..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫در زمان‌های باستانی
‫وقتی که جادوگران مرگ‌دان علیه تمام ‫موجودات زنده اعلام جنگ کردند،
‫نیروهای امپراتوری و ‫اژدهایان با هم متحد شدند.
‫یک پیمان مقدس بین اژدهایان
‫و تعداد معدودی از افراد پاک‌دل برقرار شد.
‫اما در میان خاکستر پیروزی، ‫حسادت قدرت گرفت.
‫و امپراتور جدید اژدهایان را شکار کرد،
‫اون‌ها رو زندانی کرد و همدستان ‫انسانشون رو سرکوب کرد.
‫نگهبان اژدها.
‫صبر کن، مخالفتی نداری
‫که اول من امتحان کنم، داری؟
‫این‌طور نیست که بهت ‫اعتماد نداشته باشم، اما...
‫بهت اعتماد ندارم.
‫البته، البته.
‫عالیه.
‫خوشحال شدم که خوشحال شدی.
‫همه‌ی ما خوشحالیم. ‫اینطور نیست، بچه‌ها؟
‫- شما خوشحالید؟ ‫- آره، ما خوشحالیم.
‫خوشحالیم. ها!
‫۲۰ سکه طلا، طبق توافق.
‫اگه بتونی یه زنده‌شو بیاری
‫هزار برابر بیشتر بهت میدم.
‫یه زنده‌شو؟
‫تو فکر می‌کنی کی هستی؟ امپراتور؟
‫آقا، همین الان ۲۰ سکه‌ی طلا بده.
‫بفرما.
‫از معامله با تو خوشحال شدم.
‫آفرین.
‫حالا همه چیز دست توئه.
‫اوه!
‫اه، گریه نکن...
‫اوه، گریه نمی‌کنی.
‫کی گریه می‌کنه؟
‫پسر، ببین چی شده. برو ببین.
‫ببخشید دیر کردم!
‫کجا بودی؟
‫- اوه. ‫- احمق.
‫من فقط، کالسکه...
‫خراب شده بود...
‫چرخش خراب بود.
‫بیاین اینجا!
‫ها؟
‫ساکت شو!
‫ما پوشکتو عوض کردیم! ‫دیگه چی می‌خوای؟
‫یه چیزی بهش بده! خواهش می‌کنم!
‫اوه، خوش برگشتی.
‫خوش برگشتی، ارباب.
‫اوه خدای من!
‫چی؟ تو چه‌کار...؟
‫چطور چیزی به این کوچیکی ‫می‌تونه این‌قدر سر و صدا کنه؟
‫چون اون یه بچه‌ست.
‫اونا این کار رو می‌کنن. بله.
‫مهم نیست.
‫فقط ساکتش کن!
‫ساکتش کن، قبل از اینکه
‫هر دوی شما رو بدم به...
‫اسمش پینگه.
‫سلام، پینگ.
‫شیشه‌ها رو بیارید تو.
‫مادر!
‫طاقت بیار.
‫من قطعات اژدها را دارم.
‫این بار دارو اثر می‌کنه.
‫نه، پسرم، خیلی دیر شده.
‫نه.
‫- وانگ چائو؟ ‫- بله؟
‫عجله کن و کوزه‌ها رو بیار.
‫بله، ارباب.
‫اوه، کمرم!
‫خواهش می‌کنم بس کن.
‫زمان مرگم رسیده.
‫نه.
‫این درون تو شروع شده.
‫به زودی.
‫من یه درمان پیدا می‌کنم.
‫اشتباه من رو نکن.
‫نگران چطور مردن نباش.
‫نگران این باش که چطور ‫قراره زندگی کنی.
‫نه.
‫مادر!
‫این قرار نیست سرنوشت من باشه.
‫قسم می‌خورم.
‫پینگ؟
‫پینگ!
‫بیدار شو!
‫مهمان افتخاری؟
‫چی؟ بیدار شو!
‫باز هم داری خواب‌های مسخره می‌بینی.
‫من نمی‌تونم خواب‌هامو کنترل کنم.
‫بیا، بیا، بیا.
‫صبح شده.
‫می‌تونی یکم بیشتر بخوابی.
‫بیا! امروز روز غذا خوردنه.
‫امروز؟ واقعا امروزه؟
‫بالاخره قراره بهشون غذا بدی؟
‫اوه، بالاخره!
‫خودت چه فکری می‌کنی؟
‫آره، فکر می‌کنم منظورت حیوونای دیگه‌ست.
‫تو به مرغ‌ها غذا می‌دی.
‫اوه، ایول.
‫مرغ‌‌ها.
‫بیا. حرکت کن.
‫ارباب زود بیدار می‌شه.
‫باشه، لائو ما.
‫روز تو هم می‌رسه، پینگ.
‫وقتی که من برای مراقبت ‫از اونا زیادی پیر بشم.
‫اما تو که همین الانشم پیری.
‫پینگ!
‫ببخشید، لائو ما.
‫صبح بخیر، مرغا.
‫صبر کنید.
‫اینم از این. یکی یکی.
‫آه!
‫مرغا.
‫پنج، شش، هفت، هشت، نه.
‫ده، یازده، دوازده.
‫صبح بخیر، هوا هوا.
‫ببین چی برات دارم.
‫اینو از سبد مهمونای افتخاری برداشتم.
‫نه، هوا هوا!
‫نمی‌تونی تخم مرغ‌ها رو بخوری!
‫همه‌ی اونا برای ارباب هستند.
‫احمق نباش، هوا هوا.
‫مهمونای افتخاری هیچ‌وقت ‫قصرشون رو ترک نمی‌کنن.
‫فقط به ارباب میگن که زودتر غذاشون رو بده.
‫نه، هوا هوا! گفتم نمی‌تونی تخم مرغ بخوری.
‫بهتره الان برم.
‫فردا می‌بینمت. پسر خوبی باش.
‫بیایید، بچه‌ها.
‫نمی‌خوام تمام روز این لباس ‫احمقانه‌ی مجلسی رو بپوشم.
‫- سبد کجاست؟ ‫- ما؟ ما؟
‫ارباب همین الانشم بیرونه!
‫می‌دونم، می‌دونم. چند تا تخم مرغ؟
‫- ۱۲ تا، ما. ‫- عالیه.
‫- بذار ببینم. ‫- بیا،
‫پیرزن! غذا کجاست؟ کجاست؟ هی؟
‫زود باش، کمکم کن!
‫چطور می‌تونی اجازه بدی ‫با تو این‌طوری رفتار کنه؟
‫اون اربابه و ما فقط خدمتکاریم.
‫این عادلانه نیست. چرا؟
‫پینگ! از دست این زبونت.
‫این چیزیه که ما هستیم.
‫نمی‌تونی سرنوشت رو تغییر بدی.
‫فراموش نکن که ‫لباس‌ها را بذاری خشک شن.
‫باشه، لائو ما.
‫میشه عجله کنی؟
‫ببخشید، ارباب.
‫سریع‌تر!
‫ما تمام روز رو وقت نداریم.
‫چشم، ارباب.
‫«چشم، ارباب. اه!»
‫زود باش!
‫باز چی شد؟
‫ببخشید، ارباب.
‫«ببخشید، ارباب! ببخشید!»
‫لائو، خودتو نجات بده. بلند شو!
‫ما!
‫اوه، اگه الان بلند نشی،
‫جوری میزنم که بری پیش اجدادت!
‫پا شو!
‫نه، ارباب!
‫- چی؟ ‫- لطفاً ما رو نزن.
‫چرا نزنم؟
‫ارباب، من براش انجامش میدم.
‫پینگ، نه!
‫تو؟
‫تو سبد رو حمل می‌کنی؟
‫نه!
‫تنها چیزی که تا حالا دیدم تو حمل کنی
‫بیماری اون موشه
‫نه، پینگ، نه.
‫عیب نداره، ما.
‫من می‌تونم انجامش بدم.
‫باشه. باشه.
‫کسی دوست داره شرط ببندیم؟
‫رئیس پنج سکه روی دختر موشی ‫شرط بسته که سبد رو حمل کنه.
‫کیه که شرط ببنده؟
‫ها؟ یک مشت ترسو.
‫بیایید دیگه!
‫خیلی خوبه، دختر.
‫حالا مطمئن شو که...
‫اونو نندازی.
‫- چشم. ‫- چشم، ارباب.
‫حالا بیایید بریم.
‫بندازش. بندازش. بندازش.
‫به من نگاه کن. به من نگاه کن.
‫ادامه بده. ادامه بده. ‫آفرین. توقف نکن.
‫من بردم!
‫همه برگردن سر کارشون.
‫محترم‌ترین مهمانان افتخاری.
‫والاحضرت امپراتور بزرگ مقام.
‫فلان، فلان، فلان، فلان، فلان، فلان.
‫طبق پیمان باستانی.
‫زود باش، بندازش.
‫اوه!
‫اینجا چه‌کار می‌کنی؟
‫زود باش. غذا رو بنداز.
‫نه، صبر کن!
‫هوا هوا! نه!
‫پایین رو نگاه نکن، احمق.
‫می‌خوای به موش کثیفت محلق بشی؟
‫اگه مهمونای افتخاری تو رو ببینن،
‫تو رو به عنوان صبحونه می‌خورن. شنیدی، دختر؟
‫و این برای پولیه که به‌خاطر تو از دست دادم!
‫که باختی!
‫درسته!
‫کی برنده‌ست؟ کی برنده‌ست؟
‫خب یه روز کاری سخت دیگه
‫در خدمت اعلی‌حضرت تموم شد.
‫ببینیم مرغا برای صبحانه چه‌کار کردن.
‫دوبرابر شرط می‌بندم که حریره‌ست.
‫امروز به اندازه کافی پول از دست ندادی؟
‫اوه، بیخیال، ارباب لان.
‫باید به من فرصت بدی که پولمو برگردونم.
‫نه، تو هیچ‌وقت یاد نمی‌گیری.
‫تو همین الانشم اندازه‌ی دو ‫سال حقوق به من بدهکاری.
‫هوا هوا؟ اونجایی؟
‫اوه!
‫هوا هوا!
‫تو حالت خوبه!
‫نه.
‫اه، ام...
‫خیلی ممنون.
‫تو رو توی خواب‌هام ندیدم؟
‫اون چیه؟
‫مهمانان افتخاری، منو ببخشید.
‫من قصد نداشتم بیوفتم توی قصر شما،
‫اما از این ترسیدم که هوا هوا رو بخورین.
‫اون دوستمه. یه یتیمه مثل خودم.
‫من باید ازش مراقبت کنم.
‫اوه، لائو ما خیلی نگران میشه!
‫من باید برم!
‫ممنونم، مهمانان افتخاری.
‫وای!
‫راستی، اسم من پینگه!
‫خداحافظ!
‫هوم؟
‫وای. خیلی قشنگه.
‫ها؟
‫وای.
‫اون از تو خوشش میاد.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫اسمش چیه؟
‫درون خودت رو ببین، پینگ.
‫کای.
‫اسمش کای هست.
‫به معنای آواز پیروزی
‫چون اون تغییر رو به ارمغان میاره.
‫اون باید تغییر رو به ارمغان بیاره.
‫کای آماده‌ی بیرون اومدن از تخمه. ‫اما باید بیاد اینجا.
‫فقط این آب‌ها می‌تونن پوسته‌ی تخم اژدها ‫رو حل کنند.
‫و وقت اون داره تموم میشه.
‫ما مدتیه که منتظریم.
‫منظورت چیه؟
‫برای همین تو رو آوردیم اینجا.
‫اما ارباب لان منو پیدا کرد.
‫بله، و این تصادفی نبود.
‫صبر کن! نرو!
‫صبر کن!
‫کمکمون کن، پینگ، کمکمون کن.
‫فقط تو می‌تونی کمکمون کنی.
‫من؟ من فقط یه خدمتکارم.
‫تو یه خدمتکار نیستی، پینگ.
‫اون چیه؟
‫سنگ اژدها.
‫یکی از مهمونای افتخاری مرده.
‫نه، پینگ!
‫پینگ، صبر کن‌! اینجا بمون!
‫نرو اونجا!
‫چیه؟
‫عجله کن!
‫ما باید جسد رو بیاریم بیرون قبل اینکه ‫خاصیتش رو از دست بده!
‫تو داری باعث میشی پول از دست بدم!
‫زود باشین!
‫عجله کنین! عجله کنین!
‫یه چیزی بیارید که بتراشمش.
‫برید سراغش.
‫به فلس‌ها صدمه نزن.
‫نگاه نکن.
‫کمکمون کن، پینگ.
‫کمکمون کن. فقط تو می‌تونی کمکمون کنی.
‫نمی‌تونم.
‫جلوی پاتو نگاه کن، دختر،
‫اگه نمی‌خوای صدمه ببینی.
‫پینگ، دیشب کجا بودی؟
‫- من... ‫- مهم نیست.
‫این رو به تالار اصلی ارباب بزرگ ببر
‫و کار مسخره‌ای انجام نده.
‫اون از چانگان اومده، از قصر امپراتوری.
‫عجله کن!
‫نه! رحم کن!
‫عالیجناب، خواهش می‌کنم!
‫این تقصیر من نیست! من نکشتمش!
‫باید اینو درک کنین. بخاطر آهنه.
‫- اونا رو مسموم می‌کنه، التماس می‌کنم. ‫- تو.
‫- رحم کنید! ‫- نذار سرد بشه.
‫قرار نیست آوردن اژدها به داخل قفس
‫آسون باشه.
‫خیلی ریسک داره، ارباب دیائو.
‫ما باید یخ رو از بین ببریم و قفس رو
‫جلوی دروازه‌های داخلی ببریم.
‫آهن اینجا جلوی جادوی اژدها رو می‌گیره.
‫مطمئناً سرباز تو می‌تونه لانگ دانزی رو
‫تو این وضعیت ضعیفش کنترل کنه.
‫کشتنش خیلی راحته، اما...
‫مجبور کردنش برای رفتن به داخل اون قفس ‫موضوع کاملاً متفاوتی هست.
‫لانگ دانزی باید زنده به چانگان برسه.
‫خونش باید برای مراسم تازه باشه.
‫نباید اژدها رو دست‌کم بگیریم.
‫خب، همین‌جوری اونجا نایست، دختر.
‫بیارش اینجا.
‫زندگی امپراتور در خطره.
‫متأسفانه باید فردا راه بیفتیم.
‫بهت آداب معاشرت یاد ندادن، دختر؟
‫نمی‌دونی چجوری از دست راستت استفاده کنی؟
‫یا چیز دیگه‌ای هست؟
‫شاید اون یه دختر چپ‌دست ‫تو خونه‌ی اژدهایان باشه.
‫این نمی‌تونه تصادفی باشه.
‫چی...چی؟
‫خب، خب، خب.
‫فکر کنم ما همین الان
‫راه‌حل مشکلت رو پیدا کردیم، کاپیتان.
‫این مکان برای نگه داشتن ‫اژدهایان طراحی شده بود،
‫نه بیرون بردنشون.
‫کاپیتان عزیزم، ‫تا جایی که من می‌دونم،
‫هیچ آدم چپ‌دستی ‫تو امپراتوری باقی نمونده.
‫پس این دختر شجاع اینجا
‫به ما کمک می‌کنه، مگه نه؟
‫ق...قربان؟
‫تو لانگ دانزی رو ‫متقاعد می‌کنی که با ما بیاد
‫تا به امپراتور کمک کنه.
‫لانگ دانزی؟
‫قوی‌ترین و آخرین اژدهای امپراتوری.
‫اون باید یه خدمت نهایی به اعلی‌حضرت بکنه.
‫امپراتور به خونش نیاز داره!
‫آروم باش.
‫این فقط یه آزمایش ساده بود.
‫می‌بینی، کاپیتان؟
‫حالا، مطمئنم لانگ دانزی ‫فردا همکاری می‌کنه.
‫اژدهایان به طرز عجیبی ‫به نگهبانانشون وابسته‌ن.
‫اون نمی‌ذاره اون بمیره، ‫حتی اگه به قیمت جون خودش باشه.
‫موجود احمق.
‫اوه، داره میاد، دختر.
‫چقدر هیجان‌انگیز.
‫فکر کنم دوستمون ‫نیاز به یه تشویق کوچیک داره.
‫آفرین. آفرین.
‫فکر کنم توجهش رو جلب کردیم.
‫اوه، چه شیرینه.
‫حتی حیوون موذی هم ‫اومده که ازت محافظت کنه.
‫هیچ‌کس نمی‌خواد تو رو ‫در حال عذاب دیدن ببینه.
‫نه!
‫مهمون افتخاری!
‫هل بدین!
‫نه، نه!
‫دروازه رو بلند کن!
‫نرو تو قفس!
‫درسته.
‫عالیه.
‫تقریباً تمومه.
‫یه کم دیگه.
‫مهمون افتخاری!
‫- می‌تونم بزنمش، قربان. ‫- صبر کن.
‫نه.
‫زود باش!
‫دانزی!
‫زنجیر! حالا!
‫ها؟
‫چطور ممکنه بهت این‌همه...
‫چی؟ اون چیه؟
‫هی.
‫هی، صبر کن!
‫بایست!
‫بایست! بیا اینجا!
‫بگیرینش! نذارین فرار کنه!
‫نذارین بره!
‫بیا اینجا!
‫ارباب دیائو، حالتون خوبه؟
‫به من کاری نداشته باشین! ‫بگیرینش!
‫چشم قربان.
‫فرار نکن!
‫آخ!
‫اوه، حیف شد.
‫اوه، دوست داشتم بررسیت کنم.
‫تا حالا چنین قدرتی توی ‫یه نگهبان اژدها ندیدم.
‫تو واقعاً کی هستی؟
‫اوه، خب، فکر کنم دیگه اهمیتی نداره.
‫اوه، مراقب باش، دختر.
‫اونجا یه پرتگاه هست.
‫مطمئن نیستم که مروارید ‫بتونه ازش جون سالم به در ببره.
‫تو قراره کار رو خیلی سخت کنی
‫تا آخرین نفس‌هات،
‫که باید تقریباً...
‫...الان باشه.
‫نزدیک‌تر نیا وگرنه دختر رو میندازم.
‫عقب وایسا!
‫عقب وایسا، بهت می‌گم برو عقب!
‫این قرار نیست جواب بده، نه؟
‫بیایید یه آزمایش کوچیک انجام بدیم، باشه؟
‫کدوم یکی رو نجات می‌دی؟
‫چقدر قدرت. چقدر زندگی.
‫چی؟ چه‌کار داری می‌کنی، کاپیتان؟
‫برو دنبال اژدها.
‫اژدها رفته.
‫ولی تو یه چیز خیلی بزرگ‌تر پیدا کردی.
‫چی؟ اوه این؟
‫این مروارید طول عمره.
‫اگه اجازه بدید، ارباب دیائو،
‫من باید ازش مراقبت کنم.
‫با این سن کمت اطلاعات خوبی داری، کاپیتان.
‫ارباب دیائو.
‫البته.
‫باید همین الان اونو پیش امپراتور ببریم.
‫اسب‌ها رو آماده کنید!
‫ما به چانگان میریم.
‫پینگ، پینگ، بیدار شو.
‫پینگ.
‫لائو ما؟
‫پینگ، حالت خوبه؟
‫می‌تونی حرکت کنی؟
‫بله.
‫صبر کن، می‌تونی حرف بزنی؟
‫نه.
‫ولی می‌تونم توی ذهنم صداتو بشنوم.
‫فقط چون می‌دونی چطور گوش بدی.
‫ما باید برگردیم دنبال ما!
‫لائو ما مشکلی براش پیش نمیاد.
‫ولی، ولی من باید برگردم.
‫من یه خدمتکارم.
‫این سرنوشت منه.
‫این یه آغاز جدید برای زندگیته، پینگ.
‫الان تو آزادی.
‫باشه، پس اگه آزادم،
‫می‌تونم هر کاری بکنم
‫و من می‌خوام برگردم دنبال ما.
‫پس کای چی؟
‫ولی...
‫کای بهت نیاز داره، پینگ.
‫چرا من؟ تو یه اژدهای بزرگی.
‫می‌تونی تنهایی انجامش بدی.
‫به من نیاز نداری!
‫من ضعیفم و لو یو به تو اعتماد کرد.
‫ولی اون مرده!
‫دارن کای رو می‌برن چانگان.
‫راه درازی داریم. باید عجله کنیم.
‫این منصفانه نیست.
‫من دیگه خدمتکار نیستم، ‫ولی آزاد هم نیستم.
‫اون خیلی بدجنسه.
‫شاید اگه می‌دونستم، ‫کمکش نمی‌کردم.
‫و این خط آبی.
‫این دیگه چیه؟
‫این «چی» تو هست.
‫هوم؟ تو توی ذهنم هستی؟
‫خیلی بلند فکر می‌کنی.
‫نه، نمی‌کنم.
‫باشه، پس داری گوش می‌دی.
‫این «چی» چیه؟ چرا من دارمش؟
‫این چه ربطی به کای یا اژدهایان داره؟
‫تو کی هستی؟
‫چه ربطی به من داری؟
‫کی اینو بهم داد؟
‫و من از کجا اومدم؟
‫از چیزی که پشت سرته نپرس،
‫بلکه از چیزی که در انتظارته بپرس.
‫خب، چانگان در انتظارمه.
‫حالا سوالامو جواب بده.
‫یکی یکی.
‫باشه. اون چیز آبی.
‫چی یه انرژی معنویه
‫که در همه چیزهای زنده هست
‫و همه‌ی موجودات رو به هم وصل می‌کنه.
‫فقط بعضی از انسان‌های برگزیده ‫می‌تونن اونو مهار کنن.
‫پس من برگزیده‌م؟
‫بله، هستی.
‫ولی اول باید یاد بگیری ‫چطور ازش استفاده کنی.
‫سخته؟
‫باید حرکات خفنی یاد بگیرم؟
‫چقدر طول می‌کشه تا کنترلش کنم؟
‫نرسیدیم؟
‫وای!
‫ولی این جاده به چانگان می‌ره.
‫کای داره اونجا می‌ره!
‫گاهی جاده وسیع‌تر
‫سفر رو طولانی‌تر می‌کنه.
‫نه، دیگه نه.
‫یه راه میونبر می‌شناسم.
‫جدی می‌گی؟
‫هی! هی!
‫صبر کن، صبر کن!
‫این راه میونبر توئه؟
‫خیلی خب، پینگ، پایین رو نگاه نکن.
‫یه قدم یه قدم جلو برو.
‫آروم. راحت.
‫راحت.
‫توقف نکن. برو جلو.
‫دیوونه‌ شدی؟
‫خب، این پل اینجا بوده
‫از خیلی سال‌ها پیش.
‫بعد از این همه مدت ‫قرار نیست فرو بریزه.
‫بایست! همین حالا بایست!
‫من دیگه تحمل ندارم!
‫- منو وادار کردی از ما جدا بشم. ‫- پینگ.
‫از من خواستی به کای کمک کنم ‫ولی نگفتی چطور.
‫به سوالام جواب نمی‌دی.
‫چیزی درباره گذشتم بهم نمی‌گی.
‫- پینگ! ‫- اگه آزاد بودن
‫این شکلیه
‫من نمی‌خوام آزاد باشم.
‫من برمی‌گردم!
‫از سر راهم برو کنار!
‫پینگ!
‫برو بالا، پینگ!
‫برو بالا!
‫دانزی، یه کاری بکن. خواهش می‌کنم!
‫- آروم باش، پینگ. ‫- الان؟
‫فکر می‌کنی الان وقت آروم بودنه؟
‫تمرکز کن.
‫ها؟
‫- من این کارو کردم؟ ‫- تو کردی.
‫ت...
‫تو...
‫تو می‌دونستی.
‫تو...
‫چطور می‌تونی اینقدر...
‫- اژدها باشم؟ ‫- این غیرقابل قبوله!
‫داری چه‌کار می‌کنی؟
‫لائو ما بهم یاد می‌داد.
‫و تو خوب گوش می‌کردی؟
‫- بیشتر مواقع. ‫- اوه!
‫خب بهم گفتی «چی» چیه،
‫ولی سوالای دیگه‌م چی؟
‫خب، سوال‌هایی هست
‫که نباید جواب داده بشن
‫چون جواب‌هاشون باید پیدا بشن.
‫پس جوابم رو نمی‌دی؟
‫- اوه! ‫- وای.
‫تمومش کردی؟
‫تازه شروع کردم.
‫کاپیتان کوان و مشاور دیائو.
‫اعلی‌حضرت.
‫- اوه، اعلی‌حضرت. ‫- اعلی‌حضرت.
‫پدر، پدر، ببین!
‫این مروارید طول عمره!
‫پینگ، حالت خوبه؟
‫کای یه مشکلی داره.
‫محکم بگیر!
‫تو خیلی به ما خدمت کردی، ارباب دیائو.
‫پاداش خوبی نصیبت میشه.
‫پاداش من خدمت کردنه، اعلی‌حضرت.
‫راستش خدمت دیگه‌ای هست
‫که شاید اجازه‌ی انجامشو ‫داشته باشم، اعلی‌حضرت.
‫طومارهای قدیمی از اسرار
‫جاودانگی که در مروارید طول عمر ‫پنهانه صحبت می‌کنند.
‫اگه اعلی‌حضرت اجازه بده که من...
‫نظرت چیه، پسر؟
‫تو هم دوست داری ‫طومارهای قدیمی رو بخونی،
‫مگه نه؟
‫در طومارها اومده که جاودانگی
‫پاداش اساطیر برای ‫زندگی پرهیزگارانه هست،
‫اما جستجو برای اون یعنی نافرمانی از اساطیر.
‫اینم از این، ارباب دیائو.
‫نباید اساطیر رو عصبانی کنیم.
‫لطفاً نادانی منو ببخشید، اعلی‌حضرت.
‫من فقط آرزو دارم که...
‫ارباب دیائو، تو خسته به نظر میای،
‫بهتره استراحت کنی.
‫شعر بنویس
‫یا برگرد سراغ حشرات و پروانه‌هات.
‫ممنونم، اعلی‌حضرت.
‫ممنون.
‫شعر، پروانه‌ها.
‫البته، اعلی‌حضرت.
‫همیشه در خدمت شما هستم، اعلی‌حضرت.
‫اوه! دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫به زودی به اعلی‌حضرت نشون میدم
‫یه اسطوره‌ی واقعی بین ‫انسان‌ها چه چهره‌ای داره.
‫بله، اعلی‌حضرت.
‫به زودی بهاش رو می‌پردازی.
‫به زودی.
‫وانگ چائو! کجایی؟
‫کجایی؟
‫اوه، خوش برگشتی، ارباب!
‫من... وای!
‫اوه! امیدوارم سفرتون خوشایند بوده باشه.
‫وای! اوه!
‫نه مثل سفری که من داشتم.
‫تاخیری ایجاد نشد؟
‫هوا چطور بود؟
‫آماده‌ست؟
‫بله، آماده‌ست، ارباب.
‫ولی مطمئن هستین که ‫این کار عاقلانه‌ایه، ارباب؟
‫چطور جرات می‌کنی منو زیر سوال ببری!
‫اگر من نبودم، تو الان یا ‫مرده بودی یا توی زندان بودی!
‫یا یه ترکیبی از هر دو.
‫ببخشید! بله، بله. نکته خوبی بود. ‫بله، آماده‌ست.
‫و این کار عاقلانه و خوبه.
‫اوه، بالاخره.
‫بالاخره زمان من نزدیک شده.
‫به زودی من به اساطیر می‌پیوندم!
‫فقط نیاز دارم که مروارید رو بگیرم.
‫مروارید؟
‫اوه...
‫اوه! نه. اوه، می‌دونم.
‫بله، بله، بله، بله!
‫من آب قصر رو مسموم می‌کنم!
‫وای نه.
‫نه، این جواب نمیده.
‫ما رسیدیم، پینگ.
‫چانگان درست پشت این تپه هست.
‫اوه! می‌دونم.
‫من یه عنکبوت میمون می‌سازم
‫و اونو آموزش میدم که مروارید رو بدزده...
‫نه، این خیلی طول می‌کشه!
‫وقت ندارم برای این کار.
‫چطور می‌تونم مروارید رو...
‫وانگ چائو!
‫بله، ارباب؟
‫چیزی هست که بخوای به من بگی؟
‫اوه، نه، اوه، هیچی نیست.
‫چیزی... چیزی به ذهنم نمیاد.
‫واقعا؟
‫باز هم دارم صداشون رو می‌شنوم.
‫هوم.
‫خب، دوست قدیمی من.
‫این کاریه که تو باید انجام بدی.
‫اونجاست. چانگان.
‫خیلی خوب ازش محافظت میشه.
‫- ما به یک نقشه نیاز داریم. ‫- آره.
‫تو همیشه باید قبل از پریدن نگاه کنی.
‫- اما... ‫- محکم منو بگیر!
‫ممنون برای... وای!
‫باید...
‫قبلش یه چیز می‌گفتی!
‫تو همیشه باید مراقب باشی، پینگ.
‫اوه! این‌قدر اژدهابازی در نیار.
‫من به این نمی‌خندم.
‫تو همیشه هر کاری که می‌خوای می‌کنی.
‫عالیه، عالیه.
‫حالا خیس شدم.
‫خوبه. خیلی خوبه.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫دانزی!
‫من دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫این چه جاییه؟
‫وو چینگ. یه جای خیلی قدیمی.
‫اون خاطرات جنگی رو درونش داره
‫که خیلی وقت پیش اتفاق افتاده.
‫یه جنگ؟
‫واقعا؟
‫اونا کی هستن؟
‫خب، انسان‌ها بهشون می‌گفتن ‫جادوگران مرگ‌دان.
‫اونا باعث رنج زیادی شدن
‫و ما هم با رنج زیادی تونستیم ‫شکستشون بدیم.
‫و این تویی؟
‫اون پادشاه ما بود.
‫اون به شدت زخمی شد.
‫اما ما اونو از راه دریا بردیم ‫تا به آب‌های حیات برسونیمش.
‫آب‌هایی که می‌تونن همه زخم‌ها رو شفا بدن.
‫توی همین جنگ بود
‫که انسان‌ها و اژدهایان ‫برای اولین بار کنار هم جنگیدن.
‫ولی چرا بعدش اونا شما رو توی قفس گذاشتن؟
‫چی؟ چی شده؟
‫ورودی وو چینگ مسدود شده.
‫تونل‌هاش تا زیر کاخ امپراتوری میرن.
‫باید اون انسداد رو از بین ببریم...
‫نه، نه، نه! صبر کن، صبر کن، ‫صبر کن، صبر کن، صبر کن!
‫پینگ، بیا پشت من.
‫لانگ دانزی، منو نمی‌شناسی؟
‫- چی؟ ‫- نگهبان اژدهای لو یو
‫از مدت‌ها پیش.
‫یه نگهبان اژدها.
‫وانگ چائو؟
‫اوه، تو باید پینگ باشی.
‫تو نمی‌تونی از انسداد ‫امپراتوری عبور کنی، دانزی.
‫این خیلی خطرناکه.
‫یه اژدهای پر از «چی» توی وو چینگ؟
‫من حتی نمی‌تونم تصور کنم چی میشه.
‫و این ممنوعه.
‫اوه، وانگ پیر یه راه برای ‫ورود به اونجا می‌شناسه.
‫- ها ها! ‫- اه.
‫اینم از این!
‫فقط برای افراد کوچیک. ‫فقط برای وانگ.
‫شاید یه دختر کوچیک.
‫اوه! اوه، اینو ببین!
‫آها! شانس به ما رو کرده.
‫اون نمی‌تونه تنها بره توی کاخ.
‫اون فقط یه دختر کوچیکه.
‫من فقط یه دختر کوچیک نیستم.
‫باید به لو یو اعتماد کنی. ‫اون پینگ رو انتخاب کرده.
‫اون لحظه‌ای درنگ نمی‌کنه ‫که به ما حمله کنه.
‫اونا حیوانات خیلی خطرناکی هستن.
‫پدر،
‫مروارید داره رنگش رو از دست میده.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫تا زمانی که برای من فایده‌ای نداشته باشه.
‫عالیجناب.
‫اینم از این!
‫وو چینگ، شهر فراموش شده.
‫کاری که قبلاً با اون ‌سنگ کردی،
‫با دستات، با صورتت که اینقدر متمرکز بود.
‫اون فوق‌العاده بود!
‫آره، همین‌طور بود، مگه نه؟
‫اما من نمی‌تونم چیم رو کنترل کنم.
‫شاید تو...
‫شاید بتونم یکی دو ترفند بهت یاد بدم.
‫واقعاً؟
‫هوم، آره.
‫اما این خیلی خطرناکه.
‫این شهر به شدت به چی حساسه.
‫و اگه بیش از حد آزاد بشه، ‫ممکنه ارواح قدیمی رو بیدار کنیم.
‫بذار ببینیم می‌تونی
‫این کرم‌های شب‌تاب رو توی این سبد جمع کنی.
‫با اون یکی شروع کن.
‫این قراره جالب باشه.
‫اما...اما چجوری ازش استفاده کنم؟
‫سعی نکن از چیت استفاده کنی.
‫بذار ازت عبور کنه.
‫چی مثل باده. تو بادبان هستی.
‫چی کم باشه کشتی حرکت نمی‌کنه.
‫چی زیاد باشه کشتی غرق می‌شه.
‫من تونستم اون سنگ رو جابجا کنم.
‫نه به خاطر اینکه قوی بودم، بلکه ‫چون تونستم حسش کنم.
‫پس باید نسبت به کرم‌های ‫شب‌تاب هم احساس داشته باشم؟
‫آره‌، این بایدیه.
‫باید همه چیز اطرافت رو حس کنی.
‫ممنون، وانگ چائو.
‫ممنون.
‫حیف که زودتر پیدات ‫نکردیم، می‌دونی چی میگم؟
‫چون تو مربی بزرگی هستی.
‫ما خوش‌شانسیم که تو رو داریم
‫و مطمئنم که ‫همه چیز خوب پیش میره.
‫پینگ، من...
‫نفس بکش، پینگ.
‫ریه‌هات رو با همدردی پر کن.
‫ها؟ هوم؟
‫این بهت اجازه میده ‫کرم شب‌تاب رو حس کنی.
‫هوم.
‫اونجا، خوبه. آره.
‫مواظب باش!
‫چی شده؟
‫اوه، اون‌ها...
‫اون‌ها...اون‌ها مرگ‌دان‌ هستن.
‫هیس، بیدارشون نکن!
‫اونا مرده‌ن؟
‫مرده، خوابیده.
‫فرقی نمی‌کنه. همیشه خطرناکن.
‫باید عجله کنیم! بیا.
‫ما باید قبل از اینکه دانزی به اینجا برسه ‫توی موقعیت باشیم.
‫بیا سعی کنیم توی راه یه سبد رو پر کنیم.
‫وای!
‫ثابت شد.
‫اگه یاد بگیرم که چی رو کنترل کنم،
‫یعنی من یه نگهبان اژدها هستم!
‫آه، خیلی بچه‌ای.
‫آره، نگهبان اژدها. خوبه.
‫حمله‌ی اژدها! حمله‌ی اژدها!
‫- حمله‌ی اژدها! ‫- حمله‌ی اژدها!
‫حمله‌ی اژدها!
‫صبر کنین تا اون نزدیک بشه!
‫آماده باشید!
‫صبر کنید!
‫الان!
‫- نقشه رو یادت میاد؟ ‫- بله، مربی.
‫مراقب باش.
‫این درست نیست. نه، درست نیست.
‫هر کسی اصولی داره.
‫ولی تو الان چاره‌ای نداری، وانگ پیر.
‫حالا دیگه نداری. ارباب ‫دیائو، اون نجاتت داد.
‫و اون می‌تونه تو رو به یه ‫صدپای بدون پا تبدیل کنه.
‫دانزی، دانزی، بس کن.
‫من می‌خوام با پدرم بمونم!
‫اینجا امن نیست، اعلی‌حضرت.
‫شما با پیروی از دستورات ‫اعلی‌حضرت بهتر بهشون خدمت می‌کنید.
‫اما من همیشه دستوراتش رو اطاعت می‌کنم،
‫اما اون هیچ‌وقت به من ‫اجازه نمی‌ده کاری بکنم!
‫این منصفانه نیست! چرا؟
‫من فقط اطاعت کنم و من شاهزاده‌م.
‫فایده‌اش چیه؟
‫اعلی‌حضرت! اعلی‌حضرت!
‫اژدها نفوذ کرده و داره نزدیک‌تر می‌شه.
‫اعلی‌حضرت، باید شما رو ‫به یه مکان امن‌تر منتقل کنیم.
‫تخت سلطنتی امپراتوری ‫برای پسر آسمان امن نیست؟
‫برید بیرون و اژدها رو متوقف کنید.
‫همون‌طور که دستور دادم عمل کنید.
‫از اعلی‌حضرت محافظت کنید.
‫بقیه‌ با من بیان.
‫به نام امپراتور ایست!
‫توی کی هستی؟
‫نمی‌خواستم مزاحمتون بشم، آقا،
‫ولی من فقط اینجام تا تخم رو ببرم.
‫چی؟ دستگیرش کنید.
‫چی؟
‫نه. چطور؟
‫نه.
‫باید از خودت خجالت بکشی.
‫کاری که با مهمون‌های ‫افتخاری کردی خیلی بد بود.
‫تو فقط یه دختر کوچولو هستی.
‫کجا می‌ری؟ ایست!
‫اعلی‌حضرت! اعلی‌حضرت!
‫اونجا!
‫اونو بکشید! اون مروارید رو برداشته!
‫دانزی! دانزی! من گرفتمش!
‫من مروارید رو گرفتم!
‫اعلی‌حضرت زخمی شده!
‫مروارید برداشته شده!
‫بیا بگیرش!
‫نه!
‫شلیک نکنید! شلیک نکنید!
‫تو یه بچه رو فرستادی که بمیره.
‫ای اهریمن! برای مردن آماده شو.
‫هوا هوا، اونو نخور.
‫عجله کنید، عالیجناب.
‫از این طرف.
‫اون دختر رو بکشید.
‫ما گرفتیمش!
‫نه.
‫برو عقب.
‫از اینجا برو.
‫اوه، تو پسر خدمتکار هستی.
‫من خدمتکار نیستم.
‫من اعلی‌حضرتم.
‫وارث تاج و تخت سلطنتی.
‫اوه، من پینگم، دختر خدمتکار.
‫البته دیگه نیستم.
‫معذرت می‌خوام، باید برم.
‫سربازهای عصبانی دنبالمن.
‫من اجازه نمیدم مروارید طول عمر رو ببری
‫این یه مروارید نیست. این یه بچه اژدهاست!
‫چطور جرات کردی!
‫آی!
‫اوه! تو خون سلطنتی رو ریختی!
‫این‌قدر بچه نباش.
‫بدتر از ایناش هم تجربه کردم.
‫تو فقط یه پسر کوچیکی.
‫من کوچیک نیستم!
‫اوه!
‫ببین! ما موفق شدیم!
‫ما کای رو نجات دادیم!
‫- آره! ‫- زود باش!
‫- یعنی نه! ‫- بیا بریم!
‫نه، نه. صبر کن، صبر کن. نرو!
‫- عجله کن! ‫- پینگ، صبر کن! نرو اونجا!
‫برگرد!
‫کاپیتان! کاپیتان!
‫بذارید رد بشم. برید کنار.
‫کاپیتان! کاپیتان!
‫اعلی‌حضرت، شما زخمی شدین.
‫هوم، چیزی نیست. ‫من بدتر از اینا رو تجربه کرده بودم.
‫باید زود بیاین! اون مروارید رو برداشت!
‫پینگ!
‫صبر کن، خطرناکه!
‫بیا اینجا! نرو!
‫برگرد!
‫نه! خواهش می‌کنم!
‫ارباب! نه!
‫ها؟
‫بذار یه تجدید حیات ‫دردسرساز دیگه نداشته باشیم.
‫وانگ چائو، چرا؟
‫اوه، پینگ.
‫بخور. بخور.
‫بیا. چه‌کار میکنی؟
‫ای وای.
‫پارچه‌ی خوبیه، ارباب.
‫اگه اسراف نکنی بعدا نتیجه‌شو می‌بینی.
‫اوه، تو واقعا یه بدبختی.
‫آره. همین‌طورم.
‫بله، و چه تشبیه زیرکانه‌ای.
‫تو داری سرنوشت منو به تاخیر می‌اندازی.
‫بله، بله، بله، بله، ارباب. معذرت ‫می‌خوام، ارباب، عذر می‌خوام.
‫هوا هوا.
‫کای!
‫حتی به استفاده از قدرت‌هات فکر هم نکن.
‫قبل از اینکه پلک بزنی مردی.
‫مروارید کجاست؟
‫همه‌چیز آماده‌ست؟
‫بله، بله، ارباب. همه‌چیز آماده‌ست.
‫- بله، همه‌چیز آماده‌ست، بله. ‫- خوبه. خوبه.
‫مادر، منو ببخش که اینقدر طول کشید.
‫من نتونستم سرنوشت تو رو تغییر بدم،
‫اما می‌تونم سرنوشت خودم رو تغییر بدم.
‫بعد از این همه سال فداکاری،
‫بالاخره، در آستانه‌ی جاودانه شدن هستم.
‫دیگه رنج نمی‌کشم.
‫من بیشتر از امپراتور قدرت خواهم داشت.
‫میدونی این یعنی چی؟
‫آه! بله.
‫یعنی من بالاخره آزادم؟
‫بله.
‫واقعا آزاد.
‫نه! نه! نه! نه! نه! نه!
‫برید! دور شید!
‫برید! نه! نه!
‫این آخرین باری هست که ‫جهان رو با چشمان فانی می‌بینم.
‫هوا، دانزی رو بیار.
‫اینجا بمون. سعی نکن هیچ کاری بکنی.
‫اوه. تو سر راه بودی.
‫آقا! آقا!
‫بیدار شو! بیدار شو!
‫اوه، این چیزا مزه‌ی شکر میده.
‫شکر بدمزه.
‫بهت نیاز دارم، آقا.
‫نمی‌دونم چطور کای رو بیرون بیارم.
‫اوه نه.
‫دیگه خیلی دیره.
‫چی شده؟
‫آروم باش. من نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫شکم درد داری؟
‫نه، تو یه تخم پیدا کردی؟
‫باشه. باشه. دیگه چی شده؟
‫اوه، تو خوابیدی و گم شدی؟
‫پینگ در خطره؟
‫محکم منو بگیر!
‫ما دیر رسیدیم.
‫نه، پینگ! «چی» تو هم تخلیه میشه.
‫- اوه! ‫- بهت گفتم عقب بمون!
‫وای!
‫تو نباید وارد اتاق بشی.
‫نه، نرو!
‫اتاق تمام چی تو رو خالی می‌کنه.
‫می‌تونم اونو بیارم پیش خودمون ‫مثل کاری که با کرم‌های شب‌تاب کردیم!
‫اما این تمام چی تو رو مصرف ‫می‌کنه، تمام زندگی‌ت رو!
‫اما این کای هست! ‫به من اعتماد نداری؟
‫باید انجامش بدم!
‫مطمئنم که می‌تونی، اما ‫بهت نیاز دارم که از اون مراقبت کنی.
‫- هی، اون چیه؟ ‫- چی؟
‫نه، وانگ چائو!
‫چه‌کار کردی؟
‫اوه. اوه، شاید باید از تو تشکر کنم.
‫این فراتر از اون چیزی ‫هست که من قصدشو داشتم.
‫این مال منه.
‫اون رو بده به من همین الان!
‫نه، نمی‌دم!
‫تو! تو داری جلوی ‫سرنوشت منو می‌گیری!
‫- برو عقب، دختر. ‫- من لهت می‌کنم...
‫نباید خطری کای رو تهدید کنه.
‫چند بار باید تو رو بکشم، دختر؟
‫به نظر میاد که کافی نیست.
‫این پسر آخرین اژدهای امپراتوری هست.
‫از اون محافظت می‌کنی؟
‫- با تمام وجودم. ‫- پس برو! فرار کن!
‫- مطمئنی؟ ‫- فقط بهم اعتماد کن.
‫فرار کن!
‫ای حشره‌ی حقیر.
‫اوه! تو از قبلم زشت‌تر شدی.
‫ چی؟
‫صبر کن!
‫کار ما تموم نشده!
‫ها؟ تو!
‫کجا با این عجله؟؟
‫دختر، این آخر راهه!
‫فرار کن، پینگ، فرار کن!
‫نه، من نمی‌خوام تو رو تنها بذارم!
‫تو فقط یه اژدهای پیر هستی!
‫و حالا می‌میری!
‫نه، دانزی!
‫نه!
‫کاپیتان محاصره شده! نگهبانا!
‫دانزی، دانزی! حالت خوبه؟
‫من خیلی ضعیفم.
‫زود باش، بیا بریم.
‫کای خیلی چی از دست داده.
‫اون بیشتر از این دووم نمیاره.
‫پینگ، برو!
‫حالا باید کای رو نجات بدی.
‫من ترتیب اینو میدم.
‫یه نقشه دارم.
‫صبر کن.
‫به اون با تمام چی‌ خودت حمله کن.
‫«چی» بیشتر؟
‫مطمئنی؟
‫فقط بهم اعتماد کن.
‫تو داری منو هر لحظه قوی‌تر می‌کنی!
‫حالا! جریان رو ادامه بده!
‫زود باش!
‫دانزی، زود باش!
‫حالت خوبه؟
‫آره. نگران نباش.
‫وای!
‫ما الان در قلمروی اژدها هستیم.
‫از اینجا به بعد باد ما رو می‌بره!
‫دانزی؟
‫محکم بگیرش، پینگ. ما تقریباً رسیدیم.
‫وای!
‫دانزی!
‫من...من خوبم.
‫اون غار اونجا،
‫کای رو ببر به استخر تولد، سریع!
‫هوا هوا، بیا.
‫یا فقط همونجا بمون.
‫کای؟
‫اوه!
‫کای!
‫کای! کای!
‫بس کن!
‫هوم.
‫داری کجا میری؟
‫دانزی؟
‫توفان داره برای من میاد، پینگ.
‫من...من دیگه وقت زیادی ندارم.
‫نه، نه، نه.
‫تو فقط خسته‌ای.
‫نه، زخم‌هام عمیقند، پینگ.
‫هیچی نمی‌تونه اونا رو درمان کنه.
‫آه! وقتشه که دوباره با لو یو ملاقات کنم.
‫آب حیات.
‫گفتی که همه زخم‌ها را درمان می‌کنه.
‫می‌تونی بری اونجا.
‫آب حیات اون طرف دریاست. من...
‫نمی‌تونم بهش برسم، پینگ.
‫باد تو رو به اونجا می‌بره. روی ابرا.
‫این چیزیه که می‌تونم بفهممش، هوا هوا.
‫ممنون.
‫پینگ، حالا تو باید از کای مراقبت کنی.
‫من نمی‌دونم چطور بدون تو ‫این کارو انجام بدم، دانزی.
‫چرا، می‌تونی.
‫تو یک نگهبان اژدها هستی.
‫اوه، اوه، من...
‫نه!
‫این سرنوشت منه، پینگ.
‫تو...تو نمی‌تونی اونو تغییر بدی.
‫نه!
‫من یک نگهبان اژدها هستم
‫و تو به من یاد دادی که آزاد هستم
‫تا سرنوشت رو تغییر بدم!
‫من از شنیدن این‌که چه کاری ‫می‌تونم یا نمی‌تونم انجام بدم خسته‌ شدم!
‫کای، هوا، برید عقب!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.