..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[‬مرغ برای لیندا]
‫تو عمق حافظه‌مون، یه شب سیاهه.
‫مثل سارهایی که تو آسمون رم پرواز می‌کنن.
‫سیاه مثل وقتی که تنها می‌ری ‫بخوابی، بدون اینکه کسی برات قصه بگه.
‫مثل قهوه داغی که عاشق خوردنش بودم.
‫سیاه شبیه همون خاطراتی که محو میشن.
‫تو عمق وجودمون، خاطرات پنهون شدن.
‫یه دنیای فراموش شده‌س، یه امپراطوری واقعی.
‫اونا ساکت و صبور منتظرن
‫تا از آب گرفته بشن و دوباره زنده بشن.
‫اولی شسته که میذاری تو دهنت.
‫دومی انگشت اشاره‌س که ‫باهاش زنگ در رو فشار میدی.
‫سومی انگشت وسطه، بزرگترین و مهم‌ترینشون.
‫و چهارمی...
‫انگشتیه که حلقه رو می‌ندازی توش.
‫حلقه.
‫آره!
‫این حلقه منه.
‫نکنش تو دهنت.
‫بیا غذا بخور!
‫گشنمونه!
‫بوش خوبه.
‫با سس.
‫مرغ با فلفل.
‫دهنتو باز کن عزیزم.
‫داغه. بذار فوتش کنم.
‫به من نگاه کن.
‫- لیندا... ‫- به بابا نگاه کن.
‫بابا...
‫لیندا...
‫چی شده جولیو؟
‫جولیو، به من نگاه کن. چی شده؟
‫چی شده؟
‫هیس، گازا!
‫داری تو وسایلم می‌گردی؟
‫- این مال بچه‌هاست. ‫- نه، می‌دونی که مال منه.
‫وقت غذاست. ‫پای چوپان یا لازانیا؟ ‫(پای چوپان: یه غذای انگلیسی با گوشت چرخ کرده و سیب زمینی)
‫چرا اندازمه؟
‫چون بزرگ شدی. ‫انگشتات تپل شده.
‫بذارش سر جاش.
‫پای چوپان یا لازانیا؟
‫فرقی نداره.
‫میشه یه کم پیشم بمونه؟ ‫فردا بهت پسش میدم.
‫- نه. ‫- خواهش می‌کنم!
‫مامان، خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم... بیا دیگه ‫مامان، خواهش می‌کنم...
‫- بسه دیگه انقدر نق نزن! ‫- خواهش می‌کنم...
‫اوه، باشه، ولی فقط واسه امشب.
‫مرغ برای لیندا!
‫اتحادیه‌ها همچنان خواستار ‫اعتصاب عمومی فردا هستن.
‫تظاهرات تو پاریس و همه ‫شهرهای بزرگ به شکل...
‫یه اعتصاب ۲۴ ساعته قطار ‫برنامه‌ریزی شده. اختلالات از
‫امشب نیمه شب شروع میشه. ‫طبق گفته مدیران ارشد...
‫- خیلی طول می‌کشه؟ ‫- دارم میام!
‫۴۰٪ قطارها باید کار کنن، ‫همراه با خدمات اتوبوس محدود.
‫کسایی که خواستار اعتصاب شدن...
‫آماده‌م!
‫چرا دستات تو جیبته؟
‫سردمه.
‫- نشونم بده. ‫- رژ لب زدی؟
‫دستاتو.
‫اون یکی رو.
‫می‌دونستم!
‫نمیشه یه کم دیگه نگهش دارم؟
‫نه، بذارش سر جاش.
‫زود باش، دیرمون میشه.
‫پاریسی‌ها وقتی اینو می‌شنون خوشحال نمیشن.
‫میگن: پادشاه نمیذاره جمع بشیم ‫تا راه حل پیدا کنیم؟
‫ما قبول نمی‌کنیم.
‫تصمیم می‌گیرن ‫پادشاه رو ببرن دادگاه.
‫پادشاه به مرگ محکوم میشه.
‫سرشو از تنش جدا می‌کنن
‫و روی یه چوب بلند ‫این ور و اون ور می‌برن.
‫آه، آره، یادم اومد.
‫فردا می‌بینمتون، خانم معلم.
‫- یادتون باشه فردا اعتصابه، بچه‌ها. ‫- آره!
‫آنت، صبر کن منم بیام.
‫بِرِه قشنگیه.
‫خوشت اومد؟ ‫مامانم برام خریده.
‫من عاشق زردم. رنگ مورد علاقمه. ‫خیلی باحاله.
‫- مامان من هیچوقت همچین چیزی برام نمی‌خره. ‫- واقعاً؟
‫از کجا خریدینش؟
‫ورود سگ ممنوع
‫می‌خوام برم بیرون.
‫آروم باش، زورو.
‫پوشک، ژل دوش، ‫مگس‌کش، خیارشور،
‫پیاز، و فلفل.
‫- تو سه تای اول رو بگیر، من بقیه رو می‌گیرم. ‫- منم میام.
‫- آنت... ‫- بله؟
‫میشه کلاهتو امتحان کنم؟
‫سریع میره؟
‫آره، کلی تیله با این بردم.
‫- پابلو؟ ‫- بله، پابلو؟
‫خب، کجاست؟
‫ببخشید خانم، ‫داداش کوچیکمو ندیدین؟
‫پابلو؟ نه، امروز ندیدمش.
‫کجایی؟
‫پاته... ‫(نوعی خمیر گوشت)
‫دوباره همه چیز رو جا به جا کردن. ‫گم شدم.
‫پاته.
‫آها، این پاته‌س.
‫ممنون.
‫برج پابلو!
‫اونجایی!
‫همش خراب شده!
‫بیا خونه!
‫همین الان بیا خونه!
‫همین حالا!
‫باشه، باید برم. بیا.
‫نه، تا فردا نگهش دار.
‫- امشب میای پیشم بخوابی؟ ‫- آره.
‫خداحافظ.
‫بیا اینجا!
‫- داری تمیز می‌کنی؟ ‫- نه، نشتی داره.
‫هی، انگشترم کو؟
‫- نشتی؟ ‫- جواب سؤالمو بده.
‫- چه سؤالی؟ ‫- انگشتر.
‫رو میز بود.
‫الان دیگه نیست.
‫- پس کجاست؟ ‫- منم می‌خوام همینو بدونم.
‫بردیش مدرسه؟
‫- یه چیزی تو جیبته. ‫- نه.
‫- اون چیه؟ ‫- یه کلاه بره که آنت بهم قرض داده.
‫- عوضش کردی با انگشتر؟ ‫- آنت بهم قرض داده!
‫من خر نیستم. با یه کلاه جدید برگشتی، ‫و انگشتر غیبش زده.
‫- فحش دادی. ‫- و تو داری دروغ میگی.
‫- ولی راستشو میگم. ‫- بردیش مدرسه، مگه نه؟
‫اگه بگم آره کلاهو بهم میدی؟
‫من حقیقتو می‌خوام، لیندا.
‫انگشترو بردی مدرسه و ‫با کلاه عوضش کردی، درسته؟
‫- پسش بده. ‫- همونطور که فکر می‌کردم.
‫- چرا نه؟ ‫- مصادره شد!
‫- گفتی پسش میدی. ‫- تو یه دزدی لیندا، و یه دروغگو.
‫- این عادلانه نیست! ‫- بهت میگم چی عادلانه نیست.
‫اون انگشتر برام خیلی مهمه، ‫و تو می‌دونی چرا.
‫تو می‌دونی چرا.
‫بابا بهت داده بود.
‫پس یادته. می‌خواستم امشب که میرم بیرون ‫برای یه بار بندازمش.
‫و نمی‌تونم چون تو دادیش به دوستت. ‫این عادلانه نیست.
‫- بیا بریم. ‫- کجا؟ مامان!
‫- خونه خاله آسترید. ‫- نه!
‫- من می‌خوام برم پیش کارمن! ‫- تنبیه شدی. کارمن بی کارمن!
‫- مامان، مامان... ‫- ساکت!
‫کفشام پام نیست.
‫دیگه هیچوقت برنمی‌گردم خونه!
‫فرار می‌کنم و دیگه هیچوقت برنمی‌گردم!
‫و تو تنها می‌مونی، احمق!
‫اصلاً، من از خونه متنفرم. ‫قدیمی و زشته،
‫نشتی داره و همش خرابه.
‫و نمی‌شه خونه‌ها رو درست کرد.
‫تو هیچ کاری نمی‌تونی بکنی.
‫لیندا رو دیدی؟
‫یه سیلی گنده خورد.
‫آره، خیلی بزرگ.
‫مادرش بهش سیلی زد.
‫چیکار کرده بود؟
‫نمی‌دونم.
‫- بله؟ ‫- منم، پولت.
‫- چی شده، گربه کوچولوی من؟ ‫- من گربه کوچولوی تو نیستم.
‫تنبیه شده، امشب اینجا می‌خوابه.
‫- این تنبیه اونه؟ ‫- آره.
‫خب، نه... ‫ولی می‌تونی کمکم کنی؟
‫- نه. ‫- ببین...
‫نه، نمی‌تونم. کلی کار دارم.
‫تازه بهش سیلی زدم.
‫الان نمی‌تونم ببرمش خونه.
‫و امشب می‌خوام برم بیرون.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم...
‫بس کن نق نزن.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم...
‫خب، چاره‌ای ندارم.
‫آه، ممنون.
‫باید برم.
‫باید برم لباسمو عوض کنم. ‫فردا می‌بینمت.
‫قبل ساعت 10 صبح. کلاس دارم.
‫بیا وارد زندان شو.
‫- کفشاتو دربیار. ‫- آره، آره.
‫دیدی؟ سخت نیست.
‫نوبت توئه.
‫- این شامه؟ ‫- یه بخشی ازش، آره.
‫- چیز دیگه‌ای نیست؟ ‫- غذای یخ زده، مثل خونه مامانت؟
‫- هویج دارم. ‫- اوه، نه!
‫دست نزن!
‫اسفناج می‌خوای؟
‫عالیه!
‫تمرکز کن.
‫چندش آوره! نه...
‫هی، پولت!
‫من لیندام. پولت مامانمه.
‫خب، مثل مادر مثل دختر. ‫برام درشون بیار.
‫تو هم دلت نوازش می‌خواد، هان؟
‫اوه، نه! باورم نمیشه!
‫لعنتی!
‫اوه، گازا، ببین چیکار کردی.
‫برو بیرون! گمشو!
‫می‌کشمش!
‫باشه، دارم میام!
‫- اشتباه کردم. ‫- درباره چی؟
‫- لعنتی! ‫- مامان؟
‫آره، منم.
‫- بیدارت کردم؟ ‫- نه، خواب نبودم. خیلی تاریکه.
‫نگاه کن.
‫- حلقه! گازا خوردش. ‫- بو میده.
‫میدونی کجا پیداش کردم؟ ‫تو استفراغش.
‫اون خوردش.
‫- دیدی، من راست میگفتم. ‫- آره.
‫- من دروغگو نیستم. ‫- متاسفم لیندا.
‫خیلی بی‌انصافی کردم. ‫خیلی معذرت می‌خوام. منو ببخش.
‫شما بچه‌ها دارین چیکار می‌کنین؟
‫- من می‌خوام بخوابم. ‫- دارم می‌برمش خونه.
‫- کفشات کجان؟ ‫- تو راهرو.
‫چیکار کنم که عذرخواهیم رو قبول کنی؟
‫بهم بگو.
‫هر چی می‌خوای ازم بخواه.
‫جدی میگم.
‫- میدونی چی می‌خوام؟ ‫- نه.
‫- من مرغ می‌خوام. ‫- اون که غذا نمی‌خوره.
‫- حتی مزه‌ش هم نکرد. ‫- مرغ؟
‫- با فلفل دلمه‌ای. ‫- با فلفل دلمه‌ای؟
‫مرغ با فلفل دلمه‌ای؟
‫نه... میدونی، ‫این یکم دردسره.
‫تو گفتی هر چی بخوام می‌تونم بگم.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫یکم احمقانه‌ست که اینو بخوای.
‫احمقانه نیست. تو احمقی!
‫چرا خواهرزاده‌م ‫اینجوری باهام حرف می‌زنه؟
‫بیا. بذار روش فکر کنیم.
‫من قبلاً روش فکر کردم.
‫مامان...
‫وقتی میمیریم، ‫توی تاریکی هستیم؟
‫نمیدونم. من که نمردم.
‫بابا چی؟ اون میدونه؟
‫بی‌شک.
‫اون توی تاریکی می‌ترسه؟
‫وقتی تو شکمم بودی، ‫توی تاریکی بودی.
‫یادم نمیاد.
‫هیچکس یادش نمیاد.
‫اگه یادت نمیاد، ‫یعنی وجود داشته؟
‫آره.
‫- بابا چی؟ اون وجود داشته؟ ‫- اوه، آره.
‫من خیلی خوب یادم نمیاد.
‫طبیعیه. ‫تو خیلی کوچولو بودی.
‫من مرغ با فلفل دلمه‌ای یادمه.
‫تو دست بردار نیستی، نه؟
‫باشه، برات درست می‌کنم.
‫- با فلفل دلمه‌ای؟ ‫- با فلفل دلمه‌ای.
‫- قول مردونه؟ ‫- قول میدم.
‫خوب بخوابی.
‫وقتی بچه‌ها خیلی کوچیکن
‫و شب از خواب بیدار میشن
‫ما، مامان‌ها
‫ما، باباها
‫دوست داریم بخوابیم، بخوابیم
‫وقتی بچه‌ها بزرگ و قوی میشن
‫و تمام شب رو می‌خوابن
‫خامه...
‫ما، باباها
‫ما، مامان‌ها
‫دیگه نمی‌تونیم
‫بخوابیم، بخوابیم
‫مسیر، جنگل تاریک
‫چوب، آتیش، گریگری
‫دره، بارون، سایه‌ها
‫چادر سرخپوستی، پیلی پیلی
‫رعد و برق، باد، پژواک
‫زمین و
‫جویبار
‫یه آرزوئه، یه قماره
‫برای تو توی تختت
‫ما به یه معجون خاص نیاز داریم
‫اشک بز یا لوسیون کدو تنبل
‫مرغ و سیب زمینی...
‫تو میدونی
‫دستور پختش رو
‫اینه! ‫مرغ رومی با فلفل دلمه‌ای.
‫تو می‌دونستی چیکار کنی
‫مامان...
‫بیا، پاشو مامان.
‫بیا دیگه. ‫وقتشه مرغ رو درست کنی.
‫بیا، پاشو.
‫مرغ رو درست کن.
‫ساعت چنده؟
‫ساعت...
‫903 دقیقه‌ست.
‫اوه، دیر شده.
‫لیندا!
‫برگرد!
‫لیندا، خیس میشی! ‫بیا!
‫دارم مثل مرغ سر بریده می‌دوم!
‫اوه، نه، یادم رفت.
‫- بسته‌ست؟ ‫- بیا بریم.
‫بیا یه جای دیگه رو امتحان کنیم.
‫- امروز نمی‌تونیم مرغ بخریم؟ ‫- می‌تونیم.
‫یه جایی رو پیدا می‌کنیم.
‫اعتصاب
‫اوه، باورم نمیشه!
‫باز کنید! باز کنید!
‫- باز کنید! ‫- بیا بریم لیندا.
‫- باز کنید! ‫- همه جا تعطیله.
‫- باز کنید! ‫- بیا، خیس میشی.
‫تو رو خدا باز کنید!
‫باز نمیشه. ‫می‌بینی که اعتصابه.
‫خب، اعتصاب یعنی چی؟
‫خانوم، بفرمایید غذاتون آماده‌س.
‫اعتصاب
‫- بادوم زمینی می‌خوای؟ ‫- برگرد.
‫- چه جالب. ‫- عالیه.
‫- یه شاهکاره! ‫- فردا؟
‫تو گفتی امروز!
‫- امیدوار بودی بمیری. ‫- نه، نبودم.
‫آزادی بی‌بهاست ‫۹ یورو
‫تخم‌مرغ‌های مزرعه طلایی
‫الان برمی‌گردم. ‫همون‌جا بمون.
‫سلام. پدر و مادرت خونه‌ن؟
‫رفتن تظاهرات.
‫من یه مرغ می‌خوام. ‫شما مرغ دارین؟
‫آره.
‫می‌تونم یکی بخرم؟
‫- نمی‌دونم. ‫- اون مرغدونی نیست؟
‫- ما زنده‌ش رو نمی‌فروشیم. ‫- مرده ندارین؟
‫- بهتون پول میدم. ‫- نه...
‫اینو یه لحظه نگه دار واسم. ‫نگهش دار.
‫نه!
‫همه جا به خاطر اعتصاب بسته‌س.
‫نه! پدر و مادرم اینجا نیستن.
‫فردا بیا یا یه روز دیگه.
‫- خواهش می‌کنم... ‫- خداحافظ.
‫باز کن!
‫خواهش می‌کنم!
‫باورم نمیشه!
‫مامان!
‫بریم.
‫خانوم!
‫چیه؟ بالاخره گرفتیمش، نه؟ ‫مرغ با فلفل درست می‌کنیم.
‫تندتر!
‫تازه پلیس هم نمی‌تونه ‫جلومونو بگیره!
‫سرشو می‌بری؟
‫یا خفه‌ش می‌کنی؟
‫- شاید اینجوری بهتر باشه. ‫- چرت و پرت نگو.
‫- مرغا رو که خفه نمی‌کنن. ‫- چرا می‌کنن!
‫سرشو می‌کنی تو یه کیسه پلاستیکی...
‫چه خبره؟ ‫آسانسور خرابه؟
‫یا گردنشو می‌پیچونی. ‫من گردنشو می‌پیچوندم.
‫نگران نباش، من حلش می‌کنم. ‫یه راهی پیدا می‌کنم.
‫گل!
‫بدو، دفاع کن!
‫۷-۰!
‫چیکار می‌کنی؟
‫- یه مرغه! ‫- آره، حتماً!
‫- پولت! ‫- هی، دست نزن.
‫- می‌تونم ببینم؟ ‫- نه!
‫- پیداش کردی؟ ‫- هیس!
‫- واقعیه؟ ‫- نه، تقلبیه!
‫وای، واسه چیه؟
‫واسه ناهار. ‫گردنشو می‌پیچونیم.
‫بسه دیگه! لیندا، همین‌جا بمون ‫تا من به مرغه برسم.
‫- منم میام. ‫- نه! این کار بچه‌ها نیست.
‫همین‌جا بمون، من حلش می‌کنم. ‫صدات می‌کنم.
‫- چشمامو می‌بندم. ‫- نه. فقط ۵ دقیقه.
‫باید به پابلو غذا بدم. ‫بیا کمک.
‫- تنهایی؟ ‫- نه، فیدل و کاستور هم هستن.
‫عجب فلفل‌هایی داری.
‫بس کن!
‫به آستریدی زنگ زدی. ‫بیرونم، پیغام بذار.
‫آسترید، منم. گوش کن...
‫مرغه رو واسه لیندا گرفتم.
‫ولی مشکل اینه که زنده‌س.
‫و من نمی‌دونم چجوری بکشمش.
‫فکر کردم شاید ‫دوتایی بتونیم انجامش بدیم.
‫تو وسیله داری. ‫نمی‌دونم، تبر، داس...
‫یه چیزی که کارو ‫یه کم راحت‌تر کنه.
‫ساکت شو تو.
‫بازم نخورد!
‫نمی‌تونی گل بزنی!
‫این دفعه میره تو.
‫درست شوت کن.
‫- دارم می‌کنم! ‫- نمی‌کنی!
‫- می‌کنم! ‫- خب، حالا نوبت منه.
‫مرسی!
‫مرسی واسه فلفل‌ها. ‫این تموم شد.
‫با قدرت کامل زودتر می‌پزه.
‫- فقط مرغه... ‫- پابلو گشنشه!
‫مامان کجاست؟
‫- مرغ... ‫- دارم میام.
‫صبر کن، داغه.
‫مرغ!
‫- صبر کن... ‫- مرغ!
‫لیندا، بیا ببین.
‫مامان!
‫مامان، کجا داری میری؟ مامان!
‫می‌دونستم. خیلی مزخرفه.
‫داره برش می‌گردونه. ‫الان برمی‌گردم.
‫باشه، من مراقب فلفل‌ها هستم.
‫داری جا می‌زنی، نه؟
‫آسترید می‌تونه پرهاشو هم بکنه؟
‫نگران نباش، اون همه کاری می‌تونه بکنه.
‫حلال زاده‌س.
‫آسترید، مرسی که زنگ زدی.
‫ببین، کار سختی نیست.
‫- لعنتی! ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫مگه لیندا برنمی‌گرده؟
‫باشه، بیا بریم.
‫بیا یه مرغ پیدا کنیم. خوشحال میشه.
‫جوجه جوجه مرغی!
‫حالا، موبایل پشت فرمون...
‫چیکار می‌کنی؟
‫مدارکشو می‌خوام.
‫- باورت نمیشه... ‫- مدارک!
‫تو کیفمه، مطمئنم، ولی کجاش...
‫- تا اونجایی که می‌تونی ماشینو بازرسی کن. ‫- بله قربان.
‫خب، کاپوتو بازرسی می‌کنم...
‫یه جایی همین دور و براست.
‫این نیست...
‫صندوق عقبو بازرسی می‌کنم.
‫- قربان، یه نفر تو صندوق عقبه. ‫- چی؟
‫- یه چیزی تکون می‌خوره. ‫- خب بازش کن.
‫- نه، بازش نکن! ‫- لیندا...
‫- چیکار کنم قربان؟ ‫- بازش کن دیگه لعنتی!
‫نه!
‫گفتم بازش نکن!
‫یه... مرغ بود. ‫یه مرغ زنده.
‫- خب، دنبالش برو. ‫- چشم قربان.
‫- وایسا! ‫- لیندا، صبر کن منم بیام.
‫پول بیشتر، پول بیشتر!
‫هی، وایسا!
‫پلیس!
‫دارم میام!
‫پول بیشتر، پول بیشتر!
‫بشین پسر!
‫سلام آفیا. ‫مرغ داری؟
‫نمی‌دونم. بیا تو.
‫سلام زورو.
‫راسته بره دارم، خرگوش، ‫میگو. نه میگو نه.
‫همه چیزی که دارم همیناست.
‫اینا که مرغ نیست.
‫وقتی به خورشید سلام می‌دیم خوشم میاد.
‫سلام.
‫ببخشید. منو ببخش.
‫تظاهرات بود. ‫نمی‌شد رد شد.
‫مجبور شدم یه دور قمری بزنم.
‫عیب نداره.
‫باید سختی‌هایی که زندگی ‫سر راهت میذاره رو قبول کنی.
‫- آره، بیا آروم باشیم. ‫- آره.
‫نه گذشته‌ای هست ‫نه آینده‌ای.
‫همه فکرای بد رو...
‫به سمت زمین هل میدی.
‫و لطفاً گوشی‌هاتونو خاموش کنید.
‫اینم از این...
‫از دنیا قطع می‌شیم.
‫گوشی کیه؟
‫فکر کنم مال شماست.
‫اوه، ببخشید.
‫لعنتی... الو.
‫اون چیزو اینجا نمی‌کشی!
‫- مرغو بیخیال شو! ‫- نه، نمی‌شم!
‫مرغو بیخیال نمی‌شم! ‫بیا بریم پیش آسترید.
‫باید ماشینمو برداری!
‫نه! ماشین من!
‫- طفلکی... ‫- معمولاً خیلی آرومه.
‫نه.
‫هندونه؟!
‫بابت این اتفاق متأسفم. ‫کلاسو دوباره برنامه‌ریزی می‌کنم.
‫- خداحافظ. ‫- نماسته.
‫- می‌بینمتون. ‫- خداحافظ.
‫من آبنبات می‌خورم
‫به خدا قسم!
‫به جای اینکه ازش عصبانی بشم
‫آبنبات می‌خورم، چقدر احمقانه‌ست!
‫به جای اینکه یه پس گردنی بهش بزنم
‫آبنبات سفت، تافی
‫و خرس‌های شکلاتی
‫آبنبات‌های میوه‌ای و چوبی
‫با طعم توت فرنگی یا لیمو
‫بهش گفتم نه
‫نه، نه، نه، نه!
‫بهش گفتم نه
‫بس کن پولت!
‫سعی می‌کنم به خودم تلقین کنم
‫ولی وقتی لحظه‌ی نه گفتن میرسه
‫نمی‌دونم چرا ولی می‌گم... آره
‫مارزیپان، شیرینی نارگیلی
‫و ژله میوه‌ای
‫بیسکویت لایه‌ای، شیرینی کره‌ای
‫همه‌ی کلوچه‌ها
‫بهش گفتم نه
‫بهش گفتم نه.
‫وایسا!
‫بزن کنار! وایسا!
‫اوه، سلام!
‫الو؟ اوه، شمایید قربان. ‫بله، خوبه.
‫این یارو کاملاً دیوونه‌ست!
‫بیا، بیا بیرون.
‫بسه دیگه! می‌دونم اون تویی. ‫وقت ندارم...
‫چی شده؟
‫اوه، قربان، نگران نباشید...
‫یه نفر تو ماشینته.
‫- چی؟ ‫- آره، هست...
‫- بیا بیرون! ‫- یه مسافر قاچاقی؟
‫بذار کارمو بکنم. ‫همین الان بیا بیرون. زود باش!
‫اگه نیای بیرون...
‫حسابت با کرام الکاتبینه!
‫- حالت خوبه؟ ‫- من آلرژی دارم...
‫به پر!
‫باد می‌کنم.
‫ممکنه بمیرم!
‫ممکنه بمیرم...
‫ کاش می‌تونستم بمیرم
‫واسه این موهای بلوند
‫واسه برآمدگی این
‫سینه‌های پاک...
‫ واسه سختگیری این دست شیرین
‫که با یه ضربه ‫هم درمانم می‌کنه هم آسیب می‌زنه.
‫فکر نمی‌کنی ‫زیاده‌روی کردی؟
‫اینو تو ایستگاه بگو.
‫ایستگاه؟ ‫ما نمی‌ریم، مامان!
‫باید مرغه رو بکشیم.
‫بگو نمی‌تونیم بریم.
‫مامان...
‫یه چیزی بگو.
‫همون کاری رو می‌کنیم که گفتی.
‫مرغه رو با کلی فلفل ‫آماده می‌کنیم.
‫همونجوری که بابا درست می‌کرد.
‫گریه نکن دختر کوچولو...
‫من فقط دارم کارمو انجام میدم.
‫مامانتو می‌برم ایستگاه.
‫ولی واسه مدت زیادی نه، باشه؟
‫بابات می‌تونه بیاد دنبالت ‫و مرغه رو آماده کنه.
‫بابات کجاست؟ ‫کجاست؟
‫مرده.
‫اوه، من...
‫متأسفم...
‫مامانمو نمی‌شناسی؟
‫کوتاه قد با موهای بنفش.
‫آدم زیادی تو اون ساختمونا هست.
‫از سوپرمارکت می‌شناسمش.
‫جدی؟
‫خب، باورنکردنیه.
‫- سرنوشته، نه؟ ‫- آره، خیلی خوش شانسیم.
‫اگه آلرژی نداشتم مرغتو می‌کشتم.
‫مطمئنی ‫مامانت ناراحت نمیشه؟
‫معلومه که نه!
‫تو روستا بزرگ شده. ‫خاطراتشو زنده می‌کنه.
‫تو دو ثانیه می‌کشتش. ‫و اینم سرنوشته.
‫باشه، می‌کشیمش، ‫بعد میریم ایستگاه.
‫- موافقی؟ ‫- آره.
‫خب، ممنون.
‫چون مطمئن نیستم خواهرم...
‫آره... نه...
‫- یه بلوند دیوونه؟ ‫- آره.
‫مو بسته با یه کش مو سبز بزرگ، ‫کفش کتونی قدیمی، و یه بارونی کثیف؟
‫- می‌شناسیش؟ ‫- خواهرمه.
‫- یه مرغ دزدیده؟ ‫- آره.
‫- بهش گفتی نه؟ ‫- آره.
‫- ولی بازم برداشتش؟ ‫- آره.
‫- مرغ خودته؟ ‫- مال والدینمه. حسابی دعوام می‌کنن.
‫اوه، عجب آدم پستی! ‫با همه همینکارو می‌کنه!
‫- تو خواهر داری؟ ‫- نه.
‫خوب شد نداری. ‫مایه دردسرن.
‫- مرغتو پس می‌گیرم. ‫- زنده؟
‫زنده!
‫تعداد اعتصابا زیاد شده. ‫تقریباً همه بخش‌ها درگیرن.
‫بعضیا کاملاً فلج شدن، ‫مخصوصاً حمل و نقل.
‫هیچی نیست...
‫- کیه؟ ‫- منم، مامان.
‫ژان-میمی؟
‫- سورپرایز! ‫- اوه، عزیزم!
‫بذار کولت رو معرفی کنم.
‫- پولت. ‫- سلام خانم.
‫- می‌شناسمت. ‫- آره.
‫- دخترته؟ ‫- آره.
‫- میشه الان بیام تو؟ ‫- یه لحظه!
‫- خب! ‫- خب.
‫خانم، پلیس.
‫وای خدا! ژان-میشل، ‫چیکار کردی؟
‫کمکمون کن بکشیمش.
‫شما روستاییا ‫بلدین مرغ بکشین، مگه نه؟
‫من؟ من هیچوقت این کارو نکردم! ‫عقلتو از دست دادی؟
‫اوه، نه! کتم! ‫تازه خریده بودمش!
‫میشه این چیزتو ببری؟ ‫همه جا رو کثیف می‌کنه.
‫- هیچوقت مرغ نکشتی؟ ‫- پدرم می‌کشت، نه من.
‫از سوپرمارکت می‌خرم، ‫مثل بقیه.
‫- دستشویی دارین؟ ‫- ته راهرو.
‫متأسفم، دختر جون. ‫نمی‌تونم کمک زیادی بکنم.
‫نمی‌تونی همینجوری ولش کنی.
‫- مایع ظرفشویی داری؟ ‫- زیر سینک.
‫حالت خوبه، خانم؟
‫- به نظر خوب نمیای. ‫- این مرغ باباش بود.
‫بهش قول دادم!
‫- مامان... ‫- مامان!
‫پاک نمیشه.
‫چیکار کنیم؟
‫بابات کجاست؟
‫مرده.
‫قبلاً این حقه رو واسه من زدن. ‫همه، بریم ایستگاه.
‫مگه تفنگ نداری؟
‫همه‌تون کاملاً دیوونه‌اید!
‫تکون نخورید. ‫ببینیم آنت خونه‌ست یا نه.
‫اوه، سلام.
‫- عجب دستمال سر قشنگی. ‫- مرسی.
‫ما دنبال مرغ می‌گردیم. داری؟
‫آره، دارم.
‫بیا. مال دیروزه.
‫زورو، برگرد اینجا!
‫تو یه پلیس خیلی بی‌عرضه‌ای!
‫- لیندا؟ ‫- همه شکسته.
‫- خب، کار آسونی نیست. ‫- ادامه بده!
‫- این شلیک همونیه. ‫- نه، دیگه بسه.
‫همه چیو می‌شکنی. ‫ژان-میمی!
‫باشه، بذار من انجامش بدم.
‫تو تا حالا این کارو نکردی.
‫- بدش به من. ‫- هی!
‫تکون نخور!
‫- چه باحال! ‫- به پسر من دست نزن!
‫- منتظر کسی هستی؟ ‫شاید پلیس باشه...
‫تکون نخور.
‫بله، کیه؟
‫کارمنه، خانوم.
‫دوستمون اینجاست؟
‫- دوستتون کیه؟ ‫- لیندا.
‫اون چیه؟
‫توپ کجاست؟
‫کارمن!
‫آنت!
‫دختر کوچولو!
‫سلام!
‫نگران نباش، اون خیلی مهربونه.
‫بشین، پسر.
‫- تو دوست لیندایی؟ ‫- لیندا اونجاست.
‫گرفتمش!
‫تقریباً!
‫پاشو گرفتم!
‫عوضی نوکم زد!
‫بیا، اینو امتحان کن.
‫اینجا بامزه‌ست.
‫مثل خونه‌ست، ولی متفاوت.
‫- نمی‌تونم بهش برسم. ‫- باید کمد رو جابجا کنیم.
یه کلید یدکی داره...
‫یه کاری بکن. ‫نمی‌تونم تا ابد اینجوری بمونم!
‫ببین، دارم تمام تلاشمو می‌کنم!
‫- کلید کجاست؟ ‫- خب، نمی‌دونم. ببخشید.
‫- من دارم اینجا جارو می‌کنم. ‫- ببخشید.
‫- بجنب! ‫- چیه؟
‫- دنبالش بگرد! ‫- دارم می‌گردم!
‫اوناهاش.
‫ببین چی پیدا کردم.
‫- دخترا، اونجایید؟ ‫- آره!
‫آفیا، بیا کمکمون کن!
‫اینجایید!
‫همیشه همینه. ‫یکی باید گند کاریای شما رو جمع کنه.
‫- تو دیوونه‌ای! ‫- من دیوونه‌ام؟
‫من دیوونه‌ام، آره؟
‫خب، خانوم؟
‫رها کردن وسیله نقلیه،
‫فرار از ایست بازرسی پلیس، فرار از ‫صحنه تصادف، دزدی مرغ... چطوره؟
‫دزدی مرغ؟
‫منظورت چیه؟
‫- این مرغ مال تو نیست؟ ‫- از یه بچه دزدیده.
‫- اوه، بس کن... ‫- خفه شو!
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫عجب کار پلیسی عالی‌ای!
‫می‌دونستم ‫باید از اول محتاط‌تر می‌بودم.
‫از همون اول از رابطه‌مون ‫خوشم نیومد. در واقع...
‫در واقع، این کلیدو می‌بینی؟
‫- تو دیوونه‌ای. ‫- اوه، من دیوونه‌ام؟!
‫تو یه دزد و دروغگویی.
‫- بهت اعتماد ندارم. ‫- خواهش می‌کنم...
‫دیگه خواهش می‌کنم نداریم. بسه!
‫وای خدا!
‫ما نکردیم. کار مرغه‌ست.
‫مامان!
‫- بسه. مرغو بده به من. ‫- نه، ما می‌خوایم بهش برق بدیم.
‫نه، این کارو نمی‌کنیم.
‫- فلفل دلمه‌ای‌ت رو با ماکارونی بخور. ‫- عمراً!
‫شما با پلیس تماس گرفتید. ‫لطفاً منتظر بمانید...
‫- بیا لیندا، عاقل باش. ‫- نه!
‫فیدل، بگیرش!
‫- لعنتی! ‫- لعنت!
‫- باید بیاریمش پایین! ‫- چی رو؟
‫باید مرغه رو بیاریم پایین!
‫شما با پلیس تماس گرفتید. ‫لطفاً منتظر بمانید...
‫تو با من بیا.
‫نگران نباشید خانوم، ‫همکارام دارن میان.
‫خوبه. به مافوقت می‌گم ‫درباره‌ت چی فکر می‌کنم.
‫نه، صبر کن.
‫فیدل، فیدل...
‫اینو تماشا کن.
‫دارم نگاه می‌کنم!
‫فایده نداره. ‫باید از بالا پرتش کنیم.
‫توپو بده به ما.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- الان می‌بینی.
‫خیلی متأسفم. ‫حتی نمی‌تونم کمکتون کنم.
‫مامان... بیدار شو.
‫- خانوم... ‫- مامان...
‫- یکم محکم‌تر؟ ‫- نمی‌خوام بهش آسیب بزنم.
‫مامان!
‫ببخشید، خانوم.
‫خب... حالا نوبت منه.
‫کفشمو بگیر.
‫چی می‌تونم پرت کنم؟
‫مواظب باش!
‫بیا قلاب بگیر برم بالا.
‫- چی؟ ‫- بلدی اینکارو بکنی؟
‫زود باش!
‫پاهاتو خم کن.
‫دستاتو بهم قفل کن.
‫درد میگیره...
‫فیدل! ‫ماشینو تکون بده!
‫نشون بده چقدر قوی هستی.
‫تکونش بده! تکونش بده!
‫چطوری باز میشه؟
‫فکر کنم باید فشارش بدی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خب، بیاین مرغه رو با قلاب بگیریم.
‫- تکونش بدین! ‫- بسه دیگه!
‫شما وحشی‌ها!
‫تکونش بدین!
‫حالم داره بد میشه...
‫کی آبنبات می‌خواد؟
‫- کی آبنبات می‌خواد؟ ‫- من!
‫آبنبات می‌خوای؟ بیا...
‫آبنبات میوه‌ای جوشان!
‫آبنبات تافی!
‫شیرین بیان!
‫بیا قلاب بگیر برم بالا.
‫زود باش، آبنباتام تموم شد!
‫بسه دیگه! من کارمو بلدم، باشه؟
‫ببین، کلی آبنبات هست.
‫من نمی‌تونم بخورمشون.
‫اون کیه؟
‫به نظر بداخلاق میاد.
‫اینا آبنبات‌های خوبی نیستن.
‫نگاه کن، اونجا یه پلیس هست.
‫- یه پلیس واقعی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫می‌خوام بیام پایین.
‫مربا... مطمئنم اونجا بود.
‫می‌تونی پیداش کنی، ژان-میشل؟
‫اوناهاش!
‫آماده‌ام.
‫به زودی آزاد میشی.
‫اون چیه؟
‫اوه، انگشتر کوچولومه.
‫تو کامیون من گمش کرده بودی.
‫برگرد. جرقه میزنه.
‫بهم آسیب نزن.
‫هرگز.
‫بوی سوسیس میاد. تو حس نمی‌کنی؟
‫اسبی!
‫زورو، برو اسبی.
‫- آقا، میشه سوییشرتمو بگیری؟ ‫- اون آبیه یا قرمزه؟
‫دستم بهش نمی‌رسه!
‫- می‌تونی بگیریش؟ ‫- یه دقیقه صبر کن.
‫نمی‌فهمم. ‫همه با هم حرف نزنین.
‫- ژاکتم کجاست؟ ‫- کدوم؟
‫بیشتر، بیشتر...
‫یکم بالاتر... وایسا!
‫حالا برو غرب.
‫لطفاً آقا...
‫- خب، بکشش. ‫- قلاب گیر کرده.
‫گرفتمش!
‫یونیفرمم!
‫- خب، دیگه تمومه، شغلم از دست رفت. ‫- خب که چی؟
‫اگه یه تار مو از سر این مرغ ‫کم بشه، شکمتو پاره می‌کنم!
‫وای خدا!
‫اونو بنداز کنار! پلیس!
‫هی، سگتو صدا کن!
‫- مامان! ‫- برو لیندا! من گرفتمش!
‫کی مرغ با فلفل می‌خواد؟
‫من! من!
‫من فلفل دوست ندارم.
‫یه کاری بکن ژان-میشل. ‫نمی‌تونم بیشتر نگهش دارم.
‫ما گرسنه‌ایم! ما گرسنه‌ایم!
‫خودشه؟
‫آره.
‫کاستور، بیا اینجا!
‫توپ فوتبال!
‫- گرفتمت! ‫- ولم کن، گنده بک!
‫با اون ماسکت منو نمی‌ترسونی! ‫پولت!
‫لیندا!
‫کجایی؟
‫نگران نباش، گذاشتمش تو زیرزمین.
‫- لیندا رو گذاشتی تو زیرزمین؟ ‫- نه، خواهرتو.
‫- آه، ممنون. ‫- بیا بریم.
‫پیداش می‌کنیم.
‫نگران نباش.
‫لیندا!
‫سرژ!
‫اوه، نه...
مایۀ خجالت...
‫سرژ، کجایی؟
‫فلفل‌ها!
‫همش سوخته!
‫می‌تونی مرغ رو با کوسکوس درست کنی. ‫(کوسکوس یه نوع غذای شمال آفریقاییه)
‫- بیاین بکشیمش. ‫- بیاین تمومش کنیم.
‫- بندازینش تو قابلمه! ‫- کوسکوس!
‫بازم توپ فوتبال!
‫لیندا!
‫اونجایی؟
‫باید بهت بگم، دستور پخت مال بابام بود.
‫من هیچی از اون یادم نمیاد.
‫ولی هیچوقت تو رو فراموش نمیکنم.
‫عزیزم...
‫احساس تنهایی کردی؟
‫خانوم کجاست؟ تو رو اینجا تنها گذاشته!
‫خب...
‫بذار ببینیم...
‫مرغ باسکی... ‫(نوعی غذای فرانسوی)
‫مرغ ویکتوریا...
‫استروگانف...
‫تندوری...
‫مرغ مامان بزرگ...
‫مرغ بابا.
‫بهشت، بهشت
‫شاید بهشت همینجا باشه
‫بهشت، بهشت
‫شاید بهشت همینجا باشه
‫اینجا یا اونجا، چه فرقی میکنه؟
‫جاییه که تو زندگی میکنی
‫اون بهشته
‫هر جا، هر جا که بزرگ میشی
‫هر جا، هر جا، هر جا که میخندی
‫هر جا، هر جا که بزرگ میشی
‫هر جا، هر جا، هر جا که میخندی
‫این واسه همه اون خوش شانساییه
‫که دوستات هستن
‫هر جا که میخندی
‫ته خاطراتت
‫شب، شب هنوز تاریکه
‫ته خاطراتت
‫شب، شب
‫هنوز تاریکه
‫یه استخون بود، یه استخون کوچیک
‫یه استخون بود
‫اون استخون آرزو بود؟ ‫(جناغ مرغ که برای آرزو کردن استفاده می‌شود)
‫یه استخون بود، یه استخون کوچیک
‫یه استخون بود
‫اون استخون آرزو بود؟
‫آرزوم این بود که ببینم بزرگ میشی
‫بهش نرسیدم
‫اون استخون آرزو بود؟
‫ته خاطراتت
‫شب کمتر و کمتر تاریکه
‫ته خاطراتت
‫حس میکنم کمتر و کمتر تاریک میشه
‫میبینی، میبینی چقدر احمقانه‌س
‫میبینی، میبینی، که سر شام بمیری
‫ببین، ببین، ببین، ببین
‫چقدر مسخره‌س که سر شام بمیری
‫وقتی واسه یه قهوه نیست
‫یا واسه یه بوس
‫یادم میاد، یادم میاد
‫واقعاً اتفاق افتاد
‫یادم میاد، یادم میاد
‫واقعاً اتفاق افتاد
‫من دیدم بابا مُرد.
‫الان یادم اومد.
‫آروم باش!
‫بچه‌ها!
‫آروم باشین! بسه دیگه!
‫ازتون خواهش می‌کنم تمومش کنین...
‫گازا؟
‫گازا، کجایی؟
‫اوناهاش! باشه...
‫بیا با ما غذا بخور.
‫مرغ دوست داری؟
‫خیلی متأسفم.
‫چطوری می‌تونم جبرانش کنم؟
‫یه کم پول بیشتر...
‫آره... بفرما.
‫خب، روز باحالی بود. کلی خوش گذشت.
‫دارم میام!
‫اینم از مرغ با فلفل!
‫مرغ برای همه!
‫بدین دست به دست بچرخه.
‫ممنون.
‫نمی‌تونم ببینم.
‫- تکون نخور. ‫- تکون نمی‌خورم.
‫یه بال برای آفیا!
‫از دست رفت!
‫خیلی باکلاسی، فیدل!
‫این مرغه یه کم سفته.
از این هرمونی‌هاست
‫هی، کارمن!
‫نگاه کن.
‫با شماره 3. 1...
‫2... 3!
‫- من بردم! ‫- آرزوت چی بود؟
‫فوق سری، زیر پوشش هندونه!
‫می‌تونستم برم آفریقا
‫با حیوونای وحشی، حیوونای سافاری ‫زرافه‌ها، کرگدن‌ها...
‫مامانم نمی‌خواست من شعبده‌باز بشم.
‫جدی؟
‫هی، نگاه کن.
‫کلید دستبند!
‫- پس تو دیوونه نیستی. ‫- نه بابا.
‫چه شورت قشنگی.
‫مرسی. لطف داری.
‫- دست‌دوزه؟ ‫- آره، مامانم دوخته.
‫آستریدجون! واسه توئه.
‫بگیرش!
‫دستت درد نکنه!
‫خیلی لطف کردین خانوم. ممنون.
‫مرسی عزیزم.
‫حقمونه.
‫فردا چی درست کنیم؟
‫من پائلاهای (غذای اسپانیایی) ‫خوبی درست می‌کنم.
‫با میگو؟
‫مامان عاشق میگوئه.
‫حالا می‌بینی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.