..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اگه قرار بود با خودم مرور کنم ‫که چی شد به اینجا رسیدم...
‫مثل هر ماجرای دیگه‌ای، ‫پای یه خانم در میون بود.
‫[دو سال قبل، میامی]
‫هر کس که در طول عمرش ‫پا در مسیر تاریکی می‌ذاره،
‫می‌دونه که وعده دادن فایده‌ای نداره.
‫دستت درد نکنه.
‫خیلی وقته اینجایی.
‫می‌خوای به حساب خودمون ‫برات یه نوشیدنی بیارم؟
‫نه، ممنونم. همین کافیه.
‫زندگی رو هیچ‌جوره نمی‌شه پیش‌بینی کرد.
‫فقط آدم‌های احمق وعده می‌دن ‫و خیال می‌کنن می‌تونن پای حرفشون باشن.
‫استر، کجا بودی؟
‫کلی دنبالت گشتم.
‫استر.
‫اگه تو دردسری باید بهم بگی.
‫شغلمه.
‫می‌تونیم امنیتت رو تامین کنیم.
‫مسئله پسرمه.
‫جیدن.
‫نمی‌خوام چنین زندگی‌ای داشته باشه.
‫تمام این کارهام به خاطر پسرمه.
‫فردا قرار ملاقات دارن. ‫تو این محل.
‫تا جایی که فهمیدم، ‫طرف فرد مورد نظر رو میاره...
‫و تو یه انبار می‌برنش.
‫هر اتفاقی بیفته مهم نیست، ‫فقط بهم قول بده...
‫که جای جیدن امن بمونه.
‫اگه بلایی سرم اومد، ‫قول بده حواست بهش باشه.
‫هیچ بلایی سرت نمیاد.
‫ولی قول بده.
‫قول می‌دم.
‫صدای غرش آسمان.
‫با رعد و برقی که بعدش همراهش شد.
‫صدای گریستن آسمانه.
‫استر اطلاعات مهمی فراهم کرده بود.
‫ولی در اون مقطع نمی‌دونستیم ‫که جای استر امن نیست.
‫من و سرکار یتس رفتیم ‫صحنه رو بررسی کنیم.
‫ولی برامون دام پهن کرده بودن.
‫متاسفانه، در راستای جست‌جو ‫برای یافتن سو مین کیم،
‫رویداد ناگوار دیگری، ‫محلیان را آشفته کرد.
‫این خانم که دوستانش ‫«استر مارتین» خطاب می‌شود،
‫و پسر سیزده ساله‌اش ‫گزارش گم شدن ایشان را داده بود،
‫متاسفانه در اوایل امروز صبح،
‫پیکر بی‌جانش توسط پلیس یافت شد.
‫[دو سال بعد، لس‌آنجلس]
‫مشکل وعده دادن اینه که...
‫آدم هر چقدر هم بخواد ‫پای حرفش بمونه...
‫ولی ممکنه تو این مسیر، ‫کامیونی از چراغ قرمز رد بشه...
‫و باعث بشه پیکر بی‌جان آدم ‫گوشه پیاده‌رو بیفته.
‫بله؟
‫باشه.
‫فهمیدم.
‫می‌رم سراغش.
‫حاضر می‌شم.
‫[فیلم «خواب گران»]
‫[فیلم «در مکانی پرت»]
‫گندش بزنن.
‫با جیدن مارتین تماس گرفتین، ‫پیغام بذارین.
‫[در حال تماس: جیدن]
‫آخ، جیدن.
‫پدرسوخته.
‫بله؟
‫جیدن؟
‫چیه؟
‫معنی این کارت چیه؟
‫داشتم با پدربزرگت حرف می‌زدم، ‫بهم گفت...
‫بعد از تمرین فوتبالت بیام دنبالت.
‫[مسافرخانه درخت نخل]
‫مسافرخانه‌های طولانی‌مدت.
‫جایی که افراد تحت مشقت، ‫یا کسایی که کم آوردن،
‫تصمیم می‌گیرن توش زندگی کنن.
‫من هم فعلا بین این دو موردم.
‫لس‌آنجلس شهر آدم‌های گم‌شده است.
‫همه‌شون با عجله ‫به سمت هیچ‌کجا در حرکتن.
‫هر کسی میاد اینجا ‫تا خودش رو پیدا کنه.
‫ولی اگه عین خودم پاشون به اینجا باز بشه، ‫دیگه نمی‌تونن خودشون رو پیدا کنن.
‫آهای بچه!
‫سوار شو!
‫آخ، گندش بزنن.
‫اِم، راننده‌ام اومد.
‫این چه وضعیتیه؟
‫کدوم؟
‫همین که مدرسه رو می‌پیچونی ‫و نمراتت داره بدتر می‌شه.
‫صرفا پیش دوستم بودم.
‫می‌دونی چیه؟
‫باید دنبال دوست‌های بهتری بگردی، خب؟
‫اصلا چرا برات مهمه؟
‫تو که صرفا راننده‌امی، خب؟
‫نگران نباش. ‫خودم رو مثل مامانم به کشتن نمی‌دم.
‫جیدن.
‫خیلی بهت سخت گذشته.
‫درک می‌کنم.
‫ولی تمام آرزویی که برات داشت، ‫این بود که زندگی خودت رو داشته باشی.
‫پس می‌خوای بهم بگی؟
‫خواهشا شروع نکن.
‫نه، نه.
‫بگو.
‫می‌شنوم.
‫یعنی...
‫واسه همین تا اینجا اومدی، نه؟
‫مگه واسه حفاظت از شاهد نیست؟
‫جیدن، امروز وقتش نیست.
‫یه بار حرفش رو زدیم.
‫آره.
‫انتظار دیگه‌ای هم نداشتم.
‫آهای.
‫اگه صرفا راننده‌اتم، ‫پس دفعه بعد...
‫باید عقب ماشین بشینی.
‫خب؟
‫چه بچه‌ای بار آوردی استر.
‫رودست نداره.
‫[هپی مارت]
‫[باز است]
‫جناب کیم؟
‫آهای.
‫پشته.
‫باشه.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫انگار سخت مشغول کاری.
‫برو خودت رو مسخره کن.
‫معلومه که خوب کار می‌کنم.
‫جنابعالی خودت معتادی.
‫اوضاع اینجا نابسامان شده.
‫آره، دزدهای پدرسوخته دیگه ‫به هیچ‌جا رحم ندارن.
‫برای همینه که واسه خودم ‫کلی دوربین نظارتی نصب کردم.
‫راستی...
‫الان که گفتم یادم افتاد...
‫آره، همه‌چی ردیفه.
‫آخرین بار که این آدم رو دیده بودم، ‫رو چشم چپش رد زخمی نبود.
‫ولی سالیان پیش بود.
‫زخم‌ها مثل انعکاسی ‫از اشتباهات زندگی آدم می‌مونن.
‫اوضاع این محله داره خراب می‌شه.
‫عه.
‫راسل.
‫یه لحظه اجازه بده.
‫- جناب کیم؟ ‫- سلام راسل.
‫نمی‌دونستم قراره بیای.
‫همه‌چی رو به راهه؟
‫آره.
‫معلومه.
‫مال پسرمه.
‫درسته بهش نمیاد.
‫خیلی اذیتم می‌کنه.
‫جیدن خونه است.
‫ممنونم.
‫دیگه کی حواسش به این بچه باشه؟
‫خانواده خودم؟
‫اون‌ها هیچ‌وقت از پدرش، ‫خوششون نمی‌اومد.
‫جای تاسف داره.
‫هیچ‌وقت بابت اینکه چنین ‫فرضی داشتم، من رو نمی‌بخشن.
‫شک ندارم استر هم برات خیلی مهم بوده.
‫واقعا دوست وفاداری هستی، جناب هچ.
‫تو این دوره و زمونه افرادی ‫مثل تو به این راحتی پیدا نمی‌شن.
‫نظر لطفتونه.
‫متشکرم.
‫می‌خوای راه بیفتی؟
‫مطمئن شو قبل از اینکه کلیسا بسته بشه، ‫این بسته اهداییه‌ها دستشون می‌رسه.
‫بو می‌تونه کمکم کنه ‫دسته‌گل پسرم رو تمیز کنم.
‫باشه جناب کیم.
‫[هپی مارت]
‫الی، کتان.
‫شب سرد و تاریک.
‫[سالن بیلیارد]
‫باد و بوی سانتانا به مشامم می‌رسه ‫که مثل طاعون داره تو شهر پخش می‌شه.
‫هر موقع که نوشیدنی می‌خورم ‫و ماشه‌ای رو می‌کشم،
‫صدای سوت بادش به گوشم می‌رسه.
‫تو شب‌های دیگه آدم به راحتی ‫ممکنه خودش رو گم کنه، و اگه حواسش نباشه،
‫وقتی که گم می‌شه، ‫دیگه نمی‌دونه چطور باید پیدا بشه.
‫یکی دیگه بریزم؟
‫آره، کل بطری رو برام بذار لطفا.
‫شب سختی داشتی؟
‫لطفا بطری رو بذار.
‫رو چشمم.
‫سخت می‌شه پیدات کردها.
‫آره، از این شرایط هم راضی‌ام.
‫تو پدرسوخته کله‌شقی هستی، خبر داری؟
‫باورم نمی‌شه هنوز اینجایی.
‫با اینکه جفتمون می‌دونیم ‫الان باید اروپا می‌بودی.
‫گمونم باید لطف کوچیکی در حقم بکنی.
‫هیچ لطفی به کسی بدهکار نیستم.
‫اذیتم نکن دیگه.
‫من هم مخالف پروتکل ‫اطلاع‌رسانی به بقیه‌ام.
‫ولی در اون صورت ‫که با آدم‌های درست آشنا نمی‌شدم.
‫نشنوم در مورد اون کار، ‫اینطوری صحبت می‌کنی.
‫ببین، اصلا من اشتباه کردم، خوبه؟
‫بهت نیاز داریم.
‫خب؟
‫اگه نیازی بهت نبود که اصلا ‫تا اینجا نمی‌اومدم التماست کنم.
‫برو گمشو.
‫ببین رفیق، فقط بذار تعریف کنم، خب؟
‫اون فلاکای کثافت رو یادته؟
‫همون کوکائین دونژاده کثافتی ‫که سال ۲۰۱۵ از شرش خلاص شدیم؟
‫مخدر زامبی؟
‫آره.
‫همون موادی که صورت آدم رو آب می‌کرد.
‫به خیالمون کاملا جلوش رو گرفته بودیم. ‫تا اینکه پارسال دوباره پیداش شد.
‫بهت که گفتم، ‫دیگه این مسائل بهم ربطی نداره.
‫پام رو بیرون کشیدم.
‫آره.
‫آخرین بار اوضاع ناجور شد.
‫ولی هنوز نمی‌دونیم ‫سردسته باند کره‌ای کیه...
‫یا کی حکم مرگ استر رو امضا کرده بود.
‫مگه نمی‌خوای به عدالت برسی؟
‫که خونش پایمال نشه؟
‫شب به خیر یتس.
‫بی‌خیال.
‫اگه از چیزی خبر داری، ‫فقط بهم بگو هچ.
‫برو گمشو.
‫باشه، باشه.
‫پس لابد باید خودم تنهایی ‫قاتل استر رو پیدا کنم، نه؟
‫گفتم گمشو یتس.
‫ولی مجبور که نیستم!
‫خودت هم که می‌دونی برمی‌گردی!
‫نمی‌تونی بیرون گود بمونی.
‫هویتت تو این کاره.
‫تو ذاتته.
‫با هویتت عجین شده!
‫استر...
‫فشارهای دورم داره بیشتر می‌شه.
‫زاغ سیاهم رو چوب می‌زنن.
‫می‌دونم دیر یا زود قراره کاری کنن ‫تا دوباره پام به این کار باز بشه.
‫یعنی که چی؟!
‫گندش بزنن! ‫گندش بزنن، گندش بزنن.
‫ماشین منه‌ها.
‫سلام آقا.
‫صرفا داشتیم... ‫داشتیم می‌رفتیم.
‫پست‌فطرت‌ها!
‫چیه بی‌شرف؟
‫برو.
‫کجا برم؟
‫فرار کنم خونه؟
‫ها؟
‫امان از دست زن‌ها.
‫می‌دونی من کی‌ام؟
‫این نماد رو می‌شناسی؟
‫ها؟
‫نماد باند بریگاداست.
‫«واسه رفقای بریگادام»، ‫حالا شناختی کثافت؟
‫گندت بزنن.
‫پدرسوخته روانی...
‫عین یه سگ دست‌آموز...
‫پلیس اینترپل رو کنارش نگه می‌داره!
‫دو روز دیگه بگذره میاد...
‫کل اداره مواد مخدر رو ‫واسه شام دعوت می‌کنه!
‫عقلش رو به زواله.
‫بس که پیر شده.
‫زیاد هم با اون بچه وقت می‌گذرونه.
‫داره باهامون بازی می‌کنه.
‫دهنت رو ببند کثافت بی‌همه‌چیز.
‫ولی باید کلک هچ رو بکَنی.
‫همینطور کلک پدرت.
‫اینجا پر از مافیای روسی شده.
‫اگه بیشتر بهشون زمین بدیم، ‫یهو اینجا رو مسکو کوچولو صدا کنیم.
‫پدرت هم اونقدر می‌ترسه...
‫که فکری به حال این شرایط نکنه.
‫پدرم آدم ضعیفی شده.
‫هنوز فکر می‌کنه اوضاع مثل سابقه.
‫مثل قبل میامیه.
‫انگار هنوز می‌تونیم ‫با همه کنار بیایم.
‫هنوز نمی‌خواد باور کنه اون کثافت سو مین ‫مسبب این اوضاع وامونده شده.
‫باید به این پدرسوخته تلنگری بزنیم!
‫قرار بود خودت پیش پسره باشی.
‫نه من.
‫یعنی چی؟
‫یه ثانیه!
‫سلام رفیق، چطوری؟
‫جریان چیه پسر؟
‫ببین، خوشم نمیاد تو ذوقت بزنم، ‫ولی حسابی سرم درد می‌کنه.
‫خب؟
‫صدای آهنگتون هم... ‫واقعا داره سردردم رو بیشتر می‌کنه.
‫واقعا شرمنده‌ام رفیق.
‫اصلا خبر نداشتم خونه‌ای داداش.
‫شرمنده.
‫می‌شه صداش رو کمتر کنین؟
‫عه، آره. آره.
‫می‌شه صدای آهنگ رو کم کنین؟
‫لطفا کمش کنین.
‫خب، عه...
‫نمی‌دونم فردا برنامه‌ات چیه،
‫ولی اینجا جنس مرغوب... ‫جنس‌های به شدت مرغوب داریم.
‫چند تا مهمون متشخص هم داریم.
‫می‌خوایم با هم بزنیم بریم هوا.
‫تو هم میای؟
‫فقط...
‫صداش رو بلند نکنین.
‫ردیفه.
‫ولی اگه دوای سردردت رو خواستی، ‫می‌تونم بهت کمک کنم.
‫خلاصه بهم بگو.
‫یادت نره‌ها.
‫خیلی‌خب، دمت گرم پسر.
‫شبت به خیر.
‫آره.
‫بیا بیرون دیگه.
‫طرف پلیس نیست.
‫لطفا این‌ها که ریختی رو جمع کن.
‫[مسافرخانه درخت نخل]
‫[قرص نیروبخش نیتریک اکسید]
‫واقعا؟!
‫آهای!
‫شرمنده!
‫پدرسوخته‌ها.
‫باورت می‌شه این رو منتشر کردن؟
‫وای.
‫واقعا لباس ناجوری تنشه.
‫الان برمی‌گردم.
‫اینجا نمی‌شه سیگار کشیدها.
‫چون تو محیط مدرسه است.
‫سیگار رو می‌گم.
‫آها، شرمنده.
‫دنبال کی اومدین؟
‫جیدن.
‫جیدن کیم.
‫جیدن؟
‫همیشه فکر می‌کردم باباش، اِم...
‫مرده باشه؟
‫خواستم بگم «آسیایی» باشه.
‫عه، مادرش...
‫کره‌ای بود.
‫اوهوم.
‫ولی من پدرش نیستم.
‫صرفا قیّمشم.
‫قیّم؟
‫اسمم ویوینه.
‫راسل هچ هستم.
‫خوشحالم اینجا اومدین.
‫یعنی همین که... ‫حواستون به جیدن هست.
‫خوشحالم می‌بینم کسی کنارشه.
‫وظیفه‌امه دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫حاضرم.
‫بریم.
‫سلام جیدن.
‫سلام.
‫خیلی‌خب.
‫خداحافظ راسل هچ.
‫خداحافظ.
‫خیلی‌خب.
‫خداحافظ جیدن.
‫دلم نمی‌خواد چنین کاری کنم، ‫ولی لابد پسره از چیزی خبر داره.
‫راستش، داشتم به...
‫داییت فکر می‌کردم.
‫کنار چشمش یه زخم بزرگ داره.
‫دائه‌هیون؟
‫انگار پدربزرگت و داییت ‫خوب با هم کنار میان.
‫مسائل خانوادگیه دیگه.
‫من هم خودم رو قاطیش نمی‌کنم.
‫هر چی نباشه داداش مامانمه دیگه.
‫باقی فامیل‌هاتون کجان؟
‫چه بدونم؟
‫میامی، یا اصلا کره.
‫برام که مهم نیست.
‫هیچ‌کدومشون که به خودشون ‫زحمت ندادن واسه مراسم مامانم بیان.
‫پس چندان برام مهم نیست.
‫آهای جیدن.
‫دفعه بعد لازم نیست پشت بشینی.
‫خب، خودت گفته بودی.
‫آره.
‫چطوری داداش کوچولو؟
‫عه، آقای هچ.
‫خوب شد اومدین.
‫یه جعبه اهداییه دیگه آماده کردم ‫که تا کلیسا ببریدش.
‫اشکالی نداره؟
‫به هیچ وجه.
‫متشکرم.
‫حالا که شما کمکم می‌کنین، ‫می‌تونم راحت واسه اهداییه‌ها وقت بذارم.
‫آها.
‫بسیارخب.
‫دستتون درد نکنه.
‫دارم تعطیل می‌کنم.
‫شبتون به خیر دوستان.
‫تعطیل کردیم.
‫لطفا برین.
‫دهنت رو ببند بابا، پیری.
‫پول‌ها رو رد کن.
‫خواهش می‌کنم. ‫آخه پولی ندارم.
‫خوب می‌دونی واسه چی اومدیم.
‫- نمی‌دومن چرا... ‫- لازار سلام رسوند.
‫دیگه وقتشه پول‌ها رو رد کنی بیاد.
‫زود باش.
‫آهای، بردار بذار سر جاش.
‫شرمنده، روم سیاه.
‫گمونم درست تفهیمت نکردم.
‫عه، آروم باشین.
‫خونسردیتون رو حفظ کنین.
‫می‌خوای خونسردیمون رو حفظ کنیم ‫و آروم باشیم، ها؟
‫نه، نه.
‫نه، نه، نه.
‫گاله رو ببند!
‫مغازه‌ات رو خراب می‌کنم.
‫برای باهوش بودن، ‫باید ادای احمق‌ها رو در آورد.
‫نبینم یک قدم دیگه جلو بیای پیری.
‫منتظر فرصت مناسب می‌مونم.
‫فقط...
‫فندک می‌خوام.
‫راسل، تری داره راه میفته.
‫دهنت رو ببند.
‫گفتم جلوتر نیا!
‫گندت بزنن!
‫بندازش.
‫ازت می‌خوام لطفی در حقم بکنی.
‫می‌خوام ثابت کنی ‫که عین مادر معتادت...
‫آدم ضعیفی نیستی.
‫کار آسونیه.
‫فقط برو اون گوشه، ‫یه‌سری وسایل رو بردار.
‫اینجا منتظرت می‌مونم.
‫من که نمی‌دونم کی اونجا زندگی می‌کنه.
‫اگه یکی داخل باشه ‫و مچم رو بگیره چی؟
‫لازم نیست نگران چیزی باشی.
‫چون خودم کنارتم.
‫قوی باش.
‫ترسو نباش دیگه.
‫بهم اعتماد کن.
‫تو عین خانواده‌امی، خب؟
‫می‌خوام قلق کار رو یادت بدم.
‫حالا برو.
‫بله، بله جناب سرکار.
‫دستتون درد نکنه.
‫آمبولانس تو راهه.
‫ممنونم راسل.
‫بو کجا بود؟
‫چند شب پیش ماشینش خراب شده بود.
‫باید می‌بردش تعمیرگاه ‫تا شیشه‌اش رو درست کنه.
‫خبر داشتن بو اینجا نیست.
‫خودشون ماشینش رو خراب کردن.
‫دام پهن کرده بودن.
‫خودم اینجا می‌مونم ‫و به پلیس گزارش می‌دم.
‫نه آقای هچ.
‫اینطوری خیلی تو زحمت میفتین.
‫لزومی نداره.
‫مطمئنی؟
‫خواهش کردم.
‫اینجا محله کره‌ای‌هاست.
‫پلیس هم زیاد وقت نمی‌ذاره.
‫چون برای کسی مهم نیست ‫تو این محله چه خبره.
‫خودتون که می‌دونین.
‫خیلی‌خب.
‫حواست باشه.
‫برو گمشو پیرمرد.
‫هر دودی از آتیشی بلند می‌شه.
‫از پشت بریم.
‫دنبال ویکتور بگردیم.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫این دو تا روسی حرف می‌زنن ‫و خیلی زود رسیدن.
‫لابد یکی اجیرشون کرده.
‫نباید سروصدای بلند بشه.
‫نمی‌خوام دوست‌هاشون باخبر بشن.
‫اینجا می‌شه؟
‫آره.
‫ویکتور و آنتون گفته بودن ‫اگه اوضاع خوب پیش نرفت، بیایم اینجا.
‫سلام رفقا.
‫ببخشید آقا.
‫نمی‌شه اینجا بیاین.
‫اینجا...
‫چند تا مسکن و آب‌میوه بخورن، ‫تا صبح حالشون خوب شده.
‫اشتباه برداشت نکن.
‫بگیریدش!
‫پست‌فطرت رو بکشین!
‫بلند شو بزنش!
‫احمق نفهم!
‫برو!
‫بسه.
‫آهای.
‫خودت هم زدی چند تا پلیس رو ‫پشت مغازه پدرم بیهوش کردی.
‫می‌تونیم با هم مذاکره کنیم.
‫ها؟
‫چطوری رفیق؟
‫دو تا تاکو، کمی ناچو ‫و دو تا کوسادیلا لطف می‌کنی؟
‫بفرما.
‫بوریتو می‌خوام.
‫پرش کن.
‫چیه؟
‫شاید تافته جدا بافته خانواده‌ام باشم.
‫ولی پدرم می‌دونه ‫تو چه کاری رودست ندارم.
‫واسه همین بهم زنگ زدن.
‫به خیالت خانواده‌ام رو می‌شناسی؟
‫فکر کردی عضوی از خانواده‌امی؟
‫صرفا چون خواهرم بهت روی خوش نشون می‌داد؟
‫واقعا سر از اوضاع اینجا در نمیاری، نه؟
‫ما که با لازار کار نمی‌کردیم.
‫لازار تو لس‌آنجلسه.
‫بگو که شوخیت...
‫خودم می‌دونم!
‫داره بازارش رو گسترش می‌ده.
‫رستوران، غذاخوری، کافه.
‫حتی پلیس‌هایی که به پستشون خوردی.
‫هر کسی که باهاشون کار نکنه رو غیب می‌کنن.
‫پس مافیای روسیه دو تا بچه رو فرستاده ‫تا بابات رو بترسونن که دیگه کار نکنه؟
‫چندین ماهه دارن اذیتش می‌کنن.
‫لازار می‌خواست مجابش کنه ‫با هم معامله کنن.
‫بهش گفتن بذاره و بره.
‫چندین ساله درگیر این ماجراهاییم.
‫خودم تو اون فروشگاه بزرگ شدم.
‫پشت فروشگاه مشق‌هام رو می‌نوشتم.
‫این مافیا صرفا واسه پیرمردی...
‫که آدامس و سیگار می‌فروشه، ‫کسی رو مسلح سر وقتش نمی‌فرستن.
‫مسئله فقط اون فروشگاه نیست.
‫تجارت خانواده من ‫تو بهترین نقاط شهره.
‫سال‌هاست کسی متوجهش نشده.
‫ولی الان؟
‫ارزش ملک از پارسال به طور میانگین، ‫ماهانه هفت درصد افزایش داشته.
‫از ماه آوریل سی و یک درصد بالا رفته.
‫چرا؟
‫چون ما اوضاع رو عوض می‌کنیم.
‫محله رو جای خوبی کردیم.
‫خانواده‌ام چندین دهه وقت گذاشتن ‫تا به چنین دستاوردی برسن.
‫خیال کردی اینقدر راحت جا می‌زنیم...
‫و دودستی تقدیم مشتی روسی می‌کنیمش؟
‫از این خبرها نیست.
‫اصلا نیست.
‫درست شنیدی.
‫باید همه‌چی رو در مورد ‫کسب و کارشون بدونم.
‫اینکه کی هستن و کجا کار می‌کنن.
‫می‌تونم مشکلات کوچیکتون رو حل کنم.
‫مشکلات کوچیک؟ مردک دیوانه...
‫قبلش باید نگاهی به کلوپ‌هاش ‫و انبارهاش بندازی.
‫اگه دستت بهش می‌رسید ‫که گیرش انداخته بودی.
‫دست هیچ‌کس به لازار نمی‌رسه.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫تو غمت نباشه.
‫حداقل می‌شه تفنگم رو پس بدی؟
‫می‌خوای بذاری بره؟
‫باید می‌زدی می‌کشتیش.
‫اونقدر هم آدم بدرد نخوری نیست.
‫ما رو به لازار نزدیک‌تر می‌کنه.
‫بعدش می‌تونیم بکشیمش.
‫خب؟
‫اگه در همین حین بتونه ‫چند تا روسی از سر راهمون برداره...
‫که چه بهتر.
‫اینطور که مشخصه، همه‌مون با این ‫مشکل دست و پنجه نرم می‌کنیم.
‫اگه بتونیم دست به دست هم بدیم، ‫زودتر از این منجلاب خارج می‌شیم.
‫قول داده بودم که حواسم ‫به این پسر باشه.
‫اگه خودم دست به کار نشم، ‫این احمق‌ها بچه رو به کشتن می‌دن.
‫فرقی نداره آدم سنگ باشه یا سنگریزه، ‫در هر صورت تو آب غرق می‌شه.
‫امان از دستت جیدن.
‫بازتابم مثل زمزمه‌ای ‫از کسیه که قبلا بودم.
‫مثل خاطره‌ای دور و پرت.
‫پژواک صدایی در باد.
‫ولی همچنان، ‫نمی‌تونم از ذاتم فرار کنم.
‫آدم هر موقع درختی رو تکون بده، ‫نمی‌دونه چی قراره از بالاش بیفته.
‫سلام رفیق قدیمی.
‫باز گذرمون به هم افتاد.
‫برو گمشو، احمق دیوانه.
‫فکر می‌کردم کار ترسناکی باشه.
‫برو گمشو.
‫آخ، بی‌شرف.
‫بی‌شرف.
‫یه لحظه!
‫خیلی‌خب.
‫اومدم!
‫گندش بزنن.
‫اومدم!
‫سلام راس، چطوری رفیق؟
‫آره، بیا تو. خجالت نکش. بفرما.
‫همه‌چی رو به راهه رفیق؟
‫خوبی؟
‫ای داد بیداد.
‫چطوری رفیق؟
‫تفنگت باید بیرون باشه؟
‫می‌خوای بذاریش یه گوشه؟ یا...
‫نمی‌خوای؟
‫باشه، باشه. اشکالی نداره.
‫کل روز اینجا بودی؟
‫آره، فکر کنم.
‫آها، پس فکر کنی؟
‫نه، منظورم این نیست که... ‫آخه رفته بودم غذا بگیرم.
‫تا اون تاکوفروشی سیار رفته بودم... ‫همون‌جا که تاکو می‌فروشه دیگه.
‫می‌خوای برم برات بگیرم؟
‫دست‌پختش حرف نداره.
‫سس سالسای خوشمزه‌ای داره.
‫متوجه صدای عجیبی نشدی؟
‫تا... منظورت از «عجیب» چی باشه؟
‫یعنی داد و بیداد؟
‫منظورت دعوای دو نفره؟
‫منظورم اینه یکی بیاد تو خونه‌ام...
‫و همه‌چی رو به هم بریزه؟
‫چنین صدای عجیبی شنیدی؟
‫خاک عالم.
‫آره، آره، آره.
‫واقعا خاک عالم.
‫آخه آره، صدای شکستن می‌اومد، ‫ولی فکر می‌کردم خودت باشی.
‫خیلی‌خب.
‫یه نوشیدنی برام بریز.
‫نوشیدنی می‌خوام.
‫باشه.
‫یخ هم بریزم؟
‫اگه بخوای آب‌میوه هم دارم، یا...
‫بریز.
‫خیلی‌خب.
‫بفرما رفیق.
‫نوش جونت.
‫می‌دونی...
‫اون شب چه فکری تو سرم بود؟
‫همون شب که گفتی ‫دوای سردردم رو داری.
‫آها، یادمه.
‫آره، سردرد داشتی. ‫صدای آهنگ زیاد بود.
‫اومدی گفتی صداش رو کم کنیم.
‫آره، یادمه.
‫دوای دردت رو دارم.
‫اِم، تقریبا هر چی بخوای دارم.
‫اِم، ولی اگه نداشته باشم هم ‫می‌تونم سفارش بدم.
‫این.
‫از این می‌خوام.
‫ها.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، البته فکر نمی‌کردم ‫اهل گراول باشی...
‫گراول؟
‫آره دیگه، گراول.
‫اِم...
‫مثل بلس، پرپل فانک، ‫ماشین‌گان اسملی، یا فلاکا؟
‫فلاکا؟
‫می‌تونی از این فلاکا جور کنی؟
‫احتمالا بتونم. آره.
‫خیلی ارزونه و امروزه ‫همه‌جا می‌شه پیداش کرد.
‫اگه کلی ازش بخوام چطور؟
‫از کجا گیر بیارم؟
‫اِم، خیلی‌خب.
‫ببین راس، واقعا باهات حال می‌کنم‌ها.
‫ولی واقعا تو این خط نیستم.
‫چون وقتی آدم با چنین ‫افرادی دیدار می‌کنه، انگار...
‫در یه قوطی کرم رو باز کرده.
‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫ازت خوشم میاد کریس.
‫ولی...
‫بیا روراست باشیم.
‫اونقدر ازت خوشم نمیاد ‫که نخوام به رفقام توی...
‫اداره مواد مخدر بگم ‫که اینجا جنس می‌فروشی.
‫پس...
‫این لطف بزرگ رو در حقم بکن.
‫حدس می‌زدم.
‫باشه.
‫مطمئنی جای درستی اومدیم؟
‫راس، راستش رو بخوای ‫خودم هم نمی‌دونم.
‫بهم گفتن بیام اینجا. ‫من هم اومدم.
‫دیگه با موادفروش‌های میان‌رده ‫در مورد معناشناسی کلمات بحث نکردم.
‫مگه این‌ها رو نمی‌شناختی؟
‫نه، ببین... ‫اینترنتی صحبت می‌کردیم.
‫ولی خودم که شخصا نمی‌رم ‫جنسم رو تحویل بگیرم.
‫یه پهپاد خونگی می‌فرستم.
‫چقدر ناشی فرضم کرده بودی؟
‫باز این پیری پیداش شد.
‫سلام رفیق.
‫سوار شو.
‫زود باش!
‫کلکش کنده است.
‫آره.
‫وای، وای، مواظب باش!
‫وای، گندش بزنن.
‫چقدر خفن بود!
‫زود برو.
‫باورم نمی‌شه.
‫برق از سرم پریده.
‫زود باش.
‫بریم.
‫ای داد بیداد، ‫اینجا چقدر داغون شده.
‫آره، الان هم باید درستش کرد.
‫مگه نه؟
‫کار تو بود؟
‫به نظرت بامزه است کریس؟
‫نه.
‫لطفا بیرون باش.
‫چشم جناب.
‫شرمنده.
‫روم سیاه.
‫دیگه برم.
‫می‌خوای عین بچه‌ها رفتار کنی؟
‫عصبانی می‌شی و چیز میز پرت می‌کنی؟
‫بشین!
‫زود باش بشین!
‫توضیح بده.
‫معذرت می‌خوام.
‫نمی‌دونستم خونه تو بود.
‫بهم نگفتن خونه کیه.
‫تا حالا هم که اینجا نیومده بودم، پس...
‫مهم نیست خونه من بوده یا نه.
‫اتفاقا شانس آوردی که بود.
‫جیدن.
‫می‌دونی اگه من کنارت نبودم، ‫الان کجا بودی؟
‫زندان؟
‫زیر خاک بودی!
‫عین پدرت و مادرت زیر خاک بودی.
‫خدایا.
‫اشتباه کردم.
‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫قول می‌دم.
‫کی فرستادت؟
‫خودم می‌دونم.
‫می‌خوای عین اون‌ها باشی؟
‫تو کار مواد؟
‫پول کثیف؟
‫به نظرت باحاله، نه؟
‫خیلی‌خب.
‫نه.
‫من و مامانت واسه بیرون اومدن ‫از این منجلاب، کلی مصیبت دیدیم.
‫ولی زنده بیرون اومدیم.
‫پامون رو از تجارت خانوادگی بیرون کشیدیم.
‫تصمیم مادرت... ‫بهترین کار ممکن بود.
‫از خطراتش آگاه بود.
‫واسه تو هم به جون خریدش.
‫پس بهم بگو...
‫چیکار کرد؟
‫چون راستش هیچ‌کس نمی‌خواد ‫در موردش باهام صحبت کنه.
‫پس طبیعیه فکر کنم ‫که مامانم خودکشی کرد...
‫صرفا چون به نظرش ‫این زندگی هیچ ارزشی نداشت.
‫چون به نظرش کافی نبودم.
‫بعدش هم سروکله تو پیدا شد.
‫اومدی کل زندگیم رو سیاه کردی.
‫می‌خوای بدونی چی شد؟
‫می‌خوای بگم چرا اینجام؟
‫تو بدترین شرایط ممکن ‫با مادرت آشنا شدم.
‫البته برای من بهترین موقعیت ممکن ‫واسه انجام کارم بود.
‫واقعا مادرت رو دوست داشتم.
‫به هم علاقه‌مند شدیم.
‫بهم گفت پدرت کشته شده بود.
‫تا همین حد می‌دونست ‫که یه نفوذی در کار بوده.
‫جریان کسب و کار خانوادگیتون... ‫واقعا پیچیده است.
‫محدود به خانواده‌اتون هم نمی‌شه.
‫بعد از اینکه پدرت مرد، ‫باید یکی می‌بود که ازت مراقبت کنه.
‫ولی هیچ‌کس این مسئولیت رو ‫به عهده نمی‌گرفت.
‫مادرت می‌خواست ‫پاش رو بیرون بکشه.
‫ولی نه فقط خودش.
‫می‌خواست تو رو هم نجات بده.
‫واسه همین اومد پیشم، ‫همه رو جلوم لو داد.
‫خطرناک‌ترین تصمیم رو ‫واسه نجاتت به جون خرید.
‫ولی اوضاع پیچیده شد.
‫پس تقصیر تو بود.
‫تقصیر تو بود که مرد!
‫گوش کن.
‫من نبودم که کشتمش.
‫می‌خواستم نجاتش بدم.
‫نه.
‫هیچ‌کس نکشتش.
‫خودکشی کرد.
‫من رو ترک کرد، ‫به خانواده‌اش پشت کرد.
‫اصلا هم قهرمان نبود.
‫آدم خودخواهی بود.
‫ولی خودش رو نکشت.
‫قبل از وقوع اون حادثه، ‫بهم زنگ زده بود.
‫جونت رو نجات داد.
‫چیزی که امروز دیدی...
‫صرفا یه نمونه‌اش بود.
‫به اون افراد نمی‌شه خانواده گفت.
‫فقط منم که صلاحت رو می‌خوام پسر.
‫تو خانواده‌ام نیستی.
‫جیدن...
‫جیدن!
‫این بابت کاریه که با آنتون کردی.
‫فرار کن بچه.
‫فقط از اینجا دور شو.
‫بهتره این شرایط رو نبینی.
‫دستشون بهم رسید.
‫چطور پیدام کردن؟
‫لحظه‌ای همه‌چی تو ذهنم ‫تیره و تار شده بود.
‫چی شد؟
‫خیلی‌خب.
‫هوشیار بمون.
‫خیلی‌خب.
‫بریم.
‫گندش بزنن!
‫خاک عالم!
‫یا خدا!
‫چی شد؟
‫نمی‌دونم.
‫تازه رسیدم.
‫بلندش کن.
‫چی؟
‫نه!
‫بذار آمبولانس خبر کنم.
‫نه، احتمالا بهتر باشه ‫پای پلیس به قضیه باز نشه.
‫بیدار شو.
‫حداکثر تلاششون رو کردن ‫تا درمانم کنن.
‫ولی همه‌اش...
‫وقت تلف کردن بود.
‫جیدن...
‫باید برم پیش جیدن.
‫ببخشید استر.
‫سلام.
‫مگه قرار نبود شب‌ها تنهام بذاری؟
‫مرسی که کنارم موندی.
‫راس، چی شد؟
‫می‌دونم سخته که بخوای ‫سفره دلت رو باز کنی، ولی...
‫می‌تونی باهام صحبت کنی.
‫واقعا... برام مهمی.
‫می‌دونم.
‫گوشیت...
‫مدام داشت زنگ می‌خورد.
‫من هم جواب دادم.
‫اشکالی که نداره؟
‫چی؟
‫آقای کیم...
‫گفت جیدن دیشب برنگشته خونه.
‫آخ...
‫ای خدا.
‫کجا با این عجله آقای هچ؟
‫دو دنده شکسته، ضربه مغزی خفیف ‫و کوفتگی‌های متعدد متحمل شدی.
‫دوست صمیمیتون هم گفته ‫که بهتون حمله کردن.
‫خب، بهتون حمله کرده بودن آقای هچ؟
‫آره، آره. گمونم درست باشه.
‫خیلی‌خب.
‫خب، با جراحات شدیدی که داشتین، ‫باید به پلیس گزارش بدیم.
‫پس اگه می‌شه چند لحظه ‫با سرکار یتس صحبت کنین.
‫عه...
‫وقت این کارها رو ندارم.
‫دارم می‌گم جیدن... ‫چند لحظه قبل از من رفت.
‫لابد اون باند روسیه تعقیبم کرده بودن ‫تا تلافی کنن.
‫آخه چرا جیدن رو ببرن؟
‫این جریانات چه ربطی به اون داره؟
‫وایستا، وایستا، وایستا ببینم.
‫پس دو تا عضو بریگادای روسی ‫تو فروشگاه بودن؟
‫ما که فقط یکی پیدا کردیم.
‫یعنی چی یکی پیدا کردین؟
‫جنازه دیگه.
‫یه جنازه بیشتر پیدا نکردیم.
‫گندش بزنن.
‫چی رو ازم مخفی کردی هچ؟
‫یتس، باید همه‌چی رو در مورد ‫این مافیای روسی بهم بگی.
‫چون آخرین بار که بهم گفتی ‫اداره ترتیب همه‌چی رو می‌ده...
‫درست بعدش استر مرد.
‫تقصیر من که نبود.
‫هچ!
‫وایستا، استر کیه؟
‫مادر جیدن.
‫هچ، وایستا!
‫آدم تو هر مسیری که قدم بذاره، ‫نمی‌تونه از دست روزگار فرار کنه.
‫تمام عمرم رو سعی کردم ‫در مسیر نور قدم بردارم...
‫ولی همیشه توسط تاریکی بلعیده شدم.
‫تاریکی انسان رو به چشم خودم دیدم.
‫حالا باید بهش مسلط بشم.
‫وقتشه هچ.
‫وقتشه سر قولت به استر بمونی.
‫وقتشه نشون بدی ‫که صرفا معتادی بیش نیستی.
‫آخرین بار آستین بالا بزن پیرمرد.
‫تو بودی که این مسیر رو رسم کردی.
‫پس چرا کم آوردی؟
‫آره، قیافه‌اش رو ببین.
‫خوب دخل تارت کیش رو آوردی.
‫لازار رو خوشحال کردی.
‫حالا هم برو برام بیشتر پول در بیار.
‫- چطوری بگم؟ ‫- [لازار: انجام شد؟]
‫- «ناتاشا، میای بریم قهوه بخوریم»؟ ‫- [همه‌چی ردیف شده.]
‫آره.
‫حواست باشه دیگه.
‫محله چینی‌هاست دیگه.
‫بزن کنار!
‫تو دیگه کی هستی؟ ها؟!
‫کدوم کثافتی هستی؟
‫کی هستی؟
‫از جونمون چی می‌خوای؟
‫راسل هچم.
‫دیگه با جنازه فرقی نداری راسل هچ.
‫پسره کجاست؟
‫کدوم پسره؟
‫همون پسره که از خونه من دزدیدی.
‫حالا یادت اومد؟
‫افرادم چند دقیقه دیگه ‫می‌رسن اینجا.
‫پوستت رو غلفتی می‌کَنن.
‫پس زود کارمون رو تموم کنیم.
‫تو رو یادمه.
‫همون آدم آقای کیم بودی، نه؟
‫دخل آنتون رو آوردی.
‫کره‌ای‌ها می‌خواستن ‫باهامون قرار بذارن.
‫سهممون رو ندادن.
‫اینقدر وقت تلف نکن.
‫فکر کردی اون پیرمرده ‫ذره‌ای واسه لازار مهمه؟
‫اگه می‌خواستیم آقای کیم بمیره...
‫تا الان زیر خاک دفنش کرده بودیم.
‫نه، کیم...
‫واسه تجارتمون مفیده.
‫از حدش نمی‌گذره.
‫مثل اون دائه‌هیون پست‌فطرت نیست.
‫آخرین فرصتته.
‫پسره کجاست؟
‫نمی‌دونم این پسره کیه!
‫افرادم رو فرستاده بودم ‫دخلت رو بیارن.
‫نه اینکه پسره رو بدزدن!
‫از چی کینه کردی راسل هچ؟
‫پنج نفر تو میامی مردن.
‫سه نفرشون از دوستانم بودن.
‫تو هم در صورت قراره بمیری.
‫انتقام.
‫هدفت اینه؟
‫همین؟
‫برام قابل احترامه.
‫الکسی حذف شد.
‫حالا باید سراغ لازار برم.
‫باید واسه رسیدن به کله‌گنده‌شون، ‫خودم رو همرنگشون کنم.
‫خودم رو بهش می‌رسونم.
‫جیدن، میام نجاتت بدم.
‫بردم.
‫هنوز خبر ندادن که کی الکسی رو کشته.
‫از بقیه خبری نشد؟
‫نه.
‫یه سر تا فروشگاه برو.
‫شاید کره‌ایه از چیزی خبر داشته باشه.
‫شک دارم جربزه کافی داشته باشن...
‫تا خودشون دخل الکسی رو آورده باشن.
‫مارکوف بازی رو دیدی؟
‫ضربه آخرشون حرف نداشت!
‫تو دیگه کی هستی؟!
‫تکون نخور.
‫تو همینطوری برو.
‫لابد تو بودی که الکسی رو کشتی.
‫کار هوشمندانه‌ای بود ‫که تو راه سراغمون اومدی.
‫با کی کار می‌کنی؟
‫واسه خودم کار می‌کنم.
‫هوم.
‫پس یه پارتیزان مستقلی.
‫گمونم اومدی تا من رو بکشی.
‫می‌تونی بکشی.
‫می‌تونی مدت کوتاهی ‫تبدیل به قهرمان بشی.
‫ولی هیچ‌وقت دیگه تو این شهر ‫خواب خوش نخواهی داشت.
‫راست می‌گی.
‫وقتی شروع بشه، ‫دیگه تمومی نداره.
‫ولی همچنان تا اینجا اومدی.
‫قضیه رو شخصی کردی.
‫واقعا حیف شد.
‫حتی اسمت رو نمی‌دونم.
‫بهم بگو پسره کجاست، ‫تا بذارم زنده بمونی.
‫اگه گفته بودی پسره کجاست، ‫امشب جون سالم به در می‌بردی.
‫داری از آدم اشتباهی می‌پرسی.
‫چرا فکر کردی ما بردیمش؟
‫چه سودی برامون داره؟
‫دارن ازت سو استفاده می‌کنن.
‫خبر داری؟
‫تو کار فروش موادن.
‫تا الان داشتی واسه ‫سردسته باند کره‌ای کار می‌کردی.
‫واقعا... ‫واقعا هم احمقی پسر.
‫هنوز نمی‌دونیم سردسته ‫باند کره‌ای کیه.
‫این رو تحویل کشیش جیم می‌دم.
‫واقعا بابت کمک‌هات که این اواخر ‫اهداییه‌ها رو تحویل دادی، ازت ممنونم.
‫واقعا دوست وفاداری هستی، جناب هچ.
‫تو این دوره و زمونه افرادی ‫مثل تو به این راحتی پیدا نمی‌شن.
‫هر موقع بچه‌ای به دنیا میاد، ‫تقدیر مشخص می‌کنه چند روز زنده بمونه.
‫یا چند شب قراره به خواب بره.
‫چیزی نمونده.
‫ممکنه آخرین باری باشه ‫که به خواب می‌رم.
‫استر، زودی میام پیشت.
‫[زود خوب شو]
‫[قرص نیروبخش نیتریک اکسید]
‫سلام، سلام، سلام.
‫چیزیت نیست.
‫این بار واقعا خیلی اذیتت کردن.
‫ولی تونستم زخم‌هات رو درمان کنم.
‫زخم شونه‌ات رو بخیه زدم.
‫بینی‌ات رو دوباره جا انداختم.
‫یه‌خرده کتامین هم بهت دادم.
‫گمونم دام‌پزشک بودن هم ‫مزایای خودش رو داره.
‫عه، به اونجا دست نزن.
‫هنوز خوب نشده.
‫راسل...
‫ازت می‌خوام باهام روراست باشی.
‫می‌خوام بهم بگی جریان چیه.
‫بهتره چیزی ندونی.
‫واسه کی بهتره؟
‫واسه هر خانمی...
‫که بهم دل می‌بنده.
‫من راه امرار و معاشم ‫درمان کردن حیوانات زخمیه.
‫از نگاه تو چشم‌هاشون... ‫متوجه خیلی مسائل می‌شم.
‫چشم‌هات رو ببین راس.
‫پشت این...
‫دل سنگی که داری...
‫یه خرس کوچولوی...
‫ترسیده و ناراحته...
‫که می‌ترسه راهم بده.
‫ولی بالاخره...
‫باید تصمیمی بگیری.
‫با ترس‌هات رو به رو بشو.
‫سفره دلت رو باز کن.
‫دارم سعی می‌کنم کلر.
‫واقعا تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫خاک عالم!
‫بالاخره خوابالو خان بیدار شد!
‫بدجور داغونت کرده بودن داداش.
‫اگه نمی‌خوای باز برگردی اتاق مراقبت ویژه، ‫بهتره حواست به خودت باشه. ولی...
‫در کل خوشحالم به هوش اومدی.
‫خودم این هفته زیاد نتونستم بخوابم.
‫ای وای.
‫چقدر بیهوش بودم؟
‫عه، چند روزی می‌شه.
‫ای وای. گندش بزنن.
‫عه، عه، عه، عه.
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫باید برم...
‫سمت فروشگاه.
‫عجیبه که آقای کیم...
‫نیومد تا دخلم رو بیاره.
‫ولی به سختی می‌تونی راه بری.
‫آره، ولی خوبم.
‫هر چقدر دیرتر جیدن رو پیدا کنم، ‫احتمال مرگش بیشتر می‌شه.
‫بعدش...
‫دیگه دلیلی واسه زندگی ندارم.
‫آخه به نظرت اگه با این ‫سر و وضع تا اونجا بری...
‫باعث نمی‌شه بهت شک کنن؟
‫وقتی بیهوش بودم خبری نشد؟
‫خب...
‫جنازه چند تا روس رو پیدا کردن.
‫ظاهرا یکی سردسته‌شون رو کشته،
‫مغز طرف رو روی حیاط چمن ‫خونه یکی بیرون ریخته بود، درسته؟
‫جالبه با همون شبی مصادف شده بود ‫که جنابعالی با سر و وضع داغون پیدات شد.
‫چه اتفاق جالبی.
‫آره.
‫اتفاق جالبیه.
‫یوهو!
‫گندش بزنن، عجب جنسیه.
‫بیا اینجا پسر.
‫بلند شو دیگه!
‫چند سال دیگه به تو هم می‌دم، خب؟
‫بیا. به جاش از این بزن.
‫بده پرش کنم.
‫همین خوبه.
‫آهای! شما چرا معطل نشستین؟!
‫برین جنس بیارین دیگه!
‫راسل هچ!
‫سلام!
‫بیا تو، خجالت نکش.
‫اگه اینقدر از مجردی خسته شدی...
‫می‌گفتی یکی رو برات پیدا کنیم.
‫ولی راسل، جدا از شوخی، ‫باید ازت تشکر کنم.
‫منتظر بودم بابام یه کاری کنه، ‫ولی جربزه‌اش رو نداشت.
‫از اون‌طرف تو... ‫رفتی طرف رو کشتی.
‫واسه محافظت از پسر سو مین ‫هر کاری می‌کنی، نه؟
‫بهم قول بده.
‫احسنت!
‫چون به لطف جنابعالی، ‫هیچ رقابتی رخ نمی‌ده.
‫اوضاع برگشت به حالتی ‫که باید می‌موند!
‫جیدن، برو بیرون.
‫بهتره دیگه مرگ خانواده‌ات رو نبینی.
‫آها...
‫ببین.
‫ایشون هیچ‌جا نمی‌ره.
‫خودش می‌خواد اینجا باشه.
‫غیر از اینه؟
‫جیدن، من به مادرت قول داده بودم ‫که تا آخر عمرم مواظبت باشم.
‫ای داد!
‫پدرسوخته رو باش.
‫باورتون می‌شه؟
‫بیا اینجا ببینم.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫این پدرسوخته...
‫همون کسیه که مادرت رو به کشتن داد.
‫خبر داشتی؟
‫ولی یه وقت فکر نکنی باباته.
‫صرفا یه پیرمرد معتاد پست‌فطرته.
‫اصلا می‌دونی چیه؟
‫بگیر.
‫بهت ثابت می‌کنم ‫که نیازی بهت نداره.
‫ثابت می‌کنم که پشیزی ‫براش ارزش نداری.
‫جیدن...
‫بی‌خیال شو.
‫زود باش.
‫بهش نشون بده وفاداری به خانواده چه شکلیه.
‫زود باش!
‫حرف‌های گنده می‌زنی.
‫اون هم تو که زدی ‫بابای جیدن رو کشتی.
‫برو گمشو.
‫خیال کردی از چیزی خبر داری؟
‫به چرندیاتش گوش نکن.
‫زود باش!
‫بزنش!
‫جیدن...
‫فقط خیر و صلاحت رو می‌خوام.
‫گفتم به چرندیاتش گوش نکن!
‫بزن بکشش دیگه!
‫بزنش!
‫جیدن.
‫بزنش!
‫نزن رفیق.
‫پسره‌ی بی‌همه‌چیز.
‫نه، نه، نه، نه.
‫معذرت می‌خوام.
‫باید به حرفت گوش می‌دادم.
‫تقصیر خودمه.
‫فقط...
‫برو.
‫نمی...
‫فقط... برو خونه.
‫می‌خوام با خودت برم خونه.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫نمی‌تونم.
‫برو پیش کلر.
‫نه، بدون تو جایی نمی‌رم.
‫معذرت می‌خوام.
‫برو پیش کلر.
‫باشه.
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫واقعا ببخشید.
‫برو جیدن.
‫استر.
‫موفق شدم.
‫جاش امنه.
‫آدم وقتی قولی می‌ده، ‫باید سر حرفش بمونه.
‫حالا می‌تونم بخوابم.
‫کلر.
‫دیگه خودت مواظبش باش.
‫خب، اِم... ‫مقصدتون کجاست؟
‫به محض اینکه بفهمم، ‫حتما بهت می‌گم.
‫وقتی خونه پیدا کردی بهم بگو.
‫من هم همیشه دنبال بهونه بودم ‫تا از این شهر برم.
‫به شرطی که بابت تمام جرایمت ‫نخوان بندازنت زندان.
‫راسل هچ اون شب مرد و... ‫به جاش مارک هیل به زندگی برگشت.
‫من رو یادت نره‌ها جناب هیل.
‫بهم زنگ بزن.
‫حتما.
‫[محله کره‌ای‌ها]
‫فکر نمی‌کردم اینجا ‫لازم باشه تفنگی داشته باشم.
‫امیدوارم همچنان هم ‫نیازی بهش پیدا نکنم.
‫مارسلو.
‫چقدر زود سر پا شدی.
‫با دختره صحبت کردم.
‫بهم گفت تو بیمارستان بستری بودی.
‫جالبه که پسر روسیه اون شب مرد.
‫جای تعجب داره که چنین آدم سالم و جوانی، ‫اون زخم کوچیک منجر به مرگش بشه.
‫راسل.
‫چند وقته با هم دوستیم؟
‫تقریبا دو سال می‌شه، نه؟
‫بهتره دوستیمون رو همین‌جا تموم کنیم ‫و راهمون رو از هم جدا کنیم.
‫جیدن چی می‌شه؟
‫معلومه که از اعضای ‫خانواده‌ام مراقبت می‌کنم.
‫همون‌طور که مراقب سو مین بودی؟
‫همون‌طور که تو مراقب پسرم تهیون بودی؟
‫بلایی که سر دخترم اومد، ‫تقصیر خودش بود.
‫حقش بود بمیره.
‫پس تمام مدت می‌دونستی ‫که جیدن کجا بود؟
‫بچه‌ان دیگه... ‫خودت می‌شناسیشون.
‫عصبانی می‌شن، ‫فرار می‌کنن.
‫کارهای احمقانه می‌کنن.
‫واسه همین به مشورت درست لازم دارن ‫تا تصمیم درستی بگیرن.
‫بعد از اینکه پسرم تهیون شکست خورد، ‫جیدن راهنمای جدیدی پیدا کرد.
‫که خودم باشم.
‫دیگه به تو نیازی نداره.
‫ولی واقعا براش مهمی.
‫پس فکر می‌کنم به نفع همه باشه...
‫که همین‌جا به طور مصالحه‌آمیز، ‫ارتباطمون رو قطع کنیم.
‫آره، راست می‌گی.
‫روز به خیر آقای کیم.
‫همچنین آقای هچ.
‫راستی، اون جعبه‌هایی که می‌دادی ‫تا کلیسا ببرم، چی توش بود؟
‫گمونم خودت فهمیده باشی راسل.
‫فلاکا بود.
‫آره.
‫روز به خیر.
‫تحت نظریم.
‫فهمیدن من کی‌ام.
‫با اف‌بی‌آی قراری گذاشتم.
‫وقتشه از اینجا برم.
‫[اهداییه‌ها]
‫زندگی جدیدی شروع کنم.
‫به کمک بو، آخرین طناب باقی‌مونده رو ‫جوری بستیم که دیگه سرش باز نشه.
‫به زودی پیرمرده ‫سر از زندان در میاره.
‫محموله داره ارسال می‌شه.
‫فقط کافیه اف‌بی‌آی تعقیبش کنه.
‫باورم نمی‌شه این‌همه مدت ‫بیخ گوش خودمون بود.
‫هیچ‌کس هم متوجهش نشد.
‫خب...
‫کل این ماموریت هم ‫به عهده خودم بود.
‫راستی...
‫مرسی که برام وقت خریدی.
‫من از این بابت ازت ممنونم.
‫فقط یه سوال دارم.
‫چرا خودت انجام ندادی؟
‫چرا این رو هم خودت نکشتی؟
‫اگه چنین کاری می‌کردم، ‫چه فکری در موردم می‌کردی؟
‫حالا کجا می‌خوای بری؟
‫بهتره ندونی.
‫آهای.
‫خداحافظ رفیق قدیمی.
‫سلام.
‫این پول پمپ شماره دو هزاره، ‫سیگار هم بده.
‫چشم قربان، رو چشمم.
‫خدمت شما.
‫ماشین باحالیه.
‫مرسی.
‫جیدنم.
‫من هم بتانی‌ام.
‫ظاهرا قراره به دل جاده بزنین، نه؟
‫بگی نگی، آره.
‫ایول، چه باحال.
‫واقعا باحاله.
‫بذار پول خردت رو بدم.
‫محض اینکه اگه این‌طرف‌ها برگشتم، ‫می‌شه شماره‌ات رو داشته باشم؟
‫باشه.
‫می‌دونی چیه؟
‫باقیش واسه خودت.
‫بقیه‌اش رو ندم؟
‫لازم نیست.
‫دمت گرم رفیق.
‫واقعا لطف داری.
‫می‌بینمت.
‫می‌بینمت رفیق.
‫خب، دفعه بعد که این‌طرفی اومدی، ‫می‌تونیم با هم بریم بیرون.
‫باشه.
‫خداحافظ.
‫جیدن.
‫- بله؟ ‫- تو پشت فرمون بشین.
‫راستی...
‫به نظرت قراره دنبالمون بگردن؟
‫تو نگران این مسائل نباش.
‫اگه بیان مشکل منه.
‫بریم.
‫همچنان قراره به مسیرم ‫در راه تاریکی ادامه بدم،
‫ولی حداقل الان روزنه نوری ‫در انتهای این تونل می‌بینم و...
‫می‌دونم که تنها نیستم.
‫یه راکی‌رود واسه آقا پسر. ‫مطمئنی خودت چیزی نمی‌خوای؟
‫آره.
‫دستت درد نکنه.
‫عه، سلام رفقا.
‫شرمنده دیر کردم.
‫سلام جیدن.
‫آخ، چقدر خوشحالم می‌بینمت.
‫راسل، عه... ‫تو چیزی سفارش دادی؟
‫نه.
‫اشتها ندارم.
‫فقط هچ آدم رو به بستنی‌فروشی ‫دعوت می‌کنه ولی خودش سفارش نمی‌ده.
‫دقیقا همینه.
‫دارین می‌گین خرفتم؟
‫چی؟
‫نه.
‫نه بابا.
‫چرا باید چنین حرفی بزنیم؟
‫نچ.
‫به هیچ وجه.
‫عه، بستنی من بودها.
‫هوم.
‫هوم...
‫چرا نخورم؟
‫عاشق بستنی راکی‌رودم.
‫ای بابا، تو که گفتی نمی‌خوری.
‫دروغ گفتم.
‫خوشمزه است، نه؟
‫همه‌اش رو که نمی‌خوای بخوری، نه؟
‫شریکی می‌خوریم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.