..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫واقعا دیوونه شدی.‬
‫همه چی مرتبه، آروم بگیر.‬
‫یکی بیدار می‌شه.‬
‫بس کن. نمی‌تونم تحمل کنم.‬
‫دوباره همون آش و همون کاسه!‬
‫شما وجدان ندارید، هان؟‬
‫پنج و ربعه، چه‌خبرتونه اینجا؟‬
‫چیزی نیست.‬
‫تو توهم زدی، آفاناسیچ!‬
‫بچه رو بیدار نکردید؟‬
‫خوابه، خداروشکر.‬
‫فکر کنم باید بلند شم.‬
‫منم فکر کنم احمالا یه چرت دیگه بزنم.‬
‫مرده یه دستبند طلا رو برای فروش آورده.‬
‫و اصلا یادش نمیاد.‬
‫اون براش دعا گرفته، جادوش کرده.‬
‫کی، همین گداهه؟ اون پیش ما هم اومده بود،‬ ‫صدقه می‌خواست.‬
‫همونیه که توی نیاپالیمووسکی می‌شینه.‬
‫خودشه، خود زیریایه.‬
‫پدرسگ. منو بگو بهش دو گریونا هم دادم.‬
‫میلتون‌ها وقتی اومدن زیرزمین، پیش زیریای، خب،‬
‫اونجا زیرِ زمین یه انبار کامل داره.‬
‫سکه‌های طلا مال زمان‌های قدیم، انگشتر با سنگ‌‌های قیمتی.‬
‫اهان، اون‌وقت به ما می‌رسه "به خاطر خدا کمک کنید"! آشغال!‬
‫کاش همسایه‌ها بهم آب‌جوش بدن.‬
‫دینکا، تو وجدان داری؟ نصف گازو گرفتی.‬ ‫همه باید برن سر کار.‬
‫چه زن آبروبری هستی. الان جوش میاد.‬
‫باشه، باشه. دارم جا خالی می‌کنم.‬
‫تامارا، می‌شه از تولیا بخوای یه کم عجله کنه، هان؟‬
‫اره اون تازه از شیفت شب اومده، آلکساندر ایساکیچ.‬ ‫الان می‌ره. همه‌جاش سیاهه.‬
‫ریخته‌گریه دیگه.‬ ‫این جوشونده‌ی عشقه‌س؟ فشارت پایینه؟‬
‫دیگه پایین‌تر از این نمی‌شه، حتی لرزشم دارم.‬
‫من عشقه دوس ندارم.‬
‫فشارت می‌تونه خیلی بره بالا، ازش خوشحال نمی‌شی.‬
‫پیشنهاد می‌کنم جوشونده جینسینگ یا دارچین بخوری.‬ ‫یه قاشق چای خوری توی دو تا استکان آب جوش.‬
‫فشارت میاد بالا، ولی بدون سورپرایز کردنت!‬
‫الو!‬ ‫اها، اومدم، سریع اومدم، دارم میارم.‬
‫الان چیکار کنیم؟‬
‫هر دکتری داروی خودشو داره.‬
‫اما یکی دیگه، ممکنه، نفهمه.‬
‫نه بابا.‬ ‫به نظر میاد یهودیه. آخه کی از اینا سردرمیاره؟‬
‫چرا انقدر خشن، هان؟ اون می‌خواست بهتون کمک کنه، اون‌وقت شما...‬
‫برو بابا تو هم...‬
‫الو؟‬
‫تواوو، الان!‬
‫بوریا، با تو کار دارن.‬
‫یورا!‬
‫یالا بیا یرون، بچه خودشو خیس کرد.‬
‫از دست شما حرومزاده‌ها کجا برم آخه؟‬
‫گاردیف، بفرمایید.‬
‫تو واقعا داری دیر می‌کنی.‬
‫بذار غذامو تو آرامش بلمبونم.‬
‫تموم شد، دیگه رادیو نداریم.‬
‫دینکا. همه‌ی امیدم به توعه.‬
‫اون قلدر کلاس شما هنوز هست؟‬
‫تورین؟ نمی‌دونم.‬
‫اون، باباش، قلدر نیست، مجروح جنگیه، پاش رو تو جبهه از دست داده.‬
‫آنگلینا فیوداروونا، پول بدید.‬
‫آره، آره.‬
‫از جعبه سبزیجات نخود بردار.‬
‫اگه سیب‌زمینی‌هاش مثل دفعه قبل خراب بود‬ ‫محض رضای خدا برندار.‬
‫بهتره بری بازار. بگیر.‬
‫نمی‌ذاری دو دقیقه به حال خودم باشم!‬
‫مادربزرگ لعنتی!‬
‫چه خبر شده؟‬
‫شوگلف تصادف کرده، توی اسمالنکا.‬
‫پال کازمیریچ، ماشین تا پنج دقیقه دیگه می‌رسه.‬
‫بوریا، ممنونم. من امروز وقتم آزاده.‬
‫اولین کلاسم ساعت یازده‌ست.‬
‫آماده شد.‬
‫و این روزا چی به دخترا یاد می‌دید؟‬
‫فکر کنم، رواقیون، آره، آره، رواقیون رومی.‬ ‫مارکوس اورلیوس.‬
‫امیدوارم نقل قول های مرتبط از استالین هم داشته باشه.‬
‫چطور؟‬
‫در دوران معاصر، بدون نقل قولی از اون،‬
‫ نه مارکوس اورلیوس و نه لوکیوس سِنِکا یه قرون ارزش ندارن.‬
‫که اینطور! این یعنی چی؟ به چه مناسبت؟‬
‫امروز برای من یه روز خاصه. قرارداد چاپ کتاب‬ ‫واینشتین رو می‌بندیم.‬
‫این همونیه که تو درباره‌ی راه‌آهن گفتی؟‬
‫دقیقا.‬
‫دو سال کاره، ضمنا.‬
‫اسمش "قطار بخار ما" ست.‬
‫کتاب علمی به زبان ساده.‬
‫نکنه قراره با مردا برید میخونه؟‬
‫معلومه! واینشتین مرد جذاب و اجتماعی‌ایه.‬
‫زنامون منتظرن که اونا رو برای شنا دعوت کنه.‬
‫ساشا، تو از لباس من خوشت میاد؟‬
‫ببرید تا هست.‬
‫به زودی هیچی نمی‌مونه.‬
‫نه شیر، نه خامه،‬ ‫سلام، رای.‬
‫سلام، سلام.‬
‫یه روبل گرون‌تر از مغازه!‬
‫خب من هم اون رو تا دم در شما میارم، مادربزرگ، با حمل و نقله.‬
‫تازه منم که کل روز باندورا (یه نوع ساز) رو حمل می‌کنم.‬
‫اون‌وقت پوست من من یه روبل ارزش نداره؟‬
‫سلام، رای!‬
‫چکمه‌ها ممکنه برات مناسب باشن؟ نگاشون کن.‬
‫پسرم توی تابستون رشد کرده. هیچی پاش نمی‌ره.‬ ‫در هر صورت باید یه دونه نو بخرم. بدبختیه!‬
‫به نظر می‌رسه که مناسبه.‬
‫من برات تخم‌مرغ میارم.‬
‫پنیرم پیدا می‌کنی؟‬
‫خب، باشه.‬
‫تاما یه کیلوش 6 روبله.‬
‫چی، واقعا بیرون می‌کنن؟‬
‫دیگه کالخوز نمی‌شه، استادیوم می‌شه.‬ ‫می‌گن هرطور شده تا سال نو تمومش می‌کنن.‬
‫حداقل غرامتی چیزی می‌دن؟‬
‫دلت خوشه بابا!‬
‫مزرعه خراب شده، کلبه هم خراب می‌کنند.‬ ‫و گاو رو هم باید بفروشیم.‬
‫فقط قول دادن شناسنامه با ثبت شهری بهمون بدن.‬
‫ما که شناسنامه نداریم.‬
‫خب، پنیرم کو؟‬
‫من دیگه فکر کردم شما نمیاین. پنجشنبه بیاید.‬ ‫میارم، سفید و تازه.‬
‫با تو چیکار کنم، رای؟ من روی تو حساب کرده بودم.‬
‫خب اینجوری شد، تقصیر منه، چرا عصبانی می‌شید؟‬
‫این همه‌ش رو با وقاحت تمام گرفت.‬
‫اونا فکر می‌کنن که هر کاری می‌تونن بکنن.‬
‫حداقل 5 دقیقه توی آرامش بشینم.‬
‫تو آشپزخونه دوباره شلوغ پلوغه؟‬
‫اونا برن به جهنم، همه چی مرتبه، مامان.‬
‫شیر برای تو.‬
‫بشین، دختر.‬
‫مرسی، من می‌ایستم.‬
‫گفتم، بشن.‬
‫یه همچین دختر زیبایی باید بشینه و اینا رو هم بذار وایسن.‬
‫اینو بگم که اینجا زنای مسن‌تری هم هستن‬ ‫که نشستن براشون ضرر نداره.‬
‫اما به نظر هیچکس قصد نداره جاشو بده.‬
‫بشینید محض رضای خدا!‬
‫سلام، دخترا!‬
‫سلام.‬
‫این وانشتینتون رو دستگیر کردن. شنیدید؟‬
‫شب گرفتنش و بردنش به لوبیانکا.‬
‫از کجا می‌دونید؟‬
‫تمام تحریریه در جریانن.‬
‫از صبح دیوونه ‌خونه‌ شده.‬
‫طبق کدوم بند دستگیرش کردن، مشخص نیست؟‬
‫طبق بند جهان‌وطنی‌ها.‬
‫با گوشای خودم توی حیاط شنیدم.‬
‫ببخشید، «برای اینکه یهودی‌ستیز معرفی نشی،‬ ‫بگو یهودی جهان وطنه.»‬
‫و برای شما، رفیق واسیلنکو، خیلی وقته که زمانش رسیده‬ ‫یه چیزهایی رو بفهمید و از این شوخیا دست بردارید.‬
‫وگرنه مجبور می‌شید بهاش رو خیلی جدی بپردازید.‬
‫این یعنی چی؟‬
‫اما ما رو، کل تحریریه رو، محکوم می‌کنن به هوشیار نبودن.‬
‫با کنیاک.‬
‫و در وهله‌ی اول ای قضیه دامن ویراستار کتاب رو می‌گیره،‬ ‫آریادنا پتکویچ.‬
‫شما دو سال تمام با واینشتین بدنام در تماس بودید،‬ ‫شونه به شونه، تقریبا هرروز هم‌دیگه رو می‌دیدین.‬
‫با این حال، ما هرگز هیچ سیگنالی از شما دریافت نکردیم.‬
‫کی گفته، اون دختره رو به "اراگوی" برده.‬
‫وجدانتون کجاست؟‬
‫تحقیقات تازه شروع شده، و اون‌وقت شما‬
‫طرف رو تو قبرم گذاشتید.‬
‫اگر اشتباه باشه چی؟‬
‫واینشتین، عضو شایسته‌ی اتحادیه نویسندگان شورویه.‬
‫کمونیسته. سرباز خط مقدمه. در جریان تصرف بوداپست مجروح شده.‬
‫توجه کنید که رفیق پتکویچ چه پرشور از دشمن مردم دفاع می‌کنه.‬
‫انگار که اون بهترین دوست یا فامیلشه‬ ‫و این سوال به‌وجود میاد که‬
‫آیا من و شما سازمان خرابکار رو نادیده نگرفتیم،‬
‫که در اعماق دفتر تحریریه ما به‌وجود اومد،‬ ‫و در اون واینشتین هم حضور داشت؟‬
‫اون سازمانی که با پنهان شدن در پشت گردش مالی روزانه،‬
‫اهداف خرابکارانه‌ش رو با موفقیت انجام داد.‬
‫چی دارید می‌گید؟‬ ‫نکنه ماها خرابکاریم؟‬
‫چه سازمان‌هایی آخه؟‬
‫من مثل احمقا پیراهن قشنگه‌مو پوشیدم.‬
‫چیه از شب همین‌طوری دور خودت می‌چرخی؟‬
‫همه چی خوبه، همه‌چی خداروشکر. شیرتم به زودی شیرین می‌شه.‬
‫منم دویدم که ببینم چرا دختر کوچولوی من عصبیه.‬
‫چی شده انقدر زود بیدار شدی، واسیا؟‬
‫نکنه مستی؟‬
‫چی شده؟‬
‫چرا ساکتی؟‬
‫سوپ کلم داغه، با چربی گوشت خوکه. دختره داشت‬ ‫انگشتاشم می‌خورد. چربی گوشته آبداره.‬
‫به یه ورت بگیر، ناراحت نباش.‬ ‫هر چی بشه، ما می توانیم بدون اونا زندگی کنیم.‬
‫برای غذای اصلی کوفته با سیب‌زمینی داریم.‬
‫چیکار داری با خودت می‌کنی، واسیا؟‬
‫تو آدم خوبی هستی، برات خوب می‌شه.‬
‫مامان کلیساست؟‬
‫پس کجا می‌تونه باشه؟ تا وقتی نظمی که می‌خواد رو اونجا‬ ‫برقرار نکنه برنمی‌گرده.‬
‫فردا اخراجم می‌کنن!‬
‫خدای من! بابت چی؟‬
‫سر همون قضیه اسارت.‬
‫یکی خبرچینی کرده.‬
‫زندگی نذاشتن! چقدر می‌خوان تو رو به خاطر‬ ‫این اسارت لعنتی اذیت کنن؟!‬
‫پاتاپوف منو صدا زد که برم پیشش. رفتم و اونجا یه مردی‬ ‫کله گنده‌ای از امنیت ملی بود.‬
‫میگه اینجا ما در 5 دقیقه‌ای مسکو هستیم‬
‫ولی اسیر سابق داره اینجا برای خودش می‌چرخه.‬
‫برای تو فاصله‌ی 100 کیلومتری از مسکو تعیین شده، نه نزدیک‌تر.‬
‫پس خونه‌م چی؟‬
‫خونواده‌م چی؟‬
‫من آدمم یا نه؟‬
‫دوباره حرف خودشو می‌زنه: اسیر بودی یا نه، پس حرف نزن.‬
‫من گفتم تو خودت رفتی جبهه؟‬
‫اون‌وقت اون گفت این به تو ربطی نداره.‬
‫لعنت به اول و آخرشون!‬
‫خب!‬
‫برای چی غصه می‌خوری، واسیای عزیزم، هان؟‬
‫نمی‌ریم، یه فکری می‌کنیم.‬
‫توی شهر برات کار پیدا می‌کنیم.‬
‫نمی‌شه که اینجور مردی به هیچ دردی نخوره.‬
‫مامان، بیاید غذا بخورید. سوپ داغه با چربی خوک.‬
‫غذا نمی‌خورم.‬
‫شاید، بعدا.‬
‫دلم اذیتم می‌کنه.‬
‫بریز، تو که داری.‬
‫چه‌خبره، واسیا، تو مستی، نباید...‬
‫بریز گفتم.‬
‫شراب روی ودکا، بدتر از این ترکیب نمی‌شه.‬
‫یه کمم برای من بریز.‬
‫به خاط گرمی هوا.‬
‫کشیش جدید اومده، پدر دیمیتری.‬
‫برای پدر ماکاری یه مشکلی با ریاست پیش اومد‬ ‫از کار اخراجش کردن.‬
‫حالا این جدیده جاش اومده.‬
‫بدشانسه این پدر ماکاری، مادرش‬ ‫یه ماهه افتاده تو تخت و بلند نمی‌شه.‬
‫وای، خدایا، کمک کن!‬
‫حالا اون چطوری می‌تونه کمک کنه که جیب شما پر شه؟‬
‫در مورد چی حرف می‌زنی؟‬
‫احمق! خدا جوابت رو می‌ده!‬
‫الان من احمقم؟‬
‫این خدای شماست که احمقه!‬
‫سازنده‌ی بدبختی! بوجودآورنده کثافت! همه کاراش از رو شکمه!‬ ‫همه‌ش عوضیه! بره گم شه!‬
‫بدون مرد زاییدم.‬
‫اون تبعید.‬
‫من و آلیونکا چطور خودمونو به اینجا کشوندیم، به این اورال لعنتیشون!‬
‫با اون کاروان کارگرا که الهی گور به گور شه!‬
‫قزاقستان.‬
‫بله، ما فقط حدود دو ساله که مثل آدم داریم زندگی می کنیم!‬
‫مامان!‬
‫مامان، پول بده، ما داریم می‌ریم سینما ساعت 8 و 20 دقیقه.‬
‫دختر، چه فیلمی؟‬
‫اسمش "معلم رقصه".‬
‫بهتره بشینی.‬
‫عجله داری؟‬
‫نمی‌تونم بخوابم، هرکاری می‌کنم خوابم نمی‌ره.‬
‫مثل سگ عصبانی‌ای!‬
‫سر کار شلوغه.‬
‫قیمت‌ها اومده پایین.‬
‫74 تا از جیبم دادم.‬
‫مردم دیوونه شدن.‬
‫کولکا ملشین زد تو صورت سرکارگر.‬
‫گفت: ما اینجا برای تو چی هستیم، برده؟‬
‫برده کدومه، شما طبقه‌ی کارگرین، چشم و چراغ جامعه.‬
‫اشراف فعلی.‬
‫ما کجا اشرافیم، خیر سرمون؟‬
‫К манде отмычка.‬
‫ما چه فرقی با برده‌ها داریم؟‬
‫در واقع، نگه داشتن برده‌ها به شدت ضرردهه.‬
‫اقتصاد برده‌داری خیلی خوب مورد مطالعه قرار گرفته.‬
‫چی شد؟ برده‌ها همه‌ی کارا رو می‌کنن و اون‌وقت ضررده‌ان؟‬
‫تو چی فکر می‌کنی؟‬
‫یک رومی طبقه متوسط ​​چندتا برده داشته؟‬
‫سه تا، پنج تا، حتی ده تا.‬
‫این‌طوری هرکدومو‬
‫باید غذا و کفش و لباس می‌داده.‬
‫جای خواب فراهم می‌کرده.‬
‫همه‌ی پولاش بابت اینا می‌رفته. صفر می‌شده.‬
‫و فقط زمین‌های بزرگی که هزار تا برده اونجا بوده‬ ‫خب، در کل‬
‫البته که توی کشاورزی سود می‌دادن.‬ ‫اما چقدر سود؟‬
‫حداکثر 10 12 درصد.‬ ‫بیشتر نمی‌شه.‬
‫خب، مزرعه دولتی یه غوله.‬
‫پس، یعنی هیچی تغییر نکرده.‬
‫شما چی، خوابتون نمی‌بره، کازمیریچ؟‬
‫باید کار کنم، می‌بینی، ما هم برده‌ایم.‬
‫شعر می‌نویسید؟‬
‫درباره چی؟‬
‫چطوری بگم بهت؟‬
‫شاید، یه کم درباره همه چی.‬
‫درباره اساس زندگیمون.‬
‫اینکه ساس‌ها از کجا میان؟‬
‫چرا مال دخترا طولیه، عرضی نیست؟‬
‫تعریف خوبیه از موضوع فلسفه:‬
‫ساس‌ها از کجا میان.‬
‫آناتولی سرگیویچ ژیخارف.‬
‫کارگر ریخته گری کارخونه‌ی داس و چکش.‬
‫زنش توی غذاخوری کار می‌کنه.‬
‫و پسرش.‬
‫چیزی برای گفتن نداره.‬
‫آنا اسپیریدانووا تیشنکا.‬
‫ننه نورا؟ از اون چی دربیاریم؟‬
‫یه زنه.‬
‫بافتنی می‌فروشه؟‬
‫اون کجا باید بره؟‬
‫هیچ‌کسو نداره.‬
‫شوهرش توی کمپ مرده.‬
‫پسرش بدون هیچ خبری تو جنگ گم شده.‬
‫ببین، آدم خوبیه!‬
‫آلکساندر ایساکوویچ دورفمن.‬
‫دکتره. مرده‌ها رو تو باتکینسکایا کالبدشکافی می‌کنه.‬
‫پاتولوژیسته؟‬
‫دقیقا.‬
‫همسرشم پزشکه، پزشک کودکان، توی منطقه ما.‬
‫دخترش یازده سالشه.‬
‫ولی کی می‌شناستش؟ یهودیه به هرحال.‬
‫آفاناسیچ برو خودت باهاش ​​سر و کله بزن.‬ ‫من دیگه نمی تونم.‬
‫سرم شلوغه نمی‌بینی؟‬
‫حداقل یه دقیقه برو.‬
‫الان، یه دقیقه.‬
‫این آپارتمان نیست، کاروانسراس.‬
‫هر شب، پر از مرد مست و خوش‌گذرونه.‬ ‫آبروریزی می‌کنن، کارشون به زد و خورد می‌کشه.‬
‫آره می‌فهمم، اون زن تنهاییه. ولی باید حدشو بدونه.‬ ‫همسایه‌ها چه گناهی کردن؟‬
‫واحد 18؟‬ ‫خودشه تاتیانا گوساکووا!‬
‫اون بنگاه دوست‌یابی راه انداخته.‬ ‫اره می‌دونیم. شنیدیم.‬
‫می‌دونید؟ اون‌وقت هیچ‌کاری نمی‌کنید. لطفا درک کنید،‬ ‫خانواده من تنها کسایی نیستن که آنجا تو عذابن.‬
‫اونجا سه تا همسایه هست، بچه هست!‬
‫ما چیکار می‌تونیم بکنیم؟ اینجا مدیریت ساختمونه.‬ ‫برید پیش پلیس.‬
‫یعنی شما از کمک به ما امتناع می‌کنید؟‬
‫چرا امتناع کنیم؟ ما اقدام می‌کنیم، صداشون می‌کنیم،‬ ‫باهم صحبت می‌کنیم.‬
‫من اینو همینجوری ول نمی‌کنم!‬
‫باید بفرستیمش بره به جهنم، وقتی که مَردم این‌طوری مزاحم‬ ‫زندگی هم دیگه می‌شن. چرا باید از یه فاحشه پرستاری کنیم؟‬
‫از کی؟ از گوساکووا؟‬
‫آره، خب.‬ ‫چه‌طوری می‌ندازیش بیرون؟‬
‫برادرش ستوان یکم پلیسه، اون از کسی نمی‌ترسه.‬
‫عذرخواهی می‌کنم.‬
‫کجا بودیم؟‬
‫خانواده پتکویچ.‬
‫ببخشید، خانواده تورین طبقه اولن؟‬
‫آره، اونجاست. تورین تو داره اونجا آفتاب می‌گیره.‬
‫والنتین، پاشو!‬
‫صدامو می‌شنوی؟‬
‫نکنه نشناختی؟‬
‫چرا اومدی؟‬
‫رادیو رو آوردم برای تعمیر، تو واقعا از صمیم قلب‬ ‫خوب با من سلام‌علیک می‌کنی، یا نشناختی؟‬
‫سیگار داری؟‬
‫صد گرم بخر.‬
‫فکر کردی من الان برات می‌رم دنبال ودکا؟‬
‫اینجا یه گوشه یه نهارخوری هست.‬
‫حالم بده، دینکا.‬
‫خدایا، تو به کی رفتی؟‬
‫منو کجا آوردی؟ با یه مشت مست!‬
‫بدت اومده نکنه؟‬
‫ببین چقدر مرد بهت خیره شدن!‬
‫از طبقه‌ی کارگرن، ضمنا.‬
‫احمق. فقط همینم مونده.‬
‫چی شده؟‬
‫چرا تو حیاط خوابیده بودی؟‬
‫کافیه.‬
‫حوصله صحبت ندارم.‬
‫آنا کجاست؟ دخترت چطوره؟‬
‫رفته و دخترمم برده.‬
‫زنیکه نمی‌ذاره ببینمش.‬
‫خیلی وقته؟‬
‫شش ماهه.‬
‫تا خرخره مست کرده بودی نکنه؟‬
‫تمومش کن!‬
‫این رادیو چیه؟‬
‫ "ماسکویچه" .‬
‫آشغاله، رادیو نیست که.‬
‫بریم از اینجا.‬
‫یادم رفته، تو طبقه اول بودی؟‬
‫دوم.‬
‫معلم آلمانیه چی؟‬
‫اونم مثل این‌که تو ورودی شماست.‬
‫الزا ایوانا؟‬
‫تو سال 1942 از گشنگی مرد.‬
‫می‌گن زباله‌گرد شده بوده.‬
‫بدبخت.‬
‫زن باحالی بود.‬
‫من اون‌موقع جبهه بودم، روی دوتا پای خودم بودم.‬
‫ساشا روزنباوم چی؟ اون تو خونه‌ی تو زندگی می‌کرد.‬
‫خونه بغلی، طبقه پنجم.‬
‫بدون خبر گم و گور شد.‬
‫توی جبهه؟‬
‫پس کجا؟‬
‫چه حیف.‬
‫چه پسری بود.‬
‫شیطون و شوخ.‬
‫توی کلاس ما چهارده تا پسر بود.‬
‫و بیست و هفت تا دختر.‬
‫بنابراین، بدون احتساب لیِف چوخنوف، که به خاطر‬ ‫معلولیت پذیرفته نشد، فقط دو نفر برگشتن.‬
‫سرگی تاتاریناف و من.‬
‫چه وحشتناک.‬
‫آره، ماشکا سیدرنکو رو هم حساب کن.‬
‫در نزدیکی یلنیا مرد. پزشک ارتش بود.‬
‫لیف چوخنوف چی؟‬
‫توی کالوگا رئیس بود، تو استانداری.‬
‫میخوای یه محدوده فرکانس سیزده تا بیست و پنج بهت بدم؟‬
‫ "صدای آمریکا" رو بدون پارازیت می‌تونی گوش بدی.‬
‫گرونه؟‬
‫چی می‌تونم ازت بگیرم؟ خب، یه بطری‬ ‫هم بذار رو اینایی که خریدی برام.‬
‫پیشنهاد می‌کنم از کتابخونه نوشته‌های کاترین کبیر و ولتر رو بگیرید.‬
‫خیلی جالبه.‬
‫جزئیات منحصر به فردی در تصویرگری حکومت روسیه داره.‬
‫بعدش ما آلمانی های بزرگ و مهمتر از همه هگل رو خواهیم داشت.‬
‫پال کازیمیریچ، همانطور که شما تکلیف کردید، ما‬ ‫"کاندید" و "شاهزاده بابلی" رو خوندیم. عجب شاهکارایی!‬
‫اگر می‌خواید واقعا حسشون کنید، فرانسوی یاد بگیرید.‬
‫نسخه زبان اصلی ولتر یه لذتی داره که با هیچ‌چی قابل مقایسه نیست.‬ ‫هیچ‌ترجمه‌ای منتقلش نمی‌کنه.‬
‫...شوخ‌طبعی.‬
‫سوالات خودشون تنهایی فتنه‌بر‌انگیز هستن. جو گروه از هم پاشیده.‬
‫اینا همه‌ش تازه شروع شده.‬
‫خب من چی‌کاره‌م؟ چی‌کار می‌تونم بکنم؟‬
‫یعنی چی؟‬
‫شما عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی هستید یا نه؟‬
‫تشکیلات کامسامول در دانشگاه وجود داره یا نه؟‬
‫و حالا ما از پروفسور پتکویچ می‌پرسیم، پال کازمیریچ،‬
‫آیا به نظرتون نمیاد که گروه دوم دانشجو‌های ادبیات‬ ‫درست جلوی چشماشون داره از هم می‌پاشه؟‬
‫چه اتفاقی افتاده؟‬
‫شما که باهاشون درس دارید، چه احساسی بهشون دارید؟‬
‫هیچی، همه‌چی مرتبه.‬
‫البته.‬
‫از کی دارم می‌پرسم!‬
‫شما که بین ما دموکرات شناخته‌شده‌ای هستین!‬
‫کنایه‌تون رو متوجه نشدم.‬
‫این لیاشکوی شما، این اعتماد به نفسش از کجا میاد؟‬
‫از کی سرمشق گرفته؟‬
‫خب، در واقع، اون اهل یه روستا تو سیبریه.‬ ‫بوگوتول، منطقه کراسنویارسک.‬
‫عضو حزبه، ضمنا!‬
‫پال کازمیریچ، می‌تونم خدمتتون برسم؟‬
‫عجله دارم، ببخشید.‬
‫کی و کجا میتونم شما رو ببینم؟ من به شدت نیاز دارم باهاتون صحبت کنم.‬
‫موضوع چیه؟‬
‫اسم من آلگ روتکوفسکیه. دکتری دانشگاه دولتی مسکو.‬ ‫فارغ التحصیل فلسفه.‬
‫من تصادفی به نوشته‌ای از هوسرل برخوردم،‬
‫«فلسفه به عنوان یک علم دقیق»،‬
‫و حالا من به شدت به پدیده‌شناسی علاقه‌مند شدم.‬
‫کی همچین اجازه‌ای به شما داده؟‬
‫بابت این کار ازتون تقدیر نمی‌کنن.‬
‫می‌دونم.‬
‫ایدئالیسم محضه.‬
‫و ما و شما در قرن مارکسیسم زندگی می‌کنیم.‬
‫استاد راهنماتون کیه؟‬
‫پروفسور سیمیونوف.‬
‫نیکولای واسیلیویچ؟ متوجه شدم.‬
‫اون به من پیشنهاد کرد که شما رو پیدا کنم.‬
‫با چه هدفی؟‬
‫منظورتون چیه؟‬
‫شما پیش خود هوسرل درس خوندید. سال 1913 در گوتینگن.‬
‫این اطلاعات را از کجا آوردید؟‬
‫ "بولتن فرهنگستان" سال بیست و نهم. شماره، اگر اشتباه نکنم، دوم.‬
‫صحبت کردن در این باره اصلا نمی‌ارزه.‬
‫تو زمان ما.‬
‫مبارزه با جهان وطنیه.‬
‫متوجهید که دارید با دم شیر بازی می‌کنید؟‬
‫بله، متوجهم، ولی...‬
‫از من چی می‌خواید؟‬
‫چندتا سوال بپرسم.‬
‫درباره هوسرل. درباره پدیده‌شناسی.‬
‫آلمانی بلدید بخونید؟‬
‫البته.‬
‫پس باید متوجه باشید که اون هوسرله، تاکید روی اولین هجاست.‬
‫باشه.‬
‫خواهیم دید.‬
‫تلفنم رو یادداشت کنید.‬
‫گ1-95-63‬
‫چیزی که به من دادید بخونم،‬
‫به طرز عجیبی جالبه، به هیچ چیز امروزی شبیه نیست.‬
‫و عجیب‌ترینش اینه...‬ ‫چیه؟‬
‫زنده‌ست! کاملا معاصره!‬
‫خودمم همین فکرو می‌کنم. من رو وارد لیست بازنشستگی کردید؟‬
‫نه. و اسمش رو چی می‌ذارید؟‬
‫خب، درباره اسم، راستش رو بگم، هنوز فکری نکردم.‬
‫خب، اول از همه،‬
‫ "مبانی وجودی پدیدارشناسی" .‬
‫آره، آره!‬
‫نگاهی به هوسرل از دوران معاصر‬
‫خب، به طور کلی، کل صورت مسئله یه‌کم یادآور کتاب سارتره.‬
‫شما به فرانسوی می‌خونید؟‬
‫به سختی.‬
‫اون‌وقت شما می‌دونید که‬
‫چاپ این عملا غیرممکنه؟‬
‫حتی نمی‌خوام به این فکر کنم.‬
‫شهروندان متفکر، خواهش می‌کنم بیاید سر میز.‬ ‫شام نمی‌تونه منتظر بمونه.‬
‫من شما رو تحسین می‌کنم.‬
‫خب! از این حرفا بگذریم، بهتره یه کم بنوشیم!‬
‫اوه، نه، نه، نه. من واقعا نمی‌تونم. ببخشید.‬
‫بوریا، ببخشید، منم حساب نکن. هنوز باید کار کنم.‬
‫ای بابا! من که تنهایی نمی‌خورم.‬
‫پال کازمیریچ، امکانش هست یه شب رو بیخیال شید،‬ ‫و مثل یه انسان یه کم بخوابید؟‬
‫من با کمال میل باهات یه گیلاس می‌خورم .‬
‫منم دستتو رد نمی‌کنم.‬
‫چقدر خوبه که توی جهان زن‌ها وجود دارن.‬
‫بدون اونا چیکار می‌کردیم؟‬
‫می‌رفتیم سر کار و تمام. باید خودمونو دار می‌زدیم.‬ ‫خب،‬
‫سلامتی خانما!‬
‫خیلی خوشمزه‌ست.‬
‫کتلت مرغ با برنجه.‬
‫پیشنهاد اکید می‌کنم که ترشی گوجه‌فرنگی‌ها رو هم امتحان کنید.‬
‫سبزن، مال بازاره.‬
‫باید شما رو ناامید کنم، آلگ.‬
‫فقط کسی می‌تونه به طور جدی تو این کشور‬ ‫بره سراغ فلسفه که تعادل روانی نداشته باشه.‬
‫منظورتون یه دیوونه‌ست؟‬
‫دقیقا!‬
‫اینجا یه زمین سوخته‌ست.‬
‫فلسفه رو از روسیه در سال 1922 با کشتی انداختن بیرون.‬
‫و سرکوب جمعی، همانطور که عمل نشون داده،‬ ‫به دلایلی به شکوفایی فکر کمک نمی کنه.‬
‫فعالیت تبلیغاتیتون رو تموم کنید، پال کازمیریچ.‬
‫اینجوری برداشت می‌شه که به غیر از سرکوب‬ ‫هیچ چیز دیگه‌ای وجود نداشته.‬
‫به نظر تو وجود داشته؟‬
‫افراد پلید و کم‌سواد، تصمیم گرفتن دنیا رو بازسازی کنند.‬
‫اون‌ها هیچی به دست نیاوردن به غیر از کشتار خونین.‬
‫کم‌سواد؟‬
‫لنین فارغ‌التحصیل دانشگاه کازانه.‬
‫لوناچارسکی آلمان درس خونده.‬
‫فایده‌ش چیه؟ فیلسوفای مارکسیست،‬ ‫همه‌شون نصفه نیمه تحصیل کردن.‬
‫مارکسیسم فلسفه نیست.‬
‫اپرت‌هایی به نام روسوئه.‬
‫روسو چرا؟‬
‫روسو اولین کسی بود که اعلام کرد‬ ‫که انسان بنا بر طبیعتش موجود نیکیه.‬
‫اما شرایطه که اون رو بد می‌کنه.‬
‫مهم‌ترین کار تغییر این شرایطه. خب بفرمایید، تغییرش دادن.‬
‫بفرمایید، از خودتون پذیرایی کنید.‬ ‫کاملا درسته، بهتره از خودتون پذیرایی کنید.‬
‫فکر کنم از بحث شما اشتهای آدم از بین بره.‬
‫کلیسا به خودش اجازه‌ی همچین حماقت‌هایی رو نمی‌ده.‬ ‫یاد داده که در انسان‬
‫همون‌قدر از شیطان هست که از خدا هست.‬
‫و اسپنسر در دهه پنجاه قرن گذشته،‬
‫که سوسیالیسم اون زمان تازه در حال شکل گیری بود، نوشت:‬
‫ "سوسیالیستا می خوان از غرایز سربی رفتار طلایی استخراج کنن."‬
‫بابا، واقعا بسه دیگه. چقدر کشش می‌دی!‬
‫بریز. از شما آبی گرم نمی‌شه.‬
‫سلام.‬
‫خب.‬
‫دوباره دور چشمش کبوده.‬
‫بیا اینجا!‬
‫چی شده؟‬
‫دعوا شد؟‬
‫ول کن، مامان! سرگی شوستوف کله‌ش رو آورد عقب.‬ ‫تصادفی‬
‫دستاتو بشور، بشین سر میز.‬
‫بفرمایید، اینم جر و بحث کوفتی شما!‬ ‫امروز فرداس که با مشت بزنن تو چشمش.‬
‫واقعیت اینه که بوریا فکر می‌کنه روزهایی که‬ ‫روشنفکرا تنیس بازی می کردن گذشته.‬
‫سوسول بازیه. وگرنه یه پسر تو زندگیش به بوکس نیاز داره.‬
‫مبارزه، به عنوان آخرین راه‌حل.‬ ‫خب، سلامتی ما و شما، تف تو ماتحت اونا!‬
‫در واقع، بوریا، به عنوان یکی از اعضای حزب،‬ ‫گوش دادن به مکالمات ما برات ضرر داره.‬
‫به هر حال، من در سال 1943 در کورسک به حزب پیوستم.‬
‫بیا اینجا.‬
‫در شان توئه.‬
‫بله، آلگ، قول دادم یه عکس از هوسرل رو بهتون نشون بدم.‬
‫زینا لوریه بهت سلام رسوند.‬
‫حالش چطوره؟‬ ‫نصفه نیمه زنده‌س.‬
‫اونا دارن "مسائل لنینیسم" استالین رو ویرایش مجدد می‌کنن.‬
‫باید هر ویرگولی رو ده بار چک کرد.‬ ‫یه اشتباه چاپی، خودت میدونی دیگه...‬
‫پسرش چطوره؟‬ ‫آرکاشکا؟‬
‫خداروشکر، درس می‌خونه.‬
‫دانشکده حقوق؟‬
‫می‌بینی، اون‌وقت می‌گن یهودیا رو هیچ‌جا راه نمی‌دن.‬
‫پس، مزخرفه، این حرفای تکراری.‬
‫راه دادن دیگه، اونم نه هرجایی، دانشگاه دولتی مسکو.‬
‫ایناهاش، با تمام شکوهش!‬
‫با یه نوشته.‬
‫اون منو یه کم لوس کرده بود.‬
‫یادتون هست که شوپنهاور روی داگرئوتایپ‬ ‫(اولین دستگاه عکاسی) چه چهره عبوسی داشت؟‬
‫اما این یکی چشماش برق می‌زنه.‬
‫فیلسوف کلاسیک آلمانی.‬
‫اون، واقعا یه یهودیه.‬
‫البته از دانشگاه اخراجش کردن، اگر اشتباه نکنم.‬
‫سال 1935.‬
‫به مرگ طبیعی مرد.‬
‫پدرش کلاه زنونه می‌فروخت.‬
‫وقتشه که بری.‬
‫ای بابا، دیر می‌کنم.‬
‫کجا؟‬
‫پیش تات میخالنا برای آرد، تو صف حضور غیاب می‌کنن.‬
‫شما از حکومت شوروی متنفرید.‬
‫چه جنگ‌هایی که توشون پیروز شدیم.‬
‫شوخی نیست.‬ ‫اصلا تعدادمون رو نمی‌دونیم.‬
‫برای یه آلمانی، چهار پنج تا از خودمون رو گذاشتیم.‬
‫خب، شما می تونید همان هزینه رو بپردازید‬
‫و ببازید.‬
‫یا نکنه زمان تزار بهتر بود!‬
‫میخالنا، اینجام من، اینجام.‬
‫نچسب به من، زنیکه. بخدا قسم الان به میلتون زنگ می‌زنم.‬
‫من اینجام. هفتاد و ششمیم. بهت گفته بودم.‬
‫خب، بالاخره پیداش شد. نمی‌تونستی به موقع بیای؟‬
‫شما وجدان دارید؟‬ ‫اگر دیر کردمم فقط چند دقیقه‌ست.‬
‫خب. هفتاد و سه نیست. هفتاد و شش اومد.‬
‫شهروندا، هفتاد و سه نیست. شاهدید؟‬ ‫کی هفتاد و چهاره؟‬ ‫من!‬
‫خب، پس فهرستو از نو بنویس که بشی 73.‬
‫فردا، فردا.‬
‫فردا! این همه وایسادیم، می‌گه فردا.‬
‫کجا؟ هیچ‌کس هیچ‌جا نمی‌ره.‬
‫فردا ساعت هشت باز می‌کنن. حضور غیاب ساعت هفته.‬
‫مثل قبل دو کیلو می‌دن دستت. دو کیلو چیه آخه؟‬
‫زمان جنگ دو کیلو به این معنی بود‬ ‫که خانواده بتونه یه ماهو بگذرونه.‬
‫که تمام خانواده یک ماه زنده بمونه.‬
‫توی روستای ما‬
‫توی تمام جنگ یک گرم آردم نمی‌دادن.‬
‫مگه شما اونجا غلات نمی‌کاشتین؟‬
‫می‌کاشتیم، البته که می‌کاشتیم.‬ ‫ولی همه‌ش رو تا ذره آخر می‌بردند.‬
‫فامیلی ما ایوانچوکه.‬ ‫اسم و نام پدری؟‬
‫واسیلی نیکیتیچ.‬
‫نیکیتیچ. اها. شوهر رای؟‬
‫آره، زنم گفته بود. یادم اومد. تو چی بلدی نیکیتیچ؟‬
‫چی لازمه؟‬
‫تخصص.‬
‫دو سال آخر رو روی تراکتور بودم.‬
‫قبل‌ترش چی؟‬
‫خب، همه چی رو که نمی‌شه گفت.‬
‫چوب‌بری می‌کردم و به عنوان معدنچی توی معدن کار می‌کردم.‬
‫توی معدن رادیواکتیو هم بودم.‬
‫خب یه سری مشکل درباره‌ی اسیر شدن داری؟‬
‫تو جبهه چی؟‬
‫توی جبهه چی؟‬ ‫راننده-مکانیک تی-34 بودم.‬
‫راننده تانک؟‬
‫پنجمین ارتش گارد تانک.‬
‫روتمیستروف؟‬
‫خودشه.‬
‫یعنی تو نبرد کورسک بودی؟‬
‫خب، اونجا برای من همه چی تموم شده.‬
‫زخم عمیق و ضربه مغزی.‬
‫بشین، برادر.‬
‫بشین، منم اونجا بودم.‬
‫جبهه استپ‬
‫تیپ هشتم مهندسی، یگان ویژه.‬ ‫می‌خوری؟‬
‫واسه همچین مناسبتی نمی‌شه نخورد.‬
‫خب، سلامتی ما و شما.‬
‫و تف تو ماتحت اونا!‬
‫بفرمایید!‬
‫کجا؟‬
‫فهمیدم. الان میایم.‬
‫لعنتی! بدون سورپرایز نمی‌شه!‬
‫چی شده؟‬ ‫افتادن تو چاه.‬
‫ای بابا!‬
‫ووا پراشکین خوابش برد..‬
‫تو تو معدن بودی؟‬
‫تو قراغندی.‬
‫ما که حرفامون باهم تموم نشد.‬ ‫تو بشین، حساب کتاب کن.‬ ‫تو هم کلاهتو بردار، بریم معدن.‬
‫برجک تانک جدا شد.‬
‫من واقعا از حال رفتم.‬
‫پیش آلمانیا از خواب بیدار شدم.‬
‫عمل شدم.‬
‫دکترا، از مرگ نجاتم دادن.‬
‫دکنرا هم از ما بودن.‬
‫اسیر بودن.‬
‫آره، برادر.‬
‫معلومه به اندازه‌ی کافی کشیدی.‬
‫باز کن.‬
‫ووا! زنده‌ای؟ سرت چطوره؟ به نظر سالم می‌رسه.‬ ‫آره، یه‌کم خراشیدگی داره.‬
‫شونه‌م در رفته.‬ ‫شونه‌ت؟‬
‫چیزی نیست. الان توی درمونگاه درستش می‌کنن.‬ ‫یالا، یالا، یالا، محکم باش.‬
‫خب پس،‬
‫شما عجله می‌کنید و بارشو می‌ذارید رو دوش من؟‬
‫از الان به بعد،‬
‫انفجارها رو متوقف می‌کنیم. ادامه‌ش رو دستی می‌ریم. با کلنگ.‬
‫در بدترین حالت از چکش برقی استفاده می‌کنیم...‬
‫و اصلا عجله نمی‌کنیم. جبران می‌کنیمش.‬
‫ایجاد نگرانی نکنید، ریاست عصبیه.‬
‫همه چیز درست می‌شه.‬
‫وقتی از عهده‌ش براومدید، وضعیت رو گزارش بدید.‬
‫و بااحتیاط یشتر، آقایون، با احتیاط بیشتر!‬
‫شاید بتونیم شما رو تو دانشکده فنی خودمون ثبت نام کنیم؟‬
‫برقکار می‌شی.‬
‫چرا؟ من به خاطرش یکسال تمام رفتم قراغندی.‬
‫برقکار؟‬
‫مدرک داری؟‬ ‫پس چی.‬
‫درجه چندی؟‬
‫چهارم.‬
‫پاسپورتت همراهت هست؟‬
‫گواهی دارم. پاسپورت ندارم. آخه من کالخوزی هستم.‬
‫بهتر. توی گواهیت در مورد اسارتت ننوشته؟‬
‫نه.‬
‫الان می‌ری به بخش منابع انسانی.‬
‫و توی فرمت‬
‫درباره‌ی اسارت نمی‌نویسی.‬
‫یه جورایی اونجا هست. سازمان امنیت ملی وارد شده.‬
‫فکر کردی کجا اومدی؟ اینجا سازمان ساخت متروئه.‬
‫ما خودمون رئیس خودمونیم.‬
‫چطوری می‌شه خوش نگذروند؟ یه باری از‬ ‫روت برداشته می‌شه.‬ ‫می‌تونم تصور کنم.‬
‫واقعا غم‌انگیزه.‬
‫تقریبا هر صفحه‌ش رفت پیش رئیس.‬
‫متن رفیق استالینه خب!‬
‫پس من چیکار باید بکنم؟ همینجوری وایسم؟‬ ‫یا به هر حال ویرایشش کنم؟‬
‫و بعدش، گوش کن، این احمقه، فعال حزب‬ ‫اون یهو سر مبارزه با‬
‫خرابکارا و اغتشاش‌گرا دیوونه شد.‬
‫این "هوشیاری" اونا فقط اینجا برای منه.‬
‫جو تحریریه ناسالمه.‬
‫نفرت انگیزه! یه حسی دارم که انگار همه اطرافیا خبرچینن.‬
‫این گورلوف، انگار داره می‌ره سر کار، هر روز می‌اومد سراغ من.‬
‫و من حتی نمی‌تونم بفرستمش بره.‬ ‫چرا؟‬
‫چون من یهودیم.‬ ‫نه بابا؟!‬
‫یعنی چی "نه بابا" ؟!‬
‫بفرمایید.‬
‫بستنی.‬ ‫قاشق!‬
‫خامه.‬
‫یه لحظه.‬
‫اوه، مرسی، یورا!‬
‫بفرمایید. مرسی.‬
‫نوش جان.‬
‫تبریک می‌گم.‬
‫سلامتی چی بخوریم؟‬
‫بوریا یه سلامتی محبوب داره. خیلی مودبانه نیست،‬ ‫ولی شاید مناسب باشه.‬
‫سلامتی ما و شما، تف تو ماتحت اونا!‬
‫به جا بود.‬
‫بریم.‬
‫اگر تو تراموا یا فروشگاه کسی به تو بی‌ادبی کنه،‬
‫ می توانی سر و صدا راه بندازی، اما من نمی‌تونم.‬
‫چون‌که اونا بلافاصله قومیت منو به من یادآوری می کنن.‬
‫اونا اونقدرام بد نیستن. اغراق نکن.‬
‫دینکا، تو حتی نمی‌تونی تصورشم بکنی‬ ‫که یهودی بودن اینجا چه شکلیه.‬
‫مثل سیاه‌پوستا تو آمریکاست.‬
‫تو آپارتمان با همسایه‌ها شانس باهات یاره، ولی اون بیرون‬
‫بلافاصله بهت می‌فهمونن که یهودی هستی.‬
‫اما تو فقط با روشنفکرا سر و کار داری.‬ ‫و اونا..‬
‫عادی به نظر می‌رسن. بدون تعصبات یهودستیزانه.‬
‫همه‌جوره هستن.‬
‫مارینا، همسایه‌ت، معشوقه‌ی جدید پیدا کرده.‬
‫زن اِشترن؟‬
‫نه بابا!‬
‫اونا داشتن از هتل "ناتسیونال" بیرون می‌اومدن و من با اونا‬ ‫برخورد کردم. مجبور شدیم بهم معرفی شیم.‬
‫اون نظامیه، یک مرد با شخصیت.‬
‫و اون، می‌دونی، حداقل بهش اهمیت می‌ده.‬ ‫اصلا پلکم نزد.‬
‫خب تو که مارینا رو می‌شناسی.‬
‫خیلی حسودیم شد! چطوری اینطورین؟‬
‫یعنی همه چیز خوب پیش می‌ره؟‬ ‫به نظر من که اون زن زشتیه.‬
‫می‌دونی، گریشای من برام از شوپنهاور خوند.‬
‫که یه مرد توی یه زن دنبال چی ‌می‌گرده؟‬
‫و پاسخش واضحه: زنانگی.‬
‫اما زیبایی مثل یه سسه. می‌تونه باشه، می‌تونه نباشه.‬
‫بهم برخورد.‬
‫دقیقا!‬
‫احساس می‌کنم که یه سسم.‬
‫و بابتش خوشحال نیستم.‬
‫چی می‌گی؟! خوشی زده زیر دلت. بوریا دوستت داره.‬
‫درسته.‬
‫اما توی پونزدهمین سال باهم بودنمون احساس کردم که‬
‫انگار یه چیزی کمه.‬
‫شاید یه‌دونه معشوقه می‌خوای؟‬
‫نه، منظورم این نیست متاسفانه.‬
‫پس چی؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫شب‌ها بیدار می‌شم و دیگه خوابم نمی‌بره.‬
‫چرا، نمی‌دونم.‬
‫یه جور نگرانی مبهمی دارم.‬
‫مشخص نیست.‬
‫ترس از آینده‌ست، انگار.‬
‫بقیه کجان؟‬
‫پیش خانواده دورفمن تلویزیون می‌بینن.‬
‫و ژنیا اونجاست؟‬ ‫نیومده.‬
‫تو کدوم بازار یه همچین ماهی‌ای دادن؟‬
‫بگم چند بود؟‬
‫سلام!‬
‫بقیه کجان؟‬
‫پیش خانواده دورفمن تلویزیون می‌بینن.‬
‫مادر خونه‌ست؟‬
‫فکر کنم یه کم مسته.‬
‫تامار، بشین، چرا اونجا وایسادی؟‬
‫آخه باید به پسرم غذا بدم. خدا لعنتشون کنه.‬
‫یه چندتا دونه به منم بده. خسیس نباش!‬
‫خب!‬
‫آلکساندر ایساکیچ، مادرم افتاده، حالش بده.‬ ‫توروخدا کمکش کنید!‬
‫فشارش طبیعیه.‬
‫آب بیارید، بدید بخوره.‬
‫هرچی بیشتر، بهتر.‬
‫بعد ببریدش دستشویی، دوتا انگشت باید بکنید تو حلقش‬ ‫که بالا بیاره.‬
‫اینجوری بهتر می‌شه، بعدشم چایی بخوره،‬ ‫خلاصه بگم، باید نوشیدنی بخوره و بخوره و بخوره.‬
‫فهمیدم.‬
‫و صبح از خاله دوسیا‬
‫یه لیوان آب نمک بخواه.‬
‫می‌خوای حداقل بذاریمش رو تخت؟‬
‫بله، بذاریم.‬ ‫بذاریم.‬
‫داریمت.‬
‫شراب پورت‌وین دارید؟‬
‫البته که شراب داریم.‬
‫شراب پورت‌وین هم بد نیست یه لبی بزنه.‬
‫نائوم کوگان رو دستگیر کردن.‬
‫رئیس بیمارستان رو.‬
‫می‌دونی که بعدی کیه؟‬
‫نه خدا نکنه. چی داری می‌گی.‬
‫یه مردی حدودا سه سال پیش پیشت اومده بود.‬
‫مرد تپل خیلی خل و بامزه‌ای بود. از مورمانسک هم ماهی آورد.‬
‫یه فیل‌ماهی گنده.‬
‫کوستکا؟‬
‫پارسال مرد، از بیماری کبدی.‬
‫خواهرزاده‌م بود، آخری.‬
‫خواهرت چی؟‬ ‫اون خیلی وقته مرده.‬
‫یعنی هیچ‌کس؟‬ ‫هیچ‌کس. همون‌طور که هست. تو تمام دنیا.‬
‫شما مگه اهل کاسیموفسکی نیستین؟‬ ‫چرا، هستیم.‬
‫ما همسایه‌تونیم، اهل ایلاتما.‬
‫به نظر این سرنوشت منه.‬
‫شوهرم تو اردوگاه چوب‌بری مرد.‬
‫پسرم بدون تو جنگ مفقود شد.‬
‫دریغ از یه قبر.‬
‫ما همسایه‌تونیم، اهل ایلاتما.‬
‫فیلم چطور بود؟‬
‫یه‌کم شهرستانی بود، ولی زلدین توش خوب بود.‬
‫تارزان خیلی جالب تره.‬
‫قدم بزنیم؟‬
‫با کمال میل!‬
‫یه‌کم دوتایی با هم باشیم.‬
‫فکر می‌کردم ما جدا می‌شیم.‬
‫نکنه می‌خواستی با کس دیگه‌ای بپری؟‬
‫ای احمق!‬
‫من سه سال و نیم صبر کردم ولی از جنگ‬ ‫کاملا یه آدم دیگه برگشت.‬
‫غریبه، دمدمی مزاج، عصبی.‬
‫ای بابا!‬
‫تازه شش ماهه که بوریایی که عاشقش بودم برگشته.‬
‫تو دوسم داری؟‬
‫قول یه آپارتمان تو سه ماهه آینده دادن...‬
‫خونه‌ی تاگانکا رو تو ماه می برای اجاره‬ ‫می‌دن. تو بگیر ژوئن.‬
‫خدایا، یعنی زنده می‌مونیم؟‬
‫املچنکو ما یه عوضیه، آشغاله.‬
‫اطرافش باید اینطوری رو نوک پا راه بری.‬
‫همه‌چی به اون بستگی داره.‬
‫بوریا عزیزم، یه کم تحمل کن. چی‌کار می‌شه کرد؟‬ ‫عوضش تصور کن که چه‌ خوب می‌شه.‬
‫بعدش برای همه‌ی ما.‬
‫تو می‌خوای پدر مادرتو بیاری خونه جدید؟‬
‫غیر از این چیکار کنم؟‬
‫در بهترین حالت واحد دو خوابه می‌دن. اینم حساب کن.‬
‫توی یکی پدر مادرت، توی یکی ما سه تایی با بچه.‬
‫تات میخالنا توی آشپزخونه.‬
‫چه فرقی با یه خونه اشتراکی داره؟‬
‫دینکا،‬
‫عصبانی نشو.‬
‫یه سری چیزا هست که باید در موردشون صحبت شه.‬ ‫در تعادل، آروم.‬
‫بوریا، باید بهت هشدار بدم که من توی‬ ‫خونه‌ی جدا زندگی نخواهم کرد،‬
‫اگه مامان بابام توی خونه اشتراکی بمونن.‬
‫مامان منم توی خونه اشتراکی زندگی می‌کنه، که چی؟‬ ‫خب بیا اونم ببریم، من آماده‌م.‬
‫بیا برو تو... لا اله الا الله‬
‫به نظرم می‌رسه که پدرم رفته رو مخت.‬
‫به نظرت نمی‌رسه که اون از حد گذرونده؟‬
‫منو توی موقعیت احمقانه‌ای گذاشته.‬
‫بگو چیکار باید بکنم وقتی اون‬ ‫تبلیغات غم‌انگیز ضد شوروی سر می‌ده؟‬
‫برم به اتاق دیگه؟ اتاق دیگه‌ای نداریم.‬ ‫برم راهرو؟‬
‫خودمو تو توالت حبس کنم؟‬
‫من عضو حزبم.‬
‫اون نباید اینو در نظر بگیره؟‬
‫این نشونه‌ی اطمینانه.‬
‫اون تو اردوگاه بوده. بلده سکوت کنه.‬
‫و اگر اون جلوی تو از این چیزا حرف می‌زنه،‬ ‫از انقلاب و مسائل روز،‬
‫یعنی اون کاملا به تو اعتماد داره.‬ ‫نمی‌خوام هیچی در این باره بدونم.‬
‫رفیق یه لحظه رفته بود. جلو وایساده بود.‬
‫مرسی.‬
‫حال همسایه ها چطوره؟‬
‫تو خونه می‌رید پیشواز سال جدید؟‬
‫اگر تا اون‌موقع زنده بمونیم.‬
‫چی شده، آلکساندر ایساکیچ؟‬
‫بریم یه سیگاری بکشیم.‬
‫درباره بیروبیجان هیچی نشنیدی؟‬
‫این یه شایعه از امنیت ملیه.‬
‫یه پروژه در حال آماده سازیه که بر اساس اون همه‬ ‫یهودیا اتحاد جماهیر شوروی به خاور دور تبعید می‌شن.‬
‫مزخرفه! یه کلمه‌ش رو هم باور نمی‌کنم.‬ ‫چرا؟‬
‫چون که هیتلر قبلا همین کار رو کرده.‬
‫البته توی این مبارزه با جهان وطنی‬ ‫نفرت از یهودیان غالبه،‬
‫اما تصمیم برای دیپورت کردن‬
‫رو نمی‌تونن بگیرن.‬
‫حتی اگه خیلی بخوان هم قدرتشون کمه.‬
‫چون که در مقابل چشم همه‌ی دنیا‬ ‫هم‌ردیف آدولف هیتلر قرار می‌گیرن.‬
‫شما که می‌دونید، یه مقام امنیتی خیلی احمقه.‬
‫چطور؟‬
‫شما فکر می‌کنید توی سازمان امنیت آدم زرنگ وجود نداره؟‬
‫نه چرا؟ احتمالا هست.‬
‫فقط یه مقام امنیتی دنیا رو برعکس می‌بینه.‬
‫درحالی که دنیا همین شکلی که هست قشنگه.‬
‫من تمام شب رو با چشمای باز دراز می کشم،‬
‫به صدای در ورودی گوش می‌کنم، منتظرم که بیان دنبالم.‬
‫ساشا، این چه حرفیه! این‌طوری که ممکنه دیوونه شید.‬
‫شما سرباز خط مقدمید.‬
‫بله، پال کازیمیریچ، از 2 جولای 1941 تا‬ ‫مارس 1946، در ارتش در حال عملیات بودم.‬
‫آره، آره.‬
‫من از اون ترسوهاش نیستم.‬
‫اگر لازم باشه می‌تونم بزنم تو صورت کسی، اتفاقم افتاده، آره.‬
‫ولی یه همچین چیزی رو اصلا به یاد ندارم.‬
‫ظرف یک ماه و نیم گذشته‬
‫یه‌سری دکتر رو گرفتن و چه نابغه هایی بودن!‬
‫ووسی، کوگان، فلدمن، اتینگر.‬
‫به ازای هر 10 تا یهودی یه روس هم می‌گیرن.‬
‫آره، وینوگرادوف.‬ ‫آره.‬
‫از ما دوتا پزشک رو گرفتن، جراح رو گرفتن.‬
‫هر دو یهودی.‬
‫شماره چهار!‬
‫بریم!‬
‫من در بازار سِنی وایساده بودم تو ایستگاه منتظر تراموا.‬
‫تراموا داشت می‌اومد. در امتداد مسیر با حروف‬ ‫بزرگ با رنگ تازه نقاشی نوشته شده بود:‬
‫ "تا یهودیا برنگردن فلسطین، آروم نمی‌نشینیم."‬
‫توی مرکز شهر وسط روز روشن.‬
‫واقعا که زشته!‬
‫تحملش غیرممکنه، پال کازیمیریچ.‬
‫سوار تراموا شدم و برای همه چیز آماده بودم.‬
‫اما اونجا همه چی آروم بود.‬
‫البته که روح و روان مردم داغون شده.‬
‫ده‌ها سال وحشت نمی‌تونه بدون عواقب باشه.‬
‫افراد زیادی اطرافمون با خبرهای بد زندگی می کنن.‬
‫و وقتی بدبختی یکی دیگه رو می‌شنون، خوشحال می‌شن.‬
‫فکر می‌کنن دنیا این‌جوری ساخته شده.‬
‫اما من و شما افراد تحصیل کرده‌ای هستیم و‬ ‫حق نداریم تسلیم روان‌پریشی عموم بشیم.‬
‫بابا، من نمی تونم تماشا کنم که تو اذیت می‌شی.‬
‫شبا نمی‌تونی بخوابی، وضعیت سلامتیت داغونه،‬ ‫رنگ به صورتت نیست. آخه برای چی؟‬
‫من باید کتابم رو تموم کنم.‬
‫تو خودت گفتی که این ایدئالیسم محضه و اجازه چاپش رو نمی‌دن.‬
‫خب که چی؟‬
‫برای کی اینو می‌نویسی؟‬ ‫برای یه سری آدم مثل خودم.‬
‫ما توی جهان، به هر حال کم نیستیم.‬
‫چند سال این ادامه داره؟‬
‫مامان، تو چرا سکوت کردی؟‬ ‫چیه، خسته شدی؟‬
‫شوهرت دیر کرده، سر من خالی می‌کنی؟‬
‫چیه ناراحت شدی؟‬
‫تموم کردن این کتاب‬
‫آخرین دِین من به خداست.‬
‫این اون چیزیه که از من باقی می‌کونه.‬
‫سلام شهروندا! فکر می‌کردم شب رو باید اونجا بگذرونم!‬
‫بس کن!‬
‫همه چی مرتبه!‬
‫چی شده؟‬
‫توی ایستگاه شروع به ساختن سکو کردن،‬ ‫و تکمیل لوله‌کشی ایستگاه...‬
‫چت شده، هان؟‬
‫توجه نکن.‬
‫یه یک‌ بهم ریختم. برو دست و روتو بشور.‬
‫عصبانی نشو.‬
‫من می‌خوام کمک کنم.‬
‫اگر حدود یک ماه و نیم درست کار می‌کردم، همه چیز تموم شده بود.‬
‫از کجا بیارمش؟‬
‫آه، داشتم می‌اومدم همه جا بسته بود.‬
‫فکر کنم از دفعه قبل کنیاک مونده باشه.‬
‫آره؟ مادر زن نیست که، طلاست!‬
‫یه ایده‌ای دارم.‬
‫بذارید یه اتاق نزدیکی مسکو اجاره کنم، با یه ایوون.‬
‫بعد از ترم زمستونی مرخصی داری.‬
‫کمتر از یه ماهه.‬
‫می‌تونی دو سه هفته‌ی دیگه رو با هزینه خودت بگذرونی؟‬
‫احتمالا...‬
‫خب پس بشین و بنویس.‬
‫پولش چی؟‬
‫من تقبل می‌کنم.‬
‫من و بوریا.‬
‫تو که می‌دونی، ما برای تلویزیون پس‌انداز کردیم.‬
‫خب، تلویزیون صبر می‌کنه.‬
‫ببخشید لطفا،‬
‫خیابون ارتش سرخ، پلاک 3 کجا می‌شه؟‬
‫سلام! منتظرتون بودم.‬
‫خب، آپارتمان مسکوی من!‬
‫شما، به نظر، یخ کردید. چای؟‬
‫نه، ممنونم، خونتون گرمه.‬
‫بله، اجاق گاز اینجا مناسبه.‬
‫فقط باید مرتب هیزم ریخت توش.‬
‫چاه آب توی حیاطه.‬
‫سرویس بهداشتی هم‬
‫توی حیاطه.‬
‫اینجا، خودتون می‌دونید که وان نداره.‬
‫اما یه حمام یه محله اون‌ورتر هست.‬
‫برای آشپزی – اجاق گاز نفتی پریموس هست.‬
‫نفت سفید رو می‌شه تو ایستگاه بخرید.‬
‫مرخصی پدرم‬
‫بعد از ترم زمستونی، آخر ژانویه‌ست.‬ ‫یعنی تو فوریه.‬
‫و اگر بتونیم به توافق برسیم، نیمه ماه مارس هم هست.‬
‫می‌خوام حداقل یک ماه و نیم بی سر و صدا بنشینه و کار کنه.‬
‫شما اینجا رو اجاره کردید؟‬
‫من اینجا مستقر شدم.‬
‫مزیت اصلیش ورودی مجزاست.‬
‫ورودی صاحب‌حونه اون طرف خونه‌ست.‬
‫صاحب‌خونه کیه؟‬
‫راننده وانته.‬
‫آدم خوبیه.‬
‫زنش ، راستش رو بگم یه‌کم‬
‫شلوغه. اما قابل تحمله.‬
‫و البته، شما به من پول نمی‌دید،‬
‫به صاحب‌خونه می‌دید. من باهاش صحبت می‌کنم.‬
‫شما یه گیلاس کنیاک می خواید؟ یکی از دوستام‬ ‫آورده، ولی متأسفانه، نمی تونم بخورمش.‬
‫نه مرسی، نمی‌خورم.‬
‫خودتون کجا قراره برید؟‬
‫من می‌رم پیش مادرم در روستوف-نا-دانو، اون‬ ‫اونجا منتظر منه. وقتشه که پایان نامه‌ام رو تموم کنم.‬
‫موضوعتون چیه؟‬
‫اسلاووفیل‌ها.‬
‫خومیاکف، آکساکوف، سامارین.‬
‫این که خیلی جالبه!‬
‫خب چطوری بگم!‬
‫باید اونا رو افشا کنی، اما اونا آدمای بدی نبودن.‬
‫من شخصا اونا رو جذاب می‌دونم.‬
‫می‌خواید سیگار بکشید؟‬
‫می‌تونم ازتون خواهش کنم یه سیگارم به من بدید؟‬
‫بله، البته.‬
‫چرا نباید الکل بخورید؟‬
‫من سل داشتم.‬
‫شدید.‬
‫از نوع واگیردارش.‬
‫ارتش من رو قبول نکرد.‬
‫پدرم رفت جبهه و من و مادرم‬
‫رفتیم اورال، استرلیتاماک.‬
‫اونجا من رو درمان کردن.‬
‫اما از اون موقع مشکلات کبدی دارم.‬
‫اما نگران نباشید، من خیلی وقته واگیری ندارم.‬
‫چرا بعد از سل سیگار می‌کشید؟‬
‫بیخودی!‬
‫باباتون زنده‌ست؟‬
‫نه!‬
‫نزدیک پراگ کشته شد.‬
‫ششم می، دو روز مونده به پایان جنگ.‬
‫چه وحشتناک!‬
‫وقتشه برم.‬
‫من توی روستوف یکی رو با فامیلی شما می‌شناختم،‬
‫یان یوزفویچ پتکویچ.‬
‫استاد دانشگاه ورشو.‬
‫اون‌ها هم‬
‫سال 1915 اینجا رو به مقصد روستوف ترک کردن.‬
‫اون یه لهستانی بود.‬
‫ما اصالتا لهستانی هستیم.‬
‫پدر پدربزرگ من کریستوف پتکویچ به عنوان‬ ‫یه شرکت کننده در قیام 1963 به سیبری اومد.‬
‫ما از نوادگان لهستانی های تبعیدی هستیم.‬
‫پدرم توی ایرکوتسک به دنیا اومد.‬ ‫شما خیلی خوشگلید.‬
‫کجا بودید خدا لعنتتون کنه؟ 10 دقیقه مونده. نمی‌رسیم.‬
‫سال نو پیشاپیش مبارک!‬ ‫سال نو پیشاپیش مبارک!‬
‫اینم اونایی که دیر کرده بودن!‬
‫سال نو پیشاپیش مبارک!‬ ‫سال نو پیشاپیش مبارک!‬
‫خب بالاخره! عالیه! اوه، چکش!‬ ‫بایان فراموش نکرده! فورا می‌برمش.‬
‫آنگلینا فیوداروونا! خاچاپوری گرمه، فقط ببریدش.‬
‫زینوچکا، عزیزم! الان خوب شد، با کلمشو‬ ‫داشتیم و الانم با پنیرش اومد.‬
‫اوه، خب تموم شد، ما همه رسیدیم.‬
‫چشمای زینوچکا هیچ‌جوره آرایش نمی‌شد،‬ ‫برای همین مجبور شدیم یه‌کم صبر کنیم.‬
‫چی چرت و پرت می‌گی تو، هان؟‬ ‫خب.‬
‫خب. خب. خب. خب. خب. خب. خب.‬
‫سر میز، سر میز، سر میز، سر میز، سر میز!‬
‫خب، گیلاسا رو مرتب کنیم.‬
‫خب، ساشا، بگیر.‬
‫سال نو مبارک!‬
‫سانیا!‬
‫تو سال جدید برای آرزوی موفقیت می‌کنم، پسرم!‬
‫سال جدید مبارک!‬
‫گریشا بیا سر میز!‬
‫آخماتووا!‬
‫بچه‌ها از پترزبورگ برام فرستادن، فقط باید پسش بدیم.‬
‫سال خوبی نبود. باید جوری اون رو بدرقه کنیم که دیگه برنگرده.‬
‫سالی عادی‌ای بود، بدتر از بقیه نبود. کانال ولگو-دون افتتاح شد،‬
‫تیم ما در المپیک به خصوص در رشته‬ ‫ژیمناستیک عملکرد خوبی داشت.‬
‫در کل المپیک شطرنج رو با برتری زیادی بردیم.‬
‫و چه ایستگاه‌های مترویی رو افتتاح کردیم.‬
‫نووا-اسلابودسکی، بلاروسکی!‬
‫یکی از یکی مجلل‌تر!‬
‫این طوریه، ولی دنیا بیشتر از قبل نگران‌کننده‌ست.‬
‫یه حسی مثل اینکه ابرا در حال جمع شدنن.‬
‫بلوای کره هیچ‌جوره تموم نمی‌شه.‬
‫انگلیسی ها بمب اتمی منفجر کردند، آمریکایی ها - بمب هیدروژنی.‬
‫ژنرال آیزنهاور که یه نظامیه به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد.‬
‫چی‌کار می‌کنن اونجا، منتظر جنگن نکنه؟‬
‫خب بیاید سلامتی یه چیزی بنوشیم، هان؟‬
‫طبق تقویم چینی سال گذشته‬
‫سال اژدها بود، و امسال سال مار.‬
‫مارای چینی اخیراً یه جورایی با ما مهربون نیستن.‬
‫من یه حساب سرانگشتی کردم و واقعا ترسیدم.‬
‫در قرنی که هستیم، تمام سالهای مار‬ ‫برای روسیه یه جورایی فاجعه‌آمیز بودن.‬
‫سال 1905 اولین انقلاب، بعدی سال 1917، و دوتا انقلاب دیگه.‬
‫سال 1929، نابودی کشاورزی خصوصی و قحطی.‬
‫سال 1941 رو خودتون می‌دونید.‬
‫بیایید بنوشیم تا لااقل سال 1953 برامون یه نفس راحتی بیاره.‬
‫همه رو شمردی، خب به جهنم، بهتره اصلا چیزی ندونیم.‬
‫می‌شه یه کم الویه بذارید؟ شما،‬ ‫آنگلینا فیوداروونا، الویه‌هاتون حرف نداره.‬
‫شما اصلا سیب زمینی اضافه نمی کنید، درسته؟‬
‫اصلا، با سیب‌زمینی الویه نیست، می‌شه‬ ‫غذای اغذیه فروشیای عمومی!‬
‫حالا غذای اغذیه فروشیای عمومی بده مگه؟‬
‫فکر می‌کنید که بد نیست، گریشا؟‬
‫خردل رو بدید بیاد، لطفا..‬
‫اخ جون! ژله‌ی گوشت رو نمی‌تونم نخورم. گوشت خوکه؟‬
‫خدا خیرت بده، بوریا! معلومه که گوشت گاوه!‬
‫و بعدش چی داریم؟‬
‫غاز شکم‌پر. همه‌ی این میز رو مامان درست کرده.‬ ‫ولی برای چای، شیرینی ناپلئونی منو داریم.‬
‫امروز که برامون ساز می‌زنی؟‬
‫بذار بخورم.‬
‫من آخرین باری که ارمیتاژ بودم، از این خوشم اومد.‬
‫از فیلم Sun Valley Serenade. جاز فوق‌العاده‌ایه!‬
‫چاتانوگا، گلن میلر. بازم گلن میلر از نواختن محروم شد.‬
‫دوباره برای موسیقی جاز زمان سختیه.‬
‫رپرتوار خیلی ضعیفه، برای کودناست.‬
‫چرا بهشون اجازه نمی‌دن؟‬ ‫مشکل جاز چیه؟‬
‫خب، آمریکا دشمن اصلیه‬
‫به نظرم تو ماه مارس یه تور ریگا بریم.‬
‫اونجا از نظر رپرتوار آزادترن.‬
‫بیاید، بچه‌ها. با زینکا برای تعطیلات مرخصی بگیرید.‬
‫حتما هم اجازه می‌دن. ما ماه آپریل ایستگاه رو باید تحویل بدیم.‬
‫ببین چه دودی راه انداخته.‬
‫حداقل پنجره رو باز کن.‬
‫خانم‌ها، یه کم پیراشکی شیرین.‬
‫بفرمایید!‬
‫سال نو مبارک!‬
‫بخور، بخور، دوسیا! اوف، اینجا یک‬ ‫خروار دود داری، نمی توانی نفس بکشی.‬
‫سال نو مبارک، تامارا!‬
‫اوه، باشه بابا!‬
‫تقصیر من که نیست. فر اینجا اینجوریه.‬
‫چه دودی! می‌شه اینجا از دود خفه شد.‬
‫بذارید براتون پنجره باز کنم.‬ ‫اگه هممون مریض شیم چی؟‬
‫پنجره خودتو باز کن!‬
‫یه سیب بده!‬
‫مامان، کجا موندی؟‬
‫توگو داهومی،‬
‫گابون.‬ ‫از دلالا خیلی سخت‌تر به دست میاد.‬
‫مستعمره‌ها گرون‌ترینن.‬
‫آقایون،‬
‫می‌شه همه اینا رو بذارید بعد از غاز؟‬
‫سرد می‌شه...‬
‫اومدیم، اومدیم، آنگلینا فیوداروونا.‬
‫کامرون.‬
‫گینه.‬
‫مامانت گفت که تو‬
‫تمبر جمع می‌کنی و من یادم اومد که‬ ‫مال منم یه جایی هست.‬
‫بقایای فروخته نشده این مجموعه.‬
‫مامان ما یه زن امروزی بوده.‬ ‫از اسمولنی فارغ التصیل شده.‬
‫و او با سویتاپولک میرسکی رابطه داشته.‬ ‫اتفاقا شاهزاده‌م بوده.‬
‫با اون زبان‌شناسه؟‬
‫نه بابا!‬
‫اون ستوان گارد سواره نظام سلطنتی بود.‬
‫هنگ اعلیحضرت.‬
‫توی جنگ داخلی سال 1920 کشته شد. خدا رحمتش کنه.‬
‫دینکا همه چیو قاطی پاطی کرد.‬
‫من واقعا توی اسمولنی درس خوندم.‬
‫اما فارغ‌التحصیل دانشگاه یکاترینم.‬
‫تو مسکو.‬ ‫پدرم به مسکو منتقل شد و ما جا به جا شدیم.‬
‫و داستان خاصی هم با میرسکی نداشتم.‬
‫دنبالم بود، آره،‬
‫باهاش رفتم بالشوی تئاتر، ولی هیچ‌وقت فرصتی بهش ندادم.‬
‫من دهم می‌رم، یعنی از‬ ‫یازدهم خونه خالیه.‬
‫پال کازمیریچ، امیدوارم که کارکردن اونجا‬ ‫برای شما خوشایند باشه.‬
‫ممنونم، آلگ.‬
‫اتفاقا دوازدهم آخرین امتحانمه،‬ ‫و شبش می‌تونم برم اونجا.‬
‫شما روستوف می‌رید؟‬
‫پیش مادرم، به زادگاهم.‬
‫تا جایی که می‌دونم، روستوف آزمون سختی برای شکمه.‬
‫جالبه، البته، ولی ریسکیه.‬
‫دوستای من از دانشگاه روستوف بودن.‬
‫و قطعا آبجو و خرچنگ...‬
‫من البته یه خاطر این داستانا نمی‌رم.‬
‫پدربزرگ من قزاق دون بوده، روستای موروزوفسکایا‬ ‫ناحیه‌ی دوم دون.‬
‫اما برای من، متاسفانه، آبجو قدغنه‬ ‫و به خرچنگام حس خاصی ندارم.‬
‫شما می‌دونید که ما توی روستوف،‬ ‫توی محاوره "خرچنگ" رو جمع می‌بندیم؟‬
‫یعنی چه‌جوری؟‬
‫مثلا می‌گیم:‬
‫«"بریم خرچنگ‌ها بخوریم" یا "تو، از کجا این خرچنگ‌ها آوردی؟"‬
‫پسرمون ما رو از خونه انداخت بیرون.‬
‫او یه عالمه مهمون اونجا داره.‬
‫مهم‌تر از همه گفت: "زودتر از 5 خونه نیاید."‬
‫شما نظرتون چیه؟ ما باید بریم تو خیابون قدم بزنیم؟‬
‫پسره مردی شده.‬
‫اون باید یه سری روابط عاشقانه‌ی اجتماعی داشته باشه.‬
‫الان دیگه بهش می‌گن "خونه خالی".‬
‫نشنیدی؟‬
‫خونه خالی، واحد یا اتاقی که می‌شه در نبود پدر مادر دختر آورد.‬
‫از این خونه‌های روسپی‌ها؟‬
‫اون دیگه بستگی به دخترش داره.‬
‫آنگلینا فیوداروونا، نگران نشید.‬
‫ما تا صبح نمی‌مونیم، سر موقع می‌ریم!‬
‫ما صندوقمون خالیه، زینا.‬
‫تات میخالنای ما رفته پیش خواهرش به روستای ریزان.‬
‫چی می‌گی به من؟ من سیب‌زمینی گندیده نمی‌خوام.‬
‫اون می‌گه: همینه که هست!"‬
‫من می‌گم: "این کثافتو از اینجا ببر." ‬ ‫اون بدون فکر، همینجوری با آرامش به من نگاه کرد،‬
‫ "تو چی هستی؟ آدم خاصی هستی؟"‬
‫سیب‌زمینی رو پرت کردم تو صورتشو و رفتم به یه مغازه دیگه.‬
‫واقعیتشو بگم، هرجا اینو بشنوم دوس دارم بزنم تو پک و پوز یارو.‬
‫آره، من آقازاده‌م!‬
‫بیخودی عصبانی می‌شی، گریشا!‬
‫جمله‌ی "تو چی هستی؟ آدم خاصی هستی؟"‬
‫ایدئولوژی ملی ماست.‬
‫رویای دست‌نیافتنی ملت روسیه برابریه.‬ ‫ نه برابری شهروندی.‬
‫نه حق رای، نه نامزد شدن برای ما مهم نیست.‬
‫ما نگران اینیم که همسایه‌ی ما مثل ما برای ناهار خورش داشته،‬
‫و اگر گوشتی توش شناور باشه، اما تو مال ما‬ ‫نباشه، پس اون کلاهبردار، رذل و دزده.‬
‫بنابراین برای ما برابری مهم نیست، یکسان سازی مهمه.‬
‫ما مثل هیچ‌کس دیگه توی این دنیا صبوریم،‬ ‫چیزایی رو می‌تونیم تحمل کنیم که‬
‫بقیه به خوابم نمی‌بینن.‬
‫فقط سه تا چیز رو تحمل نمی‌کنیم:‬
‫هوش، زیبایی و استعداد فرد دیگه‌ای رو.‬
‫پال کازمیریچ، ناراحت نشید، ولی اگه منظور هوش شماست‬ ‫تحمل کردنش واقعا سخته.‬
‫چرا به جای مستی ناب، باید به یه روضه درباره‌ی‬
‫عیوب خودمون گوش بدیم؟‬
‫بهتره به سلامتی خوشگلامون بنوشیم‬
‫به سلامتی بانوهایی که اینجا حضور دارن! هوراا!‬
‫خب، این درسته!‬
‫شهروندا!‬
‫زینکا یک موفقیت باورنکردنی به دست آورده!‬ ‫الان توضیح میدم. در سطح بین المللی.‬
‫چرت و پرت گفتنو بس کن.‬
‫مامان من بهت راجع به کوزنتسوا گفته بودم،‬ ‫نینا نیکالاونا،‬
‫ویراستاری که پیش ما می‌شینه، یه خبرچین پیر و دزده.‬
‫اون الان مشغول ویراستاری یه کتابی درباره گارسیا لورکاست.‬ ‫نویسنده‌ش کمونیست اسپانیایی، مندوساست.‬
‫یه سیاه سوخته‌ی عنق و ساکتیه.‬
‫اتفاقا خیلی خوبم می‌نویسه.‬
‫اینجارو گوش کن. کوزنتسوا اجازه نمی‌ده کسی بهش نزدیک شه.‬
‫و زینا اونجا دستیارشون بود، تو کارا کمکشون می‌کرد.‬
‫مزخرفه. خب، فقط یه سری اطلاعات در‬ ‫مورد شخصیتا و جنگ داخلی اسپانیا بود.‬
‫کتاب رفت برای چاپ. کارگردان ووسکرسنسکی کنیاک درآورد،‬
‫و این اسپانیاییه ساکت بود،‬
‫ساکت بود و سهو دهنش رو با لهجه خیلی وحشتناکی باز کرد:‬
‫ "می‌خوام به سلامتی زینایدا لوره، زیباترین زن مسکو بخورم."‬
‫"لوریو"، گفت "لوریو"!‬
‫کوزنتسوا چشماش داشت از حدقه می‌زد بیرون!‬
‫خب به سلامتی موفقیت زینا!‬ ‫به سلامتی موفقیت!‬
‫آره!‬
‫خب، یالا!‬
‫خب، ...‬
‫شهروند پتکویچ، پال کازمیریچ!‬
‫منم!‬
‫شما بازداشتید.‬
‫بلند شید.‬
‫اسلحه دارید؟‬
‫شما بهتر از من می‌دونید که اسلحه‌ای اینجا نیست‬ ‫و نمی‌تونه باشه.‬
‫آروم باشید.‬
‫دستور اینجاست.‬
‫برای بازداشت.‬
‫و برای جستجو.‬
‫شاهدا بیان تو!‬
‫فعلا بشینید.‬
‫سال نو مبارک!‬
‫همه‌ی حضار‬
‫می‌خوام مدارکتون رو نشون بدید.‬
‫و غریبه‌ها‬ ‫لطفا اینجا رو ترک کنید.‬
‫ما برای سال نو اومدیم.‬
‫ممکنه که برای شما رسم باشه که با شناسنامه برید مهمونی!‬
‫آروم باشید!‬
‫خب، هرکسی که شناسنامه باهاش نیست،‬
‫اسم، فامیلی و نام پدریش رو اعلام کنه.‬
‫محل زندگی، محل کار.‬
‫یلیسیف، شروع کنید.‬
‫دینا، رساله رو بدید به من.‬
‫کدومو؟‬
‫همون که مال منه.‬
‫البته.‬
‫کجا؟‬
‫ببخشید، من باید رساله‌ی آلگ رو بهش بدم.‬
‫چی می‌تونم از خودم بهش بدم؟‬
‫غذا لازم نیست، اونجا بهتون غذا می‌دن.‬ ‫یه تعدادی لباس زیر، دستمال و صابون.‬
‫ارکستر اوتوسف.‬
‫زینیدا کنستانتینوونا لوری.‬
‫تو انتشارات دولتی کار می‌کنم.‬
‫آدرسمم همونه.‬
‫اولگ دمیتریویچ روتکوفسکی.‬
‫این رسالمه، برای بررسی به پروفسور پتکویچ دادمش.‬
‫روستای اودینتسوو، منطقه مسکو، ترتیا کراسنوآرمیسکایا، خونه 34.‬
‫چه مزخرفی!‬
‫دکترای دانشگاه دولتی مسکو.‬ ‫بیرون!‬
‫می‌شه با چکمه روی کتابام راه نرید؟‬ ‫آروم باشید!‬
‫جالبه!‬
‫دست کی تو کاره؟!‬
‫دست تو نیست، بوریا؟‬
‫عقلتون سر جاشه، پال کازمیریچ؟‬
‫خب، ببخشید!‬
‫قوی باش، کازیمیریچ!‬
‫همسایه‌ها، خداحافظ برای همیشه.‬
‫یالا، یالا!‬
‫خداحافظ!‬
‫شما آخرین نفرید؟‬
‫خب، یه خانمی هست که اسما رو لیست می‌کنه.‬ ‫از حیاط برید بیرون به سمت در ورودی.‬
‫ببخشید، اسما رو شما لیست می‌کنید؟‬
‫فامیلیتون؟‬ ‫پتکویچ.‬
‫شماره‌تون 133 هست.‬
‫فقط یادتون باشه: برای اسم‌نویسی باید‬ ‫از شب قبل، حوالی ساعت ده بیاید.‬
‫و ساعت 12 برای حضور غیاب بیاید. اون‌وقت‬ ‫کسی اسم شما رو خط نمی‍زنه.‬
‫سریع از اینجا برید بیرون، پلیس ممکنه بیاد.‬
‫شماره‌تون چنده؟‬
‫127.‬
‫کی صد و سی و دوئه؟‬ ‫منم، خانم.‬
‫من بعد شمام.‬ ‫باشه.‬
‫من برای یه مدت کوتاهی می‌رم.‬
‫من پشتشم.‬
‫به نظر یه کم رفتیم جلو.‬
‫به هرحال 2 می‌بنده.‬
‫انقدر زود؟‬
‫نمی‌رسیم.!‬
‫کی می‌دونه؟‬
‫کیت رو گرفتن؟‬
‫بابام، پدرم. از شما کی؟‬
‫پسرمو.‬
‫می‌خوام یه‌کم پول بهش بدم.‬
‫می‌دونید اون کجاست؟‬
‫می‌دونیم. تیشینا ماتروسکایاست.‬
‫این دیگه چیه؟‬
‫اسم زندانه اینه؟‬
‫اره، زندان!‬
‫بابای تو کجاست؟‬
‫هیچی نمی‌دونم. شب گرفتنش، بردنش به، فکر کنم، لوبیانکا.‬
‫کجا می‌بریدش؟‬
‫چیکار دارید می‌کنید؟‬
‫من فقط داشتم سوال می‌کردم.‬ ‫ولم کنید.‬
‫فامیلیتون؟‬
‫آنتون نیکولاویچ ژوراولف.‬
‫نام خانوادگی؟‬ ‫گریگوری ایوانوویچ کاتریلف!‬
‫ماتروسکایا تیشینا. اینم 20 روبل.‬
‫نام خانوادگی؟‬ ‫پاول کازیمیرویچ پتکویچ.‬
‫نداریم.‬
‫برو دیگه!‬ ‫اون کجاست؟‬
‫بعدی، بعدی، فامیلیتون؟‬
‫کیتون رو گرفتن؟‬
‫پدرم.‬
‫کی دستگیر شد؟‬
‫بامداد امروز.‬
‫کجاست، نمی‌دونی؟‬
‫بردنش، هیچی نگفتن.‬
‫خب این‌کار رو کن. سه‌شنبه بیا.‬ ‫شیفت کریواروچکوئه. کمکت می‌کنه.‬
‫دوشنبه، حدودا 10 عصر اسم‌نویسی کن.‬
‫از صبح حول و حوش 8 بیا.‬
‫اسمت چیه؟‬
‫آریادنا!‬ ‫چی؟‬
‫دینا!‬
‫اسم منم ایوانه.‬
‫ژاکت خاکستریمو پیدا نکردم.‬
‫اون کثیفه.‬ ‫بده‌ش.‬
‫کثیفه.‬ ‫بده، می‌گم!‬
‫می‌دونم چیکار کنم.‬
‫تو باباتو دوس داری. مزاحمت نمی‌شم.‬
‫راه باز، جاده دراز.‬
‫من تقریبا 16 سال تو این خانواده زندگی کردم،‬
‫اما نمی‌دونستم که خیال می‌کنن خبرچینم.‬ ‫خدافظ!‬
‫ولش کن!‬
‫شماره‌تون چنده؟‬ ‫98.‬
‫شماره‌تون چنده؟‬ ‫42.‬
‫اجازه بدید ، لطفا!‬
‫شماره‌تون چنده؟‬ ‫25.‬
‫پس من پشت شمام.‬ ‫من ندیده بودمت. نمی‌ذارم بیای تو.‬
‫منم شما رو ندیدم.‬ ‫برو بیرون.‬
‫این چه برخوردیه؟! من دیشب ساعت 10 اومدم برای اسم‌نویسی‬
‫ساعت 12 هم اسم نوشتم.‬ ‫این زنه که لیستو می‌نوشت کجاست؟‬
‫به نظرم گالینا ویکتاروونا بود.‬
‫هیچ زنی رو نمی‌شناسم، رات نمی‌دم و تمام.‬
‫گالینا ویکتاروونا کجاست؟ لیست کجاست؟‬
‫اونجا پیش اون آقاهه.‬
‫63، گفتم که.‬
‫لیست پیش شماست؟‬ ‫چی می‌خواید؟‬
‫لیست کجاست؟ گالینا ویکتاروونا کجاست؟‬
‫امروز نیست. مریض شده.‬
‫لیستی وجود داره یا نه؟ پس برای چی دیشب‬ ‫ساعت 10 اومدم برای اسم‌نویسی؟‬
‫و بعدش اسمم رو نوشتم توی لیست.‬ ‫چرا سر و صدا راه انداختی؟‬
‫لیست اینجاست.‬
‫شماره‌ت چنده؟‬ ‫26.‬
‫خب بیا. 26. بارادوک، درسته؟‬
‫چه بارادوکی؟ پتکویچ! چشماتو باز کن و ببین چی نوشته.‬
‫سر من داد نزن.‬
‫من ازت نمی‌توسم. اینجا همه چی منظمه. دقیقه.‬ ‫ایناهاش نوشته "بارادوک"!‬
‫و هیچ پتکویچی اینجا نیست.‬
‫کلاهبردار!‬
‫حالا حالتونو جا میارم. می‌رم پیش پلیس.‬ ‫شماره می‌فروشید؟‬
‫سر پول؟‬ ‫چته، نرمال نیستی!‬
‫اصلا چی می‌گی اینجا؟‬ ‫جمع کن کاسه کوزتو!‬
‫رفیق ستوان...‬ ‫آروم باش!‬
‫جاتون کجاست؟‬
‫به زودی از حیاط می‌ندازمت بیرون!‬
‫شماره‌ت چنده؟‬
‫26.‬
‫جات کجاست.‬
‫برید کنار.‬
‫کجا؟‬
‫کی 25ئه؟‬ ‫من.‬
‫یعنی اینکه این شهروند 26ئه.‬
‫سوالی هست؟‬
‫پاول کازمیریچ پتکویچ.‬
‫تو لیفورتوائه.‬
‫مهم‌ترین کار اینه که از عقده‌ی زنی که‬ ‫شوهرش ترکش کرده خلاص شی.‬
‫تو ترک نشدی، آزاد شدی. همه‌ی مردا الان مال توئن!‬
‫باید مثل جوونی، دوباره حس کنی یه زن خوشگلی.‬
‫از زندگی لذت ببری.‬
‫به کی داری می‌گی؟ من حتی یادم رفته چطوری به دور و برم نگاه کنم.‬
‫برای من یه مرد چیز غریب و دوریه.‬
‫چرنده.‬
‫تو حتی متوجه نمی‌شی که بال‌های پروازت چه‌طور رشد می کنن.‬
‫تو تئاتر، تو کنسرت، تو رستوران...‬
‫فقط احمق نباش.‬
‫باید یه ذاهی به زندان پیدا کنم.‬
‫تو لفورتوا.‬
‫خب، دخترا‬
‫چقدر هوا اینجا خفه‌ست؟ چیه؟ پنجره باز نمی‌شه؟‬
‫شنیدم که شما به مشکل برخوردید، آریادنا.‬
‫بله.‬
‫چیش براتون جالبه؟‬
‫پتکویچ، برو کمیته حزب.‬
‫چه‌خبره؟ ببخشید.‬ ‫خودش نمی‌تونست بیاد؟‬
‫تحقیقات تازه داره بیشتر می‌شه.‬
‫اما ما نمی‌تونیم منتظر پایانش باشیم.‬
‫تا جایی که مشخصه، اتهامش خیلی سنگینه.‬
‫وحتی صحبت درباره‌ی همکاری‬ ‫با سرویس های اطلاعاتی خارجیه.‬
‫به همین دلیل، شهروند پتکویچ، ما شما رو‬
‫عضوی از خانواده دشمن مردم،‬
‫اخراج می‌کنیم.‬
‫اون نمی‌تونه شما رو بپذیره، سرش شلوغه.‬
‫من هشت ساله اینجا کار می‌کنم. شاید رئیس،‬ ‫خوشحال شه که من رو برای عرض خداحافظی بپذیره.‬
‫نیکالای میخالیچ سرش شلوغه.‬
‫سلام، نیکالای میخالیچ.‬
‫اون وحشیه، منو زد!‬
‫گورلوف به من گفت که دارم اخراج می‌شم.‬ ‫تصمیم گرفتم که بیام رئیسم رو ببینم.‬
‫برید بیرون از اینجا!‬ ‫آروم باشید.‬
‫تنها چیزی،‬
‫که باهاش می‌تونستیم وضعیت شما رو آسون‌تر کنیم،‬
‫دادن درخواستی‬
‫مبنی بر استعفای شما با میل شخصی بوده.‬
‫این برای سابقه کاریتون بهتره.‬
‫من مسئولیتش رو قبول می‌کنم.‬
‫خدافظ، لیوفکا!‬
‫کارت ورودت!‬
‫حتی تو هم در جریانی!‬
‫خدافظ!‬
‫دینکا!‬
‫سلام، رای!‬ ‫وای، دیگه نمی‌تونم!‬
‫چی شده، رای؟‬
‫همه‌ش بدبختی! همه‌ش بدبختی!‬
‫توی ماه پنجم سقط شد. فکر کردم خودمو بکشم.‬
‫بیچاره تو!‬
‫چطوری کمکت کنم؟ هیچجوری نمی‌تونم!‬ ‫فقط می‌تونم همدردی کنم.‬
‫تو چطوری زنده‌ای اصلا؟‬
‫همینو بگو!‬
‫واسکا پیش شوهرت تو مترو کار می‌کنه.‬
‫هیچی بهمون نمی‌دن، فقط از راه بستنی یه کوپکی می‌رسه.‬
‫ما الان دیگه مسکویی هستیم. پاسپورتمون مثل پاسپورت‬ ‫بقیه مردمه. تو تاگانکا زندگی می‌کنیم.‬
‫یه لونه‌ی 14 متری دادن بهمون برای چهار نفر.‬
‫اشکالی نداره. باهاش کنار میایم. لونه‌هه رو دادن. کلبه رو گرفتن.‬
‫بگیرش.‬
‫بخور.‬
‫پلمبیره.‬
‫70 روبله.‬
‫بگیر.‬
‫خودت چطوری؟‬
‫خب، همه چی تقریبا نرماله.‬
‫دیگه داره دیرت می‌شه.‬
‫به موقع می‌رسه.‬
‫مامان، تو کجایی؟‬ ‫الان میام، پسرم.‬
‫دارم میام، الان پا می‌شم.‬
‫ولش کن اونو.‬
‫اون خسته‌ست. بذار بخوابه.‬
‫پدرت، بوریا، زنگ زد.‬
‫می‌خواد یکشنبه ببینتت.‬
‫نمی‌رم.‬
‫چرا؟‬
‫اون ما رو ول کرده.‬
‫و خدافظ!‬
‫چی داری می‌گی؟‬
‫احمقانه‌ست.‬
‫مامان، داره دیرم می‌شه.‬ ‫به درک!‬
‫اون پدرته! و البته که دوستت داره!‬ ‫ارتباط من با اون نباید به تو ربطی داشته باشه.‬
‫من یه روزی می‌میرم، ولی ارتباط تو با پدرت می‌مونه.‬
‫ساشا، عزیزم، تو دیگه بزرگ شدی،‬
‫"…و در خدمت سرویس های اطلاعاتی‬ ‫خارجی، روح و جسم خود را فروختند."‬
‫و ماموران مزدور آنها بودند.‬ ‫بیشتر اعضای گروه تروریستی‬
‫- ووسی، ب. کوگان، تلمن، گرینشتین،‬ ‫اتینگر و دیگران -‬
‫توسط سرویس جاسوسی آمریکا خریده شده بودند.‬
‫آنها توسط شاخه‌ای از سرویس‬ ‫اطلاعاتی آمریکا استخدام شده بودند،‬
‫سازمان یهودی بین المللی بورژوازی-ناسیونالیستی "جوینت".‬
‫با تکیه بر گروهی از ملی‌گرایان بورژوای فاسد یهودی،‬
‫جاسوسان حرفه ای و تروریست های‬ ‫ "جوینت" به دستور و تحت رهبری سرویس‌های‬
‫اطلاعاتی آمریکا فعالیت های خرابکارانه خود را آغاز کردن.‬
‫در خاک شوروی.‬
‫همانطور که ووسی تحت بازداشت در جریان تحقیقات نشان داد،‬
‫او دستور نابودی پرسنل برجسته اتحاد جماهیر‬ ‫شوروی را از ایالات متحده دریافت کرده بود.‬
‫این بخشنامه از طرف سازمان جاسوسی-تروریستی‬ ‫به ایشان داده شده است..."‬
‫نذارید اینو بشنوم!‬
‫برای چی اینا رو می‌خونید؟ اینا همه‌ش دروغه، چرنده!‬
‫من این آدما رو می‌شناسم، ووسی، گرینشتین، کوگان!‬
‫اینا پزشکای فوق‌العاده‌ای هستن. و در مورد‬ ‫وینوگرادوف هم باید بدونید که‬
‫اون پزشک شخصی رفیق استالینه!‬
‫اینها همه کار مامورای امنیتیه!‬
‫وزارت اطلاعات! این افراد حدو رد کردن!‬
‫اونا زندگی هزاران نفر رو نجات دادن. چه "جوینت" کوفتی‌ای، آخه؟‬
‫اون‌وقت من چرا باید حرف شما رو باور کنم،‬ ‫و نه حرف روزنامه "پراودا" رو؟‬
‫حداقل به خاطر اینکه‬
‫من از دوم ژوئیه 1941 تا مارس 1946 جبهه بودم.‬
‫زخمی شدم و تقدیرنامه‌های جنگ رو دارم.‬
‫آخه من چی رو به تو احمق عقب‌مونده ثابت کنم؟‬
‫کله یهودی!‬
‫ببخشید!‬
‫اصلا تو برای چی اومدی اینجا؟‬ ‫خودم یه‌جوری درستش می‌کردم.‬
‫اون شوهر منه.‬
‫من نمی‌تونم وقتی تو داری از این زندان به اون زندان می‌ری خونه بشینم.‬
‫وای، حالم بده.‬
‫اونجا نیمکت هست.‬
‫راه بدید لطفا.‬
‫اجازه بدید. همین‌جا وایسا. کسی بلند شد، بشین.‬ ‫از دستش نده.‬
‫فراموش نکردید که، من پشت سرتون بودم.‬
‫هنوز اونقدر خرفت نشدم.‬
‫چقدر دیگه اون می‌خواهد ناهار بخوره؟‬ ‫چقدر دیگه باید صبر کنیم؟‬
‫هنوز 17 دقیقه مونده.‬
‫باید یه چیزی بخوره دیگه، اونم آدمه.‬
‫من می‌رم پیش مادرم.‬
‫این چه بی‌احترامی‌ایه؟ ناهارشو بخوره خب.‬ ‫نمی‌تونستن کس دیگه‌ای رو بذارن؟‬
‫خانم، ساکت شو. دردسر درست نکن.‬ ‫این زندان لفورتوا یکی از بدتریناست.‬
‫می‌گن "سوخانوفکا" بدتره.‬
‫خیلی حالم بده.‬
‫اجازه بدید، لطفا.‬
‫ببخشید، ببخشید.‬
‫تحمل کن، تحمل کن، تحمل کن، مامان!‬
‫یه کم تحمل کن! الان نمی‌تونم. نوبت ماست.‬
‫برو، دختر!‬
‫نوبت منه.‬
‫بعدی.‬
‫پال کازمیریچ پتکویچ.‬
‫زنده‌ای؟‬
‫بهتر شدم. چی شد اونجا؟‬
‫پول رو گرفتن.‬
‫اون اینجاست.‬
‫خب، سرنوشته دیگه! عجله داری؟‬
‫بله. می‌تونم یه‌کم صبر کنم.‬
‫پس صبر کن، صبر کن. اینطوری که نمی‌شه.‬
‫تحقیقات تو چه مرحله‌ایه؟‬
‫چطور قرار ملاقات بگیرم؟‬
‫حالش چطوره؟‬
‫چرا نمی‌تونم اطلاعات گیر بیارم؟‬
‫واقعا سیستم این‌طوری طراحی شده، که...‬
‫آدم رو کور و کر کنه، که نذاره درست فکر کنه‬ ‫مثل یک تکه بی‌جون با جریانی که هست حرکت کنه؟‬
‫موقع چرخیدن مواظب باش، ممکنه بدجوری لیز بخوری.‬
‫بیا نتیجه‌گیری نکنیم. تو یه زن بالغی.‬
‫چی می‌گی، من هیچی نمی‌گم.‬
‫تو به من کمک کردی.‬
‫خب بگو، مگه این عادیه؟‬
‫یه ماه از دستگیریش گذشته،‬ ‫و تنها اطلاعاتی که تونستیم گیر بیاریم،‬
‫اینه که اون تو لفورتوائه.‬
‫باشه، یه بار دیگه هم بهت کمک می‌کنم.‬
‫و بابت این چی گیر من میاد؟‬
‫خب، پس لازم نیست.‬
‫متوجهی که، هیچ مرد نرمالی نمی‌تونه‬ ‫از یه همچین زن زیبایی بگذره.‬
‫ضمانت‌نامه بانکی می‌دم.‬
‫لعنت بهت!‬
‫فامیلیت پتکویچ بود؟‬
‫پاول کازمیراویچ پتکویچ.‬
‫سال تولد؟‬
‫1891.‬
‫جرمشو نمی‌دونی؟‬ ‫هیچ ایده‌ای ندارم.‬
‫تلفنت رو بنویس.‬
‫کارت چیه؟‬
‫دو هفته‌ست بی‌کارم. اخراجم کردن.‬
‫به خاطر پدرت؟‬
‫بله.‬
‫خیلی وقت بود اونجا کار می‌کردی؟‬
‫8 سال.‬
‫چه سمتی داشتی؟‬
‫ویراستار نشریه دولتی.‬
‫حالا چیکار می‌خوای بکنی؟‬
‫چی‌کار می‌تونم بکنم؟‬
‫دنبال کار می‌گردم.‬
‫باشه، اگر بفهمم، زنگ می‌زنم.‬
‫دیوونه‌اید، اگه یه همچین چیز قشنگی رو بفروشید. نمی‌دم.‬
‫دیوونه‌ای، میخالنا؟ با چی زندگی کنیم پس؟‬ ‫ما یه‌دونه حقوقم نداریم.‬
‫خب، به غیر از تو، که اونم پولشو ما باید بدیم.‬
‫از کجا می‌دونید، زمونه چه‌طور می‌شه؟‬ ‫شاید صد برابر بدتر شد. اون‌وقت بفروش.‬
‫حرف زدن بسه.‬
‫بذار رو میز.‬
‫اونم نقره‌ست.‬
‫مامان، من اصلا هیچی ندارم که قربونی کنم،‬ ‫به جز این انگشتر و گوشواره ارزون قیمت.‬
‫اها، نه.‬
‫ساعت جام سوئیس.‬
‫این که دزدیه!‬
‫چی می‌گی؟‬
‫بوریا از کسی دزدی نکرد. اون رو از‬ ‫بازار گراتس خرید. از اتریش.‬
‫اون‌وقت تو بدون ساعت چی‌کار می‌کنی؟‬
‫مگه من مَردم؟ ساعت برا چیمه؟‬
‫فکر می‌کنم که اینو بشه خوب فروحت.‬
‫کجا؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫موزه.‬
‫شوهر اینکا کراپاوتسکایا تو موزه پوشکین‬ ‫کار می‌کنه. من می‌شناسمش.‬
‫مامان، خب، می‌دونی که، ما قیمت واقعی‬ ‫رو نداریم و نمی‌تونیمم که داشته باشیم.‬
‫اما نگران نباش، من حدودا ظرف دو سه ماه دیگه‬ ‫می‌رم سر کار. مطمئنم.‬
‫حافظه‌م از کار افتاده!‬
‫یادته که سال 1949 یه زنی رو با خودت از کار آوردی؟‬
‫و ما برای پدرت پارچه کت‌شلواری خریدیم؟‬
‫آره، راس می‌گی! فومینا لاریسا ایگوروونا از بخش مالی.‬
‫همون آشغاله. خبرچینم بود تازه.‬
‫الان دیگه مهم نیست. پدرتم رفت‬ ‫به کیسلاودسک. برای استراحت.‬
‫و بعدشم مستقیم رفت سر کلاس. و...‬ ‫و چی؟‬
‫کت وشلوار دوخته نشد. متریالش رو می‌شه فروخت.‬ ‫پاشو، میخالنا. پارچه تو صندوقه.‬
‫آره، اگر اون زمان تو چیستاپول از ما دزدی نمی‌شد،‬
‫ما الان نقره‌های نهارخوری رو می‌فروختیم و‬ ‫تو آرامش زندگی می‌کردیم.‬
‫حدود 4 ماه، یا شایدم نصف سال رو.‬
‫و یه چیزی برای فرستادن بسته‌ها به پدرت داشتیم.‬
‫کی از شما دزدی کرد؟‬
‫از کجا بدونیم؟‬
‫توی زمان تبعید، چاقو و چنگال و قاشق غذاخوری.‬
‫حتی لباس عید پاک صاب‌خونه‌ها رو هم با خودشون بردن.‬ ‫صاب‌خونه‌ها خیلی نارحت بودن.‬
‫این چیه؟‬
‫دستکش.‬
‫مال توئه؟‬
‫مال منه.‬
‫چقدر شاهکاره.‬
‫اونجا بادبزنم باید باشه.‬
‫کسی نمی‌تونه جلوت مقاومت کنه!‬
‫چقدر خوبه بیکاری.‬
‫بیا یه‌کم بشینیم.‬
‫بیا.‬
‫چیز دیگه برای فروش،‬
‫اینه که توش زمرد و الماسه.‬
‫بردنش به فروشگاه بی‌فایده‌ست.‬
‫اونا علاقه‌ای به سنگ ندارن، فقط طلا. اما اگه به فرد بفروشیم،‬
‫می‌شه پول خوبی ازش درآورد.‬
‫در واقع، تو یک خانواده آبرومند، من باید این حلقه رو به تو بدم..‬
‫مامان، برای فکر کردی من کیم؟‬
‫بابام زندانه، اون‌وقت من تو انگشتر جدید بدرخشم؟‬
‫پس بذاریم برای فروش.‬
‫تو تانیا کلیماشکینا رو می‌شناسی؟‬
‫کم و بیش آشناییم.‬
‫اون به نظرم، یه دختری با رفتار آزاده.‬
‫آها، نه اونجوری نیست.‬
‫مردا گله می‌کنن.‬
‫اما خوششون میاد.‬
‫و از منم حدودا 7 سال کوچیکتره.‬
‫یه نگاهی بنداز. پایان‌نامه در مورد چرنیشفسکیه.‬
‫ "چه باید کرد؟"‬
‫خب، این خیلی «چه باید کرد؟» نیست،‬ ‫بیشتر روزنامه نگاریه. "ساورمینیک".‬
‫باید تو سالن کنفرانس بشینیم؟‬ ‫با کمال میل.‬
‫اگه تو قبولش کنی، من خودم باهاش در مورد قیمت صحبت می‌‌کنم.‬
‫قول دادن پول خوبی بدن.‬
‫بیا ریسک کنیم.‬
‫مرسی، زینا!‬
‫اون خودش مطمئناً هیچ چیز ارزشمندی نمی‌نویسه.‬
‫جای شکرش باقیه که خودشم اینو می‌دونه.‬
‫می‌خواد مدرک دکتراش رو بگیره.‬
‫باباشم پولشو داره.‬
‫خب، دیگه چی می‌خوای؟‬
‫چطوری؟‬
‫بهتری؟‬
‫در مورد پدرم هیچی نمی‌دونیم.‬
‫چیزی از اونا درنمیاد.‬
‫مادر بی‌قراره.‬
‫خب! مردا چی؟‬
‫خدایا، کدوم مردا؟‬
‫همه‌ش چرندیات.‬
‫چرندیات و خرافات.‬
‫می‌دونی چیه؟ بریم یه لبی تر کنیم. بریم بریم، مهمون من.‬
‫بریم.‬
‫حلقه‌ی قشنگیه.‬
‫زمرده؟ ممکنه که برش دارم.‬
‫چقدر براش می‌خواید؟‬
‫در نهایت، مارینا،‬
‫شوهر شما، رئیس صنفه.‬ ‫بذار قیمت رو تعیین کنه.‬
‫امیدوارم، اون شرایط ما رو درک کنه.‬
‫اوه، چی دارید می‌گید؟ مارک رو نمی‌شناسید؟‬ ‫آدم کاملا قابل اطمینانیه.‬
‫دوستم، ایرینا، یه حلقه خرید.‬
‫خیلی خوشش اومد. انگشترش واقعا قشنگ بود.‬
‫کار عجیبی بود. برلیان دو قیراطی و کوچک‌ترم داشت.‬ ‫ازش پرسیدم: "می‌خوای قیمتشو بگیرم؟"‬
‫اون گفت: "من این افرادو می‌شناسم. نمی‌شه بهشون شک کرد."‬
‫و بعدش به هرحال خواست که قیمت بگیره.‬
‫آوردمش به مغازه‌م،‬
‫جواهرو نگاه کردم،‬
‫و بعد مشخص شد که جواهر کلا فیکه.‬
‫اینو برای چی تعریف کردی؟‬
‫همینجوری، یه همچین وضعیه.‬
‫خودت چطوری؟ داری کنار میای؟‬
‫نه.‬
‫به نداشتن حقوق عادت ندارم. دنبال کارم.‬ ‫دنبال کارای موقتیم.‬
‫فنجون قشنگیه. مارک کوزنیتسوفه؟‬
‫نه، گاردنره.‬
‫واقعا گاردنره.‬
‫خوشگله، احتمالا برش می‌دارم.‬
‫من یه مشکلی دارم.‬
‫ماشا، خدمتکارم مدام آنفولانزا می‌گیره.‬ ‫زمین خونه‌م سه هفته‌ست کثیفه.‬
‫آنگلینا فیوداروونا، ممکنه تاتیانا میخالنای شما قبول کنه بیاد؟‬
‫بذار من زمینتو بشورم.‬
‫یعنی چی؟‬
‫به ازای پول؟‬
‫خب، مجانی که نه!‬
‫باشه.‬
‫کِی؟‬
‫شده همین فردا.‬
‫دینکا، تو رو پای تلفن می‌خوان.‬
‫بفرمایید.‬
‫دینا، ایوانم. موفق شدم یه چیزی بفهمم.‬
‫چی؟‬
‫پای تلفن نه.‬
‫فردا ساکولنیکی هستم. ساعت یک بیا پارک.‬
‫ساعت سیزده. حوضای پوتیایوسکی.‬ ‫یادت موند؟ حوض دوم.‬
‫مارینا، می‌شه فردا نیام، پسفردا بیام؟‬ ‫یه کار غیرمنتظره‌ای پیش اومد.‬
‫باشه پسفردا. این همه وایسادیم،‬
‫یه روز دیگه‌‌م روش.‬
‫من حلقه و فنجون رو برمی‌دارم. با من بیا. مارک‬ ‫خونه‌ست. اون قیمت‌گذاری می‌کنه.‬
‫همونجا بهت پولشو می‌دم.‬
‫چی شده، عقل از سرت پریده دینکا؟‬
‫یه ربع به سه‌ست!‬
‫ما که فعلا گشنه نموندیم.‬
‫می‌خوای تمام شبو بشینی؟‬
‫چیه، صدای ماشین تایپ نمی‌ذاره بخوابی؟‬
‫نه.‬
‫ما عادت داریم.‬
‫باید یه کم بخوابی.‬
‫یه سیگار بده.‬
‫باشه، می‌تونم برم بخوابم.‬
‫مامان، باید باهاش کنار بیای. من سه ماهی باید‬ ‫با چرنیشفسکی سر و کله بزنم.‬
‫حوصله سربره؟‬
‫به طرز غیرمعمولی جالبه.‬
‫بدبخت بیشتر از بیست سال تو اردوگاه کار اجباری بوده.‬
‫یعنی بابات حالش چطوره؟‬
‫اوف، مامان گریه کردن فایده‌ای نداره. اونا آدم نیستن.‬
‫چخبره اونجا؟ دوباره توی راهرو چه اتفاقی افتاده؟‬
‫سریع برید تو اتاقتون.‬
‫هیچ دلیلی برای ول‌گشتن نصفه‌شبی توی آپارتمان وجود نداره.‬
‫اینا برای شما اینجام، آلکساندر ایساکیچ؟‬
‫بله.‬
‫اومدن دنبالم.‬
‫نگران نباشید.‬
‫حداقل، این انتظار لعنتی تموم شد.‬
‫یالا، یالا.‬
‫سلام.‬
‫چقدر خوشگلی تو، هان؟‬
‫می‌شه ببوسمت؟‬
‫برای این منو خبر کردی؟‬
‫الان برمی‌گردم می‌رم.‬
‫فقط بدون داد و هوار، باشه؟‬
‫ببخشید، یه کم مستم. ترفیع درجه‌ی یکی از‬ ‫بچه‌ها رو جشن گرفته بودیم.‬
‫چرا این‌طوری به من زل زدی، هان؟‬
‫من الان خودم برمی‌گردم و می‌رم.‬
‫هی، چیکار می‌کنی؟ نترس، نترس. هیچ‌جا نمی‌رم. من اینجام.‬
‫هی، گریه نکن. ببخشید، خیلی خرم.‬
‫همه‌چی رو الان برات توضیح می‌دم. بریم.‬
‫کجا؟‬
‫بچرخیم.‬
‫بریم.‬
‫مهم‌ترین چیزی که تونستم بفهمم‬
‫تحقیقات تقریباً تموم شده، دادگاه عملا‬ ‫امروز فردا برگزار می‌شه.‬
‫دادگاه؟‬
‫خب، یه جلسه ویژه‬
‫برای تصمیم‌گیری.‬
‫ما چیکار باید بکنیم؟ اونها فقط حکم رو اعلام می‌کنن‬ ‫و تمام؟ ما حتی اون رو نمی‌تونیم ببینیم؟‬
‫اتهام پدرت خیلی سنگینه.‬
‫خرابکاری و فعالیت ضد انقلابی.‬
‫بدتر از این نمی‌شه.‬
‫براش حداقل ده سالی می‌برن.‬
‫ده سال؟‬
‫بابت چی؟ اون تحمل نمی‌کنه. پیره.‬
‫بستگی به شرایط داره.‬
‫کمپ‌ها متفاوتن. یکی با اون‌یکی خیلی فرق داره.‬
‫ده سال!‬
‫این تازه بدترین حالتش نیست. این به شما بستگی‬ ‫داره که اون چند بار بسته و پول دریافت کنه.‬
‫من و مامان سعیمون رو می‌کنیم.‬
‫الان مهم‌ترین چیز اینه که مشخص کنیم،‬ ‫کجا می‌فرستنش و کی.‬
‫هرچیزی که بتونم رو می‌فهمم.‬
‫مرسی ازت.‬
‫خب، تو چقدر خوشگلی!‬
‫الان حوصله‌ی تعریف و تمجید ندارم.‬
‫تو دیوونه‌ای؟‬
‫این‌کارا چیه؟ مگه متجاوزی؟‬
‫داری سعی میکنی منو فلج کنی؟‬
‫درد داشت؟‬
‫آره، وحشی، چقدر هم!‬
‫زنم شو، احمق!‬
‫انقدر سریع؟‬
‫مگه چقدر خوردی؟‬
‫مزخرفه.‬
‫من نمی دونستم که همچین زنایی هم وجود دارن.‬
‫چجور زنایی؟‬
‫اینجوری!‬
‫سانیا، بیدار شو.‬
‫چی شده؟‬
‫پسرم تب داره.‬
‫فقط همینو کم داشتیم.‬
‫میخالنا، باید بری داروخونه. فقط دو تا‬ ‫دونه قرص آسپیرین داریم.‬
‫توی آشپزخونه چه‌خبره؟‬ ‫بلندگو واسه خودش هوار می‌زنه.‬
‫عسل داریم؟‬ ‫اون پایین حدودا 4 قاشق هست.‬
‫خدایا، 38.6. این که تا عصری به 39 می‌رسه.‬
‫سریع برو تو تخت من.‬
‫وای، یعنی واقعا مرده؟‬
‫وای، عزیزم!‬
‫رفیق استالین ما!‬
‫عزیزم! مریض شده! وای چقدر دلم براش میسوزه!‬
‫چطوری ما بعد از این زندگی کنیم؟‬
‫حالا چیکار کنیم؟‬
‫رفیق استالین!‬
‫ویساریونیچ عزیز ما!‬
‫وای، حالا ما بعد از تو چی می‌شیم، عزیز ما!‬
‫عشق ما!‬
‫تومکا!‬
‫چقدر دلم براش می‌سوزه!‬
‫چرا اینجوری داد میزنه، انگار ننه‌ش مرده.‬
‫نشنیدید، مگه؟‬
‫دیشب رفیق استالین مرد!‬
‫من که کر نیستم.‬
‫پسرم مریضه.‬
‫استر داویدوونا! بچه 38.6 درجه تب داره.‬ ‫میای ببینی؟‬
‫باشه، تقریبا 15 دقیقه دیگه.‬
‫و واقعا...‬
‫حالا بدون اون چی می‌شه؟‬
‫دیگه کارمون تمومه.‬
‫می‌ریم سیبری.‬
‫چرا؟‬
‫آمریکاییا اینجا رو بمب‌بارون می‌کنن.‬
‫چرا مزخرف می‌گی؟‬
‫حالا می‌بینی!‬
‫ولی برای اینا،‬
‫مهم نیست!‬
‫برای ما مهم نیست؟‬
‫این مزخرفات چیه می‌گی، جادوگر خرفت؟‬
‫بچه‌م 38.6 درجه تب داره.‬
‫خب برو و خبر برسون که من مثل تو عوضی نیستم.‬
‫خدا رو هزار مرتبه شکر، که اون مردک شرور رو برد.‬
‫پدر ما که در آسمان‌هایی...‬
‫دراز بکش.‬
‫ریه‌هاش تمیز هستند، غدد لنفاویش بزرگ شده‌ن.‬
‫یه دونه قرص آسپرین بدین.‬
‫دادم بهش.‬
‫نوشیدنی، نوشیدنی و نوشیدنی.‬
‫شیر و عسل، چای با تمشک. تا حد امکان زیاد.‬
‫عفونتم ممکنه باشه، خب اینم پس‌فردا مشخص می‌شه.‬
‫بهش سر می‌زنم.‬
‫خیلی ممنون.‬
‫ممنون.‬ ‫استر داویدوونا، چقدر تقدیمتون کنم؟‬
‫چی دارید می‌گید؟ من از همسایه‌ها پول نمی‌گیرم.‬
‫یه فنجون قهوه؟‬
‫با کمال میل!‬ ‫بفرمایید بشینید.‬
‫به چی زل زدی؟‬
‫دارم پول در میارم.‬
‫کارت طول می‌کشه؟‬
‫حدود 10 دقیقه.‬
‫لباسمم باید عوض کنم.‬
‫رای نهایی اومد.‬
‫همون‌طوری که فکر می‌کردم.‬
‫10 سال؟‬
‫دیگه تو مسکو نیست.‬
‫کجاست؟‬
‫تو راه سیبری.‬
‫در کل، باید نشست و تو آرامش صحبت کرد.‬
‫می‌خوای بیای پیش ما؟‬
‫تو خیابون منتظر می‌مونم.‬
‫برو کنار!‬
‫همه‌ اونا می‌رن تو سالن؟ مگه این کی اوناست؟‬
‫از کنار تابوتش عبور می‌کنن و بعدش چی؟‬ ‫مگه اون فامیلشونه؟‬
‫اینو نگو.‬
‫صاحابشونه.‬
‫اون‌ها عادت کردن که اون‌قدری که از صاحباشون‬ ‫می‌ترسن، بهشون احترام نذارن.‬
‫این تو خون اوناست.‬
‫بعد از حیاط صف سریع‌تر می‌ره.‬
‫چرا عضو سازمان امنیت ملی شدی؟‬
‫از چیش خوشت اومد؟‬
‫بعد از جنگ باید یه جایی می‌رفتم سر کار.‬
‫جنگ رو با درجه افسری ستوان یکمی تموم کردم.‬
‫دوست نداشتم که به کارخونه‌ی کیروف برگردم.‬
‫به محض این که از ارتش خارج شدم، سریع رفتم‬
‫به استان آرخانگلسک، خانواده‌م اونجا بودن.‬
‫مشخص شد که‬
‫همه‌ی خانواده‌م از گشنگی به خاطر جنگ مردن.‬
‫مادرم، پدرم، مادربزرگم، برادرم‬
‫و هر دو خواهرم.‬
‫پدربزرگم زودتر تو قطار مرد. وقتی‬ ‫که اموالمون رو مصادره کردن.‬
‫هیچ‌کس نمونده بود.‬
‫نزدیک بود دیوونه شم.‬
‫اموالتون رو مصادره کردن؟‬
‫ما اصالتا تامبوفی هستیم.‬
‫ایوان کوزمیچ پریاخین، پسر یه کشاورز.‬
‫استان تامبوف، منطقه بوندارسکی،‬ ‫روستای کریواپالیانه.‬
‫زمانی که من شش سالم بود، ورشکست شدیم،‬ ‫اموالمون رو مصادره کردن و فرستادنمون شمال.‬
‫صبر کن.‬
‫تو چطوری زنده موندی؟‬
‫سال 1939 پدرم پاسپورتم رو‬ ‫به عنوان پسر بزرگش گرفت.‬
‫با رشوه گرفت.‬
‫آخرین خوکمونو داد.‬
‫گفت:‬
‫ "یه جوری برو، که انگار اصلا اینجا نبودی."‬
‫خب، منم اومدم پترزبورگ.‬
‫آها، حالا باید بریم اونجا.‬
‫سلام، پترونا. شهروند پتکویچ،‬ ‫لباستون در بیارید، برید داخل اتاق.‬
‫اونجا.‬
‫پترونا تمیزکاریتون رو بعدا تموم کنید.‬ ‫من یه جلسه‌ی مهم دارم، البته یکیم نیست.‬
‫خب، اولین کار.‬
‫هب. این آدرس محل اردوگاهه.‬
‫ساختمان شماره 16. نزدیک ایرکوتسک.‬
‫و کپی رای دادگاه.‬
‫اون اصالتا از ایرکوتسکه.‬
‫اون اونجا به دنیا اومد و بزرگ شد.‬
‫مامان بابا اونجا بودن.‬
‫قایمش کن.‬
‫خیلی دوره. احتمالاً خیلی گرونه.‬
‫چیکار باید بکنیم؟ با مامان بریم ایرکوتسک.‬
‫هرکاری. بخور، بنوش، بگرد.‬
‫تو اینجا زندگی می‌کنی؟‬
‫نه.‬
‫این یه آپارتمان دولتیه.‬
‫سلامتیت، عزیزم.‬
‫با من ازدواج می‌کنی؟‬
‫چرا؟‬
‫چونکه من ازت ده سال بزرگ‌ترم.‬
‫وقتی پنجاه ساله بشم، می‌شم جای مادربزرگت.‬
‫و تو یه مرد جوون چهل ساله‌ای.‬
‫بابا همه‌ش مزخرفه، اینها خرافاته. چی می‌گی؟‬
‫تو زن نداری، مگه؟‬
‫چرا.‬
‫زن دارم و یه دختر.‬
‫همه‌شون رو به خاطرت ول می‌کنم.‬
‫شک نکن.‬
‫لازم نیست.‬
‫اولین بار که دیدمت واقعا ناراحت شدم.‬
‫امکان نداره یه دختری انقدر زیبا باشه.‬
‫فکر کردم توهم زدم.‬
‫نزدیکتر اومدم: نه، واقعاً، اون مثل فرشته زیباست.‬
‫آخه چرا؟‬
‫چرا دخترا این‌جورین؟‬
‫برای مردا فقط یه دردسر اضافه‌ست.‬
‫خب، حالا مستم شدم.‬
‫دیوونه!‬
‫خب، بالاخره می‌تونم ببوسمت؟‬
‫فقط بدون دعوا.‬
‫من هیچ‌وقت نمی‌خواستم یه زن خراب باشم.‬
‫این تصویر، یه زن در وسط که مردای مختلف دورش می‌پلکن،‬
‫هیچ‌وقت من رو جذب نکرده بود.‬
‫من آرزو داشتم که یکی باشه و من رو واقعی دوس داشته باشه.‬
‫و البته منم اونو دوس داشته باشم.‬
‫واقعیش چطوریه؟‬
‫توضیحش بی‌فایده‌ست.‬
‫یا درونت هست.‬
‫یا نه.‬
‫دوسم داری؟‬
‫تو نمی‌بینی؟‬
‫درست انجامش می‌دی.‬
‫چون فقط با عشقه که می‌شه توی این کشور وحشتناک دووم آورد.‬
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.