..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[ بروس چَتوین یک ماجراجو و نویسنده‌ی ‫اسطوره‌ای بود که در سال 1989 فوت کرد ]
‫[ فیلم‌ساز ورنر هرتزوگ در آخرین سال‌های ‫زندگی چَتوین با اون همکاری داشته ]
‫[ این فیلم بر اساس مجموعه‌ای از برخوردهای ‫الهام‌بخش سفرهای چَتوین با هرتزوگ بوده است ]
‫[ بخش اول، پوست برانتوسور ]
‫[ بروس چَتوین، در سال 1983 در حال خواندن صفحات ‫کتاب "پاتاگونیا" نوشته‌ی خودش، چاپ شده در 1977 ]
‫"در اتاق غذاخوریِ مادربزرگم...
‫یک کابینت شیشه‌ای وجود داشت...
‫و در اون کابینت، یک تکه پوست
‫یک تکه پوست کوچیک بود
‫اما زخیم و با ‫موهای دُرشت و مایل به قرمز
‫به وسیله‌ی یک سنجاق ‫چسبیده شده بود
‫روی کارت با جوهری ‫کم‌رمق چیزی نوشته شده بود
‫اما آن موقع خیلی ‫کودک بودم که بتونم بخونم
‫این چیه؟ ‫یک تیکه از برانتوسور
‫مادرم اسم دو حیوونِ ‫ماقبل تاریخ رو می‌دونست
‫برانتوسورها و ماموت‌ها
‫اون می‌دونست که ‫این ماموت نبوده
‫ماموت‌ها از سیبری می‌اومدن
‫برانتوسور‌ها، اونطوری که من فهمیدم
‫حیواناتی بودن که در ‫طوفان نوح غرق شده بودن
‫چون خیلی بزرگ بودن ‫نوح نتونست اون‌ها رو سوار کشتی کنه
‫من حیوانی رو تصور می‌کردم ‫با چنگال‌ها و دندان‌هایِ نیش...
‫و یه چراغ سبز مخرب توی چشم‌هاش
‫گاهی وقت‌ها برانتوسور‌ها ‫از طریقِ دیوار اتاق سقوط می‌کردن
‫و منو از خواب بیدار می‌کردن
‫این برانتوسور مشخص ‫در پاتاگونیا زندگی می‌کرد
‫کشوری در آمریکایِ جنوبی ‫که در نقطه‌ی دوری در پایان جهان وجود داشت
‫هزاران سال پیش از اینکه در ‫یخچال‌های طبیعی سقوط کنه...
‫در منشوری از یخ آبی ‫به پایین کوه سفر کرد...
‫و در حالتی عالی ‫در اون پایین قرار گرفت
‫اینجا، پسرعمویِ مادربزرگ‌ِ من
‫چارلی میلوارد، ملوان، اون رو پیدا کرد"
‫به دنبال ردپایِ بروس چَتوین
‫ما سرانجام به این کشتی ‫غرق شده در پونتا آرناس...
‫در نوک جنوبیِ آمریکای جنوبی رسیدیم
‫این کشتیِ داغون شده‌ که ‫چَتوین بیش از چهار...
‫دهه‌ی پیش ازش عکاسی کرده بود...
‫و در اولین کتاب خودش، ‫پاتاگونیا، چاپ کرده بود
‫چندین باری در زندگیِ اون و زندگیِ من ‫[عکس از بروس چَتوین 1976]
‫مسیرهایِ ما به همدیگه رسیده بود
‫و نقاطی وجود داشت
‫مناظری که ما به طور ‫مستقل بررسی کرده بودیم
‫که برای جفت‌مون ناآشنا بود
‫بعضی وقت‌ها با سال‌ها فاصله
‫این کشتی
‫که هیچوقت به مقصد خودش نرسید...
‫یکی از این نقاط بود
‫"چارلی میلوارد، کاپیتان ‫یک کشتیِ تجاری بود...
‫که در ورودیِ تنگه‌ی ‫ماژلان غرق شده بود
‫اون زنده موند و در ‫حوالیِ پونتا آرناس مستقر شد...
‫جایی که یک حیاط ‫تعمیر کشتی راه‌اندازی کرد
‫چارلی میلواردِ تصور من، ‫فرد بزرگی در میان انسان‌ها بود
‫بلند قامت، آرام و قوی...
‫با سبیل‌هایی بزرگ و سیاه ‫و چشمانِ آبیِ نافذ
‫برانتوسور در سفر خودش از طریق ‫منطقه‌ی استوایی پوسیده شده بود...
‫و به حالت پوسیدگیِ محضی ‫به لندن رسیده بود
‫که برای همین بود که شما استخوان‌هایِ ‫برانتوسور رو در موزه می‌دیدین، اما پوست رو نه
‫خوشبختانه، پسرعمو چارلی...
‫یه تیکه رو برای ‫مادربزرگم فرستاده بود"
‫چَتوین نویسنده‌ای بی‌مثال بود
‫اون داستان‌هایِ اساطیری رو ‫به سفرهایِ ذهنی پیوند می‌زد
‫و از این منظر ما متوجه شدیم ‫که وابستگی روحی به هم داریم
‫اون به عنوان نویسنده، ‫من به عنوان فیلم‌ساز
‫در این فیلم، اینجا، من هم ‫مسیر مشابهی رو دنبال می‌کنم...
‫برای کاراکترهایی ناآرام، ‫رویاپردازانی عجیب...
‫و ایده‌هایِ بزرگی در مورد ‫ماهیت وجود انسان
‫این‌ها مضمون‌هایی بود که ‫ذهن چَتوین رو به خودش مشغول کرده بود
‫ما هرگز قصد نداشتیم...
‫که یک فیلم زندگی‌نامه‌ای در مورد ‫بروس چَتوین بسازیم
‫در پاتاگونیا، ده‌ها ‫داستان عجیب و غریب هست
‫و ما بعضی از اون‌ها رو دنبال کردیم
‫از اونجایی که یه تکه ‫پوست برای چَتوین بسیار اهمیت داشت
‫ما با دوربین خودمون به...
‫همون غاری که در سال 1895 ‫کشف شده بود سفر کردیم
‫چَتوین به عنوان یک زائر ‫به اینجا اومده بود
‫کتاب اون این غار رو ‫معروف کرده بود
‫امروزه تعداد زیادی از گردشگران...
‫به دنبال این موجود منقرض شده میان
‫ما خوش‌شانس بودیم که ‫کارین اِبرهارد رو ملاقات کردیم
‫نتیجه‎‌ی هرمان اِبرهاردِ بزرگ... ‫[کاترین اِبرهارد، نویسنده]
‫که بقایایِ این...
‫حیوانِ مرموز ماقبل ‫تاریخ رو پیدا کرده بود
‫به عنوان یه بچه، ‫اینجا زمین بازیِ ما بود
‫ما با اسب به اینجا می‌اومدیم
‫و اون موقع، اینجا ‫یه کشور کاملاً وحشی بود
‫نه کنترلی، نه پارک رسمی
‫ما با اسب‌هامون پشت این ‫تکه سنگ‌ها می‌رفتیم
‫پرسه می‌زدیم، که باعث می‌شد ‫یک صدایِ مخوف ایجاد کنه
‫و گردشگرهای که توی ‫ورودی بودن رو می‌ترسوند
‫اونا می‌ترسیدن که بعضی از ‫سنگ‌ها ممکنه فرو بریزه
‫تا موقعی که دست‌مون رو می‌شد
‫و اونا تهدیدمون می‌کردن که ‫اسب‌هامون رو ازمون می‌گیرن
‫که این تنبیه نهاییِ ما بود
‫و هرمان اِبرهارد؟
‫هرمان اِبرهارد؟ ‫اون با پسرعموهاش به اینجا می‌اومد
‫طبق یه داستان
‫سه تایِ اون‌ها وارد اینجا شدن...
‫و توی شن‌ها، یه چیزی ‫توجهش رو جلب کرد
‫اون خم شد و اون رو برداشت
‫یه تیکه پوست بود
‫و این تیکه پوست ‫پوشیده از موهایِ بلندِ زخیم بود
‫و تیکه‌های کوچیک ‫استخون روی اون بود
‫و اونا هیچ نمی‌دونستن ‫که این مال چه حیوونی بوده
‫با خودشون بردنش
‫و فکر کردن این می‌تونه مال ‫یه حیوونی باشه که منقرض شده
‫و، بخاطر اینکه اینجا زمین خشکی ‫بوده، به خوبی باقی مونده
‫اون‌ها با خودشون بردنش به مزرعه، ‫و به یه درخت آویزونش کردن
‫و مدت زمانی اونجا آویزون بود
‫و هر کسی که به اونجا اومد، ‫یه تیکه از اون رو کند
‫[صدای خوانش بروس چَتوین] "خواهش می‌کنم، ‫می‌تونم یه تیکه از برانتوسور رو داشته باشم
‫هرگز در زندگیم هیچی چیزی رو ‫به اندازه‌ی اون تیکه پوست نمی‌خواستم
‫مادربزرگم گفت ‫ممکنه یه روز داشته باشمش
‫و وقتی اون مُرد، من گفتم
‫حالا من می‌تونم اون تیکه‌ی ‫برانتوسور رو داشته باشم
‫اما مادرم گفت که، ها، اون چیز...
‫متاسفانه انداختیمش دور
‫چند سالی طول کشید ‫تا ماجرا مرتب بشه
‫حیوون چارلی میلوارد ‫یه برانتوسور نبود
‫اما آسیاب‌دندان یا تنبل غول‌پیکر بود
‫اون هرگز نتونست این گونه ‫یا حتی کل اسکلتش رو پیدا کنه
‫اما کمی پوست و استخون پیدا کرد...
‫که توسط سرما، خشکی و نمک...
‫در غاری در لَست هوپ ساوند ‫در پاتاگونیای شیلی محافظت شده بود"
‫مثل بروس چَتوین
‫ما به گورستان پونتا آرناس رفتیم...
‫در جستجوی گورِ ‫چارلی میلواردِ ملوان
‫بعدها در زندگی اون
‫چارلز میلوارد به عنوان ‫کنسول انگلستان در پونتا آرناس انتخاب شد
‫اون این خونه‌ی تماماً زشت رو ‫برای خودش ساخت
‫چَتوین به موزه‌ی لاپلاتا ‫در آرژانتین سفر کرد
‫تقریباً 3000 متر به سمت شمال
‫اینجا، قطعه‌ی بزرگ ‫باقیمونده از پوست آسیاب‌دندان...
‫که هرمان اِبرهارد روی درختی برای نمایش ‫آویزان کرده بود به نمایش گذاشته شده
‫دانشمندان ثابت کردن که این گونه...
‫تقریباً 10 هزار سال پیش از بین رفته
‫حوالیِ اون زمان، تنبلِ غول‌پیکر ‫به کلی متقرض شده
‫به طرز شگفت‌انگیزی، ‫بخشی از مدفوع اون...
‫به اندازه‌ی یک توپ فوتبال...
‫تقریباً تازه باقی‌ موندن
‫خود چَتوین تیکه‌هایِ ‫مدفوع رو...
‫در موهایِ موجود در غار پیدا کرده بود
‫این جوریه که ‫حیوون بنظر می‌رسیده
‫تقریباً 3 متر قد داشته
‫بروس چَتوین علاقه‌ی زیادی ‫به ما قبل تاریخ داشته
‫مشخصاً، در مورد دایناسورها
‫اما بیش از اون، برای ‫شاخه‌هایِ اولیه‌ی تکامل بشر
‫که تقریباً 60 میلیون سال ‫بعد اتفاق افتاده
‫اون یکی از معروف‌ترین ‫دیرینه‌شناسان رو ملاقات کرد
‫ریچارد لیکی
‫که در کنیا، تونسته بود ‫جمجمه‌ی یک انسان رو استخراج کنه...
‫که به یک و نیم میلیون سال پیش برمی‌گشته
‫و به طور کاملاً تصادفی...
‫چَتوین در آفریقایِ جنوبی... ‫[غار استوارت‌کرانس، 2 فوریه‌ی 1984]
‫در همون موقع حضور داشته...
‫وقتی که اولین مدارک ‫استفاده‌ی بشر از آتش
‫تقریباً یک میلیون سال پیش، ‫کشف شده
‫چَتوین عاشق این موزه بود
‫اون عاشق این گونه‌ی خاصِ ‫منقرض شده‌ی آرمادیلوها بود
‫و برای من، یه بار یه ‫اظهار نظر رمزآلودی...
‫در مورد یه اختاپوس پرنده کرد...
‫که من تا وقتی دیدمش متوجه نشدم
‫کابینِت کوچیک کنجکاوی...
‫از خانه‌ی کودکیِ بروس...
‫دیگه وجود خارجی نداره
‫و پس، وقتی به این اشیاء در کابینت ‫نگاه می‌کردی می‌تونستی ببینی
‫هر کدوم از اون‌ها داستانی برای بروس داشته ‫[نیکلاس شکسپیر، نویسنده‌ی زندگی‌نامه‌ی چَتوین]
‫یه جور...
‫نمادی از اون مکانیه ‫که می‌خواسته ازش بازدید کنه
‫و خب شما یک نقطه‌ی قطب‌نما داشتید ‫از میون تمام قطب‌نماها...
‫از نقاطی که اون بعداً بازدید کرده، ‫با یه قطب‌نمایِ ویکتوریایی
‫شما ماهی داشتید، ‫و قلاب‌هایِ پیکان از پاتاگونیا
‫از پسرعمو چارلی میلوارد
‫این شئ رو داشتید...
‫که تنها شئِ که از کلکسیون ‫بودیلینِش باقی مونده
‫تنها شئِ که با این دفترچه‌ها اینجاست
‫و این...
‫نوشته‌ای اون پایینش داره...
‫- احتمالاً یه شعاری برای بروسه... ‫- فقط یه لحظه
‫یه نوشته این پایین داره
‫"دارم یک سفر طولانی رو آغاز می‌کنم"
‫این مسافر ویکتوریاییِ یکمی چاق
‫و این احتمالاً شعارِ خود بروس بوده
‫زندگیِ اون، به تعبیری
‫جستجویی...
‫برای کشورهایی بود که ‫این اشیاء از اونجا می‌اومدن
‫که شامل همون تیکه ‫پوست هم می‌شه؟
‫و به همین خاطر... در هجوی ‫از جیسون و پشم زرین
‫بروس اولین کتاب خودش رو شروع کرد
‫و سعی کرد که منبع ‫این پوست رو پیدا کنه
‫برای یه جور، پشم زرین، ‫می‌تونی اینجوری اسمش رو بذاری
‫یه جور نسخه‌ی کمدی...
‫که به این شکل خواهد بود...
‫که تمام داستان‌هاش رو بر مبنای ‫چگونگیِ رسیدنش به اونجا گذاشته بود
‫و، پس این کابینت ‫ویکتوریایی، پُر از اشیاء بوده
‫و اگه می‌خواستید که ‫سفر بروس رو ببینید...
‫برمی‌گرده به کودکی که ‫به دنبال دیدن...
‫پوست تنبل و قطب‌نما...
‫و قلاب ماهی از پاتاگونیا می‌گشته
‫پس هر کدوم از این اشیاء...
‫یک درامی داشته که بروس رو ‫جذب خودش کرده بوده
‫و باعث شده بره ‫و دنبال منبع اون بگرده
‫- فکر می‌کنم یکی از چیزهایی که... ‫- باعث شد به این کتاب عالی ختم بشه...
‫و در نهایت به کتاب‌های عالی ختم شد، ‫منظورم اینه که، یکی از چیزها
‫همونطور که من در ‫کتاب‌خونه‌یِ بودیلین کار می‌کردم
‫دست‌نوشته‌هاش...
‫اون برای تشکیلات ابر ‫ازشون استفاده می‌کرده...
‫اینا گیاهان هستن، شماره‌های تلفن
‫قطعات مکالماتش
‫یه صحنه‌ی کوهستانی وجود داره
‫این خودشه که پیش ‫کاپیتان اِبرهراد رفته بوده
‫توی همون غار آسیاب‌دندان
‫که پوست تنبل غول‌آسا رو پیدا می‌کنه
‫این پایان پاتاگونیاست
‫البته، یجورایی...
‫توصیف چیزهایِ مشخصی ‫که اون باهاشون برخورد داشت، حقایق
‫در بخش عاقلانه‌ی منتقدانی که...
‫اون رو بخاطر ‫داستان‌سرایی سرزنش می‌کردن
‫کاملاً در اشتباه بودن
‫بنظر من اشتباه می‌کردن، چون بروس...
‫حتماً، از حقایق استفاده می‌کرده
‫اما اون‌ها رو تغییر می‌داده
‫اما طوری اون‌ها رو تغییر می‌داده...
‫که حقیقتی فراتر از ‫واقعیت بنظر می‌رسیدن
‫بروس یکه نیمه‌ی حقیقت رو نگفت
‫اون یک و نیم حقیقت رو گرفت
‫اون چیزی که اونجا بود رو ‫تزئین کرد تا حتی واقعی‌تر باشه
‫[بخش دوم، مناظر روح]
‫[آوبری، ویلتشایر]
‫از ابتدا کششی در زندگیِ چَتوین...
‫برای مناظر مرموز وجود داشت
‫مناظر از روحش
‫این سنگ، که برای بعضی، ‫انرژیِ ماوراء‌الطبیعه داشته
‫بخشی از یک مجموعه‌ی ‫بزرگ نوسنگی...
‫در آوربری در ویلتشایر رو تشکیل می‌ده
‫از مدرسه‌ی شبانه‌ روزیِ ‫نزدیک اون در مالبرو
‫بروسِ جوان تمام وقت ‫با دوچرخه‌اش به اینجا می‌اومد
‫بخشی از این مجموعه ‫در تپیه‌ی سیلبری
‫بزرگ‌ترین ساختار نوسنگی در جهانه
‫این جاییه که اون ‫به نوعی متمرکز بوده
‫اینجا محور اصلیِ اون بوده
‫محل اسطوره‌ایِ اون
‫همه چیز اینجا پژواکی از اینه
‫خب، اینا هم رو قطع می‌کنن چون...
‫من فکر می‌کنم نیرو ‫به این سمت می‌ره
‫می‌شه دوباره بهمون نشون بدی؟
‫نیرو رو احساس می‌کنی؟ ‫مثل الکتریسیته یا...
‫نه، فقط... رد می‌شن
‫خب، اگه من الان از این سمت برم
‫در تئوری از هم عبور می‌کنن
‫می‌بینی؟
‫می‌شه بهمون نشون بدی ‫چجوری عبور می‌کنن؟
‫خیلی ساده‌اس، فقط ‫سرجاشون می‌مونن...
‫- و می‌تونی ببینی که دارن تکون می‌خورن ‫- آره
‫خب، اینجا خوبه
‫می‌‌بینی، هیچ اتفاقی نمی‌افته، ‫اما به محض اینکه شروع کنم راه برم...
‫اونا بهم می‌رسن
‫حالا داره شروع می‌کنه ‫به اون سمت بره
‫چون می‌دونه که... ‫فکر کنم چون نیرو داره از اون سمت میاد
‫و اونا چه نیروهایی هستن؟
‫احتمالاً فقط نیروهای مغناطیسی ‫هستن که سرتاسر جهان وجود دارن
‫کلی از اونا وجود داره، ‫و توی ویلتشار هم کاملاً رایجه
‫توی ویلتشایر خطوط زیادی ‫ازشون عبور می‌کنه
‫احتمالاً برای همینه اینجا ساکن شدن
‫شاید هم اجداد ما ‫می‌تونستن حسش کنن
‫و برای همینه که اومدن اینجا، ‫کی‌می‌دونه
‫من یجورایی می‌تونم ‫اون رو اینجا تجسم کنم
‫می‌دونی، و جوری که به اینجا می‌اومده ‫[الیزابت چَتوین]
‫می‌تونم ببینم اینجا قدم می‌زنه
‫فاخته
‫این الیزابت چَتوینه، بیوه‌ی بروس
‫اون ما رو به ‫لانتونی پرایوری در ولز آورده
‫مخفیگاه دوران نامزدی‌شون
‫مناظر اطراف اینجا...
‫به یکی از موقعیت‌های ضروری تبدیل شده
‫جایی که می‌تونسته ‫تعادل درونیش رو پیدا کنه
‫بروس یه کوچ‌نشین بود
‫اما همیشه به اینجا کشیده می‌شد
‫بلک هیلز در ولز
‫اینجا یه مکانِ رویاییه
‫منظورم اینه که، این تپه‌ها...
‫مناظر درونیشه؟
‫مناظر درونیشه، آره
‫چشم‌انداز روحش؟
‫گمون کنم
‫مناظری از روحش، آره
‫اما به جز این مناظر ایده‌آل...
‫که احساسی از خانه ‫و تعلق به اون می‌داد
‫بروس چَتوین به دنبال ‫چیزهای عجیب و غریب می‌گشت
‫اون همیشه اولین فیلم بلند من رو دوست داشت ‫[نشانه‌های زندگی، 1968]
‫در اون، یه قهرمان...
‫یه سرباز آلمانیِ جنگ‌جهانیِ دوم ‫در یک عملیات شناسایی...
‫ناگهانی دیوانه می‌شه...
‫وقتی که به دره‌ی 10 هزار ‫آسیاب بادی می‌رسه
‫بروس، در گفتگو‌های ما
‫خیلی به این صحنه اشاره می‌کرد
‫اون کلمه‌ی "منظره‌ی منحرف" رو ‫برای اون ابداع کرد
‫تلاش برایِ غریبگی...
‫توسط دیگرانی که چَتوین رو ‫می‌شناختن شناخته شد
‫در استرالیا، پترونلا وارزون مورل ‫[پترونلا وارزون مورل، انسان شناس]
‫که اون رو تحسین می‌کرد
‫نامه‌ای به اون نوشت، ‫و نقل و قولی از شاعر ریلکه کرد...
‫که اینطور خلاصه می‌شه
‫نامه‌ی من به پایان رسید
‫"من به یاد کلمات ‫راینر ماریا ریلکه افتادم:
‫که در پایان تنها شجاعتی ‫که از ما خواسته می‌شود
‫این است که جراتی برای عجیب‌ترین
‫مجردترین و غیرقابل توصیف‌ترینی...
‫که ممکن است با آن ‫روبه‌رو شویم داشته باشیم
‫خوشحالم که با تو ملاقات کردم"
‫این تو بودی که این رو براش نوشتی
‫- بله ‫- برای اون، بله
‫همینطور که بروس به دنبالِ ‫پوست برانتوسور بود
‫این پوستی بود که ‫من رو جذب کرده بود
‫تلاش من بیشتر برای ‫موجودات عجیب و غریب بود...
‫که علمی تخیلی بودن، ‫که بنظر می‌رسید...
‫انگار اون‌ها امروز از...
‫بقایایِ فضا‌پیمایِ بین‌کهکشانیِ ‫هالیوود فرود آمده بودن
‫این لاشه‌ی هواپیمایِ جنگ ستارگان...
‫در کوبر پدی به روی خودش ‫گرد و غبار جمع می‌کنه
‫استرالیا جایی بود که برای اولین بار مسیر ما... ‫[کوبر پدی، استرالیا]
‫در 1983 به هم رسید
‫من در حال آماده‌سازیِ فیلمم بود، ‫جایی که مورچه‌های سبز خواب می‌بینند
‫و بروس چَتوین ‫به دنبال آوازهایِ بومی...
‫برای کتابش خطوط آهنگی می‌گشت
‫هر دویِ ما شیفته‌ی ‫اسطوره‌شناسیِ بومی شده بودیم
‫همونطور که بروس هرگز ‫کتاب خطوط آهنگی رو ضبط نکرد...
‫من بخشیش رو برای اون می‌خونم
‫"در سطح زمین
‫تنها ویژگی‌هایِ موجود ‫حفره‌هایی خاص بودن...
‫که یک روزی، ‫حفره‌های آب خواهد شد
‫هیچ حیوان و گیاهی نبود
‫اما هنوز هم دور حفره‌ها ‫آب جمع شده بود
‫و توده‌های متخلخلی از مواد اونجا بود
‫توده‌های سوپ‌هایی ماقبل تاریخی
‫بی‌صدا، غیرقابل دید، ‫و غیرقابل تنفس
‫ناهوشیار و نخوابیده
‫که هر کدوم شامل ‫جوهر زندگی هستن...
‫یا احتمال تبدیل شدن به انسان
‫زیر پوسته‌ی زمین، گرچه
‫صورت‌هایِ فلکی چشمک می‌زدن، ‫و خورشید می‌درخشید
‫ماه کم‌رنگ بود و می‌درخشید
‫و تمام اشکال زندگی خوابیده بودن
‫قرمزیِ مایل به رنگ نخود بیابانی
‫رنگین‌کمانی روی بال یک پروانه
‫سبیل‌های سفیدِ ‫پیچ‌خورده‌ی پیرمرد کانگورو
‫بی‌حرکت مثلِ بذرهایی در بیابان...
‫که باید منتظر باران سرگردان باشن
‫[بخش سوم، آوازها و خطوط آهنگی]
‫در استرالیایِ مرکزی توجه من بیشتر...
‫معطوف چیزیه که بهش می‌گن، "خطوط آهنگی" ‫[چَتوین در مصاحبه‌ای در سال 1984]
‫یا "قطعات رویایی"
‫بومیان استرالیا بر این باور بودن ‫که کل این سرزمین...
‫پوشیده از آوازه
‫و این چیزیه که برایِ من ‫کاملاً شگفت‌انگیزه
‫چون فکر می‌کنم می‌تونه این ‫دید رو به ما بده که چطور زبان
‫آواز، تفکر، شعر
‫از اساس چطور شکل گرفتن
‫من درک یک سفید پوست رو از خطوط آهنگی دارم ‫[گلن موریسون، موسیقیدان، نویسنده]
‫که از ادبیات و مکالماتی که با ‫مردم بومی داشتم به دست آوردم
‫بله، من یه موسیقیدانم
‫و، بروس چَتوین البته...
‫کلمه‌ی "خطوط آهنگی" رو ایجاد کرد
‫اون اصطلاح "قطعات رویایی" رو دوست نداشت
‫و فکر کنم به دنبال ‫پیدا کردن چیزی شاعرانه‌تر بود
‫مردمان بومی، مخصوصاً ‫در استرالیایِ مرکزی
‫در سرتاسر یک سرزمین ‫خشک در حرکت بودن
‫و نیاز به راهی داشتن
‫که از اِی به بی حرکت کنن
‫اونا از جی‌پی‌اس‌ها... و چیزایی ‫که شما دارین استفاده نمی‌کردن
‫پس، از علم حروف استفاده می‌کردن
‫یک شعر...
‫یک داستان‌سرایی، که ‫اون‌ها رو از اِی به بی می‌رسوند
‫- اینا انگار... ‫- داره از هم جدا می‌شه
‫یک‌سری از یادداشت‌های خطوط آهنگی
‫این تلاش اون برای ‫ترسیم یکی از خطوط آهنگیِ
‫بله، می‌تونی صفحه‌ی بعد رو ‫در کنارش قرار بدی؟
‫و اینجا
‫خیلی خیلی عجیبه...
‫سیستم آوردن دانشش در اینجا
‫آره
‫توی ترسیم خطوطی که...
‫با رویاها و ترانه‌ها شکل گرفته
‫و برای بومی‌ها، البته
‫این فقط آواز نیست، گرایش ‫در فضاست و در این فضا...
‫این کل هویت و پیوندیه که ‫اون‌ها با این سرزمین دارن
‫یه تصویر تماماً گرافیکی از اون
‫با برخی از بومی‌ها توی یه ماشین می‌ره
‫و اون‌ها خودشون دارن ‫این خطوط آهنگی رو می‌خونن
‫اما همینطور که ماشین سریع‌تر می‌ره، ‫سرعت شعر خوندن‌شون هم بالاتر می‌ره
‫- بله ‫- باید آهنگ‌ها رو سریع‌تر بخونن
‫فکر کنم بروس ‫کاملاً متوجه نشده بوده
‫و سعی هم نکرده تظاهر به درک بکنه، ‫که خطوط آهنگی چی بوده
‫و وقتی من ازش خواستم اون ‫اصوات رو توصیف کنه، سعی کرد
‫"اوه، یه آه زیبایِ پایینه"
‫و بعدش... این صدا رو گفت
‫که فکر کنم شبیه هیچ صدایی ‫که بعداً شنیدم نبود
‫وقتی بومی‌ها برای من ‫خطوط آهنگی رو می‌خوندن...
‫نه، من فکر نمی‌کنم که آوازها... ‫[مایکل لیدل پولا، از بزرگان آلیویر]
‫این چشم‌انداز رو ایجاد کرده باشه
‫فکر می‌کنم این چشم‌انداز بوده که...
‫خلق شده...
‫به وسیله‌ی آلتیرا
‫و آلتیرا و چیزی که از ‫اون آهنگ‌ها متولد شده
‫مایکی لیدل داره اینجا از اصطلاحی ‫برای "دریم‌تایم" استفاده می‌کنه
‫که وجود حیوانات رو در خودش داشته
‫و باهاش در سفر بودن تا ‫این چشم‌انداز رو ایجاد کنن
‫حیوانات و درختانی ‫که در این منظره رشد می‌کنن
‫خب، فکر کنم این خیلی سخته
‫مرغ بوده یا تخم‌مرغ؟
‫آواز یا منظره؟
‫یه راز فوق‌العاده‌اس
‫و من از فکر کردن ‫بهش هم لذت می‌برم
‫اونا آوازهایی باشکوه هستن
‫اونا با شکوه‌اَن...
‫با شکوه...
‫روش‌های ارتباطی که...
‫که با نام‌هایی پوستی اجرا می‌شن
‫دسته‌هایی مختلف از خطوط آهنگی
‫و بعدش گذر می‌کنن
‫چون این تا اونجاییه که ‫من می‌تونم پیش برم
‫بعدش مردم ازشون استفاده می‌کنن
‫من می‌دونم و اونا هم می‌دونن
‫اونا هم باید از اینجا ادامه بدن
‫من باقیِ اون آواز رو می‌شناسم
‫اما بعدش دیگه این مسئولیت مردمه ‫که این کار رو انجام بدن
‫از این سمت میای
‫و اینجا تموم می‌شه، ‫این همونه
‫انگار که یکی دیگه می‌ره
‫و یه جایی اینجاها تموم می‌شه
‫این می‌ره...
‫و یکی دیگه هم رفت
‫ولی زیاد دور نمی‌شه، نه
‫تا نیمه میاد، تا نیمه، تا نیمه
‫اینم می‌ره
‫تموم می‌شه
‫و یکی دیگه، ‫یه خانواده‌ی دیگه میاد
‫و همین
‫هیچی
‫گاهی وقتا می‌بینی که ‫هواپیما داره می‌ره
‫هواپیما مثل یه کمانِ ‫بزرگ، همینطور می‌ره
‫نه
‫اون باید تا نیمه بره، نیمه
‫و هواپیما هم توی آسمون ‫خطوط آهنگی از خودش به جا می‌ذاره؟
‫نه
‫وقتی که پرواز می‌کنه، ‫می‌ره اونطرف آب‌ها یه جایی
‫خطوط آهنگی ما راه‌های ما هستن...
‫از کمک ما به سلامت کره‌ی زمین... ‫[شان آنجلس پننژ، مرکز تحقیقات استرهلو]
‫- چطور؟ ‫- وقتی مردمان پیر ما می‌خونن
‫به اون مکان‌ها نیرو می‌بخشن
‫و اون مکان‌ها هم در عین حال ‫به اون‌ها نیرو می‌بخشه
‫مردمان پیر ما ارتباط ‫بسیار بسیار نزدیکی داشتن
‫و ما هنوز هم، با کشورمون داریم
‫و...
‫ببینین، یه چیزی در ‫درون من باور داره که...
‫وقتی آخرین آواز مرد ‫یا زن خونده می‌شه...
‫گذر می‌کنه
‫چه در میان بومی‌های استرالیا باشه
‫یاد در جنگل‌های آمازون در آفریقا
‫می‌خواد توی ‫آفریقا باشه، آسیا، هر جایی
‫یه چیز عمیقی اتفاق می‌افته
‫من نمی‌دونم چیه، ‫اما فکر می‌کنم خطوط آهنگیِ ما
‫حدس می‌زنم، یجورایی...
‫زمین رو به شکل کاملاً مرموزی ‫در کنار هم نگه می‌داره
‫ما اینجا ‫در مرکز استرهلو هستیم
‫که به خاطر محقق سرشناس ‫تئودرو استرهلو نامگذاری شده
‫کسی که ده‌ها صرف جمع‌آوری ‫دانش و آوازهای بومیان کرد
‫این چیزی بود که ‫بروس چَتوین رو به استرالیا آورد
‫البته، کتاب بیادماندنیش...
‫شامل دانش‌هایِ رازآلودیه...
‫که فقط برای افراد ‫تازه وارد در نظر گرفته شده...
‫حتی رنگ‌آمیزی روی جلد...
‫نباید توسط همه دیده بشه
‫و از ما خواسته شد که تنها بخشی از ‫اون رو خارج از فوکوس نشون بدیم
‫حالا، که این کتاب ‫در دسترس همگانه
‫من می‌تونم بخونمش و می‌تونم به ‫دانشی نگاه کنم که نباید برای من باشه
‫برای من نبوده
‫مشکلی برای شما ایجاد می‌کنه؟
‫بله، فکر می‌کنم این یه مشکله
‫و داره...
‫به یه مشکل فزاینده تبدیل می‌شه
‫ببینید، من حدس می‌زنم...
‫این ماده... ‫فکر می‌کنم، تی‌.جی.اچ. استرهلو...
‫یک برداشت‌هایی داشته
‫که این دانش از بین می‌ره
‫و حالا شکی نیست که ‫بخشی از این فرهنگ بومی...
‫فرسایش پیدا کرده
‫اما ما هنوزم اینجاییم
‫هنوز هم داریم کلی ‫از این شعرها رو می‌خونیم
‫ما هنوز هم داریم برخی از این ‫مناسک رو هر ساله انجام می‌دیم
‫ما هنوز هم یه ارتباط ‫عمیق با کشور داریم و...
‫اما این‌ها... برای مثال ‫برای من هم نیستن
‫برای دوربین من هم نیستن
‫بله
‫خب، خیلی از مطالب این ‫کتاب محدود شده‌اَس
‫این یک علم محدود شده‌اَس
‫این سند آواز‌ها رو ‫با جزئیات ارائه می‌ده
‫بهتون ترجمه‌ی آهنگ‌ها ‫و ترانه‌ها رو می‌ده
‫- و... ‫- کتاب باید مُهر و موم بشه؟
‫باید مخفی بشه؟
‫خب...
‫باید سوزونده بشه؟
‫ببینید من اینطور فکر نمی‌کنم
‫تئودور استرهلو اینجا آدمی ‫علاقمند به دشت و صحرا بنظر میاد
‫اما با اینکه در هرمانسبورگ ‫استرالیایِ مرکزی بزرگ شده
‫به عنوان پسر یه مبلغ پروتستان آلمانی
‫اون به آلمانی، انگلیسی، آراندا، لاتین ‫و زبان یونان باستان تسلط داشت
‫با آوازهای استرالیایِ مرکزی...
‫اون کتابی به جا گذاشت، که ‫همونطور که چَتوین فکر می‌کرد
‫منحصر بفردترین کتابیه ‫که تا به حال نوشته شده
‫چَتوین اون رو ‫"عالی و یگانه" توصیف می‌کنه
‫کتاب بر اساس ‫خاطرات روزانه‌ی اونه
‫اما با فلسفه و ادبیات کهن هم ‫پیوند پیدا می‌کنه
‫و اساطیر فرهنگ‌های ‫به ظاهر نامرتبط
‫این همچنین راه چَتوین بود...
‫از اتصال غیرممکن‌ترین ‫ایده‌ها و برخوردهاش به همدیگه
‫این تبدیل به منحصر بفردترین ‫سبک داستان‌پردازیِ چَتوین شد
‫چیزی که من در مورد اون شخص بیاد میارم، ‫نمی‌دونم برای تو هم همینه یا نه
‫اون مثل یه توپ آتشین بود
‫که سوسویِ نورش رو به روی ‫دانش‌های مبهم می‌ریخت
‫در کار متصل کردنِ...
‫کشورها، آدم‌ها، کتاب‌ها، متون بود
‫من اغلب فکر می‌کنم شاید اون ‫پیشرو مفهوم اینترنت بوده
‫اون پیشنهاد ارتباط می‌داد...
‫نه، اون خود اینترنت بود
‫- خود اینترنت بود ‫- اون اینترنت بود زمانی که...
‫عملاً وجود نداشت
‫اون اینترنت بود
‫در آلیس اسپرینگر، که دورتر از مرکز استرهلو نیست ‫[آلیس اسپرینگز، استرالیایِ مرکزی]
‫ما پیتر بارتلت رو ملاقات کردیم
‫یه مرد کاملاً با سواد
‫که با بومی‌ها زندگی کرده...
‫از زمانی که مرد جوانی بوده
‫اون یکی از سخنران‌های والپیری
‫و یکی از اعضایِ کاملاً ‫ابتکاریِ این قبیله بوده
‫اون خطوط آهنگی رو ‫خوانش و بازخوانی کرده
‫و همونطوری که می‌گه، می‌تونه...
‫"یه تفسیر هزار صفحه‌ای در موردش بنویسه"
‫اون به ما در مورد تجربیاتش ‫از آوازهای بومی گفت
‫برخی از این اجراها که من در دوره‌ی جوونیم شنیدم ‫[پیتر بارتلت، نویسنده]
‫خیلی قدرتمند بودن
‫و خب برای من خیلی جای ‫سوال بود که واقعاً چرا...
‫از واگنر هم برات قدرتمندتر بود...
‫آره! وقتی تو...
‫می‌دونی، مردانی بودن ‫که این آوازها رو فریاد می‌زدن
‫و، می‌دونی، اونا...
‫و مثل یه رقابت بین ده تا ‫تیم فوتبال بود، می‌دونی؟
‫و... صداهایی رو می‌شنیدی که...
‫بهترین آواز خوان‌هایی که ‫می‌تونستن صداهاشون رو...
‫بالاتر از صدایِ صد تا آدم ببرن...
‫خیلی با قدرت می‌خوندن و پا می‌کوبیدن، ‫می‌دونی، تمام صدای سازهایِ کوبه‌ای...
‫که اون‌ها درست می‌کردن
‫و این خواننده‌های درجه یک رو ‫داشتی که می‌تونستن صداشون رو...
‫بالای سرشون ببرن و می‌دونی، مثلِ...
‫خب، آره، نه، و همه‌ی این‌ها ‫توی تاریکی شب با ستاره‌ها اتفاق می‌افتاد
‫پیتر بارتلت ما رو با مربیِ ‫والپیریِ خودش آشنا کرد
‫رابین گرانتیس ‫[رابین گرانیتس، بزرگِ والپیری]
‫تُن... تُن‌ها درست‌اَن
‫اما کلمات...
‫- اون‌ها آوازهای زیادی دارن، درسته؟ ‫- آره
‫درست؟ اما کلمات درستی ندارن
‫آیا متن ترانه‌ها ‫در حال از بین رفتن‌اَن؟
‫یا باید شک کنیم...
‫که اون نمی‌خواد همه چیز رو ‫جلوی دوربین ما فاش کنه؟
‫خب، اون یکی که ‫من می‌خوندم چطور؟
‫شاید اون یکی ‫برای شما اشتباه باشه؟
‫اون یکی؟
‫اینجا کلیسایِ مبلغین در هرمانسبورگه
‫بروس اینجا به دنبال ‫یک چیز عمیق بود
‫یک دنیای کامل که در این ‫آوازهای بومی گنجانده شده بوده
‫بنظر من درست نیست...
‫که چطور مبلغین تمام فرهنگ ‫این آوازها رو تغییر دادن...
‫و به تقوایِ لوتری مبدلش کردن
‫وسایل به زمان پدر تئودر برمی‌گردن
‫کارل استرهلو، کشیش لوتری
‫هر چیزی که اینجاست ‫انگار در زمان منجمد شده
‫[بخش چهارم، جایگزین‌هایِ کوچ‌نشینی]
‫من همیشه در جستجویِ این ‫نوشته‌ی دست‌نیافتنی بودم
‫که گفته بود نوشته
‫که هفت سال از عمرش رو گذاشته ‫تا بنویستش، جایگزین کوچ‌نشینی
‫که تئوری کلیدیش برای ‫کوچ‌نشینی بود، در مورد رفتن
‫اینکه چطوره پیاده‌روی تو رو درمان می‌کنه، ‫که باید در موردش باهاش حرف می‌زدی
‫و کتاب‌خونه به ما اجازه داد ‫تا بهش دست بزنیم
‫تا بخونیمش و جستجوش کنیم
‫می‌تونم نشونش بدم...
‫واقعیه
‫این...
‫- به این می‌گن... ‫- تو در موردش تحقیق کردی
‫من هفت سال در موردش تحقیق کردم
‫تقریباً می‌شه گفت آخرین تابستونی ‫که اینجا بودم پیداش کردم
‫اسمش، جایگزین کوچ‌نشین
‫و این دست‌نوشته‌ای بود که ‫به بروس محول شده بود تا بنویسه...
‫وقتی که جوان بود...
‫بعد از اینکه تحصیلش رو تموم کرد... ‫باستان‌شناسی در ادینبرو
‫مامور شد این کتاب رو بنویسه
‫در باب تئوریش در ‫مورد پیاده‌روی و کوچ‌نشینی
‫البته، منم یه جهان‌بینیِ یکسان داشتم
‫با زندگیِ کوچ‌نشینی
‫با از بین رفتن زندگیِ کوچ‌نشینی...
‫زندگی شهر، زندگی کم تحرک، ‫جاش رو خواهد گرفت
‫این به این معنیه که ‫تعداد زیادی از آدم‌ها
‫تکنولوژی
‫که همه‌شون ‫احتمالاً در حال کار و...
‫تلاش برای نابودیِ ‫گونه‌ی بشر هستن جاش رو می‌گیره
‫و اون کاملاً مطمئن بود که...
‫انسانیت شکننده‌اس
‫که ما شاید... 100 هزار
‫یا کمی بیشتر از 100 هزار سال، ‫انسان‌های خردمند بودیم
‫اما ممکنه دیگه ‫وقت زیادی نداشته باشیم
‫که ممکنه ناپدید بشیم ‫مثل باقیِ گونه‌هایی که ناپدید شدن
‫خب، در مورد تئوریِ کوچ‌نشینیِ اون ‫چی فکر می‌کنی، همونطوری که متوجه شدی؟
‫من یه ارتباط سریع داشتم
‫چون به نظر من، در ‫تجربیاتم با پای پیاده
‫منم دقیقاً به همون‌ها رسیده بودم...
‫همون ایده‌ها، تاثیرها
‫تجربیات
‫این‌ها آخرین مردمان کوچ‌نشین ‫تیرا دل فریگو هستن
‫که تقریباً 100 سال پیش ‫ازشون عکس گرفته شده
‫بروس چَتوین این ‫عکس‌ها رو دیده بود...
‫وقتی که در پاتاگونیا بود
‫برای اون، واضح بود که دیگه ‫ما نمی‌تونیم به دوره‌ی کوچ‌نشینی برگردیم
‫اما شگفت‌زده بود که ‫انسان‌ها در آفریقای شرقی
‫جایی که ما به عنوان انسان‌های ‫خردمند از اونجا ریشه می‌گیریم
‫چیزی حدود 150 هزار سال پیش
‫طولانی‌ترین ‫مسیرهایی رو طی می‌کردن...
‫که انسان‌ها قادر به رفتنش بودن
‫از آفریقای شرقی تا خاورمیانه
‫در آسیا و سیبری پخش شدن
‫و از تنگه‌ی برینگ به آلاسکا رفتن
‫و از اونجا به آمریکا رفتن...
‫به نقطه‌ی جنوبیِ آمریکای جنوبی
‫ده هزار سال پیش
‫بقایاشون رو در غاری در زیر ‫یک سنگ به جا گذاشتن
‫بروس چَتوین و اون‌ها ‫دورنمایی یکسان داشتن
‫هنوز هم بازتابی از ‫صدای اون‌ها وجود داره؟
‫بادهای بی‌پایان هنوز هم هست
‫و همینطور حیواناتی که شکار کردن
‫بیشتر هم گواناکو
‫تصاویر حیوانات زنده، ‫پُر جنب و جوش و واقع بینانه‌اس
‫اما چگونگی کوچ‌نشینانِ ماقبل تاریخ ‫کاملاً یک راز باقی مونده
‫این در اینجا می‌تونه رقصنده باشه
‫ترکیبی بین انسان و غورباقه
‫غورباقه‌ها بنظر موجودات ‫توتمیک مهم می‌اومدن
‫دستان این افراد از بین رفته
‫شاهدی بر حضور مستقیم اون‌هاست
‫تقریباً شواهدی زنده
‫اما هر چه بیشتر نگاه کنی
‫غیرواقعی‌تر...
‫و رمز‌آلودتر می‌شن
‫عکس‌ها، ده هزار سال بعد
‫دیگه غیر قابل توصیف شدن
‫این یکی به عنوان ‫نمایان‌کننده‌ی یک...
‫شَمَن توصیف شده که دستان ‫خودش رو کشیده
‫که داره به مردمانش در مورد ‫یک ماه‌گرفتگی می‌گه
‫این یکی، یکی از مورد علاقه‌هایِ منه
‫مرد نقاشی شده در پیش‌زمینه...
‫قراره روحی در میان زندگان باشه
‫هیچکس تا امروز نمی‌دونه ‫اینجا چه اتفاقی در حال رخ دادن بوده
‫بنظر می‌رسه مراسم باشه ‫که توسط مردان برهنه انجام می‌شه
‫در این یکی، تنها چیزی که ما ‫می‌دونیم اینه که این مردها نمُردن
‫این شاید اجرای ‫آیینیِ یک مرگ باشه
‫اینکه معنیِ نقاشیِ صورت و بدن چیه
‫ما هم نمی‌دونیم
‫اما اون‌ها نمایان‌گر سیستمی پیچیده ‫از عقاید و مناسک هستن
‫کوچ‌نشین‌هایی که صورت ‫و بدن‌های اون‌ها نقاشی شده
‫همیشه بروس چَتوین رو ‫شگفت‌زده می‌کردن
‫حتی وقتی که چند روز ‫با مرگ فاصله داشت
‫اون می‌خواست فیلم به تازگی ‫تمام شده‌ی من رو ببینه
‫در مورد قبایل وودابه در جنوب صحرای بزرگ آفریقا ‫[شبانان خورشید، 1988]
‫هر ساله، اون‌ها وسط ناکجاآباد ‫همدیگه رو ملاقات می‌کنن
‫و مردان جوان با زرق و برق فراوان ‫چهره‌های خودشون رو آرایش می‌کنن
‫اون‌ها برای جلب نظر ‫زن‌ها با هم رقابت می‌کنن
‫و سفیدی چشم‌ها و ‫دندون‌هاشون رو نشون می‌دن...
‫که به عنوان بالاترین ‫نشانه‌یِ زیبایی اون‌هاست
‫این‌ها آخرین تصاویری ‫بودن که بروس دید...
‫قبل از اینکه به اغماء بره
‫تمام این فرهنگ‌هایِ قبیله‌ای در ‫آخرین روزهایِ خودشون هستن
‫بروس در مورد برخورد ناگهانیِ ‫اون‌ها با تمدن غربی نوشته
‫حالا من می‌خوام بخشی از ‫متن چَتوین در پاتاگونیا رو بخونم...
‫که در ضبط کردن‌هایِ خودش نخونده
‫"برنالد دیاز نشون می‌ده
‫چطور با شهر‌های ‫پُر زرق و برق مکزیک
‫فاتحان فکر کردن...
‫که پا به کتاب آمادیس نگذاشتن...
‫یا تار و پود یک رویا"
‫حرف‌هایِ اون گاهی ‫نقل و قول می‌شه...
‫تا این ادعا رو تایید کنه...
‫که تاریخ آرزویِ تقارن اسطوره رو داره
‫یک مورد مشابه ‫در مورد خشکیِ ماژلان...
‫در سن خولیان در 1520 هم صدق می‌کنه
‫از کشتی اون‌ها غول بزرگی رو ‫دیدن که در ساحل برهنه می‌رقصیده...
‫می‌رقصیده به هوا ‫می‌پریده و آواز می‌خونده
‫و در حالی که می‌خونده، خاک و شن رو ‫به سر و صورت خودش می‌ریخته
‫همونطور که سفید پوست‌ها نزدیک شدن
‫اون یک انگشت ‫به سمت آسمان بالا برد...
‫می‌پرسید که آیا ‫اون‌ها از آسمان اومدن
‫وقتی که اون‌ رو ‫پیش کاپیتان ژنرال بردن...
‫اون برهنگیش رو با یک...
‫شنل از پوست گواناکو پوشوند
‫صورت‌های این مردمان قبیله‌ای...
‫بنظر شوک مشابه‌ای رو از برخورد...
‫با یک کشتیِ افسانه‌ای نشون می‌ده
‫یک نمونه‌ی ماکت ‫دقیق از کشتیِ ماژلان...
‫در سواحل پونتا آرناس به خشکی نشسته
‫اما اسطوره هنوز هم ادامه داره
‫آیا کشتی توسط موج‌های ‫خروشان آورده نشده؟
‫آیا طوفان اون رو ‫تکون می‌ده و می‌بره؟
‫آیا طناب‌ها آواز ‫جیغ مانندی در باد می‌خونن؟
‫آیا این توده‌هایِ یخی ‫اخطار مرگباری هستن...
‫که سنگ‌ها رو به دور ‫کِیپ هورن جمع کنن؟
‫آیا فاتحان در ماموریت ‫خودشون که بومیان رو...
‫به مسیحیت تغییر مذهب ‫بدن شکست خورده بودن؟
‫یا اینکه فقط یک قول ‫تو خالی باقی مونده بود؟
‫[بخش پنجم، سفر به انتهایِ دنیا]
‫در جستجویِ ‫دوباره‌ی مسیر سفر چَتوین
‫ما از کانال بیگل به شیلی گذر کردیم
‫اینجا ساختمان ‫گمرک و مهاجرت شیلی...
‫در ایسلا ناوارینو‍ه
‫آخرین جزیره‌ی باقیمونده ‫قبل از پایان قاره
‫چَتوین به دنبال ردپایی...
‫از مردمان کوچ‌نشینِ پاتاگونیا بود
‫ما به گروهی از ‫باستان‌شناسان برخورد کردیم...
‫که در حال حفاریِ ‫یک منطقه‌ی باستانی بودن
‫این منطقه به صورت پراکنده ‫از قبایل سرگردان پُر بوده
‫بیش از صدها یا هزاران سال پیش
‫اون‌ها لایه لایه ‫صدف اینجا رها کردن
‫که به صورت مبهمی اینجا، ‫در این لایه‌ی مشخص معلومه
‫جزیره‌یِ ناوارینویِ امروزی...
‫سعی می‌کنه تاریخ...
‫کوچ‌نشینان باستانش رو حفظ کنه
‫این دانش‌آموزان شیلیایی ‫حالا آینده هستن
‫اون‌ها در حال رژه برای جشن...
‫روز تاسیس پورتو ویلیامز هستن
‫تنها محل سکونت در این جزیره
‫در همین اواخر قرن 19
‫مردمان اینجا در باغ‌وحشی در ‫پاریس به نمایش گذاشته شدن
‫تمام اون‌ها بخاطر اپیدمی...
‫و یا کشته شدن توسط ‫مهاجرین سفید‌پوست از بین رفتن
‫قاتلین اسم این عکس رو...
‫"در سرزمین عزت گذاشتن"
‫تعداد زیادی از پاگانس‌ها، ‫سلک‌نامس، کاوسکار
‫و سایر گروه‌هایِ بومی ‫در این گورستان قبیله‌ای دفن شدن
‫این پایان یک تمدن ‫بروس چَتوین رو ترسوند
‫اون نیاز به گفتگو داشت
‫اون طرفدار سخن گفتن بود ‫انگار با یه اجبار دیوانه‌وار
‫از نظر من، انگار اون ‫می‌خواست حرف بزنه...
‫تا مرگ نابهنگام ‫خودش رو به تعویق بندازه
‫اون همینطور ‫حرف می‌زد و حرف می‌زد
‫هر چقدر می‌تونست
‫و همه می‌خندیدن
‫و این... خیلی خوب بود
‫خیلی ناراحت کننده بود ‫که زنده نموند
‫می‌دونی، چون اون... می‌تونم تصور کنم ‫که هنوزم چطور می‌تونست باشه...
‫منظورم اینه که، کلی کتاب ‫هنوز توی سرش داشت...
‫که می‌خواست بنویسدشون
‫هنوز هم صداش رو می‌شنوی؟
‫می‌تونم، آره، اینکه الان ‫می‌گی، آره می‌شنوم
‫توی سرم
‫- آره، می‌تونم ‫- صدای خنده‌اش
‫- خنده‌اش؟
‫آره، خنده، آره
‫- فریادهاش ‫- فریادهاش، آره
‫می‌خواستم بگم ‫فریادهاش، دقیقاً، آره
‫اون عاشق جُک گفتن بود
‫و عاشق ماجراجویی و از این چیزا
‫- داستان‌سراییش... ‫- منظورم اینه که وقتی به مهمون می‌رفت
‫و وارد می‌شد همینطور که ‫عقبش می‌اومدم
‫و بلافاصله می‌رفت...
‫و بلافاصله آدم‌ها ‫دورش جمع می‌شدن
‫می‌دونی، اینطوری
‫با آدم‌هایی که می‌خواست ‫باهاش حرف بزنن
‫اون می‌رفت توی خونه ‫در حالی که همینطور داشت حرف می‌‌زد
‫اون یه سخنران بود
‫منظورم اینه که اون به ‫شخصیت‌ها...
‫و داستان‌ها علاقه داشت...
‫و در تقلید و در...
‫همونطوری که خودت گفتی، ‫این فریادها...
‫اینطوری بود که انگار یکی ‫می‌خواست اونا رو بریزه توی بطری
‫چون هم دردآور بودن هم هیجان‌آور... ‫و به نوعی تشویق کننده بود
‫اون‌ها...
‫اون‌ها... جوهره‌ی چیزی بودن
‫آره یادم میاد صداش رو و هر چیزی رو که ‫وقتی همدیگه رو توی ملبورن ملاقات کردیم
‫تقریباً از همون فرودگاه... ‫شروع کردیم برای هم داستان تعریف کردن
‫و یه ماراتُن بود
‫به معنای واقعی کلمه، دو روز و دو شب ماراتُن بود ‫[ملبورن، 1983]
‫البته وسطش پنج یا ‫شیش ساعت می‌خوابیدیم
‫لحظه‌ای که همدیگه رو ‫موقع صبحونه می‌دیدیم
‫اون ادامه می‌داد، ‫منم ادامه می‌دادم
‫البته سخت بود که ‫سر یه داستان بمونیم...
‫چون بی‌وقفه حرف می‌زد ‫و راهش برای تقلید صداها...
‫هنوزم توی گوشمه
‫یادمه یه داستانی در مورد...
‫استرالیایِ مرکز، در مورد بومیانش گفت
‫یه زوج بسیار ثروتمند آمریکایی ‫با یه هواپیمای خصوصی وارد شدن
‫زنه پاشنه بلند پاش بوده...
‫از یه بومی عکس می‌گرفته که ‫روی زمین چمباتمه زده بوده، یه پیرمرد
‫و اون، سرشار از نفرت، ‫به پاهای اون تُف می‌کنه
‫و زنه بلافاصله متوجه می‌شه، ‫که باید ازش اجازه می‌گرفته
‫و عذرخواهی می‌کنه ‫و درخواست می‌کنه
‫"ما می‌تونیم... یه هدیه ‫یا چیزی بهتون بدیم؟
‫شاید پول نه اما یه چیز کاربردی ‫که بتونی ازش استفاده کنی
‫چی می‌تونیم برات بفرستیم؟"
‫و بومی بدون اینکه ‫لحظه‌ای هم مکث کنه می‌گه...
‫"چهار تا وانت تویوتا"
‫این طوری بود که بروس تلفظش کرد
‫و بعدش بلافاصله ‫صدایِ زنه رو تقلید کرد...
‫که نمی‌دونست ‫دیگه باید چیکار کنه
‫[بخش ششم، کوله‌پُشتیِ چَتوین]
‫در پاتاگونیا
‫کوه‌ها محل رفت و آمد بروس نبوده
‫اون‌ها محل رفت و آمد من بودن
‫چون من در کوه‌های ‫باواریا بزرگ شدم
‫اما کوله‌پُشتیِ چرمیش اینجا ‫نقش مهمی رو ایفا کرد
‫اون، خودش، هزاران کیلومتر با ‫کوله‌پُشتیش پیاده‌روی کرده بود
‫من همیشه اینجا می‌نوشم
‫من فیلم بعدیِ خودم، ‫فریاد سنگ رو در سرو توره ساختم...
‫و نقش اصلی، به احترام بروس چَتوین ‫[فریاد سنگ، 1991]
‫که سال پیش مُرده بود
‫در کل فیلم این رو ‫با خودش حمل می‌کنه
‫در یک مرحله از تولید فیلم
‫این برای من اهمیت پیدا کرد
‫سرا توره، یکی از بزرگ‌ترین ‫چالش‌ها برای کوهنوردهاست
‫جدا از چهر‌ه‌ی سنگیش
‫طوفان‌های مواجی داره...
‫که خطر محسوب می‌شه
‫یجورایی، فیلم، برای من
‫باید مربوط به مرگ چَتوین می‌بود
‫وقتی بروس رو دیدم...
‫فقط یه اسکلت ‫مونده بود و چشم‌ها...
‫که می‌درخشید
‫و الیزابت رفت، و اولین چیزی که اون گفت ‫[آخرین مصاحبه‌ی بروس چَتوین با بی‌بی‌سی]
‫ورنر، من دارم می‌میرم
‫و من بهش نگاه کردم و گفتم، ‫"بروس، می‌تونم این رو ببینم"
‫تقریباً حقیقته
‫و بعدش گفت...
‫"می‌خوام همین الان بمیرم، ‫کمکم کن، کمکم کن، کمکم کن
‫می‌تونی یجوری منو بکشی؟"
‫و من گفتم
‫" منظورت اینه که مثلاً ‫سرت رو بکوبم به جایی...
‫با یه چوب بیسبال یا با تیر بزنمت؟"
‫و اون گفت... "شاید یجورایی... ‫با دارو یا چیزی"
‫و من گفتم، "چرا از الیزابت نمی‌خوای؟"
‫"نه، من نمی‌تونم در این مورد ‫حرف بزنم، اون کاتولیکه"
‫و...
‫خب، تنها هدیه‌‎ی من بهش فقط ‫یه اسلحه برای شلیک به خودش نبود
‫اما بهش فیلم رو نشون دادم
‫و اون ده دقیقه ازش رو دید ‫و وارد یه حالت از هذیان‌گویی شد
‫و بعدش ده دقیقه‌ی دیگه رو دید و...
‫ناگهان برمی‌گشت
‫و کاملاً هم واضح، ‫سرم فریاد می‌زد
‫"من باید دوباره برگردم به جاده، ‫من باید دوباره برگردم به جاده"
‫و به پاهاش نگاه می‌کرد، ‫که دو تا خط شده بودن
‫و می‌گفت، "اما کوله‌ام خیلی سنگینه"
‫و من گفتم، "بروس، من ‫می‌تونم کوله‌ات رو حمل کنم
‫من به اندازه‌ی کافی ‫قوی هستم، من باهات میام"
‫و... بعدش...
‫یجورایی، اون ظاهراً، ‫بعد از دور روز... وقتی که من اونجا بودم
‫خجالت می‌کشید که جلوی من بمیره
‫و گفت، "می‌شه لطفاً بری؟"
‫و گفت که، "تو باید..."
‫می‌تونم نشونش بدم؟
‫خب، این کوله‌اشه
‫در حقیقت، الیزابت که ‫داشت به انگلستان برمی‌گشت
‫توی انگلیس بود، ‫این رو برای من فرستاد
‫و من ازش استفاده کردم
‫خیلی ازش استفاده کردم
‫این فیلم یه حالت از ‫اضطرار رو همراه داره
‫هر چیزی می‌تونه توی یه ‫مرگ ناگهانی ختم بشه
‫بروس همیشه فیلم من، ‫فیتزکارالدو رو دوست داشت
‫جایی که من توش یه کشتی بخار بزرگ رو ‫بر فراز یک کوه حرکت می‌دادم
‫اون همیشه عاشق این بود که ‫سینما در ناب‌ترین شکل خودش باشه
‫اینجا، واضحِ که ‫بازیگر من، اشتفان کلواچ
‫بهترین صخره نورد زمان خودش
‫به هیچ‌وجه از هیچ ابزار ‫ایمنی استفاده نمی‌کنه
‫اون از استفاده از هر چیزی امتناع کرد
‫بدون طناب، کارابین، هیچی
‫مثل همیشه ابری، می‌دونی که اون برای من اینجاست ‫[آلبرت کاستیلو]
‫اما می‌دونی... ‫[راهنمایِ کوهستان در فیلم فریاد سنگ]
‫برای من، فوق‌العاده‌س که من پیش تو ‫اینجام، می‌دونی، واقعاً باعث افتخارمه
‫و من اینجا زندگی می‌کنم ‫از وقتی که تو فیلم رو از دهه‌ی 90 اینجا ساختی...
‫آره، اما... من قهرمان داستان نیستم
‫- تو نیستی؟ خب ‫- نه، نه، نه
‫قهرمان داستان ‫بروس چَتوینه، این کوله‌پُشتی
‫- باشه، آره، نه، اما آره ‫- این کوله پُشتیشه
‫تولید فیلم...
‫پُر از سختی بود ‫که جزوی از داستان شد
‫این طوفان‌ها بود که بیشتر از ‫همه چیز ما رو آزار می‌داد
‫و بعد از 10 تا 12 روز طوفان هولناک، ‫یه نور شفاف داشتیم
‫یه آسمان تماماً صاف ‫صبحگاهی و من گفتم...
‫با هلیکوپتر بریم اون بالا
‫هفته‌ها طول می‌کشید ‫اگه می‌خواستیم پیاده بریم
‫با هلیکوپتر رفتیم
‫این اشتباه رو کردیم که...
‫تیم نجات ذخیره ‫در ابتدا پرواز نکرد
‫هلیکوپتر ما رو ‫پیاده کرد و بعدشم رفت
‫و بعدشم یه طوفان باورنکردنی ‫ما رو درگیر خودش کرد
‫در کمتر از یه دقیقه...
‫سبیل‌هایِ من یخ زده بود
‫بیست درجه زیر صفر بود
‫شاید یه طوفان 200 کیلومتری بود
‫وقتی که تونستیم یخ رو بشکافیم
‫درست مثل یه بشکه نوشیدنی
‫و خزیدیم و رفتیم اون تو
‫و 55 ساعت...
‫دو روز، دو شب، و یه نصفه روز
‫یه چیزی توی همین ‫مایه‌ها اونجا بودیم
‫و طوفانی بود که ‫همه جا رو سفید کرده بود
‫من نمی‌تونستم توی این ‫فاصله حتی تو رو هم ببینم
‫و کیسه خواب هم نبود؟
‫هیچی، نه چادری، نه غذایی
‫من دو تا شکلات کوچولو داشتم...
‫و همون اول تقسیمش کردم
‫اما بازم... موضوع این ‫نیست، من قهرمان نیستم
‫- نه، می‌دونم، اما... ‫- بروس چَتوین...
‫یه چیزی در مورد کوله‌ات ‫بهم گفتی اون موقع، چه اتفاقی افتاد؟
‫من تمام مدت روی ‫این کوله نشسته بودم
‫- و... ازم محافظت کرد در مقابل... ‫- آره، آره
‫چون وقتی می‌شینی دمای ‫بدنت خیلی میاد پایین...
‫- روی یخ ‫- روی یخ، آره
‫اما بقیه می‌گن، ‫"این زندگیت رو نجات داد"
‫نه، این چرته چون اون دوتای دیگه ‫روی یخ نشسته بودن
‫- و اونا نمردن ‫- آره
‫و بعدش اونا سعی کردن بیان سمت ما
‫- و اونا... ‫- امکانپذیر نبود
‫نه، خب، سعی‌شون رو کردن
‫اما به وسیله‌ی یه بهمن سقوط کردن
‫و یکی‌شون بشکن زد و دستکش‌های ‫خودش رو در آورد و انداخت
‫و انداختش توی طوفان و از پیشخدمت ‫خواست که هزینه‌ی کاپوچینوش رو بده!
‫پس، اونا مجبور شدن ‫که اون رو بیارن پایین
‫بعد از 55 ساعت، ‫تونستیم کمی آسمون رو ببینیم
‫هلیکوپتر تونست که ما رو بکشه بیرون
‫از اون موقع به بعد کوله‌پُشتیِ بروس ‫برای من بیشتر از یه خاطره‌اس
‫هم بروس هم من هر دو ‫با پای پیاده دنیا رو کاوش کردیم
‫من، شخصاً
‫با اعتقاد به قدرت راه رفتن
‫از مونیخ تا پاریس رو پیاده رفتم
‫به عنوان یه زائر که الگوم...
‫لوته آیزنر رو از مرگ نجات بدم
‫خاطرات من از این راهپیمایی...
‫با عنوان راهپیمایی به روی یخ منتشر شد
‫و بروس غالباً کتاب من رو توی ‫کوله‌اش با خودش حمل می‌کرد
‫این ارزشی داره که ‫نمی‌شه توصیفش کرد
‫بروس همیشه از کلام من خوشش می‌اومد
‫وقتی که بهش می‌گفتم
‫"دنیا خودش رو به اونایی که ‫پیاده سفر می‌کنن نشون می‌ده"
‫[بخش هفتم، کبرا ورده] ‫[کبرا ورده: نام فیلمی از ورنر هرتزوگ]
‫در طول اولین ‫برخوردهامون رو استرالیا
‫من به بروس در مورد علاقه‌ام ‫به ساخت فیلم بلندی گفتم...
‫که بر اساس کتابش، ‫شهریار اویدا باشه
‫یه قانون شکن برزیلی که به ‫سواحل آفریقای جنوبی پا می‌ذاره
‫و تبدیل به بزرگ‌ترین تاجر ‫برده‌ی زمان خودش می‌شه
‫یه تماس از بروس داشتم...
‫یه سال یا چند وقت بعدش، و گفت...
‫"دیوید بویی می‌خواد ‫حقوق فیلمت رو بخره"
‫و من گفتم، "خدای من! نه، نه، نه! ‫دیوید بویی نه!
‫من باید این کار رو بکنم" ‫و بلافاصله رفتم دنبالش
‫و حقیقتش تو کشف کردی
‫و من اولین باره که اینجا می‌بینم
‫تو اینو پیدا کردی، ‫فیلمنامه‌ی من، اینجا
‫این فیلمنامه‌ی تو با ‫حاشیه‌نویسی‌هایِ بروس در سراسرشه
‫که هیچوقت برام نفرستاد
‫هرگز این کار رو نکرد، ‫هیچوقت برام نفرستادنش
‫اینجا، می‌تونی ببینی...
‫حتی اسامی هم حاویِ حاشیه نویسی‌اَن
‫بعدش، برای مثال، اینجا
‫پُر از حاشیه‌نویسیه
‫فکر می‌کنی که اینا کمکت می‌کردن؟
‫نمی‌دونم
‫من نخوندم‌شون، من...
‫این اولین باریه که توی کل ‫زندگیم اینا رو توی دستم می‌گیرم
‫اولین باریه که این حاشیه‌نویسی‌ها رو ‫روی فیلمنامه‌ام می‌بینم
‫می‌خوام یکی از چیزهایی که ‫بروس برات نوشته رو بخونم...
‫وقتی که به تماشایِ فیلمت می‌ره
‫تو رو به عنوان مجموعه‌ای از ‫تناقضات توصیف می‌کنه
‫خیلی سفت سخت، ‫اما در عین حال آسیب پذیر
‫محبت آمیز و دور از دسترس، ‫ریاضت کش و نفسانی
‫که با فشارهایِ روزمره‌ی ‫زندگی سازگاری نداره
‫اما به صورت کارآمدی کار می‌کنه...
‫تحت شرایطی بسیار خاص
‫اون همچنین تنها کسیه که...
‫من می‌تونم باهاش مکالمه‌ی ‫رو در رو داشته باشم
‫در مورد چیزی که من بهش می‌گم، ‫"جنبه‌ی مقدس راه رفتن"
‫بنظر میاد که تو رو ‫به عنوان یه برادر در نظر داره
‫یجورایی، آره، و...
‫می‌دونی، اون موقع خیلی بیمار بود...
‫که نمی‌تونست سفر کنه
‫وقتی که ازش دعوت کردم
‫گفت، "نه من نمی‌تونم سفر کنم"
‫و بعدش گفت، "یکم ‫بهتر شدم، اما ویلچر نیاز دارم"
‫من در جواب بهش نوشتم...
‫"بروس، ویلچر توی جایی که ما داریم ‫فیلمبرداری می‌کنیم کمکی نمی‌کنه
‫خیلی ناهمواره، اما من ‫بهت چهارتا تخت ننو می‌دم...
‫و یه نفر هم که بیارتت"
‫منظورم اینه که، از این ‫سایه‌بون‌های خیلی بزرگ دارن
‫که پادشاه‌ها با خودشون می‌بردن
‫و تو رو بالای سر خودشون می‌برن
‫و یجورایی بروس نمی‌تونست ‫در مقابلش مقاوت بکنه
‫اون اومد، وضعیت نسبتاً خوبی هم داشت
‫و مشاهده کرد...
‫حقیقتش داشت راه می‌رفت
‫هیچوقت هم از اون تخت استفاده نکرد
اون شاهد لحظاتی دیوانه کننده با 800 زن جنگجو بود
منظورم اینه که ما اون‌ها رو ...به مدت شش هفته تحت آموزش نظامی
توسط یک بدلکار ایتالیایی قرار دادیم
دیوانگی محض بود
،لحظه‌ای بود که در اون ،این زنان جوان درنده
و بسیار بسیار فصیح و بسیار سرسخت قرار داشتن
حقوق‌شون با یک روز تأخیر پرداخت شد و تقریباً شورش به پا شد
‫و یه طغیان باورنکردنی ‫داشت اتفاق می‌افتاد
‫و یکی از مسئولان تولید ‫اون‌ها رو پرت کرد بیرون
‫و بعدش، منظورم اینه که...
‫خیلی خطرناک شد
‫برو کنار! حمله! حمله!
«بروس در کتابش با عنوان «من اینجا چه می‌کنم به این حادثه اشاره می‌کنه
...اون من رو به عنوان "یادبود عقل
"در مجموعه‌ای از شکست‌های عصبی توصیف می‌کنه
،بعد از اینکه آشوب رو آروم کردم
:بروس می‌نویسه ...ورنر که خسته شده بود، به من می‌گه"
"این فقط یک نمایش بود
‫بروس کلاوس کینسکی رو ‫به عنوان فرد بالغی توصیف می‌کنه...
‫با موهایِ بلندِ سفید
‫و اغلب، بعد از اینکه بروس مُرد
‫ما تصور می‌کنیم اگه ‫زنده می‌بود چطور می‌شد؟
‫این تصویر از کلاوس کینسکی ‫در کبرا ورده به ذهن ما می‌رسید
‫که احتمالاً یکم شبیه اون می‌شد
‫نه! نذارید فرار کنه!
‫- جلوش رو بگیرید! جلوش رو بگیرید! ‫- عقب وایسین! عقب وایسین!
‫زنش الان خفه‌اش می‌کنه، عقب بمونین
‫خب، کینسکی بخصوص سخت بود
‫آخرین فیلم‌مون بود و کینسکی ‫دیگه غیر قابل کنترل شده بود...
‫و یه سری کارها رو انجام ‫نمی‌داد خیلی خشن شده بود
‫منظورم اینه که، خشونت ‫فیزیکی هم بود که غیر مجازه
‫من طرفدارش نیستم
‫و بروس شاهد برخی از اون‌ها بود
‫نه همه‌اش رو، چون اون فقط ‫دو تا سه هفته یا همچین مدتی موند
‫فکر می‌کنم سردرگُم شده بود
‫فکر کنم وحشت کرده بود...
‫از قدرت خام احساسات...
‫و رذالت...
‫و... یه شخصیتی...
‫که فقط تویِ رمان‌ها وجود داره
‫و، البته، کاملاً هم خوشحال شده بود...
‫که از یه پادشاه ‫واقعی استفاده کرده بودم
‫پادشاه انزین
‫با کل 450 افراد همراهش
‫کسانی که حامل ‫تختش و سایه‌بون‌هاش بودن
‫و باهاش طبل می‌زدن ‫و حرکت می‌کردن...
‫و این فوق‌العاده بود
‫و بروس گفت "این چیزی بود که من ‫آرزو داشتم یه بار توی زندگیم ببینم"
‫من گفتم، "تو موفق شدی، ‫و این توی فیلم خواهد بود...
‫این قراره توی فیلم باشه"
‫یه پادشاه دیگه هم بود
‫یک پادشاه کوچک از المینا
‫و اون کنجکاو مطالعه کردن...
‫کتاب بروس بود، شهریارِ اویدا
‫پس، بروس اون رو بهش داد
‫و بعد از سه روز، پادشاه
‫اون یکی پادشاه، برگشت و...
‫یجورایی سرش رو به چپ و راست ‫می‌چرخوند و یه جوری نگاه می‌کرد
‫و به اون نگاه می‌کرد و
‫و بروس گفت که، "خب، حالا؟"
‫و پادشاه بهش نگاه کرد...
‫و اون گفت که، "آقای چَتوین ‫کتاب خوبی نوشتین"
‫این تمام چیزی بود که گفت
‫و بروس خیلی خیلی ‫خوشحال شد
‫بروس موقعی که توی ‫غنا بود خیلی بیمار بود
‫اما قدم می‌زد و... لذت می‌برد
‫و فقط بعداً که...
‫به مرحله‌ی آخرینِ بیماریِ...
‫خودش رسید
‫و همون موقع هم...
‫فکر کنم وقتی ‫لوهنگرین رو کار می‌کردم
‫اون هنوزم وضعیت خوبی داشت
‫با همسرش به بایرویت رسید
‫جایی که من لوهنگرین رو ‫به روی صحنه بردم
‫هنوزم خیلی ظاهر خوبی داشت
‫بدون شک، و بعضی ‫از زن‌ها در نیویورک...
‫اون رو "به شکل هشدار دهنده‌ای ‫خوش‌تیپ" توصیف می‌کردن
‫"به شکل هشدار دهنده‌ای خوش‌تیپ"
‫و، البته، برای هر دو جنسیت
‫مرد و زن از اون خوش‌شون می‌اومد
‫من شخصاً، و اون خودش می‌گفت، ‫من نزدیک و دور بودم
‫من همیشه یه فاصله‌ای رو ‫باهاش رعایت می‌کردم
‫ما با این کار خیلی راحت بودیم
‫یه زنی رو یادم میاد که ‫باهاش رابطه‌ای کوتاه داشت
‫اون گفت که، "اون به دنیا اومده بود ‫تا همه چیز رو اغوا کنه
‫مهم نبود که مرد باشی یا زن...
‫یا یه جونور یا برگ درخت
‫اون می‌خواست اغوا کنه"
‫من اهمیتی نمی‌دم که...
‫یه نفر دوجنس‌گرا یا همجنس‌گرا باشه
‫هیچ ارتباطی به من نداره
‫بروس بروسه
‫[بخش هشتم، کتاب به پایان می‌رسد]
‫چقدر برای شما پیچیده شد...
‫که بدونید اون با ‫مردها هم رابطه داشته؟
‫پیچیده نبود، ‫مشکلی نبود
‫منظورم این بود که، می‌دونید، ‫چون واقعاً...
‫خللی در رابطه‌مون ایجاد نمی‌کرد
‫منظورم اینه که... برامون اهمیتی نداشت
‫بعد اون گاهی وقتا، برای آخر ‫هفته اونا رو دعوت می‌کرد...
‫یا یه چیزی مثل این، ‫و اونا آدم‌هایِ خوبی بودن
‫خب...
‫من هیچوقت فکر این رو ‫نکردم ازش طلاق بگیرم
‫منظورم اینه که، اصلاً بحثش پیش نیومد
‫هنوز هم در روزهایِ ‫ابتدایِ ایدز بود...
‫وقتی که بروس چَتوین ‫ویروس رو گرفت
‫در اون زمان
‫آگاهیِ زیادی در مورد خطرات...
‫به تازگی شروع ‫به گسترش کرده بود
‫اون پیاده زیارتی در کوه آتوس کرد...
‫و به آیین ارتدوکس یونانی گروید
‫خاکستر اون در کنار...
‫یک کلیسایِ ارتدوکس دفن شد...
‫به رویِ یک دماغه‌ی ‫مشرف به دریایِ اژه
‫من این مکان رو به یاد دارم
‫قبلاً اینجا می‌نشستیم و به ‫باغ بیرون نگاه می‌کردیم
‫خب می‌دونید اینجا...
‫یکی از جاهایی خیلی ‫خوشایند برای اومدن بود
‫خیلی ناراحت کننده‌ست ‫که بروس اینجا نیست
‫این ظاهراً، آخرین خطیه که می‌نویسه
‫"مسیح یک عبایِ بی‌همتا پوشیده"
‫- "مسیح یک عبایِ بی‌همتا پوشیده" ‫- "یک عبایِ بی‌همتا"
‫- پایان داستان ‫- پایان داستان
‫هیچوقت دیگه چیزی ننوشته
‫منظورم اینه که، ‫به الیزابت می‌گفته که بنویسه
‫اما این آخرینِ آخرین نوشته‌ایه ‫که ما ازش داریم
‫خب
‫کتاب به پایان می‌رسه
‫در حالی که در مورد ‫خطوط آهنگی در استرالیا تحقیق می‌کرد
‫بروس می‌دونسته که ‫بیماریِ سختی گرفته
‫صفحات پایانیِ کتابش...
‫حس یک سفری رو داره ‫که داره به پایان می‌رسه
‫اون در مورد این ایده حرف می‌زنه
‫که وقتی نزدیک به مرگ هستیم
‫برخی از مردم بومی یک ‫سفر طولانی رو شروع می‌کنن...
‫به سمت نقطه‌ی ابتدایی که ‫در اونجا به دنیا اومدن
‫و... این برایِ من
‫پیام اصلی...
‫از کتاب خطوط آهنگیه
‫و من فکر می‌کنم پیامیه که ‫ارزش بسیار زیادی...
‫برای بروس در اون نقطه داشته
‫فکر کنم به دنبال راهی ‫برای مُردن بوده
‫این چیزیه که، فکر می‌کنم توی ‫کتاب داره در مورش بحث می‌شه
‫اینه که سارتر نگاه می‌کنه... ‫به دنبال راهی برای زندگی کردن بوده
‫چَتوین به دنبال راهی ‫برای درست مُردن بوده
‫و من فکر می‌کنم ‫چیزی در مورد این صحنه
‫با اون در مورد ‫این موضوع صحبت کرده
‫در غیر اینصورت اون هرگز ‫کتاب رو اینطوری به پایان نمی‌رسوند
‫اینطور به نظر میاد که انگار بروس ‫داشته مرگ رو توصیف می‌کرده
‫مرگی درست، که خودش ‫دوست داشته اونطور بمیره
‫می‌شه آخرین قسمت ‫کتاب رو بخونی، لطفاً؟
‫بله، و من باهات موافقم
‫من فکر می‌کنم این ‫در مورد بروس و مرگشه
‫"همینطور که در دفتر خودم می‌نویسم...
‫عرفا باور دارن که مرد ایده‌آل...
‫باید با قدم‌هاش خودش رو ‫به یه مرگ درست برسونه
‫کسی که آمده، برمی‌گرده
‫در میان بومی‌های استرالیا، ‫راه‌های مشخصی برای برگشت وجود داره
‫یا بهتره بگیم با آواز خوندن راه خودتون رو ‫به جایی که بهش تعلق دارین پیدا می‌کنین
‫به محلی که شکل گرفتین
‫فقط در اون وقته که شما می‌تونید، ‫تبدیل به اجدادتون بشین
‫مفهومی کاملاً شبیه ‫دستور مرموز هراکلیتوسه
‫فانی‌ها و جاودان‌ها ‫در مرگ خودشون زنده‌ان
‫و در زندگی یکدیگر مُرده
‫لیمپی جلوتر حرکت می‌کنه
‫ما روی نوک انگشتامون دنبالش کردیم
‫آسمان گداخته بود
‫و سایه‌های تیز و تُند ‫در طول مسیر افتاده بودن
‫قطره‌ای آب از روی صخره فرو چکید
‫در یک لحظه، سه تخت ‫بیمارستان وجود داشت
‫با فنرهای مشبک و بدون تشک
‫و به روی اون‌ها، سه مرد ‫در حال مرگ قرار داشتن
‫اون‌ها تقریباً اسکلت بودن
‫ریش و موهاشون از بین رفته بود
‫یکی اونقدر قدرت داشت ‫که دستش رو تکون بده
‫یکی دیگه، فقط برای اینکه چیزی بگه
‫وقتی که شنیدن لیمپی کیه
‫هر سه با هم لبخند زدن
‫همون پوزخند
‫آرکادی دست‌هاش رو ‫جمع کرد و تماشا کرد
‫ماریان زمزمه کرد ‫"اون‌ها فوق‌العاده نیستن؟"
‫دستش رو در دستان ‫من گذاشت و فشار داد
‫بله، اون‌ها خوب‌اَن
‫اون‌ها می‌دونستن به کجا می‌رن
‫و به سایه‌ی مرگ لبخند می‌زدن"
‫[ بروس چَتوین در سن 49 سالگی ‫در 18 ژانویه 1989 درگذشت ]
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.