..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫'من يه راز دارم' ‫ارائه شده توسط وينستون
‫پرفروش‌ترین و خوش‌طعم‌ترین ‫سیگار فیلتردار آمریکا.
‫وینستون خوش‌طعمه، ‫همونجوریه که سیگار باید باشه.
‫وینستون خوش‌طعمه... ‫همونجوریه که سیگار باید باشه.
‫بله، سیگارهای فیلتردار وینستون
‫براتون مسابقه‌ی تلویزیونی شماره یک ‫آمریکا رو به ارمغان آورده:
‫"من یه راز دارم"
‫خب، اعضای هیئت داوران، ‫به دلایلی که بعداً روشن میشه،
‫به آقایی که سمت چپِ منه، ‫میگیم آقای اکس.
‫هرچند در همین حد بهتون ‫بگم که ایشون اهل ولز هستن.
‫ایشون ولزی‌اند و همینطور ‫موزیسین هم هستن.
‫تا بیست ثانیه‌ی دیگه برمی‌گردیم.
‫هرروز چقدر هروئین می‌خری؟
‫29 گرم، میشه چهار پنج دلار.
‫لویت تاون -ایالات متحده آمریکا ‫جامعه‌ای به‌دقت طرح ریزی...
‫از دالاس تگزاس، در رویدادی ‫ظاهرا رسمی، رئيس جمهور كندی ...
‫یک، دو، سه...
‫مستندی از تاد هینز
‫ایشون جان کیل هستن، ‫یک آهنگساز و نوازنده،
‫که هفته‌ی پیش در کنسرتی ساز ‫میزد که پایانی بود بر تمام کنسرت‌ها.
‫چه چیز غریبی در مورد اون کنسرت ‫بخصوص وجود داشت؟
‫خب، اجراش 18 ساعت طول کشید.
‫هیچکدوم‌تون می‌تونین حدس بزنین ‫راز آقای شنزر چیه؟
‫ایشون تنها کسی بوده که ‫کل 18 ساعت رو دووم آورده.
‫چرا همچین کاری کرده؟
‫چی شد که 18 ساعت و 40 دقیقه ‫طول کشید تا اینو اجرا کنین؟
‫خب، آهنگساز اثر یعنی اریک ساتی ‫اینجا دستورالعمل‌اش رو نوشته.
‫که گفته این قطعه‌ی ‫موسیقی که دارین می‌بینین،
‫باید 840 بار تکرار بشه.
‫چی باعث میشه یکی بگه ‫اینو باید 840 بار بزنی
‫- تا کامل بشه؟ ‫- هیچ ایده‌ای ندارم.
‫لو
‫♪ Wind ♪ ‫♪ Wind blow ♪
‫حس می‌کنم که انگار توی سالن سینمام.
‫صدای لو رید
‫بازوی بلند نور، تاریکی ‫رو شکاف میده و می‌چرخه.
‫چشم‌هام میخ شده روی پرده.
‫خود پلان‌ها پُراند از خط و نقطه.
‫کسی منو نمی‌شناسه، ‫خودم هم خودم رو یادم رفته.
‫وقتی آدم میره سینما ‫همیشه اینجوری میشه.
‫به قول معروف، سینما یه مخدره.
‫♪ In a dream that the wind brings to me ♪
‫وقتی من چهارسالم بود رفتیم لانگ‌آیلند.
‫لو اون موقع نه سالش بود.
‫توی حومه‌ی شهر بودیم، ‫توی فری‌پورت.
‫از بروکلین اومده بودیم به این ‫جامعه‌ی پرتِ حومه‌نشین.
‫براش تغییر خیلی خیلی سختی بود.
‫♪ In my arms ♪
‫♪ Wind, wind ♪
‫مامانم خونه‌دار بود.
‫پدرم می‌خواست رمان‌نویس بشه، ‫نویسنده بشه.
‫مادربزرگم گفته بود: ‫نخیر، شما قراره حسابدار بشی.
‫اونم حسابدار شد.
‫(كمپانی گردآورنده عوامل توليد سينمايی معروف آمريكایی)
‫اگر توی سنترال كستینگ* واسه تولید یه فیلم
‫دنبال یه خانواده دهه پنجاهی میگشتی ‫كه توش بابائه صلاح همه رو می‌دونه...
‫فکر نمی‌کنم که خیلی کاری به کار ‫پدرش داشت، پدرش کار می‌کرد.
‫از اون آدم‌هایی نبود که باهاش بری ‫بیرون و واسه هم توپ پرت کنین.
‫نمی‌دونم پدرم دوست داشت ‫لو چیکاره بشه،
‫شاید با خودش فکر کرده ‫لو میاد توی کار خودش.
‫ولی به یقین می‌دونم چه ‫آرزویی برای من داشت:
‫اینکه باید بتونم سوپ مرغ ‫خیلی خوبی درست کنم.
‫از این خبرها نبود که ‫بریم سیرک، بریم موزه...
‫اصلاً از این خبرها نبود.
‫♪ I know she is gone ♪ ‫♪ But my love… ♪
‫تمرین‌های اولیه‌ی موسیقی ‫نوازندگی پیانوی کلاسیک بود.
‫احتمالاً اولین باری که گیتار دستم گرفتم ‫ده یازده ساله بودم، یه جلسه كلاس رفتم
‫آهنگی از کارل پرکینز که ‫الویس پریسلی هم کاورش کرد.
‫فکر کنم "کفش جیر آبی*" رو بردم اونجا ‫و بهش گفتم بهم یاد بده اینو بزنم.
‫فکر نکنم اونا واسه ‫اینجور آهنگ‌ها اونجا بودن.
‫اینجوری بود که یادگیری ‫موسیقی من به پایان رسید.
‫دیگه خودم گیتار رو از زدن ‫همراه با آهنگ‌ها یاد گرفتم.
‫Doo-wop، The Paragons، ‫the Jesters، the Diablos
‫و راکابیلی.
‫و لو همیشه بهم می‌گفت
‫که میخواد درنهایت بشه یک راک‌استار.
‫از همون اوایل اینو می‌گفت، ‫این برمی‌گرده به دوران دبیرستان.
‫وقتی چهارده سالم بود، اولین آهنگم ‫رو درست کردم: "اونو بذار برای من"
‫ناامیدی آخر برای من ‫اونجایی بود که
‫همون شبی که "موری دِ کی" ‫قرار بود آهنگم رو توی رادیو بزنه،
‫مریض شد.
‫به‌جاش پل شرمن آهنگ رو زد و ‫من دیگه کاملاً داغون شدم.
‫همه نشسته بودیم کنار رادیو...
‫پول حق کپی رایت رو هم داده ‫بودن که 2دلار و 79 سنت بود.
‫و در واقع پولی که از اون در آوردم خیلی بیشتر ‫از چیزی بود که با "ولوت آندرگراوند" در آوردم.
‫♪ Take all the blossoms… ♪
‫یه جایی بود به اسم "هی‌لوفت"
‫و اون می‌رفت اونجا که تنهایی ساز بزنه.
‫♪ Leave me my baby ♪
‫یه کلوپ شبانه بود واسه گی‌ها.
‫یه بار ازش پرسیدم چرا میخوای توی ‫کلوپ شبانه‌ی گی‌ها ساز بزنی؟
‫و اون گفت یه مشت آدم باحال اونجان.
‫♪ Please leave her for me ♪ ‫♪ Leave my baby ♪
‫گروه جاهایی رو برای اجرا ‫توی شهر رزرو کرده بودن.
‫هنوز دبیرستانی بود.
‫جان
‫و فکر می‌کنم قطعاً این مساله ‫زمینه‌ساز مشکلاتی شد توی خونه.
‫ما توی خونه‌ی مادربزرگم زندگی می‌کردیم.
‫و مادربزرگم شدیداً ملی‌گرا بود.
‫یکی از مسائلی که اذیتش می‌کرد این بود ‫که مادر من با یه انگلیسی ازدواج کرده بود. ‌
‫و ولزی حرف نمیزد.
‫نه تنها با یه مرد انگلیسی ازدواج کرده، ‫بلکه یارو توی معدن زغال‌سنگ هم کار می‌کنه.
‫مادربزرگم سال‌ها وقت گذاشت تا ‫بچه‌ها رو از اینکاره بکشه بیرون.
‫اطمینان پیدا کرد که تمام پسرهاش و ‫مادر من، همه میرن سراغ درس و دانشگاه.
‫وقتی ازدواج کردن و ‫پدرم به خونه نقل مکان کرد،
‫مادربزرگم انگلیسی حرف زدن ‫توی خونه رو ممنوع کرد.
‫تا موقعی که من تو هفت ‫سالگی انگلیسی یاد گرفتم،
‫نمی‌تونستم با پدرم ارتباط برقرار کنم.
‫حس بدی که از مادربزرگم دریافت می‌کردم،
‫واقعاً نوعی از نفرت بود.
‫یه كمی ترسناک بود.
‫یه مدت مادرم بهم پیانو یاد می‌داد،
‫تا رسیدم به نقطه‌ای که
‫آموزشم رو سپرد به یکی دیگه.
‫آره، خودش رو واسه من سرپا نگه داشت.
‫دارم در مورد شش هفت ‫سالگی‌ام حرف می‌زنم.
‫زندگی در حیطه‌ی تخیل، ‫زندگی رادیویی بود.
‫و همون موقع‌ها فهمیدم اگه بخوام ‫واقعاً از رادیو درست استفاده کنم،
‫باید برنامه‌های خارجی رو گوش کنم.
‫مثلا "سوئیس روماندی" ‫یا "رادیو مسکو".
‫وقتی رفتم مدرسه دوره متوسطه، مدرسه‌مون ‫یه اركستر داشت و من میخواستم اجرا كنم
‫رفتم گشتم دنبال ویولون، ‫و اونا ویولون نداشتن
‫ولی یه ویولا داشتن، ‫منم ویولا رو ورداشتم.
‫قطعات باخ رو آموزش می‌دادن، ‫قطعات ویولونسل برای ویولا.
‫که خیلی خوب بود. ‫باعث میشد همه فن حریف بشی.
‫بعد کاپریچوهای پاگانینی بود
‫که یه جورایی معلمم رو ‫مات و مبهوت کردم.
‫وقتی گفتم میخوام ‫کاپریچوهای پاگانینی رو یاد بگیرم.
‫مادرم جراحی سینه داشت.
‫ناپدید شد و رفت به یه بیمارستان دورافتاده.
‫دیوارهای بیرونی‌اش هفت هشت متر بودن.
‫و پدرم منو می‌برد اونجا و نگهم می‌داشت.
‫مادرم غیبش زد.
‫بعد دیگه اوضاع کم‌کم از کنترل خارج شد.
‫من دیگه خودم بودم و خودم.
‫پدرم همه‌اش می‌رفت سرکار و ‫من خیلی احساس انزوا می‌کردم.
‫نمی‌تونستم درمورد اتفاق‌هایی ‫که میافتاد با پدرم حرف بزنم،
‫نمی‌تونستم درمورد ‫اتفاق‌ها با مادرم حرف بزنم،
‫و ازم سوءاستفاده جنسی شد ‫و نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫یه قطعه‌ای بود که اولش یادم بود،
‫ولی پایانش یادم نمی‌اومد.
‫واسه همین باید بخش آخرش رو ‫بداهه نوازی میکردم
‫درواقع اون قطعه رو ‫خیلی خوب به پایان رسوندم.
‫یعنی واقعا با ظرافت خاصی درش آوردم ‫و قسر در رفتم.
‫وقتی از اتاق اومدم بیرون، ‫اولش که خیلی ترسیده بودم،
‫اصلاً نمی‌دونستم چه اتفاقی قراره بیافته، ‫و اون اتفاق افتاد.
‫اون لحظه‌ای که این اتفاق افتاد،
‫اون لحظه بود که همون ابتدای راه ‫خیلی چیزها رو تغییر داد،
‫در رابطه با اینکه چجوری یه راهی ‫پیدا کنی که از مشکل خلاص بشی.
‫ترسیدن از اینکه چه اتفاقی قراره بیافته، ‫اصلاً مشکل نیست.
‫اون لحظه‌ی‌ آغاز بداهه‌نوازی بود.
‫کم‌کم همه‌چیز معطوف به این ‫شد که برنامه دارم چیکار کنم.
‫و فکر می‌کنم واقعاً یه تصمیم کاربردی گرفتم.
‫گفتم میخوام رهبر ارکستر بشم.
‫بعلاوه، واقعا مشخص بود كه مجبور بودم از ولیز* برم. ‫(واقع شده در جنوب ولز)
‫"اینجا هیچی نیست." ‫واقعاً له‌له می‌زدم که از اونجا بزنم بیرون.
‫ولی همه‌اش بخاطر همون یه باری ‫بود که حسابی ترس برم داشته بود.
‫و مجبور بودم اجرا رو ادامه بدم و ‫خیلی باظرافت به پایان برسونمش.
‫اون اتفاق حسابی به نفعم تموم شد.
‫نیویورک سیتی
‫♪ You killed your European son ♪
‫♪ You spit on those under 21 ♪
‫♪ But now your blue cars are gone ♪
‫♪ You better say so long ♪ ‫♪ Hey, hey, hey, bye, bye, bye ♪
‫نیویورک، در زمان جنگ،
‫صدای یوناس مکاس
‫بدل شد به جایی که ‫هنرمندها فرار می‌کردند بهش.
‫پس تلاقی نیویورک بود
‫و بهترین هنرمندهای ‫ممکن از پاریس و برلین.
‫♪ You better say so long ♪ ‫♪ Your clowns bid you goodbye ♪
‫نیویورک در پایان دهه‌ی پنجاه و ‫حالا داریم وارد دهه‌ی شصت میشیم.
‫درحالی که موج‌نویی‌ها ‫سینماتک‌شون رو در فرانسه داشتن،
‫ما خیابون چهل و دوم ‫خودمون رو داشتیم.
‫هرشب می‌رفتیم خیابون چهل و دوم،
‫جایی که پونزده یا بیست تا سالن سینما بود.
‫و این همون دوره‌ای بود ‫که تمامی هنرها
‫و همه‌ی سبک‌های زندگی ‫شروع به تغییر کردند.
‫و در دهه‌ی شصت به اوج خودشون رسیدن.
‫ما واقعاً بخشی از خرده‌فرهنگ یا ‫ضدفرهنگ نیستیم، ما خودِ فرهنگیم.
‫نقاش‌ها، موزیسین‌ها، فیلمسازها،
‫خیلی گفتن داستان‌های سرراست ‫روایی براشون جالب نبود.
‫جنبه‌ی شاعرانه‌ی سینما، سینما ‫رو در حد سایر هنرها بالا آورد.
‫در ژانویه‌ی 62،
‫استودیوی من، یعنی "تعاونی فیلمسازان"،
‫شد محل ملاقات همه‌ی فیلمسازها.
‫هرشب اونجا اکران داشتیم.
‫و اندی هم می‌اومد همونجا.
‫ولی من خبر نداشتم که اون اندیه.
‫همونجوری می‌نشست ‫روی زمین پیش بقیه.
‫و همونجا بود که سوپراستارهای ‫اولیه‌اش رو پیدا کرد.
‫کسایی مثل ماریو مونتز، ‫جک اسمیت و جرالد مالانگا.
‫اونجا مدرسه‌ی فیلمسازی اندی بود.
‫جان کیل
‫وقتی رفتم گلداسمیتز،
‫واقعا یك نهاد ‫آموزشی آزادانه بود.
‫برام کلاس ویولا و آهنگسازی ‫گذاشتن با هامفری سیرل.
‫اون کسی بود که کیج و باقی کسایی که ‫من روشون تمرکز کرده بودم رو می‌فهمید.
‫جان کیج و "قدم زدن روی آب".
‫جان کیج در نیویورک و در آمریکا ‫چهره‌ی اصلی موسیقی آوانگارد بود
‫چهره‌ی اصلی موسیقی آوانگارد بود.
‫ولی به نظرم لامانت آماده بود ‫که جاش رو بگیره.
‫من کمک‌هزینه‌ی تحصیلی برنستین رو گرفتم،
‫اونا هزینه‌ی سفرهام و ‫اینجورچیزها رو پرداخت می‌کردن.
‫وضعیت اینجوریه که...خانم ‫کاسیوینسکی هنوز زنده‌ست.
‫شب‌نشینی‌ برگزار می‌کنه برای دانش‌آموزها.
‫خب، اونا نمیذاشتن كه كه من ‫اجرا كنم چون بی اندازه خشن بودن.
‫از هری کراوت خواستم که برنامه رو اجرا کنم، ‫بهم گفت قطعات خیلی خشن نباشن.
‫بیشتر قطعه در اصل ‫داخل پیانو اجرا میشد،
‫ضربه می‌زدیم توی پیانو و از اینجور کارها.
‫بعد من یه تبر برداشتم.
‫و یادمه یکی از تماشاگرهایی که توی ‫صف جلویی بود بلند شد و فرار کرد.
‫و اون کسی نبود جز خانم کاسیوینسکی، ‫و داشت گریه می‌کرد.
‫من گفتم: "وای، واقعاً عذر میخوام که..."
‫آره، یه مدت ناراحت بود ولی جای نگرانی نبود.
‫بعدش بردیمش بیرون که با هم ککتل بخوریم، ‫و دیگه حالش خوب شده بود.
‫در اون زمان من با کورنلیوس کاردیو ‫آشنا شده بودم و با هم وقت می‌گذروندیم.
‫می‌دونین، یکی بود که می‌فهمید داری چی میگی،
‫و کورنلیوس، لامانت رو دیده بود.
‫لامانت یانگ نفر بعدی بود توی صف ‫که منتظر بود جای جان کیج رو بگیره.
‫راه یافتن به تنگل وود برای ‫من راه رسیدن به لامانت بود
‫انقدر تجزیه شده بود
‫که میشه گفت دیگه موسیقی نبود.
‫هفته‌ی دیگه می‌بینیم‌تون، ‫مراقب خودتون باشین.
‫یکی که می‌رفت لامانت رو می‌دید، ‫دیگه واسه بار دوم نمی‌رفت.
‫همه می‌خواستن یه کار پر سر و صدا ‫و "منو ببینید" انجام بدن.
‫من می‌خواستم یه ‫کاری بکنم با این نیت که
‫شما رو ببره به یک ‫حالت معنوی خیلی متعالی.
‫قبل از من هیچکس قطعه‌ای ‫ننوشته بود که
‫که شامل تمام آواهای طولانی و ‫پایدار بشه.
‫خب، جان ولزی بود.
‫یه نامه برامون نوشت از...
‫- از ولز یا شایدم از لندن. ‫- یا ولز یا یه جایی توی بریتانیا.
‫یه جایی تو بریتانیا.
‫گفت میخواد بیاد اینجا و درس بخونه...
‫آره.
‫- فکر کنم گفتیم می‌تونه بیاد. ‫- آره.
‫من تا سال 1963 نرفتم نیویورک.
‫اولین باری بود که می‌رفتم نیویورک و ‫خیلی جا خوردم...
‫از کنار پیاده‌روها بخار می‌اومد بیرون...
‫"ای داد بیداد! اینجا چقدر کثیفه!"
‫به اصوات و سازهایی كه نقش پس زمینه‌ای دارند و ‫همراهی‌کننده‌ی ملودی اصلی‌اند، درون می‌گویند
‫دْرُون‌های* لامانت خیلی به آدم ‫قوت قلب می‌داد.
‫اینجا ما برگشته بودیم به موسیقی.
‫با تمرکز بر چیزی که قراره بشنویم.
‫داریم دْرُون‌ می‌شنویم ولی در اصل ‫داشتیم هارمونیك‌های طبیعی رو می‌شنیدیم.
‫هارمونیک های طبیعی: صدا هایی بسیار زیر که در نتیجه‌ی ‫شیوه‌ای خاص از نواختن سازهای زهی و سازهای بادی تولید میشوند
‫لو باهام تماس گرفت و گفت خیلی افسرده‌ست.
‫گفت توی فرایند درمانه.
‫فکر می‌کرد پدر مادرش میخوان با شوک ‫الکتریکی، گی بودن رو از وجودش بکشن بیرون.
‫من با شناختی که از پدر مادرش ‫داشتم یه کلمه‎اش رو هم باور نکردم.
‫چه بخواین بگین که
‫اونقدر افسرده بوده که باید بستری می‌شده، ‫یا داشته خیلی مواد مصرف می‌کرده،
‫درهرصورت به نظرم روح زمانه کارگشا نبوده.
‫و راه درمان موجود در ‫اون زمان، غم انگیز بود.
‫واسه همین وقتی در مورد لو در اون ‫دوران سوال می‌پرسین ناراحت میشم.
‫ناراحت میشم بخاطر ‫تصورات غلطی که وجود داره،
‫و به این خاطر که نه کمکی به ‫اون می‌کنه و نه کمکی به پدر مادرم.
‫و اگه فکر کنیم یه توضیح خیلی ‫ساده برای مساله وجود داره،
‫قضیه رو تقلیل دادیم و کارتونی کردیم.
‫می‌خواست بره ان‌.وای‌.یو ‫(دانشگاه نیویورک)
‫تا جایی که یادمه یه ترم ‫و نیم اونجا درس خوند.
‫بهم زنگ زد و گفت میخواد انتقالی بگیره ‫و بره دانشگاه سیراکوس.
‫و وقتی رفت سیراکوس، ‫شده بود یه آدم دیگه.
‫عبوس بود، ناسازگار بود.
‫تقریباً میشه گفت از ‫همه‌چیز تمرد می‌کرد.
‫من در رابطه باهاش خیلی مشکل داشتم.
‫ما چِت می‌کردیم و بداهه‌نوازی می‌کردیم.
‫ری چارلز می‌زدیم، بعضی موقع‌ها ‫فرانکی لایمون می‌زدیم، دیگه...
‫ما توی کلوپ مردها و انجمن ‫زن‌ها و بارها ساز می‌زدیم.
‫انقدر کارمون بد بود که هی باید ‫اسم عوض می‌کردیم.
‫چون هیچکس دوبار استخدام‌مون نمی‌کرد.
‫یه جاهایی بود كه یا از دستم در ‫میرفت كجای قطعه اس، یا خارج میزدم
‫و اون دیوونه میشد.
‫برمی‌گشت سنج رو خُرد می‌کرد.
‫اصلاً صبر و تحمل نداشت.
‫نسبت به هرکی که کارش کاملاً ‫بی‌نقص نبود یا به موقع نمیزد.
‫یه اجرا داشتیم واسه دانشگاه سنت لارنس.
‫روی یه قایق، تو رودخونه‌ی سنت لارنس.
‫لو گفت: "من رو قایق ساز نمی‌زنم."
‫من گفتم: "لو، چاره‌ای نداریم ‫باید روی قایق اجرا بریم."
‫ گفت: " من نمی‌زنم." ‫و بوم!
‫و مشت زد توی شیشه‌ی در و ‫دستش رو پاره کرد.
‫بردیمش بیمارستان، دستش بخیه خورد.
‫و اگه درست یادم باشه دست راستش بود.
‫و گفت: "کون لقت! من ساز نمی‌تونم بزنم."
‫بهش گفتم: "می‌تونی بخونی، در کل هم که ‫گیتاریست تخمی‌ای هستی.
‫پس ما کمک‌حالت میشیم."
‫و همینطور هم شد.
‫از خیلی جهات مثل یه بچه‌ی سه ساله بود.
‫♪ Whoa, hey, merry-go-round ♪
‫یه نسخه‌ی آزمایشی درست کردیم به اسم: ‫"عشقِ تو"
‫♪ Your little love ♪
‫♪ Your love, your little love ♪
‫♪ I never thought I was a real whole man ♪ ‫♪ Till your love ♪
‫رفتیم یه جلسه‌ای توی شهر.
‫جلسه با یه یارویی که چندتا ‫نوارهای آزمایشی لو رو دوست داشت.
‫یارو برگشت به لو گفت:
‫"خب، تو میخوای چیکار کنی؟ ‫میخوای چی بدست بیاری؟"
‫لو گفت: "میخوام پولدار بشم و ‫میخوام راک‌استار بشم.
‫و پولدار میشم و راک‌استار هم میشم.
‫چه شما کارِ موسیقی منو ‫به عهده بگیرین، چه نگیرین."
‫بیشتر جاها، احساس راحتی نمی‌کرد.
‫و اگه از همون اول احساس راحتی نمی‌کرد،
‫از این قضیه استفاده می‌کرد و کاری ‫می‌کرد که همه احساس بدی داشته باشن.
‫و اینجوری آروم میشد.
‫نمی‌دونم چرا انقدر بی‌اعتماد به نفس بود، ‫ولی به‌نظرم شدیداً بی‌اعتماد به نفس بود.
‫و به نظرم تمام زندگی‌اش اینجوری بود.
‫همیشه ناراحت بود از دست ‫آدم‌ها بخاطر اینکه پس‌اش می‌زدن.
‫واسه همین اون کسی بود که ‫اول دوستی رو تموم می‌کرد.
‫در کلیسای تاریک موسیقی ‫که هیچوقت فقط از خشکی و دریا نیست
‫بلکه در هوای درون ذهن شکوفا می‌شود
‫صدای دلمور شوارتز ‫شاعر آمریکایی
‫الگوهایی از حرکت و عمل ‫توالی موکب‌ها
‫پیش رفتن با شکوه یقین
‫برای بازکردنِ پرده‌های بازنشده...
‫و اون موقع‌ها با دلمور می‌گشت.
‫کسی که بیشتر از همه تحسین‌اش ‫می‌کردم دلمور شوارتز بود.
‫باهاش شعر یاد می‌گرفتم، ‫ولی فقط این نبود...
‫مقالات کوچیک شگفت‌انگیز و ‫داستان کوتاه هم بود.
‫شگفت‌زده شده بودم از اینکه یکی می‌تونه با ‫زبون ساده و روزمره، چنین کاری بکنه.
‫و به نظر دلمور شوارتز، ‫لو خیلی استعداد داشت،
‫و درواقع هم کلی از شعرهاش رو
‫توی مجله‌ی ادبی اِوِرگرین ریویو چاپ کرد.
‫و شعرهای مضامین همجنسگرایانه‌ی ‫خیلی سنگینی داشتن.
‫مضامین خیلی تاریک همجنسگرایانه.
‫مثلاً دیدن مردها توی توالت‌های عمومی.
‫سکس داشتن با یه مرد نزدیک توالت سرپایی، ‫و تبدیل کردن این به شعر.
‫وقتی یکی از این شعرها رو خوندم،
‫بهش گفتم: "لو، این دیگه چه کوفتیه؟"
‫"این همه ایده‌ی ناجور در ‫رابطه با سکس از کجا میاد؟"
‫"گفت اگه تاریک نباشه، اگه ناجور نباشه، ‫جذاب نیست، پس سکس نیست."
‫گفت: "تو اصلاً نمی‌تونی بفهمی‌شون،
‫چون داری جمهوری‌خواه میشی."
‫یا روز شکرگزاری بود یا ‫کریسمس بود که رفتیم هیلافت.
‫خیلی چیزی ازش یادم ‫نمیاد جز اینکه بارِ همجنسگراها بود.
‫یه دختره‌ای اونجا بود به اسم اکشن. ‫اون سعی داشت منو با این دحتره جور کنه.
‫من گفتم: "من همجنسگرا نیستم، ‫نمیخوام همجنسگرا باشم.
‫نمیخوام امتحانش کنم، برام جالب نیست."
‫اون گفت: "برو باهاش برقص." ‫گفتم: "باشه حالا، باهاش می‌رقصم."
‫فکر کنم منو فقط به این خاطر برد اونجا که ‫بهم نشون بده کجا بوده و چیکار می‌کرده.
‫و مردم می‌گفتن: "چرا واسه‌ات مهم نبوده؟
‫چطور می‌تونستی باهاش ‫باشی وقتی اون با یه مرده؟"
‫و من می‌گفتم: "ربطی به من نداره."
‫و من حسودم نیستم. ‫اذیتم نمی‌کرد دیگه.
‫و بخش وحشتناک‌ترش رفتن ‫به منهتن و هارلم بود با ماشین.
‫که چیز بگیریم...فکر کنم هروئین بود.
‫و ما واقعا رفتیم خیابون ‫125 و سنت نیكولاس
‫رفتیم بالا توی یه آپارتمان.
‫خیلی دوست داشت منو ‫ببره به یه جایی که امن نباشه.
‫و یه سناریو برای خودش میچید،
‫که بعد متریال داشته باشه برای نوشتن.
‫همیشه داشت می‌نوشت.
‫یا داشت داستان می‌نوشت، یا آهنگ یا ترانه.
‫ولی همیشه این خیلی براش واضح بود،
‫که بین نویسنده‌ی کتاب بودن و ‫ترانه‌نویسی تفاوتی وجود نداره.
‫هفده ووزنیوسنسکی ناله ‫می‌کنند اما صدایی ندارند.
‫گریه‌هایم تکه‌تکه شده‌اند...
‫روی مایل‌ها نوار مغناطیسی ‫و زبان سرخ بی‌پایان.
‫وقتی کالج می‌رفتم خیلی ‫تحت‌تاثیر گینزبرگ بودم.
‫"زوزه" ‫"کادوش"
‫"ناهار لخت" باروز.
‫"آخرین خروجی به بروکلین" ‫هیوبرت سلبی جونیور.
‫با خودم فکر کردم: منم میخوام همینکارو بکنم، ‫فقط با درام و گیتار.
‫"من نمی‌دونم دارم کجا میرم،
‫میرم به ملکوت، اگه بتونم.
‫چون باعث میشه حس کنم یه مردم.
‫وقتی سوزن می‌کنم توی رگم،
‫دیگه چیزها مثل هم نیستن.
‫وقتی داغ نشئگی میاد سراغم، ‫و حس می‌کنم پسرِ مسیحم،
‫و فکر کنم فقط نمی‌دونم، ‫فکر کنم فقط نمی‌دونم."
‫احتمالاً در رفتار بشر، ‫یا در سوءرفتار بشر،
‫کمتر چیزی نظیر همجنسگرایی بوده ‫که انقدر طولانی‌مدت بشر درگیرش باشه،
‫و در عین حال انقدر ‫هم کم ازش چیزی بدونه.
‫طبق برآورد شما، جدی‌ترین ‫جنایت جنسی چیه؟
‫جنایت علیه طبیعت.
‫مجازات جنایت علیه طبیعت چیه؟
‫حداکثر مجازات، بیست سال در زندان دولتیه.
‫ما بخاطر اینکه تو این بارها بودیم ‫دستگیر می‌شدیم.
‫ولی خب که چی؟ ‫اصلاً یه بخش ماجرا همین بود دیگه.
‫یه باری بود به اسم سن ریمو،
‫که اونجا همه یه ذره گی به نظر می‌رسیدن.
‫شدیداً باهوش بودن یا شدیداً خلاق بودن.
‫از دل همون جمع ادوارد آلبی بیرون اومد و ‫اندی وارهول و جسپر جانز.
‫و در مرکزش دنیای هنری بود که ‫در آستانه‌ی انفجار بود.
‫پول،احزاب ، قدرت.
‫سینما در اوج تبلور خودش بود.
‫جشنواره‌ی فیلم نیویورک، ‫لینکولن سنتر،
‫همه‌ی اینا داشت در اواسط ‫دهه‌ی 60 اتفاق میافتاد.
‫و یه کمپ نامتعارف افراطی در جریان بود! ‫(کمپ: نوعی استایل هنری)
‫یعنی، كمپ چیزی بود كه ‫واقعا میتونستی باهاش ور بری
‫مثل كاری كه جك اسمیت كرد.
‫اوایل سال 1964، جان کیل در خیابان ‫56 لادلو با تونی کنراد آهنگساز هم‌خانه شد.
‫بله، اون یه شب فوق ... ‫فوق العاده شورانگیز بود
‫در شب ماقبلِ فروپاشیِ جهان.
‫و در خیابان 56 لادلو...
‫جک اسمیتِ فیلمساز و تعداد زیادی هنرمند ‫و موزیسین نیز همانجا زندگی می‌کردند.
‫من، جک اسمیت، انگس و تونی رو دیدم.
‫تونی کنراد، آپارتمان ‫خیابون 56 لادلو رو گرفت،
‫که بعداً خیلی مهم شد.
‫من نمی‌خواستم تبدیل بشم ‫به یه بخشی از اقتصاد،
‫واسه همین تو یه آپارتمانی زندگی میکردم ‫که اجاره‌اش 25 دلار و 44 سنت بود در ماه.
‫وقتی رد میشدی از خیابون، ‫یه تغییر خیلی عجیب بوجود می‌اومد.
‫بین "لوئر ایست ساید" و سبک ‫زندگی مستندهای آوانگاردش
‫و صحنه‌ی رسمی هنر که بعداً شد "سوهو".
‫فکر کنم جک رفت باهاش همخونه شد.
‫همسایه‌ی بغلی‌مون، ‫پیرو هلیکزر بود و زنش کیت.
‫بعد انگس مک‌لیس برگشت به نیویورک
‫و اونم توی کوچه‌ی 56 لودلو ‫سومین آپارتمانِ همون طبقه رو گرفت.
‫و دیگه ماریو مانتز تو اون ساختمون ‫زندگی می‌کرد، جان...
‫جان کیل اومد همخونه‌ی تونی شد.
‫ولی همون هسته‌ی خیابون لودلو
‫بدل شد به "سندیکای رویا" با لامانت یانگ.
‫لامانت، ماریان، تونی و من،
‫ما یک سال و نیم، هرروز به مدت ‫یک ساعت و نیم اینکارو می‌کردیم.
‫من یه درون میزدم ‫و شده بود شیوه‌ی کار.
‫و چشم هاتو به روی ‫احتمالات زیادی باز میكرد
‫فرکانس‌های مختلف، روی جاهای ‫متفاوتی از غشای مغز تاثیر میذارن،
‫پس وقتی یه مجموعه فرکانس داری ‫که دائم در حال تکرار شدن‌اند،
‫یک حالت روانی ایجاد میشه که ‫می‌تونه خیلی عمیق و خیلی قوی باشه.
‫جزئیاتی رو در زنجیره هارمونیک می‌شنوین ...
‫زنجیره یا سری هارمونیک: به نت هایی كه در نتیجه نواخته شدن ‫یك نت به صدا در می آیند، سری هارمونیك آن نت میگویند.
‫که فوق‌العاده زیبا و غیرعادی‌اند.
‫و اونجاست که متوجه میشین
‫که جاهای تازه‌ای در صدا هست ‫که می‌تونین خونه‌ای توش پیدا کنین.
‫ما اصلاً لازم نبود نگران این باشیم که ‫"یه لا برام بزن تا..." نه!
‫کم‌نوسان‌ترین چیزی که می‌تونیم ‫باهاش کوک کنیم
‫نویز ۶۰ هرتزی یخچال بود
‫این صدا در کشور هایی که بسامد برق خانگی شان ۵۰ یا ۶۰ هرتز است شبیه به صدای اسپیکری است که کابل آن به درستی جا نخورده
‫چون برای ما، نویز 60 هرتزی، ‫همون ساز پس زمینه‌ای یا درون تمدن غربه.
‫بنابراین، اون چیز بنیادین، تنالیته‌ی ما بود
‫اگر فركانس 60 هرتز رو هارمونیك ‫سوم میگرفتیم، تنالیته‌ی ما 10 هرتز بود.
‫و از قضا ! فركانس 10 هرتز
‫موج آلفای مغزه وقتی كه خوابیم.
‫یه مرتبه :"هی! اینجا یه داستانی هست."
‫چیز جالب "سندیکای رویا"
‫مینی‌مالیستی بودنش بود.
‫استفاده از تمام گام، ‫اجرای ممتد یك نت،
‫و گوش دادن به تمام ‫زیر و بمی كه داره
‫لامانت یانگ یک نت رو ‫چهارساعت کش می‌داد.
‫من با اندی رفتم یکی از اجراهاش رو دیدم.
‫قبل از اینکه برم "کارخونه"، ‫"بوسه‌"ی وارهول رو دیده بودم.
‫تیتراژ نداشت.
‫هیچ ایده‌ای نداشتم که کی ساختتش.
‫و یه سریال هفتگی بود، ‫یعنی هرهفته،
‫یك نقشِ دو و سه ربعِ دقیقه‌ای
‫با سرعت مناسبش نمایش داده میشد ‫که میشد 16 فریم در ثانیه.
‫چیزی که همیشه در مورد ‫فیلم صامت‌های وارهول جالبه
‫دلیل غیرواقعی بودن‌شونه،
‫چون باید 16 فریم در ثانیه نمایش داده بشن.
‫که یعنی نفس کشیدن آدم‌های ‫توی اون تصاویر،
‫و ضربان قلب‌شون در یک ‫چهارچوب زمانی دیگه داره اتفاق میفته،
‫متفاوت از شمایی که دارین ‫تماشاشون می‌کنین.
‫و این یک حس فوق‌العاده ایجاد می‌کنه ‫از فاصله‌ی زیبایی‌شناختی.
‫یه دفتر پست هست توی ‫ساختمون ایمپایر استیت.
‫و ما دستمون کیسه‌هایی بود ‫پر از مجله‌های "فیلم کالچر"
‫و قدم‌زنون می‌رفتیم سمت دفتر پست
‫و یکهو واستادیم و نگاه کردیم به ساختمون.
‫فکر کنم من گفتم: این دقیقاً همون تصویر ‫نمادین مناسب واسه اندی وارهوله.
‫و اینجوری اتفاق افتاد.
‫وارهول، فیلم‌های آوانگارد ‫و موسیقی آوانگارد...
‫همه‌شون در مورد زمان بسط‌یافته بودند.
‫ایده‌ی لامانت از ماهیت موسیقی
‫واقعاً...به نظر من یه ایده‌ی چینی بود.
‫آره، ایده‌ی چینی از زمان.
‫و موسیقی چیزیه که ‫صدها سال باقی می‌مونه.
‫و یه تجربه بداهه نوازانه بود ‫و به نوعی یک اتمسفر مذهبی هم داشت.
‫و همچنین خیلی رازآلود.
‫و بعد، یه روز تونی با یه ‫پیكاپ اومد. و همین دیگه!
‫پیكاپ: وسیله ای كه موج الكترومغناطیسی را به موج الكتریكی تبدیل میكند
‫ما جریان و تقویت كننده داشتیم.
‫همه جور چیزی اتفاق میافتاد، ‫میدونی؟
‫صداهای متغیر و همه این چیزا ‫كه ساختمون رو به لرزه می آوردن.
‫یعنی واقعا قدرتمنده...
‫یعنی، میدونی، وقتی ‫كه اجرا می كردیم،
‫یه جوری صدا میداد كه انگار یه ‫بوئینگ 52 توی سالن نشیمن خونه ات بود.
‫♪ I'm a road runner, baby ♪
‫♪ And you can't keep up with me ♪
‫♪ I'm a road runner, baby ♪
‫♪ And you can't keep up with me ♪
‫♪ Well, come on, baby, let's race ♪
‫♪ Baby, baby, will you ♪
‫من صفحه‌های راك اند رول جمع میكردم
‫مثل یه فتیش بود.
‫وقتی جان اومد با من زندگی كنه، از ‫این كه این كارو می‌كردم غافلگیر شده بود.
‫ما به چیزایی گوش ‫می‌دادیم كه واقعا خیلی...
‫بیشتر مرتبط بود به اون كاری ‫كه با لامانت داشتیم انجام می‌دادیم
‫به خاطر هارمونی‌هایی كه جریان داشت...
‫هارمونی خالص و این چیزا.
‫Hank Williams و The Everly Brothers
‫♪ Dream ♪
‫Dream? ‫Dream.....
‫جوری که ترانه شروع میشه
‫و میتونی تمام صداهای متغیر رو بشنوی ‫و من: اوووو!
‫راک اند رول دیگه در اون ‫مقطع شگفت‌زده‌ام کرده بود.
‫مبهوت شده بودم از كاری كه ‫The Beatles داشتن انجام میدادن
‫و ترانه‌ای كه The Beatles میخوندن...
‫چیزای بچه‌گانه‌ای نبودن.
‫"من میدونم كه مرده بودن چطور چیزیه"
‫"و تو باعث میشی حس كنم ‫كه انگار هرگز به دنیا نیومدم"
‫وایسا ببینم! این از همون ‫چیزهاییه كه لو مینویسه.
‫و از دل اون دوران، اولین ‫بندِ عجیب غریب بیرون اومد.
‫كه اسمش یه چیزی بود تو مایه‌های ‫The Primitives
‫و جان توش بود و والتر دی‌ماریا
‫و تونی و لو.
‫خب، از همه میخوام آروم باشن
‫ما یه چیز جدید داريم که ‫الان میخوایم بهتون نشون بديم.
‫وقتی بياد بالاسرتون، ‫قراره بكشتتون
‫آماده‌اید؟ اومد...آره! ‫برو بریم!
‫بعنوان يه ترانه سرای یه لیبل ‫مقرون به صرفه توی شهر لانگ آیلند
‫به نیویورک نقل مکان کردم.
‫کمپانی‌هایی از دهه‌ی 50 تا 70 که آلبوم‌های ‫ارزان‌قیمت ضبط و پخش می‌کردند.
‫"پیک ویک" یه کمپانی ضبط و پخش ‫خیلی موفق مقرون به صرفه* بود.
‫كمپانی 99 سنت
‫- دوازده ترانه سرفینگ* یا دوازده ترانه‌ی "ما داریم بهم می‌زنیم" داشت ‫سرفینگ: دسته‌ای از آهنگ‌های راک دهه‌ی 50 و 60 میلادی که در جنوب کالیفرنیا شکل گرفتند و با فرهنگ موج‌سواری همسو بودند
‫و کمپانی اون‌ها رو تو ‫فروشگاه‌های وول‌ورت می‌فروخت.
‫اون بینش داشت.
‫ورای استعدادش با استعداد بود؛ ‫اگه منظورم رو متوجه بشید.
‫نه میتونه بخونه، ‫نه میتونه بنوازه
‫اما هر كاری كه با اون صدای ‫خش‌دار خودش انجام میداد،
‫برای من خیلی چیزها رو تداعی می‌کرد.
‫با لو، ما داشتیم یه دری رو باز می‌کردیم، ‫كه در نهایت هم لو این كارو كرد.
‫تونی به یه مهمونی دعوت شده بود.
‫ما رفتیم اونجا و این یارو ‫اومد پیشمون و گفت : هی!
‫به نظرم شما می‌تونین خیلی پرفروش بشین،
‫دوست دارید بیاید و یه آلبومی رو تبلیغ كنید؟
‫حالا، بیاید به شهر لانگ آیلند.
‫و اون كمپانی، کمپانیِ پیك ویك بود و ‫اون زمان ترانه‌سراشون، لو رید بود.
‫وقتی كه لو رو دیدم، کلی ‫همدیگه رو ورانداز کردیم.
‫بعد یه قهوه خوردیم، و ‫من ویولام همراهم بود.
‫♪ Oh, one more time ♪
‫من هنوز داشتم یه جورایی ‫ویولای کلاسیک می‌زدم.
‫با ویبراتو‌های قوی و واقعا خیلی كلاسیك
‫تمیز و از این چیزها.
‫و لو گفت : اَه! میدونستم یه ‫برتری‌ای نسبت به من داری.
‫♪ Everybody get down on your face now ♪
‫♪ Are you ready? ♪
‫من میخواستم كه یه جلسه ‫آهنگسازی باهاشون داشته باشم.
‫همش داشتم بهشون میگفتم كه ما باید ‫بدون آماده شدن و بداهه آهنگ بسازیم...
‫كه همه‌شون خوششون اومد.
‫و به شکل جالبی، ‫خودش راه‌حل ماجرا بود.
‫اون ترانه‌سرا بود، و شروع كرد یه ‫جمله‌ای رو اجرا كردن، و من خیلی خوشم اومد.
‫و بعد بلافاصله جان و بقیه، ‫باهاش همراهی کردن.
‫و همینجا بود که The Ostrich رو ساختیم.
‫كه کلی تهیه‌کننده‌ی بزرگ
‫مثل وارن تامسون و الكترا ركوردز عاشقش شدن.
‫♪ Do the ostrich ♪ ‫♪ Whoa-whoa-whoa whoa, yeah ♪
‫♪ You turn to the left ♪ ‫♪ And then you feet upside your left ♪
‫عالی بودین.
‫ترانه با گیتاری ساخته شد كه همه ‫سیم‌هاش روی یه نت كوك شده بود.
‫و گیتار نویز وحشتناکی داشت و ‫لو تمبورین میزد و میخوند.
‫و كاملا در لحظه شکل گرفت.
‫وقتی داری به این فکر میکنی که چندنفر که توی ‫گاراژ آهنگ میسازن، آهنگ‌شون چجوری میشه...
‫این آهنگ دقیقاً همون بود.
‫و واقعا عالی بود.
‫و آره...همچین چیزی تو ‫کودکی‌ام جاش خالی بوده.
‫و بعدش ما با شرلی الیس ‫روی یه صحنه بودیم.
‫"Bo-nana-bana fee-fo-fum" ‫این ترانه رو بلدی؟
‫و دی جی گفت: هورا، عالیه! ‫و ما الان این بند رو اینجا داریم.
‫گفت: بندِ The Primitives از خود نیویورك!
‫با ترانه پرطرفدار اخیرشون: the Ostrich
‫احساس میكردم كه این تقریبا ‫شبیه به یک اشتباه جادویی بود.
‫اصلاً هیچی‌اش سرجای خودش نبود.
‫من هیچ وقت بهش به چشم وسیله‌ای پیشبردِ ‫تلاش‌های جدی موسیقاییم نگاه نکرده بودم.
‫بهتون اینو بگم که توی پیک ویک، ‫سابقه‌ی خیلی ناجوری داشت
‫در بالا بودن، مریض بودن،
‫زمین خوردن...منی که مجبور ‫بودم سریع برسونمش بیمارستان.
‫رک بگم، این فقط یكی از دلایلی بود كه من
‫همونقدری كه فكر میكردم با استعداده، همونقدر ‫هم دلم میخواست كه به رابطمون خاتمه بدم.
‫و لو میگفت: نمیذارن من ترانه‌هایی ‫كه خودم میخوام رو ضبط كنم.
‫و این حرفش مثل نشون ‫دادن رنگ قرمز به گاو بود!
‫ گفتم: چی؟؟
‫گفتم: چه ترانه هایی میخوای کار کنی؟
‫و اونم ترانه‌های دیگه رو نشونم داد.
‫داشتم راجع به درد می‌نوشتم.
‫و داشتم راجع به چیزایی ‫كه اذیت می‌کنن می‌نوشتم.
‫و داشتم راجع به واقعیت می‌نوشتم، ‫اون جوری كه من فهمیده بودمش
‫یا اونجوری كه دوستای من فهمیده بودنش
‫یا چیزایی كه دیده بودم، یا شنیده بودم یا...
‫من مشتاق ارتباط برقرار كردن با ‫آدمایی بودم كه خارج از گود بودن.
‫و اون گفت: چرا نمیذارن...
‫چون مردم از این آهنگ‌ها شاکی میشن
‫كه توشون از مصرف مواد حمایت میشد.
‫اما این ترانه ها راجع به مواد نیستن...
‫این ترانه ها راجع به آدم‌هاییه كه ‫بیمارن و از زندگی‌شون ناراضی‌اند...
‫چرا نریم خودمون انجامش بدیم؟
‫سال 1964، همون آپارتمان واقع در ‫لادلو، حالا دیگه كیل و رید اونجا بودن.
‫"I'm waiting for a man" ‫ترانه و موسیقی از لو رید
‫ستیزه‌جو بودن بدرد آدم می‌خوره
‫به این دلیل كه تو یك موقعیت رو تعریف میكنی
‫و موقعیت مخالفش رو تعریف میكنی و ‫بر اساس همین یه چیزی ازش میسازی.
‫اینکه ما فهمیده بودیم کجای کاریم
‫و اینكه چقدر تمام چیزهای ‫دیگه خوار و حقیر می‌دونستیم...
‫و جواب هم داد.
‫♪ Oh, pardon me, sir ♪ ‫♪ Nothing could be further from my mind ♪
‫♪ But I'm just waiting for a dear ♪ ‫♪ Dear friend of mine ♪
‫آره، همیشه میگفت: پشمام داداش!
‫چجوری این جوری شد؟ ‫از ولز؟
‫ترانه‌های"Venus in Furs" و ‫"I'm Waiting for the Man" رو نشونم داد.
‫و من با خودم فکر کردم كه این‌ها ‫واقعا ترانه‌های به‌جا و استادانه‌ای‌اند.
‫ولی گفتم: صبر كن، این موسیقی درخور همراهی ‫چیزی كه این ترانه‌ها راجع بهشون هستن نیست.
‫و من خیلی سر ذوق اومدم و ‫فكر كنم لو رو هم سر ذوق آوردم
‫درباره‌ی اینکه چه کارهایی می‌تونیم بکنیم.
‫و رفتیم سراغ تمام انواع همسازی‌های مختلف...
‫از تریوها، كوارتت‌ها، هرچی...
‫تریو: سه نوازی ‫كوراتت: اجرای چهار ساز متفاوت
‫♪ Shiny, shiny… ♪
‫یه روز تو مترو بود و استرلینگ ‫رو دیده بود پابرهنه، اونم تو زمستون.
‫و از دوران دانشگاه سیراکیوسِ ندیده بودش.
‫خب، من مطمئنم كه لو رو دیده بود كه با ‫بند خودش توی سیراکیوس اجرا می‌كرد.
‫و مطمئنم كه میخواست وارد بند بشه.
‫به نظرم میخواست اینکارو بکنه، ‫چون آماده بود.
‫از 15 سالگی داشت خودآموز ساز میزد.
‫همیشه گیتارش رو توی مهمونی‌ها می‌آورد
‫و این اون چیزی بود كه می‌خواست ‫انجام بده، و حالا فرصتش پیش اومده بود.
‫استرلینگ
‫و ناگهان، ما یه نوازنده گیتار داشتیم كه واقعا ‫راجع به سولوهایی كه اجرا میكرد فكر میكرد.
‫من و لو می نشستیم و بداهه میزدیم
‫و استرلیگ هم سولو میزد.
‫و خیلی خوب میزد، مدل ‫گیتار زدن Isley Brothers
‫خیلی آروم بود و خیلی با استعداد.
‫این ایده كه میتونی آر اند بی و واگنر رو ‫تركیب كنی یجورایی در شرف وقوع بود.
‫مو
‫یه روز داشتم از كلاس ‫به سمت خونه می روندم
‫و "Not Fade Away" از رادیو ‫پخش شد، نسخه‌ی رولینگ استوز.
‫و زدم كنار چون واقعا خیلی هیجان انگیزتر ‫از چیزی بود كه بتونم به رانندگی ادامه بدم.
‫دنبال یه نوازنده درام میگشتن
‫و من گفتم: خب، ‫خواهر جیم درام میزنه.
‫و من لو رو رسوندم ‫اونجا تا باهاش ملاقات كنه.
‫و مارین خواهر یكی ‫از دوستای قدیمی من بود
‫كه اونم رفته بود دانشگاه سیراکیوس ‫و همچنین دوست لو هم بود.
‫و مارین با یه بندی که همه‌شون ‫دختر بودن توی لانگ آیلند اجرا میکرد.
‫و از هم جدا شدن.
‫و اون وارد شد تا ...
‫نمیدونم، تا كمی ‫ساز ضربی اجرا كنه
‫و همینجوری ور بره
‫نمیدونم، قضیه خیلی الله‌بختکی بود.
‫و وقتی شب حدود ساعت 5 میومد خونه
‫یه صفحه از Bo Biddley میذاشت،
‫و همینطوری هر شب از 5 تا 12 ساز میزد
‫و ما متوجه شدیم كه اون میتونه ‫درامر عالی ای باشه. و بود!
‫باحال بود و من واقعا هیجان زده بودم
‫از اینكه این فرصت رو داشتم ‫كه با بقیه به صورت زنده اجرا كنم
‫تا قبلش با كسی اجرا نكرده ‫بودم، واسه همین واقعا باحال بود.
‫راهی كه میتونستیم قدر ‫باب دیلن خوب باشیم،
‫این بود كه بریم روی صحنه و آهنگ‌های ‫مختلف رو هرشب بداهه‌نوازی کنیم.
‫و لو متخصص این كار بود.
‫میتونست مثل آب خوردن راجع ‫به هرچیزی بداهه ترانه بخونه.
‫می‌اومد و می‌نشست پای ‫گیتار و منم ویولا می‌زدم
‫و یه آهنگ رو شروع می‌کرد.
‫اول یه ترانه میومد كه واقعا غیرعادی بود.
‫و بعد همش جور در میومد ‫و به یه چیزی می رسیدیم.
‫هیچ وقت نمی فهمیدی كه چه زمانی ‫لو یا جان قراره یهو بزنن به ناكجا آباد
‫و یه چیزی كه هیچكس ‫نمیدونه چیه رو اجرا كنن.
‫من حس میكردم نقشم اینه كه اونجا باشم
‫و وقتی واسه بازگشت آماده بودن، ‫بگم بیاین، ایناهاش!
‫لو، درست كنار من... مثل دیواری از ‫صدا بود که همینجوری داشت می‌رفت بالا.
‫و من حواسم به دهنش بود كه بفهمم ‫چه زمانی برمی‌گردیم سراغ آهنگ.
‫اساسا من دنباله‌رو لو بودم.
‫فارغ از تمام ترانه‌های ‫خوش‌ساختی كه می‌نوشت...
‫این بداهه نوازی چیزی بود ‫كه من واقعا مشتاقش بودم.
‫بشدت متاثر از چیزی بود ‫كه مستقیما از ناخودآگاه می‌اومد.
‫و وقتی داستان لو راجع ‫به شوك درمانی رو شنیدم
‫یه جورایی توی سرم همه‌ی ‫اینا با هم جفت و جور میشد.
‫جوری كه یه آكورد رو اجرا میكرد ‫كه عمدتاً با موسیقی هماهنگ بود...
‫موسیقی، واقعا موسیقی رویا بود.
‫و اون چیزی كه واقعا توی غالب موسیقی‌های ‫راك اند رولی كه اون موقع بود دوست داشتم
‫ریف: ملودی اصلی تكرار شونده
‫خصلت تكرارپذیری ریف‌ها* بود.
‫و اینكه اون چه ریفیه ‫كه میتونی خلق كنی
‫كه میتونه به راحتی، در سرتاسر ‫تمام آهنگ وجود داشته باشه و زنده باشه.
‫و به طور مشهودی، درون یكی از همینا بود.
‫وقتی the Velvet Underground رو تشكیل دادیم
‫من چندتا ترانه داشتم و اینطوری داشتم ‫زنده‌شون میكردم، و این فوق العاده بود.
‫یعنی من یه یارویی بودم كه توی بندهایی ‫كه توی بار اجرا میكردن ساز می‌‎زدم.
‫در اكثر همكاری ها
‫این اتفاق میوفته كه 2 و 2 رو ‫میذاری كنار همدیگه و در نهایت میشه 7 !
‫اون غرابت، نباید توی این فضا وجود می‌داشت.
‫و همیشه یه معیاری وجود ‫داشت كه به نوعی تعیین می‌کرد...
‫كه چطور برازنده باشی و چطور وحشی.
‫♪ Shiny, shiny, shiny boots of leather ♪
‫♪ Whiplash girlchild in the dark ♪
‫♪ Comes in bells, your servant ♪ ‫♪ Don't forsake him ♪
‫♪ Strike, dear mistress ♪ ‫♪ And cure his heart ♪
‫♪ I am tired ♪
‫♪ I am weary ♪
‫♪ I could sleep for a thousand years ♪
‫♪ A thousand dreams that would awake me ♪
‫به‌محض اینكه "Venus in Furs" شروع میشه ‫درون جاگیر میشه...
‫می‌دونستم كه ما یه راه ‫خاصی داریم واسه راك اند رول
‫كه هیچكس دیگه‌ای انجامش نداده.
‫و همه اینا با گیتارهای از كوك خارج ‫شده انجام میشد كه من واقعا بهش مفتخر بودم
‫چون میگفتم: هی لو...
‫هیچكس نمی‌تونه بفهمه كه ‫چجوری میشه این كارو انجام داد.
‫یه جورایی، من شگفت‌زده ‫شدم از بازخوردها توی نیویورك.
‫به این فكر کردم كه ما كاری رو انجام ‫دادیم كه كس دیگه‌ای انجام نداده.
‫♪ Shiny leather in the dark ♪
‫به این فکر کردم که اون چیزی كه ‫انجام دادیم، خیلی شجاعانه بود.
‫اینكه آدما واقعا ازش حیرت‌زده میشن.
‫♪ Strike, dear mistress ♪ ‫♪ And cure his heart ♪
‫"کافه بزار"، یه اجرای خیلی كوچیك
‫واقعا هیجان‌زده بودیم ‫كه اونا این کارو داشتن...
‫زیاد کسی نمی‌اومد اونجا، كسی ‫نمی‌رقصید، خیلی عجیب غریب بود.
‫بعضیا به جمعیت پشت هم كرده بودن.
‫یه جوِ ناخوشایند داشتن.
‫وای که چه ترسناک بودن.
‫باربارا روبین یکی از این ‫فیلمساز خاص‌های مرکز شهر بود.
‫باب دیلن رو می‌شناخت، ‫اندی رو می‌شناخت.
‫خیلی تلاش می‌کرد که آدم‌ها ر. ‫با هم جفت و جور کنه.
‫اومد توی "کارخونه" و اعلام ‫کرد که یه بند اومده تو مرکز شهر.
‫که اونا جداً باید پاشن بیان ببینن‌شون.
‫یهو، سر و کله‌ی کلی آدم ‫دیگه توی کلوپ پیدا شد.
‫جرارد چهره‌ی دیپلماتیک "کارخونه" بود.
‫اومد پیش من و گفت:
‫شماها فردا بعدازظهر دعوتین به "کارخونه".
‫باربارا روبین آورده‌شون تو، ‫همه‌شون مشکی پوشیده بودن...
‫و شروع کردن به نواختن.
‫آهنگ "Heroin" رو زدن، ‫ما اینجوری بودیم که...!
‫باورنکردنی بود، اصلاً شاخ در آورده بودیم.
‫وقتی وارد کارخونه شدیم، چیزی که ‫خیلی الهام‌بخش و خیلی دلگرم‌کننده بود
‫این بود که همه‌ چیز در مورد کار بود.
‫هرروز که می‌رفتم اونجا، ‫همیشه قبل از من اونجا بود
‫و همیشه می‌گفت: ‫"چند تا ترانه نوشتی؟"
‫" ده تا نوشتم." ‫می‌گفت: "وای که تو چه تنبلی."
‫"چرا پونزده تا ننوشتی؟"
‫آدم‌ها می‌اومدن، آدم‌ها می‌رفتن،
‫آدم‌های مشهوری می‌اومدن که می‌شناختی‌شون، ‫آدم‌هایی مشهور بودن که داشتن می‌رفتن.
‫و همه‌اش همنشینی بود.
‫♪ I don't know ♪
‫♪ Just where I'm going ♪
‫♪ But I'm ♪
‫♪ Gonna try ♪
‫♪ For the kingdom if I can ♪
‫♪ 'Cause it makes me feel like I'm a man ♪
‫♪ When I put a spike into my vein ♪
‫♪ And I tell you things ♪ ‫♪ Aren't quite the same ♪
‫♪ When I'm rushing on my run ♪
‫♪ And I feel just like Jesus' son ♪
‫♪ And I guess that I just don't know ♪
‫اندی یک الهه است.
‫یک موجود فراسیاره‌ایه.
‫مثل یک پدر بود، همیشه داشت می‌گفت: ‫بله، بله، بله.
‫به نظرم اون بخش از شخصیت‌اش بود ‫که کاری می‌کرد همه بیان به کارخونه.
‫حس خونه بهشون میداد.
‫♪ Is when the blood begins to flow ♪
‫♪ When it shoots up the dropper's neck ♪
‫♪ When I'm closing in on death ♪
‫♪ You can't help me, not you guys ♪
‫♪ Or all you sweet girls ♪ ‫♪ With all your sweet talk ♪
‫می‌خواستم تحت تاثیر قرارش بدم.
‫مخاطب بود. ‫من له‌له می‌زدم واسه مخاطب.
‫خیله‌خب، اصلاً لازم نیست هیچ‌کاری بکنی.
‫کار خودتو بکن.
‫خودشه.
‫کارگردنی‌ات نمی‌کرد.
‫♪ Heroin ♪
‫صدا از وارهول در نمی‌اومد،
‫ولی حضورش بعد از ‫یه مدتی تندر بپا می‌کرد.
‫چون صدا ازش در نمی‌اومد...
‫♪ Be the death of me ♪
‫مجبور می‌شدی یه کاری بکنی.
‫♪ Heroin ♪
‫صاف تو دوربین نگاه کن.
‫سعی کن تکون نخوری، پلک نزنی.
‫واقعاً یه مهارت بود.
‫♪ And then I'm better off than dead ♪
‫♪ And thank God that I just don't care ♪
‫♪ And I guess that I just don't know ♪
‫♪ Oh, and I guess that I just don't know ♪
‫♪ Heroin ♪
‫♪ Be the death of me ♪
‫ما الان حامی مالی یه گروهی هستیم ‫به اسم the Velvet Underground
‫از اونجایی که دیگه ‫به نقاشی اعتقادی ندارم
‫دیدم راه خوبیه برای ترکیب کردن...
‫و این فرصت رو داشتیم که ‫موسیقی و هنر و فیلم رو
‫با همدیگه ترکیب کنیم.
‫و داریم یه جورایی روی...
‫بزرگترین دیسکوتک دنیا کار می‌کنیم.
‫تقریباً همه‌چیز تو ژوئن بوده، ‫تو این چندوقت گذشته...
‫- روشنه؟ ‫- زمان حال نشون میده...
‫اتفاق‌های خیلی خوبی داره میافته
‫به لحاظ کاری میگم.
‫شما دارین دنیا رو تو این موقعیت قرار میدین
‫و این یعنی موفقیت و ‫انبوهی از خوشبختی در راهه...
‫و چرخ اقبال که...
‫شامل آرزوهاتون میشه و همینطور...
‫دوستای خیلی نزدیک، ‫آدم‌هایی که خیلی نزدیک‌اند.
‫در حال حاضر خیلی اختلافی وجود نداره.
‫بحث و جدل و از این صحبت‌ها نیست.
‫این واسه اینه که الان مشغول کار نیستیم.
‫نشون میده که...
‫کارتون، مسیر حرفه‌ای‌تون، تخصص‌تون، ‫اینجور چیزها...
‫نشون میده که همیشه ‫توش کلی رقابت هست.
‫همیشه رقابت زیادی وجود داره...
‫در اکثر مواقع، کسایی که می‌اومدن کارخونه،
‫واسه این می‌اومدن که دوربین‌ها ‫در حال فیلمبرداری بودن.
‫و فکر می‌کردن که می‌تونن ‫معروف بشن، می‌تونن ستاره بشن.
‫چشم‌انداز به شدت امیدوارکننده‌ای، ‫کلی بینش تازه پیدا می‌کنید.
‫و کلی چیز جدید در حال اتفاقه.
‫یکجور ایده‌آل از زیبایی زنانه،
‫و اگر در حدِ اون ایده‌آل نبودی
‫و خب کی می‌تونست در اون حد باشه؟
‫در اون حالت شدیداً مخرب بود.
‫جای خوبی برای زن‌ها نبود.
‫و اگر نمی‌تونستی با این ‫حقیقت کنار بیای که ارزش‌ات
‫در وهله‌ی اول به ظاهرت مربوطه...
‫بعد...می‌دونین دیگه.
‫یه روز تو کارخونه مشغول کار بودیم
‫و جرارد تازه از اروپا برگشته بود.
‫He had a 45-rpm single record, ‫and it was this strange voice…
‫♪ That I care that you love me ♪
‫♪ I'm not saying that I care ♪
‫♪ I'm not saying I'll be there ♪ ‫♪ When you want me ♪
‫توی "زندگی زیباست" بازی کرده بود.
‫آنیتا اکبرگ ستاره‌ی اون فیلم بود
‫ولی نیکو در اون فیلم، اون چهره‌ی ‫مرموزی بود که همه متوجه‌اش شدن.
‫چون عجیب غریب زیباست.
‫بعد بالاخره نیکو اومد نیویورک.
‫پل کم‌کم به لحاظ کار ‫تبلیغاتی به نیکو علاقه‌مند شد.
‫حالا پل به نحوی اندی رو متقاعد کرد که ‫نمی‌تونی فقط یه گروه راک اند رول داشته باشی،
‫چون لو که همچین خیلی خوش‌قیافه نیست،
‫صدای فوق‌العاده‌ای هم نداره. ‫"باید یه دختر زیبا تو گروه داشته باشی."
‫اندی دیگه تقریباً به لو ‫التماس می‌کرد که قبول کنه.
‫♪ There she goes again ♪
‫می‌دونم اون اول تا سرحد ‫مرگ رو مخ‌شون بود
‫نمی‌تونست کوک بمونه.
‫فکر کنم جان بود که فهمید ‫با اون صدا باید چیکار کرد.
‫واقعاً خیلی چیزها عجیب ‫و غیر قابل توضیح بود.
‫از این بابت که نمی‌تونست اینکارو بکنه، ‫نمی‌تونست اونکارو بکنه،
‫و بعد یهویی همه‌اش رو ‫خیلی خوب انجام می‌داد.
‫باید یادش بگیرم.
‫یهو، متوجه دقت نظر در ‫جنبه‌ی تبلیغاتی کار میشی.
‫و ایده‌ی حضور این بلوند رنگ‌پریده وسط صحنه،
‫کنار مایی که همه مشکی پوشیدیم.
‫♪ I'll be your mirror ♪ ‫♪ Reflect what you are ♪
‫♪ In case you don't know ♪
‫سه چهار تا آهنگی که خوند، ‫راستِ کار خودش بودن.
‫هرکی دیگه می‌خوندشون جواب نمیداد.
‫اون همیشه واسه مایی که توی ‫گروه بودیم خیلی مرموز بود.
‫ما خیلی سفر نکرده بودیم.
‫سطح بالا نبودیم، البته به جز جان.
‫و اینکه می‌تونست بخونه.
‫فقط واسه این اونجا نبود ‫که صاف وایسته و زیبا باشه.
‫♪ Please put down your hands ♪
‫♪ 'Cause I see you ♪
‫اندی میخواست اون تو یه باکس طلقی بخونه.
‫و نیکو قبول نمی‌کرد.
‫موزیسین جدی‌ای بود و ‫می‌خواست این آهنگ‌ها رو بخونه.
‫زیبایی چشمگیرش...
‫فکر می‌کنم واسه خودش ‫کلاً هیچ موضوعیتی نداشت.
‫♪ So you won't be afraid ♪
‫♪ When you think the night ♪ ‫♪ Has seen your mind ♪
‫شاید چیزی بوده که ‫اندی بهش نسبت می‌داده،
‫که خیلی بی‌اعتناست، خیلی دست‌نیافتنیه
‫فکر نکنم اون اصلاً دلش ‫می‌خواست خیلی مشهور بشه.
‫فکر کنم فقط می‌خواست ‫کاری که انجام میده خوب باشه.
‫♪ 'Cause I see you ♪
‫وقتی مشهور نیستی با همه مقایسه‌ات می‌کنن.
‫مثلاً اون با مارلنه دیتریش ‫یا گرتا گاربو مقایسه میشد.
‫♪ -I'll be your mirror ♪ ‫♪ -Reflect what you are ♪
‫حالا بقیه رو با اون مقایسه می‌کنن.
‫♪ -I'll be your mirror ♪ ‫♪ -Reflect what you are ♪
‫یه چیزایی نصیب‌مون شد.
‫با تام ویلسون ملاقات داشتیم، ‫که تهیه‌کننده‌ی باب دیلن بود
‫و داشتیم به یه جاهایی می‌رسیدیم.
‫می‌تونستیم آلبوم ضبط کنیم.
‫نورمن دولف وارد داستان شد و ‫1500 دلار داد به اندی واسه ضبط آلبوم.
‫داشتیم یه چیزی رو دنبال می‌کردیم.
‫♪ I'm waiting for my man ♪
‫♪ Twenty-six dollars in my hand ♪
‫♪ Up to Lexington, 125 ♪
‫♪ Feel sick and dirty ♪ ‫♪ More dead than alive ♪
‫اندی فوق‌العاده بود و صادقانه فکر نمی‌کنم
‫این چیزها بدون اندی اصلاً اتفاق میافتاد.
‫اگه اندی نمی‌گفت کارِ ‫کاور آلبوم رو انجام میده
‫نمی‌دونم اصلاً می‌تونستیم قرارداد ‫ببندیم یا نه، یا اگه نیکو انقدر زیبا نبود.
‫♪ Hey, white boy ♪ ‫♪ You chasin' our women around? ♪
‫♪ Oh, pardon me, sir ♪ ‫♪ It's furthest from my mind ♪
‫یکسال واسه آلبوم موزی تمرین کردیم.
‫اندی تهیه‌کننده‌ی اولین آلبوم ما بود،
‫از این جهت که توی استودیو ‫حضور داشت و نفس می‌کشید
‫ولی کارش خیلی بیشتر از اینا بود،
‫کاری کرد که بتونیم یه آلبوم ضبط کنیم ‫بدون اینکه کسی تغییری توش ایجاد کنه
‫چون اندی وارهول اونجا بود.
‫♪ PR shoes and a big straw hat ♪
‫خیلی دقیق فهمید که داستان ما چیه
‫و خوب فهمید که جنبه‌ی خلاقه‌ی ما چیه و ‫چجوری میتونه به بهترین شکل بروز پیدا کنه.
‫و حسابی ازمون حمایت کرد.
‫♪ …gotta wait ♪
‫♪ I'm waiting for my man ♪
‫نیکو عاشق لو بود، ‫اندی عاشق لو بود.
‫پسر و دختر، مرد و زن، ‫همه گرفتار عشقش میشدن.
‫من نقاشی می‌کشیدم و طراحی می‌کردم، ‫و میخواستم درک بشم.
‫و دنبال یه سكو میگشتم.
‫تا اینکه یکی از دوستام وقتی ‫پونزده ساله‌م بود آلبوم‌شونو آورد
‫و می‌خواست با یه چیزی عوض‌اش ‫کنه چون آلبوم سلیقه‌اش نبود.
‫و من یه آلبوم داشتم از گروه Fugs ‫که دوست داشتم بدمش بره.
‫عاشق فرود های صدای لو رید شدم.
‫♪ "PR shoes and a big straw hat." ♪
‫و زیرش که صدای درونِ جان کیل می‌اومد.
‫و می‌دونی، همین بود!
‫گفتم: یعنی نمیخوای این آلبومو؟ ‫اصلاً این واسه من ساخته شده!
‫این آدم‌ها منو... ‫اولین چیزی که گفتم احتمالاً این بود:
‫این آدم‌ها منو درک می‌کنن.
‫♪ He's got the works ♪ ‫♪ Gives you sweet taste ♪
‫عناصری بود در کاری که لو داشت می‌کرد
‫که به شکلی اجتناب‌ناپذیر درست بودند، ‫ماهیت ترانه‌سرایی‌اش.
‫دیلن قطعاً ذكاوت جدیدی به ‫ترانه‌سرایی موسیقی پاپ اضافه کرد
‫ولی بعد لو بردش به یک سطح آوانگارد
‫که در شاعرهایی مثل بودلر و رمبو ریشه داشت.
‫ولی در اون زمان، کار مهمی تلقی نمیشد.
‫فراگیر نشد.
‫خیلی از ایستگاه‌های رادیویی ‫کارهای ما رو پخش نمی‌کردن.
‫مثلاً "هروئین" و اینجور چیزها رو ‫پخش نمی‌کردن دیگه.
‫ ولی خب MGM هم...
‫فکر کنم در اون مقطع به این نتیجه ‫رسیدن که the Mothers of Invention
‫گزینه‌ی بهتریه که روش قمار کنن، ‫و خیلی کاری برای ما نکردن.
‫یه جورایی انگار باهامون قرارداد ‫بستن تا از کفِ خیابون جمع‌مون کنن.
‫♪ Until tomorrow, but that's just ♪ ‫♪ Some other time ♪
‫♪ I'm waiting for my man ♪
‫♪ Walk it home ♪
‫♪ Oh, it's all right ♪
‫ما همه اومدیم اینجا...
‫اندی وارهول، جرارد مالانگای شاعر.
‫اون طرف، اگه دوربینو ‫اونوری کنین اد سندرز رو داریم
‫از یه گروه راک اند رول به اسم the Fugs
‫پیتر اورلوسکی که اونم شاعره و ‫مانتراهای هندی هم می‌خونه.
‫جوناس میکاسی که فیلم می‌گیره، ‫کاری که همین الانم داره میکنه.
‫فقط در خودِ منطقه‌ی نیویورک،
‫سی چهل آرتیست مختلف...
‫داشتن کاری می‌کردن که فقط ‫معطوف به هنر خودشون نبود
‫بلکه شامل هنرهای دیگه هم میشد.
‫ما فستیوالی رو ترتیب دادیم
‫که مثل برآوردی بود از اونچه که ‫داشت اتفاق میافتاد.
‫از هنرهای بسط یافته یا سینمای بسط یافته.
‫این مال نوامبر و دسامبر 1965 بود.
‫سال 66، من در خیابون چهل ‫و یکم یک سالن سینما اجاره کردم،
‫در تایم اسکوئر، و اونجا ادامه دادیم.
‫اولین اکران Chelsea Girls همونجا بود، ‫کلی از فیلم‌های وارهول.
‫♪ Teenage Mary said to Uncle Dave ♪
‫♪ "I sold my soul, must be saved ♪
‫تصمیم گرفتیم یک کار مولتی مدیا انجام بدیم
‫و برای چند هفته ای پابرجا بود. و ‫اسمش این بود : اندی وارهال؛ بد عنق
‫و the Velvet Underground توش بودن و ‫جرارد مالانگا
‫و ماری وارنوف که ‫می‌رقصیدن و و از اینجور چیزا.
‫♪ Run, run, run, run, run ♪ ‫♪ Gypsy death to you ♪
‫♪ Tell you whatcha do ♪
‫برای آماده شدن براش، ما از ‫the Velvet Underground و نیکو
‫توی کارخونه فیلمبرداری کردیم.
‫که وقتی داشتن توی سینماتک روی صحنه
‫اجرای زنده می‌رفتن، ‫همون تصاویر رو با پروژکتور روشون انداختیم.
‫♪ Went to sell her soul, she wasn't high ♪
‫♪ Didn't know, thinks she could buy it ♪
‫به نحوی "دام پولسکی" توی سینت مارک
‫در ایست ویلیج، موقعیت‌اش مهیا شد
‫و برای بیشتر از یک ماه گرفتیمش.
‫و "اندی وارهال؛ بد عنق" رو بسط دادیم و شد: ‫"انفجار پلاستیک اجتناب ناپذیر"
‫اینجا قبلاً "خانه‌ی ملی لهستان" بوده.
‫الان بهش میگن "دام" the Dom ‫(به لهستانی یعنی خانه)
‫مرکز زندگی شبانه‌ی ایست ویلیج.
‫موسیقی از نیکو و the Velvet Underground
‫"انفجار پلاستیک اجتناب ناپذیر"
‫طراحی شده توسط صنعت پاپ-آرت، ‫اندری وارهول و با حضور دختر منتخب سال او
‫سبک خوندنش...عجیبه.
‫اندی یه گروه داره از راک اند رولی‌ها ‫به اسم the Velvet Underground
‫ایده‌اش از دیسکوتک اینه: ‫یه سالن رقص رو بگیره،
‫موزیسین‌هاش اونجا اجرا کنند،
‫همزمان چندتا فیلم نشون بده،
‫وقتی مردم دارن می‌رقصن یا تماشا ‫می‌کنن همه‌جا نورهای رنگی باشه.
‫دیوونه‌بازی.
‫من گیتاریست نیکو شدم واسه ‫اجراهاش توی the Dom.
‫یه اجرای کوتاه واسه افتتاحیه هم داشتم.
‫من...چیزی ضبط نکرده بودم، ‫همچین آش دهن‌سوزی نبودم.
‫فقط یه اجرای کوتاه رفته بودم.
‫میخوام بگم کسی نمی‌رفت ‫اونجا تا وقتی که اندی می‌رفت.
‫جاذبه‌ی اصلی اون بود.
‫اندی پروژکتورها رو گذاشته بود روی بالکن
‫انواع ژل‌های رنگی، فلاش...
‫چون هیچکس نمی‌دونست ‫چجوری باید با نور کار کرد،
‫ما میذاشتیم مخاطب‌ها باهاشون کار کنن.
‫اینم یکی دیگه از دلایلی ‫بود که هیچ پولی در نیاوردیم،
‫همه‌اش داشتن چیزمیز می‌شکوندن، ‫یا وسایل از رو بالکن میافتادن...
‫تکنیک اندی یه چیزی تو این مایه‌ها بود که
‫"کی بلده با نور کار کنه؟" ‫"تو بلدی با نور کار کنی؟"
‫مردم فیلم‌هاشو تماشا می‌کردن
‫ولی نمی‌تونستن تماشا کنن ‫چون داستانی در کار نبود.
‫یه جای عجیبی بود اون وسط‌ها که ‫بالاخره داستانه یا واقعیت؟
‫و ما نمی‌دونیم. ‫به همین خاطر هیپنوتیزم کننده بودن.
‫طبقه‌ی بالا صحنه‌ای شکل گرفته بود.
‫کسایی مثلِ Walter Cronkite ‫و Jackie Kennedy
‫و کلی افراد سرشناس هم ‫اومدن اونجا، بخاطر اندی
‫و بخاطر روابطش با مجموعه‌دارهای ‫آثار هنری سنترال پارک وست.
‫آدم‌های فوق‌العاده‌ای اومدن اونجا و رقصیدن.
‫(رقصنده‌ی باله‌ی روس)
‫*Nureyev اومد اونجا و رقصید.
‫کل اعضای باله‌ی نیویورک ‫سیتی اومدن اونجا و رقصیدن.
‫فکر نمی‌کنم دلیل شکل گرفتنش
‫این بود که به یک رویداد ‫چشمگیر روی صحنه منجر بشه.
‫به این خاطر شکل گرفت که یک چیز ‫موسیقایی شگفت‌انگیز وجود داشت
‫که با آهنگ‌های لو اتفاق میفتاد.
‫باربارا روبین که به‌حق کشف‌شون کرده بود
‫همونیه که وقتی داشتن اجرا می‌کردن اون ‫طرح‌های خال‌خالی کوفتی رو انداخت روشون،
‫انگار که مثلاً بدون اون خال‌خال‌ها به ‫اندازه‌ی کافی چیزی واسه دیدن نبود!
‫گفتم: لو...چرا دارن اینکارو باهاتون می‌کنن؟
‫و خب اونم یه شونه‌ای بالا انداخت و گفت:
‫"این چیزیه که اندی میخواد ‫و می‌دونی، خانواده‌ست دیگه."
‫بعد از سه هفته اجرا، رفتیم تور.
‫خیلی وقت‌ها میشد که توی ‫یه جور گالری اجرا می‌کردیم
‫و اندی رو دعوت می‌کردن و فکر کنم ما ‫می‌شدیم اون اثری که نمایش داده میشد.
‫دسته دسته می‌رفتن، ‫طبقه‌ی ثروتمند جامعه بودن،
‫هنرمندها بودن و از این دست افراد،
‫که نمی‌خواستن بیان موزیک یه بند رو گوش کنن، ‫حالا چه برسه به کاری که ما داشتیم می‌کردیم.
‫من برنامه‌ی "انفجار پلاستیک اجتناب ناپذیر"
‫با the Velvet Underground ‫رو توی نیویورک و توی "دام" دیده بودم.
‫ولی وقتی اینجا بودم و ‫شنیدم که دارن میان اینجا
‫توی پراوینس‌تاون، یعنی ‫جایی که زندگی می‌کردم...!
‫برنامه توی موزه‌ی کرایسلر بود و ‫بعنوان هنر ثبت شده بود.
‫حتی اونجا پرهم نشد، می‌دونین، ‫مردم اون شهر نمی‌فهمیدن داستان چیه.
‫به نظرم خیلی عجیب غریب بودن...
‫اونم در اوج دوران هیپی‌ها و این چیزها،
‫درحالی که خیلی ضد هیپی بودن.
‫می‌دونم بین مردم کلی طرفدار پیدا کرده بودیم
‫ولی خب با هم این شوخی رو هم داشتیم که ‫"خب، چند نفر موندن؟"
‫"آها، تقریباً نصف جمعیت موندن، ‫پس امشب کارمون خوب بوده."
‫صدای نیکو
‫فقط سر و صدا نبود...
‫نوعی از موسیقی بود که وقتی ‫بیرون طوفانه می‌تونی بشنویش.
‫(غربی ترین ایالت های ساحلی آمریکا)
‫بعد پل، برامون توی وست‌کوست* اجرا گرفت.
‫♪ Monday, Monday ♪
‫♪ So good to me ♪
‫وست کوست به لحاظ موسیقایی،
‫یک نیروی سازمان‌یافته بود که ‫می‌خواست به صحنه‌ی پاپ غالب بشه.
‫♪ It was all I hoped it would be ♪
‫یادمه وقتی یه ماشین اجاره ‫کردیم و از فرودگاه برمی‌گشتیم
‫رادیو رو روشن کردم و اولین آهنگی که ‫پخش شد "Monday, Monday" بود.
‫گفتم: والا من...من یکی که نمی‌دونم...
‫شاید هنوز واسه اینجور چیزها آماده نیستیم.
‫رسیدیم لس‌آنجلس
‫و اولین باری که فهمیدم ما فرق داریم
‫وقتی بود که رفتیم سراغ اصل کاری، ‫یعنی "تروپیکانا متل".
‫همه مشکی پوشیده بودیم، ‫سرتاپامون پوشیده بود،
‫و همه نشسته بودیم دور استخر.
‫یعنی واقعاً احمقانه بود!
‫بجز جرارد، جرارد اون پُشت ‫داشت ترتیب یکی رو میداد.
‫♪ Sunday morning ♪
‫♪ Brings the dawning ♪
‫♪ It's just a restless feeling ♪ ‫♪ By my side ♪
‫ما هیچوقت وست‌کوست نرفته بودیم،
‫و یه خرده شوکه شدیم از اینکه ‫همه چقدر سرحال و تندرست بودن.
‫و تصورشون از اجرای با نور این بود ‫که یه تصویر از بودا روی دیوار باشه.
‫و وقتی اومدیم كالیفرنیا، اجرا ‫توی The Trip بود و استیج داشتن.
‫چی میذاری روی صحنه؟ ‫منو و جراردو.
‫یه پرفورمنسی رو اجرا می‌کردیم که ‫آدم‌های بیشتری The Velvelts رو ببینن.
‫♪ There's always someone around you ♪
‫♪ Who will call ♪
‫♪ It's nothing at all ♪
‫و یواشکی فرانک زاپا رو ‫هم به برنامه اضافه کردن،
‫و the Mothers of Invention رو ‫و ما از اینا متنفر بودیم.
‫و حس کردیم اونا همه‌ی اونا چیزی بودن ‫که وست کوست نمایندگی‌اش می‌کرد.
‫هیپی بودن، ‫ما از هیپی‌ها متنفر بودیم.
‫اینکه گل بدی به بقیه، ‫سوتین آتیش بزنی...
‫شماها چه مرگتونه؟
‫از این مزخرفات "عشق و صلح" نفرت داشتیم، ‫بابا به خودتون بیاین دیگه!
‫و عشق آزاد
‫"و همه فوق‌العاده‌ند و من همه رو دوست دارم ‫و من فوق‌العاده نیستم؟"
‫همه میخوان در جهان صلح باشه ‫و گلوله تو سر کسی نخوره، ولی...
‫ولی نمی‌تونی با گل دادن به یه بابایی که
‫میخواد با تیر بزندت طرز فکرشو عوض کنی که.
‫اونا باید...
‫به بی‌خانمان‌ها کمک ‫می‌کردن یا یه کاری می‌کردن.
‫یه کاری براش بکن، نه اینکه گل ‫بزنی تو موهات و بری اینور اونور.
‫یه جور طفره رفتن بود از میزان اهمیت خطر
‫و می‌دونی، اگه تو اون دنیا باشی
‫نمی‌تونستی میزان خطر رو ارزیابی کنی.
‫نوع بشر به گا رفته بود...
‫و این جامعه بود كه بگاش میداد
‫پس نباید بخاطرش ‫افسرده بشی و از پا بیفتی.
‫بلکه قوی میشی...
‫و ضد خیلی چیزها میشی، ‫چیزهایی که بقیه ضدش نیستن.
‫پس نمیای...
‫و اینجا همونجاییه که پای ‫هنرمند وسط کشیده میشه.
‫چون با جامعه همسو نیست.
‫متفاوته.
‫توصیف حسِ حضور در یک ‫مجلس رقص راک تقریباً غیرممکنه
‫و شاید به همین خاطره که کلی جوون ‫آخر هفته‌ها اینجا جمع میشن
‫(بیل گراهام صاحب سالن فیلمور وست بود)
‫که ببینن چیه ماجرای این ‫بیل گراهام و فیلمور وست.
‫کلاً مردم اینجا خیلی خوب‌ند، ‫شور زندگی هست،
‫روحیه‌ی خاصی هست که ‫توی شهرهای دیگه وجود نداره.
‫مثلاً توی نیویورک، شیکاگو، دیترویت...
‫همه چی یه طورایی شیكان پیكانه.
‫پسر چقدر از ما متنفر بود!
‫وقتی می‌رفتیم روی صحنه...
‫وایستاده بود اونجا بهمون گفت: ‫امیدوارم شما دیوث‌ها برینین.
‫خب پس چرا گفتی بیایم؟ ‫چرا برامون اجرا گذاشتی؟
‫فکر کنم واقعاً حسودی می‌کرد و ‫اعصابش خورد شده بود
‫چون ادعا کرده بود اولین ‫مولتی‌مدیا کار خودش بوده.
‫و در مقایسه با چیزی که اندی ترتیب داده بود، ‫واقعاً آدم دلش براش می‌سوخت.
‫و نقدمون کردن:
‫"باید خاک‌شون کرد، ‫این the Velvet Underground رو."
‫"باید در اعماق خاک بشن."
‫اینو...چی بود اسمش...Cher گفته بود.
‫و برگشتیم نیویورک و آماده ‫شدیم که برگردیم "دام".
‫نه، دیگه نمی‌تونین برگردین "دام". ‫چرا؟
‫چون فروخته بودش به ال گروسمن.
‫مدیربرنامه‌های دیلن و دیلن ‫اسمشو گذاشته بود: "بالون فارم"
‫و ما رو بیرون کردن.
‫♪ Here she comes now ♪
‫♪ She's gone, gone, gone ♪
‫♪ Ready, ready, ready, ready, ready ♪
‫آلبوم دوم اومد بیرون، ‫درواقع اون آلبومیه که می‌تونین
‫تاثیرات توی جاده بودن رو توش ببینین.
‫و خیلی پرخاشگرانه بود و ‫بهتون می‌گفت
‫این پرخاشگری بازتاب تمام اون ‫چیزیه که توی گروه در جریانه.
‫داشت برامون هی سخت و سخت‌تر میشد که...
‫بتونیم با همدیگه کار کنیم.
‫♪ -I know that she's long dead and gone ♪ ‫♪ -Heard her call my name ♪
‫♪ -Still, it ain't the same ♪ ‫♪ -Heard her call my name ♪
‫♪ Oh, when I wake up in this morning ♪ ‫♪ Mama ♪
‫♪ -I heard her call my name ♪ ‫♪ -Heard her call my name ♪
‫احتمالاً تندترین آلبومی بود که تا اون ‫موقع وجود داشت، حسابی بهم ریخته بود.
‫مهندس صدا ول کرد رفت.
‫یکی از مهندس‌ها گفت: ‫"من مجبور نیستم اینارو گوش کنم.
‫ضبط رو میزنم و میرم. ‫وقتی کارتون تموم شد بیاین دنبالم."
‫♪ -White light ♪ ‫♪ -White light goin', messin' up my mind ♪
‫♪ -White light ♪ ‫♪ -And don't you know ♪
‫♪ -It's gonna make me go blind ♪ ‫♪ -White heat ♪
‫♪ Aw, white heat ♪ ‫♪ It tickle me down to my toes ♪
‫♪ -White light ♪ ‫♪ -Oh, have mercy ♪
‫♪ While I have it, goodness knows ♪
‫تمام آهنگ‌هایی که توی آلبوم دوم بود،
‫همه‌شون بدون آمادگی قبلی ضبط ‫شده بودن و همه‌شون خشن بودن.
‫یعنی بی بر و برگرد ناشی از آمفتامین بود.
‫♪ Aw, white heat ♪ ‫♪ It tickle me down to my toes ♪
‫هیچکی با هیچکی حرف نمیزد.
‫می‌دونی، همه مدام ‫وولوم‌شونو می‌دادن بالاتر.
‫هی صداش بلند و بلند و بلندتر شد.
‫"حالا صدای کی بلندتره؟" ‫شده بود بچه‌بازی.
‫اگه بداهه کار نکنیم، ‫همدیگه رو دیوونه می‌کنیم.
‫بعد معلوم شد که در هرصورت ‫همدیگه رو دیوونه می‌کنیم.
‫بداهه‌نوازی توی جاده کمک‌مون می‌کرد،
‫وقتی هی مجبوری آهنگ‌های ‫تکراری رو پشت سر هم بزنی.
‫همکاری در حال از بین رفتن بود.
‫♪ White light moved in me ♪ ‫♪ Through my brain ♪
‫♪ -White light ♪ ‫♪ -White light goin' ♪
‫♪ -Makin' you go insane ♪ ‫♪ -White heat ♪
‫♪ Aw, white heat ♪ ‫♪ It tickles me down to my toes ♪
‫♪ White light, I said now ♪ ‫♪ Goodness knows ♪
‫ما هیچوقت قصد نداشتیم که دیگه بشه ‫the Velvet Underground و نیکو.
‫توی ذهن ما اون یه چیز موقتی بود.
‫♪ Here's Room 546 ♪
‫♪ It's enough to make you sick ♪
‫♪ Brigid's all wrapped up in foil ♪
‫♪ You wonder if ♪
‫نیکو توی بند هرکاری ‫ازش خواسته بودیم کرده بود.
‫ولی فکر می‌کنم ته دلش
‫چیز دیگه‌ای بود که جذبش می‌کرد.
‫همیشه نشسته بود داشت ‫ترانه می‌نوشت، شعر می‌نوشت.
‫همیشه یه چیزی داشت ‫از کار جمعی دورش می‌کرد.
‫پرسه‌زن بود.
‫پرسه‌زنان وارد موقعیت شد، ‫و بعد هم خیلی آروم پرسه‌زنان رفت.
‫♪ Magic marker row ♪
‫♪ You wonder just ♪
‫♪ How high they go ♪
‫♪ Here they come now ♪
‫و بعد از تموم اون داستان‌ها،
‫لو یهو زد به سرش.
‫و بعد اندی رو اخراج کرد.
‫و اندی هم بهش گفت آدم‌فروش.
‫همه چیز پشت درهای بسته اتفاق افتاد.
‫چون من هیچ ایده‌ای نداشتم ‫که لو اندی رو اخراج کرده.
‫مردم فکر می‌کردن گیتاریست ‫اصلی‌مون اندی وارهوله.
‫و وقتی از پیش شبان بزرگ‌مون رفتیم، ‫زندگی یه مقدار سخت شد.
‫اسم این آهنگ هست: Sister Ray
‫در مورد چندتا ملکه‌ست.
‫اسم یکی‌شون داکه و ‫یکی دیگه‌شون هم سالی.
‫♪ Duck and Sally inside ♪
‫♪ Searching for the down pipe ♪
‫♪ Who're staring at Miss Rayon ♪
‫♪ Who's licking up her pig pen ♪
‫♪ I'm searching for my mainline ♪
‫♪ I couldn't hit it sideways ♪
‫استادهای هاروارد، مدل‌های نیویورکی،
‫نوجوون‌های بزهکار درست حسابی،
‫دار و دسته‌های موتوری...
‫نردهایی مثل خودم.
‫طرفدارهای Grateful Dead، ‫خیلی‌ها طرفدار هردو گروه بودن.
‫کم‌کم فهمیدیم که داریم پیرو پیدا می‌کنیم.
‫و خب خیلی خوب بود دیگه.
‫بخصوص توی بوستون، ‫چون اونجا خیلی اجرا می‌رفتیم.
‫من در مجموع شصت هفتاد باری دیدم‌شون.
‫به این خاطر موقع شنیدن‌شون احساس ‫آزادی می‌کردم که داشتم موزیکی رو گوش میدادم
‫که متوجه شدم شبیه هیچ چیز دیگه‌ای نیست.
‫به یه صدای خاصی می‌رسند ‫بعد دیگه مطلقاً سراغش نمی‌رفتن.
‫اینش هیجان‌انگیز بود.
‫♪ Oh, do it, yeah, just like ♪
‫♪ Yeah, just like Sister Ray said ♪
‫پس نه تنها جدید بود، بلکه ‫به شکل رادیکالی متفاوت بود.
‫انقد تمپوش متوسط یا پایین بود كه ‫اصلا راك اند رول به حساب نمی‌اومد
‫یه سری ملودی خیلی عجیب غریب...
‫كه میتونستی ببینی دارن اجراش میكنن.
‫و اورتن‌هایی داشت كه ‫نمی‌تونستی متوجه‌شون بشی.
‫میدونی، یه همچین چیزی...
‫بعدش یه سولو میشنیدی كه روی ‫ریف قبلی اجرا میشد (با fuzz effect)
‫یه چیزی تو این مایه‌ها، ‫بعد بیس‌لاین رو می‌شنیدی.
‫اما صداهای دیگه‌ای هم تو محیط بودن
‫و به بقیه نگاه میکردی ‫و اینجوری بودی که ...
‫می‌گفتی این صداها از کجا میاد؟
‫اون صدا، صدای گروهی بود.
‫معمولا یه نسخه بلند از Sister Ray بود
‫و پنج ثانیه‌ی بعدش.
‫پنج ثانیه‌ی بعدش چیزای زیادی می‌گفت ‫راجع به اینكه دیدن اونا چطور چیزیه.
‫پس، یهو، شروع میكردن به...
‫بعدش تمام قطعات كیبرد...
‫بعدش...همه‌ی این چیزای ‫مختلف اجرا میشدن...درامز
‫بعد یهو ...
‫بعدش اینجوری متوقف میشد. ‫و تماشاچی‌ها...
‫سکوت محض میشد، برای...
‫پنج ثانیه! و بعد تشویق میكردن.
‫اونا، the Velvet Underground، ‫یه بار دیگه هیپنوتیزم‌شون کرده بودن.
‫من اینجام در "جشن چای بوستون"
‫و the Velvet Underground ‫امپ‌هاشون همراهشونه
‫شروع كردن به راه اندازی، همین الان ‫داشتم آماده‌شدن‌شون رو تماشا میكردم.
‫سوال می‌پرسیدم
‫میگفتم: چطور فقط از صدای فاز ‫توی اون پاساژ استفاده کردید؟ چرا؟
‫و اینکه: چرا اون یکی صدا ؟
‫و اون میگفت: اون صدا، ‫مرد جوان، خیلی چیزهاست.
‫و Sterling Morrison همون كسی ‫بود كه بهم یاد داد چطوری گیتار بزنم.
‫آزادی‌ای كه داشت، باعث میشد كه ‫كمتر خودمو در بندِ دبیرستان حس كنم.
‫كمتر در بندِ چهارچوبی كه ‫باقی انواع موسیقی داشتن باشم.
‫و بهم كمك كرد بفهمم چطوری ‫موسیقی خودم رو بسازم.
‫اونا اینطوری بودن. ‫سخاوتمند بودن.
‫با من یکی که سخاوتمندانه رفتار می‌کردن. ‫یه دفعه گذاشتن كه من اجرا رو براشون شروع كنم
‫و وقتی كه بین اعضای ‫بند تنشی وجود داشت
‫اجازه داشتم كه اونجا باشم.
‫می‌دونستن قرار نیست حرفی بزنم.
‫ولی آره، میتونستی تنش رو حس كنی
‫اما اونجایی خیلی بهت زده شدم ‫كه تنش اونقدری زیاده از حد شد
‫كه جان کیل دیگه توی بند نبود.
‫میدونی، گاهی این سه تا مردِ ‫گروه با هم اصطكاك داشتن
‫یعنی واقعا به‌سختی می‌تونستم ‫برم تمرین، بس که استرس آور بود.
‫ممكن بود فقط راجع به ‫خود موسیقی بحث كنن.
‫یا لو میتونست همینطوری فقط رو مخ باشه
‫یا زیادی كارو دست بگیره، ‫به بقیه بگه چیكار كنن.
‫این اتفاق همیشه میفتاد.
‫که لو بخواد از همه بالاتر باشه.
‫واقعا نمی‌دونستم چطوری باید راضی‌اش کنم.
‫یعنی، هیچ كاری نبود ‫كه بتونم انجام بدم كه..
‫سعی‌ات رو می‌كردی که خوب باشی، ‫بیشتر ازت متنفر میشد...
‫سعی می‌كردی یه چیزی پیشنهاد بدی ‫و اون همینطوری نادیده‌اش می‌گرفت.
‫یه آدمِ زجركشیده است.
‫اگرچه باید بگم جان کیل هم ‫می‌تونست بدجور بره تو خودش.
‫یه کاری می‌کرد که دور و برش ‫بودن وحشتناک ناخوشایند بشه...
‫اگه كه حالش خوب نبود.
‫و خیلی هم تیره و تار بود.
‫این نکته که ما فهمیده ‫بودیم کجای کاریم، بقیه کجان
‫و اینکه به همه‌چیز با تحقیر نگاه می‌کردیم..
‫میدونی، متاسفانه در نهایت...
‫این یقه‌ی خودمونو هم گرفت.
‫فكر کنم به یه جایی رسید ‫كه فقط میگفتی: گور باباش.
‫ما با اینجوری رفتار كردن ‫مشکلاتمون رو حل نمی‌کنیم.
‫و كس دیگه‌ای هم نیست كه بهمون ‫كمك كنه که چیزی رو حل و فصل کنیم.
‫و هرگز اجازه نمی‌دادیم ‫کسی بهمون چیکار کنیم.
‫اگر این همه مواد دورمون نبود... ‫همه‌اش دنبال این بودیم که یه چیزی بزنیم.
‫وقتش بود که واسه یه ‫دقیقه هم که شده عقب بکشیم.
‫چون اعتماد از بین رفته بود.
‫صدای استرلینگ موریسون
‫شاید لو حسودی میكرد.
‫میتونم دلیلش رو به همچین چیزی مرتبط بدونم.
‫لو التیماتوم داد كه یا خودش ‫یا جان باید برن از گروه.
‫با من و استرلینگ تماس گرفت ‫و یه كافی‌شاپی جایی دیدیمش
‫و اینو بهمون گفت
‫که دیگه نمیتونه با جان كار كنه
‫و ما هم می‌تونیم یا با ‫خودش بمونیم یا با جان بریم.
‫استرلینگ رو دیدم و بهم ‫گفت كه: تازه از پیش لو اومدم.
‫من گفتم: آره، باید تمرین‌مون رو شروع كنیم
‫قراره آخر هفته بریم کلیولند.
‫گفت: خب...نه! ‫ما آره، تو نه!
‫گفتم: راجع به چی حرف میزنی؟
‫گفت: خب، لو منو فرستاده ‫اینجا تا اینو بگم بهت...
‫و به بقیه‌مون گفت كه اگه جان بره، من نمیرم.
‫و همین دیگه.
‫و دوباره همون لحظه پیش اومد...
‫اون جرقه‌ی حیرانی! ‫چه كوفتی قراره بعدش رخ بده؟
‫فكر كردم كه خب، ‫بهتره برم تو كار تولید اثر.
‫واقعا واسه من ویران‌كننده بود، ‫چرا كه تا همینجاش...
‫این بند بهم كمك كرده بود زندگی رو بفهمم.
‫صداهایی كه تولید می‌كردن بهم ‫كمك میكرد تا رویاپردازی كنم
‫رنگ صوتی‌شون، اینطور بود كه ...
‫یعنی، برای من شبیه بودن ‫در حضور مایكل آنجلو بود.
‫لو واقعا میخواست موفقیتی در كار باشه
‫یعنی، موفقیت واقعی.
‫شاید میخواست كمتر آوانگارد باشه ‫یا حالا کلمه‌اش هرچی که هست.
‫میدونی، معمولی‌تر.
‫داگ
‫♪ She's over by the corner ♪
‫Doug Yule وارد گروه شد و تا جایی که یادمه
‫خیلی سریع و جسورانه ‫آهنگ‌ها رو یاد می‌گرفت.
‫و خودش هم یه موزیسین خیلی دقیق و جدی بود.
‫و با درک خودش از هارمونی، ‫چیز متفاوتی رو همراه خودش آورد.
‫فكر می‌كنم كه تفاوت عمیق بود.
‫فكر می‌كنم ما همچنان یه بند خوب بودیم
‫و داگ چیزای خودش رو ‫داشت تا به بند عرضه كنه
‫اما هیچكس نمی‌تونست جای كیل رو بگیره.
‫♪ Don't you know something? ♪ ‫♪ She sent 'em right back ♪
‫♪ All right ♪
‫عصربخیر.
‫ما ولوت آندرگرواند محله‌تون هستیم
‫و خوشحالم می‌بینم‌تون.
‫ممنون.
‫و خصوصا از این خوشحالیم كه ‫مردم می‌تونن یه کم زمان بذارن
‫تا بیان بیرون و یه‌كم با ‫راك اند رول حال كنن.
‫داشتن خیلی آروم اجرا میكردن.
‫در این مقطع شروع کرده بودن ‫به اجرای خیلی آرومتر.
‫♪ Sometimes I feel so happy ♪
‫♪ Sometimes I feel so sad ♪
‫♪ Sometimes I feel so happy ♪
‫♪ But mostly you just make me mad ♪
‫♪ Baby, you just make me mad ♪
‫♪ Linger on ♪
‫♪ Your pale blue eyes ♪
‫♪ Linger on ♪
‫♪ Your pale blue eyes ♪
‫یه نظریه مشخصی پشت كار بود ‫و اون هپروت بود.
‫انگاری تمام آهنگ‌ها ‫خیلی هپروتی بودن.
‫یعنی مثلا، چیزی اضافه ‫نمی‌كردیم بلكه حذف می‌كردیم
‫كه تقریبا خلاف جهت ‫كاری بود كه بقیه می‌كردن.
‫مثلا، ما هیچ وقت سازی اضافه نمی‌كردیم، ‫واسه جلسات ضبط‌مون كسی رو نمی‌آوردیم،
‫اساساً کاری نمی‌کردیم که نتونیم ‫روی صحنه بازآفرینی‌اش کنیم.
‫The Velvet Undergroundاسم آلبوم ‫است و کاور آلبوم خاکستری است.
‫آلبوم سوم، آلبوم خاكستری* ‫داشتیم تو لس‌آنجلس اجرا می‌كردیم
‫و استیو گفت كه ‫برنامه‌مون یه تغییری کرده
‫قراره یه هفته بیشتر ‫بمونیم و یه آلبوم بسازیم.
‫♪ Candy says ♪
‫♪ "I've come to hate my body ♪
‫♪ And all that it requires… ♪
‫"Candy Says" تنش خاص خودش رو داره
‫میدونی، راجع به شخصیه كه ‫میگه "دارم از بدن خودم متنفر میشم
‫و هر چیزی كه بدنم بهش ‫در این دنیا نیاز داره."
‫و با این موسیقی كوچولوی ‫قشنگی كه باهاش همراهه، میدونی...
‫و شروع میكنی به سر درآوردن ‫از اینكه این ترانه راجع به چیه؟
‫و تمام آلبوم سوم ‫فقط راجع به همینه.
‫♪ Over my shoulder ♪
‫♪ What do you think I'd see ♪
‫نمیدونستم قراره این ترانه رو بخونم ‫تا اینكه رسیدیم به ضبط كردن وكال.
‫و اون یه ترانه خوند و برگشت ‫گفت: چرا تو یکی نمی‌خونی؟
‫میدونی، باحاله كه همیشه هم ‫نخونی، باحاله بكشی عقب و ...
‫گیتار بزنی و همه‌اش خواننده‌ی اصلی نباشی.
‫این آهنگیه که...در اصل در نظر داشتم...
‫خودمو باهاش به نمایش بذارم، با یه ‫نور متمرکز و یه لباس براق طلایی تو تنم.
‫بعد به این نتیجه رسیدم ‫كه خب...میدونی...
‫مطمئن نیستم واقعاً کسی ‫همچین چیزی رو بپذیره.
‫ما مائورین رو داشتیم
‫و به این نتیجه رسیدیم كه ‫اونو باور می‌كنن ولی منو نه.
‫این آخرین ترانه ما ‫در این اجرا خواهد بود.
‫به اسم "After Hours."
‫♪ If you close the door ♪
‫♪ The night could last forever ♪
‫♪ Leave the sunshine out ♪
‫♪ And say hello to never ♪
‫تا سرحد مرگ ترسیده بودم
‫هیچوقت چیزی نمیخوندم و اینجوری ‫بودم كه...نمی‌تونم اینکارو بکنم!
‫در واقع، باید استرلینگ رو ‫از اتاق می‌فرستادیم بیرون
‫چون داشت بهم می‌خندید.
‫♪ I'd never have to see the day again ♪
‫به لو گفتم: من نمیخوام زنده بخونمش ‫مگر اینكه كسی درخواستش كنه
‫چون امیدوار بودم كه ‫هیچكس درخواستش نکنه.
‫و دو اجرا بعدتر، تگزاس بودیم
‫و یكی درخواستش كرد و ‫منم به سلامتی از پس‌اش بر اومدم.
‫♪ And drink a toast to never ♪
‫وقتی توی جشن چای بوستون اجرا ‫كردن و مائورین اومد بخونه...
‫آدم‌هایی اون شب اونجا بودن که ‫حتی طرفدار بند هم نبودن.
‫از این بچه پرروها بودن ‫که می‌گفتن اینا دیگه كی‌اند؟
‫خبری از سولوی گیتار Jimmy Page هم که ‫نیست و... این دیگه چه آشغالیه؟
‫یهو، وقتی مائورین تاكر اومد
‫اومد و خوند: ‫"If you close the door"
‫و همه...همه رو مجذوب کرد!
‫ممنون.
‫♪ Jenny said ♪ ‫♪ When she was just five years old ♪
‫♪ There was nothing happening at all ♪
‫♪ Every time she puts on the radio ♪
‫♪ There was nothing going down at all ♪
‫♪ Not at all ♪
‫♪ Then one fine morning she puts on ♪ ‫♪ A New York station ♪
‫♪ You know, she don't believe ♪ ‫♪ What she heard at all ♪
‫♪ She started shaking ♪ ‫♪ To that fine, fine music ♪
‫♪ You know her life was saved ♪ ‫♪ By rock and roll ♪
‫♪ Despite all the amputation ♪
‫♪ You know you could just go out ♪ ‫♪ And dance to the rock and roll station ♪
‫♪ -And it was all right ♪ ‫♪ -It was all right ♪
‫♪ -Hey, baby, you know it was all right ♪ ‫♪ -It was all right ♪
‫♪ Like Jenny said ♪ ‫♪ When she was just about five years old ♪
‫♪ Hey, you know ♪ ‫♪ There's nothing happening at all ♪
‫اگه یه چیز باشه که بتونم برگردم و عوض‌اش ‫کنم اینه که آلبوم Loaded رو کار نکنم
‫تا وقتی كه مائورین بتونه اجرا كنه.
‫Loaded فكر كنم آپریل 70 ضبط شد
‫و من حامله بودم و زیادی برای ‫اینكه به درامز برسم چاق بودم
‫واسه همین نمی‌تونستم اجرا كنم.
‫حالم گرفته شد چون چندین آهنگ توش بود
‫كه فكر می‌کنم منو می‌طلبیدن.
‫خیلی فرق می‌کرد.
‫مائورین توش نبود، استرلینگ بود...
‫که اونم بعد از یه مدت دیگه نیومد. ‫من توی Loaded کلی گیتار زدم.
‫باید خیلی واسه‌ش خسته كننده بوده باشه
‫که درحین اینكه پارت‌های ‫کوچیکی آماده میشدن
‫ساعت‌ها فقط بشینه توی اتاق كنترل.
‫می‌دونستم دارن کارهای جدید ضبط می‌کنن، ‫میدونستم که...ولی کلاً هیچوقت داگ رو ندیدم.
‫من...
‫هرچی که بود، دیگه ‫به من مربوط نمیشد.
‫و لو واضح گفته بود كه به من مربوط نمیشه.
‫اول اولش خیلی منحصربه‌فرد بودن.
‫هر عضو گروه، همكاری برابری ‫نسبت به جایگاهش توی گروه داشت
‫ولی الان شبیه یه بند ‫متداول راك اند رول بودن
‫و یه آدم با استعداد خلاق رو ‫داشتن كه به تمامی عهده دار گروه بود.
‫و لو كلی ترانه‌ی پاپ داشت.
‫و لو شروع كرده بود ‫صدای خودش رو پیدا كردن.
‫پاپ، فرهنگ سطح بالا رو منحل کرد. ‫این چیزی بود که لو به ارمغان آورد.
‫چیزی که از لانگ‌آیلند فوران کرده بود
‫و اون ساختار بلورین رو ذوب کرد، ‫دقیقاً همون چیزی که لو مدنظر داشت.
‫♪ Standing on the corner ♪
‫♪ Suitcase in my hand ♪
‫♪ Jack is in his corset ♪ ‫♪ Jane is in her vest ♪
‫♪ And me, I'm in a rock and roll band ♪
‫♪ Riding in a Stutz Bear Cat, Jim ♪
‫♪ You know, those were different times ♪
‫♪ Oh, all the poets ♪ ‫♪ They studied rules of verse ♪
‫♪ And those ladies ♪ ‫♪ They rolled their eyes ♪
‫♪ Sweet Jane ♪
‫به نظرم محشره که ما می‌تونیم ‫این چیزها رو برای عموم اجرا کنیم.
‫یعنی می‌دونی، خود من از به ‫هیجان اومدن اونا خیلی به هیجان میام.
‫♪ And Jane, she is a clerk ♪
‫چیزی رو نمیخوایم ثابت کنیم و ‫نمیخوایم چیزی رو به کرسی بشونیم
‫و کلاً چیزی نداریم که ‫بخوایم به یکی دیگه بگیمش.
‫♪ And when ♪ ‫♪ When they come home from work ♪
‫می‌دونست با استعداده.
‫می‌دونست گیتاریست و ترانه‌نویس خفنیه.
‫و اصلاً در حال رسیدن به ‫چیزهایی که مدنظر داشت نبودیم.
‫و می‌گفتیم گه توش...پس ‫کی قراره اتفاق بیفته؟
‫♪ But anyone who ever had a heart ♪
‫♪ Oh, they wouldn't turn around ♪ ‫♪ And break it ♪
‫♪ And anyone who ever played a part ♪
‫♪ Oh, they wouldn't turn around ♪ ‫♪ And hate it ♪
‫♪ Sweet Jane ♪
‫رسید به اجرای توی "مکس".
‫داشت كم‌كم متوقف میشد.
‫♪ Here comes the ocean ♪
‫♪ And the waves down by the sea ♪
‫فكركردن به اینكه بعد از پنج سال
‫دارن تو طبقه‌ی بالای "مکس‌" اجرا می‌کنن ‫تازه اونم با گروهی که حسابی آب رفته...
‫♪ And the waves, where have they been? ♪
‫غُر میزد... ‫به زور کارو تموم می‌کرد.
‫اصلاً خوش نمی‌گذشت.
‫♪ It could just drive me crazy ♪
‫یه جورایی تصمیم ‫گرفتم برگردم مدرسه
‫از همه این چیزا دور شم.
‫فكر كنم فقط نمیخواست به ما بگه،
‫فرار نكرد، اما زمانی بهمون ‫گفت كه رسیده بودیم فرودگاه.
‫بالاخره گفت: من نمیام.
‫به من گفت دلیل اینکارش
‫ترس از این بوده که ‫بهش بگن باید از بند بره.
‫مو گریه می‌كرد...
‫مو میگفت رفتنش مثل این ‫بود كه به قلبش چاقو زده باشه.
‫♪ …of the land ♪
‫♪ That has been down by the sea ♪
‫رفته بودم "مکس" ببینم‌شون ‫و اجراشون تموم شده بود
‫و لو اومد و رفت سمت خروجی.
‫و گفتم: لو! فقط همینجوری ‫خیلی تند به راهش ادامه داد.
‫و بعد یه نفر گفت: همین ‫الان از بند اومد بیرون.
‫♪ Down by the sea ♪
‫اومد بیرون؟ همین؟ ‫یعنی دیگه تموم شد.
‫♪ Here comes the ocean and the waves ♪
‫♪ Down by the shore ♪
‫♪ Here comes the ocean ♪
‫♪ And the waves… ♪
‫وقتی كه بند رو ترك كرد، ‫رفت و خونه مامان باباش موند
‫برای یه سال و نیم یا همچین چیزی.
‫فكر كنم داشت سعی می‌كرد ‫جمع و جور كنه ذهنشو.
‫یه مشكل خیلی جدی ‫با مدیریت وجود داشت
‫رفتم تا یه نفسی تازه كنم
‫وقتی مدرسه بودم مادرم بهم گفت
‫باید بری دوره‌ی تایپ کردن، ‫یه حرفه‌ای داشته باشی واسه روز مبادا.
‫♪ I am a lazy son ♪ ‫♪ I never get things done ♪
‫♪ Made up mostly of water ♪
‫♪ And here ♪
‫♪ Come the waves ♪
‫♪ Down by the shore ♪
‫انقدر نورانی درخشیدن که
‫كه هیچ فضایی نبود كه این ‫حجم از نور درش خاموشی بگیره.
‫محتاج فیزیك میشدی اگر می‌خواستی ‫بلندای این بند رو اندازه بگیری.
‫♪ Here come the waves ♪
‫درون خودش آنتروپی داشت.
‫♪ Here come the waves ♪
‫الو؟ ‫بله؟
‫باربارائه.
‫هی، خبری نیست؟
‫عالیه.
‫اذیت نكن. فقط سریع ‫یه چیزی بیار اینجا.
‫بعدا باهات حرف میزنم.
‫از مدل رنگاش خوشت میاد؟
‫خیلی عجیبن.
‫اینا عكس‌اند؟
‫-نه، نقاشی‌اند. ‫-خیلی قشنگن.
‫اما یه دونه از the Velvet Underground ‫هم هست.
‫خفن نیست؟
‫خفنه.
‫این كیه که اینجاست؟
‫-استرلینگه ‫-استرلینگ
‫این یکی رو ندیده بودم...
‫هنوز هیچكدوم‌شون رو میبینی؟
‫آره، هفته پیش مائورین رو دیدم.
‫آره. الان یه برنامه نویسه
‫- آره، توی یه كارخونه كار میكنه. ‫- چیكار...؟
‫IBM، یه بچه داره.
‫هنوز با جان در ارتباطی؟ جان كیل؟
‫آره همین تازگی باهاش صحبت كردم.
‫الان اون چی...البته ‫می‌دونم هنوز می‌نویسه ولی...
‫برای Island Records كار میكنه و...
‫اون با Island ؟ خبر نداشتم.
‫با Warner Brothers بود، ‫الان با Island كار میكنه.
‫در 22 فوریه 1988، اندی وارهول از عوارض ‫ناشی از جراحی مُرد: 58 ساله بود.
‫♪ It took us a while to get here. ♪
‫در 18 جولای، نیکو از خونریزی مغزی مرد ‫او 49 ساله بود.
‫♪ I don't know ♪
‫♪ Just where I'm going ♪
‫در 30 آگوست 1995، استرلینگ موریسون از ‫سرطان لنفوم غیر هوچکین مرد، او 53 ساله بود.
‫♪ But I'm going to try ♪
‫♪ For the kingdom if I can ♪
‫در 27 اکتبر 2013، لو رید از بیماری کبد مرد ‫او 71 ساله بود.
‫♪ 'Cause it makes me feel like I'm a man ♪
‫♪ When I put a spike into my vein ♪
‫♪ Oh, I tell you ♪ ‫♪ Things aren't quite the same ♪
‫♪ When I'm rushing on my run ♪
‫♪ And I feel just like Jesus' son ♪
‫♪ And I guess I just don't know ♪
‫♪ And I guess that I just don't know ♪
‫♪ I ♪
‫♪ Don't know ♪
‫♪ I've decided a couple of things ♪
‫تهیه‌کننده و ‫کارگردان ‫تاد هینز
‫♪ But I ♪
‫♪ Know that I'm ♪
‫♪ Gonna try and negate my life ♪
‫♪ 'Cause when the blood begins to flow ♪
‫♪ When it shoots up the dropper's neck ♪
‫♪ When I'm closing in on death ♪
‫♪ You can't help me ♪
‫♪ Not you guys ♪ ‫♪ Or all you sweet pretty girls ♪
‫♪ With all your sweet pretty talk ♪
‫♪ You can all go take a walk ♪
‫♪ And I guess I just don't know ♪
‫♪ And I guess that I just don't know ♪
‫لو رید، ترانه‌سرا، موزیسن و نویسنده، 22آلبوم ‫استودیویی و 9 آلبوم زنده به صورت سولو منتشر کرد.
‫جان کیل، موزیسین، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده ‫16آلبوم استودیویی و 6آلبوم زنده منتشر کرده
‫و تهیه‌ی‌کننده‌ی بیش از 75 اثر بوده. او همچنان ‫کنسرت می‌گذارد و در لس‌آنجلس زندگی می‌کند.
‫استرلینگ موریسون دکترا گرفت و در دانشگاه آستین تگزاس استاد مطالعات قرون وسطی شد
‫مائورین تاکر، ترانه‌سرا و موزیسین، به صورت سولو 4 آلبوم ‫استودیویی منتشر کرده و در جورجیای جنوبی زندگی می‌کند.
‫نیکو، ترانه‌سرا و موزیسین، به صورت ‫سولو 6 آلبوم استودیویی منتشر کرده.
‫داگ یول، به صورت سولو یک آلبوم زنده ‫منتشر کرده و در سیاتل زندگی می‌کند.
‫♪ And I wish that ♪
‫♪ I'd sailed the darkened seas ♪
‫♪ On a great, big clipper ship ♪
‫♪ Goin' from this land here to that ♪
‫♪ Put on a sailor's suit and cap ♪
‫♪ Away from the big cities ♪
‫♪ Where a man cannot be free ♪
‫♪ Of all of the evil in this town ♪
‫♪ And of himself and those around ♪
‫♪ Oh, and I guess I just don't know ♪
‫♪ Oh, and I guess that I just don't know ♪
‫به یادِ یوناس مکاس فیلمساز، هنرمند ‫و بنیانگذار Anthology Film Archives
‫که زندگی‌اش را وقف سینمای آوانگارد آمریکا کرد
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.