..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پس تویی.
‫چی؟
‫چهره آخرین زنم.
‫متوجه شدی که خورشید دنبالمون میاد؟
‫داره تعقیبمون می‌کنه.
‫صبح‌بخیر. بلیط لطفا.
‫آقا؟
‫خواب می‌دیدید؟
‫ببخشید. حالا نمی‌دونید آخرش چی می‌شه.
‫می‌شه بلیطتون رو ببینم لطفا؟
‫چه بلیط عجیبی...
‫ازش بپرس...
‫ببخشید، اجازه هست...
‫شما اهل کجا هستید؟
‫یه جای دور؟
‫- بله. یه جورهایی. ‫- و کجا دقیقا؟
‫مهم نیست.
‫شما محلی هستید.
‫بله.
‫- انقدر مشخصه؟ ‫- آره. مشخصه.
‫معلومه دیگه. چقدر خنگی!
‫شما شبیه...
‫نقاشی هستید...
‫نقاشی‌های باستانی...
‫چهره‌تون.
‫- چهره من؟ ‫- آره.
‫آره شاید...
‫شاید نمونه‌اش رو دیده باشید.
‫نمونه چهره‌تون.
‫دماغ بزرگ؟
‫نه، دقیقا برعکس.
‫قشنگه... قشنگه.
‫پس شما دانشمندید؟
‫نه، نه، من...
‫وای. اینجا چه بویی می‌ده!
‫آقا آب میل ندارن؟
‫آخرین بار کی جورابت رو عوض کردی رفیق؟
‫ولی شانس آوردی، اینجا رو باش.
‫چون جوراب جدید لازم داری. ‫واقعا بو می‌دی!
‫یکم عطر بخر که بینیت رو نوازش کنه.
‫شما بهش بگید. ‫خیلی جذابه ولی بو می‌ده.
‫دخترهای به این خوشگلی با این چیکار دارن؟
‫- سیگار می‌کشه که بوش رو مخفی کنه. ‫- بسه.
‫حتی زندان هم انقدر بد بو نبود.
‫بسه دیگه. یعنی چی!
‫هی.
‫آروم باش.
‫مراقب باشید، طرف خطرناکه.
‫اصلا می‌دونی چیه؟ بهت جوراب کادو می‌دم. ‫بیا.
‫گدا گشنه.
‫یه مجرم 180 سانتی توی قطاره مردم!
‫بیایید توی صورتش جوراب پرت کنید...
‫جوراب‌هام رو بخرید!
‫جوراب، عطر، افترشیو!
‫- چی می‌بینی؟ ‫- جمعیت رو.
‫من هم ببینم؟
‫[کیمرا]
‫آرتور!
‫بیا، سوار شو.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- اسپارتاکو بهم گفت داری میای.
‫اون پول وکیلت رو داد که آزاد بشی!
‫بهش بگو پولش رو پس می‌دم.
‫چی؟
‫- پولش رو پس می‌دم. ‫- لزومی نداره.
‫- فقط می‌خواد یه سری بهش بزنی. ‫- بهش سر بزنم؟
‫گور پدرش!
‫بیا آرتور!
‫اینطوری نکن!
‫احمق نباش!
‫وایستا، گوش کن...
‫بابت اون روز شرمنده، ‫یعنی اون شب.
‫واقعا متوجه نشدیم که جا موندی.
‫وقتت رو تلف نکن.
‫«وقتم رو تلف نکنم»؟ ‫خودم این اصطلاح رو یادت دادم.
‫من رو ببر خونه.
‫گفتم خونه، اینجا نه! ‫نمی‌خوام کسی رو ببینم.
‫هیچکس.
‫فقط پنج دقیقه... ‫به خاطر دوست‌هات!
‫اومدن.
‫بالاخره اومد!
‫بالاخره.
‫موهات کوتاه شده. رنگت پریده. ‫چی شده؟
‫آرتور رو می‌برم خونه...
‫بره راحت باشه تا بعدش جشن بگیریم.
‫بعد این همه مدت یه جشنی نگیریم؟
‫- نه ممنون. ‫- خب پس من همراهتون میام.
‫یه بطری بیار ماریو.
‫یعنی چی؟
‫سعیم رو کردم...
‫بیا جوجه...
‫ببخشید.
‫- آرتور؟ ‫- بله؟
‫خودتی نه؟
‫آره، من دنبال خانم فلورا می‌گردم.
‫می‌دونم. فقط در مورد تو حرف می‌زنه.
‫آرتور فلان، آرتور فلان...
‫- می‌شه ببینمش؟ ‫- آره.
‫فکرش رو می‌کردم.
‫الان؟
‫آره البته.
‫همراهت میام.
‫خانم.
‫سیگار کشیدی؟ گفتم نکشی! ‫صدات رو خراب می‌کنه!
‫اومد.
‫بالاخره!
‫دوست من.
‫دوست عزیزم، تنها دوست من.
‫من رو ببر اونجا.
‫عجب فاجعه‌ای!
‫- چیکار کردی؟ ‫- پاهام به خوبی قبل نیست.
‫این پام کار می‌کنه. ‫می‌تونم تکونش بدم.
‫ولی این یکی نه. واسه همین ویلچرنشین شدم.
‫راحته.
‫ویلچر اختراع خوبیه.
‫دیدی؟ گفتم برمی‌گرده. ‫تو امید نداشتی زن.
‫این دوست‌پسر بنیامیناست.
‫برو قهوه درست کن، برو.
‫پیداش کردی؟
‫هنوز نه.
‫بنیامینا...
‫ناامید نشو.
‫پیداش می‌کنی. ادامه بده.
‫آره ولی...
‫جایی که بودم نمی‌شد دنبالش گشت.
‫ولی تو همیشه همه‌چیز رو پیدا می‌کنی.
‫بله البته.
‫سریع بود!
‫سرده!
‫نه، قهوه تازه بیار.
‫خوبه، ممنون.
‫خیلی مودبه. چه با ادبی.
‫چیزی خوردی؟
‫به دخترها می‌گم اومدی.
‫چیکار می‌کنی؟ چرا ایستادی؟
‫- چیکار کنم؟ ‫- صدات رو گرم کن.
‫نه، یکم چوب بیار داخل. ‫تمرین فیزیکی برات خوبه.
‫با مغزت که آواز نمی‌خونی، ‫با بدنت می‌خونی. زود!
‫یکم فضوله.
‫می‌دونی فضول یعنی چی؟
‫یعنی می‌خواد بشنوه چی می‌گیم.
‫- مگه نه؟ ‫- شاید. آره.
‫می‌خواد خواننده بشه.
‫ولی صداش... چطوری بگم؟ ‫در نمیاد.
‫صداش در نمیاد. ‫اصلا خوب نیست.
‫بیچاره...
‫- سلام سیستا، چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- سلام مامان‌بزرگ. ‫- گل کوچولوی من.
‫- صبح بخیر مامان. ‫- ببین کی اومده.
‫- مامان‌بزرگ. ‫- چطوری عزیزم؟
‫- چطوری مامان؟ ‫- عالیم. ببین کی اومده؟
‫- خوشحالی برگشته مامان؟ ‫- معلومه! برگشته!
‫آرتور برگشته.
‫چشم‌هات خیس شدن آرتور.
‫خوبی؟
‫کم لباس پوشیدی.
‫اینطوری مریض می‌شه.
‫لباس داری؟
‫بیا توی اتاق بابا رو بگردیم.
‫شلوار و ژاکت هست. ‫الان میارم.
‫نباید لباس یه مُرده رو بپوشی.
‫اون چیز رو یادته؟ اسمش چی بود؟
‫- ژاکت راه‌راه. ‫- آره عالیه، اون گرمه.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون ایتالیا.
‫ممنون عزیزم.
‫بخور.
‫این کیه؟ شاگرد جدیده؟
‫هنوز ناهار نخورده؟
‫- به این می‌گی ناهار؟ ‫- می‌خواستی گوشت کبابی درست کنه؟
‫- زیاد پخته و خشکه. ‫- نه! به نظر خوشمزه‌ست!
‫- خوبه؟ ‫- آره.
‫ایتالیا آشپز خوبیه. ‫استعداد موسیقی هم داره.
‫موسیقی؟ موسیقی داره عوض می‌شه.
‫- بهش می‌گی؟ ‫- آره.
‫برات یه کار پیدا کردیم آرتور.
‫یه کار خوب.
‫توی انبار ساختمان‌سازی.
‫دیگه لازم نیست پیش مامان زندگی کنی.
‫می‌تونی از فردا شروع کنی.
‫نه ممنون.
‫کارت گیره. می‌دونی دیگه؟
‫و این که بنیامینا دوستت داشت. ‫چطور می‌تونست...
‫هنوز هم دوستش داره.
‫کافیه نلا. بشین! ‫بشین!
‫- خوبی مامان؟ ‫- آره.
‫می‌شه لطفا بشقابش رو ببری ایتالیا؟
‫واسه سیگار آرتور فندک بیار. ‫ممنون.
‫می‌ذاری توی خونه سیگار بکشه؟
‫چون مَرده. بقیه نمی‌تونن.
‫به ما اجازه ندادی.
‫- براش لباس میارم. ‫- شاگردت خیلی حرف‌گوش‌کنه.
‫خدمتکاری در ظاهر شاگرده.
‫- همه می‌دونیم. ‫- معلومه می‌دونیم.
‫مامان همیشه خدمتکاری پیدا می‌کنه ‫ که بهش حقوق نده. خیلی حیله‌گره.
‫خیلی‌خب بسه دیگه. ‫هیچ‌وقت به موافقت نمی‌رسیم.
‫هر بار میایم اینجا بحث می‌کنیم.
‫بسه! بسه!
‫هیس!
‫- چی شده؟ ‫- شنیدی؟
‫- چی رو؟ ‫- صدای گریه بچه بود.
‫- صدای بره بود. ‫- نه، نبود.
‫- صدای گریه بچه بود. ‫- من نشنیدم!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خانم فلورا گفت این‌ها رو برات بیارم.
‫بیا.
‫واسه تب.
‫تبت رو بگیر.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خنگ شدی؟ می‌شکنه.
‫می‌شکنه...
‫کارت اینجا خوب بوده.
‫جالبه.
‫این چیزها چیه؟
‫صرفا چیزهای قدیمی.
‫چیزهایی که خیلی‌ها به چشم دیدن.
‫چی؟
‫چیزهایی که خیلی‌ها به جشم دیدن.
‫چشم.
‫جشم نه. چشم.
‫ممنون.
‫اگه بخوای می‌تونم بهت ‫ مختصر ایتالیایی یاد بدم.
‫تو؟
‫چرا که نه؟
‫اینجا مخفیگاه خوبیه.
‫کلی گیاه و درخت...
‫جایی که من دنیا اومدم هم کلی درخت داشت.
‫درخت آندیروبا...
‫درخت نورا...
‫فقط همین خصوصیت اونجا رو دوست داشتم.
‫چرا می‌خندی؟
‫ببینش. عجیب نیست؟
‫انگار یه آدم رو برعکس توی خاک فرو کردن.
‫آره دیگه. اونجا که شاخه دو تا می‌شه.
‫می‌بینی؟
‫نه.
‫این یکی بهتره.
‫شاید از اینجا بهتر معلوم باشه.
‫نه، نه، نه!
‫این چیه؟
‫لعنتی!
‫آرتور؟
‫آرتور!
‫وسایلت اینجاست.
‫کوزه‌های عزیزت.
‫خیال کردی از زیر درختت دزدیدیمشون؟
‫بیا. همه‌اش اینجاست.
‫نمی‌شد ولشون کرد...
‫بعد اینکه دستگیر شدی، پلیس ‫این اطراف رو می‌گشت.
‫دنبال بهانه بودن که حکمت رو سنگین‌تر کنن.
‫و الان رفتار جای تشکر کردن، اینه؟
‫- می‌خوای باهاشون چیکار کنی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بده به من، می‌برم پیش ‫اسپارتاکو که قرضم رو بدم.
‫ببری پیش اسپارتاکو؟ ‫فقط بهت می‌خنده.
‫جای این‌که این چیزهای بی‌ارزش ‫ رو ببری پیش اسپارتاکو..
‫چرا یه چیزی پیدا نکنیم که همراشون بذاریم؟
‫- حالا برگشتیم پیش هم دیگه... ‫- نه ممنون!
‫- عمومه. ‫- چی می‌خوای؟
‫- فاحشه. ‫- زودباش!
‫هنوز نمرده؟
‫مزخرف نگو!
‫از اینجا برو.
‫راه بیفت!
‫می‌خوای مثل اون بشی آرتور؟ ‫انقدر کار کنی که خنگ بشی؟
‫زندگی خمت کنه و کیرت فلج بشه؟
‫بی‌خیال... سعی نکن گولمون بزنی.
‫می‌دونم که فکر وجود داشتنشون ‫ راحتت نمی‌ذاره.
‫هنوز اون پایین خیلی هست.
‫حتما!
‫آرتور...
‫ساحره‌ها دارن میان!
‫عید مبارک!
‫خیلی مسته.
‫وایستا، از اینجا برمی‌داریمش...
‫و می‌ذاریمش اینجا!
‫خیلی خوشگل شدی!
‫ببخشید.
‫ببخشید لطفا.
‫ببخشید، می‌شه یه عکس بگیرم؟
‫- می‌شه عکستون رو بگیرم؟ ‫- عکس...
‫فقط یکی.
‫نه.
‫قایم نشو!
‫فقط یه عکس!
‫باشه.
‫نه!
‫لطفا!
‫- ما قبلا آشنا شدیم؟ ‫- نه.
‫ولی در مورد شما شنیدم...
‫و ایشون. آقای انگلیسی.
‫من؟
‫من دوست اسپارتاکو هستم.
‫- دوست اسپارتاکو هستی؟ ‫- آره.
‫- دوستتون خیلی بی‌ادبه. ‫- نه...
‫وقتی مسته اینطوریه.
‫- کارش زشته. ‫- اینطوری می‌گی چون خوشت اومده.
‫اگه اومده باشه چی؟ ‫پیشنهادش می‌کنین؟
‫ما می‌کنیم، ولی خودش دیگه ‫ به دخترها توجه نمی‌کنه...
‫فقط به اونی که رفته توجه می‌کنه.
‫می‌بینی؟
‫خیلی‌خب. وایستید!
‫بیا!
‫آقا...
‫همراهم بیا، واست یه چیزی دارم.
‫می‌خوام یه چیز بزرگ بهت نشون بدم.
‫پر پره.
‫بعد نصف می‌کنیم. خب؟
‫ماریو؟
‫باید می‌دیدی چه رد گردی به جا گذاشت.
‫پدربزرگم می‌گفت «قبل این‌که با یه زن ازدواج ‫ کنی ببرش که توی شن بشاشه.
‫اگه سوراخی که توی شن درست کرد ‫ گرد و عمیق بود باهاش ازدواج کن!
‫ولی اگه پخش و پلا بود...»
‫واسه همین هیچ‌وقت زن گیرت نمیاد.
‫حالا شاید دختر مناسبی باشه دیگه؟
‫دیدیش؟
‫مثل زینت طبیعته.
‫اگه تو می‌گی هست دیگه.
‫ملودی، می‌دونی تو چی هستی؟
‫زینت طبیعت.
‫ممنون پیرو.
‫کمکم کن. چطوری بیام داخل؟
‫چطوری بیاد داخل؟
‫شاید بتونیم یه چیزی بهش بفروشیم. ‫پولداره.
‫احتیاط کن.
‫بیا. با احتیاط.
‫حالا بچرخ.
‫یه چیزهایی بهت نشون می‌دم که حتی ‫باستان‌شناس‌ها هم براش سر و دست می‌شکنن!
‫به نظرم اتروسک‌ها خیلی جالبن. ‫خیلی «بوهمی» هستن.
‫از افسانه‌های دنیای رومی به دورن.
‫پیرو!
‫همون‌طور که خالم می‌گه...
‫اگه هنوز اتروسک‌ها اینجا بودن...
‫این همه جنجال در ایتالیا نبود...
‫می‌دونستی زمان اتروسک‌ها زن‌ها رئیس بودن؟
‫عالیه. نگرش عالی‌ای بود.
‫- اومدم. ‫- بالاخره.
‫دیر کردم.
‫- منتظرت بودیم. ‫- بریم.
‫- بریم آقا.
‫- کجاست؟ ‫- اونجا.
‫- اونجا؟ ‫- آره.
‫این زیره. یه گنجینه!
‫کلی گنج اینجاست!
‫ولی توافقمون رو فراموش نکن.
‫کلک نزنی.
‫اینجا چیزی نیست کتیر.
‫علامتی از مقبره نیست.
‫- سوراخه. ‫- اشتباه می‌کردی.
‫- احتمالا گاوداری بوده. ‫- چی؟
‫نیاکانم اینجا کلی چیز پیدا کردن!
‫گلدان، نیزه! حتی یه مجسمه!
‫الان اون وسایل کجان؟
‫ریختنشون دور. ترسیدن. ‫احمق‌ها!
‫ولی اگه یه حرفه‌ای بخواد برریسش کنه...
‫آقا...
‫باشه.
‫قبل کار به استاد نوشیدنی پیشنهاد نمی‌دی؟
‫داری دیگه...
‫داری. معلومه داری.
‫بیا.
‫صبر کنین.
‫عالیه.
‫حالا نوبت منه.
‫زودباش، تشنه‌ام.
‫من هم بخورم پیرو؟
‫الان میارم.
‫خوبی؟
‫توش چی بود؟ حالش بده.
‫فقط فرنت.
‫- فقط فرنت؟ ‫- ما همه یکم خوردیم.
‫حالت چطوره؟
‫- حالم بده! ‫- حالش بده.
‫- حالم بده... ‫- حال من هم بده.
‫داره ادا در میاره.
‫حالش بده چون میله یه چیزی پیدا کرده.
‫مزخرف نگو. توش سم ریختی!
‫- داری سعی می‌کنی گولم بزنی. ‫- کسی نمی‌خواد گولت بزنه.
‫- من هم می‌خوام حفاری کنم. ‫- خفه شو.
‫- قول دادی. ‫- بهت قول دادیم؟
‫در مورد حفاری چیزی گفتیم؟ ‫انقدر برات مهمه؟
‫پس چرا خودت حفاری نمی‌کنی؟
‫- تنهایی نه. ‫- چرا که نه؟
‫- چرا خودت تنهایی حفاری نمی‌کنی؟ ‫- نه، تنهایی نه.
‫چرا نه؟
‫بخاطر ارواح.
‫- پس از ارواح خبر داری! ‫- نه، خودم تنهایی نه!
‫از ارواح می‌ترسی؟ می‌ترسی بگیرنت؟
‫و تا خونه تعقیبت کنن!
‫می‌ترسی باهات بیان توی تخت.
‫- کجاست؟ ‫- اونجا.
‫اینجا؟
‫نه، نت اشتباه بود. گوش کن.
‫خیلی‌خب، بیا شروع کنیم.
‫♪ می‌خواهم برایت توضیح دهم خدایا... ♪
‫♪ که رنج من از کجاست. ♪
‫ایتالیا؟ اینجا هم نشتی هست. ‫یه کاسه بیار.
‫ای تف به این بارون
‫عجب فاجعه‌ای!
‫فلت می‌خونی.
‫شخصیتت می‌خواد با خدا حرف بزنه. ‫که احساساتش رو توضیح بده.
‫الان وقت فلت خوندن نیست.
‫برو اتو کن. مراقب چین‌ها باش.
‫نت درست، چین بی‌نقص.
‫گوش می‌کنی؟
‫ایتالیا...
‫چرا حواست پرته!
‫برو اتو کن.
‫- بله خانم. ‫- نظم مهمه.
‫♪ می‌خوام بهت توضیح بدم خدایا... ♪
‫♪ که رنج من از کجا میاد... ♪
‫♪ ولی سرنوشت محکومم کرده... ♪
‫♪ که اشک بریزم. ♪
‫صدای چیه؟
‫چیز نیست.
‫شخصه.
‫کلمبینا، بیا اینجا.
‫بیا اینجا.
‫برادرت رو بگیر.
‫مراقبش باش و توی اتاق قایم شو.
‫گریه نکن.
‫برو!
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫یه میله فلزی؟
‫یه میله بلند؟
‫گذاشتمش بالای کمد.
‫به نظر خطرناک می‌اومد.
‫ایتالیا؟
‫بله خانم.
‫اینجاست.
‫سنگ.
‫سنگ بیشتر.
‫اینجاست.
‫اینجا یه مسیره بچه‌ها.
‫ولی قبلا یه نفر وارد شده.
‫سنگ شکسته!
‫چقدر بد!
‫چی می‌بینی؟
‫ببین... هیچی اینجا نیست.
‫- هیچی؟ ‫- حتی نازک‌نی؟
‫حتی یه حلقه...
‫- بیا. ‫- چیزهای خوبش اینجاست.
‫کلی چیز هست.
‫ملودی؟
‫- بله. ‫- این رو نگه دار.
‫یه خمره روغن هست.
‫اینجا رو ببین!
‫مجسمه سرخ.
‫عالیه.
‫همه‌چیز رو بگیر!
‫اون‌هایی که سخت کار می‌کنن، وضعشون بدتره. ‫همیشه پیاده هستن و اسب ندارن.
‫اون‌هایی که سخت کار می‌کنن بدبختن. ‫اون‌هایی که کار نمی‌کنن پول در میارن!
‫به سلامتی. به سلامتی، به سلامتی!
‫کتیر اومده.
‫اینجایین!
‫کلاهبردارها!
‫ای کلاهبردارها!
‫دارین با سود دارایی من جشن می‌گیرین!
‫گم شید!
‫خوک هم بود روتون تف می‌کرد!
‫[تومبارولی فقیر، ماجراهای آرتور جادویی]
‫دوستان، براتون آهنگی می‌خونیم که ‫سرانجام شخصیت‌هاش خوب نیست...
‫ولی اون زمان امید و توانایششون رو...
‫به حاجت نفرین شده و میل به ‫ ناراحتی سرنوشت دوختن.
‫حالا برای بخش اولش.
‫♪ غریبه‌ای بود جذاب و قدبلند. ♪
‫♪ از ایرلند بود یا انگلیس؟ ♪
‫♪ و به لطف مهارت جادوییش... ♪
‫♪ رهبر گروهی بود. ♪
‫♪ او عاشق باستان‌شناسی بود... ♪
‫♪ ولی هرگز مشغولش نشد و الان قاچاق می‌کنه. ♪
‫♪ وقتی که زمین رو حفر می‌کننن... ♪
‫♪ اون و دوست‌هاش هر چی که ♪ ‫♪ زمین پیشنهاد بکنه رو می‌برن. ♪
‫♪ با دنیای زیرزمین ارتباط دارن... ♪
‫♪ هفت دزد مقبره که اسمشون ♪ ‫♪ رو «تومبارولی» می‌ذاریم... ♪
‫♪ برخی برای برآورده کردن رویای جمعی ♪ ‫♪ دهقانان فقیر از قبرها سرقت می‌کنن... ♪
‫♪ تا گنجی پیدا کنن و از فقر نجات پیدا کنن. ♪
‫♪ باقیشون صرفا قربانی... ♪
‫♪ اشتیاق به ثروت هستند ♪ ‫♪ که بشریت رو آزار می‌ده. ♪
‫♪ در این جور مواقع انسان خیلی ساده ♪ ‫♪ به شرارت متوسل می‌شه. ♪
‫♪ هرکسی توانایی سرپیچی از... ♪
‫♪ قوانین تاریک و روح مردگان رو نداره. ♪
‫♪ یه سری از مُردن می‌ترسن. ♪
‫♪ و باقی برای ماجراجویی زاده شدن. ♪
‫♪ شب‌های دیده‌بانی که خطر در کمینه... ♪
‫♪ با گذار از وسط جنگل و مخفی شدن. ♪
‫♪ زندگی هیجان‌انگیز و پر خطریه... ♪
‫♪ رویای رستگاری و ثروته. ♪
‫♪ تومبارولی‌های بیچاره. مجرمان خرده‌پا... ♪
‫♪ فقط دنبال یه کارین که پول در بیارن. ♪
‫♪ فکرش رو بکنید مردم... ♪ ‫♪ چه قانونی هست... ♪
‫♪ که از کار شما در مقابل ♪ ‫♪ سواستفاده‌گران دفاع کنه؟ ♪
‫♪ پس فایده قضاوت چیه؟ ♪
‫♪ تومبارولی‌ها فقط مثال کوچکی هستن... ♪
‫♪ مثالی خیلی کوچک. ♪
‫چیزی نمی‌بینم. بیا اونجا رو ببینیم.
‫♪ پس فایده قضاوت چیه؟ ♪
‫♪ تومبارولی‌ها فقط مثال کوچکی هستن... ♪
‫♪ مثالی خیلی کوچک. ♪
‫اونجان! بیا!
‫هی تو... عکس؟
‫عکس؟
‫عکس.
‫صبر کن.
‫بیا.
‫ممنون. خیلی خوبه.
‫- خوبه. ‫- این مقبره‌ست؟
‫- بله، بله، مقبره. ‫- خوبه. خوبه.
‫خداحافظ.
‫[درس مختصر ایتالیایی]
‫[حیله‌گر]
‫[دزد]
‫[می‌کشمت]
‫[چه سنگین!]
‫ایتالیا؟ یکم چای بیار.
‫ببین...
‫بیسکوئیت...
‫[ما توافقی کردیم...]
‫[رابطه‌ای مخفی]
‫[محشر!]
‫[چی می‌خوای؟]
‫[هیچی]
‫ممنون.
‫می‌شه برم؟
‫آره، برو، برو.
‫فابیانا؟ پاستا چقدر طول می‌کشه؟
‫یه لحظه.
‫مراقب باش.
‫چنگال!
‫- من فلاسک رو میارم. ‫دختر خوب.
‫فلاسک رو یادش رفته، ‫ولی ما داریم می‌ریم.
‫تو هم میای دیگه؟
‫آره، البته.
‫آرتور خیلی لاغری...
‫خیلی لاغر.
‫- غذا می‌خوری؟ ‫- آره.
‫به اندازه کافی می‌خوری؟
‫آره البته.
‫خوب نیست که بنیامینا ‫ برگرده و اینطوری ببینتت.
‫از توی آشپزخونه بیسکوئیت بگیر. ‫اونجا بهت رسیدگی می‌کنن.
‫قبلا که بهت گفتم خانم نباید ببینتت.
‫- می‌شه باهات بیام مامانی؟ ‫- نه.
‫گفتم نه!
‫چقدر طول می‌کشه بیای؟
‫الان میام.
‫بعد چند ساعت. وقتی صدای دروازه ‫رو شنیدی برو توی اتاقت.
‫- لطفا! ‫- بسه.
‫خداحافظ.
‫مراقبش باش.
‫وایستا.
‫اجازه هست؟
‫مال خودت.
‫اون چیه؟
‫چیزیه که صدا می‌ده.
‫اجازه هست؟
‫آره.
‫زنگوله.
‫اسمش زنگوله‌ست.
‫خانم هم من رو با زنگوله صدا می‌زنه.
‫مال خودت.
‫هدیه؟
‫- برای من؟ ‫- بیا بریم.
‫ممنون ولی...
‫صبر کن.
‫ببین، اون ایستگاهه.
‫- آره، بله. ‫- تقریبا رسیدیم.
‫خیلی دوست داشتم دوباره اینجا رو ببینم.
‫شهر و روستا.
‫معمولا می‌اومدم این ایستگاه...
‫که دخترهام که رفته بودن مسافرت رو ببینم...
‫ری-پار-ب-لا.
‫- پام هنوز درد می‌کنه. ‫- ریپاربلا.
‫دخترهام رو تشویق کردم که برن مسافرت. ‫مسافرت‌ رفتن مهمه...
‫نمی‌تونستم جلوی بنیامینا رو بگیرم...
‫می‌پرید سوار قطار می‌شد. ‫خیلی کنجکاو بود.
‫وقتی برگرده کلی چیز واسه تعریف کردن داره.
‫- الان مال کیه خانم؟ ‫- ایستگاه؟ هیچکس.
‫منظورتون چیه؟
‫ساختمان عمومیه. مال همه‌ست.
‫مال همه‌ست یا هیچکس؟
‫انقدر طعنه نزن...
‫ایستگاه متروکه‌ست.
‫خیلی‌خب، هفته دیگه می‌بینمت.
‫صبح بخیر. هاپوها رو آوردیم.
‫یه دقیقه لطفا.
‫انگلیسی اومده.
‫بله اینجاست.
‫- یه توله سگه؟ ‫- آره.
‫- می‌شه یه نگاهی بندازم؟ ‫- بهتره نندازی.
‫مریضه.
‫آقای هریسون چه عجب! ‫خوش برگشتید.
‫بیایید داخل لظفا.
‫ببخشید، ولی من زودتر اومدم.
‫این مورد خاصه خانم. ‫اورژانسیه.
‫اسپارتاکو خوشحال می‌شه ببینه برگشتید.
‫- چند قطعه‌ست؟ ‫- 18 قطعه.
‫18.
‫- همینه؟ ‫- همین.
‫داره وزنشون می‌کنه.
‫اسپارتاکو می‌گه: ‫ «بالاخره من رو به یاد آوردی.»
‫گوش کن، سهم من رو نگه دار. ‫نمی‌خوام بدهکار باشم.
‫ولی فقط سهم اون.
‫اسپارتاکو بعد این همه مدت ‫ انتظار چیز بیشتری داشت.
‫چی؟
‫اون ظرف روغن که نقش زن حجاب‌دار داره ‫مال 4 قرن قبل میلاد مسیحه.
‫خیلی کمیابه!
‫- سبوی دسته‌دار چی؟ ‫- و آهوی دونده.
‫اسپارتاکو می‌گه این چیزها عادین.
‫- مقبره فقیر بوده. ‫- چی؟
‫- همه که فرعون نبودن! ‫- مسخرست.
‫دریافت شد.
‫همه‌اش رو می‌گیره.
‫مبلغ پرداختی.
‫- می‌خوای بخواه، نمی‌خوای نخواه. ‫- می‌خوایم.
‫ببین تاریخشون نگذشته بشه.
‫بیل؟
‫بیل می‌خواید چیکار؟
‫که بذر بکاریم جناب.
‫این وقت سال بذر بکارید؟ عمرا.
‫شاید واسه همین جوانه نمی‌زنن ملکیور.
‫- گفتم که وقتش نیست. ‫- نمی‌دونم.
‫زرنگ بازی در نیارین. ‫حواسمون بهتون بوده.
‫مخصوصا اون. انگلیسیه.
‫فهمیدین؟
‫- مدارکتون. ‫- ممنون.
‫ببخشید.
‫اجازه هست؟ ممنون.
‫اون چیه؟ دارایی دولته؟
‫- کدوم؟ ‫- اون.
‫- این؟ ‫- آره.
‫دارایی دولته؟
‫نه، این مال منه...
‫اسمش چی بود آرتور؟
‫آلت شانسه.
‫گفت آلت استوایی.
‫- می‌دونی چیه دیگه؟ ‫- می‌دونم استوایی چیه.
‫آره، قبلا دیدم.
‫بابابزرگش دادش به بابابزرگ من...
‫ماریو؟
‫- این سهم توئه. ‫- ممنون.
‫- می‌شمرمش. ‫- بشمر.
‫- من پنجاه هزار لیره کم دارم. ‫- دوباره بشمر.
‫من و جری از ماریو کمتر گرفتیم.
‫می‌تونیم یه کابین این شکلی بسازیم. ‫خوشت میاد؟
‫وحشتناکه.
‫امشب نوبت منه.
‫آرتور.
‫می‌خواستم خونه‌ات رو بهشون نشون بدم.
‫سلام.
‫سرش مثل جاروئه.
‫بوسیدش...
‫این همه آدم.
‫چیریلو.
‫کلمبینا.
‫من هم ایتالیا هستم.
‫- سلام. خوشوقتیم. ‫- سلام.
‫زنده باد ایتالیا!
‫اول باید یخ رو بریزی.
‫کی بهت یاد داده نوشیدنی درست کنی؟ ‫تو احمقی!
‫گفتم خوبه.
‫ممنون.
‫عالیه! زنده باد ایتالیا! به سلامتی!
‫من می‌گیرمش.
‫شاید جارو باشه، ‫ولی با مردها صمیمیه.
‫من هم می‌خوام بخونم.
‫- می‌شه من هم بخونم؟ ‫- داره می‌ره؟
‫کتیر کجا می‌ره؟
‫برو کتیر.
‫برو کتیر!
‫بدو کتیر!
‫ممنون.
‫ایول کتیر!
‫به سلامتی نیروگاه برق!
‫ولشون کن!
‫بیا اینجا.
‫دوست‌هام...
‫خیلی عوضین!
‫بیا بریم.
‫آرتور.
‫بیا!
‫خیس نشی جری! ‫اگه شدی نزدیک من نیا!
‫حال بهم زنه!
‫ببینید چی پیدا کردم بچه‌ها.
‫کوزه افرونیوس!
‫من که جرئت ندارم برم توی آب.
‫توش آلاینده شیمیاییه.
‫فابیانا، آب جریان برق داره!
‫دفعه قبلی جوش زدم...
‫قیافه‌ات بهتر می‌شه.
‫- شنا کن. ‫- پیرو رو بگیر.
‫نه، ماریو رو بگیر.
‫باهاش چیکار کردی؟ طلسم شده.
‫تو ساحره‌ای.
‫اینجا کجاست؟
‫شبیه یه لبه‌ست.
‫نه، ما همیشه میاییم اینجا. ‫یه جور قبرستانه.
‫بچه‌ها رو ببین!
‫قبرستان؟ یعنی چی؟
‫چطوری بگم...
‫اون سوراخ‌ها رو می‌بینی؟ اون و اون... ‫اون‌ها مقبره‌ان.
‫آفرین.
‫بیایید از اینجا بریم. وحشتناکه.
‫ترسیدی؟
‫آره، ترسیدی.
‫زنده باد ایتالیا از قبرها ترسیده.
‫بیش از دو هزار سال قدمت دارن.
‫استاد یه چیزی حس کرده! ‫مراقب باشید!
‫مریضه؟ چی شده؟
‫نه، کیمرا اومده سراغش.
‫بهت نگفته؟
‫- که چطور پول در میاریم؟ ‫- نه.
‫برید وسایل رو بیارید.
‫ما نبش قبر می‌کنیم.
‫امشب بین همه شب‌ها...
‫وقتی بهترین لباس‌هامون رو ‫ پوشیدیم باید بریم دنبال بصیرتت!
‫خوبی؟
‫نگهش دار... نگهش دار!
‫بذار تمرکز کنن. شاید یه چیزی پیدا کنن.
‫یه چیزی؟
‫گنجینه‌های قبر.
‫- چی؟ ‫- وسایلی که برای مُرده‌ها گذاشتن.
‫اعتقاد داشتن اینطوری روحشون ‫ رو نجات می‌دن دیگه.
‫روحشون...
‫فابیانا، برو حواست باشه کسی نیاد. ‫زود!
‫فابیانا این کار رو بکن، ‫فابیانا اون کار رو بکن.
‫آرتور...
‫این مال یه متوفیه؟
‫بذار ببینم... امکانش هست.
‫قبر یه بچه.
‫فابیانا، کمک کن جلوشون رو بگیرم.
‫- لطفا! ‫- نه، بذار کارشون رو بکنن.
‫چیکار می‌خوان بکنن؟ ‫از ارواح دزدی کنن؟
‫چقدر اذیت می‌کنه بابا!
‫این چیزها واسه چشم انسان‌ها نیست...
‫مال روحشونه.
‫یعنی چی؟
‫شنیدی آرتور؟ مال چشم انسان‌ها نیست.
‫قبلا ازت خوشمون می‌اومد خانم. ‫ولی الان داری اذیت می‌کنی.
‫برو!
‫- کمک کن فابیانا. ‫- ساکت باش!
‫- باید به پلیس زنگ بزنیم. ‫- چی؟
‫- پلیس؟ ‫- ساکت شو احمق!
‫بنیامینا چی؟
‫می‌دونه چیکار می‌کنی؟
‫بهت نگفته که بنیامینا مُرده؟
‫عالی شد!
‫برو خونه.
‫عجب‌ها!
‫- بیا بریم. ‫- این شد یه چیزی.
‫برمی‌گردم سراغتون.
‫- از شر جارو خلاص شو. ‫- برو گمشو!
‫نفرینتون می‌کنم!
‫بسه دیگه. دنبال دردسری‌ها!
‫اگه می‌گن خفه شی، خفه شو دیگه.
‫گوش می‌کنی؟ عجب اعصابی داری....
‫ادامه بده.
‫یه چیزی حس می‌کنم. باید عریض‌ترش کنیم.
‫ادامه بده...
‫ماریو!
‫بذار ببینم.
‫وای! دست‌نخورده‌ست!
‫هنوز بسته‌ست.
‫مراقب باش. مراقب باش...
‫- لبه‌اش فرو کن. ‫- پایین‌تر.
‫صبر کن!
‫مشعل رو بده من.
‫فندکت رو بده ماریو.
‫خدایا!
‫- یه سری حیواناته. ‫- وای!
‫چه خوب...
‫شبیه نذری هستن.
‫یکم آب هست.
‫کلی نقاشی‌ هست.
‫محشره. یعنی ببینش.
‫خیلی قشنگه.
‫خدایا.
‫روح‌ها رو بی‌خیال...
‫اتروسک‌ها این‌ها رو واسه ما گذاشتن.
‫دو هزار سال منتظر ما بوده!
‫یه هدیه به ماست!
‫محشره!
‫این وسایل رو ببین!
‫ماریو... این یه الهه‌ست.
‫باورم نمی‌شه...
‫این وسایل خاکسپاری معمولی نیست.
‫یه زیارتگاهه.
‫معبده.
‫این همه ما رو ثروتمند می‌کنه.
‫چطوری از اینجا ببریمش؟
‫حتی ماشین نداریم.
‫فعلا می‌بریمش بیرون. ‫بعد توی جنگل مخفیش می‌کنیم.
‫بعد وقتی که فابیانا اومد ‫سوار ماشینش می‌کنیم.
‫زود، زود.
‫می‌ذارمش اینجا.
‫- حاضرید؟ ‫- یه ضربه تیز.
‫یه ضربه تیز.
‫محشره.
‫بده‌اش به من.
‫جری، بیا اینجا ریزش کنیم.
‫چی؟
‫- چه غلطی می‌کنید؟ ‫- آروم باش!
‫- چه گهی می‌خوری؟ ‫- آروم باش.
‫بعدا سرهمش می‌کنیم.
‫قبلا هم این کار رو کردیم. ‫تکه تکه می‌بریمش.
‫دیگه چه راهی واسه بردنش هست؟
‫دوباره سر همش می‌کنیم.
‫آروم باش.
‫- آروم. ‫- سرهمش می‌کنیم.
‫لعنتی...
‫می‌رم ببینم.
‫باید فرار کنیم.
‫اگه بریم زندان پدرم من رو می‌کشه.
‫واقعا به پلیس زنگ زد.
‫دو نفرن.
‫ما بیشتریم.
‫تف توش، دستگیر می‌شیم.
‫- هی آروم باش. ‫- دو افسر پلیس.
‫- دو تان... ‫- دو تا چی؟
‫دو تا ماشین.
‫چند نفرن؟
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شیش، هفت...
‫بودجه پلیس رو زیاد کردن؟
‫خیلی زیادن، باید فرار کنیم...
‫زود.
‫بیایید بریم. پلیس‌ها دارن زیاد می‌شن.
‫- زودباشید بچه‌ها. ‫- همه‌چیز رو ول کنین.
‫از زندان خوشت اومد؟
‫آرتور، آرتور!
‫بیا بریم آرتور!
‫دارن میان.
‫کجا می‌ری؟
‫یه کاری بکن!
‫یکی دیگه هم هست!
‫اونجا، ببین!
‫اونجان!
‫عوضی‌ها!
‫- آرتور! ‫- بیا.
‫چیکار کردی آرتور!
‫- فقط همون رو لازم داشتیم! ‫- بیارش اینجا.
‫لعنتی!
‫چرا؟
‫چرا نمیان دنبال ما؟
‫- خداروشکر که نمیان. ‫- تف توش! نزدیک بود پولدار بشیم.
‫چرا نمیان دنبالمون؟ چرا؟
‫[پلیس]
‫روسپو، اون طنال رو بیار.
‫حرکت کن.
‫ببندش.
‫ممنون.
‫- چی شده؟ ‫- آرتوره.
‫- برگشته. ‫- فکر کردم شبح بود.
‫آرتوره.
‫- واست نوشیدنی میارم مامان. ‫- بیرونش کردیم.
‫- بچه‌ها رو پیدا کرد. ‫- ایتالیا. ساحره!
‫گفتم که اون دختره آشغاله.
‫- اصلا ازش خوشم نمی‌اومد. ‫- صدای گریه بچه رو شنیدم.
‫هممون گفتیم. بس کن.
‫فهمیدی مامان چی گفت؟ ‫یه بچه رو مخفی نکرده بود...
‫- دو تا رو مخفی کرده بود! ‫- آره.
‫- شاید حتی بیشتر. ‫- بعد مسخره‌ام کردی...
‫- بیا مامان. ‫- صدای بره؟
‫فلاسک مامان رو برد.
‫اگه می‌دونستم می‌گرفتمش.
‫دروغگو و دزده.
‫حتما خیلی بد بوده که بچه‌ها ‫ رو اینجا پیدا کنی.
‫شما هم زمانی بچه بودین.
‫بچه‌های بیچاره. زیر تختش قایمشون کرده بود.
‫الان چه حسی داری؟
‫حس پیری.
‫بخاطر خونه‌ست مامان.
‫داره کهنه می‌شه. خرابه شده.
‫رطوبت رو حس نمی‌کنی؟ ‫واست خوب نیست.
‫واست یه جای بهتر پیدا می‌کنیم.
‫دیگه لازم نیست آواز یاد بدی.
‫می‌بینی مامان، یه خانه ‫سالمندان قشنگ پیدا کردیم.
‫اونجا ازت مراقبت می‌‌کنن.
‫یه باغ بزرگ داره، کلی گل، ‫دوست‌های جدید پیدا می‌کنی...
‫واسه خودت بهتره مامان.
‫می‌شه بدیش به من؟ ‫تو ازش استفاده نمی‌کنی.
‫یا تو می‌خواستیش؟
‫- همه‌چیز اینجا رو می‌فروشیم. ‫- دیوانه شدین؟
‫اگه بنیامینا برگرده چی؟
‫بعد کسی اینجا منتظرش نیست.
‫مامان، اون برنمی‌گرده.
‫- اسپارتاکو. ‫- کسی اینجا نیست. داریم تعطیل می‌کنیم.
‫در رو باز کن. مهمه.
‫پس صداش کن.
‫باید باهاش حرف بزنم. ‫اگه جواب نده تلفن رو ریز می‌کنم.
‫- پیرو! ‫- ملودی؟
‫اسپارتاکو کجاست؟
‫اسپارتاکو اینجا نیست. ‫هفته دیگه برمی‌گرده.
‫چیزی لازم نداری؟
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫قطعه بعدی...
‫لحظه‌ایه که منتظرش بودید.
‫لطفا...
‫بله می‌دونم.
‫نفس آدم رو بند میاره.
‫این قطعه بخشی از میراثیه که ‫ مال قبل 1937 هست.
‫ولی این همه سال سالم مونده.
‫چه می‌شه گفت؟
‫پشتش لطفا.
‫چند نفر حاضرن برای دیدنش پول بدن؟
‫هزاران نفر؟
‫میلیون‌ها نفر؟
‫میلیاردها نفر؟
‫جزئیات لطفا.
‫الان داریم به ونوس میلو جدید نگاه می‌کنیم.
‫نیکهٔ ساموتراس.
‫خودشه.
‫الهه حیوانات.
‫لطفا.
‫شما رو معرفی می‌کنیم به...
‫سیبیل تیبورتین.
‫این زن کیه؟
‫اسپارتاکو کدومه؟
‫- اونه. عمه من. خیلی سختگیره. ‫- اون تنهاست.
‫- اسپارتاکو اونه... اون زن مو روشن. ‫- اون باستانیه، مدرنه...
‫- هرزه کلاهبردار! ‫- هزاران چهره داره.
‫- ساکت! ‫- و این یعنی...
‫اون ممکنه...
‫هر کدوم از ما باشه.
‫ببخشید. ببینید کی اینجاست.
‫مدارک.
‫می‌شه مدارک رو ببینیم؟
‫بله البته.
‫مدارک لطفا.
‫مدارک!
‫تاریخ‌نگاری کربنی سنش رو ‫ پنج قرن قبل از میلاد مشخص کرده.
‫کاملا سالم مونده. به جز سرش.
‫قیمتش رو نمیشه تخمین زد.
‫ولی ما برای همین اینجاییم.
‫که تخمین نزدنی رو تخمین بزنیم.
‫یه لحظه لطفا.
‫چرا آوردیشون اینجا؟
‫این یه مزایده شخصیه... ‫واسه موزه‌دارهاست.
‫ولی مهمه.
‫انگلیسی اومده. باید باهاش حرف بزنی.
‫گوش کن اسپارتاکو...
‫باید حرف بزنیم.
‫بالاخره چهره من رو دیدی.
‫وایستا!
‫برادرزاده از مراسمتون لذت برد...
‫اسمش رو چی می‌ذارید؟
‫موهبتت.
‫بیا.
‫موهبت پیدا کردن گم‌شده‌ها.
‫عمه...
‫ببخشید، آمریکایی‌ها می‌خوان ‫ باهاتون حرف بزنن.
‫براشون شامپاین بریز. برو!
‫زود.
‫الان میام. برو.
‫می‌تونی لباس‌هات رو کثیف کنی ‫و کلاهبرداری کنی...
‫ولی نمی‌تونی ماهیت خودت رو عوض کنی.
‫نگاهشون کن.
‫احساس می‌کنن دارن کار مهمی می‌کنن.
‫احساس می‌کنن دارن قاچاقچی‌های ‫ آثار هنری رو شکار می‌کنن.
‫ولی فقط چرخ‌دنده‌های کوچکین که...
‫به ما خدمت می‌کنن.
‫یک روزی زنگ می‌زنن و خراب می‌شن.
‫هیچ چیزی باقی نمی‌مونه.
‫چی داره می‌گه؟
‫داشتم از دوستم آرتور می‌پرسیدم که ‫ از مجسمه من خوشش میاد یا نه.
‫دوستمون آرتور بهتون نگفت؟
‫ما هم واسه همون اومدیم. ‫مجسمه.
‫مال ماست و...
‫مزخرفه.
‫مجسمه خودش مجوز و نشانی داره.
‫- ما هم سرش رو داریم. ‫- چی؟
‫سرش. ما مجسمه رو پیدا کردیم و سرش دست ماست.
‫آره، اینجاست.
‫بیا آرتور، بگیرش.
‫گفتم که مهمه.
‫گفتی نمی‌شه روی مجسمه ارزش گذاشت. ‫ارزش سرش چقدره؟
‫- دارین ازم اخاذی می‌کنین؟ ‫- آره می‌کنیم.
‫وگرنه می‌ریم اون داخل و به دوست‌هات می‌گیم ‫ که دارایی‌هات رو از کجا میاری.
‫سر رو بهم نشون بدید. ‫ببینم ارزشی داره یا نه.
‫- اول قیمت. ‫- اول سر.
‫- اول پول. ‫- اول سر.
‫اول قیمت.
‫خطر نکن. من تنها کسیم که می‌تونه بخرتش.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- خواهیم دید خانم. ‫- ساکت. تقلبیه.
‫- چی؟ ‫- واقعیه.
‫واقعیه. ما پیداش کردیم.
‫قیمت. قیمت رو بگو.
‫قیمت.
‫آرتور، عزیزم...
‫سر رو نشون بده.
‫دیدیش.
‫تو واسه چشم انسان‌ها ساخته نشدی.
‫آرتور...
‫به نظر جالبه.
‫یعنی چی؟
‫ببخشید...
‫تویی!
‫فندک دارین؟
‫نگهش دار. ممکنه لازمت بشه.
‫حالا که اینجایی...
‫می‌خواستم بپرسم.
‫نمی‌دونی چه بلایی سر دارایی من اومده؟
‫چیت؟
‫دایی قبرم.
‫یه آسکوس لعاب‌دار بود...
‫و دو ظرف سرامیکی. ‫یکی بزرگ و یکی کوچیک...
‫یه فیبولای طلایی هم بود. ‫اینجا سنجاق شده بود.
‫واسم خیلی مهم بود. ‫واسه همین گفتم شاید.
‫ولی من...
‫متوجه نمی‌شم.
‫ببخشید.
‫حالا که اینجایی یه سوالی داریم.
‫ما هم بخشی از دارایی قبرمون ‫ رو از دست دادیم.
‫یه سبوی دسته‎‌دار بود که روش طرح داشت. ‫از اون بزرگ‌هاش که واسه نوشیدنه.
‫- روش چه طرحی داشت؟ ‫- یه آهوی دونده.
‫قشنگ بود. واقعا دوستش داشتم.
‫واسه من هم یه زنگوله گذاشته بودن. ‫که روش یه پرنده کوچولو بود.
‫- قشنگ بود. ‫- برنزی بود.
‫ندیدیش؟
‫رفیق... رفیق.
‫وای... ببین کی اینجاست!
‫یه لحظه صبر کن لطفا. ‫می‌خوام ازت یه سوالی بپرسم.
‫ممنون، اجازه هست؟
‫می‌خواستم بدونم که...
‫یکی از وسایل من رو ندیدی؟ ‫نمی‌تونم پیداش کنم...
‫♪ در دنیای ارواج مرگ و عشق و زندگی هست... ♪
‫♪ رازهای زیادی در اعماق وجود دارد. ♪ ‫♪ شادی و نزاع. ♪
‫♪ ولی اگر انسان‌ها مانند ♪ ‫♪ پرندگان در پرواز بودند... ♪
‫♪ اگر در جستجوی گنجینه‌های براق نبودند.... ♪
‫♪ در سعادت و محرمانگی زندگی بهتری داشتند. ♪
‫♪ از مقدسات و ناسزا به دور نبودند... ♪
‫♪ به دنبال سود فوری نبودند... ♪
‫♪ از اضطراب سود که فقط به زجر می‌افزاید. ♪
‫♪ و وقتی که این معامله بزرگ را بستند... ♪
‫♪ شورش در غریبه و اعصاب پولادینش طغیان کرد. ♪
‫♪ ولی حرفش را درک نکردند... ♪
‫♪ او را دیوانه فرض کردند... ♪
‫♪ به او سخت گرفتند. ♪ ‫♪ این احمق شرور شد. ♪
‫♪ به وی فحش دادن و مایه تفریح شد... ♪
‫♪ ولی چیزهایی که طرفش پرت کردند به وی نخورد. ♪
‫♪ فقط به دنبال زندگی پرمعناتری بود... ♪
‫♪ قلبش از منبع غنی‌تری تغذیه می‌کرد. ♪
‫♪ سعی کرد پرواز کنه... ♪ ‫♪ بر فراز تپه‌ها... ♪
‫♪ ولی بر زمین ماند همراه با زخم‌های قدیمیش. ♪
‫♪ بعد از گشتن تصمیم گرفت که برگرده... ♪
‫♪ ولی متوجه شد که همه‌چیز عوض شده... ♪
‫♪ همه چیز خیلی عوض شده. ♪
‫ملکیور...
‫ولش کن. فرض کن مُرده.
‫بیایین بنوشیم.
‫آقا، آقا.
‫بیا اینجا. با تو صحبت می‌کنم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- چیه؟ ‫- ببین به چه روزی افتادی.
‫- چیکار کردی؟ ‫- خیلی داغون شدی.
‫- بیا با ما غذا بخور. ‫- آره بیا.
‫اون دوست‌های عوضیت رو ول کن.
‫خیلی بی‌شعورن.
‫- یه شب شام دعوتش می‌کنیم. ‫- آره، می‌بریمش.
‫یه جای قشنگ با یه لیوان شراب.
‫یه غذای خوب بخور که جون بگیری. ‫مثل گداها شدی.
‫ببین به چه روزی افتاده.
‫یه روز خوب رو پیش هم تجربه می‌کنیم.
‫می‌بریمت یه جای قشنگ.
‫- یه جای قشنگ. ‫- باشه؟
‫کِی؟
‫هی!
‫اگه می‌خوای مامان رو ببینی خودت رو تمیز کن.
‫دستور بود.
‫این یکی؟
‫چی؟
‫آره.
‫داره می‌ره مراسم؟
‫- بزنم؟ ‫- بزن.
‫- یکم کوتاه‌تر. ‫- کوتاه‌تر.
‫کمکم کن.
‫- بهتر شد؟ ‫- خیلی بهتر.
‫این یکو؟
‫این یکی!
‫یکم عوض شده.
‫سلام.
‫سلام، تو کی هستی؟
‫سلام.
‫اجازه هست؟
‫نمی‌دونستم پیش کی بودی...
‫کجا بودی.
‫کسی نمی‌دونست کجایی.
‫تموم نشده.
‫دیگه تکرار نشه کلمبینا. ‫اصلا نمی‌دونستم رفتی بیرون.
‫کلی طول کشید برگردی. ‫خیلی نگران شدم.
‫اون دنبالم اومد.
‫پیدامون کردی.
‫چیکار کردی؟
‫عوض شده. قشنگه.
‫- اومدیم توی ایستگاه. ‫- آره.
‫- خیلی روش کار کردیم. ‫- هنوز هم باید خیلی کار کنیم.
‫- اگه می‌خوای کمک کنی... ‫- مال کسی نبود.
‫یا مال همه بود.
‫صرفا یه برنامه موقتیه.
‫زندگی هم موقتیه.
‫- فابیانا؟ ‫- بله.
‫اون هم اینجا زندگی می‌کنه.
‫ببین کی اینجاست.
‫سلام.
‫کی میاد کمک کنه ماشین رو خالی کنیم؟
‫- من... ‫- بیایید بچه‌ها.
‫- زود. ‫- بریم.
‫چی آوردی؟
‫- بیا ماشین رو خالی کنیم. ‫- همه چیز رو آوردی؟
‫کاش چیپس و ذرت هم باشه.
‫فقط ذرت. اگه وقتی داروت رو دادم ‫بچه خوبی باشی.
‫همه شپش گرفتن. حواست باشه.
‫بیا که معجون رو به سرت بزنم.
‫- نه فابیانا. ‫- تو هم شپش میگیری.
‫- ریخت توی چشمت؟ ‫ - نه.
‫من هم از دستشون خسته شدم.
‫همیشه رئیس بودی. بهم دستور می‌‌دادی. ‫ولی به کجا رسیدی؟
‫ببخشید.
‫داشتم فکر می‌کردم.
‫شاید آرتور هم بتونه اینجا بمونه.
‫- من؟ ‫- آره.
‫- چه مدت؟ ‫- یه مدتی...
‫کارت با بچه‌ها خوبه؟
‫می‌تونه وقتی ما سرکاریم مراقب‌ بچه‌ها باشه.
‫- یا وسایل برقی رو تعمیر کنه. ‫- یا پنجره‌ها رو عوض کنه.
‫- می‌تونه دستشویی رو تمیز کنه. ‫- یه نظافت‌چی لازم داریم.
‫- می‌تونی آشپزی کنی؟ سس گوشت درست کنی؟ ‫- پنکیک؟
‫- من ماساژ می‌خوام. ‫- شما همه روانی هستید.
‫خدمتکار ما می‌شی؟
‫هر روز صبح صبحانه میاری توی تختمون؟
‫یکی پیدا کردم.
‫- یه شپش سر پیدا کردم. ‫- باور نمی‌کنم.
‫بیا آب بکشیم بره!
‫نه، نه.
‫خدمتکار.
‫چی می‌خوای؟
‫هیچی.
‫مهم نیست. برو.
‫چه مسخره...
‫بیا اینجا.
‫من و تو...
‫یه رابطه مخفی داریم.
‫آره.
‫بدشانسی.
‫- خسته شدی آرتور؟ ‫- انقدر زود خسته شدی آقا؟
‫اینجا چیزی نیست.
‫منظورت چیه؟ اسپارتاکو گفت تو حرفه‌ای هستی.
‫گفت با این میله جادویی خوبی.
‫می‌برمت پیش این یارو حرف بزنی... ‫بیا.
‫- هی یارو! ‫- بیا اینجا...
‫با تو حرف زدم. عجله کن!
‫برو بیارش روسپو.
‫- مُرده؟ ‫- نه زندست.
‫بیا اینجا.
‫بیا! کاریت نداریم.
‫بیا کمکش کن.
‫این سگ توئه؟
‫- توی جیبت چی داری؟ ‫- نشون بده.
‫کسی نمی‌دزدش.
‫- نشون بده! ‫- زود!
‫طلاست.
‫طلای خالص، دیدی؟
‫- یه خورشید طلاییه. ‫- بگو کجا پیداش کردی.
‫کجا پیداش کردی؟
‫چی می‌گه؟
‫می‌تونی از این خورشیدها پیدا کنی؟
‫اینجا.
‫یه چیزی می‌بینم!
‫یه چیزی اینجاست. یه تونل.
‫آرتور؟
‫بیا اینجا آرتور.
‫بیا اینجا آرتور. بپر داخل.
‫- بپر داخل آرتور. ‫- بپر داخل.
‫- چرا من؟ ‫- افتخارش نصیب تو می‌شه. تو پیداش کردی.
‫روال کار همینه.
‫برو.
‫بپر داخل.
‫- بگو اون پایین چیه. ‫- مراقب باش.
‫آرتور!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[کیمرا]