..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[مرز سبز]
‫[اکتبر سال 2021، اروپا]
‫[1- خانواده]
‫خانم.
‫عینکتون افتاد.
‫می‌شه جامون رو عوض کنیم خانم؟
‫می‌شه جامون رو عوض کنیم؟
‫شما که خوابی و نگاه نمی‌کنی.
‫تشکر کن.
‫ممنون خانم.
‫این مسیر بلاروس واقعا نعمته.
‫خیلی از مسیر دریا بهتره.
‫وگرنه نمی‌اومدم.
‫همراه بچه؟
‫عمرا.
‫همه چیز رو در حرستا از دست دادیم.
‫خونه و مغازمون.
‫از محاصره فرار کردیم و رفتیم کمپ.
‫پنج سال اونجا بودیم.
‫ببخشید، متوجه نشدم الان...
‫چی گفتید.
‫چی گفتید؟
‫خب خانم... اون گفت که...
‫جنگ سوریه خیلی شدیده. خیلی بده.
‫بهش بگو که بچه‌ها نمی‌تونن برن مدرسه. ‫و قبلا معلمشون بودی.
‫توی کمپ مدرسه نبود.
‫من به نوه‌هام تدریس می‌کردم.
‫درسته. فهمیدم.
‫چیزی نمی‌بینم بابابزرگ.
‫آره عزیزم. چون وسط ابریم.
‫ابر از آبه دیگه.
‫آره دیگه. پس باران از کجا میاد؟
‫داریم به سوئد نزدیک می‌شیم بابابزرگ.
‫نه عزیزم. سوئد نیست.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- چون اول می‌ریم بلاروس.
‫از بلاروس می‌ریم لهستان، ‫بعدش پیش داییت توی سوئد.
‫توی بلاروس خوش بگذره.
‫ببین، ببین، این بلاروسه.
‫گوشی رو بده عزیزم.
‫توی بلاروس خوش بگذره.
‫- توی بلاروس خوش بگذره. مال شما. ‫- ممنون.
‫مسافرین عزیز. خلبان شما صحبت می‌کنه...
‫به زودی به فرودگاه مینسک نزدیک می‌شیم.
‫هوای اونجا تقریبا خوبه.
‫ولی کمی ابریه و دمای هوا منفی دو درجه‌ست.
‫میزبانی از شما مایه افتخار بنده بود.
‫و برایتون روز خوبی رو آرزو می‌کنم.
‫- ابو بشیر؟ ‫- بله عزیزم؟
‫- نوشتیش؟ ‫- آره.
‫باید الان بیاد دیگه. ‫یه ون کوچیک روشنه.
‫تکون نخورید. می‌دونه کجا پیداتون کنه.
‫یادت باشه که پول همه چیز رو دادم.
‫شما رو به بهترین ایستگاه مرزی می‌بره.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫عمو، عمو، اون بازی که گفتی رو خریدی؟
‫بله که خریدم. ایناهاش.
‫وقتی رسیدی می‌دمش بهت.
‫ممنون عمو.
‫قابلت رو نداره عزیزم. ‫بشیر کجاست؟
‫بشیر! برادرت کارت داره.
‫- سلام. ‫- چطوری؟
‫- خوبم. ‫- به زودی به اتحادیه اروپا می‌رسی.
‫- بعد ما ماشین سریع میایید مالمو. ‫- باشه.
‫- امینا؟ ‫- بله؟
‫- وقتی به مرز رسیدید... ‫- خب...
‫برام موقعیت رو بفرست که بیام دنبالتون.
‫باشه.
‫ممنون.
‫- اومد! ‫- اون ون کوچیکمونه.
‫آقا؟
‫- می‌رید مرز؟ ‫- بله.
‫می‌شه با شما بیام؟
‫- چی می‌خواد؟ ‫- می‌خواد با ما بیاد.
‫ولی نمی‌شناسیمش که.
‫- اگه جا هست بذار بیاد. ‫- هست. چرا نیاد؟
‫- باشه خانم. باشه. ‫- باشه.
‫ممنونم.
‫[بلاروس]
‫خدایا!
‫می‌شه سیصد دلار.
‫گفت سیصد دلار.
‫سیصد دلار!
‫دلار نداریم. دلار نداریم.
‫وسام پول همه‌چیز رو داده.
‫عصبانی نشید آقا. ‫من بهتون 300 یورو می‌دم.
‫از دلار بیشتره. خب؟
‫- چی شده ایلیا؟ ‫- همه چیز مرتبه.
‫- زود، زود. ‫- صبر کن.
‫وسام پول همه چیز رو داده. ‫چرا باید پول بدیم؟
‫بذار بده دیگه. دنبال دردسر نیستیم.
‫مشکلشون چیه؟
‫اینجا صبر کنید.
‫- هنوز به سوئد نرسیدیم بابابزرگ؟ ‫- هنوز نه عزیزم.
‫- من جیش دارم مامان. ‫- زود دستشویی پیدا می‌کنیم عزیزم.
‫من هم دارم. ولی چیزی نمی‌گم.
‫- پوششی نیست. ‫- پوششی نیست؟
‫چرا سعی نمی‌کنی؟
‫- چی بود؟ ‫- چیه؟
‫گشت مرزی اومده؟
‫مرزه. بیرون. بیرون. ‫زود. زود.
‫زودباش قالیا.
‫اینجا مرزه؟
‫- مرز اینه. ‫- آره، برو، برو.
‫برو. برو.
‫بدو، بدو، بدو.
‫بدو، بدو. اون مرزه.
‫بدو. بدو. بدو.
‫بدو. بدو. بدو. زود. بدو!
‫کیف!
‫بدو!
‫گفتم بدویید!
‫بدوید!
‫باید بدوید! بدوید!
‫زودباش بابا.
‫بدوید توی جنگل!
‫یه لحظه صبر کن.
‫کوله‌ات رو در بیار.
‫توی شلوارم جیش کردم مامان.
‫اشکالی نداره. عوضش می‌کنم.
‫همراهم بیا.
‫نور عزیزم، چی شده؟
‫چرا دستت خون اومده؟
‫[لهستان به بلاروس]
‫توی لهستانیم.
‫وارد اروپا شدیم.
‫وارد اتحادیه اروپا شدیم. ‫موفق شدیم!
‫گفت وارد اروپا شدیم.
‫وارد اروپا شدیم.
‫دستت رو بهم نشون بده.
‫- خیلی درد می‌کنه؟ ‫- آره.
‫بذار تمیزش کنم.
‫بسه! ساکت!
‫من...
‫سردمه. طاقت ندارم.
‫می‌دونیم!
‫ولی...
‫خیلی سردمه.
‫صبح بخیر.
‫گواهی می‌دهم که معبودی جز خدا نیست...
‫گواهی می‌دهم که محمد فرستاده‌ی خداوند است.
‫خدا بزرگ است.
‫به نام خداوندی که بخشنده‌ترین ‫و رحیم‌ترین است...
‫سزاوار پرستش عالمیان است. ‫صاحب تمام دنیا‌هاست.
‫ما را به راه مستقیم هدایت کن.
‫موبایل کوفتی.
‫بابا.
‫بیا موبایل تو رو امتحان کنم.
‫ما را جزو دسته‌ی محبوبانت قرار بده، ‫نه کسانی که از آن‌ها ناراضی هستی.
‫خدا بزرگ است.
‫بابا، گوشیت رو بده به وسام پیام بدم.
‫شکوه از آن خداوند است، ‫خداوند بزرگ.
‫خداوند بزرگ‌ است.
‫شکوه از آن خداوند است، ‫خداوند عالی‌رتبه.
‫خدا بزرگ است.
‫یعنی که چی؟ چه مرگت شده بشیر؟
‫بده یه پیام بفرستم.
‫نمی‌خوای بیای نماز بخونی؟
‫گوشی خراب شده. ‫توی هواپیما دست قالیا بود.
‫انقدر باهاش بازی کرد که شارژش تموم شد.
‫- چه مرگت شده؟ ‫- می‌خوام مکانمون رو برای وسام بفرستم.
‫بشیر عزیزم. سیگارت رو خاموش کن ‫و باهام نماز بخون.
‫نمی‌خوام نماز بخونم.
‫نماز نمی‌خونم.
‫استغفرالله. استغفرالله.
‫خدا بزرگ است.
‫نور! قالیا! بیدار شید!
‫داره بارون میاد.
‫چیزی نیست عزیزم.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫بیا، بیا.
‫بیایین عزیزهام. بیایین.
‫بشیر، بشیر.
‫نگهش دار.
‫نور.
‫ممنون.
‫امینا.
‫ممنون.
‫مامان ببین! نور شبیه دخترها شده.
‫تو هم شبیه مامان‌بزرگ شدی.
‫نورا خوشگله. نورا خوشگله.
‫- نمی‌خوام دیگه بپوشمش. ‫- نه، نه، نه، نور!
‫بپوشش نور. مریض می‌شی. بسه!
‫- نورا خوشگله. نورا خوشگله. ‫- من رو ببین نور. تو بزرگ‌تری.
‫- بس کن قالیا! ‫- پشیمون می‌شی.
‫نور، بس کن پسر.
‫- امینا. ‫- بله؟
‫پاوربانک رو بده.
‫پاوربانک رو از کیف در بیار.
‫همین یه کار رو ازت خواستم!
‫بشیر.
‫ممنون.
‫ممنون خانم.
‫خیسه. آب.
‫- آب. ‫- من تلفن دارم.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫اونجا یه جاده هست.
‫چی؟
‫اونجا یه جاده هست.
‫چی می‌گه؟
‫می‌گه اونجا یه جاده هست.
‫من تشنمه مامان.
‫عزیزم، توی ماشین آب هست. باشه؟
‫- کی‌ می‌رسیم؟ ‫- زود.
‫انقدر غر نزن!
‫نور، نور!
‫الان میام. طول نمی‌کشه.
‫قشنگ شدی. بیا.
‫دهنت رو باز کن. باز هم هست.
‫دختر خوب. باز هم می‌خوای؟
‫بیا، دهنت رو باز کن.
‫- امینا! ‫- مامان!
‫کمک!
‫- امینا! ‫- بشیر!
‫بابا! نگهش دار.
‫بشیر!
‫چیزی نیست عزیزم. نگران نباش.
‫گرفتمت.
‫چیزی نشده.
‫نترس عزیزم.
‫خوب می‌شه.
‫هیس. چیزی نیست عزیزم.
‫خوبی مامان؟
‫آره عزیزم، خوبم.
‫آروم، آروم.
‫فکر کنم گرسنشه.
‫بیا، بیا عزیزم، دیگه گرفتمت.
‫بیایید اینجا عزیزهای من.
‫بذار امتحان کنیم.
‫مهیر.
‫دیگه شیر ندارم.
‫من کمک کنم؟
‫دوشنبه، سه‌شنبه، چهارشنبه،
‫پنج‌شنبه، جمعه...
‫شنبه...
‫- یک‌شنبه. ‫- یک‌شنبه.
‫آره، آفرین.
‫انگلیسی بلدی!
‫اسمت چیه؟
‫کیلیان امباپه.
‫گمون نکنم.
‫اسم من لیلاست. اسم تو چیه؟
‫نور.
‫بگو: اسم من نوره.
‫اسم من نوره.
‫آفرین. اهل کجایی؟
‫حرستا، سیریا.
‫- بگو: اهل هرستا هستم. ‫- اهل حرستا هستم.
‫آره، دوست دارم توی اروپا بمونم.
‫دوست دارم توی اروپا بمونم.
‫سلام آقا.
‫آقا؟
‫آب؟
‫می‌شه یکم آب بهم بدید لطفا؟
‫آب.
‫باشه.
‫خیلی ممنون.
‫- مال خودت. ‫- ممنون.
‫مال خودت.
‫باشه.
‫غذا دارید؟
‫غذا؟
‫ممنون.
‫می‌خوای؟
‫ممنون.
‫اونجا رو امتحان کن.
‫اونجا رو امتحان کن، آره.
‫باشه، خیلی ممنون.
‫ممنون، ممنونم آقا.
‫وایستا!
‫صبر کن!
‫داد نزن! ساکت باش!
‫ولش کن!
‫یکم بذار.
‫واسه بچه‌ها. یکم واسه بچه‌ها بذار.
‫- وایستا. وایستا. ‫- سربازها دارن میان.
‫کدوم سربازها؟
‫برید، برید.
‫لطفا، لطفا کمک.
‫کمک، کمک، کمک.
‫ایست، گشت مرزی!
‫- چی شده مامان؟ ‫- پیره رو بگیر.
‫لطفا، لطفا، من...
‫لطفا.
‫کوله!
‫اونجا وایستا!
‫دست‌ها.
‫بابا! بابا! بشیر!
‫کاری نکن!
‫- نه، نه، نه، کاری نکردم. ‫- لهستانی هستی؟
‫من اهل افغانستان هستم.
‫- امنن. ‫- خب.
‫آروم. وایستید.
‫آروم وایستید.
‫- گزارش یه گروه رو می‌دم، صفر، صفر، دو، یک. ‫- چیزی نیست.
‫مسیر جنگلی شماره چهار.
‫یک مایلی شرق پایگاه. ‫به وسیله نقلیه نیاز داریم.
‫باشه.
‫چند تا توریست رو سوار می‌کنیم و میاییم.
‫نه!
‫خیلی آدم‌های خوبی هستن.
‫ممنون.
‫قابلی نداره.
‫- می‌بینمتون. ‫- اینجا.
‫داریم نزدیک می‌شیم.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫سوارشون کنید.
‫برو، سوار کامیون شو.
‫به سوئد؟ به سوئد؟
‫آره، اون ماشین می‌ره آلمان.
‫بعدش هم می‌ره سوئد.
‫خیلی خوش‌شانسی!
‫نگران نباش، چیزی نیست.
‫سوار کامیون شو.
‫برو بشیر. بچه‌ها رو بگیر.
‫گفت ما رو می‌بره سوئد.
‫چیکارمون می‌کنن مامان؟
‫نگران نباش عزیزم. من هستم.
‫همه چیز درست می‌شه.
‫بیا پیشم بشین عزیزم.
‫نور.
‫سلام، چی شده؟
‫سر کار.
‫منظورم چیه؟
‫دارم چندتا بدبخت رو می‌رسونم دیگه.
‫تو چی؟
‫خیلی بوی گندی می‌دن. ‫تحمل ندارم.
‫آره.
‫دو سه ساعت دیگه. ‫داریم برمی‌گردیم پایگاه.
‫امشب؟ باشه. ببینیم هم رو.
‫کسی پاوربانک نداره؟
‫باتری؟
‫پاوربانک؟
‫- باشه. ‫- تلفن؟
‫سریع.
‫باشه.
‫واقعا هیچی.
‫واقعا بابا.
‫خوبه دیگه. چی بگم؟
‫لطفا بلاروس نه! لطفا نه!
‫لطفا بلاروس نه!
‫بلاروس نه.
‫هی، پیاده شید. پیاده شید.
‫برید، برید. فورا.
‫برید!
‫زود.
‫برو.
‫برو، برو، برو.
‫چراغ‌ها رو خاموش کن ‫وگرنه بلاروسی‌ها می‌بینن.
‫زود ببرش اون سمت.
‫حرکت کن دیگه.
‫برو، برو، برو.
‫حلش بده پایین.
‫من از افغانستان فرار کردم.
‫برادرم با ارتش لهستان در کابل کار می‌کرد.
‫- من می‌خوام در لهستان باشم. ‫- برو، برو.
‫برو، برو، برو.
‫گوشیش رو بگیر.
‫برو، برو، برو.
‫- گوشیش رو بگیر. ‫- نه!
‫اجازه این کار رو ندارید.
‫- غیرقانونیه. ما در اروپا هستیم. ‫- آقا. خانمه! آقا!
‫گزارشتون رو می‌دیم!
‫سگ کوفتی...
‫فلاسک یه نفر جا موند.
‫عمیق نیست.
‫این مال کیه؟
‫هی!
‫بگیر!
‫به سلامتی.
‫کریم! چی شده؟
‫- روانی شدی؟ ‫- چرا؟
‫- مگه انسان نیستی؟ ‫- تا حالا شیشه نخوردی؟
‫اگه شما می‌اومدید ‫شهر ما دعوتتون می‌کردیم.
‫- مهمانمون می‌شدین. ‫- چی؟
‫نمی‌فهمم.
‫از شما پذیرایی می‌کردیم.
‫چرا؟
‫چرا این کار رو با ما می‌کنین؟
‫ما به کمکتون نیاز داریم!
‫[بلاروس]
‫احمد دیا!
‫- علی! ‫- بابا!
‫ببخشید آقا.
‫ما آب می‌خوایم.
‫می‌‌شه لطفا یکم آب بهمون بدید؟
‫بچه‌ها تشنه‌ان.
‫- آب. ‫- آب.
‫- بله لطفا. ‫- بهم پول بده.
‫پنجاه یورو.
‫پنجاه یورو؟
‫آره، آره. آره.
‫بده.
‫پسش بده لطفا.
‫نه!
‫- چرا می‌ری بابا؟ ‫- چرا؟ چرا؟ چرا آقا؟
‫چرا آقا؟ چرا؟ چرا؟
‫بابا!
‫بابابزرگ! بابابزرگ!
‫نور!
‫بسه، بسه!
‫- بسه! بسه! ‫- کافیه، لطفا کافیه.
‫خدا!
‫خدا به سزای اعمالشون می‌رسونشون.
‫صبر کن بشیر.
‫- چرا؟ ‫- بذار ببینم گوشی نشکسته باشه.
‫امیدوارم نشکسته باشه.
‫خداروشکر چیزیش نشده.
‫- گوش کن. ‫- بله؟
‫هنوز یکم شارژ داره.
‫به برادرت پیام بده و بگو ما ‫پس فرستادن بلاروس.
‫- یه جایی قایمش کن. ‫- باشه.
‫زخمی شدی عزیزم؟
‫نه، تو چی بابابزرگ؟
‫من خوبم.
‫صورتت خونیه.
‫خوبی؟
‫آره، آره، من خوبم.
‫خوبم. می‌رم اونجا بشینم.
‫بذار بچه‌ها بخورن.
‫آب می‌خوای پسرم؟
‫نور؟
‫نه، مرسی.
‫قالیا.
‫عزیزم.
‫اینجا آنتن نمی‌ده. ‫باتری رو هدر نده.
‫و گوشیت رو قایم کن.
‫بعدا لازمت می‌شه. ‫ببین گوشی من رو چیکار کردن.
‫ببین مادرجنده‌ها چیکار کردن.
‫گوش کن، بلاروسی‌ها ما رو می‌فرستن لهستان.
‫یه پنج شیش باری من رو فرستادن.
‫هر بار هم لهستانی‌ها من رو پس فرستادن.
‫مادرجنده‌ها.
‫ما رو کتک می‌زنن.
‫بیا پیش هم بمونیم. ولی محض این‌که ‫جدا شدیم این شماره رو داشته باش.
‫- باشه. ‫- زود بگیر.
‫- زودتر. ‫- باشه. باشه.
‫وقتی به لهستان رسیدی...
‫یه پیام به این شماره بفرست.
‫- هر چی لازم داشتی واست میارن. ‫- آدم‌های خوبین.
‫لهستانی‌های خوبین.
‫برو! برو!
‫نبیل! نبیل!
‫کجایی نبیل؟
‫- نبیل! نبیل! ‫- امینا! امینا!
‫بابا!
‫امینا!
‫- شلیک نکن! ‫- زود بیا.
‫بشیر!
‫راه بیافت، راه بیافت! ‫برو، برو، برو.
‫بیا بریم بابا!
‫زودتر.
‫ایست نکنید!
‫زودتر برو!
‫زود!
‫بشیر!
‫[لهستان]
‫[2- گشت مرزی]
‫باید حرفه‌ای بودن نشون بدی.
‫چون اگه بهشون سیب بدی می‌گن مسمونه...
‫بعدی چی؟
‫این تبلیغات نیست. تهدید واقعیه!
‫یه اشتباه بکنیم شش ماه بعدش ‫به مترو ورشو حمله می‌شه.
‫نشنیدید که وزیر کامینسکی ‫و وزیر واسیک چی گفتن؟
‫با وسایل تروریستی و پدوفیلی و ‫ حیوان‌خواهی پیداشون کردن!
‫گوشی‌هاشون رو ندیدین؟
‫- از پس هزینه اش... ‫- چیکار کنم؟
‫- نصف چیزهایی که دارن. ‫- بردارش.
‫تازه بچه‌هاشون رو نگو.
‫- [درد دارم، بیا اینجا، باید برم بیمارستان] ‫- بچه‌ها رو استخدام می‌کنن و می‌خرن...
‫بعد توی صورتشون دود می‌دن که گریه کنن.
‫خودم فیلم‌هاش رو دیدم.
‫داریم نجاتشون می‌دیم.
‫خودتون بچه دارید.
‫کدوم پدری حاضره بچه‌اش رو بیاره اینجا؟
‫هان؟
‫می‌خوان ما لهستانی‌ها همدردی کنیم...
‫درحالی که لوکاشنکو داره حال می‌کنه.
‫یادتون باشه. این نمونه‌ی بارز ‫جنگ ترکیبیه.
‫اون‌ها آدم نیستن. سلاح پوتین و لوکاشنکو ان.
‫آدم نیستن!
‫گلوله‌های زنده هستن!
‫شما همه تون زمانی تعلیم ‫کمک‌های اولیه دیدید.
‫حالا گوش کنید.
‫حین مراقبت شما کسی کشته نشه، خب؟
‫جنازه‌ای اونجا روی زمین نمونه.
‫اگه جنازه دیدید ولش نکنید. خب؟
‫می‌گن به روان‌ شما اهمیتی داده نمی‌شه. ‫ولی حقیقت نداره.
‫این مامور اینجا...
‫- داریا شیتلیز. ‫- اسهال خونی.
‫شیتلیز.
‫داریا شیتلیز.
‫یه روانشناس متخصصه...
‫که می‌تونید به شیوه معمولی...
‫با هزینه‌ی ما...
‫باهاش نوبت بگیرید.
‫خب دیگه شوخی کافیه...
‫من رو فرستادن اینجا که روحیه ‫شما رو تقویت کنم...
‫ولی اون واسم مهم نیست.
‫اگه آمادگی پوشیدن یونیفرم رو ندارید...
‫الان می‌تونید بهش فکر کنید...
‫و اتاق رو ترک کنید.
‫دیگه کسی نبود؟
‫چیزی نیست، یادم رفت آب بخورم. ‫پس احتمالا کولیکه.
‫ولی حرکاتم طبیعیه.
‫خیلی‌خب، آب زیاد بخور و دراز بکش. باشه؟
‫- نگران نباش. میام خونه. ‫- باشه، دوستت دارم.
‫خداحافظ.
‫خانم نگران بود؟
‫- نه، نه، فقط لازم بود که... ‫- بشین.
‫بزرگی خدا رو یاد بگیر.
‫این هم از این. استخوان ران قشنگش.
‫چه صورت قشنگی.
‫به باباش رفته.
‫بیا، خودت رو نشون بده.
‫ببین...
‫پاش حرکت می‌کنه.
‫- چی شده؟ ‫- چرا صدایی نمیاد؟
‫باید بیشتر پول بدن که با این تجهیزات ‫مسخره کار می‌کنم. حالا درست شد.
‫نگران نباش. چیزی نیست.
‫بیا دخترم.
‫دختره؟
‫صد درصد دختره آقا.
‫دختر کوچولوی بابا.
‫کلارا.
‫یا هم زوسیا.
‫لواندووسکی هم اسم دخترش رو گذاشته کلارا.
‫خیلی‌خب.
‫کی بچه به دنیا میاد؟
‫خب...
‫- ظاهرا اواخر ژانویه. ‫- خیلی‌خب.
‫دقیق‌تر چی؟
‫پزشکی دقیقا علم نیست.
‫دوره بارداری کامل 37 هفته‌ست.
‫- همین رو می‌تونم بگم. ‫- بله، ولی با تجربه شما...
‫وای جان. انکوباتور نیستم ‫که برنامه‌ریزی بشم که.
‫تعمیرات رو قبل کریسمس تموم کن، خب؟
‫بعد از شما.
‫قرار بود تا آخر کریسمس از پیش ما بری.
‫ولی الان عید پاک شده و هنوز اینجایی.
‫اگه با کفپوش‌ها کمک می‌کردی ‫زودتر هم می‌شد بابا.
‫کفپوش تخصص من نیست. ‫لوله‌کشی هست.
‫خب اگه توی لوله‌کشی کمک ‫می‌کردی زودتر می‌رفتیم.
‫ببین جانک.
‫یه آشغالی اومده اینجا.
‫شاید مال منه.
‫خیلی‌خب پس.
‫باشه.
‫نه ببین واقعا، یه نفر اینجا بوده.
‫خوبی؟
‫در این شرایط اضطراری اجازه شلیک داری؟
‫حین دفاع از خود.
‫دفاع از خود! ولی مجوز داری دیگه؟
‫هر گلوله‌ای که شلیک بشه باید حساب پس بدیم.
‫بیا.
‫تف توش. رئیس احمق ریده توی شیفت چرخشی.
‫الان هم باید شیفت صبح با چند تا پیر برم.
‫یه بطری دیگه لطفا.
‫می‌دونستی رئیس داره میاد دیدنمون؟
‫- آره، شنیدم. ‫- می‌شه یکم...
‫دوستمون می‌خواد کاندوم بخره ‫ولی خجالت می‌کشه.
‫بزن به چاک!
‫سیگار امل لطفا.
‫قرمز یا آبی؟
‫- باریک. باریک‌ترینش. ‫- خفه شو.
‫- گمشو. ‫- خودت گمشو.
‫آقایون. متوجه هستید که یه ‫ خانم باردار اینجا ایستاده؟
‫می‌دونم واستون مهم نیست. ‫ولی باید بذارید خانم اول بره.
‫از کجا می‌دونی چی واسه ما مهمه؟
‫من این اقلام رو وارد کردم.
‫لغوشون کن.
‫ظاهرا که زن‌های باردار رو از ‫روی سیم خاردار هل می‌دید!
‫شوهر من توی گشت مرزیه و چنین کاری نمی‌کنه.
‫تو از چیزی خبر نداری!
‫اون‌ها اسلحه لوکاشنکو هستن. اگه راهشون ‫بدیم داخل هزاران تای دیگه میان.
‫من می‌گیرمش.
‫درک می‌کنم که واست سخته و همدردی می‌کنم.
‫من خیلی به شوهرم افتخار می‌کنم.
‫اگه انقدر باهوشی خودت راهشون بده داخل.
‫یه کیسه لطفا.
‫اینجام، اینجام.
‫زود، که بتونیم برسونیمت خونه...
‫چی شده کاسکا؟
‫هورمون‌ها.
‫چیزی نیست.
‫دیروز بخاطر تبلیغ پودر صابون گریه‌ام گرفت.
‫باشه؟
‫بیا.
‫- پاشو. ‫- ممنون.
‫می‌شناسیش؟
‫[3- فعالان]
‫ساکت!
‫مراقب شاخه باش.
‫این رد گاز سگه؟
‫- آره، آره، سگ. ‫- خب.
‫مال چند وقت پیشه؟
‫چندین روز. چندین روز پیش.
‫خطرناکه دکتر؟
‫انگار عفونت کرده.
‫خطرناکه؟
‫ممکنه خطرناک باشه. آره.
‫خدای من.
‫باید هر روز بانداژش رو عوض کنی. خب؟
‫- هر روز. ‫- چند تا بهت می‌دم.
‫خدای من.
‫خیلی‌خب.
‫ممنونم.
‫همسرم برگشت پیش والدینش.
‫ولی من خطر نکردم.
‫باید پناهگاه پیدا کنم.
‫- بیا، امضا کن. ‫- این رو بهت می‌دم، لطفا.
‫- نه، خوبم. ممنون. ‫- لطفا، لطفا بگیرش.
‫لطفا، لطفا.
‫خوب می‌شه این رو بگیری.
‫- خیلی ممنون. ‫- ممنون که کمک کردی.
‫حالت چطوره؟ بچه خوبه؟
‫برات یکم سوپ میارم.
‫و کاغذها.
‫مارتا، بهم کفش بده.
‫- کوچیک‌تر. ‫- دیگه نیست. فقط همین.
‫دیگه نیست؟
‫باشه.
‫بگیرشون.
‫- بهم چی گفت؟ ‫- هان؟
‫چی گفت؟
‫بپوش.
‫می‌گه بپوش.
‫بعد خودش دیگه کفش نداره. ‫نمی‌خوام.
‫لزومی نداره.
‫نه، نه، من به خونه نزدیکم.
‫اونجا کلی کفش هست.
‫می‌گه خونه‌اش نزدیکه. چیزی نیست. ‫بگیر.
‫بیا.
‫بپوش.
‫ممنون.
‫آره.
‫قالیا.
‫شکلات می‌خوای؟
‫یکم می‌خوای بشیر؟
‫سعی کن بخوری، خب؟
‫بهشون بگو بشیر.
‫داعشی‌ها گرفتنش و شلاقش زدن.
‫فقط چون داشت سیگار می‌کشید.
‫قبل افطار توی ماه رمضان.
‫به خدا. ببین.
‫نشون بده باهات چیکار کردن.
‫- کافیه امینا. ‫- لطفا بشیر.
‫کافیه!
‫دیگه بهش اشاره نکن.
‫چرا باید نشونشون بدم؟
‫ده ساله که دارن داستان ما رو می‌خونن.
‫کسی کمک نکرده.
‫دیگه بهش اشاره نکن.
‫کافیه رفیق. دیگه فیلم نگیر.
‫راستش نمی‌دونم اصلا انسانم یا نه.
‫[نیازمند اقامت در لهستان هستم]
‫اینجا ازم یه حیوان ساختن.
‫تنها گناهم اینه که...
‫بدترین گذرنامه دنیا رو دارم.
‫داعش اومد.
‫یه همسایه بد گزارش داد که...
‫با یه مرد زندگی می‌کنم.
‫بخاطر این یا مردم رو از ‫روی سقف پرت می‌کنن...
‫و یا سنگسار می‌کنن.
‫من و زنم به کوهستان فرار کردیم.
‫زنم برگشت پیش والدینش.
‫ولی من شانسی نداشتم.
‫باید پناهگاهی پیدا کنم.
‫نمی‌تونم برگردم اونجا.
‫من رو می‌کشن.
‫بلاروسی‌ها کتکمون زدن و بهمون شلیک کردن.
‫گفتن برین لهستان.
‫باید نزدیک سیم‌خاردارهای ‫لهستان هم احتیاط کنی.
‫باهامون مثل توپ فوتبال رفتار می‌کنن.
‫ما فقط می‌خوایم معمولی زندگی کنیم.
‫[به پناهگاهی در لهستان نیاز دارم.]
‫می‌تونستم تنهایی توی کابل...
‫منتظر طالبان باشم.
‫و یا این که فرار کنم.
‫دوست دارم توی لهستان باشم.
‫می‌دونید، برادرم با شما ‫لهستانی‌ها کار کرده...
‫و خیلی شما رو دوست داره.
‫همچنین می‌خوام از گشت مرزی شکایت کنم.
‫به حقوق بشر احترام نمی‌ذارن.
‫توی جنگل حیوانی دیدید؟
‫بله، دیدم.
‫یادتونه چه حیواناتی دیدید؟
‫بله.
‫غزال، گوزن و زرافه.
‫مطمئنی که زرافه دیدی؟
‫زرافه؟ مطمئنی که زرافه دیدی؟
‫آره، یه زرافه...
‫آره، با چشم‌های خودم زرافه دیدم.
‫زرافه با چشم‌های خودم چیه؟
‫با چشم‌های خودم زرافه دیدم.
‫یعنی با چشم‌های خودم دیدمش.
‫خیلی‌خب، همه یه لحظه به من گوش بدید. خب؟
‫بیایید نزدیک‌تر لطفا. ‫می‌خواییم یه چیز مهم به شما بگیم.
‫می‌خوام شرایط فعلیتون رو براتون توضیح بدم.
‫می‌خوایم از شرایط لهستان براتون بگیم.
‫لهستان اولین کشور از اتحادیه ‫ اروپاست که واردش شدید.
‫وکالت‌نامه و درخواست پناهندگی امضاء کردید.
‫حالا وکیل ما از شما حمایت می‌کنه.
‫شاید درخواست‌ها قبول بشه، شاید هم نشه.
‫ولی تا وقتی تحقیقات صورت نگیره ‫نمی‌تونید از لهستان خارج بشید.
‫و باید در مراکز پناهندگی که ‫مثل زندان هستند بمونید.
‫دولت لهستان نمی‌خواد که شما وارد بشید.
‫به مردم لهستان می‌گه که شما شرورید.
‫گشت‌های مرزی دستور گرفتن که ‫شما رو به بلاروس برانن.
‫نه، نه بلاروس.
‫دیکتاتور بلاروس به شما خیانت کرده... ‫از عمد شما رو دعوت کرده...
‫تا از شما به عنوان سلاحی علیه ‫اتحادیه اروپا استفاده کنه.
‫و اینجا کسی نمی‌خواد ‫ مسئولیت شما رو قبول کنه...
‫نه بلاروس و نه اتحادیه اروپا.
‫اگه درخواست پناهندگی بدید ‫گشت مرزی رو میاریم اینجا.
‫و با وجود این که برخلاف قانونه، ‫اون‌ها از زور استفاده می‌کنن.
‫نمی‌تونم برای شما تصمیمی بگیرم، ‫چون تضمینی وجود نداره.
‫اگه درخواست پناهندگی بدید...
‫مجبوریم که گشت مرزی رو خبر کنیم.
‫ولی اگه درخواست پناهندگی ندید اون وقت...
‫جمعتون می‌کنیم و اینجا ولتون می‌کنیم. ‫چون دیگه کاری از دست ما برنمیاد.
‫چون واسه ما هم خطرناکه.
‫لطفا، لطفا.
‫می‌خوایم توی لهستان اقامت داشته باشیم.
‫از دستگاه تناسلیش خونریزی شدیدی داره.
‫- بیا سونوگرافی رو ببینیم. ‫- خب.
‫سارا، گوش بده.
‫حواست رو جمع کن سارا.
‫آروم باش. آروم باش.
‫چیزی نیست.
‫پیشتیم عزیزم. من پیشتم.
‫عزیزم. هیس.
‫بچه‌ها اینجان. دارن واست دعا می‌کنن.
‫جفت اینجا نیست.
‫باشه.
‫پیشش بمون. من آمبولانس خبر می‌کنم.
‫- ببخشید. ‫- آره، آروم باش، خب؟
‫دکتر. بیمارستان.
‫می‌ره بیمارستان. ‫دکتر داره آمبولانس خبر می‌کنه.
‫چی شده؟
‫از ناحیه تناسلی خونریزی داره.
‫احتمالا جفت جدا شده. ‫باید آمبولانس خبر کنیم.
‫باشه.
‫- بچه‌ها... ‫- همگی یه لحظه بیایید.
‫این خانم باید بره بیمارستان.
‫آمبولانس همیشه توسط گشت مرزی همراهی می‌شه.
‫اون‌هایی که نمی‌خوان درخواست اقامت بدن...
‫وقت دارن که تا حد ممکن دور بشن.
‫اون‌هایی که نمی‌خوان درخواست ‫ اقامت در لهستان رو بدن...
‫باید وسایلشون رو جمع کنن و فورا برن.
‫سلام دکتر پاول کویسینسکی هستم. ‫یه مریض اینجا دارم...
‫می‌خوایم بریم سوئد. نمی‌خوایم اینجا بمونیم.
‫نمی‌خوایم برگردیم بلاروس.
‫بعد روستای برزوزکی اولین ‫پیچ رو بپیچ سمت مرز.
‫یعنی چی که پیش غیرقانونی‌ها نمیری؟ ‫می‌شنوی چی می‌گی؟
‫آقا، من مریض رو معاینه کردم و شرایطش وخیمه.
‫باید ببریمش بیمارستان. متوجه هستی؟
‫من دکترم آقا. اگه نیای می‌میره.
‫باشه، همراه گشت مرزی...
‫کجا؟ نمی‌تونم راه بیام.
‫پام خیلی درد می‌کنه.
‫ببخشید. همسرم هفت ماهه بارداره.
‫شکمش درد می‌کنه.
‫زمین خورده. بلاروسی‌ها کتکش زدن.
‫می‌شه معاینش کنید؟
‫انگلیسی حرف می‌زنی؟ آره؟ ‫ترجمه می‌کنی؟ ممنون.
‫من می‌خوام در لهستان بمانم.
‫پس باید منتظر بمونیم. ‫الان هم پیش شما و خانوادتون منتظر هستیم.
‫میکلای...
‫من کسی رو ندارم.
‫سونوگرافی؟
‫- بلاروس. ‫- بلاروس. آره.
‫اونجا چی شده؟ ضربه خورده؟
‫- زمین خورده. ‫- آهان.
‫الو؟
‫سلام عزیزم.
‫سلام.
‫من هنوز سر کارم.
‫با مامان؟
‫خب...
‫یه چند روز دیگه.
‫سر اونجاست.
‫این هم قلب.
‫می‌تپه.
‫- زنم! زنم! ‫- هی، زنشه.
‫زن، بیست و هفت ساله...
‫خونریزی شدید از ناحیه تناسلی.
‫ماشین رو خبر می‌کنم. الان برمی‌گردم.
‫- زنشه! می‌ریم بیمارستان. ‫- خفه شو.
‫چه غلطی می‌کنید؟
‫احتیاط کنید. بچه اینجاست.
‫قالیا!
‫نور!
‫بلاروس؟ بلاروس؟
‫- قالیا! ‫- شلوارم رو خراب کردم.
‫شلوارم رو خراب کردم.
‫- نور! قالیا! ‫- مامان، قالیا شلوارش رو خراب کرده.
‫لطفا احتیاط کنید.
‫یعنی که چی؟
‫نمی‌تونستی بگی که جیش داری؟
‫لباس تمیز از کجا بیارم؟
‫مدارک اقامت لهستان رو امضا کردن.
‫کاسکا؟
‫لعنتی!
‫می‌شه خفه بشید؟
‫حتما باید جلوی بچه داد بزنی؟
‫اصلا نمی‌فهمن چی می‌گی!
‫همه سوار ماشین شن. زود!
‫من می‌خوام لهستان بمونم.
‫برو داخل!
‫لطفا برید عقب!
‫- باهاشون چیکار دارید؟ ‫- برید عقب لطفا!
‫اون‌ها مدارک اقامت رو امضاء کردن.
‫نمی‌تونید وادارشون کنید. ‫متوجه هستید؟ باید مراحلش طی بشه.
‫مراحلش رو بلدم. به تو مربوط نیست. ‫لطفا برو کنار.
‫ما فقط آدرس مرکزی که می‌رید رو لازم داریم.
‫می‌بریمشون نزدیک‌ترین ایستگاه گشت مرزی.
‫- لطفا برید کنار. ‫- آدرسش کجاست؟
‫- باهات حرف نمی‌زنم. برو کنار. ‫- من وکیل این مردم هستم.
‫باید باهام حرف بزنی، من وکیلشونم.
‫لطفا توی کارمون مداخله نکنید وگرنه ‫مجبور می‌شم از زور استفاده کنم.
‫- همه چیز داره ضبط می‌شه. ‫- لطفا برید کنار.
‫- دوربین رو خاموش کن. ‫- لطفا برید عقب.
‫- التماس می‌کنم. ‫- من می‌دونم اون کیه.
‫آدزس.
‫هیچ دستوری ندارم که به کسی آدرس بدم. ‫خودتون بررسی کنید.
‫- آدرس. ‫- نزدیک‌ترین ایستگاه گشت مرزی.
‫- آدرس. ‫- نزدیک‌ترین ایستگا گشت مرزی.
‫ختم کلام.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ماتا!
‫لعنتی، ماشین رو نگه دار.
‫منطقه اخراج!
‫وایستا! نمی‌بینی نمی‌شه رفت جلوتر؟
‫لعنتی!
‫[وضعیت این ناحیه بحرانی است]
‫سلام هستی؟
‫شام حاضره.
‫یه مشت توریست لعنتی رو آوردیم تحویل بدیم.
‫قفسه بسته رو آماده کن. خب؟
‫- تمام. ‫- باشه. منتظرم.
‫حالا تمرکز کن. اینجا گم کردنش آسونه.
‫- بلدم کجا برم. ‫- رانندگیت رو بکن.
‫چرا انقدر بداخلاقی؟ زنت بهت سخت می‌گیره؟
‫- چیش خنده داره؟ ‫- خب خب...
‫می‌دونی چقدر به امثال ما لطف می‌شه؟
‫یکیشون سه بار واسم شام آورد.
‫یکم چاق بود ولی سینه‌های خوبی داشت.
‫تا جایی می‌تونی ازش استفاده کن.
‫حالا.
‫- می‌دونم! ‫- نمی‌دونستم که می‌دونی.
‫معلومه که می‌دونم.
‫عجب کارهایی مجبوریم بکنیم‌ها!
‫اونجان.
‫همیشه عصبانی می‌شی.
‫ایست!
‫- باشه. باشه. ‫- ایست.
‫- برو، برو، برو. ‫- زودباش. برو. برو.
‫- حرکت کن. ‫- راه بیافت. راه بیافت.
‫- راه بیافت. ‫- زودتر.
‫پاشو ببینم!
‫- زودتر، زودتر. ‫- زودباش بگیرش.
‫زودباش بیارش.
‫برو، برو، برو.
‫بهش بگو دیگه. زودتر. بگیرش.
‫مراقب اون بچه‌ها باش.
‫برو، برو، برو.
‫بدو، بدو، بدو. ‫بگیر این لوس‌ها رو.
‫حالا برو.
‫برو، برو، برو.
‫برید ببینم.
‫وایستا خاله!
‫نور!
‫زود!
‫ایست!
‫اون بچه رو خفه کن.
‫- به سوئد. ‫- وایستا، وایستا، وایستا!
‫بیا عزیزم.
‫زودتر. راه بیافت!
‫خیلی‌خب، بگیرش.
‫نور! نور کجاست؟
‫پسرم اون سمته.
‫خواهش می‌کنم، پسرم اون سمته.
‫پسرم اون سمته. نور!
‫ماشین کوفتی رو برگردون.
‫- برگردونش! ‫- برگردون کوفتی رو!
‫- پسرم اون سمته. ‫- نور، پسرم! کجایی؟
‫- پسر کوچولوم! ‫- نور!
‫ساکت!
‫یک، دو، سه!
‫ساکت!
‫نور! من اینجام!
‫برید عقب وگرنه شلیک می‌کنیم!
‫لهستانی‌های کوفتی. الان شلیک می‌کنیم!
‫بیا بریم.
‫برید گم‌شید لهستانی‌ها! شلیک کن!
‫اونجاست!
‫این یکی چی؟
‫یه عوضی از نیروی دفاعی ناحیه...
‫بی‌خیال! مگه می‌خوای توی صورتت منفجر بشه؟
‫پس پدر زنت نمی‌دونه که داری ‫به اینجا هتک حرمت می‌کنی؟
‫من و پدر زنم رفیقیم.
‫اون چی؟
‫روسیه.
‫- جدا؟ ‫- بذار ببینم.
‫قدش کوتاهه. می‌خوای بچه‌هات کوتاه ‫باشن و موهاشون روشن باشه؟
‫بیا. اصلا گوشی رو از پنجره پرت کن بیرون.
‫اوه، چیکار می‌کنید؟
‫هیچی.
‫داشتیم مچ می‌انداختیم و اون باخت.
‫گور پدرت.
‫- بهتره یه آبجو واسم بگیری. ‫- بیا دوباره.
‫- همراه یه دختر که حامله بود. ‫- دیگه همه حامله‌ان.
‫ببخشید. ببخشید.
‫اینجا بچه‌ها.
‫بازی شب!
‫بریزش.
‫نکنه ببازی‌ها.
‫آماده؟
‫سه، دو، یک، برید!
‫برید، برید!
‫- جنک! جنک! جنک! ‫- اولا، اولا، اولا!
‫جن؟
‫هی.
‫چه خبره؟
‫هی.
‫چه خبره؟
‫هیچی.
‫هیچ‌وقت اینطوری مشروب نمی‌خوردی.
‫دیگه همه مشروب می‌خورن.
‫نگهبان‌های زن هم می‌خورن؟ ‫اولا هم خورد؟
‫- بخواب کاسکا. ‫- پس دلیلش رو بگو.
‫باور کن دوست نداری بدونی.
‫نور! پسرم!
‫می‌دونی از کجا شناختمت؟
‫از برچسب ژاکتت. ‫خودم اتوش کردم.
‫بیا.
‫اینجا.
‫پس خیال کردی اونجا چیکار می‌کنیم؟
‫بافندگی می‌کنی؟
‫مجبور نیستی چنین کاری کنی جن.
‫هر چی باشه وجتک از سوپرمارکت ‫ پنج هزار تا در میاره.
‫وظیفمه.
‫متاسفم.
‫بیا.
‫بیا پیشم.
‫لارا چطوره؟
‫اسم دختر دوم لواندووسکی لاراست.
‫باشه.
‫[4- جولیا]
‫هی عزیزم، چه خبر؟
‫ببین باسکا!
‫دیدم. گوزنه. یه گوزن واقعی.
‫تا حالا یه گوزن زنده ندیده بودم.
‫تازه شیش ماهه اینجا زندگی می‌کنی!
‫باشه، نگران نباش. ما هم که دهه نود ‫اومدیم اینجا همین‌طوری بود.
‫ببخشید باسکا. پلیسه. باید برم.
‫- صبح بخیر، من الان... ‫- کارت شناسایی لطفا.
‫- ولی من اینجا زندگی می‌کنم، دارم می‌رم... ‫- کارت شناسایی.
‫توی محله اخراج چه خبره؟
‫خبرهای هولناکی به گوش ما رسیده...
‫دارم می‌رم داروخونه!
‫به عنوان رئیس اقدامات، ‫جیکوب سیزکو در اخبار گفت...
‫که این بحران نیاز به راه‌حلی سیستمی دارد.
‫چندین آمبولانس نیاز داریم...
‫- لطفا دور بزنید. ‫- چی شده؟
‫گفتم دور بزنید.
‫نباید اول خودتون رو معرفی کنید؟ ‫لطفا کارت شناساییتون رو نشون بدید.
‫دویست زلوتی جریمه می‌شید.
‫لطفا امضا کنید.
‫چند روز پیش سه بزرگ‌سال ‫نزدیک مرز پیدا شدند...
‫که همراهشان بچه‌ها در جنگل پرسه می‌زدند...
‫عجب جنده‌ای!
‫آمدند که اطلاعات و دانششان را...
‫با آن‌ها که به کمک نیاز دارند ‫به اشتراک بگذارند.
‫فقط یک کیلومتر با ناحیه اخراج فاصله داره.
‫پیاده ده دقیقه راه است.
‫می‌دانیم که آن‌ها زجر می‌کشند و می‌میرند.
‫فیونا، لاپی، من برگشتم!
‫آره، بیا اینجا.
‫اول آنکا ناراحت شد که کولر ‫ماشین رو تمیز نکردم.
‫و گفته بودی که می‌کنی؟
‫آره... ولی مگه الان مهمه؟
‫پاییزه دیگه. اصلا استفاده نمی‌شه.
‫بی‌خیال.
‫همین‌طوری تلویزیون رو روشن کردم و...
‫وای بر من!
‫شنیدی؟
‫من تلویزیون نمی‌بینم. ‫فقط از اینترنت برای جلسه استفاده می‌کنم.
‫فقط چیزهایی که لازمه رو می‌بینم. ‫[مامان]
‫چیزی که باید بدونی اینه که دولت ‫ما از نازی‌ها حمایت کرده.
‫متوجه شدی؟ یه رژه فاشیستی در پایتخت...
‫در ورشو داشتیم...
‫اون هم تحت نظارت دولت کوفتی!
‫ارائه درمان برای کشور دیگه ‫از دست من برنمیاد.
‫نباید به مشکلاتی که از کنترلمون ‫خارجه اشاره کنیم.
‫- یعنی که چی؟ ‫- بیا از مشکلات خودت حرف بزنیم.
‫همینه دیگه. مشکل من همینه.
‫اعضای دولت ما نژادپرست‌های کوفتین.
‫نمی‌تونم غذا بخورم، بخوابم، فکر کنم.
‫انرژیم تحلیل رفته.
‫از آنکا بپرس.
‫- بوگدان. ‫- دیگه خسته شدم.
‫وقتی می‌بینم اون کوفتی حرف می‌زنه...
‫آدمی که حتی بلد نیست مثل آدم حرف بزنه.
‫این‌ها رو از کجا آوردن؟
‫پرورششون می‌دن؟
‫- بوگدان! ‫- ای‌بابا! چیه؟
‫چی خوردی؟
‫بوگدان؟
‫براکسن. یه دونه.
‫این نقض پرهیزه و عواقبش رو هم می‌دونی.
‫اگه توی خونه داروی بنزودیازپینی ‫داری فورا بریزش دور.
‫تا وقتی این مشکل رو حل کنیم ‫از گروه بیرونت می‌کنم.
‫الان باید تمومش کنیم. ‫فردا ساعت چهار غروب خوبه؟
‫تف توش!
‫سلام مامان!
‫الان داشتم سعی می‌کردم زنگ بزنم...
‫نمی‌تونم بگم، چون ساعت شش مریض...
‫لاپی، فیونا...
‫چیزی نشده، نگران نباش.
‫اون معاینه پزشکی فردا رو یادته؟
‫نه، نمی‌تونم بعدا زنگ بزنم. ‫می‌خوام زود بخوابم.
‫فرداشب بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه، خداحافظ.
‫خوب بخوابی.
‫کمک!
‫لاپی، فیونا...
‫برید داخل.
‫کمک!
‫آهای؟
‫کمک!
‫اینجام.
‫کمک!
‫دارم میام.
‫کمک!
‫دارم میام.
‫الان کمک خبر می‌کنم.
‫الو؟ به کمک نیاز داریم. ‫یه نفر داره توی باتلاق فرو می‌ره.
‫بله همین الان پیششون هستم. ‫می‌تونید ردیابی کنید؟
‫جنگل جاده بدنارکا. ‫بله همین الان!
‫نه!
‫خب؟
‫آتش‌نشان‌ها جنازه رو بیرون کشیدن.
‫متاسفم.
‫یه سوزش کوچیک احساس می‌کنید.
‫باید واسه معاینه تا فردا بستری باشید.
‫نه، باید برگردم پیش سگ‌هام.
‫- اون خبر داره؟ ‫- بله.
‫می‌شه ببینمش؟
‫آره.
‫سمت چپ.
‫سرمازده شده و خسته‌ست و کمبود آب داره...
‫همین. تموم شد.
‫ممنونم.
‫ما می‌ریم.
‫اون‌ها دوستانی از یه مرکز بشردوستانه هستن.
‫واست لباس خشک آوردن.
‫می‌برنت خونه.
‫خوک‌ها منتظرن...
‫بذار باشن...
‫بهتره اینجا باشن تا لب مرز.
‫باید اینجا رو امضا کنید. خب؟
‫خیلی ممنون.
‫توی جیب پسره پیداش کردن...
‫نور...
‫بشیر، امینا... من سعیم رو کردم.
‫متاسفم.
‫خیلی متاسفم.
‫می‌دونم که من رو نمی‌بخشید.
‫گوشیم کار نکرد.
‫داشتم زنگ می‌زدم. کمک می‌خواستم.
‫نمی‌دونم چرا من زنده موندم.
‫نور...
‫بیهوش بود...
‫و جلوی چشم‌هام غرق شد.
‫زجر نکشید.
‫خیلی خوشگل بود. پسر زیبا.
‫واقعا متاسفم.
‫امیدوارم من رو ببخشین.
‫من رو ببخشین.
‫خیلی متاسفم.
‫حالا چی؟
‫وکالت‌نامه‌های امضاشده رو داریم. ‫فردا معافیت موقت می‌گیریم.
‫چی هست؟
‫دادگاه حقوق بشر اروپا...
‫برای مدتی لهستان رو از ‫اخراج خارجی‌ها منع می‌کنه.
‫اینطوری از کشور بیرونش نمی‌کنن.
‫پلیس‌های کثافت فعلا واسش احترام قائلن.
‫- ولم کن بابا... ‫- می‌شه شلوغش نکنی؟
‫تو هم از اون گروه مرزی هستی؟
‫من مارتام. راهنمای گروه.
‫جولیا.
‫ماچک.
‫زوکو یکم عجیب و غریبه. ‫از پدر مراقبت می‌کنه.
‫ولی کارش رو بلده.
‫خفه‌شو مارتا.
‫- خواهرید؟ ‫- آره، خودم هم باورم نمی‌شه.
‫آره مارتا.
‫آره بعدی. خیلی ممنون.
‫بپیچ.
‫- می‌میره. ‫- هی!
‫می‌شنوی؟ توی جنگل می‌میره!
‫- گفتم برو. ‫- عینکم رو لازم دارم!
‫لطفا برید عقب.
‫این فرم مرخصی دکتره. ‫برید کنار.
‫- کت رو بده بهش. ‫- گفتم برید کنار.
‫کت رو بده بهش.
‫لطفا برید عقب.
‫سوار شو.
‫- جولیا! حرکت کن! ‫- سوار شو!
‫سوار شو، زود. بگیر این رو.
‫در رو ببند!
‫برو، برو، برو.
‫لعنتی!
‫خیال کردی می‌ترسن؟
‫- حداقل من سعیم رو می‌کنم. ‫- آروم بش.
‫- از دورش برو. ‫- چطوری؟
‫آروم باش فیونا.
‫نمی‌تونی بذاری برن که.
‫باید خبرش رو پخش کنی.
‫سیاستمدارها کجان؟ ‫اتحادیه اروپا چی؟
‫چیش خنده داره؟
‫نگران نباش، زوکو گاهی اوقات...
‫می‌دونی چند نفر در راه رسیدن به ‫اروپا از زمان بحران 2015...
‫توی دریای مدیترانه مُردن؟ هان؟
‫- دقیقا نمی‌دونم، ولی... ‫- بیش از 20 هزار نفر!
‫احتمالا نشنیدی که قایق‌ها رو راه ندادن. ‫یا باهاشون چیکار کردن...
‫پس آره. وقتی یه نفر در مورد اتحادیه مقدس ‫اروپا مزخرف بگه خنده‌ام می‌گیره...
‫متاسفم.
‫- چیه؟ ‫- نه، وایستا.
‫فیونا، لاپی، بیایید!
‫آفرین.
‫صبر کن.
‫درسته. همینه دیگه. ببخشید.
‫ببین، من هم می‌خوام کمک کنم.
‫مطمئنم به کار میام. ‫هر کاری از دستم برمیاد...
‫توانایی فیزیکیم خوبه.
‫برو، کارت خوبه بابا.
‫من روانشناسم. روانشناس!
‫یعنی بلدم توی بحران به مردم کمک کنم...
‫و کمک‌های اولیه بلدم.
‫- گواهینامه داری؟ ‫- آره، با ماشین.
‫و ببین. کلی هم جا دارم.
‫اینجا به مرز خیلی نزدیک‌تره ‫تا پایگاه شما توی شهر.
‫خیلی به چشم نمیایین.
‫بالا دو تا اتاق و سه تا تخت هست.
‫کل خونه در خدمت شما... ‫جز اتاق خودم!
‫اگه مجبور بودید بیرون سیگار بکشید.
‫ببین...
‫دقیقا مثل مسنجره. ‫این هونزاست. دوستمون توی چک.
‫یه بار بهمون کمک کرد و ‫شماره‌اش از همون موقع در چرخشه.
‫حالا کلی آدم که از مرز رد می‌شن می‌شناسنش.
‫اگه کمک بخوان یه پیام ‫برای هونزا می‌فرستن...
‫حاوی موقعیتشون و چیزهایی که نیاز دارن، ‫و هونزا هم می‌فرستش برای ما. فهمیدی؟
‫خیلی‌خب...
‫حالا مهم‌ترین چیز.
‫اگه می‌خوای با ما کار کنی ‫باید این قوانین رو قبول کنی.
‫ما غذا و آب و دارو و لباس و ‫پاوربانک و موبایل می‌بریم.
‫کسی رو نمی‌رسونیم و راهنمایی نمی‌کنیم.
‫و وارد ناحیه اخراج هم نمی‌شیم خب؟
‫نمی‌تونیم بهانه دست اون عوضی‌ها بدیم، ‫وگرنه کل سازمان رو می‌بندن...
‫و دیگه کمکی ارسال نمی‌شه. متوجه هستی؟
‫جعبه‌ها رو بیار.
‫خیلی خنده‌داره.
‫- چای؟ ‫- نه ممنون.
‫[مابین لهستان و بلاروس]
‫خدایا!
‫پسرم!
‫نور، عزیزم.
‫نور!
‫گفت که اون...
‫زجر نکشید...
‫بیهوش بود...
‫دردی حس نکرده...
‫گفتی راهش راحت و آسونه! ‫همین رو گفتی!
‫خواست خدا بوده و رخ داده.
‫واسش دعا کن. واسه روحش دعا کن.
‫پسر خودم رو کشتم. کشتمش.
‫امینا، امینا.
‫- من کشتمش. ‫- آروم باش امینا.
‫آروم باش امینا. بچه‌ها رو می‌ترسونی.
‫بیا اینجا عزیزم.
‫مراقب موبایل باش، باشه؟
‫بدون موبایل نمیای اینجا.
‫به محض این‌که وارد لهستان شدی...
‫و از ناحیه اخراج رد شدی...
‫فورا مکانت رو برای من بفرست.
‫یه نفر منتظرت خواهد بود.
‫- بعد منتظر علامت من باش، باشه؟ ‫- باشه.
‫خدا به همراهت.
‫برو، برو، برو.
‫اولیش رفته!
‫بدو! بدو! صبر نکن!
‫صبر نکنید!
‫برو هرزه!
‫طوری راه می‌رن انگار عزاداری مادربزرگشونه.
‫زود، زود.
‫حرکت کن.
‫تندتر.
‫هی راه بیافت. مگه نمی‌فهمی؟
‫برو دیگه.
‫نه!
‫برو!
‫بابا! بابا!
‫بابا!
‫- بابا! ‫- نمی‌رم!
‫- بیا بابا! ‫- نمی‌رم!
‫- بابابزرگ! ‫- زود باش بابا!
‫آهای؟
‫کسی هست؟
‫[ممنون، بابت توالت متاسفم. بچه مریضه.]
‫لعنتی!
‫از این گشت زدن خسته شدم.
‫صبر کن.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- یه چیز خوب دارم.
‫مشروب بِه محلی.
‫که گرممون کنه. بیا.
‫از کجا بدونم خبرچین فرمانده نیستی؟
‫چی داری میگی؟
‫- بیا. ‫- نمی‌خوام.
‫خیلی‌خب، تلفنت رو بده.
‫- چرا؟ ‫بده من.
‫بیا.
‫حالا خوبه؟
‫هی؟
‫همه چیز مرتبه؟
‫لهستانی؟ انگلیسی؟
‫خوبی؟
‫لعنتی.
‫به وی آرامش ابدی بده پروردگارا.
‫باید جنازه رو برگردونیم.
‫خیلی دور نیست.
‫لعنتی.
‫هی رفیق. بیا ولش کنیم.
‫ببین، من که چیزی ندیدم. تو هم ندیدی. ‫بیا بریم.
‫چه مزخرفی داری می‌گی؟
‫روس‌ها انداختنش این سمت. ‫اون‌ها هم مثل ما هستن و ما هم مثل اون‌ها.
‫عمرا.
‫وای!
‫ولش کن، ولش کن.
‫ببین بلاروسی نیست؟
‫چراغ‌قوه‌ات رو هم خاموش کن.
‫هی، روسی، روسی.
‫هی، لهستانی!
‫وای!
‫تنش‌ها در مرز بلاروس افزایش می‌یابد...
‫تهاجم‌های وحشیانه بیشتر می‌شوند...
‫و حملات فیزیکی به سربازها و ‫ مقامات لهستانی رخ می‌دهد.
‫گروهی حدودا صد نفره...
‫سعی کردند که به زور از مرز رد شوند.
‫آن‌ها با رفتاری وحشیانه، سنگ و چوب...
‫سمت مامورین وظیفه پرتاب کردند...
‫ سربازان لهستانی و پلیس ‫و نیروهای گشت مرزی...
‫قاطعانه و حرفه‌ای حملات ‫آن‌ها را پایان دادند...
‫و از تحریک بیشتر آن‌ها خودداری کردند...
‫که این امر باعث شد ‫رئیس جمهور آندژی دودا...
‫ شخصا از مامورینی که مسئول امنیت ما هستند ‫دیدن و تشکر کند...
‫- واسه سوپ سر وقت اومدی. ‫- بریزش توی فلاسک.
‫من الان یه پیام دریافت کردم.
‫- ماچک. لباس‌ها. ‫- وسایل خیس مستقیم بره توی حموم.
‫از پسش برمیای ماچک>
‫- می‌بینمت، خب؟ ‫- اونجا چی داری؟
‫بذار ببینم.
‫چند نفر؟
‫چهار مرد.
‫یکی مریضه. پاش مشکل داره.
‫مسکن، آنتی‌بیوتیک...
‫- بچه دارن؟ ‫- نه.
‫کفش.
‫- چه سایزی؟ ‫- 41 و 44.
‫و لباس خشک واسه همه.
‫جولیا، اون خانم افغان...
‫ لیلا؟ هنوز خبری نشده.
‫کسی ندیدش و پیام‌هامون رو جواب نمی‌ده. ‫غیب شده.
‫ولی با برادرش در ‫ایالات متحده در ارتباطیم...
‫شاید اون کمک کنه. نمی‌دونم.
‫ممنونم.
‫اه. خوب نیست.
‫داخل ناحیه هستن. باید برن.
‫می‌بینی؟
‫- وای. فقط چند صد متر مونده. ‫- رد شدن آسون‌تره.
‫یعنی که چی؟ از عمد معطل می‌کنید؟
‫وقت نداریم، اگه برن...
‫کل شب باید دنبالشون بگردیم...
‫سخنرانی نکن، خب؟ ‫کمکی نمی‌کنه.
‫من توی ماشین منتظر می‌مونم.
‫مراقب جلوی پات باش.
‫آره...
‫- مراقب جلوی پات باش. ‫- خیلی‌خب، بیا.
‫اینجاست.
‫وای، دیر کردیم.
‫نمی‌تونم راه برم.
‫دوست‌هام ولم کردن. ‫خواهش می‌کنم، نمی‌خوام بمیرم.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫خیلی خیسه. باید لباس‌هاش رو عوض کنه.
‫چیزی نیست. بهت کمک می‌کنم.
‫- چیزی نیست، چیزی نیست. ‫- نمی‌خوام بمیرم.
‫- ولم کردن. ‫- نمی‌میری.
‫گمون نکنم شکسته باشه. ‫بیشتر انگار ضربه دیده.
‫من رو ببین. اسمت چیه؟
‫- اسمم... احمده. ‫- اسم من جولیاست.
‫- همه چیز درست می‌شه. ‫- نذارید بمیرم. لطفا.
‫جزئیاتش واسه دستور موقت.
‫گذرنامه داری؟
‫کجاست؟ توی جیبت؟
‫چیزی نیست.
‫لطفا بذارید تماس بگیرم. لطفا.
‫- لطفا بذارید تماس بگیرم.
‫نه.
‫ممنونم.
‫بذار ژاکت رو تنت کنم، خب؟
‫اهل کجایی؟ مراکش؟
‫چند سالته؟
‫- بیست و پنج. ‫- بیست و پنج.
‫- با کسی اومدی اینجا؟ ‫- ولم کردن.
‫دوست‌هات یا خانواده؟
‫باید ساکت باشی. خب؟
‫گمونم مال توئه.
‫صبیح؟
‫احمدم.
‫خداروشکر. خداروشکر. گوش کن.
‫واسه کمک اومدن. الان اینجان.
‫کجای؟
‫لطفا موقعیتت رو برام بفرست.
‫لطفا بدون من نرو صبیح.
‫باشه، باشه.
‫باید الان قطع کنم. ‫موقعیتت رو برام بفرست صبیح.
‫ممنونم، ببین، خیلی دور نیستن.
‫فقط یه ساعت. تاکسی میاد. لطفا.
‫لطفا. من پول دارم. بهتون پول می‌دم.
‫- پول دارم. ‫- پولت رو نمی‌خوایم.
‫لطفا من رو ببرید اونجا. ‫اینجا ولم نکنید.
‫- کسی ولت نمی‌کنه، خب؟ ‫- جولیا...
‫- معلومه که می‌کنیم... ‫- جولیا!
‫هر کاری از دستمون بربیاد می‌کنیم، خب؟
‫یه لحظه بهمون وقت بده.
‫ببین، نمی‌تونی چنین قولی بهش بدی.
‫- فقط چند کیلومتره. ‫- نمی‌شه.
‫اینجا پیدامون می‌کنن. ‫باید دور بزنیم.
‫با ماشین چند دقیقه راهه.
‫و چطوری می‌خوای تا ماشین بیاریش؟
‫اگه ما رو ببینن به گا می‌ریم.
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب، پیشش بمونید. ‫من ماشین رو میارم نزدیک.
‫روانی شدی؟
‫ندیدی چند تا گشتی دارن؟
‫- از روی سیم خاردار پرتش می‌کنن. ‫- گوش کن.
‫بیایید سعی کنیم جابه‌جاش کنیم. ‫ممکنه جواب بده.
‫تا حالا کسی رو بدون برانکارد ‫جابه‌جا کردی؟ من کردم.
‫خودمون به زور اومدیم اینجا.
‫- اگه با کیسه خواب ببریمش چی؟ ‫- نه.
‫اطلاعاتش رو برای امداد موقت گرفتیم. ‫فردا صبح برمی‌گردیم.
‫- ولی شب خیلی سرده! ‫- قوانین رو می‌دونی، موافقت کردی!
‫اگه بریم زندان نمی‌تونیم به کسی کمک کنیم. ‫خب؟
‫- بریم زندان؟ واسه‌ی چی؟ ‫- نقض قوانین شرایط بحرانی.
‫حتی ورود به منطقه اخراج.
‫نمی‌تونیم بهانه دستشون بدیم. ‫قانونه دیگه.
‫خیال کردی بهانه لازم دارن؟
‫- زیوبرو یه بشکن می‌زنه، بعدش هم... ‫- باید اینجا ولش کنیم. ختم کلام!
‫پس برو بهش بگو.
‫برو.
‫باشه.
‫این گذرنامه‌تون.
‫ما الان باید بریم ولی...
‫ممنونم، باشه، ممنون.
‫یه کیسه خواب بهم بدین.
‫با یه زیرانداز.
‫ممنون.
‫زیر انداز.
‫جولیا!
‫کجا می‌ری؟
‫ولم کن!
‫لعنتی!
‫ولم کن!
‫برو!
‫احمد؟
‫احمد...
‫سلام مامان. همه چیز مرتبه.
‫واسه نوبت دوم بهت تاریخ دادن؟
‫من باید برم مامان. ناراحت نشو. ‫بهت زنگ می‌زنم.
‫- پلیس، از ماشین خارج شو! ‫- بله؟ چیکار می‌کنی؟
‫دستت!
‫اون یکی.
‫اون یکی دستت.
‫- وارد ناحیه اخراجی‌ها شدی. ‫- گمون نکنم.
‫اگه اعتراف کنی بازرس روی ‫حکمت تخفیف می‌ده...
‫شوخیت گرفته؟ چه حکمی؟
‫حتی اگه وارد ناحیه هم شده ‫باشم یه جرم ساده‌ست.
‫پس کمک کردن به قاچاق چی؟
‫بند 264 جرائم. تا هشت سال زندان.
‫می‌خوام تماس بگیرم. حق دارم.
‫پاهات رو باز کن.
‫باید به مادر مریضم زنگ بزنم. ‫تلفن غریبه رو جواب نمی‌ده.
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫سلام مامان، شرمنده. ‫آنتنم قطع شد...
‫قدم می‌زدم.
‫آره، شب.
‫واقعا مامان! خسته شدم هر شب ازت بپرسم!
‫بگو واسه آزمایش‌ها رفتی یا نه؟
‫چطوری از خودم مراقبت کنم ‫وقتی تو از خودت مراقبت نمی‌کنی؟
‫تمومش کن دیگه.
‫آره درست شنیدی. صدای یه مرد بود.
‫مامان، شیمون چند ساله که مُرده. ‫حق دارم زندگی کنم!
‫کافیه.
‫بهت زنگ می‌زنم، خب؟ خداحافظ.
‫کارت رو کردی دیگه.
‫من روانشناسم. حق دارم از اطلاعات ‫بیمارانم محافظت کنم.
‫ایزا!
‫بیا و تجسس کامل بدن انجام بده...
‫ایزا!
‫لباس‌هات رو در بیار.
‫لخت شو.
‫- شوخیت گرفته دیگه؟ ‫- زود!
‫زودباش، سریع.
‫فرمانده‌مون رفته.
‫اون مادرقحبه اینجا واسه ‫کسی اعصاب نذاشته
‫- کسی اعتراض نمی‌کنه؟ ‫- از وضع که خبر داری.
‫اونجا.
‫می‌تونم به وکیل سازمانتون ‫ اطلاع بدم که اینجایی.
‫- شماره‌اش رو ندارم. ‫- مشکلی نداره.
‫ممنونم.
‫یه شکایت علیه بازداشتتون ثبت می‌کنیم.
‫ممنونم.
‫- لطفا اینجا رو امضا کنید. ‫- اینجا؟
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫تلفنت رو محض اطمینان عوض کردم. ‫و سیم‌کارتت.
‫لعنتی!
‫[گمشو!]
‫واست یه یدک‌کش خبر می‌کنم.
‫نه ممنون، الان توانش رو ندارم. ‫بعدا ترتیبش رو می‌دم.
‫دوستمه.
‫مطمئنم پول نمی‌گیره.
‫- شماره‌اش رو واسه‌ات می‌فرستم. ‫- ممنون.
‫- حالا می‌شه من رو برسونی خونه؟ ‫- حتما.
‫آره اومدم. بیا اینجا فیونا. ‫بیا اینجا.
‫همه چیز مرتبه.
‫زوکو، می‌شه این داخل سیگار نکشی؟ ‫خیلی بده.
‫باشه، شرمنده.
‫- اون ماشین کیه؟ ‫- من. یعنی تقریبا.
‫چند نفری خریدیمش.
‫بیا اینجا.
‫بهشون دادم.
‫ممنون.
‫خب دوباره بخورن، نه؟
‫فکر کردم زندانی شدی.
‫شده بودم.
‫مامورین گشتی که توسط ‫سربازان لهستانی حمایت می‌شدند...
‫فکرش رو می‌کردم.
‫مامورین پلیس...
‫مارتا و ماچک برگشتن پایگاه قدیمی.
‫متوجه‌ام.
‫می‌دونی... باید دوباره عذرخواهی کنم.
‫- لزومی نداره. فقط اینجا سیگار نکش. ‫- بابت سیگار نه.
‫من خیال می‌کردم یه آزادی‌خواه ‫معمولی و بدبختی...
‫که می‌خوای به خودت اعتماد به نفس بدی... ‫اشتباه می‌کردم. ایول داری!
‫من اعتماد به نفس دارم. ‫ول با بقیه حرف‌هات موافقم.
‫سربازان جوخه مسلح هجدهم ‫از آن‌ها حمایت می‌کنند.
‫این سربازها وظایف سخت خود را به ‫صورت روزانه انجام می‌دهند...
‫که طبق گفته رئیس‌جمهور واقعا طاقت‌فرساست.
‫حرام‌زاده‌ها!
‫از اونجا که موندی گمونم قراره ‫دو تایی به شیوه خودمون پیش بریم؟
‫باشه.
‫عالیه.
‫عمرا دیگه کسی رو توی جنگل ول کنم!
‫صبر کن، صبر کن.
‫لعنتی زوکو، چند بار گفتم ‫کسی توی اتاق من نخوابه؟
‫مشکلتون چیه؟
‫اون ساشاست. اون هم اولا.
‫ جولیا هستم. کسی توی تخت من نمی‌خوابه. ‫از ظرف من هم غذا نمی‌خوره. خب؟
‫دعوتشون کردم چون کمک لازم داشتیم.
‫باشه.
‫دو تا اتاق خواب بالا هست!
‫باید از دو ماشین استفاده کنیم.
‫یکی جلوست. واسه دیدن گشتی‌ها.
‫دیدم یه نفر رسوندت. ‫ماشینت چی شده؟
‫فعلا ماشین ندارم.
‫باشه.
‫و نمی‌تونیم بیاریمشون اینجا.
‫- می‌دونی که حواسشون بهت هست؟ ‫- می‌دونم
‫ردمون رو می‌زنن.
‫خوشتیپه.
‫- از کرونا مُرد. ‫- وای. ببخشید.
‫عیبی نداره.
‫- سلام؟ ‫- سلام باسکا.
‫وای. فکر کردم شیمون زنگ زده.
‫گوش کن، می‌شه ماشینت رو بهم قرض بدی؟ ‫ماشینم از جاده خارج شده...
‫- می‌تونم. ‫- هرچی زودتر بهتر.
‫- می‌تونی الان بیای؟ ‫- حرکت کردم.
‫خیلی ممنون. ممنون.
‫ببخشید، یه لحظه بهم وقت می‌دی؟
‫باید با یه مریض حرف بزنم.
‫حتما.
‫می‌تونی بری طبقه بالا.
‫ممنون.
‫سلام.
‫سلام بوگدان. چطوری؟
‫امروز جلسه داریم؟
‫نه، پس‌فردا ساعت چهار.
‫رایگانه. می‌خوای؟
‫خب با قیمت‌های تو معلومه.
‫خوشحالم که خوشت اومد.
‫من یه کاری دارم. باید هم رو ببینیم.
‫راستی خشمت از رژیم چطور پیش می‌ره؟
‫نصف باک بنزین داره.
‫اتوماتیکه، ولی مشکلی نداره.
‫- ممنون. ‫- همیشه مثل روانی‌ها رانندگی می‌کنی.
‫خوبه که حالت خوبه.
‫این که گفتم ماشینم از جاده خارج شده که ‫به معنی تصادف نیست.
‫- سلام! جولیا. یه پیام دریافت کردیم. ‫- آماده شو. دارم میام.
‫واقعا چه خبره؟
‫می‌خوایم مردم رو از جنگل خارج کنیم و ‫ببریمشون یه جایی توی ناحیه...
‫چی؟
‫- منظورت مهاجرانه؟ ‫- پناهندگان.
‫باید با هم یه جای امن داشته باشن.
‫- باتری قلمی داری؟ ‫- کشوی پایینی میز.
‫وای، عجب ماشین خفنی! ‫با پلاک محلی!
‫می‌تونیم اون رو ببریم توی جنگل ‫و اوپل رو ماشین نگهبانی کنیم.
‫بذار یه لحظه حرف بزنم، خب؟
‫یه چیزی بهت نشون می‌دم.
‫نه، شرمنده، نمی‌تونم ببینم... ‫ناراحتم می‌کنه و بعدش...
‫این زنیه که از باتلاق کشیدمش بیرون...
‫جولیا عزیزم، من رو که می‌شناسی...
‫من همیشه به حقوق مدنی رای دادم.
‫وقتی لازم بود با یه شمع ‫بیرون دادگاه ایستادم...
‫ولی این کار...
‫من باید خرجم رو در بیارم دیگه.
‫همه باید در بیارن.
‫گفتنش واسه تو راحته. ‫خانواده نداری.
‫آره، شوهرم مرد.
‫متاسفم.
‫مادرم رو دارم، و سگ‌هام.
‫باسکا...
‫ماشین رو بهم قرض می‌دی یا نه؟
‫اگه گیر بیفتی و من قاطی قضیه بشم چی؟
‫کمک کردن غیرقانونی نیست!
‫حواست کجاست؟
‫متاسفم. ولی نمی‌تونم.
‫نه.
‫و دوباره چنین چیزهایی ازم نخواه. ‫فهمیدی؟
‫نفهمیدم، ولی شنیدم.
‫خداحافظ.
‫دیگه ماشین نداریم.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫خوبه که جاده رو بستن.
‫لعنتی.
‫ماشینم واقعا نزدیکه.
‫واقعا با عقل جور در نمیاد.
‫مزخرفه دیگه. فاجعه‌ست.
‫وقتی من رانندگی می‌کردم ‫کسی نمی‌خواست برسونمش.
‫- چون ازت نمی‌خواستیم. ‫- یعنی که چی؟
‫- اون کُردها که گفتن تاکسی دارن. ‫- از کسی پرسیدی؟
‫الان وقت دعوا نیست. ‫باید به همه گزینه‌ها فکر کنیم.
‫می‌تونیم بذاریمشون پشت ‫و با پتو روشون رو بپوشونیم.
‫من می‌برمشون و میام دنبال شما...
‫- یا هم نه. ‫- باشه... من رانندگی می‌کنم. اوپل منه.
‫- تویوتاست! ‫- گمونم ماشین خودم رو بشناسم.
‫- پس مدلش چیه؟ ‫- اوپل.
‫چه مدلی؟
‫اوپل تویوتا.
‫ولی ماشین به اسم منه.
‫- من هم سهم دارم دیگه؟ ‫- آروم باشید دیگه!
‫من رانندگی می‌کنم.
‫من از همه بزرگ‌ترم، و در کمال احترام بگم...
‫تنها کسیه که آشوب‌گر به نظر نمیاد.
‫- پیرزن رانندگی می‌کنه. ‫- درسته.
‫خب من چند باری حین تعقیب ‫پلیس‌ها رو گم کردم.
‫واقعا؟
‫وای...
‫لعنتی!
‫- یعنی چی؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫دروازه بود.
‫بزن کنار!
‫و آروم باش.
‫آروم باش.
‫شما کجا می‌رید؟
‫وارد ناحیه اخراج که نشدیم. ‫نمی‌شه بریم مقصدمون؟
‫حداقل می‌تونی بگی داری می‌ری مغازه.
‫خیلی‌خب، داریم می‌ریم مغازه. ‫حالا بهتر شد آقا؟
‫آره.
‫و اون خانمی که پیشته...
‫خانمی که چهره تیره داره...
‫لهستانی بلده؟
‫بلده.
‫پس چرا چیزی نمی‌گه؟
‫پدرمان که در آسمان هستی، ‫نامت بلندمرتبه است...
‫عظمت تو نمایان ‌است...
‫خواسته‌ات به مانند بهشت، در ‫زمین نیست مطلق است...
‫خیلی‌خب، برید.
‫روزی روزانه ما را برسان.
‫و گناهان ما را ببخش...
‫همچنین که ما گناهان دیگران را می‌بخشیم.
‫و کاری نکن که...
‫- گفتم گم شید! ‫- رفتیم.
‫حرومزاده‌ها!
‫الو؟
‫آره، ممنون که بهم زنگ زدید. ‫من دوست وکیل جانکووسکی هستم.
‫بله. بخاطر یه ماشین خراب زنگ زدم ‫که باید ببریمش تعمیرگاه.
‫کنار جاده‌ست. واستون موقعیت می‌فرستم. الو؟
‫عالیه. خیلی ممنون. ممنونم.
‫35.2 درجه.
‫اینجا.
‫عالیه، خب.
‫توی کیف کفش خشک هست.
‫- چای رو بیار. ‫- بیا.
‫- سوپ هم هست. ‫- یه لحظه، اول چای. ضعف کرده.
‫بیا.
‫چیزی نیست.
‫یه لحظه، بعدش می‌تونیم بلندش کنیم.
‫خیلی‌خب حالا... ‫یک، دو، سه.
‫عالیه.
‫حالا می‌تونی سوپ رو بهمون بدی.
‫عالیه.
‫سوپ؟
‫عالیه.
‫- ساعت یازده شبه. چیکار کنیم؟ ‫- طبق نقشه پیش می‌ریم.
‫من تا صبح می‌مونم.
‫- نرو. ‫- آروم باش.
‫کوله‌ام رو ببر. واسم کیسه‌خواب ‫و پاوربانک بذار.
‫بیا بریم.
‫چراغ‌قوه‌ها.
‫منم.
‫این هم برادر کوچیکمه.
‫- دلم براش تنگ شده. ‫- خیلی خوشگله.
‫ممنونم، امیدوارم بیان.
‫[لهستان]
‫هی ببین! فیلم بگیر!
‫وای!
‫- با دختر کوچولو خداحافظی کن. ‫- خداحافظ دختر کوچولو.
‫بیا بریم.
‫یه تیکه بهم بده.
‫همه‌اش رو نگیر.
‫مامان! مامان!
‫مامان!
‫[تاکسی میاد اینجا!]
‫باید حرکت کنیم. بیایید.
‫باید حرکت کنیم.
‫بده به من قالیا.
‫قالیا...
‫لازم نیست ناراحت باشیم.
‫می‌تونی توی تعمیرگاه ‫چراغ و شیشه پنجره بخری.
‫فقط رنگش هست که اون هم بیمه می‌ده.
‫پس ضرری نمی‌کنه.
‫جلو سوار شید خانم.
‫داریم حرکت می‌کنیم. ‫لطفا مراقب باشید.
‫محکم بشینید.
‫بزن بریم!
‫دست‌ها بالا. ‫دست‌ها بالا.
‫بیا بیرون.
‫خیلی‌خب.
‫آروم باش. زنم.
‫اولا، اولا، اولا!
‫صبح بخیر.
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- سلام.
‫- خوبی؟ ‫- سلام.
‫بیایید پسرها.
‫اینجا. داخل.
‫- سلام. ‫- تو هم؟
‫زود باش بیا.
‫- خیلی ممنون فرانک. ‫- ماشینت رو کجا بذارم؟
‫می‌شه ببریش تعمیرگاه؟
‫حتما، ولی هزینه‌اش می‌شه 200 زلوتی. ‫نمی‌تونم رایگان ببرم.
‫چیکار می‌کنی؟ شوخی کردم. ‫زودباش سوار شو.
‫چهارشنبه می‌بینمت.
‫ممنون.
‫می‌دونی جولیا، من و زنم داشتیم ‫فکر می‌کردیم، هرچی که لازم داشتی...
‫خوشحال می‌شم که برسونیمت، ‫یا سوارتون کنیم...
‫منظورم رو که می‌فهمی؟
‫نمی‌ترسی که شرکتت رو تعطیل کنن؟
‫نه، با نگهبان‌ها کنار میام. ‫رئیسشون باهام همکلاسی بود.
‫و پلیس؟ با اون همه ماشین گشتی ‫ که از چاله درآوردم؟
‫اینجا می‌خوابید.
‫این تخت‌های شماست.
‫این هم حوله و لباس.
‫دستشویی اینجاست...
‫و این هم سبد لباس چرک.
‫رمز مودم رو نوشتم.
‫اسم مودم هم هست.
‫کانال پلاس هم داریم.
‫پس اگه خواستید چیزی ببینید راحت باشید.
‫ممنون.
‫اینجا... ارتش پیدامون نمی‌کنه؟
‫مامان فرانسوی بلد نیست.
‫ولی اینجا امنه. قسم می‌خورم.
‫- من می‌رم، طبقه بالا می‌بینمتون. ‫- باشه، مرسی.
‫عجب اتاقی!
‫اتاق خفنیه.
‫خیلی باحاله.
‫خب بچه‌ها، این تخت منه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دراز می‌کشم.
‫- ولی من قدم بلندتره. چیکار می‌کنی؟ ‫- بالاخره اتاق نصیبمون شد.
‫حمامش عالیه. دماش خوبه. ‫حرف نداره.
‫خیلی خوبه.
‫- اینجا خیلی خوبه. ‫- خیلی بو می‌دادیم.
‫- چی گفتی؟ ‫- بو می‌دادیم.
‫بو می‌دادیم!
‫- چی؟ ‫- بو می‌دادیم!
‫بچه رو بده من.
‫نترس.
‫با اون یکی کمکم کن.
‫سنگینه.
‫بیا، بیا.
‫برو، برو.
‫سرپرست داره اذیتم می‌کنه. ‫شیفت‌های شب رو می‌ده به اون هرزه.
‫مجبور نیستی شب کاری کنی؟
‫شیفت صبح رو ترجیح می‌دم. ‫حداقل نور خورشید هست.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫- مدارک لطفا. ‫- می‌دونستم جلوم رو می‌گیری.
‫مدارک.
‫بیا.
‫دفتر گزارشات.
‫این هم واسه باره.
‫عشق‌های من.
‫نگاهشون کن.
‫بلدم باید چطور ببینم...
‫حرفش رو باور نمی‌کنم، ‫ولی مدارکش درسته.
‫ولش کن بره، وگرنه سکته می‌کنه می‌میره.
‫امنه.
‫برو.
‫خیلی ممنون.
‫یکم می‌خوای؟
‫- یکم واسش می‌ریزی مامان؟ ‫- حتما.
‫ببخشید من...
‫خانم...
‫ما مسلمان هستیم.
‫می‌دونم، مامان مرغ درست کرده...
‫چون که فکر می‌کرد مشکلی نداشته باشه. ‫مشکلی نداره؟
‫- آره، خیلی خوشمزه‌ست. ‫- هنوز نخوردیش.
‫- حلاله خانم. ‫- من رو خانم صدا نزن.
‫اگه ادامه بدی من هم آقای آلان صدات می‌زنم.
‫- عجیب می‌شه، نه؟ ‫- آره، نکن...
‫- دیدی؟ پس بس کن. ‫- سعی می‌کنم.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی. همه چیز مرتبه.
‫مامان، واسه خودت بکش.
‫عجیبه. انگار غذا رو مسموم کردی.
‫- باز هم می‌خوای؟ ‫- نه، ممنون.
‫بیشتر بریز. باید خوب بخورن. ‫واسش برنج و سالاد بکش.
‫بیشتر بهش نده. ‫نمی‌تونه بخوره.
‫چند هفته‌ست که چیزی نخورده...
‫- مریض می‌شه. یه جایی خونده بودم. ‫- خب شاید...
‫مامان، چرا مردم رو ‫مجبور می‌کنی غذا بخورن؟
‫آروم باش عزیزم. هی.
‫فقط بیشتر تعارف کن.
‫- می‌شه بس کنی؟ ‫- باشه.
‫همه چیز مرتبه؟
‫- خوبه. ‫- باشه.
‫به سلامتی!
‫- به سلامتی! ‫- خیلی عجیبه بابا.
‫پاپا ومبا رو می‌شناسی؟
‫کوفی؟
‫نه، ولی پاپاتوئی؟ از اسرومی؟
‫- استرومی. ‫- استرومی معروفه.
‫قدیمیه، ولی گوش می‌دادیم.
‫وجتک هم موسیقی درست می‌کنه. ‫ولی لهستانی.
‫جدی؟ رپ می‌خونی؟ ‫می‌خونی برامون؟
‫- بخون. ‫- اگه می‌خوای باشه.
‫من بیت‌باکس می‌زنم و تو بخون. خب؟
‫- الان؟ ‫- آره، الان.
‫- خوبه؟ ‫- آره، باشه.
‫سه، دو، یک...
‫♪ هی اینجا رو باش. ♪
‫♪ همه تو جنگل بودیم، ♪
‫♪ ولی نگران نباش دیگه جامون امنه. ♪
‫♪ سیاه و سفید مثل یین و یانگ. ♪ ‫♪ گروه جدیدمون همینه. ♪
‫♪ ما و بیت‌باکس. ♪ ‫♪ ما و هیپ‌هاپ. ♪
‫وای!
‫- عالی بود. ‫- بدک نبود.
‫عالی بود. خودت بلدی؟
‫بلدیم. بیایین بازی کنیم.
‫بچه‌ها، «هزار بار مُردم» رو بلدین؟
‫- آره بابا. ‫- خیلی خوبه.
‫توی لیستم هست.
‫- من بلد نیستم. ‫- بس کن!
‫همه بلدن.
‫«هزار بار مُردم».
‫آشناست ولی بلد نیستم.
‫♪ وقتی خم می‌شی، خم می‌شم. ♪ ‫♪ غم می‌شی، غم می‌شم. ♪
‫♪ دعات دعای منه و اندوهت اندوه من. ♪
‫♪ با جان تو نفس می‌کشم و وصله جونم به جونت. ♪
‫♪ اوج می‌گیری سرکشم، ♪ ‫♪ با سقوطت پرپر می‌شم. ♪
‫♪ بین صحنه و مسجد پشیمانی زیاده. ♪
‫♪ زندگی دوگانه بود، مرگم دوگانه شه؟ ♪
‫♪ فقط چشم‌هان که باور می‌کنن. ♪
‫♪ هزار نفر مردن و همراشون هزار بار مُردم. ♪
‫♪ هزار بار مُردم. ♪
‫♪ بذار باور کنم که خداحافظی آخر ما نیست. ♪
‫♪ هزار بار مُردم. ♪
‫♪ روز از نو و روزی از اول. ♪
‫♪ هزار بار مُردم. ♪
‫ببخشید؟
‫همه چیز درست می‌شه.
‫آروم!
‫چیزی نیست ماریا!
‫نمی‌تونم رد شم، باید بمونم.
‫برو! عجله کن! همه چیز درست می‌شه!
‫یه لحظه صبر کن! مراقب باش!
‫- رد می‌شی؟ ‫- نه، من می‌مونم؟
‫چرا گریه می‌کنی خاله؟
‫خدایا! کمکمون کن خدایا! ‫ما جایی نداریم عزیزم!
‫خونه نداریم عزیزم! ‫چیکار کنم؟ نمی‌دونم چیکار کنم.
‫چی شده؟
‫- به ورشو. ‫- ورشو؟ از این طرف.
‫بیا نشونت می‌دم.
‫نگران نباش.
‫به محض این‌که به ورشو برسیم بهت خبر می‌دم.
‫- ما بدون هیچ مشکلی رد شدیم. ‫- کاتوویتسه؟ از اون سمت.
‫کاتوویتسه.
‫بیا جلو لطفا.
‫ببخشید، من بچه کوچیک دارم.
‫بپر بالا.
‫بعدی لطفا.
‫همه چیز درست می‌شه.
‫حیف که واسه اون بچه‌های لب مرز بلاروس...
‫انقدر پدر خوبی نبودی عوضی!
‫من اونجا نبودم.
‫لطفا سوار شید.
‫کجا می‌رید خانم؟
‫ببخشید. پرندم داره یخ می‌زنه. ‫نمی‌تونه سرما رو تحمل کنه.
‫- می‌ری ورشو؟ ‫- آره.
‫خب سوار شو. کاتوویتسه؟
‫اون سمت. اون طرف.
‫- اونجا. ورشو! ‫- ورشو؟
‫[در هفته‌های اول جنگ اوکراین لهستان به بیش ‫از دو میلیون پناهنده اوکراینی سرپناه داد.]
‫[از شروع بحران پناهندگان در ‫سال 2014، حدود 30 هزار نفر حین...]
‫[عبور از مرزهای زمینی و ‫دریایی و هوایی اروپا جان باختند]
‫[درحالی که در بهار سال ‫2023 مشغول نوشتن این خطوط هستیم...
‫[همچنان مردمانی در ‫مرز لهستان و بلاروس می‌میرند.]
‫[مرز سبز]
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.