..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
اکتشاف بزرگترین نیروی محرکه ی من بوده از وقتی جوون بودم
و کاوش در این منظره ...بیگانه قطب جنوب
چالشیه که شبیه هیچکدوم از چالشهای بقیه جاهای زمین نیست
بیش از 100 سال پیش قطب جنوب چیزی بیشتر از یک چالش بود
این همان حد دانش و درک علمی بشر بود آخرین قاره کشف نشده روی زمین
...اوایل قرن بیستم دوران قهرمانی اکتشافات قطبیه
اینها فضانوردان زمان خودشون هستند و قطب جنوب ماه اونا بود
بلندش کن ؛ ما بلندش می کنیم ...کاوشگران از سرتاسر جهان
خودشون رو در برابر بیابان بزرگ قطب جنوب قرار میدند در جستجوی شکوه و کشف
اما اینجا مکانی وسیع ؛ سرد ؛ خشک و نابخشودنیه
وقتی همه چیز به طرز وحشتناکی اشتباه پیش بره چیکار می کنید؟
مجلات و فیلم های ضبط شده توسط سر ارنست شاکلتون و خدمه 2۷ نفره اش
به این سوال جواب میده داستان تلاش ما حکایت جنگ سفیده از جنوب
....کشمکش ها ؛ ناامیدی ها ...و استقامت این گروه کوچیک انگلیسی
داستانی می سازند که در تاریخ قطب جنوب بی نظیره
از خودم پرسیدم چرا آدم باید به این نقطه از کره زمین بیاد؟
من فکر می کنم همه ی ما یک حس ماجراجویی درون خودمون داریم
و در افراد مختلف به شکل های مختلف ظاهر میشه
ماجراجویی واقعی زندگی اینه که بفهمیم معنای اون چیه
و من فکر می کنم دنبال کردن تحقیقات پزشکی خودش یک هنره
تمایل افراد رو برای عبور از کلاهک های یخی یا بالا رفتن از کوه ها تحریک می کنه
...که این حس رو از بچگی با خودم داشتم
و من هرگز بزرگ نشدم هنوز اونو درونم دارم تمایل به ادامه کشف
و دیدن اینکه مرزهای استقامت انسانی تا کجا پیش میره
و به انتهای جهان به عنوان وسیله ای برای انجام این کار نگاه می کنم
دانشمند محیط زیست تیم جارویس کاوشگر تیم جارویس تیم جارویس کاشف استرالیایی
بیش از 50 پوند از وزن بدنش رو از دست داد موقع بازسازی سفر سر داگلاس ماوسون
در انجام اکسپدیشن ها به روش قدیمی، اساساً مضره
که از تجهیزات صدساله استفاده بشه
تا جایی که ممکنه به تجربه واقعی نزدیک تر باشه
چیزی که ۱۰۰ سال پیش تجربه کردند ...حداقل میتونم صادقانه بگم که
من از همون شرایطی برخوردار شدم که اون داشت
کاوشگر تیم جارویس تنها مردیه که تا به حال
سفر دلخراش ارنست شاکلتون با استفاده از همان لباس نامناسب رو بازسازی کرده
و تجهیزاتی که در سال 1914 داشتند ...در این مسیر موارد زیادی وجود داشت
بعضی از آبشارها در کوهستان که در اونا شگفت زده میشید
شاید این آخرین حرکتت باشه
خیلی هیجان زده‌ام که این پایین بیام
یعنی وقتی همچین جاهایی هستم واقعا احساس سرزندگی می کنم
تو خیلی به روح مرد بزرگ نزدیک میشی اگه راه اونو دنبال می کنید
اما همچنین به نسخه پر محتواتر خودتون نزدیک میشید
وقتی که خودتون رو در این مکان ها می بینید
میدونید ؛ اونا تئاتری از این سفر جذاب بودند
در گذشته ؛ که نمی تونی از اون الهام بگیری
ما 830 مایل دریایی جنوب شرقی جزایر فالکلند هستیم
به سمت جزیره نهنگ گرجستان جنوبی حرکت می کنیم
جایی که شاکلتون اکتشاف امپراتوری ماوراء قطب جنوب رو شروع کرد
از سفرهای قطب جنوب فقط یک هدف باقی مونده بود
عبور از قاره قطب جنوب دریا به دریا مسافت تقریبا 2100 مایلی میشه
...و نیمه اول مسیر از دریای ودل تا قطب بر روی زمین ناشناخته میشه
...هر قدم پیشرفتی در علم جغرافیا میشه و این گزارش جنبه عملی زیادی داره
یک سفر در این مقیاس به بودجه میلیون دلاری در مقیاس امروزی نیاز داره
شاکلتون برای تأمین مالی رویاهای خود در مورد جنوب، به توانایی خودش تکیه می کرد
تا مردم رو به علتش متقاعد کنه شاکلتون این روش رو برای مردم جذاب میدونست
هیجان زده از کاری که میخوان انجام بدند ؛ میدونی
اون چیزهایی بهشون پیشنهاد داد که با پول نمیشد خرید
پس اگه شما یک نیکوکار ثروتمند بودید
شاید به قرار دادن پول تو این سفر قطبی فکر می کردید
شاکلتون میتونه یک کوهستان یا خط ساحلی رو به اسم شما بزاره
و جاودانگی یک مساله تضمین شده بود پس راه خوبی بود که بهش برسه
این اولین تلاش شاکلتون برای تاریخ سازی نبود
در سال 1907 اون برای رهبری اکسپدیشن نمرود به سفر به قطب جنوب استخدام شد
ماموریت قرار بود اولین کسی باشه که به قطب جنوب رسیده
اگرچه اونا رکوردهای جدیدی رو برای جنوبی ترین نقطه قابل دسترسی ثبت کردند
مجبور شدند به عقب برگردند فقط ۹۷ مایل دریایی با هدفشون فاصله داشتند
شاکلتون و افرادش گرسنه و خسته بودند
...با الهام از چیزی که دیده بودند به پایگاه برگشتند
اما ناامید از اینکه چقدر به اون نزدیک شده بودند
تقریبا هفت سال طول می کشه تا شاکلتون بتونه این بودجه رو تامین کنه
و این سفر رو برنامه ریزی کنه این همه شخصا همه چیز رو در مسیرش قرار میدم
ریسکی نمی تونه از این بالاتر باشه
روزهای طولانی آماده سازی به پایان رسید و ماجراجویی در پیش بود
نزدیک شدن رویاهای ما دو صفر پنج من
من دستور بالا بردن لنگر رو در ساعت 8:45 صبح دادم در 5 دسامبر 1914
و صدای کوبیدن بادگیر آخرین پیوند تمدن رو از ما قطع کرد
سرنوشت اکسپدیشن حالا بر روی شانه های ۲۸ خدمه و قدرت اونا بود
شاکلتون در اون روزها رهبر تمام عیار اون افراد بود
در اون سفرهای اولیه رهبر بقیه بود
و اون حدود ۳۰۰۰متقاضی برای جستجو و غواصی در ۲۷ نقطه مختلف داشت
و فرآیند استخدام اون شامل مصاحبه بود ...که نشون میداد اون واقعا توجه زیادی
به سوالاتی داشت که از بقیه می پرسید ...فقط بیا ببینیم عکس العمل اونا چیه
و اگه کسی بود که بیش از حد سفت و سخت فکر می کرد
...شاید با هم اونا از این نوع آدما نبودند فردی که ظرفیت تفکر جانبی رو داشت
و توانایی حل مساله ای که دنبالش بود
اون همیشه افرادی رو می خواست که در هر شرایطی مثبت فکر کنند
...و تو بهش نیاز داشتی برای اکسپدیشن موفق یا در واقع زندگی
و در پایان دیده شد که اون مهارت ها چقدر به کارشون میومد
خدمه قوی به نظر میرسیدند
و همونطور که به اون افراد نگاه می کردم اعتماد به نفسم بیشتر میشد
دریای ودل به طرز بدنامی با مهمونا خوب رفتار نمی کرد
و از قبل میدونستیم که خشن ترین چشم به سمت ما چرخیده
دریای ودل چه استقبالی از ما داشت؟
برای پیمایش در این آب های جنوبی زمان بندی همه چیزه
در ماه های نسبتا گرم تابستون این آبها کمتر یخ میزنه
و خطوط بزرگ آب های آزاد راه رو برای رسیدن به قاره باز می کنه
...ما فقط به صحنه ای از از یخ بی پروا و یخ پنکیک. یخ پنکیک جاییه که
سطح فقط شروع به یخ زدن می کنه و این همون چیزیه که ما دیدیم
و این آغاز شکل گیری یخ بسته است
همونطور که استقامت به سمت جنوب رفت ...اونا شروع به تجربه
یخ بسته بود ؛ بیشتر اینطور به نظر میرسید و البته ضخیم تر و ضخیم تر شد
و ورسلی در کشتی استقامت یک کاپیتان فوق العاده بود
و شاکلتون خودش هم ابله نبود
...پس بین اونا بودند بعضی از ملوان های حاضر در کشتی
اونا می دونستند چیکار انجام بدند تا از یخ ها عبور کنند
...اما وقتی میشد از بین اونا عبور کرد که بین
تکه های بسته بزرگ باشی و کشتی رو وادار کنی که
از اونجا عبور کنه و یخ ها رو از هم جدا کنه
فرانک هرلی فیلمبردار اکسپدیشن تلاش های خدمه رو ضبط کرد
همونطور که اونا راه خودشون رو از بین یخ ها پیدا می کردند
استرالیایی های نترس تقریباً در هر جایی نشسته بودند
...تا تصاویری زنده رو ثبت کنند اون خیلی معروف بود
۲۵۰مایل رو بین همین مسیرهای بسته رفته بودند
متناوب با سرنخ های بلند خوب و امتداد آب آزاد
زیر کمان ها و در کنار تخته های بزرگ یخی
واژگون می شدند و روی شناور به سمت عقب می رفتند یا حرکت کنند و زیر یخ باشند
یک شناور اندوران اینطوری یک مسیر دو فوتی رو به سه فوت تقسیم کرد
یک مایل مربع در وسعت
مهم این بود که ما باید به سمت هدف با بیشترین سرعت ممکن حرکت می کردیم
به منظور نگه داشتن اکسپدیشن در برنامه
شاکلتون مجبور شد قبل از یخ زدن اقیانوس برای زمستان، خشکی بسازه
وقتی که یخ های بسته روی دریا شکل می گیرند
در نهایت یک پیش بند در اطراف قطب جنوب تشکیل میدند
که درواقع تقریبا وسعت قاره رو دو برابر می کنه
که وقتی بهش فکر می کنی باورنکردنیه
و یخ میتونه از هر طرف ۲۰ سانتی متر ضخامت داشته باشه
تمام طول مسیر به ضخامت سه یا چهار متر می رسه
و البته هرچی بیشتر به سمت جنوب بریم ضخیم تر میشه
و به نقطه ای میرسه که باید تصمیم بگیری
درباره اینکه آیا موتورها برای روشن شدن داشتن آماده هستند یا نه
و بیشتر به سمت جنوب فشار میارند و سعی در پیشروی دارند
...به دندان های این یخ فوق العاده عظیم
تمام مدت به این فکر می کنم که چطور قراره به خونه برگردیم
من به دلایل خاصی مضطرب بودم برای زمستان استقامت در دریای ودل
اما دشواری پیدا کردن یک بندر امن ممکنه بسیار سخت تر باشه
انگار ارواح قطب جنوب بودند که راه برگشت رو به ما نشون میدادند
مسیری که مصمم بودیم دنبالش نریم آرزوی ما این بود که از شرق به غرب قاره بریم
تا در صورت امکان به زمین برسیم
شرق دورترین جنوب راس و به خوبی شرق کوتس لند بود
یخ های دریایی فراوان و غیرمعمول باعث پیشرفت اونا به سمت حرکت شد
با آب دریا که هرازگاهی یخ میزنه و اونا رو به دام میندازه
یخ کم کم ضخیم تر میشد و آب های آزاد از بین می رفتند
اونا به بن بست میرسیدند و مجبور می شدند دور بزنند تراشه از طریق یخ
گاهی کاملا گیر می کنه و باید منتظر بشینند
چون یخ دوباره باز میشه ؛ می شکنه و حرکت می کنه
و تلاش برای عبور از اون یک روند عذاب آوره
اسم بازی این بود که به بهترین شکل ممکن به سمت جنوب فشار بیاریم
و گاهی راه های آب رو بین یخ های بسته ما رو مجبور می کنه که تغییر مسیر بدیم
و در مسیر سفرهای جنوبی کارهای زیادی انجام نمیدند
اما دائما به تلاش برای رسیدن به جایی در جنوب که میخوای ادامه میدی
اون شب اوضاع خطرناک شد
ما به امید رسیدن به آب های آزاد فراتر به داخل بسته فشار آوردیم
و بعد از تاریکی خودمون رو در استخری دیدیم که کوچیک و کوچیکتر می شد
...در نهایت به یک بن بست رسید ...همه جا اطراف بسته بود
و دیگه هیچ راهی پیدا نشد و هوا داشت سردتر میشد و کاملا واضح بود
اونجا بود که اونا باقی می موندند
الان نمیتونستم شک کنم که استقامت برای زمستان محدود بود
ترک حمله برای همه ناامیدی بزرگی بود
...افرادی ساعت ها بدون فکر به استراحت کار می کردند و سزاوار موفقیت بودند
اما این وظیفه از توانایی ما خارج بود
...زمین همچنان در هوای سرد افق محو میشد اما حالا دیگه از دسترس ما خارج بود
خیلی شبیه استقامت بود تا جایی که یخ به ما اجازه میداد به سمت جنوب رفتیم
وقتی که مشخص شد استقامت قرار نیست بیشتر از این به سمت جنوب بره
این یکی از لحظات تعیین کننده ی سفر بود
جایی که من فکر می کردم تا آخر امیدوار هستی
که فقط میتونی فشار بیاری و یک سرنخ پیدا کنی
به اندازه کافی فشار بیاری تا به خشکی قاره برسی
و کمپ زمستونی خودت رو برپا کنی
و برای عبور زمینی از قاره در تابستون آینده آماده بشی
پس تصمیم به پایان کوتاه مدت و راه اندازی کمپ زمستانی
روی یخ باید لحظه واقعا سختی بوده باشه
زندگی تمامش به اینه که کارت های بد رو در مواقع خوب بازی کنیم
و من فکر می کنم که همه چیز رو به طور مفیدی خلاصه می کنه
باید در هر موقعیتی که در اون قرار می گیری مثبت فکر کنی
تو ذهن خیلی از مردم بیشتر تیم های اعزامی حس خوبی داشتند این اکسپدیشن
حرکت کرد و بقیه مسایل درباره بقا بود
و شاکلتون تونست از طریق نوعی ترکیب انگیزه اونا رو حفظ کنه
پیشنهاد می کند که اوضاع هنوز هم می تونه بهبود پیدا کنه ممکنه یخ بشکنه
ممکنه فرصتی برای پیشروی به جنوب وجود داشته باشه
میدونی ؛ وقتی یخ شروع به آب شدن کرد در این زمان
اونا در حال کار کردن روی زبان و غذای خودشون بودند
و بازی فوتبال روی یخ رو شروع کردند
...و همه اینا مسایلی هستند که نمیشه انجامش داد اگه انتظار مرگ رو داشته باشی
...و این هوشمندانه بود چون افراد احساس می کردند که شاکلتون
توانایی تحمل شرایطی که در اون هست رو داره
سطح شناور و سرنخ های یخ زده در اون محل کشتی
زمینه های آموزشی خیلی خوبی رو فراهم کرده بود هاکی و فوتبال
...تو شناوری که تفریحات اصلی ما بودند
و همه دست به دست هم داده بودند تا در این شرایط سخت بازی کنند
ورسلی در روز ۲۶ام یک کار جدید رو شروع کرد
و شروع به ساخت خطی از ایگلوها و سگ‌لوها در اطراف کشتی کرد
سگ ها از اینکه کشتی رو ترک کرده بودند واقعا خوشحال بودند
و درحالی که به خونه جدیدشون رسیده بودند ابراز خوشحالی می کردند
خورشیدی که دو ماه بالای افق بود در نیمه شب هفدهم تنظیم شده بود
...و با اینکه تا آوریل ناپدید نمیشه
پرتوهای مایل اون به ما نزدیک شدن زمستان رو هشدار می داد
...گاهی اوقات استخرها و سرنخ ها ظاهر می شدند اما خیلی سریع یخ زدند
از نظر روانی، طبیعت پایان ناپذیر مقابله با قطب جنوب همیشه سخته
اما حتی بیشتر از زمانی که باید با تاریکی زمستان مقابله کنی
...پس تو ؛ خورشید واقعا برای وقتی جلوتر رفتیم ؛ به سمت خود جنوب پیش میریم
...شش ماه از سال در دمای خیلی پایینی قرار داره و تاریکی کامل
مهم تر از همه ؛ از نظر روانی ...تمام دنیات کوچیک میشه
به اون ناحیه کوچیک نور اطراف اجاق و آتیش ...یا شمع ها و اجاق گاز
آتیش هایی روشن می کنی تا ادامه بدی و میدونی که در اون شرایط خیلی سخت میشه
درباره سفر پیش رو مثبت فکر کنی تو اونجایی و هوا سرده
میدونی که شانس زنده موندنت خیلی کمه
و این احتمالا وجود داره که با کشتی بیرون بیای وقتی یخ ضخیم تر میشه
و راه دیگه ای رو میری برای خیلی از اونا واقعا زمان بدیه
به دام افتاده روی سطح یخ زده دریا ...منزوی و جدا از دنیا
اونا ممکنه روی سطح ماه هم بوده باشند
ناپدید شدن خورشید ممکنه یک رویداد ناامید کننده باشه در مناطق قطبی
اما گروه استقامت از کنار گذاشتن شادی مرسوم خودداری کردند
در تضاد عجیب با دنیای سرد و ساکتی که بیرون قرار داشت
شاکلتون میدونست که کنترلی به ...وضعیتی که در اون قرار داره نداره
پس اون توجه بقیه رو به چیزهایی که می تونستند کنترل کنند جلب کرد
همه خدمه بدون در نظر گرفتن رتبه باید کشتی رو تمیز کنند
تحقیقات علمی در حال انجامه جمع آوری و فهرست نویسی شدند تقسیم وظایف
همه رو در وضعیت یکنواخت نگه داشت
این کار باعث شد همه افراد صرف نظر از موقعیت شون
احساس کنند که در این شرایط با هم هستند شاکلتون یک نوع نبوغ داشت
نه بیشتر بود و نه کمتر تا روحیه بالا رو زنده نگه داره ما اونو دوست داشتیم
...افراد سرما رو حس کرده بودند ...حقیقت اینه که
اون نوعی وفاداری رو برانگیخته بود که مانع اونا میشد تا
به خودشون اجازه بدند درباره هر چیزی افسرده بشند و اونا در برابر
سختی ها ایستاده بودند که بخش جدایی ناپذیر از اکتشاف قطب جنوب بود
...نوعی جنون نیمه زمستان خودش رو نشون داده بود
همه آماده بودند تا موهای خودشون رو بتراشند باعث سرگرمی زیادی شد
اما احتمالا در آینده سردرگم میشیم اگه عصبانی نشیم
در طول شب من یک عکس با چراغ قوه گرفتم کشتی تحت فشار قرار گرفته بود
...که به ۲۰ فلش نیاز داشت یکی پشت هر بانوج فشار برجسته بود
تا خودش کشتی رو به طور رضایت بخشی روشن کنه
نیمه کور با چشمک های پی در پی، یاتاقانم رو در بانوج گم کردم
برخورد ساق پا در برابر نقاط یخی بیرون زده
و تلو تلو خوردن در رانش های عمیق برف
همه خوشحالی ها و دست زدن ها نشون میداد ...که پایان تاریکی زمستان نزدیکه
۷۹روز بعد از آخرین غروب ما
در تمام زمستان، بسته رانش تغییر می کنه یا یخ بسته رشد می کنه
با رفتینگ ضخیم میشه و با فشار موج‌دار میشه
اگه در نهایت در رانش به ساحلی برخورد کنه مثل ساحل غربی دریای ودل
فشار فوق العاده ای تنظیم شده
و جهنمی از بلوک‌های یخی برآمدگی‌ها و پرچین‌ها نتیجه اش هست
احتمالاً تا 150 یا 200 مایلی از ساحل گسترش پیدا می کنه
اثرات فشار اطراف ما حیرت انگیز بود
بلوک‌های یخی قدرتمند در بین شناورهای نشسته گرفته شده
به آرامی بلند شدند تا اینکه مثل اونا پریدند
سنگ های گیلاس که بین انگشت شست و انگشت فشرده شدند
فشار میلیون ها تن یخ متحرک در حال خرد شدن بود و شکست ناپذیر بود
اگه یک بار کشتی محکم برخورد می کرد سرنوشت اونا کاملا معلوم میشد
از روی پل می تونستیم ببینیم که کشتی مثل یک کمان تحت فشار تایتانیک خم میشه
هجوم تماما غیر قابل مقاومت بود خب ؛ صدای هزار برابری
فشار دادن به اطراف تیرهای کشتی، جیغ و ناله میومد
و ناامیدانه در تلاش برای مقاومت در برابر این فشار
مثل رویارویی مرگ نهایی یک حیوون بود
...یا یک شخض و درواقع من فکر می کنم که همینطور بود پس یجورایی
غرش می کنه و از کشتی درخواست کمک می کنه
...چون سعی می کرد در برابر این فشار مقاومت کنه
همونطور که انواع نیروهای نامرئی اطراف اونا قرار می گیرند ...باید واقعا یک
موقعیت سختی بود که اونا در اون قرار گرفتند
غرش فشار از اطراف ما شنیده می شد تقریبا شبیه یک موجود زنده بود
...اون در برابر نیروهایی که اونو می شکستند مقاومت می کرد
اما این یک نبرد یک طرفه بود
میلیون ها تن یخ به طور غیرقابل تحملی روی کشتی کوچک فشرده شد
که جرات چالش قطب جنوب رو داشت
افراد تا هفته ها به آسیب های ساختاری گوش میدادند
همانطور که فشار بسته در اطراف بدنه بسته میشه
از ترس اینکه کشتی اونا رو به خونه نبره اونا از انجام هر کاری ناتوان بودند
حتما احساس ناامیدی می کردند
برنامه ریزی برای رها کردن کشتی در مواقع اضطراری ...از قبل درست شده بود
و انسان ها و سگ ها به سمت شناور میومدند و راه خودشون رو پیش می گرفتند
به ایمنی نسبی بخش ناگسستنی شناور بدون مشکل این یک حس بیمارگونه بود
برای احساس شکستن عرشه ها زیر پای خودشون بود
اون پس از رانش بیش از 570 مایل له شده و رها میشه
در طول 281 روز از زمانی که اون در یخ گیر کرده بود
نوشتن احساسم سخته
حمله یخ ها در ساعت چهار عصر به اوج خودش رسید
شناورها با نیروی میلیون ها تن یخ متحرک پشت سرشون به پیش می رفتند
به سادگی کشتی ها رو نابود می کردند
این افراد واقعا با انبوهی از چوب های خشک شده رها شدند
تصاویری که هرلی گرفته خیلی دراماتیک هستند
همه قسمت های بالای بدنه تیکه تیکه شد
مجموعه ای از کابل ها و سیم ها، طناب ها و الوارهای خرد شده روی یخ باقی می موند
به سختی به عنوان یک کشتی قابل تشخیص بود
وظیفه رسیدن به زمین با تمام اعضای اکسپدیشنه
و من باید انرژی و قدرت ذهنی خودمو برگردونم و از تمام دانشم استفاده کنم
که اون تجربه قطب جنوب بهم داده بود
این کار احتمالا طولانی و سخت بود و یک ذهن منظم و یک برنامه ریزی ضروریه
اگه قرار بود بدون تلفات جانی رو پشت سر بزاریم
یکی از قسمت ها کاملا نابود شده بود و اونا نتونستند دوباره درستش کنند
با سقوط در قاره، هدف اصلی اکسپدیشن خاموش بود
و بنابراین این نیاز به یک چارچوب مجدد کامل داشت و همونطور که شاکلتون به قول معروف
میدونید ؛ انسان باید خودش رو جای جدیدی تنظیم کنه که دوباره به اون مسیر قدیمی نره
و همه چیز درباره این بود نگاه مثبت به شرایط در حال تغییر
و این جاییه که من فکر می کنم فقط یک انتقاد وجود داشت
واقعاً یک نوع نقطه عطف جایی که اون گفت
میدونی ؛ هدف اصلی عبور از قطب جنوب ممکن نیست
هدف جدید نجات خودمونه ؛‌ اما خبر خوب اینه که
...که با اینکه ماموریت ما عوض شده چشم انداز ما از انجام این کار با هم
زنده موندن ؛ آزمایش خودمون ...ما روو به مسیری می بره که فراتر از
...محدودیت های قابل تحمل انسانه
در این مورد حالا به جای عبور از قطب جنوب باید خودمون رو نجات بدیم
همونطور که هدف اولیه بود
همچنان به ما اجازه میده که به عنوان قهرمان به خونه برگردیم
ما به چشم انداز خودمون میرسیم فرقش اینه که الان هدف تغییر کرده
و من فکر می کنم که این واقعا یک سکته مغزی استادانه بود
به روشی که اون موفق شد قالب بندی و روش رو عوض کنه و جهت کل تلاش رو عوض کنه
لوازم ضروری روی شناور گذاشته شده بود حدود 100 یارد از کشتی
و در اونجا مشغول ساختن یک کمپ برای شب شدیم
حالا هر چیزی رو که باید حمل می کردیم از کشتی پیاده کردیم
پس وزن خیلی مهم بود و شاکلتون گفت ...هر کس دو پوند همراهش داره
...دو پوند دنده
و اون اینجا با نادیده گرفتن مسایل یک مثال شگفت انگیز رو گفت
یک سری چیزهایی که ممکنه در دنیای عادی وجود داشته باشه
...در چیزهای باارزشی مثل ساعت و انگشتر و جواهرات
و اونا رو روی یخ انداخت و گفت هیچکدوم از اینا همه نیست
میدونی ؛ ما فقط باید چیزی رو که برای زنده موندن نیاز داریم برداریم
و درواقع گیتار همراهش بود و کارش خیلی خوب بود
در فکر کردن به اینکه واقعا چه چیزی باعث میشه یکی عقلش رو از دست بده
و این باعث شد که افراد احساس کنند که در بعضی سطوح اون شرایطی داره
که تحت کنترله ؛ میدونید دارند سازت رو می برند تا چیزی بردارند
حالا ما ۳۴۶ مایل تا جزیره پائولت فاصله داریم
بزرگترین نقطه ای که ممکنه اونجا غذا و سرپناه پیدا کنیم
همه رو جمع کردم و به طور خلاصه موقعیت رو براشون توضیح دادم
و من به وضوح امیدوارم و گفته ام که پیشنهاد می کنم برای راه رفتن در این مسیر تلاش کنم
تا تمام تجهیزاتی که دارم تا به سمت جزیره پائولت حرکت کنم
از افراد به خاطر ثبات و روحیه خوبی که در این شرایط سخت
نشون دادند ؛ تشکر می کنم و بهشون گفتم که شک ندارم با ادامه این شرایط کار
نهایت تلاش خودشون رو می کنند و بهم اطمینان داشته باشند که به آخرش میرسند
اولین فکر این بود که میدونی خب کشتی ناپدید شده
ما این قایق های نجات رو داریم پس با این ۲۸ مردی که داریم دوتایی اونا رو برداریم
ما ۱۴ نفر روی قایق داریم و اونا رو مثل سورتمه تا دریا می کشند
اگه بتونیم راه خودمون رو به قاره پیدا کنیم و این نقشه اولیه بود
کارمون بی نهایت سخت بود وقتی دوتا قایق خودمون رو جابجا کردیم
سطح وحشتناک بود هیچکدوم از ما همچین چیزی رو نزدیک خودمون ندیده بودیم
ما گاهی اوقات تا کمر در برف بودیم و همه جا تا ارتفاع دو فوتی برف بود
و این مسیر رو چند روز دنبال کردیم تا متوجه شدیم
...کاملا بیهوده بود ؛ درواقع ما فرسوده شدیم
خیلی سریع میشه روحیه افراد رو فهمید
فقط تلاش فیزیکی اونا برای کشیدن این همه بار سنگین
قایق‌های سنگین نهنگ بدون کیل ۲۲ و نیم فوتی از مسیر پشته های یخ
در سال 2007 سورتمه چوبی رو در قطب جنوب کشیدم
در تلاش برای تجلیل از کاوشگر استرالیایی سر داگلاس ماوسون
و نزدیک بود منو بکشه
قبول چنین چالش فیزیکی واقعا مسابقه ایه تا رسیدن به هدفتون
سورتمه ای که می کشی تمام سوخت و غذا مورد نیاز برای زنده موندنت رو داره
اما انرژی فقط برای جابجایی اون وزن برای طی کردن مایل ها مسیر
میتونه از جیره روزانه فراتر بره و به راحتی میتونه غذا رو تموم کنه
از نظر ذهنی، مکان‌های زیادی وجود داره که وقتی شرایط واقعاً سخته به اونجاها میری
....میدونی ؛ بعضی اوقات واقعا باید قدرانی بشه از عظمت کاری که انجام میدی
مواقع دیگه فقط عقب نشینی می کنی روال انجام کارها به روشی واقعاً رباتیکه
هر چیزی که بهت کمک می کنه تا قدم بعدی رو برداری
با توجه به اینکه چقدر نتیجه کمی داشتیم
به خاطر تمام تلاش های سخت ما در چهار روز گذشته
ادامه دادن برای هر مسافت زیادی غیرممکن میشه
همچنین با در نظر گرفتن امکان باز شدن مسیرها در نزدیکی ما
و برای همین می تونیم به سمت شمال غربی پارو بزنیم تا جایی که ممکنه زمینی پیدا کنیم
تصمیم گرفتم شناور محکم تری پیدا کنم
و اونجا اردو زدند تا شرایط برای ما مساعدتر بشه
برای دومین بار برای فرار از زندان یخی ما ما به اینجا کمپ اقیانوس میگیم
این توده یخ شناور در ابتدا حدود یک مایل مربعه
اما بعد به قطعات کوچیک تری تقسیم میشه
اینجا قرار بود نزدیک به دو ماه خونه ما باشه
ویژگی تسلی بخش وضعیت این بود که اردوگاه ما امن بود
می تونستیم ناراحتی ها رو تحمل کنیم
تنها چهار مایل از استقامت مسیر رو طی کرده بودیم
تیم های سگ به لاشه کشتی برگردونده شدند
برای نگه داشتن چوب، طناب سوخت و سومین قایق نجات
وقتی آب و هوا به قطعات کشتی اجازه داد
و محموله اون با کشتی به کمپ اقیانوس منتقل شد
...جایی که افراد یک انبار تدارکات رو دیدند و حتی آشپزخونه
اما این دارایی ها ناپایداره
غذای کافی برای زنده موندن نیست مگه اینکه بتونیم فک ها و پنگوئن ها رو پیدا کنیم
هر لحظه ممکن بود یخی که روی اون کمپ زده بودند شکسته بشه
یک طوفان میتونه این اردوگاه رو کاملا از بین ببره
اینها شرایط اسفباری برای 28 مرده
وعده های غذایی ما عمدتا باید از فک ها و پنگوئن ها شکل می گرفت
و با اینکه این کار به عنوان یک ضد اسکوربوت ارزشمند بود
به طوری که حتی یک مورد اسکوربوت در بین طرفین رخ نداد
با این حال، رژیم غذایی بد تنظیم شده بود و ما نسبتاً احساس ضعف می کردیم
و در نتیجه اوضاع به هم ریخته بود آشپز مستحق ستایشه
برای روشی که در تمام این کولاک شدید به کار خودش چسبیده بود
گالری اون چیزی جز چند جعبه چیده شده نداره
مانند یک میز با یک صفحه بوم بر روی چهار پارو و دو اجاق گاز در حفاظ
ارائه شده توسط صفحه نمایش تنها جزئیه
و گرداب‌ها دود غلیظ تند رو به همه جهات هدایت می‌کنه
ما خوب زندگی می کنیم اما شاید همین گرسنگیه این بهترین چاشنیه
حتی این واقعیت که فوک ها و پنگوئن های ما پر از انگل های داخلی از بدترین
یا نفرت انگیزترین نوع ما رو مصرف نمی کنند
جمع آوری غذا در حال حاضر مهم ترین نکته بود ...به دلیل کمبود مواد غذایی
و این واقعیت که ما به تمام چیزی که خودمون می تونستیم بدست بیاریم رسیدیم
من باید دستور میدادم که تمام سگ ها تیرباران بشند
این بدترین کاری بود که در تمام سفر داشتیم
و ما به شدت از دست دادن اونا رو احساس می کردیم
امروز عصر که در چادرهامون دراز کشیده بودیم
صدای رئیس رو شنیدیم داره میره بچه ها ...کشتی ما اونجاست
...یک مایل و نیم دورتر که در غذاب مرگ قرار داره
این صحنه رو بیش از پیش افسرده کننده می کنه
...هفته ها به ماه ها تبدیل شد از زمانی که افراد این خطرات رو احساس می کردند
سرما، گرسنگی، اعماق غیر قابل درک زیر اونا
از دست دادن اخلاقیات بزرگترین تهدید همه اونا بود
۲۸مرد روی یک تیکه یخ شناور بودند که تحت تأثیر پیوسته رو به کاهش بود
از باد، آب و هوا، شناورهای شارژی و تورم شدید
اعتراف می کنم که بار مسئولیت ها رو احساس می کردم
که به شدت روی شونه هام سنگینی می کرد تنهایی تاوان رهبریه
شاکلتون مسئولیت زیادی رو بر عهده گرفته بود تا روحیه افراد رو حفظ کنه
در عادی سازی شرایط و به نظر می رسه همیشه یک برنامه ای داشت
برای چیزی که قراره بعد اتفاق میفته همیشه یک قدم بعدی داشت
قرار نبود همه چیز اینجا و با مرگ اونا روی این تیکه یخ تموم بشه
به عنوان شکست رئیس ترتیب چیزی رو میداد که خوب عمل کنه
به جای نشستن بیشتر در کمپ اقیانوس بدون هیچ چیزی ؛ به جز فکر کردن به اینکه
ساکنان شاکلتون رو به سمت رفتن به شبه جزیره راهنمایی کنه
راهپیمایی دیگه به معنی کنار گذاشتن مقدار زیادی آذوقه بود
برای سفر قایق های نجات و سورتمه ها روی این سطح که حالا خیلی زیاد منحرف شده
اونا باید تا حد امکان سبک سفر کنند ...غذای اضافی ؛ چوب و سوخت
حتی کفپوش بوم چادرشون هم در کمپ اقیانوس مونده بود
من به همه اطلاع داده بودم که میخوام ترتیب یک راهپیمایی دیگه رو بدم
به سمت غرب تا فاصله ما با جزیره پائولت کم بشه
نمی تونستم امیدوار باشم که این بار سرنوشت با ما مهربون تر باشه
نسبت به آخرین تلاشمون در این مسیر یخی برای رسیدن به جای امنی که می خواستیم
این بار بیشتر از ۳۰۰ روز طول می کشه تا به سمت غرب زمین برسیم
چون ما فقط برای ۴۲ روز غذا داشتیم ...چاره ای نبود
پس ما یک بار دیگه روی شناور کمپ زدیم
و با هر صبری که می تونستیم روح خودمون رو تسخیر کردیم
این خونه جدید ما بود که قرار بود نزدیک سه ماه و نیم اونجا بمونیم
پس اسمش رو گذاشتیم کمپ صبر
حالا باید بشینند و منتظر بمونند
با درماندگی کمپ اونا آروم به سمت شمال پیش میرند
فوک ها و پنگوئن ها ناپدید شده بودند و این باعث شده بود افراد کم خوراک تر و کم مصرف تر بشند
تنها کاری که اونا می تونستند انجام بدند این بود که به گرم موندن دریای ودل امیدوار باشند
اونا رو به زمین نزدیک تر می کرد فلو خونه ما شده بود در ماه های اولیه رانش
ما تقریبا متوجه شده بودیم که این فقط یک تیکه یخه
که در دریاهای بی آب و هوا شناوره
خونه در حال حرکت ما هیچ سکانی برای هدایت نداشت
بادبانی نبود که به اون سرعت بده ما به هوس باد و جریان وابسته بودیم
ما جایی رفتیم که اون نیروها ما رو بردند
آرزوی احساس زمین ساکن زیر پاهامون رو حس می کردیم
حالا خونه ما زیر پاهامون خرد میشد
آب گرمتر که اونا رو به سمت خشکی می برد
شناور یخ خودش رو به یک لایه نازک تبدیل کرده بود
چادرها، قایق های نجات و خدمه به راحتی میتونستند ناپدید بشند
در آب یک درجه سانتیگراد شرایط اینطوری بود
احساس ناملموسی از ناراحتی باعث شد چادرم رو ترک کنم
حدود ساعت ۱۱ اون شب بیرون رفتم و نگاهی به اطراف کمپ انداختم
تا به نگهبان ها درباره راه رفتن روی یخ هشدار بدم به دقت دنبال ترک ها باشید
و همونطور که از کنار چادر رد می شدم شناور بلند شد
روی تاج تورم و درست زیر پاهام ترک خورد
مردها تو یکی از چادرهای گنبدی شکل بودند و با باز شدن یخ شروع به جدا شدن کرد
شنیدن در تاریکی من فقط می تونستم چهره هایی رو بین تاریکی ببینم
من از وایلد استقبال کردم و به اون دستور راه اندازی قایق ها رو دادم
تنها کاری بود که می تونستند انجام بدند
به داخل قایق نجات پریدند و شروع به پارو زدن کردند
آب شدن بهاره یخ جامد دریا رو از بین می بره و زمان رو به اتمام بود
این یخ عجله داشت
این میتونه هر چیزی از اندازه یک ماشین تا یک زمین بسکتبال باشه
تلاش برای پارو زدن بین این یخ ها واقعا دشوار بود
اونا فقط ناامید بودند که بتونند به یک خشکی برسند
و البته به طور وسوسه انگیزی می تونستند
...شبه جزیره نزدیک خودشون رو ببیند اما این یخ های دریا مانع رسیدن اونا میشد
به علاوه جریان هایی که اونا رو به سمت اقیانوس های باز می برد
دیدن رستگاری به این نزدیکی باید بسیار ناامیدکننده بوده باشه
اونا از قطب نما میدونستند که اونا در دو روز ۲۰ مایل حرکت کردند
چیزی که در انتظار اونا بود اقیانوس جنوبی طوفانی بود
و اگه جایی به درستی پیدا نکنند تا اونجا مستقر بشند
هزاران مایل پیش روی خودشون دارند که از هر جهت به مرگ حتمی میره
این قایق های پارویی برای مقاومت در برابر عبور از اقیانوس باز ساخته نشدند
بلکه برای بردن شخصی از کشتی به ساحل طراحی شده بودند
هر سه قایق نجات بدون کیل قابلیت غرق شدن داشتند
و اونا در برابر بعضی از ناهموارترین اقیانوس هایی بودند که بشر به خودش دیده بود
نسیم شدید شرقی می وزید اما حاشیه ی بسته بیرون افتاده
ما رو از شدت تورم محافظت کرد درست مثل صخره مرجانی یک جزیره گرمسیری
غلتک های اقیانوس آرام رو بررسی می کنه
جزیره فیل نزدیک ترین خشکی بود اما خارج از بدنه اصلی بسته قرار داشت
و حتی اگه باد خوب بود ما در مواجهه با آب آزاد تردید داشتیم
که در فضای باز حرکت می کرد
فلوبرگ بزرگی که در آرامش جلوتر قرار داشت توجهم رو جلب کرد
و نیم ساعت بعد قایق ها رو بالا برده بودیم و کمپ رو برای شب گذاشتند
همه بعد از گرفتاری های شب قبل نیاز به استراحت داشتند
و فشار غیرعادی برای ۳۶ساعت پارو زدن به اونا تحمیل شده بود
اما اونقدر که به نظر میرسید امن نبود
به خصوص اگه به سمت اقیانوس اطلس جنوبی پیش برید
بادها و جریان ها روی این تیکه یخ خیلی شدید هستند
هیچکس پیدات نمی کنه و خونه‌ زیر پاهات آب میشه
و برای همیشه محکوم به حرکت در دریا میشی
همونطور که هر تورم در اطراف تیکه یخ ما که به سرعت در حال حل شدن بود بالا می رفت
یخ شناور رو روی پای یخی می‌روند و اندازه تیکه یخ ما رو کاهش میده
من تصمیمم رو گرفتم که باید برای رسیدن به جزیره فریب تلاش کنم
دیگه جایی نیست که ما بی اختیار در حال حرکت باشیم
ما در دستان باد و جریان بودیم
افراد تقریبا چهار روز دست و پا می زدند
ورسلی اولین سایت ناوبری رو که آسمون ابری اجازه داده بود رو انتخاب کرد
و پیشرفت اونا رو مشخص کرد این یک ناامیدی تلخ بود
به جای اینکه یک حرکت خوب به سمت غرب داشته باشیم
ما یک حرکت بزرگ به سمت جنوب شرقی انجام داده بودیم
ما درواقع در فاصله ۳۰ مایلی شرق موقعیت بودیم
از وقتی که ما شناور رو در موقعیت ۹ ترک کرده بودیم
برای ما انگار روزی بود که قرار نبود روزهای بیشتری رو ببینیم
صدای قاتل ها رو می شنیدیم
صداهای کوتاه اونا مثل خروج ناگهانی بخار بود
قاتلان مایه اضطراب بودند
چون یک قایق به راحتی میتونست توسط اونا واژگون بشه و کاملا نابود بشه
دریانوردهای غرق شده ممکنه با بررسی دقیق پیدا بشند
و جایگزین های خوشمزه ای نسبت به فوک ها و پنگوئن ها باشند
در اینجا یک غلاف اورکا از کشتی دریافت کردم که دیدن اون باورنکردنیه
برای شاکلتون، البته، اورکا چیزی بود که باید از اون ترسید
ما واقعا چیز زیادی از اونا نمی فهمیدیم
اسم اونا رو قاتل گذاشته بودند البته نهنگ های قاتل
و اونا با صدایهای خش خش مانندشون صحبت می کردند
و این واقعیت که اونا توسط این موجودات تعقیب می شدند
و این حس واقعی ناراحتی رو ایجاد کرد
اونا واقعا نهنگ ها رو چیزی میدونستند که باید ازشون می ترسیدند
فکر می کنم نهنگ های قاتل دور شاکلتون می چرخیدند
...و افراد در حالی که به سمت جزیره فیل می رفتند ادامه نوعی موضوع تکراری
اینه که قطب جنوب واقعا به کسی احترام نمیزاره
فقط یک بیابون رام نشده است ...که تو در اون فقط نقش یک بازیکنی رو داشتی
که باید در این طرح ها شرکت می کرد اگه به اندازه کافی تناسب اندام نداری
یا از نظر ذهنی و جسمی به اندازه کافی آماده نباشی زنده نمی مونی
و اگه دیده میشه که منبع غذایی یک حیوون باشی
میدونی ؛ این فقط راه و رسم طبیعته
ما بالاتر از طبیعت نیستیم ما فقط بخشی از اون هستیم
و من فکر می کنم قطب جنوب اینو به ما یاد میده وقتی به اونجا میریم
افراد فقط با یک انتخاب باقی مونده بودند اونایی که دیگه نمی تونستند پیش برند
جزایر داخل پناهگاه نسبی یخ بسته می موندند
اونا مجبور بودند در دریاهای آزاد شجاعت به خرج بدند
معلومه که ما باید به سرعت به یک زمین برسیم
و من تصمیم گرفتم به سمت جزیره فیل برم
راه ما از دریای آزاد و حرکت یکم بعد از ظهر بود
ما دور انتهای شمالی بسته چرخیدیم
بلافاصله قایق های پر بار ما هوای سنگینی رو ایجاد کردند
کشتی ها نشون میدند که در حال یخ زدند هستند
همونطور که افراد سقوط می کردند همه چیز با یخ پوشیده میشد
به نظر میرسید که ناراحتی عمومی از وضعیت ما به سختی میتونست افزایش پیدا کنه
اما سرزمینی که پیش رو داشتیم موقعیتی از امنیت بود
ما حالا ۱۰۸ مایل در ساعت حرکت کرده بودیم
یخ زدن و کنار اومدن با کم خوابی یا نبود خواب داشتیم
پیشرفت کند بود به تدریج به جزیره فیل نزدیک می شدیم
در تمام این مدت ما در ساحل
در زیر صخره های سنگی مرتفع و چهره های یخچال های طبیعی بودیم
که کوچیکترین امکانی برای فرود در هر نقطه ای رو به ما نمیداد
میتونی بگی که شرایط این اطراف چه شکلیه
منظورم اینه که ما حدود ۳۰ تا ۴۰ گره فاصله داریم
البته با سرعت بادی که الان می وزه ممکنه دو یا سه برابر طول بکشه
مشکل اینجاست که نه تنها بادهایی که از اقیانوس میان
بلکه بادهای کاتاباتیک، توده های متراکم سرد هوا رو با خودشون به اینجا میارند
و باعث سرازیر شدن از ارتفاعات در داخل جزیره میشه
و بنابراین باد از هر دو طرف میاد وقتی باد در یک جهت می وزه
باد رو از سمت خشکی دریا حس می کنی
واقعا میتونی با نیروی بادهای طوفان کنار بیای
اما چیزی که ما اینجا بهش نگاه می کنیم کمپ ولنتاینه
جایی که شاکلتون برای اولین بار بهش رسید
اونا اینجا به خشکی رسیدند و متوجه شدند که نمی تونند امیدی به زنده موندن داشته باشند
با این امید که همه یخ ها و سنگ ها روی اون از بالا فرو میریزه
پس ما مجبور به حرکت بیشتر به سمت جزیره هستیم
وایلد، ورسلی و هرلی من رو همراهی کردند تا ساحل رو ببینیم
چشم انداز ما چیزی جز تشویق نبود
علائم واضح نشون میداد که جز و مد بهاری این قسمت رو پوشونده
کنار آب درست بالا تا پای صخره ها داخل جزیره کاملا غیر قابل دسترس بود
از یکی از این شیب ها بالا رفتیم
و متوجه شدیم که به زودی در برابر صخره های سر به فلک کشیده متوقف میشیم
صخره های پشت کمپ بسیار هوازده بود و ما متوجه شدیم
تخته سنگ های تیز و فرسوده ای از بالا سقوط می کردند
واضحه که خطری از بالای سرما ما وجود داره و ما باید حرکت کنیم
شاکلتون موفق شد تنها جایی رو که میتونست پیدا کنه فرود بیاد
که مکانی به اسم پوینت وایلده که دقیقا اونجاست
بین آن مثلث کوچک سنگ در سمت راست و صورت در سمت چپ
در بین این دوتا ، یک ساحل زونا وجود داره که اونا موفق به فرود اومدن شدند
ساعت 9:30 صبح یک ساحل صخره ای باریک رو بررسی کردیم
در پایه چند صخره و صخره بسیار مرتفع و برای اون ساخته شده
یک مرحله دیگه از رسیدن به وطن انجام شده بود
و می تونیم برای ساعتی مشکلات آینده رو فراموش کنیم زندگی اونقدرها هم بد نبود
...ما مهر و دل داریم در این دمای زیر صفر پشت سرم غوطه ور میشم ....و
میدونی ؛ افراد مجبور شدند به این صخره ها ضربه بزنند
و هردو رو برای گوشتی که فراهم کردند بخورند
بلکه بخاطر سرنوشت غم انگیز اونا بود
و برای تغذیه اجاق هاشون استفاده می کردند
خیلی خوش طعم نیست برای کباب کردن هم خوب نیست
میدونی ؛ در حال تلاش برای زنده موندن در جزیره فیل هستی
فقط یک تجربه بی رحمانه بود و تو این فضا زندگی می کردی
بین دوتا یخچال طبیعی که واقعا در حال کشف این هستی که چه چیزی میتونه بین اونا باشه
...و ما اینجا یک یخچال طبیعی پشت سرمون داریم
یک شیب برفی در وسط اونجا با یک صخره سنگی شیب دار پشت اون
و یخچال دیگه ای که دوردست از اینجاست
میدونی ؛ اونا نمی تونند بیشتر از ۵۰ متر در یک جهت پیش برند
و شاید ۱۰۰ متر در جهتی دیگه قبل از پایان جهان اونا بود
اونا واقعا گیر کرده بودند و سعی می کردند چیزی رو کشف کنند
در این منطقه کوچیک و میانه که اینجا داریم
کار سنگینی بود که وسایلمون رو روی این مسیر ناهموار می بردیم
و سنگ تا پای صخره ادامه داشت وقتی کار انجام شد
ما سه تا قایق رو یکم بالاتر به سمت ساحل کشیدیم و با قدردانی
با نوشیدنی داغی که آشپز آماده کرده بود برگشت
به منظور ایجاد سرپناه برای افراد دادلی داکر رو وارونه کردیم
و سمت هوازده رو با تخته سنگها به هم چسبوندیم
ملاحظاتی که بر من سنگینی کرده بود این بود که اصلا شانسی وجود نداشت
هر جستجویی برای ما در جزیره فیل از قبل انجام شده بود
سفر با قایق در جستجوی امداد ضروری بود و نباید به تعویق بیفته
این نتیجه گیری به من تحمیل شد
نزدیکترین زمین مسکونی به جزیره فیل آمریکای جنوبی یا جزایر فالکلنده
اما بادها و جریان های شدید اقیانوس جنوبی
رسیدن به اون مکان ها رو غیرممکن می کرد
تنها امیدشون این بود که با باد دریانوردی کنند
بازگشت به ایستگاه های صید نهنگ در جنوب جورجیا
بیش از 800 مایل دریایی دورتر از اونا بود
...جورجیای جنوبی بیش از ۸۰۰ مایل از اونا فاصله داشت
...اما در ناحیه بادهای غربی ادامه داشت
و من میتونستم روی پیدا کردن نهنگ ها حساب کنم
در هر یک از ایستگاه های صید نهنگ در ساحل شرقی بودند
خطرات سفر با قایق در طول 800 مایل اقیانوس طوفانی زیر قطبی آشکار بود
اما من محاسبه کردم که در بدترین حالت چیزی برای از دست دادن نداریم
تا اینکه این افراد تو جزیره بمونند
در طول زمستون افراد کمتری بودند ...که باید تغذیه می شدند
و قایق نیازی به سوار شدن نداره آذوقه بیش از یک ماه برای شش مرد داشتیم
چون اگه در اون زمان به جورجیای جنوبی نمی رفتیم
مطمئن بودم که زیر بار می رفتیم
شاکلتون تصمیم گرفت پنج نفر از این افراد رو ببره
در دریایی ترین قایق نجات، جیمز کیرد فوراً به وایلد گفتم که باید عقب بمونه
من به اون تکیه کردم تا جشن رو با هم برگزار کنیم درحالی که من فاصله گرفتم
مردی که عقب مونده بود گروه کوچیک رقت انگیزی رو شکل داده بود
و در ساحل با ارتفاعات تاریک جزیره پشت سرشون حرکت می کردند
اما برای ما دست تکون دادند و ما رو صمیمانه تشویق کردند امید تو دلشون بود
و به ما اعتماد کردند تا کمک مورد نیاز رو بیاریم
من تمام بادبان ها رو آماده کرده بودم و جیمز کیرد به سرعت از ساحل غوطه ور شد
و خط فیگورهای تاریک اون شکل گرفت تصمیم گرفتم حداقل دو روز به سمت شمال برم
درحالی که باد میومد و بنابراین قبل از چرخش به سمت شرق وارد هوای گرمتر شدیم
و یک چرخش به سمت جورجیای جنوبی انجام دادیم
داستان 16 روز آینده یکی از درگیری های عالی بین آب های عمیقه
همونطور که اقیانوس زیر قطبی به شهرت بد زمستانی خودش ادامه میداد
اقیانوس جنوبی ناهموارترین اقیانوس جهانه
این آب و هوای معمولی اقیانوس جنوبیه که در اینجا باهاش روبرو هستیم
ما حدود 40، شاید 50 گره باد و حالت دریایی بسیار بزرگ داریم
ما به سمت جورجیای جنوبی حرکت می کنیم
ما اقیانوس آرام رو پیش رو داریم که اساسا از شرق به غرب به سمت اقیانوس اطلس میره
و زمانی که باد در جهتی دیگه می وزه ...امواج ایستاده بزرگی رو می بینی
شرایط خیلی خیلی سخته
ما در اینجا در کشتی تقویت شده در فاصله ۱۱۰ مایلی یخ ها هستیم
و جایی که شاکلتون در قایق پارویی بدون کیل 22 و نیم فوتی خودش حرکت می کرد
در چنین شرایطی فقط یک فوت و نیم بالای سطح دریا حرکت کرده
خشن و پر سر و صدا بسیار ترسناک امواجی که آدمو خیس می کنند
آدم رو به غرق شدن تهدید می کنند
اگه به سمت پایین بری زمان زنده موندنت ده دقیقه است
اما صادقانه بگم در این وضعیت مواج دریا حدود دو یا سه دقیقه است
یخ می زنه ، توانایی پا گذاشتن آب رو از دست می دادی و می مردی
سفر قایق شاکلتون از جزیره فیل به جنوب جورجیا
به طور گسترده خیلی خطرناک تر و سخت تر از عبور از اقیانوس در نظر گرفته میشه
من سال ۲۰۱۳ ایده درخشانی برای بازسازی این سفر داشتم
با استفاده از همان لباس نامناسب و قایق پارویی کوچکی که داشتند
من می خواستم اونو برای خودم تجربه کنم
این سخت ترین تلاش روحی و جسمیه که تا حالا باهاش درگیر بودم
من یادمه که هیپوترمی مرزی بودم سرمازدگی که همه ما رو تعقیب کرده
در بین این شرایط
پایین در شیب بین یک مجموعه از امواج در حرکت بعدی وجود داشت
امواج در حال برخورد با ما بودند
ایستادن در یک درجه سانتیگراد آب دریا سخت بود
من خاطرات زیادی از احساسات اون سفرمون دارم
وقتی بین دریاهای خروشان قرار می گیریم اونا عمیق به نظر میرسند
در بالای تپه‌ها وقتی لحظه‌ای روی قله‌های شانه‌های غول‌پیکر نشستیم
تقریبا همیشه طوفان وجود داشت قایق ما خیلی کوچیک بود و دریا خیلی بزرگ بود
که معمولا بادبان ما رو بین تاج دو موج تکون میداد
بعد از شیب بعدی بالا رفتیم و با خشم نهایی طوفان مواجه شدیم
جایی که سفیدی پشم مانند آب در حال شکستن در اطراف ما موج می زد
ما یک ذره کوچک در چشم انداز وسیع دریا بودیم
اقیانوسی که از همه استقبال می کنه و با هیچکس مهربون نیست
...وقتی اون پایین هستی ...اون وسط با یک قایق پارویی بدون کیل ؛ باور کن
تجربه خیلی جالبیه
تمام اینا بخشی از درمان منه که برمیگردم و اینجا تجربه می کنم
تلاش می کنم از سیستم خارجش کنم
شرایط زندگی در داخل قایق هم چالش برانگیز بود
شش مرد با نوشیدنی گرمی به نام هوش زندگی می کردند
مخلوطی لذت بخش از چربی حیوانی و غلات
کیسه خواب های گوزن شمالی اونا مدام خیس بود اونا شروع به از هم پاشیدن کردند
ارسال موهای خاردار در سراسر قایق انجام شده بود
وارد لباس، غذا و آب آشامیدنی اونا میشند آب ما خیلی وقت بود که تموم شده بود
آخرین مورد حدود یک پیمانه مایع مودار بود
که یکم از گاز قفسه سینه دارو رو صاف کردیم
تنها وسیله ناوبری اونا خورشید بود
با استفاده از سکسانت و قطب نما پیش می رفتند
ورسلی میدونست که جزیره جورجیای جنوبی در موقعیت عرض ۵۴ جغرافیایی قرار داره
اونا فقط باید تا اون نقطه به شمال سفر کنند
بعد باید اجازه بدند جریان قوی اقیانوسی اونا رو به سمت شرق بکشونه
فکر می کنم خیلی از ما این فکر رو داشتیم که دیگه پایان کارمون نزدیکه
صبح روز هشتم می ؛ مه غلیظ شد
و طوفانی همراه با طوفان از شمال غرب به سمت ما اومد
آب های پیش رو رو برای پیدا کردن خشکی جستجو می کردیم
و با وجود اینکه ما نمی تونستیم چیزی بیشتر از این که برای چندین روز به چشممون میومد ببینیم
ما با این حس که هدف نزدیکه تشویق شدیم با اشتیاق روزافزون به جلو خیره شدیم
...و ساعت ۱۲:۳۰ بعد از ظهر با شکافی از بین ابرها
مک کارتی نگاهی اجمالی به صخره های سیاه جورجیای جنوبی انداخت
لحظه شادی بود مثل ما تشنه، سرد و ضعیف نور شادی به ما تابید
کار تقریبا تموم شده بود
به طور باورنکردنی، پس از 16 روز در دریا افراد از 800 مایل جون سالم به در برده بودند
امواج 30 فوتی و بادهای نیروی طوفان در یک قایق پارویی 23 فوتی
خب حسی که شاکلتون در نزدیکی جورجیا جنوبی داشت ...حتما یک آرامش خالص بوده
بعد از ۱۷ روز حرکت در دریا در مسیر جیمز
خیلی از اونا اصلا امیدی نداشتند که موفق بشند
برگشتن به اینجا خیلی حس عجیبی داره
این دوباره هیجان انگیزه که اونا رو از نزدیک دنبال کنیم
تو یک مستعمره بزرگ پنگوئن پادشاه داری
با صدها و هزاران جفت نون در پیش زمینه اینجا وجود داره
این چیزیه که درباره جورجیای جنوبی وجود داره قبل از اینکه ببینیش میتونی حسش کنی
...بوی تعفن آوری رو میتونی حس کنی
پنگوئن های پادشاه کاملاً چیزی هستند که هرگز نمی تونی بهشون عادت کنی
و هرگز اونا رو از لباست بیرون نمیاری
میلیون ها پنگوئن و فوک در سواحل جورجیا جنوبی آواز می خونند
اینجا یکی از متراکم ترین حیات وحش های روی این سیاره است
اینجا دیدنی ترین مکان جهان ؛ یعنی جورجیای جنوبیه
صدها هزار جفت شاه پنگوئن در حال پرورش هستند که در کنار هم زندگی می کنند
این فقط دیدنی و جذابه و هیچوقت از جذابیتش کم نمیشه
من فکر می کنم دیدن این همه حیوون در یک ساحل میتونه خوشایند باشه
به خصوص بعد از شرایط سختی که در اون قطب دیده بودند ؛ میدونی
در تحلیل نهایی ؛ میتونی اونا رو بخوری و اونا قراره غذای خدمه شاکلتون باشند
...صدها فیل دریایی در حال خوابیدن این اطراف هستند
و اضطراب اونا نسبت به غذا از بین رفته
گوشت و خوراکی به اندازه ای بود که تا سال ها گروه ما رو تامین کنه
یک فیلم دریایی برای ما سوخت و گوشت تهیه می کرد
و اون شب یک مهمونی خوب و نسبتا راضی کننده گرفتیم
در حال استراحت در کمپ پگاتیت بودیم
وعده های غذایی فراوان استیک فیل دریایی و جگر رضایت ما رو افزایش داد
افراد برای امنیت این سرزمین و فراوانی غذا سپاسگزار بودند
با این حال اونا هنوز باید به ایستگاه صید نهنگ برسند
که در اون سمت جزیره قرار داره جیمز کایر پس از عبور به شدت آسیب دیده بود
حرکت در اطراف ساحل قراره خیلی خطرناک باشه
...قرار بود پیاده از جزیره عبور کنیم تا خلیج استرومنس 25 مایل فاصله داشت
در سراسر کوه های خشن و یخچال های طبیعی جورجیای جنوبی
فضای داخلی جزیره هیچوقت طی نشده بود
و با وزش باد از قله هایی با ارتفاع تقریباً 3000 متر همراه بود
حتی برای باتجربه ترین کوهنوردان این یک مسیر بی نهایت خطرناک بود
شاکلتون تصمیم گرفت دوتا از قوی ترین افراد رو انتخاب کنه
...تام کرین و فرانک ورسلی تا این کار نهایی رو انجام بدند
به زودی از شیب برفی به سمت شرق بالا می رفتیم
در آخرین دور مسیر طولانی خودمون حرکت می کردیم
...بعد از دو ساعت صعود مدارم ما 2500 فوت بالاتر از سطح دریا بودیم
برای احتیاط از سوراخ ها خودمان رو با طناب به هم چسبونده بودیم
...شکاف ها و پرتگاه ها و من ردپا رو بین برف های نرم ایجاد کردم
جنبه مرکزی رهبری شاکلتون این بود که هیچوقت از کسی چیزی نمیخواست
اون برای انجام دادن این کار آماده نبود و واقعا در این مرحله از سفر خودش
این مساله رو نشون میداد
...خب من تازه بالا اومدم
شاکلتون از مسیر خلیج پادشاه به اینجا رسید که بهش میگند هاکون
بیش از 100 سال پیش این اتفاق افتاد ...آب و هوا داره بدتر میشه
مثل همیشه در جنوب جورجیا و تو این زمین باورنکردنی رو پشت سر خودت داری
فقط نشون میده که اینجا چه شکلیه
ما از اونجا به سمت کوه های ترایدنت حرکت کردیم شاکلتون، کرین و ورسلی رفتند
و این نقطه دسترسی به داخل جزیره است
و ایستگاه های شکار در اون سمت قرار دارند
زمانی که شاکلتون، کرین و ورسلی از این نقطه عبور کردند
هیچکس تا حالا داخل جزیره نرفته بود لباس اونا نامناسب بود
اونا هیچ تجربه صعود واقعی با یک طناب رو نداشتند
اونا حالا با یکی از خشن ترین گذرگاه های کوهستانی روی زمین روبرو بودند
فضای داخلی کاملا شکسته شده قله های مرتفع، صخره های غیرممکن
شیب های برفی تند و یخچال های طبیعی در حال نزول
ویژگی های برجسته در همه جهات بود ...با لایه های برفی
که با ورقه یخ داخلی پوشونده شده بود
شیبی که از اون بالا می رفتیم مثل یک یال پوشیده شده بود
و حرکت ما مستقیم به سمت بالا بود امیدوارم بتونم دیدی از مسیر
بالای شیب جلویی داشته باشم اما وقتی سطح زیر پای ما تراز شد
مه غلیظی سرازیر شد ماه مبهم شد و نوری پراکنده تولید شد
تلاشی که بیشتر از تاریکی بود
از اونجایی که مه رو بدون هدایت قدم های ما آشکار می کرد
ما متوجه نازک شدن شکاف ها شدیم
خیلی زود اندازه اونا بیشتر شد و شکاف ها رو نشون داد
این نشون میده که ما در یک یخچال طبیعی داریم سفر می کنیم
سفر بین یخچال های طبیعی خیلی خطرناکه ...پل های برفی نازک بین شکاف های عمیق
مثل درهای تله پنهانی هستند که هر لحظه ممکنه در اون غار ایجاد بشه
...شکاف هایی که با اونا مواجه میشیم به شدت بده
اما من فکر می کنم که اونا به مرور زمان اونجا بدتر میشند
اگر شاکلتون، کرین و ورسلی این شرایط رو تجربه می کردند
برام سواله که چطور می خواستند پیش برند
خب ؛ نکته کلیدی موقع عبور از این شکاف ها اینه که نمیخوای داخل اونا بیفتی
و بهترین راه برای جلوگیری از اون راه رفتن از بین مسیرهای قائمه
پس اگه از روخونه ای از یخ پایین میری که معلومه یخچال های طبیعیه
باید کارها رو درست انجام بدی چون
به احتمال زیاد شکاف ها از سمت چپ به راستت پیش میرند
در سراسر مسیر هستند و میخوای به نوعی از اونا رد بشی
...کاری که نمیخوای انجام بدی طول شکافیه که دنبال می کنی تا به اونجا میرسی
فرصت های زیادی برای افتادن بین اونا وجود داره
اگه یکی رو دیدی ؛ طنابت رو محکم کن
...پس اگه یکی بیفته ؛ یکی دیگه نگهت میداره
و فقط امیدوارم که دو نفر اونجا نیفتند
چون اگه تو کسی باشی که در اون سطح باقی میمونه
احتمالا قدرت اینو نداری که جلوی افتادن همه رو بگیری
و خودت رو مجروح می کنی یا شاید بدتر
ما خسته بودیم و بادی که از ارتفاعات می وزه ما رو سردتر می کنه
تصمیم گرفتیم برای استراحت زیر سنگی بشینیم
در عرض یک دقیقه دو همراه من به خواب عمیقی فرو رفتند
فهمیدم که اگه همه با هم بخوابیم ...فاجعه بار میشه
چون خواب در چنین شرایطی با مرگ همراه میشه
شاکلتون در پناهگاهی بسیار شبیه به این پناهگاه توقف می کرد
...در برابر باد و دونستن اینکه واقعا باید برای مدت کمی متوقف بشه
...مرگ حتمی رو تجربه می کرد چون نباید متوقف می شد ؛ باید حرکت می کرد
تا باعث گرما بشه و گرما همون چیزی بود که بدن اونا نیاز داشت
و توقف بیش از حد طولانی فاجعه به بار میاورد
...بعد از پنج دقیقه دوباره اونا رو به هوش آوردم
بهشون گفتم که نیم ساعت خوابیدند و برای شروعی تازه حرف زدم
حالا شاکلتون کوهنورد نبود اما تجربه زیادی از سرما در قطب جنوب داشت
و اون به خوبی میدونست
چه اتفاقی میفته اگه اون به افراد اجازه بده بیشتر بخوابند
حدود ۲۰ ساعت بعد از عبور اونا
شاکلتون تصمیم گرفت به سمت جایی که فکر می‌کرد خلیج استرومنس هست ، بره
و ایستگاه صید نهنگ
خیلی زود امیدهای ما از بین رفت
کروسس به ما هشدار داد که در یخچال دیگه ای هستیم
و به زودی تقریبا به لبه دریا نگاه می کردیم
که با توده بزرگی از یخ پوشیده شده بود
من می دونستم که یخچال طبیعی در استرومنس وجود نداره و متوجه شدم
که این باید یخچال فروتنیا باشه ناامیدی شدیدی بود
یخچال طبیعی که شاکلتون پیدا کرده بود کل دره رو گرفته بود
و صخره های یخی کامل به اقیانوس افتادند کاملا صعب العبور بود
و افراد ما رو مجبور به برگشت به کوه کرد
باید لحظه ای باشه که نزدیک بود روحیه اونا رو بشکنه
ما به تازگی یک بازدید از همون یخچال طبیعی رو تموم کردیم
و معلومه که این چشم انداز کاملا تغییر کرده اینجا من روی یک یخچال دیگه هستم
که سر ارنست شاکلتون و همکارانش
ورسلی و کرین به قول معروف سعی کردند از اینجا برای فرود به دره فراتر از ما استفاده کنند
تا در نهایت به ایستگاه نهنگ استرومنس برسیم
و ببینیم در طی ۱۰۰ سال آب و هوا چقدر تغییر کرده
این فضای باز وسیعی که در اینجا مشاهده می کنیم قبلاً توسط یخچال های طبیعی اشغال شده بود
برای اونا ، سطح بالاتر از سطحی بود که حالا می بینیم
و اگه اونا اینجا بودند و یخ اینجا بود
ما اونا رو می دیدم که با خستگی به اون سمت می رفتند
خط چشم ما در وسط این دره اینجا
فقط برای رسیدن به یک صخره یخی پرشتاب که نمی تونستند باهاش مذاکره کنند
باعث شد که اونا مجبور بشند از دره برگردند و مسیر دیگه ای رو در پیش بگیرند
برای همین بهش مسیر بازگشت میگند چه تغییری رخ داده
از قضا یخچال برگشتی دیگه یک سد غیرقابل عبور نیست
و ما به سادگی میتونیم پایین بریم
ناحیه یخبندان در حال ذوب شدن به سمت پایین بود
بعد از ۲۶ ساعت راهپیمایی مداوم
یک مانع بزرگ در مسیر حرکت شاکلتون وجود داشت ؛ صخره یخی کونیگ
قابلیتی که امروز قابل تشخیص نیست
برگردیم به زمان شاکلتون
آنها یخ یخچال کونیگ رو دیدند که تقریباً به امواج در حال شکستن رسید
صد سال بعد ما باید حدود سه روز از مسیر دشت پیاده روی کنیم
تا به جبهه یخبندان جدید برسیم
من واقعا همیشه در دو سفر بودم
یکی به معنای واقعی کلمه، عبور از کوه ها، عبور از یخچال های طبیعیه
و اون یکی بیشتر استعاره است
به عبارت دیگه ؛ تو اون رودخونه های بزرگ یخی رو می بینی
و چقدر تحت تاثیر تغییرات آب و هوایی قرار گرفتند
و متوجه میشی که اونا راه خیلی خوبی برای نشون دادن مشکل هستند
اونا درست کاغذ ترنسل برای امتحان کردن کاریه که ما با این سیاره انجام میدیم
محیطی که من اینجا وایسادم به نظر میرسه که جامده
همینطور که پا میزاری ...خیلی در حال فرو رفتنه
و این توده های بزرگ آوار، دوباره کاملاً جامد به نظر می رسند
اما در زیر اونا یخه و آب همه اونا رو به پایین میبره
با ذوب شدن یخ ؛ آب فقط در حال فرسایشه مثل شمع داره آب میشه
حضور در اینجا تجربه عجیبیه
کل این چشم انداز پویا و در حال تغییره و چیزی که ما امروز می بینیم
قرار نیست مثل فردا باشه
استفاده از پهپاد برای ثبت تصویر 360 درجه از دره کونیگ
و نوشته های خاطرات خدمه شاکلتون
ما میتونیم دنیایی رو که این سه مرد ازش عبور کردند بازسازی کنیم
بعد از 100 سال چه فرقی کرده
این فقط نشون دهنده ی راهه
تغییرات آب و هوایی بر یخچال های طبیعی جورجیا جنوبی تأثیر گذاشته
جایی که بیش از 90 درصد یخچال های طبیعی در اینجا به سرنوشت مشابهی دچار شدند
همه در مقیاس گسترده عقب نشینی کردند
برای شاکلتون، جورجیای جنوبی دنیای بسیار متفاوتی بود ما خیلی سرسخت بودیم
با زانوهای خم شده راهپیمایی کردیم
خط ناهموار قله ها با شکافی مثل دندون شکسته در مقابل ما قرار گرفت
و مسیر ما به سمت شرق به استرومنس در سراسر اون قرار داشت
یک شیب بسیار تند به سمت یال منتهی می شد و باد یخی از بین شکاف رد شد
اما بدترین چیز روی آوردن به بهترین ها برای ما بود
صخره های موج دار مثل بندر هوسویک درست جلوتر در سپیده دم ظاهر شد
در هیجان شدید ما هفت ساعت اون منظره رو تماشا کردیم
وقتی که نهنگ ها برای کار احضار می شدند
درست همون لحظه ای که سوت بخار ...به سمت ما اومد ...به وضوح در باد متولد شد
هرگز هیچکدوم از ما موسیقی زیباتر از این نشنیده بودیم
...لحظه ای بود که توصیفش سخت بود
درد و رنج ، سفر با قایق راهپیمایی، گرسنگی و خستگی
انگار متعلق به برزخ مسایل فراموش شده است
ساعت 13:30 از یال آخر بالا رفتیم و یک کشتی بخار رو دیدیم حرکت ارقام دقیقه
...به اون طرف قایق ها توجه ما رو جلب کرد
و بعد سوله و کارخونه های ایستگاه نهنگ استرومنس رو دیدیم
روکش رو در مورد چیزهای جانبی سوراخ کرده بودیم ...ما زجر کشیده بودیم
…گرسنگی… و پیروزی فرورفته بود هنوز محو شکوه و عظمت درک شده بودیم بزرگتر شد
در بزرگترین حالتش بود ما خدا رو در شکوهش دیده بودیم پیامی رو شنیدیم
که طبیعت به گوش ما رسونده بود
...ما به روح برهنه بشر رسیده بودیم
اون بعد از ظهر ؛ شاکلتون و کرین و ورسلی وارد ایستگاه نهنگ استرومنس شدند
کارخونه شلوغ بود
تا تیم های بزرگی از افراد ...که لاشه های نهنگ رو باز می کردند
و بوی تعفن غلیظی اونجا در هوا پخش شده بود
این اولین برخورد اونا با دنیای بیرون بعد از ۵۳۲ روز بود ...ما سعی کردیم
یکم خودمون رو جمع و جور کنیم برای این فکر که ممکنه زن ها تو ایستگاه باشند
ما به طرز دردناکی به ظاهر غیرمتمدنانه خودمون نگاه کردیم ریش ما بلند بود
و موهامون ژولیده بود
به سختی میشد تصور کرد که سه قاتل دیگه با این ظاهر ناخوشایند اینجا باشند
خب بالاخره شلکتون همراه با کرین و ورسلی به ایستگاه صید نهنگ میرسند
و این لحظه رو جشن می گیرند
اما بعد از اون شاکلتون روی جمع کردن مردم تمرکز می کنه
اون عقب مونده و این نشان دهنده مشکلاته
بعد از آوردن افرادی که اون سمت جزیره بودند
شاکلتون با کشتی شکار نهنگ از جورجیای جنوبی به راه میفته
تا ۲۲ نفری که در جزیره فیل جا موندند رو نجات بده
و اونا با یخی بسته مواجه میشند که نمیشه ازش رد شد پس برمیگردند
اونا برای بار دوم این کار رو انجام میدند و همون اتفاق میفته
یخ خیلی متراکمه و اونا رو به سمت عقب میبره و اونا به سمت جنوب میرند
اونا از قایقرانی آمریکای جنوبی کمک می گیرند
جایی که شاکلتون برای کشتی دیگه ای پول جمع می کنه تا به دست افراد برسه
و اون آتیش میگیره به آمریکای جنوبی برمیگردند دم بین پاهاشونه
در چهارمین تلاش خودشون اونا با کشتی به اسم یلجو به سمت جنوب میرند
آخرین تلاش رو برای نجات با بودجه دولت شیلی انجام میدند
در چیزی که در اصل یک قایق یدک کشه این بار سرنوشت به ما لطف داشت
...بخار کوچیک به سرعت فرو رفت در اون آب و هوا که نسبتا خوب بود
چشم های تیزبین ورسلی اردوگاه رو تشخیص داد
...افرادی که تو ساحل بودند در همون زمان ما رو دیدند
و ما چهره های سیاه و سفید کوچیکی رو دیدیم که با سرعت به سمت ساحل اومدند و برای ما علامت فرستادند
...من یک شکل کوچیک رو روی تخته موج سواری دیدم و وایلد اونو تشخیص داد
فریاد زدم : حال همه خوبه؟ و اون جواب داد :‌ همه ما حالمون خوبه رئیس
وایلد جشن رو با هم برگزار کرده بود و امید رو در دلشون زنده نگه داشته بود
افراد جزیره فیل منتظر بودند ...چهار ماه و نیم عملیات نجات طول کشید
و ما به جیره روزانه رسیده بودیم
خدمه استقامت بالاخره در مسیر برگشت به سمت تمدن بودند
برای اولین بار ؛ بعد از گذشت دو سال
برخلاف همه احتمالات شاکلتون برنده شده بود
و تونسته بود این مسیر غیرممکن رو طی کنه
همه گروه نجات پیدا کرده بودند حتی یک نفر هم نمرده بود
داستان شاکلتون بهم الهام می بخشه
به خصوص وقتی در این مکان های دور افتاده هستم و با واقعیت شرایط مواجه شد
من به رهبری شاکلتون اعتقاد دارم
تقریباً برای هر مأموریت و هر هدفی قابل استفاده است
برای من ؛ این مسیر آب و هوایی ما رو اصلاح می کنه
تغییراتی که در اینجا در جورجیای جنوبی شاهد هستیم، هشیار کننده است
و من مجبورم از چیزی که شاکلتون بهم یاد داده استفاده کنم تا تفاوتی ایجاد کنم
من فکر می کنم چیزی که درباره یخچال ها مهمه اینه که اونا ملموس هستند
اونا چیزی فیزیکی هستند اما نمیشه اونا رو دید
غلظت گاز کربن دی اکسید در جو ؛ ۴۱۵ در میلیونه
اگر میخواید یک یخچال ذوب شده رو ببینید جورجیای جنوبی مکان دورافتاده مناسبیه
و البته قطب جنوب هنوز هم دوردسته و افراد زیادی نمی تونند به اینجا بیان
من فکر می کنم کاری که ما انجام میدیم اینه که با این تصاویر نشون بدیم که
فقط در ارتباط با زیبایی این مکان ها خیلی مهمه
اما شکنندگی اونا و اهمیت کاری که درباره تغییرات آب و هوایی انجام میدند مهمه
اگه رهبری شاکلتون چیزی به ما یاد داده باشه نحوه دستیابی به غیرممکن هاست
و اینکه مهارت هایی هستند که ممکنه مسیر رو برای ما هموار کنند
مثل تغییرات آب و هوایی
ما باید ماموریت رو دوباره چارچوب بندی کنیم و دوباره اهداف رو تعیین کنیم
ما باید تصویر بزرگ رو به چالش های کوچیک تری تقسیم کنیم
ما باید از هوش هیجانی استفاده کنیم تا همه رو متقاعد کنیم که میتونند با هم پیش برند
اینا مهارت هایی هستند که به شاکلتون اجازه دادند
همه افرادش رو از قطب جنوب نجات بده
همین مهارت ها حالا باید به ما کمک کنه تا قطب جنوب رو از دست انسان ها نجات بدیم
سفر ما اینجا به پایان میرسه در ایستگاه نهنگ گریتویکن
جایی که استقامت و خدمه ۲۸ نفره اون اول از همه برای تسخیر یخ به راه افتادند
گریتویکن جایی که ما هستیم ۱۰۰سال پیش مکانی خشن بود
خیلی از نهنگ‌های شکار شده در اینجا کارشون با انقراض تموم شد
نهنگ گوژپشت، نهنگ آبی
و خوشبختانه، قبل از اینکه خیلی دیر بشه متوجه اشتباه مسیرمون شدیم
و موفق شدیم دست از
شکار نهنگ ها برداریم قبل از اینکه نسل اونا رو منقرض کنیم
تعداد اونا تقریبا به قبل از زمان شروع شکار اونا رسیده
...که به ما میگه اگه ما پا از روی گلوی طبیعت برداریم اوضاع بهتر میشه
شش سال بعد از فرار جسورانه اونا از یخ ها شاکلتون، وایلد، ورسلی
و چند خدمه دیگه از استقامت در سفر دیگه ای به جنوب به جورجیای جنوبی برگشتند
قبل از اینکه اونا حرکت کنند شاکلتون دچار حمله قلبی شدیدی شد
و در اینجا در جزیره آرام گرفت
اون فقط آرزو داشت به چیزی برسه که از خودش بزرگتر بود
اون عاشق کل این ماجرای عاشقانه و رمز و راز
دستیابی به بزرگترین چیزها در بزرگترین مراحل بود
و اون میخواست بفهمه که چه کاری میتونه انجام بده
و چیزی که اون بیرون بود این یک ترکیب فوق العاده است
اکتشاف جغرافیایی و کشف چیزی که دروغه
در درون خودت باعث میشه کاری انجام بدی که باعث بشه اون کاری انجام بده
من فکر می کنم که همه ما میتونیم رهبری درون خودمون پیدا کنیم
میدونی ؛ این قدرتی نیست که باهاش متولد شده باشی
این قدرتیه که باید درون خودمون پیدا کنیم
و من فکر می کنم که شاکلتون این قدرت رو ...درون خودش پیدا کرد
تا همه افرادش رو از مرگ حتمی نجات بده
و ما میتونیم اونا رو درون خودمون پیدا کنیم فقط مساله تفاوته
اما ما باید اونو درون خودمون پیدا کنیم
شاید کلید راه حل ما در صد سال گذشته نهفته شده باشه
که واقعا این ماجرا رو به بزرگترین داستان بقا تبدیل می کنه
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.