..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫شکیبیدن در تنهایی
‫آخرین بار که تو یون‌نان فیلم ساختم
‫عجب تماشایی شد
‫یک تابوت بزرگ بود
‫با یک تیرچه‌ی بزرگ روش
‫500 کیلو می‌شد
‫- 500 کیلو؟ ‫- آره
‫- چوبی بود؟ ‫- آره
‫هشت نفر نمی‌تونستند تکونش بدن
‫500 کیلو، سوای تابوت
‫هرکدوم‌شون 100 کیلویی هست، هان؟
‫نمی‌شه که
‫ما به‌ش نمی‌گیم چوب
‫به‌ش می‌گیم «دولُنگ»
‫برامون مهمه
‫دولُنگ رو می‌گذاریم روی تابوت
‫با تو تا تیرچه‌ی بزرگ
‫و دو تا میخ بزرگ هم به دو طرفش چکش می‌شه
‫تق تق تق
‫وقتی یک نفر می‌میره
بازآمدنش نیست، رفته که رفته
‫عجیبْ صحنه‌ایه
‫واقعا!
‫خیلی آرامش‌بخشه
‫آرامش‌بخش؟
‫آره
‫عین «عشق و آشتی»
‫خوش آمدید
‫کجا باید پارک کنیم؟
‫- اون‌طرف ‫- باشه
‫اون‌طرف پارک کنید
‫کارگردان
‫احوالت، فِنگ؟
‫خوش آمدی
‫بگذار فنگ رو معرفی کنم، تهیه‌کننده‌مون
‫مشتاق دیدار
‫همه رفقای قدیمی ان
‫ایشون فیلم‌نامه‌نویس‌مونه
‫- مشتاق دیدار ‫- سلام
‫- راه طولانی بود، هان؟ ‫- خوب بود
‫شام چی می‌خورید؟
‫این‌جا ماهی‌های خوبی داره. ‫امتحان کنید
‫حالا مفصّل هم نبود، نبود. ‫یک چیز ساده هم خوبه
‫به زودی جلسه داریم
‫رستوران همین پشته
‫یک لقمه بزنید
‫گوش همگی این‌جا!
‫برای پذیرش کارت‌شناسایی‌تون رو می‌خوایم
‫خواهشا بیایید داخل
‫کدوم ماهی‌ش خوبه؟
‫ماهی دریاچه دُنگو
‫حالا ما یک ماه این‌جا کار داریم
‫بعدا امتحان می‌کنیم
‫خیلی خوب
‫ببخشید!
‫کسی نیست؟
‫سلام
‫ما دو تا بشقاب دیگه نداشتیم؟
‫بگذارید ببینم
‫- آره، حق با شماست ‫- الان آماده ایم
‫- بجنب ‫- باشه
‫این‌ها چه می‌کنند این‌جا؟
‫دارند فیلم می‌سازند
‫- فیلم می‌سازند ‫- آره
‫آخه این‌جا چی می‌شه ساخت؟
‫من از کجا بدونم؟
‫گو!
‫فیلم آخرمون درباره یک استاد خوش‌نویسی بود
‫جوهر رو پاشید روی یکی از سیاهی لشکر
‫اون‌موقع به روی خودمون نیاوردیم
‫طرف هم اومده بود تو دفتر تحصن
‫به سلامتی تو، فنگ. به سلامتی فیلم‌مون
‫به سلامتی سینمای چین!
‫باید نوش‌یادی به افتخار شما بزنم
‫به سلامتی همه، بنشین
‫یک ماه این‌جا کار داریم
‫راه درازی پیش رومونه
‫و در این راه کنار هم هستیم
‫به سلامتی سینمای چین
‫به سلامتی کارگردان‌مون
‫نظرت درباره این‌جا چیه، چونلِی؟
‫دنبال موقعیت که می‌گشتم، ‫این‌جا به نظرم خوب اومد
‫به نظرم که جای محشریه
‫فیلم‌نامه خیلی قشنگ...
‫احساس درماندگی توش موج می‌زنه
‫[درماندگی] کسی که اسیر زمانه
‫مثل همون‌جاش که می‌گه
‫«تو یانگان هیچوقت هیچ اتفاقی نمی‌افته»
‫آدم این‌جا همچین احساسی داره
‫یک جور زیباییِ ساکن
‫آره
‫عنوان انگلیسی فیلم چیه؟
‫"چین و شکن زندگی"
به چه معنا؟
‫رِخوَتِ ناگزیر زندگی
‫اگه یک سنگ پرتاب کنی توی دریاچه
‫روی آب چین و شکن می‌اندازه
‫اما طولی نمی‌کشه تا سطح آب ‫باز آروم بگیره
شب‌کار شدی که از این بچه فرار کنی؟
‫نخیر!
‫روز کار کردن خیلی سخته. ‫خیلی شلوغه
‫شب‌ها بیشتر درمی‌آرم
‫وقتی از پدرمادرم خواستم...
‫مراقبش باشند، نه آوردی
‫گریه نکن
‫طوری نیست
‫مامان نگفت به‌ش از سینه شیر ندی؟
‫نگذار عادت کنه
‫خودم می‌دونم چه شیری...
‫به بچه‌م بدم
‫گریه نکن
‫آقای لوئو، وقت کاره
‫لطفا سفارش‌تون رو تایید کنید
‫به سفر جدید زندگی خوش آمدید
‫گریه نکن
‫من این‌جا ام
‫آقا
‫گوشت خوک چند؟
‫ژامبون چند؟
‫کیلویی 25
‫بادکنک‌ها رو ببین، گریه نکن
‫بادکنک‌ها رو ببین
‫- نه، ممنون ‫- خیلی قشنگ ان
‫این ژامبون
‫- تازه‌ست؟ ‫- تازه‌ست
‫یک تکه هم پیه
‫- پیه؟ ‫- آره، یک تکه
‫- عصری بفرستیدش ‫- باشه
‫با اینکه یک شکم زاییدی ‫عجب هیکلی داری!
‫[بچه] بعدی کی می‌آد؟
‫بعدی؟ فعلا که با همین یکی ‫وقت سر خاروندن ندارن
‫خوبه دیگه
‫یکی که داشته باشی، دردسر دومی به چشم نمی‌آد
‫آهای، روغن کجاست؟
‫بیرون
‫نفری چقدره؟
‫نفری 35 یوآن
‫خیلیه که. کمی با ما ره نمی‌آیی؟
‫قیمت همینه
‫من ندارم
‫28 خوبه؟
‫جلسات خوب پیش می‌ره؟
‫یک خُرده کار بازنویسی داریم
‫بعدا با کارگردان در میون بگذار
‫امروز نیست؟
‫این گوشت خوکه؟
‫امروز مرغ و اردک ‫و ماهی و خوک داریم
‫گوشت دودی دوست داری؟
‫امروز نمی‌آد
‫چرا؟
‫رفته جشنواره فیلم
‫فیلم آخرش جایزه بهترین بازیگر زن رو برده
‫حالا چه فیلمی دارید می‌سازید؟
‫داستانیه در روستایی کوچک
‫سلام، خانم
‫شما اهل این‌جایید؟
‫این‌جا خیابون یا خونه‌های ‫قدیمی-نما...
‫پیدا می‌شه؟
‫غذای تند دوست داری؟
‫بیا تفوی تندِ سوخاری بگیریم
‫باشه
‫یک سفارش هم، گوشت آب‌پز سیچوان
‫غذای محلی دیگری هم دارید؟
‫این ماهی چطوره؟
‫تازه از دریاچه صید شده
‫به پنج شکل سرو می‌شه
‫- خوبه؟ ‫- خوبه
‫بسیار خوب
‫پس همین؟
‫کارگردان کی برمی‌گرده؟
‫باید تا دو روز دیگه برگرده
‫باید تا اون‌موقع صبر کنیم
‫برای تو که خوبه، اما من چی؟
‫هنوز بازنویسی رو انجام ندادم
‫این‌جا همیشه همین‌جوری بوده؟
‫این‌جا قبلا سیلو بوده
‫بعد کلی آدم می‌آن این‌جا و روستا می‌شه
‫راستی که شبیه‌ته
‫اون‌طرف، پشت دریاچه
‫دارن یک گردش‌گاه می‌سازن
‫خیلی‌ها رفتند اون‌طرف
‫این‌جا کسی نمونده
‫گو!
‫زنجبیلی که خریدی کو؟
‫تو کیسه پلاستیکه، روی زمین
‫گو!
‫بریم
‫باید منطقه جدید رو ببینید
‫چشم‌انداز قشنگی داره
‫شما چرا نرفتید اون‌ور؟
‫فامیل شوهرم همه این‌طرف زندگی می‌کنند. ‫دیگه ما هم موندیم
‫ببین
‫می‌شه یک ‫چیزی رو با لهجه محلی‌تون بگی؟
‫«تو یانگان هیچوقت هیچ اتفاقی نمی‌افته»
‫چجوری می‌گید؟
‫دوربین‌تون دلواپسم می‌کنه
‫نگران نباش
‫راستی که خوش‌تصویری!
‫«تو یانگان هیچوقت هیچ اتفاقی نمی‌افته»
‫درست فهمیدم؟
‫دیالوگ فیلم باید [به زبان] هونانسی باشه
‫«تو یانگان هیچوقت هیچ اتفاقی نمی‌افته»
‫مادرها و بچه‌ها : هرچه بخواهید این‌جاست
‫شب شیر ندادنش یک بحثه
‫اما آخه الان می‌خوای از شیر بگیریش؟
‫الان دیگه بالای یک سال‌شه. ‫می‌ترسم دیر بشه
‫بقیه بچه‌ها...
‫از شش‌ماهگی شیرخشک می‌خورن
‫اون مطلبی رو که مامان فرستاده بود خوندی؟
‫پزشک‌ها می‌گن...
‫بچه باید تا دو سالگی ‫از سینه شیر بخوره
‫شیرخشک مثل شیر مادر نمی‌شه
از من بشنو
‫خانم
‫این‌جایید که. جسور باش
‫همین‌جوری یک رنگ ساده برندار
‫می‌شه یک پیشنهاد بدم؟
‫باشه
‫یک نگاهی بکن
‫این‌ها امسال رو دور ان
تو اینترنت هم گُل کردند
‫خیلی جیغ ان
‫نه بابا
‫این رو بزن ببین چه جگری می‌شی!
‫شنیدی که می‌گن
‫«نسیم خنک به دنبال گل نوشکفته‌ست»
‫باشه، می‌برمش
‫- این ‫- خوبه
‫خیلی خوب
‫خیلی وقته دستی به ناخن‌هات نکشیدی
‫از وقتی بچه دار شدم، نرسیدم
‫- بچه هم داری! ‫- اوهوم
‫خوشا به اقبالت
‫می‌دونم چی می‌گی
‫اما به گمون من،
‫زنه به هوای پول از یانگان رفت
‫دفعه اول‌مون که نیست همچین چیزی می‌بینیم
‫به خیال من دلیل دیگری داشته
‫[زنه] دنبال فرصت‌های بیشتر بوده
‫دیگه نباید آش رمانتیک‌بازی رو ‫ این‌قدر شور کنیم
‫راستی که قباحت داره
‫قباحت؟
‫بفرمایید میوه
‫ما سفارش ندادیم
‫مهمان ما هستید
‫ممنون
‫نوش جان
‫شیرینه
‫قبیح خود جنابعالی هستی
‫یک‌خرده بخور، یک‌کوچولو
‫آه، گریه نکن
‫گو!
‫یک ماهی برام بیار
‫با این ناخن‌های برق‌افتاده‌ت ‫چطوری کار می‌کنی؟
‫وقتی ما از کار بیفتیم
‫این‌جا مال شما می‌شه
‫باید عرق بریزی
‫تا این‌جا سرپا بمونه
‫بیا پایین، بازی کن
‫کجا می‌ری؟
‫گریه نکن
‫جوجه اردک زشت گفت: ‫«می‌خوام سوی اون‌ها پر بکشم
‫سوی اون قوهای زیبا و شاهوار
سفر هرقدر هم که دردناک باشه
‫از این زندگی بهتره
‫و این‌گونه
‫جوجه اردک زشت به دریاچه پرید
‫و سوی اون قوهای زیبا و شاهوار شنا کرد»
‫می‌تونیم هشت تا میز داشته باشیم
‫برای کل صحنه‌ی رستوران
‫تا فضا اون‌قدر هم در-هم-چپیده احساس نشه
‫باید میزها رو کمی عقب و جلو کنیم
‫رئیس وارد کدوم تکه می‌شه؟
‫این تکه‌
‫تا بتونه آزادانه حرکت کنه
‫همین که این تکه رو باز کنیم
‫می‌تونیم چند تا نقطه ‫برای دوربین داشته باشیم
‫تا رئیس آزادانه حرکت کنه
‫می‌تونه از این‌جا بیاد این‌جا، و این‌جا
‫و بعد به این‌جا
‫چی شد؟
‫الان درستش می‌کنم؟
‫بازیگر [نقش] رئیس انتخاب شده؟
‫نه هنوز
‫بازیگری که دنبالش ایم مشغوله
‫دو تا جایگزین داریم
‫کارگردان می‌گه نیازی نیست بازیگرمون ‫کارکشته باشه
‫اما باید با لهجه صحبت کنه
‫برای همین داریم این ‫حوالی رو می‌گردیم
‫خیلی خوب
‫درست شد
‫ادامه بدیم
‫صحنه‌ی 5
‫درسته. از این‌ طرف
‫ممنون
‫در تماس ایم
‫خیلی متشکرم
‫دختره خیلی میزون نبود
‫من کارشناس بازیگری نیستم
‫اما عجیب‌غریب بود
‫خیلی داشت زور می‌زد
‫وقتی زیاده تعلیم می‌بینند، ‫دیگه می‌زنند تو خاکی
‫لطفا این طراحی‌ها رو یک نگاه بندازید
‫این‌همه نماگرفت سینمایی برای چی چیه؟
‫همین‌جوری، به عنوان منبع
‫این‌ها دقیقا همون چیزهایی اند ‫که نمی‌خواهیم
‫همه‌شون مال فیلم‌های جایزه-بگیر اند
‫یعنی فیلم جایزه-بگیرِ آشغال نداریم؟
‫منظورم این نبود
‫چرا طراحی‌ها رو...
‫روی مانکن امتحان نکنیم؟
‫به چه دردی می‌خوره؟
‫یک آدم واقعی پیدا کنید!
‫همین‌ خانم چطوره؟
‫کمی منعطف باش
‫سرمایه‌گذارها این‌جا ان تا ببینندت
‫اولین بار که دیدمت یاد این آهنگ افتادم
‫اسمش چی بود؟
‫سیگار؟
‫ممنون
‫خیلی وقته سیگار نکشیدم
‫از وقتی که بچه دار شدم
‫وقتی سیگار می‌کشی
‫خیلی شبیه کیم مین هی* می‌شی. ‫بازیگر کره‌ای
‫شما کارگردانی؟
‫همه‌ش مشغول فیلم‌برداری هستی
‫من مستند می‌سازم
‫چی؟
‫من کارگردانی ام که از ‫کارگردان‌ها فیلم می‌سازه
‫اونی که الان اسمش رو بُردید کی بود؟
‫بازیگره، ستاره سینماست
‫راستی که چهره‌ای سینمایی داری
‫جدا!
‫کارگردان می‌گفت دنبال ‫یک بازیگر [زن] اهل هونانه
‫شاید زد و تو فیلم هم بازی کردی
‫هنوز وی‌چَت‌ت رو ندارم
‫چرا این‌قدر پیرم کردید؟
‫آخه شخصیت‌مون 35 ساله‌ست
‫دیگه اون‌قدر هم نه
‫چهره‌اش خیلی سینماییه!
‫لطفا چشم‌هات رو ببند
‫گمونم حالا بتونم یک کار تازه بکنیم
‫بچرخ...
‫دنبال یک لحظه‌ی بی‌هوا ام
‫خیلی خوب
‫پس بریم
‫سه، دو، یک، برو!
‫یک بار دیگه
‫سه، دو، یک، برو!
‫یک‌کمی دیوونه‌تر هم باشی خوبه
‫بیا باهم بچرخیم
‫سه، دو، یک!
‫برو!
‫سه، دو، یک، برو!
‫معرکه‌ست!
‫محشره!
‫نظرت درباره این لباس چیه؟
‫خوبه!
‫این‌‍وریه دیگه، هان؟
‫ببین که وقتی لباس تَنِ یک آدم واقعی بره
‫چطور خودش رو نشون می‌ده!
‫راست می‌گی!
‫امروز گریم رو با بقیه ‫لباس‌ها هم امتحان بکنیم؟
‫بکنید
‫لباس رو عوض کنیم؟
‫آره لطفا
‫خسته شدی؟
‫نه بابا
‫خوب ام
‫خوبه، خیلی خوب
‫ببخشید
‫می‌شه یک دقیقه برم بیرون؟
‫بفرما
‫این‌جا چه می‌کنی؟
‫ببخشید
‫می‌خواهی چه کنی؟ شیرخشک کو؟
‫از کِیه که خونه‌ی ‫مامان رو گذاشته رو سرش!
‫فراموش کردم
‫گریه نکن
‫یک لباس دیگه هم هست
‫خیلی خوب
‫گریه نکن
‫می‌شه ببریش خونه؟
‫من هم کارم تموم بشه زود می‌آم
‫- زود می‌آم ‫- بجنب
‫خیلی خوب
‫با مامان‌-این‌ها صحبت کردم
‫خونه رو بازسازی می‌کنیم
‫همون‌جور که می‌خواستی
‫اون مال قبل از ازدواج بود
‫الان دیگه فایده نداره، خرج اضافیه
‫بهتره که بازسازی بشه
‫این خونه قرارداد ده-ساله داره
‫آهای!
‫هنوز غذات رو نخوردی؟ ‫بیا!
‫می‌خواستم به‌ت بگم که
‫دفعه بعد کم‌تر فلفل قرمز بزن
‫هم کارگردان هم نویسنده اسهال شدند
‫اوا خاک عالم
‫یک لحظه وایستا
‫جینسنگ تموم شده، پسرم؟
‫تا بعد
‫رادیو رو بگیر
‫راستش رو بگو، چرا زنگ زدی؟
‫می‌خواستی به‌ت بگم که طلاق نگیری؟
‫وا بده دیگه، بسوز و بساز
‫با یک سگ ازدواج ‫کن، مثل سگ زندگی کن
‫از پسش برمی‌آیی
‫دهقان‌هایی مثل تو که طلاق نمی‌گیرند
‫چه چال‌های بانمکی داری
‫داشتم سبزیجات می‌آوردم
‫می‌شه این‌یکی رو برام بفرستی؟
‫حتما، می‌گم اصلش رو برات بفرستند
‫کی بفرسته؟
‫خودم می‌فرستم
‫خیلی خوب، خودت...
‫پس خودت برام می‌فرس...
‫- چِن چِن. خوش آمدی ‫- سلام
‫- خوشحال ام که اومدی پیش‌مون ‫- با کمال میل
‫- بریم یک نگاه به اطراف بندازیم ‫- بله
‫خیالت جمع باشه، این فیلم ناامیدت نمی‌کنه
‫مگه او...
‫ظرف چند روز از شهر بازدید می‌کنیم
‫بسیار خب
‫ببخشید!
‫خانمِ بازیگرِ ما می‌خواد طعم زندگی ‫واقعی رو بچشه!
‫آشپزخونه رو نشون‌مون بده
‫این‌جا موقعیت اصلی‌مونه
‫دریاب
‫به رئیس بگید یک ماهی حاضر کنه
‫تو صحنه اول سرخش می‌کنیم
‫بسیار خوب
‫همین‌جوری ناایست اون‌جا
‫ماهی رو برامون حاضر کن
‫دست‌مزدت هم محفوظه
‫چه نقطه‌ی خوبی رو پیشنهاد دادی
‫عطر و بوی زندگی واقعی رو داره، نه؟
‫البته که داره
‫حتما متن رو خوندی
‫همون بار اول که چشمم به این‌جا افتاد ‫دلم رفت
‫ببخشید، می‌شه رد شم؟
‫خیلی زیباست
‫این‌جا چه می‌کنی؟
‫براتون کمی میوه آوردم
‫مشتاق دیدار!
‫تپل شدی ها
‫آره
‫شرمنده، دردسرتون دادم
‫این چه حرفیه
‫خوش برگشتی، ستاره‌ی سینما!
‫ممنون
‫می‌خواهی کمی گپ بزنیم؟
‫نه ممنون، میوه
‫اول استراحت بکن، من می‌رم
‫خیلی خوب
‫فردا می‌بینمت
‫یک لحظه
‫این رو هل بده
‫این‌جا بهترین هتل این اطرافه
‫راحتی؟
‫اگه کم و کسری بود، بگو
‫چیزی نیاز ندارم
‫فقط نگران فیلم‌نامه ام
‫مگه نسخه‌ای که من خوندم ‫کامل نبود؟
‫چرا انقدر به درازا کشیده؟
‫کامل به معنای کافی نیست
‫کامل فقط زیرسازیه
‫مثل بطری شراب می‌‍مونه
‫هرچقدر جا بیفته بهتر می‌شه
‫اما همین که در بطری رو باز کنی
‫شراب هم یک طول عمر محدود داره
‫اما ما که هنوز نرفتیم سر ضبط
‫نگران نباش
‫قبل از اینکه دیر بشه ‫فیلم‌نامه رو تموم می‌کنیم
‫مسئله اینه که نویسنده‌مون
‫به مشکل خورده
‫مدت زمان تخمیرش خیلی طولانیه
‫البته که تخمیر ممکنه چند مدتی طول بکشه
‫راستش، من خودم هم منتظر ام
‫آخرین قراردادم یک سال پیش تموم شد
‫و از اون‌موقع، کارم شده ‫خوندن فیلم‌نامه‌های مختلف
‫حالا که استقلال خودم رو دارم
‫باید تو یک فیلم خوب بازی کنم
‫«چین و شکن زندگی» ‫همون فیلم‌نامه‌ایه که دنبالشی
‫از حق نگذریم، سلیقه خوبی داری
‫همین که فیلم‌نامه رو خوندم
‫به نظرم خیلی پرمعنا اومد
‫من رو برد به اون دورانی...
‫که داشتم توی همین روستا بزرگ می‌شدم
فوق العاده بود
‫نظرت درباره این یکی چیه؟
‫محشره
‫مطمئنی که می‌خوای ‫مال من رو بپوشی؟
‫- فردا کاری با من نداری؟ ‫- نه
‫نه. می‌خوام سری به ‫همکلاسی قدیمی‌م بزنم
‫باشه، کم و کسری بود تماس بگیر
‫- حتما، شب خوش ‫- شب خوش
‫راستی که عوض شده
‫یادمه یک زمان این‌جا هیچی نداشت
‫بیست سال گذشته دیگه
‫معلومه که زمین تا آسمون عوض می‌شه
‫حالا هرروز همه‌چی عوض می‌شه
‫آقای وانگ
‫بیایید اطراف رو نشون‌تون بدم
‫بسیار خوب
‫این‌جا میدان مرکزی محوطه‌ی گردشگری دُنگوئه
‫گرچه، تا الان نصفش رو ساختیم
‫و هروقت که تموم بشه
‫خیلی بزرگ‌تر از این خواهد بود
‫از این طرف
‫مراقب باشید
‫همین که برگشتی خونه، خورشید دراومد
‫هوای قشنگیه
‫مگه قرار نبود بریم سیر و سیاحت؟
‫پس این هیاهو چی چیه؟
‫من خبر نداشتم
‫به میل خودشون همچین کردند
‫و شما هم لایق خوش‌آمد گویی گرم‌شون بودید
‫خوش آمدی چن چن، ‫ای مایه افتخار زادگاهت، یانگان
‫3, 2, 1...
‫مردم خیلی ذوق‌زده ان. ‫نمی‌شه جلوشون رو گرفت
‫ناراحت که نیستی؟
‫نه، خوب ام
‫یادته کِی بود که سر راه مدرسه
‫می‌رفتیم کنار اون برج؟
‫من رو دوچرخه‌ی گنده‌ی بابام
‫خیلی ریزه‌میزه بودم
‫تو و هُنگ
‫نمی‌ایستادید تا من هم برسم
‫اما حالا این تویی که از ما جلو زدی
‫من رو نگاه کن، بعد از این همه سال
‫همچنان یک کارمند دون‌پایه ام
‫اما تو مثل برق رُشد کردی
‫و حالا ماییم که باید به تو برسیم
‫ای بابا
‫حال و روز خودت هم که خوبه
‫می‌خوام یک لطف کوچک...
‫در حق یک هم‌کلاسی قدیمی بکنی
‫چی؟
‫بیا
‫باهام بیا
‫امروز روز گُشایش تئاتر جدیده
‫چه حُسن تصادفی!
‫می‌‍خوام دعوتت کنم بیایی روی صحنه
‫همه‌چیز از همین‌جا شروع شد ‫و او حالا ستاره‌ی سینماست
‫بیایید خوش‌آمدی جانانه به چن چن بگیم
‫تا کلامی چند سخن بگه
‫خیلی خوشحال ام که امروز ‫در این افتتاحیه شرکت می‌کم
‫و خوشحال ام که شما رو این‌جا می‌بینم
‫امیدوارم همه به این سالن سر بزنند
‫و شهرمون همین‌طور پیشرفت بکنه
‫خانم چن، یک عکس گروهی هم بندازیم
‫تئاتر بزرگ یانگان
‫3, 2, 1...
‫ممنون
‫خیلی خوب، کافیه
‫کافیه
‫چن چن
‫ببین این‌جاست
‫تو کجا این‌جا کجا؟
‫به نظر خیلی هیجان‌انگیز بود
‫برای همین من هم اومدم
‫سایه‌ت سنگین شده بود
‫شام که پیش ما هستی؟
‫نه ممنون
‫باشه یک وقت دیگه
‫«اَن هُنگ»
‫«اَن»
‫چجوری این کار رو بکنم؟
‫داره به یانگ ژیمو می‌گه که این‌جا داد بزنه
‫«یعنی طبقه‌ی چندمه؟»
‫«اَن هُنگ»
‫«اَن»
‫«اومد بیرون. خودشه»
‫«ادامه بده»
‫«اومد بیرون. خودشه»
‫«نه» «باید بیاد پایین»
‫«صداش کن»
‫«و بگو: هُنگ، دل‌تنگت ام»
‫«دلم برات تنگ شده»
‫«فریاد زدن برام سخته»
‫«دلم برای او تنگ شده، ‫نه تو. چی سخته؟»
‫«صداش کن»
‫«سعی می‌کنم»
‫«اَن هُنگ، دلم برات تنگ شده»
‫«اَن هُنگ»
‫نوبت توئه
‫«اَن هُنگ»
‫«دلم برات تنگ شده»
‫«اَن هُنگ»
‫آقای لیو خیلی بهتره
‫یک هنرمند واقعی!
‫به سلامتی آقای لیو
‫بگذارید این رو بنوشم
‫باحال بود یا نه؟
‫من مادرزاد بازیگر ام، نه؟
‫راستی که باید بازیگر باشی
‫چشم‌هات رو ببند
‫گوش کن
‫قبلا دلم می‌خواست بازیگر بشم
‫اما آقام اصرار کرد که ‫دنبالِ کاسبی خودش رو بگیرم
‫باید بگم که امروز
‫من نقش شوهر تو رو بازی می‌کنم
‫و بازیگر بودن
‫به مراتب سخت‌تر از این‌حرف‌هاست
‫تو در آبادنیِ یانگان هم
‫نقش بسزایی داشتی
‫راستی.
‫آبادنی یانگان به گردشگری وابسته‌‍ست
‫این روزها مردم از شهرها بُریدن
‫و زندگی ساده‌ی روستایی رو ترجیح می‌دن
‫از طرف دیگه
‫اگه زندگی اصیل در یک شهر کوچک رو ‫به‌‍شون پیشنهاد بدی
ناز می‌کنند
‫تازه
‫ما یک موقعیت تجاری هم داریم
‫چن چن
‫منطقه گردشگری‌مون که تموم شه، ‫این شکلی می‌شه
‫دارم یک سینمای شش بعدی هم ‫این‌جا می‌سازم
‫این‌جا هم زمینِ بازیه
‫و یک موزه‌ی تندیس‌های مومی هم ‫خواهم ساخت
‫اولین تندیس مومی داخلش هم
‫تو خواهی بود، چن چین
‫آقای لیو، چن چن موافقه
‫امروز بحثش رو تموم می‌کنیم
‫اول باید با شرکتم مشورت کنم
‫چن چن
‫تو کارت پستالِ زنده‌ی یانگان هستی
‫بدون تو نمی‌تونیم موزه‌ی تندیس مومی بسازیم
‫تازه
‫اگر گردشگری این‌جا رو رونق بدیم
‫شکوه تو، به وجود تمام اهالی یانگان
‫درخشش می‌ده
‫لوئو، یک‌کم دیگه آب بگذار جوش بیاد
‫باشه
‫ببخشید!
‫- صورت‌حساب، لطفا ‫- چشم
‫سرجمع 325 یوآن
‫این‌قدر گرون؟
‫چهار تا بشقاب اصلی‌تون
‫فقط 200 شد
‫می‌بینی؟
‫توی همچین محیطی، ‫رئیس جایی نمی‌ره
‫چون که آگاهی زنانه‌ش بیدار شده
‫شخصیت تو [در فیلم] زنی واقع‌گرا‌ست
‫به خاطر پول از یانگان می‌ری
‫چون بیرون از این‌جا بیشتر درمی‌آری
‫اما کارگردان همچین چیزی به من نگفته
‫شما دو تا هنوز سر نقش او ‫به توافق نرسیدید
‫من شش ساله مشغول نوشتن این ام
‫هیچکس بهتر از من این نقش رو نمی‌شناسه
‫حتی کارگردان هم
‫درست او رو درک نکرده
‫چرا خودت نمی‌ری باهاش حرف بزنی؟
‫گمونم دوست داره حرف‌هات رو بشنوه
‫اسمت چونلِی بود؟
‫چونلِی، نظر من اینه
‫جوان‌تر که بودم، اغلب...
‫کارگردان رو مجبور ‫می‌کردم متنم رو عوض کنه
‫اما این بار می‌خوام
‫به ایده‌پردازی احترام بگذارم
‫و تصمیم رو بسپارم به کارگردان
‫من که نمی‌گم به سر کارگردان سوار بشیم
‫می‌گم می‌تونیم به‌ش اندرز بدیم
‫گمونم به عنوان بازیگر
‫باید با کارگردان صحبت کنی، ‫نسخه نهایی باید در اولین فرصت
‫به دست من برسه
‫زمان می‌خوام تا آماده بشم
‫بسیار خوب، تو روی نقش کار کن
‫تا من هم بازبینی‌ها رو انجام بدم
‫باشه
‫شین‌شین؟
‫این‌جا کار می‌کنی؟
‫آره. دو سالی می‌شه
‫یعنی این‌همه وقته همدیگر رو ندیدیم؟
‫آره
‫ملافه‌ها رو برات عوض می‌کنم
‫نمی‌خواد. خودم می‌کنم
‫تخت رو مرتب می‌کنم
‫بالاخره من این‌جا کار می‌کنم
‫من بیش از یک ماه این‌جا خواهم بود
‫می‌دونم. رئیس‌مون گفته
‫شین‌شین
‫کی دستت خلاص می‌شه؟
‫بیا بنشینیم حال و احوال کنیم
‫نمی‌تونم
‫شوهرم داره شام می‌پزه
‫منتظرمه
‫چیزی کم و کسر نداری؟
‫نه
‫پس روز خوش
‫«هیچ صدایی از باغ نمی‌آید
‫برگ‌ها خش‌خش نمی‌کنند
‫چه زیباست شب
‫چه ربوده است دل من
‫در این شب دل‌ربا
‫"چه زیباست شب
‫چه ربوده است دل من
‫در این شب دل‌ربا»
‫وقت غذاست
‫می‌شه ازت کمک بخوام؟
‫گروه شما همه‌ش به ملک من ‫سرمی‌زدند
‫می‌گفتند این‌جا ضبط می‌کنند
‫حتی سر قیمت هم حرف زدیم
‫اما حالا رفتند یک جای دیگه
‫می‌شه باهاشون حرف بزنی؟
‫انتخاب موقعیت با کارگردانه
‫به حرف من که نیست
‫چن چن
‫ما همسایه بودیم، قوم و خویش ایم
‫عموزاده‌ت می‌ره مدرسه هنر
‫واقعا کمکی از من برنمی‌آد
‫ستاره‌ی بزرگی مثل تو نمی‌تونه ‫دست عموزاده‌ش رو بگیره؟
‫من فقط یک بازیگر ام، ‫شما متوجه نیستید
‫این‌قدر من رو اذیت نکن
‫من بودم که دست پدرت رو...
‫تو انجمن خوش‌نویسان بند کردم
‫به من دست نزن! جراحی داشتم!
‫حالت خوبه؟
‫خوب ام
‫چونلی، بیا امروز درباره فیلم‌نامه حرف نزنیم
‫آوردمت سر موقعیت تا زندگی رو نظاره کنی
‫همین‌جوری برای خودت قصه نباف
‫حتی اگه کار بازنویسی کند پیش بره
‫باز هم مشکلی نیست
‫این‌جا رو باش
‫عجب جلوه‌ای داره این محیط
‫وارد یک گفتگو با فضا شدیم
‫«چین و شکن زندگی»
‫این‌جا رو
‫تو قصه، تو ساکن روستایی هستی ‫که هیچ اتفاقی درش نمی‌افته
‫نگاه
‫منطقه‌ی جدید اون‌طرف دریاچه
‫تجربه‌ش کن
‫شبیه یک فیلم با نسبت ۴: ۳ نیست؟
‫تماشا کردن این‌جا به ‫تماشا کردن فیلم می‌مونه
‫زندگی اون‌جا فاصله زیادی با تو داره
‫تجربه‌ش کن
‫باید بیشتر نگاه کنیم، چونلی
‫فقط به کمک مشاهده‌ست که...
‫می‌تونیم بفهمیم دنیا و دل‌ها ما
‫باهم و پیوسته در حال دگرگونی اند
‫هیچ‌چیز برای همیشه محفوظ نیست
‫قصه‌ هم می‌خواد همین رو بگه دیگه؟
‫متوجه ام
‫براتون کمی شیرینی آوردم
‫تو راستی راستی چن چن هستی
‫تو تلویزیون فرق داری
‫می‌گذارمش این‌جا
‫خدمت‌کار دیروزیه چی شد؟
‫کشیکش رو عوض کرد
‫حالا من تو این طبقه کار می‌کنم
‫اگر کم و کسری بود در خدمت ام
‫هُنگ!
‫رئیس! یکی دنبال شماست!
‫یادته؟
‫همیشه اون‌جا شنا می‌کردیم
‫جوون که بودیم برای خودت نَروکی بودی
‫تو خیلی خجالتی بودی
‫کلاس تئاتر رو یادته؟
‫وقتی دَر-دَم-سازی* داشتی ‫(بداهه‌سازی)
‫گذاشتی دررفتی
‫آخه من مایه‌ش رو نداشتم
‫تو رفتی دنبال بازیگری
‫و حالا برگشتی تا فیلم بازی کنی
‫راستش رو بگم، دلم گاهی سخت ‫برای این‌جور زندگی تنگ می‌شه
‫اما حالا که برگشتم
‫می‌بینم زمین تا آسمون عوض شده
‫اما من واقعا از دیدنت خوشحال ام
‫امشب شام می‌آیی خونه‌ی ما؟
‫زنم و پسرم خونه اند
‫چرا همه نریم بیرون؟
‫مهمون من
‫زنم بدجوری شیفته‌ی توئه
‫گیر داده که برات آشپزی کنه
‫مرغ تُند درست کرده، فقط به خاطر خودت
‫یادمه خیلی دوست داشتی
‫حرف نداره
‫می‌تونی سبزیجات خودت رو بکاری
‫از پایین‌تر بگیرش
‫- یکی کافیه؟ ‫- آره
‫مرغ تند!
‫امیدوارم خوشت بیاد
‫باید بگم که...
‫من بزرگ‌ترین هوادارت ام، ‫همه‌ی فیلم‌هات رو دیدم
‫راستی که بازیگر محشری هستی. ‫چقدر هم قشنگی!
از نزدیک آدم جالب‌تری هم هست
‫ممنون، راستی که قشنگی از خودته
‫آه، خدایا
‫من جوونیم رو تو خونه‌ی این مَرد
‫از کف دادم
‫می‌دونم به‌ت سخت گذشته
‫دروغ می‌گم؟
‫این چین و چروک‌ها تقصیر تو نیست؟
‫ما دو تا رو مقایسه بکن
‫مقایسه‌ی مسخره‌ایه
‫او دختر قشنگی بود
‫همه تا جَوون اند بَر و رو دارند
‫هر زنی تا زیر 25 سالگی زیباست
‫بعد از 25، رد زندگی بروز می‌کنه
‫شما که جفت‌تون خوب اید
‫ببینید پسرتون چه بزرگ شده
‫گاهی به زندگیی مثل مال شما غبطه می‌خورم
‫غبطه؟ خب اگر می‌خواستی که...
‫می‌تونستی همین‌جوری زندگی کنی
‫یک‌کم دیگه برنج بکش
‫مال شهر خودمونه
‫دیگه بشقاب نداریم؟
‫خودت برو بیار
‫همه‌ش داری به من اُردِ ناشتا می‌دی
‫سرما خوردی؟
‫بالا خیلی باد می‌آد؟
‫شاید
‫کمی آب جوش بخور
‫یک‌کم آب جوش بیار
‫دیگه چیز تند نخور. ‫یک چیز دیگه بخور
‫سبزیجات بخور
‫ممنون
‫رقص مغولستانی‌ت رو نشونش بده
‫از رقصیدن بیزار ام
‫تو هم لنگه‌ی باباتی. ‫یک آدم بدردنخورِ دیگه
‫یالا، برقص
‫برقص ببینم
‫دل به کار بده
‫حالا همیشه بهتر از اینه ها
‫پیش غریبه‌ها خجالت می‌کشه
‫کافیه
‫چن چن، به نظرت پسر من می‌تونه بازیگر بشه؟
‫- خیلی مستعده ‫- راستی؟
‫واقعا که از هر انگشتش هزار هنر می‌باره، ‫حالا امروز غریبی می‌کنه
‫ممکنه به گروه فیلمسازی معرفیش کنی؟
‫حتما. اگر فرصتی بود
‫عالی شد!
‫تو این فیلم اخیر چطور؟ ‫نمی‌شه یک نقشی براش پیدا کرد؟
‫دو تا نقش پسر داریم
‫اما بازیگرهاش معلوم شدند
‫که این‌طور
‫یعنی تموم شده و رفته؟ ‫نمی‌شه یک‌جوری جاش کنیم؟
‫کافیه دیگه. بس کن
‫حالا مگه حرف زدن گناهه؟
‫عصبانی نشو
‫این آدم...
‫گفتش که، تموم شده و رفته.
‫چرا باز ادامه می‌دی؟
‫غیر از ماشین تعمیر کردن دیگه چی بلدی؟
‫به پسرمون هیچ اهمیت نمی‌دی
‫معلومه که می‌دم
‫اما لازم نکرده به چن چن بَند کنی
‫هُنگ، واقعا که دستخوش!
‫حالا فهمیدم
‫من رو کردی آدم‌بده
‫تا خودت آدم‌خوبه شی؟
‫معلومه طرف کی هستی...
‫آقای جنتلمن؟
‫منتظر چی هستی؟
‫رفت...
‫برو بیارش
‫این‌ها همه فکر خودت بود
هرچی گفتی گفتم چشم
‫مگه من چی گفتم؟
‫مگه من زورت کردم که جلوی طرف سبز شی؟
‫هیچ کاری زوری نمی‌شه
‫چن چن
‫خیلی شرمنده ام که مجبورت کردم ‫خفّت من رو ببینی
‫طوری نیست، برو خونه
‫بگذار تا یک جا باهات بیام
‫هُنگ، برو دیگه!
‫باورم نمی‌شه این همه عوض شدی
‫نباید هم باورت بشه!
‫زندگی تو با مال ما زمین تا آسمون فرق داره
‫زمین تا آسمون؟
‫به خیالت زندگی شادی دارم؟
‫معلومه که زندگی‌مون یک‌جور نیست
‫پس اصلا چرا رفتی؟
‫چون از این زندگی خسته شدم
‫دلم یک زندگی دیگه می‌خواست
‫خودت گفتی دلت برای همچین زندگیی تنگ شده
‫حالا داری کوچکش می‌کنی
‫این «یک زندگی دیگه»ی ‫تو فقط به پول بنده، هان؟
‫حالا که پولدار شدی
‫به خیالت می‌تونی با ما از در بنده‌نوازی ‫وارد شی!
‫رفتم چون نمی‌خواستم...
‫زن زندگی تو باشم
‫اون‌وقت چجور زندگیی داشتیم؟
‫لحظه‌ی پلوتو
‫چن چن چه‌ش شده؟
‫نمی‌دونم
‫به خاطر فیلم‌نامه که نیست، هان؟
‫شاید.
‫هنوز کمی کار داره
‫از فِنگ خواستم...
‫به‌ت پول بده تا این‌جا ‫بمونی و راحت‌تر کار کنیم
‫می‌تونی تو اتاق قبلی من بمونی
‫سیگارم چطوره؟
‫خوبه
‫ترکیب سه جور توتونه
‫یکی پایه، یکی معطر، ‫یکی هم برای این که سنگین شه
‫کاغذش هم کتان طبیعیه
‫دیگه طعم کاغذ سوخته نمی‌ده
‫از این آشغال بازاری کم‌تر بکش
‫از مال خودم به‌ت می‌دم
‫دیگه عادت کردم
‫اما می‌بینم که خوب به‌ت کام می‌ده
‫جدیّت دُرّ گرانی‌ست
‫چون تنها چیزِ زندگی‌مه که مهارش دست خودمه
‫این لذت یادگار دوران رُمان نوشتنم بود
‫اما همین که شروع کردم به نوشتن فیلم‌نامه، ‫دود شد و رفت
‫باید در خدمت کارگردان باشم
‫درسته
‫فیلم‌نامه متنیه که بالذات ناقصه
‫چن چن باز سراغ پیش‌نویس ‫نهایی رو ازم می‌گرفت
‫ظرف یک هفته فیلم‌برداری شروع می‌شه
‫این نیم‌پزه، باید قشنگ مغزپخت بشه، داداش
‫فیلم‌‍نامه‌ت خیلی خوب دراومده
‫به‌ش 80 می‌دم
‫بازخورد خوبی هم داشته
‫اما گمونم هنوز جای بهبودی داره
‫بگذار یک‌چی نشونت بدم
‫این کتبیه رو ده سال ‫پیش از معبد پوتوئو گرفتم
‫"مسیری به نَرمای نخل"
‫اصل مُسَلّم من همینه
‫ما جفت‌مون تو یک مسیریم، پسر
‫نباید مته به خشخاش بگذاریم، ‫فقط باید انجامش بدیم
‫تو این رو می‌گی چون مادرزادی خوش‌اقبالی
‫اما من نیستم
‫چهار تا فیلم‌نامه نوشتم
‫دو تاش رد شده
‫یکیش رو سرمایه‌گذار خرید، ‫اما هیچوقت ساخته نشد
‫باید می‌رفتی پیشِ پیش‌گو
‫رفتم. پیشگوئه گفت که...
مقدر بوده فرهیخته باشم
‫اما تو این زندگی چیزی نصیبم نمی‌شه
‫بنابراین همه‌چیز در گرو ‫«چین و شکن زندگی»ـه
‫با طالع سعدت، طالع نحس من رو هم دریاب
‫راستش، مسئله این نیست که کی کی رو دریابه
‫مسئله موفقیت در کنار همه
‫برگردیم به داستان، همون‌طور که گفتم
‫شخصیت‌ها کمبودِ کُنِش دارند
‫مثلا قصه‌ی اول
‫پسره از دختره خوشش می‌آد
‫اما تنها کاری که می‌کنه اینه که ‫بره دم خونه‌ی دختره
‫و پایین پله‌ها منتظرش بایسته
‫انتظار داری من با این چه کنم؟
‫راستی
‫صحنه‌ی ویولن رو هم دربیار
‫پسره دیگه خیلی ادایی شده
‫نه، این پسر تو یک روستای کوچک زندگی می‌کنه
‫و خانمه هم مال یک شهر بزرگه
‫پسر، فاصله‌ی بین‌شون رو احساس می‌کنه
‫برای همین نمی‌تونه خودش رو به او ‫بروز بده
‫این‌جا من از عشق یک‌طرفه نوشتم
‫اما خب عشق یک‌طرفه هم یک کشمکشی داره، هان؟
‫خب من شخصیت رو مجبور ‫به سماجتِ کورکورانه نکردم
‫اما خب باید یک کاری بکنه دیگه، هان؟
‫مثلا برای دختره صبحونه بفرسته
‫زیادی لوس نیست؟
‫همه‌ی عشاق جوان از این کارها می‌کنند
‫کلید کار اینه که
‫من زندگی رو این‌جوری درک نکردم
‫خب بگو چجوری درکش می‌کنی؟
‫به باور من این شخصیت خیلی پُرجنب‌وجوش نیست
‫همه‌ش خلاصه می‌شه به همین یک خط:
‫«تو یانگان هیچوقت هیچ اتفاقی نمی‌افته»
‫سعی کن کسی رو متصور بشی
‫که در یک روستای کوچک زندگی می‌کنه
‫شخصیت این‌جور آدم‌ها ایستاست
‫زمان ایستاده
‫و این‌ها مشتاق زندگی کردن اند
مشتاق عشق و عاشقی، شادی، دگرگونی
‫اما دست آخر کاری ازشون ساخته نیست
‫تراژدی چخوفی همینه دیگه
‫داری تنبل‌بازی درمی‌آری
‫تو می‌گی شخصیت‌ها اهل کار کردن نیستند، ‫اما انگار که خودت اهل کار کردن نیستی
‫عوض ساختن جمله، ‫می‌نویسی «او ساکت می‌ماند»
‫اون روز یک نگاه به متن کردم
‫72 بار کلمه‌ی «سکوت» دَرش به کار رفته
از اون شخصیت لال خوشت اومده
‫اصلا چرا همه‌شون لال نباشن؟
‫سکوت هم یک بخش زندگیه دیگه
خوردن و شاشیدن هم همین‌طور. بنویس
‫سکوت الانت هم معرکه‌ست
خیلی بااحساسه
‫داری در کمال خاموشی فحشم می‌دی، نه؟
‫نه، دارم فکر می‌کنم
‫وقتی که پنهانی عاشق دختری بودم
‫هرروز به‌ش صبحونه می‌دادم
‫اون چیزی که به نظر تو لوسه
‫به نظر من معرکه‌ست
‫تو دبیرستان دلم پیش یک دختره بود
‫پایین پله‌ها یک دی.وی.دی-فروشی بود
‫کاری که نداشتم می‌رفتم اون‌جا ‫دی.وی.دی کرایه می‌کردم
‫می‌خواستم یک‌جوری سر راه دختره سبز شم
‫پا پیش نگذاشتم
‫پشیمون نشدی؟
‫چرا به‌ش نگفتی؟
‫شاید خیال می‌کردم لیاقتش رو ندارم
‫اینکه خیلی شبیه داستان خودمونه
‫همینکه پسره دختره رو می‌بینه
‫می‌فهمه که خودش و این روستا
‫در حد و اندازه‌های دختره نیستند
‫چقدر پرمدعا!
‫تو خودت هم به اندازه این فیلم‌نامه
‫پرمدعا هستی
‫فهمیدم
‫می‌دونم چجوری حلش کنم
‫داستان چهارم رو حذف کن
‫اختلاف‌مون حل شد
‫نظرت درباره این آهنگ چیه؟
‫بدک نیستن
‫متنش خوبه
‫ضرب‌آهنگش هم خوبه
‫خودم نوشتمش و خواننده هم خودم ام
‫قبل از اینکه کارگردان بشم، ‫می‌خواستم بخونم
‫دوست داشتم با تریپ لش
‫تو مراسم اهدای جوایز خودی نشون بدم
‫اسپایک لی رو می‌شناسی؟
‫آره
عین همون
‫بیشتر چه موسیقیی گوش می‌دی؟
‫بیشتر، راک
‫باقی چیزها هم، ای
‫پس اهل راکی
‫اهل چرم و این‌ها؟
‫نه. راک هم زیرشاخه زیاد داره
‫مثلا پُست راک...
‫دهنت سرویس مرد، اصلا تو کَتم نمی‌ره
‫من اجراهاشون رفتم
‫روی صحنه، همه این‌ریختی ان
‫اگه یک آبجو زده بودم
‫حتما بالا می‌آوردم
‫اصلا فکرش رو که می‌کنم دلم آشوب می‌شه
‫بریم یک سر به موقعیت بزنیم
‫ممنون
‫نگاه کن
‫رئیس این‌جا به صورت‌حساب‌ها می‌رسه
‫هرروز جلوی مشتری‌ها دولا-راست می‌شه
‫معلومه که از این زندگی خوشش نمی‌آد
‫وقتی که تنهاست
‫می‌ایسته این‌جا و به آینه خیره می‌شه
‫می‌بینه که دیگه جوان نیست
‫اما پیر هم نیست
‫برای همین همچنان دوست داره
‫روی دیگری از زندگی رو ببینه
‫درست می‌گم؟
‫پیرنگ باید شخصیت‌ها رو دنبال کنه
‫متوجه ام
‫اصلا از خود شخصیت‌ها شروع بشه
‫به نظر پریشونی
‫ببینده‌ها به آخرین فیلمت...
‫انگِ جنسیت‌زدگی زدند
‫می‌خواهی با این فیلم نشون‌شون بدی ‫که این‌طور نیست
‫اما نمی‌شه که مهار خودمون رو
‫بسپریم دست بیننده‌ها
‫ایراد آخرین فیلمم چی بود؟
‫فقط بازیگر زنش یک جایزه برد
‫حرف مردم برام مهم نیست
‫تماشاگر هیچوقت به چشمم نمی‌آد
‫و باور دارم که این فیلم
‫بیداریِ یک زن مستقل رو به نمایش می‌گذاره
‫اما اصرار داری که
‫تو یانگان هیچوقت هیچ خبری نمی‌شه
‫چون یک پیش‌داوری درباره‌ی زندگی داری
‫و می‌خوای همون رو
‫به همه آدم‌های این‌جا نسبت بدی
‫تو ذهنیت خودت رو
‫در فیلم‌نامه گنجوندی
‫و می‌خوای بیننده رو از نظر احساسی
‫بازی بدی
‫درست می‌گم؟
‫خلاقیت همیشه یک سویه ذهنی هم داره
‫غیر از خودم، نقطه نظر کی رو باید...
‫به کار بگیرم؟
‫از یک نقطه نظر عینی‌تر به مسئله نگاه کن
‫بده‌ش من
‫باید به این فکر کنی:
‫ما داریم به زندگی واقعی نقب می‌زنیم
‫تا با کافت و کاو به وسیله‌ی دوربین
‫زندگی واقعی رو ثبت و ضبط کنیم
‫فهمیدی؟
‫اگه این‌جوریه، خب چرا مستند نسازیم؟
‫من به دنبال اصول زیبایی‌شناختی ام
‫قبول ندارم
‫خلاقیت نیازمند مقصوده
‫باید این مقصود رو خیلی روشن
‫به مخاطب برسونیم
‫چه مقصودی؟
‫مگه خودت نگفتی بیشتر از مخاطب می‌دونی؟
‫چقدر گستاخ!
‫من گستاخ ام؟
‫بشین تصاویری رو که ایشون برداشته نگاه کن!
‫دردسر واسه‌ی چی؟
‫بیایید چای بنوشیم
‫تو پاک از منظور من پرت شدی
‫کارکرد هنر تعلیم دادن و نشر عقاید و...
‫ساختن الگو و نمونه نیست
‫هنر آدم‌ها رو برای مرگ آماده می‌کنه
‫در جان آدمی کشت و کار می‌کنه
‫یک نگاه بکن
‫این کتاب رو خوندم
‫یک جمله‌ش رو یادمه
‫«انسانیت از [دل] هنر برمی‌آید
‫و از طریق تجربه‌ی ذهنی، ‫به واقعیت دست می‌یابد»
‫به تجربه ذهنی من احترام بگذار
‫من شش سال عمرم رو پای این گذاشتم
‫و حالا می‌خوام بسپرمش دست تو
‫توپ رو بردار و یک گل بزن
‫من فقط یک پاس گل تمیز رو می‌پذیرم
‫من به فیلم‌نامه‌ت اعتقاد ندارم
‫چطور می‌تونم بسازمش؟
‫الان یک سال می‌شه که دست‌ته
‫اگه اعتقاد نداری، چرا می‌خوای بسازیش؟
‫اون‌موقع که خوندمش بدجوری مست بودم
‫چای یخ کرد
‫آقای کارگردان، بیا روراست باشیم
‫فقط رو حساب این که گفتن آخرین فیلمت
‫گستاخانه بوده، این فیلم‌نامه رو برداشتی
‫می‌ترسم روراست بودنم کار دستت بده
‫فیلم‌نامه‌ت رو ‫برداشتم چون به نظرم
‫گنجایش خوبی داشت
‫تنها دلیلش همینه
‫اساسا فیلم‌نامه یک پنجره‌ست، یک وسیله
‫فیلمنامه در درجه اول، احساسات، حال و هوا
‫و نقطه نظرات رو ثبت می‌کنه
‫کار من ترجمه کردن هر واژه
‫به [زبان] سینما نیست
‫بلکه همین وسیله‌ست که به من اجازه می‌ده
‫نمایش رو یک‌کاسه، و به فیلم تبدیلش کنم
‫فقط هم به همین شکله که اون مقصود تو
‫به دل مخاطب می‌نشینه
‫می‌‍دونی «پشت سر گذاشتن ‫فضا و زمان نمایش» یعنی چی؟
‫مگه نگفتی مخاطب رو نادیده می‌گیری؟
‫تمرکز من روی کیفیت فیلمنامه
و بیان‌گر بودنشه
‫مشکل فیلمنامه‌ی تو اینه که
‫فقط به ما اطلاعات می‌ده
‫اون دیوار آماده شد؟
‫می‌دونی، هیپ‌هاپ مافوقِ تحمل‌مه!
‫خوندن از اینکه چقدر...
‫خفن و باحال هستی!
‫انگار فقط همین یک آدم تو دنیاست!
‫چند دفعه بازبینی کردم، خیلی به چشم نمی‌آد
‫به اولین پیش‌نویس هم نگاه کردم
خیلی خوب بود
‫یک نوشیدنی بزن
‫واقعا بد نیست
‫آخه «بد نیست» به درد سینما می‌خوره؟
‫می‌شه چیزی رو که «بد نیست» ساخت؟
‫بگو ببینم
‫ «بد نیست» به درد سینما می‌خوره؟
‫از من فیلم نگیر
‫چه می‌کنی؟
‫یک چیزی پیدا کن بخور
‫- طوری نیست ‫- آخه از چی فیلم می‌گیری!
‫خاموشش کن
‫بعدا پاکش می‌کنم!
‫اصلا چرا فیلم برمی‌داری که پاک کنی
‫فکر نمی‌کردم...
‫بگیر بنشین و بخور
‫باشه
‫حالا این‌قدر تُرش نکن، یک گلویی تازه کن
‫یک چیزی بخور
‫بگذار رک و راست بپرسم
‫رک و راست
‫نمی‌خواد چیزی رو ماست‌مالی کنی
‫بگو ببینم نظرت درباره فیلم‌نامه‌م چیه؟
‫خیلی خوبه
‫رک و راست؟
‫این‌جوری نکن دیگه
‫کدوم بهتره، این پیش‌نویس، یا اون‌یکی؟
‫درست یادم نیست که چی رو عوض کردی
‫اما گمونم کارگردان راست می‌گه
‫حس زیبایی‌شناختی او قویه
‫چرا نمی‌نشینی؟
‫همین‌جوری خوب ام
‫مَسته
‫فعلا پیش باقی گروه
‫از این مسئله چیزی نگید
‫خود مدیریت یک ‌کاریش می‌کنه
‫باید از این هم فیلم برداره؟
‫بگذار برداره
‫چونلی
‫داریم به لحظه‌ی سینما نزدیک می‌شیم
‫تهیه‌کننده‌مون، فِنگ این‌جاست
‫کی تشریف آوردی؟
‫اوضاع چطوره؟
‫خوبه
‫من هرچی داشتم گذاشتم روی میز
‫با تمام قوا
‫یک سهام %5 از کارخونه مال تو می‌شه
‫ممنونم، فِنگ، خیلی متشکرم
‫یک خبر خوب دیگه
‫یک ستاره‌ی مکش‌مرگ‌مای ‫دیگه رو هم آوردیم
‫لیو یانگ، برای داستان آخر
‫کی به سلامتی؟
‫هیچکس به من نگفت
‫دیروز، با کاررانش* بستیم ‫(ایجنت)
‫فیلم برندار ببینم!
‫باید یک چیزی بگم
‫دیگه از داستان چهارم خبری نیست
‫اون پسر-لاله رو از داستان درآوردم
‫اون که الان تو مدرسه ‫ناشنوایان سرگرم پژوهش شده
‫حتی یک ویدیو هم برام فرستاد
‫این دیگه مشکل من نیست
‫اگر بخوای ضبط کنیم، ‫چیزی کم نمی‌گذارم
‫اما خب، خلاف دیدِ زیبایی‌شناختی‌مه
‫دید زیبایی‌شناختی؟
‫می‌گم هرچی داشتم گذاشتم وسط
‫حالا چطور باید این تغییرات رو...
‫واسه‌ی سرمایه‌گذارها توجیه کنم؟
‫فیلمنامه‌نویسم از پس کار برنمی‌آد
‫فیلمنامه‌نویس که انتخاب خودت بود، نه من
‫دست روی آدم اشتباهی گذاشتم
‫نخیر، من دست روی آدم ‫اشتباه گذاشتم: جنابعالی!
‫گوش کن، فِنگ
‫ما الان لب پرتگاه ایم
‫یا می‌افتیم یا پرواز می‌کنیم، اما همه باهم
‫بیا شجاع باشیم، این کار رو به خاطر ‫سینمای چین بکن
‫بگو به خاطر دید ‫زیبایی‌شناسانه جنابعالی
‫پس می‌خوای دل رو به دریا بزنم؟
‫اگه خودم تصمیم بگیرم بپرم، اسمش شجاعته
‫اما اگه خبر مرگت تو از پشت هلم بدی
‫اسمش قتله!
‫فنگ، من نمی‌خوام تو رو بُکشم
‫به باور من، تهیه‌کننده هم آفریننده‌ست
‫ما که دشمن هم نیستیم، باهم ایم
‫شنیدم که...
‫سه تا قصه رو بازبینی کردید
‫می‌شه فیلم‌نامه جدید رو ببینم؟
‫تهیه‌کننده‌ت دم به دم زنگ می‌زد
‫اما به خاطر او نیومدم
‫به خاطر خودت اومدم
‫و این داستان
‫نمی‌دونم بقیه چی فکر می‌کنند
‫اما خودم به شخصه خیلی دوستش دارم
‫حتی عنوان نقدم رو هم انتخاب کردم:
‫«اکثریت از-یاد-رفته»
‫ممنونم، آقای وو
‫من خیلی از نقدهای شما رو خوندم
‫یک سر و گردن از کار کسانی که...
‫3000 یوان می‌گیرن و پنج ستاره می‌دن بالاتره
‫شما نقدهای موثقی دارید
‫به گمان من نقد فیلم
‫باید به جوهر سینما واکنش بده
‫خیلی‌ها به ما می‌گن اَخته
‫اما حتی اخته‌ها هم باید اصولی داشته باشند
‫من این‌طور فکر نمی‌کنم، آقای وو
‫به نظر شما، کجای فیلم‌نامه‌ی ما
‫نیاز به بازبینی داره؟
‫به نظر من، شما...
‫در مسیر درستی پیش می‌رید
‫بیداری وجدان مستقلِ...
‫یک دختر روستایی...
‫در چنین محیطی
‫به نظر من
‫خیلی درسته، خیلی درست
‫دقیقا.
‫بازنویسی ما به همین سمت می‌ره
‫خوبه. عالیه
‫شما از دهه‌ی 2000 می‌نویسید
‫اما ما هربار که از گذشته می‌نویسیم
‫درواقع از حال می‌نویسیم
‫شما مفهوم طبقه، هویت
‫و استقلال زنان رو پیش کشیدید
‫و انگشت روی نبض زمانه گذاشتید
‫آقای وو، گرفتن نبض زمانه
کار ما نیست
‫ما صرفا روی شخصیت‌ها متمرکز می‌شیم
‫این اصلا اهمیتی نداره
‫سینما پیام داخل بطری رو...
‫به دریای زمان پرتاب می‌کنه
‫مهم اینه که مستندی ‫از زمان حال به دست بدیم
‫این مستند شما به زنان معاصر
‫مجالِ بروز می‌ده
‫به پریشانی و دوراهی‌ جمعی اون‌ها
‫تا حالا این‌قدر عمیق به‌ش فکر نکردم بودم
‫من فقط به یک خانم ‫صاحب-رستوران 35-ساله
‫فکر می‌کردم
‫به این فکر کن:
‫35 ساله. زن. رئیس
‫تمثیلی از یک زن معاصر
‫این دقیقا برآمده از بالزاکه...
‫آقای وو
‫به گمان من این شخص قبل از اینکه زن باشه
‫یک انسانه
‫ببخشید، فیلم‌نامه نویس شمایید؟
‫جناب فیلم‌نامه‌نویس
‫پیشنهادم اینه که جایگاه رفیع‌تری ‫اختیار کنید
‫تا بلکه تا دورترها رو هم ببینید
‫عرض کنم که
‫بدونید که دارید با کی کار می‌کنید
‫چون کارهای ایشون به بخشی از تاریخ سینما ‫بدل می‌شه
‫آقای وو، محبت دارید!
‫بفرمایید چای
‫به گمونم شما خیلی فروتن هستید
‫من واقعا فروتن نیستم
‫شما به ما امکان دادید ‫تا جهان سینما رو...
‫از نو بشناسیم
‫به گمانم شما استیون ‫هاوکینگ سینمای چین هستید
‫شما دارید یک‌تنه تاریخ سینما رو می‌نویسید
‫من فقط محض خوشی فیلم می‌سازم
‫نه، آقای وو
‫همون‌جور که همینگوی می‌گه:
‫«من متعلق به ادبیات ام، نه به تاریخش»
‫اون همینگوی بود!
‫صحبت از تاریخ ملال‌آوره
‫ای لعنتی!
‫خوبی؟
‫- دستمال من رو بگیر ‫- نه، منون
‫پاکش کن
‫بیا برای آقای وو چند تا موسیقی ‫آرامش‌بخش بگذاریم
‫بفرمایید چای
‫جونلی، ما این‌جوری نیستیم
‫چون من هنوز به‌ت اعتماد دارم
‫دست‌کم به شخصیت‌ها فکر کن، نه به مفاهیم
‫اساسِ نوشتن فیلم‌نامه‌ی خوب همینه
‫سه روز دیگه وقت داری
‫یا تمومش کن، یا کارت این‌جا تمومه
‫فنگ تا فردا کار عذر من رو می‌خواد
‫این تصمیم باید با صلاح‌دید من انجام بشه
‫کی این اتفاق افتاده؟
‫دیروز عصر
‫وقتی زدم به تیپ و تاپ اون منتقده
‫فنگ هم از خجالتم دراومد
‫چونلی، من و تو هسته‌ی خلاق گروه ایم
‫شاید من یک تهیه‌کننده رو قضاوت کنم
‫اما به هر حال او هم در ‫فرایند خلاقه دخالت داره
‫درسته
‫آخه یعنی چی که تهیه‌کننده ‫هی تو نوشته‌ی من دخالت می‌کنه؟
‫اصلا خودش بنویسه
‫هرروز هم که بازیگر جدید می‌آره
‫و من باید یک صحنه‌ی تازه بنویسم
‫این که دیگه «چین و شکن زندگی» نیست
‫ شده «یاغیان مرداب» ‫داستان کهن چینی
‫با 108 تا قهرمان!
‫آروم باش
‫من پُشت قوای خلاقه‌ت هستم
‫اما باید فیلم‌نامه رو جمع و جور کنیم، هان؟
‫باشه
‫داداش
‫تمومه
‫ما دو تا هسته‌ی خلاق تیم هستیم
‫باید من رو بشناسی
‫من رو لمس کن
‫واردم شو
‫من این ام، می‌شنوی؟
‫چرا آویزون شدی اون‌جا؟
‫من واقعا از این‌جور موسیقی سر درنمی‌آرم
‫نمی‌خواد سر دربیاری، احساسش کن
‫درست عین فیلم ساختن
‫سینما رو که فکر نمی‌کنی
‫احساس می‌کنی
‫برای فیلم همچین موسیقیی می‌خوام
‫من موسیقی کلاسیک هم گوش می‌دم
‫واقعا خوبه
‫همین که موسیقی شروع شد
‫حس کردم تو روستای یانگان ام
‫فیلم‌نامه‌مون...
‫نمی‌تونم بنویسمش
اما به دلم افتاده که فیلم‌نامه‌ی بعدیم چطوریه
‫می‌خوام برم یک جای گرم‌تر
‫این درخت رو می‌خوام
‫این پرنده رو می‌خوام
‫می‌خوام خودم یک فیلم‌نامه بنویسم
‫من هم می‌خوام برم یک جای گرم
‫اما فکر نکنم دیگه...
‫فیلم‌نامه‌های من رو بخوای
‫اشتباه می‌کنی، چونلی
‫تو به درون من راه یافتی!
‫یه کم دیگه فشار بیاری، ته دلم رو گرفتی!
‫آهای
‫شما دو تا چه می‌کنید؟
‫کاری ندارید بکنید؟
‫داریم غذا می‌خوریم. بعد برمی‌گردیم
‫مزخرف!
‫اگه با اون دوربین از گروه فیلم نمی‌گیری
‫پس از کی می‌گیری؟
‫آقا
‫به نظر شما ممکنه آدم‌ها با ‫اعتقادات‌شون زندگی ‌کنند؟
‫به گمونم بتونی
‫اما فکر نمی‌کنم اعتقادات بتونند همه رو ‫راهنمایی کنند
‫من باور دارم
‫من فیلم می‌سازم چون به گمونم می‌تونم ‫روی زندگی مردم تاثیر بگذارم
‫وگرنه، چه لطفی داره؟
‫خب چرا فیلمِ راهنمای زندگی در یانگان ‫رو نمی‌سازیم؟
‫چونلی...
‫هنر بی‌فایده‌ست
‫سینما یعنی سرگرمی
‫یک نخودسیاهه و بس. همین
‫تو خیلی بدبینی!
‫یعنی تنها چیزی که از ‫سینما می‌ماسه، کمی لذته؟
‫برای پر کردن حفره‌های دل‌‍مون...
‫تو خیلی خوش‌بینی!
‫حس می‌کنم که فیلم‌نامه‌ت
‫داره برای مخاطب موعظه می‌کنه
‫راستی که به‌ت حسادت می‌کنم
‫من نمی‌تونم به قدر تو آزادانه زندگی کنم
‫برای اینکه ایدئالیست هستی
‫راستی ها. نمی‌خوام طعنه بزنم
‫بگذار بغلت کنم
‫واقعا متاسف ام
‫داریم روش کار می‌کنیم.
‫توجیه نمی‌شه. واقعا شرمنده ام
‫با توجه به قرارداد خسارات رو می‌پردازیم
‫کارگردان پروژه‌ی خیلی خوبی
‫برای سال آینده داره
‫عمیقا متاسف ایم
‫برای جشن شروع فیلم‌برداری
‫چه فشفه‌ای باید بخریم؟
‫از اون 1000 یوانی‌ها. ‫بیایید حسابی سر و صدا راه بندازیم
‫برای هدیه پول نقد بدیم یا بلیت بخت‌آزمایی؟
‫بلیت بخت‌آزمایی. ‫کمی پول پس‌انداز کن
‫کی آخرین نسخه‌ی فیلم‌نامه رو...
‫تحویل می‌دیم؟
‫متوجه ام
‫همه آماده باشند
‫تنفسِ جلسه
‫بنشین
‫چونلی
‫امشب آخرین شب یانگانه
‫لباس‌ها و اثاثیه همه آماده‌ست
‫این مزخرفات چیه تحویل من دادی؟
‫هر تغییری خواسته بودی اعمال کردم
‫تمام اندیشه‌هام رو از کار درآوردم
اصلا نکنه تو با خودت مشکل داری؟
‫من یک شلوار نو می‌خوام
‫نه یک شلوار کهنه‌ی وصله‌‌خورده‌
‫«شلوار نو» می‌فهمی؟
‫مثل اسم یک گروه راک
‫پس شلوار نو می‌خوای
‫من بد فهمیدم
‫یک شلوار نو می‌دوزم، ‫تا فردا دست‌ته
‫جدی باش
‫یک ماه برات کفایت نکرد
‫یک‌شبه می‌خوای انجامش بدی؟
‫تنها چیزی که داریم همین یک شلواره
‫اگه می‌خوای بپوش
‫اگر نه لخت برو!
‫چونلی
‫من پشت همه‌ی گروه رو گرفتم
‫حتی سگی رو که دنبالش بودیم گیر آوردم
‫حالا تو می‌خوای شلوار من رو دربیاری؟
‫این شغل رو مدیون منی
‫این‌جا کی تو رو می‌شناخت؟
‫تو "رفیق بی‌نام" هستی!
‫پس شلوار نو می‌خوای
‫شلوار خودم به قدر کافی نو هست؟
همین رو می‌دم به‌ت
‫راستی که دست‌کم گرفتمت، داداش
‫فقط خودت بلدی لخت شی؟
‫چه نابغه‌ای!
‫فیلم برندار!
‫فیلم بردار!
‫چرا فیلم برنداره؟
‫از همیشه به اون لحظه‌ی ‫[ناب] سینما نزدیک‌تریم
‫باید ضبطش کنیم
‫خودت گفتی
‫بده‌ش من
‫دقیقا
‫همگی نگاه کنید
‫فیلم‌نامه‌نویس مطرح «چین و شکن زندگی»
‫شلوار نپوشیده، و به بقیه ‫هم اجازه نمی‌ده بپوشن
‫پاهای سفیدش رو ببینید!
‫محشره!
‫افتخار می‌کنم
‫حتی یک سیگار هم بلد نیست روشن کنه
‫راستی که بختت خشکیده
‫معلومه!
‫اگه نخشکیده بود که به پست ‫یک کارگردان مثل تو نمی‌خوردم
‫خب
‫فیلم‌نامه‌نویس بزرگ
‫من نمی‌تونم حق فیلمنامه‌ی تو رو ادا کنم
‫پس این فیلم رو ضبط نمی‌کنیم
‫عالی شد
‫ممنون، جناب کارگردان
‫یک ماهه منتظر این لحظه ام
‫چرا این‌قدر طول کشید؟
‫ضبط کنی یا نکنی، به خودت مربوطه
‫من کسی رو دعوت نکردم این‌جا
‫خودت برو به‌شون توضیح بده
‫بنر رو نگاه کن: «جشن افتتاحیه»
‫دارم به‌ت هشدار می‌دم
‫اگه فیلم‌نامه تو رو نسازم، ‫می‌رم سراغ یکی دیگه، فهمیدی؟
‫اون‌ها هرچی که من بگم می‌سازند
‫هرچی که من بخوام می‌سازند، فهمیدی؟
‫این‌قدر تکرار نکن. فهمیدم
‫پیشنهاد می‌کنم به مسیر حرفه‌ای‌ت فکر کنی
‫اون‌ها فیلم‌های معرکه‌ای بودند
‫تو نیازی نیست کارگردان باشی
‫می‌تونی مربی مشت‌زنی بشی
‫گوش بده ببینم
‫فردا باید فیلم‌برداری رو شروع کنم
‫اگه یک کلمه‌ از فیلم‌نامه‌ی تو رو ضبط کنم
‫مرد نیستم!
‫اگه یک کلمه از فیلم‌نامه‌ی من رو ضبط کنی، ‫می‌کُشمت!
‫مارادُنا مُرده
‫یک لحظه صبر کن. ‫مجسمه مومی رو بیار این‌جا
‫جشن افتتاحیه «چین و شکن زندگی»
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.