..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مسابقاتی که همین الان ‫در حال انجامه...
‫بدمینتون، دو، ‫مسابقه گونی و کَرَم.
‫کمی بعد از این، ‫مسابقات مختلفی
‫با حضور افراد با استعداد ‫انچوتنگو شروع میشه.
‫دیا، همون جا وایسا!
‫بچه ها، تکون نخورید!
‫- مادربزرگ، بهش بگو وایسه. ‫- وایسا.
‫دیا، وایسا!
‫یالا، بچه ها! همون جا بمونید!
‫بده به من.
‫- جفتتون حسابتون رو میرسم! ‫- نه!
‫رینا! اینو می بینی؟
‫دیا!
‫مانوئل کجاست؟
‫بچه ها امروز برنامشون رو دارن.
‫اینجا.
‫حتی حوصله نداشت ‫اینا رو ببره.
‫یه زنگ بهش بزن.
‫مامان، تو کلبه.
‫حتماً با دوستاشه.
‫اگه به همه اینا چشم پوشی کنی،
‫فقط خودت اذیت میشی.
‫- میشه به ما یه کم آب نارگیل بدید؟ ‫- شما اینجایید!
‫بله، بله.
‫یواش.
‫تو خلیج فارس بود، ‫از خانواده اش اینجا خوب مراقبت می کرد.
‫بسه، بسه. تموم شد.
‫حالا فقط الکل می خوره ‫و ولگردی می کنه.
‫- مامان... ‫- وقتی فرستادیمش به یه خلوتگاه معنوی...
‫فقط دور و بر اِرناکولام پرسه زد ‫و برگشت.
‫دختر ریچل بود ‫که بهم گفت...
‫قبل از اینکه به اِرناکولام برسه، یه جایی پیاده شده.
‫اصلاً اونو تو خلوتگاه ندیده.
‫مادربزرگ.
‫- بله. ‫- بیا.
‫برای چی؟
‫بیا رقصمون رو ببین.
‫- دارم میام. برو، برقص. ‫- بیا دیگه!
‫- بیا، بیا دیگه. ‫- دارم میام! برو، برقص.
‫- بیا. ‫- برو.
‫برو، من نگاه می کنم.
‫باید همین کار رو روی صحنه انجام بدی.
‫مونامبام ‫کوچی
‫کجایی؟
‫نمیای؟
‫دیر نمی کنم.
‫اونجا خواهم بود.
‫وقتی برنامه شروع شد، اونجا خواهم بود.
‫باشه.
‫جانارنجانا نقش بسزایی داشته...
‫در توسعه هنری ‫انچوتنگو.
‫مامان، بابا کجاست؟
‫راه برو. میاد.
‫میشه ده روپیه بهم بدی؟
‫گم شو!
‫سوت بزن ‫ریتم رو نگه دار
‫بال هاتو باز کن و بالا پرواز کن!
‫سوت بزن ‫ریتم رو نگه دار
‫بال هاتو باز کن و بالا پرواز کن!
‫زیر آسمان غروب ‫تادی می نوشیم
‫امشب، در خیابان های شکوفا ‫انچوتنگو جشن می گیریم
‫آواز و رقص هست ‫بیا و به ما بپیوند
‫فانوس ها و آتش بازی ها ‫شب را روشن می کنند
‫ستاره ها در آسمان می رقصند
‫همانطور که دریا و خشکی در حال چرخش و تغییر هستند ‫این زمان ماست
‫سوت بزن ‫ریتم رو نگه دار
‫بال هاتو باز کن و بالا پرواز کن!
‫سوت بزن ‫ریتم رو نگه دار
‫بال هاتو باز کن و بالا پرواز کن!
‫مانوئل.
‫شنیدم رفتی یه خلوتگاه.
‫- بله، رفتم. ‫- خیلی خوبه.
‫نوشیدن رو ترک کردی؟
‫بله، بله. ترک کردم.
‫خدا بهت برکت بده.
‫ممنون.
‫در خاک حاصلخیز جنوب ‫قلبی شجاع متولد شد
‫با عزمی راسخ ‫آماده ایستادگی در برابر همه چیز
‫با موج ها به خواب می رویم ‫به رویاها می رویم
‫با خواندن آهنگ های محلی، بادبان ها را به اهتزاز در می آوریم ‫قایق های ما اوج می گیرند
‫وقتی دشمن نزدیک میشه، ‫فکر می‌کنید جا می‌زنیم؟
‫نه ده تا، نه صد تا، ‫ولی متحد و یه پارچه وایمیستیم!
‫بزنن، می‌زنیم، ‫راه رو ببندن، رد میشیم.
‫مردان قدرتمند، آماده برای ایستادگی و مبارزه ‫با مشتای گره کرده و دندونای کلید شده.
‫سوت بزن، ‫با ریتم ادامه بده.
‫بال هاتو باز کن و اوج بگیر!
‫سوت بزن، ‫با ریتم ادامه بده.
‫بال هاتو باز کن و اوج بگیر!
‫زیر آسمان غروب ‫تادی می‌زنیم.
‫امشب، تو خیابونای پرگل آنچوتنگو ‫جشن می‌گیریم.
‫آواز و رقص هست، ‫بیاین بپیوندین.
‫فانوسا و آتش بازی ها ‫شب رو روشن می‌کنن.
‫ستاره ها تو آسمون می‌رقصن...
‫ده تن ماهی فاسد ‫در ساحل آنچوتنگو صید شد!
‫وقتشه،
‫سوت بزن، ‫با ریتم ادامه بده.
‫بال هاتو باز کن و اوج بگیر!
‫سوت بزن، ‫با ریتم ادامه بده.
‫بال هاتو باز کن و اوج بگیر!
‫سوت بزن، ‫با ریتم ادامه بده.
‫بال هاتو باز کن و اوج بگیر!
‫سوت بزن، ‫با ریتم ادامه بده.
‫بال هاتو باز کن و اوج بگیر!
‫سوت بزن، ‫بال هاتو باز کن.
‫اگه می‌خوای اینجوری بازی کنی، ‫نمی‌دونم چجوری می‌خوای ببری.
‫نظرت چیه اسم این مسابقات فوتبال رو بذاریم
‫"یادواره همیشگی دنیل"؟
‫اسپانسری جام رو هم می‌گیرن.
‫استیفن و پسران.
‫لازم نیست.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫نمی‌ذارن زندگی کنیم!
‫برین کنار. اینجا جمع نشین.
‫عقب وایسین!
‫ما بررسی می‌کنیم ببینیم ماهی ها خراب بودن یا نه.
‫- از خودشون بپرسیم. ‫- نمی‌ذارن زندگی کنیم.
‫برین کنار! یالا، برین!
‫برین کنار! یالا!
‫- این همه زحمت کشیدیم! ‫- چی شده؟
‫داشتن نزدیک ایستگاه اتوبوس آتینگال ‫ماهی می‌فروختن.
‫- یهو یه عده ریختن سرشون. ‫- اینا از آنچوتنگوئه؟
‫پرسیدن ماهی ها ‫از آنچوتنگوئه یا نه.
‫بعدشم همه ماهی هارو ریختن دور، ‫گفتن دارین مردم رو می‌کشین.
‫چطور جرئت می‌کنین این ماهی ها رو اینجا بیارین؟!
‫چون تو روزنامه ‫درباره اش نوشته بودن،
‫مردم هم کاری به کارشون نداشتن.
‫ما پول همه اون ماهی هارو دادیم.
‫وای! همه ماهی هامون رفت!
‫گریه نکن زن. چی شده؟
‫پسرم، همه رو زدن.
‫گریه نکن، عجوزه!
‫اگه گریه کنی، عصبانی میشم! حواست باشه!
‫کی مادرمو هل داد؟
‫ده دقیقه اینجا منتظر باش!
‫- پسرم... ‫- برو کنار!
‫کجا میری؟ به حرفم گوش کن.
‫- ماشین رو روشن کن. ‫- می‌خوای چیکار کنی؟
‫امروز تو می‌زنیش.
‫فردا یکی دیگه همین کارو می‌کنه.
‫بعدش تو هم میری اونو می‌زنی.
‫و چند تا دیگه مثل اون؟
‫ما می‌دونیم که مادرت ماهی فاسد نمی‌خره.
‫برو از اونایی بپرس ‫که از فروش ماهی فاسد اینجا پول درمیارن.
‫وقتی مامورای بهداشت ‫پیداش کردن و دفن کردن،
‫گفتن که ماهی از آنچوتنگوئه.
‫هیچ کس هم شکایت نکرد
‫یا از کسی بازخواست نکرد.
‫- بیا! ‫- نلسون!
‫وای نه! نمی‌تونم تحمل کنم...
‫- پسرم، دعوا نکن. ‫- هی!
‫این موضوع جدیدی نیست.
‫خودت می‌دونی پدر.
‫این اتفاق فقط اینجا نمی‌افته.
‫لازم نیست بدونیم ‫همه جا داره اتفاق می‌افته!
‫اما جرئت نکنین تو ساحل ما این کارو بکنین!
‫مواظب حرف زدنت باش!
‫دعوا نکن.
‫برین کنار.
‫اینجا کلیساست!
‫ما اینجا نیومدیم دعوا کنیم
‫اومدیم برای این مشکل یه راه حلی پیدا کنیم
‫- به خودشون بگو! ‫- حالا هر چی دلت میخواد بگو
‫پدر، ما هر دفعه که برای ماهیگیری میریم جونمون رو کف دستمون میگیریم
‫چرا باید غذامون رو مسموم کنیم؟
‫هی! خفه شو!
‫مزخرف نگو!
‫پدر، لازم نیست بهت بگم
‫که چند تا خانواده تو این محله ‫با فروش ماهی ما زندگی می‌کنن
‫انگار تو شاهدی!
‫انگار داری کار خیر می‌کنی!
‫یه روز کمبود ماهی ‫میتونه صدها هزار روپیه براتون ضرر داشته باشه
‫- به تو چه! ‫- نلسون!
‫اونا برای کار خیر پول خرج نمی‌کنن
‫مگه زندگی خیلی از خانواده‌ها تو این ساحل ‫به خاطر همین بهتر نشده؟
‫بذار یه راه حل پیشنهاد بدم
‫اونا ماهی سه نفر رو دور ریختن
‫بیا اون مبلغ رو بهشون بدیم ‫و این مشکل رو تمومش کنیم، استفن
‫- این راه حل خوبیه، پدر؟ ‫- چی؟
‫برام مهم نیست که تو کشیشی
‫- میخوای چیکار کنی؟ ‫- من…
‫- بس کن، نلسون ‫- بیا دیگه
‫بس کن
‫برو کنار. بسه دیگه!
‫ما نمیگیم که نباید ماهی‌های جای دیگه رو بیاری ‫یا بفروشی
‫اما باید تو روزنامه اعلام کنی ‫که ماهی‌های فاسد اینجا
‫تقصیر ساحل آنچوتنگو نیست
‫تقصیر استفن و شرکته
‫آره، همین کافیه
‫اول، بذار همه حقیقت رو بفهمن
‫دیگه هیچکس ماهی فاسد ‫به این ساحل نمیاره
‫- یه جای دیگه پیدا کنن! ‫- دقیقا!
‫بیا دیگه
‫بار فردا از قبل ‫از ویساخاپاتنام راه افتاده، درسته؟
‫بهشون بگم برگردن؟
‫چرا؟ ترسیدی؟
‫اون یارو لاغر مردنی ‫و دار و دستش یه غلطی کردن،
‫و تو میخوای بار رو برگردونی؟
‫می‌بینی وقتی یه ذره کوتاه میای چی میشه؟
‫سوارت میشن
‫شماره تلفن اون بازرس بهداشت رو داری؟
‫نه ندارم ولی میتونیم پیدا کنیم
‫شابین
‫فردا که بار رسید،
‫به توما و بقیه بچه‌ها بگو ‫از پونتورا بیان
‫مانوئل، چند بار بهت گفتم
‫که بذارش به حال خودش
‫خواهش می‌کنم، بذارید با آرامش زندگی کنیم
‫اون تنها کس منه و بچه‌هام
‫ازشون می‌ترسیم
‫خواهش می‌کنم، بهمون صدمه نزنید
‫و تو هم نباید دیگه دنبال این کار بری
‫جعبه‌های خالی رو بردارید
‫گربه ماهی‌های باقی مونده رو خالی کنید
‫مگه قبلاً بهت نگفتم؟
‫بگو برن!
‫به چرت و پرتاش گوش ندین ‫و ماهی‌ها رو خالی کنین!
‫- نلسون! ‫- هر کاری دلت میخواد بکن…
‫- برو کنار! ‫- ولی نه با رد شدن از روی ما
‫توما! این سگ‌ها رو بزن داغونشون کن!
‫میخوای کی رو بترسونی؟
‫بچه‌ها، بزنید اینا رو!
‫جرئت کرده اراذل و اوباش آورده ‫که بچه‌های منو بزنن!
‫نلسون…
‫مادر، بس کن!
‫وای، پسرم! نزنش!
‫نزنش!
‫خواهش می‌کنم، نزنش!
‫یکی، جلوشو بگیره!
‫یه کاری بکنید! ‫فقط اونجا واینستین
‫خدایا!
‫- بگو نزنش! ‫- خواهش می‌کنم، بس کن
‫نزنش!
‫دارن دعوا می‌کنن، زود باشید!
‫هی!
‫بیا!
‫عزیزم؟
‫سیدهو؟
‫عزیزم…
‫- ویجیش، برو یه سر بهش بزن. ‫- بله؟
‫اینقدر زل نزن بهش، بگیرش.
‫ببرینش بیمارستان.
‫- استفان؟ سانجی؟ ‫- برو!
‫چی شده؟
‫نذارین اون احمق بره.
‫ماشین رو روشن کن!
‫تو، من، و همه اینجا
‫نونمون رو از این دریا درمیاریم.
‫یه بار دیگه اینجا همچین غلطی نکن!
‫تو!
‫ما میدونیم چیکار باید بکنیم.
‫- بزن کنار داداش! ‫- بگیرش!
‫به همه بگو که ماهی ‫از ساحل آنچوتنگو نیست.
‫کارخونه یخ استفان و پسران
‫بریم!
‫ممکنه فرار کنه.
‫باید قبل از اینکه فرار کنه بگیریمش.
‫ساجان.
‫این باید آخرین باری باشه ‫که همچین کاری میکنن.
‫مردم باید از حمایت کردن از اونا بترسن.
‫امشب با تیم قایق ریچارد میرم.
‫گفتی تو هم میای، مگه نه؟
‫- سلام. ‫- داداش…
‫هی، الان نیا بیمارستان.
‫پلیس اینجا بود.
‫نلسون رو بردیم ‫خونه خواهرش تو ویژینجام.
‫فعلاً یه کاری بکن، ‫چند روز دور و بر اینجا آفتابی نشو.
‫گفت پلیس ‫دنبال من میگشته.
‫کی میرین؟
‫ساعت 6:30 یا 7:00 عصر میریم.
‫نمیای؟
‫اگه بیای، میتونی دو هفته ‫از همه اینا دور باشی.
‫به علاوه، بهمون پول هم میدن.
‫دیگه از دست اون یاروهای خل و چل ‫هم خطری تهدیدت نمیکنه.
‫اومدی شهر رو نجات بدی؟
‫آخرین چیزی که لازم داشتی ‫یه پرونده پلیسی بود!
‫- خودت رو کی فرض کردی؟ ‫- رینا…
‫- یه لات و لوت بی سر و پا؟ ‫- فقط…
‫فقط به حرفم گوش کن!
‫ساکت، مامان میشنوه.
‫دست از سرم بردار!
‫دیگه تو این خونه نمیخوایمت.
‫دیگه نمیتونیم تحمل کنیم!
‫هر کاری دلت میخواد میکنی ‫و ول میگردی.
‫اونا اراذل و اوباشی هستن که ‫از زدن و حتی کشتن هم ابایی ندارن!
‫رینا…
‫میدونی اون یاروها چیکار کردن؟
‫تو کی هستی که نگران اونا هستی؟ پلیس؟!
‫اصلاً به فکر ما هستی؟
‫- ولش کن! ولش کن! ‫- ولم کن رینا!
‫ولم کن!
‫میرم سر کار
‫و چند روز دیگه برمیگردم.
‫تولد دخترم 24 امه.
‫هر جا که هستی…
‫اون روز باید بیای خونه!
‫امروز نرفتم ماهیگیری.
‫ببین دریا چقدر طوفانیه الان.
‫دو ماه با ریکشام کار میکنم ‫و یه جوری میگذرونم.
‫حداقل تو یه درآمدی داری.
‫آقا، صورتحساب رو بیارم؟
‫صورتحساب رو بیارم؟
‫یه پیک دیگه برام بیار.
‫آقا، داره وقت تعطیلی میشه.
‫اول صورتحساب رو حساب کن ‫بعد پیک اضافیت رو میارم.
‫چرا؟ فکر میکنی حساب نمیکنم؟
‫ببخشید آقا، تا وقتی که صورتحساب رو ‫حساب نکنید، نمیتونم بهتون سرویس بدم.
‫چی؟
‫- چه مصیبتی! ‫- من پول کسی رو نمیخوام!
‫فهمیدی؟
‫کجا در رفتی؟
‫بیا، سوار اتوبوس شو.
‫چقدر شماها داغونین!
‫- سابو… ‫- بله؟
‫شروع کردی؟
‫این یارو کیه؟
‫شبیه ستاره سینماست.
‫چطوری آلووشی؟
‫این همون یاروئه که در موردش حرف میزدی؟
‫خیلی جوونه، نه؟ ‫فکر می‌کنی از پسش برمیاد؟
‫از پسش برمیاد. ‫مگه نه؟
‫بیا.
‫باشه، سفر بخیر.
‫خب، پیتر کجاست؟ ‫اینجا نمی‌بینمش.
‫بهش زنگ زدم. ‫جواب نداد.
‫دوباره امتحان می‌کنم.
‫ولش کن. ‫همه اومدن؟
‫- بریم؟ ‫- شروع کنیم!
‫ساعت دوازده حرکت می‌کنیم.
‫ما باید اولین قایقی باشیم که ‫بعد از ماهیگیری با تور، حرکت می‌کنه.
‫- درسته آلوسی؟ ‫- آره.
‫خب، جود کجاست؟
‫جود…
‫پرسیدن پرندس؟
‫گفتم نه، طوطیه.
‫بعد پرسیدن، ‫«مگه طوطی پرنده نیست؟»
‫باید حواست به همه چی باشه.
‫هی، سرانک…
‫هی پونترا! وقتی عرق باشه، ‫دیگه هیچی نمی‌بینی!
‫بذار این کیف رو ببرم تو بیام.
‫- باشه. ‫- تمومش نکنیا.
‫- نه، به اندازه کافی داریم. ‫- هی، بیا، بیا!
‫سونیل گفت که داری میای.
‫کیف رو اونجا بذار و بیا.
‫هی، داداش بنگالی! چطوری؟
‫- خوبم. ‫- داداش!
‫- بله. ‫- همه رو اینجا صدا کن.
‫آخرین بار کارمون رضایت‌بخش نبود.
‫خب که چی؟ که مثلاً ‫دیگه به خاطرش به دریا نزنیم؟
‫چهارصد هزار روپیه قرض کردیم…
‫پس باید یه چیزی دستمون رو بگیره.
‫مهم نیست چقدر سخت بشه…
‫به خانواده‌ات فکر کن ‫و با جون کندن، کارت رو انجام بده.
‫- فهمیدی؟ ‫- گوش کن…
‫وقتی برگشتی، مطمئن شو که ‫قایق پر از ماهیه!
‫فهمیدی؟
‫- داداش. ‫- بگو.
‫ماه دیگه عروسی خواهرمه.
‫واقعا؟
‫با خانوادت بیا!
‫اگه پول لازم داری، فقط بهم بگو.
‫هنوز نخوابیدی عزیزم؟
‫دخترتِ؟
‫اینو بده اینجا.
‫داری چیکار می‌کنی کوچولو؟
‫بعداً می‌بینمت، باشه؟
‫دخترشِ. ببین…
‫دیدیشون؟
‫هی، تو! پاشو!
‫پاشو، تنبل!
‫دیکسون داره ازدواج می‌کنه.
‫داره در مورد تو حرف می‌زنه.
‫مایکل بچه داره که باید مراقبشون باشه.
‫خوب بخوابی.
‫و خواهر آلوسی خودمون ‫داره ازدواج می‌کنه.
‫همه‌تون خیلی خوشحال و سرحال به نظر می‌رسین.
‫حالا با همین انرژی، ‫از دریا ماهی بیارین!
‫- حتما. ‫- باشه؟
‫- حتماً، درسته؟ ‫- البته!
‫البته!
‫شکی درش نیست!
‫مانوئل، آماده‌ای؟
‫پس بریم؟
‫خیلی خب، به یاد خدا باشید و شروع کنید!
‫جان، حواست به همه چی باشه.
‫باشه.
‫- جود، مواظب خودت باش. ‫- بله؟
‫سفر بخیر.
‫- هی، اون کیف رو بده به من. ‫- حتماً.
‫اینا که حسابی مست کردن.
‫با احتیاط ببرشون تو.
‫- خب، من دیگه برم. ‫- باشه.
‫- می‌بینمت. ‫- باشه.
‫طناب رو باز کن.
‫مواظب باش.
‫ای مادر خدا!
‫- هی، طناب رو باز کردی؟ ‫- باشه…
‫هی…
‫انقدر زود نترس بابا!
‫تو که هنوز دریا رو ندیدی!
‫تو روی قایقی؟
‫خیلی نگرانم.
‫مراقب خودت باش.
‫چته؟
‫سر کارم.
‫برو بخواب.
‫وقتی برگشتم ساحل بهت زنگ میزنم.
‫انس یه پیام فرستاده.
‫براساس شکایت مردم انچوتنگو
‫اداره بهداشت ‫یه بازرسی انجام داده
‫از یه شرکت پخش ماهی ‫به اسم استفن و پسران.
‫تیم بازرسی حدود پنج تن ‫ماهی فاسد پیدا کرده.
‫حتما حسابی شاکی شدن. ‫شرط میبندم الان دارن نقشه میکشن حال مارو بگیرن.
‫گواهینامه شرکت ‫به طور موقت به حالت تعلیق در اومده.
‫جود...
‫- هی، جود... ‫- کیه؟
‫پیتره.
‫- هی! ‫- الو؟
‫هی، تو
‫گفتی میای ‫کجا غیبت زد؟
‫مانوئل اونجاست؟
‫آره.
‫الو؟
‫- الو. ‫- الو، جود؟
‫- الو؟ ‫- صدات میاد. بگو.
‫چند باری هم اینجا اومده بود.
‫- چرا؟ ‫- یه سری شک داره.
‫الو؟
‫الو؟ جود...
‫- الو. ‫- هوشیار باش.
‫- الو؟ ‫- الو؟
‫الو، صدامو میشنوی؟
‫- الو؟ ‫- من که چیزی نگفتم!
‫الو.
‫من... من که چیزی نگفتم!
‫- رفتم سر کار، بابا. ‫- آره، خوبه.
‫تقریباً یه ماهه.
‫تا کی باید بشینم خونه؟
‫- آره. ‫- و خب خوب هم بود.
‫اون روزا با اون همه اتفاقی که تو باشگاه افتاد، خیلی خوش گذشت.
‫رقصیدی؟ چطور بود؟
‫بیخیال بابا! در موردش حرف نزن.
‫هی! ‫یه چیزی رو بگیر یا اینجا بشین.
‫نگاه کن، دلفین ها!
‫هی، سرانک...
‫هی...
‫چطوری داداش؟
‫چطور آدمیه؟
‫کی؟
‫مانوئلو میگی؟
‫کارگر خوبیه.
‫واقعا؟
‫یه پسر ساکته،
‫آدم دردسری نیست.
‫چرا میپرسی داداش؟
‫مراقبش باش.
‫رفیع...
‫بفرمایید.
‫چای سیاه میخوری داداش؟
‫هنوز مسواک نزدم.
‫اول با چای سیاه دهنتو بشور،
‫- بعد مسواک بزن. ‫- ممنون داداش.
‫این... ‫اینجا توالته؟
‫آره.
‫دست از فضولی بردار!
‫خفه شو!
‫اذیت نکن!
‫درست بازی کن!
‫بذار!
‫اینجا.
‫زندگی یه قماره ‫دنبال طلا، با عجله پیش میره
‫با عجله پیش میره
‫قایق تکون میخوره ‫با موج ها میرقصه
‫قلب ها با هم می تپند ‫دست ها با هم بالا می روند
‫دست ها با هم
‫ارابه جشن را چه کسی می راند؟
‫تورها را همه جا می اندازد ‫چه کسی منتظر لحظه مناسب است؟
‫اوه، وقتی با هم هماهنگ حرکت می کنیم ‫تو و من یکی می شویم
‫حرفایی که شاخ و شونه میکشن،
‫مگه قبلاً همین کارتو نکرد؟
‫- فقط بازی رو ادامه بده. ‫- مگه همین کارتو نکرد؟
‫- گفتم ادامه بده! ‫- درست بازیشو بکن.
‫دستتو از روم بردار!
‫- کی هستی تو؟ ‫- تو کی هستی؟
‫تو که تقلب کردی! ‫حالا مثلاً آدم خوب شدی؟
‫هر جور که دلم بخواد بازی میکنم!
‫ما رو موج ها ایستاده ایم
‫زندگی یه قماره ‫دنبال طلا، با عجله به جلو
‫چه یه ‫ماشین لباسشویی باشه یا یه توالت،
‫برای ما همش دریاست.
‫قایق تاب میخوره ‫با موجها میرقصه
‫قلبها با هم میزنن ‫دستها با هم بالا
‫من هی از هر چیز مسخره ای که پیدا میکنم، یه چیزی میسازم.
‫بچه کوچیکم عاشقشه.
‫هی!
‫اینجا چه غلطی میکنی؟
‫دیگه اینجا پیدات نشه ها.
‫دو سه روز؟
‫واضح بگو.
‫نه، سرانک خبر نداره.
‫باشه.
‫لوکیشن GPS رو برات میفرستم.
‫من دو تا پسر دارم.
‫کوچیکه که یه تیکه شیطونه!
‫چطور شیطون نباشه؟
‫بالاخره این بابا ‫پدرخوانده اش هست! کومباری!
‫آره! آره!
‫ای ماهی که تند شنا میکنی ‫طعمه رو میخوری
‫همین؟ به همین راحتی!
‫و مردم طوری رفتار میکنن که انگار علم موشکی.
‫هی! هی!
‫اشتیاق برای ساحل نادیده
‫با هزاران رویا در چشمانم ‫همانطور که زمان آنها را در حال بال زدن می بیند
‫روح من در باد می رقصد ‫مانند امواج می پرد و ضربه می زند
‫دلی شجاع که دریا را می شناسد ‫تور را می اندازد
‫به اعماقی که امواج ناشناخته هستند
‫آیا با مرواریدی باز خواهی گشت ‫ناشناخته در صدفی بسیار کمیاب؟
‫این یارو چند روزه خودشو نگه داشته ‫چون میترسه.
‫معمولاً آدما وقتی میترسن ‫خودشونو خراب میکنن.
‫ولی این میترسه خودشو خراب کنه؟
‫سلام!
‫چیکار میکنی؟
‫داری خودتو خراب میکنی؟
‫چی؟!
‫- چی میخوای؟ ‫- میترسی خودتو خراب کنی؟
‫میترسی؟
‫چی؟
‫دیکسون، بازی در نیار. ‫بچه خودش از قبلش ترسیده.
‫این که اصلاً شنا بلد نیست.
‫پس، تو شنا بلد نیستی؟
‫میترسم!
‫پس الان یاد بگیر.
‫- هی! ‫- برو!
‫برو!
‫وای نه! نه!
‫برید کنار! برید کنار!
‫- طناب رو ول نکن! سفت بگیرش! ‫- داداش!
‫بذار شنا یاد بگیره، بابا.
‫وای نه! کمکم کن!
‫- برید کنار! ‫- هی!
‫- بسه دیگه، دیکسون!
‫داداش!
‫برید کنار!
‫برو گمشو!
‫گورتو گم کن!
‫بیا اینجا ببینم!
‫ولم کن!
‫سرانک، قایقو نگه دار!
‫رفیع، نترس.
‫طناب رو بگیر!
‫اینو بگیر.
‫- داداش… ‫- اشکالی نداره.
‫گرفتیمت.
‫- نگران نباش. ‫- اشکالی نداره.
‫گریه نکن. اینجا بشین.
‫رفیع! راه رو باز کن!
‫چی شده؟
‫- اشکالی نداره. ‫- هولم داد!
‫چه غلطی کردی؟
‫هی، تو، مایکل. ‫چرا داری با مانوئل بدرفتاری می‌کنی؟
‫مسئله هرچی هست، چطور ‫می‌تونه یه همکارو اینطوری لگد بزنه؟
‫ما همه اینجا اومدیم کار کنیم.
‫دیکسون شروع کرد!
‫مایکل، اگه اتفاق بدی براش می‌افتاد چی؟
‫خب، هیچی نشد، نه؟
‫اگه اتفاقی افتاده بود دیگه حرفی برای گفتن نبود.
‫اشکالی نداره، پسر.
‫وقتی مست می‌کنه اینطوری میشه.
‫مراقب باش. بیا بالا.
‫- وایسا اونجا! ‫- خوک کثیف!
‫دیکسون، قشقرق به پا نکن!
‫- دیکسون، نه! ‫- آروم باش.
‫- ولم کن. ‫- فقط آروم باش!
‫صبر کن و تماشا کن.
‫دیکسون!
‫- سالم از اینجا بیرون نمیری. ‫- تمومش کن.
‫تمومش کن، تو.
‫- به حرفم گوش کن. ‫- بیا دیگه.
‫دیکسون، فقط سرتو بنداز پایین و کارتو بکن، به نفع خودته!
‫دقیقا!
‫اگه قراره وقتی مستی با مردم درگیر بشی،
‫بهتره دفعه بعد یه قایق دیگه پیدا کنی.
‫آروم باش.
‫دارم به همه اینجا میگم.
‫برید داخل.
‫- برو! ‫- سگ کثیف! جرئت داری با من درگیر شو!
‫- برو! ‫- برو دیگه.
‫به نظر نمی‌رسه که برای کار اومده باشه اینجا.
‫همش باهات ‫درگیر میشن.
‫گولشونو نخور.
‫دنبال دردسر می‌گردی.
‫بیخیالش شو.
‫به نظر میاد همه چی حاضره.
‫چی حاضره؟!
‫بازی با ورق.
‫شیش بازی کردی؟
‫آره، شیش. نمی‌بینی؟
‫جوکره.
‫- این دیگه چیه، یارو؟ ‫- داداش!
‫وایرال میشه.
‫تو بنگال وایرال میشه!
‫- پاکش کن. ‫- ویدیوی خوبیه، داداش!
‫- داداش! داداش! ‫- دیکسون، فقط بازی کن.
‫بشین سرجات و پاکش کن.
‫- پاکش کن! ‫- پاکش کردم.
‫- داری سعی می‌کنی سرمو کلاه بذاری؟
‫ویدیوی یک میلیونی من.
‫بیا، بازی کن.
‫می‌دونی ‫کجا داریم می‌ریم، داداش؟
‫می‌ترسم.
‫نترس.
‫- بیا، بازی کن! ‫- دارم بازی می‌کنم!
‫به نظر میاد ترسیده.
‫داره می‌پرسه می‌دونیم ‫کجا داریم می‌ریم یا نه.
‫هی، نترس.
‫این روزا، GPS داریم ‫که بدونیم کجا داریم میریم.
‫قدیما،
‫به باد و ستاره‌ها نگاه می‌کردم ‫تا راهمو پیدا کنم…
‫به سمت صخره‌های مرجانی. می‌دونی؟
‫و قایق با مسیر یابی اون ‫سر از سریلانکا درآورد.
‫شنیدم گارد ساحلی ‫کاری کرد که ستاره‌ها رو ببینه.
‫سرانک!
‫نگران نباش اگه گازوئیل تموم شد.
‫داستان‌های پونتورا می‌تونه قایق رو راه بندازه!
‫مسخره کردن رو ادامه بدید.
‫تو این سن طبیعیه.
‫این ترول کردنه، نه ماهیگیری با تور!
‫سرانک.
‫به نظر میاد طوفان در راهه.
‫اینجا!
‫هی، جود. برو اونور.
‫این یه طوفان ناگهانیه، کورینچیرا!
‫محکم بگیر.
‫سرانک، چقدر باد میاد!
‫رفی!
‫همه، بیایید داخل!
‫زود باشید! عقب وایسید!
‫بگیرش!
‫هی! بگیرش، پانداری!
‫هی!
‫نگهش دار داداش.
‫بلند شو و نگهش دار، مایکل!
‫بیا داخل.
‫- مواظب باش! ‫- داداش!
‫مراقب باش.
‫بگیرش! دیکسون!
‫- سابو! ‫- داداش، بیا تو!
‫- محکم بگیرش! ‫- همه بیان داخل!
‫- برو، برو. ‫- بیا داخل.
‫بیا تو، آلووشی!
‫کومباری، بیا تو.
‫بیا، بیا.
‫بیا تو!
‫سرانک.
‫وای، مادر عزیز!
‫اینجا مسیر کشتی‌هاست!
‫یکی بره بالا یه نگاهی بندازه.
‫منم باهات میام، مانوئل.
‫لازم نیست همه بیان.
‫- کومباری. ‫- بله؟
‫قلاب یا تور؟
‫با قلاب بریم.
‫خوب به نظر میاد.
‫آلووشی، ماهی میاد؟
‫نگران نباش.
‫ما فقط با ماهی برمی‌گردیم،
‫حتی اگه مجبور باشیم دو روز ‫دیگه هم تو دریا بمونیم.
‫- درسته، کومباری؟ ‫- البته.
‫دقیقا.
‫شروع کنیم.
‫آتیشش بزن!
‫ماهی میاد.
‫از ما محافظت کن، ای مادر!
‫قلبم شعله‌ور شده
‫لک‌لک اینجا و اونجا پرواز می‌کنه.
‫مثل یه ماهی که به قلاب افتاده
‫قلبم شعله‌ور شده
‫مثل یه ماهی که به قلاب افتاده
‫زیر نور سوزان خورشید ‫آسمان سرخ‌فام نمایان میشه
‫مثل یه مروارید نور می‌تابه
‫با پریدن از روی موج‌های اقیانوس ‫قایق با هماهنگی بالا و پایین میره
‫با پریدن از روی موج‌های اقیانوس
‫هی! گوشیمو بده، پانداری.
‫هی، هندی!
‫بیا اینجا.
‫با پریدن از روی موج‌های اقیانوس ‫قایق با هماهنگی بالا و پایین میره
‫قلبم شعله‌ور شده
‫مثل یه ماهی که به قلاب افتاده
‫قلبم شعله‌ور شده
‫مثل یه ماهی که به قلاب افتاده
‫مانوئل.
‫نترسونش.
‫بذار کارشو بکنه.
‫یه فلفل بهم بده.
‫تو غلط کردی بابا.
‫کاری نمیکنه.
‫نگران نباش، فقط کارتو بکن.
‫فشارش نده. همین‌جا نگهش دار.
‫رمز داره.
‫رمزتو بهت بگم؟
‫یک، سه...
‫چهار، دو...
‫کلاهبردار!
‫بقیه‌شو بگو.
‫وای، نه!
‫سرانک!
‫قایقو نگه دار!
‫قایقو نگه دار، سابو!
‫- داداش! ‫- یه دقیقه.
‫- خیلی درد می‌کنه... ‫- تکون نخور.
‫خیلی درد می‌کنه.
‫چیزی نیست!
‫اگه موقع بستن قلاب ‫حواست نباشه،
‫ممکنه اتفاق بدتری بیفته.
‫باید مراقب می‌بودی.
‫راه بیفت!
‫ممکنه بمیری!
‫داداش نبرش...
‫مانوئل، سریع درش بیار.
‫- چیزی نیست. سفتش نکن. ‫- بسه.
‫فقط گوش کن و هر چی میگیم انجام بده!
‫مانوئل!
‫بیدار شو!
‫بلند شو دیگه!
‫اومدی اینجا چرت بزنی؟
‫این یه ماهی تن زرد باله‌ست.
‫زیاد نشده ‫که طعمه رو گرفته.
‫باید یه کم ‫به همین حال رهاش کنیم...
‫تا خسته بشه.
‫بعدش به راحتی ‫میتونیم اینجوری بکشیمش بالا.
‫موج‌های اقیانوس با آغوش باز ‫ما رو به خودش می‌خوانه
‫تا شنا کنیم و طلا و مروارید جمع کنیم
‫ببین.
‫این ماهی تن زرد باله‌ست!
‫از کجا فهمیدی؟
‫میشه فهمید.
‫چشمای یه ماهیگیر خوب ‫تو انگشتاشه.
‫ماهی رنگارنگ با ریتم بازیگوشی ‫به سرعت دور میشه و میرقصه
‫اوه، چه منظره‌ی قشنگی
‫دلم داره آتیش میگیره
‫مثل یه ماهی که به قلاب افتاده
‫دلم داره آتیش میگیره
‫پونتورا، داری چیکار می‌کنی؟
‫مثل یه ماهی که به قلاب افتاده
‫سریع درش بیار.
‫اینو بگیر.
‫من میگیرمش.
‫سریع بندازشون تو.
‫بذار قلاب رو من بزنم.
‫ماهی خال مخالی رو بنداز تو این سطل.
‫باشه.
‫سریع، سریع.
‫دیکسون!
‫داداش!
‫برو پایین.
‫دستم؟
‫دستش آسیب دیده.
‫به یکی دیگه بگو بره پایین.
‫کی دیگه؟
‫من میتونم برم پایین، سرانک.
‫کومباری، من میرم.
‫- سرانک، بذار من برم. ‫- باشه، برو.
‫زود باش، برو پایین.
‫صبر کن، میکشم.
‫با این همه لباس چطوری کار می‌کنی؟
‫اگه اینا رو نپوشم،
‫از سرما یخ می‌زنم.
‫چرا مجبور شدی بیای پایین؟
‫شبیه کارگرهای ساختمون شدی.
‫سریع بندازش.
‫ماهی تن تموم شد.
‫- ماهی یال‌اسبی‌ها رو ردیف کن. ‫- باشه، سرانک.
‫- دیکسون! ‫- باشه، اومدم.
‫بذارش اینجا.
‫بندازش دیگه، مرد!
‫- بذارش. ‫- بذارش دیگه.
‫- هی، دیکسون! ‫- بله.
‫- بیا! ‫- اومدم.
‫افتادی؟
‫لعنتی، این یارو رو!
‫بلند شو دیگه.
‫یواش...
‫بیا.
‫چی شد؟
‫الوشی افتاد.
‫بلند شو... یواش.
‫فکر کنم سرم آسیب دیده.
‫بلند شو! بیا.
‫یکی کمکش کنه.
‫- کومباری، چی شد؟ ‫- جعبه‌ی کمک‌های اولیه رو بیار.
‫حتما.
‫- حالش خوبه؟ ‫- چی شده؟
‫- سر خورد و افتاد. ‫- اینجا بشین.
‫چیزی نیست.
‫- چی شده؟ ‫- لیز خورده، از پله‌ها افتاده پایین.
‫یکی آب بیاره!
‫- مواظب باش. ‫- سریع!
‫معلومه یخ لیزه دیگه.
‫اگه نمی‌تونی کنترلش کنی، چرا این کارو می‌کنی؟
‫بفرمایید.
‫داداش!
‫خیلی بده؟
‫می‌خوای بریم بیمارستان؟
‫هی! یه کم دیگه خوب می‌شه.
‫بیا.
‫بیا دیگه، مرد!
‫تو ادامه بده. ‫من اینجام، خب؟
‫بذارید استراحت کنه.
‫همه‌تون برگردید سر کارتون.
‫برید!
‫برید دیگه!
‫بیا دیگه، مرد!
‫برگردید سر کار!
‫- بیا. ‫- همه چیزو بذار داخل.
‫حواستون باشه نفر بعدی شما نباشه که می‌افته!
‫پانداری، براش یه قهوه زنجبیلی درست کن.
‫زود باش، زود باش.
‫مواظب باش.
‫دارم یخ می‌زنم، داداش.
‫عیب نداره.
‫برو.
‫ماهی‌ها رو بار بزن.
‫برو دیگه، مرد!
‫پونتورا، فقط اینو نگه دار.
‫یواش.
‫بفرمایید.
‫اگه چیز دیگه‌ای ‫لازم داشتی، بگو.
‫- داداش… ‫- داداش…
‫- هی…
‫چشماتو باز کن، مرد!
‫هی، آلوسی…
‫داداش…
‫هی…
‫اوه، نه!
‫- داداش! ‫- پانداری، برو اون پارچه رو بیار.
‫- هی! ‫- برو! زود باش!
‫اگه زود به ساحل نرسونیمش، ‫ممکنه دیگه زنده نمونه.
‫بشینینش.
‫داداش…
‫هی…
‫بیایید، برگردیم ساحل.
‫قایق رو سریع ببر ساحل!
‫گریه نکن، الکس. ‫حال اون خوب می‌شه.
‫سابو…
‫قلاب‌ها رو بکشید بالا. ‫زود برگردیم.
‫خیلی خب، سریع کارتونو تموم کنید.
‫بعدش بهش می‌رسیم.
‫خواهش می‌کنم، چشماتو باز کن.
‫ببرینش ساحل، مانوئل.
‫همه‌تون، برید سر کار. ‫برید جلو، بقیه ماهی‌ها رو بار بزنید.
‫برید.
‫دیکسون، من حواسم هست. تو برو.
‫- کمک کنید. ‫- حتماً، حتماً.
‫یواش… مواظب باشید.
‫مانوئل…
‫برو سر کار.
‫داداش…
‫- آلوسی، مرد… ‫- داداش…
‫چشماشو باز نمی‌کنه.
‫هی، حالش خوبه. ‫جای نگرانی نیست.
‫سریع بذاریدشون داخل.
‫وقت رو تلف نکنید. ‫همه چیزو بار بزنید.
‫- هی… ‫- جود، ترسیدم.
‫وقتی زمین یخ زده باشه، ‫مثل سنگ سفت می‌شه.
‫ممکنه سرش خیلی بد خورده باشه.
‫چون خیلی سرد بوده،
‫شاید نفهمیده چقدر دردش اومده.
‫چیه؟
‫واقعاً می‌خوای ‫کاری رو که اون گفت انجام بدی؟
‫به عمو چی می‌خوای بگی؟
‫نمی‌دونی چطور آدمیه؟
‫ممکنه ازمون بخوان که قایق رو برگردونیم،
‫اما بدون اینکه خوب فکر کنیم، ‫نمی‌تونیم این کارو بکنیم.
‫چی می‌خوای بگی؟
‫جود، می‌دونم سلوام چطوریه.
‫ولی کارگرا هم مهم هستن، نه؟
‫هی!
‫برو اونور!
‫جود، یه جون تو خطره.
‫جونِ کی، چرت نگو!
‫هی!
‫یه کم کار دارم که باید تمومش کنم.
‫بعدش باهات حرف میزنم.
‫تا وقتی که من نگفتم قایق ‫نباید به سمت ساحل برگرده.
‫چه کاری؟
‫همه چی خراب شد.
‫جود اشتباه نمی‌کنه.
‫الان دیگه نیم روز هم دووم نمیاره.
‫تموم کرد.
‫بهتره که قبل از برگشتن ‫کارو تموم کنیم.
‫هنوز که نمرده.
‫هنوز اونجا دراز کشیده و ‫به چرندیات شما گوش میده!
‫چهارصد هزار روپیه خرج کرده ‫که ما رو اینجا بفرسته.
‫عمو که پول رو از درخت نمیچینه!
‫درسته. درسته.
‫ولی تو هنوز بهم نگفتی...
‫کاری که باید تمومش کنی چیه.
‫خیلی خب.
‫بیاین به سه قسمت تقسیمش کنیم.
‫آلوشی تو این وضعه.
‫برای همینه که من مرددم.
‫به هر حال، تو امروز خوش شانس بودی.
‫کارگرا تقریباً متقاعد شدن ‫که بعد از تموم شدن کار برگردن.
‫اما پای جون یه نفر وسطه.
‫باید بهتر مدیریت کنیم.
‫ببینیم چی میشه.
‫جود، خواهش می‌کنم…
‫قایق رو برگردون سمت ساحل.
‫هی، برمی‌گردونیم.
‫جون آلوشی از همه چی مهم‌تره.
‫شکی در این مورد نیست.
‫اما یه مشکلی هست.
‫الان حالش خیلی بده.
‫باهات خیلی روراست هستم، رفیق. ‫بد برداشت نکن.
‫اینو برای خودت و بقیه میگم.
‫الان می‌تونیم قایق رو برگردونیم.
‫اما اگه آلوشی تا یه روز دیگه بمیره…
‫باید برگردید، ‫کار رو تموم کنید و برگردید.
‫- باشه؟ ‫- جود!
‫مواظب حرف زدنت باش!
‫- چطور جرئت می‌کنی-- ‫- عقب وایسا و حرف بزن، الکس!
‫من بهتون گفتم که...
‫اون هنوز نمرده!
‫می‌خوای برای انجام دادن کار بکشیش؟ ‫اینجا همچین اتفاقی نمی‌افته!
‫اگه مجبور بشم می‌کشمش!
‫تهدید قشنگیه، اما همونطور که گفتم، ‫اینجا همچین اتفاقی نمی‌افته!
‫احمق عوضی! ‫تو کی هستی اصلا؟!
‫ولش کن! تمومش کن.
‫تمومش کن، جود. برو کنار.
‫- سرنک، نشنیدی چی گفت؟ ‫- برو کنار.
‫مانوئل، برو کنار.
‫مرد حسابی، این داماد صاحب قایقه.
‫معلومه که اینطوری حرف میزنه.
‫اون فقط می‌خواد ‫کار رو تموم کنه، به هر قیمتی.
‫اومدیم اینجا که مثل سگ و گربه دعوا کنیم؟
‫فراموشش کن چی گفت، ‫برای آلوشی اتفاقی نمی افته.
‫با جونش بازی نکن.
‫بیاین سریع برگردیم. اینجا صبر کن.
‫کی اینجا پول نمیخواد؟
‫بعد از دو ماه، ‫بالاخره برگشتیم سر کار.
‫بهم بگو، من از طرف کی دارم حرف میزنم؟
‫هی، هی، صبر کن. ‫بذار برم یه سر بزنم.
‫من میگم انقدر کار کنیم که ‫خرج و مخارجمون دربیاد و بعد برگردیم.
‫چرا نمی‌فهمی؟
‫بیا، جود.
‫گفتم بیا!
‫مایکل، بیا.
‫برید، برید.
‫جود…
‫مطمئنی که حتی یه روز هم دووم نمیاره؟
‫اگه تو اون مدت نمرد چی؟
‫باید بمیره!
‫الوسی برای خرج عروسی خواهرش پول کافی جور کرد؟
‫چیزی در موردش گفت؟
‫اگه کار رو تموم کرده بودیم، ‫ما هم میتونستیم کمک کنیم.
‫آه!
‫هی…
‫اینجا…
‫کمباری…
‫- کمباری… ‫- هی!
‫اوه، نه!
‫هی!
‫هی…
‫اوه، نه!
‫هی!
‫اوه، کمباری…
‫سابو… مانوئل…
‫برادر…
‫هی، بیا.
‫هی، بلند شو. اون گونی رو بگیر.
‫بیا دیگه.
‫برادر…
‫اسرانک، قایق رو برگردون به دریا.
‫لازم نیست قایق رو برگردونی.
‫تو کی هستی که تصمیم ‫میگیری، عوضی؟
‫من یه کارگرم رو این قایق.
‫مانوئل…
‫نمیخوام جنجال درست کنم.
‫بهتره برای هر دومون.
‫من واضح گفتم که…
‫اگه تا یه روز دیگه بمیره،
‫همه باید قبل از اینکه ‫برگردن خونه، کار رو تموم کنن.
‫چرا اون موقع مخالفت نکردی؟
‫زبونت رو موش خورده بود؟
‫مگه من بلند و واضح ‫از همه نپرسیدم؟
‫اگه دو روز دیگه مونده بودیم،
‫تا شش روز دیگه هم ‫نمیتونستیم برگردیم ساحل.
‫نمیتونی یه کم عاقلانه ‫فکر کنی و برگردی سر کارت؟
‫اگه بابای خودت اونجا ‫افتاده بود مرده بود ‫همینو میگفتی؟
‫اگه فقط مونده جنازه رو بسوزونن،
‫برام مهم نیست حتی ‫اگه بابام باشه! ‫تا وقتی کار تموم نشده ‫میمونم اینجا.
‫این حرفای بابا پسری ‫فقط تا وقتی طرف زنده ‫هست مهمه.
‫وقتی مرد، ‫همه فقط یه جنازن.
‫جود راست میگه.
‫فقط مونده دفنش کنیم.
‫اینطور نیست که قراره ‫برگردیم خونه سر کار.
‫خانوادش قطعا ده هزار روپیه ‫غرامت میگیرن.
‫ولی ما چی؟
‫بیاین کار رو تموم ‫کنیم و بعد برگردیم.
‫وقتی بابای خودت مرد ‫این کار رو بکن!
‫هیچکس به خاطر کار ‫کردن اینجا به یه جنازه ‫بی احترامی نمیکنه!
‫هی!
‫بسه دیگه، سابو!
‫- ولم کن، اسرانک! ‫- سابو!
‫هی!
‫مانوئل… نکن!
‫- بسه دیگه، مانوئل! ‫- نه، سابو!
‫نکن!
‫نمیبخشمت!
‫برادر…
‫جود!
‫- سابو… ‫- ولم کن!
‫آروم باش، سابو.
‫- دارین چه غلطی میکنین؟ ‫- بسه دیگه، سابو!
‫برادر!
‫هی، نه، جود.
‫برو داخل.
‫- بیا. ‫- گفتم برو داخل.
‫کمباری…
‫سردمه، کمباری.
‫الکس…
‫بیا، اسرانک میخواد ‫ببیندت.
‫الیسا با دومینیک ازدواج میکند
‫داداش…
‫هیچکس نمیخواد ‫عمدا بهت صدمه بزنه.
‫چیکار کنیم؟
‫تو به ما بگو.
‫من با مانوئل حرف نمیزنم.
‫فقط به دعوا ختم میشه.
‫تو باهاش ​​حرف بزن و ‫بذار بفهمه.
‫مانوئل...
‫آلوشی دیگه زنده نیست.
‫حالا چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫بدون شک، فقدان بزرگی برای خونوادش هست.
‫اما باید به فکر کارگرای دیگه هم باشیم، مگه نه؟
‫اون جوون رو می‌بینی؟
‫اومده بود اینجا پول دربیاره که باباشو عمل کنه.
‫اگه دست خالی برگرده،
‫مجبوره گدایی کنه تا کمکش کنن.
‫حالا تو میگی بدون اینکه کارو تموم کنیم برگردیم؟
‫فکر کن اگه برادر خودت بود که مرده بود،
‫جنازه‌شو ول می‌کردی خونه و میومدی سر کار؟
‫این کارو می‌کردی؟
‫می‌تونستی برادرتو بذاری توی یخ و بیخیال به کارت ادامه بدی؟
‫وجدان نداری؟
‫مانوئل…
‫تو از کی آلوشی رو می‌شناسی؟
‫فقط یه بار قبل از این روی این قایق باهاش کار کردی.
‫آلوشی دو ساله که با ما روی این قایق کار می‌کنه.
‫خونوادش مثل خونواده خودمون هستن.
‫نمی‌تونیم با جنازه‌ش دست خالی برگردیم.
‫الان هیچکدوممون یه قرون هم نداریم.
‫اما اگه بتونیم این کارو تموم کنیم،
‫می‌تونیم یه سهمی بهشون بدیم و دلداریشون بدیم.
‫بیخیال، مانوئل. ‫لطفاً همکاری کن.
‫هر کاری از دستمون بربیاد براش می‌کنیم.
‫به من اعتماد کن.
‫مانوئل…
‫الکس هم قبول کرده.
‫می‌خوام یه قدم بردارم
‫و به جای اون، مراسم عروسی خواهرشو برگزار کنم.
‫چاره دیگه‌ای ندارم، مانوئل.
‫نمی‌تونیم فقط به خاطر تو، کل راهو برگردیم، مانوئل.
‫کوندال، باد شرقی، داره تندتر میشه. حواستو جمع کن.
‫خوبم.
‫هی!
‫مانوئل غذا خورد؟
‫بذار هر کاری دلش می‌خواد بکنه.
‫هی، سر کار که باشیم، مشکل پیش میاد. طبیعیه.
‫بهش بگو بیاد غذا بخوره.
‫نمیای غذا بخوری؟
‫همه غذا خوردن. بیا.
‫همه غذاشونو خوردن.
‫حسابی از دستت عصبانی‌ان.
‫پس دعوا راه ننداز باهاشون.
‫آخرین بار، یه احمق مثل تو اومد سر کار و دردسر درست کرد.
‫جنازشم به ساحل نرسید!
‫اونم دوست خودش بود!
‫حواستو جمع کن اینجا چیکار می‌کنی قبل از اینکه حرف بزنی.
‫اسمش دنیل بود.
‫این قایق به ساحل برنمی‌گرده
‫تا وقتی که بفهمم ‫واقعاً براش چی اتفاق افتاده.
‫برو، اینو به هر کی که باید بدونی، برسون!
‫داداش…
‫دوباره دردسر درست می‌کنن؟
‫بذار هر کاری می‌خوان بکنن.
‫می‌بینیم چی میشه.
‫تو تنها کسی هستی که چرت و پرتاشو باور می‌کنی.
‫اگه می‌خوای در موردش بدونی،
‫برو ساحل آنچوتنگو و از این ور و اون ور بپرس.
‫می‌فهمی واقعاً کیه!
‫تو نمی‌دونی چرا الان سوار این قایق شده.
‫هنوزم یادمه...
‫طبیعیه که خونه‌های
‫ساحل ما توی ماه آگوست سیل زده بشن.
‫هر دفعه که یه دولت جدید میاد سر کار،
‫وعده‌های الکی میدن و ما رو فریب میدن.
‫مردم که تا ابد تحمل نمی‌کنن، درسته؟
‫یه روز…
‫نماینده مجلس رو که برای یه مراسمی به بندر اومده بود، گرفتن.
‫می‌تونی حدس بزنی بعدش چی شد.
‫فقط لباس سفید بپوش و هیچ کاری نکن! یه ذره هم عرق نریز!
‫دوباره برمی‌گردی اینجا و برای رأی گدایی می‌کنی.
‫بعد از اینکه یه راه حلی بهمون دادی، می‌تونی بری.
‫دولت اینجاست که در موردش تصمیم بگیره.
‫سرت به کار خودت باشه.
‫اینقدر سعی نکن خودتو نشون بدی.
‫گم شو!
‫ساخت و ساز بی‌ملاحظه بندر شما باعث مرگ هشت نفر در این سال شده.
‫و در مجموع به 67 نفر رسیده!
‫و هنوزم روت میشه ‫بیای لب ساحل؟
‫اینقدر مسخره‌مون نکن.
‫اینارو بریزین بیرون، برین سوار ماشین شین!
‫آدمای نماینده مجلس ‫به مردم محلی حمله کردن
‫چون ازشون سوال پرسیده بودن.
‫راه بیفت!
‫فکر کردی کی هستی؟
‫اشتباه اومدن اینجا ‫که قلدری کنن.
‫اون روز، دنی محکم جلوشون وایساد.
‫برین کنار!
‫آقا، حتی اگه بوی گند هم بده،
‫اسکناس و رأی ‫همه جا ارزش خودشو داره.
‫که از مال شما که چیزی نمیخوان.
‫ولی وقتی مردم چیزی رو ‫که حقشونه می‌خوان،
‫درسته که بزنینشون، آقا؟
‫وقتی دریا اومد بالا، در نرفتیم.
‫فکر کردی می‌تونی فراری‌مون بدی؟
‫چی می‌خوای؟
‫عقب وایسا!
‫بزن به چاک!
‫خب، این فقط یه پیش‌نمایش بود.
‫نمایش اصلی ‫موقع انتخابات شروع میشه.
‫کی به تو گفت دخالت کنی؟
‫انگار باید یکی بهم بگه!
‫می‌دونی اگه نیومده بودم ‫چه بلایی سرت می‌اومد؟
‫بزن به چاک، بابا!
‫تو کی هستی، گل کوچولو؟ ‫ای نیلوفر آبیِ لطیف؟
‫تو چشمای توت‌فرنگی‌ات ‫جادو نهفته؟
‫چرا خجالت رو لبات مونده؟
‫نگاهت با هر نگاه ‫جادوم می‌کنه
‫ولی بهم بگو، دلت از سنگه؟
‫به اونی که شیرین‌ترین لبخندو ‫بهم هدیه داد
‫بذار ببرمت به جاهایی که ندیدی
‫تا نجواهای قشنگ و آهنگینتو بشنوم
‫اون منتظره، ‫دنبال هر قدمته
‫تشنه دوستیه توئه
‫حسرت کشیدمو تشنه موندم، ای دختر عزیزم
‫تو کی هستی، گل کوچولو؟ ‫ای نیلوفر آبیِ لطیف؟
‫تو چشمای توت‌فرنگی‌ات ‫جادو نهفته؟
‫چرا خجالت رو لبات مونده؟
‫شنیدم یه کار جدیدی راه انداختین.
‫بهتره تمومش کنی.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫دیگه بهت نمی‌گم.
‫تو تنها امید مادرتی.
‫خرابش نکن!
‫یه مدتیه اینجوریه.
‫مطمئنی داره میره کلیسا؟
‫شاید باید یه سر ‫به خونه رابرت بزنیم.
‫- اوه! پس بگو. ‫- نه نسیمی حس کردم
‫- نه از وقار اقیانوس بهره‌ای بردم ‫- به نظر میاد همه چی داره خوب پیش میره.
‫این چیه؟ ‫چقدر رو داری؟
‫من هیچ وقت تو این دنیا ‫دنبال کسی مثل تو نبودم
‫این چه هیجانیه؟ ‫این چه درخششیه؟
‫وقتی لبخند می‌زنی و حرف می‌زنی ‫قلبم لبریز از شادی میشه
‫لحظه‌هایی که قایقو پارو می‌زنم ‫روحت مثل یه موج بالا و پایین میره
‫خاطرات باهامون می‌مونن ‫در حالی که زمان مثل برق می‌گذره
‫آرزوها عمیق‌تر شدن ‫ساعت رویاهاست
‫راستی، مامان...
‫باید یه سر هم به ‫خونه عمو جری بزنیم.
‫- واسه چی؟ ‫- خونه انسی.
‫تو کی هستی، گل کوچولو؟ ‫ای نیلوفر آبیِ لطیف؟
‫تو چشمای توت‌فرنگی‌ات ‫جادو نهفته؟
‫چرا خجالت رو لبات مونده؟
‫چیکار کرد؟
‫دستمو گرفت.
‫معذرت خواهی کن.
‫من...
‫بگو!
‫ببخشید.
‫عیبی نداره.
‫یه لحظه صبر کن.
‫- می‌دونی چرا دنبالت میاد؟ ‫- آره.
‫اگه اذیتت کرد بهم بگو.
‫- باشه-- ‫- مشکلت چیه؟
‫دنبال من که هست، درسته؟
‫من که مشکلی ندارم.
‫تو شادی منی
‫تو شور و اشتیاق منی
‫من هیچ وقت تنها نخواهم بود
‫با تو که سایه مهربونمی
‫تو همون روحی هستی که برای من مقدر شدی ‫یار و همدم همه آرزوهام
‫تو دیوونگی، مثل خودم، آه، یه دنده!
‫هیچ لذتی بالاتر از این نیست ‫که نصیب کسی بشه
‫از این وجدی که منو بالا میبره ‫نفسم تند میشه
‫دنیا دوباره میدرخشه ‫ساعت رویاهاست
‫کی هستی، گل کوچولو؟ ‫ای نیلوفر آبی مهربون؟
‫تو چشمای توت فرنگی مانندت جادو نهفته؟
‫چرا خجالت رو لبات مونده؟
‫پسر عزیزم!
‫اون دنیل بود.
‫و اینم از اون برادر عوضیش.
‫خودتو خوش شانس بدون ‫که خطر از بیخ گوشت گذشت.
‫هی، پانداری.
‫هی!
‫یه قهوه برام بیار.
‫چطوری، مرد؟
‫یه قهوه برام بیار، مرد!
‫اون روز اونجا بودی؟
‫کی؟
‫هی، هی!
‫چطوری، مرد؟
‫یه ساعته داری باهاش پچ پچ میکنی.
‫داشتم در مورد گذشته ات بهش میگفتم.
‫و اینکه اگه زیادی زرنگ بازی دربیاره، پرتش میکنیم تو آب.
‫هی!
‫قهوه کو؟
‫الان میارمش.
‫قهوه تلخ میخوای؟
‫سابو برادر تِریپانِ.
‫برادر بزرگترش.
‫فکر کردم نمیدونی.
‫برای همین بهت گفتم.
‫تازه چند وقتیه اومده رو قایق.
‫شنیدم قبلا از داداشش هم خیلی بدتر بوده.
‫حالا اومده اینجا که سر به راهش کنه.
‫وای، خدای من.
‫بارون میاد، داداش؟
‫اگه بیاد، میاد دیگه.
‫تو پتو رو بکش روت و بخواب.
‫حتی جنازه اش هم به ساحل نرسید.
‫و کار دوست خودش بود.
‫ما ازشون میترسیم.
‫اگه لازم باشه میکشمشون!
‫زود باشین اینارو سورت و جدا کنین.
‫یالا، یالا، تندتر!
‫بعدش، دوتا سریع برین پایین.
‫چرا جون ندارین؟
‫هی! هی، دیکسون!
‫چیه؟
‫پونتورا.
‫چیه؟
‫اسرانک، جنازه اش اون پایینه.
‫به خاطر همینه.
‫این چه وضعشه، مرد؟
‫به تو گفتم ماهی رو بزار رو جنازه؟
‫ماهی رو میزاری یه طرف.
‫دوتایی برین پایین.
‫تو نرو. من میرم.
‫مراقب باش.
‫هی!
‫یه چایی بیار.
‫گوش کن!
‫بعد از اینکه اینا سورت شد، بقیه رو هم بیار پایین.
‫جداش کن.
‫چیه؟
‫ترسیدی؟
‫هی!
‫برو کنار، تو!
‫بازی رو تمومش کن، تِریپان!
‫بیا بالا!
‫بزار بقیه اش رو اونا انجام بدن.
‫دارم میبینمت!
‫هی!
‫انگار آشغال گیر کرده.
‫هی، دوتایی بپرین تو و چک کنین.
‫مایکل.
‫دیکسون، برو تو!
‫چاقو رو بهش بده، پانداری.
‫بیخیال این حرفا.
‫زود باش!
‫حق با تو بود.
‫بیخودی که اینجا نیست.
‫چرا دنی رو کشتی؟
‫می‌دونم کار تو تنها نبود.
‫از کجا می‌دونی؟
‫خودش گفت.
‫چطور تقصیر منه که رفت ‫تو دریا و مرد؟
‫نمی‌گی بهم؟
‫چیه؟
‫ترسیدی؟
‫هنوز تمومش نکردن؟
‫هر چی گشتم پیداشون نکردم.
‫همه چیو بذار تو جعبه. یالا، زود باش.
‫آره، بعد از اینکه این کار تموم شد.
‫هی...
‫کجایید شماها؟
‫الکس، بیا اینجا.
‫میان.
‫بریدیش؟
‫قایق رو روشن کن.
‫هی، سانی. روشنش کن.
‫قایق رو روشن کن، سرانک!
‫با هم تورش رو بکشید بالا.
‫باشه.
‫داداش...
‫چی شده داداش؟ ‫خسته شدی؟
‫خفه شو!
‫چیه؟
‫مایکل...
‫بیا.
‫جود...
‫هی، پونتورا...
‫اینارو ببر داخل.
‫جود، زود بیا.
‫هی، پانداری...
‫هی...
‫چی شده؟
‫یه مدته دارم نگاهت می‌کنم.
‫مشکلت چیه؟
‫ولم کن!
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫حالا که دیگه ساکت نشو!
‫کی این کارو کرده؟ حرف بزن!
‫از کی می‌ترسید؟
‫جود...
‫هیچی نمی‌گه.
‫حداقل تو بگو ‫اینجا چه خبره!
‫از وقتی برگشتی از ‫دور ریختن آشغال، حواسم بهت بوده.
‫خودت نیستی!
‫مانوئل اذیتت می‌کنه؟
‫بگو.
‫آره.
‫کار اونه!
‫داره درباره دنیل سوال می‌کنه.
‫اون کیه؟
‫قبل از تو رو این قایق کار می‌کرد.
‫برادر مانوئله.
‫با زنش از روستا اومده بود
‫و تو یه خونه اجاره‌ای تو مونامبام زندگی می‌کردن.
‫پیتر بود که اونو آورد رو قایق ما.
‫بعدش، باهامون دوست صمیمی شد.
‫واسه یه سریلانکایی مواد مخدر قاچاق می‌کردیم.
‫چیزایی به ارزش چهار کرور روپیه.
‫بیا، زود باش.
‫سریع خالی‌اش کن.
‫مراقب باش.
‫هی!
‫همینجوری، ‫کالاها رو انداخت دور.
‫- هی! ‫- دنی!
‫- مایکل... ‫- دنی!
‫- دنی، نه! نه! ‫- تو دخالت نکن، پیتر.
‫کالاهایی به ارزش ‫بیست لک روپیه رو انداخت تو دریا.
‫بهت نگفتم نیایم اینجا؟
‫دنی، آروم باش، مرد.
‫هی!
‫نه! نه. جود! ‫به این کارا احتیاج نداریم.
‫نه، دنی.
‫بزن به چاک!
‫یکی‌تون آروم بگیرین دیگه.
‫هی... دنی...
‫نمی‌شنوی چی می‌گم؟!
‫دیوید، ما ولش نمی‌کنیم!
‫باید گیرش بندازیم.
‫جود... ‫هی، وایسا اونجا ببینم.
‫ایناهاش، دیوید داره زنگ می‌زنه.
‫الو.
‫الو؟
‫داره بهمون خیانت می‌کنه!
‫کله‌پاچه‌ات می‌کنیم امروز!
‫الو؟
‫هی!
‫بمیر!
‫هی، هی!
‫هی!
‫بس کنین دیگه، یارو رو ول کن!
‫هی، نه! دنی!
‫نه، دنی.
‫بذار هر غلطی می‌خوان بکنن.
‫به تو چه ربطی داره، مرد حسابی؟
‫هی!
‫هی، دنی!
‫ولش کن، دنی.
‫دست از سرم بردار!
‫این مسخره‌بازیا رو تمومش کن، جود!
‫ما پولی که از کشتن آدما ‫به دست میاد رو نمی‌خوایم.
‫ما اون رو نمی‌خوایم.
‫این جای زخمه چاقوشه.
‫اگه یه ذره عمیق‌تر می‌رفت...
‫کارش تموم بود.
‫گفتیم که با ما تو قایق بوده ‫ولی تو دریا گم شده.
‫حالا این یارو اومده اینجا ‫تا ازمون انتقام بگیره.
‫مرده‌شورشو ببرن!
‫چطوری از این موضوع بو برد؟
‫اینکه... ‫شاید پیتر بهش گفته.
‫جود...
‫اگه مجبور شدی بکشش،
‫ولی مطمئن شو که مانوئل ‫دیگه هیچ‌وقت ساحل رو نبینه.
‫خفه شو دیگه!
‫فکر می‌کنی باید چیکار کنیم؟
‫بعداً می‌بینیم.
‫جود...
‫باید بمیره.
‫هی، قلاب‌ها رو آماده کنین!
‫بندازش پایین.
‫هی...
‫تو برو ماهی‌ها رو خالی کن!
‫بذار یه کم استراحت کنه.
‫هی...
‫بله.
‫شناورهای ماهیگیری رو آماده کن. ‫من اینو درستش می‌کنم.
‫برو!
‫مانوئل، تو این قایق هیچ اتفاقی ‫بدون اطلاع من نمی‌افته.
‫بگو ببینم، مانوئل.
‫مشکلت چیه؟
‫یه چاقو با خودت آوردی، درسته؟
‫اگه سوالی داری...
‫مستقیم بپرس.
‫پس، حرف نمی‌زنی؟
‫فقط دنبال دعوا می‌گردی، نه؟
‫بچه‌ها، بیاین!
‫هی، دیکسون! بیا!
‫سرانک، قایق رو نگه دار!
‫- داداش! ‫- داداش، بیا بالا!
‫- بگیرش! ‫- مانوئل!
‫نگهش دار.
‫- کمکش کن بیاد بالا! ‫- نگهش دار.
‫آروم.
‫بذار ببینم.
‫- پونتورا، یه نگاهی بهش بنداز. ‫- برو عقب.
‫پانداری، براش دارو بیار.
‫مواظب باش، مایکل!
‫طولی نمی‌کشه که ‫تقاصتو پس بدی!
‫برو گمشو، مرتیکه...
‫هی، هی، هی!
‫اینجا چه خبره؟
‫قلاب رفته تو کمرش.
‫کی این قلاب رو ول کرده؟
‫- انجامش دادم.
‫- این دیگه چیه...
‫- بیا اینجا. ‫- این چیه مایکل؟
‫- نباید بیشتر مراقب باشی؟
‫- زود باش بیا.
‫- هی مانوئل...
‫- فعلاً کار رو ولش کن. ‫- یه کم استراحت کن.
‫- پانداری...
‫- براش یه قهوه داغ درست کن.
‫- باشه.
‫- این دیگه چه کوفتیه، یارو؟ ‫- چی؟
‫- فکر نکنم اتفاقی بوده باشه.
‫- نمیشه!
‫- اوضاع اینجا داره بدتر میشه.
‫- سعی کن بفهمی.
‫- انگار فضا خوب نیست.
‫- دو روز طول میکشه تا برسن اینجا.
‫- فقط باید صبر کنیم.
‫- بفرما...
‫- کافیه.
‫- هی، نمیخوری؟
‫- من خوردم. ‫- تو بخور، خواهش میکنم.
‫- خیلی درد میکنه؟
‫- برای پدرت چی شد؟ ‫- تصادف کرد.
‫- پدرم راننده وانت بود.
‫- یه کامیون تو چاوارا به وانتش زد.
‫- کی بهت گفت؟
‫- حرف مردم رو شنیدم.
‫- الان حالش چطوره؟
‫- نمیتونه راه بره.
‫- زمین گیره.
‫- به جز پدرت، کی تو خونتونه؟
‫- مامانم و خواهرم.
‫- خواهرم خیلی کوچیکه.
‫- فقط هفت سالشه.
‫- تو چی داداش؟
‫- من...
‫- فقط داشتم یه کم حرف میزدم...
‫- دیا همسنشه.
‫- یعنی همسن خواهرته.
‫- دختر دنی منه.
‫- اگه کسی اسمشو بپرسه...
‫- میگه...
‫- "دیا ماریا دنیل."
‫- هر چقدر هم بپرسیم،
‫- همونو طوطی وار تکرار میکنه...
‫- "دیا ماریا دنیل."
‫- بابا...
‫- به منم میگه "بابا".
‫- دختر خودمه.
‫- فقط من رو داره که بابا صدا کنه.
‫- همیشه تو بغل منه.
‫- بدون قصه شب من خوابش نمیبره.
‫- قصه مورد علاقش...
‫- داستان پدرشه.
‫- هرچقدر هم که تکرارش کنم...
‫- سیر نمیشه.
‫- میذاشتمش رو پام...
‫- و بارها و بارها داستان رو براش تعریف میکردم.
‫- اونم همینطوری بود.
‫- خیلی دوسم داشت.
‫- چند روز بعد از اینکه از خونه رفتم...
‫- باهام تماس گرفت.
‫- خیلی گریه کرد و گفت که...
‫- دلش برای دیدنمون تنگ شده.
‫- گفت که با خانوادش بهمون سر میزنه...
‫- و اینکه برای جشنواره کلیسا میاد.
‫- اما هیچوقت نیومد.
‫- منم هیچوقت نرفتم ببینمش.
‫- تو خونه موندم و منتظرش موندم.
‫- بعد یه روز...
‫- انسی و دیا اومدن خونمون.
‫- فقط خودشون...
‫- گفت که یه شب میره پیش دوستاش...
‫- برای یه کاری تو مونامبام.
‫- نمیدونه با کی ملاقات داشته...
‫- یا اینکه کارش چی بوده.
‫- مامان، بابا نمیاد؟
‫- همه جا رو دنبالش گشتم.
‫- الان یه ساله که گذشته.
‫امیدوارم قلاب ماهی داشته باشه.
‫ما هنوز داریم کار می‌کنیم، ‫حتی با وجود یه مرده اینجا.
‫باید به آلوشی هم دو سهم بدیم.
‫فقط یه روز دیگه مونده.
‫اگه کار زیادی نباشه،
‫اشکالی نداره اگه بعد از دو روز هم بریم.
‫آمین.
‫کلاغه داره اینور اونور پرواز می‌کنه.
‫مرغه داره اینور اونور پرواز می‌کنه.
‫مرغ مینا داره پرواز می‌کنه…
‫دانیل رو می‌خوای، نه؟
‫پس برو باهاش باش!
‫بمیر!
‫داداش! داداش!
‫بیدار شو.
‫داداش!
‫- مانوئل افتاد تو آب. ‫- چیه؟
‫بلند شو!
‫داداش!
‫مانوئل افتاد تو آب.
‫داداش!
‫اینجا افتاده.
‫خواهش می‌کنم، بپر! دیدم اینجا افتاد.
‫- بذار ببینم! ‫- اونجا افتاد.
‫به همه خبر بده.
‫- من دیدم. همینجا بود. ‫- دارم نگاه می‌کنم…
‫- کمکش کن. بهشون خبر بده. ‫- سرانک! سرانک!
‫سرانک! بیدار شو، سرانک!
‫مانوئل گم شده.
‫الکس! الکس!
‫بیدار شو، بیدار شو، الکس!
‫مانوئل گم شده.
‫- افتاده! زود باش بلند شو! ‫- دیکسون!
‫خواهش می‌کنم، بلند شو، الکس!
‫سرانک!
‫سرانک! سرانک!
‫به نظر می‌رسه مانوئل گم شده.
‫مانوئل گم شده!
‫بیا، بریم دنبالش بگردیم.
‫سابو، بیدار شو.
‫مانوئل گم شده.
‫بپر! دیدم اینجا افتاد.
‫- مانوئل! ‫- بپر، داداش.
‫کمکش کن! یکی، خواهش می‌کنم بپر!
‫اینجا افتاده.
‫دیدم اینجا افتاد. بپر!
‫دیدمش!
‫اونجا.
‫درسته!
‫دانیل رو می‌خوام!
‫دقیقا به همین خاطر اینجام.
‫مانوئل، بس کن!
‫مرگ رو نشونت می‌دم!
‫بیخیال، بابا!
‫به بقیه هم خبر بده!
‫- مانوئل، نه! ‫- نکن!
‫بهشون بگو از قایم شدن دست بردارن و بیان بیرون!
‫- هیچکدومتون زنده از این قایق بیرون نمی‌رید! ‫- خواهش می‌کنم، به حرفم گوش کن.
‫بیخیال، بابا!
‫مانوئل!
‫برو!
‫ولم کن!
‫بیا!
‫وایسا!
‫مشکل درست نکن.
‫ولم کن.
‫به حرفم گوش کن، مانوئل!
‫- این کارو نکن. ‫- ولم کن!
‫مانوئل!
‫شماها می‌تونید همدیگه رو تا سر حد مرگ بزنید ‫یا هر کاری دلتون می‌خواد بکنید،
‫ولی اینجا جاش نیست.
‫من بخاطر خانواده‌ام دارم کار می‌کنم، ‫اونم با وجود جنازه اون اینجا.
‫باید این کار رو زودتر تموم کنم ‫تا بتونم جنازه‌اش رو با خودم ببرم خونه.
‫وسط این همه بدبختی، شماها ‫نباید دردسر درست کنید!
‫برید!
‫گفتم، برید!
‫داداش! دیکسون!
‫بیا بالا!
‫مانوئل برگشت!
‫اینو بگیر.
‫مراقب باش داداش.
‫نقشه داشتن.
‫اون روزی که قلاب به شونش خورد ‫به دلم یه بد گمانی افتاد.
‫یه چیز عجیبی این وسط هست.
‫یعنی یه روح پرتش کرده تو آب؟
‫- پونتورا! ‫- بله!
‫الکس، از روی کِشیدگیه طناب، ‫به نظر میاد یه کوسه باشه.
‫محکم تر بکشینش!
‫بکش.
‫یواش... یواش...
‫نگهش دار! یالا، ولش نکنین!
‫بکشینش بالا!
‫محکم بگیرینش!
‫ولش نکنین!
‫بکش!
‫تکونش ندین! ثابت نگهش دارین!
‫ثابت نگهش دارین!
‫ولش نکنین!
‫پونتورا! تکونش نده!
‫بکش.
‫وای!
‫یه کوسه است!
‫یالا، بکش!
‫هی! میخوای بپری تو آب؟
‫بکشش دیگه، یالا!
‫نگهش دار!
‫بالا! بکشینش بالا!
‫بالا! بالا!
‫بکشش داداش!
‫بکشش بیرون!
‫به مانوئل بگو بپره تو آب.
‫کاری میکنم که دیگه ‫نتونه برگرده بالا.
‫فقط حواست باشه ‫کس دیگه ای نپره تو آب.
‫و تو هم بهتره ‫یه فکری به حال این کارت بکنی!
‫زن و بچه ات تنها هستن.
‫دیگه بسه این کارای بی ملاحظه ات!
‫چرا چپ چپ نگاه میکنی؟
‫مشکلت چیه؟
‫خفه شو!
‫- طنابو بگیر! ‫- باشه!
‫بکشینش!
‫بکشش یالا!
‫ولش نکنین!
‫مراقب باشین!
‫بگیرینش! بکشینش بالا!
‫دستشو بگیرین.
‫بگیرینش!
‫انقدر وول نخور!
‫مراقب باشید!
‫- خدایا! ‫- چی شد؟
‫هی! نیزه رو بیارین.
‫پونتورا، باید قایق پارویی رو بندازیم پایین.
‫تنها راهی که میشه یه کوسه سفید بزرگ رو شکار کرد همینه.
‫پس قایق رو بندازین پایین.
‫باید دُمشو ببندین.
‫وگرنه تا شب همینطوری خودشو میکوبه.
‫سابو.
‫تو برو.
‫مانوئل.
‫تو هم برو، باشه؟
‫نگه دار.
‫مراقب باش، اونجا رو نگاه کن.
‫بندازینش پایین! پایین، پایین!
‫سابو.
‫مانوئل...
‫خیلی داداشتو دوست داری.
‫منم همینطور.
‫من داداشمو دوست دارم.
‫خیلی دعا کن...
‫که مثل اون مرگ وحشتناکی نداشته باشی.
‫داداش!
‫مایکل، نه!
‫- صبر کن... ‫- وای!
‫مایکل، همینجا وایسا!
‫- فقط بگیرینش! ‫- وای!
‫- مانوئل! برگرد! ‫- زود باش! برگرد!
‫مانوئل!
‫دیکسون! نردبون رو بنداز!
‫زود باش!
‫بگیر!
‫دستت رو بده! بگیرش!
‫- بکشش بالا! ‫- الکس، بگیر!
‫- سابو! ‫- دستت رو بده!
‫- دست… دست! ‫- بالا! بالا!
‫نگهدارینش!
‫مراقب باش! مراقب باش!
‫راه رو باز کنین! یواش، یواش!
‫پانداری! یه پارچه بیار ‫که زخمشو ببندیم.
‫گریه نکن داداش!
‫زود باش پانداری!
‫خوبی! خوبی!
‫هی، راه رو باز کنین.
‫خوبه…
‫مراقب باش…
‫تمومه.
‫خونریزی بند نمیاد، مایکل.
‫نباید صبر کنیم، اگه بعد از بستن زخمش ‫هنوز داره خون میاد.
‫جود، بهش بگو ‫قایق رو برگردونه.
‫برادرم طوریش میشه.
‫حتی نمیتونه تکون بخوره. ‫بهش بگو قایق رو برگردونه!
‫هی، داری چه غلطی میکنی؟
‫زود باش، زخمشو درست ببند.
‫بذار خونریزیش بند بیاد.
‫خونریزیش بند نمیاد!
‫انگشتاشو ببین!
‫باید ببریمش بیمارستان! ‫قایق رو برگردون!
‫چرا آخه؟
‫تا نصف روز هم زنده نمیمونه.
‫نگران نباش.
‫خانوادت هم ‫ده لاک روپیه میگیرن.
‫همین قانون برای همه تو دریا صادقه،
‫چه آلوسی باشه، چه سابو!
‫داره جونشو از دست میده!
‫این قایق لعنتی رو برگردون، سرانک!
‫این حرومزاده همینجوری ‫به غر زدن ادامه میده.
‫جود!
‫جرئت نکن الان بازی دربیاری!
‫خوب میشناسی منو!
‫قایق رو برمیگردونیم. برمیگردونیم!
‫چرا باید برای برگردوندن قایق ‫از تو اجازه بگیرم؟
‫برو کنار.
‫جون اینم مثل جون آلوسی می ارزه، ‫که سه روزه تو یخ خوابیده!
‫یعنی جون اون از این با ارزش تره؟ ‫بگو ببینم.
‫حتی اگه یه ماهی باشه…
‫قبل از اینکه بگنده ‫میاریمش ساحل.
‫اما یه آدم رو اینجا سه روز ‫بعد از مرگش رو یخ نگه میدارن.
‫نگفتی بعد از اینکه ‫دو روز دیگه هم کار کردیم برمیگردیم؟
‫همون کارو میکنیم.
‫بلدم چجوری قایق رو برگردونم!
‫مانوئل!
‫شماها دنیل منو کشتین، درسته؟
‫باهاتون چیکار کرده بود؟
‫هی!
‫- جود… نه! ‫- برو کنار!
‫هی!
‫جرئت نکن یه قدم دیگه بیای جلو!
‫هی!
‫مجبورتون میکنم حقیقت رو بگین!
‫چرا کشتینش؟
‫بگو!
‫آره!
‫ما دنیل رو کشتیم!
‫همینجا کشتیمش.
‫و حالا تو هم به ‫همون سرنوشت دچار میشی!
‫همین قانون برای همه تو دریا صادقه
‫و ما کسایی هستیم ‫که اون قانون رو تعیین میکنیم!
‫شنیدی چی گفتم، عوضی؟
‫مایکل!
‫قایق رو برگردون!
‫بس کن، سرانک!
‫الکس!
‫جود، نه! نکن!
‫نکبت عوضی!
‫هرکی تو دریا با من دربیفته ‫غذای ماهی ها میشه!
‫مثل برادرت، جنازه گمشده ‫میشی!
‫هی، نه! نه، بابا!
‫بیا بریم!
‫دستاتو از روم بردار!
‫مایکل…
‫دنبال یه مرده اومدی. اشتباهت همین بود!
‫دنیل خون من بود!
‫سگ‌های کثیف، هیچ احترامی برای زندگی انسان قائل نیستین!
‫بندازینشون تو دریا، پسرم!
‫بذارین بمیرن و تو آب شور بپوسن!
‫این دریا خودش عدالت رو اجرا می‌کنه.
‫همه چیز رو بدون هیچ پوششی و فریبکاری می بینه.
‫بذار این دریا تکلیفتونو روشن کنه!
‫زنده بمونین یا بمیرین!
‫خواهش می‌کنم…
‫می‌تونم همین‌جا راحت کارت رو تموم کنم.
‫اما تو فقط یه قربانی هستی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫برگردون قایق رو!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.