..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫- کارت خوب بود،‌ بعداً هم رو می‌بینیم عوضی. ‫- بله قربان!
‫راتود!
‫بجنب پسر!
‫ده روزه که یه دستشویی راحت نرفتم.
‫بوی گُه میدی.
‫حالا انگار خودش بوی بوته‌ی گل رز میده.
‫جناب سروان ویریش شتوال.
‫توی اتاق می‌بینم‌تون.
‫جناب سروان آمریت راتود.
‫داداش، تا فردا بیدارم نکنی‌ها.
‫دست بردار داداش.
‫اول بیا چندتا لیوان نوشیدنی بخوریم، ‫بعدش کپه‌ی مرگ‌مون رو می‌ذاریم.
‫داداش!
‫تولیکا کارِت داره.
‫ضروریـه. ‫بهش زنگ بزن.
‫« آمریت، کجایی؟ چندبار بهت زنگ زدم. ‫کِی برمی‌گردی؟ بابا برام قرار نامزدی گذاشته »
‫« نمی‌خوام ازدواج کنم، ‫گوشی پیشتـه؟ آمریت؟ »
‫« لطفاً همون لحظه که پیام‌ها رو خوندی زنگ بزن... ‫شونزدهم توی رانچی مراسم نامزدیمـه. خیلی می‌ترسم »
‫آمریت، کجایی؟
‫چندروزه دارم بهت زنگ می‌زنم.
‫بابام با یه‌نفر واسم قرار نامزدی گذاشته.
‫فردا مراسمـه.
‫فردا!
‫دارم میام رانچی.
‫خواهر...
‫چرا با این نامزدی موافقت کردی؟
‫فرقی نمی‌کنه با کی نامزد کنم.
‫من فقط با آمریت ازدواج می‌کنم.
‫مواظب باش.
‫خوش اومدین! ‫زنده باشین!
‫- تبریک میگم مامان. ‫- من هم به شما تبریک میگم.
‫- ممنون. ‫- بیاین لطفاً.
‫بهمون سر بزن.
‫خدافظ.
‫فاتحه‌ـت... خونده‌س.
‫گوش کن، ‫همه‌چی آماده‌س.
‫پنج‌دقیقه دیگه بیا دستشویی.
‫چه فکر خوبی! ‫اما نه.
‫مگه نگفتم نمی‌تونم از رانچی فرار کنم؟
‫- خیلی خطرناکـه. ‫- بهم اعتماد کن.
‫قبل این که کسی پیدامون کنه میریم. ‫بجنب.
‫امکان نداره.
‫مگه صدای آتیش‌بازی‌ها رو نشنیدی؟
‫صدای تیر واقعی بود.
‫همین الان هم ممکنـه ‫ما رو نشونه گرفته باشن.
‫بابام...
‫خیلی قدرتمنده. ‫برای همین... نه ممنون. فعلاً برو.
‫مگه حاضر نیستی بمیری تا با من باشی؟
‫چرا لازمـه بمیرم تا با تو باشم؟
‫می‌خوام بقیه‌ی عمرم رو با تو زندگی کنم ‫سروان راتود.
‫لغوش کن.
‫چی؟
‫من تو موقعیتـم که.
‫خطرناکه، ببر. ‫ماموریت رو لغو کن.
‫از ترس پدرش باهات فرار نکرده.
‫اگه به‌خاطرش بهت جواب منفی بده چی؟
‫داداش...
‫عشق بین من و اون ‫از پدرش خیلی قدرتمندتره.
‫عجب جمله‌ای سروان!
‫« فردا بعد از ظهر با قطار میریم دهلی. ‫دهلی می‌بینمت! »
‫مراسم نامزدی عالی بود.
‫به‌زودی می‌بینیم‌تون.
‫- زنده باشین. ‫- یه لحظه.
‫زنده باشی عزیزم.
‫چمدون‌ها رو بذارین داخل.
‫من میارمش. ‫شما برگردین.
‫ای بابا!
‫داداش، ‫لطفاً من رو تا یه جا برسون.
‫بابا دوباره داره زنگ‌کِشم می‌کنـه.
یه کار که می‌خواد بکنـه .همه رو عاصی می‌کنه
‫ببخشید.
‫ممنون.
‫لعنتی!
‫الو؟
‫اگه نمی‌خوای گوشیت رو جواب بدی ‫پس واسه چی خریدیش؟
‫تا ویدیوی یوتیوب نگاه کنم!
‫فانی!
‫داشتم میومدم که سوار قطار شم. نکنه می‌خوای جا بمونم؟
‫خوب گوش کن.
‫ما رسیدیم به تقاطع راه‌آهن.
‫۳۰‌دقیقه وقت داری تا کار رو تموم کنی.
‫شماره واگن‌ت چنده؟
‫فانی؟
‫شماره واگن؟
‫ببخشید... اینجا چه واگن‌ایـه؟
‫- اِی ۱. ‫- اِی ۱. ممنون.
‫فانی، جواب بده!
‫فانی؟
‫اِی ۱.
‫یادت باشه، فقط سی دقیقه...
‫اگه زود بمیرم، به‌خاطر این روانیـه.
‫عمو، خواهش می‌کنم...
‫تو!
‫منم!
‫آمریت، قرار بود دهلی همدیگه رو ببینیم.
‫آخر من رو به کشتن میدی.
‫باید برم. ‫بابا حالا میاد دنبالم.
‫آمریت!
‫آمریت؟
‫چیـه؟!
‫آمریت، چی‌کار می‌کنی؟
‫تولیکا سینگ...
‫میشه لطفاً باهام ازدواج کنی؟
‫پاک دیوونه شدی.
‫یه خل و چل تموم عیار!
‫لطفاً زودی جواب مثبت بده،
‫تو دستشویی خیلی بو میاد.
‫آره.
‫- آره؟ ‫- آره!
‫فقط یه لحظه.
‫چیشده کبکت خروس می‌خونه؟
‫شما توی ارتش کار می‌کنین؟
‫بله.
‫در واقع جفت‌مون کار می‌کنیم. ‫سروانیم.
‫از بچگی آرزوم این بود که بیام ارتش.
‫جدی؟ ‫پس بهتره بیای.
‫بین مادر مهربونم و مادرم هند گیر افتادم.
‫- مامانم نمی‌ذاره برم ارتش. ‫- ساکت شو!
‫الکی ننداز گردن من.
‫راست میگم خب.
‫پات رو ببر کنار.
‫- ببخشید. ‫- میگه ببخشید!
‫شما دانشجویین؟
‫بله آقا.
‫کجا درس می‌خونین؟
‫دانشگاه کان‌پور.
‫جداً؟
‫پسر من هم دانشگاه کا‌ن‌پور قبول شده.
‫- اما نگرانم که جای دور بفرستمش. ‫- واسه چی؟
‫- مامان، من میرم دستشویی. ‫- ویرات رو هم ببر.
‫خودم میرم.
‫واسه مربی، خوابگاه، بورسیه... ‫خودم راهنماییش می‌کنم. نگران نباشین.
‫واقعاً کمک بزرگی می‌کنین.
‫شماره‌م رو بنویسین.
‫دو... دو، دو...
‫شرمنده خانم کوچولو. ‫دستشویی پُره.
‫- اون یکی هم پره؟ ‫- آره.
‫خب، پس شد نُه، هشت، دو، دو...
‫نه، هشت، دو،‌دو...
‫- سه، سه... ‫- عجب شماره رُندی هم هست!
‫از اون شماره با کلاس‌هاس.
‫صبر کن. ‫میرم اون طرف.
« گروه خانواده خوشحال » « واگن؟ اِی ۳. بی ۱. جوجه و رشته سوخاری حاضره »
‫اسم‌تون چیـه؟
‫گاندار متو.
‫اینا چرا دارن بلند میشن؟
‫تا ایستگاه بعدی دو ساعت دیگه مونده.
‫جداً؟
‫به گوشم.
‫سوار قطار عصر شدم. ‫تا صبح می‌رسم دهلی.
‫الو؟
‫مادر، تا ۷‌ و نیم می‌رسیم.
‫نه،‌ عزیزم...
‫باید بلیط‌های آمریتسارمون رو رزرو کنیم.
‫من اصلاً‌ قرار نبودم بیام اینجا. ‫کلی خواهش و تمنا کرد.
‫- صدات واضح نمیاد. ‫- الو؟
‫الو؟
‫- پینکی، تو آنتن داری؟ ‫- نه، اصلاً آنتن نمیده.
‫ولش کن، ‫صبح زنگ می‌زنم.
‫از جاتون جُم نخورین!
‫هیشکی تکون نخوره!
‫کجا داری میری؟ ‫بگیرینش. نذارین در بره.
‫بدو، هرچی پول داری رد کن بیاد.
‫آهانا کجاس؟
‫- رفت دستشویی. ‫- میرم دنبالش.
‫- کجا داری میری؟ ‫- بابا... آهانا.
‫- هی! ‫- چرا وایسادی؟
‫ما همدیگه رو می‌شناسیم!
‫یادت نیست؟ ‫که شماره واگن رو ازت پرسیدم؟
‫یه لبخند ملیح هم زدی و گفتی اِی ۱.
‫تشکر هم کردم.
‫حالا با هم دوستیم، نه؟
‫بدش ببینم!
‫کمک!
‫ژل شستشوی صورتت چیه؟
‫جلوی دیدم رو گرفتـه.
‫نگاه این موقع شب صورتش چقدر می‌درخشه!
‫- ببخشید... ‫- نزدیک نشو!
‫کل پلیس‌های ایالت می‌افتن دنبالت.
‫نمی‌دونی با کی طرفی.
‫بالدیو سینگ تاکوره.
‫مالک شرکت حمل و نقل شانتی.
‫یا گاو مقدس!
‫پس گنج پیدا کردیم!
‫گمشین.
‫ویرات!
‫حالا که معدن طلامون رو پیدا کردیم، .دیگه دزدی نکنیم
‫ نظرت چیـه گروگان‌شون بگیریم؟
‫- داره اشتباه بزرگی می‌کنی. ‫- جداً؟
‫بهت اخطار میدم...
‫بالدیو!
‫- هیشکی تکون نخوره. ‫- جلو نیا!
‫چرا اینقدر ناله می‌کنی؟
‫پسرم!
‫پسربچه‌ت هنوز زنده‌س.
‫این یارو گنده‌بکـه مُرده.
‫اون...
‫هی!
‫پسرم!
‫اسمش چیـه؟
‫گوش می‌کنم.
‫ویرات.
‫ویرات؟
‫لعنتی!
‫اگه می‌دونستم که نمی‌کشتمش.
‫من از طرفدارای ویراتـم.
‫لعنتی!
‫هنوز نگفتی ژل شستشوی صورتت چیـه.
‫ساعتت رو بده ببینم!
‫بجنب!
‫موبایل، کیف‌پول، بجنبین! ‫رد کنین بیاد!
‫کیف پولت رو بده! ‫درش بیار!
‫به چی زل زدین؟ ‫نکنه می‌خواین بهتون چاقو بزنم؟
‫بجنب، رد کن بیاد!
‫می‌کشیم‌تون.
‫بریم.
‫تا حالا تو یه قطار در حال حرکت سکس نداشتم.
‫ولم کن!
‫لطفاً ولش کنین!
‫می‌کشمش!
‫- عمو! ‫- بابا!
‫- برو اونور! ‫- بابا!
‫تا دیر نشده از اینجا برو!
‫- بابا. ‫- بریم.
‫آمریت!
‫حالت خوبـه؟
‫من میرم به اون سمت سر بزنم.
‫بابا...
‫- بلند شو. ‫- یکم آب بخور.
‫داره ازش خون میره!
‫ترمزهای اضطراری رو قطع کردن.
‫نمی‌تونیم قطار رو نگه داریم
‫- آهانا. ‫- آهانا رفته دستشویی.
‫برو دنبالش.
‫ما میریم بهش سر بزنیم.
‫- اما همه باید از اینجا برن. ‫- کمکت می‌کنم.
‫بریم.
‫بلند شو.
‫مامان...
‫آهانا؟
‫من اون سمت رو می‌گردم.
‫مامان، اون از این سمت اومد. ‫من میرم نگاه می‌کنم.
‫- بذار من بگردم... ‫- مامان، تو با بابا برو.
‫- بیا. ‫- بریم!
‫عمو!
‫بلندش کنین.
‫- هی، برو اونور. ‫- بلندش کنین.
‫مواظب باشین.
‫آمریت.
‫باهاشون برو. ‫کنار همدیگه نشینین.
‫نه...
‫هیشکی تو رو کنار اون دو نفر ندیده تولی.
‫آمریت، باهامون بیا.
‫من چیزیم نمیشه. ‫قسم می‌خورم.
‫- میام اونجا. ‫- آمریت...
‫برو!
‫فقط برو.
‫من هم میام.
‫نباید می‌کشتیش داداش.
‫می‌تونستیم دستگیرش کنیم. ‫ببین الان چه اوضاعی شد.
‫تصمیم لحظه‌ای بود. ‫ممکن بود مامان تولیکا رو بکشه.
‫بهش چاقو زدن.
‫بابا.
‫بابا!
‫حالا به مامان چی بگم؟
‫باید بِنی رو خبر کنیم.
‫۱۰ دقیقه دیگه کار رو تموم می‌کنیم ‫و می‌بینیمش.
‫نمیشه که همینطوری بذاریم و بریم عمو.
‫باید تاوان کارشون رو پس بدن.
‫آخه اون عمومون بود.
‫ما این سمت رو بررسی می‌کنیم، ‫شما هم برین اون سمت.
‫به هیشکی رحم نمی‌کنیم!
‫اون برادر بنی بود.
‫نه!
‫هیچی به بابا نمیگین.
‫هیشکی هم به اون حرومزاده‌ها .دست نمی‌زنه
‫فقط راوی حق داره تا ‫ انتقام مرگ پدرش رو بگیره.
‫بریم بالدیو سینگ تاکور رو پیدا کنیم ‫تا تاوان گناهش رو پس بده.
‫بهشون رحم نمی‌کنم.
‫بریم!
‫سارجو!
‫دست نگه دارین عوضیا!
‫وگرنه این بچه رو می‌کشم.
‫- بابا! ‫- تاکور کجاس؟
‫بالدیو سینگ تاکور کجاس؟
‫بچه رو ولش کن.
...با آرامش درموردش صحبت می‌کنیم
‫ویریش!
‫گمشو اونور!
‫حرومزاده!
‫تو بابام رو کُشتی.
‫زنده نمی‌ذارمت!
‫آمریت؟
‫چیشد؟
‫حرومزاده‌ها ویریش رو بردن.
‫چی؟
‫- آمریت، آهانا رو پیدا نمی‌کنم... ‫- تولیکا...
‫ولم کن. ‫بازم کنین!
‫نمی‌تونی قسر در بری.
‫رفیقت تا جهنم یه قدم فاصله داره.
‫تو هم یکم دیگه میری دنبالش.
چند نفرین؟
‫- و تو کدوم واگن‌هان؟ ‫- گمشو بابا!
‫به‌خاطر این هنوز زنده‌ای ‫که ما اینجاییم.
‫اگه تو میدون جنگ دیده بودمت ‫زنده‌زنده خاکت می‌کردم.
‫حتی اگه یه ثانیه هم ولت کنم،
‫پاهات رو از دست میدی.
‫نمی‌میری.
‫فقط دیگه پا نداری!
‫بگو.
‫بی ۱، اِی ۱، اِی ۲ و اِی ۳.
‫۳۶ تا سارقن.
‫تموم واگن‌ها رو مسدود کردن.
‫آهانا اینجا نیست. ‫توی واگن اِی ۲ هم نیست.
‫ممکنـه رفته باشه اون سمت؟
‫بشین!
‫برو اونور!
‫راوی کجاس؟
‫کدوم گوریـه؟
‫بله؟
‫چی؟
‫سیدی!
‫سرعت قطار داره کم میشه.
‫ولم کن!
شوهر خواهر؟
‫کی این کار رو کرده؟
‫تفنگت کجاس؟ ‫بده بهم!
‫اینطوری که نمیشه. ‫یه بار شلیکش کردمم.
‫- برام مهم نیست... ‫- تفنگ‌های داخلی ممکنه برعکس شلیک کنن!
‫برادر!
‫راوی اینجا نیست. ‫گرفتنش.
‫واسه همین آوردمش اینجا دیگه.
‫باید راوی رو برگردونیم.
‫و اونی که این بلا رو سر بابان آورده.
‫بالدیو سینگ تاکور.
‫مالک شرکت حمل و نقل شانتی.
‫مرتیکه‌ی آشغال!
‫راست میگم.
‫برادر تو عموی من بود.
‫به‌خاطر بالدیو سینگ تاکوره ‫که اون مُرده.
‫می‌تونی از راوی بپرسی.
‫این یارو یه رفیق هم داره.
...جوری مبارزه می‌کنن که
‫مشخصـه ارتشی‌ان.
‫واسه گرفتن‌شون باید مثل دونی فکر کنی.
‫- دونی؟ ‫- ماهیندرا.
‫گاردت رو میاری پایین.
‫لحظه که می‌خواد حمله کنه، ‫مشت می‌زنی. کارش تموم میشه!
‫مواظب باش برادر!
‫- تو از اون سمت برو. ‫- مواظب باش!
‫- برو.
‫خیلی‌خب.
‫ولم کن!
‫فقط محض احتیاط.
‫منظورت چیـه؟
‫نگرانمی؟
‫اوضاع خوب نیست تولیکا.
‫تنها چیزی که الان مهمـه،
‫اینـه که از فردا، ‫من زنت میشم.
‫حواست باشه‌ها،
‫خیلی پرتوقعـم.
‫آمریت، لطفاً آهانا رو برگردون.
‫اون عمر و جون منـه.
‫آهانا رو برمی‌گردونم.
‫قول میدم.
‫ارتشیـه؟
‫کماندوی گارد امنیت ملیـه.
‫چرا بهم نگفته بودی؟
‫چه فایده‌‌ای داشت؟
‫با کسی که تو انتخاب کرده بودی ‫ نامزد می‌کردم، نه؟
‫اگه دختر و پدر ‫ حرفای خواستگار پیدا کردن‌شون تموم شد،
‫کمکم کنین بیام تو.
‫پام داره سُر می‌خوره.
‫دلم می‌خواد پرتت کنم روی ریل.
‫خفه‌شو و از جات تکون نخور!
‫نگهش دارین.
‫حواست بهش باشه.
‫- سهیل! ‫- سهیل!
‫عارف!
‫عارف! بس کن! ‫این کار رو نکن!
‫هی، ولم کن!
‫دستش رو نگه دار.
‫عارف!
‫بهش چاقو زدی! ‫عارف!
‫پسرم!
‫بگیرینش!
‫هیشکی از جاش تکون نخوره.
‫یکی کمکش کنـه.
‫لهش کن!
‫عارف، چشمات رو باز کن.
‫عارف!
‫دوباره همدیگه رو دیدیم!
‫حالت خوبـه؟
‫آره. ‫لعنتی!
‫اوضاع زخمت اصلاً خوب نیست داداش!
‫پاشو. ‫بلند شو!
‫اسلحه رو درست نگرفتی.
‫اینطوری مُچ ظریفت پیچ می‌خوره.
‫الکی نیست که می‌گن اسلحه ‫مثل بازوی خود آدم می‌مونه.
‫مثل یکی از اعضای بدنت باهاش رفتار کن. ‫بهش محبت کن.
‫دستت باید انعطاف‌پذیر بمونه ‫و مچت هم باید...
‫محکم باشه!
‫یه ضربه می‌زنی به گردن و...
‫بازی تموم میشه!
‫طبق تجربه‌م میگم. ‫خودم یادت میدم.
‫کلید رو بگیر! ‫از اینجا برو.
‫بجنب! ‫مراقب باش!
‫می‌خوای فرار کنی و ‫ بابات رو تنها بذاری؟
‫خب چرا حالا به پلیس‌ها زنگ نمی‌زنی؟
‫پلیس‌هات کجان؟ ‫همین حالا زنگ‌شون بزن!
‫تولیکا!
‫ولم کن!
‫هی، خوشگل خانم!
‫تو چه مرگتـه؟
‫تو که سرباز نیستی خانمی.
‫ولی اون هست!
‫اما با توجه به این شرایط...
‫به‌نظر نمی‌رسه که بتونه نجاتت بده.
‫لازم نیست.
‫باریکلا!
‫بیا یکم خوش بگذرونیم!
‫مگه بهت نگفتم که...
‫تولیکا!
‫تولی!
‫چه دل و جراتی داری!
‫آمریت...
‫نه! ‫تولیکا!
« کشتن »
‫- بابا کجاس؟ ‫- تو واگن‌ی بی ۱.
‫پنج دقیقه دیگه کارمون تموم میشه. ‫بابا رو بیار و همه‌چی رو جمع کن.
‫- باشه. ‫- عمو!
‫خونوادش رو بیار.
‫بجنب دیگه. ‫راه بیفت!
‫عمو؟ ‫عجله کن!
‫نباید وقت تلف کنیم.
‫بلند شو.
‫پرت‌شون کن بیرون.
‫چهارمون سالگردمون مبارک!
‫چطوری هرسال یادت می‌مونـه؟
‫چون من بیشتر دوستت دارم.
‫«بیشتر دوستت دارم» و مرض! ‫دستات رو نشون بده ببینم.
‫دست‌هام؟
‫- آره. بیار جلو ببینم ‫- بیا.
‫مال خودت.
‫آمریت...
‫ببین؛ کف دستت حلالِ ماه داری.
‫که یعنی...من تو رو بیشتر دوست دارم.
‫اما انگار عمر تو خیلی طولانی‌تـره.
‫دیدی؟
‫الان زندگی دوتامون رو گذاشتم کنار هم.
جون‌مون به جون هم‌دیگه وابسته‌ست
‫بچان!
‫جلو نیا!
‫ولم کن فانی!
‫- بیا بریم. ‫- کون‌ت رو پاره می‌کنم.
‫بگیریدش.
‫جلوش رو بگیرید!
‫وایستادی چی رو نگاه می‌کنی؟ برو ببینم.
‫گورت رو گم کن وگرنه می‌کُـ...
‫- عمو جان؟ ‫- عـمـو؟
‫بقیه کیف‌ها رو هم بیارید. زود. ‫باید بریم.
‫عمو جان...
‫بابا رو کُشتن.
‫لعنتی‌ها.
کشتن معشوقه کماندو عجب داستانی‌ شد واسه‌مون!
‫داره همه‌رو می‌کُشه!
یعنی چی؟
‫اون تک تک‌مون رو می‌کُشه فانی!
‫دقیقاً برای همین رفتم ‫این رو نجات دادم آوردم دیگه!
نمی‌دونم چرا همه امروز دم از عشق و خانواده می‌زنن...
‫واسه چی اون دختر رو کشتی؟
‫بگو ببینم.
‫نمی‌خواستم دستش رو بگیرم با هم برقصیم که!
‫می‌خواستم باهاش ازشون باج بگیریم
‫خودش پاش رو از گلیمش درازتر کرد؛ ‫دستم رو زخمی کرد.
‫منم کُشتمش!
‫اصلاً می‌دونی چه غلطی کردی؟
‫می‌دونی دختر کی بوده؟
‫عمو جان، این آدم‌ها سربازهای عادی نیستن.
‫کماندو ان!
‫جون‌مون توی این قطار در خطره.
‫یعنی فکرکردی اون بیرون جامون امنـه؟
‫فکر کردی بالدیو سینگ ‫تاکور از جون‌مون می‌گذره؟
‫این احمق دخترش رو کُشته!
‫با این وضعیت نباید همینطوری ول‌شون کنیم.
‫باید همه‌شون رو بکُشیم. تک‌ تک‌شون رو...
‫فعلاً نباید بریم سروقت بالدیو سینگ تاکور.
‫تو یکی زر نزن.
‫حداقل گوش کن ببین چه نقشه‌ای دارم.
‫می‌خوای اوضاع رو از ‫اینی که هست بدتر کنی؟
‫الهه ثروت به ما رو کرده
دارین دودستی این فرصت رو می‌دین به باد!
‫اعضای خانواده‌اش رو می‌دزدیم، ازش ‫باج می‌خوایم و بعد همه‌شون رو می‌کشیم.
‫چند نفر دیگه رو هم می‌خوای به کشتن بدی؟
‫حرفِ منم همیـنه.
چطوری می‌خوای خسارت حانواده‌هایی که امروز بچه‌شون رو از دست دادن بدی؟
‫آدم‌های خودمون رو چطوری نجات بدیم بابا؟
‫بالدیو سینگ تاکور دلیل ‫اصلی تمام این مشکلاته.
‫باید تقاص پس بده.
‫کماندو ها تو واگن بی‌2 بودن درسته؟
‫آره.
‫آروم.
‫من می‌رم جعبه ‫کمک‌های اولیه رو میارم.
‫آهانا رو پیدا کردی؟
‫کجاست؟
‫چرا اینقدر دیر اومدی بالدیو؟
‫- چه بلایی سر آهانا اومده؟ ‫- بچه‌ها کجـان؟
‫یه‌چیزی بگو!
‫چرا داری گریه می‌کنی؟
‫تولیکا هم باهاتون بود. کجاست؟
‫چرا هیچی نمی‌گی؟
‫تولیکا کجاست؟
‫تولیکا رو کُشتن.
‫چی؟
‫کُشتن؟
‫کی کُشتش؟
‫- ممکن نیست! ‫- داری دروغ می‌گی!
‫اون‌ها...
‫از قطار انداختنش پایین.
لباسش صورتی بود
‫نـه! دخُترم.
وقتی افتاد لباسش قرمز شد
‫دخترم...
‫قرمز.
‫تولیکا!
‫خواهش می‌کنم آهانا رو پیدا کن ‫و نجاتش بده.
‫اون تمام دار و ندار مـنه.
‫آهانا رو نجات می‌دم.
‫قول می‌دم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫باید برم.
‫تعدادشون خیلی از ما بیشتره.
‫ایستگاه بعدی پیاده ‫می‌شن می‌رن پی کارشون.
‫به تولیکا قول دادم
‫آهانا رو نجات می‌دم.
‫اگه بفهمن آهانا خواهر تولیکاست،
‫اون رو هم می‌کُشن.
‫پس بجنب بریم.
‫- منم میام. ‫- ویریش!
‫تو حالت بده نمی‌تونی مبارزه کنی
‫- مهم نیست. منم میام. ‫- گوش کن ببین چی می‌گم.
‫این‌جا بهت نیاز دارن.
‫- اما... ‫- گوش کن!
‫تولی رو که از دست دادم.
‫نمی‌خوام تو رو هم از دست بدم.
‫آره، اون‌ها ایستگاه بعد پیاده می‌شن
‫ولی واسه خاکسپاری‌شون!
‫بگین ببینم. کماندو ها کجـان؟
‫برید کنار.
‫حرف بزن حرومزاده. کی‌‌ باهاشونه؟
- من از کجا بدونم؟ - از کجا بدونی؟
نمی‌دونم
کیا رو بُردن؟ حرف بزن! زبون وا کن.
‫- حرف بزن ببینم. ‫- من هیچی نمی‌دونم.
‫فانی!
‫داریم وقت‌مون رو تلف می‌کنیم.
‫حروم‌زاده‌ها.
رحم کن
‫به‌زور از دست دزدها فرار کردیم.
‫خواهش می‌کنم بذار بریم. ‫وگرنه همه‌مون رو می‌کشن.
‫- توروخدا ولمون کن. ‫- بذار بریم.
‫بابا کجاست؟
‫هنوز برنگشته؟
‫آهای! اون چیـه زیر لباست؟
‫برو ببینم.
‫توروخدا، نه
‫برو به باباتون بگو که
‫دارم میام سراغـشون.
‫رانجان؟
‫- برید کنار ببینم. ‫- رانجان؟
‫رانجان. چی شده؟
‫بذارش روی تخت.
‫برید کنار.
‫- رانجان؟ ‫- یکی آب بیاره.
‫رانجان.
‫کماندو...
‫گفته داره میاد سراغـتون.
‫- اشکال نداره. استراحت کن. ‫- آروم باش.
‫رانجان!
‫رانجان؟ نـه!
‫- رانجان! ‫- رانجان؟
‫- رانجان. ‫- رانجان.
‫همه‌ش تقصیر توئـه.
‫ما داریم تقاص ‫گندکاری‌های تو رو می‌دیم.
دیگه خبری از درگیری نیست
‫ایستگاه بعد پیاده می‌شیم.
‫چه گُهی خوردی؟ ‫می‌خوای پیاده شی؟
‫بابای من هنوز دست اون‌هاست.
‫کوری؟ رانجان تنها برگشت.
‫پس حتماً مُرده...
‫- همه‌ش تقصیر توئـه. ‫- کافیه.
‫بس کنید!
‫ولم کن ببینم.
‫چی شده؟
‫یه‌مشت تَرسو دور هم جمع شدن
‫می‌خوان فلنگ رو ببندن.
‫اگه خایه‌ی مبارزه کردن ندارید...
‫برید بشینید خونه‌تون و از اون‌جا نظر بدید.
‫شما لیاقتِ راهزن بودن رو ندارید.
‫ما فقط می‌خوایم پیاده شیم. ‫همین.
‫منم باهاش موافقم.
‫می‌خواین برین؟
خب بریـد
پیاده شیـن
‫اما فکر کردین اگه پیاده شین ‫همه‌چی تموم می‌شه؟
‫بالدیو سینگ تاکور توی این قطار، ‫یه مسافر عادی مثل بقیه‌ست.
‫درمانده؛ ضعیف و بدون هیچ قدرتی.
‫اما وقتی از این قطار پیاده بشه،
هیچ کدوم‌مون رو زنده نمی‌ذاره
‫هنوز هم می‌خواین پیاده شین؟
‫پس بیاین بریم.
‫من جلو نمی‌رم.
‫تو بیفت جلو.
‫حرکت کن. یالا.
‫زود باشید.
‫تو همین‌جا بمون.
‫یالا.
‫حرکت کنید.
‫زودباشین. زود.
‫یالا.
‫راوی، چی شده؟
‫بادلو...
‫عمو؟
‫عمو؛ بیا این‌جا.
‫- بدری! ‫- فانی!
‫- عمو؟ ‫- برید کنار.
‫نـه.
‫بیاریدش ببینم.
‫تکون بخور. یالا.
‫زودباش.
‫سارجو...
‫موراری!
‫بچان!
‫بادلو!
‫بیاریدش پایین.
‫موراری.
‫نگه‌ش دار. بیارش پایین.
‫بیاریدش پایین. ‫بیلاس رو هم بیارید پایین.
‫بچان! بادلو!
‫بیلاس!
‫بیاریدش پایین.
‫زود باشین.
‫بابا!
‫بازش کنید.
بگیرش
‫بابا.
‫فانی!
‫آروم باش
‫بابا رو کشتن!
‫سیدی!
‫سیدی! صبرکن.
‫- عمو جان برو کنار. ‫- صبرکن.
‫برو کنار، تیکه‌...
‫تیکه تیکه‌شون می‌کنم!
‫می‌دونم که می‌تونی؛ ‫اما عقلت رو به‌کار بنداز.
‫اون‌ها این‌کار رو کردن تا ما رو بترسونن.
‫واسه‌مون کمین کردن تا ما بیفتیم توی تله‌شون.
‫سیدی، انتقام می‌گیریم.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫فعلاً کاری نکن.
‫ازش انتقام می‌گیریم. باشه؟
‫مرتیکه‌ی...
‫گوش کن ببین چی می‌گم.
‫دیگه این رفتارهای مزخرفت کافیه. فهمیدی؟
‫مسخره‌بازی‌هات رو تموم کن.
‫کجاست؟
‫این همه عشق و علاقه از کجا میاد؟
‫چرا ور نمی‌داری من رو بذاری تو گهواره؟
‫همه‌مون رو به کشتن می‌دی.
‫بعد از 30 سال، این اولین باریه ‫که به مشکل خوردیم
‫تمام اصول من رو زیر پا گذاشتی.
‫هر کاری می‌خوای بکنی،
‫اما این باورهای غلط رو به خوردمون نده بابا.
‫تو اسپایدر من یا بتمن نیستی.
این چرت‌وپرت‌های قدرت زیاد، مسئولیت میاره رو بلغور نکن.
‫ما دزدیم؛ راهزن‌ایـم.
همه کس و کارمون هم دزدن
‫فداکاری و اصول و این چرت و پرت‌ها رو بذار کنار.
‫یه دختر جوون ندیدین؟ حدود 15 یا 16 سال.
‫بلاخره اومدی. سهیل کجاست؟
‫سهیل حالش خوبه.
‫تو واگن‌ی ای‌3ـه.
‫ویریش هم پیشـشه.
‫نگران نباشید.
‫من دنبال یه دختر 15، 16 ساله هستم.
‫کسی از شما اون رو ندیده؟
‫من دیدم.
‫یه دختر بود.
‫اما راهزن‌ها اون رو
‫بهمراه چند نفر دیگه بردن یه واگن دیگه.
‫از این واگن برید بیرون. زود باشین.
‫زودباشین. پاشین. برین یه واگن دیگه.
‫- تو جلو حرکت کن. ‫- بریم.
‫مراقب باشید...عجله کنید.
‫کیفت رو بذار بمونه.
‫بشینید سرجـاتون.
‫مگه نشنیدین چی گفتم؟
‫کجا می‌رین؟
ما می‌خوایم بهت کمک کنیم پسرم
‫خیلی خطرناکه.
‫اون‌ها خیلی وحشی‌ان.
‫شاید منم نتونم از پس‌شون بر بیام. ‫خواهشاً درک کنید.
‫اشکالی نداره پسرم
‫ما هیچ کار نکردیم چون فکر می‌کردیم ‫این قضیه به ما ربطی نداره.
‫اما اگه از اون اول بهت کمک کرده بودیم، الان شاید عارف...
‫منم میام.
‫هیکل‌ام رو نادیده بگیر.
‫به دردتون می‌خورم.
‫آتیش!
‫قربان، قطار آتیش گرفته.
‫این کیـه آخه؟
‫الـو؟
‫آتیش؟ قطار ما؟
‫کی این رو قفل کرده؟
‫ظاهراً این‌جا آتیش گرفته بوده.
‫لعنت بهش. حتماً آتیش رو ندیدن.
‫پلیس!
‫خداروشکر.
‫حروم‌زاده‌ها قفلش کردن و رفتن.
‫داریم به ایستگاه نزدیک می‌شیم عمو جان.
‫سیدی، برو واگن رو چک کن.
‫همه‌‌چی رو جمع کن
‫و مطمئن شو همه افرادمون حاضـرن.
‫فانی، تو برو اون‌یکی واگن رو چک کن.
‫اگه بالدیو سینگ تاکور رو پیدا کردی، ‫کارش رو تموم کن.
‫- تاکور... ‫- بحث نکن!
‫ترمزهای اضطراری رو بکشید. یالا.
‫درها رو ببندید.
‫پیاده شو.
‫نگرانم بودی؛ مگه نه؟
‫بلاخره محبت پدرانه‌ت رو امروز نشون دادی.
‫آهای!
‫بدووید. بدووید.
‫اونی که پیرهن روشن پوشیده!
‫اون رئیس‌شونه!
‫پلیس!
‫پلیس اومده!
‫قطار دوباره سرعتش رو زیاد کرد.
‫حتماً پلیس توی ایستگاه بعدی منتظر وایستاده.
‫یعنی واقعاً می‌خوایم با پلیس درگیر بشیم؟
‫نمی‌شیم.
‫بیا اینجا ببینم.
‫این‌ها رو می‌فرستیم جلو.
‫ناتو! نـه!
لازمت می‌شه
‫بیا این دوتا رو بندازیم پایین.
‫چرا؟
‫چرا بابام رو کشتی؟
‫چرا؟
‫چرا پسرم رو کشتی؟
‫چرا؟ چرا؟
‫چرا بچه‌ام رو کُشتی؟
‫عارف...
‫چرا سیدی اینقدر لفت‌ش داد؟
‫می‌رم ببین کجاست.
‫صبرکن. صبرکن.
‫فعلاً بازش نکنید.
‫عمو؟
‫عمو؟ عمو؟
‫- عمو...داداشم، سیدی... ‫- چی شده؟
‫- سیدی... ‫- سیدی چی شده؟
‫بیاین بریم ببینم چی شده. ‫حواستون به این باشه.
‫حواست به دختره باشه.
‫عمو...
‫برید کنار.
‫مسافرها رو بیارین بفرستین جلو حرکت کنن.
‫به‌گا رفتیم.
‫باید همراه فانی از قطار پیاده می‌شدیم.
‫فقط می‌خواستی خیالت راحت بشه ‫اون جاش امنـه.
‫عمو جان؛ بیاین از قطار پیاده بشیم.
‫موافقم.
‫منم موافقم.
‫توروخدا حرف‌مون رو گوش کنید.
‫بیاین پیاده بشیم.
‫عموجان، باید از قطار پیاده شیم.
‫عمو!
‫بیاین ببینم. برین جلو.
‫حرکت کنید.
‫- همه‌تون. یالا. ‫- تکون بخورید.
‫برین جلو.
‫بیاید بیرون،
‫وگرنه هرکسی که ‫مونده رو می‌کُشیم!
‫همین الان بیاین بیرون.
‫تکون نخورید.
‫یه قدمم جلو نیاین!
‫وگرنه مثل مرغ سرش رو می‌برم.
‫- بابا. ‫- آهانا.
‫بیاریدش این‌جا.
‫آروم.
‫بشین ببینم.
‫باید دراز بکشی. پا نشـو لطفاً.
‫- کُلی خون ازت رفته... ‫- آمریت...
‫- خواهش می‌کنم دراز بکش. ‫- پلیس این‌جاست
‫پلیس این‌جاست. خواهش می‌کنم بلند نشو.
‫من برگشتم!
‫اسلحه‌ت رو بنداز زمین!
‫جلو نیاین.
‫عجب احمقی بود! بهم گفت اسلحه‌ام رو بندازم، ‫اما با تیر تفنگ خودش کشته شد!
‫چقدر غم‌انگیز.
‫این‌جا رو ببین! .خانواده خوشحال‌مون دوباره در کنار هم
‫این اون یکی پرنسس کوچولوی بابائـه؟
‫یکی رو کشتیم اما اون یکی پیداش شد.
‫- عجب جادوگری هستی، بالدیو. ‫- کُشتن؟
‫بابا؟
‫تولی رو می‌گه؟
‫نه، نه، نه، نه. بابا.
‫آره، آره، آره. آره.
‫برید!
‫عمو جان.
‫از این سمت.
‫عمو جان
‫من خوبم
‫صبرکن ببینم!
کجا رفت این حروم‌زاده؟
‫خودت رو نشون بده!
‫بیا بیرون!
‫آقای سرباز! آقای سرباز! ‫لطفاً من رو نجات بدید!
‫داداش راوی!
‫عـمـو...
‫بس‌کن می‌گم.
‫عمو جان، از واگن‌ بغل صدای تیراندازی اومد
‫حتماً پلیسه!
‫بهتره نکُشیمش!
‫می‌تونم به عنوان طعمه ازش استفاده کنیم.
‫شما برید عقب.
‫آقا سرباز کوچولو، ‫سرباز زخمی‌ِ کوچولو.
‫نذارید فرار کنن!
‫لعنتی!
‫یالا، تکون بخور.
‫داریم به ایستگاه نزدیک می‌شیم. زود باشین.
‫زود باشید.
‫محکم نگه‌ش دارید. ‫نمی‌دونید این چه جونوریـه.
می‌خواست واسه‌مون رامبو بازی در بیاره
آخرم افتاد توی بغلم و خون‌ریزی کرد و مُرد
‫صحنه خیلی قشنگی بود.
‫اسمش رو نپرسیدم، اما تو ‫قبل از این‌که بمیری اسمت رو بگو.
‫سرباز؟ آهای، سرباز؟
‫فانی!
‫هنوز نکشتیش!
‫نه، نکُشتمش!
‫اسمت چیـه؟
‫- چیـه؟ ‫- مگه بهت نگفتم بکُشش؟
‫ولم کن! نمی‌تونیم ‫بذاریم زنده بمونه.
‫بعضی‌وقت‌ها مثل بچه‌ها لج‌بازی می‌کنی!
‫باید بُکشیمش
‫وگرنه همه‌مون می‌میریم
‫- دیگه چی می‌خوای که... ‫- تو چه پدری هستی؟
‫- داری همه‌چی رو بدتر می‌کنی! ‫- تو هیچوقت با من موافق نیستی.
‫بالدیو زندگی‌مون رو جهنم می‌کنه!
‫نه سرباز!
‫عمو!
‫حواستون باشه فرار نکنن!
‫عمو!
‫بابا!
‫یکی آب بیاره!
‫بابا! بابا!
‫بابا!
‫خیلی بد سوخته...
‫صورت‌ش رو ببین
‫لعنت بهش!
‫زودباشین. باید بریم.
زودباش برو
این چه وضع آدم کُشتنه؟
‫من فقط 4 تا از آدم‌هاتون رو کُشتم.
‫تو 40 نفر از اعضای خانواده‌ام رو کشتی!
‫تو محافظِ جون مردم نیستی!
‫تو یه هیولایی! هیولا!
‫آقای کماندو! هنوز تو دوره‌ی کارآموزی هستی؟
‫به‌زور داری با من مبارزه می‌کنی.
‫بعد می‌خوای از مردم این کشور محافظت کنی؟
‫نـه!
‫سرباز کوچولو!
‫دقیقاً همینطوری دوست دخترت رو کُشتم!
‫فکر کرد می‌تونه مقاومت کنه!
‫الان تو هم به سرنوشت اون دچار می‌شی.
‫قهرمانِ تولیکا خانم...
‫باید حتماً بمیرم که بتونم با تو باشم؟
‫می‌خوام تا آخر عمر با تو باشم؛ جناب سروان راتود.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.