..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ برنده‌ی چهار اسکار، بیش از هر کس دیگری.
‫[مجری تلویزیون] ‫یک آمریکایی واقعا عجیب و غریب.
‫[مجری تلویزیون] هر وقت کسی فهرستی تهیه می‌کند
‫از تحسین‌شده‌ترین زن‌ها، ‫نام کاترین هپبرن به میان می‌آید.
‫وحشت نداشت بگوید: ‫«من واقعا فقط می‌خواستم معروف بشم.»
‫[رابین] او از هوش و ذکاوتش
‫به شیوه‌ی خاص خودش استفاده می‌کرد تا با ‫مذاکره نظراتش را در فیلم‌نامه اعمال کند.
درهایی را باز می‌کند که لزوما متوجه نیست
‫که زن‌هایی دیگری هم از آن عبور خواهند کرد.
‫[گلن] او جزو اولین زن‌هایی بود که شلوار پوشیدند
‫و گاهی لباس‌های مردانه‌ای
‫که زن‌ها نمی‌پوشیدند.
‫[آنجلا لانگزبری] ‫سران RKO به‌اش گفتند:
‫«هیچ بازیگر محترمی ‫هرگز در ملاء عام لباس پیش‌بندی نمی‌پوشد!»
‫او لباس را از تن‌اش درآورد ‫و با لباس‌زیر در محوطه بنا کرد به راه رفتن.
‫[کاترین] کمد لباس یک جور سلیقه‌ی فردی‌ست، نه؟
‫چیزی که هر آدم باهوشی می‌تواند کپی کند.
‫[موندی] کیت همیشه آدم پرشوری بود.
‫پرنشاط و جذاب و عمیق و بازیگوش.
‫«بذار بریم توی آن خونه ببینیم توش چی هست.»
‫[کاترین] من هر جایی می‌توانم بروم.
‫تنها باری که نزدیک بود جانم رو از دست بدهم ‫وقتی بود که از نورگیر افتادم پایین.
‫دزدی از فروشگاه؟ نمی‌دانستم همچی کاری هم کرده؟
‫نه، از فروشگاه چیز کش نمی‌رفت. ‫شاید کارهای دیگر می‌کرد.
‫[کلودیا] چه به سر آرمان‌های زن‌ها می‌آید و خودشان را چه‌طور می‌بینند؟
‫رویاهاشان چیست؟
‫هیچ‌کس بیش‌ از هپبرن ‫از این‌ چیزها حرف نمی‌زند.
‫البته با تشکر از خانم هپبرن،
‫به نظرم طولانی بودن کارنامه‌ی او ‫برای همه الهام‌بخش است.
‫[آنجلا] او جرات کرد تا به سیستمی ‫که می‌خواست او را قالب‌گیری کند بگوید نه.
‫حالا چه احساسی نسبت به خودت داری؟
‫حس خیلی خوبی دارم.
‫او صنعت سینما را گیج کرد. ‫تماشاگر را گیج کرد.
‫مطبوعات را گیج کرد.
‫کاترین هپبرن نخواست «شخص تاثیرگذار» باشد.
‫روی خودت تاثیر بگذار.
‫[کاترین] وقتی شروع کردم، ‫فقط دلم می‌خواست معروف باشم.
‫اما خیلی زود فهمیدم ‫اگر می‌خواهم بیش از پنج دقیقه
‫در این صنعت دوام بیاورم،
‫و آن‌قدر بمانم که داستانی تعریف کنم،
‫مجبورم کارم را طوری انجام بدهم ‫که هرگز از فشار آوردن دست برندارم،
‫سعی می‌کنم هر روز این‌جا شنا کنم
‫کمک می‌کند که ذهنم خالی بشود.
‫حس می‌کنم همین دیروز بود ‫که بچه بودم
‫از درخت‌ها بالا می‌رفتم ‫و با پسربچه‌ها دعوا می‌کردم.
‫این‌جا پناهگاه من است. همیشه بوده.
‫با همه‌ی این حرف‌ها، من همیشه برمی‌گردم.
‫زندگی خوبی داشته‌ام.
‫یادم است وقتی جوان بودم،
‫به پیرها نگاه می‌کردم و فکر می‌کردم:
‫«برای من اتفاق نمی‌افتد.»
‫اما به‌تان بگویم که این‌طوری پیش می‌آید:
‫[صدای بشکن]
‫همیشه صدایم می‌کنی، خانم هپبرن.
‫چرا این را تغییر نمی‌دهی؟ کیت صدایم کن.
‫حالا من این‌جام، و خیلی‌وقت است که این‌جام.
‫پاها هنوز چند قدم دیگر جا دارند.
‫یکی از پاها کمی لرزان است.
‫مدام پایم می‌خورد به یک‌جایی. ‫نمی‌دانم معنیش چیست.
‫بعضی چیزها خودشان را حفظ کرده‌اند.
‫هنوز خوب می‌بینم، و هنوز انرژی عجیبی دارم
‫برای ادامه دادن.
‫اما نمی‌توانم دقیق به‌تون بگم ‫که چی باعث شده
‫این کار و این کار و این کار را بکنم.
راستش چه‌طور می‌توانم ‫داستان زندگی‌ام را تعریف کنم؟
‫[دیک کاوت] ‫کاترین هپبرن هرگز نیامده تلویزیون.
‫قبول کرد که فقط محض آزمایش ‫به استودیوی من بیاید.
‫نه، به‌نظرم بهتره از آن ور بیام.
‫[دیک کاوت] ‫دوربین‌ها را چک کرد،
‫نورها را، صندلی‌ها، دمای استودیو
‫اعلام کرد که قالی‌مان زشت است.
ـ می‌شه این‌جا یه میز باشه؟ ‫ـ جان.
‫هیچ‌کی جواب نمی‌ده!
‫[دیک کاوت] ‫بعد با گفتن این حرف، ناگهان غافلگیرم کرد:
‫«چرا همین الان [مصاحبه رو] نگیریم؟»
‫من حس می‌کنم میلیون‌ها نفر
‫این احساس را دارند ‫که شما یک‌جور اصول راهنما دارید،
‫یک‌جور فوت کوزه‌گری که اگر آن‌ها هم بدانند
‫به اندازه‌ی شما موفق و راضی می‌شوند
‫اما شما می‌گویید همه‌اش شانس است ‫و چند تا قاعده نیست
‫نه خب، به‌نظرم در وهله اول ‫خیلی خوش‌شانسی اگر
‫پدر و مادری باهوش و برجسته ‫و الهام‌بخش داشته باشی.
‫ـ بله. ‫ـ و خوش‌شانسی اگر قبل از پانزده سالگی
‫تجربه‌ای داشتی
‫که می‌تواند به‌ات یاد بدهد که نترسی
‫[خانه‌ی تابستانی هپبرن، فن‌ویک، کانکتیکات]
‫این‌جا از موقعی که من بچه بودم ‫خیلی عوض شده
‫من آزاد و رها بزرگ شدم ‫با یک برادر بزرگ‌تر، تام
‫و دو تا برادر کوچک‌تر، دیک و باب.
‫دختر بودن عذاب بود.
‫من هم مثل آن‌ها هر تابستان ‫موهام را می‌تراشیدم.
‫همیشه دلم می‌خواست پسر بودم.
‫پدر به‌مان ژیمناستیک یاد داد، ‫و شنا و کشتی.
‫به گذشته که فکر می‌کنم، ‫کامل‌ترین و شادترین کودکی را داشتم.
‫یکی از اولین خاطراتم این است که مادرم
‫از من و برادرهام خواست در نمایشگاه محلی
‫بادبادک قرمز هوا کنیم.
‫او یک غرفه داشت و از ما خواست ‫که اعلامیه‌هایی را پخش کنیم
‫برای تبلیغ رای دادن زن‌ها.
‫اعتقادات رادیکال آن‌ها ‫در شهر رسوایی به بار آورد.
‫این یکی از گوهرهای پدر بود.
‫مادر از بهترین مناظره‌کننده‌ها بود.
‫حاضرجواب و بسیار بامزه.
‫برای ما آثار همه‌ی بزرگان را می‌خواند،
‫برناردشاو، امرسون، اونیل.
‫خانه‌ی ما میعادگاه
‫همه‌ی رادیکال‌های مترقی دوران بود.
‫[کاترین، روی نوار] ‫ما بچه‌ها را راه می‌دادند،
‫اما ما زیاد حرف نمی‌زدیم.
‫با املین پانکر، ربکا وست ‫و ریچارد بنت آشنا شدیم.
‫بسیاری دکترها و استادان برجسته.
‫در خانه‌ی ما همیشه باز بود.
‫[بانی گریر، درام‌نویس] دختر کسانی بود که حالا آن‌ها را والدین مترقی تلقی می‌کنیم
‫پدرش پزشک بود و طرفدار پیشگیری از بارداری.
‫مادرش طرفدار حق رای زنان بود.
‫حرف اساسی‌شان به او این بود: ‫«هر کاری می‌خواهی بکن.»
‫درنتیجه اسم پسرانه روی خودش گذاشت:
‫به‌نظرم جیمی یا بیلی یا همچی چیزی.
‫موهاش را کوتاه ‌کرد، و گلف و شنا یاد گرفت.
‫چون والدینش می‌گفتند: ‫«هر کاری دلت می‌خواهد بکن.»
‫«یعنی ما جلوت را نمی‌گیریم.»
‫و درنتیجه احساسش نسبت به زندگیش این بود.
‫[کاترین] ‫ما بچه‌ها همه خیلی به هم نزدیک بودیم.
‫اما تام، دیک و من جدایی‌ناپذیر بودیم.
‫[کاترین روی نوار] ‫من به این نتیجه رسیدم که حادثه بوده.
‫[گلن، روی نوار] ‫بر مبنای این که پدرتان
‫یک جورهایی به‌اش یاد داد
‫[کاترین] یادش داد، ‫یادمان داد که خودمان را دار بزنیم.
‫[گلن] به عنوان شیرین‌کاری.
‫[کاترین] به عنوان شیرین‌کاری. ‫و این توی بازی‌ها و رویدادهای زیادی بود.
ـ [گلن] شما هم امتحان کردید؟ ‫ـ [کاترین] نه.
‫[گلن] ‫اما برادرتان ظاهرا تصمیم گرفت امتحان کند.
‫[کاترین] او مسحور این کار شده بود. ‫می‌توانست انجامش بدهد.
‫[گلن] ‫ببخشید، من این را باید برگردانم.
‫[کاترین] ‫ما رفته بودیم نیویورک دیدن عمه‌ام.
‫یک شب رفته بودیم به تماشای یک نمایش،
‫و وقتی برگشتیم، ‫تام که آن موقع شانزده سالش بود،
‫قبل از خواب آمد پیش من، ‫و به‌ام گفت که چه‌قدر دوستم دارد.
‫من هیچ به‌اش فکر نکردم.
‫صبح روز بعد وقتی به اتاقش رفتم
‫که برای صبحانه صداش کنم، ‫دیدم حلق‌آویز شده،
‫ـ مرده بود.
‫آوردمش پایین ‫و بدن سردش را گذاشتم روی تخت.
‫حس می‌کردم ‫از همه‌ی اتفاق‌های دور و برم جدا شده‌ام.
‫ویران شده بودم.
‫سخت‌ترین بخش ماجرا این بود
‫که نه‌فقط به‌مان گفته بودند ‫درباره‌ی تام حرف نزنیم،
‫بلکه باید وانمود می‌کردیم ‫که اصلا عضوی از خانواده نبوده.
‫و طوری رفتار کنیم که انگار اصلا نبوده.
‫پدرمان غم خانواده را این‌طوری مدیریت ‌کرد،
‫که وانمود کنیم این اتفاق نیفتاده.
‫[موندی] آن‌ها خانواده‌ای شگفت‌انگیز، ‫برجسته، توانا و منسجم بودند.
‫اما پدرش متعلق به دوره‌ی دیگری بود.
‫[موندی هپبرن، برادرزاده‌ی کاترین]
‫واقعیت چیزی که در خانه‌ی هپبرن اتفاق افتاد،
‫این بود که همه ترسیده و ساکت بودند،
‫دکتر هپبرن عاشق بچه‌هایش بود،
‫دلش می‌خواست پدر خوبی باشد،
‫اما او به شکل آرمان‌گرایانه‌ای
‫به بچه‌هایش واقعا سخت می‌گرفت.
با استانداردهای امروز بسیار خشن ‫و شاید یک‌جور بدرفتاری بود.
‫باید آهسته حرارت بدهی،
‫وگرنه می‌ترکد.
‫یادم می‌آید ‫که مادرم درباره‌ی مرگ تام چی گفت،
‫مادرم گفت:
‫«آن‌ها به روزنامه‌ها گفتند ‫که ماجرا حادثه بوده.»
‫چند روز قبلش رفته بوده سیرک،
‫یک چیز حلق‌آویزمانند دیده ‫که ساختگی بوده،
‫ولی طوری بوده که انگار کسی ‫خودش را حلق‌آویز کرده،
‫اما بعد ...
‫این چیزی بود که وقتی من بچه بودم به‌ام گفت
‫اما بعد از مدتی از پدرم پرسیدم،
‫و او گفت که یادش است که پدرش
‫نشسته بوده روی صندلی در سالن
‫صندلی با پشتی صاف
‫سرش را گرفته بوده توی دست‌هاش: ‫«چرا این‌ کار را کرد؟ چرا این کار را کرد؟»
‫و پدرش به خودش گفته: «خب، ‫از دست توی لعنتی!»
‫«چون تو بد کردی باهاش!»
‫دکتر هپبرن تا حدی ‫از سهم خودش در ماجرا آگاه بود.
‫و از این که مسبب مرگ پسرش باشد
‫عمیقا ناراحت بود، ‫معلوم است که برایش به‌شدت دردناک بود.
‫خانواده‌ی ما مشکلات زیادی داشت
‫پدربزرگ مادری کیت خودکشی کرد،
‫برادرهای بزرگ‌تر دکتر هپبرن ‫به شکل مشکوکی مردند.
‫اما این را که با فاجعه‌ی مشهود
‫به راهت ادامه بدهی بدسلیقگی تلقی می‌شد،
‫بنابراین راه قوی بودن‌اش این بود:
‫«خب، چه روز خوبی! کار زیاد داریم. بجنبید!»
‫[برادر کاترین] ‫پدرمان ما را به محله‌ی دیگری برد.
‫به این قصد که کمک کند ‫از این ماجرا عبور کنیم.
‫گفت: «یک شروع تازه.»
‫اما مرگ تام، ‫کاترین را از دنیای بیرون جدا کرده بود.
‫او درون‌گراتر و گوشه‌گیرتر شد،
‫مثل تام، به نوعی افسردگی عمیق کشیده می‌شد.
‫به من گفت قول داده هرگز او را فراموش نکند،
‫و پنهانی به عوض هر دوشان زندگی خواهد کرد.
‫دچار حملات اضطراب شد که بیمارش کرد.
‫برایش بودن در کنار بچه‌های دیگر ‫در مدرسه سخت بود.
‫بنابراین والدینم اجازه دادند ‫در خانه درس بخواند.
‫پدرم فکر کرد اگر مشغولش کنند کمک خواهد کرد.
‫اما او بنا کرد به فرو رفتن در خودش.
‫آخرسر آن‌قدر نگران شدند ‫که مجبورش کردند برگردد مدرسه.
‫[کاترین] از کالج بیزار بودم.
‫به نظم عادت نداشتم.
‫کلاس‌های سر ساعت.
‫بابت سیگار کشیدن و سرک کشیدن ‫به داخل خانه‌ها به دردسر افتادم.
‫دست‌آخر، بعد از دو سال، والدینم را خبر کردند
‫و عملا عذرم را خواستند.
‫کمی بعد یک شب به این نتیجه رسیدم ‫که همین است که هست.
‫خودم را جمع و جور می‌کنم ‫و به زندگی ادامه می‌دهم
‫و البته کاری را می‌کنم که می‌خواهم.
‫سال اول کالج، ‫در یک نمایش بازی کردم و جایزه بردم.
‫اضطراب، ترس، تشویق.
‫درنهایت برایم جذاب بود.
‫درست همین‌جا بود و همین موقع ‫که تصمیم گرفتم بازیگر شوم.
‫[باب] پدرم همیشه حس می‌کرد ‫اگر دختری برود توی تئاتر کار کند،
‫مثل این است که اعلام کند ‫می‌خواهد فاحشه شود
‫و به هیچ‌جایی نمی‌رسد
‫یا هیچ کاری نمی‌کند ‫جز این که با کارگردان‌ها بخوابد.
‫[کاترین] وقتی به پدر و مادرم گفتم
‫که دارم می‌روم نیویورک، پدرم جوش آورد.
‫اما مادرم خوشحال شد که دید می‌خواهم کاری کنم
‫متفاوت از کارهایی که از زن‌ها انتظار دارند.
‫او یک فمینیست واقعی بود ‫و به من گفت هر کاری دلم می‌خواهد بکنم.
‫بنابراین رفتم.
‫کارم را به عنوان یک بازیگر جانشین ‫شروع کرده بودم
‫و همیشه بازیگری حاضر و آماده بودم
‫می‌توانستم نقش را درک کنم، ‫بی آن که واقعا بدانم چه می‌کنم
‫و همیشه می‌توانستم نقش را بگیرم
‫و نمی‌توانستم نگهش دارم، ‫چون آن‌قدر هیجان‌زده می‌شدم
‫که صدام می‌رفت بالا ،
‫و صورتم سرخ می‌شد، ‫و چهره، خیلی زود حرف می‌زد
‫و نمی‌توانستم بازی کنم.
‫وقتی همگی می‌نشستند آن بالا وحشت می‌کردم.
‫بنابراین به پدرم نامه نوشتم و گفتم: ‫«می‌شه حمایتم کنید؟»
‫او نامه نوشت و گفت که در شرط‌بندی پول برنده شده
‫و فکر می‌کند این پول بدی‌ست
‫بنابراین فرستادش برای من.
‫[کاترین] ‫آن‌جا اولین دوست واقعی‌ام لارا هاردینگ بود.
‫از طریق مربی بازیگریم، رابرتسون داف ‫باهاش آشنا شدم
‫او جزو جامعه‌ی متنفذ نیویورک بود
‫و وارث ثروت امریکن‌اکسپرس.
‫او با همه‌ی رسم و رسوم فرهیختگان آشنا بود
‫و مرا به حلقه‌ی دوستانش در دنیای تئاتر
‫معرفی کرد.
بعدش لادی، دوست قدیمی‌ام
‫که به نیویورک آمده بود و خیلی زود
‫شد عضوی از گروه ما.
‫او از آن به بعد معشوق من بود،
‫و یک معشوق واقعی بود.
‫او عزم کرده بود که هر کاری بکند
‫تا از من یک ستاره بسازد.
‫پول کلاس‌ها را می‌داد، مرا سر تمرین می‌برد،
‫و از تست‌هایی که می‌دادم فیلم می‌گرفت.
‫[رابین] کیت توی بعضی از نمایش‌های بزرگ
‫نقش جانشین می‌گرفت اما مدام اخراج می‌شد.
‫بعد بالاخره این شانس را پیدا کرد ‫که به نقش اصلی برسد
‫و بعد از اجرای یک دیالوگ بامزه ‫که حضار را از خنده منفجر کرد،
‫اعتمادبه‌نفس زیاده‌ از حدش غالب شد،
‫صدایش اوج گرفت و ریتم بیانش طوری سریع شد
‫که در بقیه‌ی اجرایش ‫عملا هیچ‌کس نفهمید چه می‌گوید.
‫درنتیجه اخراج شد.
‫[کاترین] بعد از حدود یک سال پس زده شدن،
‫حذف شدن از نمایش‌ها ‫و صرفا به نقش‌های جانشین قناعت کردن،
‫دیگر آماده بودم تسلیم شوم،
‫لادی که حال و هوای غرق شدن‌ام را دید، ‫به‌ام پیشنهاد ازدواج داد.
‫و من فکر کردم، راستش، چرا نه؟
‫مراسم ساده‌ای داشتیم و حتی قانع‌اش کردم
‫که دوستان‌مان، جک و لارا را هم ‫با خودمان ببریم ماه عسل.
‫[موندی] کیت می‌خواست کارهای عادی انجام دهد
‫مثل داشتن خانواده و بچه و همسر.
‫اما وقتی واقعا سعی کرد ‫با لادی این کار را بکند،
‫فهمید با بقیه فرق دارد.
‫فهمید انرژی زیادش خیلی زود ‫باعث می‌شود دیوانه شود،
‫و ظرف دو هفته این نیاز را احساس کرد ‫که برگردد نیویورک
‫و به تلاش‌هایش ادامه دهد.
‫و لادی هم به‌ نوبه‌ی خود فهمید ‫که با زنی دیوانه ازدواج کرده
‫که ده برابر انرژی دارد،
‫پس او هم وسایلش را جمع کرد و همراهش آمد
‫و زندگی خودش را گذاشت کنار
‫و فقط گفت: ‫«هر چی تو بخوای، کیت. همان کار را بکنیم.
‫من دوستت دارم. کمکت می‌کنم.»
‫[رابین] کیت در بسیاری از نمایش‌های نیویورک
‫بازیگر جانشین هوپ ویلیامز بود،
‫و هر شب از روی جایگاه کناری ‫روی سبک و پرسونای او دقت کرده بود
‫حس لباس مردانه‌اش همان چیزی بود که کیت
‫اسمش را گذاشته بود:‌ ‫شخصیت نیمه‌پسر، نیمه‌زن.
‫کیت مثل یک آفتاب‌پرست ‫برخی از رفتارها را مال خود کرده بود.
‫بنابراین وقتی هوپ نمایش ‫«شوهر زن جنگجو» را رها کرد،
‫به کیت فرصت نقش اصلی دادند
‫و او همه‌ی چیزهایی را که تمرین کرده بود ‫کانالیزه کرد.
‫نمایش موفقیت بزرگی به دست آورد ‫و توجه مردم را به سوی خود جلب کرد.
‫[کیت] بالاخره شروع کردم ‫به گرفتن توجهی که آرزوش را داشتم.
‫اوج گرفتم.
‫عکس پرتره‌ام را فرستادند لس‌انجلس،
‫و ازم خواستند بروم ‫برای بازی در فیلمی تست بدهم:
«‫لایحه‌ی طلاق»،
‫به کارگردانی جرج کیوکر ‫و با بازی جان بریمور.
‫من همراه لارا با قطار رفتم،
‫و ما در حالتی آشفته و غرق‌کرده ‫توی گرما رسیدیم لس‌آنجلس.
‫فکر نکنم دیوید. او. سلزنیک، رئیس آر.ک.او
‫وقتی در ایستگاه به استقبال‌مان آمد ‫زیاد تحت تاثیر قرار گرفت.
تست استودیو، تکنی‌کالر، ۱۹۳۴ از خانم کاترین هپبرن
‫[کیت] ‫هر بازیگری در آمریکا این راه را رفته،
‫و می‌دانستم جرج [کیوکر] صدها تست دیده
‫بنابراین تصمیم گرفتم کار متفاوتی بکنم
‫صحنه‌ای از نمایشنامه‌ی «تعطیلی»
‫من بازیگر جانشین هوپ [ویلیامز] بودم ‫و او را در حال بازی آن صحنه هر شب دیده بودم
‫و بخش زیادی از او را وارد بازی خودم کردم.
‫می‌دانستم روی‌شان تاثیر می‌گذارم
‫جان بریمور بلافاصله بعد از دیدن صحنه ‫آمد دیدنم
‫تا نظرش را به‌ام بگوید.
‫قرار بود ستاره شوم.
‫[کیت] ‫چند روز بعد تماس گرفتند،
‫به لارا نقش مکمل دادند،
‫و نقش اصلی را در اولین فیلمم به من دادند.
‫من و لارا تصمیم گرفتیم به هالیوود برویم،
‫و این شروعی بود ‫برای پایان رابطه‌ی من و لادی.
‫[کاترین] ‫فیلم‌برداری «لایحه‌ی طلاق» شروع شد،
‫و اولین نما یک صحنه‌ی مهمانی بود،
‫با یک لباس شیفون زیبا،
‫از پله‌ها سُر می‌خوردم پایین و می‌افتادم ‫در آغوش دیوید مانرز.
‫[رابین] در همان فیلم اولش ‫نقش دختر جان بریمور را بازی می کرد
‫در ملودرامی دمُده به نام «لایحه‌ی طلاق».
‫او در ۲۴ سالگی اولین فیلمش را بازی می‌کرد ‫بریمور ۵۰ ساله ستاره‌ای تثبیت‌شده بود.
‫او یکی از هملت‌های معروف نسل خودش بود.
‫او همچنین بابت الکل و زنبارگی بدنام بود
‫و مثل دیگر مردهای قدرتمند هالیوود ‫آن‌چه را که می‌خواست به دست می‌آورد.
‫[کیت روی نوار در گفت‌وگو با گلن پلسکین] ‫یک روز ازم خواست بروم به رختکن‌اش.
‫رفتم و او روی کاناپه دراز کشیده بود،
‫در حالتی، چه‌طور بگویم، نسبتا ژولیده.
‫مکثی پیش آمد، پتو را کنار زد:
‫گفت: «اوه، اوه، ببخشید، بعدا می‌بینمت!»
‫گفتم: «اوه، خدایا. چه‌قدر عجیب!»
‫جبران می‌کنم.
‫[کیت] ‫به‌هرحال، بعد از آن دیگر یک فرشته بود.
‫ظاهرا هدف اصلی‌اش این بود
‫که کاملا مطمئن شود ‫من یک موفقیت بزرگ به دست می‌آورم.
‫در صحنه‌های زیادی که با هم داشتیم ‫صورت مرا جلوی دوربین می‌گرفت.
‫چی بود؟
‫هیچی.
‫[رابین] بعد از حضور در «لایحه‌ی طلاق»،
‫کیت و لارا عضو حلقه‌ی نزدیکان جرج کیوکر شدند
‫در مهمانی‌های او شرکت می‌کردند، ‫سعی می‌کردند در صنعت دوست پیدا کنند.
‫کیت می‌گفت جرج همیشه او را کنار آدم‌هایی می‌نشاند
‫که می‌توانستند در حرفه کمکش کنند،
‫اما هیچ‌کس در هالیوود خبر نداشت ‫که او متاهل است،
‫او با چندین بازیگر بزرگ ‫رابطه‌ی عاشقانه برقرار کرد،
‫از جمله مدیر برنامه‌اش، للاند هیوارد
‫که چم و خم مذاکره با استودیوها را یادش داد.
‫[مصاحبه‌شونده] ‫او هنوز ستاره‌ی بزرگی نبود،
‫اما در مذاکره خودش را یک ستاره تلقی می‌کرد
‫قرارداد مدت‌دار امضا نمی‌کرد،
‫مدیربرنامه‌اش، للاند هیوارد اجازه نمی‌داد.
درنتیجه قراردادی امضا کرد
‫که برایش حقوق زیادی تعیین می‌کرد، ‫۱۵۰۰ دلار در هفته.
‫[کاترین] یک روز در میانه‌ی ملاقات‌ها
‫در دفتر پاندرو،
‫روی میز چشمم خورد ‫به فیلم‌نامه‌ی «شکوه صبح» [Morning Glory].
‫بنا کردم آن را ورق‌ زدن. فوق‌العاده بود.
‫به لارا زنگ زدم که بیاید.
‫با هم فیلم‌نامه را خواندیم ‫و او هم به اندازه‌ی من قانع شد
‫که به هر قیمتی، باید نقش اولش را بگیرم.
‫للاند گفت که بازیگرانش را انتخاب کرده‌اند.
‫اما من گفتم: «نه، این برای من نوشته شده.»
‫خب، او رفت و توانست نقش را برایم بگیرد.
‫صبح‌به‌خیر، تام.
‫[رابین] ‫در سال ۱۹۳۳، او در «شکوه صبح» می‌درخشد،
‫کیت برای آن نقش ایده‌آل بود، ‫بازیگری شهرستانی
‫که وارد نیویورک می‌شود ‫و دلش می‌خواهد ستاره شود.
‫و در بازی‌اش واقعا می‌دیدی که کیت
‫می‌خواست خودش را به دنیا ثابت کند، ‫که می‌تواند بازیگری مهم باشد.
‫همه‌تون، ساکت باشید. ساکت!
‫رومئو، رومئو،
‫«چرا تو رومئویی؟
‫پدرت را انکار کن، نامت را پس بزن.»
‫[رابین] ‫به عنوان مرکز فرهنگی کاترین هپبرن،
‫که با ملاطفت او را کیت خطاب می‌کنند،
‫مهم‌ترین کمک به مجموعه‌ی ما
‫در فوریه ۲۰۲۰ اتفاق افتاد، ‫وقتی خواهرزاده‌ی خانم هپبرن،
‫اسکایلار گرنت، چند تا جعبه برای ما آورد،
‫که در خانه‌ی گرنت در فن‌ویک بود.
‫با خوشحالی جعبه‌ها را باز کردیم، ‫و در آن ده‌ها نامه بود،
‫که خانم هپبرن برای خانواده نوشته بود،
‫به همراه چند عکس عالی.
‫کمی بعد وقتی نامه‌ها را رونویسی می‌کردم،
‫انگار صدایش در گوشم بود.
[رابین آندرئولی] مدیر امور توسعه
‫این یک نامه‌ی معمولی‌ست،
‫که او برای مادرش در خانه نوشته.
مربوط است به ژوییه ۱۹۳۳
‫«شکوه صبح» قرار است به نمایش درآید،
‫و، راستش، او در این نامه
‫گفته: «امیدوارم مردم دوستش داشته باشند»
‫و «امیدوارم ازش خوب استقبال شود.»
‫و «شکوه صبح» تبدیل می‌شود ‫به اولین جایزه‌ی اسکارش.
‫[کاترین روی نوار] ‫هفته اول یا دوم که در هالیوود بودم،
‫همه‌ی پولم را نقدی گرفتم،
‫آن را گذاشتم توی کشوی دفتر ‫و همه‌اش را خرج کردم،
‫و پدر گفت: «پولت کجاست؟ ‫بهتره بذاریمش بانک.»
‫و گفتم: «همه‌ش رفت!»
‫و او گفت: «بهتره بهشون بگی ‫بفرستندش برای من.»
‫پس تا وقتی زنده بود، پولم را می‌گرفت ‫و برام پول‌توجیبی می‌فرستاد.
‫[کاترین] مطبوعات شروع کرده بودند ‫لارا را نیمه‌ی دیگر من خطاب کردن
‫چون وقتی ماجرا شروع شد،
‫او عملا همه‌ی جنبه‌های زندگی‌ام ‫را در اختیار گرفت.
‫شده بود طراح لباس، مدیر تبلیغات
‫و حتی مذاکره‌کننده با تهیه‌کننده‌ها و کارگردان‌ها
‫کارنامه‌ی خودش را معلق کرده بود ‫تا به مال من سروسامان بدهد.
‫[رابین] کیت بنا کرده بود پشت سر هم ‫فیلم بازی کردن.
‫«لایحه‌ی طلاق» یک موفقیت بود.
‫بلافاصله نقشی در «کریستوفر استرانگ» ‫به‌اش پیشنهاد شد،
‫بعد «شکوه صبح» را کار کرد، ‫که همان‌طور که می‌دانیم،
‫فیلم موفقی بود، و بعد «زنان کوچک»،
‫اما در یکی از نامه‌های مجموعه‌ی ما
‫خطاب به مادرش می‌نویسد: ‫«هنوز در مورد "زنان کوچک" تصمیم نگرفته‌ام،
‫بنابراین تا بتوانم ‫این تصمیم را عقب می‌اندازم.»
‫این تولیدی طولانی‌ست.
‫معنایش این است که اگر بخواهد آن را کار کند،
‫شاید مجبور شود پروژه‌های تئاتری‌اش را ‫در نیویورک کنار بگذارد
‫این تصمیمی آسان و سرراست نبود.
‫اما «زنان کوچک» عملا
‫بدل شد به موفق‌ترین فیلم کیت از نظر تجاری
‫و پولی که نصیبش کرد ‫که همچنان پدرش آن را کنترل می‌کرد،
‫به او امکان داد که مدام جاهای ‫عجیب‌وغریب‌تری را اجاره کند.
‫[زن] «بریمزل عزیز،
‫خانه‌‌ات فراتر از حتی ‫جاه‌طلبانه‌ترین تخیلات من است.
‫خواهش می‌کنم اگر امکانش هست ببینمش، ‫و به شدت به آن گربه،
‫پولاکس، حسادت می‌کنم.
‫کاش تو این‌جا بودی یا من با تو.
‫جرات ندارم به چیزهایی که از دست دادم ‫فکر کنم.»
‫[رابین] یک فاصله‌ای هست که در آن
‫برمی‌گردد روی صحنه، ‫و در نمایش «دریاچه» بازی می‌کند
‫که این یکی موفق نیست.
‫درواقع مجبور می‌شود پول بدهد ‫تا از قرارداد بیاید بیرون
‫تا مجبور نباشد کار در آن نمایش را
‫که معلوم بود به جایی نمی‌رسد، ادامه دهد.
‫او تا آخرین سنت پول حساب جاری‌اش را
می‌دهد به تهیه‌کننده، تا از آن قرارداد بیاید بیرون
‫و برگردد هالیوود.
‫[کاترین، روی نوار] ‫این توافق برایم
‫کار بسیار دشواری بود.
‫از شکست یاد گرفتم که باید تا حدی بدانی ‫که چه کار می‌خواهی بکنی،
‫و نمی‌توانی جلو بروی و بگویی:
‫«خب، من این مسیر را نمی‌خوام برم
‫چون تو داری هلم می‌دی، ‫این یکی مسیر را می‌رم!»
‫این کار را نکن.
‫فقط یک نفر مقصر است
‫و او خودت هستی.
‫[آلیس آدامز، ۱۹۳۵] ‫هر دختری توی یک دورانی از زندگیش مثبته،
‫استعداد الهی برای صحنه داره.
‫[رابین] بعد از «دریاچه»،
‫شکست پشت شکست، متاسفانه
‫«آتش‌پاره» [۱۹۳۴]
‫من بهترین دزد کل کشورم،
‫ اوه، تریگر، تو گناهکاری!
‫من گناهکار نیستم، گرسته‌ام.
‫[رابین] «کشیش کوچک»
‫به‌نظرم آدم باید خیلی باهوش باشه ‫تا بتونه کشیش بشه.
‫[رابین] «شکستن دل»
‫بس کن.
‫[رابین] و بعد، «سیلویا اسکارلت»
‫اما عجب نقشی در «سیلویا اسکارلت»!
‫او نقش زنی جوان را بازی می‌کند ‫که خودش را به شکل یک مرد جوان درمی‌آورد
‫تا بتواند همراه پدرش سفر کند.
‫و تحولش شگفت‌انگیز است.
‫ـ اوه، به‌نظرم فوق‌العاده‌ست. ‫ـ گفتم که.
‫فقط مونده‌م بوسیدن کسی با همچی سبیلی ‫چه‌شکلی می‌شه؟
ـ نمی‌دونم. ‫ـ بیا امتحان کنیم.
‫[رابین] این فیلمی به شدت جنجالی بود
‫و بدشانس، فکر نکنم خیلی از آدم‌ها پیش‌فرض فیلم را
‫درست متوجه شدند، و درنتیجه شکست خورد.
‫مایکل. مایکل.
‫[رابین] آن‌ها مقدار زیادی صحنه‌ی خارجی ‫و صحنه‌ی کنار دریا گرفتند
‫و همان‌جا بود که برای اولین بار ‫با هوارد هیوز آشنا شد
‫هوارد مخترع، بیزنس‌من، تهیه‌کننده‌ی سینما
‫و از دوستان کری گرانت بود.
‫او دلش می‌خواهد با کیت آشنا شود، ‫بنابراین با هواپیما می‌آید آن‌جا،
‫و کیت او را یک مزاحم تلقی کرد. ‫چه‌طور جرات کرد؟
‫[کاترین] حس می‌کردم رابطه‌‌ام با للاند دارد جدی می‌شود
‫و حس‌ام وحشتناک بود ‫که بخواهم لادی را فریب بدهم.
‫می‌دانستم وقتش است که بگذارم برود،
‫لادی بیچاره!
‫او هر کاری کرده بود ‫که من به جایی که می‌خواهم برسم.
‫پولش را گرفتم، از ماشین‌اش استفاده کردم، بعد قلبش را شکستم.
‫[موندی] او همیشه با لادی دوست بود،
‫و من حس می‌کردم درنهایت با او صادق بود
‫شاید بعد از کشف شدن و این جور چیزها،
‫اما فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت قصد فریبش را داشت
‫حالتش این بود که بگوید: ‫«دارم می‌رم اون‌جا، از جلوی راهم برو کنار.»
‫این نامه مال وقتی‌ست که برای طلاقش
‫داشت می‌رفت مکزیک، ‫تا آن را بی‌سروصدا انجام دهد.
‫و البته لارا هم همراهش بود.
‫به مادرش می‌گوید،
‫«امیدوارم مار و رتیل نیش‌مان نزنند.»
‫و درواقع، می‌گوید: «به هیچ‌کس نگفتم.»
‫همیشه به مادرش می‌گوید،
‫«به مطبوعات هیچی نگو.» ‫حتی پیش از ستاره شدن این را می‌گفت.
‫«به هیچ‌کس نگو.»
‫و وقتی کیت به هالیوود برگشت، ‫تصور می‌کنیم للاند از او تقاضای ازدواج کرد.
‫اما تا آن موقع متوجه شده بود ‫که مناسب ازدواج نیست.
‫بعد از رد کردن تقاضایش، ‫بنا کرد به فاصله گرفتن از او.
‫بعد ماجرا این‌طور پیش می‌رود ‫که یک روز که للاند رفته بود نیویورک
‫کیت ناگهان نامه‌ای دریافت کرد ‫حاکی از این که...
‫للاند با بازیگر دیگری ازدواج کرده.
‫[کاترین] دلم شکست ‫و نمی‌توانستم جلوی گریه‌ام را بگیرم.
‫اما مادرم گفت که افسردگی را بگذارم کنار ‫و سرم را گرم کنم.
‫پس یک نقش تئاتری دیگر را در بوستون ‫قبول کردم در نقش جین ایر،
‫در مطبوعات خوانده بودم که هاوارد ‫در همان حوالی‌ست
‫و بایستی احساس تنهایی می‌کردم، ‫چون دعوتش کردم به شام.
‫بعد برنامه‌مان این شد ‫که مدام بعد از نمایش شام بخوریم
‫و او هم به همان هتل نقل مکان کرد،
‫و بعد دنبال تور ما راه افتاد. ‫کارهایش را تلفنی انجام می‌داد.
‫بعد از تمام شدن نمایش، ‫با هم به سمت کالیفرنیا حرکت کردیم
‫و من به خانه‌ی او نقل مکان کردم. ‫ثابت می‌کند که سماجت نتیجه می‌دهد.
‫[تویا] هوارد هیوز زن‌ها را همان‌طور ‫جمع‌ می‌کرد که مردم زیورآلات جمع می‌کنند.
‫و آن‌ها را در هالیوود پراکنده می‌کرد.
ستاره‌های نوظهور جوانی ‫که به‌شان قول کار داده بود،
‫و هرگز خبری از کار نبود.
‫و کاترین رابطه‌ای طولانی و بسیار عمیق با او داشت
‫و از موضع خود دفاع کرد.
‫[گلن، روی نوار] ‫انگار با هم خیلی خوش بودید.
‫[کاترین، روی نوار] ‫بله، او هم خوب گلف بلد بود، هم تنیس.
‫[گلن] و خلبانی.
‫[کاترین] بله، بله.
‫[گلن] حتی از زیر خیابان ۵۹‌ام پرواز کردید.
‫فکر می‌کنی از ماجراجوییش خوش‌ات آمده بود؟
‫[کاترین] به‌نظرم درهایی را برام باز کرد.
‫[گلن] فرصت‌طلب بودی؟
‫[گلن] به‌نظرم همه فرصت‌طلب‌اند.
‫اگر فرصتی داشته باشند که فرصت‌طلب باشند.
‫[بونی] کاترین هپبرن مردم را می‌ترساند، ‫و آدم‌ها را به وحشت می‌انداخت.
‫او یک تهدید بود. «لیلیت» [شیطان] بود.
‫او همان چیزی بود که قرار بود نازل شود ‫و کارت را راه بیندازد.
‫و اوه، اوه، بچه‌ها!
‫او برای زندگی نیازی به شما نداشت،
‫بنابراین در آن دوره‌ی زمانی، ‫و درباره‌ی میانه‌ی دهه‌ی سی حرف می‌زنیم،
‫موقعی که سه فیلمش ‫پشت سر هم شکست خورد،
‫رحمی وجود نداشت.
کتی تنبیه می‌شود
آیا هپبرن کارنامه‌ی خود را نابود می‌کند؟
‫[رابین] ‫دهه‌ی سی خیلی از آدم‌ها را از رده خارج کرد.
‫او کلی فیلم بد بازی کرد، ‫و چند تا فیلم فوق‌العاده
‫که آن زمان قدر ندیدند، ‫مثل «بزرگ کردن بیبی».
‫گفت: «سینمادوست‌ها فکر می‌کردند ‫من خیلی ادایی هستم
‫و خیلی از آدم‌ها فقط دوست داشتند
‫با کله زمین بخورم.»
‫[کاترین] دستمزدم تا ۱۵۰ هزار تا پایین آمد
‫تا جایی که پارامونت ‫فقط ده هزار تا به‌ام پیشنهاد داد.
‫هوارد فشار می‌آورد که قبول کنم.
‫نگران حرف مردم بود درباره‌ی خودش.
‫این تنها پیشنهادی بود که داشتم،
‫اما می‌دانستم که اگر قبول کنم، ‫کارم تمام است.
‫بنابراین به‌شان زنگ زدم ‫و پیشنهاد را رد کردم،
‫بعد برگشتم فن‌ویک ‫تا تصمیم بگیرم حرکت بعدی‌ام چیست.
‫و بعد طوفان از راه رسید
‫و مقابل چشم‌مان دیدیم که خانه‌مان ‫سرازیر شد داخل رودخانه و افتاد پایین.
‫همان موقع بود که هوارد با هواپیما آب فرستاد
‫ولی به دیدن‌مان نیامد، ‫و من فهمیدم رابطه‌مان به پایان رسیده.
‫این که بگویم دلم برای خودم سوخت ‫تقلیل دادن ماجراست.
‫[موندی] کیت به مامان گفت، ‫«آه، نابود شدم. کارم تمام است.»
‫«همه‌شان با من بدند.»
‫و مامان به کیت گفت:
‫«تو ثروتمند و مشهور شده‌ای، ‫و حالا شاکی هم هستی؟
‫زمین خوردی؟ بلند شو!»
‫[کاترین] ‫کمی بعد شروع کردیم به بازسازی خانه.
‫تلفن زنگ زد.
‫یکی از دوستان قدیمی‌ام بود، ‫فیلیپ بری، نمایش‌نامه‌نویس.
‫شنیده بود برگشته‌ام خانه ‫و می‌خواست بیاید دیدنم
‫و ایده‌ای جدید به من بدهد.
‫بنابراین به صرف چای آمد و با جزئیات نمایش‌نامه‌ای را
‫به نام «داستان فیلادلفیا» برایم تعریف کرد.
‫این‌قدر خوب بود که درجا قرارداد امضا کردم.
‫بعدش به هاوارد زنگ زدم، ‫هنوز تقریبا هر روز با هم حرف می‌زدیم
‫و او گفت فوری امتیاز سینمایی‌اش را
‫پیش از اجرای نمایش بخر.
‫من همین کار را کردم، و از نزدیک به فیلیپ ‫کمک کردم تا فیلم‌نامه را بنویسد.
‫[کلودیا روٍث پی‌یرمونت، نویسنده‌ی نیویورکر] ‫ او در امور تجاری زن باهوشی‌ست،
‫او مسئول این تصویری‌ست که ارائه می‌دهد
‫و دوستی دارد به نام فیلیپ بری
‫که وقتی هیچ فیلمی برای بازی کردن ندارد ‫برایش این نمایش را می‌نویسد
‫با نام «داستان فیلادلفیا».
‫و کیت آن را می‌خواند و می‌گوید: ‫«نه‌فقط آن را بازی می‌کنم
‫بلکه در تولیدش در برادوی ‫سرمایه‌گذاری می‌کنم
‫و امتیاز سینمایی‌اش را هم می‌خرم.»
‫که عملا تبدیل می‌شود به درخشان‌ترین
‫تصمیم تجاری یک زن در تاریخ سینما
‫چه برسد به یک ستاره‌ی هالیوودی.
‫تا جایی که می‌دانم، پول را از هاوارد هیوز
‫قرض می‌کند و امتیاز فیلم‌ را می‌‌گیرد.
‫در برادوی موفقیتی بزرگ به دست می‌آورد،
‫همه‌چیز دوباره روبه‌راه می‌شود،
‫و امتیاز را می‌فروشد به MGM،
‫استودیوی بزرگ هالیوود، به لوئیس ب. مه‌یر.
‫می‌تواند روی حضور خودش به عنوان ستاره ‫اصرار کند، که بدیهی‌ست
‫می‌تواند بگوید کدام کارگردان را می‌خواهد، ‫که کیوکر است
‫می‌دانست دقیقا چه می‌خواهد،
‫اما او رسما سم جدول فروش به حساب می‌آمد.
‫[بانی] کدام مرد سم جدول فروش بود؟
‫به هیچ‌کس نمی‌توانم فکر کنم.
‫منظورم این است که حتی جان بریمور، ‫که می‌دانستند
‫ستاره‌ای بزرگ، ولی الکلی‌ست،
‫از دید صنعت، سم جدول فروش تلقی نمی‌شد،
‫اما او [کیت] سم جدول فروش بود،
‫بنابراین او همان‌چیزی‌ست ‫که به‌اش می‌گویند «یانکی»،
‫و منظورم آن گونه نیست که مردم جنوب، ‫شمالی‌ها را صدا می‌زنند.
‫او درواقع نوعی از اشرافیت آمریکایی بود.
‫دوران بحران اقتصادی بود.
‫و مردم می‌گفتند: «چی؟ من غذا گیرم نمی‌آد»،
‫و بعد این صدا می‌آید
‫و آمریکایی‌ها این صدا را می‌شنوند
‫که او پول دارد و تحصیلات عالی دارد.
‫آیا دلت می‌خواهد صحنه‌ی در خواب راه رفتن ‫را در «مکبث» ببینی؟
‫نه. اوه، پل، گندش بزنن!
‫خب، معلم‌های مدرسه پورتر به‌نظرشان ‫بسیار امیدوارکننده بود.
‫[بانی] باید خودش را تغییر می‌داد ‫تا برای صنعت پذیرفتنی می‌شد،
‫و برای تماشاگر.
‫باید قلب خودش را پیدا می‌کرد. ‫باید روح خودش را پیدا می‌کرد.
‫باید خودش را پایین می‌کشید.
‫و برای همین است که شروع «داستان فیلادلفیا» ‫این‌قدر دلپذیر است.
‫[بانی] نمای اول، نمای اول، نمای اول.
‫قبل از این که یک کلمه رد و بدل بشود، ‫کری گرانت دم در پرتش می‌کند زمین.
‫این کاری بود که مردها ‫می‌خواستند با او بکنند.
‫مردها می‌خواستند ـ لحظه‌ای که دهن‌اش را باز می‌کند ـ
‫یک کیک بردارند و بگویند: «دهن‌ات رو ببند!»
‫او فکر کرد: «بذار همین کار رو بکنیم.»
‫و این کار را کرد.
‫[موندی] بعدش انگار دیگر او نیرویی‌ست ‫که باید به حسابش آورد.
‫او بزرگ فکر می‌کند. مغز دارد.
‫حالا ببینیم بعدش چی می‌شود.
‫[کاترین] دوستم گارسون ‫ایده‌ای را که داشت برایم فرستاد
‫که برادرش داشت رویش کار می‌کرد.
‫هنوز تمام نشده بود، ولی می‌توانستم ‫ببینم که ظرفیت زیادی داشت،
‫و در این دوره‌ی کاری، می‌دانستم ‫که باید تا تنور داغ است نان را بچسبانم.
‫صفحه‌ی اول را که نام‌شان رویش بود ‫پاره کردم
‫و یک صفحه اول تازه گذاشتم ‫با عنوان «داستان فیلادلفیا ۲»
‫و پیش از آن که بفرستمش برای منکیه‌ویتس ‫یک علامت سوال بزرگ رویش زدم.
‫به‌اش گفتم اگر دوست دارد
‫تا ۲۴ ساعت خبر بدهد، ‫وگرنه می‌روم پیش کس دیگر
‫او گفت در اسرع وقت برای دیدار با خودش ‫و مه‌یر به لس‌آنجلس بروم.
‫پس من بلافاصله با هواپیما راه افتادم.
‫[کاترین، روی نوار] ‫مه‌یر، خیلی زیرک بود
‫سلاحش چاپلوسی بود.
‫من از درون عصبی بودم،
‫اما استوار ماندم، و گفتم چه می‌خواهم.
‫صدهزار دلار برای داستان و فیلم‌نامه،
‫صدهزار دلار برای خودم به عنوان ستاره‌ی فیلم
‫و ده هزار تا هم کمیسیون.
‫اتاق ساکت شد،
‫سعی کردند با ۱۷۵ هزار دلار ‫کار را فیصله دهند،
‫اما راضی نشدم.
‫خونسردیم را حفظ کردم،
‫و وقتی حس کردم مه‌یر ممکن است پس بکشد، ‫وقتی اصرار کرد که کی متن را نوشته،
‫حتی پیشروی کردم،
‫و گفتم فقط پیشنهاد قبول می‌کنم،
‫و اگر علاقه دارد متن نهایی فیلم‌نامه را چند روز بعد
‫برایش می‌فرستم.
‫حالا که فهمیدیم علاقه‌ی واقعی وجود دارد، ‫من و رینگ و مایک،
‫با هم نشستیم و متن را کامل کردیم
‫و چند روز بعد برای‌شان فرستادیم.
‫[رابین] خرید فیلم‌نامه‌ی «زن سال» ‫توسط منکیه‌ویتس و مه‌یر
‫آن را به یک رکورد برای فیلم‌نامه‌ی اریژینال ‫تبدیل کرد.
‫و تا زمانی که قرارداد را امضا نکرده بودند
‫هیچ تصوری نداشتند که آن را ‫دو نویسنده‌ی تازه‌کار نوشته‌اند.
‫کیت می‌خواست که اسپنسر تریسی ‫نقش اول مرد را بازی کند.
‫او را هم به عنوان انسان، و هم بازیگر ‫به‌شدت تحسین می‌کرد.
‫همیشه «بازیگر بازیگرها» خطابش می‌کرد.
‫بعد از کمی پرس‌وجو وقتی متوجه شد
‫که او در دسترس است، گرفتش.
‫[لری کینگ] اسپنسر تریسی با همبازی شدن با او
‫وارد زندگی‌اش شد؟
‫[کاترین هوتون] ‫بله، با هم «زن سال» را بازی کردند
‫و نحوه‌ی آشنایی‌شان
‫ظاهرا کیت به‌اش گفت: ‫«خب، تو زیاد هم بلند نیستی.»
‫و تریسی ظاهرا گفته: ‫«من تو را به اندازه‌ی خودم کوتاه می‌کنم.»
‫این قصه را یادت است؟
‫-[لری کینگ] راست است؟ ‫-[کاترین هوتون] نه.
‫کیت عادت داشت به کفش‌های لژدار هشت‌سانتی که بدجوری بلندقدش می‌کرد
‫بنابراین گفت: «تو آن‌قدرها هم ‫که فکر می‌کردم بلند نیستی.»
‫و جو منکیه‌ویتس بود که گفت: ‫«نگران نباش، کیت.
‫او تو را به اندازه‌ی خودش کوتاه می‌کنه.»
‫[کاترین] بعد از ملاقات‌مان ‫شنیدم اسپنس به گارسون گفته
‫که مرا موجودی عجیب دیده.
‫ظاهرا از این خوشش نیامد ‫که جنسیتی مبهم داشتم،
‫ناخن‌هام کثیف بود، ‫و همیشه شلوار پام بود
‫فکر می‌کنم به‌ نظرش غیرجذاب
‫و ناامیدکننده آمدم و به خودش گفته: ‫«خدایا عجب گیری افتادم!»
‫حدس می‌زنم فکر کرده لزبین‌ام ‫اما خیلی زود فهمید
‫مشکلی با جنس مخالف ندارم.
‫به‌هرحال قرارداد امضا کرد، ‫و بعد از آن، در تمام دوران کاری‌ام
‫دیگر هرگز از چیزی که به‌اش اعتقاد داشتم ‫پا پس نگذاشتم.
‫[کلودیا] «زن سال» را دوست دارم
‫این هم فیلم‌نامه‌ای‌ست که برای او نوشته شده
‫و در این فیلم همه‌ی کلیشه‌های رابطه‌ی زن و مرد
‫به طرز طعنه‌آمیزی برعکس شده.
‫زن است که آدم مهمی‌ست
‫در زندگی، نه‌فقط استقلال، بلکه اهمیت دارد.
‫با امور سیاسی بین‌المللی سر و کار دارد، ‫آن هم در دوره‌ی جنگ.
‫یک زن ایده‌آل جدید است.
‫اسپنسر تریسی یک ستون‌نویس ورزشی‌ست.
‫در همان روزنامه‌ای ‫که زن در آن ستون‌نویس سیاسی‌ست.
‫شیمی رابطه‌شان برای همه آشکار بود.
‫چی را می‌خواهی ثابت کنی؟ من چرا این‌جام؟
ـ خب، سم... ‫ـ‌ تازه، راستش یک کم طبیعیه که
‫آدمو بیاری این‌جا. چرا ازم خواستی بیام؟
‫فکر کردم شاید بخوای ‫بوسه‌ی خداحافظی بهم بدی.
‫[کلودیا] اولین بوسه‌شان روی پرده تقریبا پنهان است
‫به خاطر شکل نما که از پشت سر ‫تریسی‌ست و چهره‌اش پنهان است
‫و کلاه لبه‌دارش چهره‌ی کیت را کاملا پوشانده
‫[گلن، روی نوار] می‌گویید معنای عشق را پیدا کرده‌اید
‫[کاترین، روی نوار] ‫بله، شکی نیست که این درست است.
‫[گلن] ‫چه‌قدر طول کشید که عاشق بشوید؟
‫[کاترین] ‫به‌نظرم تقریبا بلافاصله.
‫[کلودیا] وقتی «زن سال» در سال ۱۹۴۲ ‫در رادیوسیتی روی پرده بود،
‫ستون‌نویس شایعات، شیلا گراهام، ‫توانست به هزاران خواننده‌ی خود
‫بگوید که تریسی و هپبرن
‫در خانه‌ای پر از آتش زندگی می‌کنند
‫و صحنه‌های عاشقانه‌ی فیلم ‫به‌شدت قانع‌کننده است.
‫[مصاحبه‌گر] ‫چی شما را جذب اسپنسر تریسی کرد؟
‫[کاترین، روی نوار] حس شوخ‌طبعی‌اش.
‫حس شوخ‌طبعی فوق‌العاده‌ای داشت، ‫و حافظه‌ای عالی.
‫چی مرا جذب اسپنسر تریسی کرد؟ ‫کلمه‌اش چیست؟... جادو.
‫[کلودیا] البته رابطه‌ی نامشروع بود.
‫تریسی زن داشت، ‫اما پیش از ظاهر شدن هپبرن هم
‫رابطه‌های عاشقانه داشت،
‫که ظاهرا در هالیوود یک راز آشکار بود،
‫گرچه در مطبوعات اصلا مورد توجه قرار نگرفت.
‫[موندی] مطبوعات شروع کردند به آزار کیت،
‫و او خیلی زود یاد گرفت که آن‌ها را ‫در فاصله‌ی مشخصی نگه دارد.
‫و به‌نظرم بازی سرگرم‌کننده‌ای بود،
‫که بسیار مهم باشی و اجازه ندهی کسی بداند.
‫بیا یواشکی برویم این‌جا،
‫و این بازی سرگرم‌کننده‌ای‌ست، ‫حس خواسته شدن، و حس مهم بودن.
‫[گلن، روی نوار] به من گفت شایعات دهه‌ی ۱۹۳۰
‫این بود که او [کیت] لزبین است.
‫[کاترین، روی نوار] بله.
‫[گلن] چون ستیزه‌جوست ‫و شلوار پایش می‌کند
‫و آن روزها مصاحبه هم نمی‌کردی.
‫[کاترین] خب، دلم نمی‌خواست مصاحبه کنم
‫چون فکر می‌کردم حرف زدن فایده‌ای ندارد
‫مگر این که بدانی که فایده دارد.»
‫بعد که فهمیدم مشکلی نیست ‫دیگر نیازی به حرف زدن نبود.
‫[کاترین] آدم‌ها همیشه پشت سر من و لارا حرف می‌زدند
‫مارک ساندریچ کارگردان سرانجام به‌ام گفت
‫که شاید باعث و بانی‌ شروع این شایعه
‫خودش بوده، چون شنیده لارا تلفنی ‫توی استودیو وقتی می‌خواسته
‫مرا کنترل کند، خودش را شوهرم خطاب کرده.
‫[موندی] اوه، آیا او لزبین بود؟ نمی‌دانم.
‫او شاید همه‌چیز بود، شاید هم هیچ‌چیز.
‫او همان‌چیزی بود که تو فکر می‌کردی هست
‫چون نکته‌اش همین است.
‫مثل این که، اگر کسی پسر خوبی‌ست، ‫حتما همجنس‌گراست.
‫اگر زنی ستیزه‌جوست، حتما همجنس‌گراست.
‫خب، به قول کیت، «چه‌ ملال‌آور!»
‫کل ماجرا ملال‌آور است.
‫نمی‌توانی بفهمی، و به تو ربطی ندارد.
‫و به‌هرحال، کی براش مهم است؟
‫[کلودیا] او بی‌شک به این حدس و گمان‌ها ‫اهمیت نمی‌داد
‫این که با کی قرار می‌گذارد ‫و چه‌قدر مهم است که
‫همیشه شلوار می‌پوشد.
‫باعث شد مردم درباره‌اش حدس بزنند ‫و حرف بزنند
‫اما وقتی بحث فیلم‌نامه می‌شد، ‫او دقیقا می‌دانست چه می‌خواهد
‫و رفت سراغ تئاتر
‫تا نمایش دیگری را از فیلپ بری ‫اجرا کند با نام «بدون عشق»
‫سعی کرد کاری کند که تهیه‌کننده ‫تریسی را در نقش مقابل
‫استخدام کند، ‫اما آن‌ها نگران مشروب‌خوردن‌اش بودند.
‫سخت بود
‫با هم کار کردن لذت‌بخش بود
‫اما بهانه‌ای هم بود
‫برای این که با هم باشند ‫بدون نیاز به دزدکی حرکت کردن.
‫[لری کینگ] ‫آیا آن رابطه‌ی عاشقانه پنهانی بود؟
‫[کاترین هوتون] ‫قاعدتا لری، چون تریسی متاهل بود.
‫و فکر نکنم هیچ‌کدام‌شان می‌خواستند ‫توجه‌ها را به خود جلب کنند.
‫[لری کینگ] پس چه‌طور رفتار می‌کردند؟
‫[کاترین هوتون] ‫سخت تلاش می‌کردند
‫هیچ‌وقت توی یک هتل نمی‌ماندند
‫از در پشتی رفت و آمد می‌کردند.
خاله‌ام از پلکان‌های اضطراری ‫خیلی استفاده کرده
‫این که از پنجره‌ی اتاق برود روی پشت‌بام.
‫[کاترین] برای من تا ۳۳ سالگی طول کشید
‫تا عاشق بشوم و معنایش را بفهمم.
‫نیازهای او برایم در اولویت بود
‫و برای هر کاری که می‌کردم ‫نیاز به تاییدش داشتم.
‫[جو تریسی، نوه‌ی اسپنسر تریسی] پدربزرگم آدم بسیار کم‌حرفی بود
‫راستش، از آن آدم ساکت‌های مقتدر.
‫اما برای بردن من به حیاط و بازی فریسبی
‫وقت می‌گذاشت.
‫و، راستش می‌خواست مرا به جایی ببرد
‫اما مادربزرگم نمی‌گذاشت با او ‫سوار ماشین بشوم
‫چون تند رانندگی می‌کرد
‫و هر دلیل دیگری که می‌توانست داشته باشد.
‫وقتی شروع به نوشیدن کردم، ‫مادرم برایم از سابقه‌ی الکلیسم
‫در خانواده گفت و این که ارثی‌ست،
‫و بعد اسپنسر، که وقتی درباره‌ی ‫سلامتی‌اش سوال می‌کردم
‫علتش آسیبی بود که نوشیدن الکل
‫و افسردگی و اضطراب به او زد.
‫با وجود پدرم، و با وجود یک پسر ناشنوا
‫و بعد حس عذاب وجدان کاتولیک ‫به خاطر رابطه‌هاش.
‫و این که احساس گناه می‌کرد ‫که به جای کشیش شدن
‫در کلیسای کاتولیک، بازیگر شده بود.
‫می‌گفت: «باید برای لوله‌کش خود ‫احترام بیش‌تری قائل شوید.
‫چون فایده‌‌ش بیش‌تر از بازیگر است.»
‫[کلودیا] این افسانه‌ای نبود ‫که بعدا ساخته باشند.
‫اسپنسر الکلی.
‫اسپنسری که بدون کمک کیت
‫که کنترلش کند، نمی‌توانست بازی کند
‫[کاترین هوتون] شکی نیست ‫که رابطه‌شان پرتب‌وتاب و پیچیده بود.
‫و آتشین.
‫او می‌توانست اغلب به کیت سخت بگیرد
‫و به‌نظرم تنها کسی بود که این اجازه را داشت
‫که قسر دربرود.
‫[کاترین، روی نوار] ‫زندگی برای اسپنسر دشوار بود.
‫حس می‌کرد بدبختی‌هایی ‫که برای دیگران ایجاد کرده
‫می‌توانست پیش نیاید، و اگر وجود نداشت
‫دنیا جای بهتری می‌شد.
‫این بار سنگینی‌ست روی دوش آدم.
‫[زن] «دریمزل عزیز، ‫اوضاع و احوال چه‌طور است؟
‫این روزها خیلی کم ازت خبر دارم
‫این که به چه فکر می‌کنم و چه حالی داری.
‫امیدوارم حالت خوب باشد ‫و فیلم تازه‌ات را شروع کنی
‫عشقم را به مقدار زیاد برایت می‌فرستم.»
‫[رابین] با این که کیت برای مراقبت
‫از اسپنسر وقت می‌گذاشت، همچنان خودش را
‫برای فیلم‌نامه‌های جالب به چالش می‌کشید، ‫چیزهایی که بتواند مهرش را رویش بکوبد.
‫وقتی در سال ۱۹۴۳ فیلم‌نامه‌ی ‫«نگهبان شعله» به دستش رسید،
‫آن زمان موضوعی جنجالی به حساب می‌آمد.
‫فیلم‌نامه نه‌فقط هوشمندانه ‫و بسیار دراماتیک بود،
‫بلکه هیچ‌وقت فیلمی ‫زنی را این‌گونه تصویر نکرده بود.
‫زنی که به جرم قتل به دادگاه می‌رفت.
‫[کاترین] شخصیت کریستین
‫زنی بالغ و بسیار پیچیده بود.
‫بسیار چندوجهی، و نه دختری ‫شبیه فیلم‌های دیگرم.
‫بنابراین فرصت را قاپیدم ‫که در نقشی ظاهر شوم، با شخصیتی واقعی
‫و تجربه‌ی واقعی زندگی.
‫[رابین] «نگهبان شعله» یک زوج ‫تریسی، هپبرن کلاسیک دیگر بود
‫و به‌نظرم برای کیت الهام‌بخش بود
‫چون در هالیوود ‫یک قاعده‌ی ناگفته وجود داشت
‫که زن‌ها نمی‌توانند ‫از اتهام قتل قسر دربروند.
‫کیت به این راضی نبود، ‫و پایان فیلم را بازنویسی کرد،
‫اما وقتی پایان تازه را ارسال کرد،
‫نویسنده از پذیرفتن‌اش امتناع کرد، ‫همین بود که بود.
‫[کاترین، در تلویزیون] سناتور کندی به‌تازگی ‫یازده لایحه در سنا ارائه کرده
‫که در صورت تصویب،
‫سیستم آموزشی کالیفرنیا را ‫پنجاه سال عقب می‌برد.
‫این مردها به‌خوبی دریافته‌اند
‫که دستی که گهواره را تکان می‌دهد
‫دنیا را تکان می‌دهد.
‫[رابین] کیت در مشارکت در حوزه‌ی عمومی
‫محتاط بود، اما در اواخر دهه‌ی چهل
‫کمیته‌ی غیرآمریکایی مجلس نمایندگان ‫که نگران زوال اخلاقی بود،
‫قوانین سانسور جدیدی را در هنر ‫مطرح کرد.
‫این دنیای کیت بود، و او کاملا مخالف بود.
‫پس برخاست و سخن گفت.
‫[کاترین] ‫این کار را کردم چون به‌اش اعتقاد داشتم.
‫حمایت کامل والدینم را داشتم که معتقد بودند
‫تنها امتیاز موقعیتم، ‫صدایی‌ست که به من می‌دهد
‫تا دیگران را تهییج کنم.
‫مسئله سیاست نبود، مسئله سانسور بود.
‫اسپنسر به دخالت بازیگران ‫در امور عمومی اعتقاد نداشت.
‫و بار دیگر مطبوعات در پی این بودند ‫که مرا به داخل گل‌ولای بکشانند
‫و مرا صورتی نامیدند.
‫بعد از آن، بقیه‌ی سال را کار نکردم.
‫گارسن تماس گرفت با فیلم‌نامه‌ی ‫تازه‌ای که برای‌مان نوشته بود: «دنده‌ی آدم»
‫که شامل همه‌ی چیزهایی بود ‫که به‌اش اعتقاد داشتم
‫و از نزدیک با او روی فیلم‌نامه کار کردم
‫با حضور اسپنسر، و کارگردانی جرج [کیوکر]
‫دلپذیر بود که با همه‌ی دوستانم ‫یک‌جا جمع شویم و با هم کار کنیم.
‫صبح‌به‌خیر، آقای هرلاک،
‫صبح به‌خیر.
‫آیا به حقوق برابر زن‌ها اعتقاد دارید؟
‫- چی؟ ‫- اعتراض دارم.
‫[کلودیا] ‫«دنده‌ی آدم» از آن فیلم‌هاست
‫که او در آن ایده‌ی برابری زن‌ها را ‫با صدایی بلند و واضح
‫مشخص مطرح می‌کند
‫چون در دادگاه درباره‌اش بحث می‌کند
‫سخنرانی‌های متعددی دارد درباره‌ی این که در چنین موقعیتی
‫اگر طرف مرد بود چه می‌کردید؟
‫چرا همین کار را در همین موقعیت ‫با زن‌ها نمی‌کنید؟
‫درواقع، برابری زن‌ها فقط زیرمتن فیلم نیست،
‫آن‌طور که همیشه با حضور او بود، ‫بلکه موضوع اصلی‌ست.
‫این زن بیچاره، مگر حق‌اش عدالت نیست؟
‫منظورم اینه که، آیا عدالت ‫فقط برای مردها رزرو شده؟
‫همان قانون نانوشته‌ای ‫که لناهان را محکوم کرد.
‫[رابین] کیت داشت مشهور می‌شد به خاطر ‫بازی در نقش‌ شخصیت‌هایی
‫انتظارهای جامعه را زیر پا می‌گذاشتند.
‫و خودش هم در زندگی همین‌‌طور بود.
‫نسبت به اغلب زن‌هایی که ازدواج می‌کردند ‫و بچه داشتند
‫زندگی کاملا متفاوتی داشت.
‫[گلن، روی نوار] اگر بچه می‌خواستی، ازدواج می‌کردی؟
‫[کاترین، روی نوار] بله، این کار می‌کردم،
‫اما زندگی‌ام به‌کل طور دیگری می‌شد
‫در آن صورت، کار نمی‌کردم، ‫چون فکر می‌کردم به‌دقت بزرگ کردن بچه
‫کار فوق‌العاده‌ای‌ست.
‫اما می‌خواستم فیلم بازی کنم و ستاره بشوم.
‫[گلن] و ستاره هستی.
‫[کاترین] بله، منظورم این است که ‫آدم بهایش را می‌پردازد.
‫[گلن] و این بها فکر می‌کنید برای شما تنهاتر بودن بوده؟
‫[کاترین] نه، فکر نکنم. ‫من از آن نوع آدم‌های تنها نیستم.
‫[مجری تلویزیونی] من ماجرا را می‌دانم:
‫[لورن باکال]: سم اسپیگل به بوگی گفت ‫هیوستن و هپبرن را دارد
‫و به هیوستن گفت بوگارت و هپبرن را دارد
‫و به هپبرن گفت بوگارت و هیوستن را دارد.
‫پیش از این که هیچ‌کدام را داشته باشد
‫و این‌طوری همه‌شان را به دست آورد.
‫[کاترین] سم اسپیگل فیلم‌نامه‌ی ‫ «کشتی افریکن کوئین» فورستر را فرستاد
‫تا ببیند آیا نقش رز را در اقتباس‌اش ‫بازی می‌کنم
‫فوق‌العاده بود، بلافاصله با جان هیوستن و سم جلسه گذاشتم
‫آن موقع هنوز مطمئن نبودند ‫که کی قرار است نقش مرد را بازی کند
‫اما فکر می‌کردند باید یک کاکنی معتبر باشد
‫اما وقتی به بوگی فکر کردند، ‫دیگر کسی نمی‌توانست با ظاهر و شخصیت او
‫رقابت کند. بنابراین شخصیت او را ‫به کانادایی تغییر دادند
‫درحالی‌که داشتم به آفریقا می‌رفتم ‫حس خوبی نداشتم.
‫هنوز فیلم‌نامه‌ی کامل را ندیده بودم،
‫اما بوگی که قبلا با جان کار کرده بود گفت:
‫«نگران نباش. او همین‌طوری کار می‌کنه.»
‫گفتم: «آو، این‌طوری داره سخت می‌شه.»
‫گفت: «حالا می‌بینی. ارزشش رو داره.»
‫[آنجلا آلن] آن موقع‌ها به کار من می‌گفتند «مسئول تداوم» [سوپروایزر فیلم‌نامه]
‫این منم، کیتی هپبرن،
‫هامفری بوگارت، لورن باکال، جان هیوستن
‫همه‌مان را پشه نیش زده بود، ‫همان‌طور که قبلا گفتم،
‫این همه حشره‌ی پرنده.
‫خب، من جوان بودم و این یک تجربه‌ی تازه بود.
‫منظورم این است که اردوگاه ‫واقعا توی جنگل بود.
‫پسرها ورق‌بازی می‌کردند. جایی نبود بروند.
‫اما کیتی خودش را نگه می‌داشت ‫متن را می‌خواند و دیالوگ‌هاش را حفظ می‌کرد.
‫و کارهای از این دست.
‫خیلی منظم و کاملا رئیس‌مآب بود.
‫منظورم این است که جان، به‌نظرم
‫آن‌طور که او عادت داشت روش‌مند نبود.
‫یک صبح معروف داشتیم. همه رفته بودیم بالای رودخانه.
‫صحنه را گرفته بودیم و جان گفت: ‫«چاپ بشه.»
‫کیت گفت: «اما تو که نگاه نمی‌کردی!»
‫گفت: «اما جان، تو نگاه نکردی.» ‫«صداش را می‌شنیدم کیتی.»
‫اینا با هم یکی نیست. می‌خوام تکرارش کنم.»
‫خب، قایق را برگرداندیم سر جایش.
‫موفق شدیم موتور بخار و چیزهای دیگر را
‫از درخت‌ها جدا کنیم.
‫حدود چهار پنج ساعت طول کشید ‫تا همه‌چیز آماده شد
‫تا صحنه را دوباره بگیریم.
‫ما توی فیلم همان برداشت اول را گذاشتیم ‫و کیت هرگز متوجه نشد.
‫اون طرف.
‫بزن کنار.
ز ر فـیـلــم
‫[موندی] مادر کیت بسیار باهوش، بسیار توانا
‫و بسیار خوش‌فکر بود.
‫و با داشتن یک مذاکره‌کننده‌ی خوب ‫خانواده را واقعا کنار هم نگه داشت.
‫می‌توانست هپ را کنترل کند
‫و خونریزی مغزی کرد و در ۷۲ سالگی
‫به شکل ناگهانی مرد.
‫همه در شوک بودند.
‫لحظه‌ی وحشتناکی بود.
‫بعدتر که پدرش مرد،
‫کمی تجربه‌ی مواجهه با مرگ را داشت
‫اما پس از مرگ مادرش،
‫اساسا در کار دچار زیاده‌روی شد،
‫چون اگر یک چیز داشت، آن انرژی عصبی بود.
‫و درد تبدیل می‌شد به این که
‫«اوکی، انجامش می‌دم. ‫خیلی‌خب، درستش می‌کنم.»
‫آن‌قدر درستش می‌کنی که بعد فرو می‌ریزی.
‫[کلودیا] مشخص است که نوعی ناراحتی عصبی داشت
‫و سر اجرای «زن میلیونر» در لندن
‫ظاهرا دچار فروپاشی عصبی شد
‫در حین اجرا.
‫طوری که نمی‌توانست حرف بزند ‫و گلویش مشکل پیداکرد.
‫به شکل فزاینده‌ای دچار جنون شده بود
‫دست‌آخر در نیویورک کارش به بیمارستان کشید.
‫اما هر شب پشت سر هم اجرا داشت.
‫[موندی] مادرم می‌گفت یک سطل زباله ‫هست که می‌برد روی صحنه.
‫و بارها توی سطل زباله بالا می‌آورد
‫چون حسابی ترسیده بود، و می‌گفت: ‫«خدایا الان همه چی فکر می‌کنند؟»
‫باید کارم رو درست انجام بدم.»
‫و بعد دوباره بالا می‌آورد.
‫و بعد مادرم می‌گفت روی صحنه
‫بازی‌اش عالی بود.
‫و بعد می‌آمد پشت صحنه ‫و شانه‌هایم را می‌گرفت:
‫«خوب بودم؟ خوب بودم؟»
‫[کاترین] ‫همیشه حس می‌کردم می‌خواهند مچم را بگیرند.
‫و باید خوب باشم.
‫و هنوز هم فکر می‌کنم بهتر است خوب باشم. ‫و راستش همیشه برای بهترین بودن می‌جنگم.
‫ـ [مجری تلویزیونی] درک می‌کنم. ‫ـ روزها با خودم می‌جنگیدم
‫که بهترین کار را ارائه بدهم. ‫می‌فهمی منظورم چیست؟
‫و فکر نمی‌کنم هرگز چیزی را احساس می‌کنید
‫احساس کسالت می‌کنید.
‫مگر نه؟ ها؟ یا شاید احساس هیجان می‌کنید؟
‫[مجری تلویزیونی] ‫نه، من بیش‌تر وقت‌ها احساس کسالت می‌کنم.
‫احساس کسالت. احساس کسالت.
‫بعد فکر می‌کنی: «خدای من، اونا می‌فهمند
‫که من چه‌قدر ملال‌آورم»، ‫و این وحشتناک است.
‫[رابین] "خوشحالم خبردار می‌شوم
‫نه‌فقط از سفر آفریقا جان به در بردی،
‫بلکه به‌اش خوش گذشته ‫و فقط کمی بیمار شدی.
‫ای کاش می‌توانستم این چند خط را ‫برای لندن بنویسم
‫و چند هفته‌ای همراهت باشم."
‫«زن میلیونر» برای هپبرن در لندن ‫موفقیتی بزرگ بود،
‫اما او امتیاز سینمایی را انتخاب کرد، ‫و روی اقتباس‌اش کار کرد،
‫و فیلم‌نامه را فرستاد برای هر کسی که می‌شناخت
‫و قدرتی در این صنعت دارند.
‫پیشنهاد کرد که مجانی در آن بازی کند ‫و پول کارگردان را هم از جیبش بدهد
‫اگر کسی قبول می‌کرد آن را بسازد.
‫هیچ‌کس آن را نخرید.
‫[کاترین] کاش تسلیم نمی‌شدم
‫این کار عجیب را زمان می‌کند
‫فراموش کرده بودم که پیش‌تر ‫چه درهایی به رویم بسته شده بود
‫همه‌ی آن «نه»ها
‫پیش‌تر هرگز متوقفم نکرده بودند.
‫اما این‌بار خیلی زود تسلیم شدم.
‫[رابین] کیت با کانستانس کالی‌یر تماس گرفت
‫و ازش خواست که در تور شکسپیر آتی ‫مربی‌اش باشد
‫او در «زن میلیونر» به کیت کمک کرده بود
‫و نه‌فقط دوست، ‫بلکه آدم قابل اعتمادش شده بود.
‫درنتیجه کانستانس همراه
‫دستیار معتمدش، فیلیس ویلبورن، به لندن آمد.
‫وقتی کنستانس به شکل ناگهانی از دنیا رفت،
‫کیت بلافاصله فیلیس را به عنوان ‫منشی استخدام کرد.
‫[موندی] فیلیس گفت: «من هرگز ازدواج نکردم ‫چون مردی باقی نمانده بود.
‫همه‌ی مردها توی جنگ کشته شدند.
‫بنابراین همراه خانم هپبرن آمدم آمریکا ‫و الان هم این‌جام.»
‫فیلیس شیرین‌ترین، مفیدترین
‫موجود مهربان کره زمین بود.
‫و کیت او را به‌دقت ‫برای بقیه‌ی عمرش نگه داشت.
‫[گلن] فیلیس بسیار درون‌گرا بود ‫و اساسا فقط خدمت می‌کرد.
‫زنگ می‌زد و قرار مصاحبه‌ها را می‌گذاشت
‫دم در سلام می‌کرد و می‌گفت: ‫«خانم طبقه‌ی بالاست.»
‫طوری توی اتاق رفت و آمد می‌کرد
‫که به‌سختی می‌توانستی حضورش را حس کنی.
‫به‌وضوح با هپبرن پیوند نزدیک داشت.
‫رابطه‌ی بسیار قابل اعتمادی بود.
‫اسپنس، فیلیس و من ‫مثل یک خانواده‌ی منسجم شدیم.
‫فیلیس کمک کرد ‫همه‌چیز زندگی‌ام را به دست بگیرم.
‫بنابراین می‌توانستم فقط روی کارم تمرکز کنم.
‫در تعطیلات به ما ملحق می‌شد
‫و وقتی اسپنس مریض شد، به من کمک می‌کرد ‫که او را به سلامتی بازگردانم.
‫[بانی] ‫زن‌ها مدام باید یک عمل باشند،
‫و کاترین هپبرن تصمیم گرفت، ‫«اگر قرار است یک عمل باشم،
‫آن عمل را خودم کنترل می‌کنم.»
‫وقتی در دهه ۱۹۵۰ پیرتر شد،
‫خودش را به قالب پیردختری درآورد ‫که به دنبال عشق است.
‫[کلودیا] فیلمی که تماشایش ‫برایم از همه سخت‌تر است
‫فیلم بسیار زیبای دیوید لین، «تابستان» است.
‫ایده‌ی شخصیتی که ‫هر لحظه خودش را تضعیف می‌کند.
‫او بدجوری تنها و غمگین است، ‫چون مردی ندارد.
‫درسی‌ست درباره‌ی این که ‫اگر زود سوار قایق زناشویی نشوید
‫چه بلایی ممکن است سرتان بیاید.
‫و میخ وحشتناک بعدی تابوت پیردختر
‫نامش هست: «Desk Set»
‫او رئیس یک بنیاد پژوهشی‌ست
‫اما یک رئیس مرد دارد که هفت سال است ‫به او دل بسته،
‫و منتظر است مرد به‌اش پیشنهاد ازدواج بدهد.
‫برای پانصدمین بار، ‫پشت سرمان یک دیوار شیشه‌ایه.
‫بانی، کی رو داری گول می‌زنی؟
‫همه می‌دانند که تو توی کله‌ت مغز نداری
‫تنها با مهربان بودن با منه ‫که می‌تونی شغلت رو نگه داری
‫خب، دختر باید کار کنه.
‫کار؟ اوه، آره، کار.
‫[کلودیا] تماشای هپبرن با آن همه انرژی ‫پویایی و هوش
‫که در چنین نقشی جا افتاده باورنکردنی‌ست.
‫هر کاری از دستش برمی‌آید، ‫ولی برای آن اعتباری نمی‌گیرد.
‫برایش پول نمی‌گیرد، و هنوز دنبالش است.
‫یک پایان خوش دارد، ‫وقتی که اسپنسر تریسی وارد می‌شود
‫و حالا ظاهرا ‫اتفاق‌های بهتری در انتظارش است.
‫اما باز هم این‌ها پایان است. ‫و چیزی که برای‌تان می‌ماند تصویری‌ست
‫از آن‌چه در کل فیلم در حال وقوع است.
‫برای من فقط تو مهمی!
‫[کاترین] در فاصله‌ی فقط چند سال من و اسپنس ‫بسیاری از دوستان خوب‌مان را از دست دادیم:
‫دیوید سلزنیک، لویس ب. مه‌یر، بوگی
‫دوران دشواری بود، و هر از دست‌رفتنی ‫روی اسپنس تاثیر عمیق می‌گذاشت.
‫[بانی] اسپنسر تریسی
‫دیگر نمی‌تواند ادامه دهد. نمی‌تواند.
‫شیاطین روح و جسمش را اشغال کرده‌اند.
‫و کیت پنج سال از دوران کاری‌اش را
‫که برایش همه‌چیز بود، ‫به نگه‌داری از او اختصاص داد.
‫[رابین] وقتی اسپنس مریض شد، ‫کیت و اسپنس سرانجام در یک خانه مستقر شدند
‫در کلبه‌ای در املاک جرج کیوکر.
‫اسپنس نقاشی می‌کرد ‫و با هم به ساحل می‌رفتند.
‫و زندگی خیلی بی‌سروصدایی داشتند.
‫و وقتی اسپنس مریض شد، ‫کیت این موقعیت را دوست داشت
‫انگار از این که اسپنس آن‌قدر قوی نبود، ‫احساس قدرت می‌کرد.
‫[کاترین، روی نوار] ‫نمی‌توانستم مشکلاتش را حل کنم
‫اما می‌توانستم کمک کنم که ببیند ‫از پله‌ها نیفتاده پایین.
‫یا گردنش نشکسته یا درمانده نشده.
‫و این لذت من بود.
‫[کت] پدرم فیلم‌ساز بود، استنلی کرامر،
‫که «حدس بزن چه کسی برای شام می‌آید» ‫را ساخت
‫والدینم بخشی از ‫حلقه‌ی دوستان نزدیک کیت و اسپنس بودند.
‫و کیت عادت داشت بعد از تنیس بیاید و بگوید:
‫«می‌خوام بچه‌م رو ببینم.»
‫کت، مادرم و اسپنس و پدرم
‫عادت داشتند با هم شام بخورند و اسپنس و او
‫همیشه درباره‌ی این شایعات حرف می‌زدند ‫که کی با کی می‌خوابد
‫یا کی به کی خیانت می‌کند ‫یا کی با کی قرار می‌گذارد
‫و این حرف‌ها یک جور سرگرمی‌ بود براشان
‫مادرم کمک کرد که نقش جویی ‫را برای کاترین هوتون بگیرد
‫به پدرم گفت: «چرا از خواهرزاده‌ی خودش استفاده نمی‌کنی؟»
‫دکتر جان وید پرینتیس. این پدر منه.
‫-از آشناییت خوشبختم. ‫-اوه، حال‌تون چه‌طوره؟
‫خوشحالم باهاتون آشنا می‌شم. اما، اما، چی شده؟ اشکالی پیش اومده؟
‫[بانی] این فیلمی‌ست درباره‌ی ‫یک زوج کمی بالاتر از متوسط
‫سفیدپوست چپ‌گرا که دخترشان ‫یک مرد سیاه را به خانه می‌آورد.
‫راستش، حالا با خودمان فکر می‌کنیم
‫«همه اجازه می‌دهند که با سیدنی پواتیه ‫ازدواج کنی.»
‫راستش، رنگ پوست یا جنسیتت مهم نیست.
‫با سیدنی پواتیه ازدواج می‌کنی. ‫پس قضیه چیست؟
‫اما آن روزها این شوک‌آور بود
‫چون در برخی ایالت‌های اتحادیه
‫واقعا کاترین هوتون و سیدنی پواتیه
‫نمی‌توانستند قانونی با هم ازدواج کنند.
‫دو هفته پیش می‌گفتم همچی چیزی ‫غیرقابل تصوره.
‫[بانی] اگر توجه کنید، اسپنسر تریسی در آن فیلم
‫زیاد از جایش بلند نمی‌شود، چون نمی‌تواند.
‫قلبش جواب نمی‌دهد. کیت خیلی عصبی‌ست.
‫و می‌داند که مطابق عقاید سیاسی‌اش ‫و شیوه‌ی زندگی‌اش
‫این راهی‌ست که ‫مرد می‌خواهد از آن بیرون برود.
‫و می‌خواهد این بیانیه را صادر کند ‫که ما همه برابریم.
‫فکر می‌کنم جایی که جان اشتباه کرد ‫این بود که خیلی زیادی
‫اهمیت داد به این که ‫من و مادش چی فکر می‌کنیم
‫چون در تحلیل نهایی ‫اصلا مهم نیست ما چی فکر می‌کنیم.
‫تنها چیزی که مهمه اینه که خودشون چه احساسی دارند
‫و چه‌قدر به هم علاقه دارند
‫و اگر نصف علاقه‌ای باشه که ما به هم داریم
‫این همه‌چیزه.
‫[کاترین] ‫روز بعد از تمام شدن نماهای من
‫نیمه‌های شب ‫شنیدم اسپنس توی راهرو سکندری می‌خورد
‫بلند شدم کمکش کنم، ‫شنیدم یک فنجان شکست.
‫بعد شنیدم بدنش خورد زمین.
‫اسپنس مرده بود. حمله قلبی.
‫بالاخره به آرامش رسید.
‫اولین کسی که به‌اش زنگ زدم ‫فیلیس بود که بلافاصله آمد
‫همه‌ی وسایلم را گذاشتیم توی ماشین.
‫بعد فکر کردم: «خدایا، کت، چه غلطی می‌کنی؟
‫دیگه چیزی را پنهان نکن.
‫نمی‌تونی سی سال زندگی مشترک رو انکار کنی.»
‫بنابراین همه‌چیز را برگرداندم توی خانه، ‫و گذاشتم همان جایی که بودند.
‫بعد زنگ زدم به زن اسپنسر ‫و او خیلی زود از راه رسید
‫همراه بچه‌های‌شان، سوزی و جان.
‫[بانی] کل هالیوود می‌روند ‫به مراسم خاک‌سپاری و کیت نمی‌رود.
‫و او خاک‌سپاری را می‌سپرد ‫به زن و خانواده‌اش.
‫این مهم است، چون همه می‌دانستند ‫آن‌ها برای هم چه بودند.
‫او ویران شده و نمی‌تواند غصه بخورد.
‫نمی‌تواند اندوهش را به کسی نشان دهد.
‫[کاترین] وقتی هیاهوی مطبوعات فروکش کرد،
‫با لوئیس تماس گرفتم و گفتم: ‫«چرا دوست نباشیم؟»
‫اما او جواب داد: «ببین، من فکر می‌کردم ‫تو فقط یک شایعه‌ای.»
‫یک شایعه‌ی سی ساله؟
‫نمی‌توانستم باور کنم.
‫این‌ها عکس‌های دونفری‌شان است.
‫خاک‌سپاری اسپنسر.
‫جو دوازده سالش بود که پدربزرگش مرد، ‫می‌دانید؟
‫[جو] فکر می‌کنم او سخت تلاش کرد ‫و تبدیل شد به یکی از بهترین‌های دنیا.
‫و نکته‌ی بزرگش این است که ‫حتی این را دوست نداشت.
‫او بیرون می‌رفت ‫و محبوبیت را برای خودش نمی‌خرید
‫در پشت صحنه می‌ماند. ‫برای قراردادهای بزرگ نمی‌جنگید.
‫راستش، دستمزدش را می‌گرفت.
‫بعد از مرگش، ‫بازیگرها همچنان رویش مطالعه می‌کردند.
‫و برای کارش اهمیت قائل بودند.
‫[شان] با توجه به استعدادش ‫بیش‌تر از آن چیزی که باید، زجر کشید.
‫در زندگی واقعی، به‌نظرم نمی‌دانست
‫چه‌طور خودش باشد، به همان راحتی
‫که می‌دانست چه‌طور شخصیت‌هایی ‫باشد که نقش‌شان را بازی می‌کرد.
‫و این تقریبا تسکین احساس گناه بود.
‫بابت زندگی دوگانه‌ای که داشت، ‫بودن با کاترین،
‫و همچنین داشتن مادر برای بچه‌هایش و جان.
‫و انگار به دو نیمه شده بود
‫و راه‌حلی وجود نداشت.
‫اما اگر حالا بخواهیم درسی بگیریم
‫حس می‌کنم درس این است ‫که ببین واقعا چه می‌خواهی
‫و صادق باش.
‫ارتباط برقرار کن، و در صداقت ‫و با حقیقت زندگی کن.
‫نگذار احساس عذاب وجدان نابودت کند.
‫[زن] «عزیزم، بریمزل،
‫کلمات فقط می‌توانند در سطح حرکت کنند.
‫کل دنیا بایستی عجیب و غریب جلوه کند.
‫هیچ‌کس نمی‌تواند به اندازه یا حتی نصف عشقی را داشته باشد
‫که تو و اسپنس به هم داشتید.
‫خدا حفظت کند. دوستت دارم. لارا.»
‫[بانی] ‫بعد از مرگ اسپنسر او به کار ادامه داد.
‫با الیویر کار می‌کند. و کارهای دیگر.
‫دوباره با کیوکر کار می‌کند، ‫و بعد «شیر در زمستان»
‫فیلم بزرگی که با پیتر اوتول ‫و آنتونی هاپکینز کار می‌کند
‫او هرگز بچه نداشت
‫ولی می‌دانست مادر بودن چیست ‫و آن را نشان ‌داد.
‫[آنتونی هاپکینز] این اولین فیلم من بود
‫و روز اول سر صحنه با او، همه‌ی کارهام ‫اشتباه بود.
‫و او ازم پرسید آیا از دوربین ترسیده‌ام
‫یا دوربین را دوست دارم. ‫گفتم: «خب، آره، فکر کنم.»
‫گفت: «چرا کل صحنه را ‫پشت به دوربین بازی نمی‌کنی؟»
‫و بعد به من کمک کرد.
‫نه، او فوق‌العاده بود، از خودش ‫خیلی توقع داشت.
‫ساعت ۶.۳۰ صبح می‌آمد و دیالوگ‌های ‫پشت به دوربین را برای ما می‌گفت.
‫خیلی از بازیگرها این کار را نمی‌کنند.
‫[آنتونی هاروی] ‫یک اسکار برد که من به جاش گرفتم.
‫و زنگ زدم به‌اش نیویورک.
‫گفتم: «اسکار بردی.» گفت: «آه، خدایا
‫بذارش توی کیسه‌ای چیزی.» ‫این‌طوری درباره‌ش فکر می‌کرد.
‫[مصاحبه‌گر] آیا هرگز شخصا جایزه اسکار گرفته‌اید؟
‫[کاترین] نه. نه. شهامتش را ندارم. ‫[مصاحبه‌گر] شخصا برای گرفتن جایزه نمی‌روید؟
‫[کاترین] ‫نه، می‌ترسم برنده نشوم.
‫باید دلیلش این باشد.
‫پدرم درباره‌ی بچه‌هایش ‫وقتی به مهمانی می‌روند می‌گفت:
‫می‌ترسند نه عروس شوند، نه جنازه!
‫فکر می‌کنم مدت‌ها زیادی خودخواه بودم
‫و زیادی وحشت‌ داشتم از این که
تماشاگران در تمام این سال‌ها
‫با من دوستی کرده بودند. اما تا قبل از نقش «کوکو» [شانل]
‫فکر می‌کردم که آن‌ها دشمن طبیعی من‌اند ‫و منتظرند بخورم زمین
‫یا گردنم بشکند و شکست بخورم.
‫و به‌نظرم این چیزی‌ست که همه فکر می‌کنیم، ‫که اجازه نده به هم‌ات بزنند.
‫می‌دانید؟ برو آن‌جا، انجامش بده. ‫فکر نکنم فکر درستی‌ست.
‫مطمئنا از زمان آن دخترکوچولو در مورد من ‫درست نبوده.
‫-[دیک کاوت] نیت‌شان خیر بوده. ‫-[کاترین] سعی کرده‌اند کمکم کنند.
‫سعی کرده‌اند کمکم کنند.
‫[رابین] همه او را با بازی در ‫ «روی برکه‌ی طلایی» می‌شناسند
‫فیلمی که با آن چهارمین اسکارش را گرفت.
‫یک مشارکت واقعی منجر به تولید آن فیلم شد،
‫با جین فاندا، و جین فاندا از آن ‫به عنوان وسیله‌ای استفاده کرد
‫تا به پدرش نزدیک شود.
‫- اوه، نگاش کن. ‫- تولدت مبارک.
‫حالا این دختر چاقالوی کوچولو را نگاه کن.
‫اوه، نه، عزیزم. تو مثل ریل لاغری.
‫[جین فاندا] ‫خانم هپبرن زیاد از من خوشش نمی‌آمد.
‫- خیلی اهل رقابت بود. ‫- خیلی خوشحالم اومدی خونه.
‫[جین فاندا] من جوان‌تر بودم و در آن دوره‌ی خاص
‫ستاره‌ی پرفروش‌تری بودم ‫و او همیشه دلش می‌خواست
‫مرا سر جای خودم بنشاند.
‫درعین‌حال، او دوست داشت
‫درباره‌ی او بعد از مرگش داستان‌هایی هم ‫برای تعریف کردن داشته باشم
‫و خواست از این نظر مطمئن شود.
‫من فیلم را محض خاطر پدرم تهیه کردم.
‫می‌دانید، قبلا اشاره کردم که ‫پدرم مرا بسیار مسخره می‌کرد
‫حس وحشتناکی داشتم.
‫اما یک روز نشسته بودم روی نیمکت،
‫و ناگهان حس کردم دو تا دست بغلم کرد
‫کیت بود.
‫نشست کنارم و گفت: ‫«اجازه نده بره رو اعصابت.»
‫گفت: «‌می‌دونم چه حسی داری.»
‫گفت: «اسپنسر هم عادت داشت با من ‫همیشه همین کار را بکند.
‫هیچ تصوری از کارشان ندارند.» ‫گفت: «نمی‌دانند
‫حرف‌هاشان چه‌قدر آزارت می‌دهد.
‫نگذار آزارت بدهد.»
‫همین که شاهد درد من بود
‫و به آن اذعان کرد، ‫یک دنیا برای من ارزش داشت.
‫[موندی] وقتی کاملا جوان بود، ‫کیت به فن‌ویک نقل مکان کرد.
‫حدود شش هفته ما را بیرون کرد،
‫بعد اسباب و اثاثیه‌ی قدیمی را ریخت بیرون
‫و از کالیفرنیا و نیویورک اثاثیه جدید خرید
‫هر چیز عجیب و غریبی که می‌دید جمع می‌کرد
‫و مرتب‌شان می‌کرد.
‫مثلا این چراغ اگر پابرهنه بودید، ‫شوک وحشتناکی به‌تان می‌داد
‫و اگر لبه‌اش را لمس می‌کردید، ‫خیلی باحال بود.
‫آه، دنبال همین عکس بودم
‫دیک گزارش می‌کند که هوا بیست درجه ‫زیر صفر است
‫او از پنج سالگی این شناها را انجام می‌دهد.
‫چه مزخرفاتی!
‫گهگاه از این کارها می‌کرد.
‫کیت همیشه به سبک ویکتوریایی قدیمی
‫آدم سختی بود، این که خوب بخوابی ‫و ورزش کنی.
‫اگر هم دلت نمی‌خواهد. باید انجام بدهی.
‫به قول پدرم،
‫«مواظب بدنت باش، تا او هم مواظبت باشه.»
‫[گلن، روی نوار] ‫گفتی هنوز می‌توانی روی کله‌ات پشتک بزنی.
‫[کاترین، روی نوار] ‫آره، آن روز امتحان کردم.
‫فکر کردم: «آیا هنوز می‌تونی روی کله‌ت ‫پشتک بزنی؟» هنوز می‌توانم.
ـ [گلن] می‌توانی؟ ‫ـ [کاترین] بله، می‌توانم.
‫[گلن] ‫منظورم این است که، فایده‌ش چیست؟
‫[کاترین] احترام به خود.
‫[تویا ویلکاکس، بازیگر، خواننده و نویسنده] ‫با کاترین هپبرن قبل از ۲۰ سالگیم آشنا شدم.
‫داشت فیلمی با جرج کیوکر تهیه می‌کرد.
‫«ذرت سبز است» اثر املین ویلیامز.
‫داشتیم نماهای داخلی را می‌گرفتیم. ‫یک روز من تاکسی گرفتم
‫و کاملا وحشتزده بودم که دیر می‌رسم
‫و از کنارش گذشتم که داشت
‫توی ترافیک با دوچرخه می‌رفت استودیو
‫با بلوز و شلوار.
‫تابستان بود و او داشت با دوچرخه می‌رفت.
‫یک روز رفتم داخل رختکن و او گفت:
‫«تویا، بیا این بافتنی رو بو کن.»
‫و رفتم جلو و بو کردم ‫و بوش شبیه خرس تدی بود.
‫واقعا دوست‌داشتنی بود.
‫«اسپنسر تریسی. هنوز بوش را حس می‌کنم.»
‫و این که او مدت‌ها بود مرده بود
‫و کیت هنوز داشت بافتنی‌هاش را می‌پوشید ‫برایم عمیقا تکان‌دهنده
‫و به شکل باورنکردنی ‫یک جور بیداری معنوی بود.
‫این که آن‌ها را نشسته بود، ‫تا وقتی بو می‌کند بوی او را بدهند.
‫و نمی‌توانستم این کارش را زیر سوال ببرم. ‫چون هنوز دوستش داشت.
‫[گلن] ‫بعدش می‌خواهید چه کار کنید؟
‫[کاترین، روی نوار] نمی‌دانم.
‫-[گلن] براتان کلی چیز فرستادند. ‫-[کاترین] خیلی چیزهای زشت.
‫و من آن‌قدر خوش‌شانس بودم ‫که کاری را انجام دادم که دوست داشتم.
‫[گلن] دیگر لازم نیست کاری بکنید.
‫[کاترین] ‫خب، آخرین کارم «گریس کویگلی» بود.
‫[گلن، روی نوار] ‫ناموفق بود، نه؟
‫[کاترین] فکر می‌کردم چیز جالبی‌ست
‫مردم تحملش را نداشتند. ازش بیزار بودند.
‫[گلن] زاویه دید مرگ بود؟
‫[کاترین] به‌نظرم مردم درباره‌ی مرگ و زندگی ‫خیلی احساساتی‌اند.
‫ببین، من از زندگی استقبال می‌کنم. ‫از مرگ هم استقبال می‌کنم.
ـ پس فریب‌شان داده‌ام.
ـ [گلن] این کار را نکردی. ‫ـ [کاترین] باید بری.
ـ [گلن] یک دقیقه دیگر می‌رم. ‫ـ [کاترین] آره. حالا دیگر باید بری.
ـ [گلن] دارم می‌رم. ‫ـ [کاترین] بله.
ـ [گلن] ممنونم.
‫آیا هنوز می‌چرخد؟
‫باید بفرستم...
‫[موندی] راستش، حالا بعد از ده‌ها سال
‫او این‌جا و آن‌جا کار پیدا می‌کرد ‫و می‌رفت و می‌آمد
‫خیلی می‌رفت نیویورک به خیابان ۴۹‌ام، ‫۲۴۴ شرقی.
‫هر کسی که حالش خوب نبود، ‫می‌رفت به‌اش سر می‌زد.
طرف می‌توانست
‫به قول خودش، «لارا هاردینگ» باشد،
یا لادی
‫«اگر غمگینی، برای کسی دیگر کاری بکن.
‫و این حال هردوتان را بهتر می‌کند.»
‫پس از بازنشستگی، به‌نظرم سرخورده شد
‫از این که نمی‌توانست کار بکند.
‫شهرت خیلی اعتیادآور است، خیلی.
‫این شناور کورن‌فیلد پوینت است ‫که آن‌جا می‌چرخد
‫در فن‌ویک مانده بود. ‫فیلیس و پدرم باهاش بودند.
‫او مرد عجیبی بود.
‫می‌ماند خانه و نمایش‌نامه‌هایش را می‌نوشت
‫و کیت یک کمک دیگر داشت به اسم هوارد هیلدبرند
‫که در جوار هم، با هم پیر شدند.
‫اما فیلیس خیلی مودب و متواضع بود
‫و هرگز فراموش نمی‌کنم که کیت عتیقه بود
‫فیلیس چهار درجه عتیقه‌تر بود، ‫و هیلی خیلی آرام داشت از ایدز می‌مرد.
‫بنابراین آن مرد در پنجاه و چند سالگی ‫در حرکت کردن متزلزل بود.
‫کیت: "فیلیس، برو برام مشروب بیار."
‫و هیلی بلند می‌شود و کیت می‌گوید: ‫"نه، هیلی، بنشن."
‫"فیلیس، برو برام مشروب بیار."
‫"اوه، نمی‌آرم... من..." ‫و سخت می‌تواند راه برود.
‫و آخرسر کیت می‌گفت: "فیلیس."
‫و یادم است ایستاده بودم دم آشپزخانه ‫و می‌شنیدم
‫"نه نمی‌آرم. نمی‌آرم!"
‫و رفتم داخل و گفتم: "آره، فیلیس.
‫هیچ کوفتی براش نیار!"
‫و کیت وحشت کرد،
‫چون این تغییری اساسی بود.
‫نسبت به تمام زندگی‌اش تا آن لحظه.
‫وقتی خانم ویلبرن گفت: "نمی‌آرم!"
‫کیف کردم... هنوز هم می‌گویم.
‫«نمی‌آرم!»
‫[کاترین هوتون] ‫خیلی‌ها ازم می‌پرسند
‫«آیا پارکینسون دارد؟ ‫آیا آلزایمر دارد؟»
‫راستش هیچ‌کدام.
‫لرزش یک عارضه‌ی خانوادگی‌ست.
‫درواقع اگر هم چیزی باشد، ‫حالا که زندگی آرام‌تری دارد،
‫لرزش‌اش بهتر شده
‫و به اندازه‌ی اغلب آدم‌هایی که در دهه‌ی نهم ‫زندگی هستند، حدی از پیری هست
‫اما اغلب همان چیزی‌ست که هست.
‫آیا هنوز هم حضورش سرگرم‌کننده‌ است؟
‫بستگی به روحیه‌اش دارد.
‫[کاترین] ‫حالا دیگر از زندگی ساکتم لذت می‌برم.
‫شنا می‌کنم. باغبانی می‌کنم.
‫هنوز نقاشی کردن را دوست دارم.
‫من و فیلیس حتی با هم یک نمایش‌نامه نوشتیم.
‫سر خودم را گرم می‌کنم.
‫[زن] ممنون، کیت.
‫[کاترین] فکر می‌کنم دلیل این که الان ‫مردم به من علاقه دارند
‫این است که به‌نوعی
‫قاعدتا زندگی‌ای داشته‌ام که خیلی از زن‌ها
‫فکر می‌کنند زندگی خوبی بوده.
‫فکر می‌کنند زندگی باوقاری بوده. ‫آزاد بوده‌.
‫فکر می‌کنند هر کاری دلم خواسته کرده‌ام
‫به خود زحمت نمی‌دهند که فکر کنند ‫احتمالا پنج بچه دارند که من ندارم
‫آیا ترس زیاد هم دارید؟ ‫می‌ترسید که دیگر فیلم کار نمی‌کنید؟
‫بله، به‌نظرم این هر کسی را که این‌قدر باهوش هست که یک کاری بکند، می‌ترساند
‫اما من ظاهر را حفظ می‌کنم!
‫[کلودیا] شاید بزرگ‌ترین درس شصت سال کار
‫وقتی یک سال همه‌ عاشقت هستند ‫و سال دیگر ازت متنفرند،
‫این است که ادامه می‌دهی.
‫وقتی کاملا مجبوری مصالحه می‌کنی
‫اما حتی در آن موقعیت هم، تا جایی که بتوانی فشار می‌آوری
‫برای بهترین مصالح موجود
‫و هرگز کنار نمی‌کشی.
‫چند تا کار افتضاح و چند تا کار اشتباه مرتکب می‌شوی
‫اما ادامه می‌دهی.
‫وقتی چیز خوبی پیدا می‌کنی، ‫چیزی که واقعا به‌اش اعتقاد داری،
‫قلب و روح و پولت را رویش می‌گذاری
‫از «داستان فیلادلفیا»
‫تا «حدس بزن چه کسی برای شام می‌آید» ‫دهه‌ها بعد
‫رومئو، رومئو
‫[کلودیا] ‫وقتی در بیست‌وچند سالگی اسکار می‌گیری،
‫و تا دهه‌ها بعد دیگر جایزه‌ای نمی‌گیری،
‫دلسردی بروز نمی‌دهی و بعد سه تای دیگر می‌بری
‫در شصت‌وچند سالگی و هفتادوچند سالگی.
‫سال‌هایی که تصور می‌شود ‫برای یک بازیگر زن همه‌چیز تمام شده،
‫اما نه برای تو.
‫تو کارهایی می‌کنی که مایه‌ی افتخار است.
‫چه برای ۳۵۰ دلار در هفته در جشنواره شکسپیر
‫در کنکتیکات باشد، ‫چه برای میلیون‌ها دلار در هالیوود
‫تو استانداردهایت را تا جایی که می‌شود ‫در یک سیستم گروهی حفظ می‌کنی
‫و وقتی می‌توانی کل سیستم را می‌خری
‫و ادامه می‌دهی.
‫درس کاملا ساده‌ای‌ست. ‫عجیب است که آدم‌های بیش‌تری شبیه او نیستند.
‫کسی با این همه دیرپایی، ‫و این همه زندگی‌های متعدد در فیلم‌ها،
‫و با شخصیتی چنین قدرتمند.
‫اما فقط یک کاترین هپبرن هست.
‫[موندی] ‫کار او این است: بیا، برخیز، انجامش بده.
‫باش، تلاش کن، چیزی را مال خود کن، زندگی کن.
‫بنابراین...
‫«زندگی، زندگی» ‫کیت عادت داشت همین را بگوید:
‫«آه، زندگی، زندگی»
‫به عبارت دیگر، حالا گرفتیش، قدرش را بدان.
‫قدرش را بدان.
‫[کاترین] به‌ات گفتم ‫زندگی این‌طوری می‌گذرد... (صدای بشکن)
‫کاترین هوتون هپبرن ‫تولد ۱۲ مه ۱۹۰۷ - مرگ ۲۹ ژوئن ۲۰۰۳
‫[رابین] به عنوان کسی که در لس‌آنجلس بزرگ شده‌ام
خیلی از ستاره‌های هالیوود را دیده‌ام
‫که نه‌فقط زیبایی‌شان، ‫بلکه جوهر وجودی‌شان محسورکننده بوده،
‫اما واقعیت این است که با بسیاری‌شان
‫خیلی خیلی بدرفتاری می‌شد، ‫و در خیلی جوانی می‌مردند.
‫و درنتیجه من بسیار از کاترین الهام گرفتم.
‫او شمایل قدرتمندی بود برای زن‌ها
‫کسی که در صنعت سرگرمی دوام آورد.
‫[گلن] یادم است یک بار ازش پرسیدم: ‫«راز خوشبختی چیست؟»
‫و او به من گفت،
‫اگر به ظاهر خود فکر کنید، ‫این که به کجا می‌روید،
‫و این که چه حسی دارید، ‫همیشه تنها و افسرده
‫ خواهید بود.
‫چون «خود» یک بن‌بست است.
‫اما اگر رویش تمرکز کنید، ‫خدا کمک‌تان می‌کند.
‫[موندی] آن‌ها آن‌جایند. همه‌ی بچه‌ها.
‫کیت، دیک، باب، ماریون، پگ
‫تام هم. همه آن‌جایند.
‫جالب‌ترین چیزی که به‌اش فکر می‌کنم
‫این است که او از وجود خودش یک اثر هنری ساخته
‫او یک پرسونای سینمایی برای‌تان ساخته
‫و ما چندین دهه بعد می‌گوییم: ‫«واه! کاترین هپبرن چه‌قدر معرکه بود.»
‫[تویا] ما روی صخره‌ها شناوریم، وسط ناکجا
‫در کهکشانی که چیزی درباره‌اش نمی‌دانیم
‫تک‌تک افراد این سیاره نه‌فقط یک معجزه‌اند،
‫بلکه شما دقیقا همان هستید.
‫شما یک فرد هستید.
‫آن فردیت را زندگی کنید.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.