..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ممنون.
‫خواست خدا بود.
‫پدرت مرد بزرگی بود، ‫خدا بیامورزتش.
‫آمین.
‫یادتون نره براش دعا کنین.
‫حتماً.
‫خداحافظ دخترم.
‫خداحافظ.
‫یکم دیگه از خدمات خاکسپاری میرسن.
‫بهشون بگو که ظروف و ملافه‌ها رو جمع کنن.
‫به برادرت بگو برای شام نون بگیره.
‫بعد از خاکسپاری، عموت هم بهمون می‌پیونده.
‫هنوز نون نگرفته؟
‫احتمالاً فراموش کرده، یادش بنداز.
‫«فضایی‌ها واقعاً وجود دارن؟»
‫«اسم من تیتوـه.»
‫«جونم رو نجات دادی.»
‫اون‌ها برای مهمان‌ها بود.
‫خب؟ اکثرشون رفتن خاکسپاری.
‫قرار نبود با عمو نسیر بری؟
‫مامان گفت مجبور نیستم برم.
‫الان دیگه تو مرد خونه‌ای.
‫باید تو همچین مراسماتی شرکت کنی.
‫این یعنی می‌تونم ‫تلویزیون بابابزرگ رو بگیرم؟
‫چیه؟
‫پاشو.
‫بیا توی تمیز کردن بهم کمک کن.
‫عجله کن.
‫دلت نمی‌خواد عمو نسیر ‫تو رو درحال تلویزیون دیدن ببینه.
‫توی خاکسپاری با افتخار صحبت کردم.
‫دنبال پولش بود.
‫ازش خبری شنیدی؟
‫نه.
‫همه‌چی خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫خب، خودت می‌دونی که اوضاغ چه طوره.
‫کفنش هنوز خشک نشده.
.اما به این زودی ، کفتارها دورش جمع شدن
‫«عثمان» با منم تماس گرفت.
‫با تو تماس گرفت؟
‫نه.
‫مرد خوبیه.
‫از اون «افتخار» سنگدل بهتره.
‫تو پول شش ماه قبض برق ‫به عثمان بدهکاری.
‫اما هیچ‌وقت مزاحمت نشد.
‫اما شرایط اون عوض شده.
‫صبرش تموم شد.
‫قبلاً پدر به همه این‌ها رسیدگی می‌کرد.
‫خیلی ناگهانی مریض شد.
‫خودم حلش می‌کنم.
‫برادرم توی رسیدگی ‫به امور مالی خیلی سخت‌گیر بود.
‫همیشه با خودم فکر می‌کردم ‫که اگه اون تو نیرو پلیس
‫نمی‌رفت، نزول‌خور خوبی میشد.
‫فریا.
‫دوست دارم توی این مسائل بهت کمک کنم.
‫خوش‌حال میشم.
‫اگه بهم اجازه میدی، ‫خرج و مخارج به عهده من باشه.
‫نه، این زیادیه.
‫خودمون می‌تونیم از پسش بر بیایم.
‫چرا نباید کمک کنم؟
‫الان دیگه مسئولیت منه.
‫دوست دارم به همه مسائل مهم، ‫به درستی رسیدگی بشه.
‫که توی آینده مشکلی پیش نیاد.
‫به هرحال، من دیگه باید برم.
‫ممنون که اومدی.
‫هر موقع اراده کنین.
‫وایسا!
‫همین الان وایسا!
‫زنیکه وایسا!
‫وایسا!
‫مریم، چه اتفاقی افتاد؟
‫داشتم رانندگی می‌کردم یه یکی...
‫یه دفعه از ناکجا پیداش شد.
‫یه اجاره سمت شیشم پرت کرد.
‫و داشت دنبالم می‌کرد.
‫- هنوز نمی‌فهمم. ‫- ربیا، چی شد؟
‫
‫مریم، این پسر عموم اسده. ‫تازه از کانادا اومده.
‫حالت خوبه؟
‫کسی که این کار رو باهات کرده، ‫نمی‌تونه از زیرش در بره.
‫صحنه تصادف رو یادت میاد؟
‫ما باهات میایم.
‫باشه.
‫مطمئنی می‌خوای گزارش پلیس پر کنی؟
‫می‌دونی مادرت چطوریه،
‫اگه بفهمه همچین اتفاقی افتاده،
‫نه میذاره رانندگی کنی نه بیای کتاب‌خونه.
‫بیا یه داستان دیگه تعریف کن.
‫می‌تونی بگی یه آدم مستی بود ‫که می‌خواست یه چیزی بدزده.
‫یا...
‫چند تا بچه داشتن کریکت بازی می‌کردن.
‫آره، این جواب میده. ‫بچه‌ها شیشه ماشین رو شکوندن.
‫پلیس رو وارد ماجرا کنیم که چی بشه؟
‫چرا داری از ما بازجویی می‌کنی؟
‫ما چیزی نمی‌دونیم.
‫
‫اون می‌تونه هر کاری که دلش می‌خواد ‫و هرچی دلش می‌خواد بپوشه. از اینجا گمشین.
‫ما کی حرفی علیه اون زدیم؟
‫اسد، بیا بریم.
‫خودتون خواهر و مادر ندارین؟
‫زن‌های ما توی خیابون، ‫مثل زن‌های شما راه نمیرن.
‫مریم، بیا از اینجا بریم.
‫می‌خوام گزارش پلیس بدم.
‫چه تفاوتی ایجاد میشه؟
‫یه تفاوتی ایجاد می‌کنه.
‫ربیا، اگه نمی‌خوای با ما بیای،
‫می‌رسونمت کتاب‌‌خونه.
‫مشکلی نیست.
‫هیچ ایده‌ای داری که چند تا تصادف
‫هر روز توی کاراچی اتفاق میوفته؟
‫اون حتی شماره پلاک هم نداره.
‫این یه تصادف نبود،
‫بهش حمله شد.
‫اما شما گفتین که به ماشینش آسیب رسیده.
‫توی حمله آسیب رسیده...
‫می‌خوام با بازرس اقبال صحبت کنم.
‫خانم، شما فکر کردین کی هستین؟
‫بازرس امروز نیومده.
‫من نوه کمیسر ایالتم.
‫با بازرس تماس می‌گیرین.
‫و بهشون میگین که من منتظرم ‫تا با ایشون صحبت کنم.
‫متوجه شدی؟
‫بله، بله خانم.
‫پدربزرگم مسئول بود.
‫اگه دوست داشتی، بعداً همدیگه رو ببینیم.
‫فردا توی کتاب‌خونه می‌بینمت، مگه نه؟
‫آره، البته.
‫پس، فردا می‌بینمت.
‫فردا می‌بینمت.
‫باشه.
‫من...
‫تو...
‫من باید برم.
‫درسته.
‫ببخشید، حتماً.
‫به مامان نگو.
‫برو عقب بشین.
‫عمو نسیر زنگ زد.
‫چی می‌خواست؟
‫خبرهای خوبی داشت.
‫همه بدهی‌هامون رو میده.
‫خدا فرستادش.
‫قبض برق، تحصیل بلال و هزیه‌های بیمارستان.
‫رو همدیگه خیلی بودن.
‫خبر خوبیه، مگه نه؟
‫اگه یکی می‌خواد بهمون کمک کنه، ‫چرا ما باید رد کنیم؟
‫همه‌چی آماده‌ـست.
‫با عمو نسیر؛ همه‌چی رو حل کردم.
‫فقط ازم می‌خواد ‫که اول یه اسنادی رو امضا کنم.
‫
‫تو چیزی رو امضا نمی‌کنی.
‫چرا؟
‫چرا نباید کنم؟
‫قبلاً هیچ علاقه‌ای بهمون نشون نداد.
‫وقتی بابابزرگ زنده بود، ‫هیچ‌وقت به این خونه نیومد.
‫هیچکس بهت رایگان چیزی نمیده...
‫ساکت شو.
‫لطفاً، ساکت شو.
‫تو درک نمی‌کنی.
‫من درک نمی‌کنم؟
‫کی به صاحب مغازه‌ها التماس می‌کرد ‫که بذارن نسیه خرید کنیم؟
‫کی تنهایی میرفت بیمارستان
‫که پزشک‌ها رو راضی کنه ‫که مخارج رو کم کنن؟
‫چی رو درک نمی‌کنم؟
‫من مادر این خانوادم.
‫تصمیمات رو من می‌گیرم.
‫نه تو.
‫بسه.
‫از اداره پلیس باهات تماس گرفتن؟
‫هنوز نه.
‫بهت که گفتم وقتت رو هدر نده.
‫به مادرت چی گفتی؟
‫گفتم که شبونه یکی سعی کرد ‫که در ماشین رو باز کنه.
‫نمی‌تونه با حقیقت کنار بیاد.
‫این اخیراً حالش چطوره؟
‫بهتره
‫اما می‌دونی که اوضاع چه طوره؟
‫همه‌چی رو بزرگ می‌کنه.
‫اگه بهش می‌گفتم واقعاً چه اتفاقی افتاده،
‫نمیذاشت امتحان بدم.
‫گاهی اوقات با خودم میگم ‫که این امتحانا اصلاً تموم میشن،
‫و ما واقعاً دکتر میشیم؟
‫صبح به‌ خیر.
‫صبح تو هم به ‌خیر.
‫بعضی از ماها اومدیم اینجا که مطالعه کنیم.
‫یه دقیقه وقت صحبت کردن داری؟
‫حتماً.
‫خب، درس چه طور پیش میره؟
‫بد نیست.
‫اگه خدا بخواد، ماه بعد امتحان میدم.
تو هم داری برای صلاحیت پزشکی می‌خونی؟
‫نه، برای ورودی دانشکده پزشکیه.
‫تو هنوز...
‫دیپلمم رو تو کانادا گرفتم.
‫اما دانشکده پزشکیش واقعاً سخت بود.
‫پس با خودت فکر کردی توی پاکستان راحت‌تره؟
‫نه، منظورم این نبود.
‫دارم اذیتت می‌کنم.
‫اها، باشه.
‫قوی بود!
‫همه‌چی رو به راهه؟
‫آره اما...
‫بین ما همه‌چی رو به راهه؟
‫معلومه، چرا می‌پرسی؟
‫اخه برات یه درخواست دوستی فرستادم.
‫و تو مجبور نیستی قبول کنی یا چیزی.
‫اما فکر کردم ارتباط خوبی برقرار کرده بودی.
‫این طور نیست.
‫به خاطر درس‌هام،
‫و مسائل خیلی زیادی که توی خونه‌ـست،
‫وقتی برای دوستی جدید ندارم.
‫اشکالی نداره.
‫اولویت‌هات رو مشخص کردی.
‫باید برگردم داخل،
‫ربیا احتمالاً منتظرمه.
‫باشه.
‫فعلاً.
‫[اسد عباس - قبول]
‫داری کجا میری؟
‫لباس عوض کنم.
‫عجله کن.
‫سلام.
‫کار دیگه‌ای برای انجام دادن نداری؟
‫از آخرین باری که حرف زدیم، ‫کلاً یه ساعت می‌گذره.
‫داشتم بهت فکر می‌کردم.
‫سرت شلوغه؟
‫نه واقعاً.
‫باید به مامانم توی آماده کردن شام، کمک کنم.
‫دارین چی درست می‌کنین؟
.خیارچنبر تلخ یا کدو سبز
‫مطمئن نیستم.
.خوراک کاری با خیارچنبر تلخ، غذای مورد علاقمه
‫چرا انقدر داری طولش میدی؟
‫بعداً بهت زنگ میزنم.
‫مریم.
‫وقت استراحت برای چای؟
‫تسلیم نمیشی، مگه نه؟
‫حتی تحمل یه ساعت بدون تو هم سخته.
‫سرت شلوغه؟
‫نه. برق تازه برگشت.
‫عمو نسیر تازه رفت، ‫منم دارم تمیز می‌کنم.
‫کاش می‌تونستم یه صحبتی ‫با این عمو نسیر فاسدت داشته باشم.
‫واقعاً؟
‫اگه تو بخوای، یه کاریش می‌کنم.
‫منم یه عمو مثل اون دارم،
‫الان دیگه اذیتمون نمی‌کنه.
‫خب، آمادگی قبل امتحانت چه طور پیش میره؟
‫خوبه. بعداً می‌بینمت.
‫بعد از فوت مادرم...
‫برادرهاش سعی کردن تمام اموالش رو بگیرن.
‫پدرم به وکیلش زنگ زد،
‫اون رو استخدام کرد ‫که به این مسائل رسیدگی کنی.
‫شماره وکیل رو می‌خوای؟
‫آره، لطفاً.
‫باهاش صحبت می‌کنم و بهش میگم ‫که قراره تماس بگیری.
‫می‌تونی اسم من رو به عنوان معرف بگی.
‫خوبه، هزینش چه قدره؟
‫- زیاد نیست. فکر کنم... ‫- درست بشینین.
‫اینجا فیلم بالیوودی نیست.
‫عجب حرومزاده‌ایه.
‫مطمئنی نمی‌تونی بیای بریم ساحل؟
‫نه، نباید بریم.
‫منظورت اینه که می‌تونی بیای؟
‫خفه شو.
‫از قبل به عموت گفتم که داری میای.
‫می‌دونم مامان.
‫اما بدون این جلسه، ممکنه امتحان رو بیوفتم.
‫یه دقیقه وایسا.
‫الو؟
‫خیلی خب.
‫آره، باشه.
‫آره، مشکلی نیست.
‫بلال، عجله کن، اون‌ها نزدیکن.
‫آماده‌سازی ساندویچ‌ها تموم شد؟
‫آره، یکم کچاب هم برداشتم.
‫اگه زودتر بهم می‌گفتی...
‫اگه می‌دونستم، میومدم.
‫دقیقه نودی شد.
‫باید چه داستانی براشون تعریف کنم؟
‫فکر می‌کنن داری ازشون دوری می‌کنی.
‫حقیقت رو بهشون بگو. باید درس بخونم.
‫و اگه ازت خواستن چیزی رو امضا کنی...
‫جدی میگی؟
،فکر می‌کنی قصد دارن اول حالمون رو خوب کنن
و بعد فریبمون بدن؟
‫مامان.
‫خیلی خب، اگه نمیای...
‫حداقل گوشیت رو همراهت ببر.
‫بلال، بجنب بیا بریم.
‫- در رو پشت سرت ببند. ‫- ممنون مامان.
انقدر هیجانی نباش مریم.
‫اما اگه...
‫«اما اگه...» وجود نداره.
.ما زیاد به اون کلبه رفتیم
‫برای دوست بچگی اسده.
‫لطفاً آروم باش.
‫آره، ولی اگه یکی بفهمه...
‫کسی نمی‌فهمه.
‫اسد عجیبه ولی خیلی احترام میذاره.
‫سلام مریم، رسیدم.
‫باشه الان میام.
‫این رو بذار سرت.
‫خیلی زیبا شدی.
‫این رنگ بهت میاد.
‫تو هم خوش‌تیپ شدی.
‫یه پیراهن جدید خریدم.
‫هوا معرکه‌ـست.
‫برای رفتن به ساحل عالیه.
‫سوار شو بریم.
‫مراقب باش.
‫آماده‌ای؟
‫آره.
.این کلبه مال رفیقمه
.کلید باید زیر کانتینر گازوئیل باشه
‫می‌دونه ما داریم میایم؟
‫وای.
‫داری اشتباه انجام میدی.
‫پس چرا تو بهم نشون نمیدی ‫که چه طور انجامش بدم، خانم همه‌چی‌دان؟
‫باید یکم آب اضافه کنی.
‫فکر کنم تو بلدی هرکاری رو انجام بدی.
‫حتی شنا کردن با این شال.
‫بهت میاد.
‫حتی موقع خوابیدن هم سرمه.
‫واقعاً؟
‫دارم شوخی می‌کنم.
‫وقتی ده سالم بود،
‫گردنم صدمه دید.
‫برای پوشوندن زخم، ‫مادرم یه شال بهم داد.
‫اولش یه عادت بود، ‫بعدش تبدیل به وظیفم شد.
‫مگه زخمش نباید تا الان خوب میشد؟
‫بعضی از زخم‌ها هیچ‌وقت خوب نمیشن.
‫فقط یاد می‌گیری که باهاشون کنار بیای.
‫یه چیزی برات خریدم.
‫چی؟ واقعاً لازم نبود...
‫وقتی دیدمش یاد تو افتادم.
‫ای احمق.
‫می‌تونم بذارم دور دستت؟
‫فقط برای شوخی نبود.
‫می‌دونم که نمی‌تونی چیزی ‫که خیلی عاشقونه باشه رو بذاری.
‫مردم سوالات زیادی می‌پرسن.
‫گذاشتن یه دست‌بندی ‫که از قیافش «دیوونگی» می‌باره، عجیب نیست؟
‫برای کسی سوال نمیشه ‫که چرا همچین چیزی گذاشتم؟
‫چرا باید بشه؟
‫داری چی کار...
‫وایسا، زنیکه روانی.
‫نه نه نه.
‫نه؟
‫ببین عکس‌ها چه قدر خوب شدن.
‫عالی شدن.
‫گوش کن، کلاهت رو درست بذار.
‫اسد.
‫بیدار شو.
‫اسد، بیدار شو.
‫اسد، لطفاً بیدار شو.
‫اسد.
‫اسد بیدار شو.
‫نه.
‫برادر،
‫می‌تونی من رو به «جوهر» ببری؟
‫لطفاً بشینین خانم.
‫خانم.
‫لازم نیست پولی بهم بدین.
‫فقط خوش‌حالم که تونستم به سلامت ‫به خونه برسونمتون.
‫اون‌ جا خطرناکه.
‫لطفاً مراقب خودتون باشین.
‫ممنون
‫بالاخره بیدار شدی.
‫فکر کردم امروز نمیری کتاب‌خونه.
‫همه داشتن راجع به تو می‌پرسیدن.
‫و قبل از این که بپرسی بهم میگم،
‫عمو نسیر هیچ اشاره‌ای ‫به سندی یا امضا کردن نکرد.
‫هوا واقعآً فوق‌العاده بود.
‫بلال، به خواهرت بگو.
‫اما تو راه برگشت توی ترافیک گیر کردیم.
‫وقتی برگشتیم ساعت 1 شب شده بود.
‫سریع خوابت برد.
‫رانندگی طولانی برای کمرم خوب نیست.
‫بلال، از اتاقم دو تا آرام‌بخش برام بیار.
‫کفشت رو بپوش، باید بریم بیرون.
‫اگه دوباره دیر کنم، اخراجم می‌کنن.
‫مامان، امروز تو خونه درس می‌خونم.
‫بلال، بیا بریم.
‫گوشی بابابزرگ دست توـه؟
‫آره، توی کشو لباس‌هامه، چه طور؟
‫گوشیم شکست.
‫دوباره؟
‫پولم نمیرسه دائم وسایلت رو تعمیر کنم.
‫باید بیشتر مراقب باشی.
‫بلال، بیا بریم.
‫اگه قراره تو خونه درس بخونی، ‫شام هم درست کن.
،تو خوراک کاری با عدس رو آماده کن .منم برنج رو آماده می‌کنم
‫بجنب، بیا بریم.
‫[8 پیام جدید]
‫[پیام 1: حالت خوبه؟؟] ‫[پیام 2: در اسرع وقت باهام تماس بگیر]
‫چی شده؟
‫اون مَرده.
‫کدوم مرده؟
‫پایینه.
‫روی بالکن نشسته بود، و اون...
‫بلال، بیا.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫- من با نگهبان صحبت می‌کنم. ‫- و می‌خوای بهش چی بگی؟
‫نمی‌تونی بعداً انجامش بدی؟ ‫عموت تو راهه.
‫مریم.
‫وقتی داری کریکت نگاه می‌کنی، ‫یه غریبه دزدکی اومده توی زمینمون.
‫خانم، ببخشید.
‫باید کاری کنم اخراج بشی؟
‫نگران نباشین.
‫نگران نباشم؟
‫یه مردی داره دم پنجرم خود ارضایی ‫می‌کنه و من نباید نگران باشم؟
‫میرم بررسی می‌کنم.
‫بریم بلال.
‫خانم، من بهش رسیدگی می‌کنم
‫چیز قابل داری نیست، فقط چایه.
‫سلام عمو.
‫علیکم السلام. ‫علیکم السلام.
‫بیاین شما هم یه لقمه‌ای بخورین.
‫بلال، این رو مخصوص خودت آوردم.
‫اون همیشه همه کارها رو ‫طبق قانونش انجام می‌داد.
‫وقتی همه داشتن پول پارو می‌کردن،
‫پدرت فقط به اسم و رسمش اهمیت می‌داد.
‫همکارهاش داشتن خونه‌های بزرگ ‫برای خودشون می‌ساختن.
‫اما برادر من کلاً همین ‫یه آپارتمان کوچک رو داشت.
‫تقریباً هیچی برای خودش جمع نکرد.
‫
‫میرم ببینم کیه.
‫چی شده؟
‫خانم، پسری که داشتن شما رو ‫اذیت می‌کردن رو گرفتیم.
‫اگه بتونین بیاین و هویتش رو تایید کنین،
‫ما به پلیس تحویلش میدیم.
‫نه، الان نمیشه.
‫خانم، کلاً یک دقیقه طول می‌‌کشه.
‫چی یک دقیقه طول می‌کشه؟
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫قربان، این خانم از یه مردی شکایت کرده.
‫ما اون رو گیر آوردیم، اما لازم داریم ‫که ایشون هویتش رو تایید کنن.
‫یه مرد؟
‫اون طوری که فکر می‌کنی، نیست.
‫بیاین بریم.
‫چرا همچین کاری کردین؟
‫همچین مردی فقط زبون خشونت حالیش میشه.
‫الان دیگه مزاحم هیچ زنی نمیشه.
‫پسرم، بچرخونش.
‫خب؟
‫همین مرده بود، درسته؟
‫خانم؟
‫بلال، برو ببین حال خواهرت چه طوره.
‫مریم؟ خواهر.
‫مامان، بیدار شد.
‫حالت چه طوره؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫از هوش رفتی.
‫شاید حمله آسم بوده.
‫خدا رو شکر که عمو نسیر اینجا بود.
‫اون و بلال آوردنت بالا.
‫فریا، یه لحظه می‌تونم باهات صحبت کنم؟
‫بله؟
‫خدا رو شکر.
‫حالش بهتر به نظر می‌رسه.
‫فکر کنم اضطراب امتحان‌هاش ‫داره اذیتش می‌کنه.
‫بچه‌ها نباید انقدر سختی تحمل کنن.
‫باید این رو یادمون باشه...
‫اون پدربزرگ عزیزش رو از دست داده.
‫همسر منم همچین مشکلاتی داشت.
ما یه «شفاگر» خیلی محترمی می‌شناسیم.
‫متوجه شدم.
‫اون واقعاً کمک بزرگی بود.
‫شمارش رو برات می‌فرستم، ‫به نظرم بهتره که مریم رو پیشش ببری.
‫ممنون، همین کار رو می‌کنم.
‫یه چیز دیگه هم هست.
وکیل اسناد رو آماده کرده.
‫فردا برات می‌فرستتش.
‫اگه فکر می‌کنی بهترین کار ‫همینه، مشکلی نیست.
‫من کم کم دیگه میرم.
‫خیلی خب.
‫عمو بهت چی گفت؟
‫هیچی.
‫به اسناد اشاره کرد؟
‫تو تازه به هوش اومدی،
‫و الان به همه‌چیز مشکوکی.
‫مریم، همه آدم‌ها غیرقابل اعتماد نیستن.
‫اگه عمو نسیر اینجا نبود، ‫من از پسش بر نمیومدم.
.اون رفت داروهات و دستگاه تنفس مصنوعی برات گرفت
‫وگرنه مجبور می‌شدیم که ببریمت بیمارستان.
‫مامان.
‫شاید این تقصیر منه.
‫خیلی آزاد گذاشتمت.
‫اما دیگه خبری نیست.
‫از این به بعد تو خونه درس می‌خونی.
‫مامان، می‌دونی که نمی‌تونم ‫توی خونه تمرکز کنم.
‫مگه من مادرت نیستم؟
‫بهم فرصت این رو بده که مادرت باشم.
‫مریم، نفس بکش، ‫چی شده؟ بهم بگو.
‫بیا، سعی کن نفس بکشی.
‫نفس بکش.
‫نفس بکش، آروم نفس بکش.
‫بیا مریم، نفس بکش عزیزم، ‫نفس بکش.
‫مریم.
‫- سلام العلیکم خانم. ‫- و علیکم السلام.
‫من از طرف شرکت انوار و حسن اومدم.
‫اسنادی دارم که باید توسط ‫خانم فریا رضوی امضا بشه.
‫بله، خودم هستم.
‫عمو نسیر شما رو فرستاد؟
‫بله، میشه لطفاً ‫کارت شناساییتون رو بهم نشون بدین؟
‫بله.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
به امضا و اسمتون روی اسناد نیازه.
‫رو این صفحه؟
‫بله، اینجا.
‫مامان، حالم خوب نیست.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫این صفحه هم همین‌طور؟
‫بله لطفاً.
‫به زور می‌تونست نفس بکشه،
‫چند روز اخیر اصلا خودش نبوده.
‫و دیشب، به زور می‌تونست نفس بکشه.
‫شاید حمله آسم بوده باشه، چون تو بچگی ‫بهش حمله دست می‌داد
‫اما نه به این شدت.
‫می‌تونه تاثیر اضطراب امتحانات هم باشه.
‫تمام شب بیدار و نگرانش بودم.
‫لطفاً، بهمون راهنمایی و برامون دعا کنین.
‫حتماً. اسم دختر چیه؟
‫مریم.
‫مریم رضوی.
‫سن؟
‫بیست و پنج.
‫ازدواج کرده؟
‫نه.
‫چرا نه؟
‫منتظرم تا درسش تموم بشه.
‫که این طور.
‫بهش بگو که دستش رو ‫برای رحمت جلو بیاره.
‫باشه.
‫چشم.
‫مریم.
‫بیا اینجا.
‫هر روز نماز می‌خونی؟
.تمام بلاها تابع تصمیم خداوندند
‫از طریق نماز، روزه، حج و ذکات
‫می‌‌تونی بدنت رو سالم و قوی نگه‌ داری.
‫بسیار مهمه که یک زن بتونه،
‫نجابت خودش رو حفظ کنه.
‫و به درستی این کار رو انجام بده.
‫آدم باید دائماً یادش باشه
‫که همیشه توی مسیر درستش بمونه.
‫و پاک و نجیب بمونه.
‫به این دختر گیاه‌های عرفانی دادم،
‫باید روزانه دو مرتبه با آب بنوشه.
‫و اگر خدا بخواد،
‫اون به زودی خوب میشه.
‫خیلی ممنون پدر.
‫بلال، بیا بریم.
‫عجب روز سختی داشتیم.
‫سلام.
‫علیکم السلام خانم.
‫شما شاید یادتون نیاد، ‫اما من با پدرتون کار می‌کردم.
‫درسته، اسمتون چی بود؟
‫- افضل. ‫- افضل خان، حالتون چه طوره؟
‫خوبم خانم.
‫چه خبر شده؟
‫اومدم این جا که خبرهای مهمی بهتون بدم.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫اومدم که بهتون هشدار بدم.
‫راجع به چی؟
‫برادر پدرتون توی اداره پلیس، ‫یه گزارشی پر کرده.
‫چی؟
‫ادعا کرده که شما دارین ‫به صورت غیرقانونی اینجا زندگی می‌کنین.
‫چی؟
‫برای چند روزی می‌تونم ‫توی روند پروندش، وقفه ایجاد کنم.
‫اما بعدش دیگه به عهده من نیست.
‫بهترین کار اینه که در اسرع وقت، ‫این آپارتمان رو ترک کنین.
‫- متوجه نمیشم. ‫- ببخشید، من باید برم.
‫اون حرومزاده.
‫جواب تماس‌هام رو نمیده.
‫مامان.
‫خودم فهمیدم چه اتفاقی افتاده.
‫لازم نیست حماقتم رو یادم بندازی.
‫می‌خواستم بگم که دوستم یه وکیلی داره،
‫شاید اون‌ها بتونن کمکی کنن.
‫خیلی خب.
‫شمارش رو بهم بده.
‫مریم.
‫عجله کن.
‫باید زود برسیم دفتر وکیل.
‫پرونده‌های مدنی همیشه چالشه.
‫ممکنه تا حل شدنش، حتی ده سالی هم طول بکشه.
‫اما اینجا خونه منه.
‫پدرم قصد داشت که این خونه رو به من بده.
‫متوجهم اما...
‫اما به خاطر سیستم قانونی و فرهنگی ما،
‫خیلی کم پیش میاد که اموال ‫به فرزند دختر به ارث برسه.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم که بهتون کمک کنم.
‫اما در کنارش مسئله هزینه‌های منم هست.
‫شما سعی کردین با آقای نسیر صحبت کنین؟
‫دیگه جواب تماس‌های من رو نمیده، ‫و دیگه نمی‌خواد ما رو ببینه.
‫حتی ماشینمون رو هم برد.
‫از اون موقع مجبور شدیم ‫که اتوبوس و ریکشا سوار بشیم.
‫عمراً تصور نمی‌کردم اوضاع انقدر وخیم بشه.
‫لطفاً بهمون کمک کنین.
‫ماشین هم به اسم پدرتون بود؟
‫بله.
‫من تمام تلاشم رو برای کمک به شما می‌کنم.
‫اکثر خانم‌ها از این ‫که به دادگاه برن، می‌ترسن.
‫برای همینه که ازتون سوءاستفاده می‌کنن.
‫تمام کاری که از دستم بر بیاد رو انجام میدم.
‫اما هنوز لازمه ‫که راجع به هزینه‌ها صحبت کنیم.
‫در حال حاضر نمی‌تونیم بهتون ‫پولی پرداخت کنیم، اما قول میدم که می‌کنیم.
‫مامان.
‫فکر کنم دست‌بندم رو ‫توی ریکشا جا گذاشتم.
‫میرم ببینم هست یا نه.
‫چی؟ تا الان دیگه رفته.
‫سریع میرم و میام.
‫چی می‌خوای؟
‫خانم، من توی همین محدوده بودم.
‫بعد از این که اون شب دیدمتون...
‫و می‌خواستم ببینم حالتون چه طوره.
‫نگرانتون بودم و می‌خواستم ببینم ‫که همه‌چیز خوبه یا نه،
‫خب اگه همه‌چیز خوبه، عالیه.
‫- بابت کمک ممنونم. ‫- نه نه.
‫نیازی به تشکر نیست.
‫خدا می‌خواست که من اون جا باشم تا کمک کنم.
‫اسم من سلیمه.
‫اگه به ریکشا نیاز داشتین، ‫لطفاً با من تماس بگیرین.
‫ممنون، بعداً می‌بینمتون.
‫خانم.
‫راجع به تصادفی که توش بودین، شنیدم.
‫خبری از کسی دیگه شنیدین؟
‫نه.
‫ولی مسئولین آمبولانس اون منطقه رو می‌شناسم.
‫- می‌تونم ببرمتون تا باهاشون صحبت کنین. ‫- نه.
‫الان نمی‌تونم بیام.
‫فردا چه طور؟
‫آره، فردا امکانش هست.
‫می‌تونم 9 صبح بیام دنبالتون.
‫باشه.
‫پس، فردا میبینمتون.
‫اگه می‌خواین پذیرش بشین، به کارت شناسایی ‫و کارت بیمارستانیتون نیاز داریم.
‫نه، اومدم تا راجع به یه بیمار سوال بپرسم.
‫اسمش اسد عباسه و 25 سالشه. ‫تصادف کرده.
‫خانم، شماره اتاقشون رو نیاز دارم. ‫شما فامیلشونین؟
.چهارشنبه شب قبل اتفاق افتاد .به شدت خون‌ریزی داشت
‫احتمالاً به انتقال خون نیاز داشته.
میشه بخش علوم اعصاب رو بررسی کنین؟
‫شما پزشکین؟
‫نه.
‫دارم درسش رو می‌خونم.
‫توی اون تصادف من هم باهاش بودم. ‫لطفاً می‌تونین یه نگاهی بندازین؟
‫یه لحظه صبر کنین.
‫خانم، باید با پرستاری ‫که اون زمان شیفت بود صحبت کنین.
‫یادتونه چه زمانی تحویل داده شد؟
چهارشنبه، ۳ جولای، بین ساعات ۶ بعد از ظهر تا ۱۲ شب.
‫شیفت یاسر متین بود.
‫- امروز مرخصیه، فردا میاد. می‌تونین فردا برگردین؟ ‫- نمی‌تونم، میشه باهاشون تماس بگیرین؟
‫به برادرم شلیک شده، لطفاً کمک کنین.
‫خانم، فردا بیاین.
‫عجله کنین! خیلی داره ازش خون میره.
‫به این نیاز نبود.
‫باعث افتخارمه.
‫با خودم گفتم شاید یکم دسر براتون خوب باشه.
‫همون‌طور که گفته بودم خانم رضوی...
‫اگه نتونین پرداختی رو بالا ببرین،
‫نمی‌تونم پروندتون رو قبول کنم.
‫متوجهم که شما در زمان سختی به سر می‌برین.
‫اما این هم کار و زندگی منه.
‫برای همین می‌خواستم ‫که دوباره باهاتون صحبت کنم.
‫زندگی کردن با همسرم خیلی سخت بود.
‫بعد از مرگش، و الان هم مرگ پدرم،
‫خودم یاد گرفتم که از پس خودم بر بیام.
‫اما اگه کسی بود که می‌تونست بهم رسیدگی کنه ‫و منم بهش رسیدگی کنم...
‫زندگی چه قدر راحت‌تر میشد؟
‫من دیگه باید برم.
‫یه دقیقه صبر کنین، اشکالی نداره. ‫لطفاً نرین.
‫- باید باهات صحبت کنم. ‫- الان نه.
‫دقیقاً همین الان.
‫خیلی خب.
‫کلاً عقلت رو از دست دادی؟
‫چی شده مگه؟
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫این همه بهت پیام دادم و تماس گرفتم.
‫اگه نمی‌تونستم با مادرت صحبت کنم، ‫فکر می‌کردم که مردی.
‫مریض بودم.
‫می‌دونی چه اتفاقی افتاده؟
‫خانوادش شوکه شدن.
‫ازم پرسیدن چیزی می‌دونم یا نه، ‫و من چی می‌تونم بگم؟
‫رفتم بیمارستان.
‫- بهم گفتن که فردا برگردم، شاید... ‫- مریم.
‫اون جا خیلی شلوغ بود، ‫به زور می‌تونستم با پرستار صحبت کنم.
‫می‌دونی، یه خواب‌هایی می‌بینم.
‫که اسد سعی داره یه چیزی بهم بگه...
‫توی ساحل منتظر منه.
‫انگار هنوز می‌تونم نجاتش بدم.
‫انگار نیاز داره باهام حرف بزنه.
‫مریم، خاکسپاریش هفته قبل بود.
‫خیلی متاسفم.
‫نمی‌تونم تصور کنم که چی داره بهت می‌گذره.
‫خیلی نگرانت بودم.
‫فکر کردم توی تصادف جفتتون رو از دست دادم.
‫همه همین فکر رو کردن.
‫اگه چیزی لازم داری، من اینجام.
‫مریم.
‫اون رو دیدی؟
‫چی؟
‫چی اون جاست؟
‫هیچی.
‫بلال کجاست؟
‫رفت پایین بازی کنه.
‫کتاب‌خونه نبودی.
‫وقتی اومدم دنبالت، نگهبان گفت که رفتی.
‫مامان، ربیا من رو رسوند خونه.
‫گوشیم خاموش شد، ‫برای همین نتونستم تماس بگیرم.
‫ببخشید.
‫بیا پیشم بشین.
‫بعد از این که پدرت مرد، ‫دیگه نمی‌تونستم بخوابم.
‫کل شب منتظر بودم تا خورشید طلوع کنه.
‫اگه هم خوابم می‌برد، ‫کابوس‌های وحشتناکی می‌دیدم.
‫برای همین به خودم قول دادم ‫که دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوابم.
‫تو خیلی بچه بودی.
‫حامله بودم و بلال هنوز تو شکمم بود.
‫پدرم یه شیخ و شفاگر خوب می‌شناخت. ‫رفتیم که اون رو ببینیم.
‫بر اساس راهنمایی‌هاش،
‫تمام وسایل پدرت رو کنار گذاشتم.
‫نامه، عکس، خاطرات.
‫همشون رو مخفی کردم.
‫اون اولین شبی بود که تونستم، ‫بعد از ماه‌ها بخوابم.
‫می‌خوام دوباره شیخ ال‌شفی رو ببینم.
‫بهم هشدار داد ‫که اگه دوباره پدرت رو ببینم...
‫یعنی، اگه خواب پدرت رو ببینم...
‫معنیش اینه که دخترم هم ‫اشتباهات من رو تکرار می‌کنه.
‫مریم...
‫هر اتفاقی که برات افتاده، می‌تونی بهم بگی.
‫بهت قول میدم همه‌چی رو درست می‌کنم.
‫بلال تانکر آب رو پر کرد؟
‫چی؟
‫فکر کنم.
‫خوبه.
‫میرم یه دوش بگیرم.
‫فکر کنم نگرانیم بی دلیله.
‫زود همدیگه رو می‌بینیم مریم.
‫مادرت کسیه که سد بینمونه.
‫مگه من حواسم بهت نبوده و مراقبت نیستم؟
‫نترس.
‫مریم.
‫ولش کن.
‫ولش کن،
‫این برادرته.
‫بیخیال، ولش کن.
‫- ازش دور شو. ‫- بلال!
‫بهش دست نزن.
‫بلال؟
‫باهاش چی کار کردی؟
‫بلال؟
‫مامان.
‫چیزی نیست، چیزی نیست،
‫نفس بکش، بیا، نفس بکش.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫دارم استخاره می‌گیرم.
‫می‌دونی «استخاره» چیه؟
‫اگه با یه تصمیم بزرگ مواجه شدی، ‫می‌تونی از خدا بخوای بهت توصیه کنه.
‫یه جور دعا شخصیه که بهش «استخاره» میگن.
‫خب، تصمیمت چی شد؟
‫نگرانش نباش.
‫فقط مراقب خواهرت باش.
‫می‌دونی که خواهرت خیلی دوست داره.
‫آره مامان.
‫آفرین پسر شجاع من.
‫حالا بیا دعا کنیم و بریم بخوابیم.
‫«در آتشی همیشه شعله‌ور، می‌سوزد»
‫«همسرش که هیزم آن آتش را فراهم می‌سازد،»
«.و دور گردنش طنابی به جنس چوب‌پنبه‌ست»
‫صدای زنگ گوشیم رو زیاد کردم، ‫اگه چیزی نیاز داشتی باهام تماس بگیر.
‫در ضمن خطت رو هم شارژ کردم ‫تا اگه نیاز بود، بتونی باهام تماس بگیری.
‫هماسمون سلیما، بهت سر میزنه.
‫ساعت دو ظهر میام خونه.
‫خودت می‌تونی غذا درست کنی؟ ‫یا به سلیما بگم که برات غذا بیاره؟
‫از سلیما می‌خوام تا برات ناهار بیاره.
‫بیا بریم بلال.
‫آشوک.
‫آشوک، یه مارمولک رو دیواره.
‫آشوک.
‫مریم.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫خانم، حالتون خوبه؟
‫مریم...
‫چی؟
‫مریم حالش خوب نیست، بهم نیاز داره.
‫آفرین می‌تونم ماشینت رو قرض بگیرم؟
‫همه‌چی خوبه؟
‫خانم، می‌تونم برسونمتون.
‫نه، تنهایی میرم.
‫مریم دختر منه.
‫رسیدی خونه، باهام تماس بگیر.
‫خانم، امروز خیلی زیبا شدین.
‫این‌ها رو برای رفتن به بیمارستان، پوشیدین؟
‫نه، باید بریم یه جای دیگه.
‫هر کجا که شما بخواین خانم، در خدمتم.
‫مریم، اسمش مریمه. ‫سال‌هاست هر روز میاد اینجا.
‫به‌دردنخورهای لعنتی.
‫آفرین، من دیر میام.
‫- خاله... ‫- ماشین رو بهت می‌رسونم.
‫می‌تونی بری مدرسه دنبال بلال؟
‫سریع بر می‌گردم.
‫خاله، منم ربیا، دوست مریم.
‫تو دیدیش؟
‫نه، امروز اصلاً کتاب‌خونه نیومد.
‫خونه هم نیستش.
‫جواب تماس‌ها رو هم نمیده. ‫همسایه‌ها هم اصلاً نمی‌دونن کجا رفته...
‫فکر کردم... شاید...
‫اگه فکری تو ذهنت هست، لطفاً بهم بگو.
‫خاله، فکر کنم بدونم کجا رفته.
‫باید دیگه برگردیم.
‫خانم، هوا فوق‌العاده‌ـست.
‫چرا نمونیم و غروب خورشید رو نبینیم؟
‫مادرم هر لحظه ممکنه برسه خونه.
‫میرم دوش بگیرم، بعدش میریم.
‫خیلی خب خانم.
‫خانم، مگه این چیزی نیست که می‌خواستین؟
بریز رو کلبه.
‫- مامان؟ ‫- کاری که میگم رو بکن.
‫مریم.
‫اسد؟
‫اسد.
‫چرا داری این کارها رو می‌کنی مریم؟
‫من این کارها رو نمی‌کنم.
‫یه بار ولم کردی که بمیرم، ‫همون کافی نبود؟
‫مریم.
‫نه.
‫مریم.
‫حالت چه طوره، پسرم؟
‫سلام العلیکم فریا.
‫حالت چه طوره؟
‫فکر کردم بهم زنگ زدی ‫تا کلیدهای خونه رو بهم بدی.
‫اما به نظر نمیرسه ‫که حتی وسایلت رو جمع کرده باشی.
‫البته حدس می‌زنم که لوازم خونه هم ‫برای برادرم بوده.
.برادرت، پدر من اصول اخلاقی داشت
‫پس تو چه طور انقدر شیاد شدی؟
‫- چی؟ ‫- یه شیاد و بزدل.
‫تنها یه راه برای برخورد ‫با همچین مردانی وجود داره.
‫با یه وکیل راجع به پرونده صحبت کردم.
‫سلامم رو به همسرت برسون.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫مریم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫«شعله ور»