوان یک زن، .این ما هستیم که برای خودمون همسر انتخاب می‌کنیم
‫در نسخه‌ی‌ اول مجله‌ی جوراب آبی هیراتسوکا-سان می‌گن...
‫" در ابتدا زن خورشید بود"
‫"حالا، اوه ماه است."
‫"ما باید تبدیل به زنان جدیدی بشویم"
‫ما نباید توسط همسرانمون انتخاب بشیم، .ما باید کسایی باشیم که اونهارو انتخاب می‌کنند
‫چه بی نزاکتی‌ای! .شماهم همینطور برید بیرون، و بعد از کلاس هم برای تمیز کاری بمونید
‫تاماکی توهم؟
‫آره، منم اومدم بیرون پیشت...
‫سنسی...!!!! این چه مزخرفاتیه که درمورد مادران نمونه برای ژاپن شدن میگه؟
‫من هیچ‌وقت ازدواج از پیش تعیین شده بامردی که تا به‌حال ندیدم رو قبول نمی‌کنم.
‫باهام موافق نیستی، بنیو؟
‫آرره، آره، کاملا مزخرفه!
‫مثل شعر‌های بایرون، گوته و هاین.
‫ماهم ازدواجای از پیش تعیین شده‌ی والدینمونو .می‌پیچونیم و دکتر میشیم یا توی دولت کار میکنیم
‫ما با یه عشق رومانتیک به روشناییی ستاره‌ها شکوفا میشیم....
‫ما در هر زمینه‌ای پیشرفت می‌کنیم، و بانوان مدرن دوره‌ی تایشو میشیم.
‫تاماکی با یه نفر از آکادمی امپراطوری قرار نمیذاشت؟
‫قبل ازاونم با یه آرتیست بود.
‫خیلی جسوره، من از وقتی که هفت .سالم بوده حق نداشتم کنار یه پسر بشینم
‫عالی نیست؟ من دوست دارم مثل تاماکی عاشق بشم.
‫ولی شما دونفر خیلی باهم فرق دارین.
‫از چه نظر؟
‫کاملا مشخصه.
‫اول از همه تو سینه‌ت تخته.
‫شاید، ولی خب منم ایده آلای‌ خودمو دارم.
‫معلومه، درسته، منو تاماکی باهم فرق داریم.,
‫ولی هوا خیلی خوبه، من فقط باید...
‫نانا، من برگشتم.
‫یه لحظه میرم اون طرف...
‫بینیو-سان! میدونید که پدرتون میخوان چیز مهمی بهتون بگن
‫نیم ساعت یگه میام.
‫بینو-سان!
‫خب برای امورز بسه، همگی فردا ادامه میدیم.
‫ببخشید که مزاحم کلاس کابوکیت شدم.
‫حس کردم امروز بهترین روزه که با این بازی کنیم.
‫بادبادک ؟
‫بالا بگیرش، میخوام بدوام، برو که رفتیم!
‫میدونستم امروز بهترین روز برای هوا کردنشه!
‫اگه چوبشو بکشم، نخش پاره میشه!
‫خب کسی این اطراف نیست که ببینتم.
‫هی ، بنیو-سان!
...یه جایی همین اطراف باید باشه
‫رانمارو، یکم دیگه بهش میرسم.
‫این طرفی نیا، بالا رو نگاه نکن، از اون طرف برو...
‫گرفتمش رانمورا، پرتش میکنم سمتت...
‫جاییتون آسیب دید؟
...خیلی ممنونـــ
‫هی! بیشعور پررو!
‫سیلی زدم!
‫چه عکس العمل سریعی...
‫اوه به باسنم دست نزده بود.
‫ممنونم که نجاتم دادین...
‫ولی اگه شما داد نزده بودین،...
‫من اصلا از اون بالا نمی‌افتادم.
دستم یهویی خودش چیز کرد ...چون که فکر کردم دارید به چیزم نگاه
‫کاملا تقصیر من بود، متاسفم، لطفا منو ببخشید، هایکارا-سان!
!هایکارا-سان: بانوی مدرن
‫راستی... ...خانواده‌ی هانامورا این نزدیکی زندگی می‌کنن؟ سرگرد ارتش
‫آه، ایجوئین، بنیو به اینجا آوردت؟
‫دختری که بهش افتخار می‌کنید، ...کاملا همون‌طوره که توصیفش می‌کردین
‫زیبا و ملیح درست مثل مادرشون که فوت شدن...
‫ایشون پسر همسایه‌مون رانمورا هستن...
‫پسر؟ پس بنیو...
‫خیلی ببخشید، ولی بنیو منم!!
‫بنیو میشه یکم چایی بیاری؟
‫ایجوئین، لطفا تشریف بیا داخل...
‫چرا من باید بیارم؟ !خب، اوکی. بهت نشون میدم که میتونم خانومانه رفتار کنم
‫خب، قوطی چایی کجا بود؟
‫این جلبک دریایی هیجیکیه، چایی اون جاست.
‫آه، بسه خانوم.
‫آب داره زیادی جوش میاد.
‫اوه، اوه، اوه خودمو سوزوندم.
‫همیشه اینقدر بی دست و پا نیست...
‫شاید دیدن شما یکمی مضطربش کرده...
‫بنیو توی مدرسه چی بهت یاد میدن؟
‫لطفا منو ببخشید!
‫نظرتون در مورد یکم چایی چطوره؟
‫ممنونم!
‫براشون اون کیک برنجی هارو بردی؟ صبح توشون کرم دیدم.
‫بنیو، بیا اینجا!
‫ایجوئین یه مهمون خیلی خاصه...
‫میشه لطفا مراقب باشی که تاثیر بدی روش نذاری؟
‫امروز روز مهمیه که آینده‌ت رو تغییر میده.
‫...برو باغ رو بهش نشون بده، و مثل یه خانوم رفتارکن.
‫قضیه چیه؟ امروز خیلی عجیب رفتار می‌کنید، پدر؟
‫بذار ببینم....
‫چه چهره ی جذابی.
‫ستوان دوم، اینطوری سرما میخورید...
‫دقیقا مثل یه سرباز هرجایی چرت میزنه!!!
‫یه مبارزه‌ی عالی باهات می‌کنم!
‫گرفتمت!
‫هی، گرفتمت!
‫حمله کردن به آدمی که خوابه یکم نامردیه، اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫سرباز باید در هرجا و مکانی آماده باشه.
‫من حتی کل زورمم نذاشتم.
‫که اینطور، باشه بیا ببینیم چی تو چنته داری....؟
‫نمیخواد چون دخترم بهم آسون بگیری.
‫شروع!
‫چه خبره؟
‫یه کاری بکنید، ارباب!
‫خشنه
!‫ولی گیرش میندازم
‫چیکار میکنی بنیو؟ تمومش کن، اون مرد...
‫گرفتمت
‫ستوان دوم ایجوئین، همسر آینده‌ی توئه!
!!!!!‫بنیو-سان
‫خانواده ی هانامورا به عنوان هاتاموتو به توکوگاوا شوگونیت خدمت رسانی کردن،
‫هاتامونو: خانواده‌هایی که به خانوادگان سامورایی خدمت می‌کردن.
‫و خانواده ی ایجوئین به عنوان یک سامورایی .بالا رتبه هم سطح خانواده‌های اشرافی هستن
‫سال‌ها پیش پدربزرگت و مادربزرگ ایجوئین، عاشق یکدیگه بودن!
‫ولی زمانه مخالف اونها بود در ابتدای احیای امپراطوری،
‫اون دو ازهم جداشدن، چون‌که ما جز دسته‌ی ضد امپراطوری بودیم.
‫اون دو عاشق جوان به طور غم انگیزی از هم جدا افتادن...
‫اما موقع خداحافظی عهدی بستند،
‫روزی وقتی صلح برقرار شد، وقتی آدم‌ها دیگه ...طبقه بندی نشدن و وقتی رتبه تفاوتی بینشون ایجاد نکرد
‫خانواده‌ی ما به هم میپیونده و ما یکی می‌شیم...
‫بر طبق شانس، نسل بعدی هر دو خانواده همگی پسر بودن،
‫بابت همین این عهد به تو رسیده...
‫پس ستوان دوم و من...
‫ازدواج من قبل از به دنیا اومدنم تعیین شده بود...
‫من رد میکنم!
‫این عهد دیگه اعتباری نداره.
‫و حالا چرا اون از بین این همه آدم؟
‫مادر اون آلمانیه...
‫ولی اون همیشه توی ژاپن زندگی کرده.
‫کنت ایجوئین اونو برای سرباز شدن تربیت کرده !ایشون روزگاری سامورایی ساتسوما دومین بودن
‫از نگاه من اون نمونه‌ی بارز یه ژاپنیه...
‫میدونم که ازش خوشت میاد...
‫ولی من میخوام خودم شوهرمو انتخاب کنم ...و هیچ‌وقت به این عهدای قدیمی پایبند نمی‌مونم
‫بنیو! من بهت دستور میدم!
‫بعد از اینکه همه چی ترتیب داده شد، !تو برای آموزش های لازم به خونشون فرستاده میشی
‫پس خودتو آماده کن، هرکاری میگم انجام بده...
‫این خیلی.....اخ!
‫هیچ وقت نتونستم زمان مناسب رو برای گفتن بهش پیدا کنم.
‫تقصیر منه که اینجوری پسرمابانه بزرگ شد...
‫اون روح قوی تورو به ارث برده...
‫کمکم کن، تا مراقبش باشم.
‫من برگشتم، تنمارو...چیمارو!
‫خوش اومدین.
‫کیساراگی، مادربزرگ کجاست؟
‫ایشون توی آلاچیق حیاط داخلی ان!
‫امروز نامه های بیشتری براتون اومده، قربان.
‫ممنونم، لطفا بذارشون توی اتاقم...
‫بله قربان.
‫من برگشتم.
‫شینوبو، خوش اومدی!
‫چطور بود؟ دختر هانامورا چطور بود؟
‫بنیو تقریبا با اون چیزی که فکر میکردم فرق داره، ولی دختر جوون و سرزنده‌ایه.
‫در مورد هر کاری که انجام میده حسابی سرسخته!
‫بیشتر از این که شبیه یه زن باشه، !شبیه خودشه، اون خیلی جذابه
‫پس، دوست داری که باهاش ازدواج کنی؟ با اون بانوی جوان، بنیو-سان؟
‫بله مادربزرگ، اگه این چیزیه که شمارو خوشحال میکنه!
‫ممنونم، شینوبو.
‫دیگه وقتشه یه عهد خانوادگی دراز رو عملی کنیم.
‫بالاخره این دو خانواده یکی میشن..
‫سلام، شینوبو-سان!
‫سلام، تاماکی...
‫مادربزرگت گفت که میتونم از گلای تو باغچه بچینم.
‫خیلی خوشگلن، مگه نه؟
‫دیگه کارم تموم شده، پس دیگه برم!
‫همراهیت کنم؟
‫شکوفه های بنیبانا امسال زود در اومدن....
‫بنی بانا....بنیو.....
‫این گلا کاملا مناسبشن
‫to ne or not to be این سواله!
‫این یک نمایشنامه، از نمایشنامه نویس بزرگ انگلیسی شکسپیره.
‫هانامورا، لطفا خط رو ترجمه کن.
‫هانامورا، هانامورا!
‫داری خیال بافی میکنی؟
‫برو یه آبی به صورتت بزن.
‫خیله خب....
‫قضیه چیه بنیو؟ کل روز حواست پرت بود...
‫تب داری؟
‫چیزی نگرانت کرده؟
‫تو اینجوری نبودی که بریزی توی خودت...
‫زود باش، بهمون بگو!
‫خب....چیزه....
‫پدرم ....
‫تو نامزد داری؟
‫چه شکلیه؟ چند سالشه؟
‫قراره مراسم بگیرین؟
‫قدبلنده و خوش قیافه ست؟
‫تو خیلی خوش شانسی!
‫من اصلا هم خوش شانس نیستم!!!
‫من نمیخوام فقط بابت حرف پدرم زن کسی بشم.
‫من میخوام خودم همسرمو پیدا کنم.
‫من بانوی مدرن تایشوام، و لیاقت اینو دارم که به اختیار خودم عاشق بشم.
‫درسته...همه‌مون لیاقتشو داریم...
‫تاماکی....
‫گفتی یه اشراف زاده‌ی درباریه؟
‫خیلی سخته که آداب رسوم زندگیشون رو یاد بگیری، مثلا...
‫اوماواری، اوکاکا، ایر-یری، اوکابه، میسو-میسو، سوکو-سوکو، هاری-هاری، سورو-سورو
‫معنی اینارو میدونی؟
‫اونا به چاشنی غذا، سس لوبیای قرمر، سویای کبابی و توفو اینارو میگن.
‫لباسای میسو، موهای دم اسبی، طالبی خشک شده، و ده پای خشک شده.
‫اونا حتی ژاپنی حرف نمیزنن، نمیخوام، ازش متنفرم.
‫چیکار کنم تاماکی؟
‫ازدواج با یه اشرافی؟ نکنه که بنیو....
‫نه، غیر ممکنه.
‫گوشت قلقلی سوکونه، اینو میشناسن؟
‫سو...سو...کونه؟
‫چند روز بعد، یک شنبه
‫نمیخوام!
‫ارباب.
‫ایشون از روزی که بهش گفتین اینطوری شدن...
‫اینجوری مریض میشن....
‫مطمئنم برای همه‌ی دخترا تا قبل روز ازدواجشون همین طوریه!
‫زندگی یک زن جدید...
‫رانمارو.
‫اون بیرون چیکار می‌کنی؟
‫بنیو-سان، شنیدم که قراره با اون مرد ازدواج کنین، درسته؟
‫ها؟
‫من از وقتی بچه بودیم، کل این مدت...
!دوستتون داشتم
‫چی؟ چی گفتی؟
‫درسته!
‫ولی طبقه‌ی شما با من فرق داره و منم از شما کوچیکترم،
‫بابت همین هیچ‌وقت تا الان بهتون نگفته بودم.
‫اینکارو نکنین! با اون مرد ازدواج نکنین!
‫بنیو-سان، فرار کنید و با من ازدواج کنید.
‫من از وقتی که اون مردو دیدم دارم ....به این مسئله فکر می‌کنم، درنهایت تصمیم گرفتم
‫این تنها شانس ماست.
‫من خانواده‌مو ترک می‌کنم؛ تا با شما باشم، .نیازی ندارم که بازیگر کابوکی بشم
‫اگه منو به جای نامزدتون انتخاب می‌کنید،
‫ساعت 6 جلوی دانشگاه منتظرتونم.
‫اونجا میبینمتون.
‫نمیدونستم...
‫اون در مورد من اینطوری فکر می‌کنه.
‫من همیشه اونو به چشم برادر کوچیکترم می‌دیدم.
‫ولی پشت اون رفتار جدی، اون....
‫احساسات رانمارو یکم قلقلکم داد...
‫ولی فرار کردن خیلی رسواییه...
‫خانوم.
‫ستوان دوم براتون گل فرستادن.
‫اسم این گل ها چی بود؟
‫بنی‌بانا!
‫چرا بنی‌بانا؟
‫"گل ها منو یاد تو انداختن"
‫اینا نماد اون شاهزاده‌ی دماغ قرمز زشت از افسانه‌ی گنجی نبود؟
‫خب که چی؟
‫من خیلی زیبا نیستم، ولی اینکه اینو بگی...
‫"گل ها منو یاد تو انداختن"
‫چه گستاخ!
‫اه خیلی عصبانیم کرد...
‫من باید با کسی ازدواج کنم که هیچ حسی بهم نداره.
‫اگه این طوریه، ترجیح میدم فرار عاشقانه کنم.
‫زنده باد فرار عاشقانه!
‫هورا فرار عاشقانه
‫فرار عاشقانه‌ی بی‌نظیر...
‫ممنونم که منتظرم موندی، رانمارو.
‫بنیو-سان، خیلی خوشحالم که منو انتخاب کردی تا باهام بیای .
‫بیا سفرمونو شروع کنیم.
‫چشمه‌ی آب‌گرم آتامی چطوره؟
‫بزن بریم!
‫پس برای همیشه، خداحافظ پدر، خداحافظ خانواده، خداحافظ بچه‌ها
.‫از امروز، راه خودمو مستقیم به سوی مدرنیت پیش می‌گیرم
چی؟
‫ارباب!
!ارباب
‫چیشده؟
‫این چیه؟
‫میخوام که دنبال دخترم و پسر همسایه‌ی کناریمون بگردین.
‫مردم میگن که وقتی به سمت جاده ی تاکیادو میرفتن دیدنشون.
‫اگه امشب پیداشون نکنیم، .فردا یه گزارش مبنی بر اینکه گم شده به پلیس میدم
‫باید تا زمانی که ازدواج می‌کنه، حواسم بهش باشه.
‫میخوام که بی سروصدا انجام بشه.
‫متاسفم که شماهارو درگیر کردم.
‫ما خیلی خوب دخترتونو میشناسیم.
‫کاملا متوجه‌ایم.
‫همین الان میریم و پیداش می‌کنیم.
‫سرگرد هانامورا.
برای بنیو-سان اتفاقی افتاده؟
‫نکنه....بخاطر منه؟
‫نه، اصلا ربطی به شما نداره!!
‫من مسئول این قضیه‌م.
معبد شینا گاوا
‫خیلی دور شدیم دیگه، الان نزدیک کاناگاواییم؟
‫این جا نوشته شیناگاوا
‫خدای من، توکیو خیلی بزرگه.
‫بیشتر از سه ساعته که داریم راه میریم.
‫من گرسنه‌م شده...
‫الانم که توی این ساعت همه رستورانا بسته‌ست.
‫چیکار باید بکنیم؟
‫شما دوتا جوون این جا چیکار می‌کنین این موقع شب؟ !بیرون ممکنه اوخ بشین
‫اگه کسی بهتون حمله کنه تقصیره خودتونه، میدونید که؟ !پس بدویید برید خونه
‫الان منو زدی؟
‫این تتوی ماهی قرمزو رو بازوم نمیبینی؟
‫من شیگوروی رودخونه‌ی ریکاشم...
‫بنیو-سان
‫خب دیگه داری میری رو مخ...
‫و-واو...
‫بازم کتک میخوای؟
‫اگه میخوای باز بزنمت.
‫امروز خیلی حالم قاطیه!
‫نه، غلط کردم.
‫اوشیگورو به قلاب افتاد!
‫رئیس، لطفا منو به عنوان نوکر خودتون قبول کنید.
‫چی...؟ نو..کر؟
‫من، رئیس؟
‫واقعا دارین فرار می‌کنین؟ این جاده خیلی بدقلقه!
‫بیاید اول یکم ساکه بخوریم، .این فنجون رو به عنوان نمادی از وفاداری میچرخونیم
‫خوشمزه‌ست، عالیه!
‫اوه؛ ظرفیت الکلت خیلی بالاست، عالیه!!
‫هی بنیو-سان، پس فرار عاشقانه‌مون چی میشه؟
‫چیشده؟ رانمارو؟
‫ها....ران، ...عجیبه، دوتا شدی
‫چشمات چرا این‌جوریه؟
‫بنیو-سان حسابی مست شده...
‫فرار عاشقانه‌مون تبدیل شد به یه عیاشی شبانه.
!‫پس بیخیال میشم
‫آه، پس اینجا بودین.
‫خیلی خوشحالم که پیداتون کردم...
‫زود باشید، باید برگردیم خونه!
‫بنیو-سان! ستوان دوم اومدن!
‫حتما اومدن دنبال ما.
‫شما ایشونو میشناسید؟
‫هی ببین، حتی اگر تو نامزدش باشی، !من مجبور نیستم اینو قبول کنم
‫واسه همینم ما فرار کردیم، من واقعا عاشق بنیو-سانم.
...رانمارو-کون
‫یوشیگورو، حواست به رانمارو باشه!
‫بنیو-سان؟
‫همین جا منتظر بمون.
‫نمیدونم پدرم چی گفته؟..
‫من دیگه به خونه برنمیگردم...
‫متوجه‌م که رانمارو در مورد احساسش صادقه...
‫اون کاملا بهت متعهده و می‌دونم که خودتم اینو میدونی...
‫درسته! فرار عاشقانه‌مون خیلی جدیه...
‫اون مطمئنا بهتر از من تورو میشناسه...
‫و تورو عمیق تر از منی که تازه باهات آشنات شدم دوست داره....
‫من فقط میخوام یه چیزو بدونم،
‫بنیو-سان...
‫توهم رانمارو رو به اندازه ای که اون دوستت داره، دوست داری؟
‫ولی...من فقط میخوام خودم انتخاب کنم که چه طوری زندگی کنم!
‫برای این که اینو ثابت کنی، نیازی به فرار کردن نداری!
‫بیا برگردیم خونه.
‫چش شده؟
...فقط دستمو گرفته
‫صبر کن، یه چیز دیگه هم هست که میخوام بگم
‫به خاطر ساکه‌ست؟
‫هیچ جونی ندارم سرم گیج میره!
‫تنها چیزی که حس می‌کنم دست گرم اون و تپش قلب خودمه!
‫دارم رویا میبینم؟
‫احساس میکنم توی هوا معلقم!
‫اوشیگورو، رانمارو اینجوری به من نگاه نکنین!
‫ما داشتیم فرار میکردیم...
‫ولی الان...
‫مثل یه رویاست!
‫تو توی همه‌ی رویاهای من حضور داری...
!!!!دختره‌ی احمق
‫دیشب خیلی بی حیایی کردی...
دیشب دقیقا چقدر مست کردی؟
‫ستوان دوم
‫الان درمورد من چه فکری میکنه؟
!‫خب، فرقی هم برام نمیکنه در هر صورت قصد نداشتم باهاش ازدواج کنم
‫الان حتما ازدواج رو کنسل می‌کنه!
‫بنیو!
‫شینوبو-کون همین الان زنگ زد، گفت هنوز میخواد باهات ازدواج کنه!
‫یه تاریخ برای روزی که به اونجا میری تا وظایف !خانه داری رو یاد بگیری مشخص کردیم، بهترین تلاشتو بکن
‫چی؟ کنسلش نکرد؟
‫میدونه ازش بیزارم، من حتی فرار کردم!
‫هدفش چیه؟
.امروز نمیخوام بهش فکر کنم
‫گمونم بهتره برم مدرسه!
‫صبحتون بخیر.
‫اوه حواسم به این آدما نبود!
‫برید کنار، برید کنار!
‫رئیس بنیو دارن میان...
‫من همینجا میمونم، رئیس!
‫اون کیه؟
‫قیافه‌ش ترسناکه، یاکوزائه؟
‫روی بنر نوشته بنیو-ساما
.شاید استخدام شده
‫ممنونم بابت کتاب.
‫اوهوم.
‫چیشده؟ چرا آه میکشی؟
‫دلم شکسته.
‫چی؟ تو، تاماکی؟
‫کدوم مردی میتونه تورو رد کنه؟
‫درواقع اعترافی نکردم، پس اونجوری رد نشدم...
‫من از بچگی عاشق اون مرد بودم!
‫ولی بهم گفتن خانواده‌ش واسش یه نامزد درنظر گرفتن...
‫اون عشق واقعیت بود!
...میدونستم این طوری پیش میره
‫من با کلی آدم قرار گذاشتم، .فقط به خاطر اینکه کسی بهتر از اون رو پیدا کنم
‫ولی نتونستم...
‫هیچ وقت نمیدونستم یه نفرو انقدر دوست داشتی، چه شکلیه؟
‫خب، چرا نمیای ببینیش؟
‫قراره امروز با هم به تماشای یه اپرا توی آساکوسا بریم.
‫چقدر شلوغه.
‫بهش میگن: "پرارگولو"
‫اینا طرفدارای اپرا هستن...
‫اوه، اون جاست.
‫تاماکی، اون؟
‫اونه، شینوبو ایجوئین.
‫هی، تاماکی.
‫صبر کن ببینم...بنیو-سان؟
‫چی....؟
‫واقعا؟ بنیو...
‫تو نامزد شینوبویی؟
‫حالا فهمیدم، شما دوتا همکلاسی اید!
‫تاماکی! صبر کن!
‫ببخشید، من هم باید برم.
‫بنیو-سان!
‫تاماکی.
‫اوه، تاماکی...
‫....اینجوری رفتن.
‫چیکار باید بکنم؟
‫...منو با خودش آورد ولی
‫عجب تجربه‌ی اولی بود از اپرا دیدنم!!
‫حتما این قرارو گذاشته بود تا به عنوان خداحافظی یه خاطره‌ی خوب باهاش بسازه.
‫ولی من پیدام شدو خرابش کردم!
‫چطوری دوباره باهاش رو به رو بشم؟
‫دیگه اصلا توی حال هوای اپرا نیستم
‫فقط چون هیچ‌وقت بهش نگفته !به این معنی نیست که خودش متوجه نشده باشه
‫ولی شایدم نشده،
‫اگه میدونست تاماکی چه احساسی بهش داره!
‫اینه، اگه می‌دونست تاماکی چه حسی بهش داره، تاماکی می‌تونست...
‫عشقشو نگه داره و ما می‌تونستیم دوست بمونیم .
‫اینجوری عالی میشه.
‫ستوان دوم، میشه یه چیزی بهتون بگم؟
‫ها؟ چیزی گفتی؟
‫تاماکی گفت که....
‫صبر کن، نفست گوشمو قلقلک میده!
‫تاماکی...
‫تورو...
‫دوست داره!
‫من واقعا متاسفم!
‫لطفا به من توجه نکنید و ادامه بدید!
‫ستوان دوم...
‫چیزی که میخوام بهتون بگم از اپرا مهم تره.
‫خیله‌خب، بیا فعلا از اینجا بریم!
‫تاماکی از زمانی که بچه بودین، دوستتون داشته.
‫ولی حالا چون نامزد دارین، سعی داره فراموشتون کنه.
‫تاماکی قدیمی‌ترین و عزیزترین دوست منه.
‫من میخوام که خوشحال باشه و میخوام که دوستیمو باهاش نگه دارم.
‫هیچ دختری مناسب تر از تاماکی برای شما نیست.
‫اگه تاماکی رو انتخاب کنید، همه خوشحال میشن.
!بنیو-سان
‫من با تو ازدواج می‌کنم.
ها؟
‫ممنون که منتظر موندین، !اینم از قهوه‌تون
‫نوش جان.
‫بنیو-سان، لطفا خوب بهم گوش کن.
‫مادر من دختر یه نجیب زاده‌ی آلمانی بود.
‫پدر و مادر من وقتی که پدر برای تحصیل درآلمان بوده، .همدیگرو ملاقات کردند، اونها عاشق هم شدن و بعد من به دنیا اومدم
‫ولی مادرم اجازه‌ی ازدواج با یک ژاپنی رو نداشت.
‫اون من و پدرم رو ترک کرد و به روسیه رفت تا با یک کنت روس ازدواج کنه.
‫بعد از اون، پدرم هم منو ترک کرد .و برای کار به یک کشور خارجی رفت، و درنهایت بیمار شد و فوت کرد
‫هم پدرم و هم مادرم هر دو منو رها کردن، !و این فقط مادر بزرگم بوده که مراقبم بود و من رو بزگ کرده
‫من همه‌ی این سالها در مورد عشق غم انگیز مادربزرگم شنیدم،
‫و خیلی خوب میدونستم که نقشم در این داستان چیه.
‫کل زندگیم این رو میدونستم،
‫منظورت چیه؟
‫یعنی میخوای بگی که تن به یه ازدواج بدون عشق میدی اونم فقط به خاطر مادربزرگت؟
‫بله.
‫بگو ببینم، میخوام بدونم تو چه فکری در مورد ازدواج داری؟
‫خب، اگه بعد ازدواج عاشق همدیگه بشیم خوب میشه.
‫فکر نمیکنم چیز عجیبی باشه.
‫مزه ش تلخ و ...شیرینه!
‫پس مزه‌ی قهوه این جوریه؟
‫این یه توهین به یه زن مدرن و آگاهه!
‫در ظاهر مدرنه ولی کاملا مشخصه که به سنت ها پایبنده.
‫خیلی سمجه...
‫ولی من باید یه کاری برای کمک به تاماکی بکنم.
‫هانامورا-سان، شما توی کلاس های آشپزی، .خیاطی و رسوم معاشرت بدترین نمره‌هارو گرفتید
!!همینه
‫بنده از عمارت ایجوئین اومدم .تا بنیو-سان رو برای کلاس‌های خانه داریشون ببرم
‫چه با نزاکت، میرم صداشون میزنم.
‫بنیو-ساما!
!بله
‫اوه خدای من، بنیو-سان!
‫ایشون کی هستن؟
‫بــ -بنیو-......
‫هاهاها، سلام خانوم پرستار ستوان دوم، بنده بنیو هستم. هاها.
‫واقعا میخواین باهاش ازدواج کنید؟؟
‫فقط دارم برای کلاسای خانه داری میرم!
‫میرم که گند بزنم و بعد زودی برگردم خونه، نگران نباش.
‫توی مدرسه هم هربار این درسارو افتادم، هر بار...
‫افتادم!
‫ولی من مطمئن نیستم این روش جواب بده..
‫اون مردک بی نزاکت...
‫اون نوکر منه، با خودم میارمش.
‫یه نوکر میاری؟
‫چی تو سر این بانوی جوانه؟
‫رسیدیم به عمارت.
‫واو، چه ساختمون باشکوهی. مثل یه قصره.
‫سفیده تنموراست و سیاهه چیمارو.
‫مراقب باشید اونها فقط با ارباب جوان خوب رفتار می‌کنن.
‫لطفا چند لحظه این جا منتظر بمونید.
‫بنده میرم بانوی بزرگ رو صدا بزنم.
‫ارباب جوان شینوبو هم به زودی میرسند.
‫این جا فوق العاده‌ست، اصلا فکرشو نمیکردم اینقدر ثروتمند باشن.
‫کیه؟
‫ممنونم که اومدی بنیو-سان، من مادر بزرگ شینوبوام.
‫خب،خب....تو تا حدی زیبایی...
‫منو یاد پدر بزرگت میندازی، همون چشم و ابرو و همون لبان زیبارو داری.
‫بالاخره، دعاهای ما...
‫با توجه به شناختی که ازت داشتم، فکر نمی‌کردم بدون مقاومت بیای، اما....
‫اون آرایش!
‫شینوبو، لطفا بنیو-سان رو تا اتاقش راهنمایی کن.
‫اگه سوالی داری از کیساگاری بپرس.
‫درخدمتم، بانوی من.
‫یه پیرمردی الان اومد و رفت...
‫کنت ایجوئین، بزرگ خانواده.
‫ایشون یه سامورایی ساتسوما دومین بودن .که از پدر بزرگت هاتاموتوی توکوگاوا شوگین، متنفرن
‫اون ها در طول احیای میجی باهم دشمن بودن.
‫اینکه عهدی که برای نصف قرن پیشه رو نگه داری یه کم دِمُدَه‌ست....
‫از امروز اینجا اتاق توئه.
‫فوق العاده‌ست.
‫مثل اتاق یه شاهزاده‌ی خارجیه!
‫بعدا موقع ناهار میبینمت.
‫چقدر نرمه...
‫بنیو
‫مادرت قبل از این که بمیره ازم خواست تا این رو بهت بدم.
‫لباس سوگواری سفید، .نماد زنیه که قصدی برای ازدواج دوباره نداره
‫اگر شینوبو مرد، !با پوشیدن این باید نشون بدی که هرگز دوباره ازدواج نمی‌کنی
‫پدر، خیلی خیلی متاسفم، .اما...قصد من اینه که همه این جریاناتو تموم کنم
‫بنیو-سان!
‫ناهار آماده‌ست.
‫لطفا، این رو بپوشید.
‫فوق العاده شدی.
‫غذای غربی
‫اوه، نه! اصلا هیچی از آداب این طوری غذا خوردن نمیدونم.
‫باید یه روزی رو برای معرفی رسمیت انتخاب کنیم.
‫مگه‌نه، بنیو-سان؟
‫اوم، اوه- ها
‫این شمشیر کوچولو و این چیز پنجه شکل، چطور از اینا استفاده می‌کنن؟
‫این ملاقه هه حتما برای سوپه.
‫بنیو، هرکاری من میکنم بکن.
‫سفته!
‫این دیگه چیه؟ گوشتو باید تیکه کنم، حتی استخونوشم ببرم.
‫یه دختر بی فرهنگ از یه خانواده ی هاتاموتو، که حتی نمیدونه چطوری غذای غربی بخوره؟
‫اون اصلا به اینجا تعلق نداره، بفرستینش خونه‌ش!
‫چقدر بدجنس، من یه دختر هاتاموتو ام که حتی نمیدونه چطور غذای غربی بخوره؟
‫من همینم که هستم! ...اگه همه جا بپیچه که نتونستم عروس خوبی باشم و به خونه برم گردونن
‫...پدرم قطعا بیخیال این ازدواج میشه!
‫ولی اینکه این جوری باهام رفتار بشه خیلی عصبانیم میکنه.
‫عصر بخیر.
‫بیا تو.
‫لطفا پدربزرگو ببخش.
‫با خودم گفتم این می‌تونه آرومت کنه.
‫شیر گرمه.
‫ممنونم.
‫اتاقتو دوست داری؟
‫آره خیلی زیاد.
‫خوشحالم اینو میشنوم.
‫من مطمئنم که تو حال و هوای تازه ای به این خونواده میاری.
‫ما هنوز توی اون سنت های نجیب‌زادگی گیر کردیم.
‫تو اونی هستی که میتونی مارو از این قواعد سنتی رها کنی.
‫ولی، ولی، ستوان دوم...
‫در هر حال، اصلا بهت نمیاد هایکارا-سان که به این زودی دلسرد بشی.
‫لطفا اونو بخور و خوب استراحت کن.
‫کاملا مشخصه که سعی داره تحت تاثیرم قرار بده.
‫ولی حق با اونه، از اینکه این طوری شکست بخورم متنفرم.
‫میخواد که خونواده‌ش رو عوض کنه...
‫چه مرد عجیبی.
‫خیله خب، وقتشه شروع کنیم.
‫شاید شبیه یه قلعه و یا قصر باشه ولی...
‫در واقع عمارت کنت توی توکیوئه.
‫آموزشای مخصوص هر چیزی!
‫دوباره آموزش، آموزش و باز هم آموزش ....!
‫این آموزاشا خیلی سختن، درست همون جورن که باید، ولی...
‫خیلی...خیلی...سختـــــ....ان.
‫دارین چی کار میکنین؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟ لباسای زنونه رو بالاتر از مردونه می‌ذاری؟
‫غیر قابل قبوله.
‫چــــ ی؟
‫یعنی چی که لباسای زنونه رو بالای لباس مردونه میذاری؟ .چه چرت و پرت دمده ای
‫دیگه نمیتونم تحمل کنم.
‫بسه دیگه بز پیر! ....بزنم
‫ارباب!
‫بنیو-ساما!
‫چطور یه زن جرئت می‌کنه با یه مرد دربیفته؟
‫برو وسایلتو جمع کن!
‫فک نمی‌کردم قراره اینجوری برگردم خونه ولی چاره ای برام نمونده.
‫اگه قراره به این رفتارت در مورد زن ها ادامه بدی،
‫پس به مبارزه دعوتت میکنم.
‫فک میکنی یه زن مثل تو میتونه با من مقابله کنه؟
‫پیشنهادتو قبول میکنم تا به حسابت برسم، آماده شو!!
!!ارباب جوان، ارباب جوان
‫بنیو-سان و ارباب...
‫پس بالاخره شروع شد.
‫ارباب دوره‌ی هنر هوزوئین رو گذروندن...
.هنر هوزوئین: هنر مبارزه با نیزه
‫باید جلوشونو بگیرید.
‫خب، بیا اول تماشا کنیم.
‫من با بنیو-سان مبارزه کردم، میدونم که چقدر توی این کار مهارت داره.
‫ارباب.
‫بنیو-سان!
‫دست پدر بزرگ چطوره؟
‫فکر میکنم غرورش بیشتر از دستش آسیب دیده.
‫بگذریم اون بقچه روی پشتت....؟
‫پدربزرگ بهم گفتن که برم، بابت همین...
‫پدر بزرگ گفت که منتظره تا حالش خوب بشه و دوباره باهات مبارزه کنه.
‫اگه همینجوری بدون مبارزه بری، هیچ وقت نمیبخشتت.
‫چی؟
‫من خیلی خوشحالم که تو این جایی...
‫گل شمعدونی، گل سنبوری، دوکودامی و ....تمومه!
‫این داروی مخصوص نانا برای خانواده‌ی هاناموراست.
‫پدربزرگ براتون یه کم دارو آوردم.
‫من هیچ دارویی از دست یه دختر هاتاموتو نمیخورم.
‫چه بوی افتضاحی میده.
‫خب، حرف زدن کافیه، اگه یه مرد هستید نق زدنو تمومش کنید و اینو بخورید.
‫ها! این چیه؟
‫یه مارمولک ذغال شده.
‫من اینو خوردم، نه؟
‫هر چی دارو بهتر باشه، مزه‌ش بدتره پدربزرگ.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پدربزرگ...
‫حالتون چطوره؟
‫خیلی بهترم.
‫خداروشکر...
...این که یه بچه ی هاتاموتو بهم محبت کنه
‫علت این که من همیشه از هاتاموتو ها متنفرم، زنمه...
‫مادر بزرگ؟
‫قبل از این که ما ازدواج کنیم، اون عاشق یه مرد هاتاموتو بود.
‫بعد از این که ازدواج کردیم، همیشه توی چشماش .یه چیز گمشده میدیدم انگار یه جای دیگه در حال خیال پردازی بود
‫چطور میتونستی یه همچین فکری بکنی؟
‫داشتی گوش میدادی؟
‫من هیچوقت نمیدونستم که نسبت به من همچین نظری داری...
‫من همیشه به تو وفادار بودم و برات فرزندانی به این دنیا آوردم.
‫اون مرد فقط یه خاطره ی شیرین توی گذشته ست.
‫من همیشه قدر دان این بودم که با توام، این تویی که الان دلیل زندگی منی.
‫واقعا احساست این بوده؟ ....من واقعا متاسفم.
‫عزیزم...
‫و من دوباره به روزهای آموزش برگشتم، یاد گرفتن چیزای جدید سخته!
.‫که حتی یک شنبه‌ها هم دست از سرم برنمیدارن
‫بنیو-سان امروز یه مهمونی توی باغ برگزار می‌کنیم.
‫چی؟ من نمیدونستم.
‫یه مهمونی خصوصیه، فقط دوست ها و خانواده هستن.
‫همه‌شون مشتاقن که نامزد منو ببینن.
‫اما من هنوز خودم هم به این نامزدی رضایت ندادم.
‫خدمتکار جدیدمون امروز شروع به کار میکنه، خودتونو معرفی کنید.
‫من رانکو هستم، خدمت‌گزارم.
‫این رانمورا نیست؟ جریان چیه؟
‫خوشگله، خوشگله!
‫عزیزم، درست نیست...
‫خیله خب، همگی برای مهمونی آماده بشید.
‫- بله خانوم ‫ -بله خانوم
‫هی
‫نامزدت کجاست؟
‫اسمش بنیو بود، درسته؟
‫این شهزاده ی خوشبخت کجاست؟
‫دقیقا همین جام.
‫چی؟
‫اینه؟
‫اصلا اون طوری که تصور میکردم نیست.
‫سلام، شینوبو-سان، بنیو.
‫تاماکی!
‫لاغر شدی؟ بیا از مغازه ی کیمورا برات خریدم.
‫نون لوبیا. ممنونم.
‫کاشت گوشت قلقلی سوکونه هم بود...
‫این برای مادر بزرگته...
‫بنیو به اینجا زندگی کردن عادت کرده؟
‫موندم نکنه رعایت آداب رسوم نجیب‌زادگی براش زیادی سخت باشه...
‫ممکنه که باشه...
‫ما داریم توی این قصر یه زندگی اشراف‌زادگی متمایز رو تجربه می‌کنیم.
‫ولی این زندگی یه زندگی راکد و بسته‌ست.
‫تاماکی خیلی زیباست.
‫اون خیلی بیشتر از من به درد ستوان می‌خوره.
‫من فکر میکنم بنیو-سان میتونه بهم شانس شکستن این دیوارهارو بده
‫وقتی با اونم چیزهای بیشتری از این دنیارو میبینم.
‫از همون لحظه ای که دیدمش این حس رو داشتم، .این حس از همون اول بوده و تغییری نکرده
‫سگا خیلی سرو صدا می‌کنن، میبرمشون بیرون.
‫رانکو! ولی این سگا...!
‫خب بیاید بریم....
‫گرفتمتون.
‫نه، نه، صبر کنید.
‫تنمارو! چیمارو!
‫بیاید اینجا! تنمارو، چیمارو.
‫اولش فکر کردم که این کار رو دارم برای مادربزرگم انجام میدم،
‫ولی الان فرق می‌کنه.
‫خیلی ترسناک بود...
‫کلی منتظر موندم ومنتظر موندم ولی شما هیچ وقت برنگشتید، بنیو-سان.
‫اگه این کار رو نمیکردم، دیگه هیچوقت نمیتونستم پیشتون باشم.
...نمیدونستم که انقدر
‫خیله خب، فهمیدم، ولی حواست باشه گیر نیفتی.
‫حتما، همه ی تلاشمو تا روزی که شمارو میندازن بیرون، میکنم.
‫
‫در حال استراحت، لطفا مزاحم نشوید، کیساراگی
‫تونستیم، دیگه به همین زودی میتونی برگردی خونه.
‫اوه، آره. میتونم برم خونه...
‫ببخشید.
‫براتون یکم چای آوردم.
‫ممنونم، رانمارو-کون.
‫به نظرم بهتره پدتو از اول بپوشی.
‫پدهامو؟
‫همه ی این مدت خبر داشت!
‫پس، همه‌ی این مدت میدونست که تو اینجا با ما زندگی میکنی.
‫ستوان دوم میدونه که رانمارو منو دوست داره...
‫چرا باید اجازه بده؟
‫مگه این که هیچ حسی به من نداشته باشه، یا ....
‫عاشق شخص دیگه دیگه ای باشه.
‫ممکنه همین باشه، هر روز کلی نامه از دخترا دریافت میکنه.
‫حتی یه دونه از نامه ها از طرف یه گیشا بود.
‫چی؟ یه گیشا!
‫یکی از طرف هاهانویا کیچیجی بود.
‫گیشا؟
‫شینوبو به خونه‌ی سرگرمی میره؟
‫نکنه....
‫دنبال نامه‌ی هانانویا میگردی؟
‫تو از کجا...؟
‫اون خانوم زیبا کی بود؟
‫ایشون گیشا هانانویا هستن که توی منطقه ی یاناگیباشی کار می‌کنن.
‫ولی اون طور که تو فکر میکنی نیست.
‫لطفا اشتباه برداشت نکن.
‫احتیاجی به دلیل اوردن نیست، من حتی سر سوزن هم اذیت نشدم.
‫هیچوقت فکرشونمیکردم که رفتن به خونه اینقدر ناراحتم کنه.
‫اینارو باید کجا بذارم؟
‫لطفا بذارشون اون جا.
‫دارید وسایلو میبرید بیرون؟ مادربزرگ من کمکتون میکنم.
‫بنیو-سان، چیزی نیست نمیخواد زحمت بکشی.
‫مراقب اونا باش.
‫رانکو، حالت خوبه؟
‫من خوبم، ولی بشقاب شکست.
‫واقعا متاسفم.
‫اون، اون بشقاب....
‫گرون بود؟
‫ولی فقط یه دونه از ده تا دونه شکست.
‫تو، پاشو ببینم!
‫اوه، عزیزم، صبر کن!
‫اگه تورو نفرستم اون دنیا خودمو نمیبخشم.
‫پدر بزرگ آروم باشید!
‫کدومش مهمتره؟ یه بشقاب یا زندگی یه انسان؟
‫اونها ارثیه‌ی خانوادگی‌ان.
‫که از طرف خود ساتسومو دیمن به من رسیدن.
‫یه سامورایی آبروشو از دست میده اگر که...
‫فقط حتی یه دونه از این ده بشقاب بشکنه.
‫دوره ی سامورایی ها خیلی وقت پیش تموم شده.
‫غرور من در خطره.
‫خدمتکار! من باید زندگی تورو بگیرم .و بعد از اون به عنوان معذرت خواهی خودکشی میکنم
‫آماده باش.
‫بنیو-سان.
‫رانمارو...
‫چی کار کردی بنیو؟ چرا همچین کاری کردی؟
‫اگه به ازای هر بشقاب یه نفر باید بمیره...
‫پس یعنی نه بشقاب شکسته به معنی مرگ نه نفره.
‫من خودم به تنهایی تقاص نه تای باقیمونده رو میدم.
‫زود باشید، منو بکشید.
‫آه، خیله خب...!
‫کاملا برای این کار آماده ام....
‫کافیه.
‫این دفعه شما باختید پدر بزرگ.
‫اگه منو نکشید، من به خانواده‌ی هانامورا برمیگردم.
‫بنیو-سان!
‫اگه برم، اون وقت میتونی با کسی که دوسش داری ازدواج کنی نه؟
‫بنیو-سان، اون فقط....
‫بریم، رانمارو.
‫واقعا؟
‫دیگه از این خانواده‌ی قدیمی خسته شدم.
‫خداحافظ ستوان دوم.
‫نرو دنبالش شینوبو!
‫رئیس!
‫برمیگردید خونه؟
‫ستوان دوم....خیلی خیلی...
‫چای.
‫گفتم برام چای سرو کنید.
‫چرا این طوری بهم نگاه میکنی؟
‫بنیو با پاهای خودش نرفت؟
‫در نهایت، اون یه وصله‌ی ناجور بود.
‫حتی بشقاب های منو شکست.
‫کیساراگی، تو با من موافقی مگه نه؟
‫در طول تمام سالهایی که توی این خونه خدمت‌گزاری کردم...
‫تا حالا هیچ کسی رو مثل ایشون ندیدم.
‫ایشون اولین کسی هستن که لجبازی ارباب رو به چالش کشیدن.
‫برای من هم خیلی دردسر ساز بودن، ولی...
‫ما دیگه هیچ وقت کسی رو مثل ایشون پیدا نمی‌کنیم.
‫دقیقا همینطوره...
‫من احساس میکردم که اون باعث تغییر این خانواده میشه.
‫شیـ...شینوبو!
‫بله.
‫چرا اون جا ایستادی؟ مگه اون نامزد تو نیست؟
‫میرم دنبالش.
‫عزیزم...
‫دوره ی سامورایی ها خیلی وقته که گذشته.
‫بیشتر، لطفا!
‫به اندازه کافی خوردی.
‫اونا هیچ وقت اونجا گوشت قلقلی سوکونه نمیخورن!
‫اگه ارباب بیان خونه و ببینن شما قبل ازدواج برگردونده شدین،
‫چی میگن؟
‫برای مادرتون متاسفم.
‫هرچند میدونستم این اتفاق می افته.
‫اصلا دلت به حال این دختر دل شکسته نمیسوزه؟
‫دیگه هیچ وقت ستوان دومو نمیبینم...
‫من برگشتم.
‫ارباب، باید بگم که...
‫بنیو! بنیو! بنیو!
‫خوش اومدین، پدر!
‫بیا تو اتاقم!
.مزخزفه، شینوبو هیچوقت این کارو نمی‌کنه
‫فکر میکنید دارم دروغ میگم؟
‫ساکت! یه سرباز امپراطوری به مبادی آداب احترام میذاره.
‫اینکه شک ببری به این که اون بهت خیانت میکنه، واقعا بی ادبانه‌ست.
‫سرباز...میگید سرباز. واقعا سرباز ها انقدر آدمهای فوق العاده این؟
‫بسته انقدر نزن روی میز!
‫خودتونم دارید میزنید!
‫چطوری میتونید دیگرانو بیشتر از دخترتون باور کنید!؟
‫به یه سرباز توهین نکن!
‫تا وقتی اینجایی از والدینت پیروی میکنی و از وقتی ازدواج کردی از شوهرت.
‫و وقتی که پیر شدی از فرزندانت.
‫برگرد، شینوبو حتما خیلی نگرانت شده.
‫بنیو
‫وقتی از این خونه میری، دیگه نمیتونی برگردی.
‫پدر...!
‫اینجوری واسه خودش خوبه.
‫اوه، ایجوئین-کون!
‫واقعا متاسفم که این موقع شب مزاحمتون شدم.
‫معذرت میخوام که کوتاهی کردم.
‫بنیو-سان اینجا هستن؟
‫همین الان برگشت به خونه ی شما.
‫که اینطور. پس من میرم تا بهش برسم.
‫ایجوئین-کون...
‫بنیو یه چیزایی در مورد یه گیشا توی یاناگیباشی میگفت....؟
‫چیزی برای نگرانی وجود نداره.
‫امشب همه چیزو برای بنیو-سان توضیح میدم.
‫متوجه‌م.
‫این طوری بهتره، اون دختر بی تجربه ایه....
‫نه، نه اصلا....بنیو دقیقا همون طوریه که من همیشه تصور میکردم.
‫به علاوه، من میخوام مردی باشم که لیاقتش رو داشته باشه.
‫بی فکری کردم، حالا چه طوری برگردم؟
‫لطفا اشتباه برداشت نکن.
‫این طرف اون طرف چرخیدن وقت هدر دادنه.
‫خودم حقیقت رو میفهمم، باید عزممو جزم کنم و انجامش بدم.
...عصر بخیر
‫اوه، خدای من!
‫عصر بخیر، شما حتما کیچیجی هستین؟
‫من بنیو هانامورا هستم.
‫هانامورا...نامزد ستوان دوم؟
‫بله.
‫اومدم تا درمورد رابطه‌ی شما با ستوان دوم بپرسم.
‫خانوم، من واقعا متاسفم...
‫نه من متهمتون نمیکنم...
‫در هرحال، این پدرم بود که این ازدواج رو برنامه ریزی کرد. .اگه شما دونفر واقعا عاشق همدیگه باشید قبول می‌کنم
‫فقط میخواستم بفهمم که جریان چیه؟
‫خانوم، لطفا اینو ببینید.
‫ایشون کی هستن؟
‫ایشون همسر مرحوم منن.
‫ما قسم خوردیم که تا ابد باهم باشیم.
‫ایشون و ارباب جوان ایجوئین باهمدیگه دوست بودن.
‫اون یه جوان خوش طینت و یه مرد عالی بود.
‫ولی توی جنگ سینگاتوی چین...
‫و ژاپن
‫وقتی که بهم گفتن که کشته شده....
‫من هم میخواستم بمیرم،
‫ولی ارباب جوان من رو پیدا کردن و نجاتم دادن.
‫ایشون از اون روز به من کمک کردن .و قدرت اینو که با زندگی رو به رو بشم رو بهم دادن
‫ایشون گفتن که هیچ وقت نمیتونن اجازه بدن دختری که دوستش عاشقش بوده بمیره.
‫من یه زن سنتی ام.
‫ارباب جوان انسان فوق العاده ایه، ولی قلب من فقط متعلق .به یه نفره که قسم خوردم تا آخر عمر بهش وفادار بمونم
‫خانوم، ارباب جوان مرد بسیار شجاع و دلسوزی هستن.
‫ما همین الان باهم آشنا شدیم و شاید گفتن این درست نباشه ولی....
‫میدونم که ارباب جوان ارزش این رو دارن که کل زندگیتون رو وقف ایشون کنید...
‫کیچیجی-سان، ممنونم.
‫بنیو-سان، بذارید این شبی رو که باهم آشنا شدیم به یه شب به یاد موندنی تبدیل کنیم.
‫البته که همه چی به حساب منه.
‫چی؟ ولی...
‫مطمئنین؟
‫بله!
‫خداروشکر من حتی یه یه قرونی هم ندارم.
‫کیچیجی میخوام که بیشتر درمورد ستوان دوم بدونم، داستان ها و این طور چیزا...نمیدونم.
‫حتما. همه چی از روزی شروع شد که....
‫این جا چه خبره؟ مشتریهاشونو فراموش کردن؟
‫متاسفم، ولی یه خانوم جوانی امشب اومدن.
‫چی؟ شما این جا زنارو هم سرگرم می‌کنید؟
‫یه زن سرهنگ ارتش نظامی امپراطوری رو مضحکه ی خودش کرده؟
‫همگی، دنبالم بیاید!
‫لطفا این کارو نکنید.
!تمومش کنید
‫بابای من گفت....
‫سربازای امپراطوری هیچ وقت به مکان های سرگرمی آسیب نمیزنن.
‫شما کره اسبا
‫زن! چطور جرئت میکنی به من بگی کره اسب؟ هیچ میدونی من کی ام؟
‫اینو بگیر، زن!
‫بنیو-سان، ایشون....
‫از این کارت پشیمون میشی!
‫سرهنگ اینن، ایشونو ببخشین.
‫هرگز!
‫بنیو-سان!
‫سرهنگ اینن؟!
‫تو این غیر نظامی رو میشناسی؟
‫ایشون نامزد منن.
‫دختر سرگرد هانامورا؟
‫نامزدم کار نامناسبی انجام دادن؟
‫لعنتی، از این ایجوئین متنفرم!
‫ارتش بابت خانواده‌ی نجیب زاده‌ش .اون رو قبول کرد، در حالی که حتی یه ژاپنی خالص هم نیست
‫همیشه ازش نفرت داشتم، چه بی نزاکت
‫به اندازه کافی ساکه خوردم.
‫دیگه میرم.
‫بالاخره نیمه ی خودتونو پیدا کردین.
‫...هیچوقت دستش رو رها نکنید.
‫ستوان، ممنونم و.... متاسفم.
‫اشکالی نداره، تقصیر خودمه باید بهت میگفتم.
‫ستوان،
‫تو منو دوست داری؟
‫حتی اگه اونقدرا خوشگل نباشم و با ساکه حسابی مست بشم؟
‫من دوستت دارم بنیو-سان
‫واقعا؟
‫آره حتی از قبل از اینکه ببینمت.
‫چی؟ این خیلی احمقانه ست...
‫احمقانه‌ست، نه؟
‫باشه حتی اگه احمقانه باشه، من خیلی تورو دوست دارم.
‫خیلی روشنه!
‫صبح بخیر خانوم
‫صبح بخیر.
‫‫چرا دوباره توی خونه‌ی ایجوئینم؟ آخ سرم درد میکنه..
‫چی؟ یادت نمیاد دیشب چه اتفاقی افتاد؟
‫من به دیدن کچیجی رفتم و بعد یکم ساکه خوردم و بعد از اون....
‫ببخشید، همینم انتظار میرفت.
‫چیزی ...شده؟
‫نگرانش نباش.
‫راستی، یه چیزی هست که چند وقته میخوام بهت بگم.
‫بنیو-سان
‫رانمارو هم برگشته؟ اوه نه تاماکی میفهمه!
‫اوه، چی میخواستی بگی؟
‫یه وقت دیگه میگم، مسئله ی مهمیه باید توی حال و هوای درستی باشه.
‫دستوری دارید سرهنگ؟
‫نه.
‫به خط مقدم روسیه؟
‫بله. ارتش قصد داره به همراه سربازان آمریکایی به اونجا دسته بفرسته.
‫این طوری خوب میشه.
‫
‫بنیو خیلی وقته که ندیدیمت
‫از وقتی تو رفتی کلاسا خیلی سوت و کوره.
‫بیاید بعد از کلاس امروز یکی خوش بگذرونیم.
‫خب، راستی...
‫سونو قراره ازدواج کنه.
‫کاناکو و اوسامه هم همین طور.
‫خانوما، چند جلسه ی دیگه برای اینکه آداب رو به درستی یاد بگیرید باقی مونده.
‫همه ما خودمون انتخاب میکنیم که زندگیمون توی چه مسیری پیش بره.
‫خیلی احساس تنهایی میکنم.
‫منظورت چیه؟تو اولین کسی بودی که نامزد کردی.
‫من هنوزم فک میکنم تو بهترین گزینه برای ستوانی.
‫دیگه بسه، از فک کردن بهش خسته شدم، من دیگه عبور کردم.
‫میخوام بعد از فارغ التحصیلی به عنوان زن مدرن فعالیت کنم.
‫و دنبال عشق تازه ای بگردم.
‫" تا میتوانید غنچه های رز جمع کنید."
.‫تاماکی مثل همیشه سرزنده‌ست
‫ولی بنیو، همون طور که میدونی رانمارو حسوده.
‫از وقتی که توی عمارت داری زندگی میکنی، هیچ حسی به شینوبو پیدا نکردی؟
‫ستوان دوم، چی داری میخونی؟
‫یه کتاب روسی.
‫جنگ توی روسیه ادامه داره، مثل اینکه آمریکا و ژاپن هم دارن درگیر میشن.
...برای همین
‫به روسیه منتقل میشید؟
‫نمیدونم.
‫تایشوی 7 (1918) : جولای
‫بنده ستوان دوم شینوبو ایجوئین هستم.
‫دستوراتتون مبنی بر انتقال رو در یافت کردم.
‫شینوبو ایجوئین از ارتش امپراطوری!
‫امروز شما به عنوان فرمانده ی جوخه ی دوم از گردان سوم،
‫هنگ چهاردهم، دوازدهمین لشکر پیاده نظام اعزامی به کوکورا منصوب میشوید.
‫تا هفت روز دیگه آماده ی اعزام باشید.
‫بله، قربان!
‫داری منتقل میشی؟
‫اوه، عزیزم شینوبو کوکورا خیلی دوره
‫قوی باش.
‫شینوبو تو داری به کشورت خدمت میکنی، باید بهترین تلاشت رو بکنی!
‫بله.
‫داره میره....به کیوشو
‫شینوبو اگه به سیبری منتقلت کنن چی؟
‫نگران نباشید، اولین جوخه ای که به سیبری منتقل میشه از نایاگویاست.
‫بنیو-سان کجاست؟
‫کجا رفته؟ خبر داره که ارباب جوان فردا میرن.
‫اون بالا خطرناکه، اگه بیفتی چی؟
‫فقط یکم دیگه.
‫چراغای شهر از این بالا خیلی زیباست.
‫هایکارا-سان، میشه منم بیام بالا؟
‫عه؟
‫چی؟
‫صبرکن...!
‫دیگه خیلی دیره، ....منم...!
‫توکیو واقعا پر از آرامشه.
‫این وظیفه‌ی ارتشه که این آرامش رو مهیا کنه.
‫لطفا در نبود من از خانواده مون مراقبت کن.
‫حتما.
‫یه چیزی هست که میخواستم بهت بگم.
‫چی؟
‫لطفا این دفعه فراموش نکن....
‫من از همون اول تورو دوست داشتم.
‫مراقب باش!
‫کیوشو این روزا دیگه اون قدرا دور نیست.
‫وقتی کلاسای مدرست تموم شد بیا و بهم سربزن.
‫اوم...من...من...
‫باید باغمون رو توی پاییز ببینی.
‫اون موقع ها دیگه میتونم برگردم، میتونم باهم باغ رو تماشا کنیم.
‫ واقعا زیباست.
‫تا پاییز برمیگردی...قول میدی؟
‫آره، منتظر اون روز هستم، خیلی دور نمیشه.
‫دیگه میرم.
‫لطفا مراقب خودت باش شینوبو.
‫خداحافظ، ارباب جوان.
‫خداحافظ.
‫برمیگردم.
‫کل شب بیدار بودم و فکر میکردم کی چی بهش بگم ولی الان فقط خجالت کشیدم.
‫لطفا سالم برگرد.
‫وقتی برگردی بهت میگم که عروس توام...
‫با همه ی قلبم...
‫تایشوی 7 (1918): آگوست
‫خیلی بد شد.
‫بنیو...
‫ستوان دوم...
‫بنیو-سان به مناسب اولین پیروزی در برابر روسیه امشب،
‫یه رژه ی فانوس فوق العاده اجرا میشه...
‫علاقه ای ندارم.
‫اوه...
‫خانوم، نامه دارید.
‫نمیخوام بخونمش .
‫از طرف ارباب جوانه.
‫یه نامه؟
‫گفتید، یه نامه؟
‫بذارید تنهایی بخونمش!
‫یه نامه از طرف اون...
‫اوه، بوی هوای روسیه...
‫"عزیرترینم، بنیو...
‫حالت چطوره؟
‫" این نامه رو در حالی مینویسم که جوخه‌ی من ".کیلومتر ها عقب تر از خط مقدم مشغول انجام وظیفه‌است
‫" ما هنوز دستوری دریافت نکردیم، ".و من زمان رو با خیره شدن به یه دشت وحشی میگذرونم
‫"آرزو داشتم که میتونستم این منظره ی باشکوه رو نشونت بدم."
‫" ولی فقط میتونم تصور کنم که اینجا توی این دشت میدوی."
‫"روسیه نوعی مشروب قوی به نام وودکا داره، حسودیت شد؟
‫ستوان دوم....
‫خیلی طولش داد.
‫شاید مسموم شده.
‫بنیو-سان!
‫"این گل توت وحشیه که توی دشتهای سیبری شکوفه میده"
‫"محلی ها بهش میگن مالینکا."
‫مالینکا...
‫توت وحشی.
‫آرزو میکنم مثل این گل پرجنب و جوش باشی.
‫"فک نمیکنم این جنگ زیاد طول بکشه"
‫"ممکنه بتونم زودتر از موعد به خونه برگردم"
‫"پی نوشت: برات یکم ودکا میارم."
‫حالش خوبه.
‫وودکا...به نظر خوشمزه میاد.
‫باید زودی براش جوابشو بنویسم.
‫اون فرماندهه رو اعصابمه.
‫تا حالا حتی صدای شلیک یه گلوله رو هم از نزدیک نشنیده، .اون وقت یه دفعه شده فرمانده‌ی جوخه
‫چی کار میتونی بکنی؟ همه ماها یه مشت قاتل و وصله‌ی ناجوریم.
‫همگی به صف شد!
‫گفتم به صف شید.
‫صدامو نمیشنوین.
‫جناب فرمانده، ما همه توی جنگای واقعی .بودیم و شنواییمون رو یکمی از دست دادیم
‫میشه بلندتر حرف بزنی؟
‫اوکی...فهمیدم.
‫اگه قصد اینه که بگی فقط از یه فرمانده ی قوی پیروی میکنی...
‫با کمال میل جناب فرمانده.
‫تمومش کنید، شما دوتا!
‫این جا چه خبره؟
‫ستوان دوم ایجوئین بیا جلو!
‫بله قربان!
‫داری چیکار میکنی؟
‫تو!
‫کی این بساطو شروع کرد، بگو!
‫مشغول تمرین عملی بودیم.
‫این همه انتظار این جا باعث شده فرسوده بشیم.
‫پس چیزی که میخواین رو بهتون میدم.
‫دستور میدم در اولین فرصت با جوخه‌ت به خط مقدم بری.
‫آماده باشید.
‫احترام نظامی بر فرمانده‌ی جوخه!
‫در موردتون اشتباه می‌کردم.
‫فک میکردم یه افسر ترتبیت شده ی توکیو هستین که خودتو رو بهتر از ما میدوند.
‫ولی حرفای من باعث شده که به خط مقدم منتقل بشیم.
‫متاسفم.
‫خب، بهتر از اینجا تحلیل رفتنه.
‫این سرباز بی ارزش اونیجیما، با افتخار فرمانده‌ی جوخه رو تا هرجایی همراهی می‌کنه.
‫درست میگم؟
‫فرمانده! ‫فرمانده!
‫خط مقدم فردا...
!‫بنیو-سان من زنده میمونم و برمیگردم پیشت
‫امروز هم دوباره آموزشای عروسه، بیا شروع کنیم!
‫موفق باشی! موفق باشی!
‫انقدر عاشقش شده.
‫چیشده، رانمورا؟
‫بنیو-سان آدم متفاوتی شده.
‫میدونی، داره این کارارو برای شینوبو میکنه....
‫دیگه میدونم که جایی برای من نیست!
‫ولی نمیخوام از پیشش برم. .میخوام کمکش کنم تا شاد باشه، مهم نیست چقدر ممکنه به خودم آسیب بزنم
‫تو واقعا آدم خوبی هستی، واقعا میگم رانمورا!
‫بنیو-سان دوباره میخواین تمرین شمشیر بازی کنید؟
‫بدنم بخاطر اینکه عادت نداره همیشه رفتارای خانومانه بکنه سفت شده
‫دیگه نمیخوام چیزی که نیستم باشم. من اینی ام که هستم!
‫بنیو-سان هنوز بنیو-سانه
‫اوه، هی!
‫رانمورا بیا مثل اون موقع ها کشتی بگیریم.
‫هرگز! من دیگه برم!
‫از اون موقع دیگه نامه ای نفرستاده
‫اشکالی نداره، بهم قول داده که سالم برگرده.
‫دشمن داره نزدیک میشه.
‫واقعا خیلی خوب یاد گرفتین که نشونه های شلیک گلوله رو بفهمین.
‫دوماهه که توی خط مقدمیم.
‫دیگه عادت کردم.
‫تابستون بود، الان دیگه زمستون شده.
‫زمستون سیبری چیزیه‌که دوست ندارم بهش عادت کنم.
‫بازم نوشیدنی میخورین؟
‫آره، یه لیوان.
‫ما یه گروه آدمای ناجوریم که به خط مقدم فرستاده شده‌ان،
‫ولی یکی مثل شما قطعا حسرت های زیادی داره، حتما دوست دختر دارین، نه؟
‫به نظر بامزه ولی غیر قابل کنترل میاد.
‫اون یه زن مدرنه.
‫اسمش بنیوئه. سرزنده، با انگیزه، لطیف ولی سرسخته...
‫اون به همه اهمیت میده.
‫فرمانده، یه چیزی در مورد گارد عقب درست نیست.
‫ازشون خبری شنیدی؟
‫نه هیچکدوم.
‫فرمانده، قزاق هان.
‫ما محاصره شدیم.
‫نگهبانای گارد عقب از ما دارن به عنوان .طعمه استفاده می‌کنن، حتما بالا دستی ها نقشه‌ی این کار رو کشیدن
‫الان چاره ای نداریم، باید تله رو رد کنیم و تو گارد عقب به هم ملحق شیم.
‫به طرف جنگل فرار کنید.
‫اونا سواره ان، تا اونجا دنبال ما نمیان
‫یادتون باشه، باهاشون درگیر نشید، فقط فرار کنید.
‫بیخود جونتون رو از دست ندید، زنده بمونید تا به خونتون ژاپن برگردید.
‫شما هم همینطور فرمانده.
‫شما باید برگردین پیش بنیوی عزیزتون، درست میگم؟
‫شمشیرها، غلاف!
‫همگی...حمله!
‫همه اینجان؟
‫فرمانده همه مون خوبیم.
‫فرمانده!
‫نمیتونیم گروهبان اونجیمارو پیدا کنیم!
‫همه تون به راهتون ادامه بدید!
‫میخواید چیکار کنید،فرمانده؟
‫این کارو نکنید، این کار خودکشیه!
‫فرمانده!
‫اونیجیما.....اونیجیما....کجایی؟
‫فرمانده! صبرکن! این جا نیا!!
‫بیخیال من شو!
‫اونیجیما، الان میام پیشت.
‫فرمانده!
‫فرمانده ایجوئین!
‫یه گل مالینکای سفید..
‫مراقب باشید، ستوان ...من این جا منتظرتون میمونم، ...تا همیشه منتظرتون میمونم، تا ابد
‫فرمانده!
‫کجایید؟ فرمانده!
‫توی....احمق...
‫بهت گفتم باید برگردی پیش معشوقت!
‫فرمانده!!!
‫دیگه پاییز شده.
‫یعنی کی برمیگرده؟
‫ماه اکتبر تعداد جوخه های خط مقدم رو کم کردن، خیلی از سربازا دیگه به خونه برگشتن.
‫پس اونم به زودی برمیگرده.
‫بنیو-ساما! بنیو-ساما!
‫از طرف ارتش پیام اومده!
‫ارباب جوان...توی سیبری...!
‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫باید برگردید داخل، بانوی بزرگ از هوش رفتن.
‫مادربزرگ!
‫شینوبو-سان...
‫بنیو-ساما، لطفا به اتاق نشیمن برید.
‫پدر!
‫شما بنیو-سان هستید؟
‫نامزد ستوان دوم، درسته؟
‫این آدما از جوخه‌ی شینوبو هستن.
‫اومدن که با تو صحبت کنند.
‫فرمانده مدام درمورد شما صحبت میکرد.
‫ایشون برای برگدوندن یکی از سربازان که عقب افتاده بود رفتن.
‫ولی با یه انفجار رو به رو شدن و دیگه هیچوقت برنگشتن
‫نمیتونم باور کنم که دیگه برنمیگردی.
‫نمیخوام باور کنم...نمیتونه حقیقت داشته باشه...
‫من...من...
‫نیازی نیست چیزی بگید.
‫من بهتر از هر کسی احساستون رو میفهمم.
‫هیچ وقت بهش نگفتم که دوستش دارم.
‫هیچ وقت نگفتم ....و الان....، اون...
‫کنت، این خانواده دیگه هیچ وارثی نداره، حالا چه اتفاقی برای عمارت میفته؟
‫به نامزدش که نمیرسه، میرسه...؟
‫بنیو برمیگرده پیش خانواده ش!
‫دیگه خانواده ی ایجوئین وارثی نداره.
‫تو هنوز جوونی و کل عمرت رو در پیش رو داری.
‫لطفا اینو نگید، من این جا پیش شما میمونم.
‫ممنونم، ولی دیگه برای ما بزرگترها تحمل کردن غم از دست دادن اون هایی که رفتن کافیه.
‫بنیو-سان، براتون لباس سوگواریتون رو آوردم.
‫لباس سوگواری سفید، .نماد زنیه که قصدی برای ازدواج دوباره نداره
‫این نشون میده من هیچ وقت با مرد دیگه ای ازدواج نمیکنم.
‫دا..داری چیکار میکنی؟
‫چطور ممکنه هیچ چیزی برای این خانواده باقی نمونده باشه؟
...این خونه هنوز همون طوره که بوده
‫ستوان.
‫این لباس عروسی منه.
‫من عهد میبندم که تا آخر عمرم عاشق شما باشم.
‫بنیو-سان
‫بنیو---
‫من به جای تو از این خانواده محافظت میکنم.
‫یه گیشا اینجا چه کاری میتونه داشته باشه؟
‫زنای مثل تو جایی این جا ندارن.
‫التماستون میکنم، لطفا، فقط بذارید براشون دعا بخونم.
‫بذارید بیاد.
‫ایشون یکی از دوست های عزیز ما هستن.
‫ممنونم، خانوم.
‫چه زشت!
‫بودن یه گیشا این جا یه جور رسواییه.
‫اون یه آشغاله.
‫بنیو، قضیه ی این لباس سوگواری سفید چیه؟
‫ستوان دوم خانواده شون رو به من سپردن.
‫پدر بزرگ، لطفا اجازه بدید که مراقب شما باشم.
‫بنیو...
‫خانواده و آشنایان.
‫تا زمانی که کنت و کنتس زنده هستن، من از این خانواده مراقبت میکنم.
‫شرایط اینطور پیش میره!
‫رانمارو، تو دیگه نمیتونی اینجا بمونی.
‫چرا؟ بودن من این جا چه اشکالی داره؟
‫من نامزد ستوانم.
‫وقتی که اون نیست، من از این خونه محافظت میکنم، .و دیگه هیچ مردی اجازه ی ورود به این جارو نداره
‫رانمارو، ازت خواهش می‌کنم تبدیل به مردی بشی که باید.
‫تمرین کن و یه بازیگر کابوکی شو.
‫تا اون موقع خداحافظ!!
‫متوجه‌م، ولی اگه به کمک من احتیاج داشتید خبرم کنید.
‫هر طور شده میام.
‫بهتون نشون میدم که چه مرد مستقلی میتونم بشم.
‫تایشو 8 (1919)
‫پدر بزرگ و مادربزرگ خیلی فراموشکارن.
‫یه عالمه قرض بالا آورن و هیچ درآمدی هم ندارن.
‫باید حقوق خدمتکارارو هم بدیم اگه این طوری پیش بره مجبور میشیم عمارت رو بفروشیم.
‫تنها راهی که باقی میمونه اینه که، کار کنم.
‫خدمتکار، پرستار، گارسون.
‫گارسون، پرستار
‫گارسون.
‫بی فایده ست این روزا کار پیدا کردن سخت شده.
‫چه کارهایی واسه یه زن هست؟
‫من که مدرکی برای پرستاری ندارم...
‫فهمیدم!
‫واقعا متاسفم، ولی شما برای این جا مناسب نیستید...
‫علی الخصوص که ما اینجا کلی سرباز سرگرم می‌کنیم.
‫خب...کی میدونه من با خوردن یه ذره ساکه چه کارایی ازم برمیاد؟
‫ناراحت نباشید بنیو-سان، من میدونم چه کاری به درد شما میخوره.
‫یه کمپانی انتشارات کوچیکه.
‫مطمئنم صاحبش ازتون خوشش میاد.
‫این جاست.
‫اوه، خدای من خیلی خرابه ست.
‫این یکی...
‫ببخشید...!
.طلبکاری؟ نمیتونم چیزی ندارم که بهت بدم
‫اومم. کیچیجی-سان گفت که بیام اینجا. .ایشون گفتش که شما منو استخدام می‌کنید
‫دنبال کار میگردی؟ ولی تو یه زنی.
‫خب زنا هم میتونن کار کنن، میدونی...
‫ببخشید ولی من با خانوما مشکل دارم.
‫من با خانوما کاری ندارم، از این جا برو.
‫چی؟ حق نداری به زنا کم نگاه کنی!
‫اوه، فهمیدم. ترسیدی!
‫فک میکنی اگه یه زن کارشو خوب انجام بده باعث میشه شان یه مرد پایین بیاد.
‫چی...؟
‫من حساسیت دارم.
‫اگه یه زن بهم دست بزنه، کل بدنم پر از کهیر میشه.
‫کهیر؟
‫بله. اوه هتسورا.
‫چی؟ زنای خانه دار به کارخونه‌ی برنج یوشیگومه حمله کردن؟
‫چه داستانی!
‫همه رو فرستادم جایی ولی...
‫این دختری که کیجیچی فرستاده...
‫خیله خب زن، برو سراغ این کار.
‫اگه یه داستان خوب بنویسی استخدامت میکنم.
‫قولتون یادتون نره.
‫یوشیگومه، درسته؟ برمیگردم!
‫این جا جاییه که بهش حمله شده، همه شون خیلی عصبانی ان.
‫چرا میخوان ساختمونو خراب کنن؟
‫صاحب کمپانی توی این رکود اقتصادی برنج هاشو گرون کرده.
‫قیمتا از سال گذشته دوبرابر شده و این طوری آدم های فقیر مثل ما نمیتونن برنج بخرن.
‫انبار این مغازه پر از برنجاییه که دارن فاسد میشن
‫از اون طرف ما نمیتونیم به اندازه کافی برنج بخریم تا شکم بچه هامونو سیر کنیم.
‫زودباشید، الان پلیس میرسه!
‫زود باشید بازش کنید!
‫ولی درشش خیلی محکمه!
‫نمیتونم تحمل کنم.
‫باید یه کاری کنم!
‫از یه راه دیگه میرم تو...
‫هر کسی به اندازه کافی قویه دنبال من بیاد!
‫درسته!
‫پلیسا!
‫همه فرار کنید!
‫چی؟ یه خانوم که افتاده زندان میگه خبرنگار ماست؟
‫صاحب کمپانی قصد داشت با فقیر کردن ملت پول دربیاره.
‫نمیتونستم همینجوری وایسم و نگاه کنم.
‫باورم نمیشه کیجیجی یه همچین زنی رو فرستاده پیش من.
‫متاسفم، توی کار خبرنگاریم شکست خوردم...
‫خداحافظ!
‫صبرکن!
‫میتونی زن بودن خودت رو فراموش کنی؟
‫ها؟
‫اگه بخوای با من کار کنی، مثل یه زن باهات رفتار نمیشه.
‫مشکلی با این قضیه نداری؟
‫فعلا استخدامی، من آئوئه توسی هستم. از آشناییت خوشوقتم.
‫من خیلی خوشحالم!!
‫اوه خدا، واقعا کهیر میزنی! متاسفم!
‫ستوان دوم...
‫تایشوی 9 (1920) : جولای
...من به درد بانک داری نمیخورم
‫از شغلی که دارم کاملا راضی ام.
‫که این طور...در مورد اون هم، لطفا یکم دیگه صبر کنید.
‫هنوز به خانوم ها حساسیت دارم....
‫خیله خب، از خودت مراقبت کن، مادر.
‫صبح بخیر!
‫چه هوای فوق العاده ای!
‫آره
‫نظرت در مورد چای چیه؟
‫آه، زودی میارم.
‫یه سوسک دیگه.
‫بیا بیرون!
‫میگیرمت!
‫همون جا وایسا!
‫واقعا خیلی سرزنده ست.
‫چندتا داستان از راهزنای سواره‌ی منچوری گیر آوردیم.
‫اونا به روستاهایی که جوخه های ژاپنی در حال مداوا بودن حمله کردن.
‫راهزنای سواره؟
‫یه گنگ از محافظان سواره، جدیدا بیشتر شبیه دزدها شدن.
‫میگن که لیدرشون در اصل ژاپنیه...
‫چیزی که مهمه، اینه که احتمالا بازمانده‌ی از یکی از جوخه های حمله به سیبریه.
‫اینجا جزئیات بیشتری نوشته شده.
‫افسر پیاده نظام سابق از کوکورا.
‫واقعا! چرا یه افسر باید به ارتش خودش حمله کنه؟
‫نکنه کینه‌ی جنگه، داستان جالبی از توش درمیاد...
‫هرچند شک دارم اطلاعات زیادی بتونیم گیر بیاریم.
‫سرپرست، میخواید چه اقدامی صورت بدید؟
‫سرپرست!
‫بله....
‫فعلا با سربازهایی که برگشتن مصاحبه کنید.
‫جلسه رو به تعویق میندازیم.
برگه‌ی استعفا
‫این چیه؟
‫جایی هست که میخوام برم.
‫به منچوری؟
‫...بله.
‫دلیلش؟
‫به من خبر رسید که نامزدم توی جنگ کشته شده...
‫ولی من باور نمیکنم، باور نمیکنم که شینوبو مرده باشه.
‫باید خودم با چشمای خودم ببینم که اون فراری که توی سیبری تبدیل به محافظ دشمن شده، نامزد منه یا نه؟
‫سرپرست، این لطف شمارو میرسوند که کسی مثل من رو استخدام کنید، ولی...
‫اولین باره که روی دخترونه ش رو داره نشون میده....
‫مردی هست که باعث شده این دختر قوی همچین احساسی داشته باشه...
‫جالبه.....
‫خیله خب، من تورو به منچوری میفرستم.
‫برو اونجا، خبرنگار!
‫مجبور نیستم استعفا بدم؟
‫نه من تورو برای ماموریت به اونجا میفرستم، برو و یه مقاله ی خیلی خوب دست و پا کن.
‫منونم سرپرست!
‫نه...نه...زن....!!
‫نه..نه...زن...!!
‫این دفعه دیگه کهیر نزدم....
لنگرگاه یوکوهوما
لنگرگاه دالیان
ایستگاه هاربین
‫این شهر لبریز از عطر عشقه...
‫Roman no kaori ni michita kono machi
‫‫همه آدمها برای تجربه کردن رویاهای کوچک خودشون زنده ان.
Duremo gu chiisa nu yume wo mite ikiteru
‫حتی منی که روزگاری یه بچه ی سرکش با رفتارای پسرونه بودم،
‫Jajauma musume to narashita hibi mo
‫کم کم بزرگ شدم و الان یه انسان بالغم.
‫Suokoshizutsu kawutte otona ni natteyuku
‫آه، من هر لحظه وجودم پر از ترس میشه...
‫Au kujikesou sonotubi ni anata no
‫ولی همیشه و همه جا به چهره ی خندان تو فکر میکنم
Wuruikoe wo itsumo omoidasu
‫لطفا حالا بهم شهامتش رو بده...
Toki wo tobikoete susundeku yuuki wo
‫تا به زمان غلبه کنم و به سمت جلو حرکت کنم
‫Watashi ni kudasai imu koso
‫من ادامه میدم، تا اون احساس خوشحالی دور افتاده رو به دست بیارم.
Haruku nu shiawuse tsukamae ni yuku wu
‫و همه ی اون حس رو تبدیل به قدرت میکنم.
‫Subete wo chikara ni kaete
‫اونایی که تنهان سرشار از مهربانی ان،
Sabishii hito hodo yasashisa wo mochi
‫و اونهایی که مهربانن یک قدرت مخفی دارن!
‫Yusushii hito hodo tsuyosa wo himeteiru
‫حتی من، کسی که زیباییش رو در پس لبخندش داره،
Egao gu torie no watashi datte hora
‫غمی دارم که پیش کسی بیانش نمی‌کنم.
‫Darenimo ienai kanashimi kakaeteru
‫آه، ممکنه که گریه بیفتم، ولی هنوز...
Au numidu ni makesou ni nuru kedo
‫ویژگی اصلی من خطر کردن بوده!
‫Bouken naraba itsumo otenomono
‫دیگه احساسات قدیمی رو کنار میذارم، و میرم سراغ یه شروع تازه...
Furui uwugi sute umarekuwuru imu
‫میتونم عشقی رو که دنبالش بودم احساس کنم
‫Sagashiteta oi ni kidzuku no
‫میدونم که روزی تو دوباره من رو پیدا میکنی.
‫Fututubi anata gu watashi wo mitsukeru
‫و من مشتاقانه منتظر اون روزم...
Sono hi wo shinjite tabidatsu
‫میخوام تا زمانی که به قله ی رویاهام برسم به حرکت کردن ادامه بدم.
‫Owaranai yume no hate made yukitai
‫یه چیز جدید اون جا انتظار من رو میکشه!
Aturushii nanika gu matsu busho
‫من اون کسی هستم که برای آینده م تصمیم می‌گیرم.
Watashi no mirai wu jibun de kimeru wu
‫این که مسیر چقدر سخت باشه، اهمیتی نداره...
Donna ni kewashii michi de mo
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.