..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌خوای یادگاری نگهش داری؟
‫وای خدا!
‫از کجا معلوم؟ ‫شاید اگه بادش کنم یادگاری بشه.
‫خوبی خانم خوشگله؟
‫آره، خوبم.
‫اگه بخوای دوباره می‌تونم بکنمت‌ها.
‫به خاطر اون نیست.
‫هوم؟
‫چیه؟
‫هیچی، صرفا داشتم ‫به پایان اون فیلمه فکر می‌کردم.
‫مگه چی بود؟
‫بامزه بود، نه؟
‫البته به نظرم یه خرده مسخره بود.
‫اذیت نکن لیلیان...
‫آخه شخصیت‌ها از سیاره‌های متفاوت بودن،
‫ولی به زبون مشترکی صحبت می‌کردن.
‫- ای بابا... ‫- منطقی نیست دیگه.
‫اذیت نکن، فیلمه دیگه.
‫سلام عرض شد خدمت ‫سلیطه‌های بی‌همه‌چیز.
‫به واشینگتن دی‌سی رسیدیم.
‫حرفی با طرفدارهات نداری؟
‫وای، خاک عالم!
‫بخش اعظمی از این شهر ‫از صفر ساخته شده.
‫ولی راک کریک از ابتدا آرامستانی بوده،
‫و همچنان استان مریلند محسوب می‌شه.
‫اکنون که تقریبا سیصد سال ‫از اون دوران گذشته،
‫آمریکایی‌های مشهور بسیاری ‫تو این آرامستان دفن شدن.
‫مثل آپتون سینکلر. ‫احیانا اسمش رو شنیدین؟
‫ظاهرا هیچ‌کدومتون آپتون سینکلر نمی‌شناسین.
‫آها، نویسنده کتاب جنگله. ‫همون که در مورد حقوق کار بود.
‫ببین اینجا چی دارم آنابل.
‫تروی، از تو اسکل‌تر ندیدم.
‫اوق.
‫در سمت چپ و اون‌طرف دریاچه...
‫محوطه دانشگاه هاوارد رو می‌بینیم.
‫اونجا هم فارغ‌التحصیلان مشهوری داشته.
‫تورگود مارشال و فیلیسیا رشاد...
‫از برنامه بیل کازبی، اونجا درس خوندن.
‫این روز به شدت برای سمت ‫غربی ساختمون مهم بوده،
‫که قبلا بخش پشتی ساختمون ‫در نظر گرفته می‌شد.
‫این تغییر در پروتکل زمانی رخ داد...
‫که رئیس‌جمهور ریگان، ‫فرماندار کالیفرنیا،
‫توضیح داده بود که می‌خواد ‫جهت ساختمون به سمت غرب...
‫و رو به دیگر ایالات باشه.
‫فعلا تا اینجا پیش می‌ریم، ‫بعد از اینکه برگشتیم...
‫قراره ببینیم که داخلش چه خبره.
‫آنابل، می‌خوام یه چیزی رو ‫نشون رئیس‌جمهور بدم.
‫♪ سادگی در نوع خود نعمتی است، ♪
‫♪ آزادی بر همگان برکتی است. ♪
‫♪ بودن و زیستن در زادگاهمان، ♪ ‫♪ در نوع خود موهبتی است... ♪
‫حتما برگردین. ساعت شیش ‫قراره کتاب مقدس رو مطالعه کنیم.
‫♪ آنگاه که خودمان را در جایی می‌بینیم... ♪
‫♪ که متعلق به آنیم... ♪
‫چه مرگته؟
‫دهاتی اسکل...
‫- زهره‌ترک شدن پسر. ‫- از کجا اومدن؟
‫اوهایو! بهشون نشون دادم روال کارمون ‫تو کاکالاکی جنوبی چطوره.
‫عه، به این زودی قراره بریم؟
‫تازه هوس کردم کون یه بز ‫آش و لاش شده رو بخورم.
‫اوق، اینقدر چندش نباش تروی.
‫«اوق، اینقدر چندش نباش تروی.»
‫عجب. من که می‌رم آماده بشم.
‫بدرود بدخواه‌ها.
‫آنابل، وایستا.
‫تا آخر قراره اینقدر بهم بی‌محلی کنی؟
‫اوهوم.
‫از اینجا بدم میاد.
‫نظر خودت بود.
‫می‌دونم. واسه همین عصبی‌ام.
‫سلام کن مکس.
‫بریم که آهنگ رو بذاریم.
‫میکروفون رو بگیر آنابل.
‫این رو به افتخار سفیدک‌های ‫کپیتال استپس می‌خونم.
‫ایول، سلامتی سفیدک‌ها!
‫جرئت ندارن بذارن وارد اینجا بشن.
‫♪ آها، تو ایالت بزرگ دلاور ♪ ‫♪ چشم به جهان گشودم، ♪
‫♪ خوب می‌دونم هیچ‌کدومتون ♪ ‫♪ کسی رو از اونجا نمی‌شناسین، ♪
‫♪ هیچ ژنده‌پوش با شورت قرمزی ندیدین، ♪
‫♪ هیچ‌کس رو نمی‌شناسین ♪ ‫♪ که اهل دلاور باشه. ♪
‫♪ نه بلدین بخونین، نه رپ کنین، ♪ ‫♪ جوری که حال همه جا بیاد. ♪
‫♪ چون در اون صورت باید ♪ ‫♪ مخ‌های خالیتون رو به کار بگیرین. ♪
‫♪ به خیالتون مغز نیوتن دارین، ♪ ‫♪ ولی زبونتون بند میاد، ♪
‫♪ خیال نکن بهت رحم می‌کنم، ♪ ‫♪ فکر کردی حرفم تموم شده؟ ♪
‫معذرت می‌خوام.
‫♪ مفرحم، ترسی به دل ندارم، ♪
‫♪ تو انعکاس عصرگاه گم شدم. ♪
‫♪ خوشبختم، زندگی بهم روی خوش نشون داده، ♪
‫♪ توی جو دورم آزادانه می‌چرخم. ♪
‫♪ همون گربه‌ام، همون گربه‌ام... ♪
‫♪ که سیاهی خودش رو از دست داده. ♪
‫♪ همون که با عجله می‌دوه... ♪
‫♪ تا به ستاره‌های رو ساحل برسه. ♪
‫♪ کسی رو مثل خودم ندیدم. ♪
‫♪ وقتی نیمه‌شب از راه برسه... ♪
‫♪ تو هوا معلق می‌چرخم. ♪
‫♪ ولی تک و تنها هستم... ♪
‫♪ و به انعکاس عصرگاهم عشق می‌ورزم. ♪
‫♪ نامی از بین نورهای اطرافم، ♪
‫♪ بهم وعده انعکاسی داده بود. ♪
‫♪ همون گربه‌ام، همون گربه‌ام... ♪
‫♪ گربه‌ای که تو ساحل پرستاره... ♪
‫♪ جایی که کلاغی توش بال پرواز گشود... ♪
‫♪ سیاهی خودش رو از دست داد. ♪
‫♪ نه زخمی‌ام، ♪ ‫♪ نه به مراقبت کسی نیاز دارم، ♪
‫♪ چون وقتی نیمه‌شب فرا برسه... ♪
‫♪ تو هوا معلق می‌چرخم. ♪
‫آروم باشید ببینم.
‫آروم باشید!
‫باید با مسئول اینجا صحبت کنم. ‫خودش می‌دونه چرا اومدم.
‫آهای، حرفم رو تکرار نمی‌کنم، ‫پس خوب گوش کن چی می‌گم.
‫مرتیکه بی‌همه‌چیز چندش‌آور.
‫باید همین الان بهم بگی ‫تو اون زیرزمین چه خبره.
‫زیرزمین؟
‫کلید زیرزمین رو بده ببینم!
‫جناب، مطمئن باشید ‫که اینجا زیرزمینی نداریم.
‫یعنی می‌خوای صاف تو چشم‌هام ‫بهم دروغ بگی...
‫که اون پایین به بچه‌ها تجاوز نمی‌کنی؟!
‫تو زیرزمین به بچه‌ها تجاوز می‌کنه!
‫تا حالا به خودتون تجاوز شده؟
‫من که دارم می‌رم. میای؟
‫بچه که بودم اینجا ‫بزرگ‌تر به نظر می‌رسید.
‫[دوست داری بریم شهر افسون‌؟]
‫بگذریم، ایمیل‌ها رو رمزی نوشته بودن،
‫توش «پ‌ک» نوشته بود که فکر می‌کردیم ‫مخفف «پنیر کش‌دار» باشه،
‫ولی یه نابغه‌ای برگشت گفت...
‫که مخفف «پورن کودکان» می‌شه...
‫و عملا با چنین تعبیری اقدام کردن.
‫یهو یادم اومد ازت نپرسیدم کی هستی.
‫کس خاصی نیستم.
‫آها، پس سلام «کس خاصی نیستم». ‫اسمم کیلبه.
‫من هم لیلیانم، دانشجوئم.
‫دانشگاهتون اینجاست؟
‫- آره. ‫- کدوم می‌شه؟
‫اِم، هاوارد.
‫نه، جدی پرسیدم.
‫من هم جدی گفتم، چطور مگه؟
‫همینطوری.
‫شما کدوم گوری موندین؟ ها؟
‫خب، عجله کنین دیگه بچه سوسول‌ها.
‫ون رو هم بیارین.
‫سمت خیابون دی باشم؟ ‫باشه، خودم رو می‌رسونم.
‫دوست داری باهامون ‫شهر جذاب رو بگردی؟
‫[بلوار مارتین لوتر کینگ]
‫جای قشنگیه.
‫هنوز که نمی‌دونی توش چیه.
‫یوهو! سلام!
‫- آهای، گرسنه‌ای؟ ‫- بیا تو.
‫راستش اکثر غذاهامون زباله است.
‫چون واسه غذا خریدن...
‫به رستوران و سوپرمارکت پول نمی‌دیم.
‫ممنون، سیرم.
‫اصلا شما شغلتون چیه؟
‫ما اینجا رو با مالکیت اشتراکی ‫اداره می‌کنیم.
‫سه تا استاد حق‌التدریس داریم،
‫یه وکیل تسخیری ‫و یه مهماندار هواپیما داریم.
‫تمام کسایی که اینجا هستن...
‫باید تا حد امکان در حرکت باشن ‫تا راحت‌تر بتونن اعتراض، فعالیت سیاسی،
‫و اقدامات از این قبیل انجام بدن،
‫که یکی از جنبه‌های اصلی گروهمونه.
‫مثل همون جریان فردای ترنتون ‫که داشتم برات می‌گفتم.
‫ایول.
‫تو هم هنرمندی؟
‫بیشتر کنشگر هنری‌ام.
‫سوالم اینه:
‫«چطور می‌شه مرور مسائل رو ‫به یک اجرای هنری تبدیل کرد؟»
‫چون من می‌خوام چنین کاری کنم.
‫می‌خوام با دستکاری فعالیت‌های روزانه،
‫دیدگاه بقیه رو تا حد زیادی...
‫در موردشون تغییر بدم ‫تا ماهیت غیرقابل درکی پیدا کنه.
‫یعنی ناآشناسازیش کنم. ‫مثلا اتفاق امروز رو در نظر بگیر.
‫درسته نمی‌دونیم جریانش چی بوده،
‫ولی با دستکاری صدا،
‫می‌شه تجربه‌ای از بُعدی متفاوت ‫به مخاطب داد.
‫چندین و چند لایه تحریف صدا ‫روش اضافه می‌شه...
‫که کل اون فرایند برای افراد ملموس می‌شه.
‫وایستا ببینم.
‫یعنی این ویدیوها رو تو اینترنت پست می‌کنی؟ ‫یا چیکارشون می‌کنی؟
‫با اون کار ماهیت اصلی ‫این اجراها تضعیف می‌شه،
‫که قرار بوده یه باره باشه ‫و به قصد جلب توجه نباشه،
‫ولی نکته اصلی اینه که ‫اوضاع از روز قبل داره بدتر می‌شه.
‫اون صحنه‌ای که امروز دیدی ‫تازه شروع کار بود.
‫به چی نگاه می‌کنی؟ ‫تا حالا گوشواره حلقه‌ای ندیدی؟
‫نه، دیده بودم.
‫دردت نمی‌گیره؟
‫درد که نداره. ‫هر از گاهی درد می‌گیره.
‫چون سایزشون بزرگ‌تر می‌شه.
‫ولی مثل هر چیز دیگه‌ای...
‫بدن با تمرین بهش عادت می‌کنه.
‫عین از دست دادن باکرگی می‌مونه.
‫یه مدت می‌خواستم ‫پیرسینگ زبون بزنم.
‫بیشتر پیرسینگ‌هام رو ‫نیم‌تنه پایینم زدم.
‫می‌خوای ببینی؟
‫چی؟
‫وای خدا.
‫قبل از اینکه بپرسی خودم بگم ‫که تو حالت نشسته جیش می‌کنم.
‫ولی جز این مشکل دیگه‌ای نداره. ‫می‌خوای دست بزنی؟
‫نه، چه مرگته؟ وای خدا.
‫- ترسوندمت؟ دارم شوخی می‌کنم بابا. ‫- نه.
‫من پیشاهنگم، به خدا پیشاهنگم.
‫به خدا منظور بدی نداشتم. ‫مرام پیشاهنگی دارم.
‫باشه، مرام پیشاهنگی. ‫چی بگم؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یه کام نمی‌گیری؟
‫لازم نیست. ‫ولی مرسی که تعارف کردی.
‫باشه.
‫راستش نظرم عوض شد.
‫مرسی.
‫می‌شه یه دقیقه از گوشیت استفاده کنم؟
‫- آخه گوشی خودم خراب شده. ‫- راحت باش.
‫مرسی.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫انگار زهره‌ترک شدی.
‫آره، خوبم...
‫نه که بهم ربطی داشته باشه‌ها، ‫ولی می‌تونم احساس کنم...
‫که یه نفر داره از چیزی فرار می‌کنه.
‫من که از چیزی فرار نمی‌کنم.
‫- آها. ‫- مگه اینطور به نظر میاد؟
‫هوم، نه. صرفا...
‫قبلا با یکی زندگی می‌کردم که آدم ‫به شدت سمی و کثافتی بود.
‫یعنی راستش رو بخوای، ‫محتاجش بودم.
‫واسه همین احساس رقت‌انگیزی می‌کردم،
‫که باعث می‌شد اون هم ‫چنین حسی بهم داشته باشه،
‫بعد به خودش اجازه می‌داد برام ‫امر و نهی کنه و من هم قبول می‌کردم.
‫چون ذره‌ای عزت نفس نداشتم.
‫تازه جای دیگه‌ای هم نداشتم که برم.
‫تا اینکه یه روز برگشت ‫محکم با مشتش تو صورتم زد...
‫بوم! همون کافی بود.
‫چه ناجور.
‫فردا چطوری می‌خوای تا واشینگتن بری؟
‫راستش تو فکرم بود با شما برم.
‫تا ترنتون میای؟ واقعا؟
‫کیلب اوضاع رو کامل برات توضیح داده؟
‫چون قراره خیلی ناجور بشه.
‫آره، توضیح داد. ‫همه‌چیش رو برام گفت.
‫لابد گفته دیگه.
‫منظورت چیه؟
‫هوم، هیچی. یعنی... ‫کیلب چون بچه پولداره، چیزیش نمی‌شه.
‫پولداره؟ به نظر نمیاد باشه.
‫آره، کلی دبیرستانش رو عوض کرده.
‫تو برزیل، سوازیلند،
‫تیمبوکتو درس خونده.
‫تنها چیزی که کیلب ازش فرار می‌کنه ‫خونه‌شون تو جرج‌تاونه.
‫صبح به خیر.
‫اسکرپل می‌خوری؟
‫نه، مرسی.
‫خب، باید قبل از اینکه ‫هوا تاریک بشه راه بیفتیم.
‫چون کارمون تو پارک عمومیه.
‫یعنی واسه اینکه ضربه‌مون رو بزنیم ‫فرصت کمی داریم.
‫خب؟ فهمیدین؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫بسیارخب.
‫[فالستون جوپا، ۸۰۰ متر]
‫[چرچ‌ویل آبردین، ۱.۶ کیلومتر]
‫[هاوره دو‌گریس، ۱.۶ کیلومتر]
‫[پری‌ویل، ۱.۶ کیلومتر]
‫[جاده بلوبال، رود لیدل الک]
‫هفت دقیقه فرصت داریم.
‫- خب؟ ‫- ردیفه. حله.
‫واسه چنین کاری زیاد هم هست، قبول دارین؟
‫آره.
‫ولی به این معنی نیست ‫که می‌شه وقت تلف کرد.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫پس آقا یا خانمی که می‌خواین...
‫همراهتون باشه رو انتخاب کنین ‫و وارد عمل بشید.
‫بزن بریم!
‫کدومتون این پی‌پی سگ رو می‌خواد؟
‫اینجا که کسی نیست.
‫نگفته بود کدوم پارکینگ می‌شه؟
‫- فقط پارکینگ خالی گفت. ‫- این دیگه چه وضعشه؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫دارم حرف اون رو تکرار می‌کنم.
‫نباید هم کسی به عقلش رسیده باشه ‫که جاش رو تو نقشه نشون بده.
‫- داداش، اینجا کلا کسی نیست. ‫- داداش.
‫واقعا؟
‫اینجا طبیعته، پارک عمومی که نیست.
‫طبیعت هم جزو ‫پارک‌های عمومی محسوب می‌شه.
‫باشه.
‫- داداش. ‫- چه خاکی به سرمون بریزیم؟
‫بهت می‌گم چیکار نباید کرد.
‫نباید نیروها رو جدا کنیم. ‫چون ناشی نیستیم.
‫آدام راست می‌گه.
‫آخ.
‫- گوشیم افتاد. ‫- یعنی چی؟
‫من که اینجا نازی نمی‌بینم.
‫آخ، همه‌جام رو پشه خورد!
‫الان مثلا اوضاع من خیلی بهتره؟
‫نه بابا؟ مگه نقشه خودت نبود؟
‫بهتر نبود حشره‌کش بیاری؟
‫برایان خیلی خطر کرد که برامون ‫این اطلاعات رو درآوردها.
‫- به همون برایان نمی‌تونستی بگی... ‫- این زنیکه رو...
‫- ...اسپری حشره‌کش بیاره؟ ‫- ...خفه می‌کنی؟
‫وای خدا!
‫- باید جیش کنم. ‫- می‌خوای نگاهت کنم؟
‫نه، چندش.
‫یعنی حواسم بهت باشه.
‫- نمی‌خوام. ‫- حواست باشه.
‫باشه، اگه دیدم...
‫یه آدم چندش داره کیر کثیفش رو ‫سمتم نشون می‌ده، بهت می‌گم.
‫[درست در دلاور]
‫رقابتی در بین مجمع برادری ما...
‫و برادرانمان در اروپا برگزار می‌شود.
‫بدین ترتیب مزارع کار در آفریقا،
‫به تمدن اروپایی ما خواهند آمد، ‫تا بخش مالی...
‫در یک کشور اروپایی ‫بتواند در مقابل...
‫بخش مالی کشور دیگری، استفاده شود.
‫تمام قدرت مرکزی مالی ‫بزرگ جهان که اکنون از...
‫شهر لندن به وال‌استریت نیویورک حمل می‌کنند،
‫می‌تواند با انبوه پول، ‫ثروت و قدرتی که...
‫برایش به ارمغان می‌آورد، ‫بارها و بارها...
‫ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫مطمئنی جای درستی اومدی؟
‫تقریبا مطمئنم تا به حال توی هیچ ‫جشنواره‌ی این‌مدلی ندیده بودمتون.
‫در اون صورت یادم می‌موند.
‫چهره آدم‌ها خوب یادم می‌مونه،
‫واسه همین مطمئنم شما رو ندیدم. ‫بنده لارنس هستم.
‫آنابلم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫چرا باید شوخی کنم؟
‫خب، این جماعت دوست‌هات هستن؟
‫بیا اینجا.
‫دوست ندارم چنین حرفی بزنم، ‫ولی تو چنین اجتماعاتی...
‫آدم نمی‌تونه سفیدپوست‌های ‫درست و حسابی پیدا کنه،
‫مخصوصا در برهه‌ای از آگاهی نژادی ‫که توش زندگی می‌کنیم.
‫جدا از این مسئله... ‫نباید تو چنین جمع‌هایی دیده بشم.
‫یعنی اگه بینشون دیده بشم، ‫جلوه خودم خراب می‌شه.
‫چرا؟
‫- به خاطر شغلم. ‫- مگه کارت چیه؟
‫استاد دانشگاهم.
‫بذار اینطور بگم ‫که برخی زمینه‌های درسی،
‫از دید بخش هنرهای «به‌اصطلاح» آزاد،
‫از لحاظ اجتماعی توان پذیرشش رو ندارن.
‫واسه همینه که هر بار بخوام ‫ماهیت خودم رو ابراز کنم،
‫دارم خطر بزرگی به جون می‌خرم.
‫اگه اینجا کنوانسیون کمونیستی بود ‫الان داستان فرق می‌کرد.
‫حداقل در اون صورت ‫به رسمیت شناخته می‌شدم.
‫خب، یعنی کنشگری؟
‫کنشگر؟
‫یعنی واسه انتخابات ‫کمپین و این چیزها راه می‌ندازی؟
‫انتخابات به رسم هر ساله، ‫صرفا نمایشی عروسکی بود...
‫که از پیش تعیین شده بود. ‫ولی با شدت بیشتر.
‫خودت که لابد می‌دونی ‫رای شهروندان براشون ارزشی نداره.
‫صرفا از رای مردم برای تجزیه و تحلیل ‫شبکه کنترل استفاده می‌کنن،
‫تا میزان و چگونگی ترکیب‌های...
‫طرح‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ‫توده بردگان رو بررسی کنن.
‫- هوم. ‫- حالا با آماری که به دست میارن،
‫ظاهرا نشون می‌ده که با مهندسی دقیق،
‫چطور گروه‌های در اقلیت، ‫نسبت به نظام نژادپرست و شرور،
‫احساس خصومت و دشمنی می‌کنن،
‫بدین ترتیب نفرت عمیق‌تری...
‫نسبت به دشمن فرضیشون احساس می‌کنن.
‫حالت خوبه؟
‫شرمنده، حالم اصلا خوب نیست...
‫چون از دیروز بعدازظهر ‫نتونستم چیزی بخورم.
‫آها، بسیارخب. ‫چند لحظه اجازه بده.
‫به نظر میاد گردانندگان این مراسم،
‫تدارکات زیادی واسه الکل دیده بودن،
‫ولی به مواد خوراکی اهمیت ندادن.
‫اگه بخوای می‌تونم برات ‫غذای درست و حسابی‌تری بگیرم.
‫واقعا خوشمزه است.
‫آره، هر موقع گذرم به اینجا میفته، ‫تو این رستوران غذا می‌خورم.
‫که یعنی کم گذرم به اینجا میفته.
‫مگه خونه‌ات کجاست؟
‫زیاد دور نیست، ‫سمت دلاور می‌شه.
‫از طرف جرسی گفتم. ‫نزدیک نیو هوپ می‌شه.
‫- اونجا رفتی؟ ‫- نه.
‫وای، خیلی جای قشنگیه. ‫از خدامه نشونت بدم.
‫هوم. در اون صورت... ‫یه خرده اوضاع عجیب می‌شه.
‫نه بابا، من که تنها زندگی می‌کنم.
‫حرف بدی زدم؟
‫نه، نه، نزدی. اصلا.
‫پس چی شد؟
‫نه، صرفا الان تو شرایط کثافتی‌ام و...
‫نمی‌دونم چه خاکی باید به سرم بریزم.
‫جز این لباسی که تنمه ‫هیچ وسیله‌ای ندارم و...
‫حتی نمی‌دونم شب قراره کجا بمونم.
‫از همین بالتیمور پایین اومدم.
‫البته بالتیمور بالا می‌شه. ‫چون الان جنوبیم.
‫شرمنده، خیلی فضولم.
‫- چی؟ ‫- نه، اشکال نداره. معذرت می‌خوام.
‫چی می‌گفتی؟
‫معـ... معذرت می‌خوام...
‫پسری که باهاش زندگی می‌کردم...
‫خب؟
‫خب، اِم...
‫کتکم زد.
‫با مشتش محکم زد تو صورتم. ‫یه هفته پیش بود.
‫تو بالتیمور زندگی می‌کردین؟
‫آره. معذرت می‌خوام، نباید...
‫نباید بحثش رو مطرح می‌کردم. ‫صرفا...
‫نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم در موردش صحبت کنم، ‫صرفا خیلی می‌ترسم.
‫می‌دونی دیگه؟
‫پس پیش من بمون. البته اگه...
‫- دلت می‌خواد. ‫- نه، نمی‌شه. واقعا...
‫معذرت می‌خوام.
‫اصلا مزاحمم نیستی. ‫خونه‌ام کلی اتاق داره.
‫نه، مسئله اصلا اون نیست. ‫صرفا...
‫آخرین کسی که باهاش زندگی کردم...
‫یعنی، راستش رو بخوای...
‫جوری بود که بهش محتاج بودم.
‫اون هم عادت داشت ‫برام امر و نهی کنه و...
‫جوری رفتار می‌کرد انگار...
‫صاحبمه و باید به حرفش گوش کنم.
‫اصلا دیگه تحمل اون شرایط رو ندارم.
‫هیچ نگران این مورد نباش.
‫فرض کن خیّرم و می‌خوام بهت کمک کنم.
‫قصد دیگه‌ای هم ندارم.
‫- ولی... ‫- ولی نداره.
‫در ازاش هیچی ازت نمی‌خوام.
‫واقعا چنین لطفی در حقم می‌کنی؟
‫شخصیت پو ویژگی خاصی داره ‫که باعث می‌شه قانع‌کننده باشه.
‫منظورم فقط احساسات عاشقانه ‫خودویرانگر و مالیخولیاییش نیست،
‫که قطعا در زمان نوجوانی و چه‌بسا هنوز، ‫روح و روانم رو درگیر می‌کنه،
‫ولی در عین حال اساسا ‫ارتباطی با هنرش نداره،
‫و تبدیل به شخصیتی کهن‌الگوی ‫خودآزارگر می‌شه...
‫که امروزه جهان هنر رو مسموم کرده.
‫یعنی باید گفت تصویری که...
‫از شخصیت پو به عنوان ‫فردی فقیر و منزوی جا افتاده...
‫چندان انعکاس درستی ‫از خود واقعیش نیست.
‫اینجا کار دارم.
‫آها، باشه.
‫اینجا منتظر می‌مونم.
‫خیلی وقته اینجا زندگی می‌کنی؟
‫همین‌جا بزرگ شدم.
‫من و خواهرهام.
‫آره.
‫بابام سال ۱۹۶۸ اینجا رو خرید.
‫مسئول ترمز ترانزیت نیوجرسی بود.
‫اون زمان یه مسئول ترمز با دستمزدش ‫می‌تونست چنین خونه‌ای بخره.
‫البته طبقه کارگر در اون دوره ‫سخت‌کوشی بیشتری نشون می‌داد.
‫الان که پر از آدم‌های سوسول ‫از فیلادلفیا تا نیویورک شده.
‫گمونم خسته باشی. ‫می‌تونم اتاقت رو نشونت بدم.
‫بعدا اطراف خونه رو نشونت می‌دم.
‫معذرت می‌خوام. ‫خیلی بهم ریخته است.
‫کم پیش میاد مهمون داشته باشم.
‫عه، اگه خواستی ایمیلی بفرستی،
‫بهم بگو اینترنت خطی خونه رو ‫برات وصل کنم.
‫اگر هم خواستی نامه‌ای بفرستی،
‫بده به خودم تا برات پستشون کنم.
‫دستت درد نکنه.
‫نگو بابا. من که از خدامه.
‫خب، مستراح که اون گوشه می‌شه.
‫من و خواهرهام وقتی بچه بودیم ‫همین یه دستشویی رو داشتیم.
‫فکر کنم چند تا حوله تمیز هم داشته باشیم.
‫تازه کلی کتاب داریم.
‫من تا دیروقت بیدارم، ‫اگه چیزی خواستی خبرم کن.
‫می‌دونستی آنابل اسم...
‫یه شعر در مورد حسادت هم هست؟
‫نه.
‫حسادت فرشتگان.
‫بگذریم، اینجا کلی لباس زنونه داریم.
‫اگه خواستی بعدا بگرد ‫و ببین کدوم رو دوست داری.
‫لباس‌های خواهرم، مادرم و مادربزرگمه، ‫یعنی چندان مال عصر امروزی نیست،
‫ولی حس می‌کنم روحیات تو هم ‫عین جوان‌های امروزی نباشه.
‫آره.
‫خواستم ازت تعریف کنم.
‫می‌دونم.
‫«آنابل، رفتم سر کار.»
‫«نخواستم بیدارت کنم.»
‫«روزهای دوشنبه، چهارشنبه ‫و جمعه باید تدریس کنم.»
‫«اگه خواستی پیشم بمونی، ‫می‌تونم به تو هم یاد بدم.»
‫«می‌تونی از کامپیوتر دفترم استفاده کنی...»
‫«که تو اولین طبقه بعد از ورودیه.»
‫«رمز عبورش سکروپیاست.»
‫«اگه خواستی قدم بزنی،»
‫«یه نقشه برات درست کردم که باهاش ‫به رودخونه مورد علاقه‌ام می‌رسی.»
‫«اصلا تعارف نکن و هر چیزی ‫خواستی از یخچال بردار.»
‫«ضمنا باید اشاره کنم که گوشت نمی‌خورم ‫و به ندرت مشروب می‌خورم.»
‫«برات لوازم تحریر و پاکت‌نامه گذاشتم،»
‫«ولی یادت باشه در مورد ‫پست کردن نامه چی بهت گفته بودم.»
‫«ساعت شش و نیم برمی‌گردم، ‫بعدش ببینیم شام چی باید بخوریم.»
‫«دوست‌دار تو، لارنس.»
‫[برای تسا]
‫«تسا، امیدوارم حالت خوب باشه.»
‫«من که خوبم.»
‫«از اینجا خوشم میاد. ‫واقعا دارم کیف می‌کنم.»
‫«اصلا هم تو دردسر نیفتادم.»
‫«فقط برای تو دارم نامه می‌نویسم،»
‫«ولی اگه حس کردی لازمه ‫به والدینم بگی که...»
‫«برات نامه نوشتم، درک می‌کنم.»
‫«اگه بهشون گفتی، ‫این هم بگو که دنبالم نگردن.»
‫«البته اون‌ها که با این حرف...»
‫«قرار نیست بی‌خیال بشن.»
‫«ولی بگذریم. همونطور که گفتم...»
‫«حالم خوبه و تو هیچ دردسری نیستم.»
‫«به انتخاب خودم اینجا زندگی می‌کنم.»
‫«البته الان که این جمله رو گفتم...»
‫«جوری به نظر می‌رسه که ‫یه آدم‌ربا این نامه رو نوشته.»
‫«بگذریم، اگه مامان و بابام رو دیدی،»
‫«لطفا از طرفم به اسپایدر سلام برسون.»
‫«سلیطه‌ی دوست‌دارت، لیلیان.»
‫[نبرد من، به قلم آدولف هیتلر]
‫[کامیون‌های بزرگراه‌های دنیا]
‫خلاصه در سال ۱۹۰۶ ‫یکی از تصمیمات کوته‌بینانه‌ای...
‫که دولت‌های جهان توش تخصص داشتن...
‫معرفی یه مگس انگلی بود...
‫که قرار بود برای کنترل جمعیت ‫پروانه‌های بومی، ازشون استفاده بشه.
‫واسه همینه که تو طبیعت ‫تعداد زیادی از این‌ها وجود نداره.
‫می‌تونی نازش کنی.
‫خوشگله، نه؟
‫خب، این نتیجه پروژه است و...
‫این که اینجا می‌بینی...
‫نظرت چیه؟
‫یه تیکه دیگه کیک ماست لیمویی می‌خوای؟
‫هوم.
‫مرسی.
‫این رو بخور که تو گلوت گیر نکنه.
‫چقدر تلخه.
‫زیاد کنار رودخونه و دریاچه می‌ری؟
‫هوم...
‫بچه که بودم چند باری ‫با عموم رفته بودم...
‫ولی با الان فرق داشت.
‫از اون قایق‌های... چطور بگم؟ ‫قایق‌های بادبانی داشت.
‫به نظرم حضور آدم اطراف آب...
‫تاثیر عجیبی روی روانش می‌ذاره.
‫حس یه سرنوشت حماسی رو ‫به آدم القا می‌کنه.
‫من هم همینطوریش کم دچار ‫غرور کاذب نیستم.
‫اکثر مردم ذهنیت تو رو ندارن.
‫اکثر مردم اصلا فکر نمی‌کنن.
‫چه چیزی تو دوره جوانی ‫برات الهام‌بخشه؟ ها؟
‫برنامه‌های واقع‌گرایانه تلویزیون؟
‫فیلم‌های پرفروش؟ کلیساهای بزرگ؟
‫«کشتن مرغ مقلد»؟
‫منبع تغذیه مسمومیه.
‫تمام اغذیه روح و روانی ‫که از بدو تولد به خوردت دادن...
‫چیزی جز سم نبوده.
‫لابد. چی بگم؟
‫هیچ‌وقت این مسائل ‫چندان برام مهم نبوده.
‫احمق که نیستم.
‫نباید هم مهم بوده باشه.
‫وقتی تمام انتخاب‌های آدم رو به پستی باشه، ‫مجبوره که جا بزنه.
‫اینطوری آدم بدون ‫پشتوانه و تکیه‌گاه بزرگ می‌شه.
‫در نهایت گیر آدم احمق ‫و پست‌فطرتی میفته...
‫که ذره‌ای عزت و احترام قائل نمی‌شه، ‫ولی نمی‌تونه اون آدم رو رها کنه...
‫چون با خودش می‌گه حداقل واقعیه.
‫متاسفانه اینطوریه.
‫ویژگی دوست‌داشتنی عجیبی داری.
‫این ویژگی به قدری ظریفه...
‫که انگار از یه ملت می‌خواد ‫تا رشدش بدن.
‫خیلی دیر به دنیا اومدی.
‫چرا دیر؟
‫چرا زود به دنیا نیومده باشم؟ ‫شاید هنوز وجود ندارم.
‫خب... هنوز بهش فکر می‌کنی؟
‫اون یارو که کتکت زد رو می‌گم.
‫قبلا که می‌کردم. ‫ولی دیگه نمی‌کنم.
‫تقریبا قیدش رو زدم. ‫تو ذهنم همون پست‌فطرتیه که خودت گفتی.
‫از اون آدم‌ها خوشم نمیاد.
‫البته فکر نمی‌کنم ‫از نوع خاصی از آدم‌ها خوشم بیادها.
‫هیچ اصول و معیاری نداری. ‫شاید بهتر باشه پیداشون کنی.
‫بند کفش‌هام چطوری باز شد؟
‫انگار هنرمندان با گذر زمان ‫مفهوم دراماتیزه رو فراموش کردن.
‫در واقع پو طی چند سال ‫پیش از مرگ ویرجینیا،
‫در سال ۱۸۴۷، به طور پیوسته مشغول کار بود، ‫چون دو سال قبلش...
‫از موفقیت گسترده «غراب» به شدت راضی بود،
‫و عوامل موفقیتش باعث شدن ‫تا بتونه خونه‌ای تو فوردهام بخره...
‫که اگه درست خاطرم باشه، با وفاداری ‫به منبع اقتباس، تو این فیلم نشون داده شده.
‫باز خوبه حداقل فهمیدن چطور فیلم‌هایی بسازن ‫که تا این اندازه حوصله‌سربر نباشه.
‫یاد گرفتن؟
‫توصیه می‌کنم یه روز قبل بری ‫و محل تخلیه رو بررسی کنی.
‫به سختی می‌شه اونجا رو پیدا کرد. ‫واسه همین جای مناسبیه.
‫یه ورودی نمادین هم داره.
‫ورودی نمادین کجا بود لری؟
‫بگو ببینم پایه‌ای یا نه؟
‫تا تهش هستم برادر.
‫ردیفه خفن خان، ‫من هم دیگه برم.
‫از رانندگی تو شب بدم میاد.
‫اینقدر پیر شدم که نمی‌تونم ‫درست جلوم رو ببینم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫مشغول کارم.
‫رو چی کار می‌کنی؟
‫فعالیت فوق‌برنامه است. ‫چند قطعه در مورد هنری هفتم و...
‫جنگ رزها دارم. ‫هفته پیش یه نسخه ازش رو بهت دادم.
‫اصلا هیچ‌کدوم از اطلاعاتی ‫که باهات به اشتراک می‌ذارم رو حفظ می‌کنی؟
‫آره، در مورد این بود ‫که طرف یهودی بوده.
‫می‌دونم خوشت میاد به طرز مضحکی همه‌چیز رو ‫تقلیل بدی، ولی چنین کاری فضیلت نیست.
‫منظورم این بود با اون یارو چیکار داشتی.
‫هیچی.
‫آخرهفته بعدی قراره تا مدتی نباشم.
‫چرا قراره طول بکشه؟ ‫واسه تدریسه؟
‫آره. معلومه.
‫برات هدیه آورد؟
‫حالا کجا قراره بری؟
‫- نیویورک، می‌رم نیویورک. ‫- می‌شه من هم بیام؟
‫- نه. ‫- چرا نمی‌شه؟
‫معذرت می‌خوام. ‫ولی نمی‌شه دیگه. نپرس.
‫می‌رم حموم کنم.
‫مطمئنی نمی‌شه بیام؟
‫معذرت میخوام.
‫در حموم رو باز می‌ذارم ‫که اگه خواستی بیای.
‫«در این قلمروی پادشاهی کنار دریا، ‫من کودکی بودم و او نیز کودک بود.»
‫ببخشید که نتونستم ‫مهمانسرای مجللی بگیرم.
‫قطعا دلایل خودم رو داشتم.
‫ضمنا بهتره خودم تنهایی ‫برم اتاق رو تحویل بگیرم.
‫عه. صبحتون به خیر.
‫نه، اتاق دو خواب نمی‌خواستم.
‫دو تا اتاق تک‌خواب می‌خواستم.
‫خیلی فرق دارن، خب؟
‫از وب‌سایتتون رزرو کردم که ضمنا باید بگم ‫خیلی طراحی گیج‌کننده‌ای داشت.
‫بیا تو. از اتاقت خوشت میاد؟
‫نه، مسخره است.
‫واقعا لزومی به این‌همه تدارکه؟
‫خودت به کسی که اینجا کار می‌کنه ‫حاضری اعتماد کنی؟
‫این تصور نادرست رایجیه که توسط ‫اروپایی‌های متفکر رواج پیدا کرده،
‫اینکه اینجا کشور جوانیه ‫و ما ملت خام و ساده‌ای هستیم،
‫چنین مهملاتی هیچ ارتباطی ‫با واقعیت مسئله ندارن.
‫می‌دونستی اون زمان که منچستر ‫و گلاسکو خرابه‌ای بیش نبودن،
‫فیلادلفیا دومین شهر امپراتوری بود؟
‫اصلا «طوفان» شکسپیر بر اساس ‫لاشه کشتی سی‌ونچر بود...
‫که در سال ۱۶۰۹ عازم جیمزتاون شده بود. ‫قدیمی‌ترین نماینده دموکراسی در جهان بود.
‫ولی جماعت روشن‌فکر اروپایی ‫عاشق دیدگاه‌های کلیشه‌ای هستن.
‫شهروندان آمریکا که به زعمشون ‫افراد توسعه‌نیافته‌ای هستن،
‫جوان‌های پیش‌اروپایی هستن ‫که با گذر زمان...
‫تبدیل به انحطاط و زوال متمدن ‫و اجتماعی می‌شن.
‫ببین، تقریبا رسیدیم.
‫خب، اینجا نوشته باید ‫از این طرف بریم.
‫می‌دونی الان چی به ذهنم رسید؟
‫احتمالش زیاده که تو اونقدر عمر کنی ‫که شاهد رویداد یکباره در سیصد سال باشی،
‫ولی عمر من کفاف نخواهد داد. ‫واقعا روزگار انصاف سرش نمی‌شه.
‫- لارنس. ‫- بله؟
‫واقعا خسته‌ام. اینقدر عرق کردم ‫که احساس کثافت می‌کنم.
‫باشه. می‌خواستم تا اینجا بیایم.
‫خیلی زود می‌تونیم برگردیم.
‫کل سفرمون قراره چنین کاری کنیم؟
‫نمی‌دونستم اینقدر همراه بدی هستم.
‫نه، مسئله اون نیست. آخه وقتی گفتی ‫که قراره بریم نیویورک...
‫خیال می‌کردم قراره ‫توی شهر نیویورک هم بریم.
‫مگه تو کجا می‌خوای بری؟ ‫عین اسکل‌ها بریم کلوپ؟
‫- ببخشید فحش دادم. ‫- معلومه تصورم این نبود.
‫مشکلم اینه که اینجاییم.
‫مثلا کاش می‌شد ‫یه جای باحال باشیم.
‫حداقل تو یه هتل درست و حسابی می‌موندیم.
‫وایستا ببینم، می‌خوای دو تا اتاق جدا ‫تو هتل‌های منهتن بگیریم؟
‫اصلا می‌دونی چقدر خرج روی دستمون می‌ذاره؟
‫لزومی نداره دو تا اتاق تک‌خواب بگیریم.
‫- ولی قطعا یه دونه با دو تا تخت می‌گیریم. ‫- قطعا.
‫قطعا.
‫- چون اصلا قصد ندارم... ‫- می‌دونم.
‫همین ویژگیت رو خیلی دوست دارم.
‫- شبتون به خیر. ‫- شب به خیر.
‫صبح به خیر.
‫اگه دوست داری می‌تونم برم ‫صبحونه بگیرم.
‫واقعا لطف می‌کنی.
‫عه، می‌شه یه لطفی بکنی؟
‫به نظرت می‌تونی یه سر تا فروشگاه بری ‫و برام لاک بگیری؟
‫رنگ خاکستری مات می‌خوام.
‫مطمئنی می‌خوای من برات بگیرمش؟
‫حس می‌کنم بعید نیست ‫رنگ اشتباهی انتخاب کنم.
‫فکر نکنم اونقدر برات سخت باشه.
‫صرفا می‌خوام قبل از اینکه امروز ‫بیرون بریم، ناخن‌هام رو لاک بزنم.
‫فکر کن حالم بده و تو تخت خوابیدم.
‫تو باید ازم مراقبت کنی.
‫[کلا تا به حال به هالیوود نرفته‌ام.]
‫آهای!
‫ببخشید خانم! آهای!
‫آهای خانم!
‫- آهای، وای خدا... ‫- چه مرگتونه؟
‫معذرت می‌خوام. ‫نمی‌خوایم اذیتتون کنیم.
‫لطفا اینطوری بهمون نگاه نکن.
‫- ببخشید، اِم... ‫- آره، اذیت که نداریم.
‫شما کی هستین؟
‫سلام، بنده مالی‌ام.
‫مالی مک‌نیرم.
‫بنده هم متیو هستم.
‫متیو ساتر. ببخشید...
‫یه خرده از دیدن شما جا خوردیم. ‫آخه خیلی...
‫شما انگار از تصورات من زنده شدی.
‫- ما دنبال... ‫- داشتیم اتفاقی از اینجا رد می‌شدیم...
‫که یهو گفتیم: همین رو می‌خوایم.
‫از اول دنبال همین بودیم. چون... ‫اصلا مخصوص کره‌گرفتنه.
‫آره، واقعا حرف نداری. ‫تمام ویژگی‌های لازم واسه...
‫کره‌گرفتن؟
‫- آره، اِم، ما فیلم‌سازیم. ‫- یعنی کارگردان سینمایید؟
‫آره، دقیقا.
‫بنده تهیه‌کننده‌اش هستم. ‫واسه همین دنبالتون بودیم.
‫- بنده کارگردانم. ‫- چون یکی مثل شما رو مد نظر داشتیم.
‫واقعا ازت ممنون می‌شم...
‫اگه چند لحظه وقت بذاری ‫و بخشی از فیلمنامه‌ای...
‫که خیلی وقته دارم روش کار می‌کنم رو بخونی.
‫- ببخشید. بازیگر نیستم. ‫- نه، نه، نه، هیچ اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره. چون به نظرم بهترین بازیگر ‫خانمیه که پیشنهادی رو قبول کنه.
‫حالا قبول کن.
‫اسمت چیه؟
‫- لیلیان؟ ‫- وای، انگار داشتی ازم می‌پرسیدی. عاشقتم.
‫- انگار پرسیدی لیلیانم؟ ‫- می‌شه... می‌شه...
‫- می‌شه قدم بزنیم؟ ‫- معلومه.
‫وای خدا، معلومه که می‌شه.
‫اسم فیلممون «هنگام کره‌گرفتن»ئه.
‫کسانی که پیش‌تر مرا می‌شناختند...
‫از تغییری که در زمان حضورم ‫در اینجا به وجود آمده، شگفت‌زده می‌شوند.
‫آن‌ها از جسارت من تعجب می‌کنند، ‫و می‌گویند برای کسی که...
‫جنسش حوای بیچاره است، ناپسند است.
‫زیرا قوت و سرسختی فرزند ‫ذکور آدم را به دست آورده‌ام.
‫من می ترسم که این دگرگونی، ‫ناخواسته تأثیر خود را بر تو گذاشته باشد.
‫و می‌ترسم که تو نیز به شکلی ‫غیرقابل پیش‌بینی تغییر کرده باشید.
‫زیرا در حالی که برابری ‫جنسیت‌ها را تبلیغ می‌کنی،
‫از زنی که شروع به یادگیری ‫خلق و خویت را می‌کند، فرار می‌کنی.
‫زخمی که به آرمان مشترکمان زدی، ‫زخمی بس بزرگ است.
‫اما ذکر آن ظلمی که به من کردی، ‫بسیار کوچک است.
‫چرا که زنی بی‌نوا بودم ‫که به تو تکیه کرده بودم.
‫عجب.
‫هوم.
‫- لیلیان... ‫- انتظار نداشتم اینقدر زیاد باشه.
‫اِم...
‫- به نظرم واقعا خوب می‌شه. ‫- آره.
‫مثلا از لحاظ بصری ‫تصور کن کنار ایان قرار بگیره...
‫- از لحاظ قد می‌گم. ‫- بهش از ایان گفتی؟
‫- اِم... ‫- ایان کیه؟
‫نه، نگفتم. هنوز نگفتم.
‫- ایان رینولدز. ‫- می‌شناسیش؟
‫آره، دوست‌پسر همون دختره ‫توی سریاله است دیگه، نه؟
‫اصلا کار و بارت چیه؟ ‫چقدر تصادفی هستی.
‫تصادفی؟ اِم...
‫خب، قبلا که دانشجوی ‫دانشگاه روآن...
‫- تو نیوجرسی بودم. شعر و ادبیات می‌خوندم. ‫- آفرین.
‫آره، اشعار دوران ویکتوریایی. ‫تو اون برهه‌های تاریخی.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- در کنار شاعران آمریکا. مثل ادگار آلن پو.
‫باورم نمی‌شه. ‫تخصصی که داری کمابیش...
‫مرتبط با دوره‌ای می‌شه ‫که فیلم ما توش رخ می‌ده.
‫آره، مثلا چند سال قبل از ‫احداث راه‌آب ایری می‌شه.
‫کل فیلممون تو اون برهه رخ می‌ده.
‫در مورد عشق بی‌همتای اون دوره ‫و جنبش‌های مذهبیه...
‫که در بطن داستان رخ می‌ده. ‫واقعا قصه هیجان‌انگیزی داره.
‫داستان تو جامعه عشقی رخ می‌ده ‫که روش حسابی تحقیق کردیم،
‫و فیلمنامه‌مون در واقع ترکیبی ‫از تمام رویدادهاییه...
‫که در اون مقطع رخ می‌داد.
‫تقریبا اینطوریه که چی می‌شد...
‫مثلا اون مذهبی‌های عصاقورت‌داده افراطی،
‫تصمیم می‌گرفتن جامعه رو مطابق ‫میل خودشون بسازن و در عین حال...
‫متوجهی؟ یعنی چی شد که این جامعه ‫تبدیل به اون جامعه شد؟
‫دیوانه‌کننده است. ‫از هر جهت دیوانه‌واره.
‫بعد این سوال مطرح می‌شه که این وسط ‫ثروت چه نقشی ایفا می‌کنه؟
‫مثلا این قطار که عین قطار ثروته ‫و سوختش از ثروت تامین می‌شه...
‫قراره از ریل منحرف بشه؟
‫یا همچنان به راهش ادامه بده؟
‫قطعا می‌دونی بعدش چی می‌شه دیگه؟
‫- می‌دونی؟ ‫- رشد اقتصادی راه‌آب رخ می‌ده.
‫دقیقا، دقیقا.
‫ولی چطور میشه بیانش کرد و احساس نکرد که...
‫در این دوره کم خلاقیت سرکوب شدیم؟
‫چیزی توی مایه‌های تئاتر شاهکار ‫و مرچنت آیواری.
‫- همین قضیه توری و روپوش و... ‫- عاشق مرچنت آیواریم.
‫- پس این یکی رو خط بزن. ‫- می‌خوام باشه.
‫نمی‌خوام. نمی‌خوام.
‫- محقق ویکتوریاییه. نمی‌خوام بترسه. ‫- گمون نکنم بترسه.
‫به نظرم شجاع‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی.
‫و داستان مرچنت آیواری رو دوست دارم.
‫وقتی مرچنت آیواری رو پس زدی...
‫متوجه هدفت شدم که...
‫همین بود. پس زدن نبود.
‫داشتم روانی می‌شدم.
‫سر این قضیه واقعا کلافه بودم.
‫- تقلید بود. واقعا بود. ‫- کلی اجراکننده با سوابق مختلف بود.
‫کلی آدم از هواپیما و قطار و...
‫- ماشین‌های مختلف دیگه؟ ‫- صحبت تنوع شد...
‫تنوع افکاری که می‌خوایم توی این کار بیاریم.
‫فقط که تنوع خودمون نیست. ‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫یعنی چطور می‌شه داستان ‫ اون دوره رو بیان کرد...
‫ولی زبانشون رو ساده‌سازی کرد؟ ‫می‌گیری؟
‫چون باز هم...
‫اگر ما مثل این جوامع ‫ آزمایشی کار نمی‌کردیم...
‫همین جوامع بین‌المللی. یعنی اگه ما هم...
‫چنین آزادی آزمایشی‌ای رو نداشته باشیم، ‫با این فیلم به شکست می‌خوریم.
‫می‌فهمی؟
‫اگه از شکست بترسیم، ‫حتما شکست می‌خوریم. خب؟
‫به نظر که باحاله.
‫هوم...
‫آره خب... البته من مطمئن نیستم که ‫از پسش بر بیام. یعنی اگه شما بخواید.
‫ما که می‌خوایمت.
‫- آره می‌خوایم. ‫- یعنی اگه بخاطر تو نبود...
‫حوصله نداشتیم کل این ‫ قضیه رو دوباره مرور کنیم.
‫خب من الان کلی سرم شلوغه...
‫و دارم سعی می‌کنم تعادل رو برقرار کنم.
‫خیلی‌خب. الان توی نیویورک ‫دنبال مکان می‌گردی دیگه؟
‫آره. یعنی... گمونم آره.
‫وای. عالیه.
‫عمه من یه ماهی رفته استانبول ‫و کلید خونه رو داده...
‫که به گیاه‌هاش رسیدگی کنم. ‫و یه خونه بزرگ...
‫توش شوگرهیل داره که خالیه ‫و یه نفر باید به گیاه‌هاش آب بده.
‫خوشم نمیاد به گیاه آب بدم. ‫گیاه‌ها بهم حس عجیبی می‌دن.
‫تنها وظیفه‌ات توی خونه همینه.
‫ولی در اون صورت یه جا واسه ‫ موندن توی نیویورک داری...
‫رویای کری بردشاو رو زندگی می‌کنی، ‫تازه توی فیلم هم هستی.
‫اگه من باشم قبول می‌کنم.
‫خب...چی بگم... قبوله دیگه.
‫- وای. ‫- ایول. عالیه.
‫یه لحظه صبر کن... می‌گم...
‫اون سمت قضیه رو هم بریم؟
‫وایستا ببینم اصلا. ‫شماره‌ات رو نگرفتم.
‫من تلفن ندارم.
‫- عالیه. ‫- محشره.
‫- عاشقشم. ‫- وای آره.
‫آره.
‫مامانم دوست داره که بزنه....
‫- خیلی‌خب. ‫- خب، حاضرم.
‫- برو توی کارش و ببین چی می‌شه دیگه. ‫- همین‌طوری برم؟
‫ببینیم چی می‌شه.
‫- حاضری؟ ‫- آره. هر وقت بخوای حاضرم.
‫من صرفا همین‌طوری پیش می‌رم ‫که ببینم چی پیش میاد.
‫باشه.
‫افتخار می‌کنم که بگم، ‫ما کاملا خودمختار هستیم...
‫اسمیتی که اهل نورث‌همپتون ‫ خیلی خیلی بهتر از...
‫وایستا ببینم. باید لهجه جنوبی داشته باشه؟
‫این چه کاریه؟
‫- یعنی صداش طوریه که... ‫- صداش جنوبی نیست.
‫از لحاظ تاریخی دقیقه و اشکالی نداره.
‫تازه این هم تمرینه دیگه، نه؟
‫قبوله.
‫هر وقت حاضر بودی بریم.
‫تراش‌کاریمون کار یکی از نابغه‌ترین ‫نگروهاست، آلوشیس...
‫که در غل و زنجیر در ‫می‌سی‌سی‌پی به دنیا آمد...
‫و به وسیله برتری مشهودش در دنیا شناخته شد. ‫ما برای شرابمان انگور قطری می‌کاریم...
‫و در پاییز از شراب سیب شکر می‌گیریم.
‫اگر دوست داشتی می‌تونم بعدا ‫سازه‌های دیگه رو بهت نشون بدم.
‫پان، چرا انقدر به من بد نگاه می‌کنی؟
‫مطلع نبودم که از نگاهم برداشت خاصی می‌شه.
‫انتظار داشتی دم داشته باشم؟
‫یا زبانی دو سر؟
‫انتظار داشتم اندکی قد بلندتر باشی.
‫مطمئنم در شهر در مورد من چیزهای ‫عجیبی در مورد من شنیدی.
‫خب جناب، بین شنیده‌ها ‫و چیزهایی که باور می‌کنم...
‫همیشه تفاوت بسیاری وجود داره.
‫و دقیقا چی رو باور می‌کنی؟
‫خب، در همین لحظه باور دارم...
‫شما بیشتر شیفته پیروزی در اهدافتان باشید...
‫از بدنامی خود سربلند و سرخوشید.
‫که طبق درک بنده مربوط به...
‫- خلق دنیای بهتریست. آره. ‫- بله، خلق دنیای بهتری.
‫خلق دنیایی بهتر از چیزی که تحویل گرفتیم.
‫دنیایی که ساخته و پرداخته انسان است.
‫پس آن‌چنان تعجبی هم نداره که ‫یک مرد خود را شایسته این بدونه...
‫که شرایط رو درست کنه!
‫دوستت دارم.
‫از همتون ممنونم که اومدید... ‫من تی‌جی فایف هستم...
‫کلانتر مسئول رسیدگی به این پرونده.
‫هر گونه اطلاعاتی از این پرونده، ‫هر چند که بیهوده به نظر برسه...
‫نه، من اصلا تا حالا نرفتم هالیوود.
‫هر چند مامانم می‌گه که می‌تونم مدل بشم.
‫تی‌شرتی که آخرین لباسی بود که...
‫می‌دانیم لیلیان هنگام ‫ناپدید شدن به تن داشت.
‫که البته عکسی از گروه موسیقی ‫ایروسمیث می‌باشد.
‫نمی‌خوام پز بدم‌ها. ‫ولی به نظرت می‌تونیم علف جور کنیم؟
‫که بتواند کمک کند لیلیان وید ‫را به آغوش خانواده بازگردانیم.
‫ممنون از همه شما که امروز اومدید.
‫تا لیلیان پیدا نشه و برنگرده خونه ‫ هیچ‌کدوم از ما تسلیم نمی‌شه.
‫که گفتی بازیگری؟
‫ما شدیدا نگران هستیم که...
‫یه وقت برخلاف میلش جایی باشه ‫و انتخابش این نباشه.
‫صرفا از همه افراد ایالات متحده ‫ درخواست داریم...
‫که به جستجو ادامه بدن. ممنون.
‫اوه.
‫خبرها رو شنیدی؟
‫اسکلی؟ مال دیروز بود.
‫وای آره، خبر این‌که من سندروم داون دارم ‫ امروز توی صفحه اول نیست.
‫راستش اصلا یه سطر هم نیست.
‫اوه.
‫کسی قرار نیست به اون یارو کمک کنه؟
‫یعنی طوری که تو به اون‌ها کمک می‌کنی؟
‫اگه لباس تنم نبود می‌کردم.
‫آره، من هم همینطور.
‫خب خبر بزرگ چیه؟
‫آهان. بیا ببین.
‫ستاره‌ای متولد شد.
‫هوم. دوست مرموز.
‫خیلی‌خب. پنج دقیقه دیگه سر صحنه ‫ لازمت داریم. باشه دیگه.
‫راستش قابلی نداره.
‫واسه همینه که همه شغل دارن.
‫کار من همینه. فیلم درست کردن.
‫و مردم رو استخدام می‌کنم چون فیلم‌سازم...
‫- و شجاعت پرواز دارن. ‫- می‌دونی، دوستت دارم.
‫ظاهرا یه نفر اونجا ازش خوشت اومده.
‫مشخصا این اطراف غریبه‌های زیادی وجود ندارن.
‫آره دیگه مشخصا.
‫یعنی هر وقت که مثلا پنج دقیقه ‫ از شهر خارج می‌شی...
‫- یهویی آلاباما می‌شه دیگه. ‫کاملا.
‫دستشویی مردها رفتی؟
‫از همه‌چیز عکس گرفتم.
‫انگار رفته بودم صحرا.
‫شما دو تا جهان‌اندیش‌های ‫ پرافاده‌ای هستین‌ها.
‫که این‌طور؟ باشه.
‫شما این قضیه رو نمی‌دونین. ‫ولی ایان که اینجاست، سه هفته...
‫توی یه تریلر با کولر ‫وسط شریوپورت بوده.
‫و الان واسه خودش یه پا ‫دانشنامه آمریکایی شده.
‫شریوپورت رو با لهجه انگلیسی گفتی.
‫شرمنده. عجیبه که چیزهایی ‫ رو در مورد کشورتون ببینم...
‫که به عنوان یه شاهد خارجی...
‫که برای من خیلی مشهودتره؟
‫آهان آره. می‌شه اونی رو بگی ‫ که آمریکا خیلی کشور جوانیه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫محشره.
‫خب نظرت راجع به آخور محلی چیه؟
‫خیلی فضاش خوبه؟
‫بدک نیست.
‫- میز بیلیارد هم دارن. ‫- بلد نیستم بازی کنم.
‫آره خب، ولی ماه پیش هم ‫ بازیگری بلد نبودی....
‫حالا خیلی توش خوبی.
‫این کفش‌ها رو از سر صحنه دزدیدی؟
‫- نه؟ ‫- نه، فردا پسشون می‌دم.
‫آره، فکر می‌کردم.
‫خیلی عقب‌افتاده‌ای.
‫عاشق این کلمه شدی‌ها.
‫دوست مرموز من.
‫دوست‌دخترت حس بدی بهش دست داد؟
‫الان دیگه شک دارم در مورد خلاصه اخبار...
‫و شایعات به‌روز باشه. ‫اگه باشه هم گور پدرش.
‫در این مورد یه چیزی اضافه می‌کنم. ‫الان برمی‌گردم.
‫باشه.
‫[دوست‌دختر ایان رینولدز]
‫[ایان رینولدز می‌گوید عشقی درکار نیست]
‫[دوست‌دختر جدید ایان رینولدز]
‫[عکس‌های برهنه‌ی ایان رینولدز]
‫سلام. خواستم بگم امروز ‫ بعد از ظهر حرف نداشتی.
‫واقعا عالی بودی.
‫یه کاری بود که می‌کردی.
‫لب‌هات رو جمع می‌کردی ‫و چونه‌ات رو به جلو می‌دادی؟
‫خیلی شکیل بود.
‫واقعا محشر بود.
‫وقتی لب‌هام رو جمع می‌کنم؟
‫آره، آره، ولی می‌دونی دیگه....
‫مثل چیزی که متیو می‌گفت. ‫یعنی خوشگلی.
‫می‌دونی دیگه؟
‫خیلی خیلی خوشگلی.
‫می‌دونم. نه، می‌دونم.
‫صرفا دوست ندارم در مورد ‫ خودم باهام حرفی بزنن.
‫درسته.
‫خوشگلی.
‫روی شکل دهنم کار می‌کنم. باشه.
‫می‌شه... اجازه هست...
‫وای. خیلی‌خب. شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫وای. همه‌جا داره برف میاد.
‫کولاک شده. کولاک نیست!
‫- رسما... ‫- خودت یه کولاک کوچولو خواستی.
‫سفارش من...
‫به شرکتت گفتم که فیلمبرداری ما...
‫بزرگ‌ترین کولاکیه که توی نیوانگلند رخ داده.
‫انگار که...
‫مو، مو، می‌شه بهش کمک کنی؟
‫آقا، حرف من اینه که این شبیه برف نیست.
‫دنبال آنابل می‌گردم.
‫- آنابل؟ ‫- آره.
‫می‌خوام ببینم این رو دیده یا نه.
‫باشه حتما. آنابل. همین‌جا باش.
‫- الان میارمش. ‫- باشه.
‫لطفا، لطفا بهم گوش کن.
‫- چون من می‌فهمم که من... ‫- من دارم سعی می‌کنم درستش کنم.
‫بگو پتوها کجا باشه.
‫پتوها رو نمی‌خوام.
‫پتو لازم نداریم.
‫ما برف فانتزی می‌خوایم.
‫صبر کن، من تا حالا تفنگ ندیدم.
‫ولی این که تفنگ نیست. ‫مزخرفه.
‫این با عقل جور در نمیاد.
‫ما قبلا حرف زدیم. کلی حرف زدیم.
‫تو حرفی داری؟
‫چیزی نداری اضافه کنی؟ ‫عالیه. خیلی ممنون.
‫تو چیزی نداری اضافه کنی؟ ‫حرفی از جانب خودت نداری؟
‫من زخمیم. من مریضم.
‫من رسما دارم می‌میرم.
‫و شیوه کمک شما اینه.
‫آخه چه مرگتون شده؟
‫درسته؟ چون از نظر من این فقط...
‫بله؟
‫سلام. می‌گم احتمالش هست ‫ که کسی فکر کنه اسمت آنابله؟
‫اوه. اسمش لارنس بود؟
‫نمی‌دونم. گردنش کلفت بود و خالکوبی داشت.
‫وای.
‫می‌رم پیگیری کنم. بیرون نیا.
‫باشه. ممنون.
‫یه بار قبلا شکستت دادم. کلی ماه.
‫وقتی بپرم از روی ماه می‌پرم.
‫سفیدپوست‌ها این همه ‫جوایز رو به پاش ریختن...
‫و چیکار کرده؟
‫انقدر برف هست که شبیه ‫کولاک نیو انگلند بشه...
‫من دنبال دختری به اسم آنابلم.
‫احتمالا الان اسمش عوض شده.
‫- می‌دونم که توی صحنه حضور داره. ‫- آنابل؟
‫می‌شه یه نفر لباس‌های ‫آقایون رو براشون بیاره؟
‫- حرفم رو تکرار نمی‌کنم. ‫- می‌شه لباس‌هاشون رو بیارید؟
‫آقا، متاسفم که زشت حرف می‌زنم. ‫ولی این...
‫متیو! این فیلم منه. بس کن!
‫یعنی که چی؟
‫از سر صحنه من گم شید!
‫از این خبرها نیست کسکش‌ها.
‫فیلم بگیر!
‫میراثی عظیم رو تلف کردیم!
‫بیا.
‫سوار شو.
‫[اولین باریه میای ورمانت؟]
‫مرز ایالتی.
‫کمتر از یک ساعت باهاش فاصله داریم.
‫اولین باریه میای ورمانت؟
‫اینجا خونه‌ی برادرمه.
‫جات امنه.
‫منتظر باش.
‫همراهم بیا.
‫مراقب جلوی پات باش. لیزه.
‫مراقب باش.
‫اینجا کسی مزاحمت نمی‌شه.
‫ممنون.
‫و این‌که از اجاق استفاده نکن.
‫دودش جامون رو لو می‌ده.
‫فردا یه گرم‌کن برقی میارم.
‫دوباره شرمنده که نمی‌تونم ‫به بقیه معرفیت کنم.
‫احمد نمی‌ذاره که دوست‌هام رو دعوت کنم...
‫پس گمونم بهتره تا وقتی که ‫یه فکری بکنم همین‌جا بمونی.
‫و نزدیک پنجره نرو.
‫شب بخیر.
‫یه سری‌مون داریم می‌ریم توی شهر...
‫واست یه سری وسیله میارم.
‫لباس رو نمی‌دونم می‌شه یا نه.
‫هر کاری بتونم می‌کنم.
‫ممنون.
‫خیلی کار خوبی می‌کنی و... ‫خیلی خیلی خوبی.
‫ولی من نمی‌خوام اینجا بمونم و...
‫مشکلی چیزی درست کنم.
‫اینجا تنها جای امنیه که پیدا می‌کنی.
‫کسی ازش خبر نداره.
‫اون مردها، اون‌ها...
‫هنوز اون بیرونن.
‫خدای من.
‫نباید خطر کنی و دیده بشی.
‫اگه قراره بری توی شهر...
‫اگه تونستی سیگار ویکتوریان ‫باریک نعنایی پیدا کنی...
‫عالی می‌شه.
‫فقط همین رو دارم.
‫عادت خیلی زشتیه.
‫همه بهم می‌گن.
‫اوه...
‫می‌شه که... پر شده؟
‫می‌خوای بدم دستت؟
‫قفل واسه امنیت خودته.
‫باور کن.
‫[مرگ ایان رینولدز. ‫کنار اومدن با عزیز یک کشور]
‫الان بردشون توی شهر.
‫می‌خوای یه قدمی بزنیم؟
‫اون یکی؟
‫صنوبر بلسان.
‫همینجا.
‫توس کاغذی.
‫کاج جک.
‫اون؟
‫صنوبر قرمز.
‫- اون یکی چی؟ ‫- باز هم پپریج.
‫وای.
‫الان این توانایی مخصوصته مثلا؟
‫فقط همین رو بلدم.
‫تو چی؟
‫هوم...
‫فکر می‌کردم یه بازیگر باشم...
‫یه شاعر.
‫گمونم اطلاعاتم درمورد شب‌پره‌ها...
‫از مردم عادی بیشتر باشه.
‫چطور؟
‫یه یارویی رو می‌شناختم که ‫کارش پرورششون بود.
‫خودم رو توی پیله می‌پیچم و ‫به مرور زمان مشخص می‌شه که...
‫پروانه می‌شم یا انگل.
‫همین.
‫خیلی حرف می‌زد.
‫یعنی خیلی خیلی خیلی.
‫مثل تو نبود.
‫ظاهرا اینجا خیلی حوصله‌سربر می‌شه.
‫نه.
‫اصلا.
‫من عاشق اینجام.
‫عاشق درخت‌های سیب پیر...
‫و سیب‌های سفت و ترشی که دارن.
‫خونه‌های قدیمی که انگار دارن می‌میرن.
‫نارون‌ها و چنارها شاه‌بلوط‌ها و بلوط‌ها...
‫و این زمان سال که توی آسمون...
‫ترک‌های سیاه درست می‌کنن.
‫و بوقلمون‌های وحشی و سمندرها و لاک‌پشت‌ها.
‫حتما خوشت میاد توی جنگل برینی.
‫همه‌چیز واست شوخیه.
‫اینجا خیلی از همه‌چیز دور به نظر می‌رسه.
‫بستگی داره به چی بخوای نزدیک باشی.
‫هیچ چیز از خدا به دور نیست عزیزم.
‫وای. جدی بودی الان؟
‫به جدیت مسیح.
‫هم...
‫خب، واسه من که حوصله‌ سر بره.
‫و خدا من رو اینطوری خلق کرده دیگه؟
‫درسته. ولی...
‫امکانش نیست که....
‫گاهی‌اوقات فراموش کنی کی تو رو خلق کرده؟
‫که بقیه ممکنه به وضوح بیشتری ‫شخصیتت رو ببینن؟
‫بقیه یعنی تو؟
‫شب قبل فیلم‌برداری خوابت رو دیدم.
‫خنده داره.
‫نباید بهش اشاره می‌کردم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫اونجا می‌ریم.
‫بد نیست.
‫و خدا خلقش کرده عزیزم. ‫واسه همه.
‫هر کسی که چشم دیدن داره.
‫حالا در مورد یه بچه گربه خبردار می‌شن؟
‫- من کل روز رو اینجا تنهام بابا. ‫- بیا.
‫کل روز رو من اینجا تنهام.
‫خب باید با برادرم حرف بزنم.
‫خب می‌شه در مورد من بهش بگی؟
‫نمی‌دونم. چطوری بهشون توضیح بدم...
‫که یه نفر رو آوردم توی ملکمون؟
‫خصوصا یه دختر؟
‫مگه مهمه که من دخترم؟
‫واسه برادرم مهمه.
‫برادرت از دخترها خوشش نمیاد؟
‫نمی‌خواد اینجا باشن.
‫اگه زنی بود که قرار بود باهام ازدواج کنه...
‫قضیه فرق می‌کرد.
‫بعدا در موردش حرف می‌زنیم.
‫پیش پسرها خوش بگذره.
‫وای!
‫هی!
‫چی شده عزیزم؟ بیا دیگه.
‫بیا.
‫[محکم‌تر!]
‫[سومین مراسم شهرستانی]
‫[قتل‌هام در صحرای موهاک. مهاجم دستیگر شد]
‫سلام.
‫اوه. سلام.
‫تابلوها رو ندیدی عزیزم؟
‫- اینجا ملک شخصیه. ‫- می‌دونم. خیلی... خیلی شرمنده.
‫سگم... سگم دوید و من اومدم توی جنگل دنبالش.
‫بو پیپ کوچولو گم شده.
‫آره، آره گمونم.
‫قضیه‌اش طولانیه. مال تئاتر مدرسه‌ست.
‫آهان.
‫چه جور سگی بود؟
‫لابرادور ریتریور.
‫لابرادور سیاه. حدودا دو ساله.
‫اسمش اسپایدره. چنین سگی ندیدین؟
‫نه.
‫مشخصه. ببخشید...
‫من لیلیان هستم.
‫کی فرار کرد؟
‫گمونم دو ساعت پیش بود.
‫یه حصار دو متری داریم...
‫ولی الان بزرگ شده و ‫ هر وقت بخواد از روش می‌پره.
‫تا الان همیشه برگشته. ‫ ولی همچنان نگران می‌شم.
‫بالای جاده زندگی می‌کنی؟
‫آره، آره، همون‌جا.
‫گمون نکنم تو رو تا حالا دیده باشم.
‫اگه دیده بودم یادم می‌موند.
‫آره، من هم همین‌طور.
‫خیلی داخل شهر نمیام.
‫متوجه‌ام. آره.
‫شاید باید بیام.
‫آره، شاید باید بیام.
‫خودکار داری؟
‫خودکار؟
‫که شماره‌اتون رو بگیرم... بابت سگ.
‫توی گوشیت واردش می‌کنم.
‫این‌طوری من هم شماره تو رو دارم.
‫آره فقط موضوع اینه که... ‫خونه جا گذاشتمش.
‫احتمالا هم بهتر باشه که خودم بهت زنگ بزنم.
‫پدر و مادرم خیلی عقب‌افتاده‌ان.
‫و وقتی که بهت زنگ بزنم شماره من رو داری.
‫خیلی‌خب.
‫خودکار داری مو؟
‫اون برادر کوچیکم موئه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌خوای بیام کمکت که دنبالش بگردی؟
‫نه اشکالی نداره.
‫چیزی نیست.
‫می‌تونم همراهت تا خونه بیام.
‫به زودی هوا تاریک می‌شه.
‫می‌دونم. ولی باید حین برگشتن دنبالش بگردم.
‫باشه واسه دفعه‌ی بعد.
‫مطمئنم دوباره می‌بینمت.
‫امیدوارم.
‫تضمین می‌کنم.
‫خوشحال شدم خانم لیلیان.
‫به زودی می‌بینمت.
‫من هم همین‌طور.
‫صبر کن.
‫از موسیقی الکترونیک خوشت میاد؟
‫ای‌دی‌ام. درام و بیس. ‫واسه رقص.
‫چرا که نه؟
‫صبر کن.
‫اگه فکر می‌کنی خنده داره خوشحال شدم.
‫واقعا انتظار داشتی کل روز ‫ توی اون طویله کوفتی بمونم؟
‫از دستم عصبانی هستی چون بهت جای خواب دادم؟
‫عصبانی نیستم.
‫احمد که ازت بدش نیومده.
‫الان این تقصیر منه؟
‫نمی‌فهمم چرا انقدر در موردت اشتباه کردم.
‫خب تقصیر من نیست. ‫ من که نگفتم در موردم چطور فکر کنی.
‫- به نظر از اینجا بودن خوشحال بودی. ‫- بودم.
‫مال وقتی بود که تعقیبم می‌کردن. ‫روزنامه کیری رو خوندم.
‫- می‌دونم که دستگیر شدن. ‫- همه‌شون نه.
‫فقط می‌خواستی من رو نگه داری.
‫اگه در مورد اینجا به کسی بگی...
‫در مورد اردوگاه کونی‎بازیتون ‫ به کسی چیزی نمی‌گم.
‫- نمی‌گم. ‫- بیا.
‫بگیرش.
‫بیا.
‫از طرف من.
‫- وای. ‫- حالا بعدا بهم زنگ بزن...
‫خبر سگت رو بهم بده...
‫و بگو نظرت در مورد این چی بود. خب؟
‫حتما. ممنون.
‫آره.
‫می‌بینمتون بچه‌ها.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫خیلی حرف نمی‌زنی.
‫حق داری نزنی.
‫اینجا چنین حقی رو داری.
‫ما که پلیس نیستیم.
‫ولی مجبور بودیم به پلیس زنگ بزنیم.
‫باشه.
‫تازه خیلی شانس آوردی که...
‫توی ملک ما از هوش رفتی.
‫شانس آوردی که برادر کریستین...
‫بدن یخ‌زده‌ات رو به موقع پیدا کرد.
‫و با برادر گری به اینجا آوردت.
‫برادر مایک هم رانندگی کرد.
‫برادرهای خوبی هستند.
‫به نظر واقعا معجزه شده.
‫طعنه.
‫واقعا طرفدار طعنه زدن هستم.
‫می‌دونی، من سال‌ها خارج در بیت‌لحم...
‫در کلیسای غاری شیر بودم...
‫بخاطر سنگ‌های نرم و سفیدش ‫ این اسم رو روش گذاشتن.
‫و گفته شده که خانواده مقدس...
‫مریم و مسیح و یوسف توی راهشون به مصر...
‫حین کشتار بی‌گناهان...
‫به اونجا پناه بردند.
‫و هنگامی که خانواده مقدس ‫ در اونجا حضور داشتند...
‫قطره‌ای از شیر مریم روی زمین افتاد.
‫و افسانه‌های قدیمی می‌گن ‫که گرد و غبار سنگ‌های اونجا...
‫قدرت باروری مادرهای با ایمان ‫رو افزایش می‌ده.
‫برای همین مردم از سرتاسر دنیا،
‫ژاپن، برزیل و اتیوپی میان که ‫این غبار رو خریداری کنن...
‫و بعد از نه ماه و نیم...
‫ما نامه‌هایی دریافت می‌کنیم...
‫حاوی عکسشون همراه نوزاد جدید.
‫چرا می‌خندی عزیزم؟
‫و مردم، یعنی گردشگرها به ‫دفترم در بیت‌لحم می‌اومدن...
‫و عکس‌های روی دیوار رو می‌دیدن...
‫حتی روی کابینت هم بودن...
‫و می‌پرسیدن که این معجزه‌ست یا نه؟
‫شاید.
‫می‌پرسیدن که امکانش هست که معجزه باشه؟
‫شاید.
‫شاید فقط یه معجزه باشه...
‫اگه باور داشته باشی شاید...
‫اگه باور نداشته باشی، شاید.
‫ولی... عکس‌ها رو ببین.
‫بچه‌ها رو ببین.
‫حرف من این بود.
‫باید هر هفته واست توی کلیسا دعا می‌کردیم.
‫به نظرم اگه می‌دیدی خیلی می‌خندیدی.
‫چقدر ادامه دادی؟
‫حدود یک ماه.
‫و بعد دوباره اون یکی اتفاق بزرگ رخ داد.
‫قضیه کریس ریچی رو شنیدی؟
‫نه.
‫درست قبل فارغ‌التحصیلی خودش رو کشت.
‫یه جورهایی توجه‌ها رو از تو دزدید.
‫واسه چی؟
‫اذیتش می‌کردن.
‫یه گروه از پسرهای سال دومی.
‫گمون نکنم وقتی کسی چنین کاری می‌کنه...
‫فقط یک دلیل داشته باشه.
‫آره.
‫یعنی با تفنگ بادی به سر خودش شلیک کرده.
‫و گمونم دفعه اول جواب نداده...
‫و دوباره پرش کرده و شلیک کرده.
‫وای.
‫یادته کلاس هشتم بهم زنگ زدی و گفتی که...
‫کلی قرص تایلنول خوردی؟
‫برو گمشو.
‫خیلی خسته‌ام.
‫آره. بذار دراز بکشم.
‫نه.
‫سلام.
‫سلام. می‌دونستم خودتونید.
‫تسا. مامان.
‫خیلی وقته ندیدمت عزیزم.
‫آره، گمونم قراره هم رو ‫توی بیمارستان ببینیم دیگه؟
‫وای. قراره بیام در خونه همه‌تون...
‫دنبال قرص مسکن بگردم.
‫و شما هم می‌‌گید «خودت بخر جنده.»
‫- آره. ‫- چطوری لیلی؟
‫خوبم. راستش خیلی خوبم.
‫خوبه، خوبه.
‫- تو چطوری تروی؟ ‫- خوبم.
‫خوبم. تازه داشتیم با برادرم ‫سقف کاذب می‌زدیم.
‫آره. معلومه دیگه.
‫عالیه.
‫همون تروی قدیمی.
‫من همیشه همین بودم دیگه...
‫وقتی نبودی گیاهخوار شدی لیلی؟
‫اون دختره که سال اول...
‫با هم باهاش بیرون رفتیم رو یادته؟
‫من اصلا با اون بیرون نرفتم.
‫همونی که شخصیتش خیلی بزرگ بود؟
‫می‌خواد اذیتشون کنه.
‫خانم مصنوعی؟
‫از دستم عصبانیه؟
‫اوهوی!
‫رفیق!
‫ممنون.
‫جالبه که گذاشتن از جلوی چشمشون دور بشی.
‫مامان گفت در موردش حرفی نمی‌زنی.
‫آره.
‫یعنی ندزدیدنت یا چیزی؟
‫نه.
‫می‌دونی، یه سری همکلاسی‌هام می‌گن ‫ که فرار کردی که فیلم مستهجن درست کنی.
‫جدی؟
‫می‌تونستی‌ها.
‫قطعا به اندازه کافی خوشگلی.
‫صرفا مشغول‌ خودم بودم.
‫خوبه.
‫می‌گم، اگه بخوای یکم از قرص‌های ویکودین ‫پدرم که واسه کمردرد می‌خوره رو بیارم.
‫---
‫اسپایدر سگ خوشحالیه.
‫خوشحاله که برگشتی.
‫همه خوشحالیم که برگشتی.
‫ببخشید. مزاحم شدم؟
‫چیزی نیست. ممنون.
‫گفتم یه دور با کاتاماران بزنیم.
‫قبل این‌که آب و هوا خراب بشه.
‫نظرت چیه؟
‫باشه.
‫گمونم.
‫بیا اینجا ری!
‫خدای من!
‫بدترین اتفاق ممکن رخ داده!
‫ری! بیا اینجا ری!
‫- وای نه! ‫- وای!
‫خودت می‌دونی کار کیه.
‫چطور ممکنه؟
‫من می‌دونم کار کی بوده. ‫شما هم می‌دونید کار کی بوده.
‫چیزی که شبیه یک پرنده ‫هدایت پذیر از راه دور بود...
‫از خط پنجاه متری...
‫استادیوم فلچر پایین آمد.
‫کیفیت هوا از دود و آلاینده پایین آمده...
‫و به ما گفته شده که ‫ تخلیه استادیوم شروع شده.
‫فقط می‌تونم بگم که توی ‫ عمرم چنین چیزی ندیدم.
‫این شرایط همچنان ادامه دارد.
‫شصت و پنج هزار نفر...
‫روز خیلی خیلی تاریکیه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫بی‌خیال. یه فیلمه دیگه.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[همه‌چیز رخ خواهد داد]