..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کارت خوبه ها، ریوتا. ‫از کِی فیک با توپ رو یاد گرفتی؟
‫می‌خوام استارتر باشم. ‫استارتر: یکی از پنج بازیکن تیم که بازی را شروع می‌کند
‫عجب.
‫من کاپیتانِ این خونه می‌شم، مامان.
‫خوب گوش کن، ریوتا...
‫الان باید جفت‌مون مامانو حمایت کنیم.
‫من کاپیتان می‌شم...
‫و تو هم نائب‌کاپیتان می‌شی...
‫روت حساب کردم، ریوتا.
‫اگه می‌خوای استارتر باشی، ‫همون‌شکلی جلوت وایمیسم.
‫تک به تکه.
‫پشتتو بهم نکن! ‫می‌تونم حرکت بعدی‌تو بخونم!
‫باید ازم رد بشی ها!
‫ترسیدی؟ جرئتشو نداری؟
‫این اتفاق واسه منم افتاده، ‫قلب آدم مثل چی تند می‌زنه.
‫پس تظاهر می‌کنم حالم خوبه.
‫خطا!
‫نبود!
‫وقتی بیفتی بازی ادامه داره، ریوتا!
‫یالا!
‫بیا جلو!
‫فرار نکن!
‫کارت خوب بود.
‫همینو می‌خواستم ببینم...
‫هیچ‌وقت فراموشش نکن.
‫سو-چان...
‫بیا دوباره بازی کنیم!
‫اوه، آماده‌ای؟
‫هی!
‫سوتا!
‫بیا تک به تک بازی کنیم!
‫شرمنده، از قبل بهشون قول دادم.
‫بیخیال، بیا فقط یه دست دیگه!
‫باشه برای فردا.
‫پس بذار منم بیام!
‫نمی‌شه، هنوز برات زوده.
‫بشین روی دریبل‌هات کار کن. ‫می‌خوای یه استارتر بشی، نه؟
‫نامرد، گفتی تک به تک بازی می‌کنیم!
‫از ترس پا به فرار گذاشتی!
‫دروغگو!
‫خنگول!
‫خنگول، ازت متنفرم! ‫دیگه دلم نمی‌خواد باهات بازی کنم!
‫دیگه اصلاً برنگرد!
‫برو که رفتیم.
‫نماینده استان کاناگاوا
‫دبیرستان شوهوکو
‫نماینده استان آکیتا
‫دبیرستان سانوه کوگیو
‫از اولش دارن فشار میارن؟
‫اینجا!
‫نوبه!
‫چی شده، ریو؟
‫نه آخه فکر نمی‌کردم امتیاز بگیری.
‫اونم 2 امتیاز داشت، یو.
‫ها؟
‫یا خدا، ببین چقدر پرسروصدان.
‫چقدر آدم آوردن.
‫انگار لشکرکشی کردن، نه؟
‫غلط نکنم تعداد ما ازشون کمتره...
‫خواهر...
‫دوست‌ها...
‫رقیب‌ها...
‫گفتم که باید تی‌شرت‌های ست درست کنین.
‫کسی جلو خودتو نگرفته بودا.
‫برو کنار، هانامیچی. سر راهی.
‫برای شما حس عجیبی نداره که ‫هانامیچی رو توی زمین ببینین؟
‫یه دلقکه.
‫آهای، اینجا!
‫پس مادر بودن همچین حسی داره.
‫می‌فهمیم چی می‌گی.
‫دارین چیکار می‌کنین؟ ‫ یه‌ذره تیم‌مونو تشویق کنین!
‫می-چـــــان!
‫ایول!
‫برو، برو، میتسویی!
‫ها...
‫خودشونو جلو انداختن...
‫باشه، ولی امروز میتسویی به سانّوه وا نمی‌ده.
‫همینه!
‫نایس.
‫محشره، پسر.
‫ماشالا دفاع، جلوشونو می‌گیرم.
‫عوضی...
‫اگه اینطوری حرکت کنی، از پا میفتی ها.
‫نـ ـ نابغه؟
‫هیچ‌کس توی ژاپن نمی‌تونه مثل اون به حلقه برسه.
‫شماره 1 ژاپن؟
‫پشمام.
‫انگار یکی هست.
‫یه‌کم درست بازی کن دیگه.
‫کوه سانوه؛ این بهترین مدافع ژاپنه.
‫از تمام مدافع‌های ژاپن یه سر و گردن بهتره!
‫کم نیاری ها، میاگی.
‫عمراً بیارم.
‫40 دقیقه کامل مسخره‌ت می‌کنم!
‫پانزدهمین دوره
‫مسابقات بسکتبال
‫زیر دوارده سال
‫بخش پسران
‫سریع‌تر، سریع‌تر!
‫کائورو-چان، اینجا صندلی خالی هست.
‫ممنونم!
‫خوب شد اومدین. منتظرتون بودیم.
‫ایول، ریو-چان!
‫ماشالا پاس!
‫شوت خوبی بود.
‫ریو-چان سریع‌تر از همیشه می‌دوئه. ‫شاید به‌خاطر اینه که مامانش اینجاست.
‫برو!
‫اون شماره 7 با اینکه قدش کوتاهه، خیلی ماهره.
‫همونیه که بهت گفتم. ‫برادر سوتا که چند سال پیش فوت کرد.
‫اوه! اونم شماره‌ش همین بود.
‫واقعاً خیلی حرفه‌ای بود، نه؟
‫پس فوت شده؟
‫توی یه حادثه وسط دریا.
‫اینطور نیست.
‫ها؟
‫الان سو-چان رفته توی یه جزیره زندگی می‌کنه.
‫آنا!
‫متأسفم...
‫نیمه دوم شروع می‌شه!
‫شماره 7.
‫شماره 5.
‫آفرین!
‫راستی... من یه‌بار جلوی داداشت بازی کردم.
‫البته جلوش هیچ شانسی نداشتیم و آخرش باختیم.
‫چی شده؟ اصلاً شبیه اون بازی نمی‌کنی.
‫تسلیم نشو!
‫بده اینجا!
‫ریو-چان!
‫ریو-چان، تو می‌تونی!
‫آفرین! آفرین!
‫ای بابا...
‫چه ناامیدکننده. خیلی با برادرش فرق داره.
‫بالأخره اون بچه هیچ‌وقت به پای برادرش نمی‌رسه.
‫فکر کردم الان وقت خوبیه تا این وسایلو جمع کنم. ‫نظرت چیه بریم یه‌جای دیگه زندگی کنیم؟
‫فقط چون برادرت شماره 7 بوده ‫ دلیل نمی‌شه خودتم اینو بپوشی.
‫اگه دوست داری، یه‌چیز دیگه بپوش.
‫شماره 7 بهتره...
‫داری چیکار...
‫دیگه هیچ‌وقت تو این اتاق نیا!
‫اونو در بیار، لباس‌های خودتو بپوش.
‫ولم کن! ولم کن!
‫بالأخره اون بچه هیچ‌وقت به پای برادرش نمی‌رسه.
‫نیمه دومو شروع می‌کنیم!
‫نبرد واقعی الان شروع می‌شه.
‫آروم... هنوز وقت داریم.
‫لعنتی.
‫توی سه دقیقه اولِ نیمه دوم برتری رو می‌گیریم.
‫میاگی، پاس بده! پاس!
‫این عوضی‌ها ول‌کن نیستن!
‫بیچاره.
‫به‌نظر اوضاع بده.
‫دوباره؟
‫منتظر چی هستی؟ توپو بده دیگه!
‫منو دست‌کم نگیرین.
‫خطای حمله!
‫خب، خودتو به کلاس معرفی کن.
‫میاگی ریوتا.
‫از امروز به بعد، میاگی ریوتا همکلاسی جدیدتونه.
‫اون پسره فکر کرده کیه؟
‫اون از اوکیناوا به اینجا نقل‌مکان کرده...
‫پس با روال اینجا خیلی آشنایی نداره...
‫بهتره انقدر ادعات نشه، بچه!
‫هی بچه... ‫برو یه‌جای دیگه توپ‌بازی کن!
‫ساکت شو دیگه!
‫چطوره اونو بازی بدیم؟
‫انگار دوست داره تنها بازی کنه.
‫دبستانی‌ای؟
‫اول راهنمایی.
‫فقط با فِیک نمی‌تونی شکستم بدی ها.
‫باید بری جلو! سعی کن ازم رد شی!
‫به همین زودی تسلیم شدی؟
‫اگه همش تنهایی تمرین کنی، ‫ تکنیک‌هات بهتر نمی‌شن.
‫می-چان!
‫بیا بعداً بازم بازی کنیم. ‫امیدوارم اون‌موقع حریفم بشی.
‫خفه شو...
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫این نیمه اصلاً توپ به دستم نخورده!
‫انقدر غر نزن!
‫اگه اختلافو به 20 امتیاز برسونیم، ‫می‌تونیم روحیه‌ی سال‌اولی‌های شوهوکو رو...
‫کامل نابود کنیم.
‫5 ثانیه.
‫بجنبین!
‫10 ثانیه! از نیمه‌ی زمین رد شین!
‫بگیر!
‫ای بابا! این چه وضع پاسه؟!
‫لعنتی!
‫تو هم برو روکاوا! ‫کمک کن توپو ببرن بالای زمین!
‫فول و یک!
‫زمان استراحت، تیم سفید!
‫ریو کوچیکه، من هنوز دستم به توپ نخورده.
‫تو این زمان نفس بگیرین.
‫اگه جای سانوه بودم، ‫تو کل زمین دفاع فشرده می‌کردم...
‫تا وقتی تیم‌مون از پا در بیاد، ‫یا روحیه‌مون کامل از بین بره.
‫داریم خوب پیش می‌ریم، ‫شوهوکو نمی‌تونه فشارهامونو تحمل کنه.
‫- الان وقت حمله‌ست. ‫- چشم!
‫نباید از دستش بدیم.
‫- میتسویی-کون و روکاوا-کون... ‫- بله!
‫از جفت‌تون می‌خوام بدوئین به زمین عقبی.
‫- و تو، میاگی... ‫- بله؟
‫این زمین بازیِ توئه.
‫پس آقاجون، این نابغه ساکوراگی چی می‌شه؟
‫ازت می‌خوام بری زیر سبد...
‫...و فقط بدوئی.
‫حله!
‫ریوتا، دستتو بده!
‫تیم قرمز، عجله کنید!
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام همون احمق مغروری باشی که می‌شناسم.
‫15 دقیقه شد!
‫دوباره رفتن سراغ میاگی!
‫بابا ولش کنین دیگه!
‫ساواکیتا، توپو بگیر!
‫خیلی سریعه.
‫ردش کرد!
‫توی سرعت من شماره یک ام!
‫بگیر!
‫پاس خوبی بود!
‫سه به دوئه!
‫جریان بازی رو تغییر می‌ده.
‫محاله.
‫بالأخره بهم رسید...
‫شوت چرخشی سریع!
‫چیکار می‌کنی، احمق؟!
‫- به‌خیر گذشت! ‫- فقط یه شوت می‌خوایم، می‌تونیم!
‫کاواتا...
‫خودشه!
‫می‌تونه بندازه؟ ‫نه زاویه‌ش خوب نیست!
‫واقعاً می‌تونم این یارو رو شکست بدم؟
‫از پسش برمیای، آکاگی!
‫یه امتیاز!
‫قبلاً همین حرکتو زدین... ‫خوب می‌دونیم چیه.
‫اون‌یکی حرکت هم می‌دونیم.
‫دارم می‌رم!
‫ببین، عجب بازی‌ای شده.
‫اختلاف 20 امتیازی...
‫یه پرتاب، با یه پرتاب شروع می‌کنیم!
‫ایچیرو... میتسویی رو ببین.
‫انگار فشاری که توی نیمه اول آوردی ‫بالأخره داره خودشو نشون می‌ده.
‫مثل یه ضربه‌ی کاری.
‫می‌خوای شوت بزنی؟
‫ضربه‌های پرشی‌ش هیچ‌وقت جواب نمی‌ده. ‫یعنی نقطه‌ضعفِ ریوتا رو می‌دونه؟
‫لعنتی! اینطوری فقط یدونه نقشه می‌مونه.
‫وقت سلاح مخفی‌ـه!
‫سلاح مخفی؟
‫ساکوراگی!
‫در صورتی که بازیکن دریبل خود را قطع (دریافت یا قرار دادن دست زیر توپ)، ‫و دوباره تلاش به دریبل کند تخلف محسوب می‌شود.
‫دبل دریبل!
‫هوی، مسخره‌بازی درنیار، وگرنه می‌کشمت.
‫خفه بمیر بابا، عمدی نبود.
‫یدونه امتیاز هم تو این 8 دقیقه نبوده.
‫حداقل باید یکبار امتیاز بگیریم.
‫اینجا!
‫می‌تونی ازش رد شی!
‫این یارو...
‫نقطه‌ضعفی نداره.
‫- روکاوا، مراقب باش! ‫- ریختن سرش.
‫بیا، مال خودته!
‫نباید این مسابقه رو ببازیم.
‫هی!
‫چی؟
‫زمان استراحت!
‫دلیلی که تیم‌مون تونست تا اینجا بیاد...
‫به‌خاطر هماهنگی خوبیه که ‫ به لطف آکاگی به‌دست آوردیم.
‫ولی کافی نیست.
‫دفاع، دفاع!
‫می‌خوام دفاع محکم ازتون ببینم!
‫اه... چقدر گرمه.
‫میاگی... نباید لال بمونی، صداتو به بقیه برسون.
‫حرف بزن!
‫بعدی!
‫آخه من همچین بازیکنی نیست.
‫میاگی!
‫لازم بود که اونطوری خودنمایی کنی؟
‫خیلی بازی رو پیچیده می‌کنی.
‫ساکت شو دیگه...
‫بیخیال شو. یا بهش عادت می‌کنی ‫یا خودت از تیم می‌ری بیرون.
‫فقط یه پاس سریع دادم...
‫فکر کردم در غیر اون حالت، دفاع بهش می‌رسه.
‫ولی انگار تواناییِ این تیم ‫در سطحی که فکر می‌کردم بالا نیست.
‫چی نالیدی؟
‫راه نداره... هیچ‌جوره باهم کنار نمیایم.
‫آکاگی بهت باور داره.
‫بیشتر از هر کس دیگه‌ای توی تیم.
‫ها؟
‫شرمنده.
‫خیلی قدت کوتاهه ها.
‫از کوتوله‌ای مثل تو چه انتظاری می‌ره؟ ‫تو بسکتبال فقط قد مهمه.
‫جانم؟
‫ولش کن بره، ریوتا.
‫هوی، مو دراز!
‫- هان؟! ‫- چی گفتی؟!
‫هر وقت بخوای تک به تک حریفت می‌شم. ‫به شرط اینکه...
‫اگه باختی باید موهاتو از ته بتراشی... حله؟
‫چه گهی خوردی، گوساله؟!
‫برگرد اینجا ببینم!
‫اون فسقلی...
‫نوریو...
‫بیا دخلشو بیاریم.
‫با کمال میل.
‫اینجا!
‫چرا پاس نداد؟ خالی بود که.
‫سنپای!
‫توپ آزاد!
‫- دفاع! ‫- سریع برگردین!
‫منو ببرین تو دیگه!
‫بازنده‌ها.
‫فکر کردی فقط خودتی که از جون مایه گذاشتی؟
‫تموم شد... بالأخره می‌تونم بازنشسته بشم.
‫حالا دیگه آزاد شدم، ‫ولی برای شما تازه اول کاره.
‫دوران مصیبت شروع شده ها...
‫واقعاً دلم به حالتون می‌سوزه...
‫ولی خب...
‫برای فصل بعد، براتون آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫البته ‫فکر نکنم تو بتونی تا تابستون دووم بیاری.
‫مغزفندقی.
‫ها؟
‫منظورم همین اخلاقته.
‫داری مسخره‌م می‌کنی؟
‫یه کله‌خر یه‌دنده و یه مغزفندقی ‫ عمراً بتونن باهم کنار بیان.
‫حداقل میاگی بلده پاس بده.
‫دارین زیادی بهش فکر می‌کنین. ‫بهتره اون انرژی رو توی زمین استفاده کنین.
‫کوگوره-کون.
‫بله؟
‫با ساکوراگی-کون تعویض کن.
‫بسیار خب، شروع می‌کنیم. ‫برگردین توی زمین.
‫آقاجون... چطور تونستی این نابغه رو تعویض کنی؟
‫اون چهارچشمی رو بردی تو زمین... ‫فقط چون امسال فارغ‌التحصیل می‌شه؟
‫حریف بعدیِ سانوه کیه؟
‫دبیرستان آیوا، به‌نظر جالب می‌شه.
‫شاید تنها کسی باشم که ‫فکر می‌کنه هنوز برنده می‌شیم.
‫هنوز تسلیم نشدی، آقاجون؟
‫چرا تسلیم بشم؟
‫هر موقع تسلیم شی، همونجا بازی تمومه.
‫یار گیری کن!
‫باشه!
‫ایول!
‫همینه!
‫می‌ریم سراغ سبد، تماشا کنین.
‫چشم!
‫خیلی قدشون بلنده.
‫ریباند: جمع‌کردن توپ بعد برخورد به سبد
‫ریباند!
‫نگاه کن.
‫چی می‌شد اگه اون ریباند رو می‌گرفتی؟
‫یامائو از توانایی‌هاشون ناامید می‌شدن؟
‫اون مهم نیست.
‫اول، از ریباند سانوه، یه ضدحمله شکل نمی‌گرفت.
‫پس یه فرصت دیگه برای امتیازگیری داشتیم.
‫به عبارت دیگه...
‫اونا الان 2 امتیاز کمتر بودن، ‫ و ما 2 امتیاز بیشتر می‌شدیم.
‫متوجه می‌شی، ساکوراگی-کون؟
‫پس یه حرکت 4 امتیازیه.
‫اگه از پسش بربیای، بازیکنی می‌شی که ‫ می‌تونه امتیازها رو زیر و رو کنه.
‫توپو بگیر... توپو بگیر...
‫بذار انرژی‌مو بهت بدم، ساکوراگی-کون!
‫انرژی منم بگیر!
‫انرژیمو بگیر!
‫برای منم بگیر!
‫انرژی منم!
‫مال منم بگیر!
‫مال منم!
‫شما احمقا چیکار می‌کنین؟
‫اونور چیکار می‌کنن؟
‫چه گیری کردیما.
‫اینجور فکر کردناتون خیلی ضایعه.
‫مگه غیر این دیگه چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫با همچین چیزی ریباند دستمون نمیاد.
‫هنوز نمی‌شه، آقاجون؟
‫هنوز نوبت بازیِ من نشده؟
‫بجنب منو بفرس تو!
‫هانابیچــی!
‫حتی با این برتری هم می‌خوان تعویضش کنن؟
‫اون بچه نمی‌تونه از خط سه امتیازی گل بزنه.
‫موفق باشی، ساکوراگی.
‫هی، چهارچشمی.
‫هانابیچی، منتظرت بودیم، مغزفندقی.
‫هرچی داری رو کن، تازه‌وارد.
‫هرموقع تسلیم شی، بازی همونجا تمومه، ها؟
‫برای این کارا وقت گیر آوردی؟
‫اینجا چی می‌خوای؟
‫داری چیکار می‌کنی، شماره 10؟
‫اون منگل.
‫سانوه توسط اینجانب، ساکوراگیِ نابغه شکست‌داده می‌شه!
‫مغز خر خوردی؟
‫متأسفم، تازه بسکتبالو شروع کرده. قوانینو بلد نیست.
‫اگه تکرار بشه، از بازی اخراجه.
‫خب، اونو چی می‌گین؟
‫حالا دیگه چاره‌ای جز برد نداریم.
‫چرا غمباد گرفتی، گوری؟ ‫نکنه فکر کردی نمی‌تونیم ببریم؟
‫چی گفتی؟
‫اصلاً به تابلوی امتیازها یه‌نگاه انداختی؟
‫منگل‌ها، هرچی شما بگین تو گوش من‌یکی فرو نمی‌ره.
‫چون بالأخره تازه‌واردم.
‫خب، نفله‌ها... ‫اگه می‌خواین برنده شید، نابغه رو دنبال کنین!
‫هـــا؟ صداتون نمیاد!
‫هوی، شماها!
‫نمی‌خواید تیم برنده شه؟ ‫صداتونو باید بین این جمعیت بشنوم!
‫تیم برنده شه، ها؟
‫- بجنبین، هنوز می‌تونیم! ‫- پا پس نکشین!
‫نگاه کن تو رو خدا! ‫اون احمق بدون فکر کردن شوت می‌کنه!
‫تف توش!
‫مال خودمه!
‫ایول!
‫- ایول، همینه! ‫- باریکلا!
‫اون پسره...
‫جونم!
‫امتیاز نیمه اول 26 به 2ـه.
‫ولی ما قرار نیست اراده‌مونو از دست بدیم... ‫به‌زودی فرصتمون می‌رسه.
‫باید اختلاف برتری رو به 10 امتیاز برسونیم.
‫آکاگی، کمک کن!
‫عالی بود، ریوتا!
‫حواستون کجا رفته؟ ‫فرصتامونو به‌باد ندین.
‫لعنتی.
‫سه امتیازی!
‫برو تو!
‫دوباره؟
‫فیک بود!
‫چی؟
‫ساکوراگی!
‫هانامیچی!
‫خوشتون اومد؟
‫معرکه بود، مسیر توپ رو دنبال کرد.
‫آره، سر همینم تونستیم امتیاز بگیریم.
‫درضمن، دلیلی که ساکوراگی-کون رو تعویض کردم ‫فقط برای گرفتن ریباندها نبود.
‫بیاید روی 10 امتیاز بعدی تمرکز کنیم!
‫حله!
‫برو برو، شوهوکو! ببر ببر، شوهوکو!
‫لعنتی!
‫آکاگی! توپ رو زیاد دستت نگیر!
‫نه، اون نمی‌ره تو!
‫می‌دونستم!
‫چه بلند!
‫نه فقط اون...
‫سریعم هست!
‫چطوری؟
‫کله‌قرمزی، بدک نبود.
‫پاس بده، هانابیچی!
‫قهرمان‌های ملی...
‫خطای حمله!
‫همه رو... تنهایی... انجام... می‌دی...
‫همین رو زمین بمونیم اشکالش چیه؟
‫کسی مقصرت نمی‌دونه. ‫کاری بود که باید انجام می‌دادی.
‫فرقی به حالمون نمی‌کنه، ‫آخرش قراره ببازین!
‫گمونم باز با خودت می‌گی ‫ فقط تویی که داری از جون مایه می‌ذاری، ها؟
‫رؤیای قهرمان ملی شدنو ‫وبال گردن ما نکن، رو مخه.
‫بذار یه‌چیزی ازت بپرسم، آکاگی...
‫چه حسی داره که به همه از بالا نگاه کنی؟
‫با خودت فکر کردی بهتر از ماهایی؟
‫خوبی؟ می‌تونی ادامه بدی؟
‫آره، من خوبم.
‫که اینطور... ‫توی همین لحظه هم دارم رؤیامو به واقعیت تبدیل می‌کنم.
‫گوری بالأخره چشماش وا شد. ‫وقتشه حال کنیم!
‫کاتاوا، کاتاواست. ‫تو هم خودتی...
‫آکاگی، آگاگی‌ـه... و منم...؟
‫توپ تیم قرمز!
‫شوت کن!
‫جایی نمی‌ری.
‫این یارو دیگه نفس نداره.
‫کاتاوا کاتاواست... ‫آکاگی آکاگی‌ـه...
‫و منم...
‫من کی‌ام؟
‫می‌خوام صدامو بلند بگی، من کی هستم؟
‫دِ بجنب!
‫پس این یه گنگ‌ـه؟ ‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم این چیزا واقعی باشن.
‫از اون ابروهای یه‌وریت خوشم نمیاد.
‫خب منم از اون موهای درازت خوشم نمیاد.
‫می‌خوام اسممو با صدای بلند بگی!
‫میتسوری!
‫ایول!
‫داری از پا میفتی که.
‫آفرین! فقط 10 امتیاز اختلافه!
‫هی، میاگی...
‫ازم استفاده کن.
‫استفاده کنم؟
‫اسکرین: حرکتی است که طی آن بازیکن مهاجم بدون توپ ‫ برای دفاع مستقیمِ هم تیمی خود یک سد قانونی ایجاد می‌کند
‫آکاگی برام اسکرین می‌کنه.
‫باید فضاسازی کنم.
‫باید از اون فرصت یه سه‌امتیازی بگیرم.
‫هی!
‫- همینه! ‫- ماشالا!
‫تنها چیزی که می‌تونم ببینم حلقه‌ست!
‫خیلی‌خب برگردین! حمله به دفاع...
‫ها؟ الان دفاع وایسادیم دیگه.
‫چطوری؟ ‫مشخصه از حدش گذشته.
‫بیخیالش ماتسوموتو... ‫بذار شوتشو بزنه.
‫لجباز که هست... ‫ولی دفاع جلوی سه‌امتیازی‌ها راحت‌تره.
‫فقط لازمه ریباندها رو بگیریم.
‫اون گل نمی‌شه!
‫می‌دونستم!
‫ریباند!
‫اوی، چاقال! ‫چرا ماتت برده؟
‫هوی، با تو حرف می‌زنیما!
‫هوی!
‫پررو نشو، عوضی!
‫- کثافت! فکر کردی خیلی شاخی؟ ‫- حالیت می‌کنیم!
‫عوضی!
‫می-چان!
‫ولش کن!
‫- نمی‌ذارم قسر در بری! ‫- از جات جم نخور!
‫این چیه؟
‫شبیه آشغال می‌مونه...
‫قلبم داره تندتند می‌زنه.
‫چه سر و وضعیه؟ ‫ریو-چان، چی شده؟
‫گه توش...
‫ریو-چان؟
‫ریو-چان!
‫مامان! ‫ریو-چان بیدار شد!
‫ریو-چان حالت خوبه؟ صدامو می‌شنوی؟ ‫ما الان تو بیمارستانیم.
‫بیمارستان؟
‫موتور بعد تصادف کامل جمع شد.
‫موتور...
‫تونستم اوکیناوا رو ببینم...
‫تو چی با خودت فکر کردی؟
‫دکتر گفت خیلی خوش‌شانسی که زنده موندی.
‫نمی‌شه یکم آرومتر بریم؟
‫چی داری می‌گی؟ ‫مثلاً آسِ ژاپن بودیا.
‫بهترین بازیکن
‫تو ریو-چانی، درسته؟ ‫ببین چقدر بزرگ شدی!
‫- روبراهین؟ ‫- مادرجون، این کیه؟
‫اسم تو چیه؟
‫سو-چان، حرف نداری!
‫اونا بازیکن حرفه‌ای اَن؟
‫نه، دبیرستانی.
‫سه‌بار مسابقات کشوری رو بردن.
‫تیم سانوه قدرتمند.
‫سانوه...
‫می‌خوای سعی کنی بری اون مدرسه؟
‫این چی؟ بهتر نیست؟
‫توی 1، 2، 3... یا شاید 4 سال.
‫برنده تیم اونیکاوا؛ آس بازی، میاگی سوتا!
‫دبل کلاچ: حالتی از لی‌آپه (2 امتیازی) که موقع پرش توی هوا یه بازیکن دفاع دریبل، ‫و پرتاپ توی سبد انجام می‌شه و یه حالت فیک داره.
‫اونو بینین، فوق‌العاده‌ست! ‫دبل کلاچ!
‫موفق شــــد!
‫سانوهِ قدرتمند رو شکست داد!
‫سو-چان... ببخشید...
‫چرا فقط منم که باعث ناامیدی مامان می‌شم؟
‫سو-چان اگه تو اینجا بودی...
‫برو!
‫خطای عمدی، شماره 4 سفید!
‫خطای عمدی؟
‫ها؟
‫ایول!
‫برو بریم!
‫موهات چرا این ریختی شده؟
‫نکنه می‌خوای برگردی تیم؟
‫خفه باو...
‫می‌خوام همه ملتفت شن به این آسونیا پا پس نمی‌کشم...
‫جان من؟
‫این یه موقعیت حیاتیه! باید از این ‫فرصت استفاده کنیم...
‫وگرنه لیاقت اینکه سانوه رو شکست بدیم، نداریم.
‫بیاید این 10 امتیاز رو پس بگیریم.
‫آره.
‫مثل اینکه بالأخره افتادن روی دور، آره؟
‫بهترین مدافع ژاپن فوکاتسو... در مقابل من؟
‫واقعاً باید به سطحش برسم؟
‫می‌دونم همیشه بازیکن سریعی بودم...
‫اما واقعیت اینه که من همیشه...
‫عقب می‌افتم.
‫چی شده؟
‫به‌نظر کشتی‌هات غرق شده...
‫فوکاتسو از سال اولش توی سانوه استارتر بوده...
‫شروع‌کننده‌ی بازی
‫و من باید در مقابلش بازی کنم...
‫واضحه خب... بالأخره جفتتون مدافعین.
‫قلبم داره دیوونه‌بازی در میاره...
‫شوخی می‌کنی؟ نمی‌دونستم...
‫همیشه خونسرد به‌نظر می‌رسی.
‫همه‌مون می‌دونیم تو یکی از بهترین مدافعامونی...
‫خب... شماره 1 کاناگاوا نیستی و...
‫راستی، شماره‌ 2 هم نیستی... ‫شاید حتی 3 هم...
‫باشه بسه دیگه...
‫واسه وقتی که اوضاع برات سخت بشه، ‫باید به فکر یه چاره‌ای باشیم که کمکت کنه.
‫هر چی باشه خوبه...
‫مثلاً...
‫نگاه کردن به دستت چطوره؟
‫مدافع شماره 1...
‫میاگی-کون کل مسابقه داشته بازی می‌کرده و خسته شده...
‫ریو-چین مراقب باش... خطا نزنی...
‫خفه شو! داری حواسمو پرت می‌کنی!
‫براش مشکلی پیش نمیاد.
‫ایول!
‫اسکرین!
‫سوئیچ!
‫فقط 10 امتیاز دیگه.
‫کاواتا!
‫کاواتا داره جلوی کله‌قرمزی رو می‌گیره!
‫کاواتا...
‫تنها کسی که جز تو توی ریباندا موی دماغم می‌شد...
‫اون کله‌قرمزی بود.
‫واسه چی نیشت شل شده؟
‫هرکاری میلت می‌کشه بکن، کله‌کچل!
‫هه... باشه.
‫کسی که سرعت بازی رو تغییر داد ساکوراگی بود...
‫ریباند!
‫شرمنده، ندیدمت!
‫کله‌کچل!
‫نه!
‫واسه ساواکیتاست!
‫ایولله روکاوا!
‫از من زد نمی‌شی!
‫اوه!
‫نذار همینطوری رد شن، مگه داری چرت می‌زنی؟
‫چی نالیدی؟
‫مرتیکه‌ی دوزاری...
‫همیشه در مورد اینکه شماره 1 ژاپنی هارت‌وپورت ‫می‌کنی ولی گذاشتی اون کله‌کچل شکستت بده.
‫الان داری نادیده‌م می‌گیری؟
‫حواست به دفاع باشه، ساکوراگی!
‫اوی...
‫کل مایه‌تون همینه؟
‫لهت می‌کنم...
‫ببینیم و تعریف کنیم.
‫سوئیچ!
‫کاواتاست.
‫آره!
‫ها؟ هنوز این بالاست؟
‫خودشه! بدو!
‫اَه تر زدم!
‫فقط هشت امتیاز دیگه!
‫کی فکرش رو می‌کرد...
‫شوهوکو خوب سرسخته...
‫اگه اون دوتا سال‌اولی با هم کار کنن، یکم واسه‌مون دردسر می‌شه.
‫کار ما اینه جلوشون رو بگیریم...
‫راحته، فقط باید امتیاز بگیریم...
‫3 بار دیگه.
‫پاس بده به من فوکاتسو، باشه؟
‫یالا!
‫شیــــره!
‫حواست پرت نشه!
‫بدبخت شدیم، دفاع کنین!
‫تو چنگمه!
‫نزدیک‌تر نــه!
‫همینطوری دفاع کنین تو رو خدا!
‫واقعاً یه همچین آدمی هست که همسن من باشه؟
‫حتماً کل 17 سال گذشته همه‌ی فکر و ذکرش بسکتبال بوده...
‫اما...
‫منم همینم.
‫می‌زنتش.
‫نـــچ!
‫فوکاتسو!
‫پاس بده.
‫احمق دیوونه!
‫شوت بی‌هوایی بود!
‫شانس آوردی...
‫می‌خوای بهترین ژاپن بشی... روکاوا؟
‫خفه شو!
‫شاید بتونی بشی... ‫وقتی من دیگه توی ژاپن نباشم.
‫اوی...
‫برو!
‫منو دست‌کم نگیر.
‫وایسا ببینم!
‫من توی بسکتبال دبیرستان به همه‌چی رسیدم.
‫فکر نمی‌کنم چیز دیگه‌ای برای به‌دست آوردن مونده باشه.
‫اگه فکر می‌کنی چیزی رو از دست دادم...
‫تجربه‌ای که لازمه رو بهم بده.
‫بهم خردی که لازمه رو بده.
‫6, 7, 8, 9, 10...
‫1, 2, 3, 4, 5, 6, 7...
‫300 تا.
‫بدک نبود...
‫تک به تک... تو هیچوقت حریف من نمی‌شی، روکاوا.
‫باورم نمی‌شه اون روکاوا به این راحتی شکست خورد.
‫هنوز مونده.
‫ریباند!
‫نباید بذارم کله‌قرمزی بپره...
‫اینکه نذارم بپره اولین قدمه... دومیش گرفتن توپه.
‫چی شده؟ نکنه جا زدی؟
‫هنوز مونده...
‫برو، تو آس‌ـمونی!
‫مثل اینکه توپ مال منه.
‫خطا!
‫لعنتی!
‫عجب قُمپُز درکنی‌ـه... ‫ادعا می‌کنه 1 ژاپنه...
‫هنوز یه سال‌اولی مثل منه... ‫دلم می‌خواد اون ناامیدی رو توی صورتش ببینم.
‫منم!
‫آره والا!
‫راستی...
‫این اولین باره داریم با هم حرف می‌زنیم؟
‫بازی خوبی بود.
‫آره... بازی خوبی بود.
‫تیم شوهوکو خوب بازی کرد.
‫اوی!
‫5 نفر توی زمین دارن مقابل بازیکن‌های خیلی خوبی بازی می‌کنن...
‫نیمکت‌نشین‌ها هم باید تا آخرش بجنگن.
‫ایول.
‫هنوز حالیش نشده؟ ‫تو حریف ساواکیتا نمی‌شی.
‫چی تو سرته روکاوا؟
‫دستش از همه‌جا بسته‌ست.
‫روکاوا 6 ثانیه مونده!
‫30 ثانیه شد، 4 ثانیه مونده!
‫داره کجا می‌ره؟
‫امتیاز!
‫جـــــــونم!
‫سنسه؟
‫پاس داد؟
‫روکاوا پاس داد؟
‫همون روکاوای خودمون؟
‫پس پاسم بلده بده؟
‫تصمیم خوبی بود.
‫برو تو!
‫پاس!
‫تحت فشارش بذار!
‫بکش کنار!
‫روکاوا افتاده روی دور.
‫رفتارش هم یکم عوض شده.
‫عالیه، بزن لهشون کن، روکاوا.
‫کجا با این عجله!؟
‫خودشه.
‫ایول.
‫خودشه!
‫من حتی نمی‌تونم دستمو بلند کنم ‫بعد اومدی منو دفاع کنی...
‫می‌دونستم، دیگه توان نداره...
‫سه دقیقه و نیم...
‫و 13 امتیاز.
‫مال خودمه!
‫خودشه!
‫روکاوا!
‫ایول!
‫برو!
‫نذار شوت کنه!
‫بی‌خیالش نمی‌شی، نه؟
‫خفه بگیرین...این صدا...
‫چیزیه که واسه‌ش زندگی می‌کنم.
‫خودشه!
‫فقط 10 امتیاز!
‫چشونه اینا؟
‫هیچ‌جوره تسلیم نمی‌شن!
‫وا نمی‌دن.
‫آره!
‫بیاید حواسمون به‌چیزایی که به‌دست آوردیم باشه.
‫این پسر...
‫آره.
‫نزدیکیم.
‫همه‌چیز می‌تونه توی این دو دقیقه و 50 ثانیه عوض شه.
‫ایولله!
‫خوبه!
‫اوی، قصد نداری یکم نشیتو شل کنی؟
‫حالا یه شانس داریم.
‫گوری؟
‫ها؟
‫اون یارو هم مثل روکاواست... پاس نمی‌ده...
‫چون هیچوقت نباخته.
‫نه!
‫خودشه! سیاحت کردین؟
‫نقشه‌ی بی‌نظیرم جواب داد.
‫2 دقیقه و نیم.
‫8 امتیاز و توپ مال ماست.
‫گوری، هنوزم از پسش برمیایم، نه؟
‫می‌تونین بچه‌ها!
‫برد با ماست!
‫جا نزنین.
‫این یارو امون نمی‌ده ها!
‫باعث شد توپ از دستم بره!
‫جان من بگیرش!
‫جا نزن! جا نزن!
‫بکش کنار، می‌-چی!
‫زمان استراحت!
‫اوی...
‫ساکوراگی!
‫کارت خوب بود...ولی امان از دست‌وپاچلفتی بودنت.
‫به کی گفتی دست‌وپا چلفتی؟
‫پس هنوز زنده‌ای؟
‫معلومه که زنده‌م.
‫ادامه می‌دی؟
‫معلومه...
‫چی شده؟
‫شوهوکو، شیره!
‫خودشه، جا نزنین!
‫باید بهشون برسیم.
‫واقعاً باید بزنیم نابودشون کنیم تا بی‌خیال بشن؟
‫آره، بیشتر، حمایت حمایت!
‫چی...؟
‫دراپ!
‫پس گام، گام کوتاه
‫ به نوعی از پرتاب توپ گفته می‌شود که بازیکن قبل از شوت پرشی مایل به عقب ‫ انجام میدهد و وقتی که هنوز پایش به زمین نرسیده توپ را رها می‌کند.
‫فید اوی.
‫خودشه.
‫نمی‌ره داخل!
‫ریباند!
‫بیاید دوباره تلاش کنیم.
‫با اینکه سخته... ‫با اینکه قلبم داره از جا کنده می‌شه...
‫باید تظاهر کنم خوبم...
‫احمق... هنوز از کاواتا می‌ترسی؟
‫اگه نمی‌تونی پابه‌پام پیش بری...
‫از زمین بزن به‌چاک!
‫قراره درایو باشه؟ یا پاس بده؟
‫یه چیزو از قلم انداختی.
‫وارد سبد کرد!
‫سه امتیاز!
‫زمان استراحت، سانوه!
‫لعنتی، دردش هرلحظه داره شدیدتر می‌شه.
‫جاییت درد می‌کنه، ساکوراگی هانامیچی؟
‫نه، فقط کمرم یکم درد می‌کنه.
‫کدوم قسمت کمرت؟ دردش چطوره؟
‫انگار رگ به رگ شده ولی چیزیم نیست.
‫اگه ادامه بدی، این ممکنه آخرین بازی‌ت بشه.
‫تسلیم نشید!
‫هنوز اینجائیم...
‫داری خوب پیش می‌ری... هنوز می‌تونی بدوئی؟
‫دست‌هامو به‌زور می‌تونم بلند کنم.
‫اوکی، بازم به تو پاس می‌دم.
‫آقاجون، هنوزم شانس برد داریم، مگه نه؟
‫البته.
‫ساکوراگی-کون با ریباندها و روحیه‌ی بالاش به تیم کمک کرده،
‫میاگی-کون سرعت و درک بازی‌سازی‌شو بهمون بخشیده،
‫میتسویی-کون بهمون آشفتگی،
‫و در ادامه پختگی و گل‌های ماهرانه داد.
‫روکاوا-کون آتشی‌مزاج بودن و اشتیاقش ‫برای برد رو برامون وسط گذاشته...
‫همه‌ی این‌ها درسایه‌ی آکاگی-کون و ‫کوگوره-کون که پایه‌های تیم رو ساختن،‌ حاصل شده.
‫این‌ها چیزهایی‌ان که تیم ما رو تشکیل دادن.
‫این شوهوکوـه.
‫ما هیچ‌وقت دوست‌های خوبی نبودیم. ‫خشم‌تون رو فراموش کنید.
‫ولی...
‫ولی چی؟
‫هیچی...
‫ممنونم.
‫هان؟
‫- احمق جون، برای چی ازمون تشکر می‌کنی؟ ‫- خیال برت نداره که دارم این‌کارو به‌خاطر تو می‌کنم!
‫تیم‌ها!
‫خیلی‌خب بروبچ... آماده‌اید؟
‫آره!
‫- برید تو کارش! ‫- ایول تیم!
‫عدم تطابق قدی بازیکنان، مدافع کوتاه‌قد درمقابل مهاجم بلندقد و برعکس
‫می‌خواد از میس‌مچ استفاده کنه.
‫چرا جواب نمی‌ده؟ ‫این باید تحت فشارش بذاره.
‫معلومه... ‫رقیب‌مون سانوهِ قدرتمنده.
‫دارن فشار میارن!
‫ریوتا!
‫دوموتو...
‫حتی اگه جلو باشیم، دست از رقابت نمی‌کشم. ‫تا آخرین ثانیه می‌جنگیم.
‫چون این سبک بازی ماست. ‫برای همین شکست‌ناپذیر محسوب می‌شیم.
‫میاگی-سان!
‫ریو-چین...
‫ریوتا! نشونشون بده چند مرده حلاجی!
‫مامان، تو تیکه‌ی کوچیک رو برمی‌داری؟
‫آره.
‫طبق معمول...
‫پس بقیه‌ش واسه خودم می‌شه.
‫چیزی گفتی؟
‫نه، هیچی.
‫بفرما، بزرگ‌ترین تیکه برای ستاره‌ی بازیه.
‫برای تو که بیشتره.
‫عوضش مال تو کارت داره!
‫از داداشیا بعیده باهم تولد بگیرن.
‫ـلدت مبارک، ریوتا!
‫این یعنی ما با همه فرق داریم.
‫فردا چه ساعتی؟
‫ریو-چان، کِی می‌ری؟
‫...برای مسابقات دبیرستانی توی هیروشیما؟
‫شیش صبح.
‫چه زود!
‫مامان، شیش صبح می‌ره!
‫ریو-چان هیفده سالشه...
‫...سو-چان چی؟
‫آه!
‫بیست.
‫اگه زنده بود...
‫پس بیست سال...
‫سه‌ سال اختلاف سنی... ‫از لحاظ سنی خیلی وقته ازش جلو زده.
‫بیاید عکس سو-چان رو بزنیم به دیوار.
‫تا فراموشش نکنیم.
‫هشت ‌سال گذشته.
‫آره.
‫تولد هیفده سالگیت مبارک.
‫ممنون.
‫«مادر عزیزم، ‫هرسال وقتی این روز می‌رسه،»
‫«ببخشید این منم که زنده‌م.»
‫«مادر»؟ چی؟
‫مادر عزیزم، لطفاً منو ببخش که فقط دردسر به بار میارم...
‫می‌دونم از بسکتبال متنفری...
‫چون‌که تو رو یاد سو-چان میندازه...
‫با این‌حال، هیچ‌وقت ازم نخواستی که بذارمش کنار...
‫وقتی مینی بسکتبال بازی می‌کردم، از اینکه ‫برای دیدن مسابقاتم می‌اومدی، خیلی خوشحال می‌شدم.
‫بسکتبال زیر 12 سال
‫سو-چان بی‌نظیره! ‫هیچی نشده 20تا امتیاز گرفته!
‫سو-چان بی‌نظیره.
‫خب... بیخود نیست که کاپیتانه.
‫می‌خوای مثل برادرت بشی؟
‫اگه تو هم حسابی تمرین کنی، ‫می‌دونم که می‌تونی خودتو به سطح اون برسونی.
‫توی دنیایی بدون سو-چان... ‫بسکتبال تنها دلیل زندگی‌م بود.
‫و تو گذاشتی ادامه بدم... ممنونم.
‫بسه! چرا این‌کارو می‌کنی؟!
‫مامان، کمک!
‫واقعاً نمی‌دونم... چیکار کنم...
‫خوشحالم که بسکتبال رو ادامه دادم.
‫فردا میرم جایی که...
‫سو-چان خیلی دوست داشت اونجا باشه.
‫هی، قطعش کن!
‫ادامه بده، ادامه بده!
‫زانوهاتو خم کن، این‌جوری.
‫خفه بابا!
‫آفرین!
‫لعنتی!
‫نمی‌تونی ازم رد شی، کوتوله!
‫دربرابر این گنده‌بک‌هایی که راهمو سد کردن... ‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫برو!
‫برو، ریوتا!
‫دریبل کردن...
‫خوراک کوتوله‌هایی مثل منه!
‫- آره! ‫- دست‌خوش، ریوتا!
‫- دفاع! ‫- دفاع!
‫خودشه!
‫برو تو!
‫خطا، گل حساب نمی‌شه!
‫ببینم چه می‌کنی، آکاگی!
‫پرتاب‌های آزاد با شماره‌ی چهاره.
‫پرتاب‌های آزاد منه، ساکوراگی!
‫یعنی چی که گل حساب نشد؟ ‫اون اسلم دانک، حرکت نمایشی این بازیکن نابغه‌ بود.
‫خونت حلاله اگه منو ریز ببینی... ‫یه‌روز یه پدری ازت دربیارم!
‫آه، یه‌لحظه وایسا! نمی‌خوام بشینم.
‫وقتی روی اون نیمکت افتاد، به خودش آسیب زد.
‫کـ ـ کجاش؟
‫آیاکو-سان، لطفاً نگو!
‫کمرش.
‫کمرش؟
‫این پایان دوران حرفه‌ای منه؟ ‫یعنی همه‌چی اینجا تموم می‌شه؟
‫پس دیگه...
‫نمی‌تونم بسکتبال بازی کنم؟
‫از بسکتبال خوشت میاد؟
‫عاشقشم، آخه من یه ورزشکارم!
‫خواهر و برادرین؟!
‫برو تو!
‫اسکرین کن!
‫آفرین، خودشه!
‫این بار آخره!
‫دست چپ فقط توپ رو نگه می‌داره.
‫ظهور سلطان ریباند!
‫بنازم!
‫باریکلا!
‫هانامیچی، منتظرت بودیم، مغزفندقی!
‫گندش بزنن...
‫تو مشتته!
‫از پسش برمیای، آکاگی!
‫ایول!
‫تعویض لطفاً!
‫هانامیچی!
‫- هوی؟! ‫- ساکوراگی-کون!
‫- هی،‌ چیکار داری می‌کنی؟ ‫- ساکوراگی!
‫ساکوراگی-کون...
‫ریو-چین، الان میام.
‫گوری، تا اون‌موقع امتیاز نده!
‫ساکوراگی هانامیچی، حرف بیخود نزن و برگرد!
‫ببین! به‌زور می‌تونی سرپا بمونی.
‫شرمنده، لطفاً تعویض رو لغو کنید.
‫ هی، آقاجون!
‫ساکوراگی-کون...
‫باید اعتراف کنم که...
‫اگرچه بلافاصله متوجه شدم که یه مشکلی هست...
‫اما نمی‌خواستم بیرون بکشمت...
‫چون می‌خواستم تو رو درحالی ببینم که ‫حدأکثر توانایی‌ت رو به نمایش می‌ذاری.
‫من به‌عنوان یه مربی درست عمل نکردم.
‫این ممکن بود روی ادامه‌ی دوران حرفه‌ایت تأثیر منفی بذاره.
‫یه دقیقه مونده!
‫بیا تیم رو تشویق کنیم، ساکوراگی!
‫دوران درخشان تو کِی بود، پیرمرد؟ ‫موقع مسابقات کشوری؟
‫برای من...
‫برای من الانه!
‫قرمز، خطا!
‫هوی، فقط اونجا واینسا و بر و بر نگاه کن، توی دست‌وپایی.
‫اگه می‌خوای بیای، الان بیا، کودن.
‫تعویض!
‫می‌تونه برگرده؟
‫هانامیچی...
‫حالت خوبه؟
‫چرا انقدر نگران به‌نظر می‌رسین؟
‫جای خالی بهترین بازیکن‌تون حس می‌شد؟ ‫صدالبته، خودمو می‌گم.
‫مغلوب کردن حریفی مثل یامائو، راست کار کسی مثل منه.
‫بیا این بازی رو ببریم، گوری! ‫اون‌ها چیزی جز یه سکوی پرش برای صعود توی این مسابقات نیستن.
‫لازم نکرده یه بازیکن ناشی مثل تو اینو بهمون بگه!
‫چی گفتی؟
‫هی، بیاید!
‫مشخصاً قراره بازم فشار بیارن! ‫من رو هدف رو می‌گیرن.
‫روکاوا، اون لحظه تو توپ رو بگیر و ‫تا وقتی به سبد نرسیدی، بدو و پشت‌سرتم نگاه نکن.
‫حله.
‫کاپیتان، به روکاوا کمک کن.
‫‫خیلی‌خب...
‫گوش کنید...
‫ما از عهده‌ش برمیایم.
‫کاپیتان؟
‫یک، دو، سه...
‫برد!
‫سانوه، آماده‌اید؟
‫بیاید جلو!
‫- اینا جدی‌ان! ‫- ناموساً فکر کردن می‌تونن ظرف یه دقیقه 5تا امتیاز بگیرن؟!
‫بزن بریم شوهوکو!
‫- دفاع! ‫- دفاع!
‫جلوش بازه! ‫امتیاز می‌گیرن!
‫اسکل!
‫تو می‌تونی، میکیو!
‫بزن بریم، روکاوا!
‫خوبه، راهشو سد کردن!
‫فیک!
‫پرتاب سه‌امتیازی، خطای شماره شیش! ‫یه پرتاب آزاد!
‫- شوهوکو! ‫- شوهوکو!
‫عجب پرتاب مشتی‌ای، میتسویی!
‫خداروشکر که به تیم شوهوکو ملحق شدم...
‫پیروزی توی یه قدمی‌مونه.
‫پرواضحه که تسلیم نشدن...
‫و به خودشون و توانایی‌هاشون ایمان دارن.
‫ 47، 46، 45، 44..!
‫دفاع! نذارید امتیاز بگیرن!
‫یالا!
‫ساکوراگی، تو می‌تونی!
‫میاگی...
‫روکاوا...
‫میتسویی... از پسش برمیاین!
‫از پسش برمیای... آکاگی!
‫بــــــــرو!
‫بدش ببینم!
‫جلوشو بگیرین! فوراً جلوشو بگیرین!
‫تمومه!
‫شوهوکو (77) - (76) سانوه
‫جانمی جان!!
‫مسابقه با سانوه چطور بود؟
‫سخت بود.
‫ترسیده بودم.
‫ریو-چان...
‫چی-
‫خوش برگشتی.
‫برگشتم.
‫- قد کشیدی؟ ‫- هان؟
‫مگه می‌شه، فقط چهار روز گذشته.
‫برای سو-چانه.
‫ریو-چـــــــان!
‫خوش اومدی، ریو-چان!
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫اشکالی نداره...
‫تجربه‌ای که از شکست کسب می‌کنین...
‫همیشه درس خوبی می‌شه.
‫تجربه‌ای که لازمه رو بهم بده...
‫از وقتی توی تیم خارجی بازی می‌کنی، متوجه چیز خاصی شدی؟
‫همه‌ی بازیکن‌های اطرافم... ‫درست مثل کاواتا، نره‌غول و ورزشکارن.
‫پستت توی این تیم چی می‌شه؟
‫من قدم خیلی کوتاهه برای همین گارد رأس بازی می‌کنم.
‫نمی‌خوام خودمو زیادازحد تحت فشار بذارم.
‫خسته نباشین و ممنون که این‌همه راهو اومدین.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.