".هرگز حاضر نیستم در راه اعتقاداتم بمیرم، چرا که ممکن است عقایدم اشتباه باشند" - بـرتـرانــد راســـل -
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
پس از افشاگری ما درباره ی "داستان ناپدید شدن طبیعت‌گرد، "گری هینج
.سرتاسر کشور در شوک فرو رفت
اون داستان باعث برانگیخته شدن احساسات و ترس میلیون ها نفر شد
و همه کس، از جنگل‌بانان گرفته تا چتربازان
برای کمک و پیدا کردن سرنخ به ما پیوستند
و درسته، بهتون اطمینان میدم که
.ما همچنان در حال دنبال کردن اون داستان هستیم
به کمک راهنمایی افرادی که در این منطقه زندگی میکنن
.داستان شوکه‌کننده ی دیگه ای رو کشف کردیم
،یکسال پس از ناپدید شدن گری
،در ساعات نیمه شب 28 سپتامبر 2018
جسد زنی جوان در خانه اش
.و در نزدیکی بزرگراه 50 ام یافت شد
ساعاتی بعد، ناپدید شدنِ زن دیگری در همان منطقه
.و در حاشیه ی جاده ی بیابانی گزارش شد
وقتی به این گزارشات دقت میکردم، متوجه شدم
تمام این مسائل به معمایی بزرگتر مرتبط میشن
که فراتر از تصورات منه
.و درحال آشکار شدن در مقابل چشمان ما هستن
9.1.1 درخواستتون رو بفرمایید
الو؟
9.1.1 درخواستتون رو بفرمایید
الو؟
9.1.1 کسی اونجا هست؟
.اگه نمیتونید صحبت کنید، یکی از دکمه ها رو فشار بدید
از مرکز به واحد شش
واحد شش به مرکز، به گوشم
(--) یه تماس بی کلام مشکوک داشتم از منطقه ی
.اگه ممکنه به اون منطقه اعزام بشید
دریافت شد. من الان در محدوده دره ی اِکو هستم
.تقریبا 7 دقیقه با اونجا فاصله دارم. الان حرکت میکنم
واحد شش به مرکز
من الان در محل اعزام شده هستم
هیچکس درو باز نمیکنه
ولی چراغ اتاق خواب در قسمت کناری خونه
.داره روشن خاموش میشه
حالا چراغ پشت بوم هم داره روشن خاموش میشه
واحد شش هستم، هم اکنون درخواست پشتیبانی دارم
نمیدونم این کار یه علامته یا نه
ولی به هرحال الان میخوام وارد خونه بشم
.درب اصلی خونه قفله
واحد شش به مرکز، درخواست فوری نیروی پزشکی دارم
تکرار میکنم، درخواست فوری نیروی پزشکی دارم
.دریافت شد از مرکز به نیروی پزشکی
اولین باری که راجب این داستان شنیدم موقعی بود که
توی شمال نوادا و درحال رسیدگی به یه داستان دیگه توی یه هتل قدیمی بودم
و توی لابی منتظر آسانسور بودم
و اونجا یه هتل قدیمی بود
خلاصه، طول میکشید تا آسانسور بیاد
و متوجه شدم که یه خانومی بهم خیره شده
و موقعی که در آسانسور باز شد دویید به سمت من
و بهم گفت که منو میشناسه
،و گفت باید روی این موضوع کار کنم
.یعنی اتفاقاتی که برای دختری بنام مینِروا افتاده
خلاصه کنارش موندم
و سوار آسانسور نشدم
.و به حرفاش گوش کردم
معلوم شد که اون پاسخگوی سابق 9.1.1 بوده
،در همسایگی همین شهر، یعنی سایپرس در نوادا
.همون جایی که این اتفاق رخ داده بوده
برای یه مدت طولانی صحبت کرد
ولی چیزی که توجهمو جلب کرد
موقعی بود که گفت
،وقتی دوستش اومد تا وسایلشو تحویل بگیره"
".اونا اشتباهی تمام نقاشیا و نوار ها رو بهش دادن
شبی که تمام این اتفاقات افتاد
.تازه دومین هفته ی اقامت من توی سایپرس بود
"من برای کار به عنوان "مامور فوریت های پزشکی .به اینجا اومدم
شغل سابق من، کار برای یه شرکت خصوصی بود
و راستش هیچ علاقه ای بهش نداشتم
چون من توی رشته ای تحصیل کرده بودم
که در آینده توی اورژانس و .به عنوان مامور فوریت های پزشکی کار کنم
در نگاه اول، سایپرس بهترین مکان .برای آدمی مثل من به نظر میاد
،من عاشق دوچرخه سواری کوهستانی ام عاشق کوهنوردی ام
،عاشق چادر زدن، گردش، پیاده روی
ولی
،فردای همون روز
.من رفتم دنبال یه شغل دیگه توی یه شهر دیگه
،بعد از اتفاقی که برای اون گردشگر افتاد
ما از تلویزیون شنیدیم
و، میدونی که، اون یه ویدیو گرفته بود
به محض اینکه شوهرم اونو دید
به من گفتش که ".وای خدا، دوباره برگشتن"
وقتی با آمبولانس به سمت اونجا میرفتیم
با خودمون میگفتیم چقدر ترسناکه که
.بخوای اینجا زندگی کنی
.خیلی ترسناک و ناراحت کننده س
،هرچی بیشتر میرفتیم جلو
.با صحنه های عجیب تری مواجه میشدیم
،چیزی که دقیق تر از همه یادم مونده
.حالتیه که بدنِ اون دختر داشت
خلاصه، رفیقم به وضعیت دختره رسیدگی میکرد
و منم رفتم توی کابین تا ببینم
،داروی خاصی پیدا میکنم یا نه
،ببینم سوابق پزشکی خاصی داره یا نه
که بتونیم بهتر درمانش کنیم
،بعد
،راستش اگه بخوام احساسمو توی اون لحظات توصیف کنم
شبیه زمانی بود که هنوز توی آموزشی بودم
و یه مورد اورژانسی پیش اومد
که توی یه انبار بود
و یه آدم چاقو خورده بود
و پلیس بهمون میگفت "عقب تر وایسید و درمانش کنید"
"ولی حواستون باشه که مظنون هنوز توی انباره"
".ما داریم انبار رو بررسی میکنیم"
.و من از ترس، مدام پشت سرمو نگاه میکردم
.فقط اینجوری میتونم اون لحظات رو توصیف کنم
خلاصه من رفتم داخل و کابینو گشتم
.خیلی عجیب بود، انگار خالی بود
یعنی من چند تا دارو پیدا کردم
ولی با خودم فکر میکردم این دختره کیه؟
،همه راجبش حرف میزدن
راجب همین دختره که دانشجو بود
و میدونین، من فکر میکردم که
میدونی، فکر میکردم دختر دبیرستانیه
ولی بعدا معلوم شد که
سی و خورده ای سال سن داره
.و داره یه دوره ی دانشگاهی رو میگذرونه
من باید اون دوستش رو که
مدارک و وسایلو از پلیس گرفته بود پیدا میکردم
،و در حین انجام این کار
.فهمیدم که مینروا رو "مینی" صدا میزدن
همه ی این داستانا از وقتی شروع شد
.که واسه چادر زدن رفته بودیم شمال نیویورک
خانومی که مالک اون منطقه بود
یه زمین شناس بود
،و هرچی بیشتر راجب شغلش صحبت میکرد
.مینی مشتاق تر میشد و چشماش برق میزد
مینی شیفته ی شغل و تمام چیزایی شده بود .که اون خانوم تعریف میکرد
خب، اون خانوم هم متوجه این قضیه شد
،و گفتش که خیلی عالیه
.گفت میتونی دوره هاش رو بگذرونی
بعد از اون مسافرت
و ملاقات با اون خانومی که ،به شدت روی مینی تاثیر گذاشته بود
به کالج بروکلین رفت تا برای اون کلاس ها ثبت نام کنه
و اونجا یه دانشجوی سابق رو دید
که راجب یه دوره آموزشی توی سایپرس نوادا .باهاش صحبت کرد
دوره آموزشی نوادا یه پروژه ای بود که
که توسط کالج ها و دانشگاهای مختلفی پیشنهاد میشد
و دانشجوها برای این پروژه
به شهری بنام سایپرس در نوادا میرفتن که
درواقع یه معدن واقعی و فعال اونجا بود
و دانشجوها میتونستن
.از نزدیک و بطور دقیق با مفاهیم زمین شناسی آشنا بشن
توی همون دوران، کتی به عنوان یه پرستار
.توی بیمارستان بیت اسرائیل در نیویورک کار میکرد
اون درواقع شیفت شب اورژانس بود
و شیفت شب هم 12 ساعت طول میکشه
به همین خاطر در طول روز میخوابید
ولی میخواست مینروا احساس تنهایی نکنه
و باهاش در ارتباط باشه
.و بدونه که از تصمیمش برای رفتن به سایپرس حمایت میکنه
بخاطر همین از خودشون ویدیو میگرفتن
.و برای همدیگه میفرستادن
خلاصه که، نیویورک دلش واست تنگ شده
.بذا بهت نشون بدم الان کجام
و از طریق همین ویدیو ها
میتونیم سرنخ ها و اطلاعاتی
.از آخرین روز های مینروا بدست بیاریم
اون به سایپرس رفت
.و جایی هم نداشت که بمونه
حتی یه اتاق یا یه گوشه ای که بتونه بخوابه نبود
.و اونا هیچ جایی برای اون نداشتن
خلاصه توی خوابگاه هم جا نبود
.و همه جا پر شده بود
خلاصه اونا تصمیم گرفتن که
بفرستنش به این کابین
که درواقع دانشکده قرار بود اونجا رو
تبدیل به دفتر خودش بکنه
ولی به هرحال اون زمان بهش اجازه دادن .که توی اون کابین زندگی کنه
وقتی اون دختر توی این کابین زندگی میکرد
.این کابین اینجا روی این محیط سیمانی قرار داشت
جایی که این سیمان ها ریخته شده
.قبلا انباری و زیرزمینِ همون کابین قرار داشت
کامیون اومد و ما اینجا رو پر کردیم
و قرار بود که
.یه دفتر جدید روی اینجا بسازیم
...آیا بازرسان همه ی وسایل زیرزمینو با خودشون بردن
قبل از اینکه با سیمان پرش کنین؟...
.اطلاعی ندارم
مدت کوتاهی بعد از اینکه
...من و شوهرم مزرعه رو در اختیار گرفتیم
درواقع پدرم قبلا به این شکارچی ها اجازه میداد
.که توی این زمین شکار کنن
برای سالها، اونا توی این زمینا شکار میکردن
و اتفاقی که افتاد این بود که یکی از اون شکارچیا
تیر زدن بلد نبود و نمیدونست داره چیکار میکنه
.و یه بار اتفاقی به شوهرم شلیک کرد
خوشبختانه اون کشته نشد
.و بخاطر همین دیگه راضی به این کار نبودیم
خلاصه من رفتم سراغ شکارچی ها
که بهشون بگم دیگه توی زمین های ما
اجازه ی شکار ندارن
.و اونا اصلا از این قضیه خوششون نیومد
و اونا رفتن و یکی از فنس های ما رو پاره کردن
اونجا یه آغل گوسفند بود که
درواقع یه در کوچیک داشت و اونا اونجا رو نابود کردن، میدونی
بخاطر همین من زنگ زدم به پلیس و اونا بهم گفتن که
تا موقعی که مدرکی ارائه نکنم .نمیتونن کاری انجام بدن
خلاصه یه شبی رسید، که من و شوهرم
زود به رختخواب رفته بودیم
و یهویی یه صداهایی از سمت طویله شنیدیم
خلاصه شوهرم، دوربینو برداشت
و گفتش که "میرم مدرک جمع کنم"
و بعد رفت اونجا ولی شکارچیا اونجا نبودن
و بعد وقتی به جلوتر نگاه کرد
.دید که دارن فرار میکنن
امکانش هست که، یه نگاهی به کابین بندازیم؟
نه، اونو از جای خودش درآوردن
چون میخوان تخریبش کنن
.و شرکت گفته که نمیخواد کسی نزدیکش بشه
در زمانی که اون دختر اینجا زندگی میکرد
یه آقایی هم بود که
توی اون خونه زرده زندگی میکرد، ولی همون موقع نقل مکان کرد
.و اون خونه هم دیگه متروکه شده
وقتی به اینجا اومدم
کمبود مسکن وجود داشت
و من مدتی بود که توی ماشینم میخوابیدم
و یه روز بعدازظهر که از سر کار برمیگشتم
.اتفاقی این خونه رو پیدا کردم
یه خونه ی کوچیک زرد بود که تقریبا هشت کیلومتر با شهر فاصله داشت
متوجه شدم که خالیه و قابل سکونته
و بعدش رفتم دنبال صاحبش گشتم
.و خونه رو ازشون اجاره کردم
کمکم کردن تا وسایلمو بار بزنیم
و مدت زیادی رو درحال بار زدن وسایل بودیم
و وسایلو جابه جا میکردیم و بعد کارمون تموم شد
و موقعی که اونا رفتن دیگه شب شده بود
و بعدش شروع کردم به چیدن وسایل
و بعدش روی مبل نشستم تا یه کم استراحت کنم
و اون موقع بود که احساس جالبی بهم دست داد
مثل اینکه حس کردم یه چیزی بیرون خونه س
.و دقیق نمیتونستم تشخیص بدم که چیه
یه شب، من رفتم که بخوابم
و خوابم برد
.ولی بعدش صدای سگم منو بیدار کرد
اون مدام پارس میکرد
.و رو به درِ ورودی وایساده بود
من لباس پوشیدم و خواستم ببینم چه خبره
.گفتم شاید ماشین کسی توی بزرگراه خراب شده
در خونه رو باز کردم
و سگم همونجا نشسته بود و مدام پارس میکرد
و حسابی سروصدا میکرد و به بیرون خیره شده بود
.جوری که انگار داره به یه نفر نگاه میکنه
.هیچکس اونجا نبود
آروم به سمت بیرون حرکت کرد
.و رفت داخل حیاط
جوری بود که انگار داره دنبال کسی میگرده
و همینجوری به جلو خیره مونده بود .ولی هیچکس اونجا نبود
!سلام دختره
به نوادا خوش اومدی
،اینم از خونه ی نیمه مبله ی من
.کابین داغون
،آره، خلاصه
واقعا خوشحالم که هم‌خونه ندارم
و پرده ها رو کشیدم چون همسایه ها عجیب غریبن
...خلاصه که
.بذا اتاق خوابو نشونت بدم
وقتی اولین ویدیویی که برای کتی فرستاده رو تماشا کردم
با خودم گفتم
چرا اون دختر رفت و توی اون کابین زندگی کرد؟
.اونجا برای سکونت مناسب نبود
یعنی، ساخت و ساز هنوز درحال انجام بود
.سقف کابین از ورق پلاستیکی بود
،خیله خب دختر
بگو نظرت راجب اینجا چیه
دلم تنگ شده، عاشقتم
باید زودتر بیای بهم سر بزنیا
بهت زنگ میزنم
.بای بای
وقتی دوربینو به سمت خودش چرخوند
.مشخص بود که چهره ش شاداب و خوشحاله
.خلاصه خیالم راحت شد
،میدونین، حالش خوب بود .گفتم خوشبختانه اونجا راحته
وقتی اون آقا به ما گفت که ...چرا مینی حس عجیبی نسبت بهش داشته
و پرده ها رو کشیدم چون همسایه ها عجیب غریبن
.خشکمون زد...
و میخواستم برگردم به اتاقم
که یه صداهایی از بیرون شنیدم
و وایسادم و چند لحظه به صدا گوش دادم
و گفتم که، احتمالا صدای جغده
.درواقع کنار درختا بودم
خلاصه رفتم اون سمت و چند تا سنگ برداشتم
و رفتم سمت کناری خونه
جایی که درختا بودن
و سنگا رو به اون سمت پرت کردم
و یه ذره سروصدا کردم که هرچی هست فرار کنه
.انگار اون صدا از بالای کوه میومد
انگار شبیه صدای آواز یه زن بود
ولی دقیق نمیشد گفت که آهنگ میخونه
...شبیه یه
.یه صدای عجیبی میومد
انگار با تن صدای بالا میخوند بعد دوباره تن صدا میومد پایین
و بعدش صداهای مختلفی شنیده میشد
و صدا کم و زیاد میشد و اکو میشد
و دقیقا نمیتونستم بفهمم
صدا از کجا میاد چون بلخره صدا بود
.و صدا توی هوا پخش میشه
صاحب خونه بهم زنگ زد
و گفتش که یه خانومی
توی کابین نزدیک خونه زندگی میکنه
و فرداش همون خانومو دیدم، همون زمین شناسه
و رفتم و بهش خوش آمد گفتم
و موقعی که داشتیم اونجا صحبت میکردیم
راجب صداهایی که شنیدم بهش گفتم
گفتم یه صداهایی از بالای اون تپه میومد
و اون خانوم جوری به من نگاه میکرد انگار که
انگار که، راستش از دستش ناراحت شدم
میدونی، اون فکر میکرد که
انگار، جوری بهم نگاه میکرد .که انگار من عقلمو از دست دادم
از روزی که حس کردم
،انگار یه نفر منو زیر نظر داره
.از لحاظ جسمی هم بیمار شدم
دائم حالت تهوع بهم دست میداد
و روز به روز بدتر میشد
.و همینجوری که میگذشت فقط بدتر میشد
،بعد از این جریانات
.بلافاصله علائم جسمی عجیبی پیدا کرد
!دیگه گوشی دستم نیس
رفتم یه سه پایه از فروشگاه گرفتم
و الان گوشی رو گذاشتم روی اون
،که بتونم شعبده بازی کنم
!مثلا در این بطری رو باز کنم
تازگیا چشمام اذیتم میکنه
شبا نمیتونم خوب نفس بکشم
.همش از خواب میپرم و بدنم خسته س
انگار، نمیتونم به خواب عمیق برم
.یا نمیتونم از خواب پاشم
وقتی دراز میکشم و میخوام بخوابم .حس میکنم ضربان قلبم میره بالا
و وقتی زود برمیگردم خونه
بعضی چیزا سر جاشون نیستن
.و بعضی چیزا هم گم میشن و پیداشون نمیکنم
،هر اتفاقی که داشت میوفتاد
.نشون میداد که وضعیت جسمیش درحال بدتر شدنه
.خلاصه فردا میخوام برم شهر پیش یه دکتر
کتی بهش پیشنهاد کرد که برگرده به کابین
.و دنبال کپک سیاه بگرده [یه نوع قارچ که روی در و دیوار میزنه]
خودمم مطمئن نبودم
ولی این منطقی ترین چیزی بود که به نظرم رسید
و با علائمی هم که داشت جور در میومد
واسه همین بهش گفتم سریع برو توی کابین"
".و فورا همه جا رو بررسی کن
اون برگشت توی کابین
و موقعی که داشت دنبال این کپک سیاه میگشت
این کیف بِرِزِنتی رو پیدا کرد
اولش مسئله ی خیلی مهمی نبود
.چون اون لحظه بیشتر نگران سلامتیش بودیم
خلاصه بهش گفتم "باشه، بعدا ازش عکس بگیر بفرست"
".ولی فعلا خونه رو بررسی کن"
و همه جا رو زیر و رو کرد
.و هیچی پیدا نکرد
این همون کیفیه که
،پلیس به کتی داد
با این تصور که لوازم شخصی مینی داخلشه
...ولی چیزی که توی کیف بود
کتی بخاطر از دست دادن دوست صمیمیش داغون شده بود
.درواقع اونا مثل دوتا خواهر بودن
.اون میخواست یه کاری بکنه
همون موقع بود که تصمیم گرفت .تا لوازم شخصی مینی رو تحویل بگیره
من رفتم سراغ اون کیف
تا ببینم چیز به درد بخوری پیدا میکنم یا نه
و درنهایت همون کیفو تحویل گرفت
و داخلش یه نوار خیلی قدیمی پیدا کرد
به همراه یه سری نقاشی عجیب و غریب
.همچنین موبایل مینی رو هم پیدا کرد
کتی و مینی از شنوندگان پر و پا قرص پادکست بودن
،و مخصوصا این پادکست
پادکستی که میزبان معمولا به مخاطبا میگفتش
که یه فولدر برای مواقعی که گم شدید بسازید
و چیزایی که توی این فولدر قرار میگیره
،پسورد ها، کد های امنیتی شبکه های اجتماعی
خلاصه هرچیزی که یه نفر لازم داره
تا بوسیله ی اونا بتونه بهتون کمک کنه
و این فولدرو برای کسی که بهش اعتماد دارید میفرستید
و به همین خاطر
.کتی تمام پسوردای گوشی مینی رو داشت
.خلاصه میتونست قفل گوشی رو باز کنه
لیست امنیتی، فرآیند تایید
یک کنترل سه مرحله ای وجود داره
که هرکدوم نیازمند تایید جداگانه هستن
،و باید توسط یک سازنده
.یا یک سرپرست یا مدیر اجرا شوند
.مناطق ایمنی برای پیشرفت مداوم
...لوازم خاصی برای این کار
.و بعدش صدای نفس کشیدن مینی شنیده میشه
خروپف نمیکنه
.ولی صدای نفس کشیدن توی خواب عمیق میاد
یه صدای دیگه ای هم
.توی اون وویس شنیده میشه
.من فکر کردم شاید داره توی خواب راه میره
واقعا اینطوریه؟
.انگار یه نفر داره صحبت میکنه
.یه صدای مردونه
نمیتونم بفهمم داره چی میگه
ولی قطعا صدای یه مرده
.و مینی تمام مدت توی خواب عمیقه
میدونی، بعد از گوش کردن به تمام وویس ها
موهای تنم سیخ شد .و فکرمو حسابی مشغول خودش کرد
راستش اون شب نتونستم بخوابم
.چون اون صداها مدام توی ذهنم مرور میشد
حتی فرداش نرفتم سر کار
.و بعدش رابی با یه پلیر ویدیو اومد خونه
اون رفته بیرون
میخوام دوستمو ببینم
!اوناهاش
اون از روشنایی خوشش نمیاد
داره میاد تو
یه کاری باهات دارم
،از همون لحظه ی اول
.میتونی حدس بزنی که این قضیه ترسناکه
صدای این آدم... غیر عادیه
و زمانی که فهمیدم این فیلم
،داخل همون کابین گرفته شده
.دلم هری ریخت
"در سرتاسر آفریقا شعار دهید"
[(شعر "پوتین ها" از رودیارد کیپلینگ برای ارتش بریتانیا مربوط به جنگ دوم بوئر بین انگلیس و آفریقای جنوبی (1902-1899]
"قدم قدم قدم قدم"
"در سرتاسر آفریقا شعار دهید"
"پوتین پوتین پوتین پوتین"
"دوباره به هر طرف رژه بروید"
"در جنگ، معافیت معنا ندارد"
"هفت شش یازده پنج"
"نُه، و بیست مایل برای امروز"
"چهار یازده هفده"
"سی و دو مایل در روز قبل"
"پوتین پوتین پوتین پوتین"
"دوباره به هر طرف رژه بروید"
"در جنگ، معافیت معنا ندارد"
"نه نه نه نه"
"نگاه نکن چه چیزی روبروت قرار داره"
"پوتین پوتین پوتین پوتین"
"دوباره به هر طرف رژه بروید"
"مردان مردان مردان مردان"
"مردان از دیدنش دیوانه میشوند"
"در جنگ، معافیت معنا ندارد"
"بشمار بشمار بشمار بشمار"
"فشنگ ها و پوکه ها را"
"اگر لحظه ای غفلت کنی، بالای سرت خواهند بود"
"پوتین پوتین پوتین پوتین"
"دوباره به هر طرف رژه بروید"
"در جنگ، معافیت معنا ندارد"
"با هرچیزی کنار می آییم"
"گشنگی، تشنگی و خستگی"
"اما نه نه نه"
"با نگاه مداوم آنها کنار نمی آییم"
"پوتین پوتین پوتین پوتین" "دوباره به هر طرف رژه بروید"
"در جنگ، معافیت معنا ندارد"
"روز ها اوضاع وخیم میشود"
"اما شب ها رشته های چهل میلیاردی از راه میرسد"
"پوتین پوتین پوتین پوتین"
"دوباره به هر طرف رژه بروید"
"در جنگ، معافیت معنا ندارد"
"من شش هفته در جهنم"
"راهپیمایی کردم"
"این آتش، شیطان، ظلمت یا چیز دیگری نیست اما"
"پوتین پوتین پوتین پوتین" "دوباره به هر طرف رژه بروید"
"در جنگ، معافیت معنا ندارد"
"تلاش تلاش تلاش تلاش"
"تلاش کنید تا به چیز متفاوتی فکر کنید"
"خدای من"
"مرا از دیوانه شدن باز دار"
"پوتین پوتین پوتین پوتین"
"دوباره به هر طرف رژه بروید"
"در جنگ، معافیت معنا ندارد"
اونا سوله رو تخریب کردن
و اون کابین رو جای خودش در آوردن
،و همچنین اون زیرزمینو از بین بردن
،دقیقا بعد از مرگ مینی
و دقیقا قبل از اینکه کتی متوجه بشه .توی اون نوار چیه
.من همین الان برگشتم
ولی مطمئنم که
من اولین کره ای ایی هستم که به سایپرس نوادا اومده
.یا اینجا زندگی کرده یا هرچی
امم... یارویی که توی پمپ بنزین بود ازم پرسید من شرقی ام؟
امم... بعد یکی از همکلاسیام گفتش که
،یعنی آدم خوبیه ها ،میخواست ازم تعریف کنه
بهم گفت شبیه عروسکای چینی ام
،آره خلاصه، اینجوریه اینجا همه خیلی مهربونن
مثلا نژادپرست و اینا نیستن
...ولی مثلا، نمیدونم، خیره میشن به آدم
خیله خب، بعدا باهات حرف میزنم
عاشقتم
.خدافظ
،از سال 1993 تا زمانی که توسط معدن خریداری شد
اونجا به آدمای زیادی اجاره داده میشد
ولی هیچ سند و قراردادی وجود نداره
.چون اکثرا غیرقانونی و دلال بازی بود
.درواقع این کابین یه جور اسکانِ موقتی بود
باید همین جاها باشه
همین جاها بود که دیدمش
بیشتر چیزایی که توی این نوار میبینیم هیچ مفهوم خاصی ندارن
چون که خودِ نوار به شدت آسیب دیده
و داغون شده
و با اینکه صدای آدمی که فیلمبرداری کرده رو میشنویم
اما صداش انقدر بی کیفیت و نامفهومه
.که نمیتونیم دقیق تشخیص بدیم و شناسایی کنیم
زنی که سویشرت صورتی تنشه
.اسمش چَریتی هِندِرسون ـه
.این زن اواخر دهه 90 گم شده
بسه دیگه، دوربینو ولش کن
خیلی عجیبی
الووو؟
تو خیلی بامزه ای، اصن حرف نمیزنی
با توام؟
قربانیان دیگه ای هم توی نوار وجود دارن
.ولی نمیتونیم صورتشون رو تشخیص بدیم
،میدونی، موقعی که یه دختر بچه بودم
یه شب توی تختم خوابیده بودم
و نصفه شب بود
...و شنیدم که پدر مادرم دارن
دارن داد بیداد میکنن و من لای درو باز کردم
و نگاه کردم
و پدرم با یه شات‌گان وایساده بود و مادرم هم کنارش بود
و جفتشون از پنجره به بیرون خیره شده بودن
و داشتن داد و فریاد میکردن
میدونی، مثلا مامانم میگفت که
"کدوم آدمی نصفه شب وسط این بیابون راه میره؟"
و بابام گفتش که
".فکر نمیکنم اونا آدم معمولی باشن"
من دوربینای مداربسته ی خونه رو چک کردم
،از طریق سیستم امنیتی
و یه یارویی رو دیدم که قدم میزنه و میره
و از بالای خونه ی من رد میشه
.و میره به سمت خونه ی اون خانوم
این اتفاق دقیقا زمانی افتاده
که اون خانوم فوت کرده
و با خودم گفتم شاید این قضیه
.با مرگ اون ارتباطی داشته باشه
همینو میگفتما
میشنوی؟
،خلاصه جدا از همه ی اینا
...یه چیزی اینجا هست
یه جور حیوونی چیزی توی دیواراس
چون موقعی که میخوابم صدای ترق توروقشو میشنوم
.الان چند ماهه که این صدا میاد
.ایناها خودشه
خب چرا اینا رو به پلیس نشون ندادین؟
.نشون دادم
همون موقع خبرشون کردم
و اونا اومدن و دوربینو نگاه کردن .و منم فیلمو نشونشون دادم
تنها علتی که برای مرگ به ذهنشون میرسید
.گرمازدگی بود
پلیسی که شب اتفاق رفته بود اونجا گفتش که
هوای داخل کابین خیلی گرم بود
میگفت انگار بخاری گازی از کنترل خارج شده بود
و مجبور شده اونو ببره بیرون از کابین
تا آمبولانس برسه
چون میگه انقدر گرم بوده که .اصلا نمیتونسته داخل کابین بمونه
.میگفت گرماش غیرقابل تحمل بود
متاسفانه این اتفاق مربوط به شهر کناری نمیشد
بخاطر اینکه اداره پلیس وایت پاین کانتی
.میتونست سریعا بیاد و به موضوع رسیدگی کنه
...این بزرگراهی که اینجاست
.معروف به تنهاترین جاده ی آمریکاست
،شما تقریبا توی 320 کیلومتر رانندگی .ممکنه هیچ ماشین دیگه ای رو نبینید
هشت کیلومتر بالاتر از این دره
،ورودی شهر سایپرس قرار داره .دقیقا پایین معدن
...خلاصه این بزرگراه ادامه پیدا میکنه
،هشت کیلومتر پایین تر یه دوراهی میشه
،سمت چپ میره به سمت کاپِر فلَت تقریبا 32 کیلومتر راهه
و جاده ی سمت راست
،میره به سمت کالیِنت .تقریبا دو ساعت راهه
اگه از کالینت رد بشین
.میرسین به یه جاده ی تماشایی به سمت وگاس
دختر خانواده ی براشِر
از وگاس میاد و .از کالینت رد میشه و میره به سایپرس
مزرعه ی ما در حاشیه ی بزرگراه قرار داره
.تقریبا نیم ساعت با سایپرس فاصله داره
اون شب من و همسرم خونه بودیم
و منتظر دخترمون بودیم
.تا از لاس وگاس برسه خونه
.و از نوه مون، میسون، مراقبت میکردیم
از لاس وگاس تا مزرعه ی ما
.تقریبا 4 ساعت رانندگی داره
درواقع تا وسط های منطقه ی بلک‌تاپ
موبایلا آنتن داره
ولی وقتی بلک‌تاپ رو رد میکنی .دیگه آنتن نداری
بخاطر همین با خودمون این قانونو گذاشتیم
که توی بلک‌تاپ توقف کنیم .و زنگ بزنیم به خونه
اینجوری متوجه میشیم که
،اگه تا دو ساعت دیگه نرسیدیم خونه .یکی بیاد دنبالمون بگرده
وقتی مادر آملیانا جوون تر بود
ماشین‌شون توی همون حوالی خراب میشه
و موقعی که توی ماشین منتظر بودن
،تا پدربزرگش بیاد دنبالشون
یه آدم عجیب غریب اومد سمتشون
و نزدیک ماشین شد و یه جورایی میخواست اذیتشون کنه
و اونا تا موقعی که پدربزرگش برسه .از ماشین خارج نشدن
مشخص بود که اون آدم یه مشکلی داره
و همینجوری به ما نگاه میکرد
با یه پوزخند مسخره و عجیب
!و بعدش میگفت پخخخخ
،و بخاطر همین مادر آملیانا یه قانونی گذاشته بود
که اگه ماشینت توی اون منطقه خراب شد
.نباید توی ماشین بمونی
،باید بری توی تاریکی قایم بشی و به ماشین نگاه کنی
،و هر موقع دیدی یه آدم اومد سمت ماشین
درواقع کسی که بشناسیش
،و برای کمک بهت اومده باشه اون موقع برمیگردی سمت ماشین
،و میری پیشش .ولی تا قبل از اون نباید نزدیک ماشین باشی
خلاصه آملیانا اون شب رسید به بلک‌تاپ
،و بهمون زنگ زد، نزدیکای نصفه شب بود
تقریبا یک ساعت بعد، دوباره زنگ زد
.و گفتش که ماشینش خراب شده
.ماشینش دقیقا توی منطقه ی لِمَن سامیت خراب شده بود
اون این منطقه رو کاملا بلد بود
چون این منطقه جایی بود که
قبلا زیاد به اونجا میرفت
و بچه ها رو هم با خودش میبرد
.چون یه کمپ معدنی اونجاست
خلاصه اون میدونست که اگه به سمت بالای کوه حرکت کنه
.میتونه آنتن گیر بیاره و به ما زنگ بزنه
من بهش گفتم ،هروقت بابات برسه خودت متوجه میشی
چون اون واست چراغ میزنه
.و بعدش میتونی بیای سمت ماشین
،به محض اینکه همسرم رفت
به پلیس زنگ زدم که بهشون اطلاع بدم
دخترم اونجا گیر افتاده
.و همسرم رفته دنبالش
ما یه اِسکَنر پلیس توی مزرعه داریم [یه دستگاه رادیویی که صدای بیسیم پلیسو پخش میکنه]
خلاصه من نشستم کنار همون دستگاه
.و نزدیک یک ساعت منتظر موندم
البته که یه مقدار استرس داشتم
ولی زیاد نگران نبودم
تا موقعی که بهم خبر دادن ماشینو پیدا کردن ولی آملیانا رو نه
.و میخوان دنبالش بگردن
،فردای اون روز
دیدم که یه ماشین گشت اومد سمت خونه
و یه افسر پلیس پیاده شد
و ازم پرسید که
شماره ی آملی رو بهشون بدم
.و اگه میشه باهاشون برم اداره ی پلیس
،در همین حین
متوجه شدن که دوربینِ روی داشبورد .تمام مدت داشته فیلم میگرفته
.بلخره... نه بابام نیس
این ماشینه سومین باره که داره رد میشه
.و به ماشینم نگاه میکنه
!وایسااااا
!آخخخ
وای توروخدا نه، نه
!نــــه! من بچه دارم! نکن
!من یه بچه دارم! توروخدا
وای خدا
!نـــه! من مادرم! یه بچه دارم
نــــــه، نـــــــه
کجا میری توله سگ؟
اون شب بعد از اینکه شیفتم تموم شده بود
به دوس دخترم پی ام دادم
،که ببینم بیداره یا نه چون دیروقت بود
بعدش بهش زنگ زدم
ولی 5 دقیقه بیشتر نتونستیم حرف بزنیم
چون رئیسم زنگ زد
.و گفت سریع باید برگردم اداره
یه ماشینی پیدا شده و زنی که راننده ی ماشین بوده
گم شده و باید دنبالش بگردیم
.و اینکه به همه ی افراد احتیاج داریم
رفیقم ران گفتش که
اون دختر احتمالا گرفتار یه شیر کوهی شده"
".و باید دنبال جنازه ش بگردیم
،ما چهار نفر بودیم .ولی نمیشد بیشتر از اون وقت تلف کرد
.باید سریعتر جستجو رو شروع میکردیم
خلاصه از جایی که ماشین بود شروع کردیم .و بعد پخش شدیم
پلیس بهمون گفتش که
مادرش گفته اون احتمالا یه جایی قایم شده
خلاصه من دنبال یه جای پر دار و درخت گشتم
.چون به نظرم جای خوبی واسه قایم شدنه
!سلام
!آملیانا
اگه اینجایی
.ما اومدیم دنبالت بگردیم
.من با مامورای آتش نشانی اومدم
!آملیانا
!من با مامورای آتش نشانی اومدم
!آملیانا
ران؟
سلام؟
هی، ران
شما کجایین؟
چی بود؟
کجایی؟؟
!دهنتو
موقعی که داشتم راه خروجو پیدا میکردم
،توی تاریکی راه میرفتم ،دنبال راه خروج میگشتم
.اونا رسیدن و پیدام کردن
ما همه جا رو دنبال اون زن بیچاره گشتیم
.ولی نتونستیم پیداش کنیم
این قضیه، چیزیه که برامون اتفاق افتاده
،و باید باهاش سر کنیم یه عالمه سوالِ بی جواب
و من هیچوقت بیخیالش نمیشم
.تا موقعی که بفهمم چه بلایی سر اون اومده
تقریبا هر هفته از ما راجب اینفلوئنسرا سوال میپرسن
و میگن اونا واقعا همون کلبه ای که
،گری ناپدید شده بود رو پیدا کردن یا نه
و این ماجرا همچنان در درست بررسیه
و بهتون قول میدیم که هروقت حقیقت ماجرا رو بفهمیم
.حتما با شما به اشتراک بذاریمش
!سلام اینترنت! اسم من اسکاره
این اولین وبلاگمه! اینجا رو ساختم !چون قراره برم به خفن ترین ماجراجویی زندگیم
دارم میرم به نوادای آمریکا و .به اندازه ی سی روز اقامت با خودم پول میبرم
!میخوام اونجایی که "گری هینج" ناپدید شد رو پیدا کنم !کاملا درسته
...اگرچه
...میدونم که خیلیا دارن دنبال این کلبه میگردن
...اما
.من چیزی میدونم که شماها نمیدونین
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
:صدای دنیل پرنس - فیلمساز
گَــل رابــرتــز "روزنامه‌نگار"
مینِــروا سَـونــد
لـــوک وِلــــز "اولین شاهد"
:صدای دالی بـرودبِنت
کــتی والــد "دوست صمیمی مینروا"
معــدن کوهستان اسکالد
ایستگاه میدانی علوم زمین شناسی استنلی سایپرس، نوادا "مدرسه معدن کواک"
لنــی داگــلاس "مسئول سازه های معدن کوهستان اسکالد"
جــوزف ســینکلار
هفـت دقیقــه بعــد
آملیانا براشر
بلک‌تاپ
پاتریشیا براشر "مادر آملیانا"
لـمن سامیت
کمپ معدنی رِین‌هولد "تاسیس - 1868"
بیست و هشتم سپتامبر ۲۰۱۸ ساعت ۱۲:۳۸ نیمه شب
تماس دوم
دقــایــقـی بــعــد
.با این تصور که شکارچیان در آنجا حضور دارند، شوهر دالی از مزرعه عکس گرفته است
یادداشت صوتی موجود در موبایل مینروا
بیست و چهار ساعت پیش از مرگ
هـجده دقیقـه بـعد
بیست‌وهشتم سپتامبر "روز مــرگ مینــروا"
نیمه شب ۱۲:۱۵
۱:۳۵ نیمه شب
.در صـورت صلاحــدید، تـماشـا کنید
۳:۵۵ نیمه شب