".هرگز حاضر نیستم در راه اعتقاداتم بمیرم، چرا که ممکن است عقایدم اشتباه باشند" - بـرتـرانــد راســـل -
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
،حتی توی بدترین تصوراتم
فکرش هم نمیکردم وقتی به گری گفتم ،ممکنه اتفاق بدی برات بیوفته
.یه همچین اتفاق وحشتناکی براش بیوفته
حتی نمیتونم تصور کنم که
گری چه لحظات سختی رو تحمل کرده
و اینکه توی اون منطقه دور افتاده
.چقدر احساس رنج و تنهایی کرده
اون گفته که هرچقدر بیشتر می ایستاده
،و بهش نگاه میکرده
،احساس ترس و دلهره ی بیشتری بهش دست میداده
درواقع حس ششم‌ش بهش میگفته .باید از اونجا دور بشه
9.1.1 .درخواستتون رو اعلام کنید
...من نمیدونم... من الان خونه ی برادرمم ...یه لحظه صبر کنید
...بذارید ببینم... امم
اینجا... خیابون بیستم پاین توی روث ـه
و درخواستتون چیه؟
...برادرم... گم شده
چه مدته که گم شده؟
نمیدونم... رفته بود برای گردش و ...قرار بود دو روز پیش برگرده
...امم... فکر کنم یک هفته ای میشه
اسمشون چیه؟
.گری... گری هینج
سنشون؟
.سی و یک... نه سی و دو... 32 سالشه
میدونید قرار بوده کجا بره؟
...راستش نه... الان سعی دارم همینو بفهمم
.بسیار خب، همین الان یه مامور به اونجا اعزام میکنیم
اولین باری که حس کردم یه اتفاقی افتاده
موقعی بود که داشتم تلفنی با ناشرم صحبت میکردم
و سایمون داشت مدام بهم زنگ میزد
و بعد از تموم شدن صحبتام با ناشرم
،من زنگ زدم به سایمون ،هم اتاقی گری
.و اون بهم گفت گری دو روزه که دیر کرده
.گری همچین آدمی نبود
،میدونین، گری
.هرگز توکا رو تنها نمیذاشت
مخصوصا اینکه میدونست .سایمون قراره بره خارج از شهر
همون لحظه فهمیدم که یه اتفاقی افتاده
.و باید سریعا خودمو برسونم اونجا
خلاصه وسایلمو جمع کردم و .از پاناکا رفتم به سمت روث
باید میفهمیدم چه اتفاقی افتاده
،و مطمئن میشدم که حال برادرم خوبه
و همچنین از توکا مراقبت میکردم .تا گری برگرده
...واقعا فکر میکردم قراره برگرده
من گری رو اولین بار توی یه مراسمی دیدمش
،که توی راه‌آهن شمالی نِوادا برگزار میشد
،و درواقع ما هر کدوممون داشتیم راه خودمونو میرفتیم
،و راجب قطارها با هم حرف میزدیم
.و جفتمون دنبال یه جایی برای موندن بودیم
،من دنبال یه جایی واسه کار بودم
،اون بین جاهای مختلفی جابه جا میشد
.و جفتمون بطور اتفاقی این خونه رو پیدا کردیم
،اولین باری که اسمش رو شنیدم ،گری هینج
فکر میکنم زمانی بود که .توی شبکه رادیویی "اِن اِن اِن" کار میکردم
...اون کار
،من اونجا یه خبرنگار تحقیقاتی بودم
اونجا، اولین کار رسمی من بود
و تهیه کننده اومد پیش من و گفتش که
،باید این خبرو پوشش بدیم
گفتش که به نظرم این کار برای هردومون خوبه
چون که شبکه های تلویزیونی و اخبار
دیگه این خبرو پوشش نمیدادن
و این فرصت خوبی بود که این خبرو انحصاری کنیم
،و داستانش رو ادامه بدیم
چون به اعتقاد افرادی که راجب این داستان شنیده بودن
،یا گزارش تهیه کرده بودن .این خبر داشت فراموش میشد
،اگه بخوام برادرم گری رو براتون توصیف کنم
،بهترین راه توصیفش اینه که
اگه یه خانومی بهش میگفت
،مراقب کیف پولم باش تا برگردم
،دیگه مهم نبود چقدر طول بکشه
گری همونجا منتظر میموند و از کیف پولش مراقبت میکرد
و مطمئن میشد که همه چی سر جاش بمونه .تا وقتی اون خانوم برگرده
،درواقع اون همچین آدمی بود
.یه آدم قابل اعتماد و بی نظیر
.بی نظیر
،گری عاشق طبیعت و فضای باز بود
،یعنی، اون سلطان گشت و گذار توی طبیعت بود
.باید اینجوری بگم
و به نظرم خیلی از آدما .بهش حسادت میکردن
از این نظر که ،اون یه زندگی زیبا و ماجراجویانه داشت
و به نظرم کسایی که ،از صبح تا شب باید سر کار باشن
،و پشت یه میز بشینن
.به نظرم، سبک زندگی گری رو تحسین میکردن
.فوق العاده باهوش، ولی درونگرا
،اون تمام مسائل رو پیش خودش نگه میداشت
،اگه توی اتاقش و پشت کامپیوترش نبود
.پس داشت با قطارای اسباب بازی سرگرم میشد
،ولی مواقع دیگه
آره، تنهایی توی اتاقش بود
.و ویدیو می ساخت
خیلی بامزه بود، آره
قطعا میتونست با تیکه ها و جمله هاش
.شما رو بخندونه
،من شروع کردم به اینکه گری رو بیشتر بشناسم
و فهمیدم که
.اون فوق العاده باهوش بوده
،از اون آدمایی بوده که از شدت باهوشی
.توی ارتباط برقرار کردن با دیگران به مشکل برمیخورن
،به همین دلیل بیشتر وقت ها، منزوی بود
.و درسته، اون شگفت انگیز بود
،هرچی بیشتر راجبش می فهمیدم
بیشتر میخواستم کشف کنم که .گری واقعا کی بود
،گری شغل رویایی خودشو پیدا کرده بود
،درواقع به عنوان یه آدم عاشق ماجراجویی
اون برای یه شرکت استارت‌آپ .بنام "نقشه ی نوادا" شروع به کار کرد
کاری که اونا انجام میدادن این بود که
نقشه ی مناطق دورافتاده رو .برای استفاده ی شکارچیان ترسیم میکردن
خلاصه اونا راجب حیات وحش، آب و هوا و نوع خاک و زمین اون مناطق اطلاعات کسب میکردن
.و گری هم با این کار، انگار توی بهشت بود
اون عاشق این بود که .تنهایی توی بیابون ها گشت و گذار کنه
،عاشق گردش و پیاده روی بود
،و عاشق ماجراجویی
،و قطار ها، اون دیوونه ی قطارا بود .براشون می مرد
.سلام بچه ها ،یه ویدیوی یوتیوبی دیگه
.توی یکی از مکانای موردعلاقه‌م
اگه وقت بیشتری داشتم حتما داوطلب میشدم
،اما به هرحال اینجا موزه ی راه‌آهن شمالی نواداس ،توی ایلی
و اینجا یه معدن مس قدیمی بوده
.که دیگه ازش استفاده نمیشه
،میتونین کارای باحالی انجام بدین
مثلا میتونین توی اتاق کارگرای قطار بخوابین ،که مال کنیکاته
،بزرگترین معدن مس منطقه
.دقیقا روبروی خونه ی من توی روث
درواقع این موزه ی راه‌آهن خیلی کوچیکه
فقط میتونین یه چرخی اطرافش بزنین
و میدونین که من قطارا رو .به اندازه ی گردش دوس دارم
،باید زمستون اینجا رو ببینین
.چون از سرما نمیشه زیاد بیرون موند
خلاصه من خیلی هیجان داشتم که ،این داستانو ادامه بدم
و بگم که این اولین داستان من بود
و این داستان
توی شهر کوچیکی بنام روث رخ داده بود
خلاصه من دفتر تلفنو برداشتم و شروع کردم به زنگ زدن
،و میخواستم با هرکسی که میتونم صحبت کنم
.هرکسی که میخواست راجبش صحبت کنه
اولین باری که حس کردم یه جای کار می لنگه
موقعی بود که ازم خواست مواظب توکا باشم
.قبل از اینکه میخواست به اون گردش بره
.چون اون هیچوقت توکا رو تنها نمیذاشت
همیشه سگش رو با خودش میبرد
واسه همین حس کردم یه مشکلی هست
و خودش هم خیلی استرس داشت
.و حتی بیشتر از همیشه تو خودش بود
،وقتی بعد از دو روز برنگشت
.با خودم گفتم این قضیه خیلی عجیبه
من باید به پروازم می رسیدم
واسه همین به بورلی زنگ زدم که .بیاد و مواظب توکا باشه
،بعد از اینکه صحبتم با سایمون تموم شد
.به گری زنگ زدم، ولی جواب نمیداد
بخاطر همین با عجله پاناکا رو ترک کردم و رفتم سمت روث
.فقط چند ساعت باهم فاصله دارن
،خلاصه وقتی رسیدم اونجا
.سایمون و توکا روی پله های ورودی منتظر بودن
سایمون باید به پروازش توی لاس وگاس میرسید
ازش پرسیدم گری کجا رفته
،و سایمون نمیدونست .هم اتاقیش نمیدونست کجا رفته
.فقط میدونست به یه جایی اعزام شده
،راستش برای من منطقی نبود
بخاطر همین چند بار دیگه به گری زنگ زدم
و هردفعه میرفت روی پیغام گیر
.و مطمئن بودم یه اتفاقی افتاده
.پس به پلیس زنگ زدم و منتظر موندم
خلاصه شماره ی بورلی رو گیر آوردم
و این تنها باری بود که باهاش صحبت کردم
و به شدت سر من عصبانی شد
.وقتی بهش گفتم که من خبرنگارم
و نمیخواست هیچ ارتباطی با من داشته باشه
،یا با برنامه مون که واسم خیلی ناامیدکننده بود
چون که، اخبار و رسانه ها
دیگه چیزی از این داستان پخش نمیکردن
و فقط ما بودیم که پیگیر این قضیه بودیم
و به نظرم ما میتونستیم بهش کمک کنیم .که برادرشو پیدا کنه
من درک نمیکنم که
چرا نمیخواست با ما صحبت کنه
،ولی به هرحال نمیخواست و سریعا گوشی رو قطع کرد
و این اولین و آخرین باری بود که .با بورلی صحبت کردم
،گری شیفته ی بقا بود
شبکه ی دیسکاوری رو تماشا میکرد
توی یوتیوب راجبش ویدیو می دید
راجبش مطالعه میکرد و مناطقی رو پیدا میکرد که
،آنتن نداشته باشن یا هیچ نشونه ای از
،تمدن و مدرنیته توی اون نقاط وجود نداشته باشه
.و این مسئله منو بد جوری می ترسوند
یعنی، من اونو بزرگش کرده بودم
.و خیلی نگرانش می شدم
،ولی بعد از یه مدت
...گفتم گری ئه دیگه
بچه ها، من دارم اینجا می چرخم
و اینجا یکی از جاهای مخفی و باحالیه که
توی حیات وحش نوادا پیدا کردم
این قبرستون متعلق به یه معدن قدیمی توی اواخر قرن نوزدهه
،ولی برای مسائل محافظتی .اسم و نشونه ی اینجا رو نمیگم
دلم نمیخواد یه نفر اینجاها گم بشه
ولی الان میتونین همه ی این قبرای قدیمی و سنگ و چوب ها رو ببینین
.که هیچ اسمی روشون نوشته نشده
بذارین بهتون بگم قراره کجا برم
قراره برم سمت اون کوهستان
.و ازش رد بشم و برم پشتش
خلاصه باید از اون کوه برم بالا
و حالا میخوام از اینجا خارج بشم .و برم این اطراف بچرخم
از نظر من، کاری که گری انجام میداد .گشت و گذار نبود
،هر گردش چند روز طول میکشید .مثل تلاش برای بقا
اولش، چیزی که به من امید می بخشید
این قضیه بود که وقتی گری بچه بود
،خیلی بچه بود، مثلا کلاس دوم دبستان
،یه جایی چادر زده بودیم و اونجا گری گم شد
و ما دنبالش گشتیم، همه جا رو گشتیم
،و خیلی نگرانش شده بودیم مامان و بابام وحشت زده بودن
.منم همین طور
نمیخواستیم از کوهستان خارج بشیم
که با کسی تماس بگیریم یا کمک بیاریم
فقط میخواستیم دنبالش بگردیم که پیداش کنیم
و تمام شب رو دنبالش گشتیم
و فردا صبحش به یه طویله ی گوسفند رسیدیم
با خودمون گفتیم باید به اون آدما بگیم
بگیم دنبال یه بچه ی هشت نه ساله بگردن
بگیم یه بچه گم شده
و رفتیم به سمتشون و دیدیم برادر کوچولوی من، گری، اونجاست
.و داره با حیوونا بازی میکنه
اون میدونست اگه توی اون طویله منتظر بمونه
مشکلی براش پیش نمیاد
و مامان و بابا میان اونجا و پیداش میکنن
،و اون آدم مقاوم و انعطاف پذیری بود .ذاتا اینجوری بود
بعد از اینکه با چند نفر از ساکنین روث صحبت کردم
راجب بورلی شناخت بیشتری پیدا کردم
.و همچنین راجب رابطه ی بورلی و گری در گذشته
اون خیلی سر گری عصبانی میشده
درواقع گری رو برای مرگ پدر و مادرش مقصر می دونسته
و وقتی که پدر و مادرش از دنیا رفتن
مجبور بوده که تنهایی گری رو بزرگ کنه
و بخاطر همین نسبت به گری .خشم و کینه ی خاصی داشته
خب، من بخاطر مرگ مامان و بابا .از دست گری عصبانی بودم
اونا رفته بودن برای ماهیگیری
و مامان و بابا دوس داشتن که شبا ماهیگیری کنن
و رفتن ماهیگیری و یه فانوس آویزون کردن
جایی که بتونن ببیننش
و از روی اون، مسیر برگشتو پیدا کنن
.و گم نشن یا به سنگی چیزی برخورد نکنن
خلاصه گری تصمیم گرفت
که بره شکار قورباغه و این چیزا
و خلاصه رفت واسه ماجراجویی
و فانوس رو هم با خودش برد
.که بتونه ببینه داره چیکار میکنه
بعدش، مامان و بابا
تصمیم گرفتن برگردن
.و ماهیگیری رو تموم کنن
خلاصه اونا به سمت فانوس حرکت کردن
اما نمیدونستن گری فانوسو جابه جا کرده
و اونا همینجوری به سمت نور فانوس می رفتن
.و اینجوری، وارد مسیر اشتباهی شدن
،اونا هیچ وقت برنگشتن چون با یه صخره برخورد کرده بودن
چون گری جای فانوسو عوض کرده بود
.و گذاشته بود جایی که خودش رفته بوده
.نباید همچین اتفاقی میوفتاد
من واقعا برای بورلی ناراحت بودم
میدونی، من بعضی وقتا می شنیدم که
.توی اتاق گری گریه و زاری میکرد
میدونین، شما واقعا باعث میشین .دلم واسه برادرم، گری تنگ بشه
بیشتر مردم از گری به عنوان یه کوهنورد یا گردشگر یاد میکنن
.ولی از نظر من، این قضیه اشتباهه
چون برای من، گری یه آدم بقاء محور بود
اون برای چند هفته توی بیابون ها دووم می آورد
.اونم فقط با یه کوله پشتی
اون یه جورایی پادشاه بیابون ها بود
از این لحاظ که میدونست اونجاها چجوری باید زندگی کنه و دووم بیاره
.مثلا چجوری آب رو تصفیه کنه
،بخاطر همین، وقتی میبینی بقیه بهش میگن کوهنورد
"اوه، یه کوهنورد گم شده"
.اون کوهنورد نبود
وقتی من و گری زندگی کنار همدیگه رو شروع کردیم
من توی یکی از گردش ها باهاش رفتم
و تمام مدت با خودم میگفتم "عمرا دوباره بیام"
گری نمیذاشت با خودمون آب و غذای کافی ببریم
.و اون گردش، سخت ترین تجربه ی زندگیم بود
یه چیزی که خیلی دوس داشتم
پیدا کردن اون منطقه مربوط به قرن نوزده بود
،یه جای معدن طور و متروکه
.به نظرم خیلی باحال بود
این قضیه یه ماموریت جستجو و نجات معمولی نبود
چون گری به هیچکس نگفته بود برای این گردش
.قراره کجا بره
و اون معمولا وارد مناطق دورافتاده ای میشد
و برای یکی دو هفته ازش خبری نبود
بخاطر همین کسی نمیدونست کجا باید دنبالش بگردن
بخاطر همین پلیس بهترین راهو انتخاب کرد
یا شاید تنها راهی که به ذهنشون می رسید
اونم اینکه موبایلش رو چک کنن
و ببینن سینگالش از کدوم منطقه ارسال میشه
و بعدش فهمیدن که اون بلافاصله بعد از رفتن
.موبایلش رو خاموش کرده
وقتی بورلی اومد تا سگ رو تحویل بگیره
،آره، الان پشیمونم .اون لحظه باهاش بد رفتار کردم
من وقتی رسیدم اونجا خیلی نگران بودم
و اونم خیلی عجله داشت که از اونجا بره
،و خب به عنوان هم اتاقی برادرم
اون ازش نپرسیده بود کجا قراره بره
...یا اینکه اگه
میدونین، اگه مشکلی پیش اومد یا برنگشت
.باید چیکار کنه
اون کنار سگه وایساده بود
و فقط میخواست با عجله از شهر خارج بشه
،راستشو بخواین
من واقعا حس خوبی به این قضیه نداشتم
بهش مشکوک بودم
و یک هفته قبلش، گری یواشکی به من گفته بود که
اون و سایمون رابطه شون با هم خوب نیست
.و میخواد اونجا رو ترک کنه
خلاصه با این قضایا
من حس خوبی بهش نداشتم .و بخاطر همین پلیسا رو خبر کردم
میدونین، بهش اعتماد نداشتم
انگار اصلا نگران هیچی نبود
با اینکه هم اتاقیش گم شده بود
و فقط نگران این بود که به پروازش برسه
،به جای اینکه نگران گم شدن دوستش باشه
.نگران دوست صمیمیش
نه
اون هیچوقت راجبش حرف نمیزد
هیچوقت بهم نگفته بود کجا میره
حتی بهش اشاره هم نکرده بود
و مطمئنم اگه ازش میپرسیدم هم
اون هیچوقت بهم نمیگفت
ولی اولش، وقتی بورلی رو دیدم
درک میکردم که قراره دنبال مقصر بگرده
و اون خیلی ناراحت بود، من درکش میکردم
،ولی بعد از یه مدت ...خب گذشته ها گذشته دیگه
خلاصه بهش زنگ زدم و بهش گفتم که
باور کن من نمیدونستم کجا رفته
درواقع تو مگه خواهرش نیستی؟ تو چرا نمیدونستی؟
وقتی برای اولین بار گزارش مفقود شدن گری رو دادم
پلیس، فوق العاده عمل کرد
،تمام نیروها در حالت آماده باش بودن به تمام شعبه ها گزارش داده شد
دنبال ماشین گری میگشتن، دنبال خودِ گری
،به محیط بان ها اطلاع دادن .به پلیس ساحلی، به همه جا
میدونین، ما توی یه شهر کوچیک زندگی میکنیم
معمولا کسی اینجا گم نمیشه
و بخاطر همین مسئله ی مهمی بود
.و واقعا جدی گرفته بودنش
اونا همه جا رو میگشتن
من واقعا خجالت میکشیدم که
،نمیدونستم اون دقیقا کجا رفته ،بلخره من خواهرش بودم
...باید میدونستم
وقتی شنیدم اون گم شده اولین فکری که به سرم زد این بود که
.وای، پس غیرممکنه که پیداش کنن
همچنین، ممکن بود یه جایی زخمی شده باشه
یا شاید یه چیزی خورده باشه
.که نمیدونسته سمی ئه یا باعث مریضیش میشه
دو روز از موقعی که گزارش مفقودی رو داده بودم گذشته بود
.و من بیشتر از 10 یا 15 دقیقه نخوابیده بودم
آدمای زیادی زنگ میزدن و خیلی نگران بودن
و میخواستن بدونن کجا باید دنبالش بگردن
ولی من نمیدونستم اون کجا رفته
چی باید بهشون میگفتم؟
،و آخرش یه نفر تلفن کرد .و گفتش که ماشین گری رو پیدا کردن
.و انگار دنیا رو سرم خراب شد
توی دلم انگار رخت میشستن
.چون فهمیدم دیگه واقعا یه اتفاقی افتاده
بعد از پلیس تماس گرفت و بهم گفت
که ماشین گری پیدا شده
.اومدن دنبالم و منو بردن همونجا
تقریبا 90 کیلومتر با شهر فاصله داشت
.و ما رفتیم اونجا و ماشینشو دیدیم
من خیلی امیدواربودم، میدونین
،گفتم شاید افتاده باشه
،شاید مچ پاش شکسته باشه توی یه دره گیر کرده باشه
و نتونسته باشه بیاد بیرون
.ولی به هرحال امید داشتم
.واقعا امید داشتم که سالم پیداش کنیم
اونجا جایی نبود که گری ماشینش رو پارک کنه
یعنی شبیه جاهایی نبود که اون معمولا میرفت
.مثلا جایی که بخواد برای گشت و گذار بره
وقتی اونجا نشسته بودم
،و اونا داشتن ماشینشو بازرسی میکردن من به اطراف نگاه کردم
.و گفتم گری همچین آدمی نیست
،اون عاشق گردش توی جنگل های وسیع بود ،تپه های سنگی
،گشت و گذار توی زیبایی ها .نه اینجا توی یه مشت خاک و کثیفی
.به نظر میومد، یه اتفاقی افتاده
.من یه کارآگاه خصوصی ام
من بلافاصله بعد از پیدا شدن ماشین گری .توسط بورلی استخدام شدم
بیابان مرتفع، همونطور که می بینید
،بسیار زیباست
،بسیار باشکوهه ،پر از کوه و دشت و دره و جنگله
همه ی این ها رو داراست
.اما همچنین بسیار خطرناک و جبران ناپذیره
بعد از اینکه ماشین گری پیدا شد
.جستجو آغاز شد و مردم شروع به تجمع کردن
گری توی گرم ترین زمان تابستان گم شده بود
و مواردی که تا اون زمان باهاش برخورد داشتیم
این بود که مردم گرمازده بشن
،یا آب بدنشون کم بشه .یا بعضی اوقات مصدوم بشن
آدمای زیادی جمع شدن
و بعدش آدمای بیشتری به اونا اضافه شدن
و به خودم که اومدم دیدم .سیلی از جمعیت اونجا جمع شدن
،اونجا پر از آدمایی بود که من نمیشناختم
،که گری نمیشناختشون
،آدمایی که پهباد آورده بودن
.هر نوع وسیله ای برای عملیات جستجو و نجات
احساس فوق العاده ای داشتم وقتی میدیدم
که این همه غریبه برای کمک به من جمع شدن
.تا برادرم پیدا بشه و برگرده خونه
،وقتی ماشین گری پیدا شد ...بورلی میگفت
بذارید بگم تقلا میکرد تا بگه که
جایی که ماشین پارک شده
،غیر عادی و مشکوکه
انگار اون میدونست که
،برادرش ماشینو اونجا پارک نکرده
میگفت برادرش هرگز ماشینو اونجا پارک نمیکنه
.و مدام این حرفو تکرار میکرد
.خلاصه پلیس این مسئله رو جدی گرفت
.زمان به سرعت می گذشت
.اونا باید هرچه سریع تر گری رو پیدا میکردن
.از طرفی هم، بورلی جلوی دست و پاشون بود
،اون واقعا جلوی دست و پا بود .و مسائل رو سخت تر و پیچیده تر میکرد
.جستجوی صحرای مرتفع اصلا آسون نیست
.یعنی، این یه ماموریت ساده نیست
،مردم فکر میکنن آسونه
مردم فکر میکنن میتونی با یه هلیکوپتر بری بالای اون منطقه
و پرواز کنی و از اون بالا پایینو نگاه کنی و یه نفرو پیدا کنی
،ولی وقتی روی زمین باشی اونحا پر از معادن متروکه س
پر از بوته و پوشش گیاهیه
.و جستجو به شدت سخته
،خلاصه پیدا کردن یه نفر .اونقدرام که مردم فکر میکنن آسون نیست
وای، گوسفند
سلام آقا گوسفنده
این گوسفندا رو ببینین
.گوسفندا از انسان ها خیلی بهترن [آره به قرآن]
سلام گوسفند کوچولو
نگاشون کنین
،توی دشت و صحرا می چرخین .هرکاری دوس دارین میکنین
یاخدا، همشون از من فرار میکنن
.نمیتونم باهاشون دوست بشم
پلیس ها دوس نداشتن که من .توی تحقیقات شرکت کنم
میگفتن بهتره که من توی خونه گری بمونم
.که اگه یه وقت زنگ زد یا برگشت، خبرشون کنم
.من با مسئول تحقیقات پرونده آشنایی نزدیکی داشتم
قبلا با هم کار کرده بودیم
.و کاملا همدیگه رو می شناختیم
من ازش خواستم که بررسی هایی رو انجام بده
و بهم بگه که تحقیقات تا کجا پیش رفته
.و چه اطلاعات تازه ای دستیگرشون شده
اون بهم گفت که ماشین رو بررسی کردن
اما از اونجایی که من بطور رسمی توسط بورلی استخدام نشده بودم
باید اول با خود بورلی حرف میزدم
قبل از اینکه دوستم بخواد .راجب تحقیقات باهام حرف بزنه
من امیدوار بودم خبرای خوشی داشته باشن
که یهویی افسر ازم پرسید ،گری دشمن یا بدخواهی نداشته
یا کسی رو میشناسم که .میخواسته بهش آسیب بزنه
،من از افسر پرسیدم چطور مگه
...چرا باید
چرا باید همچین سوالی بپرسه
و در جواب، با اطمینان بهم گفتن که مدارکی رو پیدا کردن
.که نشون میده گری پشت فرمون نبوده
خلاصه من چند ساعت منتظر موندم
و بعدش رفتم سمت خونه ی گری که بورلی هم اونجا بود
.و دیدم شدیدا استرس داره
بهم گفت پلیسا بهش اطلاع دادن که
توی ماشین گری اثر انگشت پیدا کردن
،توی تمام ماشین ،روی فرمون
،روی داشبورد، روی دنده
و چیزی که بیش از همه عجیب و قابل توجه بود
،این بود که اونا ردپا پیدا کردن ردپا های برهنه
و ردپا ها زخمی و غیرقابل شناسایی بودن
.که باعث میشد پرونده بیش از قبل رازآلود بشه
...ردپا ها
.اون گفتش که اون آدم پا برهنه بوده
خلاصه یه نفر، پا برهنه با ماشین گری رانندگی کرده
و این قضیه برای من منطقی نبود
چون اینجوری بود که، چه اتفاقی افتاده؟
چرا این آدم کفش نپوشیده بوده؟
جریان چیه؟
یه جورایی، عجیب بود
،و خیلی
،نمیدونم، فقط
.باعث میشد موهای تنم سیخ بشه
عه، اون بچه آهوها رو
،دیدنشون حس خوبی داره .آدم توی شهر این صحنه ها رو نمیبینه
میدونی، من چند وقت بود که درست نخوابیده بودم
.و ذهنم همش مشغول بود
،کلی مسئله از ذهنم عبور میکرد
.کلی سناریوی مختلف
شاید دوستش بوده؟
شاید وقتی خودش نبوده یه نفر ماشینشو دزدیده بوده؟
یا شاید یه گردشگر دیگه رو سوار کرده
.و اون آدم یه بلایی سرش آورده
نمیدونم، در این لحظه
.کلی سوال و جواب از ذهنم رد میشه
مدام، بارها و بارها تکرار میشه
.که اجازه نمیده پلک روی هم بذارم
خلاصه بورلی همچنان از من میخواست که از سایمون بازجویی کنم
چون هنوز فکر میکرد که اون مشکوکه
.و منم اینکارو کردم
من دوباره رفتم سراغش
با اینکه مدتها قبل از لیست مظنونین خارج شده بود
ولی در جریان بازجوییِ دوباره
متوجه شدم گری با یه نفر
.توی یه گروه فیسبوکی صحبت کرده
اونا از طریق یه فروشگاه محلی
با هم مکاتبه داشتن
و به نظرم برای همدیگه کامنت میذاشتن
و این کار ادامه پیدا کرده بود
.تا اینکه با هم دیگه دوست شده بودن
،وقتی سراغ اون آدم رفتم .به شدت وحشت کرده بود
نمیخواست باهام حرف بزنه
نمیخواست هیچ کاری در رابطه با من
یا تحقیقات داشته باشه
،و من بهش گفتم اگه با من حرف نزنی
مجبور میشی با پلیسا حرف بزنی
و اونا میان و حسابتو میرسن
و به نظرم اون از اینکه
بیرون از فضای مجازی پیداش کردن ترسیده بود
،چون اینجا شهر کوچیکیه و آدمای همجسنگرای زیادی نداره
و بلخره با من صحبت کرد، و گفتش که
.اون هیچ ارتباطی با گم شدن گری نداره
اون از گم شدن گری ناراحت بود
.نمیدونست چه اتفاقی براش افتاده
.به نظرم راست میگفت
اون بطور مشکوکی نمیخواست باهام صحبت کنه
،اما در آخر ،وقتی صحبت هاش رو شنیدم
.از لیست مظنونین خارج شد
،سلام بچه ها من کارم با گوسفندا تموم شد
.بعد از اینکه مثه دیوونه ها دنبالشون می کردم
،من اینجا چیزای زیادی پیدا کردم ،کمپ های قدیمی
،معادن، روستاهای متروکه ،ساختمونا، بقایایی از گذشته
ولی باحال ترینش و چیزی که موردعلاقه م بود
.بقایای بومیان آمریکا بود
من عاشق پیدا کردن سر نیزه
.یا دیدن سنگ نگاره های توی کوهستانم
نوشته های قدیمی متعلق به مردم بومی
که مدت ها قبل از هر جنبده ای .اینجا زندگی میکردن
،برای من دیدن این چیزا از همه جالب تره
،ولی هوا دیگه داره تاریک میشه خورشید داره غروب میکنه
به نظرم دیگه ماجراجویی رو تموم کنم
.و برم توی چادر
اونا همچنان درحال بررسی صحنه جرم و این چیزا بودن
.تا اینکه توی داشبورد، یه پاکت پیدا کردن
.مقدار قابل توجهی پول داخلش بود
این قضیه به من ثابت میکرد هرکسی که باهاش بوده
نمیخواسته پولاشو بدزده
.یا اینکه چیزی ازش بگیره
یه روز پلیس اومد در خونه
و بهم گفتن که تحقیقات رو خاتمه دادن
و موقعی که داشتن مسائلو برام توضیح میدادن
من میشنیدم که دارن حرف میزنن
اما هیچکدوم از حرفاشون رو درک نمیکردم
انگار همه چیز جلوی چشمام فِلَش میزد
،و، صورت هاشون رو میدیدم ،لب هاشون رو میدیدم که تکون میخورد
و اونا هم جوری به من نگاه میکردن انگار من دیوونه م
،و صحنه ی بعدی ای که یادمه .اینه که روی برانکارد بودم
و بعدش منو بردن اورژانس و اونجا بهم سرم زدن
و اکسیژن وصل کردن و داروهایی دادن که بتونم استراحت کنم
و برای اولین بار از زمانی که ،این اتفاقات شروع شده بود
.من تونستم 10 ساعت پشت سر هم بخوابم
این گسترده ترین عملیات جستجو و نجاتی بود
.که تا به حال توی نوادا صورت گرفته بود
و زمانی که اونا گفتن که تحقیقات رو خاتمه دادن
.همه در شوک فرو رفتن
،اما، خب به هرحال .نمیشه تمام نوادا رو زیر و رو کرد
اینجا خیلی وسیعه، خیلی گسترده ست
،و به نظر میومد که شانسِ پیدا کردنش
.یا حداقل زنده پیدا کردنش به صفر رسیده باشه
.تحقیقات به بن بست رسیده بود
،هیچ سرنخی پیدا نکرده بودیم
اثر انگشتی که توی ماشین پیدا شده بود با هیچکس تناسب نداشت
.بخاطر همین نمیدونستیم باید چیکار کنیم
...اما بعدش
فالوورای گری شروع به زنگ زدن کردن
.و شرایط به کلی تغییر کرد
من پشت میزم نشسته بودم
و داشتم نوشته های برنامه رو بررسی میکردم
آماده بودم که برنامه رو اجرا کنم
،که تهیه کننده اومد توی اتاقم ،و گفتش که
،یه تماس تلفنی داری باید به این تماس جواب بدی
،و من گوشیو برداشتم و یکی از شنوندگانمون بود
.و بهم گفتش که بهتره یه نگاهی به وبلاگ گری بندازم
اون همینجوری راجب گری و داستانای دیوانه وارش توضیح میداد
.و بهم گفتش که احتمالا میدونه گری کجا رفته
اون فکر میکرد میدونه چه اتفاقی براش افتاده
.و بهم گفت باید برم به وبلاگش یه سری بزنم
دوستم مونیکا بهم زنگ زد
و گفتش که توی اخبار دارن میگن که
مردم از همه جا دارن زنگ میزنن به رادیو
و گفتش اونا دارن راجب وبلاگ گری صحبت میکنن
و اینکه باید به وبلاگش یه نگاهی بندازن
و قضیه ی کامنت ها و بقیه ی چیزا
،و من به محض اینکه مرخص شدم
مستقیم رفتم به سمت خونه ی گری
تا بتونم وبلاگشو ببینم و بفهمم که
.قضیه از چه قراره
متاسفانه، بورلی چند ساعت زودتر از ما
،راجب وبلاگ گری اطلاع پیدا کرد و اون مستقیم رفت سراغ وبلاگ
.و همه چیزو به هم ریخت
سلام بچه ها، من دوباره اومدم [واه... دوباره اومدی؟]
خیلی از کسایی که وبلاگو دنبال میکنن
یا تازه عضو وبلاگ شدن میگن که
من دارم از برنامه ی "لخت و وحشت زده" کپی میکنم
،اما همونطور که میبینین ،من الان نه لختم نه وحشت زده
.پس از اون برنامه کپی نمیکنم
،همچنین اِکسم عاشق اون برنامه بود .پس من از اون برنامه متنفرم
."بلخره یه دلیلی داره که بهشون میگن "اِکس [سابق]
خلاصه همینجوری که داشتم تلاش میکردم وارد وبلاگش بشم
میرفتم توی تنظیمات و این چیزا
بلخره واردش شدم و ...دیدم اون 50هزار تا
.50هزار تا بازدید کننده داره
.خیلی شوکه شدم
،تا قبل از اون هیچکس راجب وبلاگ گری اطلاعی نداشت
.که مسئله ی بسیار شوکه کننده ای بود
با توجه به اینکه .اون 50هزار فالوور داشت
،این مسئله بیانگر همه چیزه .اگر بهش فکر کنید
مطمئنا من سریع پریدم پشت کامپیوترم
،و رفتم سراغ وبلاگش و عنوان وبلاگش رو هرگز فراموش نمیکنم
.چون به نظرم فوق العاده هوشمندانه بود
نوشته بود "هیچوقت با هدفون گردش نکنید"
سلام بچه ها، من اینجا بالای کوهم
،همونطور که میبینین .منظره ی پشت سرم عالیه
یکی از سوالاتی که توی وبلاگم پرسیده بودین این بود که
چه خطرات یا تهدیداتی وجود داره؟
آیا حیوانات وحشی یا خطرناکی
مثل مارزنگی یا شیر کوهی اینجا وجود دارن؟
،باید بگم بله مارزنگی توی دامنه ی کوه وجود داره
شاید متوجه شده باشین که من با هدفون یا هرچیزی که
شنواییم رو مختل کنه گردش نمیکنم .تا بتونم صدای اطرافو بشنوم
و اون یه وبلاگ، راجب مسائل بقا بود
،میدونین، چجوری آتیش درست کنین چجوری آبو تصفیه کنین
و من همینجوری میرفتم پایین
و همینطور رفتم پایین و پایین تا اینکه
.رسیدم به آخرین ویدیویی که پست کرده بود
من داشتم میگشتم
که ببینم این نوتیفیکیشنا از کجا داره میاد
چون پشت سر هم نوتیف میومد
.ینی همینجوری دینگ دینگ دینگ دینگ
موقعی که راجب وبلاگ فهمیدم .من پشت فرمون بودم
خلاصه زدم کنار و با گوشیم وارد وبلاگش شدم
و اولین چیزی که متوجهش شدم
،این بود که از اسم واقعیش استفاده نکرده بود
.با اسم "اسکورپیون سَم" پست گذاشته بود
بزرگترین اتفاقی که تا الان برام افتاده
اینه که یه بار عقرب نیشم زد [همون اسکورپیون]
پشت یه صخره بود
مجبور شدم بلافاصله بعد از برگشتن برم بیمارستان
همون روزی بود که .با دست ورم کرده داشتم گردش میکردم
بلخره فهمیدم نوتیف ها از کجا میاد
و بلخره پیداشون کردم
و گفته بودن که "مطمئنم پیداش کرده"
یا اینکه یه اتفاق بدی افتاده
و با خودم گفتم دارن میگن پیداش کرده؟
و یه اتفاق بدی افتاده؟
چیو پیدا کرده؟
.و آخرش اون ویدیوی معروف گری پیدا شد
من با پرونده های عجیب و غریب زیادی سر و کار داشتم
.اما پرونده ی گری از همه غیرعادی تر بود
جوری که داشت چیزی که دیده بود رو توصیف میکرد
،که چی دیده، و اینکه چقد ترسیده
.واقعا منو میترسونه
خلاصه توی وبلاگ، من از ویدیوی دوم به آخر شروع به دیدن کردم
و اون توی خونه بود و یه جا نشسته بود
و داشت برای بیننده هاش تعریف میکرد
.که توی گشت و گذار آخرش چی پیدا کرده
من سه تا ویدیوی آخر اونو دیدم
،و
،چیزی که دیدم
.همه چیز رو تغییر داد
.گری توی این ویدیو کاملا به هم ریخته بود
کاملا مشخصه که استرس داره، ترسیده
از لحظه ای که اون ویدیو شروع شد
میتونستم بفهمم که یه چیزی داره اذیتش میکنه
.یه چیزی باعث شده استرس بگیره
سه روز از گشت و گذارش گذشته بود
و اون بوی دود حس میکنه و
.و اون وسط ناکجاآباد بوده
بخاطر همین کنجکاو میشه و .میره یه نگاهی به اطراف بندازه
اون یه کلبه پیدا کرده بوده
،و شبیه یه کلبه ی سالم و خوشگل نبوده شبیه یه کلبه ی موقتی بوده
یه جورایی شبیه یه خرابه برای بی خانمان ها
پر از چوب و شاخه و اینا
و از دودکش کلبه دود بلند میشده
و گری آدمی نیست که اگه یه آدم دیگه رو .وسط بیابون ببینه، ازش بترسه
اما گفتش که اون لحظه بدنش یخ کرده
و انگار حس شیشمش بهش میگفته که
.یه اتفاق خطرناکی قراره بیوفته
،حسی که توی صورتش بود منو تحت تاثیر قرار میداد
وقتی داشت کلبه ای که .توی نوادا پیدا کرده بود رو توصیف میکرد
اون میگفت هرچی بیشتر وایمیستاد و به اونجا نگاه میکرد
.بیشتر احساس ترس و وحشت میکرد
.حس ششمش بهش میگفت اونجا رو ترک کنه
و دلش نمیخواست هیچ کاری با اون کلبه داشته باشه
و بعدش سریعا از اونجا دور شد
.و برگشت توی چادرش که بخوابه
من اینو یادمه چون راجب این حرف میزد که چقدر ترسیده بود
.و از ترس، با کفش خوابیده بود
میدونین، اون سلاحی با خودش نبرده بود
،بخاطر همین کاملا بی دفاع بود و وحشت کرده بود
،و فرداش که بیدار شده بود ردپا هایی اطراف چادرش بود
.و ردپا ها متعلق به پاهای برهنه بودن
،این دو مسئله حالا به هم مرتبط شده بودن
.و میتونستیم پیشروی کنیم
،وقتی شروع به برگشتن از سفر کرد
،که درواقع سه روز طول میکشید
.حس میکرده یه نفر داره تعقیبش میکنه
این قضیه برای من خیلی ناراحت کننده س
که میبینم فالوورای گری بهش بی اعتماد شدن
.درحالی که اون وبلاگ برای گری، مهم ترین چیز بود
،اون واقعا فالووراشو تحسین میکرد ،و به کامنتاشون اهمیت میداد
اون وبلاگ و فالووراش براش خیلی خاص بودن
و وقتی آدم میبینه که اونا به جای محبت کردن، گری رو سرزنش کنن
،یا بهش بگن بازنده، یا دروغگو
،و اینجوری ناراحتش کنن .دیدن این چیزا ناخوشاینده
،و کامنت ها اینجوری بود که
،همه فقط میگفتن که، خب، برگرد
،ازش فیلم بگیر ،اونجا رو بهمون نشون بده
،اون کلبه واقعا وجود داره اصلا واقعیه یا نه؟
.و اون از طرف فالووراش واقعا تحت فشار بود
.یه جورایی، اونا داشتن به گری زور میگفتن
اونا باور نمیکردن که .گری واقعا همچین جایی رو پیدا کرده باشه
اونا وبلاگشو دنبال میکردن چون حس میکردن همه چیزش واقعیه
ولی حالا حس میکردن که
اون فقط دنبال ارواح و مسائل ماورائیه
...و بعد اونا
من واقعا حس میکنم اون تحت تاثیر یه زورگویی مجازی قرار گرفت
و گری حس میکرد که اون آدما
دیگه نمیتونن مثل قبل بهش اعتماد داشته باشن
مگر اینکه دوباره برگرده اونجا و بهشون ثابت کنه چیزی که دیده بود، واقعیه
.و ثابت کنه واقعا اون حسو تجربه کرده
راستش، قلبم شکست وقتی کامنتا رو میخوندم
که گفته بودن اون فقط یه آدم منزوی بازنده ست
و تنها کاری که انجام میده
اینه که توجه بقیه رو .با این چرت و پرتا جلب کنه
.و میدیدم دیگه بهش اعتماد نداشتن
راستش من راجب وبلاگ چیزی نمیدونستم
ولی میدونستم یه کارایی انجام میده
چون دائما توی حیاط داشت ویدیو میگرفت
و به دوربین میگفت چجوری باید آتیش درست کرد
یا همیشه صداشو از توی اتاقش می شنیدم که
.راجب نکات ایمنی یا بقا یا این چیزا صحبت میکرد
،سلام بچه ها همینجوری دارم توی جنگل قدم میزنم
روز خیلی زیباییه، توی جنگل های نوادا
ولی خیلی از شما پرسیده بودین
.اگه اینجا گم بشیم باید چیکار کنیم
.من مجبور شدم چند روز اضافه تر اینجا بمونم
به نظرم اولین کاری که انجام میدادم
این بود که دنبال کود مقوی گاو بگردم
.چون خیلی خوشمزه س
.شوخی کردم، خوردنِ عن گاو کار درستی نیست
.مریض میشین
.ولی راه های زیادی برای پیدا کردن غذا وجود داره
،من از دست همه چیز ناراحت بودم
و میخواستم اون ویدیو رو دانلود کنم
،و هرکاری میتونم بکنم که بتونم به پلیسا نشونش بدم
و توی اون شرایط و استرس و نگرانی و ناراحتی
.من اتفاقی اون ویدیو رو پاکش کردم
بورلی بخاطر پاک شدن ویدیو به شدت خودشو سرزنش میکرد
.و من براش ناراحت بودم
نمیخواستم بهش فشار بیارم .چون میدونستم خودش از همه ناراحت تره
.به هرحال، برادرش گم شده بود
اما این یه سرنخ طلایی بود که از دست رفت
.و قطعا همه رو ناامید کرد
،آخرین ویدیوی گری توی وبلاگش
خودش بود که داشت برای فالووراش میگفت
،باشه، میرم، برمیگردم اونجا
.و به نظر میومد از تصمیمش راضی نیست
آخرین ویدیوی گری واقعا هولناکه
.و میتونه آغازکننده ی یه معمای بزرگتر باشه
گری توی ویدیوی آخری که پست کرده بود
میگفت که قراره برگرده
و از همه چی فیلم بگیره و به همه ثابت کنه
.که اون واقعی بوده، که واقعا وجود داره
این آخرین چیزی بود که توی وبلاگ پست کرده بود
.و آخرین باری که بقیه دیدنش
سلام بچه ها، من برگشتم
خواستم توی این ویدیو
راجب کامنتای مختلفی که .توی پست آخرم گذاشته بودین صحبت کنم
بعضی از شماها تئوری های عجیبی نوشته بودین
،راجب چیزی که اون بیرونه .چیزی که من توی جنگل دیدم
بعضیاتون باور نکردین
بعضیاتون آدرس اون منطقه رو خواسته بودین
.و میخواستین خودتون برین اونجا
من واقعا دلم نمیخواد که
آدمای کم تجربه برن اونجا و توی جنگل های نوادا گم بشن
اون بیرون خطرات زیادی وجود داره
از معادن قدیمی گرفته تا آدمای مختلف
.و خیلی راحت گم میشین
همه ی مناطقش شبیه هم ئه
،و هیچ نشونه ای هم نیست
خیلی راحت میتونین گم بشین و چند روز اونجا سرگردون بمونین
و اگه آب و غذای کافی با خودتون نبرده باشین
.واقعا توی دردسر میوفتین
پس بخاطر همین نشونه ی اونجا رو نمیدم
چون نمیخوام باعث بشم که کلی آدم
.برن توی جنگلای نوادا و گم بشن
،من خودم میرم اونجا .دوباره اون کلبه رو پیدا میکنم
.ایندفعه دوربین و اسلحه هم با خودم میبرم
،یه سری کار دارم که باید انجام بدم
ولی روز بیست و دوم ماه قراره برم اونجا
و دوباره قراره 6 روز توی سفر باشم
سه روز برای رفت، و سه روز برای برگشت
ولی قراره بفهمیم اون کلبه چی بود
.پس منتظر ویدیو های بعدی باشین
وقتی دوباره برسم اونجا
.یه ویدیو ازش توی وبلاگ پست میکنم
.اون رفت، و تموم شد
...و اون آخرین
اون آخرین ویدیوی گری بود
و هیچکس نمیدونه قرار بود کجا بره
،به همین دلیل و بخاطر گستردگی نوادا عملیات جستجو غیرممکن شده
.چون اون میتونه هرجایی باشه
این مکانی که ازش صحبت میکنه .میتونه هرجایی باشه
این قضیه طوفانی به پا کرد
چون حالا دیگه میدونستیم گری قراره چیکار کنه
.فقط نمیدونستیم کجا میخواسته بره
،من از این بخشِ زندگی گری هیچ اطلاعی نداشتم
این وبلاگ، فالووراش و همه ی اینا
،که اگر اطلاع داشتم
.هرگز اجازه نمیدادم دوباره برگرده اونجا
حالا این پرونده، از موضوع گم شدن یه نفر
.تبدیل به یه معمای عظیم شد
اون کلبه مال کی بوده؟
یعنی، کی اونجا زندگی میکرده؟
اون کلبه کجاست؟
یعنی، اگه اونجا وسط ناکجاآباد باشه
کدوم آدمی وسط ناکجاآباد زندگی میکنه؟
و اگه قرار باشه شما برید و اون آدمو پیدا کنید
.فکر نکنم از این مسئله خوشحال بشن
یعنی، وقتی دارن توی همچین جایی زندگی میکنن
.حتما دلشون نمیخواد که پیدا بشن
،وقتی خبرای مربوط بهش از رادیو پخش شد
،خبرای راجب وبلاگش و اینا
همه از شنیدنش دیوونه شدن
.و پلیس هم نمیتونست مردمو آروم کنه
،تئوری های توطئه همه جا پخش میشد
،از جادوگری گرفته تا بیگانه ها .ناحیه ی 51، هرچی که فکرشو بکنی [AREA 51: یه منطقه ی ممنوعه توی آمریکا که میگن اونجا فعالیتای ماورائی انجام میشه ]
مردم فعالیت های روزمره شون رو رها کرده بودن
و هرکسی یه نظریه ای داشت
،اینکه اون کلبه مال کیه ،داخل اون کلبه چیه
توی یه سری کامنتا گفته بودن گری یه جادوگر پیدا کرده
و اون داشته یه معجون مخفی درست میکرده
و گری هم به نوعی درگیر اون قضیه شده بوده
.و باورتون نمیشه، دیوونه کننده بود
،بعضی ها میگفتن اون متعلق به زاهد ـه
میدونین، یه آدم گوشه نشین که ،میخواد از دنیا جدا باشه
،بعضی ها میگفتن اونجا متعلق به دولته
.مربوط به عملیات مخفیانه دولت، راجب بیگانه ها
...یعنی این
میتونم تا صبح تعریف کنم
.راجب تئوری هایی که مردم ساخته بودن
تنها توضیح منطقی ای که من میتونستم بدم
،اینه که شاید گری
،درگیر یه عملیات پخش و فروش ماریجوآنا شده
چون وسط ناکجاآباد توی بیابون های نوادا بوده
،و اونا هم گری رو کشتن قبلا هم این اتفاق افتاده
،اما
.اشتباه میکردم
احساس فوق العاده بدی داشتم .و نمیتونستم خودمو آروم کنم
قبل از اینکه متوجه بشم، پلیس ها اومدن
و همه چیزو راجب وبلاگ گری میدونستن
و من اون لحظه پشت کامپیوتر گری بودم
،و اونا همه چیزو جمع کردن همه چیزو ثبت و ضبط کردن
.از جمله هارد و فلش های گری رو
بچه ها
،دوباره یه ویدیوی آنباکس قطار
اینو از یه دست فروش گرفتم
.و ببینین چقدر باحاله
یه لوکوموتیو دیزلی کوچولوی باحال داره
با نوشته ی یکی از راه آهنای موردعلاقه من
.که بهش میگن کالیفورنیا وسترن
.که توی شمال کالیفورنیاس
بذاریمش اینور
و اینم یه قطار که موتور بخار داره .و مال برند سانتافه اس
کارآگاه خصوصی من بهم گفت که
.بازرسان پرونده میخوان با من ملاقات کنن
خلاصه من رفتم به اون شعبه و
مدام ازم میپرسیدن چیزی لازم نداری؟
غذا خوردی؟
هی داشتن حرفو می پیچوندن
.که آخرش ازشون پرسیدم بگید چی شده
.شروع شد
"ما برگشتیم با خبری دست اول"
".راجب کوهنورد مفقود شده، گری هینج"
"کوله پشتی گری هینج"
دیروز توسط چند گردشگر در" "وایت پاین کانتی یافت شده
"این گردشگران وقتی از خواب بیدار شدن"
"متوجه کوله پشتی ای شدن"
".که در محل استقرار آنها گذاشته شده بود"
"چیزی که داخل کوله پشتی بوده"
"سرتاسر ایالت نوادا را در شوک فرو برده"
ماهِ قبل نیز، خودروی گری هینج" "در منطقه ی یوریکا یافت شده بود
"اما اکنون پلیس اذعان داشته که"
"،دلیل وجود خودرو در آن منطقه"
".ایجاد اختلال و سردرگمی در روند تحقیقات بوده است"
اون ها از خواب بیدار شده بودن و دیدن که کوله پشتی گری
روی یه بیل آویزون شده
و موقعی که بازش کردن
،وسایل گری توی کوله بود
...همچنین یه دست قطع شده
.دست گری
روشی که دست قطع شده بود
.به طرز وحشتناکی خشن بود
.نحوه ی بریده شدن دست، وحشتناک بود
اون عمدا اونجا قرار داده شده بود
.چون یه نفر میخواسته اون دست پیدا بشه
آزمایشات پزشکی قانون نشون داد
از زمان قطع شدن دست گری
.بیش از پنج هفته میگذره
و همچنان دوربین توی دستش بود
و چیزی که از همه عجیب تر بود
این بود که به نظر نمیومد دست به زور از بدن جدا شده باشه
.خیلی تمیز و دقیق بریده شده بود
وقتی به این فکر میکنم
.که اون چقدر زجر کشیده، دیوونه میشم
وقتی اون دوربین پیدا شد
همه فقط میخواستن بدونن که نواری هم وجود داره یا نه
و آیا نوار سالمه؟
و اینکه توی نوار چیه؟
ما خیلی نگران قضیه بودیم و میخواستیم بخش جنایی
هرچه سریعتر آزمایشات رو انجام بده
،و زمانی که آزمایشات خاتمه پیدا کرد
.فهمیدیم که حافظه ی دوربین داخل دوربینه
تماشای اون واقعا وحشتناک بود
و نمیتونستم وحشتی که باهاش روبرو شده رو
.تصور یا درک کنم
بیل بهم زنگ زد و گفت افراد پزشکی قانونی
ویدیوی لحظات آخر گری رو پیدا کردن
.و خلاصه ما رو بردن توی یه اتاق
گروه تحقیقات فکر میکردن
بهتره که من کنار بورلی باشم و باهاش ویدیو رو تماشا کنم
چون من باهاش رابطه ی نزدیکی داشتم
.و بیشتر از بقیه میشناختمش
خلاصه نظرشون این بود که
.بهتره موقع پخش ویدیو، من کنارش باشم
بیل ویدیوی اولو پخش کرد
،و گری مثل همیشه داشت دلبری میکرد ،میگفت سلااام
،با همون معصومیت توی صداش
...من فقط
.نمیتونستم تماشاش کنم
...من
نمیتونستم اونو ببینم
.و بعدش بیل ویدیو رو استپ کرد
این ویدیو هم مثل باقی ویدیو ها شروع میشه
گری در حال لبخند زدنه
.ولی خودشم خبر نداره چه اتفاقی قراره بیوفته
،سلام بچه ها میخوام خبرای جدیدو بهتون بگم
...من
اوه، رعد و برق
داره طوفان میشه، باید سریع تمومش کنم
باید یه مسیری رو طی کنم
تا برسم به همون نقطه ای که اون کلبه رو پیدا کرده بودم
،ولی من تا الان نصف روز حرکت کردم یه روز و نصفی دیگه باید برم
.ببینیم چی پیدا میکنیم
،از یه کوه اومدم بالا یه کوه دیگه مونده که باید برم بالا
،و باید عجله کنم
.چون طوفان داره سریع از راه میرسه
.ببینیم اون طرف چی پیدا میکنیم
هنوز به اونجا نرسیدم ولی چیزی که عجیبه اینه که
من الان دارم بوی دود رو حس میکنم
.همون دودی که دفعه ی پیش حس کردم
،اینجا هیچ آتیشی روشن نشده فکر نکنم آدم دیگه ای اینجا باشه
بوی کمی میاد ولی کاملا حس میکنم که بوی دوده
یه جورایی ترسناکه
.ولی نه به اندازه ی دفعه ی قبل
.ببینیم قراره چی بشه
.منتظر ویدیوی بعدی باشین
...خیله خب بچه ها... میریم جلوتر. اونجا یه نشونه گذاشتم
.اون نشونه رو توی روز گذاشتم، که شب راهو گم نکنم...
.خیله خب، اینم نشونه ی آخر
...چه عجیب
خب بچه ها، من رسیدم
،میتونین دودکشو ببینین، میتونین کلبه رو ببینین .میتونین هرچیزی که قبلا واستون گفتم رو ببینین
طبق چیزی که توی ویدیو مشاهده میشه
میشه گفت که این آدم دارای نقص عضو و ناهنجاری های فیزیکیه
و احتمالا این مهم ترین دلیلی بوده که
.اون منطقه رو برای زندگی انتخاب کرده
.اون از سوی جامعه طرد شده
،وقتی فهمیدیم واقعا چه اتفاقی افتاده
انگار همه چی آروم و بهتر شد
مخصوصا رابطه ی من و بورلی
و الان ما با هم رابطه ی نزدیکی داریم
.و اون یه جورایی حکم خواهر بزرگ منو داره
،همینجوری دارم میچرخم میرم سمت بالا
.سمت نوک قله
هنوز صدای طوفان از دور میاد
جالبه که توی این ارتفاع هم
فقط میتونی چند تا آهو ببینی
تا الان چقدر حیوانات مختلفی رو دیدم
،مطمئنم اونا هم منو میبینن و قایم میشن
،اما اینجا پر از دار و درخته .و یه بیابون آرامشبخش برای قدم زدن
،بهترین ویژگی نوادا همینه .پر از فضای بازه
.بعد از اون همه میخواستن برن و دنبالش بگردن
دنبال چیزی که
،گفته شده نباید دنبالش بگردین
و حالا همه جا پر از اینفلوئنسراییه که
اون بیرون دارن دنبال این آدم میگردن
و راجبش مطلب مینویسن
و ویدیو میگیرن
،و
،برای من
.این قضیه خیلی ترسناکه
"تماس بِورلی هینج با پلیس"
در جولای 2017، گری هینج .هنگام گشت و گذار در مناطق نوادا ناپدید شد
وقایع عجیب و دلهره آوری که رخ داده بود .هرگز در رسانه های خبری پخش نشد
.این مستند، وقایع روز های بعد از ناپدید شدن گری را پوشش می دهد
.در صورت صلاحدید، ادامه مستند را تماشا کنید
"ویدیوی شخصی گری"
"مفقود شده"
"گـــری تــــوماس هینـــج" سی و دو ساله، قد 180، لاغر اگر از ایشان اطلاعاتی در دست دارید .لطفا با شماره ی زیر تماس بگیرید
بِوِرلی هینج "خواهر گری"
گری هینج
سایمون راجرز "هم‌اتاقی گری"
گَـــل رابـــرتز "روزنامه نگار"
ویلیام بیل سالِـــرنو "کارآگاه خصوصی و بازپرس سابق بخش جنایی"
"آخرین ویدیوی وبلاگ گری"
بخش هایی از آخرین ویدیوی گری به منظور ایجاد پیشرفت در روند پرونده .در اختیار بورلی و عموم مردم قرار گرفت
"آخرین شبِ گری"
...برای جلوگیری از شناسایی شدن، گری در نیمه های شب به مسیر خود ادامه داد .به کمک قابلیت دید در شبِ دوربین، که نوری ساطع می کند که توسط چشم انسان قابل مشاهده نیست
.بورلی به شدت احساساتی شد و نتوانست مصاحبه را به اتمام برساند .او از تمام کسانی که برای پیدا کردن برادرش به او کمک کردند تشکر کرد
،علارغم هشدار های مقامات قانونی .هم اکنون 17 اکانت و کانال مجازی درحال جستجو برای یافتن آن کلبه و آدمی هستند که در ویدیوی گری مشاهده شد
.یکی از این گروه ها ادعا می کند محل موردنظر و همچنین آن شخص را پیدا کرده است
.برنامه ی آنها این است که مشاهدات خود را در سال 2022 تولید و منتشر کنند
گـــری هینـــج
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.