..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫عه، کجا میری؟ ‫اینجا صف هست.
‫گذرنامه انگلیسی.
‫- سلام! صبح بخیر ‫- صبح بخیر.
‫صبح بخیر؟ یعنی چی؟ ‫اون دیگه رفته!
‫نیم ساعته تو صف منتظرم.
‫مطمئنم یه کاری میتونی بکنی.
‫خیلی متاسفم خانوم،
‫اما یه سری قوانین برای چک این هست. ‫یک ساعت قبل...
‫- برو تو صف ‫- زنم.
‫عزیزم!
‫می دونم! می دونم قوانین چی هستن! ‫اما لطفا...
‫- لطفا، اگه... ‫- ببخشید، یه لحظه.
‫نگاه کن شابنا، ‫من باید تو این پرواز باشم.
‫سگ من، کوکی، ‫که 13 ساله باهام بوده،
‫سه ماهه خیلی مریضه. ‫از سه ماه پیش.
‫و امروز صبح، ‫دکتر یهو بهم گفت
‫که کوکی تا بعد از ظهر دووم نمیاره. ‫از این بعد از ظهر.
‫- خدایا! ‫- مطمئنم که درک می کنی.
‫فقط میخوام یه بار دیگه ببینمش ‫قبل از اینکه بمیره. لطفا.
‫اگه میشه فقط یه کم... ‫من مشکلی با پرواز با کلاس پایین ندارم.
‫اقا، بذار ببینم چی میتونم بکنم، باشه؟
‫لطفا تمام تلاشتونو بکنید
‫بله؟
‫قبلا همدیگه رو دیدیم؟
‫آره.
‫تو شبیه معلمم هستی.
‫ببخشید دیرم شد.
‫اوه!
‫تو هم اینجایی!
‫درسته.
‫همزمان پاسپورت هامون چک کردن، ‫پس فکر کنم به خاطر همین...
‫اوه!
‫چی شد؟
‫گوشی من داره زنگ میخوره.
‫بله، خانومی. بگو.
‫لطفا بگو ‫که پروازتو از دست ندادی.
‫دو ساعته که تو فرودگاه منتظرم.
‫فکر میکنی پروازمو از دست دادم؟ ‫بیا دیگه عزیزم!
‫قبلا اینکارو کردی، ‫به همین خاطر پرسیدم.
‫هر دو قبل از ساعت 4 عصر، ‫تو جیپور خواهیم بود.
‫امیدوارم که فراموش نکنی ‫که منو از فرودگاه برداری.
‫قبلا اینکارو کردی، ‫به همین خاطر دارم یادآوری میکنم.
‫- خیلی خنده داره. ‫- گوش کن...
‫کبیر با دوست دختر ‫جدیدش میاد.
‫پس مطمئن شو که براش یه اتاق ‫دو نفره رزرو کنی، باشه؟
‫باشه، خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫پس تو پیشخوان دروغ گفتی؟
‫بله. میگی که تو هیچوقت دروغ نمیگی؟
‫من هم دروغ میگم، اما نه به خوبی تو.
‫مشکل با خود دروغ داری ‫یا با چطور انجام دادنش؟
‫در واقع، هیچکدوم.
‫چون دروغ تو بهم کمک کرد ‫که این پروازو بگیرم.
‫اما کشته شدن بی رحمانه ی ‫سگ تو یه کم...
‫اشتباه می کنم؟
‫نگاه کن، خانوم...
‫- کادامباری. ‫- ریشاب.
‫میبینی کادامباری، من راهیم
‫عروسی خواهر زن من ‫تو جیپور هستم.
‫اگه این پروازو از دست میدادم، اون زن
‫یه عالمه غوغا می کرد ‫و سالها و سالها
‫تو زندگی مشترکمون، ‫این موضوعو یادآوری می کرد.
‫حرف از همه ی دوستامو به کنار، ‫که قبل از من به اونجا می رسیدن
‫و فکر می کردن که من ‫یه آدم بی توجه هستم
‫که به وقت و دوستی هاشون اهمیت نمیدم.
‫که این در واقع یه دروغه.
‫پس، به جای اینکه اجازه بدم ‫این دروغ به حقیقت تبدیل بشه،
‫بهتر نیست که به این دروغ ‫اجازه بدم که حقیقت محسوب بشه؟
‫می فهمی؟
‫بله، کشته شدن سگت لازمه بود.
‫یعنی... کوکی؟
‫پس... یه پروسه ای هست؟
‫یعنی، چطور فهمیدی که ‫داستان کوکی جواب میده؟
‫سوال خوبی بود. ‫شابنا رو یادت میاد؟
‫دختره ی پشت پیشخوان چک این؟
‫آره، درست.
‫چون دختر بود،
‫مهم بود که دروغم ‫دلسوزانه به نظر برسه.
‫مرگ، دعوا، جدایی، ‫یه یادگاری ارزشمند، و غیره.
‫و آویزونش، ‫که فکر کنم متوجه اش نشدی،
‫یه توله کوچولو روش بود، میدونی؟
‫وای!
‫خیلی باحاله!
‫انگار یه کلاهبردار حرفه ای هستی!
‫پس مطمئنا یه ازدواج خیلی موفق ‫داشته باشی!
‫مطمئنا! هر دوتاشون.
‫هر دوتا؟
‫اون چیزی که فکر میکنی نیست.
‫با عشقم تو دانشگاه ازدواج کردم ‫وقتی 28 سالم بود.
‫اما تو یه تصادف از دستش دادم ‫فقط سه سال بعد.
‫بعد مثل یه بابای مجرد خوب، ‫دخترم رو تنهایی بزرگ کردم.
‫وقتی فهمیدم که ‫اون بزرگ شده،
‫دوباره عاشق شدم.
‫تو لندن.
‫-زن شما چیکار میکنه؟ ‫-مشکل درست کردن.
‫نویسندست. رمان نویس.
‫اونجا زندگی میکرد. ‫بریتانیایی بود.
‫-و وقتی ازدواج کردیم... ‫-هندی شد.
‫نه، من بریتانیایی شدم.
‫به هر حال، اسم زنت چیه؟
‫راشمی...
‫اوه... وارتیکا.
‫چیزی رو فراموش کردم؟
‫هر دو تا کیف رو بذار تو ماشین.
‫بله خانم.
‫-هی! ‫-اوه، وارتیکا.
‫بگو.
‫خب، فقط میخواستم بهت بگم ‫که بابات و من...
‫تا پس فردا بر نمیگردیم، درسته؟
‫میدونم. بابام صبح بهم ‫زنگ زد و گفت.
‫همیشه این کارو میکنه.
‫خیلی باحال میشد ‫اگه با ما میومدی.
‫عروسی خواهرتونه، نه؟
‫اصلا اونو نمیشناسم.
‫اره، ولی بازم ‫خانواده هستیم، نه؟
‫مطمئنا!
‫تو رسمش خانواده ایم!
‫برای آخر هفته برنامه ات چیه؟
‫فقط دارم با دوستام ریلکس میکنم. ‫چیزی نیست.
‫فکر کنم بریم خونه یکی از دوستام.
‫خونه روهان؟
‫چه فرقی میکنه؟
‫خب، فرقی میکنه چون که...
‫اینو تو کیف تو پیدا کردم.
‫تو کیف یه نفر دیگه فضولی کردن...
‫و یهو انقدر نگران بودنت...
‫وارتیکا رو مادر نمیکنه.
‫و اگه فقط بخوام دوست باشیم چطور؟
‫نمیدونستم با بابام ازدواج کردی ‫که با من دوست باشی.
‫بابام خیلی دوستت داره...
‫و من بهت احترام میذارم.
‫به غیر از این، ‫چرا تو راه هم قرار بگیریم؟
‫نه؟
‫چی شد؟
‫دنبال چی میگردی؟
‫گوشیم.
‫-اوه! ‫-روی صندلی جا گذاشتمش.
‫به هر حال، زنگ میزنم.
‫9860432321.
‫ریشاب مالیک.
‫پیداش کردم
‫باشه، کدامبری.
‫-باشه. ‫-اگه قسمت باشه، دوباره همدیگه رو میبینیم.
‫اما خوشحالم که باهات آشنا شدم.
‫کدامبری،
‫کنجکاو بودم بدونم چطور فهمیدی ‫که من واقعا خوشحالم که باهات آشنا شدم.
‫شاید دوباره دروغ میگفتم.
‫اوه، فقط به اون لبخند رو صورتت نگاه کن!
‫حتی اگه دروغ بود، ‫فکر نمیکنی بهتره؟
‫بعضی وقتا شونشو میزنه ‫بعضی وقتا زانوشو میزنه
‫امروز حتما انتقام میگیرم
‫امروز مادرشوهرم رو میزنم ‫با صدای بلند تلویزیون
‫لعنت به همه چیز.
‫امروز مادرشوهرم رو میزنم ‫با صدای بلند تلویزیون
‫عروسا باید ‫لالایی برای بچه ها بخونن.
‫اما خدا به ما یه خواننده ‫به جای عروس داده!
‫کسی یه لیوان چای برام بیاره؟
‫دلتنگم و تمرین رو فراموش نکن.
‫بدنت حتما فرم میگیره.
‫اگه از ویدیو خوشت اومد،
‫لایک، اشتراک گذاری کن و ‫کانال زندگی زن هارپریت کائور رو ‫سابسکرایب کن.
‫تا بعد خداحافظ و کلی عشق.
‫BY ROCKY23 ‫تو ویدیو خیلی سکسی به نظر میرسی.
‫هی، اونایی که از دوارکا بودن زنگ زدن؟
‫نه جناب.
‫زنگ نمیزنن.
‫صنعت اتومبیل ‫این روزا حالش زیاد خوب نیست.
‫سینگ صاحب، من بهت زنگ زدم.
‫شاید مشغولی.
‫امروز قرار نبود بریم جاپور؟
‫کی میای خونه؟
‫خبرم کن. ‫باشه، ممنونم.
‫-بله، بگو. ‫-سامر، رسیدی خونه؟
‫نه داداش، هنوز سرکارم.
‫-گوش کن… ‫-جناب.
‫تو و هارپریت اول برید.
‫منم بعدا میام.
‫باور نکردنی! ‫قرار نبود با هم بریم؟
‫حالا می خوای تنهایی برم!
‫با تنهایی چی میگی؟
‫با زنت میری.
‫-جناب. ‫-حالا قطع کن. جاپور میبینمت.
‫اما…
‫چته؟
‫جناب، اونایی که از دوارکا بودن زنگ زدن.
‫خب، حالا چی کار کنم؟
‫-صبح بخیر جناب. ‫-صبح بخیر.
‫بله، سامر؟ میری؟
‫فقط یه جلسه ‫با تیم رسانه ای دارم
‫با خانم مالتی ‫و بعدش میرم.
‫مطمئنا، خوش بگذره.
‫بابا، اگه میشه فردا بیا ‫مراسم عروسی…
‫این نوستالژی بازی ها رو ‫قطعش کن، سامر.
‫عروسی خواهر شوهر ‫دوستته.
‫اونجا چه کار کنم؟
‫اره.
‫گگان، دو دقیقه.
‫می تونی بری.
‫-بله بابا. ‫-سامر.
‫این بابا بازی ها رو سرکار ‫نکن.
‫اینجا فقط مدیر برند هستی ‫نه داماد من.
‫ببخشید جناب.
‫ای پیر خرفت
‫مطمئنی ‫این همونه که تو عکس بود؟
‫تو عکس بزرگتر به نظر میرسید.
‫فقط یه مدل داره ‫و یه سایز تولید میشه، خانم.
‫مطمئنی؟ ‫می خوام هدیه بدم به دوستای صمیمیم.
‫-نمی خوام بی احترامی بشنوم. ‫-امکان نداره خانم.
‫تا آخر عمرشون ‫هدیه شما رو یادشون میمونه.
‫هی، عزیزم.
‫سلام عزیزم!
‫عزیزم داره چیکار می کنه؟
‫منتظر جلسه با خانم مالتی ام
‫و بعدش مستقیم میام پیشت.
‫و یه چیز دیگه، برنامه مسافرت با هارپریت و هارپریت ‫رو کنسل کردم.
‫عالی!
‫عزیزم، حس خیلی خوبی ‫دارم نسبت به این قضیه.
‫-واقعا؟ ‫-میدونی، فکر می کنم
‫جاپور خیلی خوش بگذره.
‫مطمئنم عزیزم.
‫- زود بیا عزیزم. ‫- زود میبینمت.
‫لنگا ها چک.
‫هدیه چک.
‫داروی افسردگی چک.
‫بیا، ناینا.
‫اون چهره ی پکر شده رو ‫نشونم بده.
‫خوب به نظر می رسم داداشا؟
‫منظورم اینه… زیادی شده؟
‫شب سنگته. ‫باید خوشتیپ باشی.
‫از شماها پرسیدن فایده ای نداره.
‫از رادیکا می پرسم.
‫اوه، واقعا؟
‫چهار روز پیش که ‫با ما تو جشن مجردی خوش میگذروندی،
‫چرا بهش عکس نفرستادی ‫و ازش نپرسیدی،
‫"عزیزم خوب به نظر می رسم؟"
‫هی!
‫مامان، وارون حاضره. ‫خواهر و برادر شوهر کجان؟
‫چرا از من می پرسی؟
‫از خواهرت بپرس!
‫بهش گفتیم وقتی داشت ‫با اون احمق ازدواج میکرد.
‫اما اون موقع، عاشق اون مرد مجرد ‫با یه بچه شده بود.
‫چیشده؟
‫- ولش کن. ‫- میتونی بهم بگی.
‫- چیه؟ ‫- پریروز باهاش حرف زدم.
‫دارن فکر میکنن که ‫از هم جدا بشن یا نه.
‫سه ماه دیگه هم تلاش میکنن.
‫تلاش؟
‫نسل شما فکر میکنه ‫عروسی مثل آیفون میمونه.
‫هنوز چند سال نشده، ‫و میخوان یه مدل جدیدتر بگیرن.
‫تو باید خوب فکر کنی. ‫چون خودت دامادتو انتخاب کردی.
‫مطمئنی میتونی تا آخرش ادامه بدی؟ ‫رادیکا، من دارم بهت میگم که تو این سن--
‫آروم باش! میتونی آروم باشی؟
‫مطمئنا، ادامه میدم.
‫هم مال من و خواهرم، ‫و هم مال شوهرش.
‫درباره خواهرم نمیدونم، اما من ‫به شوهر خواهرم کاملا اعتماد دارم.
‫شوهر خواهرت...
‫با گوشیت چیکار میکنی؟
‫کار.
‫کنفرانس چطور بود؟
‫حوصله سر بر.
‫و پروازت؟
‫اونم حوصله سر بر بود.
‫یه زن پیر ‫کنارم نشسته بود.
‫یه ریز حرف میزد.
‫تو بگو، ‫ناشر چی گفت؟
‫کتاب کی منتشر میشه؟ ‫"صد راه جدید برای به پایان رسوندن یه ازدواج."
‫تو اصلاً کتاب من رو ‫خوندی که دربارش نظر میدی؟
‫نه، نخوندم.
‫اما تو رو خوب میشناسم. ‫موضوع مورد علاقه تو "به پایان رسوندن ازدواج" هست.
‫داری چیکار میکنی، عزیزم؟
‫بزار این گزارشو تموم کنم. ‫باید به آقا بفرستمش.
‫یعنی بابا!
‫با کلی عشق این کادو رو چیدم ‫اما حتی ازم نپرسیدی چیه.
‫باشه، کادورو بهم نشون بده.
‫همونجا گذاشتم. ‫یه گلدان مین هست.
‫کاملاً دست‌ساز شرقی ‫و جاز، میدونی چیه؟
‫من یه معامله کردم. ‫فقط هفت لک روپیه قیمتش هست.
‫متاسفم، سوش.
‫داری چیکار میکنی، عزیزم؟
‫چیشده؟
‫شرط میبندم حتی ریشاب هم انقدر ‫کادو گران قیمت برای خواهرزنش نخریده.
‫بیا عزیزم! ‫یه کالکشن خاصه.
‫خواهرزن ریشاب و شوهرش ‫تا آخر عمر ما رو یادشون میمونه.
‫- کی ما رو یادش میمونه؟ ‫- خواهرزن ریشاب و شوهرش.
‫- و-- ‫- اسم خواهرزنش چیه؟
‫ودیکا.
‫رادیکا!
‫تو حتی اسمشو نمیدونی، و هنوز ‫یه گلدون به ارزش هفت لک براش خریدی!
‫نمی‌گویم گلدان، عزیزم!
‫اون یه گلدان هست و تو حوصله‌ت سر رفته.
‫پس، کبیر هم میاد؟
‫مطمئنم دوست دختر جدیدش ‫هم میاد.
‫مامان گفت باید یه ‫نوبت دیگه هم تو کلینیک بذارم...
‫من... من قصد نداشتم داد بزنم.
‫باشه، می‌ذاریم.
‫یه نوبت دیگه می‌ذاریم.
‫اونا بچه دار شدن رو ‫تبدیل به یه سیرک کردن.
‫اما بازم باید تلاش کنیم، درسته؟
‫چقدر دیگه باید تلاش کنیم؟
‫اونا منو تبدیل به یه گاو نر بارور کردن!
‫لذت سکس ‫کاملاً از بین رفته!
‫اونا تبدیلش به یه تمرین ورزشی کردن.
‫در زمان مناسب ‫با وضعیت و تکرار مناسب انجامش بدین.
‫فقط مونده که ‫یه مربی هم برامون بفرستن،
‫و اگه می‌تونستن، ‫مطمئنم این کارو میکردن.
‫اراده مامانه--
‫به جهنم با اراده‌ش!
‫فقط میخواد یه کاری برای پر کردن ‫وقت آزادش داشته باشه،
‫اما من باید ‫همه کارها رو انجام بدم!
‫واقعاً؟ همه کارها رو تو انجام میدی؟
‫مامان نمیتونه یه لقمه ‫بدون اینکه این موضوع رو مطرح کنه بخوره.
‫دیگه نمیتونم! ‫یه دونه آنلاین سفارش بده!
‫امروز کاندوم تو کیف آنایا پیدا کردم.
‫- حالا چی؟ ‫- ریشاب.
‫چطور دوست داری واکنش نشون بدم؟
‫اون 18 سالشه. باید خوشحال بشم ‫که داره از کاندوم استفاده می‌کنه
‫یا باید بترسم که ‫شاید ازشون استفاده نکنه؟
‫و مهم نیست که تو کیفش کاندوم پیدا کنی ‫یا یه بمب اتمی،
‫ قبلش بهم میگه، نگران نباش.
‫ فقط دارم میگم.
‫ فک میکنی روهان پسر خوبیه؟
‫ -بَست… ‫ -چی؟
‫ مگه میشه یه پدر توی دنیا از دوست پسر دخترش خوشش بیاد؟
‫ چیکار کنیم؟ ۱۸ سالشه. ‫ میخوای برم بزنمش؟
‫ تازه، دعوا کردن با ‫ آنایا غیر ممکنه.
‫ بالاخره دختر رَشمی دیگه.
‫ ببخشید.
‫ منظوری نداشتم. ‫ حرفم بود.
‫ تازه، مگه قرار نبود ‫ به هم سه ماه وقت بدیم؟
‫ پس، فقط-- ببخشید.
‫ -بخدا، تحمل کن. ببخشید. ‫ -باشه. اشکال نداره.
‫ اگه دوباره اسم رَشمی رو آوردم،
‫ تو هم میتونی منو ‫ به اسم دوست پسر سابقت صدا کنی.
‫ چارلی، جکی، و اینا.
‫باورم نمیشه
‫ سلام! ممنون!
‫ هی!
‫ -چطوری؟ ‫ -خوبم.
‫ -چطوری… ‫ -خوبم.
‫ آره.
‫ خیلی قشنگ تزیین کردن.
‫ برای دامادشون ‫ هیچ احترامی قائل نیستن.
‫ -ریشاب داداش! ‫ -اوه! وارون!
‫ چطوری؟
‫ چقدر سنتی!
‫ بریم؟
‫ تو یه احمق به تمام معنایی.
‫ اگه قرار بود با هم برسیم، ‫ میتونستیم با هم بیایم!
‫ خل شدی سِردار؟
‫ بهت خبر دادم که دیر میایم.
‫ نمیدونستم که قراره ‫ با هم برسیم!
‫ میخواستیم یه کم ‫ رمانتیک رانندگی کنیم، هَرپریت.
‫ اگه شماها میومدین، ‫ دیگه هیچ لطفی نداشت.
‫ اینطور نیست، هَپی؟
‫ همین که یکی حالش خوبه ‫ برای من کافیه.
‫ وای خدا.
‫ گوش کن، ریشاب داداش اومده؟
‫ کبیر و دوست دختر جدیدش چی؟
‫ کوری مگه؟ ‫ تازه رسیدم!
‫ از کجا بدونم؟
‫ قبلا خیلی خوشحال بود. ‫ چی شده؟
‫ سرخوردگیه.
‫ سرخوردگی.
‫ بچه ها!
‫ کبیر!
‫ کبیر اینجاست.
‫ برید کنار.
‫ چطورین شیطونا؟
‫ چیه؟ ‫ چرا اینجوری نگاه میکنید؟
‫ دوست دختر جدیدت باهات نیومد؟
‫ منظورش… آکشیته هست.
‫ -ببخشید، نتونست بیاد. ‫ -یعنی چی که نتونست بیاد؟
‫ گفتی که میخوای ما رو معرفی کنی. ‫ کجاست؟
‫ بین ملاقات با شما ‫ و یه مهمونی خانوادگی گیر کرده بود.
‫ حس کرد شماها حوصله سر بر ترید، ‫ برای همین اونو انتخاب کرد.
‫ حتما.
‫ چیکار کنم؟ ‫ برم؟
‫ بله، میتونید برید.
‫ -بریم بچه ها. ‫ -باشه پس…
‫ هی، برگردید اینجا!
‫ بریم.
‫ ملکه درام لعنتی!
‫ چشات ازم یه سوال میپرسه
‫ نگاه کردن بهت نفسمو بند آورده
‫ بدنت یه اثر هنریه
‫ از اینکه لمست کنم بدت نمیاد
‫ یواش تکونش بده دختر
‫ با حرکاتت زمینو نشکون
‫ یواش تکونش بده دختر
‫ با حرکاتت زمینو نشکون
‫ یواش تکونش بده دختر
‫ زیباییت میتونه ویرانگر باشه
‫ انگار اهل چندیگاری هستی
‫ مثل ماه میدرخشی
‫ نگاه کردن بهت منو بالا میبره
‫ این شایعه ها در موردت درست نیست
‫ یواش تکونش بده دختر
‫ با حرکاتت زمینو نشکون
‫یواش یواش برقص دیگه دختر
‫به چی نگاه میکنی؟
‫خیلی ذوق داشتم این آکشیتا رو ببینم.
‫کبیر رو هیچ وقت انقدر خوشحال ندیده بودم.
‫نه، فکر کنم روز طلاقش خوشحال تر بود.
‫حالت خوبه؟
‫آره، عالیم.
‫فقط اینکه این روزا اوضاع صنعت خودرو خوب نیست.
‫خیلیا هستن دوسم دارن ‫به تو دل نمیدم
‫آروم باش پسر ‫هیچکس حریف من نمیشه
‫خواهش میکنم دلتو به من بده، اوه، اوه، اوه!
‫برو دعا کن
‫بهم یه کم عشق بده
‫ببخشید
‫ما دوتا با هم زیادی میشیم
‫یواش یواش برقص دیگه دختر
‫با حرکاتت زمینو نشکون
‫یواش یواش برقص دیگه دختر
‫با حرکاتت زمینو نشکون
‫یواش یواش برقص دیگه دختر
‫میدونی…
‫این دوتا سرش شرط بستن.
‫این مرد خوب گفت که
‫اگه با کسی قرار میذاری، ‫باید مدل باشه.
‫اما این سردار لعنتی. ‫میدونی چی گفت؟
‫گفت: "شرط میبندم دیوونست!"
‫اینو گفت!
‫از این وروجکا دیگه چه انتظاری میشه داشت؟
‫یه لحظه صبر کن کبیر دادا.
‫هنوز حتی یه عکسشم ‫به ما نشون ندادی،
‫و انتظار داری در موردش حرف نزنیم؟
‫-یه عکس بهمون نشون بده. ‫-بیخیال.
‫چرا انقدر ذوق داری؟
‫به هر حال، ریشاب، ‫برنامه جداگانه ای داریم
‫یا با این پیرمردا به خوردن ادامه میدیم؟
‫یه فکری دارم. وسایلتو جمع کن ‫و بیا اتاق من.
‫-اونجا میشینیم. بیا دیگه. ‫-اوه، خیلی خوبه.
‫-به سلامتی! ‫-به سلامتی!
‫باز کن دیگه!
‫بچه ها، اینجا یه بار هست. ‫چیزی سفارش بدیم بخوریم؟
‫هرچی میخوای سفارش بده.
‫یه سینی پنیر لطفاً وارتیکا. ‫خیلی گشنمه.
‫-و یه کم پاکورا. ‫-باشه.
‫به پنجابی خیلی بامزه میشه، نه؟
‫-سلام. ‫-پاکورا.
‫-اوه، اتاق قشنگیه ریشاب بای. ‫-خوبه.
‫هی، خوراکیا همینجا میارن.
‫پس، سید نتونست بیاد؟
‫چطوری میخواست بیاد؟
‫طفلکی احتمالاً درگیر ‫طلاقشه.
‫بهم یه کم هم بده.
‫چه خوب.
‫اون کسیه که موقع خیانت کردن دستش رو شد.
‫اما چون دوستته، ‫اون هم "طفلکیه".
‫درسته! دختری که سید باهاش ‫رابطه داشت فقط 26 سالش نبود؟
‫پس، اگه به جای 26 سال، 35 سالش بود،
‫اونوقت رابطشون اشکالی نداشت؟
‫مسخرست. ‫دختره مهماندار هواپیماست.
‫پسره خلبانه.
‫خب که چی اگه تصمیم گرفتن ‫با هم فرار کنن؟
‫بذار بپرن. اشکالی نداره.
‫درسته.
‫منظورت چیه؟
‫بیچاره آنو! ‫مطمئنم که حسابی به هم ریخته.
‫تا وقتی که تکلیف جدایی شون ‫مشخص نشه، اذیت میشه.
‫مطمئنم وقتی نصف اموال سید رو بگیره، ‫خیلی حالش بهتر میشه.
‫دوستمون هم حتماً نصف ‫اموالشو از دست داده.
‫طلاق کبیر فرق داشت.
‫بین اینکه دو نفر با هم نسازن ‫و اینکه یه نفر خیانت کنه، فرق هست.
‫زن سابقم چیز زیادی ‫از اموالم رو نگرفت.
‫جز نفقه بچه.
‫سید خلبان تجاريه ‫و من فقط یه مربی کریکت.
‫ریا نگران بود که وکیلم ‫ازش پول بخواد.
‫-به سلامتی! ‫-به سلامتی!
‫-به سلامتی. ‫-به سلامتی.
‫یه چیزی بگین بچه ها.
‫همتون میدونستین که سید باهاش ‫رابطه داره، درسته؟
‫ما از کجا باید بدونیم عزیزم؟
‫انگار قبل از اینکه خیانت کنه، از ما نظر نخواسته بود!
‫همه می‌دونستن. ‫فقط نگاه کنین به قیافه‌هاشون!
‫مردها یه کد دارن.
‫درباره خیانت همدیگه ‫به کسی چیزی نمی‌گن.
‫-درسته. ‫حرف درستی میزنی
‫ما می‌دونستیم. اما چه کاری می‌تونستیم بکنیم؟
‫می‌تونستید بهش بگید، دیگه چه کاری می‌تونستید بکنین؟
‫به آنو بگیم؟ چرا؟
‫چون زنشه.
‫درسته.
‫این موضوع به پنهان کاری یا اطلاع دادن بهش ربطی نداره.
‫نه "گلم" منه، نه "گل" منه.
‫این یه موضوع شخصیه. ‫خودش حلش می‌کنه.
‫عزیزم، "گل" چیه؟
‫بهش بگو.
‫چیزی که ما به ‫این زوج هدیه میدیم.
‫-همون. ‫-خیلی باحاله!
‫بچه‌ها، اگه سامر یه وقت ‫کاری مثل این انجام داد،
‫هر کی می‌دونست و به من نگفت، ‫مسئولش می‌دونم.
‫هر چند کوچک باشه.
‫اوه خدایا! بعد باید کل آخر هفته ‫رو صرف تعریف کردن ازش کنیم.
‫بچه‌ها، شرم‌تون نمیشه؟
‫یه پیامک ساده ‫یه ازدواج رو نابود کرد.
‫یه پیامک ساده؟
‫چرا؟ به نظرت چی؟
‫نه، فکر کردم خیانت بود.
‫اگه اون پیام رو پاک کرده بود، ‫چجوری آنو می‌فهمید؟
‫می‌بینم! پس تنها اشتباهی که ‫این سید بیچاره مرتکب شده اینه که
‫یادش رفته پیام رو پاک کنه!
‫نه، نه، نه.
‫تقصیر آنوئه.
‫اگه آنو پیام رو نمی‌خوند، ‫هیچ کس متوجه نمی‌شد.
‫بس کن، ریشاب.
‫کی می‌دونه چه چیز دیگه ای ‫تو گوشی سید بوده؟
‫یا هر گوشی دیگه ای.
‫منظورم… فقط به خودمون نگاه کنین.
‫کی می‌دونه گوشی هر کی چه چیزهایی داره؟
‫درسته؟
‫این روزها، ‫همه گوشی‌ها رمز دارن دیگه.
‫بعضی‌ها حتی گوشیشون رو ‫با صفحه رو به بالا رها نمی‌کنن.
‫همیشه برمی‌گردوننش.
‫چی رو برمی‌گردونن؟
‫برمی‌گردونن… بالا.
‫می‌بینی، برمی‌گردونن بالا.
‫می‌خوای چی بگی؟
‫چرا داری عصبانی میشی؟
‫مگه "پشت" شما هم همیشه بالا نیست؟
‫عزیزم، گوشی تو ‫هیچ رازی داره؟
‫چرا خودت نمیری ببین؟
‫باشه بچه‌ها، یه ایده ناب دارم. ‫حواستون باشه.
‫همه ما اینجا یا دوستیم ‫یا زوج. درسته؟
‫بیاین یه بازی کنیم.
‫گوشی‌هامون رو باز می‌کنیم ‫و روی این میز می‌ذاریم.
‫هر کی تماس، پیام، یا ایمیلی ‫دریافت کرد،
‫میتونه جلوی همه بازش کنه ‫و بخونه.
‫ساده.
‫بعد می‌فهمیم.
‫ایده مزخرفی!
‫فکر می‌کنم ایده خیلی خوبیه.
‫این گوشی منه. منم باهاتونم.
‫منم.
‫این بچه‌بازی‌ها چیه عزیزم؟
‫بچه بازی نیست، ملک صاحب.
‫یعنی…
‫مگر اینکه به جای کنفرانس ‫خیانت می‌کنی…
‫می‌کنی؟
‫نه، نمی‌کنم.
‫اما اگه تو یا هر کس دیگه ‫خیانت می‌کنه، نمی‌خوام بدونم.
‫باشه، پس. ‫فکر کنم مخالفتی نیست.
‫البته مراسم عروسی ‫فردا بعد از ظهره.
‫کل شب رو داریم دیگه؟
‫درسته.
‫ورتیکا… این موضوع به پنهان کاری ربطی نداره
‫اما یه چیزی به اسم حریم خصوصی وجود داره، درسته؟
‫اما مگه نباید خانم‌ها بیشتر ‫نگران حریم خصوصی باشن؟
‫پس چرا همه گوشی‌هایی که ‫روی میز هستن متعلق به خانوماست؟
‫هیچ آقایی اینجا نیست.
‫این حرف درستی نیست.
‫اینجا.
‫کبیر برادر؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫بیا دیگه مرد.
‫فکر می‌کنی چیزی در موردت پیدا می‌کنیم که از قبل ندونیم؟
‫عزیزم! چرا می‌ترسونیم؟
‫باشه، باشه. ‫هر چی دوست داری نگاه کن.
‫بدترین چیزی که می تونی تو گوشی یه جراح پلاستیک خسته کننده پیدا کنی
‫چند تا عکس از زن‌هاست که لباس شنا پوشیدن.
‫قبل از عمل و بعد از عمل.
‫بفرمایید. هر چی دوست داری انجام بده.
‫اینجا بذار.
‫واقعاً داریم این کارو انجام می‌دیم؟
‫چرا یه بازی انتاکشری نمی‌کنیم
‫-اگه انقدر حوصله‌ت سر رفته؟ ‫-نه.
‫باشه، چرا اون بازی رو نمی‌کنیم... "دم چران"؟
‫چه بازی؟
‫"دم چران." ‫اون که با فیلم‌هاست.
‫-انگلیسی پایین. هندی بالا. پنجابی... ‫- "چران" نیست. "چراد"ه.
‫-چرید. ‫-درسته.
‫عزیزم!
‫باشه.
‫هنوز فکر می‌کنم یه بازی مسخره است، ولی...
‫انگار چیزی برای پنهان کردن ندارم.
‫بیا دیگه، سمر!
‫انگار من هم چیزی برای پنهان کردن ندارم.
‫بفرمایید.
‫پایین بذار. بالا نه.
‫عالی!
‫باشه، بچه ها. فقط یه قانون داریم.
‫هیچ کس اجازه نداره به گوشی خودش دست بزنه یا تا آخر شب اونو با خودش ببره.
‫تا آخر شب، ‫هیچ کدوم از گوشی هامون شخصی نیست.
‫مال عمومیه. متوجه شدین؟
‫بله خانوم.
‫نوشیدنی من تموم شد. ‫می‌رم یکی دیگه بگیرم.
‫من هم.
‫همه در بازی و سرگرمی
‫داریم چه کاری می‌کنیم؟
‫دارم مجبورتون می‌کنم؟ واقعا؟
‫من کیم؟ رهبرتون؟
‫ولی زن شماست، اینطور نیست؟ ‫مجبورش کن.
‫تونستی زنتو رام کنی؟
‫باوارونکردنی. ‫"عزیزم، عزیزم، عزیزم!"
‫چطور تحملش می‌کنی؟
‫همین طوره دیگه! ‫خودت می‌دونی!
‫ریشاب داداش، خیلی زود میرم.
‫حوصله بازی راست یا دروغ رو ندارم.
‫چیزی تو گوشیت هست؟
‫چی؟
‫چیزی تو گوشیت هست؟ بهم بگو.
‫نه... معلومه که نه.
‫گواهینامه اتو گرفتی؟
‫نه...
‫هفته بعد قرار دارم. ‫ببینیم چی میشه.
‫داداش،
‫دو سال از تصادف میگذره...
‫ولی هنوز وقتشو پیدا نکردم.
‫چرا مدام خودت رو سرزنش می‌کنی؟
‫تقصیر تو نیست.
‫هیچ کار اشتباهی نکردی.
‫یعنی ممکن بود ‫خودت هم کشته می‌شدى.
‫سرتو بالا بگیر.
‫بیا. به سلامتی.
‫برو. باهاشون بشین.
‫پکوری رو برای زنت میارم.
‫ناراحت نباش، ورتیکا.
‫تو سن انیا، هر بچه ای ‫با پدر و مادرش بحث می‌کنه.
‫نمیدونم. ‫با پدرش بحث نمی‌کنه.
‫حتي فكر نمي‌كنه ‫من دوستشم. بنابراین...
‫به هر حال، بهم بگو، ‫درمانت چطور پیش می‌ره؟
‫خوب پیش می‌ره. ‫پزشک زنانمون خیلی کمک می‌کنه.
‫یعنی "جی این ای سی"؟
‫درسته.
‫همین طوره دیگه.
‫مهم نیست می‌تونه یا نه، ‫انگلیسی حرف می‌زنه.
‫خب، برو جلو. ‫خدا همه چیز رو می‌بینه.
‫باشه، سمر.
‫بازی شروع شد.
‫"به بدنت نیاز دارم، سم.
‫ای کاش اینجا بودی، تو تختم."
‫چی؟ صبر کن.
‫این چیه، سم؟
‫یه... یه شماره ناشناس لعنتیه.
‫- ببین، هیچ پیام قبلی از این شماره نیست.
‫- من… ‫- پیام‌ها رو می‌شه پاک کرد، سمر.
‫بهَبهی جی، پَکوراهات با چاتنی نعنا اومد.
‫بشقاب پنیر و تیکه‌های مرغ…
‫چیه شده؟ کی مرده؟
‫این مسخره‌اس. ‫نَینا، من نمی‌دونم این کیه.
‫از اسم کوچیکت استفاده کرده، سمر.
‫خب این که تقصیر من نیست!
‫یه فکری دارم. ‫چرا بهش زنگ نمی‌زنی؟
‫حق با اونه.
‫بهش زنگ بزن، سمر.
‫نَینا، چی…
‫فقط زنگ بزن.
‫- الو؟ ‫- اوه، خدایا!
‫الو؟ خانم…
‫- شما؟ ‫- من ریحانام.
‫از تفرجگاه تَتیا، جایپور.
‫- همین جا؟ ‫- تو آوردیش اینجا؟
‫تو…
‫من یه پیام از طرف تو ‫روی گوشیم دریافت کردم.
‫ببخشید؟ من به شما پیامی ندادم.
‫یه لحظه آقا.
‫من اومده بودم سرویس اتاق رو بیارم…
‫و شما ازم گوشی خواستید… ‫آقای ریشَب مالیک؟
‫ببخشید.
‫ریشَب داداش، تو دیگه کارت تمومه!
‫کی… کی هستی؟
‫تو دیگه دوست من نیستی!
‫خیلی ترسیده بود این یارو.
‫عشقم منو ول می‌کرد!
‫ول نمی‌کرد، می‌کُشتت!
‫من به جنازه‌ات نیاز دارم!
‫- تمومش کن، ریشَب داداش. ‫- برو پیش عشقت بشین.
‫چون عشقت صدات رو دوست داره!
‫نگاش کن، خشکش زده.
‫چه چرندیاتی!
‫می‌دونستم شوخیه.
‫معلومه، نَینا!
‫برای همین بود که نصف لیوان ‫شراب رو یه نفس سر کشیدی.
‫پنیر می‌خوای، عزیزم؟
‫بچه‌ها! نوبت کَبیرِه.
‫گوشی کَبیر زنگ خورد.
‫ترس نداره بچه‌ها. داداشمه.
‫جواب بده. بلندگو هم بذار.
‫الو، داداش. خوبی؟
‫خوبم. ‫مراسم سَنگیت چطور بود؟
‫عالی بود، داداش.
‫همه پیش منن…
‫و رو بلندگو هستی.
‫- رو بلندگو؟ ‫- ببخشید.
‫- چرا؟ ‫- هیچی نیست. یه بازی می‌کنیم.
‫و من تازه فهمیدم ‫که یه قانون رو شکستم.
‫خب، به هر حال، اشکالی نداره. ‫وارتیکا، تبریک می‌گم.
‫سلام به همه!
‫- سلام، داداش. ‫- سلام!
‫آهان، راستی کَبیر، من با اون دانشگاه ‫در دهرادون صحبت کردم.
‫یادته که بهشون زنگ بزنی.
‫داداش… من نمی‌دونم ‫که برم دهرادون یا نه.
‫ولی ممنون که بهشون زنگ زدی، ‫من خودم باهاشون صحبت می‌کنم.
‫باشه، تصمیم با خودته. ‫مراقب خودت باش.
‫خداحافظ همه!
‫- خداحافظ، داداش. ‫- خداحافظ!
‫بهتون که گفتم. ترس نداره.
‫قضیه‌ی دهرادون چیه؟
‫چه قضیه‌ای؟
‫یه دانشگاه اونجا مربی می‌خواد.
‫قراردادم با مدرسه‌ی فعلی تموم شده.
‫تموم شده؟ ‫خب چرا تمدیدش نکردن؟
‫سیاست مدرسشونه دیگه.
‫سیاست مزخرفیه.
‫کسی که انقدر مسابقه براشون برده ‫قراردادش رو تمدید نمی‌کنن؟
‫عجیبه.
‫قبول نداری؟
‫کاملاً، سیاست مزخرفیه. ‫چطور می‌تونن بذارن بره؟
‫کَبیر؟
‫کَبیر!
‫نمی‌تونستی بهمون بگی؟
‫بحران نیست که. فقط دارم ‫شغلم رو عوض می‌کنم. همه همین کار رو می‌کنن.
‫می‌تونم مربی یه تیم دیگه بشم.
‫چرا خصوصی کار نمی‌کنی، کَبیر داداش؟
‫تو به قدری خوب هستی که بتونی به بازیکن‌های سطح حرفه‌ای باشگاه مربی‌گری کنی.
‫دقیقاً، می‌تونی یه بازی زنده رو ببینی و حدس بزنی بعدش چی میشه.
‫من تو این کار خیلی بد هستم.
‫فراموش کن کریکت رو، ‫تو توی چه چیزی خوب هستی، سردار؟
‫به چی می‌خندی؟
‫هر سوالی درباره صنعت خودرو داری بپرس.
‫اگه کرونا نبود، حالا یه نمایندگی فولکس‌واگن داشتم.
‫صنعت خودرو...
‫-این روزها اصلاً وضع خوبی نداره. ‫-این روزها اصلاً وضع خوبی نداره.
‫-چی شده؟ ‫-من… داشتم آب نمک می‌زدم.
‫چرا؟ ‫چسبیده برنجی تو گلوت نیست؟
‫بچه‌ها؟ کسی نیازی به نوشیدنی داره؟
‫خدا می‌دونه چرا هنوز احساس سرخی نمی‌کنم.
‫-کبیر، اون… ‫-سردار، یه کار بکن...
‫پلاتر پنیر هنوز نیومده.
‫-نوشیدنی من... ‫-پلاتر پنیر کجاست؟
‫-سلام! ‫-اوه، سلام!
‫-همه چیز خوبه؟ ‫-آره.
‫پاشنه‌ها شروع کرده بودن به درد گرفتن، پس...
‫به چیزی راحت‌تر عوضش کردم.
‫کسی دیگه‌ای هم گوشی‌اش زنگ خورد؟
‫نه. هنوز نه.
‫گوش کن، وارتیکا،
‫ممنون.
‫برای چی؟
‫خب، برای این آخره هفته‌ی قشنگ و…
‫برای همه کاری که برای من کردی.
‫احمق نباش.
‫ولی...
‫آیا به سمر گفتی؟
‫هنوز نه.
‫فکر می‌کنم بعد از این که از این همه خارج شدم، بگم...
‫اون هم همیشه تحت استرس کاره، وارتیکا.
‫نمی‌دونم چطور بهش بگم.
‫نه، می‌فهمم، ولی...
‫آیا چیزی تو گوشیت هست؟
‫درباره اون؟ ‫نه. حداقل نه تو این وقت.
‫سکت! مال منه.
‫برویم.
‫چی شده؟ ‫گوشی کیه؟
‫تایگر شروف؟
‫چی از زن تو می‌خواد؟
‫تایگر شروف؟
‫سلام، ناینا، دارم مزاحمت می‌کنم؟
‫اصلاً نه، ریتیک، بگو.
‫ریتیک؟ ولی تو گفتی تایگر بود؟
‫باید فردا سینه تمرین کنی.
‫-سینه‌ی کی؟ ‫-دو روز دیگه نمی‌ای.
‫فردا سینه و روز بعد پا.
‫ای کاش تماس نمی‌گرفتم، ‫ولی تو یک هدف یک ماهه دادی.
‫-پس… ‫-بله، ریتیک، یادمه.
‫فردا سینه و روز بعد پا.
‫-عالی. خداحافظ. ‫-خداحافظ، ناینا.
‫چی شده، بچه‌ها؟ ‫اون مربی منه. ریتیک!
‫پس چرا ریتیک رو به عنوان تایگر ذخیره کردی؟
‫اگه از ریتیک تماس بگیرم، همچنان تعجب‌آوره، عزیزم.
‫علاوه بر این، اون کاری نمی‌کنه که ریتیک می‌کنه،
‫اون کارهایی رو می‌کنه که تایگر می‌کنه.
‫اون چه کار می‌کنه؟
‫پرش‌ها.
‫بله، و تای باکسینگ، تکواندو، ‫و کمی یوگا.
‫این... تایگر... ریتیک... ‫هر چی...
‫اونی که درباره‌ی چه هدفی صحبت می‌کرد؟
‫اوه، لعنتی...
‫شگفتی من خراب شد.
‫اوه، نه!
‫پس بعضی از دوستانم تو دنیای مد فکر می‌کنن
‫که من باید چند تا عکس ‫از خودم توی لباس‌ها بگیرم
‫برای مجموعه‌ی بعدیم.
‫عالی!
‫-پس داشتم فکر می‌کردم-- ‫-می‌خوای مدل بشی؟
‫دقیقاً. فوق‌العاده‌ست. عالیه.
‫سلام؟ اون زنشه. بذار صحبت کنه.
‫باشه...
‫بیا عزیزم، ‫می‌خواستم تو رو شگفت‌زده کنم.
‫بخدا، به چهره‌ش نگاه کن.
‫اون واقعاً شگفت‌زده به نظر می‌رسه!
‫بیا، به چهره شگفت‌زده‌ش.
‫-همه دست می‌زنن! ‫-به سلامتی!
‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی!
‫- چيه؟ ‫- میتونستی از یه دستشویی دیگه استفاده کنی.
‫نه، دستشویی ندارم.
‫خب؟
‫واقعاً از شنیدن خبر ‫- کارت ناراحت شدم.
‫قراردادم تموم شد، داداش، ‫انگار کسی مرده
‫نه، ولی میدونم چقدر ‫سخت کار میکنی. ‫با اشتیاق مربیگری میکنی، میدونی؟
‫هارپریت،
‫اصلاً نمیدونی بازیت ‫چقدر افتضاحه.
‫هر چی میخوای بگی رو بگو.
‫داداش... فقط...
‫... یه کم تو دردسر افتادم.
‫چه دردسری؟
‫داد نزن، همشون ‫بیرون نشستن.
‫ببین...
‫قراره یه چیزی ‫رو گوشیم تا یه ساعت دیگه دریافت کنم.
‫"یه چیزی"؟
‫آره... ممکنه یه پیام شب بخیر ‫و احتمالاً یه عکس هم باشه.
‫عکس؟
‫عکس کی و چی؟
‫میدونی که... یه عکس شب بخیر.
‫جواب میدی یا ‫برم؟
‫یه... یه عکس از کومال.
‫کو...
‫کومال شارما؟
‫همونی که تو کالجتون بود؟
‫دیوونه شدی، سردار؟
‫خواهش میکنم، تو تنها ‫کسی هستی که میتونه کمکم کنه.
‫من؟ چطوری؟
‫داداش... من و تو یه گوشی ‫مشابه داریم،
‫یه مارک و مدل، ‫گوشیامون رو عوض کنیم.
‫چی؟
‫خل شدی؟
‫و حتی اگه گوشیامون رو ‫عوض کنیم
‫بازم عکس و ‫پیام رو دریافت میکنی!
‫اما اینجا هیچکس اونو نمیشناسه. ‫اسمش رو هم نمیدونن.
‫تو که به هر حال ‫تنها اومدی اینجا، درسته؟
‫خب که چی اگه تنها اومدم؟
‫همه میدونن ‫اسم دوست دخترم آکشیتا هست.
‫مهم نیست کومال چقدر خوش باشه،
‫چرا باید برای من عکس بفرسته؟
‫بیخیال من، چرا ‫هنوز داره برات عکس میفرسته؟
‫نباید بفرسته، داداشی. ‫یه اشتباهی کردم.
‫هر دختری ممکنه بهت پیام بده، ‫تو همیشه آهنبه دخترها بودی...
‫آهنبه دخترها! ‫هیچکس به چیزی شک نمیکنه.
‫من با زنم اومدم اینجا، ‫کلی دردسر درست میشه.
‫خیلی خوبه!
‫یه مردی که دوست دختر سابقش ‫براش عکسای ناجور میفرسته...
‫زنش باید بفهمه ‫که اونو دوست نداره.
‫مشکل خودته، نه من. ‫خودت یه کاریش بکن.
‫داداش...
‫این چه مدل دوستیه؟
‫این مالتىِ رو اعصاب...
‫چه خانومی؟
‫مالتى. معاون ‫مدیر عامل شرکتمونه.
‫هر وقت دلش بخواد ‫کارای بچه گانه میده.
‫زیر دست خانم مالتى کار میکنی؟
‫لطفا جواب نده، عزیزم.
‫نه، نه...
‫وارتیکا یه نون گذاشته. ‫اگه جواب ندی
‫- بازی تمومه. ‫- نه.
‫- آره، بازی تمومه. ‫- نه، جواب میدم.
‫- اما... ‫- هی، آروم باش!
‫آروم باش. من جواب میدم.
‫الو؟ خانم مالتى؟
‫سلام، سمر. ‫اون ارائه ای که تو...
‫بله، شب میفرستمش.
‫ببخشید، لپ تاپم... ‫مشکل پیدا کرده بود.
‫قبل از ‫فردا صبح بفرستش. فهمیدی؟
‫بله، باشه.
‫اصلا اجازه داره اینطوری باهات حرف بزنه؟
‫منظورم اینه... ‫شرکت مال بابای ناینائه
‫و سمر یه روز قراره اداره اش کنه.
‫پس چرا داره بهت دستور میده؟
‫- مشکلی نیست؟ ‫- چرا، هپی؟
‫اون ارشد سمره. ‫اون فقط داره کارشو انجام میده.
‫بیخیال، هیچی از اخلاق کاری سرش درنمیاد.
‫درسته.
‫من بیشتر ‫اخلاق های این شهر رو نمیفهمم.
‫من فقط دو تا دلیل ‫برای موندن تو دهلی داشتم.
‫- ناینا و وارتیکا. ‫- ممنون.
‫بدون شما دوتا، ‫خیلی وقت پیش بهش میگفتم
‫بریم برگردیم به پیند.
‫چه باحاله.
‫پیند. پکورا.
‫خب، من نویسنده‌م ‫پس هیچ اعتباری رو رد نمی‌کنم.
‫پس ممنون.
‫دوستم ساندحیاس!
‫صبر کن ببینم.
‫الو؟ ساندحیا؟
‫چه کار می‌کنی، هپی کور؟
‫امروز هیچ حرفی ‫از جامعه‌تون و مادرشوهرتون بهم نگفتی.
‫حالت خوبه؟
‫بهت گفتم نه؟ ‫من برای یه عروسی اومدم جاپور.
‫آها، راستش، اینا با اون دکتر خوشتیپ ‫که میاد پیش هَپرِت
‫فامیل نیستن؟
‫اون… آره، همونی که ‫مثل برادرمه!
‫مثل برادرت؟
‫- برادر؟ ‫- می‌دونی ساندحیا؟
‫بعداً باهات حرف می‌زنم.
‫بیا دیگه، فقط دو دقیقه.
‫می‌رم بخوابم تا رینکو رو بخوابونم.
‫بعد می‌تونی برگردی پیش اون ‫دوستای پولدارت.
‫شیش ماه دیگه ازدواج می‌کنن.
‫- اما نمی‌تونن شیش ماه دیگه با هم زندگی کنن. ‫- ساندحیا، نگاه کن…
‫- الان… ‫- به هر حال، گوش کن…
‫- خانم لندن چطوره؟ ‫- خانم لندن؟ کدوم؟
‫صدات داره می‌لرزه.
‫- آنتن ضعیفه. ‫- زن دکتر!
‫چجوری صداش می‌کنی؟ ‫شکسپیر با بودجه کم.
‫- ساندحیا… ‫- آره، درسته!
‫- چه مزخرفاتی می‌گی؟ ‫- می‌دونی، همونی که میگه داره می‌نویسه
‫اما سالهاست هیچ کاری نمی‌کنه.
‫ساندحیا!
‫- داری… الکی زنگ می‌زنی؟ ‫- چی؟
‫- مستی؟ ‫- نه بابا. امروز چهارشنبه‌س.
‫و این یادم می‌ندازه ‫اون الکلی چطوره؟
‫اون تبلیغ متحرک پیاده‌روی. ‫اسم اون… ناینا بود!
‫ساندحیا، باتری گوشیم داره تموم می‌شه، ‫می‌ذارم روی…
‫مطمئنم از سر تا پا ‫آرایش کرده.
‫جیغ می‌زنه، "بابا، بابا. ‫عزیزم، عزیزم،" هرجا می‌ره.
‫تولدت یادته ‫که اون کل شب رو
‫با یه تیکه ‫چیکن تیکا تو دستش
‫دور می‌چرخید؟ ‫"وای، باید سه کیلو کم کنم."
‫قسم به خدا دوستای شما خیلی…
‫خب، همه‌ی اینا رو فراموش کن. ‫از دکتر بیشتر بگو.
‫از جرج کلونی‌ت بگو!
‫الو؟ الو؟ الو؟
‫شاید شوهر خسته‌اش برگشته.
‫شوهر خسته!
‫حالا فهمیدیم.
‫همینطور که خانم نمی‌خواست ‫برگردیم به امریتسار.
‫چون ناینا و من ‫سرگرمیتونیم، درسته؟
‫معذرت می‌خوام.
‫واضحه، و به نظر می‌رسه ‫خیلی خوب سرگرمتون می‌کنیم، هَپرِت؟
‫اما… فکر می‌کنم عنوان قشنگیه. ‫تبلیغ متحرک پیاده‌روی.
‫- دوست دارم. ‫- معذرت می‌خوام، معذرت می‌خوام، معذرت می‌خوام…
‫راستش، ساندحیا خیلی راحت ‫تو عصرها حرف می‌زنه.
‫و بعد شروع می‌کنه به حرفای ‫بیهوده گفتن و من رو وادار به حرف می‌زنه.
‫اینا رو بهش نگفتم…
‫کسی داره قضاوتت نمی‌کنه، هَپی، راحت باش.
‫بهابیجی، راستی… ‫راکشا بندان کیه‌س؟
‫راکشا بندان، اوه، لعنت!
‫معذرت می‌خوام…
‫بچه‌ها! وارتیکا، جواب بده.
‫- بابا. ‫- اوه.
‫- سلام بابا! ‫- بله، وارتیکا، غذا خوردی؟
‫نه، می‌خواستیم سفارش بدیم.
‫خیلی خب. اوه و عزیزم، ‫ناشرت زنگ زده.
‫اون بنیامین، گفت که می‌خواد ‫ماه دیگه منتشر کنه.
‫آره، آره، باهاش حرف زدم.
‫عالی!
‫حالا که تصمیم گرفتی ‫تو لندن یه آپارتمان بگیری،
‫هفته‌ی بعد می‌تونیم بریم ببینیمشون.
‫- باشه؟ ‫- آره!
‫اول بیا جشن‌های ‫عروسی تموم بشه.
‫و علاوه بر این،
‫منتظر جواب اپلیکیشن ساسکس آنا بودیم.
‫بعدش می تونیم ...
‫بابا، استرس نگیر، باشه؟
‫فردا مهم ترین روز زندگی رادیکاست.
‫می خوام روی اون تمرکز کنی.
‫بعدا درباره این حرف می زنیم.
‫-باشه، عزیزم. شب بخیر. ‫-دوستت دارم.
‫وایی، بچه ها! تبریک میگم.
‫به ما نگفتین که یه آپارتمان تو لندن خریدین؟
‫من تازه فهمیدم، منظورم اینه که ... ‫ما تازه تصمیم گرفتیم.
‫هنوز باید آپارتمان ها رو ببینیم.
‫درسته عزیزم؟
‫-تبریک می گم به خاطر کتابت، وارتیکا! ‫-ممنون.
‫باوارونکردنیه، درسته، هاپی؟
‫فکر می کردم وارتیکا میگه که داره می نویسه ‫ولی سال هاست که هیچ کاری نمی کنه.
‫اوه، خیلی باحاله.
‫خب بچه ها، مثل اینکه شنیدین
‫نیمه ی قشنگ و جذاب من ‫قراره رمان جدیدش رو منتشر کنه.
‫این یه لحظه ست ‫که باید جشن گرفته بشه.
‫باید وارتیکا رو جشن بگیریم!
‫زندگی این لحظه رو به ما داده.
‫کی میدونه فردا چی ممکنه اتفاق بیفته؟
‫بچه ها، لطفا دست شریک زندگیتون رو بگیرین ‫و چند دقیقه ای رو زمین برقصین.
‫و کبیر، تو...
‫با زن های همه یکی یکی می رقصی.
‫تو خیلی خوش شانسی!
‫روز خوش شانسی من!
‫فکر می کردم تصمیم گرفتیم که سه ماه دیگه ‫برای بچه دار شدن تلاش کنیم.
‫ولی تو قبلا تصمیمتو گرفتی.
‫شاید از قلب من دور بشی ولی
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫خیلی تلاش کردم ‫تا بهت نزدیک بشم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫شاید از قلب من دور بشی ولی
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫خیلی تلاش کردم ‫تا بهت نزدیک بشم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫شاید از قلب من دور بشی ولی
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫قلبم داره می تپه
‫از وقتی که تو رو دیدم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫خیلی تلاش کردم ‫تا بهت نزدیک بشم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫من به حرفای قشنگ تو گوش می دم
‫کلمات روی قلبمو می خونم ‫من اونارو به شکل نامه نوشتم.
‫خدا سرنوشت وحشتناکی به این رومئو داده.
‫من فقط وقتی اون با من هست می تونم نفس بکشم.
‫خدا سرنوشت وحشتناکی به این رومئو داده.
‫من فقط وقتی اون با من هست می تونم نفس بکشم.
‫جبران می کنم ‫هر وقت از من ناراحتی.
‫دوستت دارم ‫هر چقدر هم که خرج داشته باشه.
‫قلبم داره می تپه
‫از وقتی که تو رو دیدم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫خیلی تلاش کردم ‫تا بهت نزدیک بشم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫لطفا ...
‫منو از خودت دور نکن
‫لطفا ...
‫منو از خودت دور نکن
‫خب، فقط می گم ...
‫منظورم اینه، نمی دونم کدوم ...
‫-ممنون. ‫-بگو وارتیکا.
‫چطوری با یه مرد اینقدر رمانتیک زندگی می کنی ‫و درباره ازدواج های مشکل مینویسی؟
‫عزیزم، ما هم به همون اندازه اون ها رمانتیکیم.
‫بچه، ما فقط به همون اندازه اون ها رمانتیکیم.
‫این طوریه؟ ...
‫ناینا، اون درباره ی رمانتیک بودن صحبت می کنه ...
‫نه هوس.
‫-کبیر! ‫-اوه، خدا ...
‫اون واقعا یه نقطه ی نظر درست داره. ‫چرا یه اتاق نمی گیرین؟
‫-ما یه اتاق داریم. ‫-از PDA شما خسته شدیم!
‫هی! فکر نکن ‫که من دارم نگاه می کنم کبیر.
‫-نه، فقط ... ‫-آروم تر.
‫علاوه بر این، یه مرد تنها مثل من ‫چه چیزی میتونه بگیره؟
‫اگه تنهایی پس ‫دختر کی اکسهیتا هست؟
‫هارپریت؟
‫نه، اون دختر منه. ‫ولی انگار که همه نمی دونن.
‫شماها تنها کسایی هستین که می‌دونین.
‫هی، چی نوشته؟
‫آره، ببینیم چی میگه.
‫احتمالاً یه نفره که داره ‫شب بخیر میگه.
‫یا شایدم یه خانوم مجردی که ‫فکر می‌کنه منم مجردم عکس فرستاده.
‫اوه، ببین.
‫اینجا که عکسی نیست.
‫-نیست؟ ‫-نه.
‫فقط یه پیام صوتی خسته‌کننده‌ست.
‫ریکی آهوجا فرستاده.
‫این ریکی آهوجا کیه؟
‫مهم نیست. فقط پخشش کن.
‫بذارم؟
‫چرا ازش اجازه می‌گیری؟ ‫فقط پخشش کن.
‫چطوری، داداش؟
‫فقط می‌خواستم یادآوری کنم که ‫۳۵ لک رو تا پس‌فردا برام بفرستی.
‫می‌دونی که، پول زیادیه و ‫سری بازی‌های بعدی هم داره شروع می‌شه.
‫پس نمی‌تونیم این همه بدهی داشته باشیم.
‫می‌دونم تو بازی قبلی پول زیادی ‫باختی، شانست نیاورده بودی.
‫اما خب بالاخره شرط، شرطه دیگه.
‫عزیزم، شرط چیه؟
‫-شرط‌بندی. ‫-لطفا بفرستش، داداش.
‫ممنون.
‫جدی، کبیر، تو شرط‌بندی می‌کنی؟
‫کبیر جان، شرط‌بندی؟
‫آره، یه کم...
‫یه کم؟ مگه ۳۵ لک کمه؟
‫با اون قیافه‌ات هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫شرط‌بند باشی.
‫منم موافقم، هپی، ‫مگه می‌شه به قیافه یه خوک
‫نگاه کرد و فهمید ‫چیکار می‌کنه؟
‫بگو ببینم، جدی، ۳۵ لک داری ‫به این یارو بدی؟
‫-دارم؟ ‫-چرا هی ازش می‌پرسی؟
‫آره، دارم. این که چیز عادی‌ایه.
‫حالا فهمیدم چطوری می‌فهمی ‫تو بازی زنده چه اتفاقی می‌افته.
‫درسته، هارپریت؟
‫ببین! دوباره زنگ خورد!
‫اوه، بیخیال. بده ببینم، کبیر.
‫وای خدای من…
‫کبیر جان! شیطون!
‫ریشب، یه عکس از یه کومالی ‫از یه زاویه ناجور فرستاده!
‫از هر زاویه‌ای که نگاه کنی، ‫اینا قطعا واقعین.
‫نگران بودیم که اوضاع ‫برات سخت شده باشه
‫اما انگار که زندگی ‫حسابی بهت ساخته!
‫بابا، کبیر!
‫بد نیست اصلاً!
‫-بده ببینم. ‫-تو چرا می‌خوای ببینی؟
‫چون همه دارن ‫نگاه می‌کنن.
‫اگه همه از بالای صخره بپرن پایین ‫تو هم می‌پری؟
‫وای! اگه آکشیتا اینو ببینه ‫حسابی تو دردسر نمی‌افتی؟
‫این زن نیمه‌برهنه کیه؟
‫اون… یه معلم تو مدرسه‌مونه.
‫نحوه شب بخیر گفتنش…
‫معلمه؟
‫نگاه کن. اینو ببین.
‫-این چیه؟ 당장 پاکش کن! ‫-بسه دیگه!
‫بهتون گفتم، جوونا تو دردسر افتادن.
‫جوونا رو ول کن! ‫معلما دارن کول می‌کشن! کبیر جان؟
‫کافیه دیگه، بچه‌ها.
‫چرا انقدر ناراحتی؟
‫فقط به زندگیش نگاه کن!
‫۳۵ لک بدهی داره اما شبات ‫همیشه باحاله!
‫تا حالا همچین چیزی ‫دریافت کردی، سردار؟
‫چطور می‌تونه، داداش؟
‫-اون که یه فشفشه کوچولوئه. ‫-عزیزم…
‫عزیزم!
‫-خیلی بدجنسی. ‫-خب که چی.
‫-دوباره زنگ خورد! ‫-گوشی کیه؟
‫نمی‌دونم، والا…
‫مال توئه.
‫گوشیت زنگ خورد.
‫اوه! گوشی من بود.
‫الان می‌بینم.
‫-زنگ خورتو عوض کردی؟ ‫-چطور؟
‫باید قبلش ازت اجازه بگیرم؟
‫یکی به اسم آمن وارماست.
‫پرسیده "چطوری؟"
‫می‌بینم، اون آمنوارمائه…
‫کی؟
‫کیه؟
‫می‌شناسیش که، دوست‌مون آمن وارما؟
‫آها، شاید تو اونو نمیشناسی.
‫آکاش وارما... ‫تو نمایندگی هوندا کار می‌کنه.
‫اون آکاش وارما.
‫چرا این موقع شب میگه "حالت چطوره؟" ‫چقد دیر شده!
‫مریضی؟
‫اون...
‫چون دیروز یه ‫اختلاف نظر داشتیم.
‫یه جلسه بین نماینده ها بود...
‫پس شاید یه کم ‫با هم بحث کردیم.
‫اون... اون احتمالا میخواد عذرخواهی کنه.
‫خیلی باحاله. ‫پس به همین خاطر ازت میپرسه
‫- "حالت چطوره؟" ‫- "حالت چطوره؟"
‫- درسته؟ ‫- بهش بگو که خوبم.
‫باید بهش بگم؟
‫چرا ازش می‌پرسی؟
‫اون از تو میپرسه و تو ازش می‌پرسی؟ ‫شما دو تا ازدواج کردین؟
‫فقط تایپش کن.
‫فکر نمی‌کنم مهم باشه.
‫یعنی، شما با هم دعوا کردین بالاخره.
‫آره.
‫آره، ولی اگه یه نفر مهربون باشه
‫حداقل میتونی بگی "من خوبم."
‫درسته.
‫اگه یه نفر داره تلاش می‌کنه آشتی کنه ‫چرا باید مثل ادم گرون قیمت رفتار کنی؟
‫فقط تایپش کن. "خوبم. 😊" انجامش بده.
‫- نه... نه... فکر نمی‌کنم باید این کارو کنم. ‫- دشمنی رو کنار بذار. فقط تایپش کن.
‫خوب، خب...
‫مشکل بزرگی نیست. ‫من فقط تایپش می‌کنم.
‫فقط انجامش میدم.
‫برو جلو.
‫باشه. انجامش دادم.
‫باز اونم. ‫حالا میگه "کجایی؟"
‫میخواد همه راه رو تا جیپور بیاد ‫تا عذرخواهی کنه؟
‫این پسر داره اعصابمونو خورد میکنه.
‫باید جواب بدی "مزاحم نشو."
‫آره!
‫- فقط تایپش کن. ‫- تایپش کن.
‫- انجامش بده.
‫- تایپش کن.
‫فقط بگو که تو یه عروسی ‫دوستت تو جیپور هستی.
‫و تمومه. تایپش کن.
‫- تایپش کن. ‫- آره، برو جلو.
‫برو جلو، تایپش کن...
‫این چه حرفاییه؟ ‫تایپش کن، تایپش کن.
‫چرا باید این کارو بکنه؟ ‫نمی‌خوام اینو بنویسه!
‫نمی‌خوای اونو بنویسه؟
‫یعنی... من نمی‌خوام... ‫ما همه...
‫اینقدر وابسته به گوشی‌هامون باشیم، رفیقا!
‫این روزا همه زندگیشونو صرف نگاه کردن به گوشی هاشون میکنن.
‫- این چه بندگی ایه؟ ‫- عزیزم، این چه بندگی ایه؟
‫بردگی!
‫چرا حریت باید ‫فوری جواب بده؟
‫یه نفر یه سوال پرسید ‫و حریت پیام رو خوند.
‫ما هممون خوندیم!
‫داریم از بازی لذت می‌بریم
‫اما تو میخوای حریت همه چیزو ‫رها کنه و بهش جواب بده؟
‫چرا حریت باید جواب بده؟ ‫چرا باید این کارو بکنه؟
‫اون جواب نمیده، پا جی.
‫حریت جواب نمیده.
‫وای، کبیر.
‫خیلی عمیق بود.
‫چش شده بهش؟
‫35 لاک از دست داده. ‫دیگه سرش به سنگ خورده.
‫کبیر، لیوانت خالیه.
‫بیا، برات یه آبجو خنک میارم.
‫- وارو. ‫- وارو، کدوم وارو؟
‫عروسی که با گلدونمون، عزیزم، ‫داریم میریم.
‫آها، درسته!
‫بلندگو.
‫آره، وارو، بگو.
‫داداش... ریشاب داداش... ‫کجایی؟
‫تو اتاقتی؟
‫آره، تو اتاقم. بگو.
‫دارم میام پیشت. ‫باید باهات حرف بزنم.
‫نه داداش، چند تا دوست باهام هستن.
‫- میام تو اتاق، باشه؟ ‫- باشه، داداش!
‫- باشه عزیزم. ‫- خیلی مهربونی، داداش!
‫- باشه داداش. ‫- فقط میخوام با تو حرف بزنم...
‫- فقط با تو! دوستت دارم-- ‫- کافیه داداش. کافیه.
‫-منم بیام؟ ‫-نه عزیزم، خودم حلش می‌کنم.
‫صبر کن، صبر کن.
‫اینجا باید بذاریش.
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫قانون اینه.
‫-قبوله. ‫-قبوله.
‫باشه.
‫وارون یکم زیادی نچسبیده؟
‫ریشب داداش جمعش می‌کنه.
‫نمی‌دونم… ‫می‌دونی یا نه وارتیکا، اما…
‫اون در واقع دوست ‫داداش بزرگترم بود.
‫وقتی که فوت کرد…
‫خیلی داغون بودم.
‫می‌دونی عزیزم…
‫ریشب داداش هیچ وقت نذاشت ‫حس کنم که داداش بزرگتر ندارم.
‫اون اولین جراح پلاستیکه که ‫قلب‌ها رو هم می‌تونه ترمیم کنه.
‫-درسته. ‫-ریشب!
‫-ریشب. ‫-به سلامتی.
‫راست میگه وارتیکا، خیلی خوش شانسی ‫که همچین شوهری داری.
‫یعنی جرج کلونی؟
‫خواهش می‌کنم! ببخشید…
‫اوه! ریشب.
‫یه ایمیل براش اومده.
‫ببینم…
‫باشه.
‫چی شده؟
‫چیه؟ نشون بده.
‫-نشون بده. ‫-بذار ببینم.
‫عزیزم، چیه؟
‫ریشب یه…
‫ایمیل از یه آژانس ‫اسکورت درجه یک تو بمبئی گرفته.
‫که ازش خواستن ‫خدمات ارائه شده رو ارزیابی کنه.
‫وقتی چند روز پیش بمبئی بود…
‫یه اسکورت استخدام کرده.
‫"اسکورت" یعنی چی؟
‫مترجم : یعنی آکشی که پلینگ زده زمین
‫کجا هستین شماها؟
‫الو؟
‫همگی کجا هستین؟
‫آها، اینجا نشستید؟
‫بچه‌های این دوره زمونه
‫با کلمه "ازدواج" خیلی ‫استرس می‌گیرن، خدای من.
‫رفتم اتاق وارون، ‫تمام بدنش کهیر زده بود.
‫از من پرسید: "داداش، من ‫بعد از ازدواج خوشبخت می‌شم؟"
‫گفتم: "چیزی ‫به اسم خوشبختی وجود نداره.
‫اگه تا آخر عمر ‫همدیگه رو نکشید،
‫اون موقع ازدواج موفقی بوده."
‫شروع کرد به خندیدن، ‫گفتم بشینه،
‫بعد بهش پماد بی‌تکس دادم ‫گفتم بزن به کهیرهاش.
‫الان داره می‌خوابه.
‫خوب کاری کردم، عزیزم؟
‫چیه؟ کی مرده؟
‫چرا به خاطر این ‫انقدر سوت و کور نشستید؟
‫می‌خواین براتون مهمونی بگیریم؟
‫این‌طور که به نظر می‌رسه، نیست.
‫پس چیه؟ بگو دیگه.
‫ماه پیش که اون ‫مهمانی خودمانی بود،
‫تو اون شرکت داروسازی تو دهلی،
‫دکتر مالهوترا هم اومده بود.
‫می‌دونی… متخصص پوست.
‫برای اون جوشت باهاش مشورت کردی.
‫سامر هم می‌دونه.
‫نه… من که…
‫نمی‌دونی؟
‫من از کجا مالهوترا رو بشناسم؟
‫-من مالهوترا رو گفتم؟ ‫-آره، همین الان گفتی.
‫داشتم درباره جوشش حرف می‌زدم!
‫آهان، آره، اونو می‌دونم.
‫درسته، منم می‌دونم.
‫آره، خب چرا ‫بهشون نمی‌گی از کجا گرفتمش؟
‫-بیخیال جوش! ‫-دقیقاً.
‫تو اون مهمونی، مالهوترا ‫یه خانمی رو با خودش آورده بود.
‫به ما گفت که ‫یه اسکورته از بمبئی.
‫بعد مالهوترا گفت ‫که اون خانم می‌خواهد
‫برای جراحی پلاستیک ‫باهاش مشورت کنه.
‫می‌دونی… احتمالاً برای کارش.
‫خب؟
‫خب… نمی‌تونستم که ‫تو مهمونی جراحی پلاستیکش کنم.
‫تو مهمونی که…
‫به همین خاطر شماره‌اش ‫و کارت آژانسش رو بهم داد.
‫برو سر اصل مطلب، ریشب.
‫نکته اینه که من علاقه‌ای نداشتم!
‫کارت رو که بهم داده بود، تو جیبم یادم رفت.
‫تصادفی بود که تو اون ژاکت رو ‫برای این سفر تو کیف من گذاشتی!
‫یعنی میگی تقصیر منه؟
‫مگه گفتم تقصیر توئه؟
‫نه، مگه گفتم تقصیر توئه؟
‫این کارت رو تو بمبئی پیدا کردم ‫و فکر کردم باید بهش زنگ بزنم!
‫شاید تو سرنوشت خودش بود!
‫چی؟
‫مشاوره عزیزم! مشاوره!
‫ایمیل اومده!
‫روی ایمیل شخصی خودت!
‫آره، چون من بهش زنگ زدم!
‫ولی گوشی‌اش خاموش بود!
‫بعد چی؟
‫بعد رفتم تو وبسایت و یه ‫عکس از این خانم دیدم!
‫خلاصه... بهشون ایمیل زدم!
‫بعد هم باهاش برای یه فنجان قهوه ‫قرار گذاشتم...
‫و دروغ نمیگم! ‫باهاش قرار گذاشتم!
‫و بعد هم مشاوره رو انجام داد!
‫و نقدی پول رو پرداخت و رفت!
‫و همین!
‫بیاین دیگه!
‫خیلی ساده‌اس!
‫سمر، برام یه چیزی درست کن!
‫-بله، آقا. ‫-یه لحظه صبر کن!
‫-بهش زنگ بزن! ‫-به کی؟
‫اون خانمه!
‫کارتش رو تو هتل جا گذاشتم!
‫سمر، برو یه چیزی برام درست کن!
‫یه لحظه صبر کن!
‫گفتی که بهش زنگ زدی، درسته؟
‫پس شماره اون خانم رو ‫تو لیست تماس هات پیدا میکنی!
‫-نه، پیدا نمیکنم. ‫-چرا؟
‫چون... من اون ‫زنگ رو از هتل زدم!
‫نه از گوشی خودم!
‫سمر، لطفاً یه چیزی برام درست کن!
‫یه لحظه صبر کن!
‫به مالترا زنگ بزن!
‫-به کی؟ ‫-مالهترا؟
‫متخصص پوست؟
‫همونی که جوش ‫هرپریت رو درمان کرد!
‫و برای این کارم جهنم میرم!
‫فکر میکنی درست ‫که این موقع شب بهش زنگ بزنی؟
‫جواب نمیده دیگه، درسته؟
‫یه پیام بفرست! ‫صبح جواب میده!
‫-درسته. ‫-درسته.
مترجمان : تالاپاتی و گمنام
‫مالترا، ببخشید که این ‫موقع شب بهت پیام دادم!
‫هر وقت وقت داشتید ‫لطفاً بهم زنگ بزنید!
‫فرستادم!
‫آقا، یه چیزی برات درست کنم؟
‫نیازی نیست، خودم درست میکنم!
‫ولی چه جراحی ای ‫میخواست انجام بده؟
‫ماموپلاستی!
‫این چیه؟
‫می خواد پرتقال رو ‫به هندوانه تبدیل کنه...
‫خدایا، این مالتی...
‫هی، چرا قطعش کردی؟
‫چون نباید اجازه بدیم ‫که شبمون رو خراب کنه، عزیزم!
‫اوه، یعنی ‫بازی تمومه! تمومه!
‫-درسته، وارتیکا؟ ‫-بازی تموم نشده!
‫مالتی هست، زنگ میزنه. ‫اون موقع جوابش رو میدیم! بشین!
‫بشین! بشین!
‫حالا بذار یه ‫کم حال و هوا رو عوض کنیم!
‫بریم بیرون و با هم یه ‫سری عکس بگیریم، چی میگین؟
‫-درسته، درسته. ‫-بریم!
‫همه به جز من ‫گوشی هاشون رو اینجا بذارن!
‫بیا، وارتیکا. بیا...
‫بریم!
‫استرس داری؟
‫از کجا میدونی؟
‫خارش!
‫
‫تو شیطان... بیا دیگه!
‫داری چیکار میکنی؟
‫دارم برمیگردونمشون!
‫یعنی دوستت آکاش ورمار ‫حالا شروع کنه به پیام دادن به من؟
‫چقدر خوردی؟
‫یادم نیست. ‫تو چقدر خوردی؟؟
‫- خب بچه ها، آماده اید؟ ‫- بله.
‫- اوهوم! ‫- محکم بغلش کنید!
‫- هپی، یه کم بیا جلو.
‫- باشه. ‫- اونو بده به من، من عکسشو میگیرم.
‫بچه ها، یه کم بیاید جلوتر.
‫یه نوتیفیکیشن اومده! چی نوشته؟
‫- چیه؟ ‫- یه نوتیفیکیشن از یه اپلیکیشن ماشین.
‫و نوشته که ماشین شما ‫۱۰ ساعت
‫تو یه جا ثابت بوده.
‫ماشین شماره هفت ...
‫ماشین شماره ۷۵۰۰؟
‫مکان... تاتیا ریسورت، جاپور؟
‫تو داری جی پی اس ماشین منو ‫دنبال میکنی؟
‫داری به من شک میکنی؟
‫- عزیزم، داری اشتباه متوجه میشی. ‫- آره؟
‫- بچه ها بریم داخل. ‫- نه، بچه ها! اینجا منتظر بمونید. صبر کنید، داداشا.
‫بگو ببینم، این یعنی چی؟
‫پس اینطوریه که تو ‫تمام روزتو
‫تو بوتیک میگذرونی؟ ‫- داری مکان منو چک میکنی؟ ‫- سامر! سامر!
‫سامر، آروم باش.
‫چی شده، مرد! فقط جی پی اس.
‫- حتما برای سلامتی تو این کارو کرده. ‫- ریشب داداش، لطفا.
‫ناینا میتونه خودش حرفشو بزنه.
‫برو جلو.
‫عزیزم، من این کارو برای همه ماشین ها ... ‫یعنی، بعد از اون تصادف ...
‫بعد از تصادف؟ واقعا؟
‫حذفش میکنم، عزیزم. ‫مهم نیست.
‫اگه مهم نیست، پس ‫چرا داریش، ناینا؟
‫باهاش چی کار میکنی؟
‫بگو ببینم، ماشین من کجا بوده؟
‫نشون بده. نشون بده!
‫هیچ جا. هیچ وقت.
‫از خونه به اداره و بعد ‫بازگشت به خونه. همین.
‫تو چک میکنی، نه؟
‫تو هر روز چک میکنی؟ ‫هر دو روز یه بار؟
‫- بگو ببینم! ‫- ولش کن، سامر.
‫هیچ سوء تفاهمی نبود،
‫پس چرا ناراحتی؟
‫یعنی چی؟
‫من مثل تو، هر روز ‫تو یه اداره نمیگذرونم، هارپریت!
‫من تو باشگاه ها و هتل ها ‫ملاقات دارم. ‫خیلی راحت میشه سوء تفاهم پیش بیاد.
‫یعنی چی مثل من؟ ‫فکر میکنی کار من آسونِ؟
‫مثل این نیست که پدر شوهرم ‫یه شرکت چند میلیون تومنی
‫داشته باشه. ‫پدر شوهر من فقط صاحب ‫شرکتِ، میفهمی؟
‫حقوق من همونه که ‫حقمه.
‫من خیلی زحمت میکشم ...
‫- من مثل تو ‫بیکار نمی نشینم -- ‫- هی، گم شو!
‫هی! هی! بس کن.
‫چی شده بین تون؟
‫ناینا، این ماشین مال ‫اونِ، چرا
‫تِرَکِر تو اینجا چه کار میکنه؟ ‫و تو، سردار،
‫چرا هر چیزی ‫عصبانی میشی؟
‫هی! بریم داخل. بیا!
‫من خیلی متاسفم ...
‫راستی، ریشت چطور ‫اینقدر تیره شده؟
‫من رنگ میذارم، پاجی.
‫تو باید همیشه لبخند بزنی، مرد.
‫من میرم غذا سرو کنم.
‫آره وارتیکا، باید غذا بخوریم. ‫داره دیر میشه.
‫بده، من بازش میکنم.
‫اشکالی نداره، من بازش میکنم.
‫من قبلا به مالهترا ‫پیام دادم.
‫فردا جوابشو میگیریم.
‫بعدش خوشحال میشی؟
‫فرقی نداره.
‫تو هم از این وضعیت ‫بیرون میای.
‫مثل همیشه.
‫هرچند، فرقی نداره.
‫تو رابطمون رو تموم ‫کردی.
‫من تمومش کردم؟ چرا؟
‫چون عمل کردم؟
‫آیا مثل تو، همه چیزو ‫به تاخیر انداختن،
‫این رابطه رو ‫بهبود میده؟
‫تو یه ایمیل از یه ‫همدم گرفتی
‫راحت تبدیلش کردی به
‫مشتری دکتر مالهوترا
‫اونو به تاخیر انداختی. ‫تو رونمایی کتاب من
‫نیومدی. ‫انایا امسال
‫کنکور داره. ‫حالا
‫باید برای دانشگاه اقدام کنه ‫ریشب، بهانه گیری های تو
‫مادر شدن منو ‫به تاخیر انداخت.
‫برای همه دنیا،
‫ریشاب مالیک، خیلی شوخ، ‫خیلی مهربون، خیلی دلسوز...
‫رابطه رو کی تموم کرد؟
‫من تمومش کردم.
‫کدومشون بدجنسشه؟ وارتیکا.
‫وارتیکا!
‫بیا، بازی رو شروع کنیم.
‫از کیه؟
‫چی هست؟
‫فکر کنم یه پیام اسپانیاییه.
‫فقط اینو نوشته،
‫دلتنگتم، کمتر از زمانی که یه ‫مارتینی اسپرسو رو ساحل میخورم. - آندره.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی من ‫تنها ساحل نشستم
‫مارتینی اسپرسو میخورم. ‫دلتنگتم. - آندره.
‫این آندره کیه؟
‫انگار یه شاعر اسپانیاییه.
‫و اونم دلتنگته.
‫اصلا اینطور نیست.
‫یادته موقع تولد قبلیم با ‫هپی و نینا رفتم بارسلونا؟
‫یه دوره ی آموزش ‫بارمن برگزار میکردن
‫و چون حوصلم سر رفته بود تو ‫دوره ثبت نام کردم.
‫یه بارمن 60 ساله ‫اونجا بود به اسم آندره.
‫با من مسخره بازی در میاورد چون
‫تا آخر دوره ‫نمی تونستم درستش کنم.
‫به یه نفر دیگه آموزش میداد ‫فکر کنم یاد من افتاده.
‫اون عمو پیر؟
‫همونی که دخترش ‫با نینا دوست شده؟
‫-اسم آندره بود؟ من فک-- ‫-آره آره.
‫آندره فرناندو فکر کنم.
‫لطفا بهش سلام من رو هم برسون.
‫-یه معلم خیلی فداکاره. ‫-یعنی چی؟
‫یعنی هر روز ‫به خیلی ها آموزش میده
‫اما هنوز ‫هر مهمان رو یادشه.
‫خیلی فداکاره.
‫گوشی من اینجا هست. ‫میتونی بهش زنگ بزنی.
‫چرا باید این کارو بکنم؟ ‫نه، اشکال نداره. نگهش دار.
‫ساردار، عدس رو به من بده.
‫من می دم.
‫همونیه که از هوندا بود.
‫یک دقیقه صبر کن.
‫میگه: "کجایی؟ ‫همین الان جوابم رو بده!"
‫این وقت شب چه ‫خواستش ازت؟
‫فکر کنم بهتره جوابش رو ندی، نه؟
‫آره، ولش کن.
‫آره.
‫آنا یاست. یه تماس از دست رفته.
‫فقط بهش زنگ میزنم.
‫به من زنگ میزنه.
‫-بله، عزیزم؟ ‫-سلام بابا.
‫امیدوارم مزاحمت نباشم.
‫نه، عزیزم، ‫ما داشتیم شام میخوردیم. بگو.
‫بابا، این...
‫در واقع همه ما ‫تو خونه روهان بودیم.
‫و یه مدت پیش ‫اون...
‫باشه، چطور بگم؟
‫گفت که باید اجازه بدیم بقیه برن ‫ولی من باید بمونم...
‫تو خونه ش.
‫میدونم ممکنه ‫داداش عجیب باشه،
‫فکر میکردم اول ‫با وارتیکا حرف بزنم ولی ‫بعد...
‫بعد چی؟
‫بابا، من نمیتونم ‫هیچی بهش بگم.
‫ترجیح میدم با ‫تنها پدرم حرف بزنم.
‫صبح امروز، اون...
‫ولش کن.
‫بابا، من روهان رو دوست دارم.
‫خیلی خوب هوای منو داره
‫نمیخوام ‫حالش رو بد کنم.
‫اما... نمیدونستم ‫چیکار کنم، بهت زنگ زدم.
‫خوبه. کار درست رو کردی.
‫حالا چطور شروعش کنم...
‫باشه، بذار امتحان کنم.
‫فکر کنم امشب تو ‫همون وضعیتی هستی که ‫یه بار من بودم.
‫یادته وقتی ‫14 سالت بود؟
‫و اومدی سمت من و گفتی: "بابا، بابا...
‫میدونم عاشقی، اما به من قول بده.
‫من تنها فرزندت خواهم بود. ‫به من قول بده، بابا. به من قول بده."
‫اون روز بهت نگفتم ‫تفاوت بین درست و غلط چیه.
‫و امروز هم این کارو نمی کنم.
‫چون زندگی بهت یاد میده ‫تفاوت بین درست و غلط چیه.
‫فقط می خوام بگم که…
‫ما فقط خاطراتی رو نگه می داریم ‫که هیچ پشیمونی ای توش نیست.
‫اگه فکر می کنی با روهان داری یه ‫خاطره ی قشنگ می سازی…
‫که تا آخر عمر ‫خوشحالت می کنه،
‫دیگه نیازی نیست ‫بیشتر در موردش فکر کنی.
‫همه چیز خوبه.
‫اما اگه فقط واسه اینکه ‫کسی رو خوشحال کنی این کارو می کنی
‫یا تحت فشار ‫هر نوعی هستی
‫یا می خوای باحال ‫به نظر بیای…
‫پس یه مشکلی هست.
‫چون هر وقت بهش فکر می کنی ‫پشیمون می شی.
‫و خب…
‫اولین بارمون…
‫خیلی خاصه.
‫معنایی داره.
‫پس مطمئن شو که ‫قبل از انجامش وقت داری.
‫و بابات…
‫همیشه باهاته.
‫باشه عزیزم؟
‫-دوستت دارم. ‫-دوستت دارم بابا.
‫عزیزم، دوستت دارم.
‫خیلی خوب بود.
‫بهترین چیزیه که شنیدم ‫یه بابایی به دخترش می گه. بهترین!
‫باشه، یه لیوان دیگه از نوشیدنی خودم رو می گیرم.
‫بابام همیشه می گفت که…
‫دختر روح یه باباست.
‫اگه می خوای شخصیت یه بابا رو بفهمی
‫فقط ببین دخترش ‫چقدر لبخند می زنه.
‫وااای، عجب حرفی.
‫خیلی قشنگ بود.
‫اما هنوزم از آهنگ های فیلم ‫تا حضانت بچه ها در طلاق…
‫مادرها محبوب تر هستند.
‫واسه من، بابام همه چیزمه.
‫یعنی بچه ام هم همینطوره.
‫اما بابام قبل از بچه ام ‫همه چیز بود.
‫مالتی سعی کرد ‫مادرم باشه.
‫اما اجازه ندادم.
‫چی؟
‫چی… کی این اتفاق افتاد؟ ‫چرا بهم نگفتی؟
‫ما هیچ وقت در این مورد ‫با مالتی صحبت نکردیم. پس اصلا مطرح نشد.
‫به هر حال،
‫به ریشاب.
‫-به همه بابایی ها! ‫-به همه بابایی ها!
‫-به سلامتی. ‫-به سلامتی.
‫به سلامتی!
‫خوشحالم، بزار ریشاب بخونش.
‫-بیا ریشاب. ‫-چرا؟
‫باشه. بچه ها، یه ایمیل هست.
‫از مرکز باروری دِو دراپ.
‫و میگه که…
‫اسپرم…
‫چی؟
‫بهابیجی، شما بخونش.
‫چی شده؟
‫-این چیه؟ ‫-بگو ببینم چی شده؟
‫خوشحالم، ازت پرسیدم این چیه؟
‫"این چیه؟" یعنی چی؟ ‫اونو نشونم بده.
‫یه ثانیه صبر کنید. ‫بهتون می گم. بهتون می گم بچه ها.
‫بهابیجی یه ‫مشخصات اسپرم سالم رو
‫از کلینیک پرسید که ‫آیا موجوده یا نه؟
‫حالا یه ‫مشخصات همخوان رو پیدا کردن و…
‫هیچی نیست.
‫هیچی نیست؟
‫شاید واسه شما ‫آدمای پولدار هیچی نباشه!
‫زنها تو جایی که من هستم ‫این کارو نمی کنن!
‫-این مربوط به پولدار یا فقیر بودن نیست-- ‫-خفه شو!
‫تو چی کار می کردی؟
‫خیانت می کردی بهم؟
‫تو دنبال چی بودی خوشحالم؟ ‫اسپرم کسی دیگه؟
‫فکر می کنی من ناتوانم؟
‫و این مشخصات چیه؟
‫موهای پر پشت، ‫رنگ پوست گندمی، ‫و ضریب هوشی متوسط.
‫مشکل داری با ‫پیدا کردن اسپرم دهنده یا با مشخصات؟
‫-من می خوام… ‫-هی! هی! بس کنید.
‫بسه! چرا شما ‫سر هر چیزی با هم دعوا می کنید؟
‫-بسه دیگه. ‫-بشین عزیزم.
‫هارپریت.
‫هارپریت! آروم باش.
‫آروم باشم؟
‫دیوونه شدید؟
‫میخواست من بچه ی یه نفر دیگه رو بزرگ کنم!
‫من همه چیزمو برات گذاشتم.
‫اصلا نمی شناختمت.
‫هیچ وقت تو رو ندیدم ‫و هیچ وقت هم باهات حرف نزدم.
‫بابام گفت: «می خوام یه عروس ‫از آمریتسار بگیرم.»
‫ولی هیچ کس از ‫هارپریت نپرسید که چی می خواد.
‫و ما ازدواج کردیم.
‫ولی من اجازه ندادم که ‫حتی یه لحظه هم ناراحت باشه.
‫بعد مامان گفت: ‫«می خوام یه نوه داشته باشم.»
‫از بس که مدام می رم دکتر ‫خیلی خسته شدم.
‫اگه مامان یه حرفی بهش می زد ‫من ازش دفاع می کردم.
‫من چه کار اشتباهی کردم؟
‫بگو ببینم چه کار اشتباهی کردم!
‫باوارونکردنیه!
‫نباید گزارش رو پنهون می کردی.
‫نباید گزارش رو پنهون می کردی ‫آقای سینگ.
‫هپی، حرف من رو گوش کن...
‫چرا یه بارم شده ‫حرف من رو گوش نمی کنی؟
‫تو همیشه دهن من رو می بندی.
‫فقط گوش کن.
‫شش ماهه که اون گزارش رو که پنهان کردی ‫خوندم.
‫هر روز به خودم می گفتم:
‫امروز بهم میگه، فردا این کار رو میکنه، ‫شاید پس فردا...
‫«گوش کن هپی،
‫تعداد اسپرم من کمه.
‫چرا داریم این همه زحمت رو ‫می کشیم؟»
‫ولی نه...
‫در عوض، تو فقط منو ‫از یه کلینیک به کلینیک دیگه
‫کشوندی و مدام دارو ‫به من می دادی مثل اینکه مریضم.
‫مثل... مثل اینکه من مشکل دارم...
‫تو منو قبل از ازدواج ‫ندیدی.
‫ما هیچ وقت با هم آشنا نشدیم.
‫درسته.
‫من تو رو دیدم؟
‫من تو رو قبل از ازدواج ‫می شناختم؟
‫اگه من یه نفر دیگه رو دوست داشتم ‫چطور؟
‫تو هیچ وقت به این موضوع فکر کردی؟
‫آقای سینگ، ‫من زیر سقف تو
‫منتظر بودم که این شش سال رو ‫عاشق من باشی.
‫من یاد گرفتم که ‫مثل وارتیکا انگلیسی حرف بزنم.
‫من یاد گرفتم که مثل نینا لباس بپوشم.
‫چون من از اقوام شما ‫شنیدم که هارپریت سینگ
‫با یه دختر از جی کی ‫رابطه ی عاشقانه ی جدی داشت.
‫و بنابراین...
‫با لبخند روی صورتم...
‫من تمام تلاشم رو کردم
‫که مثل اون رابطه ی عاشقانه ‫عالی باشم.
‫تا اینکه یه بار ‫فقط به من نگاه کنی.
‫ولی تو نگاه نکردی.
‫و بنابراین، یه روز خسته شدم.
‫مطمئناً یه چیزی که مامان گفت ‫منو ناراحت کرد
‫وقتی تو نبودی که از من دفاع کنی.
‫من ترسیده بودم...
‫بنابراین فکر کردم این ‫آخرین گزینه است.
‫من مادرشوهرم رو ناامید نمی کنم ‫و غرور شوهرم رو هم نمی شکنم.
‫فراموشش کن.
‫من چی فکر می کردم؟
‫ولی ببین...
‫باز هم اشتباه کردم.
‫معذرت می خوام.
‫مال توئه، هارپریت.
‫همون پسره است...
‫اون که از هوندا بود. ‫پیام صوتیه.
‫اگه جواب دادن بهم اینقدر برات سخته ‫من مزاحمت نمیشم.
‫ولی اگه تو از خودت ‫همیشه بترسی
‫هیچ وقت خوشحال نمیشی.
‫تو تمام زندگیت رو با ‫رنج و عذاب می گذرونی
‫از اینکه به مردا علاقه داری ‫نه زن ها.
‫تو این شش سال رو با فکر کردن ‫به اینکه چطور این موضوع رو به همه بگی
‫گذروندی، تا کی قراره این طور باشه عزیزم؟
‫داداش، تو...
‫با آکاش بودی؟
‫این عشق از دست رفته ی توئه؟
‫این؟
‫هپی، حرف من رو گوش کن. ‫این آکاش دیوونه است.
‫میدونی که... میدونی که هر گی‌ای ‫فکر میکنه همه گی‌ان؟
‫نه، نه، این درست نیست. ‫ولی این یارو اینجوری فکر میکنه!
‫از اون روزی که باهاش دعوام شد، هی داره دنبالم میاد.
‫گفت که شیش ساله میدونه تو...
‫- که من چی؟ ‫- که تو گی‌ای.
‫من گی نیستم! بیخیال بابا!
‫باشه، باشه، فقط... ‫فقط یه نگاه به من بکن.
‫هر ثانیه، هر دقیقه،
‫به تک تک لحظه‌هایی که باهم داشتیم فکر کن.
‫فکر میکنی من گی‌ام؟
‫- پس چرا اینو گفت؟ ‫- چون دیوونه‌اس!
‫به جون مامانم قسم. ‫من... من... من استریتم.
‫انقدر استریتم که اصلا باورت نمیشه ‫مترجم : استریت یک نوع تمایل جنسی به جنس مخالفه
‫بزار بخونمش.
‫هی، گوش کن، ممکنه تو عصبانیت ‫زیادی حرف زده باشم.
‫دلم برای بوسه‌هات تنگ شده.
‫هر وقت تونستی زنگ بزن.
‫تو که مادرتو کشتی!
‫قسم دروغ به جون مادرت خوردی، ‫هرپریت سینگ ساندو!
‫خجالت نمیکشی؟
‫دیوونه شدم از بس فکر کردم ‫چرا نمیتونی عشقتو فراموش کنی.
‫از کجا باید میدونستم ‫چیزی که تو میخوای رو ندارم؟
‫وای، خدایا... زندگیمو نابود کردی!
‫- هپی، به حرفم گوش کن... ‫- هپی‌ات مرده!
‫برو اون یارو که ‫نمیتونه بوسه‌هاتو فراموش کنه رو با خودت ببر خونه.
‫خواهرجون، گوش کن...
‫هی، حواست کجاست؟
‫خواهش میکنم کمکم کن، مرد.
‫بزار اول به این خانوم کمک کنم!
‫خواهش میکنم، خواهش میکنم براش توضیح بده.
‫فکر نکنم ‫اوضاع رو درک کرده باشی.
‫اگه گی هستی، ‫باید براش توضیح بدی.
‫- وای، خدایا... ‫- خواهرجون؟
‫- خواهرجون، آروم باش. خواهش میکنم. ‫- شوهرم گی‌ایه.
‫شوهرم گی‌ایه!
‫- چجوری آروم باشم؟ ‫- باشه...
‫- آروم باش... ‫- ولی اون گی‌ایه.
‫- میدونم. میدونم... ‫- میدونی؟
‫چرا بهم نگفتی؟
‫نه، نمیدونستم... من... ‫یه کاری بکن.
‫بیا. یه کم آب بخور.
‫آب خوردن که استریتش نمیکنه! ‫هنوزم گی میمونه!
‫ تازه خیانتکار هم هست!
‫طبق تعریف، ‫خیانتکار نیست.
‫با یه دختر نخوابیده. ‫با یه پسر خوابیده. منظورم اینه که...
‫تعریفش اینه؟
‫آکاش هوندا زن دوم شوهرمه!
‫تعریفش اینه!
‫وای، خدایا...
‫آب بیخیال.
‫بیا. مشروب بخور.
‫حتما یه راه حلی پیدا میکنم.
‫راه حل؟ چه راه حلی؟
‫اون بیرون یه مردی هست ‫که نمیتونه بوسه‌های شوهرمو فراموش کنه!
‫بازی مسخره تو تو یه شب ‫کل زندگیمو تغییر داد
‫و تو میخوای بهم راه حل بدی؟
‫بگو ببینم، من چیکار کنم؟ ‫برم خونه؟ بمیرم؟
‫یه راه حلی بهم بده! بگو!
‫راه حل که نداری، ‫پس لطفا گورتو گم کن!
‫لطفا فقط یه کم ولم کن.
‫باشه.
‫دیگه حالم از این ‫شراب آدم پولدارا بهم میخوره...
‫وارتیکا.
‫میشه این بازی مسخره رو تمومش کنیم؟
‫چقدر دیگه میخوای ‫ دردسر درست کنی؟
‫- میدونی چیه-- ‫- چرا داری سر من خالی میکنی؟
‫من فقط بازی رو پیشنهاد دادم.
‫نمیتونم مسئول ‫چیزی که تو زندگی مردم میگذره باشم.
‫مسئله این نیست، وارتیکا.
‫پس چیه؟
‫همه از اول ‫قوانین بازی رو میدونستن.
‫داری خوش میگذرونی، نه؟ ‫انگار که داری لذت میبری؟
‫چرا داری سرش داد میزنی؟
‫میخوای بازی رو تموم کنیم ‫حالا که رازات فاش شده؟
‫گورتو گم کن، مرد. ‫دیگه طرف من نیا.
‫- من که با تو هم‌فتیش نیستم. ‫- هی، تمومش کن!
‫داداش، مطمئنم که ‫امروز نفهمیده.
‫ما باهم بزرگ شدیم. ‫هم‌دوره من بود.
‫چی می‌خوای بگی؟
‫اگه همجنس‌گرا بود، ‫باید به من می‌گفت!
‫- باید به تو و کبیر داداش می گفت!
‫- ببخشید... اما چرا؟
‫- ببین، من با گی بودن کسی مشکلی ندارم.
‫- نداری؟
‫- جالبه، سمر.
‫- ما هر دو تو تیم کریکت بودیم.
‫- ما یه رختکن و یه دوش مشترک داشتیم، و هنوزم داریم!
‫- موقعی که داشت ازدواج می کرد، کونشو گذاشتم رو اسب.
‫- بس کن.
‫- و متاسفم، کبیر داداش،
‫- اگه فکر می کنی اینجا دارم تند میرم، ‫- اما من حق دارم بدونم!
‫- و این مسئولیتش بود که به من بگه. ‫- به هممون بگه!
‫- باشه، بهت نگفتم.
‫- فکر می کنی ممد خوزی ‫- که بخوامت؟ برو به جهنم!
‫- قیافه اتو داغون می کنم، کونی… ‫- عزیزم!
‫- تو کونی هستی… ‫- و داری به من میگی؟
‫- عقلت رو از دست دادی؟
‫- داری از این نفرت پراکنی می کنی، ‫- و به خودت میگی دوست؟
‫- یه دوست؟
‫- ما اصلا دوست هستیم؟
‫- تلفن هامون یه چیز دیگه میگن.
‫- پس به گوشی های همدیگه نگاه نکنید!
‫- بس کنید!
‫- آیا این حقیقت رو تغییر میده؟
‫- و مادر ترزا حرف زده.
‫- حقیقت!
‫- حقیقت، حقیقت…
‫- کی دیگه بسش نیست؟
‫- کی هنوزم میخواد ادامه بده ‫- به این بازی وحشتناک؟
‫- بهم بگو! بگو!
‫- مشخصه که میخوای بازی رو ادامه بدی.
‫- ادامه بده.
‫- خوشگلم، فقط به من گوش کن…
‫- گوتامه.
‫- برامون جنس خارجی جور می کنه.
‫- اما هیچ وقت ‫- اینقدر دیر وقت زنگ نمی زنه.
‫- چطوری، داداش؟ همه چی خوبه؟
‫- آره، گوتام. همه چی خوبه.
‫- گوش کن، یه کم سرم شلوغه ‫- بعدا باهات حرف می زنم.
‫- نه، نمی تونم، آقا، ‫- چون در حال ترانزیت هستم.
‫- دارم میرم لندن.
‫- دبی فرود اومدم برای همین ‫- میخواستم ازت بپرسم…
‫- گردنبند رو همسرت دوست داشت؟
‫- مخصوصا براش از ایتالیا آوردمش.
‫- گردنبند ما بحث داغ ‫- عروسی بود؟ بهم بگو.
‫- آره، همه عاشقش شدن.
‫- گوش کن، بعدا بهت زنگ میزنم. خداحافظ.
‫- من یه گردنبند ‫- برای عروسی سفارش دادم پس…
‫- پس چرا بهم ندادی؟
‫- فکر کردم که ‫- باهاش سورپرایزت کنم.
‫- پس کجاست؟
‫- خنگ بازی دراوردم، از عجله ‫- تو دفتر جا گذاشتمش.
‫- فوری سفارش دادی ‫- برای عروسی از ایتالیا.
‫- و بعد تو دفتر جا گذاشتیش؟
‫- چیز مهمی نیست،
‫- به راننده میگم فردا صبح از ‫- دهلی بیارتش…
‫- قبل از اینکه ‫- مراسم عروسی شروع بشه، به دستت می رسه.
‫- مالتی.
‫- پیام صوتی.
‫- بهم سر ساعت های بد کار میده. ‫- فقط نادیده بگیرش، لطفا.
‫- پخشش کن، سمر.
‫- بزار بشنویم. ‫- مسخره بازی در نیار.
‫- عزیزم، ساعت 03:45 صبحه ‫- و میخواد بهم کار بده…
‫- بزار بشنویم. ‫- می فهمیم کارش چیه.
‫- ناینا، فقط گوشیمو بده.
‫- چرا، سمر؟ بزار بشنویم. ‫- ناینا، گوشیمو بده.
‫- مسخره بازی در نیار.
‫- بازی کنیم؟
‫- به نظر می رسه سرت شلوغه، سم.
‫- وقتی به من گفتی مالتی خانم
‫- میدونستم که ‫- با اون جنده ات هستی.
‫- اما یه پیام هم ندادی ‫- یا زنگ نزدی کل شب؟
‫- فقط به خاطر اینکه یه گردنبند بهم دادی ‫- فکر می کنی می زارم بری؟
‫- وقتی تونستی بهم تصویری زنگ بزن.
‫- میخوام گردنبند رو روم ببینی.
‫- فقط گردنبند.
‫- باشه؟
‫- از خونه تا اداره و برگشت.
‫- جی پی اس داشت راست می گفت.
‫- تو هر روز تو اداره لباساتو در میاری.
‫من نفهمیدم.
‫عجب دروغگوی نجسی هستی
‫تو تمام بچگیم تو رویا می‌دیدم که مادرم شده.
‫و تو باهاش به من خیانت کردی؟
‫تماس تصویری بگیر
‫- انجام بده! ‫- نائینا،
‫- نائینا. ‫- گوشی رو به من بده.
‫- نائینا، ولش کن. نائینا… نائینا، ولش کن. ‫- گوشی رو بده. بده به من. بده…
‫تو انگل لعنتی، سمر تنوار!
‫پست فطرت!
‫هیچ وقت نباید از اون فاضلابی که به دنیا اومدی نجاتت میدادم
‫نائینا!
‫نائینا؟ نائینا…
‫نائینا؟ نائینا!
‫عزیزم، لطفا در رو باز کن! عزیزم.
‫از من دور باش، سمر!
‫نائینا، فقط به من گوش بده، لطفا!
‫از اینجا برو یا یه بلایی سر خودم میارم ! برو!
‫لطفا فقط یک بار…
‫فقط برو!
‫چی شد به نائینا؟
‫تو هم گی ای؟
‫هی
‫من گی ام.
‫و از مدرسه بیرون شدم.
‫اونا فهمیدن…
‫و فکر کردن همجنس‌گرا بودن برای یه مدرسه پسرانه خوب نیست.
‫این احمق گوشی‌ها رو عوض کرد.
‫پس، کومال…
‫اون دختره از جی‌کی.
‫همون دختری که هپی درباره‌اش شنید.
‫پس تو…
‫نتونستی به من بگی؟
‫کی باید بهت می‌گفتم؟
‫قبل 16 سالگی؟
‫قبل 19 سالگی؟
‫یا وقتی انتخابیه دهلی بود؟
‫وقتی که بازی آقایون همه چیز تو شده…
‫پس کی بهترین زمانه که به مردم بگی، ریشاب؟
‫هارپریت نیم هم همجنس‌گرا بود.
‫و زندگی‌اش پاشید.
‫نفرت…
‫بیزاری…
‫این اجازه نمی‌ده که به هیچ کس بگی.
‫این اجازه نمی‌ده که بگی…
‫که تو همجنس‌گرا هستی…
‫درسته، سمر؟
‫همجنس‌گرا…؟
‫خیلی خوب بود…
‫وقتی همسرم فهمید.
‫و او به طریقی اینو به روحی هم توضیح داد.
‫من همیشه با ترس زندگی می‌کردم…
‫که دختر خودم شاید از من متنفر بشه.
‫سخنرانی خوبی ارائه دادی، سمر.
‫اما باید طرز فکرت رو عوض کنی.
‫چون حتی بعد از این همه سال زندگی…
‫هنوز توی تفکرات‌مون گیر کردیم.
‫حتی دختر ده ساله‌ام هم ذهن بازتری داره.
‫بهابی‌جی، مواظب باش، ممکنه بیفتی.
‫امکان نداره کسی تو این اتاق پایین‌تر بیفته.
‫زمانی بود
‫که مال کس دیگری بودی
‫سایه رو ترک کردی
‫و وارد نور شدید آفتاب شدی
‫زمانی بود
‫که مال کس دیگری بودی
‫سایه رو ترک کردی
‫و وارد نور شدید آفتاب شدی
‫منو تنها نذار بدون قلبم
‫با من بمون تو تمام عمرمون
‫بذار همدیگه رو گم نکنیم
‫راکی23 ‫"شما خیلی جذابید، خانم…
‫همسرتون خیلی خوش شانس هست..."
‫با من بیا، عشق من
‫چرا اونجا نشستی ‫تنهایی و گریه می‌کنی؟
‫راجب کس دیگه‌ای صحبت نکن
‫مال کس دیگه‌ای نباش
‫خیلی دوستش داشتم کومال.
‫من خیلی کومال رو دوست داشتم.
‫وقتی اون رو گم کردم…
‫وقتی از دستش دادم…
‫قلبم از داخل تیکه تیکه شد
‫ولی مردا حق ندارن گریه کنن.
‫پس فکر کردم
‫از اونجایی که نمیتونم خودمو خوشحال کنم
‫میتونم همه رو خوشحال کنم.
‫بعدش وقتی ‫گزارش دکتر رو دیدم فهمیدم
‫نمیتونم هیچکسو خوشحال کنم.
‫چند ماه پیش، کومال ‫با شوهرش اومد نمایشگاه.
‫بعدش بازی قدیمی مونو شروع کرد.
‫اون بازی که میگه شب بخیر.
‫من حتی یه بارم بهش جواب ندادم.
‫ولی جلوشو نگرفتم.
‫نمیدونم...
‫چه لذتی از اون شب بخیر میبردم.
‫وقتی دلت رو به کسی میدی ‫فقط درد میگیری.
‫وقتی دو تا چشم بهم نگاه میکنن ‫فقط اشک میگیری.
‫وقتی دلت رو به کسی میدی ‫فقط درد میگیری.
‫وقتی دو تا چشم بهم نگاه میکنن ‫فقط اشک میگیری.
‫دنیا از سنگه ‫هیچکدوممون نمیتونستیم درکش کنیم
‫-وقتی دلت رو به کسی میدی ‫-با من بیا، عشقم
‫وقتی دلت رو به کسی میدی ‫فقط درد میگیری.
‫وقتی دو تا چشم بهم نگاه میکنن ‫فقط اشک میگیری.
‫مال کسی دیگه نباش.
‫دل دختره ای رو که ‫از همه بیشتر دوستش داشتی شکستی.
‫چرا؟
‫من هنوز ناینا رو ندیده بودم ‫وقتی این شروع شد.
‫سامر؟ سامر؟
‫اینو میگی پیشنهاد؟ ‫میخوای مارک مونو اینجوری بفروشیم؟
‫مالت رئیس من بود.
‫دقیقا اون چیزی رو که میخواست رو خواست.
‫و در عوض پروژه ‫و ترفیع گرفتم.
‫و همون روزی که نایانا رو دیدم ‫همه چیز تغییر کرد.
‫عاشقش شدم.
‫باهاش ازدواج کردم.
‫هر روز به مالت گفتم ‫که دیگه باهاش کاری ندارم.
‫ولی گفت میخواد کار ‫و ازدواج منو خراب کنه. هر دو تا رو.
‫ترسیدم داداش.
‫خیلی احمق هستی.
‫میتونستی حقیقت رو به ‫زن خودت بگی.
‫شاید میفهمید.
‫نه، نمیفهمید.
‫از موقع تصادف ‫افسرده شده.
‫فکر میکنه من نمیدونم ولی...
‫سامر! نایانا تنها یه جایی رفته.
‫چی؟
‫چرا تنهاش گذاشتی؟
‫ داشتم شربت لیمو براش می ساختم. ‫من... من...
‫تو اینجا صبر کن. میریم چک میکنیم.
‫نایانا!
‫حرف منو گوش کن!
‫نایانا، لطفا حرف منو گوش کن!
‫-سامر! ‫-نایانا، فقط حرف منو گوش کن!
‫سامر، صبر کن!
‫سامر، بس کن!
‫سامر! سامر، سامر...
‫ریشاب!
‫-چی شد؟ ‫اون رفت پایین
‫-ولی زنش رفت بالا. ‫-خب؟
‫پس تو برو پایین و بیارش بالا ‫و من میرم بالا و میارمش پایین.
‫بیا!
‫من به تو نگفتم ‫بپر تو من!
‫- داشتم میرفتم پایین. ‫-باشه، صبر کن، بزار من اول برم.
‫برو.
‫سامر!
‫رفت بالا.
‫نایانا!
‫نایانا، دیوونه شدی؟
‫-نایانا. ‫-برو کنار، ریشاب.
‫یه قدم دیگه بیا جلو میپرم.
‫وای
‫نایانا، فقط یه بار با سامر حرف بزن، لطفا...
‫ریشاب، اگه یه قدم دیگه بیای جلو پشیمون میشی.
‫نایانا خواهش میکنم بس کن.
‫خواهش میکنم عزیزم،
‫من بودم که اشتباه کردم، ‫خودتو براش تنبیه نکن.
‫پس کیو تنبیه کنم سمر؟ تو رو؟
‫و اگه این کارو کنم چی؟
‫چون تو تقصیر اون تصادفی که من ‫مسئولش بودم رو گردن گرفتی
‫ نه ناینا، عمرا.
‫چرا باید ازت بخوام که ‫در ازای عشقت منو ببخشی؟
‫چه اشتباهی؟ چه عشقی؟
‫نمی فهمم کی داره تاوان چه گندی رو میده ریشاب.
‫بیارش پایین، خواهر شوهرت ‫فردا عروسیشه.
‫فکر میکنی من اینجا اومدم ‫که هلش بدم پایین؟
‫اون بخاطر من از اون بالا نرفته!
‫وقتی شوهرشم نتونست، ‫من چطور قانعش کنم؟
‫هی، اون دیوونه کجاست؟
‫اون سمر!
‫اوه، گندش بزنن
‫چرا اون بالاست؟
‫تو حواست به این باشه، من جلوی اونو میگیرم. ‫انگار کل خانواده میخوان باهم خودکشی کنن
‫ناینا!
‫حالا که نیمی از حقیقت ‫رو میدونی، ناینا،
‫بذار همه چیز رو بهت بگم. ‫در غیر این صورت، ترجیح میدم…
‫هی! منظورت از در غیر این صورت چیه؟ ‫دیوونه شدی؟
‫بیا پایین! یالا، بیا پایین!
‫بسه دیگه، سمر، ‫دیگه نمیتونی منو گول بزنی.
‫این ازدواج مریضه.
‫میفهمی؟ مریضه.
‫ناینا، خواهش میکنم بیا پایین. ناینا!
‫کفش پاشنه بلند پاته! ‫اگه سُر بخوری چی؟
‫یه کاری بکن، ریشاب! ‫میخواد بپره.
‫اونم میخواد بپره!
‫اون که برای دزدی غذا ‫از اون بالا نرفته!
‫میخوای بپری، درسته؟ ‫پس بپر!
‫داری تشویقش میکنی بپره؟
‫چیکار دیگه میتونم بکنم؟
‫بهت خیانت کردم، ناینا.
‫اما بخاطر ضعفی که داشتم. ‫نه اینکه بخوام گولت بزنم.
‫اگه واقعا فکر میکنی ‫این ازدواج مریضه،
‫ترجیح میدم دیگه زنده نباشم.
‫دوستت دارم، ناینا!
‫-کجا افتاد؟ ‫-زندست!
‫داخل پارچه افتاده
‫ممکن بود بمیری!
‫انقدر سر و صدا کردن،
‫مطمئنم یه نفر باید ‫بیدار شده باشه.
‫دیوونه ای؟ ‫نگران سر و صدایی؟
‫فقط اونجا رو ببین.
‫یه مرد داره سعی میکنه برای زنش توضیح بده
‫که چرا با دوست دختر پدرزنش ‫ریخته رو هم.
‫فکر نمیکنی عجیبه، سمر؟
‫میخوای باور کنم ‫که اون مردی
‫که با یه زن خوابید ‫تا تو یه شرکت ترفیع بگیره…
‫تو همون شرکت
‫با یه زن دیگه آشنا شد، ‫که باهاش ازدواج کرده
‫اما از اون ازدواج برای پیشرفت استفاده نکرد.
‫چطور سر از اینجا درآوردن؟
‫-کی؟ ‫-برنگرد.
‫خانواده رشمی اینجان.
‫رشمی زن اولت بود. ‫اون خانواده وارتیـــکا هستن.
‫-چی گفتم؟ ‫-رشمیی
‫بله؟
‫یه فکری دارم،
‫تو رومئو رو بچسب ‫من هم با ژولیت کنار میام.
‫بریم. با من بیا، آبجی.
‫بریم. بیا دیگه!
‫خانواده وارتیـــکا بخاطر ‫شماها بیدار شدن.
‫وارتیـــکا خیلی دوستت داره، ریشاب.
‫خواهش میکنم بهم بگو که اون اسکورت ‫واقعا فقط یه مریض بوده.
‫حتی اگه ریشاب رو اینجا پیدا کنیم ‫تو این شرایط چیکار میتونه بکنه؟
‫دقیقا! بزنیم به چاک.
‫-کبیر داداش. ‫-بله؟
‫متاسفم.
‫-هر چی که گفتم… ‫-اوه، خفه شو!
‫مشکل تو اینه که ‫همه چیز رو یهویی میخوای.
‫یه اشتباهی کردی.
‫صادقانه معذرت خواهی کن و ‫بذار طرف مقابل باهاش کنار بیاد.
‫میخوای فورا ببخشنت.
‫باید بهش زمان بدی.
‫باید تو تمام زندگیت بهش نشون بدی
‫که اون تنها کسیه ‫که براش اهمیت داره.
‫اینجوری معذرت خواهی میکنن. ‫فهمیدی؟
‫چی شده؟
‫دیگه بغل یه مرد همجنسگرا ‫اذیتت نمیکنه؟
‫ریشاب اینجا چیکار میکنه بدون ‫وارتیـــکا، هارپریت و بقیه؟
‫اونم که به ما ‫هیچی نگفت.
‫چرا داره دنبالم می‌گرده؟
‫بابا! چه اتفاقی افتاده؟
‫چندیدم، اون…
‫با نینا چه کار می‌کنی؟
‫ما فقط داشتیم قدم می‌زدیم.
‫اما تنهاییم نبودیم. ‫اون‌ها هم اینجا هستن.
‫چرا همسرش داره با تو قدم می‌زنه؟
‫چی شد؟
‫گوش کن، از بابای وارون زنگ زدن، اون گمشده.
‫چی؟
‫من دو ساعت براش توضیح دادم ولی هنوز هم فرار کرد؟
‫پس به تو گفت که می‌خواد فرار کنه؟
‫-کی؟ ‫-چرا هیچ وقت حقیقت رو نمی‌گی؟
‫امشب دیگه از حقیقت سیر نشده‌ای؟
‫وای خدای من، این بو…
‫چرا این مست رو با خودت آوردی؟
‫این مست نمی‌خواد با شوهرش باشه.
‫چرا هیچ‌کدوم از این زن‌ها نمی‌خوان با شوهرشون باشن؟
‫وای مامان! می‌شه لطفا روی وارون تمرکز کنیم؟
‫-دقیقاً! ‫-بچه‌ها، بچه‌ها، بیایید تمرکز کنیم.
‫بیایید پیداش کنیم، اوکی؟
‫هر کی می‌خواد با من بیاد، می‌تونه بیاد وگرنه خودتون می‌دونید!
‫بیست و پنج دقیقس داری کجا میری؟
‫مراسم سه ساعت دیگه اس
‫حتی پدر اون فراری هم نمی‌دونه کجاست.
‫من چطوری باید بدونم؟
‫من به سمت فرودگاه می‌روم. ‫شاید شانس بیاریم و پیداش کنیم.
‫فقط یه فکر بود.
‫اگه نمیخواد ازدواج کنه، ‫فکر خوبی نیست که مجبورش کنیم، نه؟
‫هی، ساکت شو!
‫40 سال از عمرت رو ‫در مورد درست و غلط فکر کردی.
‫و بقیه ی شما هم ‫میخواستید به ازدواج هاتون پایان بدید، درسته؟
‫چرا دارید اینجا تلاش میکنی ‫تا عروسی یه نفر دیگه رو نجات بدی؟
‫یهو روانشناس شدی؟
‫چرا اولش نمیری ازدواج ‫خودتو نجات بدی؟
‫تو نباید حرف بزنی.
‫تو باعث شدی که ما این بازی مزخرف رو ‫برای داستان کتابت بازی کنیم.
‫کافیه دیگه، نه؟
‫از کجا داستان منو میدونی؟
‫مثل اینکه میدونم ‫هیچ بارمنی به اسم آندرس وجود نداره.
‫هیچ کاری نکردم. ‫فقط دروغ گفتم چون...
‫میدونم که دروغ گفتی. من هر روز این کارو میکنم. ‫من دکترای دروغگویی دارم.
‫دروغ گفتن ناراحتم نمیکنه.
‫این ناراحتم میکنه...
‫اگه دیگه منو دوست نداشته باشی.
‫ولی میدونم که دوستم داری.
‫چون داری تلاش میکنی
‫که این شش سال اخیر ‫مادر دخترم باشی.
‫نه آندرس.
‫دادا، فرودگاه رو رد کردی.
‫چرا زودتر بهم نگفتی؟ ‫احمق!
‫اون روی پشت بام فرودگاه نیست.
‫-اون پایینو نگاه کن. ‫-اونجاست.
‫کجا؟
‫اونجا.
‫ما هم باهات بیایم داداش؟
‫ داره از شهر میره، چون ‫از ازدواج کردن میترسه.
‫اگه باهاش حرف بزنی ممکنه ‫از این دنیا بره.
‫-کیه؟ ‫-دکتر مالهوتی. متخصص پوست.
‫صبر کن، ورتیکا.
‫بذار این داستان رو برات تعریف کنم.
‫وقتی ِرشاب در بمبئی بود...
‫اتفاقا واروون هم اونجا بود.
‫رشاب داداش؟
‫سلام!
‫ببخشید.
‫واروون! کی اومدی اینجا؟
‫از دیروز اینجا بودم.
‫راستش، من و دوستام ‫برای جشن مجردی ام اومدیم اینجا.
‫نگران نباش، اینجا تورو ندیدم.
‫راستش، داداش، میخوام برای ‫دوستام امشب یه برنامه ی شاد و سرگرم کننده بچینم.
‫میدونی؟ ولی نمیتونم رزرو کنم.
‫خواهرزن شما ‫تلفن و حساب بانکی منو چک میکنه.
‫آخرش خواهر کیه؟
‫واروون از رشاب قول گرفته بود که ‫به هیچ کس نگو.
‫من هم قرار نبود بهت بگم.
‫ولی اگه اون تماس رو ‫برداشته بودی، یه سوءتفاهم پیش میومد.
‫میشه لطفا توجهتون رو جلب کنم؟
‫میگن هیچ عروسی ‫بدون درام کامل نیست.
‫ولی دلیل ‫خوشبختی آخر این نمایش
‫داماد اولمه.
‫ریشاب. دکتر ریشاب مالیک.
‫ممنون.
‫سلام به همه.
‫از صبح همه ‫از من میپرسن
‫چی به وارون گفتم ‫که برگرده؟
‫فقط از وارون پرسیدم که ‫اگه با من فرار کنه مشکلی نداره؟
‫دروغگو! دروغگو!
‫نه، من... خب باشه. ‫دروغ میگم.
‫من هم ضعفای خودم رو دارم.
‫مثل وارون.
‫اون از تصمیم ‫گرفتن یه زندگی بزرگ میترسید.
‫ولی زنش رادیکا ‫ضعفشو می‌فهمه.
‫به خاطر همین هنوز حاضر بود ‫با مردی که فرار کرده بود ازدواج کنه.
‫راستش،
‫ازدواج فقط ‫تو روز عروسی ترسناک نیست.
‫وقتی ازدواج کردی بدتر میشه.
‫فکر کنم تقصیر ‫خط تبلیغاتی ازدواجهاست.
‫اگه کسی بگه شما ‫برای همیشه باید با هم باشید،
‫خب معلومه که میترسی.
‫دوستی، عشق، رفاقت،
‫اگه همه اینا یه خط ‫تبلیغاتی مثل این داشتن
‫ما هم ازشون ‫میترسیدیم.
‫ولی حقیقت اینه... که ‫همه اینها تو ازدواج وجود داره.
‫کمی دوستی، یه ذره عشق،
‫کمی رفاقت،
‫-و- ‫-و یه کمم سکس!
‫اره، ولی نه یه کم.
‫خیلی زیاد سکس.
‫عروسی به این معنی نیست
‫که حالا که وارون ‫مال رادیکاست
‫باید واسه ملاقات با دوستاش ‫بهونه بیاره.
‫یا اینکه حالا که رادیکا ‫مال وارون شده
‫دیگه واسه همه مردای دیگه ‫جذابیت نداره.
‫مالکیت نیست.
‫فقط یه شراکته.
‫کاغذای ازدواج ‫که امضا کردن،
‫حلقه هایی که با هم عوض کردن،
‫و گردنبند ‫فقط نماد هستن.
‫همه اینا فردا ‫تو کمد میرن.
‫ولی اون چیزی که ‫دارن
‫رابطشون ‫هست.
‫اوینگه از کاغذ ها، ‫حلقه ها و گردنبند محافظت میکنه.
‫ولی شما دوتا باید ‫رابطتونو خودتون حفظ کنید.
‫آدمای دور و برتون، دنیا، ‫خانواده و جامعه
‫نظر خودشونو دارن.
‫ولی مطمئن بشین که ‫صدایی که نزدیکتره بهتونو میشنوین.
‫صدای همسرتون.
‫من هر دوتونو دوست دارم. خدا خیرتون بده.
‫ممنون.
‫بابات مریضه؟
‫نه. هیچ.
‫ببخشید عزیزم.
‫واقعا ببخشید.
‫سورهش.
‫برو دفتر ‫به مالتی خانم بگو
‫که اشتباهی ‫یه گردنبند بهش داده.
‫آقا اون گردنبند ‫رو واسه زنت خریده.
‫پس باید به تو بده.
‫ممنون آقا! ممنون.
‫اگه قبول نکرد،
‫بهش بگو به من زنگ بزنه.
‫پس...
‫کمال سکسی بود.
‫کافیه دیگه. انتقام گرفتنو تمومش کن.
‫ببخشید.
‫انتقام؟
‫فکر میکردم امشب ‫عکسای دوست دختر قبلیتو بهم نشون بدی.
‫و همه شون ‫بدون لباس بالا تنه ان.
‫بعدش ‫هر دوتامون خیلی مست میشیم.
‫باز؟
‫چرا؟ قرار ملاقات داری؟
‫نه...
‫اوه، پس تو هم میتونی ‫قهوه درست کنی؟
‫بار اول که درست کردم افتضاح بود.
‫بعدش دوباره ‫سعی کردم.
‫فکر کنم این دفعه بهتره.
‫ما باید تو زندگی ‫به همه چی یه فرصت دوم بدیم.
‫فکر کنم خیلی خوبه.
‫اگه بازم ‫بار دوم خوب نشد چی؟
‫اونوقت تو به من یاد میدی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.