..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یه نوع سرگرمی سنتی و مذهبی به اسم (بهونا) ‫از فرهنگِ سرگرمی مردمِ آسام
‫رادها خیلی خوشحاله ‫همین که کانها می رسه.
‫ساکت شو!
‫این مردمِ آسام ‫خیلی با استعدادن.
‫هی!
‫اینطوری نیس
‫ما اهلِ بیهار از بقیه کم نمیاریم.
‫دیگه مقایسه نکن.
‫راسته؟
‫و هرچی بین شماها ‫داره می گذره،
‫دیگه "تموم" شده داستان عشقِ شما.
‫"تموم" یعنی چی؟
‫"تموم" یعنی تموم شده،
‫پایان.
‫برای رادها و کریشنا 2.0 تموم شده
‫چرا؟
‫هممم...
‫حالا ببین،
‫چیکار باید کرد ‫که رادها با کریشنا قَرار بگیره؟
‫باید با هم ملاقات کنن،
‫با هم وقت بگذرونن.
‫ولی تو ولش می کنی.
‫برای تو ممکن نیس.
‫هرگز.
‫غیر ممکن...
‫
‫چطور؟
‫چون، فقط با ‫صحبت کردنِ رو در رو تموم میشه.
‫شماها با هم حرف نمی زنید.
‫منتظر می مونید ‫تا اون یکی یه قدم برداره
‫و تا اون موقع ‫اون داره از پدر و مادری لذت می بره.
‫خیلی زیاده روی نشد؟
‫چه چیز دیگه ای، اگه نه این؟
‫مرد باش دیگه، داداش!
‫ببخشید.
‫زن باش
‫و برو اولین قدم رو بردار،
‫وگرنه چه جور فمینیستی هستی؟
‫آروم باش
‫و نگاه کن.
‫نه جدی می گم،
‫آخرین لحظه ی امتحانِ میانیته
‫و اگه نمی تونی بهش بگی
‫لااقل به جکی بگو "دوستت دارم".
‫جکی... نمی تونم.
‫
‫برای تو.
‫دارم دو ساعت از خوابِ قشنگم رو ‫هدر می دم
‫اونم از شش ماه پیش تا حالا.
‫یعنی 360 ساعت
‫و اینجا تعهداتِ بی صدای تو ‫پایان ندارن، داداش.
‫هممم.
‫هدر،
‫هدرِ کامل.
‫اگه این همه وقت رو صرفِ درس خوندن می کردم،
‫الان نفر اول می شدم.
‫احمق!
‫آیا یه آدمِ موفق
‫بیشتر از 4 ساعت ‫می خوابه؟
‫من فقط دارم تو رو آموزش می دم.
‫وقتی تو زندگی ‫بزرگ شدی،
‫اون موقع ازم تشکر کن، باشه؟
‫من احمقم ولی نه به این اندازه.
‫این همه رو می تونی به یه نفر دیگه امتحان کنی.
‫اگه امروز بهش ‫نمی گی "دوستت دارم" اونوقت،
‫من بهش پیشنهاد ازدواج می دم،
‫و شوخی هم نمی کنم.
‫باشه.
‫باشه. انجامش بده.
‫و هرچی بین شماها هست،
‫بزودی تمومش کنین.
‫دیگه نمی تونم تحمل کنم.
‫داداش، بده.
‫و بیشتر بهش شکر قهوه ای بده،
‫دهنش دیگه ‫کاملا تلخه.
‫بشین. دارم میدم.
‫و تو،
‫تو این مدت ‫چه غلطی کردی؟
‫حتی نتونستی "سلام" بهش بگی.
‫شما که خیلی زود میاید،
‫دوستاتون که نمیان.
‫داداش،
‫ما زود میایم که از اون پیتاهات بخوریم.
‫می‌بینی که ما خونه غذا گیرمون نمیاد،
‫و تو یه ترکیب از چهار تا پیتا میدی.
‫بگیر.
‫بده دیگه.
‫و می‌بینی که.
‫
‫سلام، راشمی.
‫سلام.
‫کلاس چطور پیش می‌ره؟
‫خوب پیش میره،
‫و یه چیزی داره که بهت بگه.
‫
‫بگو.
‫
‫من...
‫من عاشق،
‫عاشق سگتم.
‫خیلی بانمکه.
‫منم عاشق...
‫سگمم.
‫
‫خداحافظ.
‫
‫هی، نمی‌خوای بیای سر کلاس؟
‫عجله کن.
‫راشو.
‫
‫خداحافظ بچه‌ها.
‫فردا می‌بینمتون.
‫داداش، پول رو بگیر.
‫سلام.
‫باشه، اما اول بهم بگو،
‫سن پسرتون رو کارت ورود به چه صورته؟
‫۱۹.
‫بله، مادر، بذارش اینجا.
‫۱۹.
‫اون بالغه.
‫اگه صغیر بود، پرونده راحت‌تر بود.
‫علاوه بر این، بخش مواد مخدر براش
‫۲۰ الف و و...
‫۲۲ الف رو در نظر گرفته.
‫اون تنها پسر منه.
‫آقا،
‫اگه ببینیش،
‫خودتون هم می‌گید
‫که هیچی نمی‌دونه.
‫اما آقای کالیته... دادگاه که به چهره نگاه نمی‌کنه، درسته؟
‫پسر شما در محل وقوع جرم حضور داشته.
‫حالا من چی بگم؟
‫روز خوبی نبود،
‫فقط همینو می‌تونم بگم.
‫بفرمایید، اینم نذری.
‫به قانون
‫و به من ایمان داشته باشید، پسرتون رو نجات می‌دیم،
‫هر قسمتی هم که براش در نظر گرفته باشن.
‫اما هزینه‌هاش یه کم بیشتر میشه.
‫سومان!
‫سومان، چی شده؟
‫سومان؟
‫چی شده، سومان؟
‫ها؟
‫چیه؟
‫بعد از اینکه عدس رو ریختم تو زودپز،
‫داشتم سبزیجات رو خرد می‌کردم.
‫نمی‌دونم یهو یه صدای بلندی اومد.
‫هی... چی شده؟
‫چه صدایی بود؟
‫مامان، برو ببین چی شده.
‫خدای من!
‫این چه اتفاقی بود افتاد؟
‫کریشنا. کریشنا.
‫خدایا!
‫کریشنا. کریشنا.
‫بهت می‌گم، این فال بدی نیست.
‫باید یه مراسم دعا بگیریم.
‫ای مادر، ‫تو همیشه نگران عبادتی.
‫برو یه جا بشین.
‫کوکی.
‫اون پارچه رو بیار ‫قبل از اینکه خشک بشه.
‫وایسا مامان.
‫بذار از عواقب انفجار زودپز ‫یه خاطره بمونه.
‫هی الان وقت شوخی نیست.
‫هنوز قلبم تند تند میزنه.
‫هی... خوبه که میزنه.
‫اگه تو اون نزدیکی بودی,
‫دیگه تا حالا ضربانش ‫از کار افتاده بود.
‫آقای کالیتا
‫دیدی که,
‫اگه روز، روز بدی باشه، خرج‌ها هم ‫خودشون رو نشون میدن، نه؟
‫آقا.
‫بریم الان؟
‫باشه آقا.
‫بفرمایید.
‫گوش کن...
‫به باجرانگیا زنگ بزن.
‫شمارش رو که داری.
‫شمارش رو گوشیم سیو نیست.
‫سریع بهش زنگ بزن، ‫اون همه چیز رو درست میکنه.
‫اول بذار ببینم ‫چه چیزایی خراب شدن.
‫زودپز داغون شده.
‫اجاق گاز هم داغون شده.
‫باید کل اتاق رو رنگ کنیم.
‫هی، تو جیبم رو ‫سوراخ کردی.
‫من که منفجر نشدم
‫اگه منفجر شده بودی,
‫کل خونه رو به باد میدادی.
‫همیشه هم به شوخی میگیری.
‫اینجا من نزدیکه سکته کنم
‫اونوقت این هی شوخی میکنه.
‫انفجار زودپز.
‫انگار بمب ترکیده.
‫عدس‌ها همه جا پخش و پلا شدن.
‫چی میگی؟
‫فکر کنم یه نشونه‌اس.
‫چه نشونه‌ای؟
‫نشونه از طرف خدا.
‫مثل وقتی که نارگیل میشکونیم
‫قبل از اینکه یه کار ‫خوبی رو شروع کنیم.
‫مثل همون.
‫دیوونه شدی؟
‫باشه گوش کن,
‫فردا هممون میریم ‫دهکیاجولی،
‫خونه خواهرم.
‫آره. باشه مامان،
‫بدون تو دووم میارم.
‫آره، آره.
‫میبینم فردا صبح ‫بدون من چیکار میکنی.
‫خیلی خب.
‫خداحافظ.
‫خوش بگذره.
‫باشه.
‫بیا اینم پولت.
‫- خب پس. خداحافظ پریتی، خداحافظ نهال. ‫- خداحافظ.
‫بریم.
‫دارم میام.
‫خداحافظ.
‫ساختمان دادگاه قضایی ‫تزپور:سونیتپور:آسام
‫درود.
‫اصلا بهش فکر کردی آقا؟
‫یه نفر چطور میتونه ‫با داداش بزرگش این کارو بکنه؟
‫تو همیشه احساساتی میشی.
‫قانون که با احساسات کار نمیکنه.
‫تو بگو.
‫وایسا.
‫بگو ببینم،
‫اگه تو میخواستی وکالت این پرونده رو قبول کنی، ‫چیکار میکردی؟
‫باهاش بازی میکردم
‫با مدرک.
‫با شاهد.
‫- اینجا چه جایی برای احساسات داره؟ ‫- بله.
‫ما باید طبق قانون پیش بریم
‫و اشتباه طرف مقابل رو ثابت کنیم
‫و به هر نحوی که شده پرونده رو ببریم.
‫این شغل ماست.
‫کجا بودی؟
‫گفتی پنج دقیقه دیگه میرسم، ‫نیم ساعته منو اینجا معطل کردی.
‫به زنگمم جواب ندادی.
‫یه چیزی به من بگو.
‫واقعا به "پایان" داستان عشقشون رسیدن؟
‫حالا دیرت نمیشه؟
‫فقط پنج دقیقه مونده، بریم.
‫این معلم ریاضی خیلی حوصله سر بره، یارو.
‫واقعا.
‫چندش آوره!
‫برای همینه میخوام یه مأمور آی پی اس بشم.
‫آدمایی مثل این...
‫ولش کن، ولش کن.
‫همیشه میخوای هر روز یه چیزی بشی.
‫سلام، راشمی.
‫سلام.
‫کوکی، ایشون ساپتاریشی هستن.
‫ساپتاریشی، ایشون کوکی هستن.
‫ببخشید، ببخشید.
‫ساپتاریشی، ایشون کوکی هستن.
‫کوکی، ایشون ساپتاریشی هستن.
‫بقیه‌اش رو که میدونید.
‫دیروز سالگرد فوت پدرم بود.
‫اینم یه مقدار خیرات.
‫برای هردوتون.
‫خدابعد.
‫خداحافظ.
‫"پایان"
‫بریم؟
‫کوکی...
‫بیا غذا بخور.
‫خیلی وقته صدات میزنم بچه.
‫کوکی...
‫اومدم، اومدم.
‫هی، چند بار بهت بگم،
‫موقع غذا اینارو نبین.
‫فورا خاموشش کن.
‫مامان میدونی،
‫وکیل مدافع این پسره کیه؟
‫رانجان.
‫رانجان کیه؟
‫اون کچله.
‫خدا میدونه رانجان کیه.
‫بابا مگه چیزی برای دفاع هست؟
‫ویدیو رو ندیدی؟
‫دخترم، تو دادگاه،
‫همه تا وقتی که جرمشون ثابت نشده بی‌گناهن.
‫پس عدالت اون دختر کجا رفته؟
‫عدالتش رو میگیره.
‫ولی اون پسره هم باید یه شانسی داشته باشه، نه،
‫تا از خودش دفاع کنه؟
‫اگه نتونه ثابت کنه
‫با مدارکش، اونوقت قطعا مجازات میشه.
‫دخترم،
‫تو جامعه عدالت برقراره،
‫چون قانون وجود داره.
‫کجا برقراره؟
‫ما هستیم تا بجنگیم، نه، پس...
‫یه لحظه.
‫هردوتون، پدر و دختر،
‫دادگاه رو همینجا باز کنید،
‫روی میز، باشه؟
‫تو قاضی میشی، درسته؟
‫یا الهه!
‫و این روزا چی شروع کردی به درست کردن؟
‫اصلا خوشمزه نیست.
‫درسته.
‫تو ساکت باش!
‫اگه به غذات توجه کنی خوشمزه میشه، نه عزیزم؟
‫فقط اگه به غذات توجه کنی خوشمزه‌اش رو میفهمی، نه عزیزم؟
‫حواست جای دیگه‌اس.
‫چند روزه دارم میبینمت.
‫مامان، فقط دارم به درسم میرسم، باشه؟
‫الان کلاس یازدهمم،
‫برای همین با جدیت درس میخونم.
‫درس؟
‫من مادرتم عزیزم.
‫من سیرم.
‫دیگه نمیخوام از اینا بخورم.
‫هی...
‫یه دونه نون هم تموم نکردیا.
‫مامان، اگه غذای خوشمزه بپزی، ‫می‌خورمش.
‫خودت دیدی، نه؟
‫غذاشو نصفه ول کرد و رفت.
‫اگه می‌تونستم، منم غذامو ول می‌کردم و می‌رفتم.
‫ولی خب نمی‌تونم.
‫«سلام، سمناریشی هستم.»
‫«چطوری؟ مزاحم که نشدم؟»
‫نه، خیلی نه.
‫داشتم شام می‌خوردم.
‫آها! پس شامتو بخور،
‫بعداً حرف می‌زنیم.
‫نه.
‫همین الان شامم رو تموم کردم.
‫باشه. خب، از خودت بگو.
‫درباره خودم چی؟
‫هرچیزی. ‫مثلاً چیزایی که دوست داری، چیزایی که دوست نداری.
‫چرا؟
‫چون می‌خواستم بشناسمت.
‫و... دقیقاً برای چی؟
‫ببین...
‫راستش،
‫فکر کنم این چند ماهه یه جورایی بهت علاقه پیدا کردم.
‫اگه تو هم همین حسو نداری،
‫راحت بلاکم کن.
‫مگه همین الان پروفایلمو چک نکردی؟
‫چیزایی که دوست دارم و ‫ندارم، کاملاً مشخص نیست؟
‫چرا، ولی می‌خواستم از زبون ‫خودت بشنوم.
‫پروفایلت.
‫از دهن اسب بشنوم!
‫آها!
‫هندی!
‫بله، هندی من خیلی خوبه خانم.
‫داشتی می‌گفتی...
‫پروفایلت خیلی جالبه.
‫مخصوصاً اون عکسای بارون.
‫تو... ‫کلمه‌ش یادم نمیاد.
‫باران‌دوست.
‫دقیقاً، باران‌دوست.
‫چیزی که درباره بارون ‫دوست داری چیه؟
‫همه چیزشو دوست دارم، ‫هرچیزی که به بارون مربوط باشه.
‫من عاشق همه‌ چیزم.
‫چه فکر کردن به بارون،
‫رعد و برق، ابر،
‫خیس شدن زیر بارون.
‫فکر کنم داری با خودت می‌گی
‫این دختره دیوونه‌ست، نه؟
‫اصلاً.
‫در واقع، کنجکاوترم کردی.
‫برام تعریف کن،
‫داستان بارونیتو.
‫باشه.
‫یه روز دیگه.
‫وای خدای من!
‫ساعت ۱ شده.
‫هیچ‌وقت تا این موقع شب بیدار نموندم.
‫بریم بخوابیم.
‫پس فردا صبح می‌بینمت؟
‫شاید
‫فقط جکی منو ببینه.
‫چشماتون امر می‌کنه!
‫جکی.
‫داداش.
‫سلام جکی.
‫لطفاً دو تا کیک برنجی بده.
‫و دو تا فنجان چای.
‫بشین، بشین.
‫بفرمایید.
‫از بچگی همین‌جوری بوده؟
‫چی؟
‫کیک برنجی خوردن اینجا؟
‫نه...
‫منظورم...
‫ما اغلب...
‫میایم اینجا.
‫راحت باش،
‫نمی‌خوام که بخورمت.
‫راستش...
‫قضیه اینه که...
‫
‫من...
‫یه جورایی عاشقِ تو شده بودم.
‫اشکالی نداره.
‫این اتفاق میوفته.
‫چرا داری منو دلداری میدی؟
‫و
‫کی بهت گفته
‫که انقدر تو بهونا خوب باشی؟
‫وقتی اونجا دیدمت
‫مسحور شده بودم.
‫چه...
‫خنده دار.
‫من...
‫من فقط یه آدمِ ترسو و کثیفم.
‫جکی میتونه منو درک کنه.
‫درسته جکی؟
‫ساعت 7ه.
‫باید برم.
‫خداحافظ.
‫نرو.
‫شوخی کردم.
‫برو.
‫برو دیگه.
‫خداحافظ.
‫خب چی دوست داری ‫و از چی بدت میاد؟
‫برای چی می‌پرسی؟
‫چون میخوام بشناسمت.
‫باشه.
‫بگو.
‫اوم...
‫غذای مورد علاقه؟
‫نان تابه ایِ دره بهار.
‫ها.
‫اون چیه؟
‫چیییی!!!
‫نمیدونی؟
‫باید امتحانش کنی.
‫واقعا؟
‫اونقدر
‫خوبه؟
‫امروز چیکار داری؟
‫حدودا ساعت 4.
‫میتونم ببرمت.
‫هیچی.
‫ولی
‫خیلی دیر نمیشه برگردیم؟
‫داداش، اشکال نداره.
‫راشمی اونجاست، نه؟
‫وای خدا!
‫من هم هیچ وقت این کارو نکردم.
‫
‫پس ساعت 4 میبینمت؟
‫باشه.
‫خداحافظ.
‫با جکیِ مون.
‫ تا حالا این اتفاق نیفتاده بود، ‫ولی شروع به افتادن کرد.
‫ وقتی دیدمت، ‫شروع به گم شدن کردم.
‫ یه سری چیزای جدید تو ‫شب وجود داره.
‫ شروع به لمس کردی، ‫حتی بدون لمس کردن.
‫ تو مثل یه قطره ای، ‫من مثل یه ابر دیوونه ام.
‫ بدون تو، من یه سرگردانم.
‫ هر چیزی که مالِ من بود، ‫دیگه مالِ من نیست.
‫ بدون که الان مالِ توست.
‫ چیزی که اتفاق نیفتاده بود، ‫شروع به اتفاق افتادن کرد.
‫ نمیدونم ‫قصدِ قلبِ من چیه.
‫ شروع به گم کردن ‫خودم در عشقِ تو کردم
‫ قول میدم که هرگز ‫از تو جدا نشم.
‫این رویاِ منه.
‫چی؟
‫اون...
‫که دوست دخترم منو ‫دور دور ببره.
‫رویاِ منو ‫برآورده میکنی؟
‫- تو این لحظه ها، ‫- من رانندگی بلد نیستم.
‫ تو این دقیقه ها
‫- من فقط 16 سالمه. ‫- فقط تو رو دوست داشتم
‫- حتی موتور هم نداری؟ ‫- فقط تو رو دوست داشتم
‫میتونی به من یاد بدی.
‫ملکهِ بهونه ها.
‫و... البته خانوم.
‫ دست تو دست تو،
‫ میشه دنیا رو به دست آورد.
‫ اگه هم‌قدم تو بشم،
‫ همین‌جاست مقصد.
‫ هیچ‌وقت پیش نیومده بود، ‫اما شروع شد.
‫ از وقتی دیدمت، ‫شروع کردم به باختن خودم.
‫ چیزای تازه‌ای توی ‫شب هست.
‫ شروع کردی به لمس کردن، ‫بدون اینکه حتی دست بزنی.
‫ تو مثل یه قطره‌ای، ‫من مثل یه ابرم، دیوونه‌وار.
‫ بدون تو، من یه سرگردانم.
‫ هر چی که مال من بود، ‫دیگه مال من نیست.
‫ بدون که دیگه مال توئه.
‫ چیزی که اتفاق نیفتاده بود،
‫- تولدت مبارک ‫- شروع شد به اتفاق افتادن
‫مرسی.
‫- مِکلا چادار. واسه من؟ ‫- نمی‌دونم،
‫- امیدوارم خوشت بیاد. ‫- نیت قلبم چیه.
‫ شروع کردم به باختن،
‫- و مرسی برای اون پنج دقیقه. ‫- خودم توی عشقت.
‫خیلی ممنونم.
‫ قول میدم هیچ‌وقت ازت جدا نشم.
‫همه چی زیادی زود اتفاق نمی‌افته؟
‫شاید.
‫بذار به جریانش بسپریم.
‫ببین...
‫من...
‫هیچ‌وقت همچین حسی نداشتم.
‫تو باید خیلی تجربه داشته باشی.
‫حتماً دخترهای زیادی رو ‫با این موتور سوار کردی.
‫اما...
‫اولین بارمه.
‫نگران نباش.
‫تو اولین دختری هستی ‫که من سوار این موتور کردم.
‫یعنی؟
‫آخرین یادگاری پدرمه.
‫پس، واسم خاصه.
‫واسه پدرت خیلی متاسفم.
‫اشکال نداره.
‫اون هنوزم با منه.
‫و...
‫مرسی.
‫مرسی؟
‫واسه اینکه باعث شدی خاص حس کنم.
‫میتونم فردا یه جایی ببرمت؟
‫حتما.
‫اما...
‫الان باید برم.
‫اونجا.
‫اگه کسی منو ببینه، تو دردسر می‌افتم.
‫ببخشید.
‫خداحافظ.
‫مرسی.
‫نرو.
‫ بدون تو، من یه سرگردانم.
‫ هر چی که مال من بود، ‫دیگه مال من نیست.
‫ بدون که دیگه مال توئه.
‫ چیزی که اتفاق نیفتاده بود، ‫شروع شد به اتفاق افتادن.
‫ نمی‌دونم ‫نیت قلبم چیه.
‫ شروع کردم به باختن ‫خودم توی عشقت
‫ قول میدم هیچ‌وقت ازت جدا نشم.
‫سَپتَرشی...
‫هوم...
‫بسه.
‫چی؟
‫بهت میگم.
‫بگو.
‫یه روزی بهت میگم.
‫بگو.
‫خیلی خنده‌داره.
‫واسه من نه.
‫بگو.
‫راستش...
‫یه آرزو داشتم.
‫هوم...
‫اینکه اولین بوسه‌م ‫زیر بارون باشه.
‫مثل اینکه گفتم...
‫آرزوی تو، دستور منه.
‫
‫یه رسید هزار و یک تومنی بنویس.
‫اسم هر کدوممون هم باشه، قبوله.
‫ببین، باید دیگه بریم.
‫مراسم ختم عمه‌شه.
‫آره، باید بری.
‫اگه اونجا نباشیم خوب نیست.
‫این رفت و برگشت به گواهاتی هم کلی وقت می‌گیره.
‫درسته.
‫اصلاً نمی‌تونی تصور کنی
‫چقدر ذوق دارم
‫که تو رو با لباس مِخِلا ببینم.
‫ولی من بلد نیستم چطوری بپوشمش.
‫خواهش می‌کنم، تورو خدا...
‫سعی‌مو می‌کنم.
‫باشه.
‫تو مِخِلا چادار بپوش.
‫سپتَریشی، تو هم لنگ بپوش.
‫بیاین این دوتا رو هم به هم زن بدیم بره!
‫خیلی رمانتیکه!
‫کوکی کجاست؟
‫اونجاست.
‫کوکی جونم؟
‫بله، بابا؟
‫بیا.
‫بریم.
‫مامان کجاست؟
‫مامان داره دعا می‌کنه.
‫باشه، تو با مامان بیا.
‫ما داریم می‌ریم.
‫باشه، باشه.
‫بریم.
‫خب،
‫زندگی چطوره؟
‫جذابه؟
‫بابا، لطفا سعی نکن باحال باشی.
‫باشه.
‫چیزی جدیدی شده؟
‫یه چیزی هست...
‫یه چیزی برای کوکی هست؟
‫نه، خواهش می‌کنم.
‫ببین دخترم،
‫حالا دیگه می‌تونی هر چیزی رو با ما در میون بذاری.
‫دیگه بزرگ شدی. ۱۶ سالت شده. ‫درسته؟
‫بله.
‫ما مثل دوست، رفیقیم.
‫هیچی نیست...
‫ها...
‫چیزی برای گفتن نیست.
‫چیزی برای گفتن نیست؟
‫نه.
‫ولی
‫از لحاظ مفهومی که قبول داری، درسته،
‫که ما باید همه چیز رو با هم در میون بذاریم؟
‫آره، مطمئناً.
‫می‌تونیم.
‫می‌تونیم؟
‫پس بگو ببینم اون پسر کیه؟
‫بگو بهمون.
‫اون پسر کیه؟
‫ااا...
‫اون یه سال بالاییه تو مدرسه‌مونه بابا.
‫سپتَریشی.
‫سپتَریشی. چه اسم قشنگی.
‫خب،
‫اون دوستته.
‫فقط دوست؟
‫آره.
‫مثل یه دوست.
‫یا دوست پسر؟
‫نه بابا،
‫اینجوری نیست.
‫فقط یه دوسته.
‫اون یه پسره و یه دوسته،
‫پس دوست پسره.
‫ببین، عشق چیزی نیست که بخوای پنهانش کنی.
‫بله، چیزی هم نیست که بخوای جار بزنی،
‫ولی چیزی هم نیست که بخوای پنهانش کنی.
‫می‌تونی با ما در میون بذاری.
‫هر چیزی که حس می‌کنی.
‫خب به هر حال،
‫یه چیزی رو جدی بهت بگم،
‫ببین بچه جون، تو این سن،
‫هورمونات حسابی قاطی پاتیه،
‫ولی نورونات درست کار نمی‌کنن.
‫یه کم از مغزت استفاده کن.
‫باشه.
‫یه زمانی،
‫یه جای خوندم یه چیزی نوشته بود، خیلی باحال بود.
‫هنوزم تو ذهنمه.
‫مخصوصاً
‫الان که
‫داریم از معبد رادا کریشنا برمی‌گردیم.
‫این یه جورایی حرف معنوی هم میشه.
‫چون به نظرم قشنگه،
‫می‌خوام با تو هم در میونش بذارم.
‫"عشق محدودت نمی‌کنه"
‫"عشق یعنی آزادی"
‫"عشق دودلی نمیاره"
‫"عشق یعنی گسترش"
‫"تو عشق، باید به همدیگه آزادی بدیم"
‫ولی
‫نباید از این آزادی دو طرفه سوءاستفاده بشه.
‫اون موقع‌ست که باید حواسمون ‫به حد و مرزامون باشه.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫ما هم که ازدواج عاشقانه داشتیم.
‫مامان، لطفاً تمومش کن.
‫آره، ما با تجربه‌ایم.
‫پس می‌تونیم درست حسابی راهنماییت کنیم.
‫درسته؟
‫ما که مثل مادربزرگت نیستیم.
‫الو!
‫کجایی؟
‫اومدم به جکی غذا بدم.
‫"هنوز خونهای؟"
‫نه، راستش به موقع با مامان رسیدم اونجا.
‫بعدش بهم گفت که هیچی نخورده،
‫منم مجبور شدم بیام بهش غذا بدم.
‫پسرعموم هم موتورم رو برداشته رفته بیرون،
‫هنوز برنگشته.
‫گفت پنج دقیقه دیگه برمی‌گرده.
‫همین که اومد، منم میام.
‫باشه؟
‫باشه.
‫زود بیا لطفا.
‫
‫کجایی؟
‫داداش اجی هنوز نرسیده.
‫باشه، پس خداحافظ.
‫هی، کوکی، ببخشید، لطفا سعی کن بفهمی.
‫ولش کن، دارم میام.
‫کلید رو بده.
‫چی!! این وقت شب داری کجا میری؟
‫زود باش بده به من.
‫دیوونه شدی رفت؟
‫آدم عاشق میشه دیگه، دیوونه میشه.
‫
‫وای! خوردم به یه چیزی! هی، این دوتا شکستن یا چی؟
‫زخمی شدی؟
‫هی... این مرتیکه کیه...
‫زخمی شدی؟
‫آخ...
‫می‌خوای منو بکشی دختر؟
‫ها...
‫نمی‌دونی چطوری با یه دختر حرف بزنی؟
‫بیا بهت نشون بدم،
‫بیا نشونت بدم چطوری باید حرف بزنی.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫ولش کن.
‫هی، خفه شو!
‫بعد از اینکه به من زدی، ‫هنوزم داری چرت و پرت می‌گی.
‫کی چرت و پرت گفته، من؟
‫بگو ببینم کی چرت و پرت گفته؟ هان؟
‫آخ!
‫کجا داری میری؟
‫انگار زنمه.
‫بهم زد، اون عفریته منو زخمی کرد.
‫حالا چی؟
‫هی..
‫تو..
‫من امشب تو رو خراب می‌کنم.
‫بیار، می‌خوام لختت کنم.
‫هی، راجو، بگو کجا؟
‫بهت یاد میدم، تو جادوگر.
‫رکیب، ولش کن.
‫دستش رو بگیر، احمق!
‫بیا، جادوگر!
‫اسکوتیش... رو تو خیابونه.
‫بندازش.
‫بندازش تو برکه.
‫برو، راجو، ول‌گرد.
‫هی، پاش رو بگیر،
‫برو برداریش.
‫موبایلش.
‫هی راجو، بیایید امشب روی اون می‌چشیم.
‫لطفا کمکم کن.
‫لطفا بگذار برویم.
‫او به ما درس میده، بی‌ناموس!
‫هی، راجو، بگیرش.
‫شما دوتا کجا هستید؟
‫الان بارون می‌اوزه.
‫چه کسی دوتاست؟
‫کوکی و تو!
‫من هنوز دارم بهش زنگ می‌زنم،
‫جواب نمی‌ده.
‫برو، احمق!
‫گمشو.
‫چرا نمی‌ری؟
‫شماها مستید، احمق؟
‫هی، راجو، بگیرش.
‫برو به جهنم!
‫هر کاری می‌خواهید بکنید.
‫من دارم میرم.
‫او رو بزن!
‫لختش کن.
‫هی، چه مزخرفی داری...
‫یک ساعت غیب شدی ‫گفتی پنج دقیقه.
‫ولش کن!
‫خفه شو، جادوگر!
‫هی، راجو، صورتش رو بگیر.
‫بگیر.
‫ای خدای بزرگ، ‫سلام بر خدا، ما سلام می‌زنیم به خدا!
‫کوکی کجاست؟
‫بگو.
‫عمو، من هم دارم دنبالش می‌گردم.
‫تو احمق!
‫فقط به دیدن رفته بود.
‫نه، عمو،
‫به من اعتماد کن.
‫بایست!
‫کجاست؟
‫اسکوتیش رو برداشته.
‫شاید تو بارون جایی لیز خورده.
‫بیایید بعد با او صحبت کنیم.
‫برویم.
‫پسر.
‫او را اینجا نگه‌دار.
‫بگذار نرود.
‫پسر، چی شده؟
‫چرا با تو اینجوری رفتار کرد؟
‫پسر، لطفا به من بگو، بچه.
‫ پلک‌ها می‌افتند،
‫ با اشک‌ها ترکیب شده،
‫ خواب‌هایم پخش شده‌اند.
‫ هیچی نمی‌فهمم،
‫ آیا در قطره‌های باران آب یا اسید است؟
‫ یک بار خواب دیده بودم که ‫باران بر پلک‌هایم می‌ریزد.
‫ زمان خوشی خواهد بود،
‫ زمان خوشی خواهد بود.
‫ مثل یک پروانه پرواز کرده،
‫ مثل اینکه بخواهم بچرخم، آزادانه می‌چرخیدم.
‫ ذهن از زنبور سریع‌تر می‌دود،
‫ چرا باید جلوی من چیزی وجود داشته باشد؟
‫ اما اینجا
‫ دودی وجود دارد،
‫ این زندگیه یا یه چاه تاریک؟
‫ آسمون پر از مه شده،
‫ حالا شعله داره می سوزه،
‫ از پلکام داره می ریزه پایین،
‫ خوابام با اشک قاطی شدن، پخش شدن.
‫ هیچی نمی‌فهمم،
‫ تو این قطره‌های بارون آبه یا اسید؟
‫به سرکار خانم SP خبر دادین؟
‫منو می شناسه.
‫بهش بگین پرونده دخترمه.
‫داره میاد.
‫خیلی خوبه. خیلی خوبه.
‫ببخشید دکتر.
‫باید همین الان انجامش بدین.
‫ببخشید دکتر.
‫من پدر اون دخترم.
‫میشه بگین الان حالش چطوره؟
‫داره حالش پایدار میشه.
‫تحت درمانه.
‫خوبه.
‫میشه ببینیمش؟
‫الان... امکانش نیست.
‫افسر، لطفا بیا داخل.
‫دکتر چی گفت؟
‫گوش کن، دکتر چی گفت؟
‫میشه دخترمونو ببینیم یا نه؟
‫دکتر گفت حالش پایداره،
‫داره بهتر میشه. خوب میشه.
‫بشینیم. نگران نباش. خوب میشه.
‫بیا.
‫بشین، پیش من بشین.
‫دکتر، تجاوز تایید شده؟
‫تایید شده
‫و خیلی وحشیانه بوده.
‫در واقع، ما به تجاوز گروهی مشکوکیم.
‫قربانی برای مدت طولانی مورد تجاوز قرار گرفته.
‫جراحات داخلی سنگین و متعدد داره.
‫جراحات شدید و متعددی ‫در شکم و در
‫بقیه بدنش دیده شده.
‫منظورتون از جراحات اینه که ‫کتک هم خورده؟
‫وحشیانه.
‫در واقع، ‫نفوذ مقعدی هم وجود داشته.
‫بعد از تحقیقات اولیه،
‫به نظر میاد یه عمل غیرعادی و شنیع بوده.
‫اون‌ها حتی ‫مجرای بینی رو هم خراشیده و پاره کردن.
‫اینکه زنده مونده، خودش یه معجزه‌اس.
‫با این حال، یه بیانیه...
‫گرفتن بیانیه اصلا ممکن نیست.
‫وضعیتش وخیمه.
‫اگه بدتر بشه، باید عملش کنیم.
‫هیچ مدرکی برای ردیابی تجاوز وجود داره؟
‫موندن طولانی مدت زیر بارون و آب تقریبا همه مدارک رو از بین برده.
‫آزمایش DNA تنها راه حله.
‫حالا،
‫چطور اینا رو
‫با این جزئیات به خانواده‌ش بگم؟
‫دکتر، برای پیشبرد پرونده،
‫باید بهشون بگیم.
‫پدر قربانی چه کاره‌اس؟
‫وکیله.
‫هیماکشی.
‫بله، قربان.
‫به پدره خبر بده.
‫چشم، قربان.
‫گزارش پلیس تکمیل شد...
‫- ببخشید. ‫- خب، یه کم...
‫- ببخشید. ‫- بله.
‫آقا صداتون می‌کنه.
‫دکتر؟
‫بله.
‫الان برمی‌گردم.
‫شما اینجا بشینین. من برمی‌گردم.
‫باشه.
‫سلام دکتر.
‫"باز هم، ‫یه حادثه وحشتناک دیگه در تژپور، پایتخت فرهنگی آسام، رخ داد."
‫"این موانع پشت سرم،
‫دقیقا همون جاییه که
‫امروز صبح یه دختر خردسال
‫برهنه و زخمی پیدا شد."
‫"با توجه به اقداماتی که ‫پلیس انجام داده،
‫کاملاً مشخصه که ‫یه اتفاق معمولی نیست."
‫"طبق گفته منابع ما،
‫اون دختر رو به بیمارستان ‫شهری تزپور منتقل کردن."
‫- "ما همچنین مطلع شدیم که دختر ..." ‫- خدای من!!!
‫- تو و این اخبار صبحگاهیت. ‫- "از دیشب گم شده. آخرین بار
‫- توی معبد رادا کریشنا دیده شده." ‫- آه...
‫- چی داری نگاه می‌کنی؟ ‫- "امروز صبح یه کشاورز دختر رو توی زمینش دید
‫و به پلیس خبر داد."
‫- "ایشون سرگرد ماندیرا سینگ هستن." ‫- خدای من!
‫"ببینیم چطوری این پرونده رو حل می‌کنن."
‫با توجه به رد پاها و بقیه مدارک،
‫به نظر نمی‌رسه کار یه نفر باشه.
‫خانم، زیر اون درخت کنار جاده،
‫کلی بطری مشروب پیدا کردیم.
‫ویسکی، رام، و بسته‌های مشروب محلی.
‫احتمالاً همینجا مشروب خوردن.
‫این بطری‌ها و لباس‌ها رو
‫بفرست آزمایشگاه جنایی.
‫چشم خانم.
‫همه مشروب‌فروش‌های ‫این منطقه رو جمع کن،
‫و ازشون بازجویی کن.
‫با توجه به وحشیگری‌ای که کردن،
‫آدمای عادی‌ای نیستن.
‫فشار خون بیمار موقع پذیرش پایین بود.
‫شوکه شده بود.
‫از حدود یه ساعت پیش،
‫علائم حیاتی افت کرده.
‫آسیب طحال هم دیده می‌شه.
‫باید فوراً ببریمش اتاق عمل.
‫تو برو کارای اداری رو انجام بده.
‫حتماً.
‫هیچی‌ش نمی‌شه.
‫یه چیزی بخور.
‫باید خیلی دقیق و بااحتیاط باشیم
‫وگرنه از دستش می‌دیم.
‫فهمیدی؟
‫بله خانم، حتماً. ‫حتماً.
‫لطفاً بیهوشی رو شروع کن.
‫- مزاحم نشو، مزاحم نشو. ‫- برید کنار.
‫خانم، می‌تونین ‫یه خبر جدیدی در موردش بهمون بدین؟
‫الان نه، لطفاً.
‫خانم، می‌تونین ‫یه خبر جدیدی در موردش بهمون بدین؟
‫- پورنیما. ‫- بله خانم.
‫به پدر دختره زنگ بزن،
‫و یه اتاق برای بازجویی آماده کن.
‫چشم خانم.
‫خونریزی داخلی خیلی زیاده.
‫باید شریان خونریزی رو پیدا کنیم.
‫باور کن نیراج،
‫این یه پرونده تجاوز وحشیانه به یه بچه‌ست.
‫پرونده جنجالی‌ای می‌شه.
‫لطفاً، لطفاً، لطفاً، درک کن
‫و نگران برنامه من نباش، مگنا می‌تونه از پسش بربیاد.
‫باهاش هماهنگ می‌کنم.
‫فردا صبح بیا جلوی اداره یه راهپیمایی بزرگ راه بندازیم.
‫و از همین الان یه اعتراض توی شبکه‌های اجتماعی با هشتگ #عدالت_برای_کوکی راه بندازیم.
‫خوب فکر کن
‫و یه لیست از همه کسایی که دیشب ازت مشروب خریدن بنویس.
‫دکتر، بچه‌م چطوره؟
‫عمل موفقیت‌آمیز بود.
‫امروز می‌بریمش بخش مراقبت‌های ویژه.
‫می‌تونیم بچه‌مون رو ببینیم؟
‫بهتره که ‫امروز نبینینش.
‫فردا می‌تونین ببینینش
‫چون تحت نظره.
‫وضعیتش یه کم وخیمه.
‫خانم، بین کسایی که ‫دیروز از من مشروب خریدن،
‫یه نفر اینجا نیست.
‫کی؟
‫راجو خانم.
‫راجو... اسم کاملشو بگو.
‫راجو، راجو... راجو یاداو.
‫گوآهاتی آرایشگره.
‫خانم،
‫دیروز چند تا بطری ‫توی روز خرید
‫و شب دوباره اومد که بیشتر بخره.
‫چون موجودیمون تموم شده بود،
‫چند تا بطری از مشروب‌های محلی خرید.
‫خیلی فکراتو کردی تا اینو بهمون بگی؟
‫احمق!
‫نه، منظورم اینه که اون ‫مشتری همیشگیم نیست.
‫فقط وقتی که از گواهاتی ‫برمیگرده خونه‌شون اینجا،
‫از من مشروب میخره.
‫برای همین یادم رفت، خانم.
‫برو، بشین.
‫مشخصاتشو دربیار ‫و سریع برش دارین بیارینش.
‫این همونه.
‫زود باشین بیاین بیرون.
‫خونه‌ی راجو اینجاست؟
‫بله.
‫کی دیگه اون تو هست؟
‫همه، بیاین بیرون.
‫بیاین بیرون.
‫من و زنم...
‫صداش بزن. صداش بزن.
‫بیا بیرون. زود باش بیا بیرون.
‫تو برو تو و چک کن.
‫راجو کجاست؟
‫راجو تو گواهاتی زندگی میکنه.
‫دیروز اومده بود اینجا.
‫ما خبر داریم.
‫آره، اومده بود،
‫ولی صبح زود رفت.
‫تو گواهاتی کجا زندگی میکنه؟
‫نمیدونم.
‫آقا.
‫بیا بیرون.
‫شماره تلفن‌شو داری؟
‫بده بهمون. همین الان.
‫زود باش.
‫شماره تلفن...
‫مادر، تو برو. ‫یه کم استراحت کن.
‫نباید حالت بدتر بشه.
‫هی، دخترم...
‫تو باید بری.
‫بلند شو، بلند شو.
‫سومان، ببرش با خودت.
‫ما صبح برمیگردیم.
‫بریم.
‫پسرم.
‫بیا اینجا.
‫تو هم باید بری.
‫حتما خسته‌ای.
‫عمو، من میمونم.
‫برو.
‫ببخشید، عمو.
‫اگه اون نیومده بود منو ببینه،
‫این اتفاق نمی افتاد.
‫هر کاری میکنم،
‫فقط میخوام زودتر خوب بشه.
‫میشه، پسرم.
‫خوب میشه.
‫مطمئنم خوب میشه.
‫اینجا بشین.
‫بشین.
‫بیا.
‫نگران نباش، اون...
‫خیلی خب،
‫تو امشب با من اینجا بمون.
‫ما صحبت میکنیم
‫درباره‌ی کوکی.
‫لعنتی‌های عوضیِ خونی!
‫نمیفهمم،
‫از این کار چی گیرشون میاد؟
‫حرومزاده‌ها!
‫سومیت، واقعا فکر میکنی،
‫اونا این کارو فقط برای لذت بردن انجام میدن؟
‫فکر نمیکنم.
‫و چه جور لذتی، مرد؟
‫فقط تصور کن...
‫فقط تصور کن،
‫دختره داره جلوت گریه میکنه.
‫داره التماست میکنه که بهش رحم کنی.
‫و تو...
‫جنایتکارای لعنتی، هیولا هستن اونا.
‫اونا این کارو فقط برای لذت سادیسمی انجام میدن؟
‫لذت سادیسمی کم گفتیم.
‫و...
‫و این فقط لذت نیست.
‫من حس می‌کنم ما به عنوان یه جامعه
‫یه جایی داریم اشتباه می‌ریم.
‫باید عمیق فکر کنیم.
‫جدی میگم،
‫خیلی وقته.
‫باید با خودمون کنار بیایم...
‫و عمیق بشیم
‫و در موردش فکر کنیم.
‫یه جایی...
‫قطعا داریم اشتباه می‌ریم.
‫خیلی اشتباه.
‫واقعا، به نظر من انگار
‫هیچ پایانی برای این قضیه نیست، سومیت.
‫انگار هزار تا اصلاحیه داریم.
‫و ببین...
‫فقط تو همون جای لعنتی گیر کردیم!
‫منم میام.
‫- زود بیا، مادر. ‫- باشه.
‫عمو.
‫چایی.
‫لیست مناطق رو برات فرستادم.
‫اگه چیزی جا موند، با سرگرد ملاقات کن.
‫لیست قطعا تغییر می‌کنه.
‫خانم رسیدن.
‫صبح بخیر، دوتا.
‫صبح بخیر، خانم.
‫خانم...
‫گوشی راجو از ساعت 11:37 دیروز خاموشه.
‫و وقتی موقعیت مکانی رو ردیابی کردیم،
‫بازار پالتان، گواتی رو نشون می‌ده.
‫قبل از خاموش کردن گوشیش،
‫به یه سانتوش کمال زنگ زده.
‫و موقعیت مکانی اون، خانم،
‫بازار اوزان، گواتی هست.
‫من به تیم پلیس اطلاع دادم.
‫به زودی به محل می‌رسن.
‫باشه، خوبه.
‫معمولا ساعت 10 صبح میره.
‫آقا، مشکلی هست؟
‫نه، هیچی.
‫اتاقش کدومه؟
‫از این طرف.
‫باشه، گوش کن.
‫نباید بفهمه ‫که ما اینجاییم.
‫فهمیدی؟
‫بهش چی میگی؟
‫باشه. اون هر روز برای آب دعوا راه میندازه.
‫از این بهونه استفاده کنم؟
‫قبلا تو پلیس بودی؟
‫نه آقا. من هر روز گشت جنایی نگاه می‌کنم.
‫باشه، الان بهش زنگ بزن.
‫سانتوش.
‫هی، سانتوش.
‫چی شده؟ چرا داد می‌زنی؟
‫تو هر روز برای آب دعوا راه میندازی.
‫آب امروز زود اومده.
‫بیا و آب رو بگیر.
‫آب چطوری امروز انقدر زود اومد؟
‫چی...
‫راجو کجاست؟
‫چی شده، آقا؟
‫راجو کجاست؟
‫آقا، داره توالت می‌کنه.
‫بیارشش.
‫بگیرش.
‫آشغال.
‫ببرینش.
‫بیا بریم.
‫عدالت-عدالت!
‫ما عدالت می‌خواهیم!
‫عدالت-عدالت!
‫متجاوزین رو دار بزنید!
‫دار بزنیدشون! دار بزنیدشون!
‫عدالت-عدالت!
‫ما عدالت می‌خواهیم!
‫پلیس تا الان فقط یه مجرم رو دستگیر کرده.
‫همونطور که پشت سرم می‌بینید،
‫مردم خیلی عصبانی هستن.
‫ریختن تو خیابونا. ‫دانشجوها دارن اعتراض می‌کنن.
‫حالا باید دید،
‫دولت باهاشون چیکار می‌کنه.
‫و چه مجازاتی ‫براشون در نظر می‌گیرن،
‫که دیگه جنایتکارا صد بار فکر کنن
‫قبل از اینکه همچین غلطی بکنن.
‫- ما ... می‌خوایم ‫- عدالت!
‫خاک بر سر پلیس آسام!
‫ببین، ما از قبل از اینکه برسی ‫اینجا منتظرت بودیم.
‫یعنی ...
‫اصلاً وقت نداریم.
‫برای همین،
‫هر سؤالی رو فقط یه بار می‌پرسم.
‫شانس دوباره نداری.
‫تو تجاوز به اون دختر،
‫کیا باهات همدست بودن؟
‫زود باش بگو!
‫خانم، تجاوز؟
‫فکر کنم یه سوتفاهمی شده.
‫آقا. آقا. آقا.
‫اسماشونو یکی‌یکی بگو.
‫آقا... رقیب و بیکاش.
‫تو ... ‫با اسم ناقص چیکار کنم؟
‫اسم کاملشونو بگو.
‫آقا، آقا...
‫آقا...
‫آقا، رقیب احمد و بیکاش...
‫بیکاش ‫ام ...
‫بیکاش تالوکار.
‫رقیب کجاست؟
‫دو روزه، ‫نیومده خونه.
‫گوشیش هم خاموشه.
‫من از کجا بدونم؟
‫شاید دوباره از کسی پول قرض گرفته.
‫راستشو میگی؟
‫اگه راستشو نگی،
‫من ...
‫من همیشه راستشو میگم.
‫بیکاش... آقا، اون نزدیک ده ما زندگی می‌کنه.
‫چیکاره است؟
‫هیچی نیست.
‫دبیرستان رو ول کرده،
‫زنش هم معلمِ.
‫روز حقوق زنش میره ‫یه پولی ازش می‌گیره.
‫هیچی نیست.
‫هی.
‫هی، بیا اینجا... بیا اینجا.
‫وایسا.
‫بیا بالا.
‫بیا دیگه.
‫عزیزم...
‫عزیزم... بیا اینجا.
‫خوبه.
‫بیمار به هوش اومد. ‫میرم دکتر رو صدا کنم.
‫سریع بهش آرامبخش بزنید.
‫کوکی.
‫تو کاملاً خوبی.
‫کوکی.
‫مامان و بابا هر دو بیرون منتظرن.
‫ما همه کنارت هستیم. اصلا نگران نباش.
‫لطفا آروم باش کوکی. آروم باش.
‫- آروم باش. عجله کن. ‫- مشکلی نیست.
‫آروم باش.
‫تو کاملاً خوبی کوکی، باشه.
‫ما همه اینجا پیشت هستیم.
‫تموم شد؟ لطفاً مواظبش باشید.
‫بله خانم.
‫هر ساعت یه بار بهم خبر بدید.
‫باید علائم حیاتیشو بدونم. ‫لطفاً مدام بهم اطلاع بدید.
‫باشه.
‫لطفاً مواظبش باشید.
‫بله.
‫بیا، دکتر.
‫حالِش کاملاً خوبِ.
‫تازه به هوش اومده.
‫- خداروشکر. ‫- راستش این یه نشونه خوبهد. باشه؟
‫پس داره میجنگه، قویه.
‫پس خیلی امیدواریم.
‫خوب میشه.
‫این که عالیه.
‫فقط میخواستم بپرسم
‫کی میتونه ‫دوباره باهامون حرف بزنه؟
‫آم...
‫انشالله که زود.
‫من و رکیب میخواستیم ‫از اونجا فرار کنیم، آقا.
‫ولی من احمق بودم که ‫اومدم خونه عمه ام.
‫بعد از اون، ‫نمیدونم رکیب کجا رفت، آقا.
‫اصلا، آقا.
‫و اون پولاک، ‫فامیلت. اون چی؟
‫آقا، پولاک که کاری...
‫آقا، پولاک ‫از یه خانواده پولداره، آقا.
‫داداش بزرگش ‫یه پیمانکار درجه یکه، آقا.
‫اون که کاری نمیکنه، آقا. ‫همش اینور اونور میپلکه.
‫اون روز هم اومده بود ‫پیش من
‫چون اونجا خونه ما بود.
‫آقا.
‫اومدیم دنبال پولاک سایکیا.
‫چرا؟
‫براش حکم صادر شده.
‫حکم؟
‫راجع به چی؟
‫پرونده تجاوز بالیبهت.
‫تجاوز...
‫مگه اون میتونه به کسی تجاوز کنه؟
‫خانم، مطمئنا جیتو سایکیا
‫پشت این قضیست.
‫پولاک رو یه جایی قایم کرده.
‫باید هر چه زودتر ‫پولاک و رکیب رو پیدا کنیم.
‫فقط در این صورت میتونیم ‫هر چه سریعتر کیفرخواست تنظیم کنیم.
‫اگه تو تنظیم کیفرخواست ‫تاخیر بیفته،
‫اونوقت احتمال داره ‫بتونن وثیقه بذارن،
‫و اونوقت دیگه دستمون به جایی بند نیست.
‫اون دختر تقریبا تو وضعیتیه که ‫بتونه شهادت بده.
‫کوکی، داری خیلی خوب بهبود پیدا میکنی.
‫روز به روز قوی تر میشی.
‫همین چند روز دیگه ‫مرخصت میشی میری خونه.
‫اونوقت میتونی ‫بری پیش خانوادت.
‫تو دختر خیلی شجاعی هستی.
‫ما همه بهت افتخار میکنیم.
‫مواظب خودت باش.
‫زود میام بهت سر میزنم.
‫میشه با من بیای؟
‫آقای میشرا،
‫از نظر جسمی کوکی ‫داره خوب بهبود پیدا میکنه.
‫بنابراین، فعلا ‫محدودیت غذایی زیادی نداره.
‫فکر کنم این هفته بتونیم ‫مرخصش کنیم،
‫و بفرستیمش خونه.
‫تمام تلاشمون رو میکنیم که
‫هر چه زودتر خوب بشه.
‫بتونه یه زندگی عادی داشته باشه.
‫بله.
‫خانم، چه نکاتی رو ‫باید رعایت کنیم؟
‫آقای میشرا، حتما دیدین تو اینجور موارد،
‫بیمار از نظر جسمی خوب میشه.
‫اما آسیب روحی ‫تا مدت ها باهاش میمونه.
‫اینجاست که خانواده
‫مهمترین نقش رو ‫از حالا به بعد داره.
‫هر چی بیشتر دور و برش باشین،
‫بیشتر وقت بگذرونین ‫باهاش، بهش عشق بدین،
‫زودتر خوب میشه.
‫و ما هم براش آرزوی سلامتی داریم.
‫پس فقط به وقت و توجه شما نیاز داره،
‫و البته عشق.
‫ممنون، خانم. ممنون.
‫خیلی ممنون از کمکتون.
‫خواهش میکنم.
‫چی؟
‫آقا... خواهش میکنم ولم کن.
‫من که کاری نکردم.
‫پس بیا، فیلم بازی نکن.
‫آقا.
‫هوم.
‫چی؟
‫یه دقیقه.
‫آقا، پولک و رکیب گرفتن.
‫عالیه.
‫اما الان چیزی که نیاز داریم ‫گواهی کوکیه.
‫بله،
‫البته.
‫- برو اونجا. من دو دقیقه دیگه میام. ‫- بله، آقا.
‫این رو بگیر.
‫درست بگیر.
‫آفرین.
‫زود برمی‌گردیم خونه ‫به محض اینکه دخترم خوب بشه.
‫هی، فقط می‌خوای بهش دارو بدی؟
‫این میوه‌ها رو هم بهش بده.
‫بله، مامان.
‫کوکی، زود خوب شو،
‫بعد میریم پیتا بخوریم.
‫درسته؟
‫راستش مصاحبه
‫با اون دختر چی شد؟
‫توی مصاحبه پیش رفت؟
‫نه.
‫متأسفانه، هیچی نشده.
‫خانواده‌اش در شرایطی نیستند که ‫بتونن صحبت کنن یا برای مصاحبه بیان
‫در مورد این موضوع.
‫که می‌فهمم.
‫یعنی شما با یه چیز ناتمام میرید.
‫شما؟
‫می‌دونی که درست،
‫چطور همه چیز پیش میره؟
‫اما
‫من یه چیز تو ذهن دارم
‫درباره این پرونده.
‫می‌بینی.
‫[محکمه قاضی ناحیه و جلسات] ‫سونیتپور: تزوپور: آسام
‫چطوری؟
‫ناهار خوردی؟
‫کوکی، اون روزی که اسکوتر رو بردی، درسته؟
‫کجا رفته بودی؟
‫نترس، کوکی.
‫هرچی اون روز اتفاق افتاد بگو.
‫اون روز چی شد؟
‫من...
‫من اسکوتر رو بردم که ساپتاری را بیارم.
‫ساپتاری کیه؟
‫بهت زنگ زد؟
‫من رفتم...
‫چی شد، کوکی؟
‫تو راه...
‫تو راه
‫چی شد، کوکی؟
‫تو راه... اونا همه اونجا بودن...
‫کوکی؟
‫حالت خوبه، کوکی؟
‫همه چیز خوبه، عزیزم.
‫آرام باش.
‫آرام باش، کوکی.
‫کوکی.
‫آرام باش.
‫همه چیز خوبه. - کوکی.
‫آرام باش.
‫همه چیز خوبه.
‫گوش کن.
‫کوکی بیهوش شد.
‫ای خدا!
‫هیچی نمی‌شه، بچه.
‫هیچی نمی‌شه.
‫بگذار برم.
‫هی، چه خبره؟
‫رهایش کن.
‫از هم جداشون کن.
‫چه خبره؟
‫رهایش کن. اینجا چه خبره؟
‫آقا، اونا به من سیلی زدن.
‫من نمی‌ذارم ازشون بگذرم.
‫رهایش کن. تمومش کن.
‫بگیرش.
‫چکام کن، ساکت.
‫حالا به من بگو چه اتفاقی افتاده.
‫با پول من عرق می‌خوره، ‫و به من بد و بیراه می‌گه.
‫ساکت!
‫صاف وایسا!
‫شما دوتا صبح به صبح مست کردین، ‫اومدین تو ملک من.
‫می‌ندازمتون تو لیست سیاه.
‫بهت بد و بیراه گفت؟
‫بله آقا.
‫حالا تو بهش بد و بیراه بگو.
‫همونطوری که اون به تو گفت.
‫بزنش.
‫مرتیکه عوضی!
‫بهت بد و بیراه گفت؟
‫حالا تو بزن تو گوشش.
‫گفت؟
‫تو بهش بد و بیراه گفتی،
‫و اونم زد تو گوشت.
‫زد؟
‫و اونم وقتی تو بهش بد و بیراه گفتی، زد تو گوشت.
‫حسابات صاف شد.
‫باشه.
‫روز روشن مست نکنید بیایید تو ملک من.
‫فهمیدید؟
‫هر دوتاتونو اخلاط می‌کنم.
‫برید سر کارتون.
‫به همه بگید برن سر کارشون.
‫یالا، برگردید سر کارتون.
‫همه، برگردید سر کارتون.
‫یالا.
‫عدالت آنی!
‫کاملاً یه جور قصاصه.
‫ببین، عدالت و قانون ‫دو تا چیز متفاوتن.
‫اون لحظه، ‫فقط به عدالت فکر می‌کردم.
‫برای همین این کارو کردم.
‫آره.
‫ولی چرا داریم بحث می‌کنیم سر این؟
‫بریم.
‫به پروازم نمی‌رسم.
‫آه بله، بریم.
‫عجله کن.
‫اگه همه عدالت می‌خوان براش،
‫خیلی مهمه که ‫اظهاراتشو آماده کنیم.
‫به نظرت بهترین راه حل ممکن چیه؟
‫خانم، لطفاً درک کنید.
‫الان حالش خوب نیست که ‫بتونه اظهاراتی بده.
‫اول، اعترافات ‫مظنونین رو بگیرید.
‫آقای دانانجای،
‫شما که روند کارو می‌دونید.
‫چی دارید می‌گید؟
‫خانم، لطفاً می‌شه براش توضیح بدید؟
‫خانم، اگه اجازه بدید ‫می‌خوام یه چیزی بگم.
‫کوکی وقتی اومد پیش ما ‫واقعاً، واقعاً حالش بد بود.
‫هنوز از نظر روحی خیلی آسیب دیده.
‫قراره چند روز دیگه مرخصش کنیم.
‫پس، اگه بشه یه کم دیگه ‫بهش وقت بدید،
‫فکر کنم خیلی خوب می‌شه.
‫و، آقای میشرا، اگه دوباره ‫حمله‌ی عصبی بهش دست داد،
‫می‌دونید که،
‫باید سریع ببریدش پیش روانپزشک.
‫می‌فهمم خانم.
‫اون قویه و داره می‌جنگه،
‫ما هم همه‌مون دعا می‌کنیم ‫که خوب بشه.
‫آره؟
‫ممنون.
‫- من دیگه مرخص می‌شم. ‫- ممنون.
‫می‌بینمتون خانم.
‫ممنون دکتر.
‫خانم، لطفاً...
‫تمام تلاشمو می‌کنم تا ‫اظهاراتشو آماده کنم.
‫ولی، حداقل روند کارو متوقف نکنید.
‫باشه. خیلی خب.
‫بگیر، چمدونشو بگیر.
‫باشه.
‫کوکی...
‫گریه نکن عزیزم.
‫همه چی درست می‌شه.
‫کوکی.
‫میشه بیام تو؟
‫ببین چی برات آوردم.
‫شکلات‌های مورد علاقه‌ات.
‫و بستنی یخی ترد مورد علاقه‌ات.
‫دهنتو باز کن.
‫بگیرش، پرنسس.
‫بابایی اینو برات آورده.
‫دختر خوب.
‫و برای این کارت یه هدیه میگیری.
‫و اون...
‫اینه...
‫یه گوشی که خودت انتخاب کنی.
‫رنگ خاکستری.
‫دوستش داری، نه؟
‫و دوربینش اینقدر باحاله،
‫که حتی منو خوش قیافه نشون میده.
‫حالا به راشمی زنگ بزن باهاش.
‫تماس تصویری بگیر.
‫بهش نشون بده.
‫گوش کن،
‫بیدی اینجا هست.
‫تو تماس تصویری رو شروع کن،
‫و یه کم بستنی هم به مامان بده. من زود برمیگردم.
‫به راشمی زنگ بزن عزیزم.
‫بله، بیدی.
‫بگو ببینم چی شده؟
‫آقا، آقای بوردولوی داره از پرونده دفاع میکنه.
‫میدونی که اون برای برنده شدن تو ‫هر پرونده ای به هر کاری دست میزنه.
‫نمیذارم برنده بشه.
‫این پرونده دخترمه.
‫کوکی.
‫به چی فکر میکنی دخترم؟
‫میتونی به بابایی بگی عزیزم.
‫چرا من؟
‫میدونم.
‫میدونم چی میکشی ‫دخترم.
‫گوش کن دخترم.
‫میخوای که اونا رو به سزای ‫اعمالشون برسونم، درسته؟
‫داری گوش میدی؟
‫من...
‫باید شهادت بدی.
‫میدونم،
‫خیلی درد خواهی کشید اما...
‫این بهترین راهه.
‫میفهمی که، درسته؟
‫دخترم.
‫تو این کارو میکنی.
‫تو یه دختر شجاعی.
‫میدونم.
‫دوستت دارم دخترم.
‫بهت افتخار میکنم.
‫همه چیز به زودی درست میشه.
‫دخترم...
‫دادگاه ناحیه و جلسات قاضی ‫سونیتپور: تزپور: آسام
‫روز جانماشتامی،
‫عصر،
‫رفته بودم با اسکوترم، ساپتاری رو ببرم.
‫بعد،
‫جلوی اسکوترم ظاهر شدن،
‫و من بهشون زدم.
‫بلند شدم و معذرت خواهی کردم،
‫ازشون پرسیدم حالتون خوبه یا نه.
‫اما،
‫اون فقط اینجوری منو گرفت و
‫به من فحش دادن و
‫من ازشون پرسیدم اینجوریه که با یه دختر حرف میزنین؟
‫آرایش. آماده ای؟
‫آماده ام.
‫آماده ای؟
‫بله.
‫3...2...1 شروع.
‫سلام و به برنامه پربیننده...
‫خیلی متاسفم.
‫دوباره، لطفا.
‫دوباره. دوباره.
‫3...2...1 و شروع.
‫سلام و به برنامه پربیننده، ‫"زمان ناب" با ناونیت خوش اومدین.
‫سه ماه پیش،
‫پرونده تجاوز وحشیانه ای که ‫تو شهر خودم اتفاق افتاده بود
‫بالاخره تو دادگاه بررسی شد.
‫اون چهار تا جنایتکار ‫دستگیر و محکوم شدن.
‫سه تا از اون متجاوزا ‫به حبس ابد محکوم شدن.
‫و یه مجرم که ‫تو صحنه حضور داشت،
‫اما تو تجاوز شرکت نداشت
‫فقط شیش ماه حبس گرفت.
‫پدر قربانی خودش تو این پرونده وکالت کرد.
‫خوشحالم که دخترم به حقش رسید.
‫و...
‫این فقط برای دختر من نیست، ‫بلکه برای...
‫تمام دخترهایی که این عذاب رو تحمل کردن،
‫به اونا هم تقدیم میشه.
‫"امروز تو برنامه‌مون، چهار تا مهمون ویژه داریم."
‫"لینا چوب - فعال اجتماعی،
‫کی پی شارما - قاضی بازنشسته،
‫پراتیبا موکرجی - روانپزشک
‫و دیکشا آگاروال - فعال اجتماعی."
‫"خب سوال من اینه که...
‫چطوری میتونیم به تجاوز تو جامعه پایان بدیم؟
‫و بهترین راه‌های ممکن برای جلوگیری ازش چیه؟
‫آقای شارما، شما بفرمایید."
‫"از نظر من،
‫دولت باید اقدامات لازم رو انجام بده
‫تا جلوی پخش فیلم‌های مستهجن تو شبکه‌های اجتماعی گرفته بشه
‫که..."
‫"که..."
‫هوی، راجو...
‫کوکی!
‫چی شده؟
‫چی شده عزیزم؟
‫- چی شده؟ ‫- کوکی!
‫ولم کن.
‫کوکی، تو خوبی دخترم.
‫اونا هستن.
‫ولم کن! ولم کن!
‫گوش کن.
‫دخترم، گوش کن، به حرفم گوش کن...
‫یه خواب بد دیدی عزیزم.
‫ما ادبشون کردیم.
‫اونا دیگه نمیتونن بیان بیرون عزیزم. تو زندادن.
‫فهمیدی دخترم؟
‫می‌فهمی؟
‫دخترم.
‫کوکی.
‫دخترم.
‫اختلال PTSD داره.
‫تنها راهش حساسیت‌زداییه.
‫یعنی
‫قبول کردن اتفاقی که افتاده.
‫خانم، چطور باید این کارو بکنیم؟
‫نه یهویی،
‫به تدریج،
‫یواش یواش و با سیاست
‫باید اونو از نقاط ضعفش آگاه کنیم.
‫دکتر، ما باید چیکار کنیم؟
‫ببین، الان
‫چیزی که اون نیاز داره یه سیستم حمایتی قویه،
‫از طرف شما،
‫از طرف کسایی،
‫که قبل از این اتفاق باهاشون وقت می‌گذروند.
‫بگیرش.
‫کوکی،
‫بگیرش.
‫- چی شده بچه‌ها؟ ‫- جکی.
‫هوی، خسته‌ام بچه.
‫عمه، اصلا گوش نمیده.
‫چقدر زود رسیدین.
‫چایی بده.
‫- مرسی پسرم. ‫- یه قهوه.
‫جکی، ساکت باش.
‫کوکی، بگیرش.
‫ساکت.
‫کوکی.
‫چی شده دخترم؟
‫کوکی...
‫دخترم...
‫کوکی.
‫کوکی، دخترم.
‫- همه چی خوبه عزیزم. ‫- چیزی نیست.
‫- آروم باش.
‫چیزی نشده.
‫کوکی، به این عکس نگاه کن.
‫نه، ولش کن. به این نگاه کن.
‫دست به من نزن!
‫کوکی...
‫کوکی. فرزندم...
‫کوکی.
‫کوکی...
‫فرزند.
‫آروم باش... آروم باش.
‫آروم باش.
‫ چرا سر خم نکردی، ای آسمان؟
‫ چرا شکاف برنداشتی، ای زمین؟
‫ چرا نمیترسی،
‫ ای خدا... ای خدا؟
‫ چرا جیغ های
‫ این همه عذاب... این همه درد رو نشنیدی؟
‫ با دیدن این همه ظلم،
‫ چرا خرد نشدی؟
‫ ای باد!
‫- ای فضا! ‫- برو.
‫- ای ابرها! ‫- کوکی!
‫ هی، خودتو آدم حساب میکنی،
‫- پس چرا هویتت بدتر از یه حیوونه؟ ‫- اشکال نداره...
‫- کوکی. ‫ هی، خودتو خدا حساب میکنی،
‫- پس چرا یه باغبون پر از گناهی؟ ‫- کوکی.
‫اشکال نداره، عزیزم.
‫ تو سند رسم و رسوم،
‫ باز هم منظره عدالت رو اضافه کن،
‫ نشان سیاه از کار دست،
‫ تا حد وحشیگری مجازات کن،
‫ حبس ابد ‫ یه پیام تسکین دهنده است،
‫ حتی فکر جرم هم باید ترس بیاندازه.
‫ دوباره
‫ نباید باز هم انعکاس پیدا کنه
‫ این سوال ها،
‫ این جیغ ها،
‫ این صدا ها.
‫ هی، خودتو آدم حساب میکنی،
‫ پس چرا هویتت ‫ بدتر از یه حیوونه؟
‫ هی، خودتو خدا حساب میکنی،
‫ پس چرا ‫ یه باغبون پر از گناهی؟
‫کوکی...
‫چی شد، فرزندم؟
‫کوکی...
‫چی شد؟
‫عزیزم؟
‫چته، عزیزم؟
‫ترسیدی؟
‫اشکال نداره.
‫فرزند.
‫بیا، کنار ما بخواب.
‫یه چیز رو یادت باشه،
‫هر چی بیشتر بشکنی،
‫بیشتر اون ها پیروز میشن.
‫حالا باید تصمیم بگیری،
‫می خوای برنده کی باشه؟
‫اون ها
‫یا خودت؟
‫کوکی...
‫جکی بهترین دوستته، اینطور نیست؟
‫دو فنجان چای، لطفا.
‫بله.
‫امروز خیلی ساکت شده.
‫آروم باش، هیچی نیست.
‫آرامش داشته باش.
‫"و سوال من
‫در دستگاه قضایی،
‫اینه که چرا تجاوز ‫ به عنوان شنیع ترین جرم محسوب نمیشه؟
‫دکتر باروا، نظر شما در این مورد چیه؟"
‫"خب در سیستم قضایی، اگرچه
‫به عنوان شنیع ترین جرم نامیده نمیشه،
‫اما در جامعه اینطوره. "
‫"تجاوز یه تجاوز یه باره نیست. "
‫"تجاوز همیشه با یه تجاوز دیگه همراهه. "
‫"اول، تجاوز فیزیکی،
‫بعد تو بیمارستان،
‫بعد در طول فرآیند تحقیق.
‫و در نهایت، ایستادن ‫ تو دادگاه رو به دوربین. "
‫من کوکی میشرا هستم.
‫شاید اسم من رو خیلی وقت ها
‫ تو تلویزیون یا تو روزنامه ها شنیده باشین یا دیده باشین.
‫اما،
‫منو به عنوان اون دختر نشناخت
‫چون
‫صورتم همیشه شطرنجیه.
‫من همون دخترم،
‫که، سه ماه و هشت روز پیش،
‫توسط سه تا هیولای هوس باز، مورد تجاوز گروهی قرار گرفتم!
‫یه نفر دیگه هم بود.
‫اون بهم تجاوز نکرد
‫اما از اون سه تا هم بدتر بود.
‫اون تنها کسی بود
‫که می تونست نجاتم بده، ‫و هیچ کاری نکرد!
‫مطلقا هیچ کاری.
‫شما خیلی تلاش کردین،
‫که عدالت رو برام اجرا کنین،
‫که ازتون خیلی ممنونم.
‫در واقع،
‫پزشکا، پلیس،
‫رسانه ها، دوستام، خونوادم،
‫همه سنگ تموم گذاشتن،
‫و
‫همین چند وقت پیش،
‫دادگاه با مجازات کردنشون ‫عدالت رو در حقم اجرا کرد
‫اونم فقط تو سه ماه.
‫من زیاد از دنیا سردرنمیارم،
‫من فقط یه بچه ام.
‫اما راستشو بخواین؟
‫تا الان حس عدالت نداشتم.
‫عدالت اجرا شد،
‫فقط من باید اینو بگم.
‫اما نمیتونم.
‫نمیتونم.
‫من فقط یه بار مورد تجاوز قرار نگرفتم.
‫روزی که بهم تجاوز شد،
‫از همون روز به بعد،
‫هر ثانیه
‫دارن بهم تجاوز میکنن.
‫اونها فقط به بدنم تجاوز نکردن،
‫اونها به کل وجودم تجاوز کردن،
‫به ایمانم تجاوز کردن،
‫به باورم تجاوز کردن،
‫به رویاهام، آرزوهام،
‫امیدم، عشقم، ‫اعتماد به نفسم، عزت نفسم تجاوز کردن.
‫به همه چیم دارن دوباره و دوباره تجاوز میکنن
‫از سه ماه پیش تا حالا،
‫با هر لحظه ای که میگذره.
‫اونها رویای یه زندگی قشنگ رو از بین بردن،
‫قدرت اعتماد به آدما رو ازم گرفتن.
‫ذهنم رو با اون همه فکر و خیال معصومانه داغون کردن.
‫دختری که عاشق بارون بود،
‫کسی که با بارون همه غصه هاش رو فراموش میکرد،
‫همه چی رو ول میکرد،
‫و میرفت زیر بارون خیس میشد،
‫رعد و برق،
‫صاعقه،
‫حتی عاشق بوی گِل بارون خورده بودم،
‫و حالا نمیتونم صدای بارون رو تحمل کنم.
‫ترجیح میدم بمیرم تا اینکه اینجوری زندگی کنم.
‫اما یه باوری داشتم،
‫اینکه هر بلایی سرم اومده باشه،
‫قانون عدالت رو در حقم اجرا میکنه.
‫بابام وکیله،
‫از بچگی میشنیدم
‫که هیچ چیزی از قانون بالاتر نیست.
‫به خاطر قانونه که
‫عدالت تو جامعه برقراره.
‫اما وقتی عدالت اجرا شد،
‫احساس کردم بهم خیانت شده.
‫چون
‫من فقط یه آسیب جسمی ندیدم،
‫روانم،
‫سادگیم، تصورم از عشق،
‫تصورم از رابطه،
‫تصورم از مردها،
‫تصورم از خدا،
‫همه چیم نابود شد!
‫که دیگه هیچوقت مثل قبل نمیشه.
‫اما شما به من بگین،
‫تجربه ای که من از
‫تحقیر،
‫افسردگی،
‫ترس، اضطراب
‫که من ازشون گذشتم،
‫و در مقابلشون اون مجازاتی
‫که اونا گرفتن، ‫چطور عدالته برای من؟
‫چون تو قانون ما
‫حتی به تجاوز به عنوان ‫بدترین جرم نگاه نمیشه.
‫آره،
‫اگه من به قتل میرسیدم،
‫اونوقت بهش به عنوان بدترین جرم نگاه میشد.
‫اما همتون بهم بگید،
‫چیزی که برای من اتفاق افتاد
‫به اندازه کافی وحشتناک نبود؟
‫اگه قتلی اتفاق بیوفته،
‫یه نفر یه بار با مرگ روبرو میشه.
‫اما از لحظه ای که به من تجاوز شد،
‫تا الان هر روز،
‫هر ثانیه، هر لحظه،
‫من با مرگ های بی شماری روبرو هستم.
‫خب چرا؟
‫چرا به تجاوز به عنوان ‫بدترین جرم نگاه نمیشه؟
‫چرا؟
‫من عدالت میخوام
‫برای همه بازمانده ها!!
‫ چرا؟
‫ چرا تعظیم نکردی، ای آسمان؟
‫ چرا از هم نپاشیدی،
‫ ای زمین؟
‫ چرا نمیترسی،
‫ ای خدا... ای خدا؟
‫ چرا فریادها رو نشنیدی
‫ از چنین عذابی... از دردی؟
‫ با دیدن چنین ظلمی،
‫ چرا
‫ متلاشی نشدی؟
‫ ای باد
‫ ای فضا
‫ ای ابرها
‫ هی، تو به خودت میگی انسان،
‫ پس چرا هویتت ‫از یه حیوون هم بدتره؟
‫ هی، تو به خودت میگی خدا،
‫ پس چرا یه باغبون ‫پر از گناهی؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.