..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ ایدای عزیز!
‫توی این زباله‌دونی چیکار می‌کنیم؟
‫بیا.
‫می‌خواستم که شما تو صداهای
‫این سمفونی مکانیکی غرق بشید
‫گوش کنید.
‫دارم گوش میدم، دارم گوش میدم.
‫می‌بینید، دوباره شروع شد...
‫داره تکرار میشه.
‫آدمو هیپنوتیزم می‌کنه.
‫متوجه می‌شید؟
‫تقریباً داره دردناک میشه.
‫دردناک، آره، همین کلمه درسته.
‫این موسیقی رو می‌بینید...
‫این صدای گذر زمانه که داره جلو میره.
‫این، موسیقیه؟
‫نه.
‫اینجوری نه.
‫نه.
‫راول؟
‫نمی‌تونم.
‫[نسخه‌های مختلف "بولرو" اثر راول]
:فیلمنامه اقتباسی و دیالوگها [ آن فونتین و کِلِر باره ]
:فیلمی از [ آن فونتین ]
[ بوِلِرو ] [ نام یک قطعه ارکسترال تکو موومان اثر: موریس راول ]
‫- دیرم میشه، مامان. ‫- نه.
‫بفرما، عالی شد. ‫تو رو قبول می‌کنن، موریس.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫اونا متوجه چیزی میشن ‫که من همیشه می‌دونستم.
‫برتری تو رو تشخیص میدن.
‫زندگیت عوض میشه.
‫تقریباً آماده‌ایم.
‫ آقای راول.
‫حذف‌شدگان دور اول، آقایان
‫آلاووآنا، بریزو...
‫ لعنتی! دوباره رد شدم.
‫- لونژا... ‫- وای، نه!
‫راول...
‫ممکن بود خودتو بکشی.
‫این فقط یه جایزه است، عزیزم.
‫من از جایزه‌شون متنفرم.
‫یه ملودی شرقی شنیدم ‫که از حیاط می‌اومد.
‫حتماً صدای باد بود ‫که توی سفال‌ها می‌پیچید.
‫برای همین، رفتم جلوتر ‫تا بهتر بشنوم.
‫و احمقانه است،
‫یادم رفته بود ‫که طبقه اول هستیم.
‫قسم می‌خورم.
‫نمی‌خواستم بمیرم، مامان.
‫یه روز، این احمق‌های هیئت داوری
‫پشیمون میشن.
‫ آه! موریس!
‫شامپاین خوب نیست؟
‫چرا، چرا...
‫یادتون میاد ‫اولین بار که همدیگه رو دیدیم؟
‫من خیلی دست و پا چلفتی بودم.
‫نه.
‫شما تنها کسی بودید ‫که اومدید سمت من
‫و دستتون رو دراز کردید.
‫هیچوقت پشیمون نشدم.
‫ولی حیف که
‫شما نیومدید ‫توی خانواده ما.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫- خواهرم خوشحال می‌شد. ‫- اوه...
‫- میسیا کم شوهر نداشته. ‫- آه...
‫خانم ناتانسون، خانم ادواردز، ‫خانم سرت...
‫خانم سرت؟
‫نه برای مدت زیادی.
‫خوزه ماریا معشوقه‌اش ‫رو آورده زیر یه سقف.
‫میسیا تظاهر به غرور می‌کنه، ولی...
‫این نمی‌تونه ادامه پیدا کنه.
‫شب بخیر.
‫- اون یه زن فوق‌العاده‌ست. ‫- شب بخیر.
‫این‌طور گرفتار روزمرگی شده.
‫با این حال، ‫آدم می‌خواد نجاتش بده از دست خودش.
‫معلومه که هنوز هم ‫عاشقش هستید.
‫حیف که شما با موسیقی ازدواج کردید.
‫باید گاهی بهش خیانت کنم.
‫آره.
‫- باید این کارو بکنید.
‫روبینشتاین کجاست؟
‫اون چیز بزرگ رنگ شده رو ‫ندیدید؟
‫منتظر شماست.
‫فقط درباره این حرف می‌زنه.
‫موریس راول، دنبالتون می‌گشتم.
‫پشت این ستون ‫قایم شده بودید؟
‫دور و برتون شلوغ بود.
‫رسیدن به شما ‫مثل یه مسیر جنگیه.
‫یه حالتی دارید...
‫یه حالت فوق‌العاده سرزنده.
‫هر چی زمان میگذره، ‫شما جوون تر میشی.
‫شما جاودانه هستید.
‫اوه، چه چاپلوس مهربون کوچولویی.
‫به سلامتی!
‫میدونی چیه؟ ‫ما به همکاریمون مینوشیم.
‫جدی؟
‫فوق‌العاده جدی،
‫چون شما قراره موسیقی ‫بالهٔ بعدی منو بنویسی.
‫چقدر بامزه‌اید.
‫مثل یه جوجه که از لونه افتاده می‌مونی.
‫نگران نباش.
‫من از قبل برنامه‌ریزی کردم، ‫چون میدونم که به زمان نیاز داری.
‫ولی کدوم باله؟ ‫نظری داری؟ داستانش چیه؟
‫داستان...
‫داستان مهم نیست!
‫بعداً میبینیم.
‫چیزی که من میخوام، احساسه.
‫افسونگر.
‫شهوانی.
‫من میدونم که این حس
‫تو موسیقی شما هست.
‫- شهوانی؟ ‫- آره، شهوانی.
‫حسِ جنوب،
‫عطر گل‌های سمی...
‫یه کارمن مدرن، همین.
‫مادرت «اسپانیایی» بود، درسته؟
‫اهل «باسک».
‫حتی بهتر.
‫نادرتر.
‫فکر کن.
‫نه! فکر نکن. فقط بساز.
‫ شب بخیر، ایدا.
‫چه سورپرایز فوق‌العاده‌ای! ‫شما کجا، اینجا کجا!
‫سه تا روس؟
‫یه سفید، یه قرمز و یه یهودی.
‫و سه تا فرانسوی چی؟
‫- یه ازدواج موفق. ‫- آه!
‫- آفرین. ‫- آره.
‫مثلث تنها هندسه واقعی ‫برای یه زوجه.
‫- برادر عزیزم. ‫- میسیا.
‫و عزیز دلم.
‫خوشبختانه هنوز اینجایی.
‫میرقصیم؟
‫میدونی که رقصم افتضاحه.
‫کل پاریس رو اومدم ‫تا باهات برقصم.
‫بیا بریم.
‫میبینی؟ بد نیست.
‫به زور پاتو ‫میذاری رو پای من.
‫شوهرت اینجا نیست؟
‫نه، خونه‌ست با یه روسی ‫برای کلاس زبان.
‫اینجوری نگاه نکن، ‫من حسودی نمیکنم.
‫خودت میدونی.
‫عطرت رو عوض کردی؟
‫آره.
‫شالیمار.
‫بهت میاد.
‫یکم تند و تیز، باسکِ کوچولوی من.
‫تند و تیز!
‫بامزه‌ست.
‫آره. گاهی خسته‌کننده میشه.
‫زن‌های بامزه ‫معمولاً آرامش‌بخش نیستن.
‫نه؟
‫استاد، نوازنده‌ها منتظرن.
‫میدونم، ولی نمیتونم.
‫ولی...
‫آخه موریس، این فقط یه تمرینه.
‫کسی به خاطر کفش‌هات ‫سرزنشت نمیکنه.
‫چرا، من!
‫این شمایی که ‫کفش‌هاتو جا گذاشتی.
‫آره.
‫خانم رِوِلو ‫از مونفور میارتشون.
‫مطمئن بودم که آوردمشون.
‫فکر می‌کنی دارم خل میشم؟
‫نه اصلاً. این بچه‌بازی‌ها رو تموم کن ‫و به ارکستر ملحق شو.
‫نه.
‫آقا! آقا، اینجان.
‫آه!
‫خانم رولو.
‫ممنون.
‫بفرمایید بشینید. ‫نفس‌نفس می‌زنید.
‫بشینید.
‫مارگریت، ‫یه لیوان آب براشون بیار.
‫بشینید.
‫نمیخوام از دستتون بدم.
‫ممنون.
‫مطمئنید که ‫همون‌ها هستن؟
‫چی شده؟
‫چه خبره؟
‫آقایان، نمیدونم
‫آیا شما از دقتی که
‫این والس نیاز داره آگاهید.
‫باید ریتم رو ‫کاملاً دقیق نگه دارید.
‫نذارید ملودی ‫حواستون رو پرت کنه.
‫مخصوصاً، پیش‌بینی ‫اوج گرفتن نهایی رو نکنید.
‫باید یه قطعه موسیقی رو با کلمات توصیف کنم
‫تا بتوانید ریتمش رو تو ذهن‌تون تجسم کنید؟
‫از 96 شروع می‌کنیم.
‫خب همینه.
‫این والس خوشبختی نیست، ‫باید با فاجعه تموم بشه.
‫در واقع، ‫همه چیز همیشه با فاجعه تموم میشه.
‫یه اجرای فوق‌العاده، ‫اوج پایانی، تکون دهنده بود.
‫طبع آتشفشانی خودتو آزاد کردی.
‫خب یه آتشفشان یخی.
‫چه اتفاقی افتاد،
‫چند لحظه پیش؟
‫روی صحنه، وقتی داشتی رهبری می‌کردی؟
‫آه بله، متوجه شدی.
‫یه جور خلأ.
‫ببین، موریس،
‫این سفر به آمریکا، ‫واقعاً عاقلانه نیست.
‫خب...
‫وقتی قراره بمیری، ‫بهتره تو سفر بمیری.
‫نه، من شوخی نمی‌کنم.
‫چند لحظه پیش منو ترسوندی.
‫خیلی گیج به نظر می‌رسیدی.
‫فکر کنم تو موسیقی خودم ‫گم شدم.
‫ولی این اتفاق میفته، می‌دونی.
‫والس من برام مثل یه چیز غریبه ‫به نظر اومد
‫و این حس ناخوشایندی نبود.
‫مثل...
‫انگار که مرده بودم.
‫از خودم رها شده بودم.
‫شاید یه روز،
‫یاد بگیری که موسیقی خودتو رو ‫دوست داشته باشی.
‫ ایدای عزیزم.
‫یه فکری به ذهنم رسیده.
‫نظرتون چیه اگه من ‫"ایبریا" اثر آلبنیز رو
‫دوباره برای بالهٔ شما تنظیم کنم؟
‫به نظرم نشون دهندهٔ تمام خشونت‌ها
‫و تمام ظرافت‌های ‫شخصیت شماست.
‫اگه این ایده براتون جذابه،
‫در طول تور آمریکام ‫روش کار می‌کنم.
‫بهم بگید.
‫برای نخستین بار در ‫سمفونی موسیقی اپرای بوستون
‫موریس راول برای اولین بار در بوستون ‫قطعات پیانو خودش را اجرا می‌کند.
‫این کنسرت در دو شب جمعه ۱۳ ژانویه ساعت 19:30 ‫دوشنبه ۱۴ ژانویه ساعت 20:15 برگزار می‌شود.
‫[شیکاگو]
‫[دیترویت]
‫[دِنوِر]
[نیویورک]
‫بعضیا به من میگن ‫"ساعت‌ساز سوئیسی"، ظاهراً.
‫ولی، درسته که برای تحویل ساعت‌های کوچیکم،
‫به یه دورهٔ طولانی آمادگی ‫نیاز دارم.
‫من فقط به تدریج می‌تونم
‫شکل و مسیر ‫اثر آینده رو ببینم.
‫ظاهراً بهش میگن ‫"ساعت‌ساز سوئیسی".
‫اما قبل از اینکه بتونه ‫این ساعت‌ها رو تحویل بده،
‫به یه دورهٔ طولانی
‫آمادگی نیاز داره ‫تا اپرا رو ببینه و حس کنه.
‫ممکنه سال‌ها درگیرش باشم ‫بدون اینکه یه نت بنویسم.
‫اما وقتی ایده پیدا میشه،
‫نوشتن سریع انجام میشه.
‫میشه گفت ‫پرنده آزادانه پرواز می‌کنه.
‫اون می‌تونه سال‌ها
‫بدون نوشتن یه نت بگذرونه، ‫اما وقتی ایده واقعاً میاد،
‫پرندهٔ کوچیک، به اصطلاح، ‫پرواز می‌کنه.
‫همینه.
‫آقای راول، یه عکس، لطفاً؟
‫آقای راول؟
‫تا حالا موسیقی جَز ‫گوش دادین؟
‫["مردی که دوستش دارم"، ‫از لوئی آرمسترانگ و الا فیتزجرالد]
‫♪ یه روزی تو میای ♪
‫♪ مردی که دوستش دارم ♪
‫♪ و اون بزرگ و قوی خواهد بود ♪
‫♪ مردی که دوستش دارم ♪
‫♪ و وقتی سر راهم قرار می‌گیره ♪
‫♪ تمام تلاشم رو می‌کنم ♪
‫♪ که بمونه ♪
‫♪ به من نگاه می‌کنه و لبخند می‌زنه ♪
‫♪ من می‌فهمم ♪
‫♪ و بعد از مدت کوتاهی ♪
‫♪ دستم رو می‌گیره ♪
‫♪ و اگرچه به نظر مسخره میاد ♪
‫♪ می‌دونم که هر دومون ♪
‫♪ حرفی نمی‌زنیم ♪
‫اولین باره که اومدین نیویورک؟
‫- بله. ‫- خوشتون اومده؟
‫اوه...
‫خیلی.
‫کجاهای دیگه
‫آمریکا رفتین؟
‫همم...
‫بوستون، کلیولند، شیکاگو.
‫اوه! من اهل شیکاگو هستم.
‫کجا اقامت داشتین؟
‫بله.
‫بله؟
‫این یه موسیقی عامه‌پسند ‫نسبتاً ساده‌ست.
‫نه واقعاً، ‫خیلی پیچیده‌تر از این حرفاست.
‫یه آهنگ با زیبایی قدرتمند بود.
‫- آره. ‫- با خط موسیقی متفاوت بود،
‫ولی یه جور سرمستی از وزن داشت.
‫ببخشید موریس، ‫نمی‌خواستم حرفتون رو قطع کنم.
‫شب بخیر آقایون.
‫شب بخیر.
‫میسیا.
‫چی می‌خورید؟
‫تو کافه‌ها چیکار می‌کنید ‫پرسه می‌زنید؟
‫مگه نباید برای روبینشتاین ‫آهنگ بسازید؟
‫دیدینش؟ داره تعقیبم می‌کنه!
‫تو کل پاریس جار می‌زنه
‫که شما خیلی زود بالهش رو ‫براش تحویل می‌دید.
‫تو روزنامه‌ها اعلام کرده.
‫حتی یه نت هم ننوشتم.
‫- حتی یه دونه؟ ‫- نه، حتی یکی هم نه.
‫زیبای عجیب و غریب ما ‫الهام بخشتون نیست؟
‫پس به الهه‌های هنر اعتقاد ندارید؟
‫نه، من به الهه‌ها اعتقاد ندارم، ‫من به موسیقی ایمان دارم.
‫بهش احترام می‌ذارم، ‫براش دعا می‌کنم، ولی...
‫همیشه جوابمو نمی‌ده.
‫شاید باید جای دیگه‌ای ‫دعا کنید.
‫فکر می‌کنید اون دعاها ‫مستجاب می‌شن؟
‫تا امتحان نکنید ‫هیچوقت نمی‌فهمید.
‫بریم سمت ساحل رود سن.
‫و اونقدر راه بریم تا ‫بی‌خوابیم از بین بره.
‫تا صبح راه می‌ریم.
‫چی می‌خواید؟
‫از خواب متنفرم، ‫اونم از من متنفره.
‫بهتره تا تاکسی راه بریم.
‫تا این تاکسی خیلی راهی نیست.
‫واقعاً می‌خواید همین الان ‫برید؟
‫یه مرد دیگه تو زندگیمه ‫که مثل ببر حسوده.
‫اگه درنده‌ها رو دوست دارید، ‫یه سیرک راه بندازید.
‫من فقط ببرها رو دوست ندارم.
‫گربه‌ها رو هم دوست دارم.
‫ولی وسط شب ولشون می‌کنید.
‫من مثل شما نیستم.
‫نه نبوغ دارم نه استعداد.
‫اون چیزی که شما از موسیقی می‌خواید، ‫من از عشق می‌خوام.
‫حداقل اون جوابتون رو می‌ده؟
‫شما به زندگی اعتماد کافی ‫ندارید.
‫جرأت کنید!
‫وقتی جرأت می‌کنیم حالمون بهتر می‌شه.
‫خیابان لامارک شماره ۲۵.
‫- سلام. ‫- سلام.
- ‫- خانم‌ها. - ‫- آقا.
‫آقا موریس.
‫چه خوب! مدت‌ها بود ندیده بودمتون.
‫راستش من آمریکا بودم.
‫آمریکا؟
‫خیلی جالبه.
‫بیاید، همه چیز رو برام تعریف کنید.
- ‫- هیس! - ‫- هیس!
‫♪ وقتی مادلون ‫میاد برامون نوشیدنی بیاره ♪
‫♪ زیر آلاچیق ‫دامنش رو لمس می‌کنیم ♪
‫♪ و هر کسی ‫براش یه داستان تعریف می‌کنه ♪
‫♪ یه داستان به روش خودش ♪
‫♪ مادلون با ما ‫سختگیر نیست ♪
‫♪ وقتی کمر یا چونش رو ‫می‌گیریم ♪
‫♪ می‌خنده ‫این تنها کار بدیه که بلده ♪
‫♪ مادلون، مادلون، مادلون! ♪
‫اگه اجازه بدید.
‫لازم نیست، ‫قصد ندارم لباسامو دربیارم.
‫- اصلاً؟ ‫- نه.
‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً.
‫دیگه از ما گذشته.
‫باشه.
‫پس چی می‌خواید؟
‫- فقط نگاه کنید؟ ‫- نه، صبر کنید.
‫بیاید بشینید.
‫می‌خوام این دستکش‌ها رو ‫خیلی آروم بپوشید
‫طوری که روی پوستتون صدا بده.
‫- همین؟ ‫- آره.
‫- همین؟ ‫- بله.
‫نه، آروم.
‫ نظرتون چیه؟
‫- که شما زیبایید. ‫- نه، دستکش‌ها.
‫- خوشتون میاد؟ ‫- خیلی.
‫ساتنه؟
‫آره، ساتنه.
‫کرستم هم همینطور.
‫وقتی سرخ می‌شید ‫جذاب‌تر می‌شید.
‫این رنگ خیلی قشنگه.
‫منو سبک‌سر می‌دونید؟
‫نه.
‫زیبایی چیز جدیه.
‫جدی مثل کودکی.
‫شب بخیر.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر، موریس.
‫شوهرم.
‫بیاید از این طرف بریم.
‫- سیپا! ‫- آه!
‫خواهر عزیزم.
‫چطوری رفیق قدیمی؟
‫خوبم.
‫مثل فضای اینجا.
‫یه چیزی برامون بزن ‫که این مرده‌ها رو بیدار کنه.
‫- نه. ‫- بزن دیگه.
‫اون قطعه‌ای که ‫برای من نوشتی رو.
‫ساکت لطفاً!
‫وگرنه شلاقم رو در میارم.
‫هیس!
‫چطوری همه این زیبایی‌ها ‫به ذهنت میاد؟
‫من نمی‌خوابم.
‫منم نمی‌خوابم ‫ولی هیچ شاهکاری ازش در نمیاد.
‫من هیچ هنری ندارم.
‫موسیقی توی سرمه، ‫اون تصمیم می‌گیره.
‫موسیقی‌تون سلیقه خوبی داره.
‫"زیبای خفته"؟
‫بزنیم؟
‫اصلاً خوب نیست.
‫هیچ کششی بین شما نمی‌بینم، ‫هیچ حسی نیست.
‫مطمئنم شما هیچوقت ‫با هم نخوابیدین.
‫چی گفتین؟
‫ما دوستای خوبی هستیم...
‫دستتون رو بردارین.
‫برای شوهری مثل من
‫هیچی دلگرم‌کننده‌تر از مردی مثل شما نیست
‫منظور؟
‫شما زندگی می‌کنید
‫در اوج هنر.
‫یه دنیای غیرمادی.
‫شما چیزی نمی‌دونی.
‫هیچی ملموس‌تر از موسیقی نیست.
‫میسیا عزیزم،
‫امشب باید ‫تنهایی برگردی خونه.
‫من میرم شام بخورم
‫با یه بازیگر کوچولو ‫که خیلی به یه حامی نیاز داره.
‫این مرد، عجب وحشی‌ایه!
‫من یه بهونه دارم، ‫به خاطر پولش باهاش ازدواج کردم.
‫- تنها دلیلش همینه؟ ‫- نه.
‫ولی شما که زن باسلیقه‌ای هستین.
‫زن‌های باسلیقه هم ‫می‌تونن اشتباه کنن.
‫این قایم شدن پشت حرف‌های قشنگ رو تموم کنید
‫فقط خودتون رو ‫گول می‌زنید.
‫این شمایید که اینو میگید؟
‫وارد این بحث نشید.
‫- برای خیانت، باید بلد باشی عاشقی کنی. ‫- بازم حرف‌های قشنگ.
‫من آزادم، زنده‌ام و ‫هر کاری دلم بخواد می‌کنم.
‫وقتی به اینجا رسیدید، ‫بهم درس بدید.
‫می‌تونید به خودتون بگید خوشبختید.
‫همه می‌دونن که واقعیت نداره.
‫خب که چی؟
‫- به شما چه ربطی داره؟ ‫- خودتون خوب می‌دونید.
‫بهتره یه شب دیگه ‫همدیگه رو ببینیم.
‫وقتی که حال و ‫هوامون بهتر باشه.
‫برامون تاکسی می‌گیرید؟
‫می‌رسونمتون خونه؟
‫منو خیابون بوآ پیاده کنید، ‫سر راهتونه.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خواید؟ ‫مطمئنید؟
‫نه.
‫خیلی لطف کردی.
‫بگیرید.
‫ممنون.
‫برمی‌گردی؟
‫امیدوارم.
‫ کجاست؟ می‌خوام ببینمش.
‫خدای من! ایدا!
‫- ایدا؟ ‫- آره، باله.
‫هنوز تمومش نکردید؟
‫هنوز شروعش نکردم.
‫- آفرین. ‫- نه، گیر کردم.
‫می‌دونم، یه کابوسه.
‫ از وقتی برگشتم ‫ده تا نامه، بیست تا تلگرام فرستاده...
‫از وقتی برگشتم ‫مدام اذیتم می‌کنه.
‫اگه ببینه دارم به ‫پرنده‌ها می‌رسم...
‫تیکه پاره‌تون می‌کنه.
‫زن‌های روس به نظر آروم میان،
‫ولی وقتی بخوان، ‫وحشتناک میشن.
‫این که براتون بد نیست.
‫خوب منو می‌شناسید. خب...
‫همینجا بمونید، برمی‌گردم.
‫ایدای عزیز.
‫ممنون، خانم رولو.
‫چه سورپرایز قشنگی!
‫پس هنوز زنده‌اید، آره؟
‫خیالم راحت شد.
‫بله، شرمنده‌ام. ببخشید، ولی...
‫وقتی آدم غرق ‫خلق یه اثره، باید...
‫از دنیا بِبُره، مثل راهب‌ها زندگی کنه.
‫زمان، دوستی‌ها، ‫آدم‌ها رو فراموش می‌کنه...
‫فکر می‌کردم فراموش نشدنی‌ام.
‫آه، این که بله...
‫و این باله...
‫خدای من! اوم...
‫می‌تونم بگم ‫خیلی خوب پیش میره.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫چند تا میزان برام بزنید، ‫همینجوری، برای لذتش.
‫نه.
‫متأسفم، ‫ولی من هیچوقت نمیذارم
‫یه قطعه رو موقع ساختنش گوش کنن. ‫این مثل اینه که...
‫مثل اینه که با پیژامه ‫از مهمون‌ها پذیرایی کنی.
‫من مردها رو با پیژامه دوست دارم، ‫خیلی جذابه.
‫بیا، فقط چند تا نت.
‫فقط چند تا نت.
‫نمی‌تونم. هنوز نه.
‫اگه دچار مشکل شدی، ‫می‌تونم درک کنم.
‫برای مردها پیش میاد، مشکلات، ‫مگه نه؟
‫حتی برای نوابغ.
‫من مشکلی ندارم.
‫- اصلاً. ‫- چرا.
‫ولی...
‫ارکستراسیون داره شکل می‌گیره،
‫من خطوط عمودی رو دارم،
‫و دارم روی خطوط افقی ‫کار می‌کنم.
‫بعدش، ‫همه کروماتیک‌ها رو حذف می‌کنم،
‫و روی تتراکورد پایین ‫تمرکز می‌کنم.
‫زمان می‌بره، ‫ولی هیجان‌انگیز نیست؟
‫آه بله.
‫تتراکورد پایین.
‫موسیقی اصیل و ریشه‌دار...
‫حیرت‌انگیزه!
‫در آغاز ریتم بود...
‫خلسه، نابودی...
‫و من، می‌رقصم.
‫و می‌رقصم.
‫همه چیز آماده‌ست.
‫اپرا رزرو شده.
‫اجرای عمومی اکتبر، ‫تمرین‌ها سپتامبر.
‫تو یک ماه؟ ‫من حداقل ۴ ماه نیاز دارم! یا حداقل ۳ ماه.
‫نظرت درباره ‫سه ماه کوچولو چیه؟
‫دو ماه، نه یک روز بیشتر.
‫این هوای دریایی، ‫شور، جان‌بخش رو حس می‌کنی؟
‫این هوای زادگاه منه.
‫برای کار کردن ‫تو زادگاهتون اینجا ‫خیلی خوبه.
‫می‌خواین ‫قلعه شنی درست کنین؟
‫نه، فقط می‌خواستم شنا کنم، ‫همین.
‫آه، البته.
‫می‌تونم یه قلعه بسازم، ‫اگه دوست دارین.
‫هر سرگرمی‌ای خوش‌آینده.
‫خب...
‫اول کمکم کنین ‫گردنبندم رو دربیارم.
‫شما بهم هدیه‌ش دادین،
‫نمی‌خوام تو موج‌ها ‫از دستش بدم.
‫تو موهاتون گیر کرده.
‫لطفاً بازش کنین.
‫ممنون.
‫- در نهایت، همراهیتون می‌کنم. ‫- آه...
‫شنا کردن بدون مراقب ‫خطرناکه.
‫چیه؟
‫این حرکتی که می‌کنید رو دوست دارم.
‫این حرکت؟ چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌تونید تا ابد تکرارش کنید، ‫من همیشه ازش خوشم میاد.
‫بالاخره باید تموم بشه.
‫آره.
‫حتماً باید تموم بشه.
‫و بعدش؟
‫- چی میشه؟ ‫- هیچی.
‫هیچ اتفاقی نمی‌افته، ‫فقط پایانه.
‫پایان؟
‫- پس غم‌انگیز میشه. ‫- نه.
‫نه لزوماً.
‫بعد از پایان، همه چیز از نو شروع میشه.
‫موریس، یه خبر بد دارم.
‫درباره‌ی بالۀ شماست.
‫شما نمی‌تونید "ایبریا" رو تنظیم کنید.
‫امتیازش گرفته شده.
‫چطور؟ توسط کی؟
‫توسط انریکه آربوس.
‫آربوس...
‫متأسفم.
‫با وکیلش تلفنی صحبت کردم، ‫کاری نمیشه کرد.
‫خب...
‫چی شده؟
‫باید برگردم پاریس.
‫ولی...
‫ما تازه رسیدیم.
‫هر چقدر می‌خواین بمونید، ‫من برمی‌گردم.
‫موریس!
‫کفش‌های ورنی‌تون!
‫خانم وُلوُدِسکایا رو می‌شناسید؟
‫نه.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫سلام.
‫خانم ولودسکایا ‫خیلی نگرانه.
‫آه.
‫بیا موریس.
‫میگه آینده‌ی بالۀ ما ‫خوب پیش نمیره.
‫میگه همه چی خراب شده.
‫می‌ترسم درباره‌ی شما ‫اشتباه کرده باشم.
‫من این خانم رو نمیشناسم ‫و برام مهم نیست که آسمون و ستاره‌ها چی میگن، ایدا.
‫من...
‫من به تلاش انسان اعتقاد دارم.
‫به چیزی که باید پیدا بشه، ‫یه ایده.
‫اون اونجاست، یه گوشه قایم شده. ‫فقط باید بگیرمش.
‫این ودکاست؟
‫به سلامتی!
‫به پیدا شدن این ایده.
‫خانم ولوودسکایا فکر میکنه
‫که فقط یه روس ‫میتونه ساعت زمان رو متوقف کنه.
‫راستی، میدونید
‫استراوینسکی امشب میاد شام.
‫اون تحسین زیادی برای شما داره، ‫اینو که میدونید.
‫منم همینطور.
‫اینو میگم چون ‫خانم ولوودسکایا فکر میکنه
‫که ایگور میتونه باله منو ‫سر وقت تحویل بده.
‫اما، هیچی جلوتونو نمیگیره. ‫شاید ایده خوبی باشه.
‫واقعاً؟
‫- شما تشویقم میکنید؟ ‫- و...
‫به نظر این خانم،
‫باله شما باید ‫چقدر طول بکشه؟
‫نمیدونم. حدود 20 دقیقه.
‫خیلی زیاده.
‫پونزده دقیقه؟
‫خسیس بازی درنیار.
‫هفده دقیقه؟
‫قبوله. دقیقاً 17 دقیقه با کرنومتر.
‫دیگه یه ثانیه هم نباید از دست بدیم.
‫باید رقص رو طراحی کنم، ‫تمرین کنم،
‫تمرین کنم...
‫البته، ایدا. ‫تمرین کلید موفقیته.
‫من نمیخوام کار یکی دیگه رو ‫تنظیم کنم ‫مثل یه گیاه انگلی.
‫میخوام یه اثر اصیل بسازم.
‫خب، ما تو اسپانیا هستیم.
‫میدون، آفتاب داغ، ‫پاشنه‌ها، کفاش.
‫یه فاندانگو؟
‫یه سویانی!
‫خانم ولوودسکایا میگه ‫هر جور که شما بخواید.
‫ من گیر افتادم، ‫مثل یه موش تو تله‌ام.
‫میدونید چقدر طول کشید
‫تا سمفونی کولت رو ‫بنویسم؟
‫یازده سال!
‫بین سفارش و ساختش، ‫جنگ شد.
‫حالا... 17 دقیقه تو 2 هفته.
‫باید از مغزم ‫بیرون بکشم
‫بیشتر از یه دقیقه ملودی ‫در روز.
‫غیرممکنه. غیرانسانیه!
‫آروم باش، موریس.
‫مواظب باش حالت بد نشه.
‫از تو تختخواب که ‫نمیتونی این باله رو بنویسی.
‫هیچوقت نمیتونم انجامش بدم.
‫کارم تمومه.
‫موریس راول دیگه تمومه.
‫شاید بد هم نباشه.
‫آرامش خواهم داشت، ‫احساسات رام شده،
‫یه آرامش بی‌پایان ‫که شبیه مرگه.
‫البته.
‫ مادر عزیزم، ‫خواهش میکنم منو ببخش،
‫که از پارتی‌بازی استفاده کردم ‫تا (در جبهۀ نبرد) استخدام بشم.
‫میدونم که معمولاً از این راه ‫برای معافیت استفاده میکنن،
‫ولی چیکار کنم؟
‫نمیتونستم پشت جبهه بمونم،
‫وقتی رفقام و برادرم ‫تو خط مقدم میجنگیدن.
‫منو تو نیروی هوایی ‫قبول نکردن،
‫ولی منو به خدمات درمانی فرستادن.
‫امروز یه مجروح بدحال دیدم.
‫شبیه یه فرشته بود.
‫زمان متوقف شده بود.
‫برای اون، تو درد
‫و برای من، تو موسیقی.
‫ممنون.
‫چه جور موسیقی‌ای دوست دارید؟
‫من؟
‫خب...
‫من خیلی کارهای شما رو دوست دارم، ‫ولی...
‫راحت باشید، ‫من نمیخورمتون که.
‫راستش...
‫آهنگ‌های مد روز رو هم دوست دارم.
‫کدوما؟
‫نمیدونم، خب...
‫مثلاً "والنسیا"
‫♪ والنسیا ♪
‫آره، تازه‌ست. دلنشینه.
‫♪ لا، لا، لا، لا ♪
‫♪ والنسیا ♪
‫♪ لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا ♪
‫♪ والنسیا ♪
‫♪ لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا، لا ♪
‫این آهنگ کوچولو رو دوست دارم.
‫به آدم روحیه میده.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫به نظرت این تم خیلی تکراری نیست؟
‫چرا. ‫چطور می‌خواین بسطش بدین؟
‫قصد ندارم بسطش بدم.
‫یا حداقل نه مثل همیشه.
‫ملودی یک دقیقه طول می‌کشه.
‫17 بار تکرارش می‌کنم و تمام.
‫اینجوری یه قطعه اسپانیایی میشه.
‫- می‌خوای 17 بار تکرارش کنی؟ ‫- آره، همینه.
‫خسته کننده نمیشه؟
‫نه.
‫خب...
‫حداقل آزاردهنده میشه.
‫آره، آزاردهنده.
‫مثل...
‫یه حالت هیپنوتیزم که اوج میگیره.
‫جالب نیست؟
‫چرا، چرا، جالبه.
‫ولی اینکه موفق بشه رو نمیشه قول داد...
‫خب...
‫موفقیت چیز کمی نیست، ‫ولی فقط برامون دشمن می‌تراشه.
‫ازش متنفره.
‫نه. چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫ببین، لالو دوست شوهر منه،
‫یه جورایی متحد ماست.
‫این دفعه برات ‫یه مقاله خوب می‌نویسه.
‫پیر!
‫میسیا!
‫- راول رو می‌شناسید؟ ‫- بله.
‫مجذوبش شدید؟
‫- قطعه قشنگیه. ‫- فوق‌العاده‌ست.
‫بد نیست.
‫عالیه.
‫پس درباره‌ش می‌نویسید.
‫بدخلقی مقاله قبلیتون رو ‫کنار بذارید.
‫با این حال...
‫تاثیر دبوسی خیلی واضحه.
‫ببخشید،
‫ولی شما حتی پیتزیکاتوی سونات اونو ‫کپی کردید.
‫من چیزی رو کپی نکردم
‫و این کوارتت مال ‫بیش از 10 سال پیشه.
‫یعنی دبوسی از شما کپی کرده؟
‫نه، فقط می‌گم که...
‫ما یه پیتزیکاتوی مشترک داریم، ‫ولی مال من قدیمی‌تره.
‫یه ایده متعلق به کسیه که ‫بهترین استفاده رو ازش می‌کنه.
‫شما یه تکنسین درخشانید،
‫ولی فکر می‌کنم قادر نیستید ‫کوچکترین احساسی رو منتقل کنید.
‫این همیشه تفاوت اصلی خواهد بود
‫بین موسیقی دبوسی و موسیقی شما.
‫ولی چه بهتر که خشک هستید، ‫کاملاً خشک.
‫مقاله‌م رو با همین طرز نگاه سردتون می‌خونید.
‫شب بخیر، میسیا.
‫موریس، دیوونه شدی؟
‫- یه کپی ازش داری دیگه؟ ‫- نه.
‫- خدای من، غیرقابل تحمله. ‫- چی غیرقابل تحمله؟
‫این بولرو، ‫نمی‌تونم از شرش خلاص شم.
‫تو سرمه.
‫خستم می‌کنه، دنبالم می‌کنه، ‫تسخیرم کرده.
‫پس ولت نمی‌کنه.
‫برام بخونش.
‫نه، نه. این یکی رو نه.
‫شما گفتید که ‫نمی‌تونید به من نه بگید.
‫خب...
‫اگه همچین حرف مزخرفی زدم.
‫اینه و بعدش تکرار میشه.
‫تکرار میشه، دوباره شروع میشه.
‫تکرار میشه، ادامه پیدا می‌کنه،
‫و یه جایی همه چیز خراب میشه، ‫منفجر میشه.
‫و بعد، تمومه.
‫مثل زندگی.
‫- پس یه اثر متافیزیکی. ‫- آره.
‫نه. نمی‌دونم، من...
‫من فکر می‌کنم این آهنگ گستاخه.
‫آره! سمجه.
‫بهش یه فرصت بدید.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی، من...
‫نفس کم میارم. ‫باید سیگار رو ترک کنم.
‫قلب کوچولوت خسته‌ست.
‫قلبم؟ اوه...
‫بعید می‌دونم.
‫تقریباً هیچوقت ازش استفاده نمی‌کنم.
‫حالتون بهتره؟ مطمئنید؟
‫درک می‌کنم که آدم توی همچین جای وحشتناکی ‫از حال بره.
‫نه، داشتم دنبال یه جای مناسب می‌گشتم
‫که اینو بهتون بدم.
‫پس حق داشتم که بهش ایمان داشته باشم.
‫خسته کننده‌ست که همیشه ‫حق با آدم باشه.
‫چرا منو آوردین توی این سوراخ موش؟
‫برای اینکه شما رو توی روح این باله ‫غرق کنم.
‫من اونو به عنوان ستایشی از مدرنیته ‫طراحی کردم.
‫یه استعاره از دنیای مکانیکی.
‫در واقع، صحنه می‌تونه دقیقاً ‫یه کارخونه باشه.
‫یه کارخونه؟ توی اپرا؟
‫آره.
‫این یه ایده شیطانیه.
‫شیطانی و شگفت‌انگیز!
‫آره، من صحنه رو می‌بینم، مدرن بودنش ‫رو می‌بینم، چیزی که تا حالا دیده نشده.
‫تو و من، راول، ‫این اجتناب‌ناپذیره.
‫این مقاومت‌ناپذیره، ‫این انقلابه.
‫اینجا کجاست؟ روسپی‌خونه‌ست؟
‫خب...
‫چی؟
‫نظرم چیه؟
‫ولی...
‫فکر می‌کنم، عزیزم ایدا، که...
‫شما به نظر من اهمیت نمی‌دین ‫و مدرکش رو هم دارم.
‫چی کم داره؟
‫آها! کارخونه‌تون.
‫کارخونه یه جزئیات بود، ‫یه ناز بلشویکی.
‫ارزشش رو نداشت.
‫بعداً در موردش حرف می‌زنیم
‫وقتی که کارگرها برن اپرا.
‫باید از من تشکر کنید
‫که شما رو از این ابتذال ‫نجات دادم.
‫این شمایید که دارید از ابتذال حرف می‌زنید؟
‫شمایی که بالۀ منو تبدیل کردید ‫به یه جشن عیاشی،
‫به یه بابِل لعنتی!
‫این بالۀ شما نیست، ‫بالۀ منه.
‫من بودم که سفارشش دادم.
‫کسی که شما رو از خودتون نجات داد
‫وقتی که دیگه نمی‌تونستید ‫یه نت بنویسید.
‫و اما شما،
‫یاد بگیرید که نت‌ها رو بخونید.
‫ریتم باید از اول تا آخر ‫ثابت باشه.
‫ثابت!
‫ازتون می‌خوام که برید بیرون، آقای راول.
‫نیازی به درخواست نیست.
‫آدم تعجب می‌کنه که ‫چطور این از شما بیرون اومده.
‫"بولرو" یه اثر جسمانیه. ‫جسم!
‫می‌دونید یعنی چی؟ نه، البته که نه!
‫شما نسبت به همه این‌ها کورید. ‫و نسبت به خودتون هم کر.
‫من با مدیر اپرا ‫تماس می‌گیرم،
‫با اجراش مخالفت می‌کنم.
‫یه کم فکر کن.
‫کاملاً فکر کردم.
‫حق با شما بود، ‫این قطعه هیچ معنایی نداره.
‫این یه تمرین سبکه، ‫نه موسیقی. بندازش دور!
‫داری اغراق می‌کنی، موریس.
‫بفرمایید.
‫خوبه، پولتون رو نگه دارید.
‫هنوزم نمی‌خواید یکم ‫همراهی داشته باشید؟
‫خب، چرا که نه.
‫من ترتیبش رو می‌دم.
‫صبر کنید.
‫در عوض، به من رقصیدن یاد بدید.
‫ولی موسیقی‌ای نیست.
‫همیشه موسیقی هست.
‫گوش کنید.
‫می‌شنوید؟
‫بوی خوبی می‌دید.
‫نمیشه تمام عمر رقصید.
‫چرا که نه؟
‫امروز خیلی ساکتی.
‫شما هم همینطور.
‫این وظیفه مردهاست که ‫زن‌ها رو سرگرم کنن.
‫طبق کدوم قانون؟
‫طبق قوانین ‫جاذبه عمومی.
‫ناراحتتون می‌کنه؟
‫نه.
‫شاید مردها رو ترجیح می‌دید؟
‫این چه فکریه که می‌کنید؟
‫پس، ‫این منم که خوشتون نمیاد؟
‫خودتون می‌دونید که خوشم میاد.
‫این پوست چه نرمه.
‫باید گاهی اوقات بذارید ‫نفس بکشه.
‫شما واقعاً منحصر به فردید.
‫این تعریفه؟
‫شاید هم باشه.
‫شاید متکبرانه به نظر برسه، ‫ولی همه مردها ‫می‌خوان منو اغوا کنن.
‫به جز شما.
‫خوشتون میاد که من تلاش نمی‌کنم؟
‫منو ببوسید.
‫می‌تونم ببوسمتون ‫و دروغ می‌گم
‫اگه بهتون بگم که ‫من تمایلی ندارم.
‫ولی این...
‫هر مردی میتونه این کارو بکنه.
‫من ترجیح دادم برای شما ‫موسیقی بسازم.
‫این منو تحت تاثیر قرار میده،
‫اما این مانع نمیشه که ‫منو ببوسید.
‫شاید دقیقاً همینطوره.
‫شما پرنده عجیبی هستید، راول.
‫به این زودیا نمیشه ‫شما رو تو قفس انداخت.
‫گاهی اوقات، من از این کار بدم نمیاد.
‫ مامان عزیزم،
‫باران شدیدی میباره.
‫چقدر گذشته که از تو ‫نامه‌ای نگرفتم؟
‫من درخواست مرخصی دادم،
‫و امیدوارم بتونم بعد از تعطیلات ‫تو رو در آغوش بگیرم.
‫روحیه‌ام خوبه.
‫حتی اگه احساس کنم موسیقی ‫درونم زنده است
‫بدون اینکه بتونم بذارم بیرون بیاد.
‫موریس، تویی؟
‫منتظرت بودم.
‫نمی‌خواستم برم ‫بدون اینکه دوباره ببینمت.
‫من اینجام، مامان.
‫الان پیشت می‌مونم.
‫آره.
‫مامان؟
‫همه منتظر شما هستن، موریس.
‫کفش‌هام رو نمی‌تونم پیدا کنم، ‫پیداشون نمی‌کنم.
‫من پیداشون میکنم.
‫چرا به من نگفتین ‫که مریض بود؟
‫به من دروغ گفتین.
‫اون قسممون داده بود ‫که چیزی بهتون نگیم.
‫همین وحشتناکه.
‫چه کاری از دستتون برمیومد ‫جز اینکه خودتونو عذاب بدین؟
‫می‌تونستم...
‫می‌تونستم فرار کنم، همین.
‫ شروع کنیم؟
‫خوب فکر کن.
‫خب...
‫چه کسی هند رو ‫کشف کرد؟
‫- ماژلان! ‫- آره.
‫پایتخت ونزوئلا کجاست؟
‫- کلمبو؟ ‫- نه.
‫ببینیم، موریس...
‫- کاراکاس. ‫- آره.
‫تاریخ نبرد اوسترلیتز؟
‫امم...
‫ حدود ۱۸۱۰.
‫در واقع، نمی‌دونم.
‫خب، حالا یه سوال آسون.
‫موتزارت "آه به شما می‌گویم" رو ساخت...
‫آره، اوم...
‫آه به شما می‌گویم
‫چی؟
‫مامان.
‫ باید سال آینده ‫خودمون رو معرفی کنیم!
‫آره!
‫موریس عزیز من!
‫تبریک میگم! بله، تبریک میگم،
‫چون پنج بار شکست خوردن ‫در جایزه رم،
‫در حالی که شما ‫معروف‌ترین آهنگساز هستید،
‫یه شاهکاره.
‫- به افتخار موریس! ‫- واقعاً.
‫ به افتخار موریس!
‫می‌خواین چی بهتون بگم؟
‫من همیشه بازنده‌ها رو ترجیح می‌دم. ‫اونا هستن که شخصیت دارن.
‫برنده‌ها یه حالت احمقانه ‫رضایت از خود دارن
‫یا تظاهر به تواضع می‌کنن ‫که منو عصبانی می‌کنه.
‫پس...
‫به افتخار شکست.
‫ به افتخار شکست!
‫قصد دارید برای بار ششم ‫شرکت کنید؟
‫برگرد، موریس.
‫نمی‌تونم.
‫این باله نیست که منو ناراحت می‌کنه، ‫موسیقی خودمه.
‫به خاطر من این کارو بکن.
‫[بوُلِرو، اثر موریس راول]
‫- تبریک میگم، آقای راول. ‫- ممنون.
‫- عالی بود، فوق‌العاده بود. ‫- ممنون.
‫- یه شاهکار بود. ‫- ممنون.
‫آقای راول، خداگونه بود.
‫ممنون. ‫یه سیگار ندارید؟
‫پاریس شاهکار شما رو پذیرفته.
‫بولرو، شاهکار من؟
‫- حیف که خالی از موسیقیه. ‫- اوه...
‫- تبریک میگم، آقای راول. ‫- ممنون.
‫- نه! نه اون. ‫- آقای راول؟
‫آقای راول.
‫چیزی نمونده که منو مجذوب خودت کنی.
‫این واقعاً موسیقی جالبیه.
‫اولین باری که شنیدم،
‫فکر کردم با این ریتم خیلی خودتو اذیت نکردی.
‫ولی اعتراف می‌کنم، از اونجایی که فقط ‫آدمای احمق نظرشون رو عوض نمی‌کنن،
‫این تکلف سیستماتیک شما که خیلی ‫منو عصبی می‌کرد،
‫به طرز عجیبی به این اثر یه بُعد میده، چطور بگم...
‫یه بُعد اروتیک
‫که اصلاً فکر نمی‌کردم ‫از پسش بربیای.
‫ممنون.
‫کی فکرشو می‌کرد، هان؟
‫آخرین مقاله‌ت رو خوندم
‫و به نظرم تو برعکس، ‫خیلی کم پیشرفت کردی.
‫خب... شب خوش.
‫ آقای راول؟
‫استاد عزیز، موسیقی شما
‫منو به وجد آورد.
‫میشه لطفاً این کارت رو ‫برام امضا کنید؟
‫بله.
‫این خط خطی چیه؟ ‫مست کردی یا از هیجانه؟
‫فوق‌العاده بود!
‫هزار بار آفرین، استاد.
‫ممنون.
‫خب، آفرین.
‫و ببخشید.
‫می‌ترسم که طبع آروم ما
‫باعث بعضی جرقه‌های ‫اضافی شده باشه
‫و پشیمونم که خیلی مهربون ‫باهات حرف نزدم.
‫در مورد "بولرو"، ‫قبول می‌کنم که احتمالاً اونجا
‫یه چیز کوچیک ‫فوق‌العاده جنسی هست
‫که من متوجهش نشده بودم.
‫اگه یه چیزی باشه که ‫من ازش متنفرم،
‫گل شب‌بوئه، بذارشون اونجا.
‫خب...
‫پس اونقدرام از این روسپی کوچولوی ‫بابِل بدت نمیاد.
‫متواضع نباش.
‫میشه خیلی چیزا درباره ‫این روسپی گفت،
‫ولی نه اینکه کوچیکه.
‫چاپلوس بدجنس.
- ‫- این طرف! - ‫- آقای راول!
‫- لطفاً! ‫- یکی دیگه!
‫- این طرف! ‫- بله!
‫یکی دیگه، لطفاً.
‫لطفاً آقای راول، این طرف!
‫مطمئنی نمی‌خوای به ‫مهمونی ملحق بشی؟
‫ایدا ناامید میشه.
‫و طرفدارات منتظرتن.
‫اونا نمی‌خوان منو ببینن، ‫می‌خوان موریس راول رو ببینن.
‫و شما به جز موریس راول ‫کی هستید؟
‫می‌ترسم چیز زیادی نباشم.
‫موفقیته که شما رو ‫ناراحت می‌کنه؟
‫ممکنه.
‫شاید رویاها باید ‫رویا باقی بمونن.
‫شوهرتون خونه موند؟
‫بله.
‫معشوقه‌ش موسیقی کلاسیک ‫دوست نداره.
‫واقعاً که با شوهرات ‫شانس نداری.
‫شاید اگه با من ازدواج ‫کرده بودی فرق می‌کرد.
‫جدی؟
‫کی می‌دونه...
‫آره.
‫ما مناسب‌ترین زوج ‫پاریس می‌شدیم.
‫خانم رِوِلو،
‫من بازم یه فنجون شکستم.
‫می‌ترسم سرویس هاویلند مامان رو ‫ناقص کرده باشم.
‫- مارگریت... ‫- بله، مارگریت.
‫شما دیگه به پاریس نمیای، ‫پس ما باید بیایم پیش شما.
‫همه جا رو کثیف کردم.
‫عجب دست و پا چلفتی‌ام!
‫حواستون به موسیقی بود، ‫مثل همیشه.
‫آره، احتمالاً.
‫آره، مخصوصاً که ویتگنشتاین
‫یه کنسرتو پیانو ازم ‫سفارش داده، می‌دونی؟
‫- پل ویتگنشتاین؟ پیانیست؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کردم تو جنگ ‫یه دستشو از دست داده.
‫آره، واقعاً از دستش داده.
‫ولی به خاطر همینه. برای همینه!
‫ازم خواسته یه کنسرتو برای ‫دست چپ بنویسم.
‫- همین؟! ‫- آره.
‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره برام میفته، ‫دکترها هم نمی‌دونن.
‫وقت زیادی پیش روم ندارم.
‫چرت و پرت نگو.
‫نه برای زندگی، برای آهنگسازی.
‫هر روز برام سخت‌تر میشه که ‫موسیقی رو بنویسم.
‫خیلی واضح می‌شنومش، ولی ‫موقع نوشتنش...
‫از دستم در میره.
‫ناراحت نباش، مارگریت.
‫من قویاً باور دارم که شادی ‫بیشتر از رنج ثمربخشه.
‫و تازه، ‫پایان هنوز خیلی مونده.
‫مثلاً یه کنسرتو پیانو ‫دارم روش کار میکنم.
‫آه بله! برای دست چپ.
‫- بهم گفته بودین. ‫- نه، یه کنسرتوی دیگه.
‫این برای هر دو دسته ‫و در سُل ماژوره.
‫مثل کنسرتوی شماره ۱۷ موتزارت.
‫جالبه، ‫اوج گرفتن در تم اول،
‫انگار برعکس "بولرو" هست.
‫دقیقاً همینو میخواستم، ‫یه ضد "بولرو".
‫احساس میکنم این آهنگ تکراری ‫بقیه کارهامو بلعیده.
‫دیگه فقط از این حرف میزنن.
‫"بولرو"... "بولرو"... "بولرو"...
‫انگار که ‫هیچ چیز دیگه‌ای خلق نکردم.
‫این چیزیه که من دوست دارم.
‫شما کنسرتو رو اجرا میکنید،
‫ما آلبوم رو ضبط میکنیم
‫و میریم برای اجراش ‫تو یه تور جهانی.
‫نظرتون چیه؟
‫ میشه بدونم ‫دارین چی میگین؟
‫ایدا؟
‫بله، موریس.
‫خیلی وقته اینجایین؟
‫از وقتی که داشتیم اون بوقلمون خوشمزه ‫خانم رولو رو میخوردیم.
‫حالتون خوب نیست؟
‫دیگه هیچی درست کار نمیکنه.
‫دستگاه خراب شده.
‫اگه منو با
‫اون معلم مدرسه بی‌روح ‫اشتباه میگیرین،
‫پس وقتشه که با فواید ‫استراحت آشنا بشین.
‫چطوره بریم مسافرت؟
‫من جاهایی رو میشناسم ‫که برای آرامش مناسب‌ترن.
‫دیگه وقت زیادی ندارم، ‫همه چی داره از دستم در میره.
‫حرکات، کلمات، نت‌ها...
‫دارم تلو تلو میخورم.
‫نه.
‫نمیتونم برم.
‫اینم از این!
‫زیبا مثل یه ستاره.
‫سیپا؟
‫بله، البته که خودشه.
‫خیلی خوشحالم کردی.
‫خیلی وقته ندیدمت!
‫به نظرم ‫خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم.
‫بله، درسته.
‫پس بذار بغلت کنم.
‫اصلاً عوض نشدی.
‫هنوزم همون صورت زیبا و ‫مهربونت رو داری.
‫همون صورتی که بهم آرامش میداد.
‫بیا، خواهش میکنم.
‫قرار بود بریم رستوران، ‫یادته؟
‫آه بله، حتماً.
‫ایده خیلی خوبیه.
‫خب، بریم.
‫خیلی ممنون.
‫ممنون، خانم رولو.
‫ظاهراً ‫این آهنگ همه جا دنبالتونه.
‫مثل آبله مرغون.
‫موریس، این چه حرفیه...
‫نه، شوخی میکنم.
‫ازش دلخورم چون موفق‌تر ‫از من شده.
‫ولی بدون شما موفق نمیشد، ‫به هر حال.
‫گاهی به این شک میکنم.
‫چیکار کردم؟ ‫هیچ کاری نکردم.
‫وقتمو تلف کردم.
‫"راول...
‫"نمیخواین ۹ دقیقه از این
‫"۱۳ دقیقه از اون بسازین؟"
‫"یه چیزی به سبک مولداوی ‫یا اسپانیایی
‫"یا باستانی برامون بسازین."
‫برای دست چپ، ‫برای پای راست، ولی من...
‫هیچی از اونچه میخواستم بنویسم ‫ننوشتم.
‫نمیتونین اینو بگین. ‫دارین به خودتون ظلم میکنین.
‫به هر حال، ‫دیگه این سوال مطرح نیست.
‫طبق نظر متخصص مغز و اعصاب،
‫من دیگه قادر نیستم موسیقی‌ای رو ‫که نمیتونم بسازم،
‫روی کاغذ بیارم، خلاصه.
‫چطور همچین چیزی ممکنه؟
‫خب این دیگه رفیق قدیمی، یه رازه.
‫یه بیماری خیلی نادر.
‫فکر کنم ‫باید بهش افتخار کنم.
‫حتماً درمانی براش هست.
‫ایدا بهم توصیه میکنه عمل کنم.
‫نمیدونم میخوام
‫یه جراح تو مغزم ‫دست بزنه یا نه.
‫کی میدونه چی پیدا میکنه.
‫در عین حال،
‫چی دارین که از دست بدین؟
‫واقعاً چیز زیادی نیست.
‫به جز زندگی، شاید.
‫آه! اومدش.
‫ایدا؟
‫نه.
‫منم، میسیا.
‫راستی، اون شب دستکش‌هات رو توی تاکسی جا گذاشتی.
‫در نتیجه، الان پیش منه.
‫و...
‫نه، ولی...
‫فکر می‌کردم که...
‫کدوم تاکسی؟
‫خب، خودت که می‌دونی.
‫نه، شاید هم نمی‌دونی.
‫کی بود؟
‫تو کدوم زندگی؟
‫یادم نمیاد.
‫چطوره بریم پارک؟
‫می‌دونی، همونی که دریاچه داره.
‫آره.
‫نزدیک بود اینجا منو ببوسی.
‫یادته؟
‫میسیا، چرا اومدی اینجا؟
‫خب...
‫برای اینکه باهات باشم.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫پس یه کم دوستم داری؟
‫خیلی بیشتر از اون.
‫پس هیچی غیرممکن نیست.
‫موریس، داری چیکار می‌کنی؟
‫منتظرم.
‫[موسیقی "بولرو" از موریس راول]
‫این چیه؟
‫این مال کیه؟
‫مال شماست.
‫واقعاً مال منه؟
‫آره.
‫بد نبود.
‫- چمدونت آماده‌ست؟ ‫- نه.
‫- ولی عجله‌ای نداریم. ‫- چرا، یه کم عجله داریم.
‫ولی...
‫برای بیمارستان به همه اینا نیاز نداری.
‫خب...
‫آقای راول! صبر کنید!
‫خیلی لطف دارید، خانم رِولو،
‫ولی زیاد به دردم نمی‌خوره.
‫بعداً برام بیارینشون.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هیچ ربع ساعتی نمی‌گذرد مگر این‌که ‫جایی در دنیا «بولرویِ راول» شنیده شود.
:فیلمی از آن فونتین
[ رافائل پِرسوناز در نقش: موریس راول ]
[ دوریا تیلیه در نقش: میسیا ]
[ ژان بالیبار در نقش: ایدا روبینِشتاین ]